# Publicatieblad L 130/2023

| | ISSN 1977-0758 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | L 130 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Wetgeving | 66e jaargang16 mei 2023 |

ISSN 1977-0758

Publicatieblad

van de Europese Unie

L 130

Uitgave in de Nederlandse taal

Wetgeving

66e jaargang16 mei 2023

---

| Inhoud | | I   Wetgevingshandelingen | Bladzijde |
| --- | --- | --- | --- |
| | | VERORDENINGEN |
| | * | Verordening (EU) 2023/955 van het Europees Parlement en de Raad van 10 mei 2023 tot oprichting van een sociaal klimaatfonds en tot wijziging van Verordening (EU) 2021/1060 | 1 |
| | * | Verordening (EU) 2023/956 van het Europees Parlement en de Raad van 10 mei 2023 tot instelling van een mechanisme voor koolstofgrenscorrectie (
  1
  ) | 52 |
| | * | Verordening (EU) 2023/957 van het Europees Parlement en de Raad van 10 mei 2023 tot wijziging van Verordening (EU) 2015/757 om maritieme vervoersactiviteiten in het EU-emissiehandelssysteem op te nemen en te voorzien in de monitoring, rapportage en verificatie van emissies van aanvullende broeikasgassen en emissies van aanvullende scheepstypes (
  1
  ) | 105 |
| | | RICHTLIJNEN |
| | * | Richtlijn (EU) 2023/958 van het Europees Parlement en de Raad van 10 mei 2023 tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG wat betreft de bijdrage van de luchtvaart aan de emissiereductiedoelstelling van de Unie voor de hele economie en de passende toepassing van een wereldwijde marktgebaseerde maatregel (
  1
  ) | 115 |
| | * | Richtlijn (EU) 2023/959 van het Europees Parlement en de Raad van 10 mei 2023 tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG tot vaststelling van een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Unie en Besluit (EU) 2015/1814 betreffende de instelling en de werking van een marktstabiliteitsreserve voor de EU-regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten (
  1
  ) | 134 |

Inhoud

I   Wetgevingshandelingen

Bladzijde

VERORDENINGEN

*

Verordening (EU) 2023/955 van het Europees Parlement en de Raad van 10 mei 2023 tot oprichting van een sociaal klimaatfonds en tot wijziging van Verordening (EU) 2021/1060

1

*

Verordening (EU) 2023/956 van het Europees Parlement en de Raad van 10 mei 2023 tot instelling van een mechanisme voor koolstofgrenscorrectie (
  1
  )

1

52

*

Verordening (EU) 2023/957 van het Europees Parlement en de Raad van 10 mei 2023 tot wijziging van Verordening (EU) 2015/757 om maritieme vervoersactiviteiten in het EU-emissiehandelssysteem op te nemen en te voorzien in de monitoring, rapportage en verificatie van emissies van aanvullende broeikasgassen en emissies van aanvullende scheepstypes (
  1
  )

1

105

RICHTLIJNEN

*

Richtlijn (EU) 2023/958 van het Europees Parlement en de Raad van 10 mei 2023 tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG wat betreft de bijdrage van de luchtvaart aan de emissiereductiedoelstelling van de Unie voor de hele economie en de passende toepassing van een wereldwijde marktgebaseerde maatregel (
  1
  )

1

115

*

Richtlijn (EU) 2023/959 van het Europees Parlement en de Raad van 10 mei 2023 tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG tot vaststelling van een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Unie en Besluit (EU) 2015/1814 betreffende de instelling en de werking van een marktstabiliteitsreserve voor de EU-regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten (
  1
  )

1

134

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst. |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst.

1

| NL | Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.
  Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten. |
| --- | --- |

NL

Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.

Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten.

---

I Wetgevingshandelingen

VERORDENINGEN

| 16.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 130/1 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 130/1

---

VERORDENING (EU) 2023/955 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 10 mei 2023

tot oprichting van een sociaal klimaatfonds en tot wijziging van Verordening (EU) 2021/1060

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 91, lid 1, punt d), artikel 192, lid 1, artikel 194, lid 2, en artikel 322, lid 1, punt a),

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Gezien het advies van het Comité van de Regio’s (2),

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De Overeenkomst van Parijs (4), die op 12 december 2015 is aangenomen in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (United Nations Framework Convention on Climate Change — UNFCCC) (de “Overeenkomst van Parijs”), is op 4 november 2016 in werking getreden. De partijen bij de Overeenkomst van Parijs zijn overeengekomen de stijging van de wereldgemiddelde temperatuur ruim onder 2 °C boven het niveau van het pre-industriële tijdperk te houden, en te streven naar een maximale temperatuurstijging van 1,5 °C boven dit pre-industriële niveau. Die verbintenis is versterkt door de goedkeuring, in het kader van het UNFCCC, van het klimaatpact van Glasgow op 13 november 2021, waarin de Conferentie van de Partijen bij het UNFCCC, die als vergadering van de partijen bij de Overeenkomst van Parijs fungeert, erkent dat de gevolgen van klimaatverandering veel geringer zullen zijn bij een temperatuurstijging van 1,5 °C ten opzichte van 2 °C, en besluit de inspanningen voort te zetten om de temperatuurstijging te beperken tot 1,5 °C. |
| --- | --- |

(1)

De Overeenkomst van Parijs (4), die op 12 december 2015 is aangenomen in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (United Nations Framework Convention on Climate Change — UNFCCC) (de “Overeenkomst van Parijs”), is op 4 november 2016 in werking getreden. De partijen bij de Overeenkomst van Parijs zijn overeengekomen de stijging van de wereldgemiddelde temperatuur ruim onder 2 °C boven het niveau van het pre-industriële tijdperk te houden, en te streven naar een maximale temperatuurstijging van 1,5 °C boven dit pre-industriële niveau. Die verbintenis is versterkt door de goedkeuring, in het kader van het UNFCCC, van het klimaatpact van Glasgow op 13 november 2021, waarin de Conferentie van de Partijen bij het UNFCCC, die als vergadering van de partijen bij de Overeenkomst van Parijs fungeert, erkent dat de gevolgen van klimaatverandering veel geringer zullen zijn bij een temperatuurstijging van 1,5 °C ten opzichte van 2 °C, en besluit de inspanningen voort te zetten om de temperatuurstijging te beperken tot 1,5 °C.

| (2) | De mededeling van de Commissie van 11 december 2019 over de Europese Green Deal (de “Europese Green Deal”) zet een nieuwe groeistrategie uiteen die gericht is op de transformatie van de Unie tot een duurzame, rechtvaardige en welvarende samenleving, met een moderne, hulpbronnenefficiënte en concurrerende economie, waar uiterlijk in 2050 netto geen broeikasgassen meer worden uitgestoten en de economische groei is losgekoppeld van het gebruik van hulpbronnen. De Europese Green Deal moet ook het natuurlijk kapitaal van de Unie herstellen, beschermen, behouden en verbeteren, en de gezondheid en het welzijn van de burgers beschermen tegen milieugerelateerde risico’s en effecten. Tot slot moet die transitie rechtvaardig en inclusief zijn, waarbij niemand mag aan zijn lot wordt overgelaten. |
| --- | --- |

(2)

De mededeling van de Commissie van 11 december 2019 over de Europese Green Deal (de “Europese Green Deal”) zet een nieuwe groeistrategie uiteen die gericht is op de transformatie van de Unie tot een duurzame, rechtvaardige en welvarende samenleving, met een moderne, hulpbronnenefficiënte en concurrerende economie, waar uiterlijk in 2050 netto geen broeikasgassen meer worden uitgestoten en de economische groei is losgekoppeld van het gebruik van hulpbronnen. De Europese Green Deal moet ook het natuurlijk kapitaal van de Unie herstellen, beschermen, behouden en verbeteren, en de gezondheid en het welzijn van de burgers beschermen tegen milieugerelateerde risico’s en effecten. Tot slot moet die transitie rechtvaardig en inclusief zijn, waarbij niemand mag aan zijn lot wordt overgelaten.

| (3) | Door de vaststelling van Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad (5) heeft de Unie de doelstelling om uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit in de hele economie en daarna negatieve emissies te verwezenlijken in wetgeving verankerd. Bij die verordening is ook het bindende interne streefcijfer van de Unie vastgesteld inzake een reductie van de nettobroeikasgasemissies (emissies na aftrek van verwijderingen) in de Unie tegen 2030 met ten minste 55 % ten opzichte van de niveaus van 1990. Alle sectoren van de economie worden geacht aan de verwezenlijking van dat doel bij te dragen. |
| --- | --- |

(3)

Door de vaststelling van Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad (5) heeft de Unie de doelstelling om uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit in de hele economie en daarna negatieve emissies te verwezenlijken in wetgeving verankerd. Bij die verordening is ook het bindende interne streefcijfer van de Unie vastgesteld inzake een reductie van de nettobroeikasgasemissies (emissies na aftrek van verwijderingen) in de Unie tegen 2030 met ten minste 55 % ten opzichte van de niveaus van 1990. Alle sectoren van de economie worden geacht aan de verwezenlijking van dat doel bij te dragen.

| (4) | In de conclusies van de Europese Raad van 10-11 december 2020 werd het bindende interne streefcijfer van de Unie inzake een reductie van de nettobroeikasgasemissies onderschreven, onderwijl het belang van rechtvaardigheid en solidariteit, en dat niemand aan zijn lot wordt overgelaten, benadrukkend. Die conclusies werden bevestigd in de conclusies van de Europese Raad van 24-25 mei 2021 waarbij de Europese Raad de Commissie verzocht spoedig haar wetgevingspakket voor te leggen, voorzien van een grondige analyse van de ecologische, economische en sociale gevolgen op lidstaatniveau. |
| --- | --- |

(4)

In de conclusies van de Europese Raad van 10-11 december 2020 werd het bindende interne streefcijfer van de Unie inzake een reductie van de nettobroeikasgasemissies onderschreven, onderwijl het belang van rechtvaardigheid en solidariteit, en dat niemand aan zijn lot wordt overgelaten, benadrukkend. Die conclusies werden bevestigd in de conclusies van de Europese Raad van 24-25 mei 2021 waarbij de Europese Raad de Commissie verzocht spoedig haar wetgevingspakket voor te leggen, voorzien van een grondige analyse van de ecologische, economische en sociale gevolgen op lidstaatniveau.

| (5) | In het actieplan voor de Europese pijler van sociale rechten, dat is onderschreven in de conclusies van de Europese Raad van 24-25 juni 2021, wordt benadrukt dat de sociale rechten en de Europese sociale dimensie op alle beleidsterreinen van de Unie moeten worden versterkt. Volgens beginsel 20 van de Europese pijler van sociale rechten heeft iedereen “recht op toegang tot essentiële diensten van goede kwaliteit, waaronder water, sanitaire voorzieningen, energie, vervoer, financiële diensten en digitale communicatie. Wie er behoefte aan heeft, krijgt steun voor toegang tot deze diensten.”. |
| --- | --- |

(5)

In het actieplan voor de Europese pijler van sociale rechten, dat is onderschreven in de conclusies van de Europese Raad van 24-25 juni 2021, wordt benadrukt dat de sociale rechten en de Europese sociale dimensie op alle beleidsterreinen van de Unie moeten worden versterkt. Volgens beginsel 20 van de Europese pijler van sociale rechten heeft iedereen “recht op toegang tot essentiële diensten van goede kwaliteit, waaronder water, sanitaire voorzieningen, energie, vervoer, financiële diensten en digitale communicatie. Wie er behoefte aan heeft, krijgt steun voor toegang tot deze diensten.”.

| (6) | In de Verklaring van Porto van 8 mei 2021 herhaalde de Europese Raad zijn belofte om toe te werken naar een sociaal Europa dat een rechtvaardige transitie versterkt, evenals zijn vastbeslotenheid om de uitvoering van de Europese pijler van sociale rechten op Unie- en nationaal niveau verder te blijven verdiepen, met inachtneming van de respectieve bevoegdheden en het subsidiariteits- en het evenredigheidsbeginsel. |
| --- | --- |

(6)

In de Verklaring van Porto van 8 mei 2021 herhaalde de Europese Raad zijn belofte om toe te werken naar een sociaal Europa dat een rechtvaardige transitie versterkt, evenals zijn vastbeslotenheid om de uitvoering van de Europese pijler van sociale rechten op Unie- en nationaal niveau verder te blijven verdiepen, met inachtneming van de respectieve bevoegdheden en het subsidiariteits- en het evenredigheidsbeginsel.

| (7) | Om haar verbintenis inzake het streven naar klimaatneutraliteit uit te voeren, is de klimaat- en energiewetgeving van de Unie herzien en gewijzigd om de broeikasgasemissies sneller terug te dringen. |
| --- | --- |

(7)

Om haar verbintenis inzake het streven naar klimaatneutraliteit uit te voeren, is de klimaat- en energiewetgeving van de Unie herzien en gewijzigd om de broeikasgasemissies sneller terug te dringen.

| (8) | Die wijzigingen hebben verschillende economische en sociale gevolgen voor de verschillende sectoren van de economie, voor de burgers en voor de lidstaten. Met name de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen, het wegvervoer en andere sectoren die overeenkomen met de industriële activiteiten die niet onder bijlage I bij Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (6) vallen, binnen het toepassingsgebied van die richtlijn moet een aanvullende economische stimulans zijn om te investeren in een lager verbruik van fossiele brandstoffen en zo de broeikasgasemissies sneller te reduceren. In combinatie met andere maatregelen moet dit, op middellange tot lange termijn, bijdragen tot minder energie- en vervoersarmoede, lagere kosten voor gebouwen en wegvervoer en, in voorkomend geval, nieuwe kansen bieden voor kwaliteitsvolle banen en duurzame investeringen, volledig in lijn met de doelstellingen van de Europese Green Deal. |
| --- | --- |

(8)

Die wijzigingen hebben verschillende economische en sociale gevolgen voor de verschillende sectoren van de economie, voor de burgers en voor de lidstaten. Met name de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen, het wegvervoer en andere sectoren die overeenkomen met de industriële activiteiten die niet onder bijlage I bij Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (6) vallen, binnen het toepassingsgebied van die richtlijn moet een aanvullende economische stimulans zijn om te investeren in een lager verbruik van fossiele brandstoffen en zo de broeikasgasemissies sneller te reduceren. In combinatie met andere maatregelen moet dit, op middellange tot lange termijn, bijdragen tot minder energie- en vervoersarmoede, lagere kosten voor gebouwen en wegvervoer en, in voorkomend geval, nieuwe kansen bieden voor kwaliteitsvolle banen en duurzame investeringen, volledig in lijn met de doelstellingen van de Europese Green Deal.

| (9) | Er zijn echter middelen nodig om die investeringen te financieren. Daarnaast zullen de door huishoudens en vervoergebruikers gedragen kosten voor verwarming, koeling, koken en wegvervoer waarschijnlijk al toenemen voordat dergelijke investeringen worden gedaan, aangezien brandstofleveranciers, voor wie de verplichtingen uit hoofde van het emissiehandelssysteem met betrekking tot gebouwen en wegvervoer gelden, de koolstofkosten zullen doorberekenen aan de consumenten. |
| --- | --- |

(9)

Er zijn echter middelen nodig om die investeringen te financieren. Daarnaast zullen de door huishoudens en vervoergebruikers gedragen kosten voor verwarming, koeling, koken en wegvervoer waarschijnlijk al toenemen voordat dergelijke investeringen worden gedaan, aangezien brandstofleveranciers, voor wie de verplichtingen uit hoofde van het emissiehandelssysteem met betrekking tot gebouwen en wegvervoer gelden, de koolstofkosten zullen doorberekenen aan de consumenten.

| (10) | De klimaattransitie zal een economisch en sociaal effect hebben dat moeilijk vooraf te beoordelen is. Om de verhoogde klimaatambitie te verwezenlijken, zijn aanzienlijke publieke en particuliere middelen vereist. Investeringen in energie-efficiëntiemaatregelen en verwarmingssystemen op basis van hernieuwbare energie, zoals verwarming met elektrische warmtepompen, verwarming en koeling op wijkniveau en deelname aan hernieuwbare-energiegemeenschappen, zijn een doeltreffende methode om de afhankelijkheid van invoer en emissies te verminderen en tegelijkertijd de veerkracht van de Unie te vergroten. Er is specifieke financiering nodig om kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers te ondersteunen. |
| --- | --- |

(10)

De klimaattransitie zal een economisch en sociaal effect hebben dat moeilijk vooraf te beoordelen is. Om de verhoogde klimaatambitie te verwezenlijken, zijn aanzienlijke publieke en particuliere middelen vereist. Investeringen in energie-efficiëntiemaatregelen en verwarmingssystemen op basis van hernieuwbare energie, zoals verwarming met elektrische warmtepompen, verwarming en koeling op wijkniveau en deelname aan hernieuwbare-energiegemeenschappen, zijn een doeltreffende methode om de afhankelijkheid van invoer en emissies te verminderen en tegelijkertijd de veerkracht van de Unie te vergroten. Er is specifieke financiering nodig om kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers te ondersteunen.

| (11) | De prijsstijging van fossiele brandstoffen kan disproportionele gevolgen hebben voor kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers, die een groter deel van hun inkomen aan energie en vervoer besteden, in bepaalde regio’s geen toegang tot alternatieve betaalbare mobiliteits- en vervoersoplossingen hebben en wellicht niet de financiële mogelijkheden hebben om in de reductie van hun verbruik van fossiele brandstoffen te investeren. Specifieke geografische elementen, zoals eilanden, ultraperifere regio’s en territoria, plattelands- of afgelegen gebieden, minder toegankelijke perifere gebieden, berggebieden of gebieden die achterblijven, kunnen in de context van vervoersarmoede specifieke gevolgen hebben voor de kwetsbaarheid van huishoudens, micro-ondernemingen en vervoergebruikers. Daarom moet, indien van toepassing en relevant, met die specifieke geografische elementen rekening worden gehouden bij de voorbereiding van maatregelen en investeringen ter ondersteuning van kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers. |
| --- | --- |

(11)

De prijsstijging van fossiele brandstoffen kan disproportionele gevolgen hebben voor kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers, die een groter deel van hun inkomen aan energie en vervoer besteden, in bepaalde regio’s geen toegang tot alternatieve betaalbare mobiliteits- en vervoersoplossingen hebben en wellicht niet de financiële mogelijkheden hebben om in de reductie van hun verbruik van fossiele brandstoffen te investeren. Specifieke geografische elementen, zoals eilanden, ultraperifere regio’s en territoria, plattelands- of afgelegen gebieden, minder toegankelijke perifere gebieden, berggebieden of gebieden die achterblijven, kunnen in de context van vervoersarmoede specifieke gevolgen hebben voor de kwetsbaarheid van huishoudens, micro-ondernemingen en vervoergebruikers. Daarom moet, indien van toepassing en relevant, met die specifieke geografische elementen rekening worden gehouden bij de voorbereiding van maatregelen en investeringen ter ondersteuning van kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers.

| (12) | Om de transitie rechtvaardig en inclusief te maken en ervoor te zorgen dat niemand aan zijn lot wordt overgelaten, moet een deel van de opbrengsten die door de opneming van gebouwen, wegvervoer en andere sectoren in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG worden gegenereerd, worden gebruikt om de sociale gevolgen van die opneming aan te pakken. Het totaalbedrag van het Sociaal Klimaatfonds dat uit hoofde van deze verordening wordt opgericht (hierna “het fonds”) moet de decarbonisatieambitie weerspiegelen die gesteld wordt voor de opneming van de broeikasgasemissies van gebouwen, wegvervoer en andere sectoren in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG. |
| --- | --- |

(12)

Om de transitie rechtvaardig en inclusief te maken en ervoor te zorgen dat niemand aan zijn lot wordt overgelaten, moet een deel van de opbrengsten die door de opneming van gebouwen, wegvervoer en andere sectoren in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG worden gegenereerd, worden gebruikt om de sociale gevolgen van die opneming aan te pakken. Het totaalbedrag van het Sociaal Klimaatfonds dat uit hoofde van deze verordening wordt opgericht (hierna “het fonds”) moet de decarbonisatieambitie weerspiegelen die gesteld wordt voor de opneming van de broeikasgasemissies van gebouwen, wegvervoer en andere sectoren in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG.

| (13) | Het gebruik van een deel van de inkomsten om de sociale gevolgen van de opneming van gebouwen, wegvervoer en andere sectoren in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG aan te pakken, is des te relevanter gezien de bestaande niveaus van energiearmoede. Energiearmoede is een situatie waarin huishoudens geen toegang hebben tot essentiële energiediensten die de basis vormen voor een behoorlijke levens- en gezondheidsstandaard, zoals voldoende warmte door verwarming, koeling, gezien de stijgende temperaturen, verlichting en stroom voor elektrische toestellen. In een Uniebrede enquête in 2021 gaven ongeveer 34 miljoen Europeanen, bijna 6,9 % van de bevolking van de Unie, aan dat zij het zich financieel niet konden veroorloven hun woning voldoende te verwarmen. Energiearmoede is dan ook een grote uitdaging voor de Unie. Hoewel sociale tarieven of tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun op korte termijn onmiddellijke verlichting kunnen bieden aan huishoudens die met energiearmoede kampen, kunnen alleen gerichte structurele maatregelen, met name de renovatie van gebouwen, onder meer via toegang tot energie uit hernieuwbare bronnen en de actieve bevordering van hernieuwbare energiebronnen door middel van op huishoudens gerichte voorlichtings- en bewustmakingsmaatregelen, en renovaties van gebouwen die bijdragen aan de verwezenlijking van de doelstellingen van Richtlijn 2010/31/EU van het Europees Parlement en de Raad (7), duurzame oplossingen bieden en doeltreffend bijdragen aan de bestrijding van energiearmoede. De definitie van energiearmoede in deze verordening moet zo kunnen worden aangepast dat deze het resultaat van de onderhandelingen over een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende energie-efficiëntie (herschikking) weerspiegelt. |
| --- | --- |

(13)

Het gebruik van een deel van de inkomsten om de sociale gevolgen van de opneming van gebouwen, wegvervoer en andere sectoren in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG aan te pakken, is des te relevanter gezien de bestaande niveaus van energiearmoede. Energiearmoede is een situatie waarin huishoudens geen toegang hebben tot essentiële energiediensten die de basis vormen voor een behoorlijke levens- en gezondheidsstandaard, zoals voldoende warmte door verwarming, koeling, gezien de stijgende temperaturen, verlichting en stroom voor elektrische toestellen. In een Uniebrede enquête in 2021 gaven ongeveer 34 miljoen Europeanen, bijna 6,9 % van de bevolking van de Unie, aan dat zij het zich financieel niet konden veroorloven hun woning voldoende te verwarmen. Energiearmoede is dan ook een grote uitdaging voor de Unie. Hoewel sociale tarieven of tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun op korte termijn onmiddellijke verlichting kunnen bieden aan huishoudens die met energiearmoede kampen, kunnen alleen gerichte structurele maatregelen, met name de renovatie van gebouwen, onder meer via toegang tot energie uit hernieuwbare bronnen en de actieve bevordering van hernieuwbare energiebronnen door middel van op huishoudens gerichte voorlichtings- en bewustmakingsmaatregelen, en renovaties van gebouwen die bijdragen aan de verwezenlijking van de doelstellingen van Richtlijn 2010/31/EU van het Europees Parlement en de Raad (7), duurzame oplossingen bieden en doeltreffend bijdragen aan de bestrijding van energiearmoede. De definitie van energiearmoede in deze verordening moet zo kunnen worden aangepast dat deze het resultaat van de onderhandelingen over een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende energie-efficiëntie (herschikking) weerspiegelt.

| (14) | Een holistische benadering van de renovatie van gebouwen die op een meer efficiënte manier rekening houdt met mensen die het risico lopen te worden uitgesloten, namelijk degenen die het meest te lijden hebben onder energiearmoede in de Unie, zou kunnen leiden tot een verminderde vraag naar energie. Daarom moet de steun uit hoofde van het fonds aan de bouwsector gericht zijn op het verbeteren van de energie-efficiëntie, hetgeen zou leiden tot een vermindering van het energieverbruik voor elk huishouden, wat zichtbaar zou zijn in termen van geldbesparingen en zodoende een middel om energiearmoede te bestrijden. De herziening van Richtlijn 2010/31/EU zou de basis leggen voor de verwezenlijking van die doelstellingen en moet daarom in aanmerking worden genomen bij de uitvoering van deze verordening. |
| --- | --- |

(14)

Een holistische benadering van de renovatie van gebouwen die op een meer efficiënte manier rekening houdt met mensen die het risico lopen te worden uitgesloten, namelijk degenen die het meest te lijden hebben onder energiearmoede in de Unie, zou kunnen leiden tot een verminderde vraag naar energie. Daarom moet de steun uit hoofde van het fonds aan de bouwsector gericht zijn op het verbeteren van de energie-efficiëntie, hetgeen zou leiden tot een vermindering van het energieverbruik voor elk huishouden, wat zichtbaar zou zijn in termen van geldbesparingen en zodoende een middel om energiearmoede te bestrijden. De herziening van Richtlijn 2010/31/EU zou de basis leggen voor de verwezenlijking van die doelstellingen en moet daarom in aanmerking worden genomen bij de uitvoering van deze verordening.

| (15) | Aangezien vervoersarmoede nog niet op het niveau van de Unie is gedefinieerd, moet voor de toepassing van deze verordening een dergelijke definitie worden ingevoerd. Vervoersarmoede kan een nog dringender probleem worden, zoals wordt onderkend in de Aanbeveling van de Raad van 16 juni 2022 inzake het waarborgen van een rechtvaardige transitie naar klimaatneutraliteit (8), en kan leiden tot een verminderde toegang tot essentiële sociaal-economische activiteiten en diensten zoals werkgelegenheid, onderwijs en gezondheidszorg, met name voor kwetsbare personen en huishoudens. Vervoersarmoede wordt gewoonlijk veroorzaakt door één of meer van de volgende factoren, zoals een laag inkomen, hoge brandstofuitgaven, of een gebrek aan betaalbaar of toegankelijk particulier of openbaar vervoer. Vervoersarmoede kan met name personen en huishoudens treffen in plattelands-, eiland-, perifere, bergachtige, afgelegen en minder toegankelijke gebieden of minder ontwikkelde regio’s of territoria, met inbegrip van minder ontwikkelde voorstedelijke gebieden en de ultraperifere gebieden. |
| --- | --- |

(15)

Aangezien vervoersarmoede nog niet op het niveau van de Unie is gedefinieerd, moet voor de toepassing van deze verordening een dergelijke definitie worden ingevoerd. Vervoersarmoede kan een nog dringender probleem worden, zoals wordt onderkend in de Aanbeveling van de Raad van 16 juni 2022 inzake het waarborgen van een rechtvaardige transitie naar klimaatneutraliteit (8), en kan leiden tot een verminderde toegang tot essentiële sociaal-economische activiteiten en diensten zoals werkgelegenheid, onderwijs en gezondheidszorg, met name voor kwetsbare personen en huishoudens. Vervoersarmoede wordt gewoonlijk veroorzaakt door één of meer van de volgende factoren, zoals een laag inkomen, hoge brandstofuitgaven, of een gebrek aan betaalbaar of toegankelijk particulier of openbaar vervoer. Vervoersarmoede kan met name personen en huishoudens treffen in plattelands-, eiland-, perifere, bergachtige, afgelegen en minder toegankelijke gebieden of minder ontwikkelde regio’s of territoria, met inbegrip van minder ontwikkelde voorstedelijke gebieden en de ultraperifere gebieden.

| (16) | Het fonds moet worden opgericht om de lidstaten van middelen te voorzien om hun beleid voor het aanpakken van de sociale gevolgen voor kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers als gevolg van de invoering van het emissiehandelssysteem met betrekking tot gebouwen en wegvervoer te ondersteunen. Dit moet met name worden gerealiseerd door tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun en maatregelen en investeringen ten gunste van kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers met het doel om hun afhankelijkheid van fossiele brandstoffen terug te dringen door middel van energie-efficiëntere gebouwen, het koolstofvrij maken van verwarming en koeling van gebouwen, ongeacht wie de eigenaar ervan is, onder meer door de integratie van hernieuwbare energie, en door hun betere toegang te verlenen tot emissievrije en emissiearme mobiliteit en emissievrij en emissiearm vervoer. Er moet aandacht worden besteed aan de verschillende vormen van huurwoningen, waaronder die op de particuliere huurmarkt. Financiële steun of fiscale prikkels, zoals de aftrekbaarheid van renovatiekosten van de huur, kunnen in de maatregelen worden opgenomen om rekening te houden met huurders en mensen die in sociale woningen wonen. |
| --- | --- |

(16)

Het fonds moet worden opgericht om de lidstaten van middelen te voorzien om hun beleid voor het aanpakken van de sociale gevolgen voor kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers als gevolg van de invoering van het emissiehandelssysteem met betrekking tot gebouwen en wegvervoer te ondersteunen. Dit moet met name worden gerealiseerd door tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun en maatregelen en investeringen ten gunste van kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers met het doel om hun afhankelijkheid van fossiele brandstoffen terug te dringen door middel van energie-efficiëntere gebouwen, het koolstofvrij maken van verwarming en koeling van gebouwen, ongeacht wie de eigenaar ervan is, onder meer door de integratie van hernieuwbare energie, en door hun betere toegang te verlenen tot emissievrije en emissiearme mobiliteit en emissievrij en emissiearm vervoer. Er moet aandacht worden besteed aan de verschillende vormen van huurwoningen, waaronder die op de particuliere huurmarkt. Financiële steun of fiscale prikkels, zoals de aftrekbaarheid van renovatiekosten van de huur, kunnen in de maatregelen worden opgenomen om rekening te houden met huurders en mensen die in sociale woningen wonen.

| (17) | Elke lidstaat moet bij de Commissie een sociaal klimaatplan (hierna het “plan”) indienen. De plannen moeten uiterlijk op 30 juni 2025 worden ingediend, zodat ze zorgvuldig en tijdig in aanmerking kunnen worden genomen. Die plannen moeten een investeringscomponent bevatten die de langetermijnoplossing om de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen terug te dringen, stimuleert, en kunnen tevens andere maatregelen omvatten, waaronder tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun om de negatieve gevolgen voor inkomens op de korte termijn te verlichten. Met de plannen moeten twee doelstellingen worden nagestreefd. Ten eerste moeten zij ervoor zorgen dat kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers over de nodige middelen beschikken om investeringen in energie-efficiëntie, in het koolstofvrij maken van verwarming en koeling, in emissievrije of emissiearme voertuigen en mobiliteit te financieren, onder meer door middel van vouchers, subsidies of renteloze leningen. Ten tweede moeten zij ervoor zorgen dat de gevolgen van de toegenomen kosten van fossiele brandstoffen voor de kwetsbaarsten worden verzacht, en dat daarmee energie- en vervoersarmoede tijdens de overgangsperiode totdat dergelijke investeringen zijn gedaan, worden voorkomen. De plannen zouden de toegang tot betaalbare energie-efficiënte huisvesting, met inbegrip van sociale huisvesting, kunnen ondersteunen. Bij de uitvoering van maatregelen ter ondersteuning van kwetsbare vervoergebruikers moeten de lidstaten in hun plannen prioriteit kunnen geven aan steun voor emissievrije voertuigen, op voorwaarde dat dit een betaalbare en uitvoerbare oplossing is. |
| --- | --- |

(17)

Elke lidstaat moet bij de Commissie een sociaal klimaatplan (hierna het “plan”) indienen. De plannen moeten uiterlijk op 30 juni 2025 worden ingediend, zodat ze zorgvuldig en tijdig in aanmerking kunnen worden genomen. Die plannen moeten een investeringscomponent bevatten die de langetermijnoplossing om de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen terug te dringen, stimuleert, en kunnen tevens andere maatregelen omvatten, waaronder tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun om de negatieve gevolgen voor inkomens op de korte termijn te verlichten. Met de plannen moeten twee doelstellingen worden nagestreefd. Ten eerste moeten zij ervoor zorgen dat kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers over de nodige middelen beschikken om investeringen in energie-efficiëntie, in het koolstofvrij maken van verwarming en koeling, in emissievrije of emissiearme voertuigen en mobiliteit te financieren, onder meer door middel van vouchers, subsidies of renteloze leningen. Ten tweede moeten zij ervoor zorgen dat de gevolgen van de toegenomen kosten van fossiele brandstoffen voor de kwetsbaarsten worden verzacht, en dat daarmee energie- en vervoersarmoede tijdens de overgangsperiode totdat dergelijke investeringen zijn gedaan, worden voorkomen. De plannen zouden de toegang tot betaalbare energie-efficiënte huisvesting, met inbegrip van sociale huisvesting, kunnen ondersteunen. Bij de uitvoering van maatregelen ter ondersteuning van kwetsbare vervoergebruikers moeten de lidstaten in hun plannen prioriteit kunnen geven aan steun voor emissievrije voertuigen, op voorwaarde dat dit een betaalbare en uitvoerbare oplossing is.

| (18) | De lidstaten zijn het best in staat om, in overleg met lokale en regionale autoriteiten, economische en sociale partners en relevante maatschappelijke organisaties, plannen die zijn afgestemd en gericht op hun lokale, regionale en nationale omstandigheden, hun bestaande beleid op de relevante gebieden en het geplande gebruik van andere relevante Uniefondsen op te stellen, uit te voeren en zo nodig te wijzigen. Telkens wanneer de Commissie een plan moet beoordelen, moet er een openbare raadpleging van de belanghebbenden plaatsvinden. Zo kunnen de grote verscheidenheid aan omstandigheden, de specifieke kennis van lokale en regionale overheden, economische en sociale partners, relevante maatschappelijke organisaties, onderzoeks- en innovatie-instellingen, industriële belanghebbenden en van vertegenwoordigers van de sociale dialoog, evenals de nationale omstandigheden het best worden weerspiegeld, en kunnen zij bijdragen aan de doeltreffendheid en efficiëntie van de steun aan kwetsbaren. |
| --- | --- |

(18)

De lidstaten zijn het best in staat om, in overleg met lokale en regionale autoriteiten, economische en sociale partners en relevante maatschappelijke organisaties, plannen die zijn afgestemd en gericht op hun lokale, regionale en nationale omstandigheden, hun bestaande beleid op de relevante gebieden en het geplande gebruik van andere relevante Uniefondsen op te stellen, uit te voeren en zo nodig te wijzigen. Telkens wanneer de Commissie een plan moet beoordelen, moet er een openbare raadpleging van de belanghebbenden plaatsvinden. Zo kunnen de grote verscheidenheid aan omstandigheden, de specifieke kennis van lokale en regionale overheden, economische en sociale partners, relevante maatschappelijke organisaties, onderzoeks- en innovatie-instellingen, industriële belanghebbenden en van vertegenwoordigers van de sociale dialoog, evenals de nationale omstandigheden het best worden weerspiegeld, en kunnen zij bijdragen aan de doeltreffendheid en efficiëntie van de steun aan kwetsbaren.

| (19) | De plannen moeten in nauwe samenwerking met de Commissie worden opgesteld overeenkomstig het verstrekte model. Om buitensporige administratieve lasten te vermijden, moet het voor de lidstaten mogelijk zijn om kleine aanpassingen aan te brengen of schrijffouten in de plannen te corrigeren door een eenvoudige kennisgeving van die wijzigingen aan de Commissie. Kleine aanpassingen zijn verhogingen of verlagingen met minder dan 5 % van een in het plan beoogde doelstelling. |
| --- | --- |

(19)

De plannen moeten in nauwe samenwerking met de Commissie worden opgesteld overeenkomstig het verstrekte model. Om buitensporige administratieve lasten te vermijden, moet het voor de lidstaten mogelijk zijn om kleine aanpassingen aan te brengen of schrijffouten in de plannen te corrigeren door een eenvoudige kennisgeving van die wijzigingen aan de Commissie. Kleine aanpassingen zijn verhogingen of verlagingen met minder dan 5 % van een in het plan beoogde doelstelling.

| (20) | Voor een rechtvaardige transitie naar klimaatneutraliteit is het essentieel dat de maatregelen en investeringen in het bijzonder worden gericht op huishoudens die in energiearmoede verkeren of kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers. Ondersteunende maatregelen ter bevordering van de reductie van broeikasgasemissies zouden de lidstaten moeten helpen bij het aanpakken van de sociale gevolgen van de emissiehandel in de sectoren gebouwen en wegvervoer. |
| --- | --- |

(20)

Voor een rechtvaardige transitie naar klimaatneutraliteit is het essentieel dat de maatregelen en investeringen in het bijzonder worden gericht op huishoudens die in energiearmoede verkeren of kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers. Ondersteunende maatregelen ter bevordering van de reductie van broeikasgasemissies zouden de lidstaten moeten helpen bij het aanpakken van de sociale gevolgen van de emissiehandel in de sectoren gebouwen en wegvervoer.

| (21) | In afwachting van het effect van die investeringen op de vermindering van de kosten en emissies zou doelgerichte rechtstreekse inkomenssteun voor kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers bijdragen aan een vermindering van de energie- en mobiliteitskosten en de rechtvaardige transitie ondersteunen. Rechtstreekse inkomenssteun moet worden gezien als een tijdelijke maatregel die gepaard gaat met het koolstofvrij maken van de sectoren huisvesting en vervoer. Die steun zou niet permanent moeten zijn, aangezien de onderliggende oorzaken van energie- en vervoersarmoede er niet mee worden aangepakt. Dergelijke steun moet enkel worden gebruik om de rechtstreekse gevolgen aan te pakken van de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen en wegvervoer in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG en mag niet worden gebruikt om elektriciteits- of verwarmingskosten als gevolg van de opneming van elektriciteits- en warmteproductie in het toepassingsgebied van die richtlijn aan te pakken. Dergelijke rechtstreekse inkomenssteun mag slechts tijdelijk subsidiabel zijn. Op ontvangers van rechtstreekse inkomenssteun, als leden van een algemene groep van ontvangers, moeten maatregelen en investeringen worden gericht die tot doel hebben hen daadwerkelijk uit de energie- en vervoersarmoede te halen. De plannen moeten daarom rechtstreekse inkomenssteun omvatten, op voorwaarde dat zij ook maatregelen of investeringen bevatten die een blijvend effect hebben en gericht zijn op kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers die rechtstreekse inkomenssteun ontvangen. |
| --- | --- |

(21)

In afwachting van het effect van die investeringen op de vermindering van de kosten en emissies zou doelgerichte rechtstreekse inkomenssteun voor kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers bijdragen aan een vermindering van de energie- en mobiliteitskosten en de rechtvaardige transitie ondersteunen. Rechtstreekse inkomenssteun moet worden gezien als een tijdelijke maatregel die gepaard gaat met het koolstofvrij maken van de sectoren huisvesting en vervoer. Die steun zou niet permanent moeten zijn, aangezien de onderliggende oorzaken van energie- en vervoersarmoede er niet mee worden aangepakt. Dergelijke steun moet enkel worden gebruik om de rechtstreekse gevolgen aan te pakken van de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen en wegvervoer in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG en mag niet worden gebruikt om elektriciteits- of verwarmingskosten als gevolg van de opneming van elektriciteits- en warmteproductie in het toepassingsgebied van die richtlijn aan te pakken. Dergelijke rechtstreekse inkomenssteun mag slechts tijdelijk subsidiabel zijn. Op ontvangers van rechtstreekse inkomenssteun, als leden van een algemene groep van ontvangers, moeten maatregelen en investeringen worden gericht die tot doel hebben hen daadwerkelijk uit de energie- en vervoersarmoede te halen. De plannen moeten daarom rechtstreekse inkomenssteun omvatten, op voorwaarde dat zij ook maatregelen of investeringen bevatten die een blijvend effect hebben en gericht zijn op kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers die rechtstreekse inkomenssteun ontvangen.

| (22) | De lidstaten moeten het bewustzijn hieromtrent bij kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers vergroten door gerichte, toegankelijke en betaalbare informatie, onderwijs en advies te verstrekken over kosteneffectieve maatregelen en investeringen, en beschikbare steun, onder meer door middel van energieaudits van gebouwen, alsmede energieraadplegingen op maat of diensten voor mobiliteitsbeheer op maat. |
| --- | --- |

(22)

De lidstaten moeten het bewustzijn hieromtrent bij kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers vergroten door gerichte, toegankelijke en betaalbare informatie, onderwijs en advies te verstrekken over kosteneffectieve maatregelen en investeringen, en beschikbare steun, onder meer door middel van energieaudits van gebouwen, alsmede energieraadplegingen op maat of diensten voor mobiliteitsbeheer op maat.

| (23) | Rekening houdend met het belang van de strijd tegen de klimaatverandering overeenkomstig de Overeenkomst van Parijs en de toezegging ten aanzien van de duurzameontwikkelingsdoelen van de Verenigde Naties, wordt met de maatregelen en investeringen in het kader van deze verordening beoogd dat ze in overeenstemming zijn met de doelstelling dat ten minste 30 % van het totale bedrag van de begroting van de Unie in het kader van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2021-2027 als vastgelegd in Verordening (EU, Euratom) 2020/2093 van de Raad (9) (het “MFK 2021-2027”) en van het totale bedrag van het herstelinstrument voor de Europese Unie, vastgesteld bij Verordening (EU) 2020/2094 van de Raad (10), en ten minste 37 % van het totale bedrag van de bij Verordening (EU) 2021/241 van het Europees Parlement en de Raad (11) ingestelde herstel- en veerkrachtfaciliteit, moet worden besteed aan het integreren van klimaatdoelstellingen in het beleid. De maatregelen en investeringen uit hoofde van deze verordening worden tevens beoogd in overeenstemming te zijn met de ambitie om in 2024 7,5 %, en in 2026 en 2027 telkens 10 %, van de jaarlijkse uitgaven uit hoofde van het MFK 2021-2027 toe te kennen aan biodiversiteitsdoelstellingen en daarbij rekening te houden met de bestaande overlappingen tussen klimaat- en biodiversiteitsdoelen.
  Daartoe moet de in bijlage I bij Verordening (EU) 2021/1060 van het Europees Parlement en de Raad (12) bepaalde methode worden gebruikt om toezicht te houden op de uitgaven van het fonds. Met het fonds moeten maatregelen en investeringen worden ondersteund die de normen en prioriteiten van de Unie op klimaat- en milieugebied volledig eerbiedigen en voldoen aan het beginsel “geen ernstige afbreuk doen”, in de zin van artikel 17 van Verordening (EU) 2020/852 van het Europees Parlement en de Raad (13). Enkel dergelijke maatregelen en investeringen mogen in de plannen worden opgenomen. Maatregelen voor rechtstreekse inkomenssteun moeten in de regel worden beschouwd als maatregelen met een onbeduidend voorzienbaar effect op de klimaatdoelstellingen en moeten, op zichzelf, geacht worden aan het beginsel “geen ernstige afbreuk doen” te voldoen. De Commissie moet de lidstaten ruim vóór de opstelling van de plannen technische richtsnoeren verschaffen. In de richtsnoeren moet worden uitgelegd hoe de maatregelen en investeringen aan het beginsel “geen ernstige afbreuk doen” moeten voldoen. |
| --- | --- |

(23)

Rekening houdend met het belang van de strijd tegen de klimaatverandering overeenkomstig de Overeenkomst van Parijs en de toezegging ten aanzien van de duurzameontwikkelingsdoelen van de Verenigde Naties, wordt met de maatregelen en investeringen in het kader van deze verordening beoogd dat ze in overeenstemming zijn met de doelstelling dat ten minste 30 % van het totale bedrag van de begroting van de Unie in het kader van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2021-2027 als vastgelegd in Verordening (EU, Euratom) 2020/2093 van de Raad (9) (het “MFK 2021-2027”) en van het totale bedrag van het herstelinstrument voor de Europese Unie, vastgesteld bij Verordening (EU) 2020/2094 van de Raad (10), en ten minste 37 % van het totale bedrag van de bij Verordening (EU) 2021/241 van het Europees Parlement en de Raad (11) ingestelde herstel- en veerkrachtfaciliteit, moet worden besteed aan het integreren van klimaatdoelstellingen in het beleid. De maatregelen en investeringen uit hoofde van deze verordening worden tevens beoogd in overeenstemming te zijn met de ambitie om in 2024 7,5 %, en in 2026 en 2027 telkens 10 %, van de jaarlijkse uitgaven uit hoofde van het MFK 2021-2027 toe te kennen aan biodiversiteitsdoelstellingen en daarbij rekening te houden met de bestaande overlappingen tussen klimaat- en biodiversiteitsdoelen.

Daartoe moet de in bijlage I bij Verordening (EU) 2021/1060 van het Europees Parlement en de Raad (12) bepaalde methode worden gebruikt om toezicht te houden op de uitgaven van het fonds. Met het fonds moeten maatregelen en investeringen worden ondersteund die de normen en prioriteiten van de Unie op klimaat- en milieugebied volledig eerbiedigen en voldoen aan het beginsel “geen ernstige afbreuk doen”, in de zin van artikel 17 van Verordening (EU) 2020/852 van het Europees Parlement en de Raad (13). Enkel dergelijke maatregelen en investeringen mogen in de plannen worden opgenomen. Maatregelen voor rechtstreekse inkomenssteun moeten in de regel worden beschouwd als maatregelen met een onbeduidend voorzienbaar effect op de klimaatdoelstellingen en moeten, op zichzelf, geacht worden aan het beginsel “geen ernstige afbreuk doen” te voldoen. De Commissie moet de lidstaten ruim vóór de opstelling van de plannen technische richtsnoeren verschaffen. In de richtsnoeren moet worden uitgelegd hoe de maatregelen en investeringen aan het beginsel “geen ernstige afbreuk doen” moeten voldoen.

| (24) | Vrouwen worden onevenredig zwaar getroffen door energie- en vervoersarmoede, met name alleenstaande moeders, die 85 % van de eenoudergezinnen uitmaken, alsook alleenstaande vrouwen, vrouwen met een handicap en alleenwonende oudere vrouwen. Bovendien hebben vrouwen andere en complexere mobiliteitspatronen. In eenoudergezinnen met ten laste komende kinderen is de kans op kinderarmoede bijzonder hoog. Bij het opstellen en uitvoeren van de plannen moeten gendergelijkheid en gelijke kansen voor iedereen, de mainstreaming van die doelstellingen en toegankelijkheidsrechten van personen met een handicap worden gewaarborgd en bevorderd, om ervoor te zorgen dat niemand aan zijn lot wordt overgelaten. |
| --- | --- |

(24)

Vrouwen worden onevenredig zwaar getroffen door energie- en vervoersarmoede, met name alleenstaande moeders, die 85 % van de eenoudergezinnen uitmaken, alsook alleenstaande vrouwen, vrouwen met een handicap en alleenwonende oudere vrouwen. Bovendien hebben vrouwen andere en complexere mobiliteitspatronen. In eenoudergezinnen met ten laste komende kinderen is de kans op kinderarmoede bijzonder hoog. Bij het opstellen en uitvoeren van de plannen moeten gendergelijkheid en gelijke kansen voor iedereen, de mainstreaming van die doelstellingen en toegankelijkheidsrechten van personen met een handicap worden gewaarborgd en bevorderd, om ervoor te zorgen dat niemand aan zijn lot wordt overgelaten.

| (25) | Actieve afnemers, energiegemeenschappen van burgers en peer-to-peerhandel in hernieuwbare energie kunnen de lidstaten helpen de doelstellingen van deze verordening te verwezenlijken door middel van een door burgers geïnitieerde bottom-upbenadering. Zij maken consumenten slagvaardiger en activeren ze, en stellen bepaalde groepen huishoudelijke afnemers in staat deel te nemen aan energie-efficiëntiemaatregelen en -investeringen. Daarnaast ondersteunen zij het gebruik van hernieuwbare energie door huishoudens en dragen zij tegelijkertijd bij aan de bestrijding van energiearmoede. De lidstaten moeten de rol van energiegemeenschappen van burgers en hernieuwbare-energiegemeenschappen daarom bevorderen en ze beschouwen als in aanmerking komende begunstigden van het fonds. |
| --- | --- |

(25)

Actieve afnemers, energiegemeenschappen van burgers en peer-to-peerhandel in hernieuwbare energie kunnen de lidstaten helpen de doelstellingen van deze verordening te verwezenlijken door middel van een door burgers geïnitieerde bottom-upbenadering. Zij maken consumenten slagvaardiger en activeren ze, en stellen bepaalde groepen huishoudelijke afnemers in staat deel te nemen aan energie-efficiëntiemaatregelen en -investeringen. Daarnaast ondersteunen zij het gebruik van hernieuwbare energie door huishoudens en dragen zij tegelijkertijd bij aan de bestrijding van energiearmoede. De lidstaten moeten de rol van energiegemeenschappen van burgers en hernieuwbare-energiegemeenschappen daarom bevorderen en ze beschouwen als in aanmerking komende begunstigden van het fonds.

| (26) | De lidstaten moeten in de plannen de te financieren maatregelen en investeringen, de geraamde kosten van die maatregelen en investeringen en de nationale bijdrage opnemen. Bij de indiening van hun plannen moeten de lidstaten de geraamde totale kosten zonder de belasting over de toegevoegde waarde (btw) vermelden, zodat de plannen met elkaar kunnen worden vergeleken. De plannen moeten ook belangrijke mijlpalen en streefdoelen bevatten om de doeltreffende uitvoering van de maatregelen en investeringen te beoordelen. |
| --- | --- |

(26)

De lidstaten moeten in de plannen de te financieren maatregelen en investeringen, de geraamde kosten van die maatregelen en investeringen en de nationale bijdrage opnemen. Bij de indiening van hun plannen moeten de lidstaten de geraamde totale kosten zonder de belasting over de toegevoegde waarde (btw) vermelden, zodat de plannen met elkaar kunnen worden vergeleken. De plannen moeten ook belangrijke mijlpalen en streefdoelen bevatten om de doeltreffende uitvoering van de maatregelen en investeringen te beoordelen.

| (27) | Het fonds en de plannen moeten samenhangen met en omkaderd zijn door de door de lidstaten geplande hervormingen en gedane toezeggingen in het kader van de actualisering van hun geïntegreerde nationale energie- en klimaatplannen overeenkomstig Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad (14), uit hoofde van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende energie-efficiëntie (herschikking), uit hoofde van het actieplan voor de Europese pijler van sociale rechten, uit hoofde van programma’s van het cohesiebeleid overeenkomstig Verordening (EU) 2021/1060, uit hoofde van territoriale plannen voor een rechtvaardige transitie overeenkomstig Verordening (EU) 2021/1056 van het Europees Parlement en de Raad (15), uit hoofde van herstel- en veerkrachtplannen overeenkomstig Verordening (EU) 2021/241, uit hoofde van het moderniseringsfonds, zoals bepaald in artikel 10 quinquies van Richtlijn 2003/87/EG, en uit hoofde van de langetermijnstrategieën van de lidstaten voor de renovatie van gebouwen overeenkomstig Richtlijn 2010/31/EU. Ten behoeve van de administratieve efficiëntie moet de informatie in de plannen in voorkomend geval overeenstemmen met die wetgevingshandelingen en plannen. |
| --- | --- |

(27)

Het fonds en de plannen moeten samenhangen met en omkaderd zijn door de door de lidstaten geplande hervormingen en gedane toezeggingen in het kader van de actualisering van hun geïntegreerde nationale energie- en klimaatplannen overeenkomstig Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad (14), uit hoofde van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende energie-efficiëntie (herschikking), uit hoofde van het actieplan voor de Europese pijler van sociale rechten, uit hoofde van programma’s van het cohesiebeleid overeenkomstig Verordening (EU) 2021/1060, uit hoofde van territoriale plannen voor een rechtvaardige transitie overeenkomstig Verordening (EU) 2021/1056 van het Europees Parlement en de Raad (15), uit hoofde van herstel- en veerkrachtplannen overeenkomstig Verordening (EU) 2021/241, uit hoofde van het moderniseringsfonds, zoals bepaald in artikel 10 quinquies van Richtlijn 2003/87/EG, en uit hoofde van de langetermijnstrategieën van de lidstaten voor de renovatie van gebouwen overeenkomstig Richtlijn 2010/31/EU. Ten behoeve van de administratieve efficiëntie moet de informatie in de plannen in voorkomend geval overeenstemmen met die wetgevingshandelingen en plannen.

| (28) | Met het oog op een efficiëntere planning moeten de lidstaten in hun plannen aangeven wat de gevolgen zouden zijn van het uitstellen van het emissiehandelssysteem dat is vastgesteld overeenkomstig hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG, op grond van artikel 30 duodecies van die richtlijn. Daartoe moet alle relevante informatie die in het plan moet worden opgenomen, in twee scenario’s worden opgesplitst en duidelijk apart worden weergegeven, waarbij met name de noodzakelijke aanpassingen van de maatregelen, investeringen, mijlpalen, streefdoelen, het bedrag van de nationale bijdrage en elk ander relevant element van het plan worden beschreven en gekwantificeerd. |
| --- | --- |

(28)

Met het oog op een efficiëntere planning moeten de lidstaten in hun plannen aangeven wat de gevolgen zouden zijn van het uitstellen van het emissiehandelssysteem dat is vastgesteld overeenkomstig hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG, op grond van artikel 30 duodecies van die richtlijn. Daartoe moet alle relevante informatie die in het plan moet worden opgenomen, in twee scenario’s worden opgesplitst en duidelijk apart worden weergegeven, waarbij met name de noodzakelijke aanpassingen van de maatregelen, investeringen, mijlpalen, streefdoelen, het bedrag van de nationale bijdrage en elk ander relevant element van het plan worden beschreven en gekwantificeerd.

| (29) | De Unie moet de lidstaten bij de uitvoering van hun plannen bijstaan met financiële middelen uit het fonds. De verwezenlijking van de in de plannen opgenomen mijlpalen en streefdoelen moet een voorwaarde zijn voor betalingen uit het fonds. Dit zou het mogelijk maken om rekening te houden met de nationale omstandigheden en prioriteiten, en tegelijkertijd de financiering te vereenvoudigen, de integratie met andere nationale uitgavenprogramma’s te faciliteren en het effect en de integriteit van Unie-uitgaven te garanderen. |
| --- | --- |

(29)

De Unie moet de lidstaten bij de uitvoering van hun plannen bijstaan met financiële middelen uit het fonds. De verwezenlijking van de in de plannen opgenomen mijlpalen en streefdoelen moet een voorwaarde zijn voor betalingen uit het fonds. Dit zou het mogelijk maken om rekening te houden met de nationale omstandigheden en prioriteiten, en tegelijkertijd de financiering te vereenvoudigen, de integratie met andere nationale uitgavenprogramma’s te faciliteren en het effect en de integriteit van Unie-uitgaven te garanderen.

| (30) | Het fonds moet bij wijze van uitzondering en tijdelijk worden gefinancierd uit de opbrengsten van de veiling van 50 miljoen emissierechten op grond van artikel 10 bis, lid 8 ter, van Richtlijn 2003/87/EG, 150 miljoen emissierechten op grond van artikel 30 quinquies, lid 3, van die richtlijn en een hoeveelheid extra emissierechten op grond van artikel 30 quinquies, lid 4, van die richtlijn, die externe bestemmingsontvangsten moeten vormen. In principe moet er een maximumbedrag van 65 000 000 000 EUR beschikbaar worden gesteld voor de uitvoering van het fonds voor de periode 2026-2032. De Commissie moet ervoor zorgen dat de onder hoofdstuk IV bis van die richtlijn vallende emissierechten worden geveild. Indien het overeenkomstig dat hoofdstuk vastgestelde emissiehandelssysteem op grond van artikel 30 duodecies van die richtlijn wordt uitgesteld tot 2028, moet het voor de uitvoering van het fonds beschikbare maximumbedrag 54 600 000 000 EUR bedragen. Dat bedrag en de jaarlijkse bedragen weerspiegelen een grotere financieringsbehoefte bij aanvang van het fonds. De maximale financiële toewijzing moet voor elke lidstaat worden berekend overeenkomstig een toewijzingsmethode die met name voorziet in aanvullende steun voor de lidstaten die de grootste gevolgen ondervinden van de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen en wegvervoer binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG. Aangezien de externe bestemmingsontvangsten beschikbaar moeten worden gesteld na de veiling van emissierechten op grond van artikel 10 bis, lid 8 ter, artikel 30 quinquies, lid 3, en artikel 30 quinquies, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG, moet worden voorzien in een afwijking van artikel 22, lid 2, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad (16) om de Unie in staat te stellen jaarlijks de bedragen die nodig zijn voor de betalingen aan de lidstaten overeenkomstig deze verordening vast te leggen voor de opneming van kredieten die overeenkomen met de bestemmingsontvangsten. |
| --- | --- |

(30)

Het fonds moet bij wijze van uitzondering en tijdelijk worden gefinancierd uit de opbrengsten van de veiling van 50 miljoen emissierechten op grond van artikel 10 bis, lid 8 ter, van Richtlijn 2003/87/EG, 150 miljoen emissierechten op grond van artikel 30 quinquies, lid 3, van die richtlijn en een hoeveelheid extra emissierechten op grond van artikel 30 quinquies, lid 4, van die richtlijn, die externe bestemmingsontvangsten moeten vormen. In principe moet er een maximumbedrag van 65 000 000 000 EUR beschikbaar worden gesteld voor de uitvoering van het fonds voor de periode 2026-2032. De Commissie moet ervoor zorgen dat de onder hoofdstuk IV bis van die richtlijn vallende emissierechten worden geveild. Indien het overeenkomstig dat hoofdstuk vastgestelde emissiehandelssysteem op grond van artikel 30 duodecies van die richtlijn wordt uitgesteld tot 2028, moet het voor de uitvoering van het fonds beschikbare maximumbedrag 54 600 000 000 EUR bedragen. Dat bedrag en de jaarlijkse bedragen weerspiegelen een grotere financieringsbehoefte bij aanvang van het fonds. De maximale financiële toewijzing moet voor elke lidstaat worden berekend overeenkomstig een toewijzingsmethode die met name voorziet in aanvullende steun voor de lidstaten die de grootste gevolgen ondervinden van de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen en wegvervoer binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG. Aangezien de externe bestemmingsontvangsten beschikbaar moeten worden gesteld na de veiling van emissierechten op grond van artikel 10 bis, lid 8 ter, artikel 30 quinquies, lid 3, en artikel 30 quinquies, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG, moet worden voorzien in een afwijking van artikel 22, lid 2, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad (16) om de Unie in staat te stellen jaarlijks de bedragen die nodig zijn voor de betalingen aan de lidstaten overeenkomstig deze verordening vast te leggen voor de opneming van kredieten die overeenkomen met de bestemmingsontvangsten.

| (31) | De lidstaten moeten een bijdrage leveren van ten minste 25 % van de geraamde totale kosten van hun plannen. |
| --- | --- |

(31)

De lidstaten moeten een bijdrage leveren van ten minste 25 % van de geraamde totale kosten van hun plannen.

| (32) | De begrotingsvastleggingen kunnen waar passend worden opgesplitst in jaarlijkse tranches. In de overeenkomsten met de lidstaten die individuele juridische verbintenissen vormen, moet onder meer rekening worden gehouden met het in artikel 30 duodecies van Richtlijn 2003/87/EG bedoelde geval, die aanleiding zou kunnen geven om de aanvang van de emissiehandel voor gebouwen, wegvervoer en andere sectoren mogelijk met één jaar uit te stellen. In die overeenkomsten moet ook rekening worden gehouden met eventuele financiële risico’s voor de Unie waardoor een wijziging van de individuele juridische verbintenissen nodig kan zijn, vanwege de specifieke kenmerken van de tijdelijke en uitzonderlijke financiering van het fonds door externe bestemmingsontvangsten uit emissierechten van het emissiehandelssysteem. |
| --- | --- |

(32)

De begrotingsvastleggingen kunnen waar passend worden opgesplitst in jaarlijkse tranches. In de overeenkomsten met de lidstaten die individuele juridische verbintenissen vormen, moet onder meer rekening worden gehouden met het in artikel 30 duodecies van Richtlijn 2003/87/EG bedoelde geval, die aanleiding zou kunnen geven om de aanvang van de emissiehandel voor gebouwen, wegvervoer en andere sectoren mogelijk met één jaar uit te stellen. In die overeenkomsten moet ook rekening worden gehouden met eventuele financiële risico’s voor de Unie waardoor een wijziging van de individuele juridische verbintenissen nodig kan zijn, vanwege de specifieke kenmerken van de tijdelijke en uitzonderlijke financiering van het fonds door externe bestemmingsontvangsten uit emissierechten van het emissiehandelssysteem.

| (33) | Om aanvullende middelen voor het fonds te waarborgen, moeten de lidstaten kunnen verzoeken om een overdracht van middelen naar het fonds uit de bij Verordening (EU) 2021/1060 vastgestelde cohesiebeleidsprogramma’s in gedeeld beheer, onder de in die verordening bepaalde voorwaarden. Om de lidstaten voldoende flexibiliteit te geven bij de uitvoering van hun toewijzingen in het kader van het fonds, moet het mogelijk zijn middelen over te dragen van hun jaarlijkse financiële toewijzing naar fondsen in gedeeld beheer, zoals bepaald in Verordening (EU) 2021/1060, tot een maximum van 15 %. Ter verlichting van de administratieve lasten die voortvloeien uit opeenvolgende overdrachten van middelen van hun jaarlijkse financiële toewijzing uit het fonds naar fondsen in gedeeld beheer die binnen het toepassingsgebied van Verordening (EU) 2021/1060 vallen, mag de overeenkomstige wijziging van een of meer programma’s in beginsel slechts eenmaal worden verlangd, onder bepaalde voorwaarden om een doeltreffende financiële controle te waarborgen. Het moet mogelijk zijn in de daaropvolgende jaren verdere overdrachten uit te voeren door de Commissie van de financiële tabellen in kennis te stellen, op voorwaarde dat de wijzigingen uitsluitend betrekking hebben op een verhoging van de financiële middelen, zonder verdere wijzigingen van het betrokken programma. |
| --- | --- |

(33)

Om aanvullende middelen voor het fonds te waarborgen, moeten de lidstaten kunnen verzoeken om een overdracht van middelen naar het fonds uit de bij Verordening (EU) 2021/1060 vastgestelde cohesiebeleidsprogramma’s in gedeeld beheer, onder de in die verordening bepaalde voorwaarden. Om de lidstaten voldoende flexibiliteit te geven bij de uitvoering van hun toewijzingen in het kader van het fonds, moet het mogelijk zijn middelen over te dragen van hun jaarlijkse financiële toewijzing naar fondsen in gedeeld beheer, zoals bepaald in Verordening (EU) 2021/1060, tot een maximum van 15 %. Ter verlichting van de administratieve lasten die voortvloeien uit opeenvolgende overdrachten van middelen van hun jaarlijkse financiële toewijzing uit het fonds naar fondsen in gedeeld beheer die binnen het toepassingsgebied van Verordening (EU) 2021/1060 vallen, mag de overeenkomstige wijziging van een of meer programma’s in beginsel slechts eenmaal worden verlangd, onder bepaalde voorwaarden om een doeltreffende financiële controle te waarborgen. Het moet mogelijk zijn in de daaropvolgende jaren verdere overdrachten uit te voeren door de Commissie van de financiële tabellen in kennis te stellen, op voorwaarde dat de wijzigingen uitsluitend betrekking hebben op een verhoging van de financiële middelen, zonder verdere wijzigingen van het betrokken programma.

| (34) | Met het fonds moeten maatregelen worden ondersteund die het additionaliteitsbeginsel van Uniefinanciering eerbiedigen. Het fonds mag, behalve in naar behoren gemotiveerde gevallen, niet in de plaats komen van terugkerende nationale uitgaven, waaronder betalingen van kosten voor in de plannen aangegeven acties op het gebied van technische bijstand. |
| --- | --- |

(34)

Met het fonds moeten maatregelen worden ondersteund die het additionaliteitsbeginsel van Uniefinanciering eerbiedigen. Het fonds mag, behalve in naar behoren gemotiveerde gevallen, niet in de plaats komen van terugkerende nationale uitgaven, waaronder betalingen van kosten voor in de plannen aangegeven acties op het gebied van technische bijstand.

| (35) | Met het oog op de efficiënte, transparante en coherente toewijzing van de begrotingsmiddelen en de inachtneming van het beginsel van goed financieel beheer moeten maatregelen uit hoofde van deze verordening verenigbaar en complementair zijn met de lopende Unie-, nationale en, indien van toepassing, regionale programma’s, waarbij dubbele financiering van dezelfde uitgaven uit het fonds en andere Unieprogramma’s moet worden vermeden. De Commissie en de lidstaten moeten met name in alle fasen van het proces zorgen voor doeltreffende coördinatie om de consistentie, coherentie, complementariteit en synergie tussen de financieringsbronnen te waarborgen. Daartoe moeten de lidstaten verplicht worden om, wanneer zij hun plannen bij de Commissie indienen, de relevante informatie over bestaande of geplande Uniefinanciering te presenteren. De financiële steun uit hoofde van het fonds moet een aanvulling vormen op de uit hoofde van andere programma’s en instrumenten van de Unie verstrekte steun. De met het fonds gefinancierde maatregelen en investeringen moeten in aanmerking kunnen komen voor financiering uit andere programma’s en instrumenten van de Unie, mits die steun niet dezelfde kosten dekt. |
| --- | --- |

(35)

Met het oog op de efficiënte, transparante en coherente toewijzing van de begrotingsmiddelen en de inachtneming van het beginsel van goed financieel beheer moeten maatregelen uit hoofde van deze verordening verenigbaar en complementair zijn met de lopende Unie-, nationale en, indien van toepassing, regionale programma’s, waarbij dubbele financiering van dezelfde uitgaven uit het fonds en andere Unieprogramma’s moet worden vermeden. De Commissie en de lidstaten moeten met name in alle fasen van het proces zorgen voor doeltreffende coördinatie om de consistentie, coherentie, complementariteit en synergie tussen de financieringsbronnen te waarborgen. Daartoe moeten de lidstaten verplicht worden om, wanneer zij hun plannen bij de Commissie indienen, de relevante informatie over bestaande of geplande Uniefinanciering te presenteren. De financiële steun uit hoofde van het fonds moet een aanvulling vormen op de uit hoofde van andere programma’s en instrumenten van de Unie verstrekte steun. De met het fonds gefinancierde maatregelen en investeringen moeten in aanmerking kunnen komen voor financiering uit andere programma’s en instrumenten van de Unie, mits die steun niet dezelfde kosten dekt.

| (36) | De betalingen moeten plaatsvinden op basis van een besluit van de Commissie tot goedkeuring van de uitbetaling aan de betrokken lidstaat. Daarom moet worden afgeweken van artikel 116, lid 2, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046, zodat de betalingstermijn kan ingaan op de datum waarop de Commissie de betrokken lidstaat van dat besluit op de hoogte stelt en niet op de datum van ontvangst van een betalingsverzoek. |
| --- | --- |

(36)

De betalingen moeten plaatsvinden op basis van een besluit van de Commissie tot goedkeuring van de uitbetaling aan de betrokken lidstaat. Daarom moet worden afgeweken van artikel 116, lid 2, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046, zodat de betalingstermijn kan ingaan op de datum waarop de Commissie de betrokken lidstaat van dat besluit op de hoogte stelt en niet op de datum van ontvangst van een betalingsverzoek.

| (37) | Indien na analyse van alle in een bepaalde ronde ontvangen betalingsverzoeken blijkt dat de door de lidstaten ingediende betalingsverzoeken de bestemmingsontvangsten voor dit fonds overeenkomstig artikel 30 quinquies, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG overstijgen, moet de Commissie de lidstaten pro rata uitkeren teneinde te voorzien in een gelijke behandeling van de lidstaten. In de volgende ronde van betalingsverzoeken moet de Commissie de lidstaten met achterstallige betalingen uit de vorige ronde voorrang verlenen, en pas daarna de nieuw ingediende betalingsverzoeken voldoen. |
| --- | --- |

(37)

Indien na analyse van alle in een bepaalde ronde ontvangen betalingsverzoeken blijkt dat de door de lidstaten ingediende betalingsverzoeken de bestemmingsontvangsten voor dit fonds overeenkomstig artikel 30 quinquies, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG overstijgen, moet de Commissie de lidstaten pro rata uitkeren teneinde te voorzien in een gelijke behandeling van de lidstaten. In de volgende ronde van betalingsverzoeken moet de Commissie de lidstaten met achterstallige betalingen uit de vorige ronde voorrang verlenen, en pas daarna de nieuw ingediende betalingsverzoeken voldoen.

| (38) | Om het opstellen van de plannen te vergemakkelijken en te zorgen voor transparante regels voor monitoring en evaluatie, moeten de lijst van gemeenschappelijke indicatoren en het model voor de plannen in de bijlagen bij deze verordening worden opgenomen. De lidstaten moeten relevante gemeenschappelijke indicatoren kunnen gebruiken om de mijlpalen en streefdoelen in hun plannen te bepalen. De lijst met gemeenschappelijke indicatoren moet de gemeenschappelijke indicatoren voor de verslaglegging over de voortgang en die voor de monitoring en evaluatie van de plannen en van het fonds bevatten. |
| --- | --- |

(38)

Om het opstellen van de plannen te vergemakkelijken en te zorgen voor transparante regels voor monitoring en evaluatie, moeten de lijst van gemeenschappelijke indicatoren en het model voor de plannen in de bijlagen bij deze verordening worden opgenomen. De lidstaten moeten relevante gemeenschappelijke indicatoren kunnen gebruiken om de mijlpalen en streefdoelen in hun plannen te bepalen. De lijst met gemeenschappelijke indicatoren moet de gemeenschappelijke indicatoren voor de verslaglegging over de voortgang en die voor de monitoring en evaluatie van de plannen en van het fonds bevatten.

| (39) | Het fonds moet worden uitgevoerd in overeenstemming met het beginsel van goed financieel beheer, met inbegrip van de doeltreffende preventie en vervolging van fraude, belastingfraude, belastingontduiking, corruptie en belangenconflicten. In geval van schendingen van de beginselen van de rechtsstaat is het fonds onderworpen aan het bij Verordening (EU, Euratom) 2020/2092 van het Europees Parlement en de Raad (17) ingestelde algemeen conditionaliteitsregime ter bescherming van de Uniebegroting. |
| --- | --- |

(39)

Het fonds moet worden uitgevoerd in overeenstemming met het beginsel van goed financieel beheer, met inbegrip van de doeltreffende preventie en vervolging van fraude, belastingfraude, belastingontduiking, corruptie en belangenconflicten. In geval van schendingen van de beginselen van de rechtsstaat is het fonds onderworpen aan het bij Verordening (EU, Euratom) 2020/2092 van het Europees Parlement en de Raad (17) ingestelde algemeen conditionaliteitsregime ter bescherming van de Uniebegroting.

| (40) | Voor een goed financieel beheer, met inachtneming van de resultaatgerichte aard van het fonds, moeten specifieke regels worden vastgesteld voor de vastleggingen in de begroting, betalingen, en de schorsing en invordering van middelen, alsmede de beëindiging van overeenkomsten betreffende financiële steun. De lidstaten moeten passende maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat het gebruik van middelen voor met het fonds ondersteunde maatregelen voldoet aan het toepasselijke Unierecht en nationaal recht. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat dergelijke steun in voorkomend geval in overeenstemming met de staatssteunregels van de Unie wordt verleend. Meer bepaald moeten zij ervoor zorgen dat fraude, corruptie en belangenconflicten worden voorkomen, opgespoord en gecorrigeerd, en dat dubbele financiering uit het fonds en andere Unieprogramma’s wordt voorkomen. Schorsing en beëindiging van overeenkomsten betreffende financiële steun, alsook verlaging en terugvordering van de financiële toewijzing, moeten mogelijk zijn wanneer de desbetreffende lidstaat het plan niet op bevredigende wijze heeft uitgevoerd, of in het geval van ernstige onregelmatigheden, namelijk fraude, corruptie en belangenconflicten in verband met de met het fonds ondersteunde maatregelen, of een ernstige niet-nakoming van een verplichting uit hoofde van overeenkomsten betreffende financiële steun. In het geval van de beëindiging van een overeenkomst betreffende financiële steun of de verlaging en terugvordering van een financiële toewijzing, moeten die bedragen uiterlijk op 31 december 2033 aan de lidstaten worden toegewezen volgens de in artikel 30 quinquies, lid 5, van Richtlijn 2003/87/EG bepaalde regels voor de verdeling van emissierechten. Er moeten passende procedures op tegenspraak worden vastgesteld om ervoor te zorgen dat de besluiten van de Commissie ten aanzien van schorsing en invordering van uitbetaalde bedragen, of de beëindiging van overeenkomsten betreffende financiële steun, het recht van de lidstaten om opmerkingen in te dienen onverlet laat. |
| --- | --- |

(40)

Voor een goed financieel beheer, met inachtneming van de resultaatgerichte aard van het fonds, moeten specifieke regels worden vastgesteld voor de vastleggingen in de begroting, betalingen, en de schorsing en invordering van middelen, alsmede de beëindiging van overeenkomsten betreffende financiële steun. De lidstaten moeten passende maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat het gebruik van middelen voor met het fonds ondersteunde maatregelen voldoet aan het toepasselijke Unierecht en nationaal recht. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat dergelijke steun in voorkomend geval in overeenstemming met de staatssteunregels van de Unie wordt verleend. Meer bepaald moeten zij ervoor zorgen dat fraude, corruptie en belangenconflicten worden voorkomen, opgespoord en gecorrigeerd, en dat dubbele financiering uit het fonds en andere Unieprogramma’s wordt voorkomen. Schorsing en beëindiging van overeenkomsten betreffende financiële steun, alsook verlaging en terugvordering van de financiële toewijzing, moeten mogelijk zijn wanneer de desbetreffende lidstaat het plan niet op bevredigende wijze heeft uitgevoerd, of in het geval van ernstige onregelmatigheden, namelijk fraude, corruptie en belangenconflicten in verband met de met het fonds ondersteunde maatregelen, of een ernstige niet-nakoming van een verplichting uit hoofde van overeenkomsten betreffende financiële steun. In het geval van de beëindiging van een overeenkomst betreffende financiële steun of de verlaging en terugvordering van een financiële toewijzing, moeten die bedragen uiterlijk op 31 december 2033 aan de lidstaten worden toegewezen volgens de in artikel 30 quinquies, lid 5, van Richtlijn 2003/87/EG bepaalde regels voor de verdeling van emissierechten. Er moeten passende procedures op tegenspraak worden vastgesteld om ervoor te zorgen dat de besluiten van de Commissie ten aanzien van schorsing en invordering van uitbetaalde bedragen, of de beëindiging van overeenkomsten betreffende financiële steun, het recht van de lidstaten om opmerkingen in te dienen onverlet laat.

| (41) | De Commissie moet ervoor zorgen dat de financiële belangen van de Unie op doeltreffende wijze worden beschermd. Hoewel het in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van de lidstaat zelf is om ervoor te zorgen dat het fonds in overeenstemming met het relevante Unie- en nationaal recht wordt uitgevoerd, moet de Commissie in dat verband voldoende waarborgen van de lidstaten kunnen krijgen. Daartoe moeten de lidstaten bij de uitvoering van het fonds voor een doeltreffend en efficiënt internecontrolesysteem zorgen en moeten zij ten onrechte uitbetaalde of verkeerd gebruikte bedragen terugvorderen. In dat verband moeten de lidstaten een beroep kunnen doen op hun gewone nationale begrotingsbeheersystemen. De lidstaten moeten gegevens en informatie in gestandaardiseerde categorieën verzamelen, registreren en in een elektronisch systeem opslaan om ernstige onregelmatigheden, namelijk fraude, corruptie en belangenconflicten, met betrekking tot de met het fonds ondersteunde maatregelen en investeringen te voorkomen, op te sporen en te corrigeren. De Commissie moet een informatie- en toezichtsysteem beschikbaar stellen, met inbegrip van een centraal datamining- en risicoscore-instrument, om toegang te hebben tot die gegevens en informatie en om die te analyseren. De Commissie moet het gebruik van dat informatie- en toezichtsysteem aanmoedigen met het oog op een algemene toepassing door de lidstaten. |
| --- | --- |

(41)

De Commissie moet ervoor zorgen dat de financiële belangen van de Unie op doeltreffende wijze worden beschermd. Hoewel het in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van de lidstaat zelf is om ervoor te zorgen dat het fonds in overeenstemming met het relevante Unie- en nationaal recht wordt uitgevoerd, moet de Commissie in dat verband voldoende waarborgen van de lidstaten kunnen krijgen. Daartoe moeten de lidstaten bij de uitvoering van het fonds voor een doeltreffend en efficiënt internecontrolesysteem zorgen en moeten zij ten onrechte uitbetaalde of verkeerd gebruikte bedragen terugvorderen. In dat verband moeten de lidstaten een beroep kunnen doen op hun gewone nationale begrotingsbeheersystemen. De lidstaten moeten gegevens en informatie in gestandaardiseerde categorieën verzamelen, registreren en in een elektronisch systeem opslaan om ernstige onregelmatigheden, namelijk fraude, corruptie en belangenconflicten, met betrekking tot de met het fonds ondersteunde maatregelen en investeringen te voorkomen, op te sporen en te corrigeren. De Commissie moet een informatie- en toezichtsysteem beschikbaar stellen, met inbegrip van een centraal datamining- en risicoscore-instrument, om toegang te hebben tot die gegevens en informatie en om die te analyseren. De Commissie moet het gebruik van dat informatie- en toezichtsysteem aanmoedigen met het oog op een algemene toepassing door de lidstaten.

| (42) | De Commissie, het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF), de Europese Rekenkamer en in voorkomend geval het Europees Openbaar Ministerie (EOM) moeten het informatie- en toezichtsysteem binnen hun respectieve bevoegdheden en rechten kunnen gebruiken. |
| --- | --- |

(42)

De Commissie, het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF), de Europese Rekenkamer en in voorkomend geval het Europees Openbaar Ministerie (EOM) moeten het informatie- en toezichtsysteem binnen hun respectieve bevoegdheden en rechten kunnen gebruiken.

| (43) | De lidstaten en de Commissie moeten persoonsgegevens alleen kunnen verwerken als dat nodig is om te zorgen voor kwijting, audits en controles, informatie, communicatie en zichtbaarheid met betrekking tot het gebruik van middelen in verband met maatregelen voor de uitvoering van het fonds. Persoonsgegevens moeten worden verwerkt overeenkomstig Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad (18) of Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad (19), naargelang van toepassing. |
| --- | --- |

(43)

De lidstaten en de Commissie moeten persoonsgegevens alleen kunnen verwerken als dat nodig is om te zorgen voor kwijting, audits en controles, informatie, communicatie en zichtbaarheid met betrekking tot het gebruik van middelen in verband met maatregelen voor de uitvoering van het fonds. Persoonsgegevens moeten worden verwerkt overeenkomstig Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad (18) of Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad (19), naargelang van toepassing.

| (44) | Overeenkomstig Verordening (EU, Euratom) 2018/1046, Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad (20) en Verordeningen (EG, Euratom) nr. 2988/95 (21), (Euratom, EG) nr. 2185/96 (22) en (EU) 2017/1939 van de Raad (23) moeten de financiële belangen van de Unie worden beschermd door middel van evenredige maatregelen, daaronder begrepen maatregelen ter voorkoming, opsporing, correctie en onderzoek van fraude, corruptie en belangenconflicten, alsmede, in voorkomend geval, door oplegging van administratieve sancties. Zo heeft OLAF overeenkomstig Verordeningen (Euratom, EG) nr. 2185/96 en (EU, Euratom) nr. 883/2013 de bevoegdheid administratieve onderzoeken in te stellen, met inbegrip van controles en verificaties ter plaatse, om vast te stellen of sprake is geweest van fraude, corruptie of andere onwettige activiteiten waardoor de financiële belangen van de Unie zijn geschaad.
  Het EOM is overeenkomstig Verordening (EU) 2017/1939 bevoegd over te gaan tot onderzoek en vervolging van fraude, corruptie, belangenconflicten en andere strafbare feiten waardoor de financiële belangen van de Unie als bedoeld in Richtlijn (EU) 2017/1371 van het Europees Parlement en de Raad (24) worden geschaad. Personen of entiteiten die middelen van de Unie ontvangen, moeten overeenkomstig Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 volledig meewerken aan de bescherming van de financiële belangen van de Unie, de nodige rechten en toegang verlenen aan de Commissie, OLAF, de Rekenkamer en, ten aanzien van de lidstaten die deelnemen aan nauwere samenwerking, het EOM op grond van Verordening (EU) 2017/1939, en ervoor zorgen dat derden die betrokken zijn bij de uitvoering van financiële middelen van de Unie gelijkwaardige rechten verlenen. |
| --- | --- |

(44)

Overeenkomstig Verordening (EU, Euratom) 2018/1046, Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad (20) en Verordeningen (EG, Euratom) nr. 2988/95 (21), (Euratom, EG) nr. 2185/96 (22) en (EU) 2017/1939 van de Raad (23) moeten de financiële belangen van de Unie worden beschermd door middel van evenredige maatregelen, daaronder begrepen maatregelen ter voorkoming, opsporing, correctie en onderzoek van fraude, corruptie en belangenconflicten, alsmede, in voorkomend geval, door oplegging van administratieve sancties. Zo heeft OLAF overeenkomstig Verordeningen (Euratom, EG) nr. 2185/96 en (EU, Euratom) nr. 883/2013 de bevoegdheid administratieve onderzoeken in te stellen, met inbegrip van controles en verificaties ter plaatse, om vast te stellen of sprake is geweest van fraude, corruptie of andere onwettige activiteiten waardoor de financiële belangen van de Unie zijn geschaad.

Het EOM is overeenkomstig Verordening (EU) 2017/1939 bevoegd over te gaan tot onderzoek en vervolging van fraude, corruptie, belangenconflicten en andere strafbare feiten waardoor de financiële belangen van de Unie als bedoeld in Richtlijn (EU) 2017/1371 van het Europees Parlement en de Raad (24) worden geschaad. Personen of entiteiten die middelen van de Unie ontvangen, moeten overeenkomstig Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 volledig meewerken aan de bescherming van de financiële belangen van de Unie, de nodige rechten en toegang verlenen aan de Commissie, OLAF, de Rekenkamer en, ten aanzien van de lidstaten die deelnemen aan nauwere samenwerking, het EOM op grond van Verordening (EU) 2017/1939, en ervoor zorgen dat derden die betrokken zijn bij de uitvoering van financiële middelen van de Unie gelijkwaardige rechten verlenen.

| (45) | De horizontale financiële regels die het Europees Parlement en de Raad op grond van artikel 322 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) hebben vastgesteld, zijn op deze verordening van toepassing. Die regels zijn vastgelegd in Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 en bepalen met name de procedure voor het opstellen en uitvoeren van de Uniebegroting door middel van subsidies, aanbestedingen, prijzen en indirect beheer, en voorzien in controles op de verantwoordelijkheid van financiële actoren. De op grond van artikel 322 VWEU vastgestelde regels omvatten ook een algemeen conditionaliteitsregime ter bescherming van de Uniebegroting. |
| --- | --- |

(45)

De horizontale financiële regels die het Europees Parlement en de Raad op grond van artikel 322 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) hebben vastgesteld, zijn op deze verordening van toepassing. Die regels zijn vastgelegd in Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 en bepalen met name de procedure voor het opstellen en uitvoeren van de Uniebegroting door middel van subsidies, aanbestedingen, prijzen en indirect beheer, en voorzien in controles op de verantwoordelijkheid van financiële actoren. De op grond van artikel 322 VWEU vastgestelde regels omvatten ook een algemeen conditionaliteitsregime ter bescherming van de Uniebegroting.

| (46) | Verordening (EU) 2021/1060 moet dienovereenkomstig worden gewijzigd. |
| --- | --- |

(46)

Verordening (EU) 2021/1060 moet dienovereenkomstig worden gewijzigd.

| (47) | Daar de doelstelling van deze verordening, namelijk bij te dragen aan een sociaal rechtvaardige transitie naar klimaatneutraliteit door het aanpakken van de sociale gevolgen van de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen en wegvervoer in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en de gevolgen ervan beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om die doelstelling te verwezenlijken, |
| --- | --- |

(47)

Daar de doelstelling van deze verordening, namelijk bij te dragen aan een sociaal rechtvaardige transitie naar klimaatneutraliteit door het aanpakken van de sociale gevolgen van de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen en wegvervoer in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en de gevolgen ervan beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om die doelstelling te verwezenlijken,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

Algemene bepalingen

Artikel 1

Onderwerp en toepassingsgebied

Bij deze verordening wordt het Sociaal Klimaatfonds (“het fonds”) opgericht voor de periode van 2026 tot en met 2032.

Het fonds zal de lidstaten voorzien van financiële ondersteuning voor de maatregelen en investeringen die in hun sociale klimaatplannen (“de plannen”) zijn opgenomen.

De met het fonds ondersteunde maatregelen en investeringen komen ten goede aan huishoudens, micro-ondernemingen en vervoergebruikers, die kwetsbaar zijn en bijzonder worden getroffen door de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen en wegvervoer in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG, en met name aan huishoudens die in energie- of vervoersarmoede verkeren.

Artikel 2

Definities

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

| 1) | “energiearmoede”: het gebrek aan toegang van een huishouden tot essentiële energiediensten die de basis vormen voor een behoorlijke levens- en gezondheidsstandaard, met inbegrip van voldoende warmte, koeling, verlichting en energie voor toestellen, binnen de relevante nationale context, bestaand sociaal en ander relevant beleid; |
| --- | --- |

1)

“energiearmoede”: het gebrek aan toegang van een huishouden tot essentiële energiediensten die de basis vormen voor een behoorlijke levens- en gezondheidsstandaard, met inbegrip van voldoende warmte, koeling, verlichting en energie voor toestellen, binnen de relevante nationale context, bestaand sociaal en ander relevant beleid;

| 2) | “vervoersarmoede”: het onvermogen of de moeilijkheden van personen en huishoudens om de kosten van particulier of openbaar vervoer te dragen, of hun gebrek aan of beperkte toegang tot vervoer dat nodig is voor hun toegang tot essentiële sociaal-economische diensten en activiteiten, rekening houdend met de nationale en ruimtelijke context; |
| --- | --- |

2)

“vervoersarmoede”: het onvermogen of de moeilijkheden van personen en huishoudens om de kosten van particulier of openbaar vervoer te dragen, of hun gebrek aan of beperkte toegang tot vervoer dat nodig is voor hun toegang tot essentiële sociaal-economische diensten en activiteiten, rekening houdend met de nationale en ruimtelijke context;

| 3) | “geraamde totale kosten van het plan”: de geraamde totale kosten van de in het plan opgenomen maatregelen en investeringen; |
| --- | --- |

3)

“geraamde totale kosten van het plan”: de geraamde totale kosten van de in het plan opgenomen maatregelen en investeringen;

| 4) | “financiële toewijzing”: niet-terugbetaalbare financiële steun uit hoofde van het fonds die aan een lidstaat is of kan worden toegewezen; |
| --- | --- |

4)

“financiële toewijzing”: niet-terugbetaalbare financiële steun uit hoofde van het fonds die aan een lidstaat is of kan worden toegewezen;

| 5) | “mijlpaal”: kwalitatieve verwezenlijking om de vooruitgang naar de verwezenlijking van een maatregel of een investering te meten; |
| --- | --- |

5)

“mijlpaal”: kwalitatieve verwezenlijking om de vooruitgang naar de verwezenlijking van een maatregel of een investering te meten;

| 6) | “streefdoel”: kwantitatieve verwezenlijking om de vooruitgang naar de verwezenlijking van een maatregel of een investering te meten; |
| --- | --- |

6)

“streefdoel”: kwantitatieve verwezenlijking om de vooruitgang naar de verwezenlijking van een maatregel of een investering te meten;

| 7) | “energie uit hernieuwbare bronnen” of “hernieuwbare energie”: energie uit hernieuwbare bronnen zoals gedefinieerd in artikel 2, tweede alinea, punt 1), van Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad (25); |
| --- | --- |

7)

“energie uit hernieuwbare bronnen” of “hernieuwbare energie”: energie uit hernieuwbare bronnen zoals gedefinieerd in artikel 2, tweede alinea, punt 1), van Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad (25);

25

| 8) | “huishouden”: een particulier huishouden zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 15), van Verordening (EU) 2019/1700 van het Europees Parlement en de Raad (26); |
| --- | --- |

8)

“huishouden”: een particulier huishouden zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 15), van Verordening (EU) 2019/1700 van het Europees Parlement en de Raad (26);

26

| 9) | “micro-onderneming”: een onderneming waar minder dan tien personen werkzaam zijn en waarvan de jaaromzet of het jaarlijkse balanstotaal, berekend overeenkomstig de artikelen 3 tot en met 6 van bijlage I bij Verordening (EU) nr. 651/2014 van de Commissie (27), niet meer dan 2 miljoen EUR bedraagt; |
| --- | --- |

9)

“micro-onderneming”: een onderneming waar minder dan tien personen werkzaam zijn en waarvan de jaaromzet of het jaarlijkse balanstotaal, berekend overeenkomstig de artikelen 3 tot en met 6 van bijlage I bij Verordening (EU) nr. 651/2014 van de Commissie (27), niet meer dan 2 miljoen EUR bedraagt;

27

| 10) | “kwetsbare huishoudens”: huishoudens die in energiearmoede verkeren of huishoudens, met inbegrip van huishoudens met een laag inkomen of een lager middeninkomen, die aanzienlijke gevolgen ondervinden van de prijseffecten van de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG en niet over de middelen beschikken om het gebouw waarin zij wonen te renoveren; |
| --- | --- |

10)

“kwetsbare huishoudens”: huishoudens die in energiearmoede verkeren of huishoudens, met inbegrip van huishoudens met een laag inkomen of een lager middeninkomen, die aanzienlijke gevolgen ondervinden van de prijseffecten van de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG en niet over de middelen beschikken om het gebouw waarin zij wonen te renoveren;

| 11) | “kwetsbare micro-ondernemingen”: micro-ondernemingen die aanzienlijke gevolgen ondervinden van de prijseffecten van de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen of wegvervoer in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG en voor de uitoefening van hun activiteit niet over de middelen beschikken om hun bedrijfsgebouw te renoveren, emissievrije of emissiearme voertuigen te kopen of over te stappen op alternatieve duurzame vervoerswijzen, met inbegrip van openbaar vervoer, naargelang het geval; |
| --- | --- |

11)

“kwetsbare micro-ondernemingen”: micro-ondernemingen die aanzienlijke gevolgen ondervinden van de prijseffecten van de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen of wegvervoer in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG en voor de uitoefening van hun activiteit niet over de middelen beschikken om hun bedrijfsgebouw te renoveren, emissievrije of emissiearme voertuigen te kopen of over te stappen op alternatieve duurzame vervoerswijzen, met inbegrip van openbaar vervoer, naargelang het geval;

| 12) | “kwetsbare vervoergebruikers”: personen en huishoudens die in vervoersarmoede verkeren, maar ook personen en huishoudens, met inbegrip van personen en huishoudens met een laag inkomen en een lager middeninkomen, die aanzienlijke gevolgen ondervinden van de prijseffecten van de opneming van broeikasgasemissies van wegvervoer in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG en die niet over de middelen beschikken om emissievrije of emissiearme voertuigen te kopen of over te stappen op alternatieve duurzame vervoerswijzen, met inbegrip van openbaar vervoer. |
| --- | --- |

12)

“kwetsbare vervoergebruikers”: personen en huishoudens die in vervoersarmoede verkeren, maar ook personen en huishoudens, met inbegrip van personen en huishoudens met een laag inkomen en een lager middeninkomen, die aanzienlijke gevolgen ondervinden van de prijseffecten van de opneming van broeikasgasemissies van wegvervoer in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG en die niet over de middelen beschikken om emissievrije of emissiearme voertuigen te kopen of over te stappen op alternatieve duurzame vervoerswijzen, met inbegrip van openbaar vervoer.

| 13) | “renovatie van gebouwen”: elke vorm van energiegerelateerde renovatie van gebouwen die tot doel heeft de energieprestatie van gebouwen te verbeteren, zoals de isolatie van de bouwschil, dat wil zeggen de muren, het dak, de vloeren en de vervanging van ramen, en de installatie van technische bouwsystemen, in overeenstemming met alle relevante nationale veiligheidsnormen, onder meer door bij te dragen aan de renovatievereisten die zijn vastgesteld in de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de energieprestatie van gebouwen (herschikking); |
| --- | --- |

13)

“renovatie van gebouwen”: elke vorm van energiegerelateerde renovatie van gebouwen die tot doel heeft de energieprestatie van gebouwen te verbeteren, zoals de isolatie van de bouwschil, dat wil zeggen de muren, het dak, de vloeren en de vervanging van ramen, en de installatie van technische bouwsystemen, in overeenstemming met alle relevante nationale veiligheidsnormen, onder meer door bij te dragen aan de renovatievereisten die zijn vastgesteld in de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de energieprestatie van gebouwen (herschikking);

| 14) | “technisch bouwsysteem”: de technische uitrusting voor ruimteverwarming, ruimtekoeling, ventilatie, warm water voor huishoudelijke doeleinden, gebouwautomatisering en -controle, opwekking en opslag van hernieuwbare energie ter plaatse, of een combinatie van dergelijke technische uitrusting, met inbegrip van systemen die gebruikmaken van hernieuwbare energie, van een gebouw of gebouwunit; |
| --- | --- |

14)

“technisch bouwsysteem”: de technische uitrusting voor ruimteverwarming, ruimtekoeling, ventilatie, warm water voor huishoudelijke doeleinden, gebouwautomatisering en -controle, opwekking en opslag van hernieuwbare energie ter plaatse, of een combinatie van dergelijke technische uitrusting, met inbegrip van systemen die gebruikmaken van hernieuwbare energie, van een gebouw of gebouwunit;

| 15) | “actieve afnemer”: een actieve afnemer zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 8), van Richtlijn (EU) 2019/944 van het Europees Parlement en de Raad (28); |
| --- | --- |

15)

“actieve afnemer”: een actieve afnemer zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 8), van Richtlijn (EU) 2019/944 van het Europees Parlement en de Raad (28);

28

| 16) | “energiegemeenschap van burgers”: een energiegemeenschap van burgers zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 11), van Richtlijn (EU) 2019/944; |
| --- | --- |

16)

“energiegemeenschap van burgers”: een energiegemeenschap van burgers zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 11), van Richtlijn (EU) 2019/944;

| 17) | “hernieuwbare-energiegemeenschap”: een hernieuwbare-energiegemeenschap zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 16), van Richtlijn (EU) 2018/2001; |
| --- | --- |

17)

“hernieuwbare-energiegemeenschap”: een hernieuwbare-energiegemeenschap zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 16), van Richtlijn (EU) 2018/2001;

| 18) | “peer-to-peerhandel in hernieuwbare energie”: peer-to-peerhandel in hernieuwbare energie zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 18), van Richtlijn (EU) 2018/2001; |
| --- | --- |

18)

“peer-to-peerhandel in hernieuwbare energie”: peer-to-peerhandel in hernieuwbare energie zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 18), van Richtlijn (EU) 2018/2001;

| 19) | “emissievrij of emissiearm voertuig”: emissievrij of emissiearm voertuig zoals gedefinieerd in artikel 3, lid 1, punt m), van Verordening (EU) 2019/631 van het Europees Parlement en de Raad (29). |
| --- | --- |

19)

“emissievrij of emissiearm voertuig”: emissievrij of emissiearm voertuig zoals gedefinieerd in artikel 3, lid 1, punt m), van Verordening (EU) 2019/631 van het Europees Parlement en de Raad (29).

29

Artikel 3

Doelstellingen

1.   De algemene doelstelling van het fonds is bij te dragen tot een sociaal billijke transitie naar klimaatneutraliteit door de sociale gevolgen van de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen en wegvervoer in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG te ondervangen.

2.   De specifieke doelstellingen van het fonds zijn het ondersteunen van kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers door middel van tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun en maatregelen en investeringen om de energie-efficiëntie van gebouwen te verbeteren, de verwarming en koeling van gebouwen koolstofvrij te maken, onder meer door de integratie in gebouwen van opwekking en opslag van energie uit hernieuwbare bronnen, en het zorgen voor betere toegang tot emissievrije en emissiearme mobiliteit en emissievrij en emissiearm vervoer.

HOOFDSTUK II

Sociale klimaatplannen

Artikel 4

Sociale klimaatplannen

1.   Elke lidstaat dient bij de Commissie zijn plan in. Het plan bevat een samenhangend pakket aan bestaande of nieuwe nationale maatregelen en investeringen om de gevolgen van koolstofbeprijzing voor kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers te ondervangen, teneinde betaalbare verwarming, koeling en mobiliteit te waarborgen en tegelijk de maatregelen die nodig zijn voor het verwezenlijken van de klimaatdoelstellingen van de Unie te begeleiden en te versnellen.

2.   Elke lidstaat zorgt voor samenhang tussen zijn plan en zijn geactualiseerde geïntegreerde nationale energie- en klimaatplan, zoals bedoeld in artikel 14, lid 2, van Verordening (EU) 2018/1999.

3.   Het plan kan nationale maatregelen bevatten waarmee tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun wordt verleend aan kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers, teneinde de gevolgen van de prijsstijging van fossiele brandstoffen als gevolg van de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen en wegvervoer in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG te verlichten.

4.   Het plan bevat nationale en, in voorkomend geval, lokale en regionale maatregelen en investeringen, overeenkomstig artikel 8, om:

| a) | gebouwen te renoveren en de verwarming en koeling van gebouwen koolstofvrij maken, onder meer door de integratie van opwekking en opslag van energie uit hernieuwbare bronnen; |
| --- | --- |

a)

gebouwen te renoveren en de verwarming en koeling van gebouwen koolstofvrij maken, onder meer door de integratie van opwekking en opslag van energie uit hernieuwbare bronnen;

| b) | het gebruik van emissievrije en emissiearme mobiliteit en emissievrij en emissiearm vervoer te bevorderen. |
| --- | --- |

b)

het gebruik van emissievrije en emissiearme mobiliteit en emissievrij en emissiearm vervoer te bevorderen.

5.   Indien een lidstaat reeds beschikt over een nationaal emissiehandelssysteem voor gebouwen en wegvervoer of een koolstofbelasting, kunnen de reeds beschikbare nationale maatregelen om sociale gevolgen en uitdagingen te verzachten in het plan worden opgenomen, op voorwaarde dat ze voldoen aan deze verordening.

Artikel 5

Openbare raadpleging

1.   Elke lidstaat dient bij de Commissie een plan in na een openbare raadpleging met lokale en regionale autoriteiten, vertegenwoordigers van economische en sociale partners, relevante maatschappelijke organisaties, jongerenorganisaties en andere belanghebbenden. Elke lidstaat voert die raadpleging uit overeenkomstig de vereisten van artikel 10 van Verordening (EU) 2018/1999 en met inachtneming van zijn nationale rechtskader.

2.   Elke lidstaat neemt in zijn plan een samenvatting op van:

| a) | de op grond van lid 1 gehouden raadpleging, en |
| --- | --- |

a)

de op grond van lid 1 gehouden raadpleging, en

| b) | de wijze waarop de inbreng van de belanghebbenden die aan de raadpleging hebben deelgenomen, in het plan is weerspiegeld. |
| --- | --- |

b)

de wijze waarop de inbreng van de belanghebbenden die aan de raadpleging hebben deelgenomen, in het plan is weerspiegeld.

3.   Voor de toepassing van artikel 16, lid 3, beoordeelt de Commissie of het plan is opgesteld in overleg met de belanghebbenden overeenkomstig lid 1 van dit artikel.

4.   De Commissie ondersteunt de lidstaten door overeenkomstig artikel 6, lid 4, voorbeelden van beste praktijken voor raadplegingen over de plannen te verstrekken.

Artikel 6

Inhoud van de sociale klimaatplannen

1.   Het plan bevat de volgende elementen:

| a) | concrete maatregelen en investeringen overeenkomstig de artikelen 4 en 8 om de in punt d) van dit lid bedoelde effecten te verlichten, samen met een toelichting over de wijze waarop die maatregelen en investeringen doeltreffend zouden bijdragen aan de verwezenlijking van de in artikel 3 uiteengezette doelstellingen binnen het algehele kader van het relevante beleid van de lidstaat; |
| --- | --- |

a)

concrete maatregelen en investeringen overeenkomstig de artikelen 4 en 8 om de in punt d) van dit lid bedoelde effecten te verlichten, samen met een toelichting over de wijze waarop die maatregelen en investeringen doeltreffend zouden bijdragen aan de verwezenlijking van de in artikel 3 uiteengezette doelstellingen binnen het algehele kader van het relevante beleid van de lidstaat;

| b) | in voorkomend geval, concrete, onderling samenhangende en versterkte begeleidende maatregelen om de maatregelen en investeringen te verwezenlijken en de in punt d) bedoelde effecten te verminderen; |
| --- | --- |

b)

in voorkomend geval, concrete, onderling samenhangende en versterkte begeleidende maatregelen om de maatregelen en investeringen te verwezenlijken en de in punt d) bedoelde effecten te verminderen;

| c) | informatie over bestaande of geplande financiering van maatregelen en investeringen uit andere Unie-, internationale, publieke of, in voorkomend geval, particuliere bronnen die bijdragen aan de in het plan uiteengezette maatregelen en investeringen, waaronder informatie over tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun; |
| --- | --- |

c)

informatie over bestaande of geplande financiering van maatregelen en investeringen uit andere Unie-, internationale, publieke of, in voorkomend geval, particuliere bronnen die bijdragen aan de in het plan uiteengezette maatregelen en investeringen, waaronder informatie over tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun;

| d) | een inschatting van de effecten die de prijsstijging als gevolg van de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen en wegvervoer in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG waarschijnlijk zal hebben op huishoudens, en met name op de incidentie van energiearmoede en vervoersarmoede, en op micro-ondernemingen; die effecten moeten worden geanalyseerd op het passende territoriale niveau zoals gedefinieerd door elke lidstaat, waarbij rekening wordt gehouden met nationale specifieke kenmerken en elementen zoals toegang tot openbaar vervoer en basisdiensten en waarbij de gebieden die het zwaarst worden getroffen, in kaart worden gebracht; |
| --- | --- |

d)

een inschatting van de effecten die de prijsstijging als gevolg van de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen en wegvervoer in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG waarschijnlijk zal hebben op huishoudens, en met name op de incidentie van energiearmoede en vervoersarmoede, en op micro-ondernemingen; die effecten moeten worden geanalyseerd op het passende territoriale niveau zoals gedefinieerd door elke lidstaat, waarbij rekening wordt gehouden met nationale specifieke kenmerken en elementen zoals toegang tot openbaar vervoer en basisdiensten en waarbij de gebieden die het zwaarst worden getroffen, in kaart worden gebracht;

| e) | een geraamd aantal en een identificatie van kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers; |
| --- | --- |

e)

een geraamd aantal en een identificatie van kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers;

| f) | een toelichting over de wijze waarop de definities van energiearmoede en vervoersarmoede op nationaal niveau moeten worden toegepast; |
| --- | --- |

f)

een toelichting over de wijze waarop de definities van energiearmoede en vervoersarmoede op nationaal niveau moeten worden toegepast;

| g) | indien het plan in artikel 4, lid 3, bedoelde maatregelen bevat: de criteria voor de identificatie van in aanmerking komende eindontvangers, de beoogde termijn voor de desbetreffende maatregelen, en de rechtvaardiging daarvan op basis van een kwantitatieve schatting en een kwalitatieve toelichting over de wijze waarop die maatregelen naar verwachting de energiearmoede, de vervoersarmoede en de kwetsbaarheid van huishoudens voor prijsstijgingen van brandstof voor wegvervoer en verwarming zullen verkleinen; |
| --- | --- |

g)

indien het plan in artikel 4, lid 3, bedoelde maatregelen bevat: de criteria voor de identificatie van in aanmerking komende eindontvangers, de beoogde termijn voor de desbetreffende maatregelen, en de rechtvaardiging daarvan op basis van een kwantitatieve schatting en een kwalitatieve toelichting over de wijze waarop die maatregelen naar verwachting de energiearmoede, de vervoersarmoede en de kwetsbaarheid van huishoudens voor prijsstijgingen van brandstof voor wegvervoer en verwarming zullen verkleinen;

| h) | de beoogde mijlpalen en streefdoelen, en een indicatief algemeen tijdschema voor de uitvoering van de maatregelen en investeringen die uiterlijk op 31 juli 2032 moeten zijn voltooid; |
| --- | --- |

h)

de beoogde mijlpalen en streefdoelen, en een indicatief algemeen tijdschema voor de uitvoering van de maatregelen en investeringen die uiterlijk op 31 juli 2032 moeten zijn voltooid;

| i) | indien van toepassing, een tijdschema voor de geleidelijke vermindering van de steun voor emissiearme voertuigen; |
| --- | --- |

i)

indien van toepassing, een tijdschema voor de geleidelijke vermindering van de steun voor emissiearme voertuigen;

| j) | de geraamde totale kosten van het plan, met een passende verantwoording en een toelichting over hoe die in overeenstemming zijn met het beginsel van kostenefficiëntie en in verhouding staan tot de verwachte effecten van het plan; |
| --- | --- |

j)

de geraamde totale kosten van het plan, met een passende verantwoording en een toelichting over hoe die in overeenstemming zijn met het beginsel van kostenefficiëntie en in verhouding staan tot de verwachte effecten van het plan;

| k) | de beoogde nationale bijdrage aan de geraamde totale kosten van het plan, berekend overeenkomstig artikel 15; |
| --- | --- |

k)

de beoogde nationale bijdrage aan de geraamde totale kosten van het plan, berekend overeenkomstig artikel 15;

| l) | met uitzondering van de in artikel 4, lid 3, van deze verordening bedoelde maatregelen, een toelichting over de wijze waarop er middels het plan voor wordt gezorgd dat geen van de maatregelen of investeringen ernstig afbreuk zou doen aan milieudoelstellingen in de zin van artikel 17 van Verordening (EU) 2020/852; |
| --- | --- |

l)

met uitzondering van de in artikel 4, lid 3, van deze verordening bedoelde maatregelen, een toelichting over de wijze waarop er middels het plan voor wordt gezorgd dat geen van de maatregelen of investeringen ernstig afbreuk zou doen aan milieudoelstellingen in de zin van artikel 17 van Verordening (EU) 2020/852;

| m) | de regelingen voor de doeltreffende monitoring en uitvoering van het plan door de betrokken lidstaat, met name van de voorgestelde mijlpalen en streefdoelen, de relevante gemeenschappelijke indicatoren bedoeld in bijlage IV, en, indien geen van die indicatoren relevant is voor een specifieke maatregel of investering, de door de betrokken lidstaat voorgestelde aanvullende individuele indicatoren; |
| --- | --- |

m)

de regelingen voor de doeltreffende monitoring en uitvoering van het plan door de betrokken lidstaat, met name van de voorgestelde mijlpalen en streefdoelen, de relevante gemeenschappelijke indicatoren bedoeld in bijlage IV, en, indien geen van die indicatoren relevant is voor een specifieke maatregel of investering, de door de betrokken lidstaat voorgestelde aanvullende individuele indicatoren;

| n) | voor de voorbereiding en, indien beschikbaar, voor de uitvoering van het plan, een samenvatting van de in artikel 5 bedoelde openbare raadpleging; |
| --- | --- |

n)

voor de voorbereiding en, indien beschikbaar, voor de uitvoering van het plan, een samenvatting van de in artikel 5 bedoelde openbare raadpleging;

| o) | een toelichting over het systeem van de lidstaat voor het voorkomen, opsporen en corrigeren van fraude, corruptie en belangenconflicten bij het gebruik van de uit hoofde van het fonds verstrekte financiële toewijzingen, en van de regelingen die gericht zijn op het voorkomen van dubbele financiering uit het fonds en andere Unieprogramma’s; |
| --- | --- |

o)

een toelichting over het systeem van de lidstaat voor het voorkomen, opsporen en corrigeren van fraude, corruptie en belangenconflicten bij het gebruik van de uit hoofde van het fonds verstrekte financiële toewijzingen, en van de regelingen die gericht zijn op het voorkomen van dubbele financiering uit het fonds en andere Unieprogramma’s;

| p) | indien van toepassing en relevant, een toelichting over de wijze waarop in het plan rekening is gehouden met specifieke geografische kenmerken, zoals eilanden, ultraperifere gebieden, plattelands- of afgelegen gebieden, minder toegankelijke perifere gebieden, berggebieden of achtergebleven gebieden; |
| --- | --- |

p)

indien van toepassing en relevant, een toelichting over de wijze waarop in het plan rekening is gehouden met specifieke geografische kenmerken, zoals eilanden, ultraperifere gebieden, plattelands- of afgelegen gebieden, minder toegankelijke perifere gebieden, berggebieden of achtergebleven gebieden;

| q) | indien relevant, een toelichting over de wijze waarop de maatregelen en investeringen gericht zijn op het aanpakken van genderongelijkheid. |
| --- | --- |

q)

indien relevant, een toelichting over de wijze waarop de maatregelen en investeringen gericht zijn op het aanpakken van genderongelijkheid.

2.   Het plan kan acties op het gebied van technische bijstand omvatten die nodig zijn voor het doeltreffende beheer en de doeltreffende uitvoering van de maatregelen en investeringen.

3.   Het plan is in overeenstemming met de door de lidstaat ingediende informatie en gedane toezeggingen in het kader van:

| a) | het actieplan voor de Europese pijler van sociale rechten; |
| --- | --- |

a)

het actieplan voor de Europese pijler van sociale rechten;

| b) | zijn cohesiebeleidsprogramma’s uit hoofde van Verordening (EU) 2021/1060; |
| --- | --- |

b)

zijn cohesiebeleidsprogramma’s uit hoofde van Verordening (EU) 2021/1060;

| c) | zijn herstel- en veerkrachtplan uit hoofde van Verordening (EU) 2021/241; |
| --- | --- |

c)

zijn herstel- en veerkrachtplan uit hoofde van Verordening (EU) 2021/241;

| d) | zijn plan voor de renovatie van gebouwen uit hoofde van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de energieprestatie van gebouwen (herschikking); |
| --- | --- |

d)

zijn plan voor de renovatie van gebouwen uit hoofde van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de energieprestatie van gebouwen (herschikking);

| e) | zijn geactualiseerde geïntegreerde nationale energie- en klimaatplan uit hoofde van Verordening (EU) 2018/1999, en |
| --- | --- |

e)

zijn geactualiseerde geïntegreerde nationale energie- en klimaatplan uit hoofde van Verordening (EU) 2018/1999, en

| f) | zijn territoriale plannen voor een rechtvaardige transitie uit hoofde van Verordening (EU) 2021/1056. |
| --- | --- |

f)

zijn territoriale plannen voor een rechtvaardige transitie uit hoofde van Verordening (EU) 2021/1056.

4.   Tijdens de opstelling van het plan organiseert de Commissie een uitwisseling van beste praktijken, onder meer over in de plannen op te nemen kosteneffectieve maatregelen en investeringen. De lidstaten kunnen om technische ondersteuning verzoeken uit hoofde van de Europese faciliteit voor bijstand aan lokale energieprojecten (European Local ENergy Assistance — Elena), die is ingesteld bij een overeenkomst tussen de Commissie en de Europese Investeringsbank in 2009, of uit hoofde van het bij Verordening (EU) 2021/240 van het Europees Parlement en de Raad (30) vastgestelde instrument voor technische ondersteuning.

5.   Voor de toepassing van lid 1, punt l), van dit artikel verstrekt de Commissie de lidstaten technische richtsnoeren, toegesneden op het toepassingsgebied van het fonds, over de overeenstemming van maatregelen en investeringen met het beginsel “geen ernstige afbreuk doen” in de zin van artikel 17 van Verordening (EU) 2020/852.

6.   Om de lidstaten bij te staan bij het verstrekken van de in lid 1, punt d), van dit artikel bedoelde informatie, verstrekt de Commissie een gemeenschappelijke waarde die moet worden beschouwd als een raming van de koolstofprijs die resulteert uit de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen, wegvervoer en andere sectoren in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG.

7.   Elke lidstaat gebruikt het in bijlage V opgenomen model voor de opstelling van het plan.

HOOFDSTUK III

Steun uit het fonds voor sociale klimaatplannen

Artikel 7

Beginselen van het fonds

1.   Met het fonds wordt de lidstaten financiële steun verleend om hen in staat te stellen de in hun plannen uiteengezette maatregelen en investeringen te financieren.

2.   De financiële steun op grond van lid 1 van dit artikel aan elke lidstaat wordt uitbetaald op voorwaarde dat die lidstaat de mijlpalen en streefdoelen voor de maatregelen en investeringen overeenkomstig artikel 8 van deze verordening verwezenlijkt. Die mijlpalen en streefdoelen zijn in overeenstemming met de klimaatdoelstellingen van de Unie en de in Verordening (EU) 2021/1119 uiteengezette doelstelling, en hebben met name betrekking op:

| a) | energie-efficiëntie; |
| --- | --- |

a)

energie-efficiëntie;

| b) | renovatie van gebouwen; |
| --- | --- |

b)

renovatie van gebouwen;

| c) | emissievrije en emissiearme mobiliteit en emissievrij en emissiearm vervoer; |
| --- | --- |

c)

emissievrije en emissiearme mobiliteit en emissievrij en emissiearm vervoer;

| d) | reductie van de broeikasgasemissies; |
| --- | --- |

d)

reductie van de broeikasgasemissies;

| e) | vermindering van het aantal kwetsbare huishoudens, met name huishoudens die in energiearmoede verkeren, het aantal kwetsbare micro-ondernemingen en het aantal kwetsbare vervoergebruikers. |
| --- | --- |

e)

vermindering van het aantal kwetsbare huishoudens, met name huishoudens die in energiearmoede verkeren, het aantal kwetsbare micro-ondernemingen en het aantal kwetsbare vervoergebruikers.

3.   Uit het fonds worden alleen maatregelen en investeringen gesteund die in overeenstemming zijn met het beginsel “geen ernstige afbreuk doen” in de zin van artikel 17 van Verordening (EU) 2020/852.

4.   De uit het fonds gesteunde maatregelen en investeringen verminderen de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen en dragen, in voorkomend geval, bij aan de uitvoering van de Europese pijler van sociale rechten en tot duurzame en hoogwaardige banen op de gebieden die onder de maatregelen en investeringen van het fonds vallen.

Artikel 8

In aanmerking komende maatregelen en investeringen die in de sociale klimaatplannen moeten worden opgenomen

1.   De lidstaat kan de volgende maatregelen en investeringen met blijvende gevolgen opnemen in de geraamde totale kosten van het plan, mits die maatregelen en investeringen vooral gericht zijn op kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers, en tot doel hebben:

| a) | de renovatie van gebouwen te ondersteunen, met name voor kwetsbare huishoudens en kwetsbare micro-ondernemingen in de slechtst presterende gebouwen, met inbegrip van huurders en mensen die in sociale woningen wonen; |
| --- | --- |

a)

de renovatie van gebouwen te ondersteunen, met name voor kwetsbare huishoudens en kwetsbare micro-ondernemingen in de slechtst presterende gebouwen, met inbegrip van huurders en mensen die in sociale woningen wonen;

| b) | de toegang tot betaalbare, energie-efficiënte huisvesting, met inbegrip van sociale huisvesting, te ondersteunen; |
| --- | --- |

b)

de toegang tot betaalbare, energie-efficiënte huisvesting, met inbegrip van sociale huisvesting, te ondersteunen;

| c) | bij te dragen aan het koolstofvrij maken, zoals door elektrificatie, van verwarming en koeling van, en van koken in, gebouwen door toegang te bieden tot betaalbare en energie-efficiënte systemen, en door opwekking en opslag van energie uit hernieuwbare bronnen te integreren, onder meer via hernieuwbare-energiegemeenschappen, energiegemeenschappen van burgers en andere actieve afnemers, om het zelfverbruik van hernieuwbare energie te bevorderen, zoals het delen van energie en peer-to-peerhandel in hernieuwbare energie, de aansluiting op slimme netwerken en stadsverwarmingsnetten, waarmee wordt bijgedragen aan energiebesparingen of het terugdringen van energiearmoede; |
| --- | --- |

c)

bij te dragen aan het koolstofvrij maken, zoals door elektrificatie, van verwarming en koeling van, en van koken in, gebouwen door toegang te bieden tot betaalbare en energie-efficiënte systemen, en door opwekking en opslag van energie uit hernieuwbare bronnen te integreren, onder meer via hernieuwbare-energiegemeenschappen, energiegemeenschappen van burgers en andere actieve afnemers, om het zelfverbruik van hernieuwbare energie te bevorderen, zoals het delen van energie en peer-to-peerhandel in hernieuwbare energie, de aansluiting op slimme netwerken en stadsverwarmingsnetten, waarmee wordt bijgedragen aan energiebesparingen of het terugdringen van energiearmoede;

| d) | doelgerichte, toegankelijke en betaalbare informatie, opleiding, bewustmaking en advies te verschaffen over kosteneffectieve maatregelen en investeringen, beschikbare steun voor de renovatie en het energie-efficiënter maken van gebouwen, en over duurzame en betaalbare mobiliteits- en vervoersalternatieven; |
| --- | --- |

d)

doelgerichte, toegankelijke en betaalbare informatie, opleiding, bewustmaking en advies te verschaffen over kosteneffectieve maatregelen en investeringen, beschikbare steun voor de renovatie en het energie-efficiënter maken van gebouwen, en over duurzame en betaalbare mobiliteits- en vervoersalternatieven;

| e) | openbare en particuliere entiteiten, waaronder aanbieders van sociale woningen, met name publiek-private samenwerking, te helpen bij het ontwikkelen en aanbieden van betaalbare energie-efficiëntieoplossingen en passende financieringsinstrumenten in overeenstemming met de sociale doelstellingen van het fonds; |
| --- | --- |

e)

openbare en particuliere entiteiten, waaronder aanbieders van sociale woningen, met name publiek-private samenwerking, te helpen bij het ontwikkelen en aanbieden van betaalbare energie-efficiëntieoplossingen en passende financieringsinstrumenten in overeenstemming met de sociale doelstellingen van het fonds;

| f) | toegang te verschaffen tot emissievrije en emissiearme voertuigen en fietsen, met behoud van technologische neutraliteit, onder meer door financiële steun of fiscale prikkels te bieden voor de aanschaf daarvan en voor passende openbare en particuliere infrastructuur, en met name, in voorkomend geval, voor de aankoop van emissievrije en emissiearme voertuigen, infrastructuur voor opladen en bijtanken, en de ontwikkeling van een markt voor tweedehandse emissievrije voertuigen; de lidstaten beogen ervoor te zorgen dat wanneer emissievrije voertuigen een betaalbare en uitvoerbare oplossing zijn, steun voor dergelijke voertuigen prioriteit krijgt in hun plannen; |
| --- | --- |

f)

toegang te verschaffen tot emissievrije en emissiearme voertuigen en fietsen, met behoud van technologische neutraliteit, onder meer door financiële steun of fiscale prikkels te bieden voor de aanschaf daarvan en voor passende openbare en particuliere infrastructuur, en met name, in voorkomend geval, voor de aankoop van emissievrije en emissiearme voertuigen, infrastructuur voor opladen en bijtanken, en de ontwikkeling van een markt voor tweedehandse emissievrije voertuigen; de lidstaten beogen ervoor te zorgen dat wanneer emissievrije voertuigen een betaalbare en uitvoerbare oplossing zijn, steun voor dergelijke voertuigen prioriteit krijgt in hun plannen;

| g) | het gebruik van betaalbaar en toegankelijk openbaar vervoer te stimuleren en particuliere en openbare entiteiten, met inbegrip van coöperaties, te ondersteunen bij het ontwikkelen en aanbieden van duurzame mobiliteit op aanvraag, gedeelde mobiliteitsdiensten en opties voor actieve mobiliteit. |
| --- | --- |

g)

het gebruik van betaalbaar en toegankelijk openbaar vervoer te stimuleren en particuliere en openbare entiteiten, met inbegrip van coöperaties, te ondersteunen bij het ontwikkelen en aanbieden van duurzame mobiliteit op aanvraag, gedeelde mobiliteitsdiensten en opties voor actieve mobiliteit.

2.   De lidstaten kunnen in de geraamde totale kosten van de plannen de kosten van maatregelen voor rechtstreekse inkomenssteun aan kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers opnemen om de gevolgen van de toegenomen kosten van brandstof voor wegvervoer en verwarming te verlichten. Dergelijke steun is tijdelijk en neemt in de loop van de tijd af. Overeenkomstig artikel 8, lid 1, van deze verordening kunnen de lidstaten tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun verlenen als hun plannen maatregelen of investeringen bevatten die gericht zijn op die kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers. Dergelijke steun blijft beperkt tot het directe effect van de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen en wegvervoer in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG. De kosten van maatregelen voor tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun maken ten hoogste 37,5 % uit van de geraamde totale kosten van het plan als bedoeld in artikel 6, lid 1, punt j), van deze verordening.

3.   De lidstaten kunnen in de geraamde totale kosten van de plannen de kosten opnemen voor technische bijstand ter dekking van uitgaven in verband met opleiding, programmering, toezicht, controle, audit en evaluatie die nodig zijn voor het beheer van het fonds en de verwezenlijking van de doelstellingen ervan, bijvoorbeeld studies, informatietechnologie (IT)-uitgaven, openbare raadpleging van belanghebbenden, voorlichtings- en communicatieacties. De kosten van dergelijke technische bijstand bedragen ten hoogste 2,5 % van de geraamde totale kosten van het plan als bedoeld in artikel 6, lid 1, punt j).

Artikel 9

Doorgave van uitkeringen aan huishoudens, micro-ondernemingen en vervoergebruikers

1.   De lidstaten kunnen steun via andere openbare of particuliere entiteiten dan kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers in de plannen opnemen, mits die entiteiten maatregelen treffen en investeringen doen die uiteindelijk ten goede komen aan kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen of kwetsbare vervoergebruikers.

2.   De lidstaten voorzien in de nodige wettelijke en contractuele waarborgen om ervoor te zorgen dat de gehele uitkering terechtkomt bij de kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen of kwetsbare vervoergebruikers.

Artikel 10

Middelen van het fonds

1.   Voor de periode van 1 januari 2026 tot en met 31 december 2032 wordt overeenkomstig artikel 10 bis, lid 8 ter, en artikel 30 quinquies, leden 3 en 4, van Richtlijn 2003/87/EG een maximumbedrag van 65 000 000 000 EUR in lopende prijzen ter beschikking gesteld voor de uitvoering van het fonds. Dat bedrag bestaat uit externe bestemmingsontvangsten voor de toepassing van artikel 21, lid 5, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046, onverminderd artikel 30 quinquies, lid 4, zesde alinea, van Richtlijn 2003/87/EG.

De jaarlijkse bedragen die aan het fonds worden toegewezen, mogen, binnen de grenzen van het in de eerste alinea van dit lid vastgelegde maximumbedrag, de in artikel 30 quinquies, lid 4, vierde alinea, van Richtlijn 2003/87/EG bedoelde bedragen niet overschrijden.

Indien het overeenkomstig hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG vastgestelde emissiehandelssysteem op grond van artikel 30 duodecies van die richtlijn tot 2028 wordt uitgesteld, bedraagt het maximumbedrag dat aan het fonds ter beschikking moet worden gesteld 54 600 000 000 EUR en mogen de aan het fonds toegewezen jaarlijkse bedragen de in artikel 30 quinquies, lid 4, vijfde alinea, van Richtlijn 2003/87/EG bedoelde respectieve bedragen niet overschrijden.

2.   In afwijking van artikel 22, lid 2, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 en onverminderd artikel 19 van deze verordening worden vastleggingskredieten ter dekking van het desbetreffende in lid 1 van dit artikel bedoelde maximumbedrag aan het begin van elk begrotingsjaar, met ingang van 1 januari 2026, automatisch ter beschikking gesteld tot de desbetreffende in lid 1, tweede en derde alinea, bedoelde toepasselijke jaarlijkse bedragen.

3.   Ook kosten voor voorbereidende, toezicht-, controle-, audit- en evaluatiewerkzaamheden die nodig zijn voor het beheer van het fonds en het verwezenlijken van de doelstellingen ervan kunnen met de in lid 1 genoemde bedragen worden gedekt, met name onderzoeken, bijeenkomsten van deskundigen, raadplegingen van belanghebbenden, informatie- en communicatiewerkzaamheden, met inbegrip van inclusieve bewustmakingsacties en institutionele communicatie van de beleidsprioriteiten van de Unie met betrekking tot de doelstellingen van deze verordening, uitgaven met betrekking tot IT-netwerken voor informatieverwerking en -uitwisseling, institutionele IT-hulpmiddelen, en alle andere door de Commissie ten behoeve van het beheer van het fonds gemaakte kosten voor technische en administratieve ondersteuning. Ook de kosten van andere ondersteunende werkzaamheden, zoals kwaliteitsbewaking en de controle van projecten ter plaatse, en de kosten van raadpleging van collega’s en deskundigen ter beoordeling en uitvoering van de subsidiabele acties kunnen tot de uitgaven worden gerekend.

Artikel 11

Middelen uit en naar programma’s in gedeeld beheer en besteding van de middelen

1.   Middelen die in gedeeld beheer aan de lidstaten zijn toegewezen kunnen op verzoek van de lidstaten worden overgedragen aan het fonds, mits aan de in de desbetreffende bepalingen van Verordening (EU) 2021/1060 vastgestelde voorwaarden is voldaan. De Commissie voert die middelen overeenkomstig artikel 62, lid 1, eerste alinea, punt a), van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 op directe wijze uit. Die middelen worden uitsluitend ten goede van de betrokken lidstaat aangewend.

2.   De lidstaten kunnen in hun overeenkomstig artikel 4, lid 1, van deze verordening ingediende plannen verzoeken om de overdracht van maximaal 15 % van de maximale jaarlijkse financiële toewijzing aan middelen in gedeeld beheer als bedoeld in Verordening (EU) 2021/1060. Met de overgedragen middelen worden maatregelen en investeringen als bedoeld in artikel 8 van deze verordening gefinancierd, en zij worden uitgevoerd overeenkomstig de regels van de fondsen waarnaar de middelen worden overgedragen. De middelen worden door de lidstaten overgedragen door middel van de wijziging van een of meer programma’s, met uitzondering van programma’s uit hoofde van de doelstelling “Europese territoriale samenwerking” (Interreg), overeenkomstig artikel 26 bis van Verordening (EU) 2021/1060, en worden uitgevoerd overeenkomstig de regels van die verordening en de regels van de fondsen waarnaar de middelen worden overgedragen.

3.   De lidstaten kunnen de beheerautoriteiten van de programma’s in het kader van het cohesiebeleid uit hoofde van Verordening (EU) 2021/1060 opdragen de maatregelen en investeringen die uit dit fonds worden gefinancierd uit te voeren indien dat met het oog op de synergieën tussen dit fonds en die cohesiebeleidsprogramma’s passend is en in overeenstemming is met de doelstellingen van dit fonds. Indien de lidstaten van plan zijn die autoriteiten dat op te dragen, geven zij dit in hun plannen aan. In dat geval worden de bestaande door de lidstaten ingestelde beheers- en controlesystemen, zoals ter kennis gebracht van de Commissie, geacht aan de voorschriften van deze verordening te voldoen.

4.   De lidstaten kunnen de betalingen voor aanvullende technische ondersteuning op grond van artikel 7 van Verordening (EU) 2021/240 en het bedrag van de contante bijdrage van het lidstaatcompartiment op grond van de desbetreffende bepalingen van Verordening (EU) 2021/523 van het Europees Parlement en de Raad (31) in hun plannen opnemen als deel van de geraamde totale kosten. Die kosten bedragen ten hoogste 4 % van de maximale financiële toewijzingen voor het plan, en de desbetreffende, in het plan uiteengezette maatregelen zijn in overeenstemming met deze verordening.

Artikel 12

Uitvoering

De Commissie voert het fonds in direct beheer uit, overeenkomstig de desbetreffende voorschriften als vastgesteld op grond van artikel 322 VWEU, met name Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 en Verordening (EU, Euratom) 2020/2092 betreffende een algemeen conditionaliteitsregime ter bescherming van de Uniebegroting.

Artikel 13

Additionaliteit en aanvullende financiering

1.   De steun uit het fonds vormt een aanvulling op de uit hoofde van andere fondsen, programma’s en instrumenten van de Unie verstrekte steun. De uit hoofde van het fonds ondersteunde maatregelen en investeringen kunnen steun ontvangen uit andere fondsen, programma’s en instrumenten van de Unie, mits die steun niet dezelfde kosten dekt.

2.   De steun uit het fonds, met inbegrip van tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun als bedoeld in artikel 4, lid 3, vormt een aanvulling op en komt niet in de plaats van terugkerende nationale begrotingsuitgaven.

3.   Voor technische bijstand aan de lidstaten worden administratieve kosten die rechtstreeks verband houden met de uitvoering van het plan niet als terugkerende nationale begrotingsuitgaven beschouwd.

Artikel 14

Maximale financiële toewijzing

1.   De maximale financiële toewijzing wordt voor elke lidstaat berekend overeenkomstig artikel 10 en zoals nader bepaald in de bijlagen I en II.

2.   Elke lidstaat kan ter uitvoering van zijn plan een aanvraag indienen tot die maximale financiële toewijzing.

Artikel 15

Nationale bijdrage aan de geraamde totale kosten

De lidstaten dragen ten minste voor 25 % bij aan de geraamde totale kosten van hun plannen.

Artikel 16

Beoordeling door de Commissie

1.   De Commissie beoordeelt of het plan, en in voorkomend geval door een lidstaat overeenkomstig artikel 18 ingediende wijzigingen van dat plan, in overeenstemming zijn met deze verordening. Bij de uitvoering van die beoordeling werkt de Commissie nauw samen met de betrokken lidstaat. De Commissie kan binnen twee maanden na de indiening van het plan door de lidstaat opmerkingen maken of aanvullende informatie vragen. De lidstaat verstrekt de gevraagde aanvullende informatie en kan het plan zo nodig herzien, ook nadat het plan is ingediend. De lidstaat en de Commissie kunnen indien nodig overeenkomen de beoordelingstermijn met een redelijke periode te verlengen.

2.   De Commissie beoordeelt of de overeenkomstig artikel 11 gevraagde overdrachten aan de doelstellingen van deze verordening beantwoorden.

3.   De Commissie beoordeelt de relevantie, doeltreffendheid, efficiëntie en samenhang van het plan, rekening houdend met de specifieke uitdagingen en de financiële toewijzing van de lidstaat, als volgt:

| a) | de Commissie houdt voor de beoordeling van de relevantie rekening met de volgende criteria:






  i) | of het plan een passende respons vormt op de sociale gevolgen van de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen en wegvervoer in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG voor kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers in de betrokken lidstaten, met name voor huishoudens die in energie- of vervoersarmoede verkeren, en op de uitdagingen waarmee zij te maken krijgen, waarbij naar behoren rekening wordt gehouden met de uitdagingen die zijn vastgesteld in de beoordelingen door de Commissie van de actualisering van het geïntegreerde nationale energie- en klimaatplan van de betrokken lidstaat en van de daarbij geboekte vooruitgang, op grond van artikel 9, lid 3, en de artikelen 13 en 29 van Verordening (EU) 2018/1999, en met de uitdagingen die zijn vastgesteld in de aanbevelingen die op grond van artikel 34 van die verordening door de Commissie aan de lidstaten worden gedaan met het oog op de klimaat- en energiedoelstellingen voor 2030 van de Unie en de langetermijndoelstelling van klimaatneutraliteit in de Unie uiterlijk in 2050; |
| --- | --- | --- |

a)

de Commissie houdt voor de beoordeling van de relevantie rekening met de volgende criteria:

i)

of het plan een passende respons vormt op de sociale gevolgen van de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen en wegvervoer in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG voor kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers in de betrokken lidstaten, met name voor huishoudens die in energie- of vervoersarmoede verkeren, en op de uitdagingen waarmee zij te maken krijgen, waarbij naar behoren rekening wordt gehouden met de uitdagingen die zijn vastgesteld in de beoordelingen door de Commissie van de actualisering van het geïntegreerde nationale energie- en klimaatplan van de betrokken lidstaat en van de daarbij geboekte vooruitgang, op grond van artikel 9, lid 3, en de artikelen 13 en 29 van Verordening (EU) 2018/1999, en met de uitdagingen die zijn vastgesteld in de aanbevelingen die op grond van artikel 34 van die verordening door de Commissie aan de lidstaten worden gedaan met het oog op de klimaat- en energiedoelstellingen voor 2030 van de Unie en de langetermijndoelstelling van klimaatneutraliteit in de Unie uiterlijk in 2050;

| ii) | of er met het plan naar verwachting voor wordt gezorgd dat de in het plan opgenomen maatregelen en investeringen geen ernstige afbreuk doen aan milieudoelstellingen in de zin van artikel 17 van Verordening (EU) 2020/852 en of het plan bijdraagt aan het verminderen van de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen; |
| --- | --- |

ii)

of er met het plan naar verwachting voor wordt gezorgd dat de in het plan opgenomen maatregelen en investeringen geen ernstige afbreuk doen aan milieudoelstellingen in de zin van artikel 17 van Verordening (EU) 2020/852 en of het plan bijdraagt aan het verminderen van de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen;

| iii) | of het plan maatregelen en investeringen bevat die bijdragen aan de groene transitie, met inbegrip van het aanpakken van de sociale gevolgen en uitdagingen als gevolg daarvan, en met name aan het verwezenlijken van de klimaat- en energiedoelstellingen van de Unie voor 2030 en de langetermijndoelstelling van klimaatneutraliteit in de Unie uiterlijk in 2050 alsook tot de mijlpalen voor 2030 van de strategie voor duurzame en slimme mobiliteit van de Unie. |
| --- | --- |

iii)

of het plan maatregelen en investeringen bevat die bijdragen aan de groene transitie, met inbegrip van het aanpakken van de sociale gevolgen en uitdagingen als gevolg daarvan, en met name aan het verwezenlijken van de klimaat- en energiedoelstellingen van de Unie voor 2030 en de langetermijndoelstelling van klimaatneutraliteit in de Unie uiterlijk in 2050 alsook tot de mijlpalen voor 2030 van de strategie voor duurzame en slimme mobiliteit van de Unie.

| b) | de Commissie houdt voor de beoordeling van de doeltreffendheid rekening met de volgende criteria:






  i) | of het plan in de lidstaat naar verwachting een blijvend effect zal hebben op de uitdagingen die met dat plan worden aangepakt, in overeenstemming met de klimaat- en energiedoelstellingen van de Unie voor 2030 en de langetermijndoelstelling van klimaatneutraliteit in de Unie uiterlijk in 2050, en met name voor kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers, met name huishoudens die in energie- of vervoersarmoede verkeren; |
| --- | --- | --- |

b)

de Commissie houdt voor de beoordeling van de doeltreffendheid rekening met de volgende criteria:

i)

of het plan in de lidstaat naar verwachting een blijvend effect zal hebben op de uitdagingen die met dat plan worden aangepakt, in overeenstemming met de klimaat- en energiedoelstellingen van de Unie voor 2030 en de langetermijndoelstelling van klimaatneutraliteit in de Unie uiterlijk in 2050, en met name voor kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers, met name huishoudens die in energie- of vervoersarmoede verkeren;

| ii) | of er met door de lidstaat voorgestelde regelingen naar verwachting wordt gezorgd voor een doeltreffende controle en uitvoering van het plan, met inbegrip van het voorgestelde tijdschema, de mijlpalen en streefdoelen, en de bijbehorende indicatoren; |
| --- | --- |

ii)

of er met door de lidstaat voorgestelde regelingen naar verwachting wordt gezorgd voor een doeltreffende controle en uitvoering van het plan, met inbegrip van het voorgestelde tijdschema, de mijlpalen en streefdoelen, en de bijbehorende indicatoren;

| iii) | of de door de lidstaat voorgestelde maatregelen en investeringen samenhangend zijn en voldoen aan de vereisten van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende energie-efficiëntie (herschikking), Richtlijn (EU) 2018/2001, de verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen en tot intrekking van Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad, Richtlijn (EU) 2009/33/EG van het Europees Parlement en de Raad (32) en Richtlijn 2010/31/EU, en |
| --- | --- |

iii)

of de door de lidstaat voorgestelde maatregelen en investeringen samenhangend zijn en voldoen aan de vereisten van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende energie-efficiëntie (herschikking), Richtlijn (EU) 2018/2001, de verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen en tot intrekking van Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad, Richtlijn (EU) 2009/33/EG van het Europees Parlement en de Raad (32) en Richtlijn 2010/31/EU, en

| iv) | of de door de lidstaat voorgestelde maatregelen en investeringen complementariteit, synergie, samenhang en consistentie met de in artikel 6, lid 3, bedoelde instrumenten van de Unie bevorderen. |
| --- | --- |

iv)

of de door de lidstaat voorgestelde maatregelen en investeringen complementariteit, synergie, samenhang en consistentie met de in artikel 6, lid 3, bedoelde instrumenten van de Unie bevorderen.

| c) | voor de beoordeling van de efficiëntie houdt de Commissie rekening met de volgende criteria:






  i) | of de rechtvaardiging van de lidstaat voor het bedrag aan geraamde totale kosten van het plan redelijk en aannemelijk is, in overeenstemming is met het beginsel van kostenefficiëntie en in verhouding staat tot de verwachte nationale milieu- en sociale gevolgen, tevens rekening houdend met de nationale specifieke kenmerken die van invloed kunnen zijn op de in het plan voorziene kosten; |
| --- | --- | --- |

c)

voor de beoordeling van de efficiëntie houdt de Commissie rekening met de volgende criteria:

i)

of de rechtvaardiging van de lidstaat voor het bedrag aan geraamde totale kosten van het plan redelijk en aannemelijk is, in overeenstemming is met het beginsel van kostenefficiëntie en in verhouding staat tot de verwachte nationale milieu- en sociale gevolgen, tevens rekening houdend met de nationale specifieke kenmerken die van invloed kunnen zijn op de in het plan voorziene kosten;

| ii) | of met de door de lidstaat voorgestelde regelingen, met inbegrip van de regelingen die gericht zijn op het voorkomen van dubbele financiering uit het fonds en andere Unieprogramma’s, naar verwachting corruptie, fraude en belangenconflicten bij het gebruik van de uit hoofde van het fonds verstrekte financiële toewijzing worden voorkomen, opgespoord en gecorrigeerd; |
| --- | --- |

ii)

of met de door de lidstaat voorgestelde regelingen, met inbegrip van de regelingen die gericht zijn op het voorkomen van dubbele financiering uit het fonds en andere Unieprogramma’s, naar verwachting corruptie, fraude en belangenconflicten bij het gebruik van de uit hoofde van het fonds verstrekte financiële toewijzing worden voorkomen, opgespoord en gecorrigeerd;

| iii) | of de door de lidstaat voorgestelde mijlpalen en streefdoelen efficiënt zijn met het oog op de reikwijdte, de doelstellingen en de subsidiabele acties van het fonds. |
| --- | --- |

iii)

of de door de lidstaat voorgestelde mijlpalen en streefdoelen efficiënt zijn met het oog op de reikwijdte, de doelstellingen en de subsidiabele acties van het fonds.

| d) | voor de beoordeling van de samenhang houdt de Commissie er rekening mee of het plan maatregelen en investeringen bevat die samenhangende acties inhouden. |
| --- | --- |

d)

voor de beoordeling van de samenhang houdt de Commissie er rekening mee of het plan maatregelen en investeringen bevat die samenhangende acties inhouden.

Artikel 17

Besluit van de Commissie

1.   De Commissie neemt, uiterlijk vijf maanden na indiening van het plan van een lidstaat op grond van artikel 4, lid 1, op basis van de overeenkomstig artikel 16 verrichte beoordeling, in de vorm van een uitvoeringshandeling een besluit over dat plan.

2.   Indien de Commissie een plan positief beoordeelt, wordt in de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandeling het volgende vastgelegd:

| a) | de door de lidstaat uit te voeren maatregelen en investeringen, het bedrag aan geraamde totale kosten van het plan, en de mijlpalen en streefdoelen; |
| --- | --- |

a)

de door de lidstaat uit te voeren maatregelen en investeringen, het bedrag aan geraamde totale kosten van het plan, en de mijlpalen en streefdoelen;

| b) | de maximale financiële toewijzing die overeenkomstig artikel 14, lid 1, van deze verordening wordt toegewezen en die overeenkomstig artikel 20 in termijnen moet worden betaald, zodra de lidstaat de relevante mijlpalen en streefdoelen die met betrekking tot de uitvoering van het plan zijn bepaald, op bevredigende wijze heeft verwezenlijkt; |
| --- | --- |

b)

de maximale financiële toewijzing die overeenkomstig artikel 14, lid 1, van deze verordening wordt toegewezen en die overeenkomstig artikel 20 in termijnen moet worden betaald, zodra de lidstaat de relevante mijlpalen en streefdoelen die met betrekking tot de uitvoering van het plan zijn bepaald, op bevredigende wijze heeft verwezenlijkt;

| c) | de nationale bijdrage; |
| --- | --- |

c)

de nationale bijdrage;

| d) | de regelingen en het tijdschema voor de monitoring en uitvoering van het plan, in voorkomend geval met inbegrip van de maatregelen die nodig zijn om aan artikel 21 te voldoen; |
| --- | --- |

d)

de regelingen en het tijdschema voor de monitoring en uitvoering van het plan, in voorkomend geval met inbegrip van de maatregelen die nodig zijn om aan artikel 21 te voldoen;

| e) | de relevante indicatoren met betrekking tot het verwezenlijken van de beoogde mijlpalen en streefdoelen, en |
| --- | --- |

e)

de relevante indicatoren met betrekking tot het verwezenlijken van de beoogde mijlpalen en streefdoelen, en

| f) | de regelingen om de Commissie toegang te verschaffen tot de relevante onderliggende gegevens. |
| --- | --- |

f)

de regelingen om de Commissie toegang te verschaffen tot de relevante onderliggende gegevens.

3.   De in lid 2, punt b), van dit artikel bedoelde maximale financiële toewijzing wordt vastgesteld op basis van de geraamde totale kosten van het plan, als voorgesteld door de lidstaat en beoordeeld met verwijzing naar de in artikel 16, lid 3, bepaalde criteria.

Het bedrag van de in lid 2, punt b), van dit artikel bedoelde maximale financiële toewijzing wordt als volgt vastgesteld:

| a) | indien het plan op bevredigende wijze voldoet aan de in artikel 16, lid 3, bepaalde criteria en het bedrag aan geraamde totale kosten van het plan na aftrek van de nationale bijdrage gelijk is aan of hoger is dan de in artikel 14, lid 1, bedoelde maximale financiële toewijzing voor die lidstaat is de financiële toewijzing aan de lidstaat gelijk aan het totale bedrag van de maximale financiële toewijzing bedoeld in artikel 14, lid 1; |
| --- | --- |

a)

indien het plan op bevredigende wijze voldoet aan de in artikel 16, lid 3, bepaalde criteria en het bedrag aan geraamde totale kosten van het plan na aftrek van de nationale bijdrage gelijk is aan of hoger is dan de in artikel 14, lid 1, bedoelde maximale financiële toewijzing voor die lidstaat is de financiële toewijzing aan de lidstaat gelijk aan het totale bedrag van de maximale financiële toewijzing bedoeld in artikel 14, lid 1;

| b) | indien het plan op bevredigende wijze voldoet aan de in artikel 16, lid 3, bepaalde criteria en het bedrag aan geraamde totale kosten van het plan na aftrek van de nationale bijdrage lager is dan de in artikel 14, lid 1, bedoelde maximale financiële toewijzing voor de lidstaat is de financiële toewijzing aan de lidstaat gelijk aan het bedrag van de geraamde totale kosten van het plan, met aftrek van de nationale bijdrage; |
| --- | --- |

b)

indien het plan op bevredigende wijze voldoet aan de in artikel 16, lid 3, bepaalde criteria en het bedrag aan geraamde totale kosten van het plan na aftrek van de nationale bijdrage lager is dan de in artikel 14, lid 1, bedoelde maximale financiële toewijzing voor de lidstaat is de financiële toewijzing aan de lidstaat gelijk aan het bedrag van de geraamde totale kosten van het plan, met aftrek van de nationale bijdrage;

| c) | indien het plan op bevredigende wijze voldoet aan de in artikel 16, lid 3, bepaalde criteria maar er bij de beoordeling zwakke punten in de interne-controlesystemen zijn vastgesteld, kan de Commissie eisen dat de lidstaat vóór de eerste betaling aanvullende maatregelen in het plan opneemt om die zwakke punten te verhelpen en die maatregelen uitvoert; |
| --- | --- |

c)

indien het plan op bevredigende wijze voldoet aan de in artikel 16, lid 3, bepaalde criteria maar er bij de beoordeling zwakke punten in de interne-controlesystemen zijn vastgesteld, kan de Commissie eisen dat de lidstaat vóór de eerste betaling aanvullende maatregelen in het plan opneemt om die zwakke punten te verhelpen en die maatregelen uitvoert;

| d) | indien het plan niet op bevredigende wijze voldoet aan de in artikel 16, lid 3, bepaalde criteria worden er geen financiële middelen aan de lidstaat toegewezen. |
| --- | --- |

d)

indien het plan niet op bevredigende wijze voldoet aan de in artikel 16, lid 3, bepaalde criteria worden er geen financiële middelen aan de lidstaat toegewezen.

4.   Indien de Commissie het plan negatief beoordeelt, bevat het in lid 1 bedoelde besluit de redenen voor die negatieve beoordeling. De lidstaat dient het plan opnieuw in en houdt daarbij rekening met de beoordeling van de Commissie.

Artikel 18

Wijziging van sociale klimaatplannen

1.   Een lidstaat die een plan, met inbegrip van de relevante mijlpalen en streefdoelen, geheel of gedeeltelijk niet langer kan realiseren of verregaand moet aanpassen vanwege objectieve omstandigheden, met name vanwege de daadwerkelijke rechtstreekse gevolgen van de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen en wegvervoer in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG, dient een gewijzigd plan in bij de Commissie om de nodige, naar behoren gemotiveerde, wijzigingen in hun plan aan te brengen. De lidstaten kunnen overeenkomstig artikel 11, lid 4, verzoeken om technische ondersteuning voor de opstelling van het gewijzigde plan.

2.   De Commissie beoordeelt het gewijzigde plan overeenkomstig artikel 16.

3.   Indien de Commissie het gewijzigde plan positief beoordeelt, stelt zij overeenkomstig artikel 17, lid 1, door middel van een uitvoeringshandeling een besluit vast waarin de redenen voor de positieve beoordeling worden uiteengezet. In afwijking van artikel 17, lid 1, stelt de Commissie het besluit uit hoofde van dit lid vast binnen drie maanden na de datum van indiening van het gewijzigde plan door de desbetreffende lidstaat.

4.   Indien de Commissie het gewijzigde plan negatief beoordeelt, wijst zij het gewijzigde plan binnen de in lid 3 bedoelde termijn af, nadat zij de desbetreffende lidstaat de mogelijkheid heeft geboden binnen drie maanden na de datum van mededeling van de beoordeling van het gewijzigde plan door de Commissie zijn opmerkingen in te dienen.

5.   Elke lidstaat beoordeelt uiterlijk op 15 maart 2029 of zijn plan passend is gelet op de daadwerkelijke rechtstreekse gevolgen van de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen en wegvervoer in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG. Die beoordelingen worden bij de Commissie ingediend samen met de geïntegreerde energie- en klimaatvoortgangsverslagen op grond van artikel 17 van Verordening (EU) 2018/1999.

6.   In het geval van kleine aanpassingen van het plan, die verhogingen of verlagingen betreffen van minder dan 5 % van een in het plan uiteengezet streefdoel, zoals kleine actualiseringen van de in het plan opgenomen maatregelen en investeringen, of de correctie van schrijffouten, stelt de betrokken lidstaat de Commissie in kennis van dergelijke wijzigingen.

Artikel 19

Vastlegging van de financiële toewijzing

1.   Nadat de Commissie een positief besluit als bedoeld in artikel 17 van deze verordening heeft genomen, sluit zij tijdig een overeenkomst met de betrokken lidstaat, die een individuele juridische verbintenis in de zin van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 vormt, voor de periode 2026-2032, onverminderd artikel 30 quinquies, lid 4, en de artikelen 30 decies en 30 duodecies van Richtlijn 2003/87/EG. Die overeenkomst wordt ten vroegste één jaar, of twee jaar indien artikel 10, lid 1, derde alinea, van deze verordening van toepassing is, voorafgaand aan het jaar waarin de veilingen in het kader van hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG van start gaan, worden gesloten.

2.   Begrotingsvastleggingen kunnen op totale vastleggingen worden gebaseerd en kunnen waar passend worden opgesplitst in over verschillende jaren gespreide jaarlijkse tranches.

Artikel 20

Voorschriften voor betalingen, schorsing en beëindiging van overeenkomsten met betrekking tot financiële toewijzingen

1.   Financiële toewijzingen uit hoofde van dit artikel worden aan de lidstaten uitbetaald nadat zij de relevante overeengekomen mijlpalen en streefdoelen in het plan, dat overeenkomstig artikel 17 is goedgekeurd, hebben verwezenlijkt en indien financiering beschikbaar is. Nadat de lidstaat die mijlpalen en streefdoelen heeft verwezenlijkt, dient deze bij de Commissie een naar behoren gemotiveerd betalingsverzoek van de financiële toewijzing in. De lidstaat dient dergelijke betalingsverzoeken eenmaal of tweemaal per jaar bij de Commissie in, uiterlijk op 31 juli of 31 december.

2.   Na ontvangst van een betalingsverzoek van een lidstaat beoordeelt de Commissie of de relevante mijlpalen en streefdoelen in het in artikel 17 bedoelde besluit van de Commissie op bevredigende wijze zijn verwezenlijkt. Mijlpalen en streefdoelen worden alleen geacht op bevredigende wijze te zijn verwezenlijkt als er door de betrokken lidstaat geen maatregelen in verband met eerder verwezenlijkte mijlpalen en streefdoelen zijn teruggedraaid.

3.   Indien de Commissie een individueel betalingsverzoek positief beoordeelt, stelt zij een individueel besluit vast waarmee de uitbetaling van de financiële toewijzing overeenkomstig Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 wordt goedgekeurd, mits de middelen beschikbaar zijn en de lidstaten gelijk behandeld worden. De Commissie stelt het individuele besluit niet eerder dan twee maanden en niet later dan drie maanden na de betrokken uiterste datum voor de indiening van het betalingsverzoek overeenkomstig lid 1 van dit artikel vast.

4.   Indien de Commissie naar aanleiding van de in lid 3 van deze verordening bedoelde beoordeling vaststelt dat de mijlpalen en streefdoelen van het in artikel 17 bedoelde besluit van de Commissie niet op bevredigende wijze zijn verwezenlijkt, wordt de betaling van het deel van de financiële toewijzing naar rato van het niet gehaalde streefdoel of de niet bereikte mijlpaal geschorst. De lidstaat kan tot uiterlijk een maand na mededeling van de beoordeling van de Commissie opmerkingen indienen.

De schorsing wordt pas opgeheven als de mijlpalen en streefdoelen van het in artikel 17 bedoelde besluit van de Commissie op bevredigende wijze zijn verwezenlijkt.

5.   In afwijking van artikel 116, lid 2, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 gaat de betalingstermijn in op de datum van mededeling van het besluit van de Commissie tot goedkeuring van de uitbetaling van de financiële toewijzing aan de betrokken lidstaat overeenkomstig lid 3 van dit artikel, of op de datum van mededeling van de opheffing van een schorsing op grond van lid 4, tweede alinea, van dit artikel.

6.   Indien de mijlpalen en streefdoelen binnen negen maanden na de in lid 4, eerste alinea, bedoelde schorsing niet op bevredigende wijze zijn verwezenlijkt, verlaagt de Commissie de financiële toewijzing naar rato, nadat zij de lidstaat de mogelijkheid heeft geboden binnen twee maanden na mededeling van haar conclusies over de verwezenlijking van de mijlpalen en streefdoelen zijn opmerkingen in te dienen.

7.   Indien de lidstaat binnen 15 maanden na de datum van de sluiting van de desbetreffende in artikel 19 bedoelde overeenkomsten geen concrete vorderingen ten aanzien van de desbetreffende mijlpalen en streefdoelen heeft gemaakt, beëindigt de Commissie die overeenkomsten en trekt zij onverminderd artikel 14, lid 3, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 het bedrag van de financiële toewijzing in. De Commissie neemt een beslissing over het beëindigen van die overeenkomsten nadat zij de lidstaat de mogelijkheid heeft geboden zijn opmerkingen binnen twee maanden na mededeling van haar beoordeling dat er geen concrete vooruitgang is geboekt, in te dienen.

8.   Alle betalingen worden uiterlijk op 31 december 2033 verricht.

9.   In afwijking van artikel 116 van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 en lid 5 van dit artikel betaalt de Commissie, indien in een bepaalde ronde van betalingsverzoeken als bedoeld in lid 1 van dit artikel, de overeenkomstig artikel 30 quinquies, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG aan het fonds toegewezen ontvangsten niet volstaan om de ingediende betalingsverzoeken te dekken, de lidstaten pro rata uit, bepaald als aandeel van de voor betaling beschikbare middelen in de totale goedgekeurde betalingen. In de volgende ronde van betalingsverzoeken betaalt de Commissie eerst de lidstaten met achterstallige betalingen uit de vorige ronde uit, en gaat pas daarna in op de nieuw ingediende betalingsverzoeken.

10.   In afwijking van artikel 12, lid 4, punt c), van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 en onverminderd artikel 30 quinquies, lid 4, zesde alinea, van Richtlijn 2003/87/EG wijst de Commissie aan de lidstaten de bedragen toe die overeenstemmen met de kredieten die op 31 december 2033 niet zijn gebruikt, uit hoofde de in artikel 30 quinquies, lid 5, van Richtlijn 2003/87/EG vastgestelde regels voor de verdeling van emissierechten, teneinde de in artikel 3 van deze verordening bedoelde doelstellingen te verwezenlijken.

Artikel 21

Bescherming van de financiële belangen van de Unie

1.   De lidstaten nemen, als de begunstigden van middelen uit het fonds, bij de uitvoering van de plannen alle maatregelen die passend zijn om de financiële belangen van de Unie te beschermen, en te waarborgen dat het gebruik van de financiële toewijzingen voor de met het fonds ondersteunde maatregelen en investeringen, met inbegrip van die welke worden uitgevoerd door andere openbare of particuliere entiteiten dan kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers overeenkomstig artikel 9, in overeenstemming met het toepasselijke Unie- en nationale recht geschiedt, met name wat betreft het voorkomen, opsporen en corrigeren van fraude, corruptie en belangenconflicten, Daartoe voorzien de lidstaten in een doeltreffend en efficiënt internecontrolesysteem, zoals uiteengezet in bijlage III, en in de terugvordering van ten onrechte betaalde of onjuist gebruikte bedragen. De lidstaten kunnen een beroep doen op hun gewone nationale begrotingsbeheersystemen.

2.   In de in artikel 19 bedoelde overeenkomsten worden de volgende verplichtingen van de lidstaten vastgelegd:

| a) | regelmatig controleren of de verstrekte financiering naar behoren is gebruikt overeenkomstig alle toepasselijke voorschriften, en of maatregelen of investeringen van het plan naar behoren zijn uitgevoerd overeenkomstig alle toepasselijke voorschriften, met name wat betreft het voorkomen, opsporen en corrigeren van fraude, corruptie en belangenconflicten; |
| --- | --- |

a)

regelmatig controleren of de verstrekte financiering naar behoren is gebruikt overeenkomstig alle toepasselijke voorschriften, en of maatregelen of investeringen van het plan naar behoren zijn uitgevoerd overeenkomstig alle toepasselijke voorschriften, met name wat betreft het voorkomen, opsporen en corrigeren van fraude, corruptie en belangenconflicten;

| b) | passende maatregelen treffen om fraude, corruptie en belangenconflicten zoals gedefinieerd in artikel 61 van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 die de financiële belangen van de Unie schaden, te voorkomen, op te sporen en te corrigeren, en juridische stappen nemen om middelen waaraan geen wettige bestemming is gegeven terug te vorderen, ook als in verband met een maatregel of investering uit hoofde van het plan is gebeurd; |
| --- | --- |

b)

passende maatregelen treffen om fraude, corruptie en belangenconflicten zoals gedefinieerd in artikel 61 van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 die de financiële belangen van de Unie schaden, te voorkomen, op te sporen en te corrigeren, en juridische stappen nemen om middelen waaraan geen wettige bestemming is gegeven terug te vorderen, ook als in verband met een maatregel of investering uit hoofde van het plan is gebeurd;

| c) | een betalingsverzoek vergezeld laten gaan van:






  i) | een beheersverklaring dat de financiële toewijzingen voor hun beoogde doel zijn gebruikt, dat de bij het betalingsverzoek ingediende informatie volledig, accuraat en betrouwbaar is en dat de controlesystemen waarin is voorzien de nodige waarborg bieden dat de financiële toewijzingen overeenkomstig alle toepasselijke voorschriften zijn beheerd, met name voorschriften ter voorkoming van belangenconflicten, fraude, corruptie en dubbele financiering uit het fonds en andere programma’s van de Unie, overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer, en |
| --- | --- | --- |

c)

een betalingsverzoek vergezeld laten gaan van:

i)

een beheersverklaring dat de financiële toewijzingen voor hun beoogde doel zijn gebruikt, dat de bij het betalingsverzoek ingediende informatie volledig, accuraat en betrouwbaar is en dat de controlesystemen waarin is voorzien de nodige waarborg bieden dat de financiële toewijzingen overeenkomstig alle toepasselijke voorschriften zijn beheerd, met name voorschriften ter voorkoming van belangenconflicten, fraude, corruptie en dubbele financiering uit het fonds en andere programma’s van de Unie, overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer, en

| ii) | een samenvatting van de overeenkomstig internationaal geaccepteerde auditnormen uitgevoerde audits, inclusief de reikwijdte van die audits wat betreft het uitgegeven bedrag en de periode, en een analyse van de vastgestelde zwakke punten en eventuele corrigerende actie; |
| --- | --- |

ii)

een samenvatting van de overeenkomstig internationaal geaccepteerde auditnormen uitgevoerde audits, inclusief de reikwijdte van die audits wat betreft het uitgegeven bedrag en de periode, en een analyse van de vastgestelde zwakke punten en eventuele corrigerende actie;

| d) | ten behoeve van audit en controle en om te zorgen voor vergelijkbare informatie over het gebruik van financiële toewijzingen voor de maatregelen en investeringen die in het kader van het plan worden uitgevoerd, de volgende categorieën gegevens in een elektronisch systeem verzamelen, registreren en opslaan, en de toegang tot die gegevens waarborgen:






  i) | de naam van de eindontvanger van de financiële toewijzingen, zijn btw-nummers of fiscale identificatienummers, en het bedrag van de financiële toewijzingen uit het fonds; |
| --- | --- | --- |

d)

ten behoeve van audit en controle en om te zorgen voor vergelijkbare informatie over het gebruik van financiële toewijzingen voor de maatregelen en investeringen die in het kader van het plan worden uitgevoerd, de volgende categorieën gegevens in een elektronisch systeem verzamelen, registreren en opslaan, en de toegang tot die gegevens waarborgen:

i)

de naam van de eindontvanger van de financiële toewijzingen, zijn btw-nummers of fiscale identificatienummers, en het bedrag van de financiële toewijzingen uit het fonds;

| ii) | de naam van de contractant(en) en de onderaannemer(s) en hun btw-nummer(s) of fisca(a)l(e) identificatienummer(s) en de waarde van de opdracht(en) indien de eindontvanger van de financiële toewijzingen overeenkomstig het Unierecht of het nationale recht inzake overheidsaanbestedingen een aanbestedende dienst is; |
| --- | --- |

ii)

de naam van de contractant(en) en de onderaannemer(s) en hun btw-nummer(s) of fisca(a)l(e) identificatienummer(s) en de waarde van de opdracht(en) indien de eindontvanger van de financiële toewijzingen overeenkomstig het Unierecht of het nationale recht inzake overheidsaanbestedingen een aanbestedende dienst is;

| iii) | voorna(a)m(en), achterna(a)m(en), geboortedatum(s) en btw-nummer(s) of fisca(a)l(e) identificatienummer(s) van de uiteindelijke begunstigde(n) van de ontvanger van de financiële toewijzingen of de contractant, zoals gedefinieerd in artikel 3, punt 6), van Richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad (33); |
| --- | --- |

iii)

voorna(a)m(en), achterna(a)m(en), geboortedatum(s) en btw-nummer(s) of fisca(a)l(e) identificatienummer(s) van de uiteindelijke begunstigde(n) van de ontvanger van de financiële toewijzingen of de contractant, zoals gedefinieerd in artikel 3, punt 6), van Richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad (33);

| iv) | een lijst van uit hoofde van het fonds uitgevoerde maatregelen en investeringen, met het totale bedrag aan overheidsfinanciering van die maatregelen en investeringen, en het bedrag dat uit andere uit de Uniebegroting gefinancierde fondsen wordt betaald. |
| --- | --- |

iv)

een lijst van uit hoofde van het fonds uitgevoerde maatregelen en investeringen, met het totale bedrag aan overheidsfinanciering van die maatregelen en investeringen, en het bedrag dat uit andere uit de Uniebegroting gefinancierde fondsen wordt betaald.

| e) | de Commissie, het OLAF, de Rekenkamer en, wat betreft de lidstaten die deelnemen aan nauwere samenwerking overeenkomstig Verordening (EU) 2017/1939, het EOM, expliciet toestaan hun in artikel 129, lid 1, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 vastgelegde rechten uit te oefenen, en alle eindontvangers van de uitbetaalde financiële toewijzingen voor de uitvoering van maatregelen en investeringen van het plan, of alle andere personen of entiteiten die bij de uitvoering daarvan betrokken zijn, verplichten de Commissie, het OLAF, de Rekenkamer en in voorkomend geval het EOM expliciet toe te staan hun in artikel 129, lid 1, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 bepaalde rechten uit te oefenen, alsook vergelijkbare verplichtingen opleggen aan alle eindontvangers van de uitbetaalde middelen; |
| --- | --- |

e)

de Commissie, het OLAF, de Rekenkamer en, wat betreft de lidstaten die deelnemen aan nauwere samenwerking overeenkomstig Verordening (EU) 2017/1939, het EOM, expliciet toestaan hun in artikel 129, lid 1, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 vastgelegde rechten uit te oefenen, en alle eindontvangers van de uitbetaalde financiële toewijzingen voor de uitvoering van maatregelen en investeringen van het plan, of alle andere personen of entiteiten die bij de uitvoering daarvan betrokken zijn, verplichten de Commissie, het OLAF, de Rekenkamer en in voorkomend geval het EOM expliciet toe te staan hun in artikel 129, lid 1, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 bepaalde rechten uit te oefenen, alsook vergelijkbare verplichtingen opleggen aan alle eindontvangers van de uitbetaalde middelen;

| f) | gegevens bijhouden overeenkomstig artikel 132 van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046, waarbij de voor de betrokken maatregel of investering relevante betalingstransactie als referentiepunt dient. |
| --- | --- |

f)

gegevens bijhouden overeenkomstig artikel 132 van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046, waarbij de voor de betrokken maatregel of investering relevante betalingstransactie als referentiepunt dient.

De in de eerste alinea, punt d), ii), van deze verordening bedoelde informatie is enkel vereist indien de waarde van overheidsaanbesteding hoger is dan de in artikel 4 van Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad (34) bepaalde Uniedrempels. Wat onderaannemers betreft, is die informatie enkel vereist:

| a) | op het eerste niveau van onderaanbesteding; |
| --- | --- |

a)

op het eerste niveau van onderaanbesteding;

| b) | indien die informatie wordt geregistreerd over de betrokken contractant, en |
| --- | --- |

b)

indien die informatie wordt geregistreerd over de betrokken contractant, en

| c) | voor onderaanbestedingen met een totale waarde van meer dan 50 000 EUR. |
| --- | --- |

c)

voor onderaanbestedingen met een totale waarde van meer dan 50 000 EUR.

3.   De lidstaten en de Commissie verwerken de in lid 2, punt d), van dit artikel bedoelde persoonsgegevens ten behoeve van en gedurende kwijtings-, audit- en controleprocedures, en informatie-, communicatie- en zichtbaarheidsactiviteiten met betrekking tot het gebruik van financiële toewijzingen voor de uitvoering van de in artikel 19 bedoelde overeenkomsten. De persoonsgegevens worden verwerkt overeenkomstig Verordening (EU) 2016/679 of Verordening (EU) 2018/1725, naargelang van toepassing. Het fonds is in het kader van de procedure voor het aan de Commissie verlenen van kwijting overeenkomstig artikel 319 van het VWEU onderworpen aan verslaglegging in het kader van de in artikel 247 van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 genoemde geïntegreerde financiële en verantwoordingsverslagen en met name afzonderlijk in het jaarlijks beheers- en prestatieverslag.

4.   De in artikel 19 bedoelde overeenkomsten voorzien ook in het recht van de Commissie om, in gevallen van fraude, corruptie en belangenconflict die de financiële belangen van de Unie schaden en die niet door de lidstaten zijn gecorrigeerd, of in geval van ernstige niet-nakoming van een uit dergelijke overeenkomsten voortvloeiende verplichting, de steun uit het fonds naar rato te verlagen en aan de Uniebegroting verschuldigde bedragen terug te vorderen.

De Commissie neemt bij het nemen van een besluit over het bedrag van de terugvordering en de verlaging het evenredigheidsbeginsel in acht en houdt rekening met de ernst van de fraude, corruptie en belangenconflicten die de financiële belangen van de Unie schaden of van de niet-nakoming een verplichting. De Commissie stelt de lidstaat in de gelegenheid zijn opmerkingen in te dienen voordat de steun wordt verlaagd.

HOOFDSTUK IV

Complementariteit, toezicht en evaluatie

Artikel 22

Coördinatie en complementariteit

Overeenkomstig hun respectieve verantwoordelijkheden bevorderen de Commissie en de betrokken lidstaten synergieën en zorgen zij voor doeltreffende coördinatie tussen het fonds en de in artikel 6, lid 3, van deze verordening bedoelde Unieprogramma’s en -instrumenten en het moderniseringsfonds uit hoofde van artikel 10 quinquies van Richtlijn 2003/87/EG. Te dien einde:

| a) | zorgen zij voor complementariteit, synergie, samenhang en consistentie tussen verschillende instrumenten op Unie-, nationaal en in voorkomend geval lokaal of regionaal niveau, zowel in de planningsfase als tijdens de uitvoering; |
| --- | --- |

a)

zorgen zij voor complementariteit, synergie, samenhang en consistentie tussen verschillende instrumenten op Unie-, nationaal en in voorkomend geval lokaal of regionaal niveau, zowel in de planningsfase als tijdens de uitvoering;

| b) | optimaliseren zij coördinatiemechanismen om dubbel werk te voorkomen, en |
| --- | --- |

b)

optimaliseren zij coördinatiemechanismen om dubbel werk te voorkomen, en

| c) | zorgen zij voor nauwe samenwerking tussen de instanties die op Unie-, nationaal en in voorkomend geval lokaal of regionaal niveau voor de uitvoering en de controle verantwoordelijk zijn om de doelstellingen van het fonds te verwezenlijken. |
| --- | --- |

c)

zorgen zij voor nauwe samenwerking tussen de instanties die op Unie-, nationaal en in voorkomend geval lokaal of regionaal niveau voor de uitvoering en de controle verantwoordelijk zijn om de doelstellingen van het fonds te verwezenlijken.

Artikel 23

Informatie, communicatie en zichtbaarheid

1.   De lidstaten maken de in artikel 21, lid 2, punt d), i), ii) en iv), van deze verordening bedoelde gegevens openbaar en houden die gegevens bij op één enkele website en in een open, machineleesbaar formaat als bepaald in artikel 5, lid 1, van Richtlijn (EU) 2019/1024 van het Europees Parlement en de Raad (35) waarmee de gegevens kunnen worden gesorteerd, doorzocht, geëxtraheerd, vergeleken en hergebruikt. De in artikel 21, lid 2, punt d), i) en ii), van deze verordening bedoelde informatie wordt niet openbaar gemaakt in de in artikel 38, lid 3, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 bedoelde gevallen of in geval van tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun aan kwetsbare huishoudens.

2.   De ontvangers van steun uit het fonds worden in kennis gesteld van de oorsprong van die middelen, ook wanneer zij die middelen via tussenpersonen ontvangen. Op documenten en communicatiemateriaal met betrekking tot de uitvoering van de maatregel die bestemd zijn voor de ontvangers is die informatie voorzien van het embleem van de Unie en een passende financieringsvermelding: “Gefinancierd door de Europese Unie — Sociaal Klimaatfonds”. De ontvangers van steun uit het fonds geven, behalve indien zij natuurlijke personen zijn of indien er een risico bestaat dat commercieel gevoelige informatie openbaar wordt gemaakt, zichtbaarheid aan de Uniefinanciering, met name wanneer zij de acties en de resultaten ervan promoten, door meerdere doelgroepen, waaronder de media en het grote publiek, op samenhangende, doeltreffende en proportionele wijze te informeren.

3.   De Commissie voert informatie- en communicatieacties uit met betrekking tot het fonds, de op grond van deze verordening ondernomen acties en de resultaten ervan, en doet dit in voorkomend geval en indien de nationale autoriteiten daarmee instemmen door middel van gezamenlijke communicatieactiviteiten met de nationale autoriteiten en de vertegenwoordigingen van het Europees Parlement en van de Commissie in de betrokken lidstaat.

Artikel 24

Toezicht op de uitvoering

1.   Elke lidstaat brengt tweejaarlijks verslag uit aan de Commissie over de uitvoering van zijn plan, samen met zijn geïntegreerd nationaal energie- en klimaatvoortgangsverslag bedoeld in artikel 17 van Verordening (EU) 2018/1999, en overeenkomstig artikel 28 van die verordening. Het toezicht op de uitvoering wordt gericht op en staat in verhouding tot de middels het plan uitgevoerde activiteiten. De lidstaten nemen in hun voortgangsverslag de in bijlage IV bij deze verordening bepaalde indicatoren op.

2.   De Commissie houdt toezicht op de uitvoering van het fonds en meet de mate waarin de doelstellingen ervan worden verwezenlijkt. Het toezicht op de uitvoering wordt gericht op en staat in verhouding tot de activiteiten die in het kader van het fonds worden uitgevoerd.

3.   Met haar prestatieverslagleggingsysteem zorgt de Commissie ervoor dat de gegevens voor het toezicht op de uitvoering van de activiteiten op efficiënte en doeltreffende wijze en tijdig worden verzameld. Daartoe worden evenredige verslagleggingsvereisten opgelegd aan de ontvangers van steun uit het fonds.

4.   De Commissie gebruikt, met het oog op de verwezenlijking van de in artikel 3 genoemde doelstellingen, de in bijlage IV bepaalde gemeenschappelijke indicatoren voor de verslaglegging over de voortgang en die voor het toezicht op en de evaluatie van het fonds.

Artikel 25

Transparantie

1.   De Commissie zendt de door de lidstaten ingediende plannen en de door de Commissie openbaar gemaakte besluiten onverwijld gelijktijdig en op gelijke voorwaarden toe aan het Europees Parlement en de Raad.

2.   Door de Commissie aan de Raad in de context van deze verordening of de uitvoering ervan meegedeelde informatie wordt gelijktijdig aan het Europees Parlement beschikbaar gesteld, indien nodig met inachtneming van geheimhoudingsregelingen.

3.   De bevoegde commissies van het Europees Parlement kunnen de Commissie verzoeken informatie te verstrekken over de stand van zaken met betrekking tot de beoordeling van de plannen door de Commissie.

Artikel 26

Sociale klimaatdialoog

1.   Om de dialoog tussen de instellingen van de Unie, met name het Europees Parlement en de Commissie, te intensiveren en om meer transparantie en te zorgen voor een grotere verantwoordingsplicht, kunnen de bevoegde commissies van het Europees Parlement de Commissie twee keer per jaar uitnodigen om de volgende kwesties te bespreken:

| a) | de door de lidstaten ingediende plannen; |
| --- | --- |

a)

de door de lidstaten ingediende plannen;

| b) | de beoordeling door de Commissie van de door de lidstaten ingediende plannen; |
| --- | --- |

b)

de beoordeling door de Commissie van de door de lidstaten ingediende plannen;

| c) | de mate waarin de mijlpalen en streefdoelen uit de door de lidstaten ingediende plannen zijn verwezenlijkt; |
| --- | --- |

c)

de mate waarin de mijlpalen en streefdoelen uit de door de lidstaten ingediende plannen zijn verwezenlijkt;

| d) | betalings-, schorsings- en beëindigingsprocedures, met inbegrip van eventuele opmerkingen en corrigerende maatregelen van de lidstaten om ervoor te zorgen dat de mijlpalen en streefdoelen in de door hen ingediende plannen op bevredigende wijze worden verwezenlijkt; |
| --- | --- |

d)

betalings-, schorsings- en beëindigingsprocedures, met inbegrip van eventuele opmerkingen en corrigerende maatregelen van de lidstaten om ervoor te zorgen dat de mijlpalen en streefdoelen in de door hen ingediende plannen op bevredigende wijze worden verwezenlijkt;

2.   De Commissie houdt rekening met alle elementen die naar voren komen in de door middel van de sociale klimaatdialoog kenbaar gemaakte standpunten, waaronder eventuele resoluties van het Europees Parlement.

HOOFDSTUK V

Slotbepalingen

Artikel 27

Evaluatie en herziening van het fonds

1.   Twee jaar na de aanvang van de uitvoering van de plannen verstrekt de Commissie het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s een evaluatieverslag over de uitvoering en het functioneren van het fonds, rekening houdend met de resultaten van de eerste verslagen die de lidstaten overeenkomstig artikel 24 hebben ingediend, en dient zij zo nodig voorstellen tot wijziging van deze verordening in.

2.   In het in lid 1 bedoelde evaluatieverslag wordt met name het volgende beoordeeld:

| a) | in hoeverre de in artikel 3 bepaalde doelstellingen van het fonds zijn verwezenlijkt, of de middelen efficiënt zijn gebruikt en wat de Uniemeerwaarde was; |
| --- | --- |

a)

in hoeverre de in artikel 3 bepaalde doelstellingen van het fonds zijn verwezenlijkt, of de middelen efficiënt zijn gebruikt en wat de Uniemeerwaarde was;

| b) | per land, de efficiëntie van maatregelen en investeringen en het gebruik van de rechtstreekse inkomenssteun in het licht van de verwezenlijking van de mijlpalen en streefdoelen in de plannen; |
| --- | --- |

b)

per land, de efficiëntie van maatregelen en investeringen en het gebruik van de rechtstreekse inkomenssteun in het licht van de verwezenlijking van de mijlpalen en streefdoelen in de plannen;

| c) | hoe de definities van energiearmoede en vervoersarmoede in de lidstaten worden toegepast, op basis van de in artikel 6, lid 1, punt f), bedoelde informatie, en of wijzigingen van die definities noodzakelijk zijn; |
| --- | --- |

c)

hoe de definities van energiearmoede en vervoersarmoede in de lidstaten worden toegepast, op basis van de in artikel 6, lid 1, punt f), bedoelde informatie, en of wijzigingen van die definities noodzakelijk zijn;

| d) | of alle doelstellingen en in artikel 8 van deze verordening bepaalde maatregelen en investeringen nog relevant zijn in het licht van de effecten op de broeikasgasemissies van de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen en wegvervoer in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG, en of de nationale maatregelen die zijn genomen om aan de bindende broeikasgasemissiereducties door de lidstaten op grond van Verordening (EU) 2018/842 van het Europees Parlement en de Raad (36) te voldoen, alsmede de bestemmingsontvangsten nog relevant zijn in het licht van de mogelijke ontwikkelingen met betrekking tot het veilen van emissierechten uit hoofde van het emissiehandelssysteem voor gebouwen, wegvervoer en andere sectoren op grond van hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG en van andere relevante overwegingen. |
| --- | --- |

d)

of alle doelstellingen en in artikel 8 van deze verordening bepaalde maatregelen en investeringen nog relevant zijn in het licht van de effecten op de broeikasgasemissies van de opneming van broeikasgasemissies van gebouwen en wegvervoer in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG, en of de nationale maatregelen die zijn genomen om aan de bindende broeikasgasemissiereducties door de lidstaten op grond van Verordening (EU) 2018/842 van het Europees Parlement en de Raad (36) te voldoen, alsmede de bestemmingsontvangsten nog relevant zijn in het licht van de mogelijke ontwikkelingen met betrekking tot het veilen van emissierechten uit hoofde van het emissiehandelssysteem voor gebouwen, wegvervoer en andere sectoren op grond van hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG en van andere relevante overwegingen.

3.   Uiterlijk op 31 december 2033 verstrekt de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s een onafhankelijk ex-postevaluatieverslag. Het ex-postevaluatieverslag bestaat uit een algemene beoordeling van het fonds en bevat informatie over de effecten ervan.

4.   Zonder vooruit te lopen op het meerjarig financieel kader na 2027 moet worden vastgesteld, dient de Commissie, indien de opbrengsten van de veiling van emissierechten als bedoeld in artikel 30 quinquies, lid 5, van Richtlijn 2003/87/EG worden aangeduid als eigen middelen overeenkomstig artikel 311, lid 3, VWEU, waar passend de nodige voorstellen in om in het kader van het meerjarig financieel kader na 2027 de doeltreffendheid en continuïteit te waarborgen van de uitvoering van het fonds, dat tijdelijk en bij wijze van uitzondering wordt gefinancierd uit externe bestemmingsontvangsten uit emissierechten van het emissiehandelssysteem.

Artikel 28

Wijziging van Verordening (EU) 2021/1060

Het volgende artikel wordt ingevoegd in Verordening (EU) 2021/1060:

“Artikel 26 bis

Uit het Sociaal Klimaatfonds overgedragen middelen

1.   De middelen die zijn overgedragen uit het bij Verordening (EU) 2023/955 van het Europees Parlement en de Raad (*1)opgerichte Sociaal Klimaatfonds worden uitgevoerd overeenkomstig deze verordening en de bepalingen betreffende het fonds waarnaar de middelen worden overgedragen, en zijn definitief. Dergelijke middelen vormen externe bestemmingsontvangsten voor de toepassing artikel 21, lid 5, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 en vormen een aanvulling op de in artikel 110 van deze verordening bedoelde middelen.

2.   Wanneer de lidstaten de in lid 1 van dit artikel bedoelde middelen in gedeeld beheer uitvoeren, dienen zij overeenkomstig artikel 24 van deze verordening programmawijzigingen in die betrekking hebben op een of meer programma’s. De lidstaten plannen het gebruik van dergelijke middelen voor de verwezenlijking van de klimaatdoelstellingen die overeenkomstig artikel 6, lid 1, van deze verordening in de begroting van de Unie worden vastgelegd. Die middelen dragen bij tot de verwezenlijking van de relevante doelstellingen van het Sociaal Klimaatfonds als vastgelegd in artikel 3 van Verordening (EU) 2023/955 en worden gebruikt ter ondersteuning van de in artikel 8 van die verordening uiteengezette maatregelen en investeringen. Zij worden geprogrammeerd uit hoofde van een of meer specifieke prioriteiten die overeenkomen met een of meer specifieke doelstellingen van het fonds waarnaar de middelen worden overgedragen, en voor een of meer regiocategorieën, indien van toepassing, met vermelding van de jaarlijkse verdeling van de middelen. Zij worden niet in aanmerking genomen bij de berekening van de naleving van de in de fondsspecifieke voorschriften bepaalde vereisten inzake thematische concentratie.

3.   Indien de Commissie het verzoek van een lidstaat tot wijziging van een programma met betrekking tot een overdracht van middelen uit het Sociaal Klimaatfonds reeds heeft goedgekeurd, kan de lidstaat voor elke verdere overdracht van middelen in daaropvolgende jaren in plaats van een programmawijziging een kennisgeving van financiële tabellen indienen, mits de voorgestelde wijzigingen uitsluitend een verhoging van de financiële middelen en geen verdere wijziging van het programma behelzen.

4.   In afwijking van artikel 18 en artikel 86, lid 1, tweede alinea, van deze verordening worden de overeenkomstig dit artikel en artikel 11, lid 2, van Verordening (EU) 2023/955 overgedragen middelen niet in aanmerking genomen voor de tussentijdse evaluatie en het flexibiliteitsbedrag.

5.   In afwijking van artikel 14, lid 3, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 gaat de termijn waarna de Commissie de bedragen overeenkomstig artikel 105, lid 1, van deze verordening vrijmaakt, in met ingang van het jaar waarin de overeenkomstige begrotingsvastleggingen worden gedaan. Er worden geen middelen overgedragen naar programma’s in het kader van de doelstelling “Europese territoriale samenwerking” (Interreg).

Artikel 29

Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Publicatieblad van de Europese Unie

Zij is van toepassing met ingang van 30 juni 2024, de datum waarop de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking doen treden om te voldoen aan Richtlijn (EU) 2023/959 van het Europees Parlement en de Raad (37) tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG wat betreft hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG.

37

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Straatsburg, 10 mei 2023.

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

R. METSOLA

Voor de Raad

De voorzitter

J. ROSWALL

---

(1)  
  PB C 152 van 6.4.2022, blz. 158.

1

(2)  
  PB C 301 van 5.8.2022, blz. 70.

2

(3)  Standpunt van het Europees Parlement van 18 april 2023 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 25 april 2023.

3

(4)  
  PB L 282 van 19.10.2016, blz. 4.

4

(5)  Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 2021 tot vaststelling van een kader voor de verwezenlijking van klimaatneutraliteit, en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 401/2009 en Verordening (EU) 2018/1999 (“Europese klimaatwet”) (PB L 243 van 9.7.2021, blz. 1).

5

(6)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Unie en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275 van 25.10.2003, blz. 32).

6

(7)  Richtlijn 2010/31/EU van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 betreffende de energieprestatie van gebouwen (PB L 153 van 18.6.2010, blz. 13).

7

(8)  
  PB C 243 van 27.6.2022, blz. 35.

8

(9)  Verordening (EU, Euratom) 2020/2093 van de Raad van 17 december 2020 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2021-2027 (PB L 433I van 22.12.2020, blz. 11).

9

(10)  Verordening (EU) 2020/2094 van de Raad van 14 december 2020 tot vaststelling van een herstelinstrument van de Europese Unie ter ondersteuning van het herstel na de COVID-19-crisis (PB L 433 I van 22.12.2020, blz. 23).

10

(11)  Verordening (EU) 2021/241 van het Europees Parlement en de Raad van 12 februari 2021 tot instelling van de herstel- en veerkrachtfaciliteit (PB L 57 van 18.2.2021, blz. 17).

11

(12)  Verordening (EU) 2021/1060 van het Europees Parlement en de Raad van 24 juni 2021 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds Plus, het Cohesiefonds, het Fonds voor een rechtvaardige transitie en het Europees Fonds voor maritieme zaken, visserij en aquacultuur en de financiële regels voor die fondsen en voor het Fonds voor asiel, migratie en integratie, het Fonds voor interne veiligheid en het Instrument voor financiële steun voor grensbeheer en visumbeleid (PB L 231 van 30.6.2021, blz. 159).

12

(13)  Verordening (EU) 2020/852 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2020 betreffende de totstandbrenging van een kader ter bevordering van duurzame beleggingen en tot wijziging van Verordening (EU) 2019/2088 (PB L 198 van 22.6.2020, blz. 13).

13

(14)  Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 inzake de governance van de energie-unie en van de klimaatactie, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 663/2009 en (EG) nr. 715/2009 van het Europees Parlement en de Raad, Richtlijnen 94/22/EG, 98/70/EG, 2009/31/EG, 2009/73/EG, 2010/31/EU, 2012/27/EU en 2013/30/EU van het Europees Parlement en de Raad, Richtlijnen 2009/119/EG en (EU) 2015/652 van de Raad, en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 525/2013 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 328 van 21.12.2018, blz. 1).

14

(15)  Verordening (EU) 2021/1056 van het Europees Parlement en de Raad van 24 juni 2021 tot oprichting van het Fonds voor een rechtvaardige transitie (PB L 231 van 30.6.2021, blz. 1).

15

(16)  Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (PB L 193 van 30.7.2018, blz. 1).

16

(17)  Verordening (EU, Euratom) 2020/2092 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2020 betreffende een algemeen conditionaliteitsregime ter bescherming van de Uniebegroting (PB L 433 I van 22.12.2020, blz. 1).

17

(18)  Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming) (PB L 119 van 4.5.2016, blz. 1).

18

(19)  Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 45/2001 en Besluit nr. 1247/2002/EG (PB L 295 van 21.11.2018, blz. 39).

19

(20)  Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 september 2013 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (Euratom) nr. 1074/1999 van de Raad (PB L 248 van 18.9.2013, blz. 1).

20

(21)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312 van 23.12.1995, blz. 1).

21

(22)  Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad van 11 november 1996 betreffende de controles en verificaties ter plaatse die door de Commissie worden uitgevoerd ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen tegen fraudes en andere onregelmatigheden (PB L 292 van 15.11.1996, blz. 2).

22

(23)  Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad van 12 oktober 2017 betreffende nauwere samenwerking bij de instelling van het Europees Openbaar Ministerie (“EOM”) (PB L 283 van 31.10.2017, blz. 1).

23

(24)  Richtlijn (EU) 2017/1371 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2017 betreffende de strafrechtelijke bestrijding van fraude die de financiële belangen van de Unie schaadt (PB L 198 van 28.7.2017, blz. 29)

24

(25)  Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen (PB L 328 van 21.12.2018, blz. 82).

25

(26)  Verordening (EU) 2019/1700 van het Europees Parlement en de Raad van 10 oktober 2019 tot vaststelling van een gemeenschappelijk kader voor Europese statistieken betreffende personen en huishoudens, op basis van gegevens die op individueel niveau worden verzameld door middel van steekproeven, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 808/2004, (EG) nr. 452/2008 en (EG) nr. 1338/2008 van het Europees Parlement en de Raad, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1177/2003 van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (EG) nr. 577/98 van de Raad (PB L 261 I van 14.10.2019, blz. 1).

26

(27)  Verordening (EU) nr. 651/2014 van de Commissie van 17 juni 2014 waarbij bepaalde categorieën steun op grond van de artikelen 107 en 108 van het Verdrag met de interne markt verenigbaar worden verklaard (PB L 187 van 26.6.2014, blz. 1).

27

(28)  Richtlijn (EU) 2019/944 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2019 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot wijziging van Richtlijn 2012/27/EU (PB L 158 van 14.6.2019, blz. 125).

28

(29)  Verordening (EU) 2019/631 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2019 tot vaststelling van CO2-emissienormen voor nieuwe personenauto’s en nieuwe lichte bedrijfsvoertuigen, en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 443/2009 en (EU) nr. 510/2011 (PB L 111 van 25.4.2019, blz. 13).

29

2

(30)  Verordening (EU) 2021/240 van het Europees Parlement en de Raad van 10 februari 2021 tot vaststelling van een instrument voor technische ondersteuning (PB L 57 van 18.2.2021, blz. 1).

30

(31)  Verordening (EU) 2021/523 van het Europees Parlement en de Raad van 24 maart 2021 tot vaststelling van het InvestEU-programma en tot wijziging van Verordening (EU) 2015/1017 (PB L 107 van 26.3.2021, blz. 30).

31

(32)  Richtlijn 2009/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake de bevordering van schone en energiezuinige wegvoertuigen (PB L 120 van 15.5.2009, blz. 5).

32

(33)  Richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2015 inzake de voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld of terrorismefinanciering, tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad en Richtlijn 2006/70/EG van de Commissie (PB L 141 van 5.6.2015, blz. 73).

33

(34)  Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 inzake het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van Richtlijn 2004/18/EG (PB L 94 van 28.3.2014, blz. 65).

34

(35)  Richtlijn (EU) 2019/1024 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 inzake open data en het hergebruik van overheidsinformatie (PB L 172 van 26.6.2019, blz. 56).

35

(36)  Verordening (EU) 2018/842 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 betreffende bindende jaarlijkse broeikasgasemissiereducties door de lidstaten van 2021 tot en met 2030 teneinde bij te dragen aan klimaatmaatregelen om aan de toezeggingen uit hoofde van de Overeenkomst van Parijs te voldoen, en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 525/2013 (PB L 156 van 19.6.2018, blz. 26).

36

(37)  Richtlijn (EU) 2023/959 van het Europees Parlement en de Raad van 10 mei 2023 tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG tot vaststelling van een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Unie en Besluit (EU) 2015/1814 betreffende de instelling en de werking van een marktstabiliteitsreserve voor de EU-regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten (zie bladzijde 134 van dit Publicatieblad).

37

---

BIJLAGE I

Methode voor de berekening van de maximale financiële toewijzing voor elke lidstaat in het kader van het fonds op grond van artikel 14

In deze bijlage wordt de methode bepaald voor de berekening van de maximale financiële toewijzing die voor elke lidstaat beschikbaar is overeenkomstig de artikelen 10 en 14.

In de methode is ten aanzien van elke lidstaat rekening gehouden met de volgende variabelen:

| — | bevolking met een risico op armoede in plattelandsgebieden (2019); |
| --- | --- |

—

bevolking met een risico op armoede in plattelandsgebieden (2019);

| — | koolstofdioxide-emissies door verbranding van brandstoffen door huishoudens (gemiddelde 2016-2018); |
| --- | --- |

—

koolstofdioxide-emissies door verbranding van brandstoffen door huishoudens (gemiddelde 2016-2018);

| — | percentage huishoudens met een risico op armoede en met achterstallige betalingen op hun rekeningen voor nutsvoorzieningen (2019); |
| --- | --- |

—

percentage huishoudens met een risico op armoede en met achterstallige betalingen op hun rekeningen voor nutsvoorzieningen (2019);

| — | totale bevolking (2019); |
| --- | --- |

—

totale bevolking (2019);

| — | bruto nationaal inkomen (bni) per hoofd van de bevolking van de lidstaat, gemeten in koopkrachtstandaard (2019); |
| --- | --- |

—

bruto nationaal inkomen (bni) per hoofd van de bevolking van de lidstaat, gemeten in koopkrachtstandaard (2019);

| — | aandeel van de referentie-emissies uit hoofde van artikel 4, lid 2, van Verordening (EU) 2018/842 voor de emissiebronnen 1A3b, 1A4a en 1A4b, zoals vastgesteld in de IPCC-richtsnoeren van 2006 voor nationale broeikasgasinventarissen (gemiddelde 2016-2018), zoals uitgebreid beoordeeld op grond van artikel 4, lid 3, van die verordening. |
| --- | --- |

—

aandeel van de referentie-emissies uit hoofde van artikel 4, lid 2, van Verordening (EU) 2018/842 voor de emissiebronnen 1A3b, 1A4a en 1A4b, zoals vastgesteld in de IPCC-richtsnoeren van 2006 voor nationale broeikasgasinventarissen (gemiddelde 2016-2018), zoals uitgebreid beoordeeld op grond van artikel 4, lid 3, van die verordening.

De maximale financiële toewijzing (maximum financial allocation — MFA) per lidstaat in het kader van het fonds (MFAi) wordt als volgt vastgesteld:

Formula

waarbij:

het maximumbedrag (maximum amount — MA) voor de uitvoering van het fonds als bedoeld in artikel 10, lid 1, en α

  i
  het aandeel is van de lidstaat i in het maximumbedrag, bepaald op basis van de volgende stappen:

Formula

waarbij:

Formula

Formula

Formula

Formula

fi = 1 if

  Formula

  ; fi = 2,5 if

  Formula

waarbij voor elke lidstaat i:

rural pop

  i
  de bevolking is met een risico op armoede in plattelandsgebieden van de lidstaat i;

rural pop

  EU
  de som is van de bevolking met een risico op armoede in plattelandsgebieden in de lidstaten van de EU-27;

pop

  i
  de bevolking is van lidstaat i;

pop

  EU
  de som is van de bevolking van de lidstaten van de EU-27;

HCO2
  i
  de koolstofdioxide-emissies zijn door verbranding van brandstoffen door huishoudens in lidstaat i;

HCO2
  EU
  de som is van koolstofdioxide-emissies door verbranding van brandstoffen door huishoudens in de lidstaten van de EU-27;

arrears

  i
  het percentage huishoudens in lidstaat i is met een risico op armoede en met achterstallige betalingen op hun rekeningen voor nutsvoorzieningen;

arrears

  EU
  het percentage huishoudens in de EU-27 is met een risico op armoede en met achterstallige betalingen op hun rekeningen voor nutsvoorzieningen;

Formula
  het bni per hoofd van de bevolking van lidstaat i is;

Formula
  het bni per hoofd van de bevolking van de EU-27 is.

De waarde βi
  van de lidstaten met een bni per hoofd van de bevolking dat lager is dan dat van de EU-27 en waarvoor
  Formula
  de minimumcomponent is, wordt naar rato aangepast om ervoor te zorgen dat de som van βi
  voor alle lidstaten neerkomt op 100 %. Alle waarden λi
  worden naar rato aangepast om ervoor te zorgen dat de som neerkomt op 100 %.

Voor geen van de lidstaten mag het α

  i
  lager zijn dan 0,07 % van het in artikel 10, lid 1, bedoelde maximumbedrag. De waarde α

  i
  van alle lidstaten met een α

  i
  dat hoger is dan 0,07 % wordt naar rato aangepast om ervoor te zorgen dat de som van alle α

  i
  gelijk is aan 100 %.

Voor lidstaten met een bni per hoofd van de bevolking dat lager is dan 90 % van dat van de EU-27, kan α

  i
  niet lager zijn dan het aandeel van de referentie-emissies overeenkomstig artikel 4, lid 2, van Verordening (EU) 2018/842 voor de emissiebronnen 1A3b, 1A4a en 1A4b, zoals vastgesteld in de IPCC-richtsnoeren van 2006 voor nationale broeikasgasinventarissen voor het gemiddelde van de periode 2016-2018, zoals uitgebreid op grond van overeenkomstig artikel 4, lid 3, van die verordening. De waarde α

  i
  van de lidstaten met een bni per hoofd van de bevolking dat hoger is dan dat van de EU-27 wordt naar rato aangepast om ervoor te zorgen dat de som van alle α

  i
  gelijk is aan 100 %.

---

BIJLAGE II

Maximale financiële toewijzing voor elke lidstaat in het kader van het fonds op grond van de artikelen 10 en 14

De toepassing van de methode in bijlage I op de in artikel 10, lid 1, bedoelde bedragen resulteert in de volgende aandelen en maximale financiële toewijzingen voor elke lidstaat.

Bedragen als bedoeld in artikel 10, lid 3, worden pro rata gedekt tot de maximale financiële toewijzing voor elke lidstaat.

| Maximale financiële toewijzing per lidstaat |
| --- |
| Lidstaat | Aandeel als % van het totaal | TOTAAL
  2026-2032
  (in EUR, lopende prijzen) |
| Overeenkomstig artikel 10, lid 1, eerste en tweede alinea | Overeenkomstig artikel 10, lid 1, derde alinea |
| België | 2,55 | 1 659 606 425 | 1 394 069 397 |
| Bulgarije | 3,85 | 2 499 490 282 | 2 099 571 836 |
| Tsjechië | 2,40 | 1 562 617 717 | 1 312 598 882 |
| Denemarken | 0,50 | 324 991 338 | 272 992 724 |
| Duitsland | 8,18 | 5 317 778 511 | 4 466 933 949 |
| Estland | 0,29 | 186 244 570 | 156 445 439 |
| Ierland | 1,02 | 663 390 868 | 557 248 329 |
| Griekenland | 5,52 | 3 586 843 608 | 3 012 948 631 |
| Spanje | 10,52 | 6 837 784 631 | 5 743 739 090 |
| Frankrijk | 11,19 | 7 276 283 944 | 6 112 078 513 |
| Kroatië | 1,94 | 1 263 071 899 | 1 060 980 395 |
| Italië | 10,81 | 7 023 970 924 | 5 900 135 577 |
| Cyprus | 0,20 | 131 205 466 | 110 212 591 |
| Letland | 0,71 | 463 676 528 | 389 488 284 |
| Litouwen | 1,02 | 664 171 367 | 557 903 948 |
| Luxemburg | 0,10 | 66 102 592 | 55 526 177 |
| Hongarije | 4,33 | 2 815 968 174 | 2 365 413 267 |
| Malta | 0,07 | 45 500 000 | 38 220 000 |
| Nederland | 1,11 | 720 463 632 | 605 189 451 |
| Oostenrijk | 0,89 | 578 936 189 | 486 306 399 |
| Polen | 17,60 | 11 439 026 446 | 9 608 782 215 |
| Portugal | 1,88 | 1 223 154 017 | 1 027 449 374 |
| Roemenië | 9,25 | 6 012 677 290 | 5 050 648 923 |
| Slovenië | 0,55 | 357 971 733 | 300 696 256 |
| Slowakije | 2,35 | 1 530 553 074 | 1 285 664 582 |
| Finland | 0,54 | 348 132 328 | 292 431 155 |
| Zweden | 0,62 | 400 386 447 | 336 324 616 |
| EU-27 | 100  % | 65 000 000 000 | 54 600 000 000 |

Maximale financiële toewijzing per lidstaat

Lidstaat

Aandeel als % van het totaal

TOTAAL

2026-2032

(in EUR, lopende prijzen)

Overeenkomstig artikel 10, lid 1, eerste en tweede alinea

Overeenkomstig artikel 10, lid 1, derde alinea

België

2,55

1 659 606 425

1 394 069 397

Bulgarije

3,85

2 499 490 282

2 099 571 836

Tsjechië

2,40

1 562 617 717

1 312 598 882

Denemarken

0,50

324 991 338

272 992 724

Duitsland

8,18

5 317 778 511

4 466 933 949

Estland

0,29

186 244 570

156 445 439

Ierland

1,02

663 390 868

557 248 329

Griekenland

5,52

3 586 843 608

3 012 948 631

Spanje

10,52

6 837 784 631

5 743 739 090

Frankrijk

11,19

7 276 283 944

6 112 078 513

Kroatië

1,94

1 263 071 899

1 060 980 395

Italië

10,81

7 023 970 924

5 900 135 577

Cyprus

0,20

131 205 466

110 212 591

Letland

0,71

463 676 528

389 488 284

Litouwen

1,02

664 171 367

557 903 948

Luxemburg

0,10

66 102 592

55 526 177

Hongarije

4,33

2 815 968 174

2 365 413 267

Malta

0,07

45 500 000

38 220 000

Nederland

1,11

720 463 632

605 189 451

Oostenrijk

0,89

578 936 189

486 306 399

Polen

17,60

11 439 026 446

9 608 782 215

Portugal

1,88

1 223 154 017

1 027 449 374

Roemenië

9,25

6 012 677 290

5 050 648 923

Slovenië

0,55

357 971 733

300 696 256

Slowakije

2,35

1 530 553 074

1 285 664 582

Finland

0,54

348 132 328

292 431 155

Zweden

0,62

400 386 447

336 324 616

EU-27

100  %

65 000 000 000

54 600 000 000

---

BIJLAGE III

Kernvereisten voor het interne-controlesysteem van de lidstaat

| 1. | De lidstaat moet voorzien in een doeltreffend en efficiënt interne-controlesysteem, overeenkomstig zijn institutionele, wettelijke en financiële kader, met inbegrip van functiescheiding en regelingen voor verslaglegging, toezicht en monitoring.
  Dit omvat:






  a) | het aanwijzen van de autoriteiten die belast zijn met de uitvoering van het plan en de toewijzing van de bijbehorende verantwoordelijkheden en functies; |
| --- | --- | --- |

1.

Dit omvat:

a)

het aanwijzen van de autoriteiten die belast zijn met de uitvoering van het plan en de toewijzing van de bijbehorende verantwoordelijkheden en functies;

| b) | het aanwijzen van de voor het ondertekenen van de beheersverklaring bij de betalingsverzoeken verantwoordelijke autoriteit of autoriteiten; |
| --- | --- |

b)

het aanwijzen van de voor het ondertekenen van de beheersverklaring bij de betalingsverzoeken verantwoordelijke autoriteit of autoriteiten;

| c) | procedures om ervoor te zorgen dat die autoriteit of autoriteiten de zekerheid krijgt of krijgen dat de in het plan bepaalde mijlpalen en streefdoelen zijn verwezenlijkt en dat de middelen overeenkomstig alle toepasselijke voorschriften zijn beheerd, met name met betrekking tot het voorkomen van belangenconflicten, fraude, corruptie en dubbele financiering; |
| --- | --- |

c)

procedures om ervoor te zorgen dat die autoriteit of autoriteiten de zekerheid krijgt of krijgen dat de in het plan bepaalde mijlpalen en streefdoelen zijn verwezenlijkt en dat de middelen overeenkomstig alle toepasselijke voorschriften zijn beheerd, met name met betrekking tot het voorkomen van belangenconflicten, fraude, corruptie en dubbele financiering;

| d) | een passende scheiding tussen beheers- en auditfuncties. |
| --- | --- |

d)

een passende scheiding tussen beheers- en auditfuncties.

| 2. | De lidstaat moet op doeltreffende wijze evenredige maatregelen treffen tegen fraude en corruptie, en eventuele maatregelen treffen die nodig zijn om op doeltreffende wijze belangenconflicten te voorkomen.
  Dit omvat:






  a) | passende maatregelen voor het voorkomen, opsporen en corrigeren van fraude, corruptie en belangenconflicten, en het voorkomen van dubbele financiering, alsook voor het nemen van juridische stappen om middelen waaraan geen wettige bestemming is gegeven, terug te vorderen; |
| --- | --- | --- |

2.

Dit omvat:

a)

passende maatregelen voor het voorkomen, opsporen en corrigeren van fraude, corruptie en belangenconflicten, en het voorkomen van dubbele financiering, alsook voor het nemen van juridische stappen om middelen waaraan geen wettige bestemming is gegeven, terug te vorderen;

| b) | een beoordeling van het risico op fraude en het vaststellen van passende fraudebestrijdingsmaatregelen. |
| --- | --- |

b)

een beoordeling van het risico op fraude en het vaststellen van passende fraudebestrijdingsmaatregelen.

| 3. | De lidstaat moet passende procedures toepassen voor het opstellen van de beheersverklaring en de samenvattingen van de op nationaal niveau uitgevoerde audits.
  Dit omvat:






  a) | een doeltreffende procedure voor het opstellen van de beheersverklaring, het registreren van de samenvattingen van de audits, en het bewaren van de onderliggende informatie van het auditspoor; |
| --- | --- | --- |

3.

Dit omvat:

a)

een doeltreffende procedure voor het opstellen van de beheersverklaring, het registreren van de samenvattingen van de audits, en het bewaren van de onderliggende informatie van het auditspoor;

| b) | doeltreffende procedures om ervoor te zorgen dat alle gevallen van fraude, corruptie en belangenconflicten naar behoren worden gemeld en door middel van terugvorderingen worden gecorrigeerd. |
| --- | --- |

b)

doeltreffende procedures om ervoor te zorgen dat alle gevallen van fraude, corruptie en belangenconflicten naar behoren worden gemeld en door middel van terugvorderingen worden gecorrigeerd.

| 4. | Om de nodige informatie te verstrekken, moet de lidstaat zorgen voor passende beheersverificaties, met inbegrip van procedures om te controleren of de mijlpalen en streefdoelen zijn verwezenlijkt en of de horizontale beginselen van goed financieel beheer zijn nageleefd.
  Dit omvat:






  a) | passende beheersverificaties waarmee de uitvoerende autoriteiten controleren of de mijlpalen en streefdoelen van het fonds zijn verwezenlijkt (bijvoorbeeld controles van de stukken of controles ter plaatse); |
| --- | --- | --- |

4.

Dit omvat:

a)

passende beheersverificaties waarmee de uitvoerende autoriteiten controleren of de mijlpalen en streefdoelen van het fonds zijn verwezenlijkt (bijvoorbeeld controles van de stukken of controles ter plaatse);

| b) | passende beheersverificaties waarmee de uitvoerende autoriteiten controleren of er geen sprake is van ernstige onregelmatigheden, namelijk fraude, corruptie en belangenconflicten, of dubbele financiering (bijvoorbeeld controles van de stukken of controles ter plaatse). |
| --- | --- |

b)

passende beheersverificaties waarmee de uitvoerende autoriteiten controleren of er geen sprake is van ernstige onregelmatigheden, namelijk fraude, corruptie en belangenconflicten, of dubbele financiering (bijvoorbeeld controles van de stukken of controles ter plaatse).

| 5. | De lidstaat moet passende en onafhankelijke audits van systemen en verrichtingen uitvoeren overeenkomstig internationaal aanvaarde auditnormen.
  Dit omvat:






  a) | de aanwijzing van de instantie of instanties die de audits van systemen en verrichtingen uitvoert of uitvoeren, en hoe de functionele onafhankelijkheid van die instantie of instanties wordt gewaarborgd; |
| --- | --- | --- |

5.

Dit omvat:

a)

de aanwijzing van de instantie of instanties die de audits van systemen en verrichtingen uitvoert of uitvoeren, en hoe de functionele onafhankelijkheid van die instantie of instanties wordt gewaarborgd;

| b) | toewijzing van voldoende middelen aan die instantie of instanties ten behoeve van het fonds; |
| --- | --- |

b)

toewijzing van voldoende middelen aan die instantie of instanties ten behoeve van het fonds;

| c) | een doeltreffende aanpak door de instantie of instanties van het risico op fraude, corruptie, belangenconflicten en dubbele financiering, zowel via audits van systemen als via audits van verrichtingen. |
| --- | --- |

c)

een doeltreffende aanpak door de instantie of instanties van het risico op fraude, corruptie, belangenconflicten en dubbele financiering, zowel via audits van systemen als via audits van verrichtingen.

| 6. | De lidstaat moet een doeltreffend systeem onderhouden om ervoor te zorgen dat alle informatie en documenten die ten behoeve van het auditspoor nodig zijn, worden bewaard.
  Dit omvat:






  a) | het op doeltreffende wijze verzamelen, registreren en opslaan in een elektronisch systeem van gegevens over de eindontvangers van maatregelen of investeringen die nodig zijn om de mijlpalen en streefdoelen te verwezenlijken; |
| --- | --- | --- |

6.

Dit omvat:

a)

het op doeltreffende wijze verzamelen, registreren en opslaan in een elektronisch systeem van gegevens over de eindontvangers van maatregelen of investeringen die nodig zijn om de mijlpalen en streefdoelen te verwezenlijken;

| b) | toegang tot de gegevens over eindontvangers, voor de Commissie, het OLAF, de Europese Rekenkamer en wat betreft de lidstaten die deelnemen aan nauwere samenwerking op grond van Verordening (EU) 2017/1939, het EOM. |
| --- | --- |

b)

toegang tot de gegevens over eindontvangers, voor de Commissie, het OLAF, de Europese Rekenkamer en wat betreft de lidstaten die deelnemen aan nauwere samenwerking op grond van Verordening (EU) 2017/1939, het EOM.

---

BIJLAGE IV

Gemeenschappelijke indicatoren voor indicatieve mijlpalen en streefdoelen voor de sociale klimaatplannen van de lidstaten als bedoeld in artikel 6, lid 1, punt m), monitoring door de lidstaten van de uitvoering van hun plan als bedoeld in artikel 24, lid 1, evaluatie door de Commissie van de vooruitgang met de verwezenlijking van de doelstellingen van het fonds als bedoeld in artikel 24, lid 4

Maatregelen en investeringen kunnen bijdragen aan verschillende van de gemeenschappelijke indicatoren. Indien het plan van een lidstaat geen maatregel of investering bevat die bijdraagt aan sommige van de indicatoren, kan een lidstaat “niet van toepassing” invullen.

| Nummer | Gemeenschappelijke indicator voor steun uit het fonds | Toelichting | Eenheid |
| --- | --- | --- | --- |
| Sector gebouwen |
| Contextindicatoren |
| 1 | Aantal kwetsbare huishoudens | In overeenstemming met de definitie in artikel 2, punt 10). | Aantal huishoudens |
| 2 | Aantal huishoudens in energiearmoede | In overeenstemming met de definitie in artikel 2, punt 1). | Aantal huishoudens |
| Outputindicatoren |
| 3 | Aantal kwetsbare huishoudens dat profijt heeft getrokken van ten minste één structurele maatregel ter vermindering van hun emissies in de sector gebouwen | In overeenstemming met artikel 2, punt 10), en artikel 8, lid 1. Alleen maatregelen als gevolg van steun uit het fonds. | Aantal huishoudens |
| 4 | Aantal gebouwen dat grondig is gerenoveerd (d.w.z. een renovatie waarbij een gebouw of gebouwunit a) vóór 1 januari 2030 wordt omgevormd tot een bijna-energieneutraal gebouw, of b) vanaf 1 januari 2030 wordt omgevormd tot een emissievrij gebouw) | De indicator telt het aantal gebouwen en de overeenkomstige vloeroppervlakte die geheel of gedeeltelijk worden gerenoveerd op basis van de steun in de vorm van maatregelen en investeringen in het kader van het fonds, waarbij “renovatie van gebouwen” wordt gedefinieerd in artikel 2, punt 13). Daarnaast maakt de indicator een onderscheid tussen gebouwen op basis van de klasse van energieprestatiecertificaten en geeft deze specifiek aan hoeveel slechtst presterende gebouwen zijn gerenoveerd. | Gebouwunits |
| 5 | Totale bruikbare vloeroppervlakte van gebouwen die grondig zijn gerenoveerd (d.w.z. een renovatie waarbij een gebouw of gebouwunit a) vóór 1 januari 2030 wordt omgevormd tot een bijna-energieneutraal gebouw, of b) na 1 januari 2030 wordt omgevormd tot een emissievrij gebouw) | Gerenoveerde vloeroppervlakte (m2/jaar) |
| 6 | Aantal gebouwen dat een andere soort energierenovatie heeft ondergaan (d.w.z. alle energierenovaties behalve grondige renovaties, die hierboven moeten worden vermeld) | Gebouwunits |
| 7 | Totale bruikbare vloeroppervlakte van gebouwen die een andere soort energierenovatie hebben ondergaan (d.w.z. alle energierenovaties behalve grondige renovaties, die hierboven moeten worden vermeld) | Gerenoveerde vloeroppervlakte (m2/jaar) |
| 8 | Vervanging van verwarmingsinstallaties op basis van fossiele brandstoffen door een apparaat op basis van hernieuwbare energie en/of een zeer efficiënte installatie op basis van de energielabelklasse zoals vastgesteld in de desbetreffende rechtshandeling. | Deze acties voldoen aan de EU-benchmark voor hernieuwbare energie en het indicatieve aandeel hernieuwbare energie (in het eindenergieverbruik) die op nationaal niveau in de sector gebouwen zijn vastgesteld uit hoofde van de desbetreffende bepaling van Richtlijn (EU) 2018/2001. Verwarmings- en koelingssystemen op basis van hernieuwbare energie en hernieuwbare elektriciteit kunnen beide bijdragen aan deze benchmark. Ook zou hiermee worden bijgedragen aan het streefdoel voor verwarming en koeling op basis van hernieuwbare energie uit hoofde van de desbetreffende bepaling van die richtlijn. Dit betreft enkel extra vervangingen van verwarmingsinstallaties op basis van fossiele brandstoffen als gevolg van steun uit het fonds. | Aantal vervangen verwarmingsinstallaties op basis van fossiele brandstoffen (bv. door een warmtepomp of een zonne-energie-installatie) |
| 9 | Extra operationeel vermogen geïnstalleerd voor hernieuwbare energie | Aantal en capaciteit van fotovoltaïsche en zonnewarmtecollectoren op het dak of fotovoltaïsche warmtepanelen; aantal en capaciteit van warmtepompen; aantal en capaciteit van andere hernieuwbare technologieën voor ruimteverwarming en -koeling, met inbegrip van verwarmingsketels op basis van hernieuwbare energie. Betreft alleen aanvullende operationele capaciteit als gevolg van steun uit het fonds. | MW |
| 10 | Aantal eenheden |
| Resultaatindicatoren |
| 11 | Vermindering van het aantal kwetsbare huishoudens | Vermindering van het aantal kwetsbare huishoudens als gevolg van maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd. | % |
| 12 | Geraamde vermindering van broeikasgasemissies in de sector gebouwen | Vermindering van broeikasgasemissies in de sector gebouwen als gevolg van maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd.
  De emissies in de sector gebouwen worden vastgesteld als de emissies die vallen onder hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG (voor de sector gebouwen, emissiebronnen 1A4a en 1A4b, zoals vastgesteld in de IPCC-richtsnoeren van 2006 voor nationale broeikasgasinventarissen). | kt CO2-equivalent |
| 13 | Vermindering van het aantal huishoudens in energiearmoede | Vermindering van het aantal huishoudens in energiearmoede als gevolg van maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd.
  De lidstaten waarop artikel 3, lid 3, punt d), van Verordening (EU) 2018/1999 van toepassing is, nemen overeenkomstig artikel 24, punt b), van die verordening in hun geïntegreerde nationale energie- en klimaatvoortgangsverslagen kwantitatieve informatie op over het aantal huishoudens in energiearmoede. De lidstaten kunnen gebruikmaken van (maar niet alleen van) de indicatoren die beschikbaar zijn bij het Bureau voor de statistiek van de Europese Unie (Eurostat) en die als relevant zijn aangemerkt in Aanbeveling (EU) 2020/1563 van de Commissie van 14 oktober 2020 over energiearmoede (1), opgenomen in het model voor geïntegreerde nationale energie- en klimaatvoortgangsverslagen.
  De indicator telt geen collectieve woningen zoals ziekenhuizen, verzorgingstehuizen, gevangenissen, legerkazernes, religieuze instellingen, kosthuizen, arbeiderspensions enz. | % |
| 14 | Besparingen in het jaarlijks primair energieverbruik | De gerealiseerde energiebesparingen worden voor dit doel uitsluitend berekend op basis van de financiële steun uit het fonds.
  De lidstaten brengen verslag uit over de jaarlijkse vermindering van het eindenergieverbruik/primair energieverbruik bij kwetsbare huishoudens, mensen die met energiearmoede kampen en, indien van toepassing, mensen die in een sociale woning wonen, op grond van de desbetreffende bepalingen van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende energie-efficiëntie (herschikking) als gevolg van steun uit het fonds die complementair is aan het nationaal fonds voor energie-efficiëntie uit hoofde van de desbetreffende bepalingen van die richtlijn, met inbegrip van de steun die via regelingen voor energie-efficiëntieverplichtingen en alternatieve beleidsmaatregelen uit hoofde van de desbetreffende bepaling van die richtlijn worden gekanaliseerd, alsmede interventies om te voldoen aan de minimumnormen voor energieprestaties op grond van de desbetreffende bepalingen van die richtlijn. | MWh/jaar |
| 15 | kWh/m2 (indien de totale vloeroppervlakte beschikbaar is) |
| 16 | Besparingen in het jaarlijks eindenergieverbruik | Het referentiescenario heeft betrekking op het jaarlijks eindenergieverbruik en primair energieverbruik vóór de interventie, en de bereikte waarde heeft betrekking op het jaarlijks eindenergieverbruik en primair energieverbruik voor het jaar na de interventie.
  Energiebesparingen in afzonderlijke gebouwen worden gedocumenteerd op basis van energieprestatiecertificaten of andere criteria voor het bepalen van de beoogde of verwezenlijkte energiebesparing als bepaald in de desbetreffende bepaling van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de energieprestatie van gebouwen (herschikking). | kWh/m2 (indien de totale vloeroppervlakte beschikbaar is) |
| 17 | MWh/jaar |
| Sector wegvervoer |
| Contextindicatoren |
| 18 | Aantal kwetsbare vervoergebruikers | In overeenstemming met de definitie in artikel 2, punt 12). | Aantal huishoudens |
| 19 | Aantal huishoudens in vervoersarmoede | In overeenstemming met de definitie in artikel 2, punt 2). | Aantal huishoudens |
| Outputindicatoren |
| 20 | Aantal kwetsbare vervoergebruikers dat profijt heeft getrokken van ten minste één structurele maatregel ter vermindering van hun emissies in de sector wegvervoer | In overeenstemming met artikel 2, punt 12), en artikel 8, lid 1. Alleen maatregelen als gevolg van steun uit het fonds. | Aantal huishoudens |
| 21 | Aankoop van emissievrije voertuigen | Aantal emissievrije voertuigen ondersteund door maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd. | Aantal emissievrije voertuigen |
| 22 | Aankoop van emissiearme voertuigen | Aantal emissiearme voertuigen ondersteund door maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd. | Aantal emissiearme voertuigen |
| 23 | Aankoop van fietsen en micromobiele voertuigen | Aantal fietsen en micromobiele voertuigen ondersteund door maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd. | Aantal fietsen en micromobiele voertuigen |
| 24 | Extra infrastructuur voor alternatieve brandstoffen (tankpunten/laadpunten) | Aantal tank- en laadpunten (nieuw of verbeterd) voor emissievrije en emissiearme voertuigen, ondersteund door maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd, met extra aandacht voor afgelegen gebieden.
  De termen “alternatieve brandstof”, “laadpunt” en “tankpunt” hebben dezelfde betekenis als in de verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen en tot intrekking van Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad.
  Bij deze indicator wordt afzonderlijk informatie verzameld en verslag uitgebracht over i) laadpunten en ii) tankpunten.
  Als onderdeel van punt ii) moet er afzonderlijk verslag worden uitgebracht over iii) waterstoftankpunten. | Aantal tank- en laadpunten |
| 25 | Goedkopere of gratis openbaarvervoerkaartjes | Aantal gebruikers van het openbaar vervoer ondersteund door maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd.
  Bij deze indicator wordt afzonderlijk informatie verzameld en verslag uitgebracht over i) goedkopere kaartjes en ii) gratis kaartjes. | Aantal gebruikers |
| 26 | Aanvullende oplossingen voor gedeelde mobiliteit en mobiliteit op aanvraag | Aantal gebruikers van oplossingen voor gedeelde mobiliteit en mobiliteit op aanvraag, ondersteund door maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd. | Aantal gebruikers |
| 27 | Eenheden |
| 28 | Ondersteunde specifieke fietsinfrastructuur | Lengte van specifieke fietsinfrastructuur die nieuw is aangelegd of aanzienlijk is verbeterd door projecten die in het kader van het fonds worden gesteund. Specifieke fietsinfrastructuur omvat fietsvoorzieningen die op structurele wijze van wegen voor het wegverkeer of andere delen van dezelfde weg zijn gescheiden zoals (stoepranden en barrières), fietsstraten, fietstunnels enz. Voor fietsinfrastructuur met gescheiden eenrichtingsbanen (bv. aan weerszijden van een weg) wordt de lengte gemeten als rijstrooklengte. | Aantal kilometers |
| Resultaatindicatoren |
| 29 | Vermindering van het aantal kwetsbare vervoergebruikers | Vermindering van het aantal kwetsbare vervoergebruikers als gevolg van maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd. | % |
| 30 | Vermindering van het aantal huishoudens in vervoersarmoede | Vermindering van het aantal huishoudens in vervoersarmoede als gevolg van maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd. | % |
| 31 | Vermindering van broeikasgasemissies in de sector wegvervoer | De lidstaten moeten verslag uitbrengen over de vermindering van broeikasgasemissies in de sector wegvervoer als gevolg van maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd.
  De emissies in de sector wegvervoer worden gedefinieerd als de emissies die vallen onder hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG (voor de sector wegvervoer, emissiebronnen 1A3b, zoals vastgesteld in de IPCC-richtsnoeren van 2006 voor nationale broeikasgasinventarissen). | kt CO2-equivalent |
| Micro-ondernemingen (zowel in de sector gebouwen als in de sector wegvervoer) |
| Contextindicatoren |
| 32 | Aantal kwetsbare micro-ondernemingen | In overeenstemming met de definitie in artikel 2, punt 11). | Aantal micro-ondernemingen |
| Outputindicatoren |
| 33 | Aantal kwetsbare micro-ondernemingen dat profijt heeft getrokken van ten minste één structurele maatregel ter vermindering van hun emissies in de sector gebouwen en in de sector wegvervoer | In overeenstemming met artikel 2, punt 11), en artikel 8, lid 1. Alleen maatregelen als gevolg van steun uit het fonds. | Aantal micro-ondernemingen |
| Resultaatindicatoren |
| 34 | Vermindering van het aantal kwetsbare micro-ondernemingen | Vermindering van het aantal kwetsbare micro-ondernemingen als gevolg van maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd. | % |
| Rechtstreekse inkomenssteun |
| Contextindicatoren |
| 35 | Aandeel van de tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun in de totale kosten van de sociale klimaatplannen | In overeenstemming met artikel 4, lid 3, en artikel 10. | % |
| Outputindicatoren |
| 36 | Aantal kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers dat tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun heeft ontvangen | De indicator geeft het aantal kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers aan dat tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun heeft ontvangen, zodat alle eindontvangers van de uit het fonds betaalde tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun worden meegeteld.
  Bij deze indicator wordt afzonderlijk informatie verzameld en verslag uitgebracht over kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers, overeenkomstig de artikel 2, punten 10) en 12), en artikel 4, lid 3. | Aantal kwetsbare huishoudens
  (eenheid: huishoudens) |
| 37 | Aantal kwetsbare vervoergebruikers
  (eenheid: huishoudens) |
| Resultaatindicatoren |
| 38 | Gemiddelde tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun per kwetsbaar huishouden en per kwetsbare vervoergebruiker | De indicator geeft het gemiddelde bedrag aan tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun aan dat uit het fonds per kwetsbaar huishouden en per kwetsbare vervoergebruiker is ontvangen. | EUR/huishouden (sector gebouwen) |
| 39 | EUR/huishouden (sector wegvervoer) |

Nummer

Gemeenschappelijke indicator voor steun uit het fonds

Toelichting

Eenheid

Sector gebouwen

Contextindicatoren

1

Aantal kwetsbare huishoudens

In overeenstemming met de definitie in artikel 2, punt 10).

Aantal huishoudens

2

Aantal huishoudens in energiearmoede

In overeenstemming met de definitie in artikel 2, punt 1).

Aantal huishoudens

Outputindicatoren

3

Aantal kwetsbare huishoudens dat profijt heeft getrokken van ten minste één structurele maatregel ter vermindering van hun emissies in de sector gebouwen

In overeenstemming met artikel 2, punt 10), en artikel 8, lid 1. Alleen maatregelen als gevolg van steun uit het fonds.

Aantal huishoudens

4

Aantal gebouwen dat grondig is gerenoveerd (d.w.z. een renovatie waarbij een gebouw of gebouwunit a) vóór 1 januari 2030 wordt omgevormd tot een bijna-energieneutraal gebouw, of b) vanaf 1 januari 2030 wordt omgevormd tot een emissievrij gebouw)

De indicator telt het aantal gebouwen en de overeenkomstige vloeroppervlakte die geheel of gedeeltelijk worden gerenoveerd op basis van de steun in de vorm van maatregelen en investeringen in het kader van het fonds, waarbij “renovatie van gebouwen” wordt gedefinieerd in artikel 2, punt 13). Daarnaast maakt de indicator een onderscheid tussen gebouwen op basis van de klasse van energieprestatiecertificaten en geeft deze specifiek aan hoeveel slechtst presterende gebouwen zijn gerenoveerd.

Gebouwunits

5

Totale bruikbare vloeroppervlakte van gebouwen die grondig zijn gerenoveerd (d.w.z. een renovatie waarbij een gebouw of gebouwunit a) vóór 1 januari 2030 wordt omgevormd tot een bijna-energieneutraal gebouw, of b) na 1 januari 2030 wordt omgevormd tot een emissievrij gebouw)

Gerenoveerde vloeroppervlakte (m2/jaar)

6

Aantal gebouwen dat een andere soort energierenovatie heeft ondergaan (d.w.z. alle energierenovaties behalve grondige renovaties, die hierboven moeten worden vermeld)

Gebouwunits

7

Totale bruikbare vloeroppervlakte van gebouwen die een andere soort energierenovatie hebben ondergaan (d.w.z. alle energierenovaties behalve grondige renovaties, die hierboven moeten worden vermeld)

Gerenoveerde vloeroppervlakte (m2/jaar)

8

Vervanging van verwarmingsinstallaties op basis van fossiele brandstoffen door een apparaat op basis van hernieuwbare energie en/of een zeer efficiënte installatie op basis van de energielabelklasse zoals vastgesteld in de desbetreffende rechtshandeling.

Deze acties voldoen aan de EU-benchmark voor hernieuwbare energie en het indicatieve aandeel hernieuwbare energie (in het eindenergieverbruik) die op nationaal niveau in de sector gebouwen zijn vastgesteld uit hoofde van de desbetreffende bepaling van Richtlijn (EU) 2018/2001. Verwarmings- en koelingssystemen op basis van hernieuwbare energie en hernieuwbare elektriciteit kunnen beide bijdragen aan deze benchmark. Ook zou hiermee worden bijgedragen aan het streefdoel voor verwarming en koeling op basis van hernieuwbare energie uit hoofde van de desbetreffende bepaling van die richtlijn. Dit betreft enkel extra vervangingen van verwarmingsinstallaties op basis van fossiele brandstoffen als gevolg van steun uit het fonds.

Aantal vervangen verwarmingsinstallaties op basis van fossiele brandstoffen (bv. door een warmtepomp of een zonne-energie-installatie)

9

Extra operationeel vermogen geïnstalleerd voor hernieuwbare energie

Aantal en capaciteit van fotovoltaïsche en zonnewarmtecollectoren op het dak of fotovoltaïsche warmtepanelen; aantal en capaciteit van warmtepompen; aantal en capaciteit van andere hernieuwbare technologieën voor ruimteverwarming en -koeling, met inbegrip van verwarmingsketels op basis van hernieuwbare energie. Betreft alleen aanvullende operationele capaciteit als gevolg van steun uit het fonds.

MW

10

Aantal eenheden

Resultaatindicatoren

11

Vermindering van het aantal kwetsbare huishoudens

Vermindering van het aantal kwetsbare huishoudens als gevolg van maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd.

%

12

Geraamde vermindering van broeikasgasemissies in de sector gebouwen

Vermindering van broeikasgasemissies in de sector gebouwen als gevolg van maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd.

De emissies in de sector gebouwen worden vastgesteld als de emissies die vallen onder hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG (voor de sector gebouwen, emissiebronnen 1A4a en 1A4b, zoals vastgesteld in de IPCC-richtsnoeren van 2006 voor nationale broeikasgasinventarissen).

kt CO2-equivalent

13

Vermindering van het aantal huishoudens in energiearmoede

Vermindering van het aantal huishoudens in energiearmoede als gevolg van maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd.

De lidstaten waarop artikel 3, lid 3, punt d), van Verordening (EU) 2018/1999 van toepassing is, nemen overeenkomstig artikel 24, punt b), van die verordening in hun geïntegreerde nationale energie- en klimaatvoortgangsverslagen kwantitatieve informatie op over het aantal huishoudens in energiearmoede. De lidstaten kunnen gebruikmaken van (maar niet alleen van) de indicatoren die beschikbaar zijn bij het Bureau voor de statistiek van de Europese Unie (Eurostat) en die als relevant zijn aangemerkt in Aanbeveling (EU) 2020/1563 van de Commissie van 14 oktober 2020 over energiearmoede (1), opgenomen in het model voor geïntegreerde nationale energie- en klimaatvoortgangsverslagen.

De indicator telt geen collectieve woningen zoals ziekenhuizen, verzorgingstehuizen, gevangenissen, legerkazernes, religieuze instellingen, kosthuizen, arbeiderspensions enz.

%

14

Besparingen in het jaarlijks primair energieverbruik

De gerealiseerde energiebesparingen worden voor dit doel uitsluitend berekend op basis van de financiële steun uit het fonds.

De lidstaten brengen verslag uit over de jaarlijkse vermindering van het eindenergieverbruik/primair energieverbruik bij kwetsbare huishoudens, mensen die met energiearmoede kampen en, indien van toepassing, mensen die in een sociale woning wonen, op grond van de desbetreffende bepalingen van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende energie-efficiëntie (herschikking) als gevolg van steun uit het fonds die complementair is aan het nationaal fonds voor energie-efficiëntie uit hoofde van de desbetreffende bepalingen van die richtlijn, met inbegrip van de steun die via regelingen voor energie-efficiëntieverplichtingen en alternatieve beleidsmaatregelen uit hoofde van de desbetreffende bepaling van die richtlijn worden gekanaliseerd, alsmede interventies om te voldoen aan de minimumnormen voor energieprestaties op grond van de desbetreffende bepalingen van die richtlijn.

MWh/jaar

15

kWh/m2 (indien de totale vloeroppervlakte beschikbaar is)

16

Besparingen in het jaarlijks eindenergieverbruik

Het referentiescenario heeft betrekking op het jaarlijks eindenergieverbruik en primair energieverbruik vóór de interventie, en de bereikte waarde heeft betrekking op het jaarlijks eindenergieverbruik en primair energieverbruik voor het jaar na de interventie.

Energiebesparingen in afzonderlijke gebouwen worden gedocumenteerd op basis van energieprestatiecertificaten of andere criteria voor het bepalen van de beoogde of verwezenlijkte energiebesparing als bepaald in de desbetreffende bepaling van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de energieprestatie van gebouwen (herschikking).

kWh/m2 (indien de totale vloeroppervlakte beschikbaar is)

17

MWh/jaar

Sector wegvervoer

Contextindicatoren

18

Aantal kwetsbare vervoergebruikers

In overeenstemming met de definitie in artikel 2, punt 12).

Aantal huishoudens

19

Aantal huishoudens in vervoersarmoede

In overeenstemming met de definitie in artikel 2, punt 2).

Aantal huishoudens

Outputindicatoren

20

Aantal kwetsbare vervoergebruikers dat profijt heeft getrokken van ten minste één structurele maatregel ter vermindering van hun emissies in de sector wegvervoer

In overeenstemming met artikel 2, punt 12), en artikel 8, lid 1. Alleen maatregelen als gevolg van steun uit het fonds.

Aantal huishoudens

21

Aankoop van emissievrije voertuigen

Aantal emissievrije voertuigen ondersteund door maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd.

Aantal emissievrije voertuigen

22

Aankoop van emissiearme voertuigen

Aantal emissiearme voertuigen ondersteund door maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd.

Aantal emissiearme voertuigen

23

Aankoop van fietsen en micromobiele voertuigen

Aantal fietsen en micromobiele voertuigen ondersteund door maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd.

Aantal fietsen en micromobiele voertuigen

24

Extra infrastructuur voor alternatieve brandstoffen (tankpunten/laadpunten)

Aantal tank- en laadpunten (nieuw of verbeterd) voor emissievrije en emissiearme voertuigen, ondersteund door maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd, met extra aandacht voor afgelegen gebieden.

De termen “alternatieve brandstof”, “laadpunt” en “tankpunt” hebben dezelfde betekenis als in de verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen en tot intrekking van Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad.

Bij deze indicator wordt afzonderlijk informatie verzameld en verslag uitgebracht over i) laadpunten en ii) tankpunten.

Als onderdeel van punt ii) moet er afzonderlijk verslag worden uitgebracht over iii) waterstoftankpunten.

Aantal tank- en laadpunten

25

Goedkopere of gratis openbaarvervoerkaartjes

Aantal gebruikers van het openbaar vervoer ondersteund door maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd.

Bij deze indicator wordt afzonderlijk informatie verzameld en verslag uitgebracht over i) goedkopere kaartjes en ii) gratis kaartjes.

Aantal gebruikers

26

Aanvullende oplossingen voor gedeelde mobiliteit en mobiliteit op aanvraag

Aantal gebruikers van oplossingen voor gedeelde mobiliteit en mobiliteit op aanvraag, ondersteund door maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd.

Aantal gebruikers

27

Eenheden

28

Ondersteunde specifieke fietsinfrastructuur

Lengte van specifieke fietsinfrastructuur die nieuw is aangelegd of aanzienlijk is verbeterd door projecten die in het kader van het fonds worden gesteund. Specifieke fietsinfrastructuur omvat fietsvoorzieningen die op structurele wijze van wegen voor het wegverkeer of andere delen van dezelfde weg zijn gescheiden zoals (stoepranden en barrières), fietsstraten, fietstunnels enz. Voor fietsinfrastructuur met gescheiden eenrichtingsbanen (bv. aan weerszijden van een weg) wordt de lengte gemeten als rijstrooklengte.

Aantal kilometers

Resultaatindicatoren

29

Vermindering van het aantal kwetsbare vervoergebruikers

Vermindering van het aantal kwetsbare vervoergebruikers als gevolg van maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd.

%

30

Vermindering van het aantal huishoudens in vervoersarmoede

Vermindering van het aantal huishoudens in vervoersarmoede als gevolg van maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd.

%

31

Vermindering van broeikasgasemissies in de sector wegvervoer

De lidstaten moeten verslag uitbrengen over de vermindering van broeikasgasemissies in de sector wegvervoer als gevolg van maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd.

De emissies in de sector wegvervoer worden gedefinieerd als de emissies die vallen onder hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG (voor de sector wegvervoer, emissiebronnen 1A3b, zoals vastgesteld in de IPCC-richtsnoeren van 2006 voor nationale broeikasgasinventarissen).

kt CO2-equivalent

Micro-ondernemingen (zowel in de sector gebouwen als in de sector wegvervoer)

Contextindicatoren

32

Aantal kwetsbare micro-ondernemingen

In overeenstemming met de definitie in artikel 2, punt 11).

Aantal micro-ondernemingen

Outputindicatoren

33

Aantal kwetsbare micro-ondernemingen dat profijt heeft getrokken van ten minste één structurele maatregel ter vermindering van hun emissies in de sector gebouwen en in de sector wegvervoer

In overeenstemming met artikel 2, punt 11), en artikel 8, lid 1. Alleen maatregelen als gevolg van steun uit het fonds.

Aantal micro-ondernemingen

Resultaatindicatoren

34

Vermindering van het aantal kwetsbare micro-ondernemingen

Vermindering van het aantal kwetsbare micro-ondernemingen als gevolg van maatregelen en investeringen die uit het fonds worden gefinancierd.

%

Rechtstreekse inkomenssteun

Contextindicatoren

35

Aandeel van de tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun in de totale kosten van de sociale klimaatplannen

In overeenstemming met artikel 4, lid 3, en artikel 10.

%

Outputindicatoren

36

Aantal kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers dat tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun heeft ontvangen

De indicator geeft het aantal kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers aan dat tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun heeft ontvangen, zodat alle eindontvangers van de uit het fonds betaalde tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun worden meegeteld.

Bij deze indicator wordt afzonderlijk informatie verzameld en verslag uitgebracht over kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers, overeenkomstig de artikel 2, punten 10) en 12), en artikel 4, lid 3.

Aantal kwetsbare huishoudens

(eenheid: huishoudens)

37

Aantal kwetsbare vervoergebruikers

(eenheid: huishoudens)

Resultaatindicatoren

38

Gemiddelde tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun per kwetsbaar huishouden en per kwetsbare vervoergebruiker

De indicator geeft het gemiddelde bedrag aan tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun aan dat uit het fonds per kwetsbaar huishouden en per kwetsbare vervoergebruiker is ontvangen.

EUR/huishouden (sector gebouwen)

39

EUR/huishouden (sector wegvervoer)

---

(1)  
  PB L 357 van 27.10.2020, blz. 35.

---

BIJLAGE V

Model voor sociale klimaatplannen, bedoeld in artikel 6, lid 7

Inhoudsopgave

| 1. | OVERZICHT EN PROCES VAN TOTSTANDBRENGING VAN HET SOCIAAL KLIMAATPLAN 4 | 43 |
| --- | --- | --- |

1.

| 1.1. | Samenvatting | 43 |
| --- | --- | --- |

1.1.

| 1.2. | Huidige beleidscontext | 43 |
| --- | --- | --- |

1.2.

| 1.3. | Raadplegingsproces | 43 |
| --- | --- | --- |

1.3.

| 2. | BESCHRIJVING VAN DE MAATREGELEN EN INVESTERINGEN, MIJLPALEN EN STREEFDOELEN 6 | 44 |
| --- | --- | --- |

2.

| 2.1. | COMPONENT [1][2]: [sector gebouwen] [sector vervoer] | 44 |
| --- | --- | --- |

2.1.

| (i) | Beschrijving van de component | 44 |
| --- | --- | --- |

(i)

| (ii) | Beschrijving van de maatregelen en investeringen van de component | 44 |
| --- | --- | --- |

(ii)

| (iii) | Geen ernstige afbreuk doen | 44 |
| --- | --- | --- |

(iii)

| (iv) | Mijlpalen, streefdoelen en tijdschema | 45 |
| --- | --- | --- |

(iv)

| (v) | Financiering en kosten | 45 |
| --- | --- | --- |

(v)

| (vi) | Rechtvaardiging voor andere begunstigde entiteiten dan kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers (indien van toepassing) | 45 |
| --- | --- | --- |

(vi)

| (vii) | Raming van de totale kosten van de component | 46 |
| --- | --- | --- |

(vii)

| (viii) | Scenario in geval van een latere start van het emissiehandelssysteem | 46 |
| --- | --- | --- |

(viii)

| 2.2. | COMPONENT [3]: rechtstreekse inkomenssteun | 46 |
| --- | --- | --- |

2.2.

| (i) | Beschrijving van de component | 46 |
| --- | --- | --- |

(i)

| (ii) | Beschrijving van de maatregelen van de component | 46 |
| --- | --- | --- |

(ii)

| (iii) | Mijlpalen en streefdoelen voor maatregelen inzake rechtstreekse inkomenssteun | 47 |
| --- | --- | --- |

(iii)

| (iv) | Motivering van de maatregelen | 47 |
| --- | --- | --- |

(iv)

| (v) | Kosten van de maatregelen | 47 |
| --- | --- | --- |

(v)

| (vi) | Rechtvaardiging voor andere steun genietende entiteiten dan kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers (indien van toepassing) | 47 |
| --- | --- | --- |

(vi)

| (vii) | Geraamde kosten van het plan voor de component rechtstreekse inkomenssteun. | 48 |
| --- | --- | --- |

(vii)

| (viii) | Scenario in geval van een latere start van het emissiehandelssysteem | 48 |
| --- | --- | --- |

(viii)

| 2.3. | Technische bijstand | 48 |
| --- | --- | --- |

2.3.

| 2.4. | Overdrachten naar programma’s in gedeeld beheer | 48 |
| --- | --- | --- |

2.4.

| 2.5. | Totale kosten | 48 |
| --- | --- | --- |

2.5.

| 3. | ANALYSE EN ALGEMENE IMPACT | 49 |
| --- | --- | --- |

3.

| 3.1. | Definities | 49 |
| --- | --- | --- |

3.1.

| 3.2. | Verwachte effecten op kwetsbare groepen | 49 |
| --- | --- | --- |

3.2.

| 3.3. | Verwachte effecten van de geplande maatregelen en investeringen | 49 |
| --- | --- | --- |

3.3.

| 4. | COMPLEMENTARITEIT, ADDITIONALITEIT EN UITVOERING VAN HET PLAN | 50 |
| --- | --- | --- |

4.

| 4.1. | Toezicht op en uitvoering van het plan | 50 |
| --- | --- | --- |

4.1.

| 4.2. | Samenhang met andere initiatieven | 50 |
| --- | --- | --- |

4.2.

| 4.3. | Complementariteit van de financiering | 50 |
| --- | --- | --- |

4.3.

| 4.4. | Additionaliteit | 50 |
| --- | --- | --- |

4.4.

| 4.5. | Specifieke geografische kenmerken | 51 |
| --- | --- | --- |

4.5.

| 4.6. | Preventie van corruptie, fraude en belangenconflicten | 51 |
| --- | --- | --- |

4.6.

| 4.7. | Informatie en communicatie | 51 |
| --- | --- | --- |

4.7.

1.   OVERZICHT EN PROCES VAN TOTSTANDBRENGING VAN HET SOCIAAL KLIMAATPLAN

1.1.   Samenvatting

Context van de groene transitie in de lidstaten, met bijzondere nadruk op de belangrijkste uitdagingen qua sociale gevolgen van de opneming van broeikasgasemissies van de sectoren gebouwen en wegvervoer in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG, en wijze waarop het plan een antwoord biedt op deze uitdagingen.

Een overzichtstabel die de belangrijkste doelstellingen van het plan opsomt, met de geraamde totale kosten van het plan, waaronder de bijdrage uit het fonds, de nationale bijdrage en de aan het fonds over te dragen middelen van programma’s in gedeeld beheer, ingedeeld volgens de drie steungebieden, namelijk maatregelen en investeringen voor de sector gebouwen, maatregelen en investeringen voor de sector wegvervoer en maatregelen voor rechtstreekse inkomenssteun, waarbij onderstaand model wordt gevolgd:

| Steungebied | Totale kosten (in nominale bedragen en in % van de totale financiering) per financieringsbron | Overzicht van de belangrijkste geplande maatregelen en investeringen | Doelstellingen van de maatregelen en investeringen | Effect van de maatregelen en investeringen |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Vermindering van het aantal kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers (eenheid: huishoudens) | Vermindering van de CO2-emissies |
| Sector gebouwen | | | | | |
| Sector wegvervoer | | | | | |
| Tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun | | | | | |
| Technische bijstand (artikel 8, lid 3) | | | | | |
| Bijdrage aan het instrument voor technische ondersteuning (artikel 11, lid 3) | | | | | |
| Bijdrage aan het lidstaatcompartiment in InvestEU (artikel 11, lid 3) | | | | | |

Steungebied

Totale kosten (in nominale bedragen en in % van de totale financiering) per financieringsbron

Overzicht van de belangrijkste geplande maatregelen en investeringen

Doelstellingen van de maatregelen en investeringen

Effect van de maatregelen en investeringen

Vermindering van het aantal kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers (eenheid: huishoudens)

Vermindering van de CO2-emissies

Sector gebouwen

Sector wegvervoer

Tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun

Technische bijstand (artikel 8, lid 3)

Bijdrage aan het instrument voor technische ondersteuning (artikel 11, lid 3)

Bijdrage aan het lidstaatcompartiment in InvestEU (artikel 11, lid 3)

1.2.   Huidige beleidscontext

Informatie over het huidige nationale energie- en klimaatbeleid, de wijze waarop dit wordt toegepast in de nationale context, met bijzondere aandacht voor de sectoren gebouwen en vervoer en het beleid voor de meest kwetsbare groepen.

1.3.   Raadplegingsproces

Een samenvatting van de resultaten van de overeenkomstig de respectieve nationale juridische kaders verrichte raadpleging van lokale en regionale overheden, sociale partners, maatschappelijke organisaties, jongerenorganisaties en andere relevante belanghebbenden, in het kader van voorbereiding en de uitvoering van het plan, indien beschikbaar, met vermelding van het toepassingsgebied, het type en het tijdschema van de raadplegingen, alsook van de manier waarop de standpunten van de belanghebbenden hun beslag hebben gekregen in het plan.

2.   BESCHRIJVING VAN DE MAATREGELEN EN INVESTERINGEN, MIJLPALEN EN STREEFDOELEN

Informatie voor elke component voor de drie gebieden van het plan afzonderlijk:

| — | Sector gebouwen |
| --- | --- |

—

Sector gebouwen

| — | Sector wegvervoer |
| --- | --- |

—

Sector wegvervoer

| — | Tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun |
| --- | --- |

—

Tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun

Een component kan verscheidene op een specifieke uitdaging of behoefte gerichte subcomponenten omvatten. Elke component of subcomponent kan een of meer nauw met elkaar verbonden of onderling afhankelijke maatregelen of investeringen omvatten.

2.1.   COMPONENT [1][2]: [sector gebouwen] [sector vervoer]

Informatie over de component:

i)   Beschrijving van de component

Kader met samenvatting:

| Kader met samenvatting voor component [1] [2] [sector gebouwen] [sector vervoer]
  Steungebied: [sector gebouwen] [sector vervoer]
  Doel:
  Maatregelen en investeringen:
  Geraamde totale kosten: xx EUR, waarvan
  Kosten waarvoor financiering uit het fonds is gevraagd: xx EUR
  Door de nationale bijdrage te dekken kosten: xx EUR |
| --- |

Kader met samenvatting voor component [1] [2] [sector gebouwen] [sector vervoer]

Steungebied: [sector gebouwen] [sector vervoer]

Doel:

Maatregelen en investeringen:

Geraamde totale kosten: xx EUR, waarvan

Kosten waarvoor financiering uit het fonds is gevraagd: xx EUR

Door de nationale bijdrage te dekken kosten: xx EUR

ii)   Beschrijving van de maatregelen en investeringen van de component

Gedetailleerde beschrijving van de component en de specifieke maatregelen en investeringen, en onderlinge verbanden en synergieën daartussen, met:

| — | duidelijke en empirisch onderbouwde analyse van de bestaande uitdagingen en wijze van aanpak daarvan met de maatregelen en de investeringen; |
| --- | --- |

—

duidelijke en empirisch onderbouwde analyse van de bestaande uitdagingen en wijze van aanpak daarvan met de maatregelen en de investeringen;

| — | beschrijving van aard, type en omvang van de maatregel of investering, waaronder eventueel aanvullende technische ondersteuningsmaatregelen overeenkomstig artikel 11, lid 4, waarbij wordt aangegeven of de maatregel of investering nieuw is, dan wel een bestaande maatregel of investering is waarvan de uitbreiding wordt beoogd met steun uit het fonds; |
| --- | --- |

—

beschrijving van aard, type en omvang van de maatregel of investering, waaronder eventueel aanvullende technische ondersteuningsmaatregelen overeenkomstig artikel 11, lid 4, waarbij wordt aangegeven of de maatregel of investering nieuw is, dan wel een bestaande maatregel of investering is waarvan de uitbreiding wordt beoogd met steun uit het fonds;

| — | Gedetailleerde informatie over de doelstelling van de maatregel of investering en over het streefdoel ervan; toelichting over de wijze waarop de maatregel en de investering doeltreffend zouden bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het fonds binnen het algemene kader van het relevante beleid van een lidstaat, en over de wijze waarop dit de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen zal verminderen; |
| --- | --- |

—

Gedetailleerde informatie over de doelstelling van de maatregel of investering en over het streefdoel ervan; toelichting over de wijze waarop de maatregel en de investering doeltreffend zouden bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het fonds binnen het algemene kader van het relevante beleid van een lidstaat, en over de wijze waarop dit de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen zal verminderen;

| — | beschrijving van de wijze waarop de maatregel of investering wordt uitgevoerd, met verwijzing naar de administratieve capaciteit van de lidstaat op centraal en, in voorkomend geval, regionaal en lokaal niveau, met toelichting over de wijze waarop de middelen tijdig zullen worden opgevraagd en hoe zij naar subnationale niveaus zullen worden doorgeleid, indien van toepassing; |
| --- | --- |

—

beschrijving van de wijze waarop de maatregel of investering wordt uitgevoerd, met verwijzing naar de administratieve capaciteit van de lidstaat op centraal en, in voorkomend geval, regionaal en lokaal niveau, met toelichting over de wijze waarop de middelen tijdig zullen worden opgevraagd en hoe zij naar subnationale niveaus zullen worden doorgeleid, indien van toepassing;

| — | toelichting over de wijze waarop met de maatregel of investering zal worden gestreefd naar vermindering van genderongelijkheid, indien van toepassing; |
| --- | --- |

—

toelichting over de wijze waarop met de maatregel of investering zal worden gestreefd naar vermindering van genderongelijkheid, indien van toepassing;

| — | tijdschema van de maatregel of investering; voor steun voor emissiearme voertuigen, tijdschema voor de geleidelijke vermindering van die steun. |
| --- | --- |

—

tijdschema van de maatregel of investering; voor steun voor emissiearme voertuigen, tijdschema voor de geleidelijke vermindering van die steun.

iii)   Geen ernstige afbreuk doen

Informatie over de wijze waarop de in de component opgenomen maatregelen en investeringen in overeenstemming zijn met het beginsel “geen ernstige afbreuk doen” in de zin van artikel 17 van Verordening (EU) 2020/852. De Commissie zal technische richtsnoeren verstrekken overeenkomstig artikel 6, lid 5, van deze verordening.

iv)   Mijlpalen, streefdoelen en tijdschema

Over elke mijlpaal en elk streefdoel te verstrekken informatie die een beeld geeft van de voortgang met de uitvoering van de maatregelen en investeringen in deze component, als volgt:

| — | waarom is de specifieke mijlpaal of het specifieke streefdoel gekozen? |
| --- | --- |

—

waarom is de specifieke mijlpaal of het specifieke streefdoel gekozen?

| — | wat wordt met de mijlpaal of het streefdoel gemeten? |
| --- | --- |

—

wat wordt met de mijlpaal of het streefdoel gemeten?

| — | hoe zal dit worden gemeten, welke methode en bron zullen worden gebruikt en hoe zal objectief worden gecontroleerd of de mijlpaal of het streefdoel naar behoren zijn verwezenlijkt? |
| --- | --- |

—

hoe zal dit worden gemeten, welke methode en bron zullen worden gebruikt en hoe zal objectief worden gecontroleerd of de mijlpaal of het streefdoel naar behoren zijn verwezenlijkt?

| — | wat is het basisscenario (beginpunt) en wat is het niveau of het specifieke punt dat moet worden bereikt? |
| --- | --- |

—

wat is het basisscenario (beginpunt) en wat is het niveau of het specifieke punt dat moet worden bereikt?

| — | wanneer zal het worden bereikt (per kwartaal en per jaar)? |
| --- | --- |

—

wanneer zal het worden bereikt (per kwartaal en per jaar)?

| — | wie en welke instelling zullen worden belast met de uitvoering, meting en rapportage? |
| --- | --- |

—

wie en welke instelling zullen worden belast met de uitvoering, meting en rapportage?

Tabel met mijlpalen, streefdoelen en tijdschema voor de componenten, met de volgende informatie:

| Volgnummer | Naam van de maatregel/investering | Mijlpaal of streefdoel | Naam van de mijlpaal/het streefdoel | Kwalitatieve indicatoren
  (mijlpalen) | Kwantitatieve indicatoren (streefdoelen) | Tijdschema voor de verwezenlijking | Beschrijving van elke mijlpaal en elk streefdoel |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Eenheid waarin de maatregel/investering wordt uitgedrukt | Basisscenario | Doel | Kwartaal | Jaar |
| | | | | | | | | | | |

Volgnummer

Naam van de maatregel/investering

Mijlpaal of streefdoel

Naam van de mijlpaal/het streefdoel

Kwalitatieve indicatoren

(mijlpalen)

Kwantitatieve indicatoren (streefdoelen)

Tijdschema voor de verwezenlijking

Beschrijving van elke mijlpaal en elk streefdoel

Eenheid waarin de maatregel/investering wordt uitgedrukt

Basisscenario

Doel

Kwartaal

Jaar

v)   Financiering en kosten

Informatie en toelichting bij de geraamde totale kosten van de component en bij elke maatregel en investering, gestaafd met een passende motivering, waaronder:

| — | gebruikte methode, onderliggende aannames (bijvoorbeeld met betrekking tot eenheidskosten, kosten van inputs) en motivering van deze aannames; |
| --- | --- |

—

gebruikte methode, onderliggende aannames (bijvoorbeeld met betrekking tot eenheidskosten, kosten van inputs) en motivering van deze aannames;

| — | indicatief algemeen tijdschema waarbinnen deze kosten naar verwachting zullen worden gemaakt; |
| --- | --- |

—

indicatief algemeen tijdschema waarbinnen deze kosten naar verwachting zullen worden gemaakt;

| — | informatie over de nationale bijdrage aan de totale kosten van de maatregelen en investeringen; |
| --- | --- |

—

informatie over de nationale bijdrage aan de totale kosten van de maatregelen en investeringen;

| — | informatie over de financiering uit andere instrumenten van de Unie die met betrekking tot dezelfde component overwogen wordt of zou kunnen worden; |
| --- | --- |

—

informatie over de financiering uit andere instrumenten van de Unie die met betrekking tot dezelfde component overwogen wordt of zou kunnen worden;

| — | informatie over de beoogde financiering uit particuliere bronnen en de beoogde hefboomwerking, indien van toepassing; |
| --- | --- |

—

informatie over de beoogde financiering uit particuliere bronnen en de beoogde hefboomwerking, indien van toepassing;

| — | motivering van de plausibiliteit en redelijkheid van de geraamde kosten, zo nodig rekening houdend met de nationale specifieke kenmerken. |
| --- | --- |

—

motivering van de plausibiliteit en redelijkheid van de geraamde kosten, zo nodig rekening houdend met de nationale specifieke kenmerken.

vi)   Rechtvaardiging voor andere begunstigde entiteiten dan kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers (indien van toepassing)

Indien steun uit het fonds wordt verleend via andere openbare of particuliere entiteiten dan kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen of kwetsbare vervoergebruikers, toelichting bij de maatregelen en investeringen waartoe deze entiteiten zullen overgaan, en wijze waarop die maatregelen en investeringen kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers finaal ten goede zullen komen;

Indien steun uit het fonds wordt verleend via financiële tussenpersonen, beschrijving van de maatregelen die de lidstaat voornemens is te nemen om erop toe te zien dat deze financiële tussenpersonen de steun volledig ten goede laten komen aan de eindontvangers.

vii)   Raming van de totale kosten van de component

Invulling van de tabel met de geraamde kosten van de maatregelen en investeringen die in de component zijn opgenomen, overeenkomstig het onderstaande model:

| Volgnummer | Gerelateerde maatregel (maatregel of investering) | Relevante tijdspanne | Geraamde kosten waarvoor financiering uit het fonds wordt gevraagd |
| --- | --- | --- | --- |
| Gevraagd totaalbedrag: | Indien beschikbaar: uitgesplitst per jaar |
| Vanaf (datum) | tot (datum) | Bedrag (in miljoen EUR) | 2026 | 2027 | 2028 | 2029 | 2030 | 2031 | 2032 |
| | | | | | | | | | | | |

Volgnummer

Gerelateerde maatregel (maatregel of investering)

Relevante tijdspanne

Geraamde kosten waarvoor financiering uit het fonds wordt gevraagd

Gevraagd totaalbedrag:

Indien beschikbaar: uitgesplitst per jaar

Vanaf (datum)

tot (datum)

Bedrag (in miljoen EUR)

2026

2027

2028

2029

2030

2031

2032

viii)   Scenario in geval van een latere start van het emissiehandelssysteem

Een beschrijving en kwantificering van de noodzakelijke aanpassingen in de maatregelen, investeringen, mijlpalen, streefdoelen, het bedrag van de nationale bijdrage en andere relevante elementen van het plan, die voortvloeien uit het uitstel van de start van het emissiehandelssysteem ingesteld bij hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG overeenkomstig artikel 30 duodecies van die richtlijn.

Afzonderlijke versie van het kader met samenvatting, de tabel met de mijlpalen, streefdoelen en tijdlijn, en de tabel met de raming van de kosten.

2.2.   COMPONENT [3]: rechtstreekse inkomenssteun

Informatie over de component voor rechtstreekse inkomenssteun:

i)   Beschrijving van de component

Kader met samenvatting:

| Kader met samenvatting voor component 3 — rechtstreekse inkomenssteun
  Steungebied: rechtstreekse inkomenssteun
  Doel:
  Maatregelen:
  Geraamde totale kosten: xx EUR, waarvan
  Kosten waarvoor financiering uit het fonds is gevraagd: xx EUR
  Door de nationale bijdrage te dekken kosten: xx EUR |
| --- |

Kader met samenvatting voor component 3 — rechtstreekse inkomenssteun

Steungebied: rechtstreekse inkomenssteun

Doel:

Maatregelen:

Geraamde totale kosten: xx EUR, waarvan

Kosten waarvoor financiering uit het fonds is gevraagd: xx EUR

Door de nationale bijdrage te dekken kosten: xx EUR

ii)   Beschrijving van de maatregelen van de component

Een gedetailleerde beschrijving van de component en de specifieke maatregelen en investeringen daarvan, en onderlinge verbanden en synergieën daartussen, met:

| — | duidelijke en empirisch onderbouwde analyse van de bestaande uitdagingen en wijze van aanpak daarvan en de doelstellingen van de steun; |
| --- | --- |

—

duidelijke en empirisch onderbouwde analyse van de bestaande uitdagingen en wijze van aanpak daarvan en de doelstellingen van de steun;

| — | beschrijving van aard, type en omvang van de steun; |
| --- | --- |

—

beschrijving van aard, type en omvang van de steun;

| — | gedetailleerde informatie over de eindontvangers van de steun en de criteria om te bepalen wie de eindontvangers zijn; |
| --- | --- |

—

gedetailleerde informatie over de eindontvangers van de steun en de criteria om te bepalen wie de eindontvangers zijn;

| — | tijdschema voor de verlaging van de rechtstreekse inkomenssteun in overeenstemming met het tijdschema van het fonds, met opgave van een concrete einddatum voor de steun; |
| --- | --- |

—

tijdschema voor de verlaging van de rechtstreekse inkomenssteun in overeenstemming met het tijdschema van het fonds, met opgave van een concrete einddatum voor de steun;

| — | toelichting over de wijze waarop met de steun zal worden gestreefd naar het aanpakken van genderongelijkheid, indien van toepassing; |
| --- | --- |

—

toelichting over de wijze waarop met de steun zal worden gestreefd naar het aanpakken van genderongelijkheid, indien van toepassing;

| — | beschrijving van de wijze waarop de steun wordt uitgevoerd; |
| --- | --- |

—

beschrijving van de wijze waarop de steun wordt uitgevoerd;

| — | informatie over de nationale bijdrage in de kosten van de maatregelen. |
| --- | --- |

—

informatie over de nationale bijdrage in de kosten van de maatregelen.

iii)   Mijlpalen en streefdoelen voor maatregelen inzake rechtstreekse inkomenssteun

Informatie over elke mijlpaal en elk streefdoel die een beeld geeft van de voortgang met de uitvoering van deze component, als volgt:

| — | waarom is voor de specifieke mijlpaal of het specifieke streefdoel gekozen? |
| --- | --- |

—

waarom is voor de specifieke mijlpaal of het specifieke streefdoel gekozen?

| — | wat wordt met de mijlpaal of het streefdoel gemeten? |
| --- | --- |

—

wat wordt met de mijlpaal of het streefdoel gemeten?

| — | hoe zal dit worden gemeten, welke methode en bron zullen worden gebruikt en hoe zal objectief worden gecontroleerd of de mijlpaal of het streefdoel naar behoren zijn verwezenlijkt? |
| --- | --- |

—

hoe zal dit worden gemeten, welke methode en bron zullen worden gebruikt en hoe zal objectief worden gecontroleerd of de mijlpaal of het streefdoel naar behoren zijn verwezenlijkt?

| — | wat is het basisscenario (beginpunt) en wat is het niveau of het specifieke punt dat moet worden bereikt? |
| --- | --- |

—

wat is het basisscenario (beginpunt) en wat is het niveau of het specifieke punt dat moet worden bereikt?

| — | wanneer zal dat punt worden bereikt; |
| --- | --- |

—

wanneer zal dat punt worden bereikt;

| — | wie en welke instelling zullen worden belast met de uitvoering, meting en rapportage? |
| --- | --- |

—

wie en welke instelling zullen worden belast met de uitvoering, meting en rapportage?

Tabel met mijlpalen, streefdoelen en tijdschema voor maatregelen inzake tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun, volgens het onderstaande model:

| Volgnummer | Maatregel | Mijlpaal of streefdoel | Naam van de mijlpaal/het streefdoel | Kwalitatieve indicatoren
  (mijlpalen) | Kwantitatieve indicatoren (streefdoelen) | Tijdschema voor de verwezenlijking | Beschrijving van elke mijlpaal en elk streefdoel |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Eenheid waarin de maatregel wordt uitgedrukt | Basisscenario | Doel | Kwartaal | Jaar | |
| | | | | | | | | | | |

Volgnummer

Maatregel

Mijlpaal of streefdoel

Naam van de mijlpaal/het streefdoel

Kwalitatieve indicatoren

(mijlpalen)

Kwantitatieve indicatoren (streefdoelen)

Tijdschema voor de verwezenlijking

Beschrijving van elke mijlpaal en elk streefdoel

Eenheid waarin de maatregel wordt uitgedrukt

Basisscenario

Doel

Kwartaal

Jaar

iv)   Motivering van de maatregelen

Motivering van de noodzaak van aan tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun op basis van de criteria van artikel 6, lid 1, en artikel 8, lid 2:

| — | Kwantitatieve raming en een kwalitatieve toelichting van de wijze waarop de maatregelen in het plan de energiearmoede en vervoersarmoede en de kwetsbaarheid van huishoudens en vervoergebruikers naar verwachting zullen verminderen wanneer de brandstofprijzen voor wegvervoer en verwarming gaan stijgen; |
| --- | --- |

—

Kwantitatieve raming en een kwalitatieve toelichting van de wijze waarop de maatregelen in het plan de energiearmoede en vervoersarmoede en de kwetsbaarheid van huishoudens en vervoergebruikers naar verwachting zullen verminderen wanneer de brandstofprijzen voor wegvervoer en verwarming gaan stijgen;

| — | Motivering van het voorgestelde tijdschema voor de afnemende tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun en voorwaarden die zullen gelden wanneer deze niet langer van toepassing is; |
| --- | --- |

—

Motivering van het voorgestelde tijdschema voor de afnemende tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun en voorwaarden die zullen gelden wanneer deze niet langer van toepassing is;

| — | Beschrijving van de wijze waarop de groepen ontvangers van tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun ook het voorwerp zijn van structurele maatregelen en investeringen om hen op doeltreffende wijze uit energiearmoede en vervoersarmoede te halen, en beschrijving van de complementariteit tussen tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun en structurele maatregelen en investeringen ter ondersteuning van kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers. |
| --- | --- |

—

Beschrijving van de wijze waarop de groepen ontvangers van tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun ook het voorwerp zijn van structurele maatregelen en investeringen om hen op doeltreffende wijze uit energiearmoede en vervoersarmoede te halen, en beschrijving van de complementariteit tussen tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun en structurele maatregelen en investeringen ter ondersteuning van kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers.

v)   Kosten van de maatregelen

Informatie over de geraamde totale kosten van de component, gestaafd met een passende motivering, waaronder:

| — | Gebruikte methode, onderliggende aannames en motivering van deze aannames; |
| --- | --- |

—

Gebruikte methode, onderliggende aannames en motivering van deze aannames;

| — | Vergelijkende kostengegevens over de werkelijke kosten, indien in het verleden soortgelijke steunmaatregelen zijn toegepast; |
| --- | --- |

—

Vergelijkende kostengegevens over de werkelijke kosten, indien in het verleden soortgelijke steunmaatregelen zijn toegepast;

| — | Informatie over de financiering uit andere instrumenten van de Unie waarin met betrekking tot dezelfde steun voorzien wordt of zou kunnen worden; |
| --- | --- |

—

Informatie over de financiering uit andere instrumenten van de Unie waarin met betrekking tot dezelfde steun voorzien wordt of zou kunnen worden;

| — | Passende gedetailleerde motivering van de plausibiliteit en redelijkheid van de geraamde kosten, waaronder alle als bijlage bij het plan gevoegde gegevens of bewijzen die werden gebruikt. |
| --- | --- |

—

Passende gedetailleerde motivering van de plausibiliteit en redelijkheid van de geraamde kosten, waaronder alle als bijlage bij het plan gevoegde gegevens of bewijzen die werden gebruikt.

vi)   Rechtvaardiging voor andere steun genietende entiteiten dan kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers (indien van toepassing)

Indien steun uit het fonds wordt verleend via andere openbare of particuliere entiteiten dan kwetsbare huishoudens of kwetsbare vervoergebruikers, toelichting over tot welk soort maatregelen of investeringen die entiteiten zullen overgaan en hoe die maatregelen en investeringen kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers uiteindelijk ten goede zullen komen.

Indien steun uit het fonds wordt verleend via financiële tussenpersonen, beschrijving van de maatregelen die de lidstaat voornemens is te nemen om erop toe te zien dat deze financiële tussenpersonen de steun volledig ten goede laten komen aan de eindontvangers.

vii)   Geraamde kosten van het plan voor de component tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun.

Invulling van de tabel met de geraamde kosten van de steun die in de component is opgenomen, volgens het onderstaande model:

| Volgnummer | Type steun | Relevante tijdspanne | Geraamde kosten waarvoor financiering uit het fonds wordt gevraagd |
| --- | --- | --- | --- |
| Gevraagd totaalbedrag: | Indien beschikbaar: uitgesplitst naar jaar |
| vanaf (datum) | tot (datum) | Bedrag (in miljoen EUR) | 2026 | 2027 | 2028 | 2029 | 2030 | 2031 | 2032 |
| | | | | | | | | | | | |

Volgnummer

Type steun

Relevante tijdspanne

Geraamde kosten waarvoor financiering uit het fonds wordt gevraagd

Gevraagd totaalbedrag:

Indien beschikbaar: uitgesplitst naar jaar

vanaf (datum)

tot (datum)

Bedrag (in miljoen EUR)

2026

2027

2028

2029

2030

2031

2032

viii)   Scenario in geval van een latere start van het emissiehandelssysteem

Een beschrijving en kwantificering van de noodzakelijke aanpassingen in de maatregelen, investeringen, mijlpalen, streefdoelen, het bedrag van de nationale bijdrage en andere relevante elementen van het plan, die voortvloeien uit het uitstel van de start van het emissiehandelssysteem ingesteld bij hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG overeenkomstig artikel 30 duodecies van die richtlijn.

Afzonderlijke versie van het kader met samenvatting, de tabel met de mijlpalen, de streefdoelen en de tijdlijn, en de tabel met de raming van de kosten.

2.3.   Technische bijstand

Een beschrijving van de op te nemen acties op het gebied van technische bijstand met het oog op het doeltreffend beheren en uitvoeren van de in het plan vastgestelde maatregelen en investeringen, overeenkomstig artikel 8, lid 3, waaronder:

| — | aard, type en omvang van de acties op het gebied van technische bijstand; |
| --- | --- |

—

aard, type en omvang van de acties op het gebied van technische bijstand;

| — | geraamde kosten van de acties op het gebied van technische bijstand. |
| --- | --- |

—

geraamde kosten van de acties op het gebied van technische bijstand.

2.4.   Overdrachten naar programma’s in gedeeld beheer

Indien het de bedoeling is uit het fonds middelen over te dragen naar fondsen in gedeeld beheer overeenkomstig artikel 11, lid 2, aangeven naar welke programma’s en binnen welk tijdschema deze middelen zullen worden overgedragen, en aangeven hoe de in het kader van die programma’s uit te voeren maatregelen en investeringen in overeenstemming zijn met de in artikel 3 bedoelde doelstellingen, en of zij onder de in artikel 8 bepaalde maatregelen en investeringen vallen.

2.5.   Geraamde totale kosten van het plan

Geraamde totale kosten van het plan, waaronder de bedragen die beschikbaar worden gesteld voor aanvullende technische ondersteuning uit hoofde van artikel 11, lid 4, van deze verordening, het bedrag van de bijdrage in contanten ten behoeve van het lidstaatcompartiment overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van Verordening (EU) 2021/523 en alle bedragen die beschikbaar worden gesteld voor aanvullende technische bijstand uit hoofde van artikel 8, lid 3, van deze verordening.

Een vermelding van de nationale bijdrage in de totale kosten van hun plannen, met onder meer een opgave van alle middelen die bestemd zijn om naar het fonds te worden overgedragen uit programma’s in gedeeld beheer overeenkomstig artikel 11, lid 1, van deze verordening en alle middelen die bestemd zijn om uit het fonds naar programma’s in gedeeld beheer te worden overgedragen overeenkomstig artikel 11, lid 2, van deze verordening.

Een beschrijving van de wijze waarop de kosten in overeenstemming zijn met het beginsel van kostenefficiëntie en in verhouding staan tot het verwachte effect van het plan.

Invulling van de tabel met een overzicht van de kosten van het fonds per financieringsbron, waarbij het model hieronder is weergegeven:

| Totale kosten van het sociaal klimaatplan | Neutraal scenario | In het geval van artikel 30 duodecies van Richtlijn 2003/87/EG |
| --- | --- | --- |
| GERAAMDE TOTALE KOSTEN VAN HET PLAN
  waarvan | XXX EUR | XXX EUR |
| Gedekt door het fonds | XXX EUR | XXX EUR |
| Nationale bijdrage | XXX EUR | XXX EUR |
| Overdrachten uit programma’s in gedeeld beheer | XXX EUR | XXX EUR |
| (Overdrachten naar programma’s in gedeeld beheer) | -XXX EUR | -XXX EUR |

Totale kosten van het sociaal klimaatplan

Neutraal scenario

In het geval van artikel 30 duodecies van Richtlijn 2003/87/EG

GERAAMDE TOTALE KOSTEN VAN HET PLAN

waarvan

XXX EUR

XXX EUR

Gedekt door het fonds

XXX EUR

XXX EUR

Nationale bijdrage

XXX EUR

XXX EUR

Overdrachten uit programma’s in gedeeld beheer

XXX EUR

XXX EUR

(Overdrachten naar programma’s in gedeeld beheer)

-XXX EUR

-XXX EUR

3.   ANALYSE EN ALGEMENE IMPACT

3.1.   Definities

Toelichting over de wijze waarop de definities van energiearmoede en vervoersarmoede op nationaal niveau moeten worden toegepast.

3.2.   Verwachte effecten op kwetsbare groepen

Inschatting van de effecten die de prijsstijging als gevolg van het emissiehandelssysteem dat is ingesteld bij hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG waarschijnlijk zal hebben voor huishoudens, en met name voor de incidentie van energiearmoede en vervoersarmoede, en voor micro-ondernemingen, in het bijzonder met een raming van het aantal en de in kaart gebrachte kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers. Deze effecten moeten worden geanalyseerd op het passende territoriale niveau zoals vastgesteld door elke lidstaat, waarbij rekening wordt gehouden met nationale specifieke kenmerken en elementen zoals toegang tot openbaar vervoer en basisdiensten, en waarbij de gebieden die het zwaarst worden getroffen, in kaart worden gebracht.

Beschrijving van de in de ramingen gebruikte methode, waarbij ervoor wordt gezorgd dat de ramingen worden berekend met een voldoende mate van regionale uitsplitsing.

3.3.   Verwachte effecten van de geplande maatregelen en investeringen

Raming van de verwachte effecten van de in deel 2 geplande maatregelen en investeringen op broeikasgasemissies, energiearmoede en vervoersarmoede, in vergelijking met het hierboven beschreven referentiescenario.

Beschrijving van de in de ramingen gebruikte methode.

Kwalitatieve en kwantitatieve tabellen over het effect van het plan, volgens het onderstaande model:

| Component | Beschrijving van de verwachte effecten van de component betreffende:
  (met vermelding van de relevante kwantitatieve indicatoren) |
| --- | --- |
| Energie-efficiëntie | Renovatie van gebouwen | Emissievrije en emissiearme mobiliteit en emissievrij en emissiearm vervoer; | Reductie van de broeikasgasemissies | Vermindering van het aantal kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers (eenheid: huishoudens) |
| Algemeen plan | | | | | |
| Sector gebouwen | | | | | |
| Sector wegvervoer | | | | | |

Component

Beschrijving van de verwachte effecten van de component betreffende:

(met vermelding van de relevante kwantitatieve indicatoren)

Energie-efficiëntie

Renovatie van gebouwen

Emissievrije en emissiearme mobiliteit en emissievrij en emissiearm vervoer;

Reductie van de broeikasgasemissies

Vermindering van het aantal kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers (eenheid: huishoudens)

Algemeen plan

Sector gebouwen

Sector wegvervoer

| Component | Kwantificering van het effect (indien beschikbaar),
  d.w.z. % verschil met een beleidsneutraal basisscenario |
| --- | --- |
| Korte termijn (3 jaar vooruit) | Middellange termijn (einde van het plan) |
| Broeikasgasemissies | Huishoudens in energiearmoede | Huishoudens in vervoersarmoede | Broeikasgasemissies | Huishoudens in energiearmoede | Huishoudens in vervoersarmoede |
| Algemeen plan | | | | | | |
| Sector gebouwen | | | | | | |
| Sector wegvervoer | | | | | | |

Component

Kwantificering van het effect (indien beschikbaar),

d.w.z. % verschil met een beleidsneutraal basisscenario

Korte termijn (3 jaar vooruit)

Middellange termijn (einde van het plan)

Broeikasgasemissies

Huishoudens in energiearmoede

Huishoudens in vervoersarmoede

Broeikasgasemissies

Huishoudens in energiearmoede

Huishoudens in vervoersarmoede

Algemeen plan

Sector gebouwen

Sector wegvervoer

Kwalitatieve en kwantitatieve tabel die het verwachte effect weergeeft van de maatregelen inzake tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun op de vermindering van het aantal kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers, en huishoudens die in energie- en vervoersarmoede verkeren, volgens onderstaand model:

| Component: rechtstreekse inkomenssteun |
| --- |
| Vermindering van het aantal kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers | Beschrijving van de verwachte effecten |
| Raming van de verwachte effecten; Eenheid: huishoudens |
| Vermindering van het aantal huishoudens dat in energiearmoede en vervoersarmoede verkeert | Beschrijving van de verwachte effecten |
| Raming van de verwachte effecten; Eenheid: huishoudens |

Component: rechtstreekse inkomenssteun

Vermindering van het aantal kwetsbare huishoudens en kwetsbare vervoergebruikers

Beschrijving van de verwachte effecten

Raming van de verwachte effecten; Eenheid: huishoudens

Vermindering van het aantal huishoudens dat in energiearmoede en vervoersarmoede verkeert

Beschrijving van de verwachte effecten

Raming van de verwachte effecten; Eenheid: huishoudens

4.   COMPLEMENTARITEIT, ADDITIONALITEIT EN UITVOERING VAN HET PLAN

Dit deel heeft betrekking op het gehele plan. De verschillende hieronder bepaalde criteria moeten voor het plan als geheel worden gemotiveerd.

4.1.   Toezicht op en uitvoering van het plan

Toelichting omtrent de wijze waarop de lidstaat voornemens is de voorgestelde maatregelen en investeringen uit te voeren, met bijzondere aandacht voor de regelingen en het tijdschema voor de monitoring en uitvoering, waaronder, in voorkomend geval, de maatregelen die nodig zijn voor de naleving van artikel 21.

4.2.   Samenhang met andere initiatieven

Toelichting over de wijze waarop het plan strookt met de informatie die is opgenomen en de toezeggingen die de lidstaat in het kader van andere relevante plannen en fondsen heeft gedaan, en wisselwerking tussen de verschillende plannen in de toekomst, als bedoeld in artikel 6, lid 3, en artikel 16, lid 3, punt b), iii).

4.3.   Complementariteit van de financiering

Informatie over bestaande of geplande financiering van maatregelen en investeringen uit andere Unie-, internationale, publieke of, in voorkomend geval, particuliere bronnen die bijdragen tot de in het plan vastgestelde maatregelen en investeringen, waaronder ook tijdelijke rechtstreekse inkomenssteun, uit hoofde van artikel 6, lid 1, punt c).

4.4.   Additionaliteit

Toelichting en motivering van de wijze waarop de nieuwe of bestaande maatregelen of investeringen aanvullend zijn en niet in de plaats komen van terugkerende nationale begrotingsuitgaven, overeenkomstig artikel 13, lid 2, waaronder ook een dergelijke toelichting en motivering van de overeenkomstig artikel 4, lid 5, in het plan opgenomen maatregelen en investeringen.

4.5.   Specifieke geografische kenmerken

Toelichting van de wijze waarop in het plan rekening is gehouden met specifieke geografische kenmerken, zoals eilanden, ultraperifere gebieden, plattelands- of afgelegen gebieden, minder toegankelijke perifere gebieden, berggebieden of achtergebleven gebieden.

4.6.   Preventie van corruptie, fraude en belangenconflicten

Een systeem voor het voorkomen, opsporen en corrigeren van corruptie, fraude en belangenconflicten bij het gebruik van de uit het fonds verstrekte middelen, en de regelingen ter voorkoming van dubbele financiering uit het fonds en andere programma’s van de Unie overeenkomstig artikel 21 en bijlage III, met inbegrip van middelen die worden verstrekt via andere openbare of particuliere entiteiten dan kwetsbare huishoudens, kwetsbare micro-ondernemingen en kwetsbare vervoergebruikers overeenkomstig artikel 9.

4.7.   Informatie, communicatie en zichtbaarheid

Naleving van de in artikel 23 genoemde bepalingen met betrekking tot openbare toegang tot gegevens, met vermelding van de website waarop de gegevens zullen worden gepubliceerd, alsook de maatregelen op het gebied van de informatie, communicatie en zichtbaarheid.

Beschrijving van de voorgenomen nationale communicatiestrategie om het publiek bekend te maken met de financiering door de Unie.

---

| 16.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 130/52 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 130/52

---

VERORDENING (EU) 2023/956 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 10 mei 2023

tot instelling van een mechanisme voor koolstofgrenscorrectie

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Gezien het advies van het Comité van de Regio’s (2),

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | In haar mededeling van 11 december 2019 getiteld “De Europese Green Deal” (de “Europese Green Deal”) heeft de Commissie een nieuwe groeistrategie uitgestippeld. Die strategie moet de Unie transformeren tot een rechtvaardige en welvarende samenleving, met een moderne, hulpbronnenefficiënte en concurrerende economie, waar uiterlijk in 2050 netto (dat wil zeggen na aftrek van verwijderingen) geen broeikasgassen meer worden uitgestoten (“broeikasgasemissies”) en de economische groei is losgekoppeld van het gebruik van hulpbronnen. Met de Europese Green Deal wordt beoogd het natuurlijk kapitaal van de Unie te beschermen, te behouden en te verbeteren, en de gezondheid en het welzijn van de burgers te beschermen tegen milieugerelateerde risico’s en effecten. Die transformatie moet tegelijkertijd rechtvaardig en inclusief zijn, waarbij niemand achterblijft. De Commissie kondigde in haar mededeling van 12 mei 2021 getiteld “Route naar een gezonde planeet voor iedereen — EU-actieplan: Verontreiniging van lucht, water en bodem naar nul” ook aan dat zij relevante instrumenten en stimulansen bevordert om het in artikel 191, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) neergelegde beginsel “de vervuiler betaalt” beter toe te passen en zo “gratis verontreiniging” volledig uit te faseren, teneinde zoveel mogelijk synergie tot stand te brengen tussen de ambitie om de samenleving koolstofvrij te maken en de ambitie om de verontreiniging naar nul terug te dringen. |
| --- | --- |

(1)

In haar mededeling van 11 december 2019 getiteld “De Europese Green Deal” (de “Europese Green Deal”) heeft de Commissie een nieuwe groeistrategie uitgestippeld. Die strategie moet de Unie transformeren tot een rechtvaardige en welvarende samenleving, met een moderne, hulpbronnenefficiënte en concurrerende economie, waar uiterlijk in 2050 netto (dat wil zeggen na aftrek van verwijderingen) geen broeikasgassen meer worden uitgestoten (“broeikasgasemissies”) en de economische groei is losgekoppeld van het gebruik van hulpbronnen. Met de Europese Green Deal wordt beoogd het natuurlijk kapitaal van de Unie te beschermen, te behouden en te verbeteren, en de gezondheid en het welzijn van de burgers te beschermen tegen milieugerelateerde risico’s en effecten. Die transformatie moet tegelijkertijd rechtvaardig en inclusief zijn, waarbij niemand achterblijft. De Commissie kondigde in haar mededeling van 12 mei 2021 getiteld “Route naar een gezonde planeet voor iedereen — EU-actieplan: Verontreiniging van lucht, water en bodem naar nul” ook aan dat zij relevante instrumenten en stimulansen bevordert om het in artikel 191, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) neergelegde beginsel “de vervuiler betaalt” beter toe te passen en zo “gratis verontreiniging” volledig uit te faseren, teneinde zoveel mogelijk synergie tot stand te brengen tussen de ambitie om de samenleving koolstofvrij te maken en de ambitie om de verontreiniging naar nul terug te dringen.

| (2) | De Overeenkomst van Parijs (4), die op 12 december 2015 is aangenomen in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (United Nations Framework Convention on Climate Change — UNFCCC) (de “Overeenkomst van Parijs”), is op 4 november 2016 in werking getreden. De partijen bij de Overeenkomst van Parijs zijn overeengekomen de stijging van de wereldwijde gemiddelde temperatuur ruim onder 2 °C boven het pre-industriële niveau te houden en ernaar te blijven streven de stijging te beperken tot 1,5 °C boven het pre-industriële niveau. In het kader van het klimaatpact van Glasgow, dat werd aangenomen op 13 november 2021, heeft de Conferentie van de Partijen bij het UNFCCC, die als vergadering van de partijen bij de Overeenkomst van Parijs fungeert, ook erkend dat een beperking van de stijging van de wereldwijde gemiddelde temperatuur tot 1,5 °C boven het pre-industriële niveau de risico’s en gevolgen van klimaatverandering aanzienlijk zou verminderen, en heeft zij zich ertoe verbonden de streefdoelen voor 2030 tegen eind 2022 aan te scherpen om de ambitiekloof te dichten. |
| --- | --- |

(2)

De Overeenkomst van Parijs (4), die op 12 december 2015 is aangenomen in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (United Nations Framework Convention on Climate Change — UNFCCC) (de “Overeenkomst van Parijs”), is op 4 november 2016 in werking getreden. De partijen bij de Overeenkomst van Parijs zijn overeengekomen de stijging van de wereldwijde gemiddelde temperatuur ruim onder 2 °C boven het pre-industriële niveau te houden en ernaar te blijven streven de stijging te beperken tot 1,5 °C boven het pre-industriële niveau. In het kader van het klimaatpact van Glasgow, dat werd aangenomen op 13 november 2021, heeft de Conferentie van de Partijen bij het UNFCCC, die als vergadering van de partijen bij de Overeenkomst van Parijs fungeert, ook erkend dat een beperking van de stijging van de wereldwijde gemiddelde temperatuur tot 1,5 °C boven het pre-industriële niveau de risico’s en gevolgen van klimaatverandering aanzienlijk zou verminderen, en heeft zij zich ertoe verbonden de streefdoelen voor 2030 tegen eind 2022 aan te scherpen om de ambitiekloof te dichten.

| (3) | De aanpak van klimaat- en andere milieugerelateerde uitdagingen en de verwezenlijking van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs vormen de kern van de Europese Green Deal. Het belang van de Europese Green Deal is alleen maar toegenomen in het licht van de zeer ernstige gevolgen van de COVID-19-pandemie voor de gezondheid en het economische welzijn van de burgers van de Unie. |
| --- | --- |

(3)

De aanpak van klimaat- en andere milieugerelateerde uitdagingen en de verwezenlijking van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs vormen de kern van de Europese Green Deal. Het belang van de Europese Green Deal is alleen maar toegenomen in het licht van de zeer ernstige gevolgen van de COVID-19-pandemie voor de gezondheid en het economische welzijn van de burgers van de Unie.

| (4) | De Unie heeft zich ertoe verbonden de nettobroeikasgasemissies van de hele economie van de Unie tegen 2030 met ten minste 55 % te verminderen ten opzichte van de niveaus van 1990, zoals bevestigd in de actualisering van de nationaal bepaalde bijdrage van de Europese Unie en haar lidstaten die bij het UNFCCC is ingediend namens de Europese Unie en haar lidstaten. |
| --- | --- |

(4)

De Unie heeft zich ertoe verbonden de nettobroeikasgasemissies van de hele economie van de Unie tegen 2030 met ten minste 55 % te verminderen ten opzichte van de niveaus van 1990, zoals bevestigd in de actualisering van de nationaal bepaalde bijdrage van de Europese Unie en haar lidstaten die bij het UNFCCC is ingediend namens de Europese Unie en haar lidstaten.

| (5) | Met Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad (5) is de doelstelling om uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit voor de hele economie te bereiken, in wetgeving verankerd. Bij die verordening is ook het bindende interne streefcijfer van de Unie inzake een reductie van de nettobroeikasgasemissies (emissies na aftrek van verwijderingen) in de Unie tegen 2030 met ten minste 55 % te reduceren ten opzichte van de niveaus van 1990. |
| --- | --- |

(5)

Met Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad (5) is de doelstelling om uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit voor de hele economie te bereiken, in wetgeving verankerd. Bij die verordening is ook het bindende interne streefcijfer van de Unie inzake een reductie van de nettobroeikasgasemissies (emissies na aftrek van verwijderingen) in de Unie tegen 2030 met ten minste 55 % te reduceren ten opzichte van de niveaus van 1990.

| (6) | Het speciaal verslag van de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering (Intergovernmental Panel on Climate Change — IPCC) van 2018 over de gevolgen van mondiale temperatuurstijgingen van 1,5 °C boven pre-industriële niveaus en de daarmee verband houdende mondiale broeikasgasemissietrajecten biedt een sterke wetenschappelijke basis voor de aanpak van de klimaatverandering en illustreert de noodzaak om klimaatactie op te voeren. In dat verslag wordt bevestigd dat, om de kans op extreme weersomstandigheden te verkleinen, de broeikasgasemissies dringend moeten worden verminderd, en dat klimaatverandering tot een mondiale temperatuurstijging van 1,5 °C moet worden beperkt. Bovendien zullen er, als er niet snel matigingstrajecten worden geactiveerd die stroken met de doelstelling om de opwarming van de aarde te beperken tot 1,5 °C boven pre-industriële niveaus, veel duurdere en complexere aanpassingsmaatregelen moeten worden genomen om de gevolgen van hogere niveaus van opwarming van de aarde te voorkomen. De bijdrage van Werkgroep I aan het zesde evaluatieverslag van de IPCC getiteld “Climate Change 2021: The Physical Science Basis” herinnert eraan dat klimaatverandering nu al gevolgen heeft voor elke regio op aarde en voorziet dat er in de komende decennia in alle regio’s sprake zal zijn van meer klimaatverandering. In dat verslag wordt benadrukt dat, tenzij de broeikasgasemissies onmiddellijk, snel en grootschalig worden verminderd, het beperken van de opwarming tot bijna 1,5 °C of zelfs 2 °C niet haalbaar zal zijn. |
| --- | --- |

(6)

Het speciaal verslag van de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering (Intergovernmental Panel on Climate Change — IPCC) van 2018 over de gevolgen van mondiale temperatuurstijgingen van 1,5 °C boven pre-industriële niveaus en de daarmee verband houdende mondiale broeikasgasemissietrajecten biedt een sterke wetenschappelijke basis voor de aanpak van de klimaatverandering en illustreert de noodzaak om klimaatactie op te voeren. In dat verslag wordt bevestigd dat, om de kans op extreme weersomstandigheden te verkleinen, de broeikasgasemissies dringend moeten worden verminderd, en dat klimaatverandering tot een mondiale temperatuurstijging van 1,5 °C moet worden beperkt. Bovendien zullen er, als er niet snel matigingstrajecten worden geactiveerd die stroken met de doelstelling om de opwarming van de aarde te beperken tot 1,5 °C boven pre-industriële niveaus, veel duurdere en complexere aanpassingsmaatregelen moeten worden genomen om de gevolgen van hogere niveaus van opwarming van de aarde te voorkomen. De bijdrage van Werkgroep I aan het zesde evaluatieverslag van de IPCC getiteld “Climate Change 2021: The Physical Science Basis” herinnert eraan dat klimaatverandering nu al gevolgen heeft voor elke regio op aarde en voorziet dat er in de komende decennia in alle regio’s sprake zal zijn van meer klimaatverandering. In dat verslag wordt benadrukt dat, tenzij de broeikasgasemissies onmiddellijk, snel en grootschalig worden verminderd, het beperken van de opwarming tot bijna 1,5 °C of zelfs 2 °C niet haalbaar zal zijn.

| (7) | De Unie voert een ambitieus klimaatbeleid en heeft een regelgevingskader ingesteld om haar streefcijfer inzake een reductie van broeikasgasemissies voor 2030 te bereiken. De wetgeving om dat streefcijfer te halen, bestaat onder meer uit Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (6), waarbij een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten in de Unie (hierna het “EU-ETS” genoemd) is ingesteld dat zorgt voor geharmoniseerde prijzen van broeikasgasemissies op Unieniveau voor energie-intensieve sectoren en subsectoren, Verordening (EU) 2018/842 van het Europees Parlement en de Raad (7), waarbij nationale streefcijfers inzake de reductie van broeikasgasemissies tegen 2030 zijn ingevoerd, en Verordening (EU) 2018/841 van het Europees Parlement en de Raad (8), waarbij de lidstaten verplicht wordt de broeikasgasemissies in de sector van landgebruik te compenseren met de verwijdering van broeikasgassen uit de atmosfeer. |
| --- | --- |

(7)

De Unie voert een ambitieus klimaatbeleid en heeft een regelgevingskader ingesteld om haar streefcijfer inzake een reductie van broeikasgasemissies voor 2030 te bereiken. De wetgeving om dat streefcijfer te halen, bestaat onder meer uit Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (6), waarbij een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten in de Unie (hierna het “EU-ETS” genoemd) is ingesteld dat zorgt voor geharmoniseerde prijzen van broeikasgasemissies op Unieniveau voor energie-intensieve sectoren en subsectoren, Verordening (EU) 2018/842 van het Europees Parlement en de Raad (7), waarbij nationale streefcijfers inzake de reductie van broeikasgasemissies tegen 2030 zijn ingevoerd, en Verordening (EU) 2018/841 van het Europees Parlement en de Raad (8), waarbij de lidstaten verplicht wordt de broeikasgasemissies in de sector van landgebruik te compenseren met de verwijdering van broeikasgassen uit de atmosfeer.

| (8) | Hoewel de Unie haar interne broeikasgasemissies aanzienlijk heeft verminderd, zijn de broeikasgasemissies die in de invoer naar de Unie zijn vervat, toegenomen, waardoor de inspanningen van de Unie om haar mondiale broeikasgasemissievoetafdruk te verkleinen, worden ondermijnd. De Unie heeft de verantwoordelijkheid om een leidersrol op het gebied van mondiale klimaatactie op zich te blijven nemen. |
| --- | --- |

(8)

Hoewel de Unie haar interne broeikasgasemissies aanzienlijk heeft verminderd, zijn de broeikasgasemissies die in de invoer naar de Unie zijn vervat, toegenomen, waardoor de inspanningen van de Unie om haar mondiale broeikasgasemissievoetafdruk te verkleinen, worden ondermijnd. De Unie heeft de verantwoordelijkheid om een leidersrol op het gebied van mondiale klimaatactie op zich te blijven nemen.

| (9) | Zolang een aanzienlijk aantal internationale partners van de Unie een beleid voeren waarmee zij niet hetzelfde niveau van klimaatambitie als dat van de Unie halen, bestaat er een risico van koolstoflekkage. Er is sprake van koolstoflekkage wanneer, als gevolg van kosten in verband met klimaatbeleid, bedrijven in bepaalde sectoren of subsectoren van de industrie hun productie overbrengen naar andere landen of wanneer invoer uit die landen gelijkwaardige producten vervangt die minder broeikasgasintensief zijn. Dergelijke situaties kunnen immers de totale wereldwijde uitstoot doen toenemen, waardoor de beperking van de broeikasgasemissies in het gedrang komt, terwijl deze dringend noodzakelijk is om de stijging van de wereldwijde gemiddelde temperatuur ruim onder 2 °C boven pre-industriële niveaus te houden en ernaar te blijven streven de temperatuurstijging te beperken tot 1,5 °C boven pre-industriële niveaus. Naarmate de Unie haar klimaatambitie verhoogt, zou dat risico van koolstoflekkage de doeltreffendheid van het emissiereductiebeleid van de Unie kunnen ondermijnen. |
| --- | --- |

(9)

Zolang een aanzienlijk aantal internationale partners van de Unie een beleid voeren waarmee zij niet hetzelfde niveau van klimaatambitie als dat van de Unie halen, bestaat er een risico van koolstoflekkage. Er is sprake van koolstoflekkage wanneer, als gevolg van kosten in verband met klimaatbeleid, bedrijven in bepaalde sectoren of subsectoren van de industrie hun productie overbrengen naar andere landen of wanneer invoer uit die landen gelijkwaardige producten vervangt die minder broeikasgasintensief zijn. Dergelijke situaties kunnen immers de totale wereldwijde uitstoot doen toenemen, waardoor de beperking van de broeikasgasemissies in het gedrang komt, terwijl deze dringend noodzakelijk is om de stijging van de wereldwijde gemiddelde temperatuur ruim onder 2 °C boven pre-industriële niveaus te houden en ernaar te blijven streven de temperatuurstijging te beperken tot 1,5 °C boven pre-industriële niveaus. Naarmate de Unie haar klimaatambitie verhoogt, zou dat risico van koolstoflekkage de doeltreffendheid van het emissiereductiebeleid van de Unie kunnen ondermijnen.

| (10) | Het initiatief voor een mechanisme voor koolstofgrenscorrectie (hierna het “CBAM” genoemd) maakt deel uit van het wetgevingspakket “Fit for 55”. Het CBAM moet als een essentieel element dienen van het instrumentarium van Unie voor de totstandbrenging van een klimaatneutrale Unie uiterlijk in 2050 in overeenstemming met de Overeenkomst van Parijs, doordat het het risico van koolstoflekkage als gevolg van de verhoogde klimaatambitie van de Unie zal tegengaan. Het CBAM zal naar verwachting ook bijdragen aan het bevorderen van decarbonisatie in derde landen. |
| --- | --- |

(10)

Het initiatief voor een mechanisme voor koolstofgrenscorrectie (hierna het “CBAM” genoemd) maakt deel uit van het wetgevingspakket “Fit for 55”. Het CBAM moet als een essentieel element dienen van het instrumentarium van Unie voor de totstandbrenging van een klimaatneutrale Unie uiterlijk in 2050 in overeenstemming met de Overeenkomst van Parijs, doordat het het risico van koolstoflekkage als gevolg van de verhoogde klimaatambitie van de Unie zal tegengaan. Het CBAM zal naar verwachting ook bijdragen aan het bevorderen van decarbonisatie in derde landen.

| (11) | Bestaande mechanismen om het risico van koolstoflekkage aan te pakken in sectoren of subsectoren waarin een dergelijk risico bestaat, bestaan uit de tijdelijke kosteloze toewijzing van EU-ETS-emissierechten en uit financiële maatregelen ter compensatie van indirecte-emissiekosten die voortvloeien uit broeikasgasemissiekosten die in elektriciteitsprijzen worden doorberekend. Die mechanismen zijn vastgesteld in respectievelijk artikel 10 bis, lid 6, en artikel 10 ter van Richtlijn 2003/87/EG. De gratis toewijzing van EU-ETS-emissierechten op het niveau van de best presterende installaties is ten aanzien van bepaalde industriële sectoren een beleidsinstrument om het risico van koolstoflekkage aan te pakken. In vergelijking met volledige veiling verzwakt die gratis toewijzing echter het prijssignaal dat het systeem geeft en ondergraaft zo de stimulansen voor investeringen in verdere reductie van broeikasgasemissies. |
| --- | --- |

(11)

Bestaande mechanismen om het risico van koolstoflekkage aan te pakken in sectoren of subsectoren waarin een dergelijk risico bestaat, bestaan uit de tijdelijke kosteloze toewijzing van EU-ETS-emissierechten en uit financiële maatregelen ter compensatie van indirecte-emissiekosten die voortvloeien uit broeikasgasemissiekosten die in elektriciteitsprijzen worden doorberekend. Die mechanismen zijn vastgesteld in respectievelijk artikel 10 bis, lid 6, en artikel 10 ter van Richtlijn 2003/87/EG. De gratis toewijzing van EU-ETS-emissierechten op het niveau van de best presterende installaties is ten aanzien van bepaalde industriële sectoren een beleidsinstrument om het risico van koolstoflekkage aan te pakken. In vergelijking met volledige veiling verzwakt die gratis toewijzing echter het prijssignaal dat het systeem geeft en ondergraaft zo de stimulansen voor investeringen in verdere reductie van broeikasgasemissies.

| (12) | Het CBAM wil die bestaande mechanismen vervangen door het risico van koolstoflekkage op een andere manier aan te pakken, namelijk door te zorgen voor een gelijkwaardige koolstofbeprijzing van binnenlandse en ingevoerde producten. Om een geleidelijke overgang van het huidige systeem van gratis toewijzingen naar het CBAM te garanderen, moet het CBAM stapsgewijs worden ingevoerd terwijl de gratis toewijzing in sectoren die onder het CBAM vallen, dienovereenkomstig wordt afgebouwd. De gecombineerde en tijdelijke toepassing van gratis toegewezen EU-ETS-emissierechten en het CBAM mag er in geen geval toe leiden dat Uniegoederen gunstiger worden behandeld dan goederen die in het douanegebied van de Unie worden ingevoerd. |
| --- | --- |

(12)

Het CBAM wil die bestaande mechanismen vervangen door het risico van koolstoflekkage op een andere manier aan te pakken, namelijk door te zorgen voor een gelijkwaardige koolstofbeprijzing van binnenlandse en ingevoerde producten. Om een geleidelijke overgang van het huidige systeem van gratis toewijzingen naar het CBAM te garanderen, moet het CBAM stapsgewijs worden ingevoerd terwijl de gratis toewijzing in sectoren die onder het CBAM vallen, dienovereenkomstig wordt afgebouwd. De gecombineerde en tijdelijke toepassing van gratis toegewezen EU-ETS-emissierechten en het CBAM mag er in geen geval toe leiden dat Uniegoederen gunstiger worden behandeld dan goederen die in het douanegebied van de Unie worden ingevoerd.

| (13) | De koolstofprijs stijgt en bedrijven hebben behoefte aan zichtbaarheid, voorspelbaarheid en rechtszekerheid op lange termijn om hun beslissingen over investeringen in het koolstofvrij maken van industriële processen te kunnen nemen. Om het rechtskader voor de bestrijding van koolstoflekkage te versterken, moet daarom een duidelijk traject worden vastgesteld voor de geleidelijke verdere uitbreiding van het toepassingsgebied van het CBAM tot producten, sectoren en subsectoren die een risico op koolstoflekkage lopen. |
| --- | --- |

(13)

De koolstofprijs stijgt en bedrijven hebben behoefte aan zichtbaarheid, voorspelbaarheid en rechtszekerheid op lange termijn om hun beslissingen over investeringen in het koolstofvrij maken van industriële processen te kunnen nemen. Om het rechtskader voor de bestrijding van koolstoflekkage te versterken, moet daarom een duidelijk traject worden vastgesteld voor de geleidelijke verdere uitbreiding van het toepassingsgebied van het CBAM tot producten, sectoren en subsectoren die een risico op koolstoflekkage lopen.

| (14) | Het CBAM strekt ertoe het risico van koolstoflekkage te voorkomen, maar deze verordening zou producenten uit derde landen ook stimuleren om technologieën toe te passen die efficiënter zijn in de reductie van broeikasgassen, zodat minder uitstoot wordt gegenereerd. Daarom wordt verwacht dat het CBAM op doeltreffende wijze de reductie van broeikasgasemissies in derde landen zal ondersteunen. |
| --- | --- |

(14)

Het CBAM strekt ertoe het risico van koolstoflekkage te voorkomen, maar deze verordening zou producenten uit derde landen ook stimuleren om technologieën toe te passen die efficiënter zijn in de reductie van broeikasgassen, zodat minder uitstoot wordt gegenereerd. Daarom wordt verwacht dat het CBAM op doeltreffende wijze de reductie van broeikasgasemissies in derde landen zal ondersteunen.

| (15) | Als instrument om koolstoflekkage te voorkomen en broeikasgasemissies te beperken, moet het CBAM ervoor zorgen dat ingevoerde producten worden onderworpen aan een regelgevingssysteem dat koolstofkosten toepast die gelijkwaardig zijn aan de uit hoofde van het EU-ETS opgelegde kosten, met als resultaat een koolstofprijs die gelijkwaardig is voor binnenlandse en ingevoerde producten. Het CBAM is een klimaatmaatregel die de reductie van de wereldwijde broeikasgasemissies moet ondersteunen en het risico van koolstoflekkage moet voorkomen, waarbij de verenigbaarheid met de regelgeving van de Wereldhandelsorganisatie moet worden gewaarborgd. |
| --- | --- |

(15)

Als instrument om koolstoflekkage te voorkomen en broeikasgasemissies te beperken, moet het CBAM ervoor zorgen dat ingevoerde producten worden onderworpen aan een regelgevingssysteem dat koolstofkosten toepast die gelijkwaardig zijn aan de uit hoofde van het EU-ETS opgelegde kosten, met als resultaat een koolstofprijs die gelijkwaardig is voor binnenlandse en ingevoerde producten. Het CBAM is een klimaatmaatregel die de reductie van de wereldwijde broeikasgasemissies moet ondersteunen en het risico van koolstoflekkage moet voorkomen, waarbij de verenigbaarheid met de regelgeving van de Wereldhandelsorganisatie moet worden gewaarborgd.

| (16) | Deze verordening moet van toepassing zijn op goederen die vanuit derde landen in het douanegebied van de Unie worden ingevoerd, behalve wanneer de productie ervan reeds onderworpen is geweest aan het EU-ETS, via de toepassing daarvan op derde landen of gebieden, of aan een koolstofbeprijzingsmechanisme dat volledig aan het EU-ETS is gekoppeld. |
| --- | --- |

(16)

Deze verordening moet van toepassing zijn op goederen die vanuit derde landen in het douanegebied van de Unie worden ingevoerd, behalve wanneer de productie ervan reeds onderworpen is geweest aan het EU-ETS, via de toepassing daarvan op derde landen of gebieden, of aan een koolstofbeprijzingsmechanisme dat volledig aan het EU-ETS is gekoppeld.

| (17) | Om ervoor te zorgen dat de overgang naar een koolstofneutrale economie voortdurend gepaard gaat met economische en sociale cohesie, moet bij de toekomstige herziening van deze verordening rekening worden gehouden met de bijzondere kenmerken en beperkingen van de in artikel 349 VWEU bedoelde ultraperifere gebieden en van eilandstaten die deel uitmaken van het douanegebied van de Unie, zonder afbreuk te doen aan de integriteit en samenhang van de rechtsorde van de Unie, met inbegrip van de interne markt en het gemeenschappelijk beleid. |
| --- | --- |

(17)

Om ervoor te zorgen dat de overgang naar een koolstofneutrale economie voortdurend gepaard gaat met economische en sociale cohesie, moet bij de toekomstige herziening van deze verordening rekening worden gehouden met de bijzondere kenmerken en beperkingen van de in artikel 349 VWEU bedoelde ultraperifere gebieden en van eilandstaten die deel uitmaken van het douanegebied van de Unie, zonder afbreuk te doen aan de integriteit en samenhang van de rechtsorde van de Unie, met inbegrip van de interne markt en het gemeenschappelijk beleid.

| (18) | Om het risico van koolstoflekkage in offshore-installaties te voorkomen, moet deze verordening van toepassing zijn op goederen of uit die goederen voortkomende veredelingsproducten in het kader van een regeling actieve veredeling, die naar een kunstmatig eiland, een vaste of drijvende structuur of enige andere structuur op het continentaal plat of in de exclusieve economische zone van een lidstaat worden gebracht, indien dat continentaal plat of die exclusieve economische zone zich in de onmiddellijke nabijheid van het douanegebied van de Unie bevindt. Aan de Commissie moeten uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om gedetailleerde voorwaarden vast te stellen voor de toepassing van het CBAM op dergelijke goederen. |
| --- | --- |

(18)

Om het risico van koolstoflekkage in offshore-installaties te voorkomen, moet deze verordening van toepassing zijn op goederen of uit die goederen voortkomende veredelingsproducten in het kader van een regeling actieve veredeling, die naar een kunstmatig eiland, een vaste of drijvende structuur of enige andere structuur op het continentaal plat of in de exclusieve economische zone van een lidstaat worden gebracht, indien dat continentaal plat of die exclusieve economische zone zich in de onmiddellijke nabijheid van het douanegebied van de Unie bevindt. Aan de Commissie moeten uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om gedetailleerde voorwaarden vast te stellen voor de toepassing van het CBAM op dergelijke goederen.

| (19) | De broeikasgasemissies die aan het CBAM onderworpen moeten zijn, moeten overeenstemmen met de broeikasgasemissies die onder bijlage I bij Richtlijn 2003/87/EG vallen, namelijk koolstofdioxide (“CO2”) en, waar van toepassing, stikstofoxide en perfluorkoolwaterstoffen. Het CBAM moet in eerste instantie van toepassing zijn op directe emissies van die broeikasgassen vanaf het tijdstip van de productie van goederen tot de invoer van die goederen in het douanegebied van de Unie, zodat het toepassingsgebied van het EU-ETS wordt weerspiegeld om de samenhang te waarborgen. Het CBAM moet ook van toepassing zijn op indirecte emissies. Die indirecte emissies zijn de emissies die voortvloeien uit de opwekking van elektriciteit die wordt gebruikt voor de productie van de goederen waarop deze verordening van toepassing is. De opname van indirecte emissies zou de milieu-effectiviteit van het CBAM en de ambitie ervan om bij te dragen aan de bestrijding van de klimaatverandering verder verbeteren. Indirecte emissies mogen echter in eerste instantie niet in aanmerking worden genomen voor de goederen waarvoor in de Unie financiële maatregelen gelden die een compensatie vormen voor indirecte emissiekosten als gevolg van in de elektriciteitsprijzen doorberekende broeikasgasemissiekosten. Die goederen staan vermeld in bijlage II bij deze verordening. Toekomstige herzieningen van het EU-ETS in Richtlijn 2003/87/EG en met name herzieningen van de compensatiemaatregelen voor de indirecte kosten moeten naar behoren worden weerspiegeld wat het toepassingsgebied van het CBAM betreft. Tijdens de overgangsperiode moeten gegevens worden verzameld om de methode voor de berekening van indirecte emissies nader te bepalen. In die methode moet rekening worden gehouden met de hoeveelheid elektriciteit die wordt gebruikt voor de productie van de in bijlage I bij deze verordening vermelde goederen, alsook het land van oorsprong, de opwekkingsbron en de emissiefactoren in verband met die elektriciteit. De specifieke methode moet nader worden bepaald om te komen tot de meest geschikte manier om koolstoflekkage te voorkomen en de milieu-integriteit van het CBAM te waarborgen. |
| --- | --- |

(19)

De broeikasgasemissies die aan het CBAM onderworpen moeten zijn, moeten overeenstemmen met de broeikasgasemissies die onder bijlage I bij Richtlijn 2003/87/EG vallen, namelijk koolstofdioxide (“CO2”) en, waar van toepassing, stikstofoxide en perfluorkoolwaterstoffen. Het CBAM moet in eerste instantie van toepassing zijn op directe emissies van die broeikasgassen vanaf het tijdstip van de productie van goederen tot de invoer van die goederen in het douanegebied van de Unie, zodat het toepassingsgebied van het EU-ETS wordt weerspiegeld om de samenhang te waarborgen. Het CBAM moet ook van toepassing zijn op indirecte emissies. Die indirecte emissies zijn de emissies die voortvloeien uit de opwekking van elektriciteit die wordt gebruikt voor de productie van de goederen waarop deze verordening van toepassing is. De opname van indirecte emissies zou de milieu-effectiviteit van het CBAM en de ambitie ervan om bij te dragen aan de bestrijding van de klimaatverandering verder verbeteren. Indirecte emissies mogen echter in eerste instantie niet in aanmerking worden genomen voor de goederen waarvoor in de Unie financiële maatregelen gelden die een compensatie vormen voor indirecte emissiekosten als gevolg van in de elektriciteitsprijzen doorberekende broeikasgasemissiekosten. Die goederen staan vermeld in bijlage II bij deze verordening. Toekomstige herzieningen van het EU-ETS in Richtlijn 2003/87/EG en met name herzieningen van de compensatiemaatregelen voor de indirecte kosten moeten naar behoren worden weerspiegeld wat het toepassingsgebied van het CBAM betreft. Tijdens de overgangsperiode moeten gegevens worden verzameld om de methode voor de berekening van indirecte emissies nader te bepalen. In die methode moet rekening worden gehouden met de hoeveelheid elektriciteit die wordt gebruikt voor de productie van de in bijlage I bij deze verordening vermelde goederen, alsook het land van oorsprong, de opwekkingsbron en de emissiefactoren in verband met die elektriciteit. De specifieke methode moet nader worden bepaald om te komen tot de meest geschikte manier om koolstoflekkage te voorkomen en de milieu-integriteit van het CBAM te waarborgen.

| (20) | Het EU-ETS en het CBAM delen een gemeenschappelijke doelstelling om met behulp van specifieke emissierechten of certificaten de prijs te bepalen van broeikasgasemissies die in dezelfde sectoren en goederen zijn ingebed. Beide systemen hebben een regelgevend karakter en zijn gerechtvaardigd door de behoefte aan broeikasgasemissies aan banden te leggen, in overeenstemming met de bij Verordening (EU) 2021/1119 in het Unierecht vastgestelde bindende milieudoelstelling om de nettobroeikasgasemissies van de Unie tegen 2030 met ten minste 55 % te verminderen ten opzichte van de niveaus van 1990 en met de doelstelling om uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit in de gehele economie te bereiken. |
| --- | --- |

(20)

Het EU-ETS en het CBAM delen een gemeenschappelijke doelstelling om met behulp van specifieke emissierechten of certificaten de prijs te bepalen van broeikasgasemissies die in dezelfde sectoren en goederen zijn ingebed. Beide systemen hebben een regelgevend karakter en zijn gerechtvaardigd door de behoefte aan broeikasgasemissies aan banden te leggen, in overeenstemming met de bij Verordening (EU) 2021/1119 in het Unierecht vastgestelde bindende milieudoelstelling om de nettobroeikasgasemissies van de Unie tegen 2030 met ten minste 55 % te verminderen ten opzichte van de niveaus van 1990 en met de doelstelling om uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit in de gehele economie te bereiken.

| (21) | Terwijl het EU-ETS het totale aantal verleende emissierechten (het “plafond”) vaststelt voor de broeikasgasemissies uit activiteiten die binnen het toepassingsgebied van het systeem vallen, en toestaat dat emissierechten worden verhandeld (het “cap and trade”-systeem), mag het CBAM geen kwantitatieve invoerbeperkingen opleggen, om het handelsverkeer niet te belemmeren. Voorts is het EU-ETS van toepassing op installaties in de Unie, terwijl het CBAM moet gelden voor bepaalde goederen die in het douanegebied van de Unie worden ingevoerd. |
| --- | --- |

(21)

Terwijl het EU-ETS het totale aantal verleende emissierechten (het “plafond”) vaststelt voor de broeikasgasemissies uit activiteiten die binnen het toepassingsgebied van het systeem vallen, en toestaat dat emissierechten worden verhandeld (het “cap and trade”-systeem), mag het CBAM geen kwantitatieve invoerbeperkingen opleggen, om het handelsverkeer niet te belemmeren. Voorts is het EU-ETS van toepassing op installaties in de Unie, terwijl het CBAM moet gelden voor bepaalde goederen die in het douanegebied van de Unie worden ingevoerd.

| (22) | In vergelijking met het EU-ETS heeft het CBAM enkele specifieke kenmerken, onder meer met betrekking tot de berekening van de prijs van CBAM-certificaten, de mogelijkheden om CBAM-certificaten te verhandelen, en de geldigheidsduur daarvan. Die kenmerken zijn nodig om de doeltreffendheid van het CBAM als maatregel ter voorkoming van koolstoflekkage op termijn te behouden. Zij zorgen er ook voor dat het beheer van het CBAM-systeem de exploitanten niet te veel nalevingslasten oplegt en niet te veel administratieve middelen vergt, terwijl exploitanten een gelijkwaardig niveau van flexibiliteit wordt geboden als onder het EU-ETS. Het waarborgen van een dergelijk evenwicht is van bijzonder belang voor de betrokken kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s). |
| --- | --- |

(22)

In vergelijking met het EU-ETS heeft het CBAM enkele specifieke kenmerken, onder meer met betrekking tot de berekening van de prijs van CBAM-certificaten, de mogelijkheden om CBAM-certificaten te verhandelen, en de geldigheidsduur daarvan. Die kenmerken zijn nodig om de doeltreffendheid van het CBAM als maatregel ter voorkoming van koolstoflekkage op termijn te behouden. Zij zorgen er ook voor dat het beheer van het CBAM-systeem de exploitanten niet te veel nalevingslasten oplegt en niet te veel administratieve middelen vergt, terwijl exploitanten een gelijkwaardig niveau van flexibiliteit wordt geboden als onder het EU-ETS. Het waarborgen van een dergelijk evenwicht is van bijzonder belang voor de betrokken kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s).

| (23) | Om zijn doeltreffendheid als maatregel tegen koolstoflekkage te behouden, moet het CBAM nauw aansluiten bij de EU-ETS-prijs. Terwijl de prijs van op de EU-ETS-markt gebrachte emissierechten wordt bepaald via veilingen, moet de prijs van CBAM-certificaten redelijkerwijs aansluiten bij de prijs van dergelijke veilingen aan de hand van wekelijks berekende gemiddelden. Dergelijke weekgemiddelden sluiten nauw aan bij de prijsschommelingen van het EU-ETS en bieden importeurs een redelijke marge om te profiteren van de prijsveranderingen van het EU-ETS, terwijl ook wordt gegarandeerd dat het systeem voor de bestuurlijke autoriteiten beheersbaar blijft. |
| --- | --- |

(23)

Om zijn doeltreffendheid als maatregel tegen koolstoflekkage te behouden, moet het CBAM nauw aansluiten bij de EU-ETS-prijs. Terwijl de prijs van op de EU-ETS-markt gebrachte emissierechten wordt bepaald via veilingen, moet de prijs van CBAM-certificaten redelijkerwijs aansluiten bij de prijs van dergelijke veilingen aan de hand van wekelijks berekende gemiddelden. Dergelijke weekgemiddelden sluiten nauw aan bij de prijsschommelingen van het EU-ETS en bieden importeurs een redelijke marge om te profiteren van de prijsveranderingen van het EU-ETS, terwijl ook wordt gegarandeerd dat het systeem voor de bestuurlijke autoriteiten beheersbaar blijft.

| (24) | In het EU-ETS bepaalt het plafond het aanbod van emissierechten en geeft dat plafond zekerheid over de maximale uitstoot van broeikasgassen. De koolstofprijs wordt bepaald aan de hand van dat aanbod en de marktvraag. Schaarste is noodzakelijk voor een prijsprikkel. Deze verordening is niet bedoeld om aan importeurs een plafond op te leggen met betrekking tot het aantal CBAM-certificaten waarover zij kunnen beschikken; als importeurs CBAM-certificaten zouden kunnen verhandelen en het gebruik ervan zouden kunnen uitstellen, zouden er situaties kunnen ontstaan waarin de prijs voor die certificaten niet meer zou aansluiten bij de ontwikkeling van de prijs in het EU-ETS. Een dergelijke situatie zou de prikkel voor decarbonisatie verzwakken en zo koolstoflekkage in de hand werken en de overkoepelende klimaatdoelstelling van het CBAM ondergraven. Het zou ook kunnen leiden tot verschillende prijzen voor exploitanten uit verschillende landen. De beperkingen ten aanzien van de mogelijkheden om CBAM-certificaten te verhandelen en het gebruik ervan uit te stellen, worden daarom gerechtvaardigd door de behoefte om te voorkomen dat de doeltreffendheid en de klimaatdoelstelling van het CBAM worden ondergraven, en om te garanderen dat exploitanten uit verschillende landen gelijk worden behandeld. Om importeurs echter hun kosten te laten optimaliseren, moet deze verordening voorzien in een systeem waarbij de autoriteiten een bepaald overschot aan certificaten kunnen terugkopen van importeurs. Dat overschot moet worden vastgesteld op een niveau dat importeurs een redelijke marge biedt om hun kosten tijdens de geldigheidsduur van de certificaten doeltreffend te beheren terwijl het effect van prijsdoorgifte als geheel behouden blijft, waardoor de milieudoelstelling van het CBAM behouden blijft. |
| --- | --- |

(24)

In het EU-ETS bepaalt het plafond het aanbod van emissierechten en geeft dat plafond zekerheid over de maximale uitstoot van broeikasgassen. De koolstofprijs wordt bepaald aan de hand van dat aanbod en de marktvraag. Schaarste is noodzakelijk voor een prijsprikkel. Deze verordening is niet bedoeld om aan importeurs een plafond op te leggen met betrekking tot het aantal CBAM-certificaten waarover zij kunnen beschikken; als importeurs CBAM-certificaten zouden kunnen verhandelen en het gebruik ervan zouden kunnen uitstellen, zouden er situaties kunnen ontstaan waarin de prijs voor die certificaten niet meer zou aansluiten bij de ontwikkeling van de prijs in het EU-ETS. Een dergelijke situatie zou de prikkel voor decarbonisatie verzwakken en zo koolstoflekkage in de hand werken en de overkoepelende klimaatdoelstelling van het CBAM ondergraven. Het zou ook kunnen leiden tot verschillende prijzen voor exploitanten uit verschillende landen. De beperkingen ten aanzien van de mogelijkheden om CBAM-certificaten te verhandelen en het gebruik ervan uit te stellen, worden daarom gerechtvaardigd door de behoefte om te voorkomen dat de doeltreffendheid en de klimaatdoelstelling van het CBAM worden ondergraven, en om te garanderen dat exploitanten uit verschillende landen gelijk worden behandeld. Om importeurs echter hun kosten te laten optimaliseren, moet deze verordening voorzien in een systeem waarbij de autoriteiten een bepaald overschot aan certificaten kunnen terugkopen van importeurs. Dat overschot moet worden vastgesteld op een niveau dat importeurs een redelijke marge biedt om hun kosten tijdens de geldigheidsduur van de certificaten doeltreffend te beheren terwijl het effect van prijsdoorgifte als geheel behouden blijft, waardoor de milieudoelstelling van het CBAM behouden blijft.

| (25) | Aangezien het CBAM van toepassing zou zijn op de invoer van goederen in het douanegebied van de Unie en niet op installaties, zouden bepaalde aanpassingen en vereenvoudigingen ook in het CBAM toepassing moeten vinden. Eén zulke vereenvoudiging moet de invoering van een eenvoudig en toegankelijk aangiftesysteem zijn waarmee importeurs de totale geverifieerde broeikasgasemissies rapporteren die zijn ingebed in goederen die in een bepaald kalenderjaar zijn ingevoerd. Er moet ook een ander tijdschema dan de nalevingscyclus van het EU-ETS worden toegepast om knelpunten te voorkomen die zouden kunnen voortvloeien uit de verplichtingen voor geaccrediteerde verificateurs uit hoofde van deze verordening en Richtlijn 2003/87/EG. |
| --- | --- |

(25)

Aangezien het CBAM van toepassing zou zijn op de invoer van goederen in het douanegebied van de Unie en niet op installaties, zouden bepaalde aanpassingen en vereenvoudigingen ook in het CBAM toepassing moeten vinden. Eén zulke vereenvoudiging moet de invoering van een eenvoudig en toegankelijk aangiftesysteem zijn waarmee importeurs de totale geverifieerde broeikasgasemissies rapporteren die zijn ingebed in goederen die in een bepaald kalenderjaar zijn ingevoerd. Er moet ook een ander tijdschema dan de nalevingscyclus van het EU-ETS worden toegepast om knelpunten te voorkomen die zouden kunnen voortvloeien uit de verplichtingen voor geaccrediteerde verificateurs uit hoofde van deze verordening en Richtlijn 2003/87/EG.

| (26) | De lidstaten moeten boetes opleggen voor inbreuken op deze verordening en erop toezien dat die boetes worden gehandhaafd. Meer in het bijzonder moet het boetebedrag voor het verzuim van een toegelaten CBAM-aangever om CBAM-certificaten in te leveren, gelijk zijn aan het bedrag uit hoofde van artikel 16, leden 3 en 4, van Richtlijn 2003/87/EG. Wanneer de goederen echter door een andere persoon dan een toegelaten CBAM-aangever in de Unie zijn binnengebracht zonder aan de verplichtingen uit hoofde van deze verordening te voldoen, moet het bedrag van die boetes hoger zijn om doeltreffend, evenredig en afschrikkend te zijn, waarbij rekening wordt gehouden met het feit dat die persoon niet verplicht is CBAM-certificaten in te leveren. Het opleggen van boetes uit hoofde van deze verordening doet geen afbreuk aan boetes die uit hoofde van Unierecht of nationaal recht kunnen worden opgelegd voor inbreuken op andere relevante verplichtingen, met name die met betrekking tot douanevoorschriften. |
| --- | --- |

(26)

De lidstaten moeten boetes opleggen voor inbreuken op deze verordening en erop toezien dat die boetes worden gehandhaafd. Meer in het bijzonder moet het boetebedrag voor het verzuim van een toegelaten CBAM-aangever om CBAM-certificaten in te leveren, gelijk zijn aan het bedrag uit hoofde van artikel 16, leden 3 en 4, van Richtlijn 2003/87/EG. Wanneer de goederen echter door een andere persoon dan een toegelaten CBAM-aangever in de Unie zijn binnengebracht zonder aan de verplichtingen uit hoofde van deze verordening te voldoen, moet het bedrag van die boetes hoger zijn om doeltreffend, evenredig en afschrikkend te zijn, waarbij rekening wordt gehouden met het feit dat die persoon niet verplicht is CBAM-certificaten in te leveren. Het opleggen van boetes uit hoofde van deze verordening doet geen afbreuk aan boetes die uit hoofde van Unierecht of nationaal recht kunnen worden opgelegd voor inbreuken op andere relevante verplichtingen, met name die met betrekking tot douanevoorschriften.

| (27) | Waar het EU-ETS van toepassing is op bepaalde productieprocessen en -activiteiten, moet het CBAM zich richten op de overeenkomstige invoer van goederen. Te dien einde moeten de ingevoerde goederen duidelijk worden geïdentificeerd aan de hand van hun indeling in de gecombineerde nomenclatuur (“GN”) zoals vastgesteld in Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad (9) en worden gekoppeld aan de ingebedde emissies. |
| --- | --- |

(27)

Waar het EU-ETS van toepassing is op bepaalde productieprocessen en -activiteiten, moet het CBAM zich richten op de overeenkomstige invoer van goederen. Te dien einde moeten de ingevoerde goederen duidelijk worden geïdentificeerd aan de hand van hun indeling in de gecombineerde nomenclatuur (“GN”) zoals vastgesteld in Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad (9) en worden gekoppeld aan de ingebedde emissies.

| (28) | De onder het CBAM vallende goederen of daaruit voortkomende veredelingsproducten moeten de activiteiten weerspiegelen die onder het EU-ETS vallen, omdat dat systeem gebaseerd is op kwantitatieve en kwalitatieve criteria die verband houden met de milieudoelstelling van Richtlijn 2003/87/EG, en het meest omvattende regelgevingssysteem voor broeikasgasemissies in de Unie vormt. |
| --- | --- |

(28)

De onder het CBAM vallende goederen of daaruit voortkomende veredelingsproducten moeten de activiteiten weerspiegelen die onder het EU-ETS vallen, omdat dat systeem gebaseerd is op kwantitatieve en kwalitatieve criteria die verband houden met de milieudoelstelling van Richtlijn 2003/87/EG, en het meest omvattende regelgevingssysteem voor broeikasgasemissies in de Unie vormt.

| (29) | Door het toepassingsgebied van het CBAM zo te definiëren dat het de activiteiten weerspiegelt die onder het EU-ETS vallen, zou ook worden voorkomen dat ingevoerde producten minder gunstig worden behandeld dan soortgelijke producten van binnenlandse oorsprong. |
| --- | --- |

(29)

Door het toepassingsgebied van het CBAM zo te definiëren dat het de activiteiten weerspiegelt die onder het EU-ETS vallen, zou ook worden voorkomen dat ingevoerde producten minder gunstig worden behandeld dan soortgelijke producten van binnenlandse oorsprong.

| (30) | Het uiteindelijke doel van het CBAM is om tot een brede productdekking te komen, maar het zou verstandig zijn om van start te gaan met slechts een klein aantal sectoren met relatief homogene goederen waarin een risico van koolstoflekkage bestaat. Uniesectoren die geacht worden risico op koolstoflekkage te lopen, zijn vermeld in Gedelegeerd Besluit (EU) 2019/708 van de Commissie (10). |
| --- | --- |

(30)

Het uiteindelijke doel van het CBAM is om tot een brede productdekking te komen, maar het zou verstandig zijn om van start te gaan met slechts een klein aantal sectoren met relatief homogene goederen waarin een risico van koolstoflekkage bestaat. Uniesectoren die geacht worden risico op koolstoflekkage te lopen, zijn vermeld in Gedelegeerd Besluit (EU) 2019/708 van de Commissie (10).

| (31) | De goederen waarop deze verordening betrekking moet hebben, moeten worden geselecteerd na een zorgvuldige analyse van het gewicht dat zij vertegenwoordigen in termen van gecumuleerde broeikasgasemissies en risico op koolstoflekkage in de overeenkomstige EU-ETS-sectoren, waarbij de complexiteit en de administratieve lasten voor de betrokken exploitanten worden beperkt. Bij de selectie moet met name rekening worden gehouden met onder het EU-ETS vallende basismaterialen en basisproducten om te garanderen dat op emissies die zijn ingebed in in de Unie ingevoerde emissie-intensieve producten een koolstofprijs van toepassing is die gelijkwaardig is aan de prijs die wordt toegepast op producten uit de Unie, en om het risico op koolstoflekkage te beperken. De selectie moet worden beperkt aan de hand van de volgende criteria: ten eerste, het sectorgewicht in termen van emissies, namelijk de vraag of de sector een van de grootste geaggregeerde producenten van broeikasgasemissies is; ten tweede, de sectorblootstelling aan een significant risico op koolstoflekkage, zoals omschreven in Richtlijn 2003/87/EG, en ten derde, het noodzakelijke evenwicht tussen een brede productdekking op het gebied van broeikasgasemissies en de beperking van de complexiteit en de administratieve lasten. |
| --- | --- |

(31)

De goederen waarop deze verordening betrekking moet hebben, moeten worden geselecteerd na een zorgvuldige analyse van het gewicht dat zij vertegenwoordigen in termen van gecumuleerde broeikasgasemissies en risico op koolstoflekkage in de overeenkomstige EU-ETS-sectoren, waarbij de complexiteit en de administratieve lasten voor de betrokken exploitanten worden beperkt. Bij de selectie moet met name rekening worden gehouden met onder het EU-ETS vallende basismaterialen en basisproducten om te garanderen dat op emissies die zijn ingebed in in de Unie ingevoerde emissie-intensieve producten een koolstofprijs van toepassing is die gelijkwaardig is aan de prijs die wordt toegepast op producten uit de Unie, en om het risico op koolstoflekkage te beperken. De selectie moet worden beperkt aan de hand van de volgende criteria: ten eerste, het sectorgewicht in termen van emissies, namelijk de vraag of de sector een van de grootste geaggregeerde producenten van broeikasgasemissies is; ten tweede, de sectorblootstelling aan een significant risico op koolstoflekkage, zoals omschreven in Richtlijn 2003/87/EG, en ten derde, het noodzakelijke evenwicht tussen een brede productdekking op het gebied van broeikasgasemissies en de beperking van de complexiteit en de administratieve lasten.

| (32) | Aan de hand van het eerste criterium zouden naar gecumuleerde emissies de volgende industriesectoren in de lijst kunnen worden opgenomen: ijzer en staal, raffinaderijen, cement, aluminium, organische chemische basisproducten, waterstof en meststoffen. |
| --- | --- |

(32)

Aan de hand van het eerste criterium zouden naar gecumuleerde emissies de volgende industriesectoren in de lijst kunnen worden opgenomen: ijzer en staal, raffinaderijen, cement, aluminium, organische chemische basisproducten, waterstof en meststoffen.

| (33) | Vanwege hun specifieke eigenschappen moeten sommige sectoren die in Gedelegeerd Besluit (EU) 2019/708 zijn opgenomen, in deze fase evenwel niet in deze verordening worden opgenomen. |
| --- | --- |

(33)

Vanwege hun specifieke eigenschappen moeten sommige sectoren die in Gedelegeerd Besluit (EU) 2019/708 zijn opgenomen, in deze fase evenwel niet in deze verordening worden opgenomen.

| (34) | Met name organische chemische stoffen dienen buiten het toepassingsgebied van deze verordening te blijven vanwege technische beperkingen die bij de vaststelling van deze verordening een duidelijke omschrijving van de ingebedde emissies van dergelijke ingevoerde goederen onmogelijk maken. Voor die goederen is de toepasselijke benchmark in het EU-ETS een fundamentele parameter, die in de weg staat aan een ondubbelzinnige toewijzing van emissies die zijn ingebed in afzonderlijke ingevoerde goederen. Voor een gerichtere toewijzing aan organische chemische stoffen zijn meer gegevens en analyses nodig. |
| --- | --- |

(34)

Met name organische chemische stoffen dienen buiten het toepassingsgebied van deze verordening te blijven vanwege technische beperkingen die bij de vaststelling van deze verordening een duidelijke omschrijving van de ingebedde emissies van dergelijke ingevoerde goederen onmogelijk maken. Voor die goederen is de toepasselijke benchmark in het EU-ETS een fundamentele parameter, die in de weg staat aan een ondubbelzinnige toewijzing van emissies die zijn ingebed in afzonderlijke ingevoerde goederen. Voor een gerichtere toewijzing aan organische chemische stoffen zijn meer gegevens en analyses nodig.

| (35) | Soortgelijke technische beperkingen gelden voor raffinageproducten, waarvoor broeikasgasemissies niet ondubbelzinnig kunnen worden toegewezen aan afzonderlijke outputproducten. Tegelijkertijd heeft de relevante benchmark in het EU-ETS niet rechtstreeks betrekking op specifieke producten zoals benzine, diesel of kerosine, maar op de gehele raffinaderij-output. |
| --- | --- |

(35)

Soortgelijke technische beperkingen gelden voor raffinageproducten, waarvoor broeikasgasemissies niet ondubbelzinnig kunnen worden toegewezen aan afzonderlijke outputproducten. Tegelijkertijd heeft de relevante benchmark in het EU-ETS niet rechtstreeks betrekking op specifieke producten zoals benzine, diesel of kerosine, maar op de gehele raffinaderij-output.

| (36) | Aluminiumproducten moeten in het CBAM worden opgenomen, omdat zij het sterkst aan koolstoflekkage zijn blootgesteld. Bovendien staan zij in verschillende industriële toepassingen in directe concurrentie met staalproducten vanwege eigenschappen die sterk lijken op die van staalproducten. |
| --- | --- |

(36)

Aluminiumproducten moeten in het CBAM worden opgenomen, omdat zij het sterkst aan koolstoflekkage zijn blootgesteld. Bovendien staan zij in verschillende industriële toepassingen in directe concurrentie met staalproducten vanwege eigenschappen die sterk lijken op die van staalproducten.

| (37) | Bij de vaststelling van deze verordening is de invoer van waterstof in de Unie relatief laag. Die situatie zal de komende jaren naar verwachting echter aanzienlijk veranderen, aangezien het “Fit for 55”-pakket van de Unie het gebruik van hernieuwbare waterstof bevordert. Voor het koolstofvrij maken van de industrie als geheel zal de vraag naar hernieuwbare waterstof toenemen en bijgevolg leiden tot niet-geïntegreerde productieprocessen in downstreamproducten waarin waterstof een precursor is. De opname van waterstof in het toepassingsgebied van het CBAM is het passende middel om het koolstofvrij maken van waterstof verder te bevorderen. |
| --- | --- |

(37)

Bij de vaststelling van deze verordening is de invoer van waterstof in de Unie relatief laag. Die situatie zal de komende jaren naar verwachting echter aanzienlijk veranderen, aangezien het “Fit for 55”-pakket van de Unie het gebruik van hernieuwbare waterstof bevordert. Voor het koolstofvrij maken van de industrie als geheel zal de vraag naar hernieuwbare waterstof toenemen en bijgevolg leiden tot niet-geïntegreerde productieprocessen in downstreamproducten waarin waterstof een precursor is. De opname van waterstof in het toepassingsgebied van het CBAM is het passende middel om het koolstofvrij maken van waterstof verder te bevorderen.

| (38) | Evenzo moeten bepaalde producten onder het toepassingsgebied van het CBAM worden gebracht ondanks hun lage niveau van ingebedde emissies die vrijkomen tijdens het productieproces, omdat de uitsluiting ervan de kans zou vergroten dat de opname van staalproducten in het CBAM wordt ontweken door een wijziging van het handelspatroon naar downstreamproducten. |
| --- | --- |

(38)

Evenzo moeten bepaalde producten onder het toepassingsgebied van het CBAM worden gebracht ondanks hun lage niveau van ingebedde emissies die vrijkomen tijdens het productieproces, omdat de uitsluiting ervan de kans zou vergroten dat de opname van staalproducten in het CBAM wordt ontweken door een wijziging van het handelspatroon naar downstreamproducten.

| (39) | Omgekeerd mag deze verordening in eerste instantie niet van toepassing zijn op bepaalde producten waar bij de productie geen betekenisvolle emissies ontstaan, zoals schroot, sommige ferrolegeringen en bepaalde meststoffen. |
| --- | --- |

(39)

Omgekeerd mag deze verordening in eerste instantie niet van toepassing zijn op bepaalde producten waar bij de productie geen betekenisvolle emissies ontstaan, zoals schroot, sommige ferrolegeringen en bepaalde meststoffen.

| (40) | De invoer van elektriciteit moet onder het toepassingsgebied van deze verordening worden gebracht, omdat die sector verantwoordelijk is voor 30 % van de totale broeikasgasemissies in de Unie. De verhoogde klimaatambitie van de Unie zou het verschil in koolstofkosten tussen de elektriciteitsproductie in de Unie en in derde landen doen toenemen. Dat verschil, in combinatie met de voortschrijdende koppeling van het elektriciteitsnet van de Unie aan dat van haar buren, zou het risico van koolstoflekkage vergroten door een toename van de invoer van elektriciteit, waarvan een aanzienlijk deel afkomstig is van kolengestookte elektriciteitscentrales. |
| --- | --- |

(40)

De invoer van elektriciteit moet onder het toepassingsgebied van deze verordening worden gebracht, omdat die sector verantwoordelijk is voor 30 % van de totale broeikasgasemissies in de Unie. De verhoogde klimaatambitie van de Unie zou het verschil in koolstofkosten tussen de elektriciteitsproductie in de Unie en in derde landen doen toenemen. Dat verschil, in combinatie met de voortschrijdende koppeling van het elektriciteitsnet van de Unie aan dat van haar buren, zou het risico van koolstoflekkage vergroten door een toename van de invoer van elektriciteit, waarvan een aanzienlijk deel afkomstig is van kolengestookte elektriciteitscentrales.

| (41) | Om buitensporige administratieve lasten voor zowel bevoegde nationale instanties als importeurs te voorkomen, is het passend om te bepalen in welke beperkte gevallen de verplichtingen uit hoofde van deze verordening niet van toepassing moeten zijn. Die de-minimisbepaling doet echter geen afbreuk aan een verdere toepassing van de Unie- of nationaalrechtelijke bepalingen die nodig zijn om de naleving van de verplichtingen uit hoofde van deze verordening en, in het bijzonder, van de douanewetgeving, met inbegrip van fraudepreventie, te waarborgen. |
| --- | --- |

(41)

Om buitensporige administratieve lasten voor zowel bevoegde nationale instanties als importeurs te voorkomen, is het passend om te bepalen in welke beperkte gevallen de verplichtingen uit hoofde van deze verordening niet van toepassing moeten zijn. Die de-minimisbepaling doet echter geen afbreuk aan een verdere toepassing van de Unie- of nationaalrechtelijke bepalingen die nodig zijn om de naleving van de verplichtingen uit hoofde van deze verordening en, in het bijzonder, van de douanewetgeving, met inbegrip van fraudepreventie, te waarborgen.

| (42) | Om te vermijden dat importeurs van onder deze verordening vallende goederen hun verplichtingen uit hoofde van deze verordening moeten vervullen op het tijdstip van invoer, moeten specifieke administratieve maatregelen worden toegepast om te garanderen dat die verplichtingen later worden vervuld. Daarom zullen importeurs alleen onder deze verordening vallende goederen mogen invoeren nadat zij daarvoor een toelating hebben gekregen van de bevoegde autoriteiten. |
| --- | --- |

(42)

Om te vermijden dat importeurs van onder deze verordening vallende goederen hun verplichtingen uit hoofde van deze verordening moeten vervullen op het tijdstip van invoer, moeten specifieke administratieve maatregelen worden toegepast om te garanderen dat die verplichtingen later worden vervuld. Daarom zullen importeurs alleen onder deze verordening vallende goederen mogen invoeren nadat zij daarvoor een toelating hebben gekregen van de bevoegde autoriteiten.

| (43) | De douaneautoriteiten mogen niet toestaan dat goederen door een andere persoon dan een toegelaten CBAM-aangever worden ingevoerd. Overeenkomstig de artikelen 46 en 48 van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad (11) mogen de douaneautoriteiten de goederen controleren, onder meer met betrekking tot de identificatie van de toegelaten CBAM-aangever, de achtcijferige GN-code, de hoeveelheid en het land van oorsprong van de ingevoerde goederen, de datum van aangifte en de douaneregeling. De Commissie moet de risico’s in verband met het CBAM opnemen in de vaststelling van de gemeenschappelijke risicocriteria en -normen op grond van artikel 50 van Verordening (EU) nr. 952/2013. |
| --- | --- |

(43)

De douaneautoriteiten mogen niet toestaan dat goederen door een andere persoon dan een toegelaten CBAM-aangever worden ingevoerd. Overeenkomstig de artikelen 46 en 48 van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad (11) mogen de douaneautoriteiten de goederen controleren, onder meer met betrekking tot de identificatie van de toegelaten CBAM-aangever, de achtcijferige GN-code, de hoeveelheid en het land van oorsprong van de ingevoerde goederen, de datum van aangifte en de douaneregeling. De Commissie moet de risico’s in verband met het CBAM opnemen in de vaststelling van de gemeenschappelijke risicocriteria en -normen op grond van artikel 50 van Verordening (EU) nr. 952/2013.

| (44) | Gedurende een overgangsperiode moeten de douaneautoriteiten aangevers bij de douane in kennis stellen van de verplichting om informatie te melden, teneinde bij te dragen tot de informatieverzameling en tot bewustwording van de noodzaak dat in voorkomend geval de status van toegelaten CBAM-aangevers moet worden aangevraagd. Dergelijke informatie moet door de douaneautoriteiten op passende wijze worden meegedeeld om ervoor te zorgen dat aangevers bij de douane van die verplichting op de hoogte zijn. |
| --- | --- |

(44)

Gedurende een overgangsperiode moeten de douaneautoriteiten aangevers bij de douane in kennis stellen van de verplichting om informatie te melden, teneinde bij te dragen tot de informatieverzameling en tot bewustwording van de noodzaak dat in voorkomend geval de status van toegelaten CBAM-aangevers moet worden aangevraagd. Dergelijke informatie moet door de douaneautoriteiten op passende wijze worden meegedeeld om ervoor te zorgen dat aangevers bij de douane van die verplichting op de hoogte zijn.

| (45) | Het CBAM moet gebaseerd zijn op een aangiftesysteem waarin een toegelaten CBAM-aangever, die meer dan één importeur kan vertegenwoordigen, jaarlijks een aangifte indient van de ingebedde emissies in de in het douanegebied van de Unie ingevoerde goederen en het aantal CBAM-certificaten inlevert dat overeenstemt met de aangegeven emissies. De eerste CBAM-aangifte, voor het kalenderjaar 2026, moet uiterlijk op 31 mei 2027 worden ingediend. |
| --- | --- |

(45)

Het CBAM moet gebaseerd zijn op een aangiftesysteem waarin een toegelaten CBAM-aangever, die meer dan één importeur kan vertegenwoordigen, jaarlijks een aangifte indient van de ingebedde emissies in de in het douanegebied van de Unie ingevoerde goederen en het aantal CBAM-certificaten inlevert dat overeenstemt met de aangegeven emissies. De eerste CBAM-aangifte, voor het kalenderjaar 2026, moet uiterlijk op 31 mei 2027 worden ingediend.

| (46) | Een toegelaten CBAM-aangever moet een vermindering van het aantal in te leveren CBAM-certificaten kunnen aanvragen die overeenstemt met de koolstofprijs die in het land van oorsprong reeds daadwerkelijk voor de aangegeven ingebedde emissies is betaald. |
| --- | --- |

(46)

Een toegelaten CBAM-aangever moet een vermindering van het aantal in te leveren CBAM-certificaten kunnen aanvragen die overeenstemt met de koolstofprijs die in het land van oorsprong reeds daadwerkelijk voor de aangegeven ingebedde emissies is betaald.

| (47) | De aangegeven ingebedde emissies moeten worden geverifieerd door een persoon die is geaccrediteerd door een nationale accreditatie-instantie die is aangewezen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad (12), of op grond van Uitvoeringsverordening (EU) 2018/2067 van de Commissie (13). |
| --- | --- |

(47)

De aangegeven ingebedde emissies moeten worden geverifieerd door een persoon die is geaccrediteerd door een nationale accreditatie-instantie die is aangewezen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad (12), of op grond van Uitvoeringsverordening (EU) 2018/2067 van de Commissie (13).

| (48) | Het CBAM moet exploitanten van productie-installaties in derde landen in staat stellen om zich in het CBAM-register te registreren en hun geverifieerde ingebedde emissies uit de productie van goederen ter beschikking te stellen van toegelaten CBAM-aangevers. Een exploitant moet ervoor kunnen kiezen dat zijn naam, adres en contactgegevens in het CBAM-register niet openbaar toegankelijk worden gemaakt. |
| --- | --- |

(48)

Het CBAM moet exploitanten van productie-installaties in derde landen in staat stellen om zich in het CBAM-register te registreren en hun geverifieerde ingebedde emissies uit de productie van goederen ter beschikking te stellen van toegelaten CBAM-aangevers. Een exploitant moet ervoor kunnen kiezen dat zijn naam, adres en contactgegevens in het CBAM-register niet openbaar toegankelijk worden gemaakt.

| (49) | CBAM-certificaten zouden verschillen van EU-ETS-emissierechten, waarvan de dagelijkse veiling een essentieel kenmerk is. De behoefte om een duidelijke prijs vast te stellen voor CBAM-certificaten, zou een dagelijkse publicatie bijzonder omslachtig en verwarrend maken voor de exploitanten, omdat dagelijkse prijzen bij de publicatie ervan al achterhaald kunnen zijn. Daarom zou een wekelijkse publicatie van CBAM-prijzen nauwkeuriger aansluiten bij de prijsontwikkeling van op de markt gebrachte EU-ETS-emissierechten en dezelfde klimaatdoelstelling nastreven. De berekening van de prijs van CBAM-certificaten moet derhalve worden vastgesteld op basis van een langere termijn, namelijk op weekbasis, dan de in het EU-ETS bepaalde termijn, namelijk op dagbasis. De Commissie moet worden opgedragen die gemiddelde prijs te berekenen en te publiceren. |
| --- | --- |

(49)

CBAM-certificaten zouden verschillen van EU-ETS-emissierechten, waarvan de dagelijkse veiling een essentieel kenmerk is. De behoefte om een duidelijke prijs vast te stellen voor CBAM-certificaten, zou een dagelijkse publicatie bijzonder omslachtig en verwarrend maken voor de exploitanten, omdat dagelijkse prijzen bij de publicatie ervan al achterhaald kunnen zijn. Daarom zou een wekelijkse publicatie van CBAM-prijzen nauwkeuriger aansluiten bij de prijsontwikkeling van op de markt gebrachte EU-ETS-emissierechten en dezelfde klimaatdoelstelling nastreven. De berekening van de prijs van CBAM-certificaten moet derhalve worden vastgesteld op basis van een langere termijn, namelijk op weekbasis, dan de in het EU-ETS bepaalde termijn, namelijk op dagbasis. De Commissie moet worden opgedragen die gemiddelde prijs te berekenen en te publiceren.

| (50) | Om toegelaten CBAM-aangevers de mogelijkheid te geven hun verplichtingen uit hoofde van deze verordening flexibel na te leven en te profiteren van de schommelingen in de prijs van EU-ETS-emissierechten, moeten CBAM-certificaten geldig zijn voor een beperkte periode vanaf de datum van hun aankoop. Toegelaten CBAM-aangevers moeten een deel van de te veel door hen aangekochte certificaten kunnen terugverkopen. Met het oog op de inlevering van CBAM-certificaten moeten toegelaten CBAM-aangevers het vereiste aantal certificaten in de loop van het jaar verzamelen, overeenkomstig de aan elk kwartaaleinde vastgestelde drempels. |
| --- | --- |

(50)

Om toegelaten CBAM-aangevers de mogelijkheid te geven hun verplichtingen uit hoofde van deze verordening flexibel na te leven en te profiteren van de schommelingen in de prijs van EU-ETS-emissierechten, moeten CBAM-certificaten geldig zijn voor een beperkte periode vanaf de datum van hun aankoop. Toegelaten CBAM-aangevers moeten een deel van de te veel door hen aangekochte certificaten kunnen terugverkopen. Met het oog op de inlevering van CBAM-certificaten moeten toegelaten CBAM-aangevers het vereiste aantal certificaten in de loop van het jaar verzamelen, overeenkomstig de aan elk kwartaaleinde vastgestelde drempels.

| (51) | De fysieke kenmerken van elektriciteit als product rechtvaardigen een enigszins andere architectuur binnen het CBAM dan voor andere goederen. Onder duidelijk gespecificeerde voorwaarden moeten standaardwaarden worden gebruikt en toegelaten CBAM-aangevers moeten kunnen vragen dat hun verplichtingen uit hoofde van deze verordening op basis van werkelijke emissies worden berekend. De elektriciteitshandel verschilt van de handel in andere goederen, met name omdat elektriciteit wordt verhandeld via onderling verbonden elektriciteitsnetten, op elektriciteitsbeurzen en volgens specifieke handelsmethoden. Marktkoppeling is een sterk gereglementeerde methode van elektriciteitshandel die het mogelijk maakt om biedingen en aanbiedingen in de hele Unie te bundelen. |
| --- | --- |

(51)

De fysieke kenmerken van elektriciteit als product rechtvaardigen een enigszins andere architectuur binnen het CBAM dan voor andere goederen. Onder duidelijk gespecificeerde voorwaarden moeten standaardwaarden worden gebruikt en toegelaten CBAM-aangevers moeten kunnen vragen dat hun verplichtingen uit hoofde van deze verordening op basis van werkelijke emissies worden berekend. De elektriciteitshandel verschilt van de handel in andere goederen, met name omdat elektriciteit wordt verhandeld via onderling verbonden elektriciteitsnetten, op elektriciteitsbeurzen en volgens specifieke handelsmethoden. Marktkoppeling is een sterk gereglementeerde methode van elektriciteitshandel die het mogelijk maakt om biedingen en aanbiedingen in de hele Unie te bundelen.

| (52) | Om het risico van ontwijking te voorkomen en de traceerbaarheid van werkelijke CO2-emissies afkomstig uit de invoer van elektriciteit en het gebruik daarvan in goederen te verbeteren, mag de berekening van werkelijke emissies uitsluitend worden toegestaan onder bepaalde strikte voorwaarden. Meer bepaald moet worden aangetoond dat de toegewezen interconnectiecapaciteit definitief genomineerd is en dat er een rechtstreekse contractuele relatie bestaat tussen de koper en de producent van de hernieuwbare stroom of tussen de koper en de producent van de stroom met lagere emissies dan de standaardwaarden. |
| --- | --- |

(52)

Om het risico van ontwijking te voorkomen en de traceerbaarheid van werkelijke CO2-emissies afkomstig uit de invoer van elektriciteit en het gebruik daarvan in goederen te verbeteren, mag de berekening van werkelijke emissies uitsluitend worden toegestaan onder bepaalde strikte voorwaarden. Meer bepaald moet worden aangetoond dat de toegewezen interconnectiecapaciteit definitief genomineerd is en dat er een rechtstreekse contractuele relatie bestaat tussen de koper en de producent van de hernieuwbare stroom of tussen de koper en de producent van de stroom met lagere emissies dan de standaardwaarden.

| (53) | Om het risico van koolstoflekkage te verminderen, moet de Commissie actie ondernemen om ontwijkingspraktijken aan te pakken. De Commissie moet het risico van een dergelijke ontwijking evalueren in alle sectoren waarop deze verordening van toepassing is. |
| --- | --- |

(53)

Om het risico van koolstoflekkage te verminderen, moet de Commissie actie ondernemen om ontwijkingspraktijken aan te pakken. De Commissie moet het risico van een dergelijke ontwijking evalueren in alle sectoren waarop deze verordening van toepassing is.

| (54) | De partijen bij het Verdrag tot oprichting van de Energiegemeenschap dat is gesloten bij Besluit 2006/500/EG van de Raad (14) en de partijen bij associatieovereenkomsten, met inbegrip van diepe en brede vrijhandelsruimtes, hebben zich vastgelegd op decarbonisatieprocessen die uiteindelijk moeten leiden tot de vaststelling van met het EU-ETS vergelijkbare of gelijkwaardige koolstofbeprijzingsmechanismen of tot hun deelname aan het EU-ETS. |
| --- | --- |

(54)

De partijen bij het Verdrag tot oprichting van de Energiegemeenschap dat is gesloten bij Besluit 2006/500/EG van de Raad (14) en de partijen bij associatieovereenkomsten, met inbegrip van diepe en brede vrijhandelsruimtes, hebben zich vastgelegd op decarbonisatieprocessen die uiteindelijk moeten leiden tot de vaststelling van met het EU-ETS vergelijkbare of gelijkwaardige koolstofbeprijzingsmechanismen of tot hun deelname aan het EU-ETS.

| (55) | Voor derde landen is integratie in de elektriciteitsmarkt van de Unie een belangrijke factor om hun overgang naar energiesystemen met een hoog aandeel hernieuwbare energiebronnen te versnellen. Marktkoppeling voor elektriciteit, zoals bepaald in Verordening (EU) 2015/1222 van de Commissie (15), stelt derde landen in staat om elektriciteit van hernieuwbare energiebronnen beter in de elektriciteitsmarkt te integreren, dergelijke elektriciteit op efficiënte wijze uit te wisselen binnen een groter gebied waarbij vraag en aanbod in evenwicht worden gebracht met de grotere Uniemarkt, en de CO2-emissie-intensiteit van hun elektriciteitsopwekking te beperken. De integratie van derde landen in de elektriciteitsmarkt van de Unie draagt ook bij aan de zekerheid van de elektriciteitsvoorziening in die landen en de aangrenzende lidstaten. |
| --- | --- |

(55)

Voor derde landen is integratie in de elektriciteitsmarkt van de Unie een belangrijke factor om hun overgang naar energiesystemen met een hoog aandeel hernieuwbare energiebronnen te versnellen. Marktkoppeling voor elektriciteit, zoals bepaald in Verordening (EU) 2015/1222 van de Commissie (15), stelt derde landen in staat om elektriciteit van hernieuwbare energiebronnen beter in de elektriciteitsmarkt te integreren, dergelijke elektriciteit op efficiënte wijze uit te wisselen binnen een groter gebied waarbij vraag en aanbod in evenwicht worden gebracht met de grotere Uniemarkt, en de CO2-emissie-intensiteit van hun elektriciteitsopwekking te beperken. De integratie van derde landen in de elektriciteitsmarkt van de Unie draagt ook bij aan de zekerheid van de elektriciteitsvoorziening in die landen en de aangrenzende lidstaten.

| (56) | Zodra de elektriciteitsmarkten van derde landen via marktkoppeling nauw geïntegreerd zijn in die van de Unie, moeten er technische oplossingen worden gevonden voor de toepassing van het CBAM op de elektriciteit die wordt uitgevoerd vanuit die landen naar het douanegebied van de Unie. Als er geen technische oplossingen kunnen worden gevonden, moeten derde landen waarvan de markten aan die van de Unie gekoppeld zijn, een in de tijd beperkte vrijstelling van het CBAM krijgen tot 2030 uitsluitend voor de export van elektriciteit, mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan. Die derde landen moeten evenwel een routekaart opstellen en zich ertoe verbinden een koolstofbeprijzingsmechanisme te implementeren dat voorziet in een prijs die gelijkwaardig is aan die van het EU-ETS, alsook koolstofneutraliteit te bereiken uiterlijk in 2050 en zich te conformeren aan de Uniewetgeving op het gebied van milieu, klimaat, mededinging en energie. Die vrijstelling moet te allen tijde worden ingetrokken als er redenen zijn om aan te nemen dat het land in kwestie zijn verbintenissen niet naleeft of als het in 2030 nog geen emissiehandelssysteem heeft vastgesteld dat gelijkwaardig is aan het EU-ETS. |
| --- | --- |

(56)

Zodra de elektriciteitsmarkten van derde landen via marktkoppeling nauw geïntegreerd zijn in die van de Unie, moeten er technische oplossingen worden gevonden voor de toepassing van het CBAM op de elektriciteit die wordt uitgevoerd vanuit die landen naar het douanegebied van de Unie. Als er geen technische oplossingen kunnen worden gevonden, moeten derde landen waarvan de markten aan die van de Unie gekoppeld zijn, een in de tijd beperkte vrijstelling van het CBAM krijgen tot 2030 uitsluitend voor de export van elektriciteit, mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan. Die derde landen moeten evenwel een routekaart opstellen en zich ertoe verbinden een koolstofbeprijzingsmechanisme te implementeren dat voorziet in een prijs die gelijkwaardig is aan die van het EU-ETS, alsook koolstofneutraliteit te bereiken uiterlijk in 2050 en zich te conformeren aan de Uniewetgeving op het gebied van milieu, klimaat, mededinging en energie. Die vrijstelling moet te allen tijde worden ingetrokken als er redenen zijn om aan te nemen dat het land in kwestie zijn verbintenissen niet naleeft of als het in 2030 nog geen emissiehandelssysteem heeft vastgesteld dat gelijkwaardig is aan het EU-ETS.

| (57) | Gedurende een beperkte periode moeten er overgangsbepalingen gelden. Daartoe moet het CBAM zonder financiële correctie van toepassing zijn, met als doel een vlotte uitrol ervan te vergemakkelijken en het risico op verstorende effecten op de handel te beperken. Importeurs moeten op kwartaalbasis de ingebedde emissies in goederen die tijdens het voorgaande kwartaal van het kalenderjaar zijn ingevoerd, rapporteren, met vermelding van directe en indirecte emissies en eventuele daadwerkelijk in het buitenland betaalde koolstofprijzen. Het laatste CBAM-verslag, te weten het verslag voor het laatste kwartaal van 2025, moet uiterlijk op 31 januari 2026 worden ingediend. |
| --- | --- |

(57)

Gedurende een beperkte periode moeten er overgangsbepalingen gelden. Daartoe moet het CBAM zonder financiële correctie van toepassing zijn, met als doel een vlotte uitrol ervan te vergemakkelijken en het risico op verstorende effecten op de handel te beperken. Importeurs moeten op kwartaalbasis de ingebedde emissies in goederen die tijdens het voorgaande kwartaal van het kalenderjaar zijn ingevoerd, rapporteren, met vermelding van directe en indirecte emissies en eventuele daadwerkelijk in het buitenland betaalde koolstofprijzen. Het laatste CBAM-verslag, te weten het verslag voor het laatste kwartaal van 2025, moet uiterlijk op 31 januari 2026 worden ingediend.

| (58) | Om een goede werking van het CBAM te faciliteren en te verzekeren, moet de Commissie de bevoegde autoriteiten bij de vervulling van hun functies en taken in het kader van deze verordening ondersteunen. De Commissie moet de uitwisseling van beste praktijken coördineren en ondersteunen en er richtsnoeren voor uitvaardigen. |
| --- | --- |

(58)

Om een goede werking van het CBAM te faciliteren en te verzekeren, moet de Commissie de bevoegde autoriteiten bij de vervulling van hun functies en taken in het kader van deze verordening ondersteunen. De Commissie moet de uitwisseling van beste praktijken coördineren en ondersteunen en er richtsnoeren voor uitvaardigen.

| (59) | Om deze verordening op kostenefficiënte wijze toe te passen moet de Commissie het CBAM-register met gegevens over de toegelaten CBAM-aangevers, exploitanten en installaties in derde landen beheren. |
| --- | --- |

(59)

Om deze verordening op kostenefficiënte wijze toe te passen moet de Commissie het CBAM-register met gegevens over de toegelaten CBAM-aangevers, exploitanten en installaties in derde landen beheren.

| (60) | Er moet een gemeenschappelijk centraal platform voor de verkoop en terugkoop van CBAM-certificaten worden opgericht. Met het oog op het toezicht op de transacties op het gemeenschappelijke centrale platform moet de Commissie de uitwisseling van informatie en de samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten onderling alsmede tussen deze autoriteiten en de Commissie vergemakkelijken. Voorts moet een snelle informatiestroom tussen het gemeenschappelijke centrale platform en het CBAM-register tot stand worden gebracht. |
| --- | --- |

(60)

Er moet een gemeenschappelijk centraal platform voor de verkoop en terugkoop van CBAM-certificaten worden opgericht. Met het oog op het toezicht op de transacties op het gemeenschappelijke centrale platform moet de Commissie de uitwisseling van informatie en de samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten onderling alsmede tussen deze autoriteiten en de Commissie vergemakkelijken. Voorts moet een snelle informatiestroom tussen het gemeenschappelijke centrale platform en het CBAM-register tot stand worden gebracht.

| (61) | Om bij te dragen aan de doeltreffende toepassing van deze verordening moet de Commissie risicogebaseerde controles uitvoeren en de inhoud van CBAM-aangiften dienovereenkomstig beoordelen. |
| --- | --- |

(61)

Om bij te dragen aan de doeltreffende toepassing van deze verordening moet de Commissie risicogebaseerde controles uitvoeren en de inhoud van CBAM-aangiften dienovereenkomstig beoordelen.

| (62) | Om een uniforme toepassing van deze verordening verder mogelijk te maken moet de Commissie, als voorlopige input, haar eigen berekeningen met betrekking tot de in te leveren CBAM-certificaten, op basis van haar beoordeling van de CBAM-aangiften, aan de bevoegde autoriteiten ter beschikking stellen. Dergelijke voorlopige input moet uitsluitend ter indicatie worden verstrekt en moet geen afbreuk doen aan de definitieve berekening door de bevoegde autoriteit. Met name moet er geen recht van beroep of andere corrigerende maatregel mogelijk zijn tegen dergelijke voorlopige input van de Commissie. |
| --- | --- |

(62)

Om een uniforme toepassing van deze verordening verder mogelijk te maken moet de Commissie, als voorlopige input, haar eigen berekeningen met betrekking tot de in te leveren CBAM-certificaten, op basis van haar beoordeling van de CBAM-aangiften, aan de bevoegde autoriteiten ter beschikking stellen. Dergelijke voorlopige input moet uitsluitend ter indicatie worden verstrekt en moet geen afbreuk doen aan de definitieve berekening door de bevoegde autoriteit. Met name moet er geen recht van beroep of andere corrigerende maatregel mogelijk zijn tegen dergelijke voorlopige input van de Commissie.

| (63) | De lidstaten moeten ook individuele CBAM-aangiften voor handhavingsdoeleinden kunnen beoordelen. De conclusies van de beoordelingen van individuele CBAM-aangiften moeten met de Commissie worden gedeeld. Die conclusies moeten ook aan andere bevoegde autoriteiten beschikbaar worden gesteld via het CBAM-register. |
| --- | --- |

(63)

De lidstaten moeten ook individuele CBAM-aangiften voor handhavingsdoeleinden kunnen beoordelen. De conclusies van de beoordelingen van individuele CBAM-aangiften moeten met de Commissie worden gedeeld. Die conclusies moeten ook aan andere bevoegde autoriteiten beschikbaar worden gesteld via het CBAM-register.

| (64) | De lidstaten moeten verantwoordelijk zijn voor de correcte vaststelling en inning van de inkomsten die voortvloeien uit de toepassing van deze verordening. |
| --- | --- |

(64)

De lidstaten moeten verantwoordelijk zijn voor de correcte vaststelling en inning van de inkomsten die voortvloeien uit de toepassing van deze verordening.

| (65) | De Commissie moet de toepassing van deze verordening regelmatig evalueren en verslag uitbrengen bij het Europees Parlement en de Raad. Die verslagen moeten met name gericht zijn op mogelijkheden om klimaatmaatregelen te versterken teneinde uiterlijk in 2050 de doelstelling van een klimaatneutrale Unie te verwezenlijken. Als onderdeel van die verslaglegging moet de Commissie de informatie verzamelen die noodzakelijk is om het toepassingsgebied van deze verordening zo snel mogelijk verder uit te breiden tot ingebedde indirecte emissies in de in bijlage II vermelde alsmede over andere goederen en diensten die risico op koolstoflekkage zouden kunnen lopen, zoals downstreamproducten, en om methoden te ontwikkelen voor de berekening van ingebedde emissies op basis van de milieuvoetafdrukmethoden, zoals uiteengezet in Aanbeveling 2013/179/EU van de Commissie (16). Die verslagen moeten ook een beoordeling bevatten van het effect van het CBAM op koolstoflekkage, onder meer in verband met uitvoer, en van de economische, sociale en territoriale gevolgen ervan in de hele Unie, tevens rekening houdend met de bijzondere kenmerken en beperkingen van de in artikel 349 VWEU bedoelde ultraperifere gebieden en van eilandstaten die deel uitmaken van het douanegebied van de Unie. |
| --- | --- |

(65)

De Commissie moet de toepassing van deze verordening regelmatig evalueren en verslag uitbrengen bij het Europees Parlement en de Raad. Die verslagen moeten met name gericht zijn op mogelijkheden om klimaatmaatregelen te versterken teneinde uiterlijk in 2050 de doelstelling van een klimaatneutrale Unie te verwezenlijken. Als onderdeel van die verslaglegging moet de Commissie de informatie verzamelen die noodzakelijk is om het toepassingsgebied van deze verordening zo snel mogelijk verder uit te breiden tot ingebedde indirecte emissies in de in bijlage II vermelde alsmede over andere goederen en diensten die risico op koolstoflekkage zouden kunnen lopen, zoals downstreamproducten, en om methoden te ontwikkelen voor de berekening van ingebedde emissies op basis van de milieuvoetafdrukmethoden, zoals uiteengezet in Aanbeveling 2013/179/EU van de Commissie (16). Die verslagen moeten ook een beoordeling bevatten van het effect van het CBAM op koolstoflekkage, onder meer in verband met uitvoer, en van de economische, sociale en territoriale gevolgen ervan in de hele Unie, tevens rekening houdend met de bijzondere kenmerken en beperkingen van de in artikel 349 VWEU bedoelde ultraperifere gebieden en van eilandstaten die deel uitmaken van het douanegebied van de Unie.

| (66) | Ontwijking van deze verordening moet door de Commissie worden gemonitord en aangepakt, ook wanneer exploitanten lichte veranderingen kunnen aanbrengen aan hun goederen zonder de essentiële kenmerken ervan te wijzigen of zendingen kunstmatig kunnen splitsen om de verplichtingen uit hoofde van deze verordening te omzeilen. Er moet ook toezicht worden gehouden op situaties waarin goederen voorafgaand aan hun invoer op de markt van de Unie naar een derde land of regio zouden worden verzonden om de verplichtingen uit hoofde van deze verordening te omzeilen, of waarin exploitanten in derde landen hun minder broeikasgasemissie-intensieve producten naar de Unie zouden uitvoeren en hun meer broeikasgasemissie-intensieve producten voor andere markten zouden behouden, alsook op de reorganisatie door exporteurs of producenten van hun verkoop- en productiekanalen en -patronen, of andere vormen van dubbele productie en dubbele verkoop, teneinde de verplichtingen uit hoofde van deze verordening te omzeilen. |
| --- | --- |

(66)

Ontwijking van deze verordening moet door de Commissie worden gemonitord en aangepakt, ook wanneer exploitanten lichte veranderingen kunnen aanbrengen aan hun goederen zonder de essentiële kenmerken ervan te wijzigen of zendingen kunstmatig kunnen splitsen om de verplichtingen uit hoofde van deze verordening te omzeilen. Er moet ook toezicht worden gehouden op situaties waarin goederen voorafgaand aan hun invoer op de markt van de Unie naar een derde land of regio zouden worden verzonden om de verplichtingen uit hoofde van deze verordening te omzeilen, of waarin exploitanten in derde landen hun minder broeikasgasemissie-intensieve producten naar de Unie zouden uitvoeren en hun meer broeikasgasemissie-intensieve producten voor andere markten zouden behouden, alsook op de reorganisatie door exporteurs of producenten van hun verkoop- en productiekanalen en -patronen, of andere vormen van dubbele productie en dubbele verkoop, teneinde de verplichtingen uit hoofde van deze verordening te omzeilen.

| (67) | Met volledige inachtneming van de beginselen van deze verordening moet de uitbreiding van het toepassingsgebied van deze verordening tot doel hebben om tegen 2030 alle sectoren die onder Richtlijn 2003/87/EG vallen, erin op te nemen. Daarom moet de Commissie bij het toetsen en evalueren van de toepassing van deze verordening blijven verwijzen naar dit tijdschema en prioriteit geven aan de opname in het toepassingsgebied van deze verordening van broeikasgasemissies die zijn ingebed in goederen die het meest aan koolstoflekkage zijn blootgesteld en die het meest koolstofintensief zijn, alsook in downstreamproducten die een aanzienlijk deel van ten minste één van de goederen binnen het toepassingsgebied van deze verordening bevatten. Indien de Commissie tegen 2030 geen wetgevingsvoorstel voor een dergelijke uitbreiding van het toepassingsgebied van deze verordening indient, moet zij het Europees Parlement en de Raad in kennis stellen van de redenen en de nodige stappen ondernemen ter verwezenlijking van de doelstelling om zo spoedig mogelijk alle onder Richtlijn 2003/87/EG vallende sectoren erin op te nemen. |
| --- | --- |

(67)

Met volledige inachtneming van de beginselen van deze verordening moet de uitbreiding van het toepassingsgebied van deze verordening tot doel hebben om tegen 2030 alle sectoren die onder Richtlijn 2003/87/EG vallen, erin op te nemen. Daarom moet de Commissie bij het toetsen en evalueren van de toepassing van deze verordening blijven verwijzen naar dit tijdschema en prioriteit geven aan de opname in het toepassingsgebied van deze verordening van broeikasgasemissies die zijn ingebed in goederen die het meest aan koolstoflekkage zijn blootgesteld en die het meest koolstofintensief zijn, alsook in downstreamproducten die een aanzienlijk deel van ten minste één van de goederen binnen het toepassingsgebied van deze verordening bevatten. Indien de Commissie tegen 2030 geen wetgevingsvoorstel voor een dergelijke uitbreiding van het toepassingsgebied van deze verordening indient, moet zij het Europees Parlement en de Raad in kennis stellen van de redenen en de nodige stappen ondernemen ter verwezenlijking van de doelstelling om zo spoedig mogelijk alle onder Richtlijn 2003/87/EG vallende sectoren erin op te nemen.

| (68) | De Commissie moet ook twee jaar na afloop van de overgangsperiode, en vervolgens om de twee jaar, bij het Europees Parlement en de Raad een verslag indienen over de toepassing van deze verordening. Het tijdschema voor de indiening van de verslagen moet overeenstemmen met de tijdschema’s voor de werking van de koolstofmarkt overeenkomstig artikel 10, lid 5, van Richtlijn 2003/87/EG. De verslagen moeten een beoordeling van de effecten van het CBAM bevatten. |
| --- | --- |

(68)

De Commissie moet ook twee jaar na afloop van de overgangsperiode, en vervolgens om de twee jaar, bij het Europees Parlement en de Raad een verslag indienen over de toepassing van deze verordening. Het tijdschema voor de indiening van de verslagen moet overeenstemmen met de tijdschema’s voor de werking van de koolstofmarkt overeenkomstig artikel 10, lid 5, van Richtlijn 2003/87/EG. De verslagen moeten een beoordeling van de effecten van het CBAM bevatten.

| (69) | Om snel en doeltreffend te kunnen reageren op niet te voorziene, uitzonderlijke en niet-uitgelokte omstandigheden die verwoestende gevolgen hebben voor de economische en industriële infrastructuur van een of meerdere derde landen die aan het CBAM zijn onderworpen, moet de Commissie, indien passend, bij het Europees Parlement en de Raad een wetgevingsvoorstel indienen tot wijziging van deze verordening. Een dergelijk wetgevingsvoorstel moet de maatregelen bevatten die het meest passend zijn in het licht van de omstandigheden waarmee het derde land of de derde landen te maken hebben, en tegelijkertijd moeten de doelstellingen van deze verordening worden gehandhaafd. Die maatregelen moeten van beperkte duur zijn. |
| --- | --- |

(69)

Om snel en doeltreffend te kunnen reageren op niet te voorziene, uitzonderlijke en niet-uitgelokte omstandigheden die verwoestende gevolgen hebben voor de economische en industriële infrastructuur van een of meerdere derde landen die aan het CBAM zijn onderworpen, moet de Commissie, indien passend, bij het Europees Parlement en de Raad een wetgevingsvoorstel indienen tot wijziging van deze verordening. Een dergelijk wetgevingsvoorstel moet de maatregelen bevatten die het meest passend zijn in het licht van de omstandigheden waarmee het derde land of de derde landen te maken hebben, en tegelijkertijd moeten de doelstellingen van deze verordening worden gehandhaafd. Die maatregelen moeten van beperkte duur zijn.

| (70) | Een dialoog met derde landen moet worden voortgezet en er moet ruimte zijn voor samenwerking en oplossingen als mogelijke aanzet tot de specifieke keuzes die moeten worden gemaakt met betrekking tot de details van het CBAM gedurende de uitvoering ervan, met name tijdens de overgangsperiode. |
| --- | --- |

(70)

Een dialoog met derde landen moet worden voortgezet en er moet ruimte zijn voor samenwerking en oplossingen als mogelijke aanzet tot de specifieke keuzes die moeten worden gemaakt met betrekking tot de details van het CBAM gedurende de uitvoering ervan, met name tijdens de overgangsperiode.

| (71) | De Commissie moet trachten om op evenwichtige wijze en in overeenstemming met de internationale verplichtingen van de Unie samen met de derde landen waarvan de handel met de Unie door deze verordening wordt beïnvloed, te bekijken welke mogelijkheid er is voor dialoog en samenwerking bij de uitvoering van specifieke elementen van het CBAM. De Commissie moet ook nagaan of er overeenkomsten kunnen worden gesloten waarin rekening wordt gehouden met het koolstofbeprijzingsmechanisme van derde landen. De Unie moet daartoe technische bijstand verlenen aan de ontwikkelingslanden en de minst ontwikkelde landen, zoals aangemerkt door de Verenigde Naties. |
| --- | --- |

(71)

De Commissie moet trachten om op evenwichtige wijze en in overeenstemming met de internationale verplichtingen van de Unie samen met de derde landen waarvan de handel met de Unie door deze verordening wordt beïnvloed, te bekijken welke mogelijkheid er is voor dialoog en samenwerking bij de uitvoering van specifieke elementen van het CBAM. De Commissie moet ook nagaan of er overeenkomsten kunnen worden gesloten waarin rekening wordt gehouden met het koolstofbeprijzingsmechanisme van derde landen. De Unie moet daartoe technische bijstand verlenen aan de ontwikkelingslanden en de minst ontwikkelde landen, zoals aangemerkt door de Verenigde Naties.

| (72) | De uitvoering van het CBAM noopt tot het ontwikkelen van bilaterale, multilaterale en internationale samenwerking met derde landen. Daartoe moet een forum van landen met koolstofbeprijzingsinstrumenten of andere vergelijkbare instrumenten (“klimaatclub”) worden opgericht, zodat alle landen tot een ambitieus klimaatbeleid komen en de weg wordt geëffend voor een wereldwijd kader inzake koolstofbeprijzing. De klimaatclub moet open, vrijwillig en niet-exclusief zijn en met name streven naar hoge klimaatambities die stroken met de Overeenkomst van Parijs. De klimaatclub zou onder auspiciën van een multilaterale internationale organisatie kunnen functioneren en moet de vergelijking en, in voorkomend geval, de coördinatie van relevante maatregelen met een effect op de emissiereductie vergemakkelijken. De klimaatclub moet ook de vergelijkbaarheid van relevante klimaatmaatregelen ondersteunen door de kwaliteit van de klimaatmonitoring, -rapportage en -verificatie onder haar leden te waarborgen en een kader te creëren voor betrekkingen en transparantie tussen de Unie en haar handelspartners. |
| --- | --- |

(72)

De uitvoering van het CBAM noopt tot het ontwikkelen van bilaterale, multilaterale en internationale samenwerking met derde landen. Daartoe moet een forum van landen met koolstofbeprijzingsinstrumenten of andere vergelijkbare instrumenten (“klimaatclub”) worden opgericht, zodat alle landen tot een ambitieus klimaatbeleid komen en de weg wordt geëffend voor een wereldwijd kader inzake koolstofbeprijzing. De klimaatclub moet open, vrijwillig en niet-exclusief zijn en met name streven naar hoge klimaatambities die stroken met de Overeenkomst van Parijs. De klimaatclub zou onder auspiciën van een multilaterale internationale organisatie kunnen functioneren en moet de vergelijking en, in voorkomend geval, de coördinatie van relevante maatregelen met een effect op de emissiereductie vergemakkelijken. De klimaatclub moet ook de vergelijkbaarheid van relevante klimaatmaatregelen ondersteunen door de kwaliteit van de klimaatmonitoring, -rapportage en -verificatie onder haar leden te waarborgen en een kader te creëren voor betrekkingen en transparantie tussen de Unie en haar handelspartners.

| (73) | Om de verwezenlijking van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs in derde landen verder te ondersteunen, is het wenselijk dat de Unie via de begroting van de Unie financiële steun blijft verlenen voor de matiging van en de aanpassing aan de klimaatverandering in de minst ontwikkelde landen, onder meer bij hun inspanningen om hun maakindustrie koolstofvrij te maken en te transformeren. Die steun van de Unie moet ook bijdragen aan het faciliteren van de aanpassing van de betrokken bedrijfstakken aan de nieuwe regelgevingsvereisten die voortvloeien uit deze verordening. |
| --- | --- |

(73)

Om de verwezenlijking van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs in derde landen verder te ondersteunen, is het wenselijk dat de Unie via de begroting van de Unie financiële steun blijft verlenen voor de matiging van en de aanpassing aan de klimaatverandering in de minst ontwikkelde landen, onder meer bij hun inspanningen om hun maakindustrie koolstofvrij te maken en te transformeren. Die steun van de Unie moet ook bijdragen aan het faciliteren van de aanpassing van de betrokken bedrijfstakken aan de nieuwe regelgevingsvereisten die voortvloeien uit deze verordening.

| (74) | Aangezien het CBAM tot schonere productie wil aanmoedigen, is de Unie vastbesloten om derde lage- en middeninkomenslanden te helpen hun maakindustrie koolstofvrij te maken als onderdeel van de externe dimensie van de Europese Green Deal en in overeenstemming met de Overeenkomst van Parijs. De Unie moet die landen, met name de minst ontwikkelde landen, via de begroting van de Unie blijven steunen om ervoor te helpen zorgen dat zij zich kunnen aanpassen aan de verplichtingen uit hoofde van deze verordening. De Unie moet ook steun blijven verlenen aan de matiging van en de aanpassing aan de klimaatverandering in die landen, onder meer bij hun inspanningen om hun maakindustrie koolstofvrij te maken en te transformeren, binnen het plafond van het meerjarig financieel kader en de financiële steun van de Unie aan internationale klimaatfinanciering. De Unie werkt aan de invoering van nieuwe eigen middelen op basis van de inkomsten uit de verkoop van CBAM-certificaten. |
| --- | --- |

(74)

Aangezien het CBAM tot schonere productie wil aanmoedigen, is de Unie vastbesloten om derde lage- en middeninkomenslanden te helpen hun maakindustrie koolstofvrij te maken als onderdeel van de externe dimensie van de Europese Green Deal en in overeenstemming met de Overeenkomst van Parijs. De Unie moet die landen, met name de minst ontwikkelde landen, via de begroting van de Unie blijven steunen om ervoor te helpen zorgen dat zij zich kunnen aanpassen aan de verplichtingen uit hoofde van deze verordening. De Unie moet ook steun blijven verlenen aan de matiging van en de aanpassing aan de klimaatverandering in die landen, onder meer bij hun inspanningen om hun maakindustrie koolstofvrij te maken en te transformeren, binnen het plafond van het meerjarig financieel kader en de financiële steun van de Unie aan internationale klimaatfinanciering. De Unie werkt aan de invoering van nieuwe eigen middelen op basis van de inkomsten uit de verkoop van CBAM-certificaten.

| (75) | Deze verordening doet geen afbreuk aan de Verordeningen (EU) 2016/679 (17) en (EU) 2018/1725 (18) van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

(75)

Deze verordening doet geen afbreuk aan de Verordeningen (EU) 2016/679 (17) en (EU) 2018/1725 (18) van het Europees Parlement en de Raad.

| (76) | Omwille van de efficiëntie moet Verordening (EG) nr. 515/97 van de Raad (19) van overeenkomstige toepassing zijn op deze verordening. |
| --- | --- |

(76)

Omwille van de efficiëntie moet Verordening (EG) nr. 515/97 van de Raad (19) van overeenkomstige toepassing zijn op deze verordening.

| (77) | Om bepaalde niet-essentiële onderdelen van deze verordening aan te vullen of te wijzigen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen teneinde:






  — | deze verordening aan te vullen door voorschriften en procedures vast te stellen voor derde landen of gebieden die zijn geschrapt van de lijst in punt 2 van bijlage III, teneinde de toepassing van deze verordening op die landen of gebieden met betrekking tot elektriciteit te waarborgen; |
| --- | --- | --- |

(77)

Om bepaalde niet-essentiële onderdelen van deze verordening aan te vullen of te wijzigen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen teneinde:

—

deze verordening aan te vullen door voorschriften en procedures vast te stellen voor derde landen of gebieden die zijn geschrapt van de lijst in punt 2 van bijlage III, teneinde de toepassing van deze verordening op die landen of gebieden met betrekking tot elektriciteit te waarborgen;

| — | de lijst van derde landen en gebieden in punt 1 of punt 2 van bijlage III te wijzigen, hetzij door die landen of gebieden aan die lijst toe te voegen, teneinde derde landen of gebieden die volledig zijn geïntegreerd in of verbonden met het EU-ETS in geval van toekomstige overeenkomsten uit te sluiten van het CBAM, hetzij door derde landen of gebieden van die lijst te schrappen, waardoor zij aan het CBAM worden onderworpen, wanneer zij de EU-ETS-prijs niet daadwerkelijk aanrekenen op goederen die naar de Unie worden uitgevoerd; |
| --- | --- |

—

de lijst van derde landen en gebieden in punt 1 of punt 2 van bijlage III te wijzigen, hetzij door die landen of gebieden aan die lijst toe te voegen, teneinde derde landen of gebieden die volledig zijn geïntegreerd in of verbonden met het EU-ETS in geval van toekomstige overeenkomsten uit te sluiten van het CBAM, hetzij door derde landen of gebieden van die lijst te schrappen, waardoor zij aan het CBAM worden onderworpen, wanneer zij de EU-ETS-prijs niet daadwerkelijk aanrekenen op goederen die naar de Unie worden uitgevoerd;

| — | deze verordening aan te vullen door de voorwaarden te specificeren voor het verlenen van accreditatie aan verificateurs, de controle van en het toezicht op geaccrediteerde verificateurs, de intrekking van accreditatie en de wederzijdse erkenning en collegiale toetsing van de accreditatie-instanties; |
| --- | --- |

—

deze verordening aan te vullen door de voorwaarden te specificeren voor het verlenen van accreditatie aan verificateurs, de controle van en het toezicht op geaccrediteerde verificateurs, de intrekking van accreditatie en de wederzijdse erkenning en collegiale toetsing van de accreditatie-instanties;

| — | deze verordening aan te vullen door de tijdstippen, het beheer en andere aspecten van de verkoop en terugkoop van CBAM-certificaten nader te bepalen, en |
| --- | --- |

—

deze verordening aan te vullen door de tijdstippen, het beheer en andere aspecten van de verkoop en terugkoop van CBAM-certificaten nader te bepalen, en

| — | de lijst van goederen in bijlage I te wijzigen door in bepaalde omstandigheden enigszins gewijzigde goederen toe te voegen om de maatregelen tegen ontwijkingspraktijken aan te scherpen. |
| --- | --- |

—

de lijst van goederen in bijlage I te wijzigen door in bepaalde omstandigheden enigszins gewijzigde goederen toe te voegen om de maatregelen tegen ontwijkingspraktijken aan te scherpen.

Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (20). Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen.

| (78) | Dergelijke raadplegingen moeten op transparante wijze plaatsvinden en kunnen voorafgaande raadplegingen van belanghebbenden omvatten, zoals bevoegde instanties, het bedrijfsleven (met inbegrip van kmo’s), sociale partners zoals vakbonden, maatschappelijke organisaties en milieuorganisaties. |
| --- | --- |

(78)

Dergelijke raadplegingen moeten op transparante wijze plaatsvinden en kunnen voorafgaande raadplegingen van belanghebbenden omvatten, zoals bevoegde instanties, het bedrijfsleven (met inbegrip van kmo’s), sociale partners zoals vakbonden, maatschappelijke organisaties en milieuorganisaties.

| (79) | Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van deze verordening, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (21). |
| --- | --- |

(79)

Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van deze verordening, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (21).

| (80) | De financiële belangen van de Unie moeten worden beschermd met evenredige maatregelen in de hele uitgavencyclus, onder meer op het gebied van preventie, opsporing en onderzoek van onregelmatigheden, terugvordering van verloren gegane, ten onrechte betaalde of onjuist bestede financiële middelen, en, voor zover van toepassing, met administratieve en financiële boetes. Het CBAM moet derhalve berusten op passende en doeltreffende mechanismen om derving van inkomsten te voorkomen. |
| --- | --- |

(80)

De financiële belangen van de Unie moeten worden beschermd met evenredige maatregelen in de hele uitgavencyclus, onder meer op het gebied van preventie, opsporing en onderzoek van onregelmatigheden, terugvordering van verloren gegane, ten onrechte betaalde of onjuist bestede financiële middelen, en, voor zover van toepassing, met administratieve en financiële boetes. Het CBAM moet derhalve berusten op passende en doeltreffende mechanismen om derving van inkomsten te voorkomen.

| (81) | Daar de doelstellingen van deze verordening, namelijk het risico op koolstoflekkage voorkomen en daarmee de mondiale koolstofemissies te reduceren, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en de gevolgen ervan, beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om die doelstellingen te verwezenlijken. |
| --- | --- |

(81)

Daar de doelstellingen van deze verordening, namelijk het risico op koolstoflekkage voorkomen en daarmee de mondiale koolstofemissies te reduceren, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en de gevolgen ervan, beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om die doelstellingen te verwezenlijken.

| (82) | Om ervoor te zorgen dat gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen uit hoofde van deze verordening tijdig kunnen worden vastgesteld, moet deze verordening in werking treden op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie, |
| --- | --- |

(82)

Om ervoor te zorgen dat gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen uit hoofde van deze verordening tijdig kunnen worden vastgesteld, moet deze verordening in werking treden op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

ONDERWERP, TOEPASSINGSGEBIED EN DEFINITIES

Artikel 1

Onderwerp

1.   Bij deze verordening wordt een mechanisme voor koolstofgrenscorrectie (carbon border adjustment mechanism — “CBAM”) ingesteld om broeikasgasemissies aan te pakken die in de in bijlage I vermelde goederen zijn ingebed, bij de invoer van die goederen in het douanegebied van de Unie, teneinde het risico van koolstoflekkage te voorkomen, waarbij de mondiale koolstofemissies worden verminderd en de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs worden ondersteund, ook door stimulansen te scheppen voor de reductie van emissies door exploitanten in derde landen.

2.   Het CBAM vormt een aanvulling op het uit hoofde van Richtlijn 2003/87/EG vastgestelde systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten in de Unie (emissions trading system — “EU-ETS”) door gelijkwaardige regels toe te passen op de invoer van de in artikel 2 van deze verordening bedoelde goederen in het douanegebied van de Unie.

3.   Het CBAM zal de uit hoofde van Richtlijn 2003/87/EG ingestelde mechanismen ter voorkoming van het risico van koolstoflekkage vervangen door de mate te weerspiegelen waarin EU-ETS-emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van die richtlijn gratis worden toegewezen.

Artikel 2

Toepassingsgebied

1.   Deze verordening is van toepassing op de in bijlage I vermelde goederen van oorsprong uit een derde land, wanneer die goederen, of uit die goederen voortkomende veredelingsproducten in het kader van de in artikel 256 van Verordening (EU) nr. 952/2013 bedoelde regeling actieve veredeling, in het douanegebied van de Unie worden ingevoerd.

2.   Deze verordening is ook van toepassing op de in bijlage I bij deze verordening vermelde goederen van oorsprong uit een derde land, wanneer die goederen, of uit die goederen voortkomende veredelingsproducten in het kader van de in artikel 256 van Verordening (EU) nr. 952/2013 bedoelde regeling actieve veredeling, naar een kunstmatig eiland, een vaste of drijvende structuur of iedere andere structuur op het continentaal plat of in de exclusieve economische zone van een lidstaat in de onmiddellijke nabijheid van het douanegebied van de Unie worden gebracht.

De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast met gedetailleerde voorwaarden voor de toepassing van het CBAM op die goederen, met name wat betreft de begrippen die hetzelfde betekenen als invoer in het douanegebied van de Unie en in het vrije verkeer brengen, wat betreft de procedures met betrekking tot het indienen van de CBAM-aangifte voor die goederen en de door de douaneautoriteiten uit te voeren controles. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 29, lid 2, van deze verordening bedoelde onderzoeksprocedure.

3.   In afwijking van de leden 1 en 2 is deze verordening niet van toepassing op:

| a) | in bijlage I bij deze verordening vermelde goederen die in het douanegebied van de Unie worden ingevoerd, mits de intrinsieke waarde van die goederen per zending niet hoger is dan de waarde die is vastgesteld voor goederen met een te verwaarlozen waarde als bedoeld in artikel 23 van Verordening (EG) nr. 1186/2009 van de Raad (22); |
| --- | --- |

a)

in bijlage I bij deze verordening vermelde goederen die in het douanegebied van de Unie worden ingevoerd, mits de intrinsieke waarde van die goederen per zending niet hoger is dan de waarde die is vastgesteld voor goederen met een te verwaarlozen waarde als bedoeld in artikel 23 van Verordening (EG) nr. 1186/2009 van de Raad (22);

| b) | goederen die deel uitmaken van de persoonlijke bagage van reizigers komende uit een derde land, mits de intrinsieke waarde van die goederen niet hoger is dan de waarde die is vastgesteld voor goederen met een te verwaarlozen waarde als bedoeld in artikel 23 van Verordening (EG) nr. 1186/2009; |
| --- | --- |

b)

goederen die deel uitmaken van de persoonlijke bagage van reizigers komende uit een derde land, mits de intrinsieke waarde van die goederen niet hoger is dan de waarde die is vastgesteld voor goederen met een te verwaarlozen waarde als bedoeld in artikel 23 van Verordening (EG) nr. 1186/2009;

| c) | goederen die in het kader van militaire activiteiten worden vervoerd of gebruikt overeenkomstig artikel 1, punt 49, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 van de Commissie (23). |
| --- | --- |

c)

goederen die in het kader van militaire activiteiten worden vervoerd of gebruikt overeenkomstig artikel 1, punt 49, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 van de Commissie (23).

4.   In afwijking van de leden 1 en 2 is deze verordening niet van toepassing op goederen van oorsprong uit de in punt 1 van bijlage III opgenomen derde landen en gebieden.

5.   Ingevoerde goederen worden beschouwd als van oorsprong uit derde landen overeenkomstig de regels inzake niet-preferentiële oorsprong zoals bedoeld in artikel 59 van Verordening (EU) nr. 952/2013.

6.   Derde landen en gebieden worden opgenomen in punt 1 van bijlage III, indien ze aan alle onderstaande voorwaarden voldoen:

| a) | het EU-ETS is van toepassing op dat derde land of gebied, of er is een overeenkomst gesloten tussen dat derde land of gebied en de Unie waarbij het EU-ETS en het emissiehandelssysteem van dat derde land of gebied volledig aan elkaar gekoppeld zijn; |
| --- | --- |

a)

het EU-ETS is van toepassing op dat derde land of gebied, of er is een overeenkomst gesloten tussen dat derde land of gebied en de Unie waarbij het EU-ETS en het emissiehandelssysteem van dat derde land of gebied volledig aan elkaar gekoppeld zijn;

| b) | de koolstofprijs die moet worden betaald in het land waaruit de goederen van oorsprong zijn, is daadwerkelijk op de in die goederen ingebedde broeikasgasemissies in rekening gebracht, zonder dat er andere dan de overeenkomstig het EU-ETS toegepaste teruggaven zijn gegeven. |
| --- | --- |

b)

de koolstofprijs die moet worden betaald in het land waaruit de goederen van oorsprong zijn, is daadwerkelijk op de in die goederen ingebedde broeikasgasemissies in rekening gebracht, zonder dat er andere dan de overeenkomstig het EU-ETS toegepaste teruggaven zijn gegeven.

7.   Als een derde land of gebied een elektriciteitsmarkt heeft die door marktkoppeling met de interne elektriciteitsmarkt van de Unie geïntegreerd is, en er geen technische oplossing is voor de toepassing van het CBAM op de invoer van elektriciteit in het douanegebied van de Unie uit dat derde land of gebied, wordt de invoer van elektriciteit uit dat land of gebied vrijgesteld van de toepassing van het CBAM, mits de Commissie overeenkomstig lid 8 heeft vastgesteld dat aan alle onderstaande voorwaarden is voldaan:

| a) | het derde land of gebied heeft met de Unie een overeenkomst gesloten die de verplichting bevat om het Unierecht op het gebied van elektriciteit toe te passen, met inbegrip van de wetgeving inzake de ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen en andere regels op het gebied van energie, milieu en mededinging; |
| --- | --- |

a)

het derde land of gebied heeft met de Unie een overeenkomst gesloten die de verplichting bevat om het Unierecht op het gebied van elektriciteit toe te passen, met inbegrip van de wetgeving inzake de ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen en andere regels op het gebied van energie, milieu en mededinging;

| b) | de binnenlandse wetgeving in dat derde land of gebied geeft uitvoering aan de belangrijkste bepalingen van de wetgeving van de Unie inzake de elektriciteitsmarkt, met inbegrip van de ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen en de marktkoppeling van elektriciteitsmarkten; |
| --- | --- |

b)

de binnenlandse wetgeving in dat derde land of gebied geeft uitvoering aan de belangrijkste bepalingen van de wetgeving van de Unie inzake de elektriciteitsmarkt, met inbegrip van de ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen en de marktkoppeling van elektriciteitsmarkten;

| c) | het derde land of gebied heeft bij de Commissie een routekaart ingediend met een tijdschema voor de vaststelling van maatregelen voor de uitvoering van de in de punten d) en e) bepaalde voorwaarden; |
| --- | --- |

c)

het derde land of gebied heeft bij de Commissie een routekaart ingediend met een tijdschema voor de vaststelling van maatregelen voor de uitvoering van de in de punten d) en e) bepaalde voorwaarden;

| d) | het derde land of gebied heeft zich verbonden tot klimaatneutraliteit in 2050, heeft in voorkomend geval dienovereenkomstig officieel een langetermijnstrategie voor een op lage uitstoot van broeikasgassen gebaseerde ontwikkeling tegen het midden van de eeuw geformuleerd die op die doelstelling is afgestemd, en die strategie meegedeeld aan het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (United Nations Framework Convention on Climate Change UNFCCC), en heeft die verbintenis in zijn binnenlandse wetgeving ten uitvoer gelegd; |
| --- | --- |

d)

het derde land of gebied heeft zich verbonden tot klimaatneutraliteit in 2050, heeft in voorkomend geval dienovereenkomstig officieel een langetermijnstrategie voor een op lage uitstoot van broeikasgassen gebaseerde ontwikkeling tegen het midden van de eeuw geformuleerd die op die doelstelling is afgestemd, en die strategie meegedeeld aan het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (United Nations Framework Convention on Climate Change UNFCCC), en heeft die verbintenis in zijn binnenlandse wetgeving ten uitvoer gelegd;

| e) | het derde land of gebied heeft, bij de implementatie van de in punt c) bedoelde routekaart, de gestelde termijnen nageleefd en aanzienlijke vooruitgang laten zien bij de afstemming van de binnenlandse wetgeving op de Uniewetgeving op het gebied van klimaatactie op basis van die routekaart, inclusief richting koolstofbeprijzing op een niveau dat gelijkwaardig is aan dat van de Unie, met name wat de opwekking van elektriciteit betreft; de implementatie van een emissiehandelssysteem voor elektriciteit met een prijs die gelijkwaardig is aan die van het EU-ETS, dient uiterlijk op 1 januari 2030 voltooid te zijn; |
| --- | --- |

e)

het derde land of gebied heeft, bij de implementatie van de in punt c) bedoelde routekaart, de gestelde termijnen nageleefd en aanzienlijke vooruitgang laten zien bij de afstemming van de binnenlandse wetgeving op de Uniewetgeving op het gebied van klimaatactie op basis van die routekaart, inclusief richting koolstofbeprijzing op een niveau dat gelijkwaardig is aan dat van de Unie, met name wat de opwekking van elektriciteit betreft; de implementatie van een emissiehandelssysteem voor elektriciteit met een prijs die gelijkwaardig is aan die van het EU-ETS, dient uiterlijk op 1 januari 2030 voltooid te zijn;

| f) | het derde land of gebied heeft een doeltreffend systeem opgezet om indirecte invoer van elektriciteit in de Unie uit andere derde landen of gebieden die niet aan de in de punten a) tot en met e) bepaalde voorwaarden voldoen, te voorkomen. |
| --- | --- |

f)

het derde land of gebied heeft een doeltreffend systeem opgezet om indirecte invoer van elektriciteit in de Unie uit andere derde landen of gebieden die niet aan de in de punten a) tot en met e) bepaalde voorwaarden voldoen, te voorkomen.

8.   Een derde land of gebied dat aan alle in lid 7 bepaalde voorwaarden voldoet, wordt opgenomen in punt 2 van bijlage III en dient twee verslagen in over de voldoening aan die voorwaarden, het eerste uiterlijk op 1 juli 2025 en het tweede uiterlijk op 31 december 2027. Uiterlijk op 31 december 2025 en uiterlijk op 1 juli 2028 evalueert de Commissie, met name op basis van de in lid 7, punt c), bedoelde routekaart en de van het derde land of gebied ontvangen verslagen, of dat derde land of gebied nog steeds aan de in lid 7 bepaalde voorwaarden voldoet.

9.   Een in punt 2 van bijlage III opgenomen derde land of gebied wordt van die lijst geschrapt wanneer zich een of meer van de onderstaande omstandigheden voordoen:

| a) | de Commissie heeft redenen om aan te nemen dat dat derde land of gebied onvoldoende vooruitgang heeft geboekt om aan een van de in lid 7 bepaalde voorwaarden te voldoen, of dat derde land of gebied heeft maatregelen genomen die onverenigbaar zijn met de doelstellingen van de klimaat- en milieuwetgeving van de Unie; |
| --- | --- |

a)

de Commissie heeft redenen om aan te nemen dat dat derde land of gebied onvoldoende vooruitgang heeft geboekt om aan een van de in lid 7 bepaalde voorwaarden te voldoen, of dat derde land of gebied heeft maatregelen genomen die onverenigbaar zijn met de doelstellingen van de klimaat- en milieuwetgeving van de Unie;

| b) | dat derde land of gebied heeft stappen gezet die in strijd zijn met zijn decarbonisatiedoelstellingen, zoals het verlenen van overheidssteun voor de totstandbrenging van nieuwe opwekkingscapaciteit met een uitstoot van meer dan 550 gram koolstofdioxide (CO2) uit fossiele brandstoffen per kilowattuur elektriciteit; |
| --- | --- |

b)

dat derde land of gebied heeft stappen gezet die in strijd zijn met zijn decarbonisatiedoelstellingen, zoals het verlenen van overheidssteun voor de totstandbrenging van nieuwe opwekkingscapaciteit met een uitstoot van meer dan 550 gram koolstofdioxide (CO2) uit fossiele brandstoffen per kilowattuur elektriciteit;

| c) | de Commissie heeft bewijs dat door de gestegen uitvoer van elektriciteit naar de Unie de emissies van de in dat derde land of gebied geproduceerde elektriciteit per kilowattuur met tenminste 5 % zijn toegenomen ten opzichte van 1 januari 2026. |
| --- | --- |

c)

de Commissie heeft bewijs dat door de gestegen uitvoer van elektriciteit naar de Unie de emissies van de in dat derde land of gebied geproduceerde elektriciteit per kilowattuur met tenminste 5 % zijn toegenomen ten opzichte van 1 januari 2026.

10.   De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 28 gedelegeerde handelingen vast te stellen om deze verordening aan te vullen met voorschriften en procedures voor derde landen of gebieden die van de lijst in punt 2 van bijlage III zijn geschrapt, teneinde de toepassing van deze verordening op die landen of gebieden met betrekking tot elektriciteit te verzekeren. Als in dergelijke gevallen marktkoppeling onverenigbaar blijft met de toepassing van deze verordening, kan de Commissie beslissen om die derde landen of gebieden van marktkoppeling met de Unie uit te sluiten, en vereisen dat capaciteit expliciet wordt toegewezen aan de grens tussen de Unie en die derde landen of gebieden, zodat het CBAM toepassing kan vinden.

11.   De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 28 gedelegeerde handelingen vast te stellen om de lijsten van derde landen of gebieden die in punt 1 of punt 2 van bijlage III zijn opgenomen, te wijzigen door een derde land of gebied toe te voegen of te schrappen, al naargelang aan de in lid 6, 7 of 9 van dit artikel bepaalde voorwaarden is voldaan met betrekking tot dat derde land of gebied.

12.   De Unie kan overeenkomsten met derde landen of gebieden sluiten om voor de toepassing van artikel 9 rekening te houden met koolstofbeprijzingsmechanismen in dergelijke landen of gebieden.

Artikel 3

Definities

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

| 1) | “goederen”: de in bijlage I vermelde goederen; |
| --- | --- |

1)

“goederen”: de in bijlage I vermelde goederen;

| 2) | “broeikasgassen”: broeikasgassen zoals gespecificeerd in bijlage I met betrekking tot elk van de in die bijlage vermelde goederen; |
| --- | --- |

2)

“broeikasgassen”: broeikasgassen zoals gespecificeerd in bijlage I met betrekking tot elk van de in die bijlage vermelde goederen;

| 3) | “emissies”: de uitstoot van broeikasgassen in de atmosfeer door de productie van goederen; |
| --- | --- |

3)

“emissies”: de uitstoot van broeikasgassen in de atmosfeer door de productie van goederen;

| 4) | “invoer”: het in het vrije verkeer brengen zoals bepaald in artikel 201 van Verordening (EU) nr. 952/2013; |
| --- | --- |

4)

“invoer”: het in het vrije verkeer brengen zoals bepaald in artikel 201 van Verordening (EU) nr. 952/2013;

| 5) | “EU-ETS”: het systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten in de Unie met betrekking tot de in bijlage I bij Richtlijn 2003/87/EG genoemde activiteiten, met uitzondering van luchtvaartactiviteiten; |
| --- | --- |

5)

“EU-ETS”: het systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten in de Unie met betrekking tot de in bijlage I bij Richtlijn 2003/87/EG genoemde activiteiten, met uitzondering van luchtvaartactiviteiten;

| 6) | “douanegebied van de Unie”: het grondgebied als omschreven in artikel 4 van Verordening (EU) nr. 952/2013; |
| --- | --- |

6)

“douanegebied van de Unie”: het grondgebied als omschreven in artikel 4 van Verordening (EU) nr. 952/2013;

| 7) | “derde land”: een land of gebied buiten het douanegebied van de Unie; |
| --- | --- |

7)

“derde land”: een land of gebied buiten het douanegebied van de Unie;

| 8) | “continentaal plat”: een continentaal plat zoals omschreven in artikel 76 van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee; |
| --- | --- |

8)

“continentaal plat”: een continentaal plat zoals omschreven in artikel 76 van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee;

| 9) | “exclusieve economische zone”: een exclusieve economische zone zoals omschreven in artikel 55 van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, die door een lidstaat op grond van dat verdrag als een exclusieve economische zone heeft verkondigd; |
| --- | --- |

9)

“exclusieve economische zone”: een exclusieve economische zone zoals omschreven in artikel 55 van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, die door een lidstaat op grond van dat verdrag als een exclusieve economische zone heeft verkondigd;

| 10) | “intrinsieke waarde”: de intrinsieke waarde voor handelsgoederen zoals omschreven in artikel 1, punt 48, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446; |
| --- | --- |

10)

“intrinsieke waarde”: de intrinsieke waarde voor handelsgoederen zoals omschreven in artikel 1, punt 48, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446;

| 11) | “marktkoppeling”: de toewijzing van transmissiecapaciteit via een Uniesysteem dat simultaan orders matcht en zoneoverschrijdende capaciteit toewijst zoals bepaald in Verordening (EU) 2015/1222; |
| --- | --- |

11)

“marktkoppeling”: de toewijzing van transmissiecapaciteit via een Uniesysteem dat simultaan orders matcht en zoneoverschrijdende capaciteit toewijst zoals bepaald in Verordening (EU) 2015/1222;

| 12) | “expliciete capaciteitstoewijzing”: de toewijzing van grensoverschrijdende transmissiecapaciteit los van de elektriciteitshandel; |
| --- | --- |

12)

“expliciete capaciteitstoewijzing”: de toewijzing van grensoverschrijdende transmissiecapaciteit los van de elektriciteitshandel;

| 13) | “bevoegde autoriteit”: de door iedere lidstaat overeenkomstig artikel 11 aangewezen autoriteit; |
| --- | --- |

13)

“bevoegde autoriteit”: de door iedere lidstaat overeenkomstig artikel 11 aangewezen autoriteit;

| 14) | “douaneautoriteiten”: de douanediensten van de lidstaten zoals omschreven in artikel 5, punt 1, van Verordening (EU) nr. 952/2013; |
| --- | --- |

14)

“douaneautoriteiten”: de douanediensten van de lidstaten zoals omschreven in artikel 5, punt 1, van Verordening (EU) nr. 952/2013;

| 15) | “importeur”: de persoon die in eigen naam en voor eigen rekening een douaneaangifte voor het in het vrije verkeer brengen van goederen indient, of indien de douaneaangifte overeenkomstig artikel 18 van Verordening (EU) nr. 952/2013 door een indirecte douanevertegenwoordiger wordt ingediend, de persoon namens wie een dergelijke aangifte wordt ingediend; |
| --- | --- |

15)

“importeur”: de persoon die in eigen naam en voor eigen rekening een douaneaangifte voor het in het vrije verkeer brengen van goederen indient, of indien de douaneaangifte overeenkomstig artikel 18 van Verordening (EU) nr. 952/2013 door een indirecte douanevertegenwoordiger wordt ingediend, de persoon namens wie een dergelijke aangifte wordt ingediend;

| 16) | “aangever bij de douane”: een aangever zoals omschreven in artikel 5, punt 15, van Verordening (EU) nr. 952/2013 die in eigen naam een douaneaangifte voor het vrije verkeer van goederen indient, dan wel de persoon namens wie deze aangifte wordt ingediend; |
| --- | --- |

16)

“aangever bij de douane”: een aangever zoals omschreven in artikel 5, punt 15, van Verordening (EU) nr. 952/2013 die in eigen naam een douaneaangifte voor het vrije verkeer van goederen indient, dan wel de persoon namens wie deze aangifte wordt ingediend;

| 17) | “toegelaten CBAM-aangever”: een persoon die overeenkomstig artikel 17 een toelating heeft gekregen van een bevoegde autoriteit; |
| --- | --- |

17)

“toegelaten CBAM-aangever”: een persoon die overeenkomstig artikel 17 een toelating heeft gekregen van een bevoegde autoriteit;

| 18) | “persoon”: een natuurlijk persoon, een rechtspersoon of een vereniging van personen die geen rechtspersoonlijkheid bezit maar uit hoofde van Unierecht of nationaal recht wel als handelingsbekwaam is erkend; |
| --- | --- |

18)

“persoon”: een natuurlijk persoon, een rechtspersoon of een vereniging van personen die geen rechtspersoonlijkheid bezit maar uit hoofde van Unierecht of nationaal recht wel als handelingsbekwaam is erkend;

| 19) | “in een lidstaat gevestigd”:






  a) | in geval van een natuurlijke persoon, elke persoon van wie de woonplaats zich in een lidstaat bevindt; |
| --- | --- | --- |

19)

“in een lidstaat gevestigd”:

a)

in geval van een natuurlijke persoon, elke persoon van wie de woonplaats zich in een lidstaat bevindt;

| b) | in geval van een rechtspersoon of een vereniging van personen, elke persoon van wie de statutaire zetel, het hoofdkantoor of de permanente bedrijfsvestiging zich in een lidstaat bevindt; |
| --- | --- |

b)

in geval van een rechtspersoon of een vereniging van personen, elke persoon van wie de statutaire zetel, het hoofdkantoor of de permanente bedrijfsvestiging zich in een lidstaat bevindt;

| 20) | “registratie- en identificatienummer van marktdeelnemer (EORI-nummer)”: het door de douaneautoriteiten toegekende nummer wanneer de registratie voor douanedoeleinden is uitgevoerd overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EU) nr. 952/2013; |
| --- | --- |

20)

“registratie- en identificatienummer van marktdeelnemer (EORI-nummer)”: het door de douaneautoriteiten toegekende nummer wanneer de registratie voor douanedoeleinden is uitgevoerd overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EU) nr. 952/2013;

| 21) | “directe emissies”: emissies uit de productieprocessen van goederen, met inbegrip van emissies uit de productie van verwarming en koeling die tijdens de productieprocessen worden verbruikt, ongeacht de plaats waar de verwarming of koeling wordt geproduceerd; |
| --- | --- |

21)

“directe emissies”: emissies uit de productieprocessen van goederen, met inbegrip van emissies uit de productie van verwarming en koeling die tijdens de productieprocessen worden verbruikt, ongeacht de plaats waar de verwarming of koeling wordt geproduceerd;

| 22) | “ingebedde emissies”: directe emissies die vrijkomen tijdens de productie van goederen en indirecte emissies uit de productie van elektriciteit die tijdens de productieprocessen wordt verbruikt, berekend overeenkomstig de in bijlage IV vastgestelde methoden en nader gespecificeerd in de op grond van artikel 7, lid 7, vastgestelde uitvoeringshandelingen; |
| --- | --- |

22)

“ingebedde emissies”: directe emissies die vrijkomen tijdens de productie van goederen en indirecte emissies uit de productie van elektriciteit die tijdens de productieprocessen wordt verbruikt, berekend overeenkomstig de in bijlage IV vastgestelde methoden en nader gespecificeerd in de op grond van artikel 7, lid 7, vastgestelde uitvoeringshandelingen;

| 23) | “ton CO2-equivalent”: één metrische ton CO2, of een hoeveelheid van een in bijlage I vermeld broeikasgas met een equivalent aardopwarmingsvermogen; |
| --- | --- |

23)

“ton CO2-equivalent”: één metrische ton CO2, of een hoeveelheid van een in bijlage I vermeld broeikasgas met een equivalent aardopwarmingsvermogen;

2

2

| 24) | “CBAM-certificaat”: een certificaat in elektronische vorm dat overeenstemt met één ton CO2-equivalent aan ingebedde emissies in goederen; |
| --- | --- |

24)

“CBAM-certificaat”: een certificaat in elektronische vorm dat overeenstemt met één ton CO2-equivalent aan ingebedde emissies in goederen;

2

| 25) | “inlevering”: verrekening van CBAM-certificaten met de aangegeven ingebedde emissies in ingevoerde goederen of met de ingebedde emissies in ingevoerde goederen die hadden moeten worden aangegeven; |
| --- | --- |

25)

“inlevering”: verrekening van CBAM-certificaten met de aangegeven ingebedde emissies in ingevoerde goederen of met de ingebedde emissies in ingevoerde goederen die hadden moeten worden aangegeven;

| 26) | “productieprocessen”: de chemische en fysische processen die plaatsvinden om goederen in een installatie te produceren; |
| --- | --- |

26)

“productieprocessen”: de chemische en fysische processen die plaatsvinden om goederen in een installatie te produceren;

| 27) | “standaardwaarde”: een waarde die wordt berekend of afgeleid uit secundaire gegevens en die de ingebedde emissies in goederen vertegenwoordigt; |
| --- | --- |

27)

“standaardwaarde”: een waarde die wordt berekend of afgeleid uit secundaire gegevens en die de ingebedde emissies in goederen vertegenwoordigt;

| 28) | “werkelijke emissies”: de op basis van primaire gegevens berekende emissies uit de productieprocessen van goederen en uit de productie van elektriciteit die tijdens die processen wordt verbruikt zoals bepaald overeenkomstig de in bijlage IV vastgestelde methoden; |
| --- | --- |

28)

“werkelijke emissies”: de op basis van primaire gegevens berekende emissies uit de productieprocessen van goederen en uit de productie van elektriciteit die tijdens die processen wordt verbruikt zoals bepaald overeenkomstig de in bijlage IV vastgestelde methoden;

| 29) | “koolstofprijs”: het geldbedrag dat in een derde land uit hoofde van een regeling ter reductie van koolstofemissies is betaald in de vorm van een belasting, heffing of vergoeding of in de vorm van emissierechten in een broeikasgasemissiehandelssysteem, berekend op broeikasgassen die onder dat systeem vallen en tijdens de productie van goederen zijn vrijgekomen; |
| --- | --- |

29)

“koolstofprijs”: het geldbedrag dat in een derde land uit hoofde van een regeling ter reductie van koolstofemissies is betaald in de vorm van een belasting, heffing of vergoeding of in de vorm van emissierechten in een broeikasgasemissiehandelssysteem, berekend op broeikasgassen die onder dat systeem vallen en tijdens de productie van goederen zijn vrijgekomen;

| 30) | “installatie”: een vaste technische eenheid waarin een productieproces plaatsvindt; |
| --- | --- |

30)

“installatie”: een vaste technische eenheid waarin een productieproces plaatsvindt;

| 31) | “exploitant”: een persoon die een installatie exploiteert of beheert in een derde land; |
| --- | --- |

31)

“exploitant”: een persoon die een installatie exploiteert of beheert in een derde land;

| 32) | “nationale accreditatie-instantie”: een nationale accreditatie-instantie zoals aangewezen door iedere lidstaat op grond van artikel 4, lid 1, van Verordening (EG) nr. 765/2008; |
| --- | --- |

32)

“nationale accreditatie-instantie”: een nationale accreditatie-instantie zoals aangewezen door iedere lidstaat op grond van artikel 4, lid 1, van Verordening (EG) nr. 765/2008;

| 33) | “EU-ETS-emissierecht”: een emissierecht zoals omschreven in artikel 3, punt a), van Richtlijn 2003/87/EG voor andere in bijlage I bij die richtlijn opgenomen activiteiten dan luchtvaartactiviteiten; |
| --- | --- |

33)

“EU-ETS-emissierecht”: een emissierecht zoals omschreven in artikel 3, punt a), van Richtlijn 2003/87/EG voor andere in bijlage I bij die richtlijn opgenomen activiteiten dan luchtvaartactiviteiten;

| 34) | “indirecte emissies”: emissies uit de opwekking van elektriciteit die wordt verbruikt tijdens de productieprocessen van goederen, ongeacht de plaats waar de verbruikte elektriciteit wordt opgewekt. |
| --- | --- |

34)

“indirecte emissies”: emissies uit de opwekking van elektriciteit die wordt verbruikt tijdens de productieprocessen van goederen, ongeacht de plaats waar de verbruikte elektriciteit wordt opgewekt.

HOOFDSTUK II

RECHTEN EN VERPLICHTINGEN VAN TOEGELATEN CBAM-AANGEVERS

Artikel 4

Invoer van goederen

Goederen mogen uitsluitend door een toegelaten CBAM-aangever in het douanegebied van de Unie worden ingevoerd.

Artikel 5

Toelatingsaanvraag

1.   Elke in een lidstaat gevestigde importeur dient, alvorens goederen in het douanegebied van de Unie in te voeren, een aanvraag voor de status van toegelaten CBAM-aangever (“toelatingsaanvraag”) in. Indien een dergelijke importeur een indirecte douanevertegenwoordiger aanwijst overeenkomstig artikel 18 van Verordening (EU) nr. 952/2013 en de indirecte douanevertegenwoordiger ermee instemt op te treden als toegelaten CBAM-aangever, dient de indirecte douanevertegenwoordiger de toelatingsaanvraag in.

2.   Indien een importeur niet in een lidstaat is gevestigd, dient de indirecte douanevertegenwoordiger de toelatingsaanvraag in.

3.   De toelatingsaanvraag wordt ingediend via het overeenkomstig artikel 14 opgezette CBAM-register.

4.   In afwijking van lid 1 wordt, wanneer transmissiecapaciteit voor de invoer van elektriciteit wordt toegewezen via expliciete capaciteitstoewijzing, de persoon aan wie capaciteit met het oog op invoer is toegewezen en die die capaciteit voor invoer nomineert, voor de toepassing van deze verordening aangemerkt als toegelaten CBAM-aangever in de lidstaat waar de persoon die invoer van elektriciteit in de douaneaangifte heeft aangegeven. De invoer moet per grens worden gemeten gedurende tijdvakken van niet meer dan één uur en er is geen aftrek van uitvoer of doorvoer in hetzelfde uur mogelijk.

De bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de douaneaangifte is ingediend, registreert de persoon in het CBAM-register.

5.   In de toelatingsaanvraag wordt de volgende informatie opgenomen over de aanvrager:

| a) | naam, adres en contactgegevens; |
| --- | --- |

a)

naam, adres en contactgegevens;

| b) | EORI-nummer; |
| --- | --- |

b)

EORI-nummer;

| c) | belangrijkste economische activiteit in de Unie; |
| --- | --- |

c)

belangrijkste economische activiteit in de Unie;

| d) | bevestiging van de belastingautoriteit van de lidstaat waar de aanvrager is gevestigd, dat er tegen de aanvrager geen invorderingsopdracht wegens onbetaalde nationale belastingschulden loopt; |
| --- | --- |

d)

bevestiging van de belastingautoriteit van de lidstaat waar de aanvrager is gevestigd, dat er tegen de aanvrager geen invorderingsopdracht wegens onbetaalde nationale belastingschulden loopt;

| e) | verklaring op erewoord dat de aanvrager in de vijf jaar voorafgaand aan het jaar van de aanvraag niet betrokken was bij ernstige of herhaalde overtredingen van de douanewetgeving, belastingvoorschriften of regels inzake marktmisbruik, daaronder begrepen dat de aanvrager geen strafblad met zware vergrijpen in verband met zijn economische activiteit heeft; |
| --- | --- |

e)

verklaring op erewoord dat de aanvrager in de vijf jaar voorafgaand aan het jaar van de aanvraag niet betrokken was bij ernstige of herhaalde overtredingen van de douanewetgeving, belastingvoorschriften of regels inzake marktmisbruik, daaronder begrepen dat de aanvrager geen strafblad met zware vergrijpen in verband met zijn economische activiteit heeft;

| f) | informatie waarmee de financiële draagkracht en de operationele capaciteit van de aanvrager om zijn verplichtingen uit hoofde van deze verordening na te komen, wordt aangetoond en, indien daartoe is besloten door de bevoegde autoriteit op basis van een risicobeoordeling, bewijsstukken ter bevestiging van die informatie, zoals de jaarrekening en de balans van maximaal de laatste drie afgesloten boekjaren; |
| --- | --- |

f)

informatie waarmee de financiële draagkracht en de operationele capaciteit van de aanvrager om zijn verplichtingen uit hoofde van deze verordening na te komen, wordt aangetoond en, indien daartoe is besloten door de bevoegde autoriteit op basis van een risicobeoordeling, bewijsstukken ter bevestiging van die informatie, zoals de jaarrekening en de balans van maximaal de laatste drie afgesloten boekjaren;

| g) | de geraamde monetaire waarde en omvang van de invoer van goederen in het douanegebied van de Unie volgens soort goederen, voor het kalenderjaar waarin de aanvraag wordt ingediend en voor het daaropvolgende kalenderjaar; |
| --- | --- |

g)

de geraamde monetaire waarde en omvang van de invoer van goederen in het douanegebied van de Unie volgens soort goederen, voor het kalenderjaar waarin de aanvraag wordt ingediend en voor het daaropvolgende kalenderjaar;

| h) | naam en contactgegevens van de personen voor wier rekening de aanvrager in voorkomend geval optreedt. |
| --- | --- |

h)

naam en contactgegevens van de personen voor wier rekening de aanvrager in voorkomend geval optreedt.

6.   De aanvrager kan zijn aanvraag te allen tijde intrekken.

7.   De toegelaten CBAM-aangever stelt de bevoegde autoriteit via het CBAM-register onverwijld in kennis van alle wijzigingen in de uit hoofde van lid 5 van dit artikel verstrekte informatie die zich voordoen nadat het besluit tot verlening van de status van toegelaten CBAM-aangever op grond van artikel 17 is vastgesteld, en die van invloed kunnen zijn op dat besluit of op de inhoud van de uit hoofde daarvan verleende toelating.

8.   De Commissie is bevoegd uitvoeringshandelingen vast te stellen met betrekking tot de communicatie tussen de aanvrager, de bevoegde autoriteit en de Commissie, met betrekking tot de standaardvorm van de toelatingsaanvraag en de procedures om een dergelijke aanvraag in te dienen via het CBAM-register, met betrekking tot de door de bevoegde autoriteit in acht te nemen procedure en termijnen voor de behandeling van toelatingsaanvragen overeenkomstig lid 1 van dit artikel, en met betrekking tot de door de bevoegde autoriteit in acht te nemen regels voor de identificatie van de toegelaten CBAM-aangevers voor de invoer van elektriciteit. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 29, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 6

CBAM-aangifte

1.   Uiterlijk op 31 mei van elk jaar, en voor het eerst in 2027 voor het jaar 2026, gebruikt elke toegelaten CBAM-aangever het in artikel 14 bedoelde CBAM-register om een CBAM-aangifte voor het voorgaande kalenderjaar in te dienen.

2.   De CBAM-aangifte bevat de volgende gegevens:

| a) | de totale hoeveelheid van iedere soort ingevoerde goederen in het voorgaande kalenderjaar, uitgedrukt in megawattuur voor elektriciteit en in ton voor andere goederen; |
| --- | --- |

a)

de totale hoeveelheid van iedere soort ingevoerde goederen in het voorgaande kalenderjaar, uitgedrukt in megawattuur voor elektriciteit en in ton voor andere goederen;

| b) | de totale ingebedde emissies in de in punt a) van dit lid bedoelde goederen, uitgedrukt in ton CO2-equivalent emissies per megawattuur in het geval van elektriciteit of in ton CO2-equivalent emissies per ton van iedere soort goederen in het geval van andere goederen, berekend overeenkomstig artikel 7 en geverifieerd overeenkomstig artikel 8; |
| --- | --- |

b)

de totale ingebedde emissies in de in punt a) van dit lid bedoelde goederen, uitgedrukt in ton CO2-equivalent emissies per megawattuur in het geval van elektriciteit of in ton CO2-equivalent emissies per ton van iedere soort goederen in het geval van andere goederen, berekend overeenkomstig artikel 7 en geverifieerd overeenkomstig artikel 8;

| c) | het totale aantal in te leveren CBAM-certificaten dat overeenkomt met de totale ingebedde emissies als bedoeld in punt b) van dit lid, na de aftrek die verschuldigd is vanwege de in een land van oorsprong betaalde koolstofprijs overeenkomstig artikel 9 en de noodzakelijke correctie voor de mate waarin EU-ETS-emissierechten gratis worden toegewezen overeenkomstig artikel 31; |
| --- | --- |

c)

het totale aantal in te leveren CBAM-certificaten dat overeenkomt met de totale ingebedde emissies als bedoeld in punt b) van dit lid, na de aftrek die verschuldigd is vanwege de in een land van oorsprong betaalde koolstofprijs overeenkomstig artikel 9 en de noodzakelijke correctie voor de mate waarin EU-ETS-emissierechten gratis worden toegewezen overeenkomstig artikel 31;

| d) | kopieën van de verificatieverslagen van de geaccrediteerde verificateurs uit hoofde van artikel 8 en bijlage VI. |
| --- | --- |

d)

kopieën van de verificatieverslagen van de geaccrediteerde verificateurs uit hoofde van artikel 8 en bijlage VI.

3.   Wanneer veredelingsproducten die voortkomen uit een in artikel 256 van Verordening (EU) nr. 952/2013 bedoelde regeling actieve veredeling worden ingevoerd, vermeldt de toegelaten CBAM-aangever in de CBAM-aangifte de ingebedde emissies in de onder de regeling actieve veredeling geplaatste goederen die tot de ingevoerde veredelingsproducten hebben geleid, ook als de veredelingsproducten geen in bijlage I bij deze verordening opgenomen goederen zijn. Dit lid is ook van toepassing wanneer de veredelingsproducten die voortkomen uit de regeling actieve veredeling terugkerende goederen zijn als bedoeld in artikel 205 van Verordening (EU) nr. 952/2013.

4.   Wanneer de in bijlage I bij deze verordening vermelde ingevoerde goederen veredelingsproducten zijn die voortkomen uit een in artikel 259 van Verordening (EU) nr. 952/2013 bedoelde regeling passieve veredeling, vermeldt de toegelaten CBAM-aangever in de CBAM-aangifte alleen de emissies van de veredeling buiten het douanegebied van de Unie.

5.   Wanneer de ingevoerde goederen terugkerende goederen zijn als bedoeld in artikel 203 van Verordening (EU) nr. 952/2013, neemt de toegelaten CBAM-aangever in zijn CBAM-aangifte een afzonderlijke vermelding “nul” op voor de totale ingebedde emissies die overeenstemmen met die goederen.

6.   De Commissie is bevoegd uitvoeringshandelingen vast te stellen met betrekking tot de standaardvorm van de CBAM-aangifte, met inbegrip van gedetailleerde informatie per installatie, per land van oorsprong en per soort goederen die moeten worden aangegeven ter ondersteuning van de in lid 2 van dit artikel bedoelde totalen, met name wat betreft de ingebedde emissies en de betaalde koolstofprijs, de procedure voor de indiening van de CBAM-aangifte via het CBAM-register, en de regels voor de inlevering van de in dit artikel, lid 2, punt c), bedoelde CBAM-certificaten, overeenkomstig artikel 22, lid 1, met name wat betreft het proces en de selectie door de toegelaten CBAM-aangever van de in te leveren certificaten. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 29, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 7

Berekening van ingebedde emissies

1.   Ingebedde emissies in goederen worden berekend op grond van de in bijlage IV bepaalde methoden. Voor de in bijlage II opgenomen goederen worden alleen directe emissies berekend en in aanmerking genomen.

2.   Ingebedde emissies in andere goederen dan elektriciteit worden bepaald op basis van de werkelijke emissies overeenkomstig de in de punten 2 en 3 van bijlage IV bepaalde methoden. Wanneer de werkelijke emissies onvoldoende nauwkeurig kunnen worden bepaald, alsook in het geval van indirecte emissies, worden de ingebedde emissies bepaald aan de hand van standaardwaarden overeenkomstig de in punt 4.1 van bijlage IV bepaalde methoden.

3.   Ingebedde emissies in ingevoerde elektriciteit worden bepaald aan de hand van standaardwaarden overeenkomstig de in punt 4.2 van bijlage IV bepaalde methode, tenzij de toegelaten CBAM-aangever aantoont dat is voldaan aan de criteria om de ingebedde emissies te bepalen op basis van de in punt 5 van bijlage IV vermelde werkelijke emissies.

4.   Ingebedde indirecte emissies worden berekend overeenkomstig de in punt 4.3 van bijlage IV bepaalde methode en nader gespecificeerd in de op grond van lid 7 van dit artikel vastgestelde uitvoeringshandelingen, tenzij de toegelaten CBAM-aangever aantoont dat is voldaan aan de criteria van punt 6 van bijlage IV voor het bepalen van de ingebedde emissies op basis van werkelijke emissies.

5.   De toegelaten CBAM-aangever houdt een administratie bij van de informatie die nodig is om de ingebedde emissies te berekenen overeenkomstig de voorschriften van bijlage V. Die administratie moet voldoende nauwkeurig zijn om overeenkomstig artikel 18 geaccrediteerde verificateurs in staat te stellen de ingebedde emissies overeenkomstig artikel 8 en bijlage VI te verifiëren en om de Commissie en de bevoegde autoriteit in staat te stellen de CBAM-aangifte overeenkomstig artikel 19, lid 2, te beoordelen.

6.   De toegelaten CBAM-aangever bewaart de in lid 5 bedoelde administratie, met inbegrip van het verslag van de verificateur, tot het einde van het vierde jaar na het jaar waarin de CBAM-aangifte is of had moeten worden ingediend.

7.   De Commissie is bevoegd uitvoeringshandelingen vast te stellen met betrekking tot:

| a) | de toepassing van de elementen van de in bijlage IV beschreven berekeningsmethoden, met inbegrip van de afbakening van systeemgrenzen van productieprocessen en de desbetreffende inputmaterialen (precursoren), emissiefactoren, installatiespecifieke waarden van werkelijke emissies en standaardwaarden en de respectieve toepassing ervan op individuele goederen, alsook de vaststelling van methoden ter waarborging van de betrouwbaarheid van de gegevens op basis waarvan de standaardwaarden worden bepaald, waaronder het niveau van detail en de verificatie van de gegevens, alsmede de nadere specificatie van goederen die voor de toepassing van punt 1 van bijlage IV moeten worden beschouwd als “eenvoudige goederen” en “samengestelde goederen”; in die uitvoeringshandelingen worden ook de voorwaarden gespecificeerd waaronder wordt aangenomen dat de werkelijke emissies onvoldoende nauwkeurig kunnen worden bepaald, alsmede de elementen waaruit blijkt dat is voldaan aan de criteria in de punten 5 en 6 van bijlage IV die vereist zijn om voor de toepassing van lid 2 het gebruik van de werkelijke emissies te rechtvaardigen voor elektriciteit die wordt verbruikt in de productieprocessen van goederen, en |
| --- | --- |

a)

de toepassing van de elementen van de in bijlage IV beschreven berekeningsmethoden, met inbegrip van de afbakening van systeemgrenzen van productieprocessen en de desbetreffende inputmaterialen (precursoren), emissiefactoren, installatiespecifieke waarden van werkelijke emissies en standaardwaarden en de respectieve toepassing ervan op individuele goederen, alsook de vaststelling van methoden ter waarborging van de betrouwbaarheid van de gegevens op basis waarvan de standaardwaarden worden bepaald, waaronder het niveau van detail en de verificatie van de gegevens, alsmede de nadere specificatie van goederen die voor de toepassing van punt 1 van bijlage IV moeten worden beschouwd als “eenvoudige goederen” en “samengestelde goederen”; in die uitvoeringshandelingen worden ook de voorwaarden gespecificeerd waaronder wordt aangenomen dat de werkelijke emissies onvoldoende nauwkeurig kunnen worden bepaald, alsmede de elementen waaruit blijkt dat is voldaan aan de criteria in de punten 5 en 6 van bijlage IV die vereist zijn om voor de toepassing van lid 2 het gebruik van de werkelijke emissies te rechtvaardigen voor elektriciteit die wordt verbruikt in de productieprocessen van goederen, en

| b) | de toepassing van de elementen van de berekeningsmethoden op grond van lid 4 overeenkomstig punt 4.3 van bijlage IV. |
| --- | --- |

b)

de toepassing van de elementen van de berekeningsmethoden op grond van lid 4 overeenkomstig punt 4.3 van bijlage IV.

Indien objectief gerechtvaardigd wordt in de in de eerste alinea bedoelde uitvoeringshandelingen bepaald dat de standaardwaarden aan specifieke gebieden, regio’s of landen kunnen worden aangepast om rekening te houden met specifieke objectieve factoren die van invloed zijn op emissies, zoals de belangrijkste energiebronnen of industriële processen. Die uitvoeringshandelingen bouwen voort op bestaande wetgeving voor de monitoring en verificatie van emissies en activiteitengegevens voor installaties die onder Richtlijn 2003/87/EG vallen, met name Uitvoeringsverordening (EU) 2018/2066 van de Commissie (24), Uitvoeringsverordening (EU) 2018/2067 en Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/331 van de Commissie (25). Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 29, lid 2, van deze verordening bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 8

Verificatie van ingebedde emissies

1.   De toegelaten CBAM-aangever draagt er zorg voor dat de totale ingebedde emissies die in de op grond van artikel 6 ingediende CBAM-aangifte zijn aangegeven, worden geverifieerd door een verificateur die op grond van artikel 18 is geaccrediteerd, op basis van de in bijlage VI beschreven verificatiebeginselen.

2.   Voor ingebedde emissies in goederen die in een overeenkomstig artikel 10 geregistreerde installatie in een derde land zijn geproduceerd, kan de toegelaten CBAM-aangever ervoor kiezen gebruik te maken van overeenkomstig artikel 10, lid 7, aan hem verstrekte geverifieerde informatie om aan zijn in lid 1 van dit artikel bedoelde verplichting te voldoen.

3.   De Commissie is bevoegd uitvoeringshandelingen vast te stellen voor de toepassing van de in bijlage VI bepaalde verificatiebeginselen wat betreft:

| a) | de mogelijkheid om, in naar behoren gemotiveerde omstandigheden en zonder een betrouwbare schatting van de ingebedde emissies in gevaar te brengen, de verificateur te ontheffen van zijn verplichting om de installatie waar relevante goederen worden geproduceerd, te bezoeken; |
| --- | --- |

a)

de mogelijkheid om, in naar behoren gemotiveerde omstandigheden en zonder een betrouwbare schatting van de ingebedde emissies in gevaar te brengen, de verificateur te ontheffen van zijn verplichting om de installatie waar relevante goederen worden geproduceerd, te bezoeken;

| b) | de vaststelling van drempelwaarden waarboven onjuistheden en onregelmatigheden worden aangemerkt als materieel, en |
| --- | --- |

b)

de vaststelling van drempelwaarden waarboven onjuistheden en onregelmatigheden worden aangemerkt als materieel, en

| c) | de bewijsstukken die nodig zijn voor het verificatieverslag, met inbegrip van de vorm ervan. |
| --- | --- |

c)

de bewijsstukken die nodig zijn voor het verificatieverslag, met inbegrip van de vorm ervan.

Wanneer de Commissie in de eerste alinea bedoelde uitvoeringshandelingen vaststelt, streeft zij naar gelijkwaardigheid en samenhang met de procedures van Uitvoeringsverordening (EU) 2018/2067. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 29, lid 2, van deze verordening bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 9

In een derde land betaalde koolstofprijs

1.   Een toegelaten CBAM-aangever kan in de CBAM-aangifte een vermindering van het aantal in te leveren CBAM-certificaten vragen om rekening te houden met de in het land van oorsprong betaalde koolstofprijs voor de aangegeven ingebedde emissies. De vermindering kan alleen worden gevraagd als de koolstofprijs daadwerkelijk is betaald in het land van oorsprong. In dat geval wordt rekening gehouden met elke teruggave of andere vormen van compensatie die in dat land beschikbaar zijn en die tot een verlaging van de koolstofprijs zouden hebben geleid.

2.   De toegelaten CBAM-aangever houdt een administratie bij van de documenten die nodig zijn om aan te tonen dat op de aangegeven ingebedde emissies in het land van oorsprong van de goederen een koolstofprijs van toepassing was die daadwerkelijk is betaald als bedoeld in lid 1. De toegelaten CBAM-aangever bewaart met name bewijsstukken met betrekking tot beschikbare teruggaven of andere vormen van compensatie, met name de verwijzingen naar de desbetreffende wetgeving van dat land. De informatie in die documenten wordt gecertificeerd door een persoon die onafhankelijk is van zowel de toegelaten CBAM-aangever als de autoriteiten van het land van oorsprong. De naam en contactgegevens van die onafhankelijke persoon worden in de documenten vermeld. De toegelaten CBAM-aangever bewaart tevens het bewijs van de daadwerkelijke betaling van de koolstofprijs.

3.   De toegelaten CBAM-aangever bewaart de in lid 2 bedoelde administratie tot het einde van het vierde jaar na het jaar waarin de CBAM-aangifte is of had moeten worden ingediend.

4.   De Commissie is bevoegd uitvoeringshandelingen vast te stellen met betrekking tot de omzetting van de daadwerkelijk betaalde jaarlijkse gemiddelde koolstofprijs als bedoeld in lid 1 van dit artikel naar een overeenkomstige vermindering van het aantal in te leveren CBAM-certificaten, waaronder de omrekening in euro’s van de daadwerkelijk in buitenlandse valuta betaalde koolstofprijs tegen de jaarlijkse gemiddelde wisselkoers, het vereiste bewijs voor de daadwerkelijke betaling van de koolstofprijs, voorbeelden van toepasselijke teruggaven of andere vormen van compensatie als bedoeld in lid 1 van dit artikel, de kwalificaties van de in lid 2 van dit artikel bedoelde onafhankelijke persoon en de voorwaarden om de onafhankelijkheid van die persoon te waarborgen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 29, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 10

Registratie van exploitanten en installaties in derde landen

1.   Op verzoek van een exploitant van een installatie in een derde land registreert de Commissie de informatie over die exploitant en zijn installatie in het in artikel 14 bedoelde CBAM-register.

2.   Het in lid 1 bedoelde registratieverzoek bevat de volgende informatie die bij registratie in het CBAM-register moet worden opgenomen:

| a) | de naam, het adres en de contactgegevens van de exploitant; |
| --- | --- |

a)

de naam, het adres en de contactgegevens van de exploitant;

| b) | de locatie van elke installatie, met inbegrip van het volledige adres en de geografische coördinaten in lengte- en breedtegraden tot op zes decimalen; |
| --- | --- |

b)

de locatie van elke installatie, met inbegrip van het volledige adres en de geografische coördinaten in lengte- en breedtegraden tot op zes decimalen;

| c) | de belangrijkste economische activiteit van de installatie. |
| --- | --- |

c)

de belangrijkste economische activiteit van de installatie.

3.   De Commissie stelt de exploitant in kennis van de registratie in het CBAM-register. De registratie is geldig voor een periode van vijf jaar vanaf de datum van kennisgeving aan de exploitant van de installatie.

4.   De exploitant stelt de Commissie onmiddellijk in kennis van wijzigingen in de in lid 2 bedoelde informatie die zich voordoen na de registratie, en de Commissie werkt de desbetreffende informatie in het CBAM-register bij.

5.   De exploitant:

| a) | bepaalt voor iedere soort goederen die in de in lid 1 van dit artikel bedoelde installatie wordt geproduceerd, de ingebedde emissies die overeenkomstig de in bijlage IV beschreven methoden zijn berekend; |
| --- | --- |

a)

bepaalt voor iedere soort goederen die in de in lid 1 van dit artikel bedoelde installatie wordt geproduceerd, de ingebedde emissies die overeenkomstig de in bijlage IV beschreven methoden zijn berekend;

| b) | zorgt ervoor dat de in punt a) van dit lid bedoelde ingebedde emissies overeenkomstig de in bijlage VI bepaalde verificatiebeginselen worden geverifieerd door een op grond van artikel 18 geaccrediteerde verificateur; |
| --- | --- |

b)

zorgt ervoor dat de in punt a) van dit lid bedoelde ingebedde emissies overeenkomstig de in bijlage VI bepaalde verificatiebeginselen worden geverifieerd door een op grond van artikel 18 geaccrediteerde verificateur;

| c) | houdt een exemplaar van het verificatieverslag bij, alsook een administratie van de informatie die noodzakelijk is voor de berekening van de ingebedde emissies in goederen overeenkomstig de vereisten van bijlage V, gedurende een periode van vier jaar nadat de verificatie is verricht. |
| --- | --- |

c)

houdt een exemplaar van het verificatieverslag bij, alsook een administratie van de informatie die noodzakelijk is voor de berekening van de ingebedde emissies in goederen overeenkomstig de vereisten van bijlage V, gedurende een periode van vier jaar nadat de verificatie is verricht.

6.   De in lid 5, punt c), van dit artikel bedoelde administratie moet voldoende nauwkeurig zijn om de verificatie van de ingebedde emissies overeenkomstig artikel 8 en bijlage VI mogelijk te maken, en om de CBAM-aangifte die is ingediend door een toegelaten CBAM-aangever aan wie de desbetreffende informatie overeenkomstig lid 7 van dit artikel is verstrekt, overeenkomstig artikel 19 te kunnen beoordelen.

7.   Een exploitant mag de informatie over de in lid 5 van dit artikel bedoelde verificatie van ingebedde emissies verstrekken aan een toegelaten CBAM-aangever. De toegelaten CBAM-aangever heeft het recht die informatie te gebruiken om aan de in artikel 8 bedoelde verplichting te voldoen.

8.   De exploitant mag te allen tijde verzoeken om uit het CBAM-register te worden geschrapt. Op een dergelijk verzoek schrapt de Commissie, na de bevoegde autoriteiten daarvan in kennis te hebben gesteld, de exploitant en verwijdert zij de informatie over die exploitant en zijn installatie uit het CBAM-register, mits die informatie niet nodig is voor de beoordelen van ingediende CBAM-aangiften. Na de betrokken exploitant in de gelegenheid te hebben gesteld te worden gehoord en de bevoegde autoriteiten te hebben geraadpleegd, kan de Commissie de informatie ook schrappen indien de Commissie van mening is dat de informatie over die exploitant niet langer juist is. De Commissie stelt de bevoegde autoriteiten van dergelijke schrappingen in kennis.

HOOFDSTUK III

BEVOEGDE AUTORITEITEN

Artikel 11

Bevoegde autoriteiten

1.   Iedere lidstaat wijst de bevoegde autoriteit aan die belast is met de uitvoering van de functies en taken uit hoofde van deze verordening, en stelt de Commissie daarvan in kennis.

De Commissie stelt een lijst van alle bevoegde autoriteiten ter beschikking van de lidstaten en maakt die informatie bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie en stelt die informatie tevens ter beschikking in het CBAM-register.

2.   De bevoegde autoriteiten wisselen alle informatie uit die essentieel of relevant is voor de uitoefening van hun functies en taken uit hoofde van deze verordening.

Artikel 12

Commissie

Naast de andere taken die de Commissie uit hoofde van deze verordening uitvoert, staat zij de bevoegde autoriteiten bij in de uitvoering van hun functies en taken uit hoofde van deze verordening en coördineert hun activiteiten, door de uitwisseling van beste praktijken te ondersteunen en richtsnoeren betreffende beste praktijken uit te vaardigen binnen het toepassingsgebied van deze verordening, en door een goede informatie-uitwisseling en samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten onderling alsmede tussen de bevoegde autoriteiten en de Commissie te bevorderen.

Artikel 13

Beroepsgeheim en openbaarmaking van informatie

1.   Alle door de bevoegde autoriteit of door de Commissie bij de uitoefening van hun taken verkregen informatie die vertrouwelijk van aard is of als vertrouwelijk is verstrekt, valt onder het beroepsgeheim. Dergelijke informatie wordt door de bevoegde autoriteit of door de Commissie niet bekendgemaakt, tenzij met de uitdrukkelijke voorafgaande toestemming van de persoon of de autoriteit die ze heeft verstrekt of krachtens Unierecht of nationaal recht.

2.   In afwijking van lid 1 kunnen de bevoegde autoriteiten en de Commissie die informatie delen met elkaar, de douaneautoriteiten, de autoriteiten belast met het opleggen van bestuurlijke of strafrechtelijke sancties en het Europees Openbaar Ministerie, om ervoor te zorgen dat personen hun verplichtingen uit hoofde van deze verordening nakomen en dat de douanewetgeving wordt toegepast. Aldus gedeelde informatie valt onder het beroepsgeheim en wordt aan geen enkele andere persoon of autoriteit bekendgemaakt, tenzij krachtens Unierecht of nationaal recht.

Artikel 14

CBAM-register

1.   De Commissie zet een CBAM-register op van toegelaten CBAM-aangevers, in de vorm van een gestandaardiseerde elektronische databank die de gegevens van de CBAM-certificaten van die toegelaten CBAM-aangevers bevat. De Commissie stelt de informatie in het CBAM-register automatisch en onmiddellijk ter beschikking van de douaneautoriteiten en de bevoegde autoriteiten.

2.   Het in lid 1 bedoelde CBAM-register bevat rekeningen met informatie over elke toegelaten CBAM-aangever, met name:

| a) | de naam, het adres en de contactgegevens van de toegelaten CBAM-aangever; |
| --- | --- |

a)

de naam, het adres en de contactgegevens van de toegelaten CBAM-aangever;

| b) | het EORI-nummer van de toegelaten CBAM-aangever; |
| --- | --- |

b)

het EORI-nummer van de toegelaten CBAM-aangever;

| c) | het CBAM-rekeningnummer; |
| --- | --- |

c)

het CBAM-rekeningnummer;

| d) | het identificatienummer, de verkoopprijs, de datum van aankoop en de datum van inlevering, terugkoop of annulering van de CBAM-certificaten voor elke toegelaten CBAM-aangever. |
| --- | --- |

d)

het identificatienummer, de verkoopprijs, de datum van aankoop en de datum van inlevering, terugkoop of annulering van de CBAM-certificaten voor elke toegelaten CBAM-aangever.

3.   Het CBAM-register bevat, in een afzonderlijk gedeelte van het register, de informatie over de exploitanten en de overeenkomstig artikel 10, lid 2, geregistreerde installaties in derde landen.

4.   De in de leden 2 en 3 bedoelde informatie in het CBAM-register is vertrouwelijk, met uitzondering van de namen, adressen en contactgegevens van de exploitanten en de locatie van de installaties in derde landen. Een exploitant kan ervoor kiezen dat zijn naam, adres en contactgegevens niet publiek toegankelijk worden gemaakt. De openbare informatie in het CBAM-register wordt door de Commissie in een interoperabele vorm toegankelijk gemaakt.

5.   De Commissie publiceert jaarlijks voor elk van de in bijlage I vermelde goederen de geaggregeerde emissies die in de ingevoerde goederen zijn ingebed.

6.   De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast met betrekking tot de infrastructuur en specifieke processen en procedures van het CBAM-register, met inbegrip van de in artikel 15 bedoelde risicoanalyse, de elektronische databanken met de in de leden 2 en 3 van dit artikel bedoelde informatie, de gegevens van de in artikel 16 bedoelde rekeningen in het CBAM-register, de toezending aan het CBAM-register van de informatie over de in artikel 20 bedoelde verkoop, terugkoop en annulering van CBAM-certificaten en de in artikel 25, lid 3, bedoelde kruiscontrole van informatie. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 29, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 15

Risicoanalyse

1.   De Commissie verricht risicogebaseerde controles op de gegevens en transacties die worden geregistreerd in het in artikel 14 bedoelde CBAM-register om onregelmatigheden te vermijden bij de aankoop, het bezit, de inlevering, de terugkoop en de annulering van CBAM-certificaten.

2.   Als de Commissie naar aanleiding van de uit hoofde van lid 1 verrichte controles onregelmatigheden vaststelt, stelt zij de betrokken bevoegde autoriteiten daarvan in kennis zodat nadere onderzoeken wordt verricht teneinde de vastgestelde onregelmatigheden te corrigeren.

Artikel 16

Rekeningen in het CBAM-register

1.   De Commissie kent aan iedere toegelaten CBAM-aangever een uniek CBAM-rekeningnummer toe.

2.   Iedere toegelaten CBAM-aangever krijgt toegang tot zijn rekening in het CBAM-register.

3.   De Commissie maakt de rekening aan zodra de in artikel 17, lid 1, bedoelde toelating is verleend en stelt de toegelaten CBAM-aangever daarvan in kennis.

4.   Als de toegelaten CBAM-aangever zijn economische activiteit heeft stopgezet of als zijn toelating is ingetrokken, sluit de Commissie de rekening van die toegelaten CBAM-aangever, mits de CBAM-aangever heeft voldaan aan al zijn verplichtingen uit hoofde van deze verordening.

Artikel 17

Toelating

1.   Indien een toelatingsaanvraag wordt ingediend overeenkomstig artikel 5, kent de bevoegde autoriteit in de lidstaat waar de aangever is gevestigd de status van toegelaten CBAM-aangever toe indien aan de in lid 2 van dit artikel bepaalde criteria is voldaan. De status van toegelaten CBAM-aangever wordt in alle lidstaten erkend.

Voordat de bevoegde autoriteit de status van toegelaten CBAM-aangever verleent, voert zij een raadplegingsprocedure uit over de toelatingsaanvraag via het CBAM-register. Bij de raadplegingsprocedure worden de bevoegde autoriteiten in de andere lidstaten en de Commissie betrokken, en de procedure duurt maximaal 15 werkdagen.

2.   De criteria voor toekenning van de status van toegelaten CBAM-aangever zijn de volgende:

| a) | de aanvrager is in de vijf jaar voorafgaand aan zijn aanvraag niet betrokken geweest bij ernstige of herhaalde overtredingen van douanewetgeving, belastingvoorschriften, regels inzake marktmisbruik of deze verordening en gedelegeerde en uitvoeringshandelingen die uit hoofde van deze verordening zijn vastgesteld, en de aanvrager heeft met name geen strafblad met zware vergrijpen in verband met zijn economische activiteit; |
| --- | --- |

a)

de aanvrager is in de vijf jaar voorafgaand aan zijn aanvraag niet betrokken geweest bij ernstige of herhaalde overtredingen van douanewetgeving, belastingvoorschriften, regels inzake marktmisbruik of deze verordening en gedelegeerde en uitvoeringshandelingen die uit hoofde van deze verordening zijn vastgesteld, en de aanvrager heeft met name geen strafblad met zware vergrijpen in verband met zijn economische activiteit;

| b) | de aanvrager toont aan over de financiële draagkracht en operationele capaciteit te beschikken om zijn verplichtingen uit hoofde van deze verordening na te komen; |
| --- | --- |

b)

de aanvrager toont aan over de financiële draagkracht en operationele capaciteit te beschikken om zijn verplichtingen uit hoofde van deze verordening na te komen;

| c) | de aanvrager is gevestigd in de lidstaat waar de aanvraag is ingediend, en |
| --- | --- |

c)

de aanvrager is gevestigd in de lidstaat waar de aanvraag is ingediend, en

| d) | aan de aanvrager is een EORI-nummer toegekend overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EU) nr. 952/2013. |
| --- | --- |

d)

aan de aanvrager is een EORI-nummer toegekend overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EU) nr. 952/2013.

3.   Indien de bevoegde autoriteit van oordeel is dat de in lid 2 van dit artikel bepaalde criteria niet zijn vervuld, of indien de aanvrager in artikel 5, lid 5, genoemde informatie niet heeft verstrekt, wordt de toekenning van de status van toegelaten CBAM-aangever geweigerd. Het besluit tot weigering van de status van toegelaten CBAM-aangever bevat de weigeringsgronden en informatie over de mogelijkheid om beroep tegen het besluit in te stellen.

4.   Een besluit van een bevoegde autoriteit om de status van toegelaten CBAM-aangever toe te kennen, wordt ingeschreven in het CBAM-register en bevat de volgende informatie:

| a) | de naam, het adres en de contactgegevens van de toegelaten CBAM-aangever; |
| --- | --- |

a)

de naam, het adres en de contactgegevens van de toegelaten CBAM-aangever;

| b) | het EORI-nummer van de toegelaten CBAM-aangever; |
| --- | --- |

b)

het EORI-nummer van de toegelaten CBAM-aangever;

| c) | het overeenkomstig artikel 16, lid 1, aan de toegelaten CBAM-aangever toegekende CBAM-rekeningnummer; |
| --- | --- |

c)

het overeenkomstig artikel 16, lid 1, aan de toegelaten CBAM-aangever toegekende CBAM-rekeningnummer;

| d) | de overeenkomstig lid 5 van dit artikel vereiste garantie. |
| --- | --- |

d)

de overeenkomstig lid 5 van dit artikel vereiste garantie.

5.   Ter naleving van de in lid 2, punt b), van dit artikel bepaalde criteria vereist de bevoegde autoriteit dat de aanvrager een zekerheid stelt als de aanvrager nog niet gevestigd was gedurende de twee boekjaren voorafgaand aan het jaar waarin de aanvraag overeenkomstig artikel 5, lid 1, werd ingediend.

De bevoegde autoriteit stelt het bedrag van die zekerheid vast op het bedrag dat wordt berekend als de geaggregeerde waarde van het aantal de CBAM-certificaten die de toegelaten CBAM-aangever overeenkomstig artikel 22 zou moeten inleveren voor de invoer van overeenkomstig artikel 5, lid 5, punt g), aangegeven goederen. De zekerheid wordt gesteld middels een bankgarantie, betaalbaar op eerste verzoek, door een financiële instelling die in de Unie actief is, of in een andere vorm van garantie die een gelijkwaardige zekerheid biedt.

6.   Indien de bevoegde autoriteit vaststelt dat de gestelde zekerheid de financiële draagkracht en operationele capaciteit van de toegelaten CBAM-aangever om te voldoen aan zijn verplichtingen uit hoofde van deze verordening niet garandeert of niet meer volstaat om deze te garanderen, eist zij van de toegelaten CBAM-aangever dat deze, naar eigen keuze, overeenkomstig lid 5 een aanvullende zekerheid stelt of de oorspronkelijke zekerheid door een nieuwe vervangt.

7.   De bevoegde autoriteit geeft de zekerheid onmiddellijk vrij na 31 mei van het tweede jaar waarin de toegelaten CBAM-aangever CBAM-certificaten overeenkomstig artikel 22 heeft ingeleverd.

8.   De bevoegde autoriteit trekt de status van toegelaten CBAM-aangever in indien:

| a) | de toegelaten CBAM-aangever om intrekking verzoekt, of |
| --- | --- |

a)

de toegelaten CBAM-aangever om intrekking verzoekt, of

| b) | de toegelaten CBAM-aangever niet meer aan de in lid 2 of lid 6 van dit artikel bepaalde criteria voldoet, of indien de CBAM-aangever betrokken is geweest bij ernstige of herhaalde overtredingen van de verplichting om CBAM-certificaten overeenkomstig artikel 22, lid 1, in te leveren of van de verplichting om aan het eind van elk in artikel 22, lid 2, bedoeld kwartaal een voldoende aantal CBAM-certificaten op zijn rekening in het CBAM-register aan te houden. |
| --- | --- |

b)

de toegelaten CBAM-aangever niet meer aan de in lid 2 of lid 6 van dit artikel bepaalde criteria voldoet, of indien de CBAM-aangever betrokken is geweest bij ernstige of herhaalde overtredingen van de verplichting om CBAM-certificaten overeenkomstig artikel 22, lid 1, in te leveren of van de verplichting om aan het eind van elk in artikel 22, lid 2, bedoeld kwartaal een voldoende aantal CBAM-certificaten op zijn rekening in het CBAM-register aan te houden.

Alvorens de status van toegelaten CBAM-aangever in te trekken, stelt de bevoegde autoriteit de toegelaten CBAM-aangever in de gelegenheid te worden gehoord en voert zij een raadplegingsprocedure uit over de eventuele intrekking van die status. Bij de raadplegingsprocedure worden de bevoegde autoriteiten in de andere lidstaten en de Commissie betrokken, en de procedure duurt maximaal 15 werkdagen.

Een besluit tot intrekking bevat de redenen voor het besluit en informatie over het recht om beroep in te stellen.

9.   De bevoegde autoriteit neemt in het CBAM-register informatie op over:

| a) | de aanvragers wier toelatingsaanvraag op grond van lid 3 is afgewezen, en |
| --- | --- |

a)

de aanvragers wier toelatingsaanvraag op grond van lid 3 is afgewezen, en

| b) | de personen wier status van toegelaten CBAM-aangever op grond van lid 8 is ingetrokken. |
| --- | --- |

b)

de personen wier status van toegelaten CBAM-aangever op grond van lid 8 is ingetrokken.

10.   De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen de voorwaarden vast voor:

| a) | de toepassing van de in dit artikel, lid 2, bedoelde criteria, met inbegrip van het niet betrokken zijn geweest bij een ernstige inbreuk of bij herhaalde inbreuken als bedoeld in dit artikel, lid 2, punt a); |
| --- | --- |

a)

de toepassing van de in dit artikel, lid 2, bedoelde criteria, met inbegrip van het niet betrokken zijn geweest bij een ernstige inbreuk of bij herhaalde inbreuken als bedoeld in dit artikel, lid 2, punt a);

| b) | de toepassing van de in dit artikel, leden 5, 6 en 7, bedoelde garantie; |
| --- | --- |

b)

de toepassing van de in dit artikel, leden 5, 6 en 7, bedoelde garantie;

| c) | de toepassing van de in dit artikel, lid 8, bedoelde criteria betreffende een ernstige of herhaalde inbreuk; |
| --- | --- |

c)

de toepassing van de in dit artikel, lid 8, bedoelde criteria betreffende een ernstige of herhaalde inbreuk;

| d) | de gevolgen van de in dit artikel, lid 8, bedoelde intrekking van de status van toegelaten CBAM-aangever, en |
| --- | --- |

d)

de gevolgen van de in dit artikel, lid 8, bedoelde intrekking van de status van toegelaten CBAM-aangever, en

| e) | de specifieke termijnen en vorm van de in dit artikel, leden 1 en 8, bedoelde raadplegingsprocedure. |
| --- | --- |

e)

de specifieke termijnen en vorm van de in dit artikel, leden 1 en 8, bedoelde raadplegingsprocedure.

De in de eerste alinea bedoelde uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 29, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 18

Accreditatie van verificateurs

1.   Iedere persoon die overeenkomstig Uitvoeringsverordening (EU) 2018/2067 voor een toepasselijke activiteitengroep geaccrediteerd is, wordt aangemerkt als een geaccrediteerde verificateur voor de toepassing van deze verordening. De Commissie is bevoegd uitvoeringshandelingen vast te stellen om toepasselijke activiteitengroepen in kaart te brengen, door de kwalificaties van een geaccrediteerde verificateur die nodig zijn om verificaties voor de toepassing van deze verordening uit te voeren, af te stemmen op de toepasselijke in bijlage I bij Uitvoeringsverordening (EU) 2018/2067 vermelde activiteitengroepen en in het accreditatiecertificaat staan aangegeven. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 29, lid 2, van deze verordening bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

2.   Een nationale accreditatie-instantie kan, op verzoek, een persoon als verificateur voor de toepassing van deze verordening accrediteren, indien zij op basis van de bij haar ingediende documenten van oordeel is dat die persoon bekwaam is om de in bijlage VI bedoelde verificatiebeginselen toe te passen bij de vervulling van de taken van verificatie van de ingebedde emissies op grond van de artikelen 8 en 10.

3.   De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 28 gedelegeerde handelingen vast te stellen ter aanvulling van deze verordening, door de voorwaarden te stellen voor de toekenning van de in lid 2 van dit artikel bedoelde accreditatie, voor de controle van en het toezicht op geaccrediteerde verificateurs, voor de intrekking van de accreditatie en voor wederzijdse erkenning en collegiale toetsing van accreditatie-instanties.

Artikel 19

Beoordeling van CBAM-aangiften

1.   De Commissie heeft de rol van toezichthouder bij de beoordeling van CBAM-aangiften.

2.   De Commissie kan de CBAM-aangiftes beoordelen overeenkomstig een beoordelingsstrategie, waarbij onder meer risicofactoren in aanmerking worden genomen, binnen een termijn die eindigt het vierde jaar na het jaar waarin de CBAM-aangiftes hadden moeten worden ingediend.

De beoordeling kan erin bestaan dat de in de CBAM-aangifte en in de verificatieverslagen verstrekte informatie wordt geverifieerd aan de hand van de door de douaneautoriteiten overeenkomstig artikel 25, verstrekte informatie en ander relevant bewijsmateriaal alsook op basis van noodzakelijk geachte controles, inclusief ter plaatse bij de toegelaten CBAM-aangever.

De Commissie deelt de inleiding en de resultaten van de beoordeling via het CBAM-register mee aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de CBAM-aangever is gevestigd.

De bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de toegelaten CBAM-aangever is gevestigd, kan een CBAM-aangifte ook beoordeling binnen de in de eerste alinea van dit lid bedoelde termijn. De bevoegde autoriteit deelt de inleiding en de resultaten van een beoordeling via het CBAM-register mee aan de Commissie.

3.   De Commissie stelt op gezette tijden specifieke risicofactoren en aandachtspunten voor de bevoegde autoriteiten vast, op basis van een risicoanalyse met betrekking tot de uitvoering van het CBAM op Unieniveau, rekening houdend met informatie in het CBAM-register, door de douaneautoriteiten verstrekte gegevens, en andere relevante informatiebronnen, waaronder de op grond van artikel 15, lid 2, en artikel 25 uitgevoerde controles en inspecties.

Tevens faciliteert de Commissie de uitwisseling van informatie met bevoegde autoriteiten over frauduleuze activiteiten alsmede over de boetes die overeenkomstig artikel 26 zijn opgelegd.

4.   Indien een toegelaten CBAM-aangever verzuimt een CBAM-aangifte in te dienen overeenkomstig artikel 6, of indien de Commissie op basis van haar beoordeling uit hoofde van lid 2 van dit artikel van oordeel is dat het aangegeven aantal CBAM-certificaten onjuist is, beoordeelt de Commissie de verplichtingen uit hoofde van deze verordening van die toegelaten CBAM-aangever op basis van de informatie waarover zij beschikt. De Commissie stelt een voorlopige berekening vast van het totale aantal CBAM-certificaten dat had moeten worden ingeleverd, uiterlijk op 31 december van het jaar volgend op dat waarin de CBAM-aangifte had moeten worden ingediend dan wel uiterlijk op 31 december van het vierde jaar volgend op dat waarin de onjuiste CBAM-aangifte is ingediend, naargelang het geval. De Commissie verstrekt de bevoegde autoriteiten een dergelijke voorlopige berekening voor indicatieve doeleinden en onverminderd de definitieve berekening die wordt vastgesteld door de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de toegelaten CBAM-aangever is gevestigd.

5.   Indien de bevoegde autoriteit constateert dat het aangegeven aantal in te leveren CBAM-certificaten niet juist is of indien er geen CBAM-aangifte is ingediend overeenkomstig artikel 6, bepaalt zij het aantal CBAM-certificaten dat de toegelaten CBAM-aangever had moeten inleveren, rekening houdend met de door de Commissie geleverde informatie.

De bevoegde autoriteit stelt de toegelaten CBAM-aangever in kennis van haar besluit inzake het bepaalde aantal CBAM-certificaten en verzoekt de toegelaten CBAM-aangever de extra CBAM-certificaten binnen een maand in te leveren.

Het besluit van de bevoegde autoriteit bevat de redenen voor het besluit en informatie over het recht om beroep in te stellen. Van het besluit wordt ook kennisgeving gedaan via het CBAM-register.

Indien de bevoegde autoriteit, na ontvangst van de voorlopige berekening van de Commissie overeenkomstig dit artikel, leden 2 en 4, besluit om geen maatregelen te nemen, stelt de bevoegde autoriteit de Commissie daarvan via het CBAM-register in kennis.

6.   Indien de bevoegde autoriteit tot de bevinding komt dat het aantal ingeleverde CBAM-certificaten hoger is dan het aantal dat had moeten worden ingeleverd, stelt zij de Commissie daarvan onverwijld in kennis. De te veel ingeleverde CBAM-certificaten worden teruggekocht overeenkomstig artikel 23.

HOOFDSTUK IV

CBAM-CERTIFICATEN

Artikel 20

Verkoop van CBAM-certificaten

1.   Een lidstaat verkoopt CBAM-certificaten op een gemeenschappelijk centraal platform aan toegelaten CBAM-aangevers die in die lidstaat zijn gevestigd.

2.   De Commissie richt het gemeenschappelijk centraal platform op en beheert het na een gezamenlijke aanbestedingsprocedure van de Commissie en de lidstaten.

De Commissie en de bevoegde autoriteiten hebben toegang tot de informatie in het gemeenschappelijke centrale platform.

3.   De informatie over de verkoop, terugkoop en annulering van CBAM-certificaten op het gemeenschappelijke centrale platform wordt aan het einde van elke werkdag overgedragen aan het CBAM-register.

4.   De CBAM-certificaten worden aan toegelaten CBAM-aangevers verkocht tegen de overeenkomstig artikel 21 berekende prijs.

5.   De Commissie ziet erop toe dat aan elk CBAM-certificaat bij de aanmaak ervan een uniek identificatienummer wordt toegekend. Zij neemt dit unieke identificatienummer alsook de prijs en de verkoopdatum van het CBAM-certificaat op in het CBAM-register, op de rekening van de toegelaten CBAM-aangever die dat certificaat aankoopt.

6.   De Commissie stelt overeenkomstig artikel 28 gedelegeerde handelingen vast tot aanvulling van deze verordening door de tijdstippen, het beheer en andere aspecten in verband met het beheer van de verkoop en terugkoop van CBAM-certificaten nader te bepalen, en streeft daarbij naar samenhang met de procedures van Verordening (EU) nr. 1031/2010 van de Commissie (26).

Artikel 21

Prijs van CBAM-certificaten

1.   De Commissie berekent de prijs van CBAM-certificaten voor iedere kalenderweek als het gemiddelde van de slotprijzen van EU-ETS-emissierechten op het veilingplatform overeenkomstig de in Verordening (EU) nr. 1031/2010 vastgelegde procedures.

Voor kalenderweken waarin er geen veilingen op het veilingplatform plaatsvinden, is de prijs van CBAM-certificaten het gemiddelde van de slotprijzen van EU-ETS-emissierechten van de laatste week waarin er veilingen op het veilingplatform hebben plaatsgevonden.

2.   De Commissie maakt de gemiddelde prijs als bedoeld in de tweede alinea van lid 1 op de eerste werkdag van de daaropvolgende kalenderweek op haar website of op een andere passende wijze bekend. Die prijs geldt vanaf de eerste werkdag na die van de bekendmaking ervan tot de eerste werkdag van de daaropvolgende kalenderweek.

3.   De Commissie is bevoegd uitvoeringshandelingen vast te stellen inzake de toepassing van de in lid 1 van dit artikel bepaalde methode voor de berekening van de gemiddelde prijs van CBAM-certificaten en de praktische regelingen voor de bekendmaking van die prijs. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 29, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 22

Inlevering van CBAM-certificaten

1.   Uiterlijk op 31 mei van elk jaar, en voor het eerst in 2027 voor het jaar 2026, levert de toegelaten CBAM-aangever via het CBAM-register een aantal CBAM-certificaten in dat overeenstemt met de overeenkomstig artikel 6, lid 2, punt c), aangegeven en overeenkomstig artikel 8 geverifieerde ingebedde emissies, voor het kalenderjaar voorafgaand aan de inlevering. De Commissie verwijdert ingeleverde CBAM-certificaten uit het CBAM-register. De toegelaten CBAM-aangever ziet erop toe dat het vereiste aantal CBAM-certificaten beschikbaar is op zijn rekening in het CBAM-register.

2.   De toegelaten CBAM-aangever ziet erop toe dat het aantal CBAM-certificaten op zijn rekening in het CBAM-register aan het einde van elk kwartaal overeenstemt met ten minste 80 % van de ingebedde emissies, bepaald aan de hand van standaardwaarden volgens de in bijlage IV bepaalde methoden, in alle goederen die de CBAM-aangever heeft ingevoerd sinds het begin van het kalenderjaar.

3.   Indien de Commissie constateert dat het aantal CBAM-certificaten op de rekening van een toegelaten CBAM-aangever niet voldoet aan de verplichtingen op grond van lid 2, stelt zij, via het CBAM-register, de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de toegelaten CBAM-aangever is gevestigd daarvan in kennis.

De bevoegde autoriteit stelt de toegelaten CBAM-aangever binnen een maand na die kennisgeving in kennis van de noodzaak om te zorgen voor een voldoende aantal CBAM-certificaten op zijn rekening.

De bevoegde autoriteit registreert de kennisgeving aan, en het antwoord van, de toegelaten CBAM-aangever in het CBAM-register.

Artikel 23

Terugkoop van CBAM-certificaten

1.   Op verzoek van een toegelaten CBAM-aangever koopt de lidstaat waar die toegelaten CBAM-aangever is gevestigd, het overschot aan CBAM-certificaten terug dat nog op de rekening van de aangever in het CBAM-register staat na inlevering van de certificaten overeenkomstig artikel 22.

De Commissie koopt het overschot aan CBAM-certificaten terug via het in artikel 20 bedoelde centrale gemeenschappelijke platform namens de lidstaat waar de toegelaten CBAM-aangever is gevestigd. Het terugkoopverzoek wordt door de toegelaten CBAM-aangever uiterlijk op 30 juni ingediend van elk jaar waarin CBAM-certificaten werden ingeleverd.

2.   Het aantal certificaten dat kan worden teruggekocht als bedoeld in lid 1, is beperkt tot een derde van het totale aantal CBAM-certificaten dat de toegelaten CBAM-aangever in het voorgaande kalenderjaar heeft aangekocht.

3.   De terugkoopprijs van elk CBAM-certificaat is de prijs die de toegelaten CBAM-aangever voor dat certificaat op het moment van aankoop heeft betaald.

Artikel 24

Annulering van CBAM-certificaten

Op 1 juli van elk jaar annuleert de Commissie alle CBAM-certificaten die in het jaar voorafgaand aan het vorige kalenderjaar zijn aangekocht en nog op de rekening van een toegelaten CBAM-aangever in het CBAM-register staan. Die CBAM-certificaten worden zonder compensatie geannuleerd.

Indien het aantal in te leveren CBAM-certificaten wordt betwist in een lopend geschil in een lidstaat, schort de Commissie de annulering van de CBAM-certificaten naar rato van het betwiste bedrag op. De bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de toegelaten CBAM-aangever is gevestigd, deelt de Commissie onverwijld alle relevante informatie mee.

HOOFDSTUK V

REGELS VOOR DE INVOER VAN GOEDEREN

Artikel 25

Regels voor de invoer van goederen

1.   De douaneautoriteiten staan niet toe dat goederen door een andere persoon dan een toegelaten CBAM-aangever worden ingevoerd.

2.   De douaneautoriteiten verstrekken de Commissie, met name via het op grond van artikel 56, lid 5, van Verordening (EU) nr. 952/2013 ingestelde toezichtmechanisme, periodiek en automatisch specifieke informatie over de voor invoer aangegeven goederen. Die informatie omvat het EORI-nummer en het CBAM-rekeningnummer van de toegelaten CBAM-aangever, de achtcijferige GN-code van de goederen, de hoeveelheid, het land van oorsprong, de datum van de douaneaangifte en de douaneregeling.

3.   De Commissie deelt de in lid 2 van dit artikel bedoelde informatie mee aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de toegelaten CBAM-aangever is gevestigd en controleert die informatie voor elke CBAM-aangever aan de hand van de gegevens in het CBAM-register op grond van artikel 14.

4.   De douaneautoriteiten kunnen vertrouwelijke informatie die zij bij de uitoefening van hun taken hebben verkregen of informatie die hun als vertrouwelijk is verstrekt, overeenkomstig artikel 12, lid 1, van Verordening (EU) nr. 952/2013 meedelen aan de Commissie en de bevoegde autoriteit van de lidstaat die de status van toegelaten CBAM-aangever heeft verleend.

5.   Verordening (EG) nr. 515/97 is van overeenkomstige toepassing op deze verordening.

6.   De Commissie is bevoegd uitvoeringshandelingen vast te stellen om de omvang van de informatie, alsook de frequentie, het tijdschema en de wijze van informatieverstrekking op grond van lid 2 van dit artikel te bepalen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 29, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

HOOFDSTUK VI

HANDHAVING

Artikel 26

Boetes

1.   Een toegelaten CBAM-aangever die uiterlijk op 31 mei van elk jaar niet het aantal CBAM-certificaten inlevert dat overeenstemt met de ingebedde emissies in de in het voorafgaande kalenderjaar ingevoerde goederen, wordt een boete opgelegd. Die boete is gelijk aan de in artikel 16, lid 3, van Richtlijn 2003/87/EG bepaalde boete wegens overmatige emissie, en wordt op grond van artikel 16, lid 4, van die richtlijn verhoogd, van toepassing op het jaar van invoer van de goederen. Een dergelijke boete geldt voor elk CBAM-certificaat dat de toegelaten CBAM-aangever niet heeft ingeleverd.

2.   Indien iemand anders dan een toegelaten CBAM-aangever goederen het douanegebied van de Unie binnenbrengt zonder aan de verplichtingen uit hoofde van deze verordening te voldoen, wordt die persoon een boete opgelegd. Een dergelijke boete is doeltreffend, evenredig en afschrikkend en bedraagt, met name afhankelijk van de duur, ernst, omvang, opzet en herhaling van de niet-naleving en de mate van medewerking van die persoon met de bevoegde autoriteit, drie- tot vijfmaal de in lid 1 bedoelde boete, die gold in het jaar waarin de goederen in de handel zijn gebracht, voor elk CBAM-certificaat dat die persoon niet heeft ingeleverd.

3.   De betaling van de boete ontheft de toegelaten CBAM-aangever niet van zijn verplichting om het aantal ontbrekende CBAM-certificaten in een bepaald jaar in te leveren.

4.   Indien de bevoegde autoriteit, mede in het licht van de voorlopige berekeningen die de Commissie overeenkomstig artikel 19 heeft gedaan, oordeelt dat een toegelaten CBAM-aangever heeft verzuimd te voldoen aan de in lid 1 van dit artikel bepaalde verplichting om CBAM-certificaten in te leveren, of dat een persoon goederen heeft binnengebracht in het douanegebied van de Unie zonder de verplichtingen uit hoofde van deze verordening zoals bepaald in lid 2 van dit artikel, na te komen, legt zij, naargelang het geval, de boete op grond van respectievelijk lid 1 of lid 2 van dit artikel op. Daartoe stelt de bevoegde autoriteit de toegelaten CBAM-aangever of, indien lid 2 van dit artikel van toepassing is, de persoon, in kennis van:

| a) | het feit dat de bevoegde autoriteit tot de conclusie is gekomen dat de toegelaten CBAM-aangever of de in lid 2 van dit artikel bedoelde persoon heeft verzuimd te voldoen aan de verplichtingen uit hoofde van deze verordening; |
| --- | --- |

a)

het feit dat de bevoegde autoriteit tot de conclusie is gekomen dat de toegelaten CBAM-aangever of de in lid 2 van dit artikel bedoelde persoon heeft verzuimd te voldoen aan de verplichtingen uit hoofde van deze verordening;

| b) | de redenen voor haar conclusie; |
| --- | --- |

b)

de redenen voor haar conclusie;

| c) | het bedrag van de aan de toegelaten CBAM-aangever of aan de in lid 2 van dit artikel bedoelde persoon opgelegde boete; |
| --- | --- |

c)

het bedrag van de aan de toegelaten CBAM-aangever of aan de in lid 2 van dit artikel bedoelde persoon opgelegde boete;

| d) | de datum waarop de boete is verschuldigd; |
| --- | --- |

d)

de datum waarop de boete is verschuldigd;

| e) | de stappen die de toegelaten CBAM-aangever of de in lid 2 van dit artikel bedoelde persoon moet ondernemen om de boete te betalen, en |
| --- | --- |

e)

de stappen die de toegelaten CBAM-aangever of de in lid 2 van dit artikel bedoelde persoon moet ondernemen om de boete te betalen, en

| f) | het recht van de toegelaten CBAM-aangever of van de in lid 2 van dit artikel bedoelde persoon om beroep in te stellen. |
| --- | --- |

f)

het recht van de toegelaten CBAM-aangever of van de in lid 2 van dit artikel bedoelde persoon om beroep in te stellen.

5.   Indien de boete niet binnen de in lid 4, punt d), bedoelde termijn is betaald, verzekert de bevoegde autoriteit zich van de betaling van die boete met alle middelen die haar uit hoofde van het nationaal recht van de betrokken lidstaat ter beschikking staan.

6.   De lidstaten delen de in de leden 1 en 2 bedoelde besluiten tot boetes mee aan de Commissie en registreren de in lid 5 bedoelde eindbetaling in het CBAM-register.

Artikel 27

Ontwijking

1.   De Commissie neemt overeenkomstig dit artikel op basis van relevante en objectieve gegevens maatregelen om ontwijking van deze verordening tegen te gaan.

2.   Ontwijking wordt omschreven als een wijziging in het handelspatroon met betrekking van goederen die het gevolg zijn van praktijken, processen of werkzaamheden waarvoor, afgezien van het gedeeltelijk of volledig ontwijken van een verplichting uit hoofde van deze verordening, onvoldoende reden of economische rechtvaardiging bestaat. Dergelijke praktijken, processen of werkzaamheden kunnen bestaan uit, maar zijn niet beperkt tot:

| a) | het licht wijzigen van de betrokken goederen zodat ze onder GN-codes vallen die niet in bijlage I zijn opgenomen, behalve wanneer de wijziging de essentiële kenmerken ervan verandert; |
| --- | --- |

a)

het licht wijzigen van de betrokken goederen zodat ze onder GN-codes vallen die niet in bijlage I zijn opgenomen, behalve wanneer de wijziging de essentiële kenmerken ervan verandert;

| b) | het kunstmatig opsplitsen van zendingen in zendingen waarvan de intrinsieke waarde de in artikel 2, lid 3, bedoelde drempel niet overschrijdt. |
| --- | --- |

b)

het kunstmatig opsplitsen van zendingen in zendingen waarvan de intrinsieke waarde de in artikel 2, lid 3, bedoelde drempel niet overschrijdt.

3.   De Commissie houdt op Unieniveau voortdurend toezicht op de situatie teneinde ontwijkingspraktijken vast te stellen, onder meer door markttoezicht of met behulp van alle relevante informatiebronnen, zoals opmerkingen en verslagen van maatschappelijke organisaties.

4.   Een lidstaat of een partij die positieve of negatieve gevolgen van een van de in lid 2 bedoelde situaties ondervindt, kan de Commissie ervan in kennis stellen indien hij of zij wordt geconfronteerd met ontwijkingspraktijken. Ook andere belanghebbende partijen dan rechtstreeks betrokken of baat hebbende partijen, zoals milieuorganisaties en niet-gouvernementele organisaties, die concrete aanwijzingen van ontwijkingspraktijken vinden, kunnen de Commissie van hun bevindingen in kennis stellen.

5.   De in lid 4 bedoelde kennisgeving wordt gemotiveerd en bevat relevante gegevens en statistieken ter staving van de beweerde ontwijking van deze verordening. De Commissie stelt een onderzoek in naar een beweerde ontwijking ofwel wanneer die ter kennis is gebracht door een lidstaat dan wel een getroffen, begunstigde of andere belanghebbende partij, mits de kennisgeving voldoet aan de in dit lid bedoelde vereisten, ofwel wanneer de Commissie zelf bepaalt dat een dergelijk onderzoek noodzakelijk is. Bij het uitvoeren van het onderzoek kan de Commissie zich laten bijstaan door de bevoegde autoriteiten en douaneautoriteiten. De Commissie sluit het onderzoek binnen negen maanden na de datum van kennisgeving af. Wanneer een onderzoek wordt ingesteld, stelt de Commissie alle bevoegde autoriteiten daarvan in kennis.

6.   Indien de Commissie, rekening houdend met de relevante gegevens, verslagen en statistieken, inclusief die welke van douaneautoriteiten afkomstig zijn, voldoende redenen heeft om aan te nemen dat de in dit artikel, lid 2, punt a), bedoelde omstandigheden zich in een of meer lidstaten volgens een vast patroon voordoen, is zij bevoegd om overeenkomstig artikel 28 gedelegeerde handelingen vast te stellen om de lijst van goederen in bijlage I te wijzigen door er de relevante licht gewijzigde producten als bedoeld in dit artikel, lid 2, punt a), aan toe te voegen teneinde ontwijking tegen te gaan.

HOOFDSTUK VII

UITOEFENING VAN DE BEVOEGDHEIDSDELEGATIE EN COMITÉPROCEDURE

Artikel 28

Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie

1.   De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden.

2.   De in artikel 2, lid 10, artikel 2, lid 11, artikel 18, lid 3, artikel 20, lid 6, en artikel 27, lid 6, bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van vijf jaar met ingang van 17 mei 2023. De Commissie stelt uiterlijk negen maanden voor het einde van de termijn van vijf jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het einde van elke termijn tegen deze verlenging verzet.

3.   Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 2, lid 10, artikel 2, lid 11, artikel 18, lid 3, artikel 20, lid 6, en artikel 27, lid 6, bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken.

4.   Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.

5.   Vóór de vaststelling van een gedelegeerde handeling raadpleegt de Commissie de door elke lidstaat aangewezen deskundigen overeenkomstig de beginselen die zijn neergelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven.

6.   Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad.

7.   Een op grond van artikel 2, lid 10, artikel 2, lid 11, artikel 18, lid 3, artikel 20, lid 6, of artikel 27, lid 6, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben meegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd.

Artikel 29

Comitéprocedure

1.   De Commissie wordt bijgestaan door het CBAM-comité. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011.

2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

HOOFDSTUK VIII

RAPPORTAGE EN HERZIENING

Artikel 30

Herziening en rapportage door de Commissie

1.   De Commissie verzamelt, in overleg met de betrokken belanghebbenden, de informatie die noodzakelijk is met het oog op de uitbreiding van het toepassingsgebied van deze verordening zoals aangegeven in en op grond van lid 2, punt a), en op de ontwikkeling van berekeningsmethoden voor ingebedde emissies op basis van milieuvoetafdrukmethoden.

2.   Vóór het einde van de in artikel 32 bedoelde overgangsperiode legt de Commissie het Europees Parlement en de Raad een verslag over de toepassing van deze verordening voor.

Het verslag bevat een beoordeling van:

| a) | de mogelijkheid om het toepassingsgebied uit te breiden tot:






  i) | ingebedde indirecte emissies in de in bijlage II vermelde goederen; |
| --- | --- | --- |

a)

de mogelijkheid om het toepassingsgebied uit te breiden tot:

i)

ingebedde indirecte emissies in de in bijlage II vermelde goederen;

| ii) | ingebedde emissies in het vervoer van de in bijlage I vermelde goederen en vervoersdiensten; |
| --- | --- |

ii)

ingebedde emissies in het vervoer van de in bijlage I vermelde goederen en vervoersdiensten;

| iii) | andere dan de in bijlage I vermelde goederen die risico op koolstoflekkage lopen, en met name organische chemische stoffen en polymeren; |
| --- | --- |

iii)

andere dan de in bijlage I vermelde goederen die risico op koolstoflekkage lopen, en met name organische chemische stoffen en polymeren;

| iv) | andere inputmaterialen (precursoren) voor de in bijlage I vermelde goederen; |
| --- | --- |

iv)

andere inputmaterialen (precursoren) voor de in bijlage I vermelde goederen;

| b) | de criteria die moeten worden gebruikt om te bepalen welke goederen in de lijst van bijlage I bij deze verordening moeten worden opgenomen op basis van de sectoren die risico op koolstoflekkage lopen en die op grond van artikel 10 ter van Richtlijn 2003/87/EG in kaart zijn gebracht; die beoordeling gaat vergezeld van een tijdschema dat in 2030 afloopt voor de geleidelijke opneming van de goederen in het toepassingsgebied van deze verordening, waarbij met name rekening wordt gehouden met het risico van hun respectieve koolstoflekkage; |
| --- | --- |

b)

de criteria die moeten worden gebruikt om te bepalen welke goederen in de lijst van bijlage I bij deze verordening moeten worden opgenomen op basis van de sectoren die risico op koolstoflekkage lopen en die op grond van artikel 10 ter van Richtlijn 2003/87/EG in kaart zijn gebracht; die beoordeling gaat vergezeld van een tijdschema dat in 2030 afloopt voor de geleidelijke opneming van de goederen in het toepassingsgebied van deze verordening, waarbij met name rekening wordt gehouden met het risico van hun respectieve koolstoflekkage;

| c) | de technische voorschriften voor de berekening van ingebedde emissies voor andere goederen die in de lijst van bijlage I moeten worden opgenomen; |
| --- | --- |

c)

de technische voorschriften voor de berekening van ingebedde emissies voor andere goederen die in de lijst van bijlage I moeten worden opgenomen;

| d) | de vooruitgang in de internationale besprekingen over klimaatactie; |
| --- | --- |

d)

de vooruitgang in de internationale besprekingen over klimaatactie;

| e) | het governancesysteem, met inbegrip van de administratieve kosten; |
| --- | --- |

e)

het governancesysteem, met inbegrip van de administratieve kosten;

| f) | het effect van deze verordening op de in bijlage I vermelde goederen die worden ingevoerd uit ontwikkelingslanden met bijzondere aandacht voor de door de Verenigde Naties aangewezen minst ontwikkelde landen en de effecten van de verleende technische bijstand; |
| --- | --- |

f)

het effect van deze verordening op de in bijlage I vermelde goederen die worden ingevoerd uit ontwikkelingslanden met bijzondere aandacht voor de door de Verenigde Naties aangewezen minst ontwikkelde landen en de effecten van de verleende technische bijstand;

| g) | de methode voor de berekening van indirecte emissies op grond van artikel 7, lid 7, en punt 4.3 van bijlage IV. |
| --- | --- |

g)

de methode voor de berekening van indirecte emissies op grond van artikel 7, lid 7, en punt 4.3 van bijlage IV.

3.   Ten minste één jaar voor het einde van de overgangsperiode dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in waarin wordt aangegeven van welke producten verderop in de waardeketen van de in bijlage I vermelde goederen zij aanraadt om ze in het toepassingsgebied van deze verordening op te nemen. Daartoe ontwikkelt de Commissie tijdig een methodologie die gebaseerd moet zijn op relevantie in termen van gecumuleerde broeikasgasemissies en het risico van koolstoflekkage.

4.   De in de leden 2 en 3 bedoelde verslagen gaan, waar passend, vóór het einde van de overgangsperiode vergezeld van een wetgevingsvoorstel, met inbegrip van een gedetailleerde effectbeoordeling, met name met het oog op de uitbreiding van het toepassingsgebied van deze verordening op basis van de in die verslagen getrokken conclusies.

5.   Na afloop van de overgangsperiode beoordeelt de Commissie als onderdeel van haar jaarverslag aan het Europees Parlement en de Raad op grond van artikel 10, lid 5, van Richtlijn 2003/87/EG om de twee jaar de doeltreffendheid van het CBAM bij het aanpakken van het risico op koolstoflekkage van in de Unie geproduceerde goederen voor uitvoer naar derde landen die geen EU-ETS of een vergelijkbaar koolstofbeprijzingsmechanisme toepassen. Het verslag bevat met name een beoordeling van de ontwikkeling van de uitvoer van de Unie in CBAM-sectoren en de ontwikkelingen met betrekking tot handelsstromen en de ingebedde emissies van die goederen op de wereldmarkt. Wanneer in het verslag wordt geconcludeerd dat er sprake is van een risico op koolstoflekkage van in de Unie geproduceerde goederen voor uitvoer naar derde landen die geen EU-ETS of een vergelijkbaar koolstofbeprijzingsmechanisme toepassen, stelt de Commissie, waar passend, een wetgevingsvoorstel voor om dat risico aan te pakken op een manier die strookt met de regels van de Wereldhandelsorganisatie en die rekening houdt met de decarbonisatie van installaties in de Unie.

6.   De Commissie monitort de werking van het CBAM met het oog op de evaluatie van de effecten en mogelijke aanpassingen van de toepassing ervan.

Vóór 1 januari 2028, en daarna om de twee jaar, dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag over de toepassing van deze verordening en de werking van het CBAM in. In het verslag komen minstens de volgende punten aan de orde:

| a) | een beoordeling van de gevolgen van het CBAM voor:






  i) | koolstoflekkage, ook met betrekking tot uitvoer; |
| --- | --- | --- |

a)

een beoordeling van de gevolgen van het CBAM voor:

i)

koolstoflekkage, ook met betrekking tot uitvoer;

| ii) | de onder het CBAM vallende sectoren; |
| --- | --- |

ii)

de onder het CBAM vallende sectoren;

| iii) | de interne markt, economische en territoriale gevolgen in de hele Unie; |
| --- | --- |

iii)

de interne markt, economische en territoriale gevolgen in de hele Unie;

| iv) | inflatie en de prijs van grondstoffen; |
| --- | --- |

iv)

inflatie en de prijs van grondstoffen;

| v) | industrieën die de in bijlage I vermelde goederen gebruiken; |
| --- | --- |

v)

industrieën die de in bijlage I vermelde goederen gebruiken;

| vi) | de internationale handel, met inbegrip van het herschikken van hulpbronnen, en |
| --- | --- |

vi)

de internationale handel, met inbegrip van het herschikken van hulpbronnen, en

| vii) | minst ontwikkelde landen; |
| --- | --- |

vii)

minst ontwikkelde landen;

| b) | een beoordeling van:






  i) | het governancesysteem, met inbegrip van een beoordeling van de uitvoering en het beheer van de toelating van CBAM-aangevers door de lidstaten; |
| --- | --- | --- |

b)

een beoordeling van:

i)

het governancesysteem, met inbegrip van een beoordeling van de uitvoering en het beheer van de toelating van CBAM-aangevers door de lidstaten;

| ii) | het toepassingsgebied van deze verordening; |
| --- | --- |

ii)

het toepassingsgebied van deze verordening;

| iii) | ontwijkingspraktijken; |
| --- | --- |

iii)

ontwijkingspraktijken;

| iv) | de toepassing van boetes in de lidstaten; |
| --- | --- |

iv)

de toepassing van boetes in de lidstaten;

| c) | de resultaten van de onderzoeken en de opgelegde boetes; |
| --- | --- |

c)

de resultaten van de onderzoeken en de opgelegde boetes;

| d) | geaggregeerde informatie over de emissie-intensiteit per land van oorsprong voor de verschillende in bijlage I vermelde goederen. |
| --- | --- |

d)

geaggregeerde informatie over de emissie-intensiteit per land van oorsprong voor de verschillende in bijlage I vermelde goederen.

7.   Indien sprake is van een onvoorspelbare, uitzonderlijke en niet-uitgelokte gebeurtenis buiten de invloed van een of meerdere derde landen die aan het CBAM zijn onderworpen die verwoestende gevolgen heeft voor de economische en industriële infrastructuur van een dergelijk betrokken land of dergelijke betrokken landen, beoordeelt de Commissie de situatie en dient zij, indien passend, bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in, zo nodig vergezeld van een wetgevingsvoorstel, tot wijziging van deze verordening door de nodige voorlopige maatregelen vast te stellen om die uitzonderlijke omstandigheden het hoofd te bieden.

8.   Vanaf het einde van de in artikel 32 van deze verordening bedoelde overgangsperiode evalueert de Commissie, als onderdeel van de jaarlijkse verslaglegging op grond van artikel 41 van Verordening (EU) 2021/947 van het Europees Parlement en de Raad (27), hoe de financiering uit hoofde van die verordening heeft bijgedragen aan het koolstofvrij maken van de maakindustrie in minst ontwikkelde landen, en brengt zij daarover verslag uit.

HOOFDSTUK IX

COÖRDINATIE MET DE GRATIS TOEWIJZING VAN EMISSIERECHTEN IN HET KADER VAN HET EU-ETS

Artikel 31

Gratis toewijzing van emissierechten in het kader van het EU-ETS en verplichte inlevering van CBAM-certificaten

1.   De overeenkomstig artikel 22 van deze verordening in te leveren CBAM-certificaten worden gecorrigeerd voor de mate waarin EU-ETS-emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van Richtlijn 2003/87/EG gratis worden toegewezen aan installaties die binnen de Unie de in bijlage I bij deze verordening vermelde goederen produceren.

2.   De Commissie is bevoegd uitvoeringshandelingen vast te stellen met gedetailleerde regels voor de berekening van de correctie als bedoeld in lid 1 van dit artikel. Die gedetailleerde regels worden uitgewerkt onder verwijzing naar de beginselen die in het EU-ETS worden toegepast voor de gratis toewijzing van emissierechten aan installaties die binnen de Unie de in bijlage I vermelde goederen produceren, rekening houdend met de verschillende benchmarks die in het EU-ETS voor de gratis toewijzing worden gebruikt, teneinde die benchmarks te bundelen in overeenkomstige waarden voor de betrokken goederen, en rekening houdend met relevante inputmaterialen (precursoren). Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 29, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

HOOFDSTUK X

OVERGANGSBEPALINGEN

Artikel 32

Toepassingsgebied van de overgangsperiode

Tijdens de overgangsperiode van 1 oktober 2023 tot en met 31 december 2025 worden de verplichtingen van de importeur uit hoofde van deze verordening beperkt tot de in de artikelen 33, 34 en 35 van deze verordening bepaalde rapportageverplichtingen. Indien de importeur in een lidstaat is gevestigd en overeenkomstig artikel 18 van Verordening (EU) nr. 952/2013 een indirecte douanevertegenwoordiger benoemt, en de indirecte douanevertegenwoordiger daarmee instemt, zijn de rapportageverplichtingen van toepassing op die indirecte douanevertegenwoordiger. Indien de importeur niet in een lidstaat is gevestigd, zijn de rapportageverplichtingen van toepassing op de indirecte douanevertegenwoordiger.

Artikel 33

Invoer van goederen

1.   De douaneautoriteiten stellen de importeur of, in de situaties die onder artikel 32 vallen, de indirecte douanevertegenwoordiger uiterlijk bij het in het vrije verkeer brengen van de goederen in kennis van de in artikel 35 bedoelde rapportageverplichting.

2.   Met name door middel van het op grond van artikel 56, lid 5, van Verordening (EU) nr. 952/2013 ingestelde toezichtmechanisme of door elektronische gegevensoverdrachtmiddelen verstrekken de douaneautoriteiten de Commissie periodiek en automatisch informatie over ingevoerde goederen, waaronder veredelingsproducten die voortkomen uit de regeling passieve veredeling. Dergelijke informatie omvat het EORI-nummer van de aangever bij de douane en van de importeur, de achtcijferige GN-code, de hoeveelheid, het land van oorsprong, de datum van de douaneaangifte en de douaneregeling.

3.   De Commissie deelt de in lid 2 bedoelde informatie mee aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaten waar de aangever bij de douane en, indien van toepassing, de importeur zijn gevestigd.

Artikel 34

Rapportageverplichting voor bepaalde douaneregelingen

1.   Wanneer veredelingsproducten die voortkomen uit de in artikel 256 van Verordening (EU) nr. 952/2013 bedoelde regeling actieve veredeling worden ingevoerd, omvat de in artikel 35 van deze verordening bedoelde rapportageverplichting de informatie over de goederen die onder de regeling actieve veredeling zijn geplaatst en waaruit de ingevoerde veredelingsproducten zijn voortgekomen, ook als de veredelingsproducten niet in bijlage I bij deze verordening zijn opgenomen. Dit lid is ook van toepassing wanneer de veredelingsproducten die voortkomen uit de regeling actieve veredeling terugkerende goederen zijn als bedoeld in artikel 205 van Verordening (EU) nr. 952/2013.

2.   De in artikel 35 van deze verordening bedoelde rapportageverplichting geldt niet voor de invoer van:

| a) | veredelingsproducten die voortkomen uit de in artikel 259 van Verordening (EU) nr. 952/2013 bedoelde regeling passieve veredeling; |
| --- | --- |

a)

veredelingsproducten die voortkomen uit de in artikel 259 van Verordening (EU) nr. 952/2013 bedoelde regeling passieve veredeling;

| b) | goederen die overeenkomstig artikel 203 van Verordening (EU) nr. 952/2013 worden aangemerkt als terugkerende goederen. |
| --- | --- |

b)

goederen die overeenkomstig artikel 203 van Verordening (EU) nr. 952/2013 worden aangemerkt als terugkerende goederen.

Artikel 35

Rapportageverplichting

1.   Elke importeur of, in de situaties die onder artikel 32 vallen, indirecte douanevertegenwoordiger die gedurende een bepaald kwartaal van een kalenderjaar goederen heeft ingevoerd, dient bij de Commissie uiterlijk één maand na afloop van dat kwartaal een rapport (“CBAM-rapport”) in met informatie over de in dat kwartaal ingevoerde goederen.

2.   Het CBAM-rapport bevat de volgende informatie:

| a) | de totale hoeveelheid van iedere soort goederen, uitgedrukt in megawattuur voor elektriciteit en in ton voor andere goederen, gespecificeerd per installatie waar de goederen in het land van oorsprong zijn geproduceerd; |
| --- | --- |

a)

de totale hoeveelheid van iedere soort goederen, uitgedrukt in megawattuur voor elektriciteit en in ton voor andere goederen, gespecificeerd per installatie waar de goederen in het land van oorsprong zijn geproduceerd;

| b) | de werkelijke totale ingebedde emissies, uitgedrukt in ton CO2-equivalentemissies per megawattuur in het geval van elektriciteit of in het geval van andere goederen in ton CO2-equivalent emissies per ton van iedere soort goederen, berekend overeenkomstig de in bijlage IV bepaalde methode; |
| --- | --- |

b)

de werkelijke totale ingebedde emissies, uitgedrukt in ton CO2-equivalentemissies per megawattuur in het geval van elektriciteit of in het geval van andere goederen in ton CO2-equivalent emissies per ton van iedere soort goederen, berekend overeenkomstig de in bijlage IV bepaalde methode;

| c) | de totale indirecte emissies, berekend overeenkomstig de in lid 7 bedoelde uitvoeringshandeling; |
| --- | --- |

c)

de totale indirecte emissies, berekend overeenkomstig de in lid 7 bedoelde uitvoeringshandeling;

| d) | de koolstofprijs die voor de ingebedde emissies in de ingevoerde goederen verschuldigd is in een land van oorsprong, rekening houdend met eventuele beschikbare teruggave of andere vorm van compensatie. |
| --- | --- |

d)

de koolstofprijs die voor de ingebedde emissies in de ingevoerde goederen verschuldigd is in een land van oorsprong, rekening houdend met eventuele beschikbare teruggave of andere vorm van compensatie.

3.   De Commissie doet de relevante bevoegde autoriteiten op gezette tijden een lijst toekomen van de in de lidstaat gevestigde importeurs of indirecte douanevertegenwoordigers ten aanzien waarvan zij redenen heeft om aan te nemen dat zij hebben verzuimd te voldoen aan de verplichting om een CBAM-rapport in te dienen overeenkomstig lid 1, alsmede de bijbehorende motiveringen.

4.   Indien de Commissie van oordeel is dat een CBAM-verslag onvolledig of onjuist is, deelt zij de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de importeur of, in de situaties die onder artikel 32 vallen, de indirecte douanevertegenwoordiger is gevestigd, de aanvullende informatie mee die zij nodig acht om dat verslag aan te vullen of te corrigeren. Die informatie wordt uitsluitend ter indicatie verstrekt en doet geen afbreuk aan de definitieve beoordeling door die bevoegde autoriteit. Die bevoegde autoriteit leidt de correctieprocedure in en stelt de importeur of, in de situaties die onder artikel 32 vallen, de indirecte douanevertegenwoordiger in kennis van de aanvullende informatie die nodig is om dat verslag te corrigeren. In voorkomend geval dient die importeur of die indirecte douanevertegenwoordiger een gecorrigeerd verslag in bij de betrokken bevoegde autoriteit en bij de Commissie.

5.   Indien de in lid 4 van dit artikel bedoelde bevoegde autoriteit van de lidstaat een correctieprocedure inleidt, onder meer op basis van de overeenkomstig lid 4 van dit artikel ontvangen informatie, en vaststelt dat de importeur of, indien van toepassing overeenkomstig artikel 32, de indirecte douanevertegenwoordiger niet de nodige stappen heeft ondernomen om het CBAM-verslag te corrigeren, of indien de betrokken bevoegde autoriteit, onder meer op basis van de overeenkomstig lid 3 van dit artikel ontvangen informatie, vaststelt dat de importeur of, indien van toepassing overeenkomstig artikel 32, de indirecte douanevertegenwoordiger niet heeft voldaan aan de verplichting om een CBAM-rapport in te dienen overeenkomstig lid 1 van dit artikel, legt die bevoegde autoriteit aan de importeur of, indien van toepassing overeenkomstig artikel 32, de indirecte douanevertegenwoordiger een doeltreffende, evenredige en afschrikkende boete op. Daartoe stelt de bevoegde autoriteit de importeur of, indien van toepassing overeenkomstig artikel 32, de indirecte douanevertegenwoordiger, alsmede de Commissie, in kennis van:

| a) | de conclusie dat de importeur of, indien van toepassing overeenkomstig artikel 32, de indirecte douanevertegenwoordiger heeft verzuimd om een rapport in te dienen voor een gegeven kwartaal of om de nodige stappen te ondernemen om het rapport te corrigeren, alsook de redenen voor die conclusie; |
| --- | --- |

a)

de conclusie dat de importeur of, indien van toepassing overeenkomstig artikel 32, de indirecte douanevertegenwoordiger heeft verzuimd om een rapport in te dienen voor een gegeven kwartaal of om de nodige stappen te ondernemen om het rapport te corrigeren, alsook de redenen voor die conclusie;

| b) | het bedrag van de aan de importeur of, indien van toepassing overeenkomstig artikel 32, de indirecte douanevertegenwoordiger opgelegde boete; |
| --- | --- |

b)

het bedrag van de aan de importeur of, indien van toepassing overeenkomstig artikel 32, de indirecte douanevertegenwoordiger opgelegde boete;

| c) | de datum waarop de boete is verschuldigd; |
| --- | --- |

c)

de datum waarop de boete is verschuldigd;

| d) | de actie die de importeur of, indien van toepassing overeenkomstig artikel 32, de indirecte douanevertegenwoordiger dient te nemen om de boete te betalen, en |
| --- | --- |

d)

de actie die de importeur of, indien van toepassing overeenkomstig artikel 32, de indirecte douanevertegenwoordiger dient te nemen om de boete te betalen, en

| e) | het recht van de importeur of, indien van toepassing overeenkomstig artikel 32, de indirecte douanevertegenwoordiger om beroep in te stellen. |
| --- | --- |

e)

het recht van de importeur of, indien van toepassing overeenkomstig artikel 32, de indirecte douanevertegenwoordiger om beroep in te stellen.

6.   Indien de bevoegde autoriteit, na ontvangst van de informatie van de Commissie uit hoofde van dit artikel, besluit om geen maatregelen te nemen, stelt zij de Commissie daarvan in kennis.

7.   De Commissie is bevoegd uitvoeringshandelingen vast te stellen met betrekking tot:

| a) | de te rapporteren informatie, de middelen en vorm voor die rapportage, met inbegrip van gedetailleerde informatie per land van oorsprong en soort goederen ter ondersteuning van de in lid 2, punten a), b) en c), bedoelde totalen, en voorbeelden van relevante kortingen of andere beschikbare vormen van compensatie als bedoeld in lid 2, punt d); |
| --- | --- |

a)

de te rapporteren informatie, de middelen en vorm voor die rapportage, met inbegrip van gedetailleerde informatie per land van oorsprong en soort goederen ter ondersteuning van de in lid 2, punten a), b) en c), bedoelde totalen, en voorbeelden van relevante kortingen of andere beschikbare vormen van compensatie als bedoeld in lid 2, punt d);

| b) | de indicatieve reeks boetes die op grond van lid 5 moeten worden opgelegd en de criteria waarmee rekening moet worden gehouden bij de vaststelling van het werkelijke bedrag, met inbegrip van de ernst en de duur van het verzuim om verslag uit te brengen; |
| --- | --- |

b)

de indicatieve reeks boetes die op grond van lid 5 moeten worden opgelegd en de criteria waarmee rekening moet worden gehouden bij de vaststelling van het werkelijke bedrag, met inbegrip van de ernst en de duur van het verzuim om verslag uit te brengen;

| c) | gedetailleerde regels voor de omrekening in euro’s van de in lid 2, punt d), bedoelde jaarlijkse gemiddelde koolstofprijs die verschuldigd is, uitgedrukt in buitenlandse valuta tegen de jaarlijkse gemiddelde wisselkoers; |
| --- | --- |

c)

gedetailleerde regels voor de omrekening in euro’s van de in lid 2, punt d), bedoelde jaarlijkse gemiddelde koolstofprijs die verschuldigd is, uitgedrukt in buitenlandse valuta tegen de jaarlijkse gemiddelde wisselkoers;

| d) | gedetailleerde regels betreffende de elementen van de in bijlage IV bepaalde berekeningsmethoden, inclusief de afbakening van systeemgrenzen van productieprocessen, emissiefactoren, installatiespecifieke waarden van werkelijke emissies en de respectieve toepassing ervan op individuele goederen, alsook de vaststelling van methoden ter waarborging van de betrouwbaarheid van gegevens, inclusief het detailniveau, en |
| --- | --- |

d)

gedetailleerde regels betreffende de elementen van de in bijlage IV bepaalde berekeningsmethoden, inclusief de afbakening van systeemgrenzen van productieprocessen, emissiefactoren, installatiespecifieke waarden van werkelijke emissies en de respectieve toepassing ervan op individuele goederen, alsook de vaststelling van methoden ter waarborging van de betrouwbaarheid van gegevens, inclusief het detailniveau, en

| e) | de middelen en vorm voor de rapportagevereisten voor indirecte emissies in ingevoerde goederen; die vorm omvat de hoeveelheid elektriciteit die wordt gebruikt voor de productie van de in bijlage I vermelde goederen, alsook het land van oorsprong, de opwekkingsbron en de emissiefactoren in verband met die elektriciteit. |
| --- | --- |

e)

de middelen en vorm voor de rapportagevereisten voor indirecte emissies in ingevoerde goederen; die vorm omvat de hoeveelheid elektriciteit die wordt gebruikt voor de productie van de in bijlage I vermelde goederen, alsook het land van oorsprong, de opwekkingsbron en de emissiefactoren in verband met die elektriciteit.

Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 29, lid 2, van deze verordening bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Zij zijn op ingevoerde goederen van toepassing tijdens de in artikel 32 van deze verordening bedoelde overgangsperiode en bouwen voort op bestaande wetgeving voor installaties die binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG vallen.

HOOFDSTUK XI

SLOTBEPALINGEN

Artikel 36

Inwerkingtreding

1.   Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

2.   Zij is van toepassing met ingang van 1 oktober 2023. Daarbij geldt echter het volgende:

| a) | de artikelen 5, 10, 14, 16 en 17 zijn van toepassing met ingang van 31 december 2024; |
| --- | --- |

a)

de artikelen 5, 10, 14, 16 en 17 zijn van toepassing met ingang van 31 december 2024;

| b) | artikel 2, lid 2, de artikelen 4, 6 tot en met 9, 15 en 19, artikel 20, leden 1, 3, 4 en 5, en de artikelen 21 tot en met 27 en artikel 31 zijn van toepassing met ingang van 1 januari 2026. |
| --- | --- |

b)

artikel 2, lid 2, de artikelen 4, 6 tot en met 9, 15 en 19, artikel 20, leden 1, 3, 4 en 5, en de artikelen 21 tot en met 27 en artikel 31 zijn van toepassing met ingang van 1 januari 2026.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Straatsburg, 10 mei 2023.

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

R. METSOLA

Voor de Raad

De voorzitter

J. ROSWALL

---

(1)  
  PB C 152 van 6.4.2022, blz. 181.

1

(2)  
  PB C 301 van 5.8.2022, blz. 116.

2

(3)  Standpunt van het Europees Parlement van 18 april 2023 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 25 april 2023.

3

(4)  
  PB L 282 van 19.10.2016, blz. 4.

4

(5)  Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 2021 tot vaststelling van een kader voor de verwezenlijking van klimaatneutraliteit, en tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 401/2009 en (EU) 2018/1999 (“Europese klimaatwet”) (PB L 243 van 9.7.2021, blz. 1).

5

(6)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Unie en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275 van 25.10.2003, blz. 32).

6

(7)  Verordening (EU) 2018/842 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 betreffende bindende jaarlijkse broeikasgasemissiereducties door de lidstaten van 2021 tot en met 2030 teneinde bij te dragen aan klimaatmaatregelen om aan de toezeggingen uit hoofde van de Overeenkomst van Parijs te voldoen, en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 525/2013 (PB L 156 van 19.6.2018, blz. 26).

7

(8)  Verordening (EU) 2018/841 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 inzake de opname van broeikasgasemissies en -verwijderingen door landgebruik, verandering in landgebruik en bosbouw in het klimaat- en energiekader 2030 en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 525/2013 en Besluit nr. 529/2013/EU (PB L 156 van 19.6.2018, blz. 1).

8

(9)  Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1).

9

(10)  Gedelegeerd Besluit (EU) 2019/708 van de Commissie van 15 februari 2019 tot aanvulling van Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de vaststelling van bedrijfstakken en deeltakken die worden geacht een koolstofweglekrisico te lopen voor de periode 2021-2030 (PB L 120 van 8.5.2019, blz. 20).

10

(11)  Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 9 oktober 2013 tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie (PB L 269 van 10.10.2013, blz. 1).

11

(12)  Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 9 juli 2008 tot vaststelling van de eisen inzake accreditatie en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 339/93 (PB L 218 van 13.8.2008, blz. 30).

12

(13)  Uitvoeringsverordening (EU) 2018/2067 van de Commissie van 19 december 2018 inzake de verificatie van gegevens en de accreditatie van verificateurs krachtens Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 334 van 31.12.2018, blz. 94).

13

(14)  Besluit 2006/500/EG van de Raad van 29 mei 2006 betreffende de sluiting van het Verdrag tot oprichting van de energiegemeenschap door de Europese Gemeenschap (PB L 198 van 20.7.2006, blz. 15).

14

(15)  Verordening (EU) 2015/1222 van de Commissie van 24 juli 2015 tot vaststelling van richtsnoeren betreffende capaciteitstoewijzing en congestiebeheer (PB L 197 van 25.7.2015, blz. 24).

15

(16)  Aanbeveling 2013/179/EU van de Commissie van 9 april 2013 over het gebruik van gemeenschappelijke methoden voor het meten en bekendmaken van de milieuprestatie van producten en organisaties gedurende hun levenscyclus (PB L 124 van 4.5.2013, blz. 1).

16

(17)  Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming) (PB L 119 van 4.5.2016, blz. 1).

17

(18)  Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 45/2001 en Besluit nr. 1247/2002/EG (PB L 295 van 21.11.2018, blz. 39).

18

(19)  Verordening (EG) nr. 515/97 van de Raad van 13 maart 1997 betreffende de wederzijdse bijstand tussen de administratieve autoriteiten van de lidstaten en de samenwerking tussen deze autoriteiten en de Commissie met het oog op de juiste toepassing van de douane- en landbouwvoorschriften (PB L 82 van 22.3.1997, blz. 1).

19

(20)  
  PB L 123 van 12.5.2016, blz. 1.

20

(21)  Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13).

21

(22)  Verordening (EG) nr. 1186/2009 van de Raad van 16 november 2009 betreffende de instelling van een communautaire regeling inzake douanevrijstellingen (PB L 324 van 10.12.2009, blz. 23).

22

(23)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 van de Commissie van 28 juli 2015 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad met nadere regels betreffende een aantal bepalingen van het douanewetboek van de Unie (PB L 343 van 29.12.2015, blz. 1).

23

(24)  Uitvoeringsverordening (EU) 2018/2066 van de Commissie van 19 december 2018 inzake de monitoring en rapportage van de emissies van broeikasgassen overeenkomstig Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 601/2012 van de Commissie (PB L 334 van 31.12.2018, blz. 1).

24

(25)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/331 van de Commissie van 19 december 2018 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 59 van 27.2.2019, blz. 8).

25

(26)  Verordening (EU) nr. 1031/2010 van de Commissie van 12 november 2010 inzake de tijdstippen, het beheer en andere aspecten van de veiling van broeikasgasemissierechten overeenkomstig Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Unie (PB L 302 van 18.11.2010, blz. 1).

26

(27)  Verordening (EU) 2021/947 van het Europees Parlement en de Raad van 9 juni 2021 tot vaststelling van het instrument voor nabuurschapsbeleid, ontwikkeling en internationale samenwerking — Europa in de wereld, tot wijziging en intrekking van Besluit nr. 466/2014/EU van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Verordening (EU) 2017/1601 van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (EG, Euratom) nr. 480/2009 van de Raad (PB L 209 van 14.6.2021, blz. 1).

27

---

BIJLAGE I

Lijst van goederen en broeikasgassen

1.

Met het oog op de identificatie van goederen, is deze verordening van toepassing op de goederen die onder de hierna vermelde codes van de gecombineerde nomenclatuur (“GN”) vallen. De GN-codes zijn die van Verordening (EEG) nr. 2658/87.

2.

Voor de toepassing van deze verordening zijn de broeikasgassen met betrekking tot de in punt 1 bedoelde goederen die welke in de onderstaande tabel voor de betrokken goederen zijn opgenomen.

Cement

Cement

| GN-code | Broeikasgas |
| --- | --- |
| 2507 00 80  — Andere kaolienhoudende klei | Koolstofdioxide |
| 2523 10 00  — Cementklinker | Koolstofdioxide |
| 2523 21 00  — Wit portlandcement, ook indien kunstmatig gekleurd | Koolstofdioxide |
| 2523 29 00  — Ander portlandcement | Koolstofdioxide |
| 2523 30 00  — Aluminiumcement | Koolstofdioxide |
| 2523 90 00  — Ander hydraulisch cement | Koolstofdioxide |

GN-code

Broeikasgas

2507 00 80  — Andere kaolienhoudende klei

Koolstofdioxide

2523 10 00  — Cementklinker

Koolstofdioxide

2523 21 00  — Wit portlandcement, ook indien kunstmatig gekleurd

Koolstofdioxide

2523 29 00  — Ander portlandcement

Koolstofdioxide

2523 30 00  — Aluminiumcement

Koolstofdioxide

2523 90 00  — Ander hydraulisch cement

Koolstofdioxide

Elektriciteit

Elektriciteit

| GN-code | Broeikasgas |
| --- | --- |
| 2716 00 00  — Elektrische energie | Koolstofdioxide |

GN-code

Broeikasgas

2716 00 00  — Elektrische energie

Koolstofdioxide

Meststoffen

Meststoffen

| GN-code | Broeikasgas |
| --- | --- |
| 2808 00 00  — Salpeterzuur; nitreerzuren | Koolstofdioxide en distikstofoxide |
| 2814  — Ammoniak, watervrij of in waterige oplossing (ammonia) | Koolstofdioxide |
| 2834 21 00  — Kaliumnitraat | Koolstofdioxide en distikstofoxide |
| 3102  — Minerale of chemische stikstofhoudende meststoffen | Koolstofdioxide en distikstofoxide |
| 3105  — Minerale of chemische meststoffen die twee of drie van de vruchtbaarmakende elementen stikstof, fosfor en kalium bevatten; andere meststoffen; producten bedoeld bij dit hoofdstuk, in tabletten of in dergelijke vormen, dan wel in verpakkingen met een brutogewicht van niet meer dan 10 kg
  Met uitzondering van: 3105 60 00  — Minerale of chemische meststoffen die de twee vruchtbaarmakende elementen fosfor en kalium bevatten | Koolstofdioxide en distikstofoxide |

GN-code

Broeikasgas

2808 00 00  — Salpeterzuur; nitreerzuren

Koolstofdioxide en distikstofoxide

2814  — Ammoniak, watervrij of in waterige oplossing (ammonia)

Koolstofdioxide

2834 21 00  — Kaliumnitraat

Koolstofdioxide en distikstofoxide

3102  — Minerale of chemische stikstofhoudende meststoffen

Koolstofdioxide en distikstofoxide

3105  — Minerale of chemische meststoffen die twee of drie van de vruchtbaarmakende elementen stikstof, fosfor en kalium bevatten; andere meststoffen; producten bedoeld bij dit hoofdstuk, in tabletten of in dergelijke vormen, dan wel in verpakkingen met een brutogewicht van niet meer dan 10 kg

Met uitzondering van: 3105 60 00  — Minerale of chemische meststoffen die de twee vruchtbaarmakende elementen fosfor en kalium bevatten

Koolstofdioxide en distikstofoxide

Gietijzer, ijzer en staal

Gietijzer, ijzer en staal

| GN-code | Broeikasgas |
| --- | --- |
| 72 | — Gietijzer, ijzer en staal
  Met uitzondering van: | 7202 2 — Ferrosilicium |

GN-code

Broeikasgas

72

— Gietijzer, ijzer en staal

Met uitzondering van:

7202 2 — Ferrosilicium

| | 7202 30 00  — Ferrosilicomangaan |
| --- | --- |

7202 30 00  — Ferrosilicomangaan

| | 7202 50 00  — Ferrosilicochroom |
| --- | --- |

7202 50 00  — Ferrosilicochroom

| | 7202 70 00  — Ferromolybdeen |
| --- | --- |

7202 70 00  — Ferromolybdeen

| | 7202 80 00  — Ferrowolfraam en ferrosilicowolfraam |
| --- | --- |

7202 80 00  — Ferrowolfraam en ferrosilicowolfraam

| | 7202 91 00  — Ferrotitaan en ferrosilicotitaan |
| --- | --- |

7202 91 00  — Ferrotitaan en ferrosilicotitaan

| | 7202 92 00  — Ferrovanadium |
| --- | --- |

7202 92 00  — Ferrovanadium

| | 7202 93 00  — Ferroniobium |
| --- | --- |

7202 93 00  — Ferroniobium

| | 7202 99  — Andere: |
| --- | --- |

7202 99  — Andere:

| | 7202 99 10  — Ferrofosfor |
| --- | --- |

7202 99 10  — Ferrofosfor

| | 7202 99 30  — Ferrosilicomagnesium |
| --- | --- |

7202 99 30  — Ferrosilicomagnesium

| | 7202 99 80  — Andere |
| --- | --- |

7202 99 80  — Andere

| | 7204  — Resten en afval, van gietijzer, van ijzer of van staal (schroot); afvalingots van ijzer of van staal |
| --- | --- |

7204  — Resten en afval, van gietijzer, van ijzer of van staal (schroot); afvalingots van ijzer of van staal

Koolstofdioxide

2601 12 00  — IJzererts en concentraten daarvan, geagglomereerd, m.u.v. geroost ijzerkies (pyrietas)

Koolstofdioxide

7301  — Damwandprofielen van ijzer of van staal, ook indien van gaten voorzien of bestaande uit aaneengezette delen; gelaste profielen van ijzer of van staal

Koolstofdioxide

7302  — Bestanddelen van spoorbanen, van gietijzer, van ijzer of van staal: spoorstaven (rails), contrarails en heugels voor tandradbanen, wisseltongen, puntstukken, wisselstangen en andere bestanddelen van kruisingen en wissels, dwarsliggers, lasplaten, spoorstoelen, wiggen, onderlegplaten, klemplaten, dwarsplaten en dwarsstangen en andere bestanddelen, voor het leggen, het verbinden of het bevestigen van rails

Koolstofdioxide

7303 00  — Buizen, pijpen en holle profielen, van gietijzer

Koolstofdioxide

7304  — Buizen, pijpen en holle profielen, naadloos, van ijzer of van staal

Koolstofdioxide

7305  — Andere buizen en pijpen (bijvoorbeeld gelast, geklonken, genageld, gefelst), met een rond profiel en met een uitwendige diameter van meer dan 406,4 mm, van ijzer of van staal

Koolstofdioxide

7306  — Andere buizen, pijpen en holle profielen (bijvoorbeeld gelast, geklonken, genageld, gefelst of met enkel tegen elkaar liggende randen), van ijzer of van staal

Koolstofdioxide

7307  — Hulpstukken (fittings) voor buisleidingen (bijvoorbeeld verbindingsstukken, ellebogen, moffen), van gietijzer, van ijzer of van staal

Koolstofdioxide

7308  — Constructiewerken en delen van constructiewerken (bijvoorbeeld bruggen, brugdelen, sluisdeuren, vakwerkmasten en andere masten, pijlers, kolommen, kapconstructies, deuren en ramen, alsmede kozijnen daarvoor, drempels, luiken, balustrades), van gietijzer, van ijzer of van staal, andere dan de geprefabriceerde bouwwerken bedoeld bij post 9406 ; platen, staven, profielen, buizen en dergelijke, van gietijzer, van ijzer of van staal, gereedgemaakt voor gebruik in constructiewerken

Koolstofdioxide

7309 00  — Reservoirs, voeders, kuipen en dergelijke bergingsmiddelen, voor ongeacht welke goederen (andere dan voor gecomprimeerd of vloeibaar gemaakt gas), van gietijzer, van ijzer of van staal, met een inhoudsruimte van meer dan 300 l, niet voorzien van een mechanische inrichting of van een inrichting om te koelen of te warmen, ook indien inwendig bekleed of voorzien van een warmte-isolerende bekleding

Koolstofdioxide

7310  — Reservoirs, fusten, trommels, bussen, blikken en dergelijke bergingsmiddelen, voor ongeacht welke goederen (andere dan voor gecomprimeerd of vloeibaar gemaakt gas), van gietijzer, van ijzer of van staal, met een inhoudsruimte van niet meer dan 300 l, niet voorzien van een mechanische inrichting of van een inrichting om te koelen of te warmen, ook indien inwendig bekleed of voorzien van een warmte-isolerende bekleding

Koolstofdioxide

7311 00  — Bergingsmiddelen voor gecomprimeerd of vloeibaar gemaakt gas, van gietijzer, van ijzer of van staal

Koolstofdioxide

7318  — Schroeven, bouten, moeren, kraagschroeven, schroefhaken, massieve klinknagels en klinkbouten, splitpennen en splitbouten, stelpennen en stelbouten, spieën, sluitringen (veerringen en andere verende sluitringen daaronder begrepen) en dergelijke artikelen, van gietijzer, van ijzer of van staal

Koolstofdioxide

7326  — Andere werken van ijzer of staal

Koolstofdioxide

Aluminium

Aluminium

| GN-code | Broeikasgas |
| --- | --- |
| 7601  — Ruw aluminium | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7603  — Poeders en schilfers, van aluminium | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7604  — Staven en profielen, van aluminium | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7605  — Draad van aluminium | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7606  — Platen, bladen en strippen, van aluminium, met een dikte van meer dan 0,2 mm | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7607  — Bladaluminium (ook indien bedrukt of op een drager van papier, van karton, van kunststof of op dergelijke dragers) met een dikte van niet meer dan 0,2 mm (de dikte van de drager niet meegerekend) | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7608  — Buizen en pijpen, van aluminium | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7609 00 00  — Hulpstukken (fittings) voor buisleidingen (bijvoorbeeld verbindingsstukken, ellebogen, moffen), van aluminium | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7610  — Constructiewerken en delen van constructiewerken (bijvoorbeeld bruggen, brugdelen, torens, vakwerkmasten en andere masten, pijlers, kolommen, kapconstructies, deuren en ramen, alsmede kozijnen daarvoor, drempels, luiken, balustrades), van aluminium, andere dan de geprefabriceerde bouwwerken bedoeld bij post 9406 ; platen, staven, profielen, buizen en dergelijke, van aluminium, gereedgemaakt voor gebruik in constructiewerken | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7611 00 00  — Reservoirs, voeders, kuipen en dergelijke bergingsmiddelen, voor ongeacht welke goederen (andere dan voor gecomprimeerd of vloeibaar gemaakt gas), van aluminium, met een inhoudsruimte van meer dan 300 l, niet voorzien van een mechanische inrichting of van een inrichting om te koelen of te warmen, ook indien inwendig bekleed of voorzien van een warmte-isolerende bekleding | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7612  — Reservoirs, fusten, trommels, bussen, blikken en dergelijke bergingsmiddelen (buisjes en tubes daaronder begrepen), voor ongeacht welke goederen (andere dan voor gecomprimeerd of vloeibaar gemaakt gas), van aluminium, met een inhoudsruimte van niet meer dan 300 l, niet voorzien van een mechanische inrichting of van een inrichting om te koelen of te warmen, ook indien inwendig bekleed of voorzien van een warmte-isolerende bekleding | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7613 00 00  — Bergingsmiddelen voor gecomprimeerd of voor vloeibaar gemaakt gas, van aluminium | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7614  — Kabels, strengen en dergelijke artikelen, van aluminium, niet geïsoleerd voor het geleiden van elektriciteit | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7616  — Andere werken van aluminium | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |

GN-code

Broeikasgas

7601  — Ruw aluminium

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7603  — Poeders en schilfers, van aluminium

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7604  — Staven en profielen, van aluminium

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7605  — Draad van aluminium

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7606  — Platen, bladen en strippen, van aluminium, met een dikte van meer dan 0,2 mm

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7607  — Bladaluminium (ook indien bedrukt of op een drager van papier, van karton, van kunststof of op dergelijke dragers) met een dikte van niet meer dan 0,2 mm (de dikte van de drager niet meegerekend)

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7608  — Buizen en pijpen, van aluminium

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7609 00 00  — Hulpstukken (fittings) voor buisleidingen (bijvoorbeeld verbindingsstukken, ellebogen, moffen), van aluminium

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7610  — Constructiewerken en delen van constructiewerken (bijvoorbeeld bruggen, brugdelen, torens, vakwerkmasten en andere masten, pijlers, kolommen, kapconstructies, deuren en ramen, alsmede kozijnen daarvoor, drempels, luiken, balustrades), van aluminium, andere dan de geprefabriceerde bouwwerken bedoeld bij post 9406 ; platen, staven, profielen, buizen en dergelijke, van aluminium, gereedgemaakt voor gebruik in constructiewerken

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7611 00 00  — Reservoirs, voeders, kuipen en dergelijke bergingsmiddelen, voor ongeacht welke goederen (andere dan voor gecomprimeerd of vloeibaar gemaakt gas), van aluminium, met een inhoudsruimte van meer dan 300 l, niet voorzien van een mechanische inrichting of van een inrichting om te koelen of te warmen, ook indien inwendig bekleed of voorzien van een warmte-isolerende bekleding

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7612  — Reservoirs, fusten, trommels, bussen, blikken en dergelijke bergingsmiddelen (buisjes en tubes daaronder begrepen), voor ongeacht welke goederen (andere dan voor gecomprimeerd of vloeibaar gemaakt gas), van aluminium, met een inhoudsruimte van niet meer dan 300 l, niet voorzien van een mechanische inrichting of van een inrichting om te koelen of te warmen, ook indien inwendig bekleed of voorzien van een warmte-isolerende bekleding

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7613 00 00  — Bergingsmiddelen voor gecomprimeerd of voor vloeibaar gemaakt gas, van aluminium

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7614  — Kabels, strengen en dergelijke artikelen, van aluminium, niet geïsoleerd voor het geleiden van elektriciteit

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7616  — Andere werken van aluminium

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

Chemische stoffen

Chemische stoffen

| GN-code | Broeikasgas |
| --- | --- |
| 2804 10 00  — Waterstof | Koolstofdioxide |

GN-code

Broeikasgas

2804 10 00  — Waterstof

Koolstofdioxide

---

BIJLAGE II

Lijst van goederen waarvoor op grond van artikel 7, lid 1, alleen directe emissies in aanmerking moeten worden genomen

Gietijzer, ijzer en staal

| GN-code | Broeikasgas |
| --- | --- |
| 72 | — Gietijzer, ijzer en staal
  Met uitzondering van: | 7202  2 — Ferrosilicium |

GN-code

Broeikasgas

72

— Gietijzer, ijzer en staal

Met uitzondering van:

7202  2 — Ferrosilicium

| | 7202 30 00  — Ferrosilicomangaan |
| --- | --- |

7202 30 00  — Ferrosilicomangaan

| | 7202 50 00  — Ferrosilicochroom |
| --- | --- |

7202 50 00  — Ferrosilicochroom

| | 7202 70 00  — Ferromolybdeen |
| --- | --- |

7202 70 00  — Ferromolybdeen

| | 7202 80 00  — Ferrowolfraam en ferrosilicowolfraam |
| --- | --- |

7202 80 00  — Ferrowolfraam en ferrosilicowolfraam

| | 7202 91 00  — Ferrotitaan en ferrosilicotitaan |
| --- | --- |

7202 91 00  — Ferrotitaan en ferrosilicotitaan

| | 7202 92 00  — Ferrovanadium |
| --- | --- |

7202 92 00  — Ferrovanadium

| | 7202 93 00  — Ferroniobium |
| --- | --- |

7202 93 00  — Ferroniobium

| | 7202 99  — Andere: |
| --- | --- |

7202 99  — Andere:

| | 7202 99 10  — Ferrofosfor |
| --- | --- |

7202 99 10  — Ferrofosfor

| | 7202 99 30  — Ferrosilicomagnesium |
| --- | --- |

7202 99 30  — Ferrosilicomagnesium

| | 7202 99 80  — Andere |
| --- | --- |

7202 99 80  — Andere

| | 7204  — Resten en afval, van gietijzer, van ijzer of van staal (schroot); afvalingots van ijzer of van staal |
| --- | --- |

7204  — Resten en afval, van gietijzer, van ijzer of van staal (schroot); afvalingots van ijzer of van staal

Koolstofdioxide

7301  — Damwandprofielen van ijzer of van staal, ook indien van gaten voorzien of bestaande uit aaneengezette delen; gelaste profielen van ijzer of van staal

Koolstofdioxide

7302  — Bestanddelen van spoorbanen, van gietijzer, van ijzer of van staal: spoorstaven (rails), contrarails en heugels voor tandradbanen, wisseltongen, puntstukken, wisselstangen en andere bestanddelen van kruisingen en wissels, dwarsliggers, lasplaten, spoorstoelen, wiggen, onderlegplaten, klemplaten, dwarsplaten en dwarsstangen en andere bestanddelen, voor het leggen, het verbinden of het bevestigen van rails

Koolstofdioxide

7303 00  — Buizen, pijpen en holle profielen, van gietijzer

Koolstofdioxide

7304  — Buizen, pijpen en holle profielen, naadloos, van ijzer of van staal

Koolstofdioxide

7305  — Andere buizen en pijpen (bijvoorbeeld gelast, geklonken, genageld, gefelst), met een rond profiel en met een uitwendige diameter van meer dan 406,4 mm, van ijzer of van staal

Koolstofdioxide

7306  — Andere buizen, pijpen en holle profielen (bijvoorbeeld gelast, geklonken, genageld, gefelst of met enkel tegen elkaar liggende randen), van ijzer of van staal

Koolstofdioxide

7307  — Hulpstukken (fittings) voor buisleidingen (bijvoorbeeld verbindingsstukken, ellebogen, moffen), van gietijzer, van ijzer of van staal

Koolstofdioxide

7308  — Constructiewerken en delen van constructiewerken (bijvoorbeeld bruggen, brugdelen, sluisdeuren, vakwerkmasten en andere masten, pijlers, kolommen, kapconstructies, deuren en ramen, alsmede kozijnen daarvoor, drempels, luiken, balustrades), van gietijzer, van ijzer of van staal, andere dan de geprefabriceerde bouwwerken bedoeld bij post 9406 ; platen, staven, profielen, buizen en dergelijke, van gietijzer, van ijzer of van staal, gereedgemaakt voor gebruik in constructiewerken

Koolstofdioxide

7309 00  — Reservoirs, voeders, kuipen en dergelijke bergingsmiddelen, voor ongeacht welke goederen (andere dan voor gecomprimeerd of vloeibaar gemaakt gas), van gietijzer, van ijzer of van staal, met een inhoudsruimte van meer dan 300 l, niet voorzien van een mechanische inrichting of van een inrichting om te koelen of te warmen, ook indien inwendig bekleed of voorzien van een warmte-isolerende bekleding

Koolstofdioxide

7310  — Reservoirs, fusten, trommels, bussen, blikken en dergelijke bergingsmiddelen, voor ongeacht welke goederen (andere dan voor gecomprimeerd of vloeibaar gemaakt gas), van gietijzer, van ijzer of van staal, met een inhoudsruimte van niet meer dan 300 l, niet voorzien van een mechanische inrichting of van een inrichting om te koelen of te warmen, ook indien inwendig bekleed of voorzien van een warmte-isolerende bekleding

Koolstofdioxide

7311 00  — Bergingsmiddelen voor gecomprimeerd of vloeibaar gemaakt gas, van gietijzer, van ijzer of van staal

Koolstofdioxide

7318  — Schroeven, bouten, moeren, kraagschroeven, schroefhaken, massieve klinknagels en klinkbouten, splitpennen en splitbouten, stelpennen en stelbouten, spieën, sluitringen (veerringen en andere verende sluitringen daaronder begrepen) en dergelijke artikelen, van gietijzer, van ijzer of van staal

Koolstofdioxide

7326  — Andere werken van ijzer of staal

Koolstofdioxide

Aluminium

| GN-code | Broeikasgas |
| --- | --- |
| 7601  — Ruw aluminium | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7603  — Poeders en schilfers, van aluminium | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7604  — Staven en profielen, van aluminium | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7605  — Draad van aluminium | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7606  — Platen, bladen en strippen, van aluminium, met een dikte van meer dan 0,2 mm | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7607  — Bladaluminium (ook indien bedrukt of op een drager van papier, van karton, van kunststof of op dergelijke dragers) met een dikte van niet meer dan 0,2 mm (de dikte van de drager niet meegerekend) | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7608  — Buizen en pijpen, van aluminium | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7609 00 00  — Hulpstukken (fittings) voor buisleidingen (bijvoorbeeld verbindingsstukken, ellebogen, moffen), van aluminium | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7610  — Constructiewerken en delen van constructiewerken (bijvoorbeeld bruggen, brugdelen, torens, vakwerkmasten en andere masten, pijlers, kolommen, kapconstructies, deuren en ramen, alsmede kozijnen daarvoor, drempels, luiken, balustrades), van aluminium, andere dan de geprefabriceerde bouwwerken bedoeld bij post 9406 ; platen, staven, profielen, buizen en dergelijke, van aluminium, gereedgemaakt voor gebruik in constructiewerken | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7611 00 00  — Reservoirs, voeders, kuipen en dergelijke bergingsmiddelen, voor ongeacht welke goederen (andere dan voor gecomprimeerd of vloeibaar gemaakt gas), van aluminium, met een inhoudsruimte van meer dan 300 l, niet voorzien van een mechanische inrichting of van een inrichting om te koelen of te warmen, ook indien inwendig bekleed of voorzien van een warmte-isolerende bekleding | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7612  — Reservoirs, fusten, trommels, bussen, blikken en dergelijke bergingsmiddelen (buisjes en tubes daaronder begrepen), voor ongeacht welke goederen (andere dan voor gecomprimeerd of vloeibaar gemaakt gas), van aluminium, met een inhoudsruimte van niet meer dan 300 l, niet voorzien van een mechanische inrichting of van een inrichting om te koelen of te warmen, ook indien inwendig bekleed of voorzien van een warmte-isolerende bekleding | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7613 00 00  — Bergingsmiddelen voor gecomprimeerd of voor vloeibaar gemaakt gas, van aluminium | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7614  — Kabels, strengen en dergelijke artikelen, van aluminium, niet geïsoleerd voor het geleiden van elektriciteit | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |
| 7616  — Andere werken van aluminium | Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen |

GN-code

Broeikasgas

7601  — Ruw aluminium

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7603  — Poeders en schilfers, van aluminium

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7604  — Staven en profielen, van aluminium

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7605  — Draad van aluminium

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7606  — Platen, bladen en strippen, van aluminium, met een dikte van meer dan 0,2 mm

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7607  — Bladaluminium (ook indien bedrukt of op een drager van papier, van karton, van kunststof of op dergelijke dragers) met een dikte van niet meer dan 0,2 mm (de dikte van de drager niet meegerekend)

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7608  — Buizen en pijpen, van aluminium

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7609 00 00  — Hulpstukken (fittings) voor buisleidingen (bijvoorbeeld verbindingsstukken, ellebogen, moffen), van aluminium

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7610  — Constructiewerken en delen van constructiewerken (bijvoorbeeld bruggen, brugdelen, torens, vakwerkmasten en andere masten, pijlers, kolommen, kapconstructies, deuren en ramen, alsmede kozijnen daarvoor, drempels, luiken, balustrades), van aluminium, andere dan de geprefabriceerde bouwwerken bedoeld bij post 9406 ; platen, staven, profielen, buizen en dergelijke, van aluminium, gereedgemaakt voor gebruik in constructiewerken

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7611 00 00  — Reservoirs, voeders, kuipen en dergelijke bergingsmiddelen, voor ongeacht welke goederen (andere dan voor gecomprimeerd of vloeibaar gemaakt gas), van aluminium, met een inhoudsruimte van meer dan 300 l, niet voorzien van een mechanische inrichting of van een inrichting om te koelen of te warmen, ook indien inwendig bekleed of voorzien van een warmte-isolerende bekleding

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7612  — Reservoirs, fusten, trommels, bussen, blikken en dergelijke bergingsmiddelen (buisjes en tubes daaronder begrepen), voor ongeacht welke goederen (andere dan voor gecomprimeerd of vloeibaar gemaakt gas), van aluminium, met een inhoudsruimte van niet meer dan 300 l, niet voorzien van een mechanische inrichting of van een inrichting om te koelen of te warmen, ook indien inwendig bekleed of voorzien van een warmte-isolerende bekleding

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7613 00 00  — Bergingsmiddelen voor gecomprimeerd of voor vloeibaar gemaakt gas, van aluminium

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7614  — Kabels, strengen en dergelijke artikelen, van aluminium, niet geïsoleerd voor het geleiden van elektriciteit

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

7616  — Andere werken van aluminium

Koolstofdioxide en perfluorkoolstoffen

Chemische stoffen

| GN-code | Broeikasgas |
| --- | --- |
| 2804 10 00  — Waterstof | Koolstofdioxide |

GN-code

Broeikasgas

2804 10 00  — Waterstof

Koolstofdioxide

---

BIJLAGE III

Derde landen en gebieden die buiten het toepassingsgebied van deze verordening vallen voor de toepassing van artikel 2

1.   DERDE LANDEN EN GEBIEDEN DIE BUITEN HET TOEPASSINGSGEBIED VAN DEZE VERORDENING VALLEN

Deze verordening is niet van toepassing op goederen van oorsprong uit de volgende landen:

| — | IJsland |
| --- | --- |

—

IJsland

| — | Liechtenstein |
| --- | --- |

—

Liechtenstein

| — | Noorwegen |
| --- | --- |

—

Noorwegen

| — | Zwitserland |
| --- | --- |

—

Zwitserland

Deze verordening is niet van toepassing op goederen van oorsprong uit de volgende gebieden:

| — | Büsingen |
| --- | --- |

—

Büsingen

| — | Helgoland |
| --- | --- |

—

Helgoland

| — | Livigno |
| --- | --- |

—

Livigno

| — | Ceuta |
| --- | --- |

—

Ceuta

| — | Melilla |
| --- | --- |

—

Melilla

2.   DERDE LANDEN EN GEBIEDEN DIE BUITEN HET TOEPASSINGSGEBIED VAN DEZE VERORDENING VALLEN WAT BETREFT DE INVOER VAN ELEKTRICITEIT IN HET DOUANEGEBIED VAN DE UNIE

[Door de Commissie op grond van artikel 2, lid 11, toe te voegen of te verwijderen derde landen of gebieden.]

---

BIJLAGE IV

Methoden voor de berekening van ingebedde emissies voor de toepassing van artikel 7

1.   DEFINITIES

Voor de toepassing van deze bijlage en de bijlagen V en VI wordt verstaan onder:

| a) | “eenvoudige goederen”: goederen die zijn vervaardigd in een productieproces dat uitsluitend inputmaterialen (precursoren) en brandstoffen vereist met nul ingebedde emissies; |
| --- | --- |

a)

“eenvoudige goederen”: goederen die zijn vervaardigd in een productieproces dat uitsluitend inputmaterialen (precursoren) en brandstoffen vereist met nul ingebedde emissies;

| b) | “samengestelde goederen”: andere dan eenvoudige goederen; |
| --- | --- |

b)

“samengestelde goederen”: andere dan eenvoudige goederen;

| c) | “specifieke ingebedde emissies”: de ingebedde emissies van één ton goederen, uitgedrukt als ton CO2-equivalente emissies per ton goederen; |
| --- | --- |

c)

“specifieke ingebedde emissies”: de ingebedde emissies van één ton goederen, uitgedrukt als ton CO2-equivalente emissies per ton goederen;

| d) | “CO2-emissiefactor”: het gewogen gemiddelde van de CO2-intensiteit van uit fossiele brandstoffen opgewekte elektriciteit in een geografisch gebied; de CO2-emissiefactor wordt berekend als het quotiënt van de CO2-emissiegegevens van de elektriciteitssector, en de bruto-elektriciteitsopwekking uit fossiele brandstoffen in het relevante geografische gebied; deze wordt uitgedrukt in ton CO2 per megawattuur; |
| --- | --- |

d)

“CO2-emissiefactor”: het gewogen gemiddelde van de CO2-intensiteit van uit fossiele brandstoffen opgewekte elektriciteit in een geografisch gebied; de CO2-emissiefactor wordt berekend als het quotiënt van de CO2-emissiegegevens van de elektriciteitssector, en de bruto-elektriciteitsopwekking uit fossiele brandstoffen in het relevante geografische gebied; deze wordt uitgedrukt in ton CO2 per megawattuur;

| e) | “emissiefactor voor elektriciteit”: de standaardwaarde, uitgedrukt in CO2-equivalent, die gelijk is aan de emissie-intensiteit van de elektriciteit die wordt verbruikt tijdens de productie van goederen; |
| --- | --- |

e)

“emissiefactor voor elektriciteit”: de standaardwaarde, uitgedrukt in CO2-equivalent, die gelijk is aan de emissie-intensiteit van de elektriciteit die wordt verbruikt tijdens de productie van goederen;

| f) | “stroomafnameovereenkomst”: een contract waarbij een persoon zich ertoe verbindt elektriciteit rechtstreeks van een elektriciteitsproducent af te nemen; |
| --- | --- |

f)

“stroomafnameovereenkomst”: een contract waarbij een persoon zich ertoe verbindt elektriciteit rechtstreeks van een elektriciteitsproducent af te nemen;

| g) | “transmissiesysteembeheerder”: een beheerder als gedefinieerd in artikel 2, punt 35, van Richtlijn (EU) 2019/944 van het Europees Parlement en de Raad (1). |
| --- | --- |

g)

“transmissiesysteembeheerder”: een beheerder als gedefinieerd in artikel 2, punt 35, van Richtlijn (EU) 2019/944 van het Europees Parlement en de Raad (1).

2.   VASTSTELLING VAN DE SPECIFIEKE WERKELIJKE INGEBEDDE EMISSIES VOOR EENVOUDIGE GOEDEREN

Om de specifieke werkelijke ingebedde emissies van eenvoudige goederen te bepalen die in een gegeven installatie zijn geproduceerd, worden directe en, in voorkomend geval, indirecte emissies in aanmerking genomen. Dit gebeurt aan de hand van de volgende vergelijking:

Formula

waarbij:

| SEEg | de specifieke ingebedde emissies van de goederen g zijn, uitgedrukt in CO2-equivalent per ton; |
| --- | --- |
| AttrEmg | de toegekende emissies van de goederen g zijn, en |
| ALg | het activiteitsniveau van de goederen is, zijnde de hoeveelheid goederen die in de verslagperiode in die installatie geproduceerd is. |

SEEg

de specifieke ingebedde emissies van de goederen g zijn, uitgedrukt in CO2-equivalent per ton;

AttrEmg

de toegekende emissies van de goederen g zijn, en

ALg

het activiteitsniveau van de goederen is, zijnde de hoeveelheid goederen die in de verslagperiode in die installatie geproduceerd is.

Onder “toegekende emissies” wordt verstaan het deel van de emissies van de installatie gedurende de verslagperiode dat wordt veroorzaakt door het productieproces dat resulteert in de goederen g bij toepassing van de systeemgrenzen van het productieproces dat is omschreven in de op grond van artikel 7, lid 7, vastgestelde uitvoeringshandelingen. De toegekende emissies worden berekend aan de hand van de volgende vergelijking:

Formula

waarbij:

| DirEm | de directe emissies zijn als gevolg van het productieproces, uitgedrukt in ton CO2-equivalent, binnen de systeemgrenzen als bedoeld in de op grond van artikel 7, lid 7, vastgestelde uitvoeringshandeling, en |
| --- | --- |
| IndirEm | de indirecte emissies zijn als gevolg van de productie van elektriciteit die wordt verbruikt in de productieprocessen van goederen, uitgedrukt in ton CO2-equivalent, binnen de systeemgrenzen als bedoeld in de op grond van artikel 7, lid 7, vastgestelde uitvoeringshandeling. |

DirEm

de directe emissies zijn als gevolg van het productieproces, uitgedrukt in ton CO2-equivalent, binnen de systeemgrenzen als bedoeld in de op grond van artikel 7, lid 7, vastgestelde uitvoeringshandeling, en

IndirEm

de indirecte emissies zijn als gevolg van de productie van elektriciteit die wordt verbruikt in de productieprocessen van goederen, uitgedrukt in ton CO2-equivalent, binnen de systeemgrenzen als bedoeld in de op grond van artikel 7, lid 7, vastgestelde uitvoeringshandeling.

3.   VASTSTELLING VAN DE WERKELIJKE INGEBEDDE EMISSIES VOOR SAMENGESTELDE GOEDEREN

Om de specifieke werkelijke ingebedde emissies van samengestelde goederen te bepalen die in een gegeven installatie zijn geproduceerd, wordt de volgende vergelijking toegepast:

Formula

waarbij:

| AttrEmg | de toegekende emissies van de goederen g zijn, |
| --- | --- |
| ALg | het activiteitsniveau van de goederen is, dat wil zeggen de hoeveelheid goederen die in de verslagperiode in die installatie geproduceerd is, en |
| EEInpMat | de ingebedde emissies zijn van de inputmaterialen (precursoren) die in het productieproces zijn verbruikt. Alleen inputmaterialen (precursoren) die relevant zijn voor de systeemgrenzen van het productieproces zoals gespecificeerd in de op grond van artikel 7, lid 7, vastgestelde uitvoeringshandeling, moeten in aanmerking worden genomen. De relevante EEInpMat worden als volgt berekend: |

AttrEmg

de toegekende emissies van de goederen g zijn,

ALg

het activiteitsniveau van de goederen is, dat wil zeggen de hoeveelheid goederen die in de verslagperiode in die installatie geproduceerd is, en

EEInpMat

de ingebedde emissies zijn van de inputmaterialen (precursoren) die in het productieproces zijn verbruikt. Alleen inputmaterialen (precursoren) die relevant zijn voor de systeemgrenzen van het productieproces zoals gespecificeerd in de op grond van artikel 7, lid 7, vastgestelde uitvoeringshandeling, moeten in aanmerking worden genomen. De relevante EEInpMat worden als volgt berekend:

Formula

waarbij:

| Mi | de massa is van het in het productieproces gebruikte inputmateriaal (precursor) i en |
| --- | --- |
| SEEi | de specifieke ingebedde emissies zijn voor het inputmateriaal (precursor) i. Voor SEEi gebruikt de exploitant van de installatie de waarde van de emissies voor de installatie waar het inputmateriaal (precursor) is geproduceerd, mits de gegevens van die installatie voldoende nauwkeurig kunnen worden gemeten. |

Mi

de massa is van het in het productieproces gebruikte inputmateriaal (precursor) i en

SEEi

de specifieke ingebedde emissies zijn voor het inputmateriaal (precursor) i. Voor SEEi gebruikt de exploitant van de installatie de waarde van de emissies voor de installatie waar het inputmateriaal (precursor) is geproduceerd, mits de gegevens van die installatie voldoende nauwkeurig kunnen worden gemeten.

4.   VASTSTELLING VAN STANDAARDWAARDEN ALS BEDOELD IN ARTIKEL 7, LEDEN 2 EN 3

Om standaardwaarden te bepalen, wordt voor de vaststelling van ingebedde emissies alleen gebruikgemaakt van werkelijke waarden. Als er geen werkelijke waarden voorhanden zijn, mogen waarden uit de literatuur worden gebruikt. De Commissie publiceert richtsnoeren voor de wijze waarop moet worden gecorrigeerd voor afvalgassen of broeikasgassen die als materiaal voor het proces zijn ingezet, voordat de nodige gegevens worden verzameld om de toepasselijke standaardwaarden te bepalen voor iedere soort in bijlage I vermelde goederen. De standaardwaarden worden vastgesteld op basis van de beste beschikbare gegevens. De beste beschikbare gegevens worden gebaseerd op betrouwbare en openbaar beschikbare informatie. De standaardwaarden worden periodiek herzien door middel van de op grond van artikel 7, lid 7, vastgestelde uitvoeringshandelingen op basis van de meest actuele en betrouwbare informatie, inclusief informatie die door een derde land of groep van derde landen is verstrekt.

4.1.   Standaardwaarden als bedoeld in artikel 7, lid 2

Wanneer de toegelaten CBAM-aangever de werkelijke emissies niet voldoende nauwkeurig kan bepalen, worden standaardwaarden gebruikt. Die waarden worden vastgesteld op de gemiddelde emissie-intensiteit van elk land van uitvoer en voor elk van de in bijlage I vermelde goederen, met uitzondering van elektriciteit, verhoogd met een evenredig ontwikkelde toeslag. Deze toeslag wordt bepaald in de op grond van artikel 7, lid 7, vastgestelde uitvoeringshandelingen en wordt op een passend niveau vastgesteld om de milieu-integriteit van het CBAM te waarborgen, voortbouwend op de meest actuele en betrouwbare informatie, onder meer op basis van informatie die tijdens de overgangsperiode is verzameld. Wanneer er voor een goederensoort geen betrouwbare gegevens voor het land van uitvoer kunnen worden toegepast, worden de standaardwaarden gebaseerd op de gemiddelde emissie-intensiteit van de X % slechtst presterende EU-ETS-installaties voor die goederensoort. De waarde van X wordt bepaald in de op grond van artikel 7, lid 7, vastgestelde uitvoeringshandelingen en wordt vastgesteld op een passend niveau om de milieu-integriteit van het CBAM te waarborgen, voortbouwend op de meest actuele en betrouwbare informatie, onder meer op basis van informatie die tijdens de overgangsperiode is verzameld.

4.2.   Standaardwaarden voor ingevoerde elektriciteit als bedoeld in artikel 7, lid 3

De standaardwaarden voor ingevoerde elektriciteit worden voor een derde land, een groep van derde landen of een regio in een derde land vastgesteld op basis van specifieke standaardwaarden, overeenkomstig punt 4.2.1, of, indien die waarden niet beschikbaar zijn, op basis van alternatieve standaardwaarden, overeenkomstig punt 4.2.2.

Wanneer de elektriciteit wordt geproduceerd in een derde land, een groep van derde landen of een regio in een derde land, en via derde landen, groepen van derde landen, regio’s in een derde land of lidstaten wordt doorgevoerd met het oog op de invoer in de Unie, zijn de te gebruiken standaardwaarden de waarden uit het derde land, de groep van derde landen of de regio in een derde land waar de elektriciteit werd geproduceerd.

4.2.1.   Specifieke standaardwaarden voor een derde land, groep van derde landen of regio in een derde land

Specifieke standaardwaarden worden vastgesteld op de CO2-emissiefactor in het derde land, de groep van derde landen of de regio in een derde land, op basis van de beste gegevens waarover de Commissie beschikt.

4.2.2.   Alternatieve standaardwaarden

Wanneer er geen specifieke standaardwaarde beschikbaar is voor een derde land, een groep van derde landen of een regio in een derde land, wordt de alternatieve standaardwaarde voor elektriciteit vastgesteld op de CO2-emissiefactor in de Unie.

Wanneer op basis van betrouwbare gegevens kan worden aangetoond dat de CO2-emissiefactor in een derde land, een groep van derde landen of een regio in een derde land lager is dan de door de Commissie bepaalde specifieke standaardwaarde of lager is dan de CO2-emissiefactor in de Unie, mag voor dat derde land, die groep van derde landen of die regio in een derde land een alternatieve standaardwaarde op basis van die CO2-emissiefactor worden gebruikt.

4.3   Standaardwaarden voor ingebedde indirecte emissies

De standaardwaarden voor de indirecte emissies die zijn ingebed in een goed dat in een derde land is geproduceerd, worden bepaald op basis van een standaardwaarde die wordt berekend op basis van het gemiddelde van hetzij de emissiefactor van het elektriciteitsnet van de Unie, hetzij de emissiefactor van het elektriciteitsnet van het land van oorsprong, hetzij de CO2-emissiefactor van de prijsbepalingsbronnen in het land van oorsprong van de elektriciteit die voor de productie van dat goed wordt gebruikt.

Wanneer een derde land, of een groep derde landen, aan de Commissie op basis van betrouwbare gegevens aantoont dat de gemiddelde elektriciteitsmix-emissiefactor of de CO2-emissiefactor van prijsbepalende bronnen in het derde land of de groep van derde landen lager is dan de standaardwaarde voor indirecte emissies, wordt voor dat land of die groep van landen een alternatieve standaardwaarde vastgesteld op basis van die gemiddelde CO2-emissiefactor.

De Commissie stelt uiterlijk op 30 juni 2025 op grond van artikel 7, lid 7, een uitvoeringshandeling vast om nader te specificeren welke van de overeenkomstig de eerste alinea bepaalde berekeningsmethoden van toepassing is voor de berekening van standaardwaarden. Daartoe baseert de Commissie zich op de meest actuele en betrouwbare gegevens, met inbegrip van gegevens die tijdens de overgangsperiode zijn verzameld, met betrekking tot de hoeveelheid elektriciteit die wordt gebruikt voor de productie van de in bijlage I vermelde goederen, alsmede over het land van oorsprong, de productiebron en de emissiefactoren in verband met die elektriciteit. De specifieke berekeningsmethode wordt bepaald op basis van de meest geschikte manier om aan beide volgende criteria te voldoen:

| — | het voorkomen van koolstoflekkage; |
| --- | --- |

—

het voorkomen van koolstoflekkage;

| — | het waarborgen van de milieu-integriteit van het CBAM. |
| --- | --- |

—

het waarborgen van de milieu-integriteit van het CBAM.

5.   VOORWAARDEN VOOR DE TOEPASSING VAN WERKELIJKE INGEBEDDE EMISSIES IN INGEVOERDE ELEKTRICITEIT

Een toegelaten CBAM-aangever kan werkelijke ingebedde emissies in plaats van standaardwaarden toepassen voor de in artikel 7, lid 3, bedoelde berekening indien de volgende cumulatieve criteria zijn vervuld:

| a) | de hoeveelheid elektriciteit waarvoor het gebruik van werkelijke ingebedde emissies wordt gevraagd, valt onder een stroomafnameovereenkomst tussen de toegelaten CBAM-aangever en een elektriciteitsproducent die zich in een derde land bevindt; |
| --- | --- |

a)

de hoeveelheid elektriciteit waarvoor het gebruik van werkelijke ingebedde emissies wordt gevraagd, valt onder een stroomafnameovereenkomst tussen de toegelaten CBAM-aangever en een elektriciteitsproducent die zich in een derde land bevindt;

| b) | de elektriciteitsproductie-installatie is rechtstreeks aangesloten op het transmissiesysteem van de Unie of er kan worden aangetoond dat er op het tijdstip van uitvoer nergens in het netwerk sprake was van congestie tussen de installatie en het transmissiesysteem van de Unie; |
| --- | --- |

b)

de elektriciteitsproductie-installatie is rechtstreeks aangesloten op het transmissiesysteem van de Unie of er kan worden aangetoond dat er op het tijdstip van uitvoer nergens in het netwerk sprake was van congestie tussen de installatie en het transmissiesysteem van de Unie;

| c) | de elektriciteitsproductie-installatie heeft een uitstoot van niet meer dan 550 gram CO2 uit fossiele brandstoffen per kilowattuur elektriciteit; |
| --- | --- |

c)

de elektriciteitsproductie-installatie heeft een uitstoot van niet meer dan 550 gram CO2 uit fossiele brandstoffen per kilowattuur elektriciteit;

| d) | alle verantwoordelijke transmissiesysteembeheerders in het land van oorsprong, het land van bestemming en, in voorkomend geval, elk land van doorvoer hebben aan de toegewezen interconnectiecapaciteit definitief de hoeveelheid elektriciteit genomineerd waarvoor het gebruik van werkelijke ingebedde emissies wordt gevraagd, en de genomineerde capaciteit en de elektriciteitsproductie door de installatie hebben betrekking op dezelfde periode van maximaal één uur; |
| --- | --- |

d)

alle verantwoordelijke transmissiesysteembeheerders in het land van oorsprong, het land van bestemming en, in voorkomend geval, elk land van doorvoer hebben aan de toegewezen interconnectiecapaciteit definitief de hoeveelheid elektriciteit genomineerd waarvoor het gebruik van werkelijke ingebedde emissies wordt gevraagd, en de genomineerde capaciteit en de elektriciteitsproductie door de installatie hebben betrekking op dezelfde periode van maximaal één uur;

| e) | de vervulling van bovengenoemde criteria wordt gecertificeerd door een geaccrediteerde verificateur, aan wie ten minste maandelijkse tussenverslagen worden verstrekt die aantonen hoe bovenstaande criteria worden nageleefd. |
| --- | --- |

e)

de vervulling van bovengenoemde criteria wordt gecertificeerd door een geaccrediteerde verificateur, aan wie ten minste maandelijkse tussenverslagen worden verstrekt die aantonen hoe bovenstaande criteria worden nageleefd.

De totale hoeveelheid elektriciteit in het kader van de stroomafnameovereenkomst en de overeenkomstige werkelijke ingebedde emissies worden buiten beschouwing gelaten bij de berekening van de landspecifieke emissiefactor of de CO2-emissiefactor die wordt gebruikt voor de berekening van indirecte in elektriciteit ingebedde emissies in goederen overeenkomstig punt 4.3.

6.   VOORWAARDEN VOOR DE TOEPASSING VAN WERKELIJKE INGEBEDDE EMISSIES VOOR INDIRECTE EMISSIES

Een toegelaten CBAM-aangever mag daadwerkelijke ingebedde emissies toepassen in plaats van standaardwaarden voor de in artikel 7, lid 4, bedoelde berekening, indien de CBAM-aangever een rechtstreeks technisch verband kan aantonen tussen de installatie waarin het ingevoerde goed wordt geproduceerd en de elektriciteitsopwekkingsbron, of indien de exploitant van die installatie met een in een derde land gevestigde elektriciteitsproducent een overeenkomst voor de aankoop van elektriciteit heeft gesloten voor een hoeveelheid elektriciteit die gelijk is aan de hoeveelheid waarvoor het gebruik van een specifieke waarde wordt geclaimd.

7.   AANPASSING VAN STANDAARDWAARDEN ALS BEDOELD IN ARTIKEL 7, LID 2, OP BASIS VAN REGIOSPECIFIEKE KENMERKEN

Standaardwaarden kunnen worden aangepast aan specifieke gebieden en regio’s binnen derde landen met specifieke kenmerken wat betreft objectieve emissiefactoren. Wanneer gegevens beschikbaar zijn die aan die specifieke lokale kenmerken zijn aangepast en nauwkeurigere standaardwaarden kunnen worden vastgesteld, mogen deze waarden worden gebruikt.

Wanneer aangevers van goederen van oorsprong uit een derde land, een groep van derde landen of een regio in een derde land op basis van betrouwbare gegevens kunnen aantonen dat de alternatieve regiospecifieke aanpassingen van standaardwaarden lager zijn dan de door de Commissie vastgestelde standaardwaarden, kunnen dergelijke regiospecifieke aanpassingen worden gebruikt.

---

(1)  Richtlijn (EU) 2019/944 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2019 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot wijziging van Richtlijn 2012/27/EU (PB L 158 van 14.6.2019, blz. 125).

---

BIJLAGE V

Boekhoudkundige vereisten voor informatie die wordt gebruikt voor de berekening van ingebedde emissies voor de toepassing van artikel 7, lid 5

1.   MINIMAAL DOOR EEN TOEGELATEN CBAM-AANGEVER TE BEWAREN GEGEVENS VAN INGEVOERDE GOEDEREN:

| 1. | Gegevens over de identiteit van de toegelaten CBAM-aangever:






  a) | naam; |
| --- | --- | --- |

1.

Gegevens over de identiteit van de toegelaten CBAM-aangever:

a)

naam;

| b) | CBAM-rekeningnummer. |
| --- | --- |

b)

CBAM-rekeningnummer.

| 2. | Gegevens over de ingevoerde goederen:






  a) | soort en hoeveelheid van iedere soort goederen; |
| --- | --- | --- |

2.

Gegevens over de ingevoerde goederen:

a)

soort en hoeveelheid van iedere soort goederen;

| b) | land van oorsprong; |
| --- | --- |

b)

land van oorsprong;

| c) | werkelijke emissies of standaardwaarden. |
| --- | --- |

c)

werkelijke emissies of standaardwaarden.

2.   MINIMAAL DOOR EEN TOEGELATEN CBAM-AANGEVER TE BEWAREN GEGEVENS VAN INGEBEDDE EMISSIES IN INGEVOERDE GOEDEREN DIE ZIJN VASTGESTELD OP BASIS VAN WERKELIJKE EMISSIES

Voor elk type ingevoerde goederen waarbij de ingebedde emissies worden vastgesteld op basis van werkelijke emissies, worden de volgende aanvullende gegevens bewaard:

| a) | identificatie van de installatie waar de goederen zijn geproduceerd; |
| --- | --- |

a)

identificatie van de installatie waar de goederen zijn geproduceerd;

| b) | contactgegevens van de exploitant van de installatie waar de goederen zijn geproduceerd; |
| --- | --- |

b)

contactgegevens van de exploitant van de installatie waar de goederen zijn geproduceerd;

| c) | de in bijlage VI bepaalde verificatieverslagen; |
| --- | --- |

c)

de in bijlage VI bepaalde verificatieverslagen;

| d) | de specifieke ingebedde emissies van de goederen. |
| --- | --- |

d)

de specifieke ingebedde emissies van de goederen.

---

BIJLAGE VI

Verificatiebeginselen en inhoud van verificatieverslagen voor de toepassing van artikel 8

1.   BEGINSELEN VAN VERIFICATIE

De navolgende beginselen zijn van toepassing:

| a) | verificateurs voeren hun verificaties uit met een kritische professionele houding; |
| --- | --- |

a)

verificateurs voeren hun verificaties uit met een kritische professionele houding;

| b) | de totale ingebedde emissies die in de CBAM-aangifte moeten worden opgegeven, worden slechts als geverifieerd beschouwd indien de verificateur met redelijke zekerheid vaststelt dat het verificatieverslag geen materiële onjuistheden en materiële onregelmatigheden met betrekking tot de berekening van ingebedde emissies overeenkomstig de regels van bijlage IV bevat; |
| --- | --- |

b)

de totale ingebedde emissies die in de CBAM-aangifte moeten worden opgegeven, worden slechts als geverifieerd beschouwd indien de verificateur met redelijke zekerheid vaststelt dat het verificatieverslag geen materiële onjuistheden en materiële onregelmatigheden met betrekking tot de berekening van ingebedde emissies overeenkomstig de regels van bijlage IV bevat;

| c) | een verificateur is verplicht installaties te bezoeken tenzij is voldaan aan specifieke criteria op grond waarvan een installatiebezoek niet nodig is; |
| --- | --- |

c)

een verificateur is verplicht installaties te bezoeken tenzij is voldaan aan specifieke criteria op grond waarvan een installatiebezoek niet nodig is;

| d) | om te bepalen of onjuistheden of onregelmatigheden materieel zijn, baseert de verificateur zich op drempels die in de overeenkomstig artikel 8, lid 3, vastgestelde uitvoeringshandelingen zijn bepaald.
  Voor parameters waarvoor er geen dergelijke drempels zijn bepaald, doet de verificateur een beroep op een deskundig oordeel om te beslissen of onjuistheden of onregelmatigheden, afzonderlijk of in combinatie met andere onjuistheden of onregelmatigheden, rekening houdend met de aard en de omvang ervan, als materieel moeten worden aangemerkt. |
| --- | --- |

d)

om te bepalen of onjuistheden of onregelmatigheden materieel zijn, baseert de verificateur zich op drempels die in de overeenkomstig artikel 8, lid 3, vastgestelde uitvoeringshandelingen zijn bepaald.

Voor parameters waarvoor er geen dergelijke drempels zijn bepaald, doet de verificateur een beroep op een deskundig oordeel om te beslissen of onjuistheden of onregelmatigheden, afzonderlijk of in combinatie met andere onjuistheden of onregelmatigheden, rekening houdend met de aard en de omvang ervan, als materieel moeten worden aangemerkt.

2.   INHOUD VAN EEN VERIFICATIEVERSLAG

De verificateur stelt een verificatieverslag op waarin de ingebedde emissies van de goederen worden vastgesteld en alle kwesties worden gespecificeerd die van belang zijn voor de uitgevoerde werkzaamheden, met inbegrip van ten minste de volgende informatie:

| a) | identificatie van de installaties waar de goederen zijn geproduceerd; |
| --- | --- |

a)

identificatie van de installaties waar de goederen zijn geproduceerd;

| b) | contactgegevens van de exploitant van de installaties waar de goederen zijn geproduceerd; |
| --- | --- |

b)

contactgegevens van de exploitant van de installaties waar de goederen zijn geproduceerd;

| c) | de toepasselijke verslagperiode; |
| --- | --- |

c)

de toepasselijke verslagperiode;

| d) | naam en contactgegevens van de verificateur; |
| --- | --- |

d)

naam en contactgegevens van de verificateur;

| e) | accreditatienummer van de verificateur en naam van de accreditatie-instantie; |
| --- | --- |

e)

accreditatienummer van de verificateur en naam van de accreditatie-instantie;

| f) | datum van de bezoeken aan de installaties, indien van toepassing, of de redenen waarom de installatie niet is bezocht; |
| --- | --- |

f)

datum van de bezoeken aan de installaties, indien van toepassing, of de redenen waarom de installatie niet is bezocht;

| g) | hoeveelheden van iedere soort aangegeven goederen die in de verslagperiode zijn geproduceerd; |
| --- | --- |

g)

hoeveelheden van iedere soort aangegeven goederen die in de verslagperiode zijn geproduceerd;

| h) | berekening van de hoeveelheid directe emissies van de installatie tijdens de verslagperiode; |
| --- | --- |

h)

berekening van de hoeveelheid directe emissies van de installatie tijdens de verslagperiode;

| i) | een beschrijving van de wijze waarop de emissies van de installatie aan de verschillende soorten goederen worden toegewezen; |
| --- | --- |

i)

een beschrijving van de wijze waarop de emissies van de installatie aan de verschillende soorten goederen worden toegewezen;

| j) | kwantitatieve informatie over de goederen, emissies en energiestromen die geen verband houden met die goederen; |
| --- | --- |

j)

kwantitatieve informatie over de goederen, emissies en energiestromen die geen verband houden met die goederen;

| k) | in geval van samengestelde goederen:






  i) | hoeveelheden van elk gebruikt inputmateriaal (precursor); |
| --- | --- | --- |

k)

in geval van samengestelde goederen:

i)

hoeveelheden van elk gebruikt inputmateriaal (precursor);

| ii) | de specifieke ingebedde emissies die verband houden met elk van de gebruikte uitgangsmaterialen (precursoren); |
| --- | --- |

ii)

de specifieke ingebedde emissies die verband houden met elk van de gebruikte uitgangsmaterialen (precursoren);

| iii) | indien werkelijke emissies worden gebruikt: de identificatie van de installaties waar het inputmateriaal (precursor) is geproduceerd en de werkelijke emissies bij de productie van dat materiaal; |
| --- | --- |

iii)

indien werkelijke emissies worden gebruikt: de identificatie van de installaties waar het inputmateriaal (precursor) is geproduceerd en de werkelijke emissies bij de productie van dat materiaal;

| l) | de verklaring van de verificateur waarin hij of zij bevestigt met redelijke zekerheid te hebben vastgesteld dat het verslag geen materiële onjuistheden en materiële onregelmatigheden met betrekking tot de berekeningsregels van bijlage IV bevat; |
| --- | --- |

l)

de verklaring van de verificateur waarin hij of zij bevestigt met redelijke zekerheid te hebben vastgesteld dat het verslag geen materiële onjuistheden en materiële onregelmatigheden met betrekking tot de berekeningsregels van bijlage IV bevat;

| m) | informatie over vastgestelde en gecorrigeerde materiële onjuistheden; |
| --- | --- |

m)

informatie over vastgestelde en gecorrigeerde materiële onjuistheden;

| n) | informatie over vastgestelde en gecorrigeerde materiële onregelmatigheden met betrekking tot de in bijlage IV vastgestelde berekeningsregels._________ |
| --- | --- |

n)

informatie over vastgestelde en gecorrigeerde materiële onregelmatigheden met betrekking tot de in bijlage IV vastgestelde berekeningsregels._________

---

| 16.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 130/105 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 130/105

---

VERORDENING (EU) 2023/957 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 10 mei 2023

tot wijziging van Verordening (EU) 2015/757 om maritieme vervoersactiviteiten in het EU-emissiehandelssysteem op te nemen en te voorzien in de monitoring, rapportage en verificatie van emissies van aanvullende broeikasgassen en emissies van aanvullende scheepstypes

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Gezien het advies van het Comité van de Regio’s (2),

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De Overeenkomst van Parijs (4), die op 12 december 2015 in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) is ondertekend (de “Overeenkomst van Parijs”), is op 4 november 2016 in werking getreden. De partijen bij de Overeenkomst van Parijs zijn overeengekomen de stijging van de wereldwijde gemiddelde temperatuur ruim onder 2 °C boven het niveau van het pre-industriële tijdperk te houden, en te streven naar een maximale temperatuurstijging van 1,5 °C boven dit pre-industriële niveau. Die toezegging is versterkt door de goedkeuring, op grond van het UNFCCC, van het klimaatpact van Glasgow op 13 november 2021, waarin de Conferentie van de Partijen bij het UNFCCC, die als vergadering van de partijen bij de Overeenkomst van Parijs fungeert, erkent dat de gevolgen van de klimaatverandering veel geringer zullen zijn bij een temperatuurstijging van 1,5 °C in plaats van 2 °C, en besluit de inspanningen voort te zetten om de temperatuurstijging tot 1,5 °C te beperken. |
| --- | --- |

(1)

De Overeenkomst van Parijs (4), die op 12 december 2015 in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) is ondertekend (de “Overeenkomst van Parijs”), is op 4 november 2016 in werking getreden. De partijen bij de Overeenkomst van Parijs zijn overeengekomen de stijging van de wereldwijde gemiddelde temperatuur ruim onder 2 °C boven het niveau van het pre-industriële tijdperk te houden, en te streven naar een maximale temperatuurstijging van 1,5 °C boven dit pre-industriële niveau. Die toezegging is versterkt door de goedkeuring, op grond van het UNFCCC, van het klimaatpact van Glasgow op 13 november 2021, waarin de Conferentie van de Partijen bij het UNFCCC, die als vergadering van de partijen bij de Overeenkomst van Parijs fungeert, erkent dat de gevolgen van de klimaatverandering veel geringer zullen zijn bij een temperatuurstijging van 1,5 °C in plaats van 2 °C, en besluit de inspanningen voort te zetten om de temperatuurstijging tot 1,5 °C te beperken.

| (2) | De noodzaak om het in de Overeenkomst van Parijs vastgelegde streefdoel van 1,5 °C te handhaven, is nog dringender geworden sinds de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering in haar zesde evaluatieverslag tot de conclusie is gekomen dat de opwarming van de aarde alleen tot 1,5 °C kan worden beperkt als er binnen dit decennium onmiddellijk wordt gezorgd voor een sterke en blijvende afname van de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen. |
| --- | --- |

(2)

De noodzaak om het in de Overeenkomst van Parijs vastgelegde streefdoel van 1,5 °C te handhaven, is nog dringender geworden sinds de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering in haar zesde evaluatieverslag tot de conclusie is gekomen dat de opwarming van de aarde alleen tot 1,5 °C kan worden beperkt als er binnen dit decennium onmiddellijk wordt gezorgd voor een sterke en blijvende afname van de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen.

| (3) | Het aanpakken van klimaat- en milieugerelateerde uitdagingen en het verwezenlijken van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs staan centraal in de mededeling van de Commissie van 11 december 2019 over de Europese Green Deal (de “Europese Green Deal”). |
| --- | --- |

(3)

Het aanpakken van klimaat- en milieugerelateerde uitdagingen en het verwezenlijken van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs staan centraal in de mededeling van de Commissie van 11 december 2019 over de Europese Green Deal (de “Europese Green Deal”).

| (4) | De Europese Green Deal omvat een uitgebreide reeks elkaar versterkende maatregelen en initiatieven die gericht zijn op het bereiken van klimaatneutraliteit in de Unie in 2050, en zet een nieuwe groeistrategie uiteen die beoogt de Unie om te vormen tot een eerlijke en welvarende samenleving, met een moderne, hulpbronnenefficiënte en concurrerende economie waarin economische groei is losgekoppeld van het gebruik van hulpbronnen. De Europese Green Deal moet ook het natuurlijk kapitaal van de Unie beschermen, behouden en verbeteren, en de gezondheid en het welzijn van de burgers beschermen tegen milieugerelateerde risico’s en effecten. De gevolgen van deze transitie voor werknemers in diverse sectoren lopen uiteen. Tegelijkertijd is er bij die transitie ook sprake van aspecten die verband houden met gendergelijkheid en van een bijzonder effect op bepaalde achtergestelde en kwetsbare groepen, zoals ouderen, personen met een handicap, personen die tot een raciale of etnische minderheid behoren en personen en huishoudens met een laag inkomen of een lager middeninkomen. De transitie brengt ook grotere uitdagingen met zich mee voor bepaalde regio’s, met name regio’s met een structurele achterstand en perifere regio’s, en voor eilanden. Daarom moet ervoor worden gezorgd dat de transitie rechtvaardig en inclusief is en niemand aan zijn lot wordt overgelaten. |
| --- | --- |

(4)

De Europese Green Deal omvat een uitgebreide reeks elkaar versterkende maatregelen en initiatieven die gericht zijn op het bereiken van klimaatneutraliteit in de Unie in 2050, en zet een nieuwe groeistrategie uiteen die beoogt de Unie om te vormen tot een eerlijke en welvarende samenleving, met een moderne, hulpbronnenefficiënte en concurrerende economie waarin economische groei is losgekoppeld van het gebruik van hulpbronnen. De Europese Green Deal moet ook het natuurlijk kapitaal van de Unie beschermen, behouden en verbeteren, en de gezondheid en het welzijn van de burgers beschermen tegen milieugerelateerde risico’s en effecten. De gevolgen van deze transitie voor werknemers in diverse sectoren lopen uiteen. Tegelijkertijd is er bij die transitie ook sprake van aspecten die verband houden met gendergelijkheid en van een bijzonder effect op bepaalde achtergestelde en kwetsbare groepen, zoals ouderen, personen met een handicap, personen die tot een raciale of etnische minderheid behoren en personen en huishoudens met een laag inkomen of een lager middeninkomen. De transitie brengt ook grotere uitdagingen met zich mee voor bepaalde regio’s, met name regio’s met een structurele achterstand en perifere regio’s, en voor eilanden. Daarom moet ervoor worden gezorgd dat de transitie rechtvaardig en inclusief is en niemand aan zijn lot wordt overgelaten.

| (5) | De noodzaak en de waarde van de verwezenlijking van de Europese Green Deal zijn alleen maar toegenomen in het licht van de zeer ernstige gevolgen van de COVID-19-pandemie voor de gezondheid, de levens- en arbeidsomstandigheden en het welzijn van de burgers van de Unie. Die gevolgen hebben aangetoond dat onze samenleving en onze economie weerbaarder moeten worden tegen externe schokken en vroegtijdig moeten optreden om de effecten van externe schokken te voorkomen of te beperken, op een rechtvaardige manier waarbij niemand wordt achtergelaten, ook niet de burgers die door energiearmoede worden bedreigd. De Europese burgers zijn nog steeds duidelijk van mening dat dit met name van toepassing is op de klimaatverandering. |
| --- | --- |

(5)

De noodzaak en de waarde van de verwezenlijking van de Europese Green Deal zijn alleen maar toegenomen in het licht van de zeer ernstige gevolgen van de COVID-19-pandemie voor de gezondheid, de levens- en arbeidsomstandigheden en het welzijn van de burgers van de Unie. Die gevolgen hebben aangetoond dat onze samenleving en onze economie weerbaarder moeten worden tegen externe schokken en vroegtijdig moeten optreden om de effecten van externe schokken te voorkomen of te beperken, op een rechtvaardige manier waarbij niemand wordt achtergelaten, ook niet de burgers die door energiearmoede worden bedreigd. De Europese burgers zijn nog steeds duidelijk van mening dat dit met name van toepassing is op de klimaatverandering.

| (6) | De Unie heeft zich er in de bijgewerkte nationaal bepaalde bijdrage die zij op 17 december 2020 bij het secretariaat van het UNFCCC heeft ingediend toe verbonden de nettobroeikasgasemissies van de hele economie van de Unie tegen 2030 met ten minste 55 % te reduceren in vergelijking met 1990. |
| --- | --- |

(6)

De Unie heeft zich er in de bijgewerkte nationaal bepaalde bijdrage die zij op 17 december 2020 bij het secretariaat van het UNFCCC heeft ingediend toe verbonden de nettobroeikasgasemissies van de hele economie van de Unie tegen 2030 met ten minste 55 % te reduceren in vergelijking met 1990.

| (7) | Met de vaststelling van Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad (5) heeft de Unie de doelstelling om uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit in de hele economie te bereiken en daarna negatieve emissies te verwezenlijken in wetgeving vastgelegd. Die verordening voorziet ook in een bindende doelstelling van de Unie om tegen 2030 de binnenlandse nettobroeikasgasemissies (emissies na aftrek van verwijderingen) met ten minste 55 % te reduceren ten opzichte van de niveaus van 1990, en bepaalt voorts dat de Commissie ernaar moet streven alle toekomstige ontwerpmaatregelen of wetgevingsvoorstellen, waaronder begrotingsvoorstellen, in overeenstemming te brengen met de doelstellingen van die verordening en dat zij, indien dat niet gebeurt, in het kader van de met dergelijke voorstellen samengaande effectbeoordeling de redenen daarvoor moet aangeven. |
| --- | --- |

(7)

Met de vaststelling van Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad (5) heeft de Unie de doelstelling om uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit in de hele economie te bereiken en daarna negatieve emissies te verwezenlijken in wetgeving vastgelegd. Die verordening voorziet ook in een bindende doelstelling van de Unie om tegen 2030 de binnenlandse nettobroeikasgasemissies (emissies na aftrek van verwijderingen) met ten minste 55 % te reduceren ten opzichte van de niveaus van 1990, en bepaalt voorts dat de Commissie ernaar moet streven alle toekomstige ontwerpmaatregelen of wetgevingsvoorstellen, waaronder begrotingsvoorstellen, in overeenstemming te brengen met de doelstellingen van die verordening en dat zij, indien dat niet gebeurt, in het kader van de met dergelijke voorstellen samengaande effectbeoordeling de redenen daarvoor moet aangeven.

| (8) | Alle sectoren van de economie moeten een bijdrage leveren om de bij Verordening (EU) 2021/1119 vastgestelde emissiereducties te verwezenlijken. Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (6) wordt daarom gewijzigd om maritieme vervoersactiviteiten in het EU-emissiehandelssysteem (EU-ETS) op te nemen om ervoor te zorgen dat die activiteiten hun eerlijk deel bijdragen aan de verhoogde klimaatdoelstellingen van de Unie en aan de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs. Om rekening te houden met de opname van maritieme vervoersactiviteiten in het EU-ETS, moet Verordening (EU) 2015/757 van het Europees Parlement en de Raad (7) derhalve ook worden gewijzigd. |
| --- | --- |

(8)

Alle sectoren van de economie moeten een bijdrage leveren om de bij Verordening (EU) 2021/1119 vastgestelde emissiereducties te verwezenlijken. Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (6) wordt daarom gewijzigd om maritieme vervoersactiviteiten in het EU-emissiehandelssysteem (EU-ETS) op te nemen om ervoor te zorgen dat die activiteiten hun eerlijk deel bijdragen aan de verhoogde klimaatdoelstellingen van de Unie en aan de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs. Om rekening te houden met de opname van maritieme vervoersactiviteiten in het EU-ETS, moet Verordening (EU) 2015/757 van het Europees Parlement en de Raad (7) derhalve ook worden gewijzigd.

| (9) | Om rekening te houden met de verhoogde klimaatdoelstellingen van de Unie en de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs, moet bovendien ook het toepassingsgebied van Verordening (EU) 2015/757 worden gewijzigd. Een robuust systeem voor monitoring, rapportage en verificatie is een vereiste voor marktgebaseerde maatregelen, efficiëntienormen of andere maatregelen, of die nu op Unieniveau of wereldwijd worden toegepast. De broeikasgasemissies van maritiem vervoer bestaan voor het grootste deel uit koolstofdioxide-emissies (CO2-emissies), maar ook emissies van methaan (CH4) en distikstofoxide (N2O) vertegenwoordigen een aanzienlijk percentage van dergelijke emissies. De opname van CH4- en N2O-emissies in Verordening (EU) 2015/757 zou de milieu-integriteit ten goede komen en goede praktijken stimuleren en moet met ingang van 2024 worden toegepast. Algemene vrachtschepen met een brutotonnage van minder dan 5 000 ton maar niet minder dan 400 ton vertegenwoordigen een aanzienlijk deel van de broeikasgasemissies van alle algemene vrachtschepen. Om de milieueffectiviteit van het monitoring-, rapportage- en verificatiesysteem te vergroten, een gelijk speelveld te waarborgen en het risico op omzeiling te beperken, moeten algemene vrachtschepen met een brutotonnage van minder dan 5 000 ton maar niet minder dan 400 ton met ingang van 2025 in Verordening (EU) 2015/757 worden opgenomen. Offshoreschepen stoten een aanzienlijk aandeel broeikasgasemissies uit. Daarom moet die verordening met ingang van 2025 ook van toepassing zijn op offshoreschepen met een brutotonnage van 400 ton en meer. De Commissie moet vóór 31 december 2024 beoordelen of nog andere scheepstypen met een brutotonnage van minder dan 5 000 ton maar niet minder dan 400 ton in Verordening (EU) 2015/757 moeten worden opgenomen. |
| --- | --- |

(9)

Om rekening te houden met de verhoogde klimaatdoelstellingen van de Unie en de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs, moet bovendien ook het toepassingsgebied van Verordening (EU) 2015/757 worden gewijzigd. Een robuust systeem voor monitoring, rapportage en verificatie is een vereiste voor marktgebaseerde maatregelen, efficiëntienormen of andere maatregelen, of die nu op Unieniveau of wereldwijd worden toegepast. De broeikasgasemissies van maritiem vervoer bestaan voor het grootste deel uit koolstofdioxide-emissies (CO2-emissies), maar ook emissies van methaan (CH4) en distikstofoxide (N2O) vertegenwoordigen een aanzienlijk percentage van dergelijke emissies. De opname van CH4- en N2O-emissies in Verordening (EU) 2015/757 zou de milieu-integriteit ten goede komen en goede praktijken stimuleren en moet met ingang van 2024 worden toegepast. Algemene vrachtschepen met een brutotonnage van minder dan 5 000 ton maar niet minder dan 400 ton vertegenwoordigen een aanzienlijk deel van de broeikasgasemissies van alle algemene vrachtschepen. Om de milieueffectiviteit van het monitoring-, rapportage- en verificatiesysteem te vergroten, een gelijk speelveld te waarborgen en het risico op omzeiling te beperken, moeten algemene vrachtschepen met een brutotonnage van minder dan 5 000 ton maar niet minder dan 400 ton met ingang van 2025 in Verordening (EU) 2015/757 worden opgenomen. Offshoreschepen stoten een aanzienlijk aandeel broeikasgasemissies uit. Daarom moet die verordening met ingang van 2025 ook van toepassing zijn op offshoreschepen met een brutotonnage van 400 ton en meer. De Commissie moet vóór 31 december 2024 beoordelen of nog andere scheepstypen met een brutotonnage van minder dan 5 000 ton maar niet minder dan 400 ton in Verordening (EU) 2015/757 moeten worden opgenomen.

| (10) | Verordening (EU) 2015/757 moet worden gewijzigd om maatschappijen te verplichten geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau te rapporteren en dergelijke gegevens bij de verantwoordelijke administrerende autoriteit in te dienen en hun geverifieerde monitoringplannen ter goedkeuring aan die autoriteit voor te leggen. Bij het uitvoeren van verificaties op maatschappijniveau mag de verificateur de emissieverslagen op scheepsniveau of het verslag dat moet ingediend worden wanneer er een verandering van maatschappij is, niet verifiëren, aangezien die verslagen op scheepsniveau reeds zullen zijn geverifieerd. Om te zorgen voor samenhang bij de administratie en de handhaving, moet de entiteit die verantwoordelijk is voor de naleving van Verordening (EU) 2015/757 dezelfde zijn als de entiteit die verantwoordelijk is voor de naleving van Richtlijn 2003/87/EG. |
| --- | --- |

(10)

Verordening (EU) 2015/757 moet worden gewijzigd om maatschappijen te verplichten geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau te rapporteren en dergelijke gegevens bij de verantwoordelijke administrerende autoriteit in te dienen en hun geverifieerde monitoringplannen ter goedkeuring aan die autoriteit voor te leggen. Bij het uitvoeren van verificaties op maatschappijniveau mag de verificateur de emissieverslagen op scheepsniveau of het verslag dat moet ingediend worden wanneer er een verandering van maatschappij is, niet verifiëren, aangezien die verslagen op scheepsniveau reeds zullen zijn geverifieerd. Om te zorgen voor samenhang bij de administratie en de handhaving, moet de entiteit die verantwoordelijk is voor de naleving van Verordening (EU) 2015/757 dezelfde zijn als de entiteit die verantwoordelijk is voor de naleving van Richtlijn 2003/87/EG.

| (11) | Teneinde de doeltreffende werking van het EU-ETS op administratief niveau te waarborgen en rekening te houden met de opname van CH4- en N2O-emissies, alsook met de opname van broeikasgasemissies van offshoreschepen, in het toepassingsgebied van Verordening (EU) 2015/757, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie handelingen vast te stellen ten aanzien van de monitoringmethoden en -regels en de rapportageregels voor emissies die onder Verordening (EU) 2015/757 vallen, alsook voor alle andere relevante informatie uit hoofde van die verordening, de regels voor de goedkeuring van monitoringplannen, en wijzigingen daarvan, door de verantwoordelijke administrerende autoriteiten, de regels voor de monitoring, rapportage en indiening van geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau en de regels voor de verificatie van geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau en voor de afgifte van verificatieverslagen met betrekking tot geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (8). Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen. |
| --- | --- |

(11)

Teneinde de doeltreffende werking van het EU-ETS op administratief niveau te waarborgen en rekening te houden met de opname van CH4- en N2O-emissies, alsook met de opname van broeikasgasemissies van offshoreschepen, in het toepassingsgebied van Verordening (EU) 2015/757, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie handelingen vast te stellen ten aanzien van de monitoringmethoden en -regels en de rapportageregels voor emissies die onder Verordening (EU) 2015/757 vallen, alsook voor alle andere relevante informatie uit hoofde van die verordening, de regels voor de goedkeuring van monitoringplannen, en wijzigingen daarvan, door de verantwoordelijke administrerende autoriteiten, de regels voor de monitoring, rapportage en indiening van geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau en de regels voor de verificatie van geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau en voor de afgifte van verificatieverslagen met betrekking tot geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (8). Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen.

| (12) | Daar de doelstellingen van deze verordening, namelijk te voorzien in de regels voor monitoring, rapportage en verificatie die noodzakelijk zijn voor een uitbreiding van het EU-ETS tot maritieme vervoersactiviteiten en te voorzien in de monitoring, rapportage en verificatie van emissies van aanvullende broeikasgassen en emissies van aanvullende scheepstypen, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en de gevolgen ervan beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. |
| --- | --- |

(12)

Daar de doelstellingen van deze verordening, namelijk te voorzien in de regels voor monitoring, rapportage en verificatie die noodzakelijk zijn voor een uitbreiding van het EU-ETS tot maritieme vervoersactiviteiten en te voorzien in de monitoring, rapportage en verificatie van emissies van aanvullende broeikasgassen en emissies van aanvullende scheepstypen, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en de gevolgen ervan beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

| (13) | Verordening (EU) 2015/757 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd, |
| --- | --- |

(13)

Verordening (EU) 2015/757 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Wijzigingen van Verordening (EU) 2015/757

Verordening (EU) 2015/757 wordt als volgt gewijzigd:

| 1) | de titel wordt vervangen door:

  “Verordening (EU) 2015/757 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2015 betreffende de monitoring, de rapportage en de verificatie van broeikasgasemissies door maritiem vervoer en tot wijziging van Richtlijn 2009/16/EG”; |
| --- | --- |

1)

de titel wordt vervangen door:

“Verordening (EU) 2015/757 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2015 betreffende de monitoring, de rapportage en de verificatie van broeikasgasemissies door maritiem vervoer en tot wijziging van Richtlijn 2009/16/EG”;

| 2) | in de hele verordening, behalve in artikel 2, artikel 5, lid 2, en artikel 21, lid 5, en de bijlagen I en II, wordt de term “CO2” vervangen door “broeikasgas” en worden de nodige grammaticale wijzigingen aangebracht; |
| --- | --- |

2)

in de hele verordening, behalve in artikel 2, artikel 5, lid 2, en artikel 21, lid 5, en de bijlagen I en II, wordt de term “CO2” vervangen door “broeikasgas” en worden de nodige grammaticale wijzigingen aangebracht;

2

| 3) | artikel 1 wordt vervangen door:

  “Artikel 1
  Onderwerp
  In deze verordening zijn regels vastgelegd voor de nauwkeurige monitoring, rapportage en verificatie van broeikasgasemissies en andere relevante informatie van schepen die aankomen in, zich bevinden in of vertrekken uit havens die onder de jurisdictie vallen van een lidstaat, om op kosteneffectieve wijze de vermindering van broeikasgasemissies door het maritiem vervoer te bevorderen.”
  ; |
| --- | --- |

3)

artikel 1 wordt vervangen door:

“Artikel 1

Onderwerp

In deze verordening zijn regels vastgelegd voor de nauwkeurige monitoring, rapportage en verificatie van broeikasgasemissies en andere relevante informatie van schepen die aankomen in, zich bevinden in of vertrekken uit havens die onder de jurisdictie vallen van een lidstaat, om op kosteneffectieve wijze de vermindering van broeikasgasemissies door het maritiem vervoer te bevorderen.”

| 4) | in Artikel 2 wordt lid 1 vervangen door:

  “1.   Deze verordening is van toepassing op schepen met een brutotonnage van ten minste 5 000 ton wat betreft de broeikasgasemissies die zij uitstoten tijdens hun reis voor het vervoer van vracht of passagiers voor commerciële doeleinden van de laatste aanloophaven van dergelijke schepen naar een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat, van een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat naar de volgende aanloophaven, en binnen aanloophavens onder de jurisdictie van een lidstaat.


  1 bis.   Met ingang van 1 januari 2025 is deze verordening ook van toepassing op algemene vrachtschepen met een brutotonnage van minder van 5 000 ton maar niet minder dan 400 ton wat betreft de broeikasgasemissies die zij uitstoten tijdens hun reis voor het vervoer van vracht voor commerciële doeleinden van hun laatste aanloophaven naar een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat, van een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat naar de volgende aanloophaven, en binnen aanloophavens onder de jurisdictie van een lidstaat, alsook op offshoreschepen met een brutotonnage van minder dan 5 000 ton maar niet minder dan 400 ton wat betreft de broeikasgasemissies die zij uitstoten tijdens de reis van hun laatste aanloophaven naar een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat, van een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat naar de volgende aanloophaven, en binnen aanloophavens onder de jurisdictie van een lidstaat.


  1 ter.   Met ingang van 1 januari 2025 is deze verordening van toepassing op offshoreschepen met een brutotonnage van ten minste 5 000 ton wat betreft de broeikasgasemissies die zij uitstoten tijdens de reis van hun laatste aanloophaven naar een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat, van een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat naar de volgende aanloophaven, en binnen aanloophavens onder de jurisdictie van een lidstaat.


  1 quater.   De onder deze verordening vallende broeikasgassen zijn:






  a) | koolstofdioxide (CO2); |
| --- | --- | --- |

4)

in Artikel 2 wordt lid 1 vervangen door:

“1.   Deze verordening is van toepassing op schepen met een brutotonnage van ten minste 5 000 ton wat betreft de broeikasgasemissies die zij uitstoten tijdens hun reis voor het vervoer van vracht of passagiers voor commerciële doeleinden van de laatste aanloophaven van dergelijke schepen naar een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat, van een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat naar de volgende aanloophaven, en binnen aanloophavens onder de jurisdictie van een lidstaat.

1 bis.   Met ingang van 1 januari 2025 is deze verordening ook van toepassing op algemene vrachtschepen met een brutotonnage van minder van 5 000 ton maar niet minder dan 400 ton wat betreft de broeikasgasemissies die zij uitstoten tijdens hun reis voor het vervoer van vracht voor commerciële doeleinden van hun laatste aanloophaven naar een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat, van een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat naar de volgende aanloophaven, en binnen aanloophavens onder de jurisdictie van een lidstaat, alsook op offshoreschepen met een brutotonnage van minder dan 5 000 ton maar niet minder dan 400 ton wat betreft de broeikasgasemissies die zij uitstoten tijdens de reis van hun laatste aanloophaven naar een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat, van een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat naar de volgende aanloophaven, en binnen aanloophavens onder de jurisdictie van een lidstaat.

1 ter.   Met ingang van 1 januari 2025 is deze verordening van toepassing op offshoreschepen met een brutotonnage van ten minste 5 000 ton wat betreft de broeikasgasemissies die zij uitstoten tijdens de reis van hun laatste aanloophaven naar een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat, van een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat naar de volgende aanloophaven, en binnen aanloophavens onder de jurisdictie van een lidstaat.

1 quater.   De onder deze verordening vallende broeikasgassen zijn:

a)

koolstofdioxide (CO2);

| b) | methaan (CH4), voor emissies uitgestoten vanaf 2024, en |
| --- | --- |

b)

methaan (CH4), voor emissies uitgestoten vanaf 2024, en

| c) | distikstofoxide (N2O), voor emissies uitgestoten vanaf 2024. |
| --- | --- |

c)

distikstofoxide (N2O), voor emissies uitgestoten vanaf 2024.

Wanneer in deze verordening wordt verwezen naar de totale geaggregeerde emissies van broeikasgassen of de totale geaggregeerde broeikasgasuitstoot, wordt daaronder de totale geaggregeerde hoeveelheid van elk gas afzonderlijk verstaan.”

| 5) | artikel 3 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | de punten a) tot en met d) worden vervangen door:






  “a) | “broeikasgasemissies”: de uitstoot van de overeenkomstig artikel 2, lid 1 quater, eerste alinea, onder deze verordening vallende broeikasgassen door schepen; |
| --- | --- | --- | --- |

5)

artikel 3 wordt als volgt gewijzigd:

a)

de punten a) tot en met d) worden vervangen door:

“a)

“broeikasgasemissies”: de uitstoot van de overeenkomstig artikel 2, lid 1 quater, eerste alinea, onder deze verordening vallende broeikasgassen door schepen;

| b) | “aanloophaven”: een aanloophaven in de zin van artikel 3, punt z), van Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (*1); |
| --- | --- |

b)

“aanloophaven”: een aanloophaven in de zin van artikel 3, punt z), van Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (*1);

*1

| c) | “reis”: een beweging van een schip dat vertrekt uit of aankomt in een aanloophaven; |
| --- | --- |

c)

“reis”: een beweging van een schip dat vertrekt uit of aankomt in een aanloophaven;

| d) | “maatschappij”: de scheepvaartmaatschappij in de zin van artikel 3, punt w), van Richtlijn 2003/87/EG; |
| --- | --- |

d)

“maatschappij”: de scheepvaartmaatschappij in de zin van artikel 3, punt w), van Richtlijn 2003/87/EG;

(*1)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Unie en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275 van 25.10.2003, blz. 32).”;"

*1

| b) | punt m) wordt vervangen door:






  “m) | “verslagperiode”: de periode van 1 januari tot en met 31 december van een bepaald jaar; voor reizen waarvan de aanvang en het einde niet in hetzelfde jaar vallen, worden de respectieve gegevens onder het betrokken jaar geregistreerd;”; |
| --- | --- | --- |

b)

punt m) wordt vervangen door:

“m)

“verslagperiode”: de periode van 1 januari tot en met 31 december van een bepaald jaar; voor reizen waarvan de aanvang en het einde niet in hetzelfde jaar vallen, worden de respectieve gegevens onder het betrokken jaar geregistreerd;”;

| c) | de volgende punten worden toegevoegd:






  “p) | “verantwoordelijke administrerende autoriteit”: de administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij als bedoeld in artikel 3 octies septies van Richtlijn 2003/87/EG; |
| --- | --- | --- |

c)

de volgende punten worden toegevoegd:

“p)

“verantwoordelijke administrerende autoriteit”: de administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij als bedoeld in artikel 3 octies septies van Richtlijn 2003/87/EG;

| q) | “geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau”: de som van de emissies van de broeikasgassen die vallen onder Richtlijn 2003/87/EG, die verband houden met maritieme vervoersactiviteiten overeenkomstig bijlage I bij die richtlijn en die uit hoofde van die richtlijn door een maatschappij moeten worden gerapporteerd, met betrekking tot alle schepen die tijdens de verslagperiode onder de verantwoordelijkheid van die maatschappij vallen.”; |
| --- | --- |

q)

“geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau”: de som van de emissies van de broeikasgassen die vallen onder Richtlijn 2003/87/EG, die verband houden met maritieme vervoersactiviteiten overeenkomstig bijlage I bij die richtlijn en die uit hoofde van die richtlijn door een maatschappij moeten worden gerapporteerd, met betrekking tot alle schepen die tijdens de verslagperiode onder de verantwoordelijkheid van die maatschappij vallen.”;

| 6) | aan artikel 4 wordt het volgende lid toegevoegd:

  “8.   De maatschappijen rapporteren de geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau van de schepen die onder hun verantwoordelijkheid vallen gedurende een verslagperiode op grond van artikel 11 bis.”
  ; |
| --- | --- |

6)

aan artikel 4 wordt het volgende lid toegevoegd:

“8.   De maatschappijen rapporteren de geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau van de schepen die onder hun verantwoordelijkheid vallen gedurende een verslagperiode op grond van artikel 11 bis.”

| 7) | in artikel 5 wordt lid 2 vervangen door:

  “2.   De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 23 van deze verordening gedelegeerde handelingen tot wijziging van de bijlagen I en II bij deze verordening vast te stellen, teneinde rekening te houden met de opname van CH4- en N2O-emissies, en de opname van broeikasgasemissies van offshoreschepen, in het toepassingsgebied van deze verordening, en met wijzigingen van Richtlijn 2003/87/EG, alsook om die bijlagen af stemmen op de op grond van artikel 14, lid 1, van die richtlijn vastgestelde uitvoeringshandelingen, op relevante internationale regels en op internationale en Europese normen. De Commissie is ook bevoegd om overeenkomstig artikel 23 van deze verordening gedelegeerde handelingen tot wijziging van de bijlagen I en II bij deze verordening vast te stellen, teneinde de daarin vastgestelde elementen van de monitoringmethoden in het licht van de technologische en wetenschappelijke ontwikkelingen te verfijnen en om de doeltreffende werking van het EU-emissiehandelssysteem (EU-ETS) dat bij Richtlijn 2003/87/EG is ingesteld, te waarborgen.
  De Commissie stelt de in de eerste alinea van dit lid bedoelde gedelegeerde handelingen om rekening te houden met de opname van CH4- en N2O-emissies, en de opname van broeikasgasemissies van offshoreschepen, in het toepassingsgebied van deze verordening, uiterlijk op 1 oktober 2023 vast. De methoden voor het monitoren van CH4- en N2O-emissies zijn op dezelfde beginselen gebaseerd als de in bijlage I van deze verordening genoemde methoden voor het monitoren van CO2-emissies, met eventuele aanpassingen die nodig zijn vanwege de aard van het desbetreffende broeikasgas. De in bijlage I van deze verordening genoemde methoden en de in bijlage II van deze verordening genoemde regels worden in voorkomend geval afgestemd op de methoden en regels die zijn vastgesteld in een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende het gebruik van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen in de zeevaart en tot wijziging van Richtlijn 2009/16/EG.”
  ; |
| --- | --- |

7)

in artikel 5 wordt lid 2 vervangen door:

“2.   De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 23 van deze verordening gedelegeerde handelingen tot wijziging van de bijlagen I en II bij deze verordening vast te stellen, teneinde rekening te houden met de opname van CH4- en N2O-emissies, en de opname van broeikasgasemissies van offshoreschepen, in het toepassingsgebied van deze verordening, en met wijzigingen van Richtlijn 2003/87/EG, alsook om die bijlagen af stemmen op de op grond van artikel 14, lid 1, van die richtlijn vastgestelde uitvoeringshandelingen, op relevante internationale regels en op internationale en Europese normen. De Commissie is ook bevoegd om overeenkomstig artikel 23 van deze verordening gedelegeerde handelingen tot wijziging van de bijlagen I en II bij deze verordening vast te stellen, teneinde de daarin vastgestelde elementen van de monitoringmethoden in het licht van de technologische en wetenschappelijke ontwikkelingen te verfijnen en om de doeltreffende werking van het EU-emissiehandelssysteem (EU-ETS) dat bij Richtlijn 2003/87/EG is ingesteld, te waarborgen.

De Commissie stelt de in de eerste alinea van dit lid bedoelde gedelegeerde handelingen om rekening te houden met de opname van CH4- en N2O-emissies, en de opname van broeikasgasemissies van offshoreschepen, in het toepassingsgebied van deze verordening, uiterlijk op 1 oktober 2023 vast. De methoden voor het monitoren van CH4- en N2O-emissies zijn op dezelfde beginselen gebaseerd als de in bijlage I van deze verordening genoemde methoden voor het monitoren van CO2-emissies, met eventuele aanpassingen die nodig zijn vanwege de aard van het desbetreffende broeikasgas. De in bijlage I van deze verordening genoemde methoden en de in bijlage II van deze verordening genoemde regels worden in voorkomend geval afgestemd op de methoden en regels die zijn vastgesteld in een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende het gebruik van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen in de zeevaart en tot wijziging van Richtlijn 2009/16/EG.”

| 8) | artikel 6 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | in lid 3 wordt punt b) vervangen door:






  “b) | de naam van de maatschappij, evenals het adres, telefoonnummer en e-mailadres van een contactpersoon en het unieke IMO-identificatienummer voor maatschappijen en geregistreerde eigenaars;”; |
| --- | --- | --- | --- |

8)

artikel 6 wordt als volgt gewijzigd:

a)

in lid 3 wordt punt b) vervangen door:

“b)

de naam van de maatschappij, evenals het adres, telefoonnummer en e-mailadres van een contactpersoon en het unieke IMO-identificatienummer voor maatschappijen en geregistreerde eigenaars;”;

| b) | lid 5 wordt vervangen door:

  “5.   De maatschappijen maken gebruik van gestandaardiseerde monitoringplannen die gebaseerd zijn op templates, en dienen deze monitoringplannen in met behulp van geautomatiseerde systemen en gegevensuitwisselingsformaten. Die templates, met inbegrip van de technische regels voor de eenvormige toepassing, en de technische regels voor de automatische overdracht ervan, worden door de Commissie door middel van uitvoeringshandelingen vastgesteld. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 24, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.”
  ; |
| --- | --- |

b)

lid 5 wordt vervangen door:

“5.   De maatschappijen maken gebruik van gestandaardiseerde monitoringplannen die gebaseerd zijn op templates, en dienen deze monitoringplannen in met behulp van geautomatiseerde systemen en gegevensuitwisselingsformaten. Die templates, met inbegrip van de technische regels voor de eenvormige toepassing, en de technische regels voor de automatische overdracht ervan, worden door de Commissie door middel van uitvoeringshandelingen vastgesteld. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 24, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.”

| c) | de volgende leden worden toegevoegd:

  “6.   Uiterlijk op 1 april 2024 dienen maatschappijen, voor elk van hun schepen die binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen, bij de verantwoordelijke administrerende autoriteit een monitoringplan in, waarvan de overeenstemming met deze verordening is beoordeeld door de verificateur en waarin rekening wordt gehouden met de opname van CH4- en N2O-emissies in het toepassingsgebied van deze verordening.


  7.   Niettegenstaande lid 6 dienen maatschappijen voor de eerste keer na 1 januari 2024 voor elk schip dat binnen het toepassingsgebied van deze verordening valt, onverwijld en uiterlijk drie maanden nadat het schip voor het eerst een haven onder de jurisdictie van een lidstaat heeft aangedaan, een monitoringplan dat in overeenstemming is met de voorschriften van deze verordening in bij de verantwoordelijke administrerende autoriteit.


  8.   Uiterlijk op 6 juni 2025 keuren de verantwoordelijke administrerende autoriteiten de door de maatschappijen ingediende monitoringplannen goed overeenkomstig de regels die zijn vastgelegd in de door de Commissie krachtens de derde alinea van dit lid vastgestelde gedelegeerde handelingen. Voor schepen die voor de eerste keer na 1 januari 2024 binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG vallen, keurt de verantwoordelijke administrerende autoriteit het ingediende monitoringplan goed binnen vier maanden nadat het schip voor het eerst een haven heeft aangedaan die onder de jurisdictie van een lidstaat valt, overeenkomstig de regels die zijn vastgelegd in de door de Commissie krachtens de derde alinea van dit lid vastgestelde gedelegeerde handelingen.
  Uiterlijk op 1 oktober 2023 stelt de Commissie overeenkomstig artikel 23 gedelegeerde handelingen vast tot wijziging van de artikelen 6 tot en met 10 ten aanzien van de in die artikelen vervatte regels voor monitoringplannen, om rekening te houden met de opname van CH4- en N2O-emissies, en de opname van broeikasgasemissies van offshoreschepen, in het toepassingsgebied van deze verordening.
  De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 23 gedelegeerde handelingen vast te stellen teneinde deze verordening aan te vullen met betrekking tot regels voor de goedkeuring van monitoringplannen door de verantwoordelijke administrerende autoriteiten.”
  ; |
| --- | --- |

c)

de volgende leden worden toegevoegd:

“6.   Uiterlijk op 1 april 2024 dienen maatschappijen, voor elk van hun schepen die binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen, bij de verantwoordelijke administrerende autoriteit een monitoringplan in, waarvan de overeenstemming met deze verordening is beoordeeld door de verificateur en waarin rekening wordt gehouden met de opname van CH4- en N2O-emissies in het toepassingsgebied van deze verordening.

7.   Niettegenstaande lid 6 dienen maatschappijen voor de eerste keer na 1 januari 2024 voor elk schip dat binnen het toepassingsgebied van deze verordening valt, onverwijld en uiterlijk drie maanden nadat het schip voor het eerst een haven onder de jurisdictie van een lidstaat heeft aangedaan, een monitoringplan dat in overeenstemming is met de voorschriften van deze verordening in bij de verantwoordelijke administrerende autoriteit.

8.   Uiterlijk op 6 juni 2025 keuren de verantwoordelijke administrerende autoriteiten de door de maatschappijen ingediende monitoringplannen goed overeenkomstig de regels die zijn vastgelegd in de door de Commissie krachtens de derde alinea van dit lid vastgestelde gedelegeerde handelingen. Voor schepen die voor de eerste keer na 1 januari 2024 binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG vallen, keurt de verantwoordelijke administrerende autoriteit het ingediende monitoringplan goed binnen vier maanden nadat het schip voor het eerst een haven heeft aangedaan die onder de jurisdictie van een lidstaat valt, overeenkomstig de regels die zijn vastgelegd in de door de Commissie krachtens de derde alinea van dit lid vastgestelde gedelegeerde handelingen.

Uiterlijk op 1 oktober 2023 stelt de Commissie overeenkomstig artikel 23 gedelegeerde handelingen vast tot wijziging van de artikelen 6 tot en met 10 ten aanzien van de in die artikelen vervatte regels voor monitoringplannen, om rekening te houden met de opname van CH4- en N2O-emissies, en de opname van broeikasgasemissies van offshoreschepen, in het toepassingsgebied van deze verordening.

De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 23 gedelegeerde handelingen vast te stellen teneinde deze verordening aan te vullen met betrekking tot regels voor de goedkeuring van monitoringplannen door de verantwoordelijke administrerende autoriteiten.”

| 9) | artikel 7 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | lid 4 wordt vervangen door:

  “4.   Wijzigingen in het monitoringplan op grond van lid 2, punten b), c) en d), van dit artikel worden door de verificateur beoordeeld overeenkomstig artikel 13, lid 1. Na de beoordeling deelt de verificateur de maatschappij mee of die wijzigingen conform zijn. De maatschappij dient haar gewijzigd monitoringplan in bij de verantwoordelijke administrerende autoriteit zodra zij van de verificateur een kennisgeving heeft ontvangen dat het monitoringplan conform is.”
  ; |
| --- | --- | --- |

9)

artikel 7 wordt als volgt gewijzigd:

a)

lid 4 wordt vervangen door:

“4.   Wijzigingen in het monitoringplan op grond van lid 2, punten b), c) en d), van dit artikel worden door de verificateur beoordeeld overeenkomstig artikel 13, lid 1. Na de beoordeling deelt de verificateur de maatschappij mee of die wijzigingen conform zijn. De maatschappij dient haar gewijzigd monitoringplan in bij de verantwoordelijke administrerende autoriteit zodra zij van de verificateur een kennisgeving heeft ontvangen dat het monitoringplan conform is.”

| b) | het volgende lid wordt toegevoegd:

  “5.   De verantwoordelijke administrerende autoriteit keurt wijzigingen van het monitoringplan als bedoeld in lid 2, punten a) tot en met d), goed overeenkomstig de regels die zijn vastgelegd in de door de Commissie krachtens de tweede alinea van dit lid vastgestelde gedelegeerde handelingen.
  De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 23 gedelegeerde handelingen vast te stellen teneinde deze verordening aan te vullen met betrekking tot regels voor de goedkeuring van veranderingen van de monitoringplannen door de verantwoordelijke administrerende autoriteiten.”
  ; |
| --- | --- |

b)

het volgende lid wordt toegevoegd:

“5.   De verantwoordelijke administrerende autoriteit keurt wijzigingen van het monitoringplan als bedoeld in lid 2, punten a) tot en met d), goed overeenkomstig de regels die zijn vastgelegd in de door de Commissie krachtens de tweede alinea van dit lid vastgestelde gedelegeerde handelingen.

De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 23 gedelegeerde handelingen vast te stellen teneinde deze verordening aan te vullen met betrekking tot regels voor de goedkeuring van veranderingen van de monitoringplannen door de verantwoordelijke administrerende autoriteiten.”

| 10) | aan artikel 10, eerste alinea, wordt het volgende punt toegevoegd:






  “k) | de totale geaggregeerde emissies van broeikasgassen die onder Richtlijn 2003/87/EG vallen met betrekking tot maritieme vervoersactiviteiten overeenkomstig bijlage I bij die richtlijn en die uit hoofde van die richtlijn moeten worden gerapporteerd, samen met de nodige informatie om de toepassing van een eventuele relevante afwijking van artikel 12, lid 3, van die richtlijn als bepaald in artikel 12, leden 3-sexies, tot en met 3-ter, van die richtlijn te rechtvaardigen.”; |
| --- | --- | --- |

10)

aan artikel 10, eerste alinea, wordt het volgende punt toegevoegd:

“k)

de totale geaggregeerde emissies van broeikasgassen die onder Richtlijn 2003/87/EG vallen met betrekking tot maritieme vervoersactiviteiten overeenkomstig bijlage I bij die richtlijn en die uit hoofde van die richtlijn moeten worden gerapporteerd, samen met de nodige informatie om de toepassing van een eventuele relevante afwijking van artikel 12, lid 3, van die richtlijn als bepaald in artikel 12, leden 3-sexies, tot en met 3-ter, van die richtlijn te rechtvaardigen.”;

| 11) | artikel 11 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | in lid 1 wordt de volgende alinea toegevoegd:

  “Met ingang van 2025, uiterlijk op 31 maart van elk jaar, dienen maatschappijen, voor elk onder hun verantwoordelijkheid vallend schip, bij hun verantwoordelijke administrerende autoriteit, bij de autoriteiten van de betrokken vlaggenstaten voor schepen die de vlag van een lidstaat voeren en bij de Commissie een emissieverslag in voor de gehele verslagperiode van het voorgaande jaar, dat overeenkomstig artikel 13 als bevredigend is geverifieerd door een verificateur. De verantwoordelijke administrerende autoriteit kan van maatschappijen verlangen dat zij hun emissieverslag vóór 31 maart indienen, maar niet eerder dan 28 februari.”; |
| --- | --- | --- |

11)

artikel 11 wordt als volgt gewijzigd:

a)

in lid 1 wordt de volgende alinea toegevoegd:

“Met ingang van 2025, uiterlijk op 31 maart van elk jaar, dienen maatschappijen, voor elk onder hun verantwoordelijkheid vallend schip, bij hun verantwoordelijke administrerende autoriteit, bij de autoriteiten van de betrokken vlaggenstaten voor schepen die de vlag van een lidstaat voeren en bij de Commissie een emissieverslag in voor de gehele verslagperiode van het voorgaande jaar, dat overeenkomstig artikel 13 als bevredigend is geverifieerd door een verificateur. De verantwoordelijke administrerende autoriteit kan van maatschappijen verlangen dat zij hun emissieverslag vóór 31 maart indienen, maar niet eerder dan 28 februari.”;

| b) | lid 2 wordt vervangen door:

  “2.   Wanneer een schip van maatschappij wisselt, dient de vorige maatschappij zo dicht mogelijk bij de dag waarop de wissel plaatsvindt en uiterlijk drie maanden daarna bij hun verantwoordelijke administrerende autoriteit, bij de autoriteiten van de betrokken vlaggenstaten voor schepen die de vlag van een lidstaat voeren, bij de nieuwe maatschappij en bij de Commissie een geverifieerd verslag in met dezelfde elementen als het in lid 1 bedoelde emissieverslag, maar slechts voor de periode waarin de activiteiten onder haar verantwoordelijkheid zijn verricht.”
  ; |
| --- | --- |

b)

lid 2 wordt vervangen door:

“2.   Wanneer een schip van maatschappij wisselt, dient de vorige maatschappij zo dicht mogelijk bij de dag waarop de wissel plaatsvindt en uiterlijk drie maanden daarna bij hun verantwoordelijke administrerende autoriteit, bij de autoriteiten van de betrokken vlaggenstaten voor schepen die de vlag van een lidstaat voeren, bij de nieuwe maatschappij en bij de Commissie een geverifieerd verslag in met dezelfde elementen als het in lid 1 bedoelde emissieverslag, maar slechts voor de periode waarin de activiteiten onder haar verantwoordelijkheid zijn verricht.”

| c) | het volgende lid wordt toegevoegd:

  “4.   Uiterlijk op 1 oktober 2023 stelt de Commissie overeenkomstig artikel 23 gedelegeerde handelingen vast tot wijziging van de artikelen 11, 11 bis en 12 met betrekking tot de regels voor rapportage om rekening te houden met de opname van CH4- en N2O-emissies, en de opname van broeikasgasemissies van offshoreschepen, in het toepassingsgebied van deze verordening.”
  ; |
| --- | --- |

c)

het volgende lid wordt toegevoegd:

“4.   Uiterlijk op 1 oktober 2023 stelt de Commissie overeenkomstig artikel 23 gedelegeerde handelingen vast tot wijziging van de artikelen 11, 11 bis en 12 met betrekking tot de regels voor rapportage om rekening te houden met de opname van CH4- en N2O-emissies, en de opname van broeikasgasemissies van offshoreschepen, in het toepassingsgebied van deze verordening.”

| 12) | het volgende artikel wordt ingevoegd:

  “Artikel 11 bis
  Rapportage en indiening van de geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau

  1.   De maatschappijen bepalen de geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau tijdens een verslagperiode, op basis van de gegevens van het emissieverslag en het in artikel 11, lid 2, bedoelde verslag voor elk schip dat tijdens de verslagperiode onder hun verantwoordelijkheid viel, overeenkomstig de regels die zijn vastgelegd in de krachtens lid 4 van dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen.


  2.   Vanaf 2025 dienen de maatschappijen uiterlijk op 31 maart van elk jaar bij de verantwoordelijke administrerende autoriteit de geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau in, die betrekking hebben op de emissies in de verslagperiode van het voorgaande jaar die uit hoofde van Richtlijn 2003/87/EG met betrekking tot maritieme vervoersactiviteiten moeten worden gerapporteerd, in overeenstemming met de regels die zijn vastgelegd in de krachtens lid 4 van dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen, en die zijn geverifieerd overeenkomstig hoofdstuk III van deze verordening.


  3.   De verantwoordelijke administrerende autoriteit kan van maatschappijen verlangen dat zij de in lid 2 bedoelde geverifieerde geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau vóór 31 maart indienen, maar niet eerder dan 28 februari.


  4.   De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 23 gedelegeerde handelingen vast te stellen, teneinde deze verordening aan te vullen met de regels voor de monitoring en rapportage van de geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau en de indiening van de geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau bij de verantwoordelijke administrerende autoriteit.”

  ; |
| --- | --- |

12)

het volgende artikel wordt ingevoegd:

“Artikel 11 bis

Rapportage en indiening van de geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau

1.   De maatschappijen bepalen de geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau tijdens een verslagperiode, op basis van de gegevens van het emissieverslag en het in artikel 11, lid 2, bedoelde verslag voor elk schip dat tijdens de verslagperiode onder hun verantwoordelijkheid viel, overeenkomstig de regels die zijn vastgelegd in de krachtens lid 4 van dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen.

2.   Vanaf 2025 dienen de maatschappijen uiterlijk op 31 maart van elk jaar bij de verantwoordelijke administrerende autoriteit de geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau in, die betrekking hebben op de emissies in de verslagperiode van het voorgaande jaar die uit hoofde van Richtlijn 2003/87/EG met betrekking tot maritieme vervoersactiviteiten moeten worden gerapporteerd, in overeenstemming met de regels die zijn vastgelegd in de krachtens lid 4 van dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen, en die zijn geverifieerd overeenkomstig hoofdstuk III van deze verordening.

3.   De verantwoordelijke administrerende autoriteit kan van maatschappijen verlangen dat zij de in lid 2 bedoelde geverifieerde geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau vóór 31 maart indienen, maar niet eerder dan 28 februari.

4.   De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 23 gedelegeerde handelingen vast te stellen, teneinde deze verordening aan te vullen met de regels voor de monitoring en rapportage van de geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau en de indiening van de geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau bij de verantwoordelijke administrerende autoriteit.”

| 13) | artikel 12 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | de titel wordt vervangen door:

  “Formaat van het emissieverslag en rapportage van geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau”; |
| --- | --- | --- |

13)

artikel 12 wordt als volgt gewijzigd:

a)

de titel wordt vervangen door:

“Formaat van het emissieverslag en rapportage van geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau”;

| b) | lid 1 wordt vervangen door:

  “1.   Het emissieverslag en de rapportage van geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau worden ingediend met behulp van geautomatiseerde systemen en gegevensuitwisselingsformaten, met inbegrip van elektronische templates.”
  ; |
| --- | --- |

b)

lid 1 wordt vervangen door:

“1.   Het emissieverslag en de rapportage van geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau worden ingediend met behulp van geautomatiseerde systemen en gegevensuitwisselingsformaten, met inbegrip van elektronische templates.”

| 14) | artikel 13 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | lid 2 wordt vervangen door:

  “2.   De verificateur beoordeelt of het emissieverslag en het in artikel 11, lid 2, bedoelde verslag voldoen aan de voorschriften van de artikelen 8 tot en met 12 en de bijlagen I en II.”
  ; |
| --- | --- | --- |

14)

artikel 13 wordt als volgt gewijzigd:

a)

lid 2 wordt vervangen door:

“2.   De verificateur beoordeelt of het emissieverslag en het in artikel 11, lid 2, bedoelde verslag voldoen aan de voorschriften van de artikelen 8 tot en met 12 en de bijlagen I en II.”

| b) | de volgende leden worden toegevoegd:

  “5.   De verificateur beoordeelt of de geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau overeenstemmen met de voorschriften die zijn vastgelegd in de krachtens lid 6 vastgestelde gedelegeerde handelingen.
  Indien de verificateur met redelijke zekerheid concludeert dat de geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau geen materiële onjuistheden bevatten, geeft de verificateur een verificatieverslag af waarin wordt verklaard dat de geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau als bevredigend zijn geverifieerd overeenkomstig de regels die zijn vastgelegd in de krachtens lid 6 vastgestelde gedelegeerde handelingen.


  6.   De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 23 gedelegeerde handelingen vast te stellen, teneinde deze verordening aan te vullen met de regels voor de verificatie van de geaggregeerde gegevens op maatschappijniveau, met inbegrip van de verificatiemethoden en — procedure, en de afgifte van een verificatieverslag.”
  ; |
| --- | --- |

b)

de volgende leden worden toegevoegd:

“5.   De verificateur beoordeelt of de geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau overeenstemmen met de voorschriften die zijn vastgelegd in de krachtens lid 6 vastgestelde gedelegeerde handelingen.

Indien de verificateur met redelijke zekerheid concludeert dat de geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau geen materiële onjuistheden bevatten, geeft de verificateur een verificatieverslag af waarin wordt verklaard dat de geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau als bevredigend zijn geverifieerd overeenkomstig de regels die zijn vastgelegd in de krachtens lid 6 vastgestelde gedelegeerde handelingen.

6.   De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 23 gedelegeerde handelingen vast te stellen, teneinde deze verordening aan te vullen met de regels voor de verificatie van de geaggregeerde gegevens op maatschappijniveau, met inbegrip van de verificatiemethoden en — procedure, en de afgifte van een verificatieverslag.”

| 15) | artikel 14 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | in lid 2 wordt punt d) vervangen door:






  “d) | de berekeningen die leiden tot de bepaling van de totale broeikasgasemissies en van de totale geaggregeerde emissies van broeikasgassen die onder Richtlijn 2003/87/EG vallen met betrekking tot maritieme vervoersactiviteiten overeenkomstig bijlage I bij die richtlijn en die uit hoofde van die richtlijn moeten worden gerapporteerd;”; |
| --- | --- | --- | --- |

15)

artikel 14 wordt als volgt gewijzigd:

a)

in lid 2 wordt punt d) vervangen door:

“d)

de berekeningen die leiden tot de bepaling van de totale broeikasgasemissies en van de totale geaggregeerde emissies van broeikasgassen die onder Richtlijn 2003/87/EG vallen met betrekking tot maritieme vervoersactiviteiten overeenkomstig bijlage I bij die richtlijn en die uit hoofde van die richtlijn moeten worden gerapporteerd;”;

| b) | het volgende lid wordt toegevoegd:

  “4.   Bij de beschouwing van de verificatie van de geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau beoordeelt de verificateur de volledigheid van de gerapporteerde gegevens en de consistentie van die gegevens met de door de maatschappij verstrekte informatie, waaronder haar geverifieerde emissieverslagen en de in artikel 11, lid 2, bedoelde verslagen.”
  ; |
| --- | --- |

b)

het volgende lid wordt toegevoegd:

“4.   Bij de beschouwing van de verificatie van de geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau beoordeelt de verificateur de volledigheid van de gerapporteerde gegevens en de consistentie van die gegevens met de door de maatschappij verstrekte informatie, waaronder haar geverifieerde emissieverslagen en de in artikel 11, lid 2, bedoelde verslagen.”

| 16) | aan artikel 15 wordt het volgende lid toegevoegd:

  “6.   Met betrekking tot de verificatie van geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau voldoen de verificateur en de maatschappij aan de regels inzake verificatie die zijn vastgelegd in de krachtens artikel 13, lid 6, vastgestelde gedelegeerde handelingen. De verificateur verifieert niet voor elk schip dat onder de verantwoordelijkheid van de maatschappij valt het emissieverslag en het in artikel 11, lid 2, bedoelde verslag.”
  ; |
| --- | --- |

16)

aan artikel 15 wordt het volgende lid toegevoegd:

“6.   Met betrekking tot de verificatie van geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau voldoen de verificateur en de maatschappij aan de regels inzake verificatie die zijn vastgelegd in de krachtens artikel 13, lid 6, vastgestelde gedelegeerde handelingen. De verificateur verifieert niet voor elk schip dat onder de verantwoordelijkheid van de maatschappij valt het emissieverslag en het in artikel 11, lid 2, bedoelde verslag.”

| 17) | in artikel 16 wordt lid 1 vervangen door:

  “1.   Verificateurs die de monitoringplannen, de emissieverslagen, de in artikel 11, lid 2, van deze verordening bedoelde verslagen en de geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau beoordelen en de in artikel 13, leden 3 en 5, van deze verordening bedoelde verificatieverslagen en de in artikel 17, lid 1, van deze verordening bedoelde conformiteitsdocumenten afgeven, worden door een krachtens Verordening (EG) nr. 765/2008 nationale accreditatie-instantie geaccrediteerd voor activiteiten die binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen.”
  ; |
| --- | --- |

17)

in artikel 16 wordt lid 1 vervangen door:

“1.   Verificateurs die de monitoringplannen, de emissieverslagen, de in artikel 11, lid 2, van deze verordening bedoelde verslagen en de geaggregeerde emissiegegevens op maatschappijniveau beoordelen en de in artikel 13, leden 3 en 5, van deze verordening bedoelde verificatieverslagen en de in artikel 17, lid 1, van deze verordening bedoelde conformiteitsdocumenten afgeven, worden door een krachtens Verordening (EG) nr. 765/2008 nationale accreditatie-instantie geaccrediteerd voor activiteiten die binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen.”

| 18) | artikel 20 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | lid 3 wordt vervangen door:

  “3.   Wanneer een schip gedurende twee of meer opeenvolgende verslagperioden niet heeft voldaan aan de monitoring- en rapportageverplichtingen en de naleving daarvan niet door andere handhavingsmaatregelen is gewaarborgd, kan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van de aanloophaven, nadat de betrokken maatschappij in de gelegenheid is gesteld om haar opmerkingen in te dienen, een verwijderingsbevel afgeven, dat zal worden gemeld aan de Commissie, het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA), de overige lidstaten en de betrokken vlaggenstaat. Als gevolg van de uitvaardiging van een dergelijk verwijderingsbevel weigert elke lidstaat, met uitzondering van de lidstaat waarvan het schip de vlag voert, het betrokken schip de toegang tot zijn havens, totdat de maatschappij voldoet aan haar monitoring- en rapportageverplichtingen overeenkomstig de artikelen 11 en 18. Wanneer dergelijk schip de vlag van een lidstaat voert en een haven van die lidstaat aandoet of er wordt aangetroffen, houdt de betrokken lidstaat — na de betrokken maatschappij in de gelegenheid te hebben gesteld opmerkingen in te dienen — het schip vast totdat de maatschappij haar monitoring- en rapportageverplichtingen is nagekomen.
  Wanneer een schip als bedoeld in de eerste alinea wordt aangetroffen in een van de havens van de lidstaat waarvan het schip de vlag voert, kan de betrokken lidstaat — na de betrokken maatschappij in de gelegenheid te hebben gesteld haar opmerkingen in te dienen— een bevel tot aanhouding door de vlaggenlidstaat uitvaardigen totdat de maatschappij haar monitoring- en rapportageverplichtingen is nagekomen. De lidstaat stelt de Commissie, het EMSA en de overige lidstaten hiervan in kennis.
  Het voldoen aan die monitoring- en rapportageverplichtingen wordt bevestigd door de kennisgeving van een geldig conformiteitsdocument aan de bevoegde nationale autoriteit die het verwijderingsbevel heeft uitgevaardigd. Dit lid laat de internationale maritieme regels die van toepassing zijn op gevallen van schepen in nood onverlet.”
  ; |
| --- | --- | --- |

18)

artikel 20 wordt als volgt gewijzigd:

a)

lid 3 wordt vervangen door:

“3.   Wanneer een schip gedurende twee of meer opeenvolgende verslagperioden niet heeft voldaan aan de monitoring- en rapportageverplichtingen en de naleving daarvan niet door andere handhavingsmaatregelen is gewaarborgd, kan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van de aanloophaven, nadat de betrokken maatschappij in de gelegenheid is gesteld om haar opmerkingen in te dienen, een verwijderingsbevel afgeven, dat zal worden gemeld aan de Commissie, het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA), de overige lidstaten en de betrokken vlaggenstaat. Als gevolg van de uitvaardiging van een dergelijk verwijderingsbevel weigert elke lidstaat, met uitzondering van de lidstaat waarvan het schip de vlag voert, het betrokken schip de toegang tot zijn havens, totdat de maatschappij voldoet aan haar monitoring- en rapportageverplichtingen overeenkomstig de artikelen 11 en 18. Wanneer dergelijk schip de vlag van een lidstaat voert en een haven van die lidstaat aandoet of er wordt aangetroffen, houdt de betrokken lidstaat — na de betrokken maatschappij in de gelegenheid te hebben gesteld opmerkingen in te dienen — het schip vast totdat de maatschappij haar monitoring- en rapportageverplichtingen is nagekomen.

Wanneer een schip als bedoeld in de eerste alinea wordt aangetroffen in een van de havens van de lidstaat waarvan het schip de vlag voert, kan de betrokken lidstaat — na de betrokken maatschappij in de gelegenheid te hebben gesteld haar opmerkingen in te dienen— een bevel tot aanhouding door de vlaggenlidstaat uitvaardigen totdat de maatschappij haar monitoring- en rapportageverplichtingen is nagekomen. De lidstaat stelt de Commissie, het EMSA en de overige lidstaten hiervan in kennis.

Het voldoen aan die monitoring- en rapportageverplichtingen wordt bevestigd door de kennisgeving van een geldig conformiteitsdocument aan de bevoegde nationale autoriteit die het verwijderingsbevel heeft uitgevaardigd. Dit lid laat de internationale maritieme regels die van toepassing zijn op gevallen van schepen in nood onverlet.”

| b) | aan lid 5 wordt de volgende alinea toegevoegd:

  “De mogelijkheid om af te wijken op grond van de eerste alinea geldt niet voor een lidstaat waarvan de autoriteit de verantwoordelijke administrerende autoriteit is.”; |
| --- | --- |

b)

aan lid 5 wordt de volgende alinea toegevoegd:

“De mogelijkheid om af te wijken op grond van de eerste alinea geldt niet voor een lidstaat waarvan de autoriteit de verantwoordelijke administrerende autoriteit is.”;

| 19) | artikel 21 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | in lid 2 wordt punt a) vervangen door:






  “a) | de identiteit van het schip (naam, maatschappij, IMO-identificatienummer en haven van registratie of thuishaven);”; |
| --- | --- | --- | --- |

19)

artikel 21 wordt als volgt gewijzigd:

a)

in lid 2 wordt punt a) vervangen door:

“a)

de identiteit van het schip (naam, maatschappij, IMO-identificatienummer en haven van registratie of thuishaven);”;

| b) | lid 5 wordt vervangen door:

  “5.   De Commissie beoordeelt om de twee jaar de algehele invloed van maritieme vervoersactiviteiten op het wereldwijde klimaat, onder meer aan de hand van gegevens over emissies of gevolgen van andere broeikasgassen dan CO2, en van deeltjes met een aardopwarmingsvermogen die niet onder deze verordening vallen.”
  ; |
| --- | --- |

b)

lid 5 wordt vervangen door:

“5.   De Commissie beoordeelt om de twee jaar de algehele invloed van maritieme vervoersactiviteiten op het wereldwijde klimaat, onder meer aan de hand van gegevens over emissies of gevolgen van andere broeikasgassen dan CO2, en van deeltjes met een aardopwarmingsvermogen die niet onder deze verordening vallen.”

| 20) | het volgende artikel wordt ingevoegd:

  “Artikel 22 bis
  Evaluatie
  De Commissie evalueert deze verordening uiterlijk op 31 december 2024 en houdt hierbij met name rekening met de nieuwe ervaring die is opgedaan bij de uitvoering ervan, onder meer met het oog op de opname van schepen met een brutotonnage van minder dan 5 000 ton maar niet minder dan 400 ton in het toepassingsgebied van deze verordening, teneinde deze schepen vervolgens eventueel op te nemen in Richtlijn 2003/87/EG of andere maatregelen voor te stellen om de broeikasgasemissies ervan te verminderen. Die evaluatie gaat zo nodig vergezeld van een wetgevingsvoorstel tot wijziging van deze verordening.”
  ; |
| --- | --- |

20)

het volgende artikel wordt ingevoegd:

“Artikel 22 bis

Evaluatie

De Commissie evalueert deze verordening uiterlijk op 31 december 2024 en houdt hierbij met name rekening met de nieuwe ervaring die is opgedaan bij de uitvoering ervan, onder meer met het oog op de opname van schepen met een brutotonnage van minder dan 5 000 ton maar niet minder dan 400 ton in het toepassingsgebied van deze verordening, teneinde deze schepen vervolgens eventueel op te nemen in Richtlijn 2003/87/EG of andere maatregelen voor te stellen om de broeikasgasemissies ervan te verminderen. Die evaluatie gaat zo nodig vergezeld van een wetgevingsvoorstel tot wijziging van deze verordening.”

| 21) | artikel 23 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | de leden 2 en 3 worden vervangen door:

  “2.   De in artikel 5, lid 2, artikel 15, lid 5, en artikel 16, lid 3, bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van vijf jaar met ingang van 1 juli 2015.
  De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen als bedoeld in artikel 6, lid 8, artikel 7, lid 5, artikel 11, lid 4, artikel 11 bis, lid 4 en artikel 13, lid 6, wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van vijf jaar met ingang van 5 juni 2023.
  De Commissie stelt uiterlijk negen maanden voor het einde van de respectieve termijn van vijf jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het einde van elke termijn tegen deze verlenging verzet.


  3.   Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 8, artikel 7, lid 5, artikel 11, lid 4, artikel 11 bis, lid 4, artikel 13, lid 6, artikel 15, lid 5, en artikel 16, lid 3, bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.”
  ; |
| --- | --- | --- |

21)

artikel 23 wordt als volgt gewijzigd:

a)

de leden 2 en 3 worden vervangen door:

“2.   De in artikel 5, lid 2, artikel 15, lid 5, en artikel 16, lid 3, bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van vijf jaar met ingang van 1 juli 2015.

De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen als bedoeld in artikel 6, lid 8, artikel 7, lid 5, artikel 11, lid 4, artikel 11 bis, lid 4 en artikel 13, lid 6, wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van vijf jaar met ingang van 5 juni 2023.

De Commissie stelt uiterlijk negen maanden voor het einde van de respectieve termijn van vijf jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het einde van elke termijn tegen deze verlenging verzet.

3.   Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 8, artikel 7, lid 5, artikel 11, lid 4, artikel 11 bis, lid 4, artikel 13, lid 6, artikel 15, lid 5, en artikel 16, lid 3, bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.”

| b) | lid 5 wordt vervangen door:

  “5.   Een op grond van artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 8, artikel 7, lid 5, artikel 11, lid 4, artikel 11 bis, lid 4, artikel 13, lid 6, artikel 15, lid 5, en artikel 16, lid 3, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd.
  De laatste zin van de eerste alinea van dit lid is echter niet van toepassing op gedelegeerde handelingen die uiterlijk op 1 oktober 2023 worden vastgesteld op grond van artikel 5, lid 2, tweede alinea, artikel 6, lid 8, tweede alinea, of artikel 11, lid 4.”
  . |
| --- | --- |

b)

lid 5 wordt vervangen door:

“5.   Een op grond van artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 8, artikel 7, lid 5, artikel 11, lid 4, artikel 11 bis, lid 4, artikel 13, lid 6, artikel 15, lid 5, en artikel 16, lid 3, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd.

De laatste zin van de eerste alinea van dit lid is echter niet van toepassing op gedelegeerde handelingen die uiterlijk op 1 oktober 2023 worden vastgesteld op grond van artikel 5, lid 2, tweede alinea, artikel 6, lid 8, tweede alinea, of artikel 11, lid 4.”

Artikel 2

Inwerkingtreding en toepassing

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Publicatieblad van de Europese Unie

Zij is van toepassing met ingang van 5 juni 2023. Artikel 1, punt 5), a), en punt 5), b), van deze verordening zijn, ten aanzien van artikel 3, punten b), d) en m), van Verordening (EU) 2015/757, evenwel van toepassing met ingang van 1 januari 2024.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Straatsburg, 10 mei 2023.

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

R. METSOLA

Voor de Raad

De voorzitter

J. ROSWALL

---

(1)  
  PB C 152 van 6.4.2022, blz. 175.

1

(2)  
  PB C 301 van 5.8.2022, blz. 116.

2

(3)  Standpunt van het Europees Parlement van 18 april 2023 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 25 april 2023.

3

(4)  
  PB L 282 van 19.10.2016, blz. 4.

4

(5)  Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 2021 tot vaststelling van een kader voor de verwezenlijking van klimaatneutraliteit en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 401/2009 en Verordening (EU) 2018/1999 (“Europese klimaatwet”) (PB L 243 van 9.7.2021, blz. 1).

5

(6)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Unie en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275 van 25.10.2003, blz. 32).

6

(7)  Verordening (EU) 2015/757 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2015 betreffende de monitoring, de rapportage en de verificatie van kooldioxide-emissies door maritiem vervoer en tot wijziging van Richtlijn 2009/16/EG (PB L 123 van 19.5.2015, blz. 55).

7

(8)  
  PB L 123 van 12.5.2016, blz. 1.

8

---

RICHTLIJNEN

| 16.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 130/115 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 130/115

---

RICHTLIJN (EU) 2023/958 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 10 mei 2023

tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG wat betreft de bijdrage van de luchtvaart aan de emissiereductiedoelstelling van de Unie voor de hele economie en de passende toepassing van een wereldwijde marktgebaseerde maatregel

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Gezien het advies van het Comité van de Regio’s (2),

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Bij Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (4) is een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Unie vastgesteld teneinde de emissies van broeikasgassen op een kosteneffectieve en economisch efficiënte wijze te verminderen. Bij Richtlijn 2008/101/EG van het Europees Parlement en de Raad (5) zijn luchtvaartactiviteiten opgenomen in het emissiehandelssysteem van de EU (EU-ETS). De Europese Unie is bevoegd om het EU-ETS uit te breiden tot alle vluchten die vertrekken vanaf of aankomen op een luchtvaartterrein in een lidstaat. |
| --- | --- |

(1)

Bij Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (4) is een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Unie vastgesteld teneinde de emissies van broeikasgassen op een kosteneffectieve en economisch efficiënte wijze te verminderen. Bij Richtlijn 2008/101/EG van het Europees Parlement en de Raad (5) zijn luchtvaartactiviteiten opgenomen in het emissiehandelssysteem van de EU (EU-ETS). De Europese Unie is bevoegd om het EU-ETS uit te breiden tot alle vluchten die vertrekken vanaf of aankomen op een luchtvaartterrein in een lidstaat.

| (2) | De bescherming van het milieu is een van de belangrijkste uitdagingen voor de Unie en de rest van de wereld. De Overeenkomst van Parijs, die op 12 december 2015 is gesloten in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (United Nations Framework Convention on Climate Change — UNFCCC) (de “Overeenkomst van Parijs”), is op 4 november 2016 in werking getreden (6). De partijen bij de Overeenkomst van Parijs zijn overeengekomen de stijging van de wereldwijde gemiddelde temperatuur ruim onder 2 °C boven het niveau van het pre-industriële tijdperk te houden, en te streven naar een maximale temperatuurstijging van 1,5 °C boven dat pre-industriële niveau. Die toezegging werd versterkt met de vaststelling in het kader van het UNFCCC van het klimaatakkoord van Glasgow op 13 november 2021, waarin de Conferentie van de partijen bij het UNFCCC — die dient als de vergadering van de partijen bij de Overeenkomst van Parijs — erkent dat door de stijging van de wereldwijde gemiddelde temperatuur te beperken tot 1,5 °C boven het pre-industriële niveau de risico’s en gevolgen van klimaatverandering aanzienlijk beperkt kunnen worden, en hebben die partijen afgesproken om tegen eind 2022 hun streefcijfers voor 2030 aan te scherpen teneinde de klimaatactie in dit kritieke decennium te versnellen en de ambitiekloof met de doelstelling van 1,5 °C te overbruggen. Om de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs te bereiken, moeten alle bedrijfstakken van de economie, inclusief de internationale luchtvaart, bijdragen tot de reducties van broeikasgasemissies. |
| --- | --- |

(2)

De bescherming van het milieu is een van de belangrijkste uitdagingen voor de Unie en de rest van de wereld. De Overeenkomst van Parijs, die op 12 december 2015 is gesloten in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (United Nations Framework Convention on Climate Change — UNFCCC) (de “Overeenkomst van Parijs”), is op 4 november 2016 in werking getreden (6). De partijen bij de Overeenkomst van Parijs zijn overeengekomen de stijging van de wereldwijde gemiddelde temperatuur ruim onder 2 °C boven het niveau van het pre-industriële tijdperk te houden, en te streven naar een maximale temperatuurstijging van 1,5 °C boven dat pre-industriële niveau. Die toezegging werd versterkt met de vaststelling in het kader van het UNFCCC van het klimaatakkoord van Glasgow op 13 november 2021, waarin de Conferentie van de partijen bij het UNFCCC — die dient als de vergadering van de partijen bij de Overeenkomst van Parijs — erkent dat door de stijging van de wereldwijde gemiddelde temperatuur te beperken tot 1,5 °C boven het pre-industriële niveau de risico’s en gevolgen van klimaatverandering aanzienlijk beperkt kunnen worden, en hebben die partijen afgesproken om tegen eind 2022 hun streefcijfers voor 2030 aan te scherpen teneinde de klimaatactie in dit kritieke decennium te versnellen en de ambitiekloof met de doelstelling van 1,5 °C te overbruggen. Om de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs te bereiken, moeten alle bedrijfstakken van de economie, inclusief de internationale luchtvaart, bijdragen tot de reducties van broeikasgasemissies.

| (3) | De luchtvaart is verantwoordelijk voor 2 tot 3 % van de wereldwijde CO2-emissies en het totale klimaateffect van de luchtvaart is minstens twee keer zo groot als haar effect van CO2 alleen. De luchtvaart is de op een na grootste bron van klimaateffecten van vervoer, na het wegvervoer. In 2022 voorspelde Eurocontrol dat de Europese luchtvaartactiviteit tegen 2050 met 44 % zal toenemen ten opzichte van 2019. Het wordt steeds dringender noodzakelijk actie te ondernemen om de CO2-emissies te verminderen, zoals de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering stelt in haar recentste verslagen van 7 augustus 2021 getiteld “Climate change 2021: The Physical Science Basis”, van 28 februari 2022 getiteld “Climate Change 2022: Impacts, Adaptation and Vulnerability” en van 4 april 2022 getiteld “Climate Change 2022: Mitigation of Climate Change”. Dat verslag van 4 april 2022 merkt de internationale luchtvaart aan als een sector waar in sectorale overeenkomsten klimaatmitigatiedoelstellingen zijn vastgesteld die ver achterblijven op wat nodig zou zijn om de temperatuurdoelstelling op lange termijn van de Overeenkomst van Parijs te verwezenlijken. De Unie moet dat dan ook dringend aanpakken door haar inspanningen op te voeren en zich op te werpen als internationaal leider in de strijd tegen klimaatverandering. |
| --- | --- |

(3)

De luchtvaart is verantwoordelijk voor 2 tot 3 % van de wereldwijde CO2-emissies en het totale klimaateffect van de luchtvaart is minstens twee keer zo groot als haar effect van CO2 alleen. De luchtvaart is de op een na grootste bron van klimaateffecten van vervoer, na het wegvervoer. In 2022 voorspelde Eurocontrol dat de Europese luchtvaartactiviteit tegen 2050 met 44 % zal toenemen ten opzichte van 2019. Het wordt steeds dringender noodzakelijk actie te ondernemen om de CO2-emissies te verminderen, zoals de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering stelt in haar recentste verslagen van 7 augustus 2021 getiteld “Climate change 2021: The Physical Science Basis”, van 28 februari 2022 getiteld “Climate Change 2022: Impacts, Adaptation and Vulnerability” en van 4 april 2022 getiteld “Climate Change 2022: Mitigation of Climate Change”. Dat verslag van 4 april 2022 merkt de internationale luchtvaart aan als een sector waar in sectorale overeenkomsten klimaatmitigatiedoelstellingen zijn vastgesteld die ver achterblijven op wat nodig zou zijn om de temperatuurdoelstelling op lange termijn van de Overeenkomst van Parijs te verwezenlijken. De Unie moet dat dan ook dringend aanpakken door haar inspanningen op te voeren en zich op te werpen als internationaal leider in de strijd tegen klimaatverandering.

| (4) | Op 27 juni 2018, tijdens de tiende bijeenkomst van zijn 214e zitting, heeft de Raad van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (International Civil Aviation Organization — ICAO) de eerste editie van bijlage 16, volume IV, bij het op 7 december 1944 ondertekende Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart (het “Verdrag van Chicago”) — regeling voor koolstofcompensatie en -reductie voor de internationale luchtvaart (Carbon Offsetting and Reduction Scheme for International Aviation — Corsia), tot vaststelling van de internationale normen en aanbevolen praktijken (Standards and Recommended Practices) inzake milieubescherming voor Corsia (Corsia-SARP’s) goedgekeurd. De Unie en haar lidstaten passen Corsia sinds het begin van de proeffase 2021-2023 overeenkomstig Besluit (EU) 2020/954 van de Raad (7) toe. |
| --- | --- |

(4)

Op 27 juni 2018, tijdens de tiende bijeenkomst van zijn 214e zitting, heeft de Raad van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (International Civil Aviation Organization — ICAO) de eerste editie van bijlage 16, volume IV, bij het op 7 december 1944 ondertekende Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart (het “Verdrag van Chicago”) — regeling voor koolstofcompensatie en -reductie voor de internationale luchtvaart (Carbon Offsetting and Reduction Scheme for International Aviation — Corsia), tot vaststelling van de internationale normen en aanbevolen praktijken (Standards and Recommended Practices) inzake milieubescherming voor Corsia (Corsia-SARP’s) goedgekeurd. De Unie en haar lidstaten passen Corsia sinds het begin van de proeffase 2021-2023 overeenkomstig Besluit (EU) 2020/954 van de Raad (7) toe.

| (5) | In overeenstemming met Besluit (EU) 2018/2027 van de Raad (8) hebben de lidstaten verschillen tussen Corsia en het EU-ETS gemeld aan het ICAO-secretariaat. Het doel was om het acquis van de Unie en de toekomstige beleidsprerogatieven te vrijwaren, alsook het klimaatambitieniveau van de Unie en de exclusieve rol van het Europees Parlement en de Raad bij het bepalen van de inhoud van het Unierecht. Na de vaststelling van deze richtlijn moet de melding van de verschillen tussen Corsia en het EU-ETS aan het ICAO-secretariaat worden bijgewerkt met een tweede melding van eventuele verschillen in overeenstemming met het Unierecht om de herzieningen van Richtlijn 2003/87/EG te weerspiegelen. |
| --- | --- |

(5)

In overeenstemming met Besluit (EU) 2018/2027 van de Raad (8) hebben de lidstaten verschillen tussen Corsia en het EU-ETS gemeld aan het ICAO-secretariaat. Het doel was om het acquis van de Unie en de toekomstige beleidsprerogatieven te vrijwaren, alsook het klimaatambitieniveau van de Unie en de exclusieve rol van het Europees Parlement en de Raad bij het bepalen van de inhoud van het Unierecht. Na de vaststelling van deze richtlijn moet de melding van de verschillen tussen Corsia en het EU-ETS aan het ICAO-secretariaat worden bijgewerkt met een tweede melding van eventuele verschillen in overeenstemming met het Unierecht om de herzieningen van Richtlijn 2003/87/EG te weerspiegelen.

| (6) | Het aanpakken van klimaat- en milieugerelateerde uitdagingen en het behalen van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs staan centraal in de mededeling van de Commissie van 11 december 2019 getiteld “de Europese Green Deal” (de “Europese Green Deal”). |
| --- | --- |

(6)

Het aanpakken van klimaat- en milieugerelateerde uitdagingen en het behalen van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs staan centraal in de mededeling van de Commissie van 11 december 2019 getiteld “de Europese Green Deal” (de “Europese Green Deal”).

| (7) | In de bijgewerkte nationaal bepaalde bijdrage van de Unie en haar lidstaten die zij op 17 december 2020 bij het secretariaat van het UNFCCC heeft ingediend, heeft de Unie zich ertoe verbonden de nettobroeikasgasemissies van de hele economie van de Unie tegen 2030 met ten minste 55 % te verlagen in vergelijking met 1990. De luchtvaart moet bijdragen tot die emissiereductie-inspanningen. |
| --- | --- |

(7)

In de bijgewerkte nationaal bepaalde bijdrage van de Unie en haar lidstaten die zij op 17 december 2020 bij het secretariaat van het UNFCCC heeft ingediend, heeft de Unie zich ertoe verbonden de nettobroeikasgasemissies van de hele economie van de Unie tegen 2030 met ten minste 55 % te verlagen in vergelijking met 1990. De luchtvaart moet bijdragen tot die emissiereductie-inspanningen.

| (8) | Door de vaststelling van Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad (9) heeft de Unie de doelstelling om de netto-emissies uiterlijk in 2050 tot nul terug te brengen en het streven om daarna negatieve emissies te realiseren, in wetgeving vastgelegd. Die verordening voorziet ook in een bindende tussentijdse klimaatdoelstelling op Unieniveau voor de nettoreductie van broeikasgasemissies (emissies na aftrek van verwijderingen) binnen de Unie tegen 2030 met ten minste 55 % in vergelijking met de niveaus van 1990. |
| --- | --- |

(8)

Door de vaststelling van Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad (9) heeft de Unie de doelstelling om de netto-emissies uiterlijk in 2050 tot nul terug te brengen en het streven om daarna negatieve emissies te realiseren, in wetgeving vastgelegd. Die verordening voorziet ook in een bindende tussentijdse klimaatdoelstelling op Unieniveau voor de nettoreductie van broeikasgasemissies (emissies na aftrek van verwijderingen) binnen de Unie tegen 2030 met ten minste 55 % in vergelijking met de niveaus van 1990.

| (9) | De bij deze richtlijn ingevoerde wijzigingen zijn van wezenlijk belang om de integriteit van het EU-ETS te waarborgen en het EU-ETS effectief te sturen, zodat het als beleidsinstrument kan bijdragen tot de verwezenlijking van de Uniedoelstellingen om de nettobroeikasgasemissies tegen 2030 met ten minste 55 % te verminderen en uiterlijk in 2050 klimaatneutraal te worden, alsook de doelstelling om vervolgens negatieve emissies te bereiken, zoals vastgesteld in artikel 2, lid 1, van Verordening (EU) 2021/1119. Die wijzigingen beogen derhalve ook de bijdragen van de Unie op grond van de Overeenkomst van Parijs op de luchtvaart toe te passen. De totale hoeveelheid emissierechten voor de luchtvaart moet dan ook worden geconsolideerd en aan de in artikel 9 van Richtlijn 2003/87/EG bedoelde lineaire verminderingsfactor worden onderworpen. |
| --- | --- |

(9)

De bij deze richtlijn ingevoerde wijzigingen zijn van wezenlijk belang om de integriteit van het EU-ETS te waarborgen en het EU-ETS effectief te sturen, zodat het als beleidsinstrument kan bijdragen tot de verwezenlijking van de Uniedoelstellingen om de nettobroeikasgasemissies tegen 2030 met ten minste 55 % te verminderen en uiterlijk in 2050 klimaatneutraal te worden, alsook de doelstelling om vervolgens negatieve emissies te bereiken, zoals vastgesteld in artikel 2, lid 1, van Verordening (EU) 2021/1119. Die wijzigingen beogen derhalve ook de bijdragen van de Unie op grond van de Overeenkomst van Parijs op de luchtvaart toe te passen. De totale hoeveelheid emissierechten voor de luchtvaart moet dan ook worden geconsolideerd en aan de in artikel 9 van Richtlijn 2003/87/EG bedoelde lineaire verminderingsfactor worden onderworpen.

| (10) | De luchtvaart heeft niet alleen effect op het klimaat via CO2-emissies, maar ook via niet-CO2-emissies als stikstofoxiden (NOx), roetdeeltjes, geoxideerde zwavelsoorten en effecten van waterdamp, alsook via de atmosferische processen die het gevolg zijn van dergelijke emissies, bijvoorbeeld de vorming van ozon en van condensatiestrepen. De effecten op het klimaat van dergelijke niet-CO2-emissies zijn afhankelijk van het gebruikte type brandstof en motor, de locatie van de emissies, met name de kruishoogte van het vliegtuig en zijn lengte- en breedtegraadpositie, het tijdstip van de emissies en de weersomstandigheden op dat moment. Op basis van de effectbeoordeling van de Commissie van 2006 over de opname van de luchtvaart in het EU-ETS werd in Richtlijn 2008/101/EG erkend dat de luchtvaart door niet-CO2-emissies een effect heeft op het wereldwijde klimaat. Op grond van artikel 30, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG, zoals gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2018/410 van het Europees Parlement en de Raad (10), moest de Commissie uiterlijk op 1 januari 2020 een bijgewerkte analyse presenteren van de effecten van de niet-CO2-emissies van de luchtvaart, zo nodig vergezeld van een voorstel over de wijze waarop die effecten het best worden aangepakt. Om aan dat vereiste te voldoen, heeft het Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart (European Union Aviation Safety Agency — EASA) een bijgewerkte analyse van de effecten van de niet-CO2-emissies van de luchtvaart op de klimaatverandering uitgevoerd en op 23 november 2020 een studie gepubliceerd. De bevindingen van die studie bevestigden de eerdere ramingen volledig, namelijk dat de totale effecten van de niet-CO2-emissies van luchtvaartactiviteiten minstens even significant zijn als die van de CO2-emissies alleen. |
| --- | --- |

(10)

De luchtvaart heeft niet alleen effect op het klimaat via CO2-emissies, maar ook via niet-CO2-emissies als stikstofoxiden (NOx), roetdeeltjes, geoxideerde zwavelsoorten en effecten van waterdamp, alsook via de atmosferische processen die het gevolg zijn van dergelijke emissies, bijvoorbeeld de vorming van ozon en van condensatiestrepen. De effecten op het klimaat van dergelijke niet-CO2-emissies zijn afhankelijk van het gebruikte type brandstof en motor, de locatie van de emissies, met name de kruishoogte van het vliegtuig en zijn lengte- en breedtegraadpositie, het tijdstip van de emissies en de weersomstandigheden op dat moment. Op basis van de effectbeoordeling van de Commissie van 2006 over de opname van de luchtvaart in het EU-ETS werd in Richtlijn 2008/101/EG erkend dat de luchtvaart door niet-CO2-emissies een effect heeft op het wereldwijde klimaat. Op grond van artikel 30, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG, zoals gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2018/410 van het Europees Parlement en de Raad (10), moest de Commissie uiterlijk op 1 januari 2020 een bijgewerkte analyse presenteren van de effecten van de niet-CO2-emissies van de luchtvaart, zo nodig vergezeld van een voorstel over de wijze waarop die effecten het best worden aangepakt. Om aan dat vereiste te voldoen, heeft het Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart (European Union Aviation Safety Agency — EASA) een bijgewerkte analyse van de effecten van de niet-CO2-emissies van de luchtvaart op de klimaatverandering uitgevoerd en op 23 november 2020 een studie gepubliceerd. De bevindingen van die studie bevestigden de eerdere ramingen volledig, namelijk dat de totale effecten van de niet-CO2-emissies van luchtvaartactiviteiten minstens even significant zijn als die van de CO2-emissies alleen.

| (11) | Uit de bevindingen van de studie van het EASA van 23 november 2020 volgt dat, overeenkomstig het voorzorgsbeginsel, niet-CO2-gevolgen van de luchtvaart niet langer kunnen worden genegeerd. Regelgevende maatregelen van de Unie zijn nodig om emissiereducties te verwezenlijken die aansluiten bij de Overeenkomst van Parijs. Daarom moet de Commissie voorzien in een monitorings-, rapportage- en verificatiekader voor niet-CO2-gevolgen van de luchtvaart. Voortbouwend op de resultaten van dat kader moet de Commissie uiterlijk op 1 januari 2028 een verslag indienen en, zo nodig en op basis van een effectbeoordeling, een wetgevingsvoorstel indienen met mitigatiemaatregelen voor niet-CO2-gevolgen van de luchtvaart, door het toepassingsgebied van het EU-ETS uit te breiden tot dergelijke gevolgen. |
| --- | --- |

(11)

Uit de bevindingen van de studie van het EASA van 23 november 2020 volgt dat, overeenkomstig het voorzorgsbeginsel, niet-CO2-gevolgen van de luchtvaart niet langer kunnen worden genegeerd. Regelgevende maatregelen van de Unie zijn nodig om emissiereducties te verwezenlijken die aansluiten bij de Overeenkomst van Parijs. Daarom moet de Commissie voorzien in een monitorings-, rapportage- en verificatiekader voor niet-CO2-gevolgen van de luchtvaart. Voortbouwend op de resultaten van dat kader moet de Commissie uiterlijk op 1 januari 2028 een verslag indienen en, zo nodig en op basis van een effectbeoordeling, een wetgevingsvoorstel indienen met mitigatiemaatregelen voor niet-CO2-gevolgen van de luchtvaart, door het toepassingsgebied van het EU-ETS uit te breiden tot dergelijke gevolgen.

| (12) | Om de grotere klimaatambitie waar te maken, zullen zo veel mogelijk middelen moeten worden ingezet voor de klimaattransitie, die ook een rechtvaardige transitie moet zijn. Bijgevolg moeten alle veilingopbrengsten die niet aan de begroting van de Unie worden toegewezen, voor klimaatgerelateerde doeleinden worden gebruikt. |
| --- | --- |

(12)

Om de grotere klimaatambitie waar te maken, zullen zo veel mogelijk middelen moeten worden ingezet voor de klimaattransitie, die ook een rechtvaardige transitie moet zijn. Bijgevolg moeten alle veilingopbrengsten die niet aan de begroting van de Unie worden toegewezen, voor klimaatgerelateerde doeleinden worden gebruikt.

| (13) | De totale hoeveelheid emissierechten voor de luchtvaart moet worden geconsolideerd op het toewijzingsniveau voor vluchten waarvoor overeenkomstig Richtlijn 2003/87/EG emissierechten moeten worden ingeleverd. De toewijzing voor 2024 moet worden gebaseerd op de totale toewijzing aan actieve vliegtuigexploitanten in 2023, verminderd volgens de in die richtlijn bedoelde lineaire verminderingsfactor. Het toewijzingsniveau moet worden verhoogd om rekening te houden met de routes die in 2023 niet onder het EU-ETS vielen maar vanaf 2024 wel onder het EU-ETS zullen vallen. |
| --- | --- |

(13)

De totale hoeveelheid emissierechten voor de luchtvaart moet worden geconsolideerd op het toewijzingsniveau voor vluchten waarvoor overeenkomstig Richtlijn 2003/87/EG emissierechten moeten worden ingeleverd. De toewijzing voor 2024 moet worden gebaseerd op de totale toewijzing aan actieve vliegtuigexploitanten in 2023, verminderd volgens de in die richtlijn bedoelde lineaire verminderingsfactor. Het toewijzingsniveau moet worden verhoogd om rekening te houden met de routes die in 2023 niet onder het EU-ETS vielen maar vanaf 2024 wel onder het EU-ETS zullen vallen.

| (14) | Een vergroting van het aandeel veilingen vanaf het jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn moet de regel zijn voor de toewijzing van emissierechten aan de luchtvaartsector, aangezien die sector de toegenomen kosten van CO2 kan doorberekenen. De gratis toewijzing moet in 2024 en 2025 geleidelijk worden afgebouwd en vanaf 2026 moet een volledige veiling worden ingevoerd. |
| --- | --- |

(14)

Een vergroting van het aandeel veilingen vanaf het jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn moet de regel zijn voor de toewijzing van emissierechten aan de luchtvaartsector, aangezien die sector de toegenomen kosten van CO2 kan doorberekenen. De gratis toewijzing moet in 2024 en 2025 geleidelijk worden afgebouwd en vanaf 2026 moet een volledige veiling worden ingevoerd.

| (15) | Richtlijn 2003/87/EG moet bijdragen aan het stimuleren van de decarbonisatie van het commerciële luchtvervoer. De transitie van het gebruik van fossiele brandstoffen zou een rol spelen bij het verwezenlijken van een dergelijke decarbonisatie. Gezien het hoge niveau van concurrentie tussen vliegtuigexploitanten, de zich ontwikkelende Uniemarkt voor duurzame vliegtuigbrandstoffen en het significante prijsverschil tussen fossiele kerosine en duurzame vliegtuigbrandstoffen, moet die transitie echter worden ondersteund door pioniers te stimuleren. Daarom moeten gedurende de periode van 1 januari 2024 tot en met 31 december 2030 20 miljoen emissierechten worden gereserveerd om een deel van het resterende prijsverschil tussen fossiele kerosine en de in aanmerking komende vliegtuigbrandstoffen voor individuele vliegtuigexploitanten te dekken. Die emissierechten moeten afkomstig zijn uit de totale pool van voor de luchtvaart beschikbare emissierechten en mogen alleen — op niet-discriminerende wijze — worden toegewezen voor vluchten die onder de inleveringsverplichting van Richtlijn 2003/87/EG vallen. Na een evaluatie van de werking van die reserve kan de Commissie besluiten een wetgevingsvoorstel in te dienen om een begrensde en in de tijd beperkte hoeveelheid emissierechten toe te wijzen. Een dergelijke toewijzing mag slechts duren tot en met 31 december 2034. |
| --- | --- |

(15)

Richtlijn 2003/87/EG moet bijdragen aan het stimuleren van de decarbonisatie van het commerciële luchtvervoer. De transitie van het gebruik van fossiele brandstoffen zou een rol spelen bij het verwezenlijken van een dergelijke decarbonisatie. Gezien het hoge niveau van concurrentie tussen vliegtuigexploitanten, de zich ontwikkelende Uniemarkt voor duurzame vliegtuigbrandstoffen en het significante prijsverschil tussen fossiele kerosine en duurzame vliegtuigbrandstoffen, moet die transitie echter worden ondersteund door pioniers te stimuleren. Daarom moeten gedurende de periode van 1 januari 2024 tot en met 31 december 2030 20 miljoen emissierechten worden gereserveerd om een deel van het resterende prijsverschil tussen fossiele kerosine en de in aanmerking komende vliegtuigbrandstoffen voor individuele vliegtuigexploitanten te dekken. Die emissierechten moeten afkomstig zijn uit de totale pool van voor de luchtvaart beschikbare emissierechten en mogen alleen — op niet-discriminerende wijze — worden toegewezen voor vluchten die onder de inleveringsverplichting van Richtlijn 2003/87/EG vallen. Na een evaluatie van de werking van die reserve kan de Commissie besluiten een wetgevingsvoorstel in te dienen om een begrensde en in de tijd beperkte hoeveelheid emissierechten toe te wijzen. Een dergelijke toewijzing mag slechts duren tot en met 31 december 2034.

| (16) | Supersonische commerciële vluchten zijn niet langer beschikbaar, onder meer wegens de onevenredig grote milieuschade die zij veroorzaakten. Niettemin blijkt uit de huidige trends dat er intensief onderzoek wordt gedaan naar het herinvoeren van supersonische luchtvaart. De positieve correlatie tussen de reissnelheid en het emissieniveau door brandstofverbruik rechtvaardigt een verschillende behandeling van subsonische en supersonische vluchten. Daarom is het passend om mogelijke toekomstige supersonische vluchten uit te sluiten van de uit hoofde van deze richtlijn geboden steun voor niet-fossiele brandstoffen. |
| --- | --- |

(16)

Supersonische commerciële vluchten zijn niet langer beschikbaar, onder meer wegens de onevenredig grote milieuschade die zij veroorzaakten. Niettemin blijkt uit de huidige trends dat er intensief onderzoek wordt gedaan naar het herinvoeren van supersonische luchtvaart. De positieve correlatie tussen de reissnelheid en het emissieniveau door brandstofverbruik rechtvaardigt een verschillende behandeling van subsonische en supersonische vluchten. Daarom is het passend om mogelijke toekomstige supersonische vluchten uit te sluiten van de uit hoofde van deze richtlijn geboden steun voor niet-fossiele brandstoffen.

| (17) | Richtlijn 2003/87/EG moet ook worden gewijzigd met betrekking tot aanvaardbare nalevingseenheden om rekening te houden met de Emissions Unit Eligibility Criteria (selectiecriteria voor emissie-eenheden) van Corsia die de ICAO-Raad tijdens zijn 216e zitting in maart 2019 als een essentieel element van Corsia heeft vastgesteld. In de Unie gevestigde vliegtuigexploitanten moeten eenheden kunnen gebruiken voor de naleving van Corsia met betrekking tot vluchten naar of vanuit, of tussen, derde landen die worden geacht aan Corsia deel te nemen. Om ervoor te zorgen dat de toepassing van Corsia door de Unie de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs ondersteunt en stimulansen biedt voor de brede deelname aan Corsia, moeten de nalevingseenheden afkomstig zijn van landen die partij zijn bij de Overeenkomst van Parijs en die deelnemen aan Corsia, en moet dubbeltelling worden vermeden. |
| --- | --- |

(17)

Richtlijn 2003/87/EG moet ook worden gewijzigd met betrekking tot aanvaardbare nalevingseenheden om rekening te houden met de Emissions Unit Eligibility Criteria (selectiecriteria voor emissie-eenheden) van Corsia die de ICAO-Raad tijdens zijn 216e zitting in maart 2019 als een essentieel element van Corsia heeft vastgesteld. In de Unie gevestigde vliegtuigexploitanten moeten eenheden kunnen gebruiken voor de naleving van Corsia met betrekking tot vluchten naar of vanuit, of tussen, derde landen die worden geacht aan Corsia deel te nemen. Om ervoor te zorgen dat de toepassing van Corsia door de Unie de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs ondersteunt en stimulansen biedt voor de brede deelname aan Corsia, moeten de nalevingseenheden afkomstig zijn van landen die partij zijn bij de Overeenkomst van Parijs en die deelnemen aan Corsia, en moet dubbeltelling worden vermeden.

| (18) | Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor het gebruik van eenheden overeenkomstig Richtlijn 2003/87/EG, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om een lijst vast te stellen van eenheden die voortbouwen op die welke de ICAO-Raad aanvaardbaar heeft geacht voor de naleving van Corsia en die aan de in deze richtlijn vastgestelde ontvankelijkheidsvoorwaarden voldoen. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (11). |
| --- | --- |

(18)

Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor het gebruik van eenheden overeenkomstig Richtlijn 2003/87/EG, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om een lijst vast te stellen van eenheden die voortbouwen op die welke de ICAO-Raad aanvaardbaar heeft geacht voor de naleving van Corsia en die aan de in deze richtlijn vastgestelde ontvankelijkheidsvoorwaarden voldoen. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (11).

| (19) | Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de nodige regelingen voor de goedkeuring door de deelnemende partijen, voor tijdige aanpassingen aan de verslaglegging inzake antropogene emissies per bron en verwijderingen per put die onder de nationaal bepaalde bijdragen van de deelnemende partijen vallen, en voor het vermijden van dubbeltelling en een nettotoename van de wereldwijde emissies, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om gedetailleerde voorschriften voor die regelingen vast te stellen. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011. |
| --- | --- |

(19)

Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de nodige regelingen voor de goedkeuring door de deelnemende partijen, voor tijdige aanpassingen aan de verslaglegging inzake antropogene emissies per bron en verwijderingen per put die onder de nationaal bepaalde bijdragen van de deelnemende partijen vallen, en voor het vermijden van dubbeltelling en een nettotoename van de wereldwijde emissies, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om gedetailleerde voorschriften voor die regelingen vast te stellen. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011.

| (20) | Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de berekening van de compensatievereisten voor Corsia voor in de Unie gevestigde vliegtuigexploitanten, moeten de overeenkomstige uitvoeringsbevoegdheden aan de Commissie worden toegekend. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011. |
| --- | --- |

(20)

Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de berekening van de compensatievereisten voor Corsia voor in de Unie gevestigde vliegtuigexploitanten, moeten de overeenkomstige uitvoeringsbevoegdheden aan de Commissie worden toegekend. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011.

| (21) | Aangezien de toepassing en handhaving van Corsia voor buiten de Unie gevestigde vliegtuigexploitanten is bedoeld uitsluitend toe te komen aan het thuisland van die vliegtuigexploitanten, mag van buiten de Unie gevestigde vliegtuigexploitanten niet worden verlangd dat zij eenheden voor de naleving van Corsia uit hoofde van deze richtlijn annuleren. |
| --- | --- |

(21)

Aangezien de toepassing en handhaving van Corsia voor buiten de Unie gevestigde vliegtuigexploitanten is bedoeld uitsluitend toe te komen aan het thuisland van die vliegtuigexploitanten, mag van buiten de Unie gevestigde vliegtuigexploitanten niet worden verlangd dat zij eenheden voor de naleving van Corsia uit hoofde van deze richtlijn annuleren.

| (22) | Aangezien de toepassing en handhaving van Corsia voor buiten de Unie gevestigde vliegtuigexploitanten is bedoeld uitsluitend toe te komen aan het thuisland van die vliegtuigexploitanten, kan — wanneer een buiten de Unie gevestigde vliegtuigexploitant significante emissies heeft van vluchten binnen de Europese Economische Ruimte (EER) of die vertrekken vanaf een luchtvaartterrein in de EER naar een luchtvaartterrein in Zwitserland of in het Verenigd Koninkrijk — het land waar die vliegtuigexploitant is gevestigd ook melding maken van verschillen in de toepassing van Corsia met betrekking tot intra-Europese vluchten. Richtlijn 2003/87/EG moet voortdurend worden geëvalueerd in het licht van de ontwikkelingen op dat gebied. |
| --- | --- |

(22)

Aangezien de toepassing en handhaving van Corsia voor buiten de Unie gevestigde vliegtuigexploitanten is bedoeld uitsluitend toe te komen aan het thuisland van die vliegtuigexploitanten, kan — wanneer een buiten de Unie gevestigde vliegtuigexploitant significante emissies heeft van vluchten binnen de Europese Economische Ruimte (EER) of die vertrekken vanaf een luchtvaartterrein in de EER naar een luchtvaartterrein in Zwitserland of in het Verenigd Koninkrijk — het land waar die vliegtuigexploitant is gevestigd ook melding maken van verschillen in de toepassing van Corsia met betrekking tot intra-Europese vluchten. Richtlijn 2003/87/EG moet voortdurend worden geëvalueerd in het licht van de ontwikkelingen op dat gebied.

| (23) | Om een gelijke behandeling op routes te waarborgen, moeten vluchten naar en vanuit landen die Corsia niet toepassen voor de toepassing van het Unierecht, met uitzondering van vluchten die vertrekken vanaf een luchtvaartterrein in de EER en aankomen op een luchtvaartterrein in de EER, Zwitserland of het Verenigd Koninkrijk, worden vrijgesteld van verplichtingen om emissierechten in te leveren of eenheden te annuleren. Om de volledige toepassing van Corsia vanaf 2027 te bevorderen, mag de vrijstelling voor het inleveren van emissierechten alleen gelden voor emissies tot en met 31 december 2026. |
| --- | --- |

(23)

Om een gelijke behandeling op routes te waarborgen, moeten vluchten naar en vanuit landen die Corsia niet toepassen voor de toepassing van het Unierecht, met uitzondering van vluchten die vertrekken vanaf een luchtvaartterrein in de EER en aankomen op een luchtvaartterrein in de EER, Zwitserland of het Verenigd Koninkrijk, worden vrijgesteld van verplichtingen om emissierechten in te leveren of eenheden te annuleren. Om de volledige toepassing van Corsia vanaf 2027 te bevorderen, mag de vrijstelling voor het inleveren van emissierechten alleen gelden voor emissies tot en met 31 december 2026.

| (24) | Artikel 191 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) bepaalt dat het beleid van de Unie op milieugebied bijdraagt tot het bevorderen van maatregelen op internationaal vlak ter bestrijding van klimaatverandering, en vereist dat de Unie en de lidstaten in het kader van hun onderscheiden bevoegdheden samenwerken met derde landen en met de bevoegde internationale organisaties. Die doelstellingen zijn ook relevant voor de ICAO en de verdere ontwikkeling van Corsia. |
| --- | --- |

(24)

Artikel 191 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) bepaalt dat het beleid van de Unie op milieugebied bijdraagt tot het bevorderen van maatregelen op internationaal vlak ter bestrijding van klimaatverandering, en vereist dat de Unie en de lidstaten in het kader van hun onderscheiden bevoegdheden samenwerken met derde landen en met de bevoegde internationale organisaties. Die doelstellingen zijn ook relevant voor de ICAO en de verdere ontwikkeling van Corsia.

| (25) | Transparantie van gegevens en publieke toegang tot informatie zijn van wezenlijk belang om de verantwoordingsplicht en afdwingbaarheid te verbeteren. Daarom moet de Commissie de gegevens over emissies en compensaties van vliegtuigexploitanten op een gebruiksvriendelijke manier publiceren. Een dergelijke publicatie zou het gemakkelijker maken een beoordeling te verrichten van het effect van Corsia op de wereldwijde vermindering van CO2-emissies en de rol ervan bij de verwezenlijking van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs. |
| --- | --- |

(25)

Transparantie van gegevens en publieke toegang tot informatie zijn van wezenlijk belang om de verantwoordingsplicht en afdwingbaarheid te verbeteren. Daarom moet de Commissie de gegevens over emissies en compensaties van vliegtuigexploitanten op een gebruiksvriendelijke manier publiceren. Een dergelijke publicatie zou het gemakkelijker maken een beoordeling te verrichten van het effect van Corsia op de wereldwijde vermindering van CO2-emissies en de rol ervan bij de verwezenlijking van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs.

| (26) | Vluchten naar en vanuit minst ontwikkelde landen en kleine eilandstaten in ontwikkeling, zoals gedefinieerd door de Verenigde Naties, die Corsia niet toepassen voor de toepassing van het Unierecht, met uitzondering van de landen waarvan bbp per hoofd van de bevolking gelijk is aan of groter is dan het gemiddelde van de Unie, moeten worden vrijgesteld van de verplichtingen om emissierechten in te leveren of eenheden te annuleren. Erg mag geen einddatum zijn voor die vrijstelling. |
| --- | --- |

(26)

Vluchten naar en vanuit minst ontwikkelde landen en kleine eilandstaten in ontwikkeling, zoals gedefinieerd door de Verenigde Naties, die Corsia niet toepassen voor de toepassing van het Unierecht, met uitzondering van de landen waarvan bbp per hoofd van de bevolking gelijk is aan of groter is dan het gemiddelde van de Unie, moeten worden vrijgesteld van de verplichtingen om emissierechten in te leveren of eenheden te annuleren. Erg mag geen einddatum zijn voor die vrijstelling.

| (27) | Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de vrijstelling van vliegtuigexploitanten van compensatievereisten zoals bepaald uit hoofde van deze richtlijn met betrekking tot emissies van vluchten naar en vanuit landen die Corsia in hun nationaal recht minder streng toepassen of die de Corsia-bepalingen niet op gelijke wijze op alle vliegtuigexploitanten toepassen op grond van deze richtlijn, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om in de Unie gevestigde vliegtuigexploitanten vrij te stellen van compensatievereisten ten aanzien van emissies van vluchten waarvoor zich een significante verstoring van de mededinging ten nadele van in de Unie gevestigde vliegtuigexploitanten voordoet wegens een minder strenge toepassing of handhaving van Corsia door derde landen. De verstoring van de mededinging kan worden veroorzaakt door een minder strikte benadering van bepalingen inzake in aanmerking komende eenheden of dubbeltelling. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011. |
| --- | --- |

(27)

Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de vrijstelling van vliegtuigexploitanten van compensatievereisten zoals bepaald uit hoofde van deze richtlijn met betrekking tot emissies van vluchten naar en vanuit landen die Corsia in hun nationaal recht minder streng toepassen of die de Corsia-bepalingen niet op gelijke wijze op alle vliegtuigexploitanten toepassen op grond van deze richtlijn, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om in de Unie gevestigde vliegtuigexploitanten vrij te stellen van compensatievereisten ten aanzien van emissies van vluchten waarvoor zich een significante verstoring van de mededinging ten nadele van in de Unie gevestigde vliegtuigexploitanten voordoet wegens een minder strenge toepassing of handhaving van Corsia door derde landen. De verstoring van de mededinging kan worden veroorzaakt door een minder strikte benadering van bepalingen inzake in aanmerking komende eenheden of dubbeltelling. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011.

| (28) | Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de totstandbrenging van een gelijk speelveld op routes tussen twee landen die Corsia toepassen en die vliegtuigexploitanten toestaan gebruik te maken van andere eenheden dan die welke zijn opgenomen in de lijst van nalevingseenheden die werd vastgesteld op grond van een uit hoofde van deze richtlijn vastgestelde uitvoeringshandeling, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om in een lidstaat gevestigde vliegtuigexploitanten toe te staan gebruik te maken van andere soorten eenheden dan die van de lijst van nalevingseenheden of om hen vrij te stellen van de bij deze richtlijn ingevoerde voorwaarden voor het in aanmerking nemen van eenheden. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011. |
| --- | --- |

(28)

Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de totstandbrenging van een gelijk speelveld op routes tussen twee landen die Corsia toepassen en die vliegtuigexploitanten toestaan gebruik te maken van andere eenheden dan die welke zijn opgenomen in de lijst van nalevingseenheden die werd vastgesteld op grond van een uit hoofde van deze richtlijn vastgestelde uitvoeringshandeling, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om in een lidstaat gevestigde vliegtuigexploitanten toe te staan gebruik te maken van andere soorten eenheden dan die van de lijst van nalevingseenheden of om hen vrij te stellen van de bij deze richtlijn ingevoerde voorwaarden voor het in aanmerking nemen van eenheden. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011.

| (29) | De Commissie moet verslag uitbrengen over de tenuitvoerlegging van Corsia en van het pakket maatregelen van de ICAO om te voldoen aan het op 7 oktober 2022 door de 41e Algemene Vergadering van de ICAO aangenomen wereldwijde ambitieuze langetermijnstreefdoel voor de internationale luchtvaart van nul nettokoolstofemissies tegen 2050 (“het wereldwijde ambitieuze langetermijnstreefdoel”). |
| --- | --- |

(29)

De Commissie moet verslag uitbrengen over de tenuitvoerlegging van Corsia en van het pakket maatregelen van de ICAO om te voldoen aan het op 7 oktober 2022 door de 41e Algemene Vergadering van de ICAO aangenomen wereldwijde ambitieuze langetermijnstreefdoel voor de internationale luchtvaart van nul nettokoolstofemissies tegen 2050 (“het wereldwijde ambitieuze langetermijnstreefdoel”).

| (30) | Om bij de ICAO sneller vooruitgang te kunnen maken, heeft de Unie driemaal tijdgebonden afwijkingen van het EU-ETS goedgekeurd teneinde de nalevingsverplichtingen te beperken tot de emissies van vluchten tussen luchtvaartterreinen binnen de EER, met gelijke behandeling op de routes van de vliegtuigexploitanten, waar zij ook zijn gevestigd. De recentste afwijking van het EU-ETS, die is vastgelegd in Verordening (EU) 2017/2392 van het Europees Parlement en de Raad (12), beperkte de nalevingsverplichtingen tot de emissies van vluchten binnen de EER tot en met 2023 en beoogde mogelijke wijzigingen van het toepassingsgebied van de regeling voor activiteiten van en naar luchtvaartterreinen buiten de EER met ingang van 1 januari 2024, na de in die verordening uiteengezette herziening. Om de uitvoering van Corsia, waarvan de pilootfase ondertussen opgestart is, en de toepassing van Corsia in de praktijk te beoordelen, moet de huidige afwijking van de EU-ETS-verplichtingen worden verlengd voor inleveringsverplichtingen tot en met 31 december 2026 voor vluchten van vliegtuigexploitanten op niet onder Corsia vallende routes naar en vanuit relevante derde landen, waarop anders uiterlijk op 31 maart 2027 en 30 september 2027 EU-ETS-rapportage- en inleververplichtingen van toepassing zouden zijn. Dat moet de laatste tijdgebonden afwijking van het EU-ETS zijn. Uiterlijk op 1 juli 2026 moet een evaluatie van Corsia plaatsvinden. Indien de Algemene Vergadering van de ICAO Corsia uiterlijk op 31 december 2025 niet heeft aangescherpt op een wijze die strookt met de verwezenlijking van haar wereldwijde ambitieuze langetermijnstreefdoel om de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs te halen, of indien de landen die zijn vermeld in een door de Commissie vast te stellen uitvoeringshandeling op basis van de recentste beschikbare gegevens minder dan 70 % van de emissies van de internationale luchtvaart vertegenwoordigen, moet de Commissie zo nodig voorstellen dat het EU-ETS vanaf 2027 van toepassing wordt op emissies van vertrekkende vluchten en dat vliegtuigexploitanten eventuele kosten van Corsia-compensatie op die routes kunnen aftrekken om dubbele heffingen te voorkomen. Indien een derde land vanaf 2027 Corsia niet toepast, moet het EU-ETS ook van toepassing zijn op de emissies van vluchten die naar dat derde land vertrekken. |
| --- | --- |

(30)

Om bij de ICAO sneller vooruitgang te kunnen maken, heeft de Unie driemaal tijdgebonden afwijkingen van het EU-ETS goedgekeurd teneinde de nalevingsverplichtingen te beperken tot de emissies van vluchten tussen luchtvaartterreinen binnen de EER, met gelijke behandeling op de routes van de vliegtuigexploitanten, waar zij ook zijn gevestigd. De recentste afwijking van het EU-ETS, die is vastgelegd in Verordening (EU) 2017/2392 van het Europees Parlement en de Raad (12), beperkte de nalevingsverplichtingen tot de emissies van vluchten binnen de EER tot en met 2023 en beoogde mogelijke wijzigingen van het toepassingsgebied van de regeling voor activiteiten van en naar luchtvaartterreinen buiten de EER met ingang van 1 januari 2024, na de in die verordening uiteengezette herziening. Om de uitvoering van Corsia, waarvan de pilootfase ondertussen opgestart is, en de toepassing van Corsia in de praktijk te beoordelen, moet de huidige afwijking van de EU-ETS-verplichtingen worden verlengd voor inleveringsverplichtingen tot en met 31 december 2026 voor vluchten van vliegtuigexploitanten op niet onder Corsia vallende routes naar en vanuit relevante derde landen, waarop anders uiterlijk op 31 maart 2027 en 30 september 2027 EU-ETS-rapportage- en inleververplichtingen van toepassing zouden zijn. Dat moet de laatste tijdgebonden afwijking van het EU-ETS zijn. Uiterlijk op 1 juli 2026 moet een evaluatie van Corsia plaatsvinden. Indien de Algemene Vergadering van de ICAO Corsia uiterlijk op 31 december 2025 niet heeft aangescherpt op een wijze die strookt met de verwezenlijking van haar wereldwijde ambitieuze langetermijnstreefdoel om de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs te halen, of indien de landen die zijn vermeld in een door de Commissie vast te stellen uitvoeringshandeling op basis van de recentste beschikbare gegevens minder dan 70 % van de emissies van de internationale luchtvaart vertegenwoordigen, moet de Commissie zo nodig voorstellen dat het EU-ETS vanaf 2027 van toepassing wordt op emissies van vertrekkende vluchten en dat vliegtuigexploitanten eventuele kosten van Corsia-compensatie op die routes kunnen aftrekken om dubbele heffingen te voorkomen. Indien een derde land vanaf 2027 Corsia niet toepast, moet het EU-ETS ook van toepassing zijn op de emissies van vluchten die naar dat derde land vertrekken.

| (31) | Informatie over het gebruik van eenheden voor de naleving van compensatievereisten in het kader van Corsia moet op niet minder transparante wijze openbaar worden gemaakt dan de wijze waarop informatie beschikbaar wordt gesteld over het gebruik van internationale kredieten uit hoofde van Richtlijn 2003/87/EG tot en met 2020 op grond van bijlage XIV bij Verordening (EU) nr. 389/2013 van de Commissie (13). |
| --- | --- |

(31)

Informatie over het gebruik van eenheden voor de naleving van compensatievereisten in het kader van Corsia moet op niet minder transparante wijze openbaar worden gemaakt dan de wijze waarop informatie beschikbaar wordt gesteld over het gebruik van internationale kredieten uit hoofde van Richtlijn 2003/87/EG tot en met 2020 op grond van bijlage XIV bij Verordening (EU) nr. 389/2013 van de Commissie (13).

| (32) | Op 7 oktober 2022 en in de context van de COVID-19-pandemie heeft de 41e Algemene Vergadering van de ICAO besloten het vorige referentieniveau van Corsia voor de periode van 2024 tot en met 2035 te wijzigen van het gemiddelde van de CO2-emissies van 2019 en 2020 in 85 % van de CO2-emissies van 2019. Het gemiddelde van alle in 2019 en 2020 gerapporteerde CO2-emissies bedroeg 435 859 594 ton. In 2019 bedroegen de CO2-emissies 608 076 604 ton en 85 % van dat cijfer is 516 865 113 ton. Het feitelijke referentieniveau dat de ICAO gebruikt om de groeifactor van de sector te berekenen, wordt echter bepaald door gebruikmaking van een subset van CO2-emissies waarbij alleen rekening wordt gehouden met emissies op routes waarvoor compensatievereisten gelden. Voor de subset van alle landencombinaties waarvoor in 2021 compensatievereisten golden, wordt het gemiddelde van de CO2-emissies van 2019 en 2020 niet door de ICAO gepubliceerd, maar wordt het geraamd op 245 miljoen ton. In 2019 bedroegen de CO2-emissies 341 380 188 ton en 85 % daarvan is 290 173 160 ton. Voor alle landencombinaties waarvoor in 2027 naar verwachting compensatievereisten zullen gelden, wordt het gemiddelde van de CO2-emissies van 2019 en 2020 geraamd op ongeveer 373 miljoen ton, terwijl 85 % van de overeenkomstige CO2-emissies in 2019 op ongeveer 439 miljoen ton wordt geraamd. |
| --- | --- |

(32)

Op 7 oktober 2022 en in de context van de COVID-19-pandemie heeft de 41e Algemene Vergadering van de ICAO besloten het vorige referentieniveau van Corsia voor de periode van 2024 tot en met 2035 te wijzigen van het gemiddelde van de CO2-emissies van 2019 en 2020 in 85 % van de CO2-emissies van 2019. Het gemiddelde van alle in 2019 en 2020 gerapporteerde CO2-emissies bedroeg 435 859 594 ton. In 2019 bedroegen de CO2-emissies 608 076 604 ton en 85 % van dat cijfer is 516 865 113 ton. Het feitelijke referentieniveau dat de ICAO gebruikt om de groeifactor van de sector te berekenen, wordt echter bepaald door gebruikmaking van een subset van CO2-emissies waarbij alleen rekening wordt gehouden met emissies op routes waarvoor compensatievereisten gelden. Voor de subset van alle landencombinaties waarvoor in 2021 compensatievereisten golden, wordt het gemiddelde van de CO2-emissies van 2019 en 2020 niet door de ICAO gepubliceerd, maar wordt het geraamd op 245 miljoen ton. In 2019 bedroegen de CO2-emissies 341 380 188 ton en 85 % daarvan is 290 173 160 ton. Voor alle landencombinaties waarvoor in 2027 naar verwachting compensatievereisten zullen gelden, wordt het gemiddelde van de CO2-emissies van 2019 en 2020 geraamd op ongeveer 373 miljoen ton, terwijl 85 % van de overeenkomstige CO2-emissies in 2019 op ongeveer 439 miljoen ton wordt geraamd.

| (33) | Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor het vaststellen van een lijst van landen die voor de toepassing van Richtlijn 2003/87/EG geacht worden Corsia toe te passen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om de lijst vast te stellen en bij te houden van andere landen dan EER-landen, Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk die voor de toepassing van het Unierecht worden geacht aan Corsia deel te nemen. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011. |
| --- | --- |

(33)

Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor het vaststellen van een lijst van landen die voor de toepassing van Richtlijn 2003/87/EG geacht worden Corsia toe te passen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om de lijst vast te stellen en bij te houden van andere landen dan EER-landen, Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk die voor de toepassing van het Unierecht worden geacht aan Corsia deel te nemen. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011.

| (34) | Bij de transitie van de luchtvaartsector naar duurzame luchtvaart dient rekening gehouden te worden met de sociale dimensie van de sector en het concurrentievermogen ervan, teneinde ervoor te zorgen dat die transitie sociaal rechtvaardig is en voorziet in opleiding, omscholing en bijscholing van werknemers. De Commissie moet bij het Europees Parlement en bij de Raad een verslag indienen over de toepassing van deze richtlijn en de sociale effecten ervan op de luchtvaartsector. |
| --- | --- |

(34)

Bij de transitie van de luchtvaartsector naar duurzame luchtvaart dient rekening gehouden te worden met de sociale dimensie van de sector en het concurrentievermogen ervan, teneinde ervoor te zorgen dat die transitie sociaal rechtvaardig is en voorziet in opleiding, omscholing en bijscholing van werknemers. De Commissie moet bij het Europees Parlement en bij de Raad een verslag indienen over de toepassing van deze richtlijn en de sociale effecten ervan op de luchtvaartsector.

| (35) | Vluchten van 1 000 kilometer of minder zijn goed voor 6 tot 9 % van de totale CO2-emissies van de luchtvaart. De Commissie moet een verslag indienen over maatregelen ter bevordering van een modal shift naar alternatieve, duurzamere vervoerswijzen, in afwachting van technologische doorbraken en de beschikbaarheid van emissievrije vliegtuigbrandstoffen en vliegtuigen. |
| --- | --- |

(35)

Vluchten van 1 000 kilometer of minder zijn goed voor 6 tot 9 % van de totale CO2-emissies van de luchtvaart. De Commissie moet een verslag indienen over maatregelen ter bevordering van een modal shift naar alternatieve, duurzamere vervoerswijzen, in afwachting van technologische doorbraken en de beschikbaarheid van emissievrije vliegtuigbrandstoffen en vliegtuigen.

| (36) | Hoewel het EU-ETS al sinds 2012 op vluchten van toepassing is, bevat het “Fit for 55”-pakket aanvullende maatregelen die in combinatie met het EU-ETS cumulatieve gevolgen voor de sector kunnen hebben. Om de luchtvaartverbindingen met eilandgebieden en kleine luchthavens te behouden, moet het mechanisme van deze richtlijn, dat is ontworpen om het resterende prijsverschil tussen fossiele brandstoffen en alternatieven daarvoor te overbruggen, daarvoor de negatieve gevolgen voor de luchtvaartconnectiviteit en het risico op koolstoflekkage beperken. Uiterlijk in 2026 moet de Commissie verslag uitbrengen over de mogelijke gevolgen voor de luchtvaartverbindingen. |
| --- | --- |

(36)

Hoewel het EU-ETS al sinds 2012 op vluchten van toepassing is, bevat het “Fit for 55”-pakket aanvullende maatregelen die in combinatie met het EU-ETS cumulatieve gevolgen voor de sector kunnen hebben. Om de luchtvaartverbindingen met eilandgebieden en kleine luchthavens te behouden, moet het mechanisme van deze richtlijn, dat is ontworpen om het resterende prijsverschil tussen fossiele brandstoffen en alternatieven daarvoor te overbruggen, daarvoor de negatieve gevolgen voor de luchtvaartconnectiviteit en het risico op koolstoflekkage beperken. Uiterlijk in 2026 moet de Commissie verslag uitbrengen over de mogelijke gevolgen voor de luchtvaartverbindingen.

| (37) | De emissiefactor van vliegtuigkerosine (JET A1 of JET A) in het kader van het EU-ETS moet worden afgestemd op de emissiefactor voor die brandstof zoals vastgesteld in de Corsia-SARP’s. De toewijzingsniveaus mogen niet worden gewijzigd naar aanleiding van de toename van de emissiefactor van vliegtuigkerosine, omdat de gratis toewijzing aan de luchtvaart ten gevolge van deze richtlijn geleidelijk wordt afgebouwd en vervangen wordt door veilingen om tot grotere emissiereducties te komen. |
| --- | --- |

(37)

De emissiefactor van vliegtuigkerosine (JET A1 of JET A) in het kader van het EU-ETS moet worden afgestemd op de emissiefactor voor die brandstof zoals vastgesteld in de Corsia-SARP’s. De toewijzingsniveaus mogen niet worden gewijzigd naar aanleiding van de toename van de emissiefactor van vliegtuigkerosine, omdat de gratis toewijzing aan de luchtvaart ten gevolge van deze richtlijn geleidelijk wordt afgebouwd en vervangen wordt door veilingen om tot grotere emissiereducties te komen.

| (38) | Hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong waarbij waterstof uit hernieuwbare bronnen wordt gebruikt en die voldoen aan artikel 25 van Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad (14), moeten voor de vliegtuigexploitanten die die brandstoffen gebruiken, als emissievrij worden aangemerkt totdat de gedetailleerde regels voor de passende boekhouding uit hoofde van deze richtlijn zijn vastgesteld. |
| --- | --- |

(38)

Hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong waarbij waterstof uit hernieuwbare bronnen wordt gebruikt en die voldoen aan artikel 25 van Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad (14), moeten voor de vliegtuigexploitanten die die brandstoffen gebruiken, als emissievrij worden aangemerkt totdat de gedetailleerde regels voor de passende boekhouding uit hoofde van deze richtlijn zijn vastgesteld.

| (39) | Teneinde gedetailleerde regels vast te stellen voor de jaarlijkse berekening van het kostenverschil tussen fossiele kerosine en in aanmerking komende brandstoffen overeenkomstig een verordening inzake het waarborgen van een gelijk speelveld voor duurzaam luchtvervoer, voor de toewijzing van emissierechten voor het gebruik van dergelijke in aanmerking komende brandstoffen en voor de berekening van de broeikasgasemissies die worden bespaard als gevolg van het gebruik van dergelijke in aanmerking komende brandstoffen, alsook teneinde regelingen vast te stellen voor het rekening houden met stimulansen die voortvloeien uit de koolstofprijs en uit geharmoniseerde minimumbelastingniveaus voor fossiele brandstoffen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen. Daarnaast moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen teneinde de gedetailleerde regelingen vast te stellen voor de veiling door de lidstaten van luchtvaartemissierechten, met inbegrip van de gedetailleerde regelingen voor de veiling die noodzakelijk zijn om een deel van de opbrengsten van een dergelijke veiling als eigen middelen over te dragen naar de algemene begroting van de Unie. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (15). Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen. |
| --- | --- |

(39)

Teneinde gedetailleerde regels vast te stellen voor de jaarlijkse berekening van het kostenverschil tussen fossiele kerosine en in aanmerking komende brandstoffen overeenkomstig een verordening inzake het waarborgen van een gelijk speelveld voor duurzaam luchtvervoer, voor de toewijzing van emissierechten voor het gebruik van dergelijke in aanmerking komende brandstoffen en voor de berekening van de broeikasgasemissies die worden bespaard als gevolg van het gebruik van dergelijke in aanmerking komende brandstoffen, alsook teneinde regelingen vast te stellen voor het rekening houden met stimulansen die voortvloeien uit de koolstofprijs en uit geharmoniseerde minimumbelastingniveaus voor fossiele brandstoffen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen. Daarnaast moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen teneinde de gedetailleerde regelingen vast te stellen voor de veiling door de lidstaten van luchtvaartemissierechten, met inbegrip van de gedetailleerde regelingen voor de veiling die noodzakelijk zijn om een deel van de opbrengsten van een dergelijke veiling als eigen middelen over te dragen naar de algemene begroting van de Unie. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (15). Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen.

| (40) | Er moet bijzondere aandacht worden besteed aan de bevordering van de toegankelijkheid van de ultraperifere gebieden van de Unie. Derhalve moet er tot en met 31 december 2030 worden voorzien in een tijdelijke afwijking van het EU-ETS voor emissies van vluchten tussen een luchtvaartterrein in een ultraperifeer gebied van een lidstaat en een luchtvaartterrein in diezelfde lidstaat buiten dat ultraperifere gebied, teneinde tegemoet te komen aan de belangrijkste behoeften van de inwoners op het vlak van werkgelegenheid, onderwijs en andere kansen. Om dezelfde redenen moet die afwijking gelden voor vluchten tussen luchtvaartterreinen die beide gelegen zijn in hetzelfde ultraperifere gebied of in verschillende ultraperifere gebieden van dezelfde lidstaat. |
| --- | --- |

(40)

Er moet bijzondere aandacht worden besteed aan de bevordering van de toegankelijkheid van de ultraperifere gebieden van de Unie. Derhalve moet er tot en met 31 december 2030 worden voorzien in een tijdelijke afwijking van het EU-ETS voor emissies van vluchten tussen een luchtvaartterrein in een ultraperifeer gebied van een lidstaat en een luchtvaartterrein in diezelfde lidstaat buiten dat ultraperifere gebied, teneinde tegemoet te komen aan de belangrijkste behoeften van de inwoners op het vlak van werkgelegenheid, onderwijs en andere kansen. Om dezelfde redenen moet die afwijking gelden voor vluchten tussen luchtvaartterreinen die beide gelegen zijn in hetzelfde ultraperifere gebied of in verschillende ultraperifere gebieden van dezelfde lidstaat.

| (41) | Besluit (EU) 2023/136 van het Europees Parlement en de Raad (16) moet van toepassing zijn op de kennisgeving aan de vliegtuigexploitanten die de lidstaten uiterlijk op 30 november 2023 uit hoofde van Richtlijn 2003/87/EG moeten doen, op voorwaarde dat de door de ICAO bekend te maken groeifactor van de sector voor de emissies van 2022 gelijk is aan nul. |
| --- | --- |

(41)

Besluit (EU) 2023/136 van het Europees Parlement en de Raad (16) moet van toepassing zijn op de kennisgeving aan de vliegtuigexploitanten die de lidstaten uiterlijk op 30 november 2023 uit hoofde van Richtlijn 2003/87/EG moeten doen, op voorwaarde dat de door de ICAO bekend te maken groeifactor van de sector voor de emissies van 2022 gelijk is aan nul.

| (42) | Een alomvattende benadering van innovatie is belangrijk om de doelstellingen van de Europese Green Deal te bereiken en om het concurrentievermogen van het Europese bedrijfsleven te waarborgen. Dat is met name belangrijk voor sectoren die moeilijk koolstofvrij te maken zijn, zoals de luchtvaart en de scheepvaart, en waarvoor operationele verbeteringen, alternatieve klimaatneutrale brandstoffen en technologische oplossingen moeten worden gecombineerd. De lidstaten moeten er dan ook voor zorgen dat de nationale omzettingsbepalingen innovaties niet belemmeren en technologisch neutraal zijn. De nodige onderzoeks- en innovatie-inspanningen worden op Unieniveau onder meer ondersteund via Horizon Europa — het kaderprogramma voor onderzoek en innovatie, dat aanzienlijke financiering en nieuwe instrumenten omvat voor de sectoren die onder het EU-ETS vallen. |
| --- | --- |

(42)

Een alomvattende benadering van innovatie is belangrijk om de doelstellingen van de Europese Green Deal te bereiken en om het concurrentievermogen van het Europese bedrijfsleven te waarborgen. Dat is met name belangrijk voor sectoren die moeilijk koolstofvrij te maken zijn, zoals de luchtvaart en de scheepvaart, en waarvoor operationele verbeteringen, alternatieve klimaatneutrale brandstoffen en technologische oplossingen moeten worden gecombineerd. De lidstaten moeten er dan ook voor zorgen dat de nationale omzettingsbepalingen innovaties niet belemmeren en technologisch neutraal zijn. De nodige onderzoeks- en innovatie-inspanningen worden op Unieniveau onder meer ondersteund via Horizon Europa — het kaderprogramma voor onderzoek en innovatie, dat aanzienlijke financiering en nieuwe instrumenten omvat voor de sectoren die onder het EU-ETS vallen.

| (43) | Het bij Richtlijn 2003/87/EG opgerichte Innovatiefonds dient onderzoek naar en de ontwikkeling en uitrol van koolstofarme oplossingen, waaronder emissievrije technologieën, te ondersteunen en de klimaat- en milieueffecten van de luchtvaartsector te verminderen. Het dient ook elektrificatie en maatregelen ter beperking van de algemene effecten van de luchtvaart te ondersteunen. |
| --- | --- |

(43)

Het bij Richtlijn 2003/87/EG opgerichte Innovatiefonds dient onderzoek naar en de ontwikkeling en uitrol van koolstofarme oplossingen, waaronder emissievrije technologieën, te ondersteunen en de klimaat- en milieueffecten van de luchtvaartsector te verminderen. Het dient ook elektrificatie en maatregelen ter beperking van de algemene effecten van de luchtvaart te ondersteunen.

| (44) | Daar de doelstellingen van deze richtlijn, namelijk de bijdrage van de luchtvaart aan de emissiereductiedoelstelling voor de gehele economie van de Unie te waarborgen en Corsia op passende wijze ten uitvoer te leggen in het Unierecht, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang of de gevolgen van het optreden beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om die doelstellingen te verwezenlijken. |
| --- | --- |

(44)

Daar de doelstellingen van deze richtlijn, namelijk de bijdrage van de luchtvaart aan de emissiereductiedoelstelling voor de gehele economie van de Unie te waarborgen en Corsia op passende wijze ten uitvoer te leggen in het Unierecht, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang of de gevolgen van het optreden beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om die doelstellingen te verwezenlijken.

| (45) | De lidstaten moeten deze richtlijn gelet op de noodzaak van dringende klimaatmaatregelen en de noodzaak voor alle sectoren om op een op een kosteneffectieve wijze aan emissiereductie bij te dragen, uiterlijk op 31 december 2023 omzetten. |
| --- | --- |

(45)

De lidstaten moeten deze richtlijn gelet op de noodzaak van dringende klimaatmaatregelen en de noodzaak voor alle sectoren om op een op een kosteneffectieve wijze aan emissiereductie bij te dragen, uiterlijk op 31 december 2023 omzetten.

| (46) | Vereenvoudigingen van de administratieve procedures en aanpassing van die procedures aan de beste praktijken zouden de administratieve lasten tot een minimum beperken. |
| --- | --- |

(46)

Vereenvoudigingen van de administratieve procedures en aanpassing van die procedures aan de beste praktijken zouden de administratieve lasten tot een minimum beperken.

| (47) | Richtlijn 2003/87/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd, |
| --- | --- |

(47)

Richtlijn 2003/87/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Wijzigingen van Richtlijn 2003/87/EG

Richtlijn 2003/87/EG wordt als volgt gewijzigd:

| 1) | aan artikel 3 wordt het volgende punt toegevoegd:






  “v) | “niet-CO2-effecten van de luchtvaart”: de effecten op het klimaat van het vrijkomen, bij de verbranding van brandstof, van stikstofoxiden (NOx), roetdeeltjes, geoxideerde zwavelsoorten en effecten van waterdamp, met inbegrip van contrails, uit een vliegtuig dat een in bijlage I opgenomen luchtvaartactiviteit uitvoert;”; |
| --- | --- | --- |

1)

aan artikel 3 wordt het volgende punt toegevoegd:

“v)

“niet-CO2-effecten van de luchtvaart”: de effecten op het klimaat van het vrijkomen, bij de verbranding van brandstof, van stikstofoxiden (NOx), roetdeeltjes, geoxideerde zwavelsoorten en effecten van waterdamp, met inbegrip van contrails, uit een vliegtuig dat een in bijlage I opgenomen luchtvaartactiviteit uitvoert;”;

2

x

| 2) | artikel 3 quater wordt als volgt gewijzigd:






  a) | lid 2 wordt geschrapt; |
| --- | --- | --- |

2)

artikel 3 quater wordt als volgt gewijzigd:

a)

lid 2 wordt geschrapt;

| b) | de volgende leden worden toegevoegd:

  “5.   De Commissie bepaalt de totale hoeveelheid emissierechten die met betrekking tot vliegtuigexploitanten voor het jaar 2024 moeten worden toegewezen op basis van de totale toewijzing van emissierechten met betrekking tot vliegtuigexploitanten die in 2023 in bijlage I opgenomen luchtvaartactiviteiten uitvoerden, verminderd met de lineaire verminderingsfactor zoals bedoeld in artikel 9, en maakt die hoeveelheid bekend alsook de omvang van de kosteloze toewijzingen die in 2024 zouden zijn gedaan uit hoofde van de regels voor kosteloze toewijzing die van kracht waren vóór de bij Richtlijn (EU) 2023/958 van het Europees Parlement en de Raad (*1) ingevoerde wijzigingen.


  6.   Voor de periode van 1 januari 2024 tot en met 31 december 2030 wordt maximaal 20 miljoen van de in lid 5 bedoelde totale hoeveelheid emissierechten op basis van transparantie, gelijke behandeling en niet-discriminatie gereserveerd voor commerciële vliegtuigexploitanten voor het gebruik van duurzame vliegtuigbrandstoffen en andere vliegtuigbrandstoffen die niet van fossiele brandstoffen zijn afgeleid, die in een verordening inzake het waarborgen van een gelijk speelveld voor duurzaam luchtvervoer geïdentificeerd zijn als meetellend voor het bereiken van het minimumaandeel aan duurzame vliegtuigbrandstoffen dat vliegtuigbrandstof die op luchthavens van de Unie door luchtvaartbrandstofleveranciers aan vliegtuigexploitanten ter beschikking wordt gesteld, uit hoofde van die verordening dient te bevatten, voor subsonische vluchten waarvoor overeenkomstig artikel 12, lid 3, van deze richtlijn emissierechten moeten worden ingeleverd. Wanneer in aanmerking komende vliegtuigbrandstof op een luchthaven niet fysiek aan een specifieke vlucht kan worden toegeschreven, zijn de uit hoofde van deze alinea gereserveerde emissierechten beschikbaar voor in aanmerking komende vliegtuigbrandstoffen die op die luchthaven worden getankt in verhouding tot de emissies van vluchten, van de vliegtuigexploitant vanaf die luchthaven, waarvoor overeenkomstig artikel 12, lid 3, van deze richtlijn emissierechten moeten worden ingeleverd.
  De uit hoofde van de eerste alinea van dit lid gereserveerde emissierechten worden door de lidstaten toegewezen om het prijsverschil tussen het gebruik van fossiele kerosine en het gebruik van de relevante in aanmerking komende vliegtuigbrandstoffen geheel of gedeeltelijk te dekken, rekening houdend met stimulansen van de koolstofprijs en van geharmoniseerde minimumbelastingniveaus voor fossiele brandstoffen. Bij de berekening van dat prijsverschil houdt de Commissie rekening met het door het Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart gepubliceerde technisch verslag uit hoofde van een verordening inzake het waarborgen van een gelijk speelveld voor duurzaam luchtvervoer. De lidstaten zorgen ervoor dat de financiering uit hoofde van dit lid zichtbaar is overeenkomstig de vereisten in artikel 30 quaterdecies, lid 1, punten a) en b), van deze richtlijn.
  De uit hoofde van dit lid toegewezen emissierechten hebben betrekking op:






  a) | 70 % van het resterende prijsverschil tussen het gebruik van fossiele kerosine en waterstof uit hernieuwbare energiebronnen, en geavanceerde biobrandstoffen zoals gedefinieerd in artikel 2, tweede alinea, punt 34), van Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad (*2) waarvoor de emissiefactor nul is uit hoofde van bijlage IV of uit hoofde van de op grond van artikel 14 van deze richtlijn vastgestelde uitvoeringshandeling; |
| --- | --- | --- |

b)

de volgende leden worden toegevoegd:

“5.   De Commissie bepaalt de totale hoeveelheid emissierechten die met betrekking tot vliegtuigexploitanten voor het jaar 2024 moeten worden toegewezen op basis van de totale toewijzing van emissierechten met betrekking tot vliegtuigexploitanten die in 2023 in bijlage I opgenomen luchtvaartactiviteiten uitvoerden, verminderd met de lineaire verminderingsfactor zoals bedoeld in artikel 9, en maakt die hoeveelheid bekend alsook de omvang van de kosteloze toewijzingen die in 2024 zouden zijn gedaan uit hoofde van de regels voor kosteloze toewijzing die van kracht waren vóór de bij Richtlijn (EU) 2023/958 van het Europees Parlement en de Raad (*1) ingevoerde wijzigingen.

6.   Voor de periode van 1 januari 2024 tot en met 31 december 2030 wordt maximaal 20 miljoen van de in lid 5 bedoelde totale hoeveelheid emissierechten op basis van transparantie, gelijke behandeling en niet-discriminatie gereserveerd voor commerciële vliegtuigexploitanten voor het gebruik van duurzame vliegtuigbrandstoffen en andere vliegtuigbrandstoffen die niet van fossiele brandstoffen zijn afgeleid, die in een verordening inzake het waarborgen van een gelijk speelveld voor duurzaam luchtvervoer geïdentificeerd zijn als meetellend voor het bereiken van het minimumaandeel aan duurzame vliegtuigbrandstoffen dat vliegtuigbrandstof die op luchthavens van de Unie door luchtvaartbrandstofleveranciers aan vliegtuigexploitanten ter beschikking wordt gesteld, uit hoofde van die verordening dient te bevatten, voor subsonische vluchten waarvoor overeenkomstig artikel 12, lid 3, van deze richtlijn emissierechten moeten worden ingeleverd. Wanneer in aanmerking komende vliegtuigbrandstof op een luchthaven niet fysiek aan een specifieke vlucht kan worden toegeschreven, zijn de uit hoofde van deze alinea gereserveerde emissierechten beschikbaar voor in aanmerking komende vliegtuigbrandstoffen die op die luchthaven worden getankt in verhouding tot de emissies van vluchten, van de vliegtuigexploitant vanaf die luchthaven, waarvoor overeenkomstig artikel 12, lid 3, van deze richtlijn emissierechten moeten worden ingeleverd.

De uit hoofde van de eerste alinea van dit lid gereserveerde emissierechten worden door de lidstaten toegewezen om het prijsverschil tussen het gebruik van fossiele kerosine en het gebruik van de relevante in aanmerking komende vliegtuigbrandstoffen geheel of gedeeltelijk te dekken, rekening houdend met stimulansen van de koolstofprijs en van geharmoniseerde minimumbelastingniveaus voor fossiele brandstoffen. Bij de berekening van dat prijsverschil houdt de Commissie rekening met het door het Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart gepubliceerde technisch verslag uit hoofde van een verordening inzake het waarborgen van een gelijk speelveld voor duurzaam luchtvervoer. De lidstaten zorgen ervoor dat de financiering uit hoofde van dit lid zichtbaar is overeenkomstig de vereisten in artikel 30 quaterdecies, lid 1, punten a) en b), van deze richtlijn.

De uit hoofde van dit lid toegewezen emissierechten hebben betrekking op:

a)

70 % van het resterende prijsverschil tussen het gebruik van fossiele kerosine en waterstof uit hernieuwbare energiebronnen, en geavanceerde biobrandstoffen zoals gedefinieerd in artikel 2, tweede alinea, punt 34), van Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad (*2) waarvoor de emissiefactor nul is uit hoofde van bijlage IV of uit hoofde van de op grond van artikel 14 van deze richtlijn vastgestelde uitvoeringshandeling;

| b) | 95 % van het resterende prijsverschil tussen het gebruik van fossiele kerosine en hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong die voldoen aan artikel 25 van Richtlijn (EU) 2018/2001, die worden gebruikt in de luchtvaart, waarvoor de emissiefactor nul is uit hoofde van bijlage IV of uit hoofde van de op grond van artikel 14 van deze richtlijn vastgestelde uitvoeringshandeling; |
| --- | --- |

b)

95 % van het resterende prijsverschil tussen het gebruik van fossiele kerosine en hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong die voldoen aan artikel 25 van Richtlijn (EU) 2018/2001, die worden gebruikt in de luchtvaart, waarvoor de emissiefactor nul is uit hoofde van bijlage IV of uit hoofde van de op grond van artikel 14 van deze richtlijn vastgestelde uitvoeringshandeling;

| c) | 100 % van het resterende prijsverschil tussen het gebruik van fossiele kerosine en in aanmerking komende vliegtuigbrandstoffen die niet zijn afgeleid van onder de eerste alinea van dit lid vallende fossiele brandstoffen, op luchthavens op eilanden met een oppervlakte van minder dan 10 000 km2 en zonder weg- of spoorverbinding met het vasteland, op luchthavens die onvoldoende groot zijn om als luchthavens in de Unie overeenkomstig een verordening inzake het waarborgen van een gelijk speelveld voor duurzaam luchtvervoer te worden gedefinieerd, en op luchthavens in een ultraperifeer gebied; |
| --- | --- |

c)

100 % van het resterende prijsverschil tussen het gebruik van fossiele kerosine en in aanmerking komende vliegtuigbrandstoffen die niet zijn afgeleid van onder de eerste alinea van dit lid vallende fossiele brandstoffen, op luchthavens op eilanden met een oppervlakte van minder dan 10 000 km2 en zonder weg- of spoorverbinding met het vasteland, op luchthavens die onvoldoende groot zijn om als luchthavens in de Unie overeenkomstig een verordening inzake het waarborgen van een gelijk speelveld voor duurzaam luchtvervoer te worden gedefinieerd, en op luchthavens in een ultraperifeer gebied;

| d) | in andere dan de in de punten a), b) en c) bedoelde gevallen, 50 % van het resterende prijsverschil tussen het gebruik van fossiele kerosine en in aanmerking komende vliegtuigbrandstoffen die niet zijn afgeleid van onder de eerste alinea van dit lid vallende fossiele brandstoffen. |
| --- | --- |

d)

in andere dan de in de punten a), b) en c) bedoelde gevallen, 50 % van het resterende prijsverschil tussen het gebruik van fossiele kerosine en in aanmerking komende vliegtuigbrandstoffen die niet zijn afgeleid van onder de eerste alinea van dit lid vallende fossiele brandstoffen.

Bij de toewijzing van emissierechten uit hoofde van dit lid kan rekening worden gehouden met eventuele steun uit andere regelingen op nationaal niveau.

Op jaarbasis kunnen commerciële vliegtuigexploitanten verzoeken om een toewijzing van emissierechten op basis van de hoeveelheid van elke in dit lid bedoelde in aanmerking komende vliegtuigbrandstof die wordt gebruikt bij vluchten waarvoor overeenkomstig artikel 12, lid 3, tussen 1 januari 2024 en 31 december 2030 emissierechten moeten worden ingeleverd, met uitzondering van vluchten waarvoor op grond van artikel 28 bis, lid 1, wordt geacht aan dat vereiste te zijn voldaan. Indien, voor een bepaald jaar, de vraag naar emissierechten voor het gebruik van dergelijke brandstoffen groter is dan de hoeveelheid beschikbare emissierechten, wordt de hoeveelheid emissierechten op uniforme wijze verlaagd voor alle bij de toewijzing voor dat jaar betrokken vliegtuigexploitanten.

De Commissie maakt jaarlijks in het Publicatieblad van de Europese Unie nadere gegevens bekend over het gemiddelde kostenverschil tussen fossiele kerosine, rekening houdend met de stimulansen van de koolstofprijs en de geharmoniseerde minimumbelastingniveaus voor fossiele brandstoffen, en de relevante in aanmerking komende vliegtuigbrandstoffen in het voorgaande jaar.

De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 23 gedelegeerde handelingen vast te stellen om deze richtlijn aan te vullen door de gedetailleerde regels vast te stellen voor de jaarlijkse berekening van het in de zesde alinea van dit lid bedoelde kostenverschil, voor de toewijzing van emissierechten voor het gebruik van de in de eerste alinea van dit lid genoemde brandstoffen, en voor de berekening van de broeikasgasemissies die worden bespaard als gevolg van het uit hoofde van de uitvoeringshandeling die is vastgesteld op grond van artikel 14, lid 1, gerapporteerde gebruik van brandstoffen, en door de regelingen vast te stellen voor het rekening houden met stimulansen van de koolstofprijs en van geharmoniseerde minimumbelastingniveaus voor fossiele brandstoffen.

Uiterlijk op 1 januari 2028 verricht de Commissie een evaluatie van de toepassing van dit lid en legt zij de resultaten van die evaluatie tijdig voor in een verslag aan het Europees Parlement en de Raad. Het verslag kan zo nodig vergezeld gaan van een wetgevingsvoorstel om tot en met 31 december 2034 een begrensde en in de tijd beperkte hoeveelheid emissierechten toe te wijzen om het gebruik van de in de eerste alinea van dit lid genoemde brandstoffen verder te stimuleren, met name het gebruik van in de luchtvaart gebruikte hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong die voldoen aan artikel 25 van Richtlijn (EU) 2018/2001, waarvoor de emissiefactor nul is uit hoofde van bijlage IV of uit hoofde van de op grond van artikel 14 van deze richtlijn vastgestelde uitvoeringshandeling.

Vanaf 1 januari 2028 evalueert de Commissie de toepassing van dit lid in het jaarverslag dat zij op grond van artikel 10, lid 5, moet indienen.

7.   Voor vluchten die vanaf een luchtvaartterrein in de EER vertrekken en op een luchtvaartterrein in de EER, in Zwitserland of in het Verenigd Koninkrijk aankomen en die in 2023 niet onder het EU-ETS vielen, wordt de totale hoeveelheid aan vliegtuigexploitanten toe te wijzen emissierechten verhoogd met de toewijzingsniveaus, met inbegrip van kosteloze toewijzing en veiling, die bereikt zouden zijn indien zij dat jaar onder het EU-ETS zouden zijn gevallen, verminderd met de lineaire verminderingsfactor als bedoeld in artikel 9.

8.   In afwijking van artikel 12, lid 3, artikel 14, lid 3, en artikel 16 beschouwen de lidstaten de in die bepalingen uiteengezette voorschriften als voldaan en ondernemen zij geen actie tegen vliegtuigexploitanten wat betreft emissies tot en met 31 december 2030 van vluchten tussen een luchtvaartterrein in een ultraperifeer gebied van een lidstaat en een luchtvaartterrein in diezelfde lidstaat, met inbegrip van een ander luchtvaartterrein in hetzelfde ultraperifeer gebied of in een ander ultraperifeer gebied van dezelfde lidstaat.

(*1)  Richtlijn (EU) 2023/958 van het Europees Parlement en de Raad van 10 mei 2023 tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG wat betreft de bijdrage van de luchtvaart aan de emissiereductiedoelstelling van de Unie voor de hele economie en de passende toepassing van een wereldwijde marktgebaseerde maatregel (PB L 130 van 16.5.2023, blz. 115)."

*1

(*2)  Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen (PB L 328 van 21.12.2018, blz. 82).”;"

*2

| 3) | artikel 3 quinquies wordt als volgt gewijzigd:






  a) | lid 1 wordt vervangen door:

  “1.   In de jaren 2024 en 2025 wordt 15 % van de in artikel 3 quater, leden 5 en 7, bedoelde emissierechten, alsook respectievelijk 25 % in 2024 en 50 % in 2025 van de resterende 85 % van die emissierechten, die kosteloos zouden zijn toegewezen, geveild, met uitzondering van de in artikel 3 quater, lid 6, en artikel 10 bis, lid 8, vierde alinea, bedoelde hoeveelheden emissierechten. De rest van de emissierechten voor die jaren wordt kosteloos toegewezen.
  Vanaf 1 januari 2026 wordt de volledige hoeveelheid emissierechten die in een bepaald jaar kosteloos zouden zijn toegewezen, geveild, met uitzondering van de in artikel 3 quater, lid 6, en artikel 10 bis, lid 8, vierde alinea, bedoelde hoeveelheid emissierechten.”
  ; |
| --- | --- | --- |

3)

artikel 3 quinquies wordt als volgt gewijzigd:

a)

lid 1 wordt vervangen door:

“1.   In de jaren 2024 en 2025 wordt 15 % van de in artikel 3 quater, leden 5 en 7, bedoelde emissierechten, alsook respectievelijk 25 % in 2024 en 50 % in 2025 van de resterende 85 % van die emissierechten, die kosteloos zouden zijn toegewezen, geveild, met uitzondering van de in artikel 3 quater, lid 6, en artikel 10 bis, lid 8, vierde alinea, bedoelde hoeveelheden emissierechten. De rest van de emissierechten voor die jaren wordt kosteloos toegewezen.

Vanaf 1 januari 2026 wordt de volledige hoeveelheid emissierechten die in een bepaald jaar kosteloos zouden zijn toegewezen, geveild, met uitzondering van de in artikel 3 quater, lid 6, en artikel 10 bis, lid 8, vierde alinea, bedoelde hoeveelheid emissierechten.”

| b) | het volgende lid wordt ingevoegd:

  “1 bis.   Emissierechten die kosteloos worden toegewezen, worden aan vliegtuigexploitanten toegewezen in verhouding tot hun aandeel geverifieerde emissies van luchtvaartactiviteiten zoals gemeld met betrekking tot 2023. In die berekening wordt ook rekening gehouden met geverifieerde emissies van luchtvaartactiviteiten die worden gemeld voor vluchten die pas vanaf 1 januari 2024 onder het EU-ETS vallen. Uiterlijk op 30 juni van het betrokken jaar verlenen de bevoegde autoriteiten de emissierechten die voor dat jaar kosteloos worden toegewezen.”
  ; |
| --- | --- |

b)

het volgende lid wordt ingevoegd:

“1 bis.   Emissierechten die kosteloos worden toegewezen, worden aan vliegtuigexploitanten toegewezen in verhouding tot hun aandeel geverifieerde emissies van luchtvaartactiviteiten zoals gemeld met betrekking tot 2023. In die berekening wordt ook rekening gehouden met geverifieerde emissies van luchtvaartactiviteiten die worden gemeld voor vluchten die pas vanaf 1 januari 2024 onder het EU-ETS vallen. Uiterlijk op 30 juni van het betrokken jaar verlenen de bevoegde autoriteiten de emissierechten die voor dat jaar kosteloos worden toegewezen.”

| c) | lid 2 wordt geschrapt; |
| --- | --- |

c)

lid 2 wordt geschrapt;

| d) | de leden 3 en 4 worden vervangen door:

  “3.   De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 23 gedelegeerde handelingen vast te stellen ter aanvulling van deze richtlijn wat betreft de gedetailleerde regelingen voor de veiling door de lidstaten van luchtvaartemissierechten in overeenstemming met de leden 1 en 1 bis van dit artikel, met inbegrip van de gedetailleerde regelingen voor de veiling die noodzakelijk zijn om een deel van de opbrengsten van een dergelijke veiling overeenkomstig artikel 311, derde alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) als eigen middelen over te dragen naar de algemene begroting van de Unie. De hoeveelheid door een lidstaat te veilen rechten in elke periode is evenredig met het aandeel van die lidstaat in het totaal van aan de luchtvaart toegewezen emissies voor alle lidstaten, voor het referentiejaar als gerapporteerd op grond van artikel 14, lid 3, en geverifieerd op grond van artikel 15. Voor elke in artikel 13 bedoelde periode is het referentiejaar het kalenderjaar dat 24 maanden voor het begin van de periode waarop de veiling betrekking heeft, afloopt. In de gedelegeerde handelingen wordt de eerbiediging van de in artikel 10, lid 4, eerste alinea, uiteengezette beginselen gewaarborgd.


  4.   De lidstaten bepalen hoe de opbrengsten van de veiling van onder dit hoofdstuk vallende emissierechten worden gebruikt, met uitzondering van de opbrengsten die overeenkomstig artikel 311, derde alinea, VWEU als eigen middelen worden aangemerkt en in de algemene begroting van de Unie worden opgenomen. De lidstaten gebruiken de opbrengsten van de veiling van emissierechten, of het equivalent in financiële waarde van die opbrengsten, overeenkomstig artikel 10, lid 3, van deze richtlijn.”
  ; |
| --- | --- |

d)

de leden 3 en 4 worden vervangen door:

“3.   De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 23 gedelegeerde handelingen vast te stellen ter aanvulling van deze richtlijn wat betreft de gedetailleerde regelingen voor de veiling door de lidstaten van luchtvaartemissierechten in overeenstemming met de leden 1 en 1 bis van dit artikel, met inbegrip van de gedetailleerde regelingen voor de veiling die noodzakelijk zijn om een deel van de opbrengsten van een dergelijke veiling overeenkomstig artikel 311, derde alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) als eigen middelen over te dragen naar de algemene begroting van de Unie. De hoeveelheid door een lidstaat te veilen rechten in elke periode is evenredig met het aandeel van die lidstaat in het totaal van aan de luchtvaart toegewezen emissies voor alle lidstaten, voor het referentiejaar als gerapporteerd op grond van artikel 14, lid 3, en geverifieerd op grond van artikel 15. Voor elke in artikel 13 bedoelde periode is het referentiejaar het kalenderjaar dat 24 maanden voor het begin van de periode waarop de veiling betrekking heeft, afloopt. In de gedelegeerde handelingen wordt de eerbiediging van de in artikel 10, lid 4, eerste alinea, uiteengezette beginselen gewaarborgd.

4.   De lidstaten bepalen hoe de opbrengsten van de veiling van onder dit hoofdstuk vallende emissierechten worden gebruikt, met uitzondering van de opbrengsten die overeenkomstig artikel 311, derde alinea, VWEU als eigen middelen worden aangemerkt en in de algemene begroting van de Unie worden opgenomen. De lidstaten gebruiken de opbrengsten van de veiling van emissierechten, of het equivalent in financiële waarde van die opbrengsten, overeenkomstig artikel 10, lid 3, van deze richtlijn.”

| 4) | de artikelen 3 sexies en 3 septies worden geschrapt; |
| --- | --- |

4)

de artikelen 3 sexies en 3 septies worden geschrapt;

| 5) | artikel 11 bis wordt als volgt gewijzigd:






  a) | de leden 1, 2 en 3 worden vervangen door:

  “1.   Met inachtneming van de leden 2 en 3 van dit artikel kunnen vliegtuigexploitanten die over een door een lidstaat afgegeven bewijs luchtvaartexploitant beschikken of die in een lidstaat, met inbegrip van de ultraperifere gebieden, onderhorigheden en gebiedsdelen van die lidstaat, zijn geregistreerd, de volgende eenheden gebruiken om te voldoen aan hun verplichtingen om eenheden te annuleren met betrekking tot de op grond van artikel 12, lid 6, gemelde hoeveelheid zoals vastgesteld in artikel 12, lid 9:






  a) | kredieten die zijn goedgekeurd door partijen die deelnemen aan het mechanisme dat bij artikel 6, lid 4, van de Overeenkomst van Parijs is ingesteld; |
| --- | --- | --- | --- |

5)

artikel 11 bis wordt als volgt gewijzigd:

a)

de leden 1, 2 en 3 worden vervangen door:

“1.   Met inachtneming van de leden 2 en 3 van dit artikel kunnen vliegtuigexploitanten die over een door een lidstaat afgegeven bewijs luchtvaartexploitant beschikken of die in een lidstaat, met inbegrip van de ultraperifere gebieden, onderhorigheden en gebiedsdelen van die lidstaat, zijn geregistreerd, de volgende eenheden gebruiken om te voldoen aan hun verplichtingen om eenheden te annuleren met betrekking tot de op grond van artikel 12, lid 6, gemelde hoeveelheid zoals vastgesteld in artikel 12, lid 9:

a)

kredieten die zijn goedgekeurd door partijen die deelnemen aan het mechanisme dat bij artikel 6, lid 4, van de Overeenkomst van Parijs is ingesteld;

| b) | kredieten die zijn goedgekeurd door de partijen die deelnemen aan kredietverleningsprogramma’s die door de ICAO-Raad worden aanvaard en die in de op grond van lid 8 vastgestelde uitvoeringshandeling worden vermeld; |
| --- | --- |

b)

kredieten die zijn goedgekeurd door de partijen die deelnemen aan kredietverleningsprogramma’s die door de ICAO-Raad worden aanvaard en die in de op grond van lid 8 vastgestelde uitvoeringshandeling worden vermeld;

| c) | kredieten die zijn goedgekeurd door partijen bij overeenkomsten op grond van lid 5; |
| --- | --- |

c)

kredieten die zijn goedgekeurd door partijen bij overeenkomsten op grond van lid 5;

| d) | kredieten die worden verleend voor projecten op Unieniveau op grond van artikel 24 bis. |
| --- | --- |

d)

kredieten die worden verleend voor projecten op Unieniveau op grond van artikel 24 bis.

2.   De in lid 1, punten a) en b), bedoelde eenheden mogen worden gebruikt als aan de volgende voorwaarden is voldaan:

| a) | zij zijn afkomstig van een land dat op het moment dat de eenheden worden gebruikt, partij is bij de Overeenkomst van Parijs; |
| --- | --- |

a)

zij zijn afkomstig van een land dat op het moment dat de eenheden worden gebruikt, partij is bij de Overeenkomst van Parijs;

| b) | zij zijn afkomstig van een land dat deelneemt aan de regeling voor koolstofcompensatie en -reductie voor de internationale luchtvaart (Corsia) van de ICAO, zoals vastgesteld in de op grond van artikel 25 bis, lid 3, vastgestelde uitvoeringshandeling. Die voorwaarde geldt niet voor emissies van vóór 2027, noch voor de minst ontwikkelde landen en kleine eilandstaten in ontwikkeling, zoals gedefinieerd door de Verenigde Naties, met uitzondering van de landen waarvan het bbp per hoofd van de bevolking gelijk is aan of groter is dan het gemiddelde van de Unie. |
| --- | --- |

b)

zij zijn afkomstig van een land dat deelneemt aan de regeling voor koolstofcompensatie en -reductie voor de internationale luchtvaart (Corsia) van de ICAO, zoals vastgesteld in de op grond van artikel 25 bis, lid 3, vastgestelde uitvoeringshandeling. Die voorwaarde geldt niet voor emissies van vóór 2027, noch voor de minst ontwikkelde landen en kleine eilandstaten in ontwikkeling, zoals gedefinieerd door de Verenigde Naties, met uitzondering van de landen waarvan het bbp per hoofd van de bevolking gelijk is aan of groter is dan het gemiddelde van de Unie.

3.   De in lid 1, punten a), b) en c), bedoelde eenheden mogen worden gebruikt indien er regelingen zijn getroffen voor de goedkeuring door de deelnemende partijen, de verslaglegging inzake antropogene emissies per bron en verwijderingen per put die onder de nationaal bepaalde bijdragen van de deelnemende partijen vallen, tijdig wordt aangepast, en dubbeltelling en een nettotoename van de wereldwijde emissies worden vermeden.

De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast die nadere voorschriften bevatten voor de in de eerste alinea van dit lid bedoelde regelingen, die voorschriften inzake verslaglegging en registratie kunnen omvatten, en waarin lijsten zijn opgenomen van de landen of programma’s die die regelingen toepassen. In die regelingen wordt rekening gehouden met de flexibiliteit die minst ontwikkelde landen en kleine eilandstaten in ontwikkeling genieten in overeenstemming met lid 2 van dit artikel. Die uitvoeringshandelingen worden overeenkomstig de in artikel 22 bis, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.”

| b) | lid 4 wordt geschrapt; |
| --- | --- |

b)

lid 4 wordt geschrapt;

| c) | het volgende lid wordt toegevoegd:

  “8.   De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast die een lijst bevatten van de eenheden die door de ICAO-Raad worden aanvaard en die voldoen aan de in de leden 2 en 3 van dit artikel uiteengezette voorwaarden. De Commissie stelt ook uitvoeringshandelingen vast om die lijst waar nodig bij te werken. Die uitvoeringshandelingen worden overeenkomstig de in artikel 22 bis, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.”
  ; |
| --- | --- |

c)

het volgende lid wordt toegevoegd:

“8.   De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast die een lijst bevatten van de eenheden die door de ICAO-Raad worden aanvaard en die voldoen aan de in de leden 2 en 3 van dit artikel uiteengezette voorwaarden. De Commissie stelt ook uitvoeringshandelingen vast om die lijst waar nodig bij te werken. Die uitvoeringshandelingen worden overeenkomstig de in artikel 22 bis, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.”

| 6) | artikel 12 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | lid 6 wordt vervangen door:

  “6.   Overeenkomstig de methode die is uiteengezet in de in lid 8 van dit artikel bedoelde uitvoeringshandeling, berekenen de lidstaten elk jaar de compensatievereisten voor het voorgaande kalenderjaar in verband met vluchten naar, van en tussen landen die zijn opgenomen in de op grond van artikel 25 bis, lid 3, vastgestelde uitvoeringshandeling en in verband met vluchten tussen Zwitserland of het Verenigd Koninkrijk en landen die zijn opgenomen in de op grond van artikel 25 bis, lid 3, vastgestelde uitvoeringshandeling en stellen zij uiterlijk op 30 november van elk jaar de vliegtuigexploitanten daarvan in kennis.
  Overeenkomstig de methode die is uiteengezet in de in lid 8 van dit artikel bedoelde uitvoeringshandeling, berekenen de lidstaten ook de totale definitieve compensatievereisten voor een bepaalde Corsia-nalevingsperiode en stellen zij uiterlijk op 30 november van het jaar volgend op het laatste jaar van de desbetreffende Corsia-nalevingsperiode vliegtuigexploitanten die voldoen aan de in de derde alinea van dit lid uiteengezette voorwaarden in kennis van die vereisten.
  De lidstaten stellen vliegtuigexploitanten die voldoen aan elk van de volgende voorwaarden, in kennis van het compensatieniveau:






  a) | de vliegtuigexploitanten zijn in het bezit van een bewijs luchtvaartexploitant dat door een lidstaat is afgegeven of zijn geregistreerd in een lidstaat, met inbegrip van de ultraperifere gebieden, de onderhorigheden en de gebiedsdelen van die lidstaat, en |
| --- | --- | --- | --- |

6)

artikel 12 wordt als volgt gewijzigd:

a)

lid 6 wordt vervangen door:

“6.   Overeenkomstig de methode die is uiteengezet in de in lid 8 van dit artikel bedoelde uitvoeringshandeling, berekenen de lidstaten elk jaar de compensatievereisten voor het voorgaande kalenderjaar in verband met vluchten naar, van en tussen landen die zijn opgenomen in de op grond van artikel 25 bis, lid 3, vastgestelde uitvoeringshandeling en in verband met vluchten tussen Zwitserland of het Verenigd Koninkrijk en landen die zijn opgenomen in de op grond van artikel 25 bis, lid 3, vastgestelde uitvoeringshandeling en stellen zij uiterlijk op 30 november van elk jaar de vliegtuigexploitanten daarvan in kennis.

Overeenkomstig de methode die is uiteengezet in de in lid 8 van dit artikel bedoelde uitvoeringshandeling, berekenen de lidstaten ook de totale definitieve compensatievereisten voor een bepaalde Corsia-nalevingsperiode en stellen zij uiterlijk op 30 november van het jaar volgend op het laatste jaar van de desbetreffende Corsia-nalevingsperiode vliegtuigexploitanten die voldoen aan de in de derde alinea van dit lid uiteengezette voorwaarden in kennis van die vereisten.

De lidstaten stellen vliegtuigexploitanten die voldoen aan elk van de volgende voorwaarden, in kennis van het compensatieniveau:

a)

de vliegtuigexploitanten zijn in het bezit van een bewijs luchtvaartexploitant dat door een lidstaat is afgegeven of zijn geregistreerd in een lidstaat, met inbegrip van de ultraperifere gebieden, de onderhorigheden en de gebiedsdelen van die lidstaat, en

| b) | zij produceren jaarlijks meer dan 10 000 ton CO2-emissies door het gebruik van luchtvaartuigen met een gecertificeerde maximale startmassa van meer dan 5 700 kg voor onder bijlage I vallende vluchten, anders dan vluchten die in dezelfde lidstaat, met inbegrip van de ultraperifere gebieden van die lidstaat, vertrekken en aankomen, vanaf 1 januari 2021. |
| --- | --- |

b)

zij produceren jaarlijks meer dan 10 000 ton CO2-emissies door het gebruik van luchtvaartuigen met een gecertificeerde maximale startmassa van meer dan 5 700 kg voor onder bijlage I vallende vluchten, anders dan vluchten die in dezelfde lidstaat, met inbegrip van de ultraperifere gebieden van die lidstaat, vertrekken en aankomen, vanaf 1 januari 2021.

Voor de toepassing van de eerste alinea, punt b), wordt geen rekening gehouden met CO2-emissies van de volgende soorten vluchten:

| i) | staatsvluchten; |
| --- | --- |

i)

staatsvluchten;

| ii) | humanitaire vluchten; |
| --- | --- |

ii)

humanitaire vluchten;

| iii) | medische vluchten; |
| --- | --- |

iii)

medische vluchten;

| iv) | militaire vluchten; |
| --- | --- |

iv)

militaire vluchten;

| v) | brandbestrijdingsvluchten; |
| --- | --- |

v)

brandbestrijdingsvluchten;

| vi) | vluchten voorafgaand aan of volgend op een humanitaire, medische of brandbestrijdingsvlucht, op voorwaarde dat dergelijke vluchten met hetzelfde luchtvaartuig werden uitgevoerd en nodig waren om de desbetreffende humanitaire, medische of brandbestrijdingsactiviteiten uit te voeren of het luchtvaartuig na die activiteiten voor zijn volgende activiteit te verplaatsen.” |
| --- | --- |

vi)

vluchten voorafgaand aan of volgend op een humanitaire, medische of brandbestrijdingsvlucht, op voorwaarde dat dergelijke vluchten met hetzelfde luchtvaartuig werden uitgevoerd en nodig waren om de desbetreffende humanitaire, medische of brandbestrijdingsactiviteiten uit te voeren of het luchtvaartuig na die activiteiten voor zijn volgende activiteit te verplaatsen.”

| b) | de volgende leden worden toegevoegd:

  “8.   De in lid 6 van dit artikel bedoelde compensatievereisten ten behoeve van Corsia worden volgens een door de Commissie vast te stellen methode berekend met betrekking tot vluchten naar, van en tussen landen die zijn opgenomen in de op grond van artikel 25 bis, lid 3, vastgestelde uitvoeringshandeling en vluchten tussen Zwitserland of het Verenigd Koninkrijk en landen die zijn opgenomen in de op grond van artikel 25 bis, lid 3, vastgestelde uitvoeringshandeling.
  De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast tot nadere bepaling van de methode voor de berekening van de in de eerste alinea van dit lid bedoelde compensatievereisten voor vliegtuigexploitanten.
  In die uitvoeringshandelingen wordt met name nader ingegaan op de toepassing van de vereisten die voortvloeien uit de desbetreffende bepalingen van deze richtlijn, met name de artikelen 3 quater, 11 bis, 12 en 25 bis, en, voor zover mogelijk in het licht van de desbetreffende bepalingen van deze richtlijn, uit de internationale normen en aanbevolen praktijken inzake milieubescherming voor Corsia (Corsia-SARP’s).
  Die uitvoeringshandelingen worden overeenkomstig de in artikel 22 bis, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. De eerste dergelijke uitvoeringshandeling wordt uiterlijk op 30 juni 2024 vastgesteld.


  9.   Vliegtuigexploitanten die over een door een lidstaat afgegeven bewijs luchtvaartexploitant beschikken of die in een lidstaat, met inbegrip van de ultraperifere gebieden, onderhorigheden en gebiedsdelen van die lidstaat, zijn geregistreerd, annuleren de in artikel 11 bis bedoelde eenheden alleen voor de hoeveelheid die overeenkomstig lid 6 door die lidstaat is gemeld voor de desbetreffende Corsia-nalevingsperiode. De annulering gebeurt uiterlijk op 31 januari 2025 voor emissies in de periode 2021-2023 en uiterlijk op 31 januari 2028 voor emissies in de periode 2024-2026.”
  ; |
| --- | --- |

b)

de volgende leden worden toegevoegd:

“8.   De in lid 6 van dit artikel bedoelde compensatievereisten ten behoeve van Corsia worden volgens een door de Commissie vast te stellen methode berekend met betrekking tot vluchten naar, van en tussen landen die zijn opgenomen in de op grond van artikel 25 bis, lid 3, vastgestelde uitvoeringshandeling en vluchten tussen Zwitserland of het Verenigd Koninkrijk en landen die zijn opgenomen in de op grond van artikel 25 bis, lid 3, vastgestelde uitvoeringshandeling.

De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast tot nadere bepaling van de methode voor de berekening van de in de eerste alinea van dit lid bedoelde compensatievereisten voor vliegtuigexploitanten.

In die uitvoeringshandelingen wordt met name nader ingegaan op de toepassing van de vereisten die voortvloeien uit de desbetreffende bepalingen van deze richtlijn, met name de artikelen 3 quater, 11 bis, 12 en 25 bis, en, voor zover mogelijk in het licht van de desbetreffende bepalingen van deze richtlijn, uit de internationale normen en aanbevolen praktijken inzake milieubescherming voor Corsia (Corsia-SARP’s).

Die uitvoeringshandelingen worden overeenkomstig de in artikel 22 bis, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. De eerste dergelijke uitvoeringshandeling wordt uiterlijk op 30 juni 2024 vastgesteld.

9.   Vliegtuigexploitanten die over een door een lidstaat afgegeven bewijs luchtvaartexploitant beschikken of die in een lidstaat, met inbegrip van de ultraperifere gebieden, onderhorigheden en gebiedsdelen van die lidstaat, zijn geregistreerd, annuleren de in artikel 11 bis bedoelde eenheden alleen voor de hoeveelheid die overeenkomstig lid 6 door die lidstaat is gemeld voor de desbetreffende Corsia-nalevingsperiode. De annulering gebeurt uiterlijk op 31 januari 2025 voor emissies in de periode 2021-2023 en uiterlijk op 31 januari 2028 voor emissies in de periode 2024-2026.”

| 7) | aan artikel 14 worden de volgende leden toegevoegd:

  “5.   Vliegtuigexploitanten brengen eenmaal per jaar verslag uit over de niet-CO2-effecten van de luchtvaart die zich vanaf 1 januari 2025 voordoen. Daartoe stelt de Commissie uiterlijk op 31 augustus 2024 op grond van lid 1 een uitvoeringshandeling vast om niet-CO2-effecten van de luchtvaart op te nemen in een monitorings-, rapportage- en verificatiekader. Dat monitorings-, rapportage en verificatiekader bevat ten minste de beschikbare driedimensionale vliegtuigtrajectgegevens en de omgevingsvochtigheid en -temperatuur om een CO2-equivalent per vlucht te kunnen produceren. De Commissie zorgt, afhankelijk van de beschikbare middelen, voor de beschikbaarheid van instrumenten om monitoring, rapportage en verificatie te vergemakkelijken en zo veel mogelijk te automatiseren, teneinde de administratieve lasten tot een minimum te beperken.
  Vanaf 1 januari 2025 zorgen de lidstaten ervoor dat elke vliegtuigexploitant de niet-CO2-effecten van elk luchtvaartuig dat hij in de loop van elk kalenderjaar exploiteert, monitort en na het einde van elk jaar aan de bevoegde autoriteit rapporteert overeenkomstig de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandelingen.
  Vanaf 2026 dient de Commissie jaarlijks, als onderdeel van het in artikel 10, lid 5, bedoelde verslag, een verslag in over de resultaten van de toepassing van het in de eerste alinea van dit lid bedoelde monitorings-, rapportage en verificatiekader.
  Uiterlijk op 31 december 2027 dient de Commissie op basis van de resultaten van de toepassing van het monitorings-, rapportage en verificatiekader voor niet-CO2-effecten van de luchtvaart een verslag en zo nodig — nadat zij eerst een effectbeoordeling heeft uitgevoerd — een wetgevingsvoorstel in, om niet-CO2-effecten van de luchtvaart te beperken door het toepassingsgebied van het EU-ETS uit te breiden tot niet-CO2-effecten van de luchtvaart.


  6.   Uiterlijk drie maanden na de respectieve rapportagetermijn publiceert de Commissie op een gebruiksvriendelijke manier ten minste de volgende geaggregeerde jaarlijkse emissiegerelateerde gegevens van luchtvaartactiviteiten die overeenkomstig Uitvoeringsverordening (EU) 2018/2066 van de Commissie (*3) en artikel 7 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/1603 van de Commissie (*4) aan de lidstaten zijn gerapporteerd of aan de Commissie zijn toegezonden:






  a) | per luchtvaartterreincombinatie binnen de EER:






  i) | emissies van alle vluchten; |
| --- | --- | --- | --- |

7)

aan artikel 14 worden de volgende leden toegevoegd:

“5.   Vliegtuigexploitanten brengen eenmaal per jaar verslag uit over de niet-CO2-effecten van de luchtvaart die zich vanaf 1 januari 2025 voordoen. Daartoe stelt de Commissie uiterlijk op 31 augustus 2024 op grond van lid 1 een uitvoeringshandeling vast om niet-CO2-effecten van de luchtvaart op te nemen in een monitorings-, rapportage- en verificatiekader. Dat monitorings-, rapportage en verificatiekader bevat ten minste de beschikbare driedimensionale vliegtuigtrajectgegevens en de omgevingsvochtigheid en -temperatuur om een CO2-equivalent per vlucht te kunnen produceren. De Commissie zorgt, afhankelijk van de beschikbare middelen, voor de beschikbaarheid van instrumenten om monitoring, rapportage en verificatie te vergemakkelijken en zo veel mogelijk te automatiseren, teneinde de administratieve lasten tot een minimum te beperken.

Vanaf 1 januari 2025 zorgen de lidstaten ervoor dat elke vliegtuigexploitant de niet-CO2-effecten van elk luchtvaartuig dat hij in de loop van elk kalenderjaar exploiteert, monitort en na het einde van elk jaar aan de bevoegde autoriteit rapporteert overeenkomstig de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandelingen.

Vanaf 2026 dient de Commissie jaarlijks, als onderdeel van het in artikel 10, lid 5, bedoelde verslag, een verslag in over de resultaten van de toepassing van het in de eerste alinea van dit lid bedoelde monitorings-, rapportage en verificatiekader.

Uiterlijk op 31 december 2027 dient de Commissie op basis van de resultaten van de toepassing van het monitorings-, rapportage en verificatiekader voor niet-CO2-effecten van de luchtvaart een verslag en zo nodig — nadat zij eerst een effectbeoordeling heeft uitgevoerd — een wetgevingsvoorstel in, om niet-CO2-effecten van de luchtvaart te beperken door het toepassingsgebied van het EU-ETS uit te breiden tot niet-CO2-effecten van de luchtvaart.

6.   Uiterlijk drie maanden na de respectieve rapportagetermijn publiceert de Commissie op een gebruiksvriendelijke manier ten minste de volgende geaggregeerde jaarlijkse emissiegerelateerde gegevens van luchtvaartactiviteiten die overeenkomstig Uitvoeringsverordening (EU) 2018/2066 van de Commissie (*3) en artikel 7 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/1603 van de Commissie (*4) aan de lidstaten zijn gerapporteerd of aan de Commissie zijn toegezonden:

a)

per luchtvaartterreincombinatie binnen de EER:

i)

emissies van alle vluchten;

| ii) | totaal aantal vluchten; |
| --- | --- |

ii)

totaal aantal vluchten;

| iii) | totaal aantal passagiers; |
| --- | --- |

iii)

totaal aantal passagiers;

| iv) | soorten luchtvaartuigen; |
| --- | --- |

iv)

soorten luchtvaartuigen;

| b) | per vliegtuigexploitant:






  i) | gegevens over emissies van vluchten binnen de EER, vluchten vanuit de EER, vluchten die aankomen in de EER en vluchten tussen twee derde landen, uitgesplitst naar landencombinatie, en gegevens over emissies waarvoor de verplichting geldt om voor Corsia in aanmerking komende emissie-eenheden te annuleren; |
| --- | --- | --- |

b)

per vliegtuigexploitant:

i)

gegevens over emissies van vluchten binnen de EER, vluchten vanuit de EER, vluchten die aankomen in de EER en vluchten tussen twee derde landen, uitgesplitst naar landencombinatie, en gegevens over emissies waarvoor de verplichting geldt om voor Corsia in aanmerking komende emissie-eenheden te annuleren;

| ii) | de hoeveelheid aan compensatievereisten die overeenkomstig artikel 12, lid 8 is berekend; |
| --- | --- |

ii)

de hoeveelheid aan compensatievereisten die overeenkomstig artikel 12, lid 8 is berekend;

| iii) | het bedrag en het soort kredieten op grond van artikel 11 bis die zijn gebruikt om te voldoen aan de in punt ii) van dit punt bedoelde compensatievereisten voor de vliegtuigexploitant; |
| --- | --- |

iii)

het bedrag en het soort kredieten op grond van artikel 11 bis die zijn gebruikt om te voldoen aan de in punt ii) van dit punt bedoelde compensatievereisten voor de vliegtuigexploitant;

| iv) | de gebruikte hoeveelheid en soort brandstoffen waarvoor de emissiefactor overeenkomstig deze richtlijn nul is of die de vliegtuigexploitant recht geven op emissierechten op grond van artikel 3 quater, lid 6. |
| --- | --- |

iv)

de gebruikte hoeveelheid en soort brandstoffen waarvoor de emissiefactor overeenkomstig deze richtlijn nul is of die de vliegtuigexploitant recht geven op emissierechten op grond van artikel 3 quater, lid 6.

In specifieke omstandigheden waarin een vliegtuigexploitant actief is op een zeer beperkt aantal luchtvaartterreincombinaties of op een zeer beperkt aantal landencombinaties waarvoor compensatievereisten gelden, of op een zeer beperkt aantal landencombinaties waarvoor geen compensatievereisten gelden, kan die vliegtuigexploitant de administrerende lidstaat voor de punten a) en b) van de eerste alinea verzoeken dat dergelijke gegevens niet op het niveau van de vliegtuigexploitant worden gepubliceerd, waarbij wordt toegelicht waarom openbaarmaking zijn commerciële belangen zou schaden. Op basis van dat verzoek kan de administrerende lidstaat de Commissie verzoeken die gegevens op een hoger aggregatieniveau te publiceren. De Commissie beslist over het verzoek.

(*3)  Uitvoeringsverordening (EU) 2018/2066 van de Commissie van 19 december 2018 inzake de monitoring en rapportage van de emissies van broeikasgassen overeenkomstig Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 601/2012 van de Commissie (PB L 334 van 31.12.2018, blz. 1)."

*3

(*4)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/1603 van de Commissie van 18 juli 2019 tot aanvulling van Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de door de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie aangenomen maatregelen voor de monitoring, rapportage en verificatie van luchtvaartemissies ter uitvoering van een wereldwijde marktgebaseerde maatregel (PB L 250 van 30.9.2019, blz. 10).”;"

*4

| 8) | artikel 18 bis wordt als volgt gewijzigd:






  a) | lid 2 wordt vervangen door:

  “2.   Indien gedurende de eerste twee jaar van de in artikel 13 genoemde periode geen van de toegewezen luchtvaartemissies van vluchten door een onder lid 1, punt b), van dit artikel vallende vliegtuigexploitant aan zijn administrerende lidstaat is toegewezen, wordt de vliegtuigexploitant voor de volgende periode naar een andere administrerende lidstaat overgeheveld. De nieuwe administrerende lidstaat is de lidstaat waaraan het grootste deel van de geschatte luchtvaartemissies van door die vliegtuigexploitant in de eerste twee jaar van de vorige periode uitgevoerde vluchten kan worden toegeschreven.”
  ; |
| --- | --- | --- |

8)

artikel 18 bis wordt als volgt gewijzigd:

a)

lid 2 wordt vervangen door:

“2.   Indien gedurende de eerste twee jaar van de in artikel 13 genoemde periode geen van de toegewezen luchtvaartemissies van vluchten door een onder lid 1, punt b), van dit artikel vallende vliegtuigexploitant aan zijn administrerende lidstaat is toegewezen, wordt de vliegtuigexploitant voor de volgende periode naar een andere administrerende lidstaat overgeheveld. De nieuwe administrerende lidstaat is de lidstaat waaraan het grootste deel van de geschatte luchtvaartemissies van door die vliegtuigexploitant in de eerste twee jaar van de vorige periode uitgevoerde vluchten kan worden toegeschreven.”

| b) | in lid 3 wordt punt b) vervangen door:






  “b) | vanaf 2024 ten minste om de twee jaar een bijgewerkte lijst waaraan de vliegtuigexploitanten die later een in bijlage I bedoelde luchtvaartactiviteit hebben uitgeoefend, zijn toegevoegd; indien een vliegtuigexploitant gedurende vier opeenvolgende kalenderjaren voorafgaand aan de bijwerking van de lijst geen in bijlage I vermelde luchtvaartactiviteit heeft uitgeoefend, wordt die vliegtuigexploitant niet in de lijst opgenomen.”; |
| --- | --- | --- |

b)

in lid 3 wordt punt b) vervangen door:

“b)

vanaf 2024 ten minste om de twee jaar een bijgewerkte lijst waaraan de vliegtuigexploitanten die later een in bijlage I bedoelde luchtvaartactiviteit hebben uitgeoefend, zijn toegevoegd; indien een vliegtuigexploitant gedurende vier opeenvolgende kalenderjaren voorafgaand aan de bijwerking van de lijst geen in bijlage I vermelde luchtvaartactiviteit heeft uitgeoefend, wordt die vliegtuigexploitant niet in de lijst opgenomen.”;

| 9) | artikel 25 bis wordt als volgt gewijzigd:






  a) | lid 2 wordt vervangen door:

  “2.   De Unie en haar lidstaten blijven ernaar streven om akkoorden te bereiken over algemene maatregelen met het oog op het verminderen van de emissies van broeikasgassen door de luchtvaart in overeenstemming met de doelstellingen van Verordening (EU) 2021/1119 en van de Overeenkomst van Parijs. In het licht van dergelijke akkoorden gaat de Commissie na of wijzigingen van deze richtlijn nodig zijn wat betreft de toepassing ervan op vliegtuigexploitanten.”
  ; |
| --- | --- | --- |

9)

artikel 25 bis wordt als volgt gewijzigd:

a)

lid 2 wordt vervangen door:

“2.   De Unie en haar lidstaten blijven ernaar streven om akkoorden te bereiken over algemene maatregelen met het oog op het verminderen van de emissies van broeikasgassen door de luchtvaart in overeenstemming met de doelstellingen van Verordening (EU) 2021/1119 en van de Overeenkomst van Parijs. In het licht van dergelijke akkoorden gaat de Commissie na of wijzigingen van deze richtlijn nodig zijn wat betreft de toepassing ervan op vliegtuigexploitanten.”

| b) | de volgende leden worden toegevoegd:

  “3.   De Commissie stelt een uitvoeringshandeling vast die een lijst bevat van landen, met uitzondering van de EER-landen, Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk, die voor de toepassing van deze richtlijn worden geacht Corsia toe te passen, met 2019 als referentieniveau voor 2021 tot en met 2023 en met 85 % van de emissies in 2019 als referentieniveau voor elk jaar vanaf 2024. Die uitvoeringshandeling wordt overeenkomstig de in artikel 22 bis, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.


  4.   Vliegtuigexploitanten hoeven geen emissierechten in te leveren overeenkomstig artikel 12, lid 3, voor emissies tot en met 31 december 2026 van vluchten naar en vanuit landen die zijn opgenomen in de lijst in de op grond van lid 3 van dit artikel vastgestelde uitvoeringshandeling.


  5.   Vliegtuigexploitanten hoeven geen emissierechten in te leveren overeenkomstig artikel 12, lid 3, voor emissies tot en met 31 december 2026 van vluchten tussen de EER en landen die niet zijn opgenomen in de lijst in de op grond van lid 3 van dit artikel vastgestelde uitvoeringshandeling, met uitzondering van vluchten naar Zwitserland en naar het Verenigd Koninkrijk.


  6.   Vliegtuigexploitanten hoeven geen emissierechten in te leveren overeenkomstig artikel 12, lid 3, voor emissies van vluchten naar en vanuit de minst ontwikkelde landen en kleine eilandstaten in ontwikkeling, zoals gedefinieerd door de Verenigde Naties, tenzij die zijn opgenomen in de lijst in de op grond van lid 3 van dit artikel vastgestelde uitvoeringshandeling, en landen waarvan het bbp per hoofd van de bevolking gelijk is aan of groter is dan het gemiddelde van de Unie.


  7.   Indien de Commissie vaststelt dat er sprake is van een aanzienlijke verstoring van de mededinging, zoals een verstoring die wordt veroorzaakt doordat een derde land Corsia minder streng toepast in zijn nationaal recht of doordat het de Corsia-bepalingen niet op gelijke wijze voor alle vliegtuigexploitanten handhaaft, die nadelig is voor vliegtuigexploitanten die in het bezit zijn van een bewijs luchtvaartexploitant dat door een lidstaat is afgegeven of die zijn geregistreerd in een lidstaat, met inbegrip van de ultraperifere gebieden, de onderhorigheden en de gebiedsdelen van die lidstaat, stelt de Commissie uitvoeringshandelingen vast waarbij die vliegtuigexploitanten vrijgesteld worden van de in artikel 12, lid 9, bedoelde compensatievereisten ten aanzien van emissies van vluchten naar en vanuit die landen. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 22 bis, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.


  8.   Indien vliegtuigexploitanten die in het bezit zijn van een bewijs luchtvaartexploitant dat door een lidstaat is afgegeven of die geregistreerd zijn in een lidstaat, met inbegrip van de ultraperifere gebieden, de onderhorigheden en de gebiedsdelen van die lidstaat, vluchten uitvoeren tussen twee landen die zijn opgenomen in de lijst in de op grond van lid 3 van dit artikel vastgestelde uitvoeringshandeling, met inbegrip van vluchten tussen Zwitserland, het Verenigd Koninkrijk en landen die zijn opgenomen in de lijst in de op grond van lid 3 van dit artikel vastgestelde uitvoeringshandeling, en die landen vliegtuigexploitanten toestaan gebruik te maken van andere eenheden dan die welke zijn opgenomen in de op grond van artikel 11 bis, lid 8, vastgestelde lijst, is de Commissie bevoegd om uitvoeringshandelingen vast te stellen om die vliegtuigexploitanten toe te staan andere soorten eenheden te gebruiken dan die welke in die lijst zijn opgenomen of om die vliegtuigexploitanten vrij te stellen van de voorwaarden van artikel 11 bis, leden 2 en 3, met betrekking tot emissies van die vluchten. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 22 bis, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.”
  ; |
| --- | --- |

b)

de volgende leden worden toegevoegd:

“3.   De Commissie stelt een uitvoeringshandeling vast die een lijst bevat van landen, met uitzondering van de EER-landen, Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk, die voor de toepassing van deze richtlijn worden geacht Corsia toe te passen, met 2019 als referentieniveau voor 2021 tot en met 2023 en met 85 % van de emissies in 2019 als referentieniveau voor elk jaar vanaf 2024. Die uitvoeringshandeling wordt overeenkomstig de in artikel 22 bis, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

4.   Vliegtuigexploitanten hoeven geen emissierechten in te leveren overeenkomstig artikel 12, lid 3, voor emissies tot en met 31 december 2026 van vluchten naar en vanuit landen die zijn opgenomen in de lijst in de op grond van lid 3 van dit artikel vastgestelde uitvoeringshandeling.

5.   Vliegtuigexploitanten hoeven geen emissierechten in te leveren overeenkomstig artikel 12, lid 3, voor emissies tot en met 31 december 2026 van vluchten tussen de EER en landen die niet zijn opgenomen in de lijst in de op grond van lid 3 van dit artikel vastgestelde uitvoeringshandeling, met uitzondering van vluchten naar Zwitserland en naar het Verenigd Koninkrijk.

6.   Vliegtuigexploitanten hoeven geen emissierechten in te leveren overeenkomstig artikel 12, lid 3, voor emissies van vluchten naar en vanuit de minst ontwikkelde landen en kleine eilandstaten in ontwikkeling, zoals gedefinieerd door de Verenigde Naties, tenzij die zijn opgenomen in de lijst in de op grond van lid 3 van dit artikel vastgestelde uitvoeringshandeling, en landen waarvan het bbp per hoofd van de bevolking gelijk is aan of groter is dan het gemiddelde van de Unie.

7.   Indien de Commissie vaststelt dat er sprake is van een aanzienlijke verstoring van de mededinging, zoals een verstoring die wordt veroorzaakt doordat een derde land Corsia minder streng toepast in zijn nationaal recht of doordat het de Corsia-bepalingen niet op gelijke wijze voor alle vliegtuigexploitanten handhaaft, die nadelig is voor vliegtuigexploitanten die in het bezit zijn van een bewijs luchtvaartexploitant dat door een lidstaat is afgegeven of die zijn geregistreerd in een lidstaat, met inbegrip van de ultraperifere gebieden, de onderhorigheden en de gebiedsdelen van die lidstaat, stelt de Commissie uitvoeringshandelingen vast waarbij die vliegtuigexploitanten vrijgesteld worden van de in artikel 12, lid 9, bedoelde compensatievereisten ten aanzien van emissies van vluchten naar en vanuit die landen. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 22 bis, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.

8.   Indien vliegtuigexploitanten die in het bezit zijn van een bewijs luchtvaartexploitant dat door een lidstaat is afgegeven of die geregistreerd zijn in een lidstaat, met inbegrip van de ultraperifere gebieden, de onderhorigheden en de gebiedsdelen van die lidstaat, vluchten uitvoeren tussen twee landen die zijn opgenomen in de lijst in de op grond van lid 3 van dit artikel vastgestelde uitvoeringshandeling, met inbegrip van vluchten tussen Zwitserland, het Verenigd Koninkrijk en landen die zijn opgenomen in de lijst in de op grond van lid 3 van dit artikel vastgestelde uitvoeringshandeling, en die landen vliegtuigexploitanten toestaan gebruik te maken van andere eenheden dan die welke zijn opgenomen in de op grond van artikel 11 bis, lid 8, vastgestelde lijst, is de Commissie bevoegd om uitvoeringshandelingen vast te stellen om die vliegtuigexploitanten toe te staan andere soorten eenheden te gebruiken dan die welke in die lijst zijn opgenomen of om die vliegtuigexploitanten vrij te stellen van de voorwaarden van artikel 11 bis, leden 2 en 3, met betrekking tot emissies van die vluchten. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 22 bis, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.”

| 10) | de artikelen 28 bis en 28 ter worden vervangen door:

  “Artikel 28 bis
  Afwijkingen die gelden vooruitlopend op de verplichte tenuitvoerlegging van de wereldwijde marktgebaseerde maatregel van de ICAO

  1.   In afwijking van artikel 12, lid 3, artikel 14, lid 3, en artikel 16 beschouwen de lidstaten de in die bepalingen uiteengezette vereisten als vervuld en ondernemen zij geen actie tegen vliegtuigexploitanten wat betreft:






  a) | alle emissies van vluchten naar of van luchtvaartterreinen in landen buiten de EER, met uitzondering van vluchten naar luchtvaartterreinen in het Verenigd Koninkrijk of Zwitserland, in elk kalenderjaar van 1 januari 2021 tot en met 31 december 2026, onder voorbehoud van de in artikel 28 ter bedoelde evaluatie; |
| --- | --- | --- |

10)

de artikelen 28 bis en 28 ter worden vervangen door:

“Artikel 28 bis

Afwijkingen die gelden vooruitlopend op de verplichte tenuitvoerlegging van de wereldwijde marktgebaseerde maatregel van de ICAO

1.   In afwijking van artikel 12, lid 3, artikel 14, lid 3, en artikel 16 beschouwen de lidstaten de in die bepalingen uiteengezette vereisten als vervuld en ondernemen zij geen actie tegen vliegtuigexploitanten wat betreft:

a)

alle emissies van vluchten naar of van luchtvaartterreinen in landen buiten de EER, met uitzondering van vluchten naar luchtvaartterreinen in het Verenigd Koninkrijk of Zwitserland, in elk kalenderjaar van 1 januari 2021 tot en met 31 december 2026, onder voorbehoud van de in artikel 28 ter bedoelde evaluatie;

| b) | alle emissies van vluchten tussen een luchtvaartterrein in een ultraperifere regio in de zin van artikel 349 VWEU en een luchtvaartterrein in een andere regio van de EER in elk kalenderjaar van 1 januari 2013 tot en met 31 december 2023, onder voorbehoud van de in artikel 28 ter bedoelde evaluatie. |
| --- | --- |

b)

alle emissies van vluchten tussen een luchtvaartterrein in een ultraperifere regio in de zin van artikel 349 VWEU en een luchtvaartterrein in een andere regio van de EER in elk kalenderjaar van 1 januari 2013 tot en met 31 december 2023, onder voorbehoud van de in artikel 28 ter bedoelde evaluatie.

Voor de toepassing van de artikelen 11 bis, 12 en 14 moeten de geverifieerde emissies van vluchten andere dan die bedoeld in de eerste alinea van dit lid worden beschouwd als geverifieerde emissies van de vliegtuigexploitant.

2.   In afwijking van artikel 3 quinquies, lid 3, wordt de hoeveelheid emissierechten die elke lidstaat veilt, voor de periode van 1 januari 2013 tot en met 31 december 2026 gereduceerd zodat zij overeenstemt met het aandeel van de toegewezen emissierechten voor vluchten die niet vallen onder de in lid 1, punten a) en b), van dit artikel bedoelde afwijkingen.

3.   In afwijking van artikel 3 octies wordt van vliegtuigexploitanten niet verlangd dat zij monitoringplannen inleveren waarin maatregelen worden uiteengezet om emissies te monitoren en te rapporteren met betrekking tot vluchten die vallen onder de in lid 1, punten a) en b), van dit artikel bedoelde afwijkingen.

4.   In afwijking van de artikelen 3 octies, 12, 15 en 18 bis worden de emissies van een vliegtuigexploitant met totale jaarlijkse emissies van minder dan 25 000 ton CO2 of van een vliegtuigexploitant met totale jaarlijkse emissies van minder dan 3 000 ton CO2 van andere vluchten dan die welke in dit artikel, lid 1, punten a) en b), worden bedoeld, beschouwd als geverifieerde emissies indien die werden vastgesteld met gebruikmaking van het instrument voor kleine emittenten dat bij Verordening (EU) nr. 606/2010 van de Commissie (*5) is goedgekeurd en door Eurocontrol werd voorzien van gegevens uit zijn ETS-ondersteuningsfaciliteit. De lidstaten mogen voor niet-commerciële vliegtuigexploitanten vereenvoudigde procedures toepassen, op voorwaarde dat dergelijke procedures niet minder nauwkeurig zijn dan het instrument voor kleine emittenten.

5.   Lid 1 van dit artikel is alleen van toepassing op landen waarmee een overeenkomst op grond van artikel 25 of 25 bis is gesloten overeenkomstig de bepalingen van die overeenkomst.

Artikel 28 ter

Verslaglegging en evaluatie door de Commissie over de tenuitvoerlegging van de wereldwijde marktgebaseerde maatregel van de ICAO

1.   De Commissie brengt vóór 1 januari 2027 en nadien om de drie jaar aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de vorderingen van de onderhandelingen in de ICAO over de tenuitvoerlegging van de wereldwijde marktgebaseerde maatregel die vanaf 2021 voor emissies moet gelden, met name met betrekking tot:

| a) | de desbetreffende ICAO-instrumenten, onder meer de normen en aanbevolen praktijken, en de voortgang van de uitvoering van alle onderdelen van het maatregelenpakket van de ICAO ter verwezenlijking van het tijdens de 41e Algemene Vergadering van de ICAO aangenomen wereldwijde ambitieuze langetermijnstreefdoel; |
| --- | --- |

a)

de desbetreffende ICAO-instrumenten, onder meer de normen en aanbevolen praktijken, en de voortgang van de uitvoering van alle onderdelen van het maatregelenpakket van de ICAO ter verwezenlijking van het tijdens de 41e Algemene Vergadering van de ICAO aangenomen wereldwijde ambitieuze langetermijnstreefdoel;

| b) | de door de ICAO-Raad goedgekeurde aanbevelingen die relevant zijn voor de wereldwijde marktgebaseerde maatregel, met inbegrip van mogelijke wijzigingen van de referentieniveaus; |
| --- | --- |

b)

de door de ICAO-Raad goedgekeurde aanbevelingen die relevant zijn voor de wereldwijde marktgebaseerde maatregel, met inbegrip van mogelijke wijzigingen van de referentieniveaus;

| c) | de invoering van een wereldwijd register; |
| --- | --- |

c)

de invoering van een wereldwijd register;

| d) | de binnenlandse maatregelen die door derde landen zijn genomen met het oog op de uitvoering van de wereldwijde marktgebaseerde maatregel die vanaf 2021 voor emissies moet gelden; |
| --- | --- |

d)

de binnenlandse maatregelen die door derde landen zijn genomen met het oog op de uitvoering van de wereldwijde marktgebaseerde maatregel die vanaf 2021 voor emissies moet gelden;

| e) | de mate waarin derde landen deelnemen aan compensatie in het kader van Corsia, met inbegrip van de implicaties van hun voorbehoud ten aanzien van die deelneming, en |
| --- | --- |

e)

de mate waarin derde landen deelnemen aan compensatie in het kader van Corsia, met inbegrip van de implicaties van hun voorbehoud ten aanzien van die deelneming, en

| f) | andere relevante internationale ontwikkelingen en toepasselijke instrumenten, alsook de vooruitgang bij het verminderen van de totale effecten van de luchtvaart op de klimaatverandering. |
| --- | --- |

f)

andere relevante internationale ontwikkelingen en toepasselijke instrumenten, alsook de vooruitgang bij het verminderen van de totale effecten van de luchtvaart op de klimaatverandering.

Overeenkomstig de algemene inventarisatie van de Overeenkomst van Parijs brengt de Commissie tevens verslag uit over de inspanningen ter verwezenlijking van het ambitieuze langetermijnstreefdoel van de luchtvaartsector om de CO2-emissies van de luchtvaart tegen 2050 te netto te verlagen tot nul, die zij toetst aan de in de punten a) tot en met f) van de eerste alinea bedoelde criteria.

2.   Uiterlijk op 1 juli 2026 dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in waarin zij de milieu-integriteit van de wereldwijde marktgebaseerde maatregel van de ICAO beoordeelt, met inbegrip van de mate van algemene ambitie met betrekking tot de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs, de mate van deelname aan compensatie in het kader van Corsia, de afdwingbaarheid ervan, de transparantie, de sancties voor niet-naleving, de processen voor inbreng van het publiek, de kwaliteit van de compensatiecredits, de monitoring, rapportage en verificatie van de emissies, de registers, de verantwoordingsplicht alsook de regels voor het gebruik van biobrandstoffen. De Commissie publiceert dat verslag ook uiterlijk op 1 juli 2026.

3.   Het in lid 2 bedoelde verslag van de Commissie gaat indien passend vergezeld van een wetgevingsvoorstel om deze richtlijn te wijzigen op een wijze die strookt met de temperatuurdoelstelling van de Overeenkomst van Parijs, de toezegging inzake de reductie van broeikasgasemissies die de Unie voor 2030 voor de hele economie heeft gedaan en de doelstelling om uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit te bereiken, en met als doel de milieu-integriteit en de doeltreffendheid van de klimaatactie van de Unie in stand te houden. Een begeleidend wetgevingsvoorstel houdt indien passend in dat het EU-ETS vanaf januari 2027 van toepassing wordt op vluchten die vanaf luchtvaartterreinen in landen in de EER vertrekken naar luchtvaartterreinen buiten de EER, en dat aankomende vluchten vanaf luchtvaartterreinen buiten de EER daarvan worden uitgesloten, wanneer uit het in lid 2 bedoelde verslag blijkt dat:

| a) | de Algemene Vergadering van de ICAO uiterlijk op 31 december 2025 Corsia niet heeft aangescherpt in overeenstemming met de verwezenlijking van haar wereldwijde ambitieuze langetermijnstreefdoel om de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs te halen, of |
| --- | --- |

a)

de Algemene Vergadering van de ICAO uiterlijk op 31 december 2025 Corsia niet heeft aangescherpt in overeenstemming met de verwezenlijking van haar wereldwijde ambitieuze langetermijnstreefdoel om de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs te halen, of

| b) | de landen die zijn opgenomen in de lijst in de op grond van artikel 25 bis, lid 3, vastgestelde uitvoeringshandeling op basis van de recentste beschikbare gegevens minder dan 70 % van de emissies van de internationale luchtvaart vertegenwoordigen. |
| --- | --- |

b)

de landen die zijn opgenomen in de lijst in de op grond van artikel 25 bis, lid 3, vastgestelde uitvoeringshandeling op basis van de recentste beschikbare gegevens minder dan 70 % van de emissies van de internationale luchtvaart vertegenwoordigen.

Het begeleidend wetgevingsvoorstel biedt vliegtuigexploitanten, indien passend, ook de mogelijkheid om eventuele Corsia-compensatiekosten die op die routes zijn gemaakt, af te trekken teneinde dubbele heffingen te voorkomen. Indien niet aan de in de punten a) en b) van de eerste alinea van dit lid bedoelde voorwaarden is voldaan, wordt deze richtlijn zo nodig door het voorstel aldus gewijzigd dat het EU-ETS alleen van toepassing blijft op vluchten binnen de EER, vluchten naar Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk en vluchten naar landen die niet zijn opgenomen in de lijst in de op grond van artikel 25 bis, lid 3, vastgestelde uitvoeringshandeling.

(*5)  Verordening (EU) nr. 606/2010 van de Commissie van 9 juli 2010 inzake de goedkeuring van een vereenvoudigd instrument, ontwikkeld door de Europese Organisatie voor de veiligheid van de luchtvaart (Eurocontrol), voor de raming van het brandstofverbruik van bepaalde vliegtuigexploitanten met een geringe emissie (PB L 175 van 10.7.2010, blz. 25).”;"

*5

| 11) | aan artikel 30 wordt het volgende lid toegevoegd:

  “8.   In 2026 neemt de Commissie de volgende elementen op in het in artikel 10, lid 5, bedoelde verslag:






  a) | een evaluatie van de milieu- en klimaateffecten van vluchten van minder dan 1 000 km en een overweging van opties om die effecten te verminderen, met inbegrip van een onderzoek naar de beschikbare alternatieve vormen van openbaar vervoer en het ruimere gebruik van duurzame vliegtuigbrandstoffen; |
| --- | --- | --- |

11)

aan artikel 30 wordt het volgende lid toegevoegd:

“8.   In 2026 neemt de Commissie de volgende elementen op in het in artikel 10, lid 5, bedoelde verslag:

a)

een evaluatie van de milieu- en klimaateffecten van vluchten van minder dan 1 000 km en een overweging van opties om die effecten te verminderen, met inbegrip van een onderzoek naar de beschikbare alternatieve vormen van openbaar vervoer en het ruimere gebruik van duurzame vliegtuigbrandstoffen;

| b) | een evaluatie van de milieu- en klimaateffecten van vluchten die worden uitgevoerd door exploitanten die zijn vrijgesteld op grond van punt h) of k) van de vermelding “Luchtvaart” in de kolom “Activiteiten” in de tabel van bijlage I, en overwegingen over opties om die effecten te beperken; |
| --- | --- |

b)

een evaluatie van de milieu- en klimaateffecten van vluchten die worden uitgevoerd door exploitanten die zijn vrijgesteld op grond van punt h) of k) van de vermelding “Luchtvaart” in de kolom “Activiteiten” in de tabel van bijlage I, en overwegingen over opties om die effecten te beperken;

| c) | een evaluatie van de sociale gevolgen van deze richtlijn in de luchtvaartsector, onder meer voor het personeel en de kosten van het luchtverkeer, en |
| --- | --- |

c)

een evaluatie van de sociale gevolgen van deze richtlijn in de luchtvaartsector, onder meer voor het personeel en de kosten van het luchtverkeer, en

| d) | een evaluatie van de luchtvaartverbindingen met eilanden en afgelegen gebieden, met inbegrip van een overweging over concurrentievermogen en koolstoflekkage, alsook milieu- en klimaateffecten. |
| --- | --- |

d)

een evaluatie van de luchtvaartverbindingen met eilanden en afgelegen gebieden, met inbegrip van een overweging over concurrentievermogen en koolstoflekkage, alsook milieu- en klimaateffecten.

Met het in artikel 10, lid 5, bedoelde verslag wordt waar passend ook rekening gehouden bij de toekomstige herziening van deze richtlijn.”

| 12) | de bijlagen I en IV worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn. |
| --- | --- |

12)

de bijlagen I en IV worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.

Artikel 2

Omzetting

1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 2023 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onmiddellijk mee.

Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 3

Inwerkingtreding

Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Publicatieblad van de Europese Unie

Artikel 4

Adressaten

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Straatsburg, 10 mei 2023.

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

R. METSOLA

Voor de Raad

De voorzitter

J. ROSWALL

---

(1)  
  PB C 152 van 6.4.2022, blz. 152.

1

(2)  
  PB C 301 van 5.8.2022, blz. 116.

2

(3)  Standpunt van het Europees Parlement van 18 april 2023 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 25 april 2023.

3

(4)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Unie en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275 van 25.10.2003, blz. 32).

4

(5)  Richtlijn 2008/101/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG teneinde ook luchtvaartactiviteiten op te nemen in de regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap (PB L 8 van 13.1.2009, blz. 3).

5

(6)  
  PB L 282 van 19.10.2016, blz. 4.

6

(7)  Besluit (EU) 2020/954 van de Raad van 25 juni 2020 over het namens de Europese Unie in de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie in te nemen standpunt over kennisgeving van vrijwillige deelname aan de regeling voor koolstofcompensatie en -reductie voor de internationale luchtvaart (Corsia) vanaf 1 januari 2021, en over de optie die wordt gekozen voor de berekening van de compensatievereisten die in de periode 2021-2023 van toepassing zijn op de luchtvaartmaatschappijen (PB L 212 van 3.7.2020, blz. 14).

7

(8)  Besluit (EU) 2018/2027 van de Raad van 29 november 2018 inzake het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie, met betrekking tot de eerste editie van de internationale normen en aanbevolen praktijken inzake milieubescherming — Regeling voor koolstofcompensatie en -reductie voor de internationale luchtvaart (CORSIA) (PB L 325 van 20.12.2018, blz. 25).

8

(9)  Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 2021 tot vaststelling van een kader voor de verwezenlijking van klimaatneutraliteit, en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 401/2009 en Verordening (EU) 2018/1999 (“Europese klimaatwet”) (PB L 243 van 9.7.2021, blz. 1).

9

(10)  Richtlijn (EU) 2018/410 van het Europees Parlement en de Raad van 14 maart 2018 tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG ter bevordering van kosteneffectieve emissiereducties en koolstofarme investeringen en van Besluit (EU) 2015/1814 (PB L 76 van 19.3.2018, blz. 3).

10

(11)  Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13).

11

(12)  Verordening (EU) 2017/2392 van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2017 tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG om de huidige beperkingen van het toepassingsgebied voor luchtvaartactiviteiten voort te zetten en de tenuitvoerlegging van een wereldwijde marktgebaseerde maatregel vanaf 2021 voor te bereiden (PB L 350 van 29.12.2017, blz. 7).

12

(13)  Verordening (EU) nr. 389/2013 van de Commissie van 2 mei 2013 tot instelling van een EU-register overeenkomstig Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad, Beschikkingen nrs. 280/2004/EG en 406/2009/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van de Verordeningen (EU) nr. 920/2010 en 1193/2011 van de Commissie (PB L 122 van 3.5.2013, blz. 1).

13

(14)  Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen (PB L 328 van 21.12.2018, blz. 82).

14

(15)  
  PB L 123 van 12.5.2016, blz. 1.

15

(16)  Besluit (EU) 2023/136 van het Europees Parlement en de Raad van 18 januari 2023 tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG wat betreft de kennisgeving inzake compensatie in het kader van een wereldwijde marktgebaseerde maatregel voor in de Unie gevestigde vliegtuigexploitanten (PB L 19 van 20.1.2023, blz. 1).

16

---

BIJLAGE

| 1) | In de kolom “Activiteiten” in de tabel in bijlage I bij Richtlijn 2003/87/EG wordt de vermelding “Luchtvaart” als volgt gewijzigd:






  a) | de volgende alinea wordt ingevoegd na de eerste alinea:

  “Vluchten tussen luchtvaartterreinen die zich bevinden in twee verschillende landen die zijn opgenomen in de lijst in de op grond van artikel 25 bis, lid 3, vastgestelde uitvoeringshandeling en vluchten tussen Zwitserland of het Verenigd Koninkrijk en landen die zijn opgenomen in de op grond van artikel 25 bis, lid 3, vastgestelde uitvoeringshandeling en, voor de toepassing van artikel 12, leden 6 en 8, en artikel 28 quater, alle andere vluchten tussen luchtvaartterreinen in twee verschillende derde landen, die worden uitgevoerd door vliegtuigexploitanten die aan elk van de volgende voorwaarden voldoen:






  a) | de vliegtuigexploitanten zijn in het bezit van een bewijs luchtvaartexploitant dat door een lidstaat is afgegeven of zijn geregistreerd in een lidstaat, met inbegrip van de ultraperifere gebieden, de onderhorigheden en de gebiedsdelen van die lidstaat, en |
| --- | --- | --- | --- |

1)

In de kolom “Activiteiten” in de tabel in bijlage I bij Richtlijn 2003/87/EG wordt de vermelding “Luchtvaart” als volgt gewijzigd:

a)

de volgende alinea wordt ingevoegd na de eerste alinea:

“Vluchten tussen luchtvaartterreinen die zich bevinden in twee verschillende landen die zijn opgenomen in de lijst in de op grond van artikel 25 bis, lid 3, vastgestelde uitvoeringshandeling en vluchten tussen Zwitserland of het Verenigd Koninkrijk en landen die zijn opgenomen in de op grond van artikel 25 bis, lid 3, vastgestelde uitvoeringshandeling en, voor de toepassing van artikel 12, leden 6 en 8, en artikel 28 quater, alle andere vluchten tussen luchtvaartterreinen in twee verschillende derde landen, die worden uitgevoerd door vliegtuigexploitanten die aan elk van de volgende voorwaarden voldoen:

a)

de vliegtuigexploitanten zijn in het bezit van een bewijs luchtvaartexploitant dat door een lidstaat is afgegeven of zijn geregistreerd in een lidstaat, met inbegrip van de ultraperifere gebieden, de onderhorigheden en de gebiedsdelen van die lidstaat, en

| b) | zij produceren jaarlijks meer dan 10 000 ton CO2-emissies door het gebruik van luchtvaartuigen met een gecertificeerde maximale startmassa van meer dan 5 700 kg voor onder deze bijlage vallende vluchten, met uitzondering van vluchten die in dezelfde lidstaat — met inbegrip van de ultraperifere gebieden van die lidstaat — vertrekken en aankomen, vanaf 1 januari 2021; voor de toepassing van dit punt wordt geen rekening gehouden met emissies van de volgende soorten vluchten:






  i) | staatsvluchten; |
| --- | --- | --- |

b)

zij produceren jaarlijks meer dan 10 000 ton CO2-emissies door het gebruik van luchtvaartuigen met een gecertificeerde maximale startmassa van meer dan 5 700 kg voor onder deze bijlage vallende vluchten, met uitzondering van vluchten die in dezelfde lidstaat — met inbegrip van de ultraperifere gebieden van die lidstaat — vertrekken en aankomen, vanaf 1 januari 2021; voor de toepassing van dit punt wordt geen rekening gehouden met emissies van de volgende soorten vluchten:

i)

staatsvluchten;

| ii) | humanitaire vluchten; |
| --- | --- |

ii)

humanitaire vluchten;

| iii) | medische vluchten; |
| --- | --- |

iii)

medische vluchten;

| iv) | militaire vluchten; |
| --- | --- |

iv)

militaire vluchten;

| v) | brandbestrijdingsvluchten; |
| --- | --- |

v)

brandbestrijdingsvluchten;

| vi) | vluchten voorafgaand aan of volgend op een humanitaire, medische of brandbestrijdingsvlucht, op voorwaarde dat dergelijke vluchten met hetzelfde luchtvaartuig werden uitgevoerd en nodig waren om de desbetreffende humanitaire, medische of brandbestrijdingsactiviteiten uit te voeren of het luchtvaartuig na die activiteiten voor zijn volgende activiteit te verplaatsen.”; |
| --- | --- |

vi)

vluchten voorafgaand aan of volgend op een humanitaire, medische of brandbestrijdingsvlucht, op voorwaarde dat dergelijke vluchten met hetzelfde luchtvaartuig werden uitgevoerd en nodig waren om de desbetreffende humanitaire, medische of brandbestrijdingsactiviteiten uit te voeren of het luchtvaartuig na die activiteiten voor zijn volgende activiteit te verplaatsen.”;

| b) | in punt i) wordt het getal “30 000” vervangen door het getal “50 000”. |
| --- | --- |

b)

in punt i) wordt het getal “30 000” vervangen door het getal “50 000”.

| 2) | In deel B van bijlage IV bij Richtlijn 2003/87/EG wordt de afdeling “Bewaking van kooldioxide-emissies” als volgt gewijzigd:






  a) | aan het einde van de vierde alinea wordt de volgende zin toegevoegd:

  “De emissiefactor voor vliegtuigkerosine (JET A1 of JET A) is 3,16 (t CO2/t brandstof).”; |
| --- | --- | --- |

2)

In deel B van bijlage IV bij Richtlijn 2003/87/EG wordt de afdeling “Bewaking van kooldioxide-emissies” als volgt gewijzigd:

a)

aan het einde van de vierde alinea wordt de volgende zin toegevoegd:

“De emissiefactor voor vliegtuigkerosine (JET A1 of JET A) is 3,16 (t CO2/t brandstof).”;

| b) | de volgende alinea wordt ingevoegd na de vierde alinea:

  “Emissies van hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong waarbij waterstof uit hernieuwbare bronnen wordt gebruikt en die aan artikel 25 van Richtlijn (EU) 2018/2001 voldoen, worden voor de vliegtuigexploitanten die ze gebruiken, gelijkgesteld aan nul totdat de in artikel 14, lid 1, van deze richtlijn bedoelde uitvoeringshandeling is vastgesteld.”. |
| --- | --- |

b)

de volgende alinea wordt ingevoegd na de vierde alinea:

“Emissies van hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong waarbij waterstof uit hernieuwbare bronnen wordt gebruikt en die aan artikel 25 van Richtlijn (EU) 2018/2001 voldoen, worden voor de vliegtuigexploitanten die ze gebruiken, gelijkgesteld aan nul totdat de in artikel 14, lid 1, van deze richtlijn bedoelde uitvoeringshandeling is vastgesteld.”.

---

| 16.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 130/134 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 130/134

---

RICHTLIJN (EU) 2023/959 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 10 mei 2023

tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG tot vaststelling van een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Unie en Besluit (EU) 2015/1814 betreffende de instelling en de werking van een marktstabiliteitsreserve voor de EU-regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Gezien het advies van het Comité van de Regio’s (2),

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De Overeenkomst van Parijs, die op 12 december 2015 in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) is ondertekend, is op 4 november 2016 in werking getreden (4). De partijen bij de Overeenkomst van Parijs zijn overeengekomen de stijging van de wereldwijde gemiddelde temperatuur ruim onder 2 °C boven het niveau van het pre-industriële tijdperk te houden, en te streven naar een maximale temperatuurstijging van 1,5 °C boven dit pre-industriële niveau. Die toezegging is versterkt door de goedkeuring, op grond van het UNFCCC, van het klimaatpact van Glasgow op 13 november 2021, waarin de Conferentie van de Partijen bij het UNFCCC, die als vergadering van de partijen bij de Overeenkomst van Parijs fungeert, erkent dat de gevolgen van de klimaatverandering veel geringer zullen zijn bij een temperatuurstijging van 1,5 °C in plaats van 2 °C, en besluit de inspanningen voort te zetten om de temperatuurstijging tot 1,5 °C te beperken. |
| --- | --- |

(1)

De Overeenkomst van Parijs, die op 12 december 2015 in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) is ondertekend, is op 4 november 2016 in werking getreden (4). De partijen bij de Overeenkomst van Parijs zijn overeengekomen de stijging van de wereldwijde gemiddelde temperatuur ruim onder 2 °C boven het niveau van het pre-industriële tijdperk te houden, en te streven naar een maximale temperatuurstijging van 1,5 °C boven dit pre-industriële niveau. Die toezegging is versterkt door de goedkeuring, op grond van het UNFCCC, van het klimaatpact van Glasgow op 13 november 2021, waarin de Conferentie van de Partijen bij het UNFCCC, die als vergadering van de partijen bij de Overeenkomst van Parijs fungeert, erkent dat de gevolgen van de klimaatverandering veel geringer zullen zijn bij een temperatuurstijging van 1,5 °C in plaats van 2 °C, en besluit de inspanningen voort te zetten om de temperatuurstijging tot 1,5 °C te beperken.

| (2) | De noodzaak om het in de Overeenkomst van Parijs vastgelegde streefdoel van 1,5 °C te handhaven, is nog dringender geworden sinds de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering in haar zesde evaluatieverslag tot de conclusie is gekomen dat de opwarming van de aarde alleen tot 1,5 °C kan worden beperkt als er binnen dit decennium onmiddellijk wordt gezorgd voor een sterke en blijvende afname van de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen. |
| --- | --- |

(2)

De noodzaak om het in de Overeenkomst van Parijs vastgelegde streefdoel van 1,5 °C te handhaven, is nog dringender geworden sinds de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering in haar zesde evaluatieverslag tot de conclusie is gekomen dat de opwarming van de aarde alleen tot 1,5 °C kan worden beperkt als er binnen dit decennium onmiddellijk wordt gezorgd voor een sterke en blijvende afname van de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen.

| (3) | Het aanpakken van klimaat- en milieugerelateerde uitdagingen en het verwezenlijken van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs staan centraal in de mededeling van de Commissie van 11 december 2019 over de Europese Green Deal (de “Europese Green Deal”). |
| --- | --- |

(3)

Het aanpakken van klimaat- en milieugerelateerde uitdagingen en het verwezenlijken van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs staan centraal in de mededeling van de Commissie van 11 december 2019 over de Europese Green Deal (de “Europese Green Deal”).

| (4) | De Europese Green Deal omvat een uitgebreide reeks elkaar versterkende maatregelen en initiatieven die gericht zijn op het bereiken van klimaatneutraliteit in de Unie in 2050, en zet een nieuwe groeistrategie uiteen die beoogt de Unie om te vormen tot een eerlijke en welvarende samenleving, met een moderne, hulpbronnenefficiënte en concurrerende economie waarin economische groei is losgekoppeld van het gebruik van hulpbronnen. De Green Deal moet het natuurlijk kapitaal van de Unie beschermen, behouden en verbeteren, en de gezondheid en het welzijn van de burgers beschermen tegen milieugerelateerde risico’s en effecten. De gevolgen van deze transitie voor werknemers in diverse sectoren lopen uiteen. Tegelijkertijd heeft deze transitie gendergelijkheidsaspecten en heeft zij een bijzonder effect op bepaalde achtergestelde en kwetsbare groepen, zoals ouderen, personen met een handicap, personen die tot een raciale of etnische minderheid behoren, alsmede personen en huishoudens met een laag inkomen of een lager middeninkomen. De transitie brengt ook grotere uitdagingen met zich mee voor bepaalde regio’s, met name regio’s met een structurele achterstand en perifere regio’s, en voor eilanden. Daarom moet ervoor worden gezorgd dat de transitie rechtvaardig en inclusief is en niemand wordt achtergelaten. |
| --- | --- |

(4)

De Europese Green Deal omvat een uitgebreide reeks elkaar versterkende maatregelen en initiatieven die gericht zijn op het bereiken van klimaatneutraliteit in de Unie in 2050, en zet een nieuwe groeistrategie uiteen die beoogt de Unie om te vormen tot een eerlijke en welvarende samenleving, met een moderne, hulpbronnenefficiënte en concurrerende economie waarin economische groei is losgekoppeld van het gebruik van hulpbronnen. De Green Deal moet het natuurlijk kapitaal van de Unie beschermen, behouden en verbeteren, en de gezondheid en het welzijn van de burgers beschermen tegen milieugerelateerde risico’s en effecten. De gevolgen van deze transitie voor werknemers in diverse sectoren lopen uiteen. Tegelijkertijd heeft deze transitie gendergelijkheidsaspecten en heeft zij een bijzonder effect op bepaalde achtergestelde en kwetsbare groepen, zoals ouderen, personen met een handicap, personen die tot een raciale of etnische minderheid behoren, alsmede personen en huishoudens met een laag inkomen of een lager middeninkomen. De transitie brengt ook grotere uitdagingen met zich mee voor bepaalde regio’s, met name regio’s met een structurele achterstand en perifere regio’s, en voor eilanden. Daarom moet ervoor worden gezorgd dat de transitie rechtvaardig en inclusief is en niemand wordt achtergelaten.

| (5) | Op 17 december 2020 heeft de Unie bij het UNFCCC haar nationaal bepaalde bijdrage (nationally determined contribution — NDC) ingediend, na de goedkeuring ervan door de Raad. Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (5), zoals onder andere gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2018/410 van het Europees Parlement en de Raad (6), is een van de instrumenten die genoemd worden, onder voorbehoud van herziening in het licht van de aangescherpte doelstelling voor 2030, in de algemene beschrijving van het streefdoel in de bijlage bij die indiening. De Raad heeft in zijn conclusies van 24 oktober 2022 verklaard dat hij klaar staat om, zodra de onderhandelingen over de essentiële elementen van het “Fit for 55”-pakket zijn afgerond, de NDC’s van de Unie en de lidstaten zo nodig te actualiseren, overeenkomstig paragraaf 29 van het Klimaatpact van Glasgow, in het licht van het eindresultaat over de essentiële elementen van het “Fit for 55”-pakket en het effect daarvan op de kerndoelstelling van de Unie dat is overeengekomen door de Europese Raad in december 2020. Aangezien het EU-emissiehandelssysteem (EU-ETS), vastgesteld bij Richtlijn 2003/87/EG, een hoeksteen is van het klimaatbeleid van de Unie en het centrale instrument ervan vormt om broeikasgasemissies op kosteneffectieve wijze te verminderen, maken de bij deze richtlijn vastgestelde wijzigingen van Richtlijn 2003/87/EG, ook wat het toepassingsgebied ervan betreft, deel uit van de essentiële elementen van het “Fit for 55”-pakket. |
| --- | --- |

(5)

Op 17 december 2020 heeft de Unie bij het UNFCCC haar nationaal bepaalde bijdrage (nationally determined contribution — NDC) ingediend, na de goedkeuring ervan door de Raad. Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (5), zoals onder andere gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2018/410 van het Europees Parlement en de Raad (6), is een van de instrumenten die genoemd worden, onder voorbehoud van herziening in het licht van de aangescherpte doelstelling voor 2030, in de algemene beschrijving van het streefdoel in de bijlage bij die indiening. De Raad heeft in zijn conclusies van 24 oktober 2022 verklaard dat hij klaar staat om, zodra de onderhandelingen over de essentiële elementen van het “Fit for 55”-pakket zijn afgerond, de NDC’s van de Unie en de lidstaten zo nodig te actualiseren, overeenkomstig paragraaf 29 van het Klimaatpact van Glasgow, in het licht van het eindresultaat over de essentiële elementen van het “Fit for 55”-pakket en het effect daarvan op de kerndoelstelling van de Unie dat is overeengekomen door de Europese Raad in december 2020. Aangezien het EU-emissiehandelssysteem (EU-ETS), vastgesteld bij Richtlijn 2003/87/EG, een hoeksteen is van het klimaatbeleid van de Unie en het centrale instrument ervan vormt om broeikasgasemissies op kosteneffectieve wijze te verminderen, maken de bij deze richtlijn vastgestelde wijzigingen van Richtlijn 2003/87/EG, ook wat het toepassingsgebied ervan betreft, deel uit van de essentiële elementen van het “Fit for 55”-pakket.

| (6) | De noodzaak en de waarde van de verwezenlijking van de Europese Green Deal zijn alleen maar toegenomen in het licht van de zeer ernstige gevolgen van de COVID-19-pandemie voor de gezondheid, de levens- en arbeidsomstandigheden en het welzijn van de burgers van de Unie. Die gevolgen hebben aangetoond dat onze samenleving en onze economie weerbaarder moeten worden ten aanzien van externe schokken en vroegtijdig moeten optreden om de effecten van externe schokken te voorkomen of te beperken, op een rechtvaardige manier waarbij niemand wordt achtergelaten, ook niet diegenen die het risico lopen op energiearmoede. De Europese burgers zijn nog steeds duidelijk van mening dat dit met name van toepassing is op de klimaatverandering. |
| --- | --- |

(6)

De noodzaak en de waarde van de verwezenlijking van de Europese Green Deal zijn alleen maar toegenomen in het licht van de zeer ernstige gevolgen van de COVID-19-pandemie voor de gezondheid, de levens- en arbeidsomstandigheden en het welzijn van de burgers van de Unie. Die gevolgen hebben aangetoond dat onze samenleving en onze economie weerbaarder moeten worden ten aanzien van externe schokken en vroegtijdig moeten optreden om de effecten van externe schokken te voorkomen of te beperken, op een rechtvaardige manier waarbij niemand wordt achtergelaten, ook niet diegenen die het risico lopen op energiearmoede. De Europese burgers zijn nog steeds duidelijk van mening dat dit met name van toepassing is op de klimaatverandering.

| (7) | De Unie heeft zich er in de bijgewerkte NDC die zij op 17 december 2020 bij het secretariaat van het UNFCCC heeft ingediend toe verbonden de nettobroeikasgasemissies van de hele economie van de Unie tegen 2030 met ten minste 55 % te reduceren in vergelijking met 1990. |
| --- | --- |

(7)

De Unie heeft zich er in de bijgewerkte NDC die zij op 17 december 2020 bij het secretariaat van het UNFCCC heeft ingediend toe verbonden de nettobroeikasgasemissies van de hele economie van de Unie tegen 2030 met ten minste 55 % te reduceren in vergelijking met 1990.

| (8) | Met de vaststelling van Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad (7) heeft de Unie de doelstelling om uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit in de hele economie te bereiken en daarna negatieve emissies te verwezenlijken in wetgeving vastgelegd. Die verordening voorziet ook in een bindende doelstelling van de Unie om tegen 2030 de binnenlandse nettobroeikasgasemissies (emissies na aftrek van verwijderingen) met ten minste 55 % te reduceren ten opzichte van de niveaus van 1990, en bepaalt voorts dat de Commissie ernaar moet streven alle toekomstige ontwerpmaatregelen of wetgevingsvoorstellen, waaronder begrotingsvoorstellen, in overeenstemming te brengen met de doelstellingen van die verordening en dat zij, indien dat niet gebeurt, in het kader van de met dergelijke voorstellen samengaande effectbeoordeling de redenen daarvoor moet aangeven. |
| --- | --- |

(8)

Met de vaststelling van Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad (7) heeft de Unie de doelstelling om uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit in de hele economie te bereiken en daarna negatieve emissies te verwezenlijken in wetgeving vastgelegd. Die verordening voorziet ook in een bindende doelstelling van de Unie om tegen 2030 de binnenlandse nettobroeikasgasemissies (emissies na aftrek van verwijderingen) met ten minste 55 % te reduceren ten opzichte van de niveaus van 1990, en bepaalt voorts dat de Commissie ernaar moet streven alle toekomstige ontwerpmaatregelen of wetgevingsvoorstellen, waaronder begrotingsvoorstellen, in overeenstemming te brengen met de doelstellingen van die verordening en dat zij, indien dat niet gebeurt, in het kader van de met dergelijke voorstellen samengaande effectbeoordeling de redenen daarvoor moet aangeven.

| (9) | Alle sectoren van de economie moeten een bijdrage leveren om de bij Verordening (EU) 2021/1119 vastgestelde emissiereducties te verwezenlijken. Daarom moet de ambitie van het EU-ETS worden aangepast aan de doelstelling voor 2030 inzake nettobroeikasgasemissiereductie in de hele economie, aan de doelstelling om uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit te bereiken en aan de doelstelling om daarna negatieve emissies in de Unie te verwezenlijken, zoals vastgelegd in Verordening (EU) 2021/1119. |
| --- | --- |

(9)

Alle sectoren van de economie moeten een bijdrage leveren om de bij Verordening (EU) 2021/1119 vastgestelde emissiereducties te verwezenlijken. Daarom moet de ambitie van het EU-ETS worden aangepast aan de doelstelling voor 2030 inzake nettobroeikasgasemissiereductie in de hele economie, aan de doelstelling om uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit te bereiken en aan de doelstelling om daarna negatieve emissies in de Unie te verwezenlijken, zoals vastgelegd in Verordening (EU) 2021/1119.

| (10) | Het EU-ETS moet de productie stimuleren van installaties die de broeikasgasemissies geheel tenietdoen of gedeeltelijk verminderen. Om te waarborgen dat installaties die een in bijlage I bij Richtlijn 2003/87/EG genoemde activiteit uitoefenen en die aan de capaciteitsdrempel van die activiteit voldoen maar geen broeikasgassen uitstoten, onder het toepassingsgebied van het EU-ETS vallen en derhalve een gelijke behandeling van installaties in de betrokken sectoren te waarborgen, moet de beschrijving van bepaalde categorieën activiteiten in die bijlage worden gewijzigd. Bovendien moet bij de kosteloze toewijzing voor de productie van een product rekening worden gehouden, als leidende beginselen, met het potentieel dat materialen hebben voor circulair gebruik en het feit dat de benchmark onafhankelijk moet zijn van de grondstof of het soort productieproces, wanneer de productieprocessen hetzelfde doel hebben. Om te zorgen voor een gelijk speelveld voor installaties waarbij gebruikgemaakt wordt van nieuwe technologieën die de broeikasgasemissies geheel tenietdoen of gedeeltelijk verminderen en voor installaties die gebruikmaken van bestaande technologieën moet voor bepaalde benchmarks daarom de definitie van de producten en van de processen en emissies worden gewijzigd. Niettegenstaande die leidende beginselen moet in de herziene benchmarks voor 2026-2030 nog steeds een onderscheid worden gemaakt tussen primaire en secundaire productie van staal en aluminium. Ook moet de actualisering van de benchmarkwaarden voor waterstof worden losgekoppeld van die voor raffinaderijen om rekening te houden met het toenemende belang van de productie van waterstof, met inbegrip van groene waterstof, buiten de sector raffinaderijen. |
| --- | --- |

(10)

Het EU-ETS moet de productie stimuleren van installaties die de broeikasgasemissies geheel tenietdoen of gedeeltelijk verminderen. Om te waarborgen dat installaties die een in bijlage I bij Richtlijn 2003/87/EG genoemde activiteit uitoefenen en die aan de capaciteitsdrempel van die activiteit voldoen maar geen broeikasgassen uitstoten, onder het toepassingsgebied van het EU-ETS vallen en derhalve een gelijke behandeling van installaties in de betrokken sectoren te waarborgen, moet de beschrijving van bepaalde categorieën activiteiten in die bijlage worden gewijzigd. Bovendien moet bij de kosteloze toewijzing voor de productie van een product rekening worden gehouden, als leidende beginselen, met het potentieel dat materialen hebben voor circulair gebruik en het feit dat de benchmark onafhankelijk moet zijn van de grondstof of het soort productieproces, wanneer de productieprocessen hetzelfde doel hebben. Om te zorgen voor een gelijk speelveld voor installaties waarbij gebruikgemaakt wordt van nieuwe technologieën die de broeikasgasemissies geheel tenietdoen of gedeeltelijk verminderen en voor installaties die gebruikmaken van bestaande technologieën moet voor bepaalde benchmarks daarom de definitie van de producten en van de processen en emissies worden gewijzigd. Niettegenstaande die leidende beginselen moet in de herziene benchmarks voor 2026-2030 nog steeds een onderscheid worden gemaakt tussen primaire en secundaire productie van staal en aluminium. Ook moet de actualisering van de benchmarkwaarden voor waterstof worden losgekoppeld van die voor raffinaderijen om rekening te houden met het toenemende belang van de productie van waterstof, met inbegrip van groene waterstof, buiten de sector raffinaderijen.

| (11) | Na de wijziging van de definities van de producten en van de processen en emissies waarop bepaalde benchmarks betrekking hebben, moet ervoor worden gezorgd dat producenten geen dubbele compensatie ontvangen voor dezelfde emissies, met zowel kosteloze toewijzing als compensatie voor indirecte kosten, en moeten de financiële maatregelen ter compensatie van in de elektriciteitsprijzen doorgerekende indirecte kosten dienovereenkomstig worden aangepast. |
| --- | --- |

(11)

Na de wijziging van de definities van de producten en van de processen en emissies waarop bepaalde benchmarks betrekking hebben, moet ervoor worden gezorgd dat producenten geen dubbele compensatie ontvangen voor dezelfde emissies, met zowel kosteloze toewijzing als compensatie voor indirecte kosten, en moeten de financiële maatregelen ter compensatie van in de elektriciteitsprijzen doorgerekende indirecte kosten dienovereenkomstig worden aangepast.

| (12) | Richtlijn 96/61/EG van de Raad (8) is bij Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad (9) ingetrokken. De verwijzingen naar Richtlijn 96/61/EG in artikel 2 van Richtlijn 2003/87/EG en in bijlage IV van die richtlijn moeten dienovereenkomstig worden bijgewerkt. Gezien de dringende behoefte aan emissiereducties voor de gehele economie, moeten de lidstaten maatregelen kunnen nemen om de broeikasgasemissies die binnen het toepassingsgebied van het EU-ETS vallen, ook te verminderen door middel van andere beleidsmaatregelen dan de krachtens Richtlijn 2010/75/EU vastgestelde emissiegrenswaarden. |
| --- | --- |

(12)

Richtlijn 96/61/EG van de Raad (8) is bij Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad (9) ingetrokken. De verwijzingen naar Richtlijn 96/61/EG in artikel 2 van Richtlijn 2003/87/EG en in bijlage IV van die richtlijn moeten dienovereenkomstig worden bijgewerkt. Gezien de dringende behoefte aan emissiereducties voor de gehele economie, moeten de lidstaten maatregelen kunnen nemen om de broeikasgasemissies die binnen het toepassingsgebied van het EU-ETS vallen, ook te verminderen door middel van andere beleidsmaatregelen dan de krachtens Richtlijn 2010/75/EU vastgestelde emissiegrenswaarden.

| (13) | In haar mededeling van 12 mei 2021 getiteld “Route naar een gezonde planeet voor iedereen – EU-actieplan: Verontreiniging van lucht, water en bodem naar nul” roept de Commissie op om de Unie richting nulvervuiling tegen 2050 te sturen, door de verontreiniging in lucht, zoet water, zeeën en bodems terug te brengen tot niveaus die naar verwachting niet langer schadelijk zullen zijn voor de gezondheid en natuurlijke ecosystemen. Maatregelen in het kader van Richtlijn 2010/75/EU, het belangrijkste instrument voor de regulering van de uitstoot van lucht-, water- en bodemverontreinigende stoffen, zullen er vaak voor zorgen dat ook de emissies van broeikasgassen wordt verminderd. Overeenkomstig artikel 8 van Richtlijn 2003/87/EG moeten de lidstaten zorgen voor coördinatie tussen de vergunningseisen van Richtlijn 2003/87/EG en die van Richtlijn 2010/75/EU. |
| --- | --- |

(13)

In haar mededeling van 12 mei 2021 getiteld “Route naar een gezonde planeet voor iedereen – EU-actieplan: Verontreiniging van lucht, water en bodem naar nul” roept de Commissie op om de Unie richting nulvervuiling tegen 2050 te sturen, door de verontreiniging in lucht, zoet water, zeeën en bodems terug te brengen tot niveaus die naar verwachting niet langer schadelijk zullen zijn voor de gezondheid en natuurlijke ecosystemen. Maatregelen in het kader van Richtlijn 2010/75/EU, het belangrijkste instrument voor de regulering van de uitstoot van lucht-, water- en bodemverontreinigende stoffen, zullen er vaak voor zorgen dat ook de emissies van broeikasgassen wordt verminderd. Overeenkomstig artikel 8 van Richtlijn 2003/87/EG moeten de lidstaten zorgen voor coördinatie tussen de vergunningseisen van Richtlijn 2003/87/EG en die van Richtlijn 2010/75/EU.

| (14) | In het besef dat nieuwe innovatieve technologieën vaak een vermindering van zowel broeikasgasemissies als verontreinigende stoffen mogelijk zullen maken, is het belangrijk om te zorgen voor synergieën tussen maatregelen die tot een vermindering van de emissies van zowel broeikasgassen als verontreinigende stoffen leiden, met name Richtlijn 2010/75/EU, en de doeltreffendheid daarvan in dit opzicht te evalueren. |
| --- | --- |

(14)

In het besef dat nieuwe innovatieve technologieën vaak een vermindering van zowel broeikasgasemissies als verontreinigende stoffen mogelijk zullen maken, is het belangrijk om te zorgen voor synergieën tussen maatregelen die tot een vermindering van de emissies van zowel broeikasgassen als verontreinigende stoffen leiden, met name Richtlijn 2010/75/EU, en de doeltreffendheid daarvan in dit opzicht te evalueren.

| (15) | De definitie van elektriciteitsopwekkers werd gebruikt om de maximale hoeveelheid kosteloos toe te wijzen emissierechten aan de industrie in de periode 2013-2020 vast te stellen, maar dit heeft ertoe geleid dat warmtekrachtkoppelingcentrales anders werden behandeld dan industriële installaties. Om het gebruik van hoogrenderende warmtekrachtkoppeling te stimuleren en een gelijk speelveld in te stellen voor alle installaties die kosteloze toewijzingen voor warmteproductie en stadsverwarming ontvangen, moeten alle verwijzingen naar elektriciteitsopwekkers in Richtlijn 2003/87/EG worden geschrapt. Daarnaast specificeert Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/331 van de Commissie (10) details voor het in aanmerking komen van alle industriële processen voor kosteloze toewijzing. Daarom zijn de bepalingen inzake koolstofafvang en -opslag in artikel 10 bis, lid 3, van Richtlijn 2003/87/EG achterhaald en moeten zij worden geschrapt. |
| --- | --- |

(15)

De definitie van elektriciteitsopwekkers werd gebruikt om de maximale hoeveelheid kosteloos toe te wijzen emissierechten aan de industrie in de periode 2013-2020 vast te stellen, maar dit heeft ertoe geleid dat warmtekrachtkoppelingcentrales anders werden behandeld dan industriële installaties. Om het gebruik van hoogrenderende warmtekrachtkoppeling te stimuleren en een gelijk speelveld in te stellen voor alle installaties die kosteloze toewijzingen voor warmteproductie en stadsverwarming ontvangen, moeten alle verwijzingen naar elektriciteitsopwekkers in Richtlijn 2003/87/EG worden geschrapt. Daarnaast specificeert Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/331 van de Commissie (10) details voor het in aanmerking komen van alle industriële processen voor kosteloze toewijzing. Daarom zijn de bepalingen inzake koolstofafvang en -opslag in artikel 10 bis, lid 3, van Richtlijn 2003/87/EG achterhaald en moeten zij worden geschrapt.

| (16) | Broeikasgassen die niet rechtstreeks in de atmosfeer worden uitgestoten, moeten in het kader van het EU-ETS als emissies worden beschouwd en voor die emissies moeten emissierechten worden ingeleverd, tenzij die emissies worden opgeslagen in een opslaglocatie overeenkomstig Richtlijn 2009/31/EG van het Europees Parlement en de Raad (11), of zij permanent chemisch in een product gebonden zijn zodat zij bij normaal gebruik of bij een normale activiteit na het einde van de levensduur van het product niet in de atmosfeer terechtkomen. Aan de e Commissie moet de bevoegdheid worden overgedragen om gedelegeerde handelingen vast te stellen ter nadere bepaling van de voorwaarden op grond waarvan broeikasgassen als permanent chemisch in een product gebonden moeten worden beschouwd zodat zij bij normaal gebruik of bij een normale activiteit na het einde van de levensduur van het product niet in de atmosfeer terechtkomen, indien van toepassing met inbegrip van het verkrijgen van een koolstofverwijderingscertificaat met het oog op ontwikkelingen in de regelgeving met betrekking tot de certificering van koolstofverwijdering. Normale activiteit na het einde van de levensduur van het product moet ruim worden opgevat en alle activiteiten omvatten die plaatsvinden na het einde van de levensduur van het product, met inbegrip van hergebruik, herproductie, recycling en verwijdering, zoals verbranding en storten. |
| --- | --- |

(16)

Broeikasgassen die niet rechtstreeks in de atmosfeer worden uitgestoten, moeten in het kader van het EU-ETS als emissies worden beschouwd en voor die emissies moeten emissierechten worden ingeleverd, tenzij die emissies worden opgeslagen in een opslaglocatie overeenkomstig Richtlijn 2009/31/EG van het Europees Parlement en de Raad (11), of zij permanent chemisch in een product gebonden zijn zodat zij bij normaal gebruik of bij een normale activiteit na het einde van de levensduur van het product niet in de atmosfeer terechtkomen. Aan de e Commissie moet de bevoegdheid worden overgedragen om gedelegeerde handelingen vast te stellen ter nadere bepaling van de voorwaarden op grond waarvan broeikasgassen als permanent chemisch in een product gebonden moeten worden beschouwd zodat zij bij normaal gebruik of bij een normale activiteit na het einde van de levensduur van het product niet in de atmosfeer terechtkomen, indien van toepassing met inbegrip van het verkrijgen van een koolstofverwijderingscertificaat met het oog op ontwikkelingen in de regelgeving met betrekking tot de certificering van koolstofverwijdering. Normale activiteit na het einde van de levensduur van het product moet ruim worden opgevat en alle activiteiten omvatten die plaatsvinden na het einde van de levensduur van het product, met inbegrip van hergebruik, herproductie, recycling en verwijdering, zoals verbranding en storten.

| (17) | Internationale maritieme vervoersactiviteiten die bestaan uit reizen tussen havens die onder de jurisdictie van twee verschillende lidstaten vallen of tussen een haven onder de jurisdictie van een lidstaat en een haven buiten de jurisdictie van een lidstaat, zijn de enige vormen van transport waarop de eerdere toezeggingen van de Unie om broeikasgasemissies te verminderen niet van toepassing waren. De emissies van brandstof die in de Unie wordt verkocht voor reizen die in één lidstaat beginnen en in een andere lidstaat of in een derde land eindigen, zijn sinds 1990 met ongeveer 36 % toegenomen. Deze emissies vertegenwoordigen bijna 90 % van alle navigatie-emissies in de Unie, aangezien de emissies van brandstof die in de Unie wordt verkocht voor reizen die beginnen en eindigen in dezelfde lidstaat sinds 1990 met 26 % zijn verminderd. Als het beleid niet wordt gewijzigd zullen de emissies van internationale maritieme vervoersactiviteiten naar verwachting tussen 2015 en 2030 met ongeveer 14 % toenemen en tussen 2015 en 2050 met 34 %. Als de klimaatveranderingseffecten van maritieme vervoersactiviteiten zoals verwacht toenemen, zouden hierdoor de reducties die andere sectoren realiseren om de klimaatverandering te bestrijden, aanzienlijk worden ondermijnd, en daarmee ook de verwezenlijking van de doelstelling om uiterlijk in 2030 de nettobroeikasgasemissies in de hele economie te verminderen en de doelstelling om in de Unie uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit te bereiken en de doelstelling om daarna negatieve emissies in de Unie te verwezenlijken, zoals vastgelegd in Verordening (EU) 2021/1119, en de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs. |
| --- | --- |

(17)

Internationale maritieme vervoersactiviteiten die bestaan uit reizen tussen havens die onder de jurisdictie van twee verschillende lidstaten vallen of tussen een haven onder de jurisdictie van een lidstaat en een haven buiten de jurisdictie van een lidstaat, zijn de enige vormen van transport waarop de eerdere toezeggingen van de Unie om broeikasgasemissies te verminderen niet van toepassing waren. De emissies van brandstof die in de Unie wordt verkocht voor reizen die in één lidstaat beginnen en in een andere lidstaat of in een derde land eindigen, zijn sinds 1990 met ongeveer 36 % toegenomen. Deze emissies vertegenwoordigen bijna 90 % van alle navigatie-emissies in de Unie, aangezien de emissies van brandstof die in de Unie wordt verkocht voor reizen die beginnen en eindigen in dezelfde lidstaat sinds 1990 met 26 % zijn verminderd. Als het beleid niet wordt gewijzigd zullen de emissies van internationale maritieme vervoersactiviteiten naar verwachting tussen 2015 en 2030 met ongeveer 14 % toenemen en tussen 2015 en 2050 met 34 %. Als de klimaatveranderingseffecten van maritieme vervoersactiviteiten zoals verwacht toenemen, zouden hierdoor de reducties die andere sectoren realiseren om de klimaatverandering te bestrijden, aanzienlijk worden ondermijnd, en daarmee ook de verwezenlijking van de doelstelling om uiterlijk in 2030 de nettobroeikasgasemissies in de hele economie te verminderen en de doelstelling om in de Unie uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit te bereiken en de doelstelling om daarna negatieve emissies in de Unie te verwezenlijken, zoals vastgelegd in Verordening (EU) 2021/1119, en de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs.

| (18) | De Commissie heeft in 2013 een strategie aangenomen om emissies van maritiem vervoer geleidelijk in het beleid van de Unie voor de vermindering van broeikasgasemissies te integreren. Als eerste stap in deze aanpak heeft de Unie bij Verordening (EU) 2015/757 van het Europees Parlement en de Raad (12) een systeem ingevoerd om emissies van maritiem vervoer te bewaken, rapporteren en verifiëren; die eerste stap moet worden gevolgd door vaststelling van reductiestreefdoelen voor het maritiem vervoer en de toepassing van een marktgebaseerde maatregel. In overeenstemming met de toezegging van de medewetgevers die in Richtlijn (EU) 2018/410 is geformuleerd, dient de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) of de Unie vanaf 2023 actie te ondernemen, hetgeen onder meer voorbereidende werkzaamheden inzake vaststelling en uitvoering van een maatregel behelst die ervoor zorgt dat de sector naar behoren bijdraagt aan de inspanningen die nodig zijn om de in het kader van de Overeenkomst van Parijs overeengekomen doelstellingen te verwezenlijken, en passend beraad ter zake door alle stakeholders. |
| --- | --- |

(18)

De Commissie heeft in 2013 een strategie aangenomen om emissies van maritiem vervoer geleidelijk in het beleid van de Unie voor de vermindering van broeikasgasemissies te integreren. Als eerste stap in deze aanpak heeft de Unie bij Verordening (EU) 2015/757 van het Europees Parlement en de Raad (12) een systeem ingevoerd om emissies van maritiem vervoer te bewaken, rapporteren en verifiëren; die eerste stap moet worden gevolgd door vaststelling van reductiestreefdoelen voor het maritiem vervoer en de toepassing van een marktgebaseerde maatregel. In overeenstemming met de toezegging van de medewetgevers die in Richtlijn (EU) 2018/410 is geformuleerd, dient de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) of de Unie vanaf 2023 actie te ondernemen, hetgeen onder meer voorbereidende werkzaamheden inzake vaststelling en uitvoering van een maatregel behelst die ervoor zorgt dat de sector naar behoren bijdraagt aan de inspanningen die nodig zijn om de in het kader van de Overeenkomst van Parijs overeengekomen doelstellingen te verwezenlijken, en passend beraad ter zake door alle stakeholders.

| (19) | Krachtens Richtlijn (EU) 2018/410 moet de Commissie verslag uitbrengen aan het Europees Parlement en de Raad over de vorderingen die de IMO heeft gemaakt in de richting van een ambitieus emissiereductiestreefcijfer, en over bijbehorende maatregelen met het oog op een billijke bijdrage van het maritiem vervoer aan de inspanningen die nodig zijn om de in het kader van de Overeenkomst van Parijs overeengekomen doelstellingen te verwezenlijken. De inspanningen die via de IMO worden geleverd om de mondiale maritieme emissies te beperken, moeten worden aangemoedigd. Het gaat hierbij onder meer over de snelle uitvoering van de in 2018 vastgestelde initiële IMO-strategie ter vermindering van de broeikasgasemissies van schepen, waarin ook wordt verwezen naar eventuele marktgebaseerde maatregelen om de vermindering van de broeikasgasemissies van de internationale scheepvaart te stimuleren. Hoewel er onlangs vooruitgang in de IMO is geboekt, volstaat dit vooralsnog niet om de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs te verwezenlijken. Gezien het internationale karakter van scheepvaart is het belangrijk dat de lidstaten en de Unie binnen hun respectieve bevoegdheden samenwerken met derde landen om de diplomatieke inspanningen op te voeren voor een versterking van de mondiale maatregelen en het boeken van vooruitgang bij de ontwikkeling van een wereldwijde marktgebaseerde maatregel op het niveau van de IMO. |
| --- | --- |

(19)

Krachtens Richtlijn (EU) 2018/410 moet de Commissie verslag uitbrengen aan het Europees Parlement en de Raad over de vorderingen die de IMO heeft gemaakt in de richting van een ambitieus emissiereductiestreefcijfer, en over bijbehorende maatregelen met het oog op een billijke bijdrage van het maritiem vervoer aan de inspanningen die nodig zijn om de in het kader van de Overeenkomst van Parijs overeengekomen doelstellingen te verwezenlijken. De inspanningen die via de IMO worden geleverd om de mondiale maritieme emissies te beperken, moeten worden aangemoedigd. Het gaat hierbij onder meer over de snelle uitvoering van de in 2018 vastgestelde initiële IMO-strategie ter vermindering van de broeikasgasemissies van schepen, waarin ook wordt verwezen naar eventuele marktgebaseerde maatregelen om de vermindering van de broeikasgasemissies van de internationale scheepvaart te stimuleren. Hoewel er onlangs vooruitgang in de IMO is geboekt, volstaat dit vooralsnog niet om de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs te verwezenlijken. Gezien het internationale karakter van scheepvaart is het belangrijk dat de lidstaten en de Unie binnen hun respectieve bevoegdheden samenwerken met derde landen om de diplomatieke inspanningen op te voeren voor een versterking van de mondiale maatregelen en het boeken van vooruitgang bij de ontwikkeling van een wereldwijde marktgebaseerde maatregel op het niveau van de IMO.

| (20) | Koolstofdioxide (CO2) -emissies van maritiem vervoer bedragen 3 tot 4 % van de emissies van de Unie. De Commissie heeft in de Europese Green Deal verklaard voornemens te zijn aanvullende maatregelen te nemen om de broeikasgasemissies van maritiem vervoer aan te pakken door middel van een pakket maatregelen die de Unie in staat stellen haar doelstellingen inzake emissiereductie te halen. Richtlijn 2003/87/EG moet in dit verband worden gewijzigd om maritiem vervoer in het EU-ETS op te nemen om ervoor te zorgen dat die sector zijn deel bijdraagt aan de verhoogde klimaatdoelstellingen van de Unie en aan de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs, die in artikel 4, lid 4, stelt dat ontwikkelde landen het voortouw moeten blijven nemen door emissiereductiedoelstellingen voor de gehele economie vast te stellen, terwijl ontwikkelingslanden worden aangemoedigd om geleidelijk over te stappen op emissiereductie- of emissiebeperkingsdoelstellingen voor de gehele economie. Emissies van de internationale luchtvaart buiten Europa moesten worden geplafonneerd vanaf januari 2021 door wereldwijde marktgebaseerde maatregelen, maar een maatregel om de emissies van maritiem vervoer te plafonneren of te beprijzen bestaat nog niet. Het is daarom passend dat het EU-ETS een deel van de emissies dekt van reizen tussen havens onder de jurisdictie van een lidstaat en havens onder de jurisdictie van een derde land, waarbij het derde land kan beslissen over passende maatregelen met betrekking tot het andere aandeel van emissies.
  De uitbreiding van het EU-ETS tot maritiem vervoer moet dus de helft van de emissies van schepen die reizen uitvoeren en aankomen in een haven onder de jurisdictie van een lidstaat vanuit een haven buiten de jurisdictie van een lidstaat, de helft van de emissies van schepen die reizen uitvoeren vanuit een haven onder de jurisdictie van een lidstaat en aankomen in een haven buiten de jurisdictie van een lidstaat, alle emissies van schepen die reizen uitvoeren en aankomen in een haven onder de jurisdictie van een lidstaat vanuit een haven onder de jurisdictie van een lidstaat, en alle emissies van schepen die zijn afgemeerd in een haven onder de jurisdictie van een lidstaat, omvatten. Deze aanpak is naar voren gekomen als een praktische oplossing voor de kwestie van gemeenschappelijke maar onderscheiden verantwoordelijkheden en capaciteiten, die in de UNFCCC-context al geruime tijd een uitdaging vormt. De dekking van een deel van de emissies van zowel inkomende als uitgaande reizen tussen de Unie en derde landen waarborgt de doeltreffendheid van het EU-ETS, met name door het milieueffect van de maatregel in vergelijking met een geografisch toepassingsgebied dat beperkt is tot reizen binnen de Unie te vergroten, terwijl de risico’s op havenontwijkend gedrag en verplaatsing van overladingsactiviteiten buiten de Unie worden beperkt. Met het oog op een soepele opneming van de sector in het EU-ETS moet de inlevering van emissierechten door scheepvaartmaatschappijen geleidelijk ten opzichte van geverifieerde emissies die voor de jaren 2024 en 2025 zijn gerapporteerd, worden verhoogd.
  Om de milieu-integriteit van het systeem te beschermen, moet, zodra elk jaar het verschil tussen geverifieerde emissies en ingeleverde emissierechten is vastgesteld, een met dat verschil overeenstemmende hoeveelheid emissierechten worden geannuleerd, indien er in die jaren vergeleken met geverifieerde emissies voor maritiem vervoer minder emissierechten worden ingeleverd. Scheepvaartmaatschappijen moeten vanaf 2026 het aantal emissierechten inleveren dat overeenkomt met alle geverifieerde emissies die zij hebben gerapporteerd. Hoewel het klimaateffect van het maritiem vervoer voornamelijk het gevolg is van zijn CO2-emissies, vertegenwoordigen niet-CO2-emissies een aanzienlijk deel van de emissies van schepen. Volgens de vierde broeikasgasstudie van de IMO van 2020 zijn de methaanemissies in de periode 2012-2018 aanzienlijk toegenomen. De emissies van methaan en distikstofoxide zal mettertijd waarschijnlijk toenemen, met name door de ontwikkeling van schepen die door vloeibaar aardgas of andere energiebronnen worden aangedreven. De opname van methaan- en distikstofoxide-emissies zou de milieu-integriteit ten goede komen en goede praktijken stimuleren. Die emissies moeten eerst worden opgenomen in Verordening (EU) 2015/757 vanaf 2024 en zij moeten worden opgenomen in het EU-ETS vanaf 2026. |
| --- | --- |

(20)

Koolstofdioxide (CO2) -emissies van maritiem vervoer bedragen 3 tot 4 % van de emissies van de Unie. De Commissie heeft in de Europese Green Deal verklaard voornemens te zijn aanvullende maatregelen te nemen om de broeikasgasemissies van maritiem vervoer aan te pakken door middel van een pakket maatregelen die de Unie in staat stellen haar doelstellingen inzake emissiereductie te halen. Richtlijn 2003/87/EG moet in dit verband worden gewijzigd om maritiem vervoer in het EU-ETS op te nemen om ervoor te zorgen dat die sector zijn deel bijdraagt aan de verhoogde klimaatdoelstellingen van de Unie en aan de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs, die in artikel 4, lid 4, stelt dat ontwikkelde landen het voortouw moeten blijven nemen door emissiereductiedoelstellingen voor de gehele economie vast te stellen, terwijl ontwikkelingslanden worden aangemoedigd om geleidelijk over te stappen op emissiereductie- of emissiebeperkingsdoelstellingen voor de gehele economie. Emissies van de internationale luchtvaart buiten Europa moesten worden geplafonneerd vanaf januari 2021 door wereldwijde marktgebaseerde maatregelen, maar een maatregel om de emissies van maritiem vervoer te plafonneren of te beprijzen bestaat nog niet. Het is daarom passend dat het EU-ETS een deel van de emissies dekt van reizen tussen havens onder de jurisdictie van een lidstaat en havens onder de jurisdictie van een derde land, waarbij het derde land kan beslissen over passende maatregelen met betrekking tot het andere aandeel van emissies.

De uitbreiding van het EU-ETS tot maritiem vervoer moet dus de helft van de emissies van schepen die reizen uitvoeren en aankomen in een haven onder de jurisdictie van een lidstaat vanuit een haven buiten de jurisdictie van een lidstaat, de helft van de emissies van schepen die reizen uitvoeren vanuit een haven onder de jurisdictie van een lidstaat en aankomen in een haven buiten de jurisdictie van een lidstaat, alle emissies van schepen die reizen uitvoeren en aankomen in een haven onder de jurisdictie van een lidstaat vanuit een haven onder de jurisdictie van een lidstaat, en alle emissies van schepen die zijn afgemeerd in een haven onder de jurisdictie van een lidstaat, omvatten. Deze aanpak is naar voren gekomen als een praktische oplossing voor de kwestie van gemeenschappelijke maar onderscheiden verantwoordelijkheden en capaciteiten, die in de UNFCCC-context al geruime tijd een uitdaging vormt. De dekking van een deel van de emissies van zowel inkomende als uitgaande reizen tussen de Unie en derde landen waarborgt de doeltreffendheid van het EU-ETS, met name door het milieueffect van de maatregel in vergelijking met een geografisch toepassingsgebied dat beperkt is tot reizen binnen de Unie te vergroten, terwijl de risico’s op havenontwijkend gedrag en verplaatsing van overladingsactiviteiten buiten de Unie worden beperkt. Met het oog op een soepele opneming van de sector in het EU-ETS moet de inlevering van emissierechten door scheepvaartmaatschappijen geleidelijk ten opzichte van geverifieerde emissies die voor de jaren 2024 en 2025 zijn gerapporteerd, worden verhoogd.

Om de milieu-integriteit van het systeem te beschermen, moet, zodra elk jaar het verschil tussen geverifieerde emissies en ingeleverde emissierechten is vastgesteld, een met dat verschil overeenstemmende hoeveelheid emissierechten worden geannuleerd, indien er in die jaren vergeleken met geverifieerde emissies voor maritiem vervoer minder emissierechten worden ingeleverd. Scheepvaartmaatschappijen moeten vanaf 2026 het aantal emissierechten inleveren dat overeenkomt met alle geverifieerde emissies die zij hebben gerapporteerd. Hoewel het klimaateffect van het maritiem vervoer voornamelijk het gevolg is van zijn CO2-emissies, vertegenwoordigen niet-CO2-emissies een aanzienlijk deel van de emissies van schepen. Volgens de vierde broeikasgasstudie van de IMO van 2020 zijn de methaanemissies in de periode 2012-2018 aanzienlijk toegenomen. De emissies van methaan en distikstofoxide zal mettertijd waarschijnlijk toenemen, met name door de ontwikkeling van schepen die door vloeibaar aardgas of andere energiebronnen worden aangedreven. De opname van methaan- en distikstofoxide-emissies zou de milieu-integriteit ten goede komen en goede praktijken stimuleren. Die emissies moeten eerst worden opgenomen in Verordening (EU) 2015/757 vanaf 2024 en zij moeten worden opgenomen in het EU-ETS vanaf 2026.

| (21) | De uitbreiding van het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG tot maritiem vervoer zal veranderingen teweegbrengen in de kosten voor dat vervoer. Die uitbreiding van het toepassingsgebied zal voor alle delen van de Unie gevolgen hebben, aangezien de goederen die via maritiem vervoer vertrekken uit en aankomen in havens binnen de Unie, afkomstig zijn uit of bestemd zijn voor de verschillende lidstaten, ook de lidstaten zonder zeegrens. De toewijzing van door de lidstaten te veilen emissierechten mag daarom in beginsel niet veranderen doordat maritieme vervoersactiviteiten in het systeem worden opgenomen, en moet alle lidstaten omvatten. De gevolgen zullen echter niet voor alle lidstaten gelijk zijn. De uitbreiding zal met name lidstaten die zeer afhankelijk zijn van de scheepvaart het zwaarst treffen. Voor lidstaten met een grote maritieme sector in vergelijking met hun relatieve omvang zullen de gevolgen van de uitbreiding van het EU-ETS tot maritiem vervoer meer voelbaar zijn. Het is derhalve passend die lidstaten bijkomende, in de tijd beperkte steun te verlenen in de vorm van meer emissierechten ter ondersteuning van het koolstofvrij maken van maritieme activiteiten, en voor gemaakte administratieve kosten. De steun moet geleidelijk worden ingevoerd, gelijktijdig met de invoering van inleveringsverplichtingen, in verhouding met de gevolgen die die lidstaten ondervinden. In de context van de evaluatie van Richtlijn 2003/87/EG zou de Commissie die extra steun moeten laten afhangen van met name de ontwikkelingen die zich voordoen in het aantal scheepvaartmaatschappijen dat onder de verantwoordelijkheid van verschillende lidstaten valt. |
| --- | --- |

(21)

De uitbreiding van het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG tot maritiem vervoer zal veranderingen teweegbrengen in de kosten voor dat vervoer. Die uitbreiding van het toepassingsgebied zal voor alle delen van de Unie gevolgen hebben, aangezien de goederen die via maritiem vervoer vertrekken uit en aankomen in havens binnen de Unie, afkomstig zijn uit of bestemd zijn voor de verschillende lidstaten, ook de lidstaten zonder zeegrens. De toewijzing van door de lidstaten te veilen emissierechten mag daarom in beginsel niet veranderen doordat maritieme vervoersactiviteiten in het systeem worden opgenomen, en moet alle lidstaten omvatten. De gevolgen zullen echter niet voor alle lidstaten gelijk zijn. De uitbreiding zal met name lidstaten die zeer afhankelijk zijn van de scheepvaart het zwaarst treffen. Voor lidstaten met een grote maritieme sector in vergelijking met hun relatieve omvang zullen de gevolgen van de uitbreiding van het EU-ETS tot maritiem vervoer meer voelbaar zijn. Het is derhalve passend die lidstaten bijkomende, in de tijd beperkte steun te verlenen in de vorm van meer emissierechten ter ondersteuning van het koolstofvrij maken van maritieme activiteiten, en voor gemaakte administratieve kosten. De steun moet geleidelijk worden ingevoerd, gelijktijdig met de invoering van inleveringsverplichtingen, in verhouding met de gevolgen die die lidstaten ondervinden. In de context van de evaluatie van Richtlijn 2003/87/EG zou de Commissie die extra steun moeten laten afhangen van met name de ontwikkelingen die zich voordoen in het aantal scheepvaartmaatschappijen dat onder de verantwoordelijkheid van verschillende lidstaten valt.

| (22) | Het EU-ETS moet een aanzienlijke bijdrage leveren tot de vermindering van broeikasgasemissies van maritieme activiteiten en tot een verhoogde efficiëntie ten aanzien van dergelijke activiteiten. De EU-ETS-opbrengsten op grond van artikel 10, lid 3, van Richtlijn 2003/87/EG moeten onder meer worden aangewend voor de bevordering van klimaatvriendelijk vervoer en openbaar vervoer in alle sectoren. |
| --- | --- |

(22)

Het EU-ETS moet een aanzienlijke bijdrage leveren tot de vermindering van broeikasgasemissies van maritieme activiteiten en tot een verhoogde efficiëntie ten aanzien van dergelijke activiteiten. De EU-ETS-opbrengsten op grond van artikel 10, lid 3, van Richtlijn 2003/87/EG moeten onder meer worden aangewend voor de bevordering van klimaatvriendelijk vervoer en openbaar vervoer in alle sectoren.

| (23) | De vernieuwing van de vloot van schepen met een ijsklasse en de ontwikkeling van innovatieve technologie om de emissies van deze schepen te verminderen, zullen tijd kosten en financiële steun vergen. Op dit moment verbruiken schepen met een ijsklasse, vanwege het model dat de schepen in staat stelt in ijsomstandigheden te varen, meer brandstof en stoten zij meer uit dan schepen van vergelijkbare grootte die ontworpen zijn om alleen in open water te varen. Daarom moet in het kader van deze richtlijn een vlagneutrale methode worden ingevoerd om te bepalen hoeveel minder emissierechten scheepvaartmaatschappijen op basis van de ijsklasse van hun schepen tot 31 december 2030 moeten inleveren. |
| --- | --- |

(23)

De vernieuwing van de vloot van schepen met een ijsklasse en de ontwikkeling van innovatieve technologie om de emissies van deze schepen te verminderen, zullen tijd kosten en financiële steun vergen. Op dit moment verbruiken schepen met een ijsklasse, vanwege het model dat de schepen in staat stelt in ijsomstandigheden te varen, meer brandstof en stoten zij meer uit dan schepen van vergelijkbare grootte die ontworpen zijn om alleen in open water te varen. Daarom moet in het kader van deze richtlijn een vlagneutrale methode worden ingevoerd om te bepalen hoeveel minder emissierechten scheepvaartmaatschappijen op basis van de ijsklasse van hun schepen tot 31 december 2030 moeten inleveren.

| (24) | Eilanden zonder weg- of spoorverbinding met het vasteland zijn afhankelijker van maritiem vervoer dan andere regio’s en zijn voor hun connectiviteit afhankelijk van maritieme verbindingen. Om eilanden met een kleinere bevolking te helpen verbonden te blijven nadat maritieme vervoersactiviteiten in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG zijn opgenomen, moet een lidstaat kunnen verzoeken om een tijdelijke afwijking van de inleveringsverplichtingen uit hoofde van die richtlijn voor bepaalde maritieme vervoersactiviteiten met eilanden waarvan de bevolking minder dan 200 000 permanente inwoners bedraagt. |
| --- | --- |

(24)

Eilanden zonder weg- of spoorverbinding met het vasteland zijn afhankelijker van maritiem vervoer dan andere regio’s en zijn voor hun connectiviteit afhankelijk van maritieme verbindingen. Om eilanden met een kleinere bevolking te helpen verbonden te blijven nadat maritieme vervoersactiviteiten in het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG zijn opgenomen, moet een lidstaat kunnen verzoeken om een tijdelijke afwijking van de inleveringsverplichtingen uit hoofde van die richtlijn voor bepaalde maritieme vervoersactiviteiten met eilanden waarvan de bevolking minder dan 200 000 permanente inwoners bedraagt.

| (25) | De lidstaten moeten kunnen verzoeken dat een transnationaal openbaredienstcontract of een transnationale openbaredienstverplichting tussen twee lidstaten tijdelijk wordt vrijgesteld van bepaalde verplichtingen uit hoofde van Richtlijn 2003/87/EG. Die mogelijkheid moet beperkt zijn tot verbindingen tussen een lidstaat zonder landgrens met een andere lidstaat en de geografisch dichtstbijgelegen lidstaat, zoals de maritieme verbinding tussen Cyprus en Griekenland, die er al meer dan 20 jaar niet meer is. Die tijdelijke afwijking zou bijdragen aan het aanpakken van de dringende noodzaak om te voorzien in een dienst van algemeen belang en om te zorgen voor connectiviteit en economische, sociale en territoriale samenhang. |
| --- | --- |

(25)

De lidstaten moeten kunnen verzoeken dat een transnationaal openbaredienstcontract of een transnationale openbaredienstverplichting tussen twee lidstaten tijdelijk wordt vrijgesteld van bepaalde verplichtingen uit hoofde van Richtlijn 2003/87/EG. Die mogelijkheid moet beperkt zijn tot verbindingen tussen een lidstaat zonder landgrens met een andere lidstaat en de geografisch dichtstbijgelegen lidstaat, zoals de maritieme verbinding tussen Cyprus en Griekenland, die er al meer dan 20 jaar niet meer is. Die tijdelijke afwijking zou bijdragen aan het aanpakken van de dringende noodzaak om te voorzien in een dienst van algemeen belang en om te zorgen voor connectiviteit en economische, sociale en territoriale samenhang.

| (26) | Rekening houdend met de bijzondere kenmerken en de permanente beperkingen van de ultraperifere gebieden van de Unie zoals erkend in artikel 349 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), en gezien hun sterke afhankelijkheid van maritiem vervoer, moet bijzondere aandacht worden besteed aan het behoud van de toegankelijkheid van die gebieden en efficiënte connectiviteit door middel van de zeevaart. Daarom moet worden voorzien in een tijdelijke afwijking van bepaalde verplichtingen uit hoofde van Richtlijn 2003/87/EG wat betreft emissies van maritieme vervoersactiviteiten tussen een haven in een ultraperifeer gebied van een lidstaat en een haven in diezelfde lidstaat, met inbegrip van havens in hetzelfde ultraperifere gebied en in een ander ultraperifeer gebied van dezelfde lidstaat. |
| --- | --- |

(26)

Rekening houdend met de bijzondere kenmerken en de permanente beperkingen van de ultraperifere gebieden van de Unie zoals erkend in artikel 349 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), en gezien hun sterke afhankelijkheid van maritiem vervoer, moet bijzondere aandacht worden besteed aan het behoud van de toegankelijkheid van die gebieden en efficiënte connectiviteit door middel van de zeevaart. Daarom moet worden voorzien in een tijdelijke afwijking van bepaalde verplichtingen uit hoofde van Richtlijn 2003/87/EG wat betreft emissies van maritieme vervoersactiviteiten tussen een haven in een ultraperifeer gebied van een lidstaat en een haven in diezelfde lidstaat, met inbegrip van havens in hetzelfde ultraperifere gebied en in een ander ultraperifeer gebied van dezelfde lidstaat.

| (27) | De bepalingen van Richtlijn 2003/87/EG wat betreft maritieme vervoersactiviteiten moeten regelmatig worden getoetst in het licht van de internationale ontwikkelingen en de inspanningen die ter verwezenlijking van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs zijn geleverd, waaronder de tweede algemene inventarisatie in 2028 en de vijfjaarlijkse algemene inventarisaties daarna, die zijn bedoeld om opeenvolgende NDC’s met kennis van zaken te kunnen vaststellen. Die bepalingen moeten ook worden getoetst ingeval door de IMO een wereldwijde marktgebaseerde maatregel wordt vastgesteld om broeikasgasemissies van maritiem vervoer te verminderen. Daartoe moet de Commissie binnen 18 maanden na de vaststelling van een dergelijke maatregel en voordat deze operationeel wordt, een verslag indienen bij het Europees Parlement en de Raad. De Commissie moet in dat verslag die wereldwijde marktgebaseerde maatregel onderzoeken met betrekking tot de ambitie ervan in het licht van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs, de algehele milieu-integriteit ervan, onder meer in vergelijking met de bepalingen van Richtlijn 2003/87/EG die betrekking hebben op maritiem vervoer, en alle kwesties in verband met de samenhang van het EU-ETS en die maatregel. Met name moet de Commissie in haar verslag rekening houden met de mate van deelname aan die wereldwijde marktgebaseerde maatregel, de afdwingbaarheid ervan, de transparantie ervan, de sancties voor niet-naleving ervan, de processen voor publieke inbreng, de bewaking, de rapportage en verificatie van emissies, de registers en de verantwoordingsplicht. In voorkomend geval moet het verslag vergezeld gaan van een wetgevingsvoorstel tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG op een wijze die strookt met de klimaatdoelstelling van de Unie voor 2030 en de in Verordening (EU) 2021/1119 vastgestelde doelstelling inzake klimaatneutraliteit, en met het doel de milieu-integriteit en de doeltreffendheid van de klimaatactie van de Unie in stand te houden, om voor samenhang te zorgen tussen de uitvoering van de wereldwijde marktgebaseerde maatregel die is vastgesteld door de IMO en het EU-ETS, waarbij elke aanzienlijke dubbele belasting wordt vermeden, waarbij wordt herinnerd aan de bevoegdheid van de Unie om haar aandeel in de emissies van internationale scheepvaartreizen te reguleren, in lijn met de verplichtingen van de Overeenkomst van Parijs. |
| --- | --- |

(27)

De bepalingen van Richtlijn 2003/87/EG wat betreft maritieme vervoersactiviteiten moeten regelmatig worden getoetst in het licht van de internationale ontwikkelingen en de inspanningen die ter verwezenlijking van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs zijn geleverd, waaronder de tweede algemene inventarisatie in 2028 en de vijfjaarlijkse algemene inventarisaties daarna, die zijn bedoeld om opeenvolgende NDC’s met kennis van zaken te kunnen vaststellen. Die bepalingen moeten ook worden getoetst ingeval door de IMO een wereldwijde marktgebaseerde maatregel wordt vastgesteld om broeikasgasemissies van maritiem vervoer te verminderen. Daartoe moet de Commissie binnen 18 maanden na de vaststelling van een dergelijke maatregel en voordat deze operationeel wordt, een verslag indienen bij het Europees Parlement en de Raad. De Commissie moet in dat verslag die wereldwijde marktgebaseerde maatregel onderzoeken met betrekking tot de ambitie ervan in het licht van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs, de algehele milieu-integriteit ervan, onder meer in vergelijking met de bepalingen van Richtlijn 2003/87/EG die betrekking hebben op maritiem vervoer, en alle kwesties in verband met de samenhang van het EU-ETS en die maatregel. Met name moet de Commissie in haar verslag rekening houden met de mate van deelname aan die wereldwijde marktgebaseerde maatregel, de afdwingbaarheid ervan, de transparantie ervan, de sancties voor niet-naleving ervan, de processen voor publieke inbreng, de bewaking, de rapportage en verificatie van emissies, de registers en de verantwoordingsplicht. In voorkomend geval moet het verslag vergezeld gaan van een wetgevingsvoorstel tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG op een wijze die strookt met de klimaatdoelstelling van de Unie voor 2030 en de in Verordening (EU) 2021/1119 vastgestelde doelstelling inzake klimaatneutraliteit, en met het doel de milieu-integriteit en de doeltreffendheid van de klimaatactie van de Unie in stand te houden, om voor samenhang te zorgen tussen de uitvoering van de wereldwijde marktgebaseerde maatregel die is vastgesteld door de IMO en het EU-ETS, waarbij elke aanzienlijke dubbele belasting wordt vermeden, waarbij wordt herinnerd aan de bevoegdheid van de Unie om haar aandeel in de emissies van internationale scheepvaartreizen te reguleren, in lijn met de verplichtingen van de Overeenkomst van Parijs.

| (28) | Door de gestegen kosten in de scheepvaart als gevolg van de uitbreiding van Richtlijn 2003/87/EG tot maritieme vervoersactiviteiten, doet zich bij gebrek aan een wereldwijde marktgebaseerde maatregel een risico op ontwijking voor. Havenontwijkend gedrag ten voordele van havens buiten de Unie en de verplaatsing van overladingsactiviteiten naar havens buiten de Unie zullen niet alleen de milieuvoordelen van de internalisering van de kosten van emissies van maritieme vervoersactiviteiten verminderen, maar ook kunnen leiden tot extra emissies als gevolg van de extra afstand die wordt afgelegd om de voorschriften van Richtlijn 2003/87/EG te ontwijken. Daarom moeten bepaalde stops in havens buiten de Unie worden uitgesloten van de definitie van “aanloophaven”. Die uitsluiting uit het toepassingsgebied moet vooral de havens in de nabijheid van de Unie betreffen waar het risico op ontwijking het grootst is. Een limiet van 300 zeemijl vanaf een haven onder de jurisdictie van een lidstaat vormt een evenredige reactie op ontwijkingsgedrag, waarbij de extra last en het risico van ontwijking tegen elkaar worden afgewogen. Bovendien mag de uitsluiting van de definitie van “aanloophaven” alleen van toepassing zijn op stops door containerschepen in bepaalde havens buiten de Unie, waar de overlading van containers het grootste deel van het containerverkeer uitmaakt. Voor dergelijke transporten bestaat het risico van ontwijking, wegens het ontbreken van beperkende maatregelen, ook in een verschuiving van havenknooppunten naar havens buiten de Unie, hetgeen de gevolgen van de ontwijking nog verergert. Om te zorgen voor de evenredigheid van de maatregel en dat de gelijke behandeling te waarborgen, moet rekening worden gehouden met maatregelen in derde landen die hetzelfde effect hebben als Richtlijn 2003/87/EG. |
| --- | --- |

(28)

Door de gestegen kosten in de scheepvaart als gevolg van de uitbreiding van Richtlijn 2003/87/EG tot maritieme vervoersactiviteiten, doet zich bij gebrek aan een wereldwijde marktgebaseerde maatregel een risico op ontwijking voor. Havenontwijkend gedrag ten voordele van havens buiten de Unie en de verplaatsing van overladingsactiviteiten naar havens buiten de Unie zullen niet alleen de milieuvoordelen van de internalisering van de kosten van emissies van maritieme vervoersactiviteiten verminderen, maar ook kunnen leiden tot extra emissies als gevolg van de extra afstand die wordt afgelegd om de voorschriften van Richtlijn 2003/87/EG te ontwijken. Daarom moeten bepaalde stops in havens buiten de Unie worden uitgesloten van de definitie van “aanloophaven”. Die uitsluiting uit het toepassingsgebied moet vooral de havens in de nabijheid van de Unie betreffen waar het risico op ontwijking het grootst is. Een limiet van 300 zeemijl vanaf een haven onder de jurisdictie van een lidstaat vormt een evenredige reactie op ontwijkingsgedrag, waarbij de extra last en het risico van ontwijking tegen elkaar worden afgewogen. Bovendien mag de uitsluiting van de definitie van “aanloophaven” alleen van toepassing zijn op stops door containerschepen in bepaalde havens buiten de Unie, waar de overlading van containers het grootste deel van het containerverkeer uitmaakt. Voor dergelijke transporten bestaat het risico van ontwijking, wegens het ontbreken van beperkende maatregelen, ook in een verschuiving van havenknooppunten naar havens buiten de Unie, hetgeen de gevolgen van de ontwijking nog verergert. Om te zorgen voor de evenredigheid van de maatregel en dat de gelijke behandeling te waarborgen, moet rekening worden gehouden met maatregelen in derde landen die hetzelfde effect hebben als Richtlijn 2003/87/EG.

| (29) | De Commissie moet de werking van Richtlijn 2003/87/EG evalueren met betrekking tot maritieme vervoersactiviteiten in het licht van de ervaring met de toepassing van die richtlijn, onder meer met betrekking tot het opsporen van ontwijkingspraktijken teneinde dergelijk gedrag in een vroeg stadium te voorkomen, en vervolgens maatregelen voorstellen om de effectiviteit van die richtlijn te waarborgen. Een dergelijke maatregel kan strengere inleveringsvereisten omvatten voor reizen waarbij het risico op ontwijking groter is, zoals naar en vanuit een haven die zich in de nabijheid van de Unie bevindt, in een derde land dat geen maatregelen heeft vastgesteld die vergelijkbaar zijn met Richtlijn 2003/87/EG. |
| --- | --- |

(29)

De Commissie moet de werking van Richtlijn 2003/87/EG evalueren met betrekking tot maritieme vervoersactiviteiten in het licht van de ervaring met de toepassing van die richtlijn, onder meer met betrekking tot het opsporen van ontwijkingspraktijken teneinde dergelijk gedrag in een vroeg stadium te voorkomen, en vervolgens maatregelen voorstellen om de effectiviteit van die richtlijn te waarborgen. Een dergelijke maatregel kan strengere inleveringsvereisten omvatten voor reizen waarbij het risico op ontwijking groter is, zoals naar en vanuit een haven die zich in de nabijheid van de Unie bevindt, in een derde land dat geen maatregelen heeft vastgesteld die vergelijkbaar zijn met Richtlijn 2003/87/EG.

| (30) | Emissies van schepen met een brutotonnage van minder dan 5 000 vertegenwoordigen minder dan 15 % van de emissies van schepen, rekening houdend met het toepassingsgebied van deze richtlijn, maar worden uitgestoten door een groot aantal schepen. Om redenen van administratieve uitvoerbaarheid is het te vroeg om schepen met een brutotonnage van minder dan 5 000 vanaf het begin van de opneming van het maritiem vervoer in het EU-ETS op te nemen, maar de toekomstige opneming ervan zou de doeltreffendheid van het EU-ETS verbeteren en potentieel ontwijkend gedrag, waarbij schepen met een brutotonnage van minder dan 5 000 ton worden gebruikt, kunnen verminderen. Daarom moet de Commissie uiterlijk op 31 december 2026 bij het Europees Parlement en de Raad een verslag indienen waarin zij de haalbaarheid en de economische, ecologische en sociale gevolgen onderzoekt van de opneming in Richtlijn 2003/87/EG van emissies van schepen met een brutotonnage van minder dan 5 000 ton, met inbegrip van offshoreschepen. |
| --- | --- |

(30)

Emissies van schepen met een brutotonnage van minder dan 5 000 vertegenwoordigen minder dan 15 % van de emissies van schepen, rekening houdend met het toepassingsgebied van deze richtlijn, maar worden uitgestoten door een groot aantal schepen. Om redenen van administratieve uitvoerbaarheid is het te vroeg om schepen met een brutotonnage van minder dan 5 000 vanaf het begin van de opneming van het maritiem vervoer in het EU-ETS op te nemen, maar de toekomstige opneming ervan zou de doeltreffendheid van het EU-ETS verbeteren en potentieel ontwijkend gedrag, waarbij schepen met een brutotonnage van minder dan 5 000 ton worden gebruikt, kunnen verminderen. Daarom moet de Commissie uiterlijk op 31 december 2026 bij het Europees Parlement en de Raad een verslag indienen waarin zij de haalbaarheid en de economische, ecologische en sociale gevolgen onderzoekt van de opneming in Richtlijn 2003/87/EG van emissies van schepen met een brutotonnage van minder dan 5 000 ton, met inbegrip van offshoreschepen.

| (31) | De persoon of organisatie die verantwoordelijk is voor de naleving van het EU-ETS moet de scheepvaartmaatschappij zijn, die is gedefinieerd als de scheepseigenaar of als een andere organisatie of persoon, zoals de manager of de rompbevrachter, die de verantwoordelijkheid voor de exploitatie van het schip van de scheepseigenaar heeft overgenomen en die er, bij het aangaan van die verantwoordelijkheid, mee heeft ingestemd alle door de Internationale Veiligheidsmanagementcode voor de veilige exploitatie van schepen en voor verontreinigingspreventie voorgeschreven taken en verantwoordelijkheden over te nemen. Deze definitie is gebaseerd op de definitie van “maatschappij” in artikel 3, punt d), van Verordening (EU) 2015/757 en is in overeenstemming met het wereldwijde systeem voor gegevensverzameling dat in 2016 door de IMO is opgezet. |
| --- | --- |

(31)

De persoon of organisatie die verantwoordelijk is voor de naleving van het EU-ETS moet de scheepvaartmaatschappij zijn, die is gedefinieerd als de scheepseigenaar of als een andere organisatie of persoon, zoals de manager of de rompbevrachter, die de verantwoordelijkheid voor de exploitatie van het schip van de scheepseigenaar heeft overgenomen en die er, bij het aangaan van die verantwoordelijkheid, mee heeft ingestemd alle door de Internationale Veiligheidsmanagementcode voor de veilige exploitatie van schepen en voor verontreinigingspreventie voorgeschreven taken en verantwoordelijkheden over te nemen. Deze definitie is gebaseerd op de definitie van “maatschappij” in artikel 3, punt d), van Verordening (EU) 2015/757 en is in overeenstemming met het wereldwijde systeem voor gegevensverzameling dat in 2016 door de IMO is opgezet.

| (32) | De emissies van een schip hangen onder meer af van de door de eigenaar genomen energie-efficiëntiemaatregelen en van de brandstof, de vervoerde vracht en de scheepsroute en -snelheid die onder het gezag van een andere entiteit dan de eigenaar kan staan. De verantwoordelijkheden voor de aankoop van brandstof of het nemen van operationele beslissingen die van invloed zijn op de broeikasgasemissies van het schip kunnen op grond van een contractuele regeling worden overgenomen door een andere entiteit dan de scheepvaartmaatschappij. Op het ogenblik waarop over het contract wordt onderhandeld, zouden met name deze laatstgenoemde aspecten niet bekend zijn waardoor de uiteindelijke emissies van het schip die onder Richtlijn 2003/87/EG vallen onzeker zouden zijn. Tenzij echter de koolstofkosten zouden worden doorgerekend aan de entiteit die het schip exploiteert, zouden de stimulansen om operationele maatregelen voor brandstofefficiëntie te nemen beperkt zijn. Overeenkomstig het beginsel dat de vervuiler betaalt en om de vaststelling van efficiëntiemaatregelen en het gebruik van schonere brandstoffen aan te moedigen, moet de scheepvaartmaatschappij daarom krachtens het nationale recht het recht hebben om terugbetaling te vorderen van de kosten die voortvloeien uit de inlevering van emissierechten van de entiteit die rechtstreeks verantwoordelijk is voor de besluiten die van invloed zijn op de broeikasgasemissies van het schip.
  Hoewel een dergelijk terugbetalingsmechanisme contractueel kan worden vastgelegd, mogen de lidstaten — om de administratieve kosten te verlagen — niet verplicht zijn ervoor te zorgen dat, of na te kijken of, dergelijke overeenkomsten bestaan, maar moet het nationale recht in plaats daarvan voorzien in een wettelijk recht van de scheepvaartmaatschappij op terugbetaling en in de toegang tot de rechter om het recht daartoe af te dwingen. Om diezelfde redenen moet dat recht, met inbegrip van eventuele conflicten met betrekking tot de terugbetaling tussen de scheepvaartmaatschappij en de entiteit die het schip exploiteert, de verplichtingen van de scheepvaartmaatschappij ten aanzien van de administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij alsook de handhavingsmaatregelen tegen die maatschappij die noodzakelijk kunnen blijken om ervoor te zorgen dat Richtlijn 2003/87/EG door die maatschappij volledig wordt nageleefd, onverlet laten. Aangezien het doel van de bepaling inzake het recht op terugbetaling nauw samenhangt met de Unie, met name wat betreft de naleving van de verplichtingen uit hoofde van deze richtlijn door een scheepvaartmaatschappij ten aanzien van een bepaalde lidstaat, is het belangrijk dat dat recht wordt geëerbiedigd in de gehele Unie, in alle contractuele betrekkingen die een andere entiteit dan de scheepseigenaar in staat stellen de vervoerde vracht of de route en de snelheid van het schip te bepalen op een wijze die een onverstoorde mededinging op de interne markt waarborgt, hetgeen bepalingen kan omvatten die de partijen bij dergelijke contractuele overeenkomsten beletten het recht op terugbetaling te omzeilen door een rechtskeuzebeding op te nemen. |
| --- | --- |

(32)

De emissies van een schip hangen onder meer af van de door de eigenaar genomen energie-efficiëntiemaatregelen en van de brandstof, de vervoerde vracht en de scheepsroute en -snelheid die onder het gezag van een andere entiteit dan de eigenaar kan staan. De verantwoordelijkheden voor de aankoop van brandstof of het nemen van operationele beslissingen die van invloed zijn op de broeikasgasemissies van het schip kunnen op grond van een contractuele regeling worden overgenomen door een andere entiteit dan de scheepvaartmaatschappij. Op het ogenblik waarop over het contract wordt onderhandeld, zouden met name deze laatstgenoemde aspecten niet bekend zijn waardoor de uiteindelijke emissies van het schip die onder Richtlijn 2003/87/EG vallen onzeker zouden zijn. Tenzij echter de koolstofkosten zouden worden doorgerekend aan de entiteit die het schip exploiteert, zouden de stimulansen om operationele maatregelen voor brandstofefficiëntie te nemen beperkt zijn. Overeenkomstig het beginsel dat de vervuiler betaalt en om de vaststelling van efficiëntiemaatregelen en het gebruik van schonere brandstoffen aan te moedigen, moet de scheepvaartmaatschappij daarom krachtens het nationale recht het recht hebben om terugbetaling te vorderen van de kosten die voortvloeien uit de inlevering van emissierechten van de entiteit die rechtstreeks verantwoordelijk is voor de besluiten die van invloed zijn op de broeikasgasemissies van het schip.

Hoewel een dergelijk terugbetalingsmechanisme contractueel kan worden vastgelegd, mogen de lidstaten — om de administratieve kosten te verlagen — niet verplicht zijn ervoor te zorgen dat, of na te kijken of, dergelijke overeenkomsten bestaan, maar moet het nationale recht in plaats daarvan voorzien in een wettelijk recht van de scheepvaartmaatschappij op terugbetaling en in de toegang tot de rechter om het recht daartoe af te dwingen. Om diezelfde redenen moet dat recht, met inbegrip van eventuele conflicten met betrekking tot de terugbetaling tussen de scheepvaartmaatschappij en de entiteit die het schip exploiteert, de verplichtingen van de scheepvaartmaatschappij ten aanzien van de administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij alsook de handhavingsmaatregelen tegen die maatschappij die noodzakelijk kunnen blijken om ervoor te zorgen dat Richtlijn 2003/87/EG door die maatschappij volledig wordt nageleefd, onverlet laten. Aangezien het doel van de bepaling inzake het recht op terugbetaling nauw samenhangt met de Unie, met name wat betreft de naleving van de verplichtingen uit hoofde van deze richtlijn door een scheepvaartmaatschappij ten aanzien van een bepaalde lidstaat, is het belangrijk dat dat recht wordt geëerbiedigd in de gehele Unie, in alle contractuele betrekkingen die een andere entiteit dan de scheepseigenaar in staat stellen de vervoerde vracht of de route en de snelheid van het schip te bepalen op een wijze die een onverstoorde mededinging op de interne markt waarborgt, hetgeen bepalingen kan omvatten die de partijen bij dergelijke contractuele overeenkomsten beletten het recht op terugbetaling te omzeilen door een rechtskeuzebeding op te nemen.

| (33) | Om de administratieve lasten voor scheepvaartmaatschappijen te verminderen, moet voor elke scheepvaartmaatschappij één lidstaat verantwoordelijk zijn. De Commissie moet een eerste lijst van scheepvaartmaatschappijen publiceren die een maritieme vervoersactiviteit hebben verricht die binnen het toepassingsgebied van het EU-ETS valt, waarin de administrerende autoriteit van een scheepvaartmaatschappij wordt vermeld. De lijst moet regelmatig en ten minste om de twee jaar worden bijgewerkt om scheepvaartmaatschappijen naar gelang het geval over te dragen aan een andere dergelijke administrerende autoriteit. Voor in een lidstaat geregistreerde scheepvaartmaatschappijen moet de administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij die lidstaat zijn. Voor in een derde land geregistreerde scheepvaartmaatschappijen moet de administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij de lidstaat zijn waar de scheepvaartmaatschappij in de voorgaande vier monitoringjaren naar schatting het grootste aantal havens heeft aangedaan bij reizen die binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG vallen. Voor in een derde land geregistreerde scheepvaartmaatschappijen die in de voorgaande vier monitoringjaren geen enkele reis hebben uitgevoerd die binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG valt, moet de administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij de lidstaat zijn waar een schip van de scheepvaartmaatschappij haar eerste reis die binnen het toepassingsgebied van die richtlijn valt, heeft gestart of beëindigd. De Commissie moet om de twee jaar een lijst bekendmaken en actualiseren van scheepvaartmaatschappijen die binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG vallen en waarin, naargelang het geval, de administrerende autoriteit ten aanzien van scheepvaartmaatschappij wordt vermeld. Om een gelijke behandeling van scheepvaartmaatschappijen te waarborgen, moeten de lidstaten voor het beheer van scheepvaartmaatschappijen waarvoor zij verantwoordelijk zijn geharmoniseerde regels toepassen, overeenkomstig door de Commissie vast te stellen gedetailleerde regels. |
| --- | --- |

(33)

Om de administratieve lasten voor scheepvaartmaatschappijen te verminderen, moet voor elke scheepvaartmaatschappij één lidstaat verantwoordelijk zijn. De Commissie moet een eerste lijst van scheepvaartmaatschappijen publiceren die een maritieme vervoersactiviteit hebben verricht die binnen het toepassingsgebied van het EU-ETS valt, waarin de administrerende autoriteit van een scheepvaartmaatschappij wordt vermeld. De lijst moet regelmatig en ten minste om de twee jaar worden bijgewerkt om scheepvaartmaatschappijen naar gelang het geval over te dragen aan een andere dergelijke administrerende autoriteit. Voor in een lidstaat geregistreerde scheepvaartmaatschappijen moet de administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij die lidstaat zijn. Voor in een derde land geregistreerde scheepvaartmaatschappijen moet de administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij de lidstaat zijn waar de scheepvaartmaatschappij in de voorgaande vier monitoringjaren naar schatting het grootste aantal havens heeft aangedaan bij reizen die binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG vallen. Voor in een derde land geregistreerde scheepvaartmaatschappijen die in de voorgaande vier monitoringjaren geen enkele reis hebben uitgevoerd die binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG valt, moet de administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij de lidstaat zijn waar een schip van de scheepvaartmaatschappij haar eerste reis die binnen het toepassingsgebied van die richtlijn valt, heeft gestart of beëindigd. De Commissie moet om de twee jaar een lijst bekendmaken en actualiseren van scheepvaartmaatschappijen die binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG vallen en waarin, naargelang het geval, de administrerende autoriteit ten aanzien van scheepvaartmaatschappij wordt vermeld. Om een gelijke behandeling van scheepvaartmaatschappijen te waarborgen, moeten de lidstaten voor het beheer van scheepvaartmaatschappijen waarvoor zij verantwoordelijk zijn geharmoniseerde regels toepassen, overeenkomstig door de Commissie vast te stellen gedetailleerde regels.

| (34) | De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de scheepvaartmaatschappijen waarvan zij de administrerende autoriteit zijn, voldoen aan de voorschriften van Richtlijn 2003/87/EG. Indien een scheepvaartmaatschappij niet aan die voorschriften voldoet en de naleving niet door andere handhavingsmaatregelen van de administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij is gewaarborgd, moeten de lidstaten solidair optreden. In laatste instantie moeten lidstaten, behalve de lidstaat wiens vlag het schip voert, de toegang kunnen weigeren aan schepen die onder de verantwoordelijkheid van de betrokken scheepvaartmaatschappij vallen, en de lidstaat waarvan het schip de vlag voert moet dat schip kunnen aanhouden. |
| --- | --- |

(34)

De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de scheepvaartmaatschappijen waarvan zij de administrerende autoriteit zijn, voldoen aan de voorschriften van Richtlijn 2003/87/EG. Indien een scheepvaartmaatschappij niet aan die voorschriften voldoet en de naleving niet door andere handhavingsmaatregelen van de administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij is gewaarborgd, moeten de lidstaten solidair optreden. In laatste instantie moeten lidstaten, behalve de lidstaat wiens vlag het schip voert, de toegang kunnen weigeren aan schepen die onder de verantwoordelijkheid van de betrokken scheepvaartmaatschappij vallen, en de lidstaat waarvan het schip de vlag voert moet dat schip kunnen aanhouden.

| (35) | Scheepvaartmaatschappijen moeten hun op maatschappijniveau geaggregeerde emissiegegevens van maritieme vervoersactiviteiten bewaken en rapporteren overeenkomstig de voorschriften van Verordening (EU) 2015/757. De verslagen over de op maatschappijniveau geaggregeerde emissiegegevens moeten overeenkomstig de regels van die verordening worden geverifieerd. Bij het uitvoeren van een verificatie op maatschappijniveau mag de verificateur de emissieverslagen op scheepsniveau of de verslagen op scheepsniveau die moeten worden ingediend als er een verandering van maatschappij is, niet verifiëren, aangezien die verslagen op scheepsniveau reeds zullen zijn geverifieerd. |
| --- | --- |

(35)

Scheepvaartmaatschappijen moeten hun op maatschappijniveau geaggregeerde emissiegegevens van maritieme vervoersactiviteiten bewaken en rapporteren overeenkomstig de voorschriften van Verordening (EU) 2015/757. De verslagen over de op maatschappijniveau geaggregeerde emissiegegevens moeten overeenkomstig de regels van die verordening worden geverifieerd. Bij het uitvoeren van een verificatie op maatschappijniveau mag de verificateur de emissieverslagen op scheepsniveau of de verslagen op scheepsniveau die moeten worden ingediend als er een verandering van maatschappij is, niet verifiëren, aangezien die verslagen op scheepsniveau reeds zullen zijn geverifieerd.

| (36) | Het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA) of een andere relevante organisatie moet op basis van ervaring met soortgelijke taken op het gebied van milieubescherming, in voorkomend geval en in overeenstemming met zijn mandaat, de Commissie en de administrerende autoriteiten ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij bijstaan bij de uitvoering van Richtlijn 2003/87/EG. Het EMSA moet – gezien zijn ervaring met de uitvoering van Verordening (EU) 2015/757 en zijn IT-instrumenten – de administrerende autoriteiten ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij bijstaan, met name op het gebied van de bewaking, de rapportage en de verificatie van emissies die door maritieme vervoersactiviteiten die onder het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG vallen, worden gegenereerd, door de uitwisseling van informatie te vergemakkelijken of door richtsnoeren en criteria te ontwikkelen. De Commissie, bijgestaan door het EMSA, moet alles in het werk stellen om passende bewakingsinstrumenten en richtsnoeren te ontwikkelen om de verificatie- en handhavingsactiviteiten in verband met de toepassing van Richtlijn 2003/87/EG op het maritiem vervoer te faciliteren en te coördineren. Voor zover mogelijk moeten deze instrumenten ter beschikking worden gesteld van de lidstaten en de verificateurs teneinde een robuuste handhaving van nationale maatregelen waarin Richtlijn 2003/87/EG is omgezet, te waarborgen. |
| --- | --- |

(36)

Het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA) of een andere relevante organisatie moet op basis van ervaring met soortgelijke taken op het gebied van milieubescherming, in voorkomend geval en in overeenstemming met zijn mandaat, de Commissie en de administrerende autoriteiten ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij bijstaan bij de uitvoering van Richtlijn 2003/87/EG. Het EMSA moet – gezien zijn ervaring met de uitvoering van Verordening (EU) 2015/757 en zijn IT-instrumenten – de administrerende autoriteiten ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij bijstaan, met name op het gebied van de bewaking, de rapportage en de verificatie van emissies die door maritieme vervoersactiviteiten die onder het toepassingsgebied van Richtlijn 2003/87/EG vallen, worden gegenereerd, door de uitwisseling van informatie te vergemakkelijken of door richtsnoeren en criteria te ontwikkelen. De Commissie, bijgestaan door het EMSA, moet alles in het werk stellen om passende bewakingsinstrumenten en richtsnoeren te ontwikkelen om de verificatie- en handhavingsactiviteiten in verband met de toepassing van Richtlijn 2003/87/EG op het maritiem vervoer te faciliteren en te coördineren. Voor zover mogelijk moeten deze instrumenten ter beschikking worden gesteld van de lidstaten en de verificateurs teneinde een robuuste handhaving van nationale maatregelen waarin Richtlijn 2003/87/EG is omgezet, te waarborgen.

| (37) | Gelijktijdig met de vaststelling van deze richtlijn wordt Verordening (EU) 2015/757 gewijzigd om te voorzien in de bewakings-, rapportage- en verificatieregels die nodig zijn voor een uitbreiding van het EU-ETS tot maritieme vervoersactiviteiten en om te voorzien in de bewaking, rapportage en verificatie van emissies van extra broeikasgassen en van extra scheepstypen. |
| --- | --- |

(37)

Gelijktijdig met de vaststelling van deze richtlijn wordt Verordening (EU) 2015/757 gewijzigd om te voorzien in de bewakings-, rapportage- en verificatieregels die nodig zijn voor een uitbreiding van het EU-ETS tot maritieme vervoersactiviteiten en om te voorzien in de bewaking, rapportage en verificatie van emissies van extra broeikasgassen en van extra scheepstypen.

| (38) | Bij Verordening (EU) 2017/2392 van het Europees Parlement en de Raad (13) is artikel 12, lid 3, van Richtlijn 2003/87/EG gewijzigd om alle exploitanten in staat te stellen alle verleende emissierechten te gebruiken. Het voorschrift dat vergunningen voor broeikasgasemissies een verplichting moeten bevatten om emissierechten in te leveren op grond van artikel 6, lid 2, punt e), van die richtlijn, moet dienovereenkomstig worden aangepast. |
| --- | --- |

(38)

Bij Verordening (EU) 2017/2392 van het Europees Parlement en de Raad (13) is artikel 12, lid 3, van Richtlijn 2003/87/EG gewijzigd om alle exploitanten in staat te stellen alle verleende emissierechten te gebruiken. Het voorschrift dat vergunningen voor broeikasgasemissies een verplichting moeten bevatten om emissierechten in te leveren op grond van artikel 6, lid 2, punt e), van die richtlijn, moet dienovereenkomstig worden aangepast.

| (39) | Om de emissiereductiedoelstelling van de Unie voor 2030 te halen, is een reductie van de emissies van de onder het EU-ETS vallende sectoren nodig van 62 % ten opzichte van 2005. De hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie in het kader van het EU-ETS moet worden verminderd om het duurzame koolstofprijssignaal en -stimulering te creëren die nodig is om deze mate van decarbonisatie te verwezenlijken. De totale hoeveelheid emissierechten moet in 2024 en 2026 worden verminderd om deze beter af te stemmen op werkelijke emissies. Bovendien moet de lineaire verminderingsfactor in 2024 en in 2026 worden verhoogd, waarbij rekening wordt gehouden met de opneming van emissies van maritiem vervoer. Het steilere reductietraject als gevolg van die wijzigingen zal leiden tot aanzienlijk hogere niveaus van cumulatieve emissiereducties tot 2030 dan het geval zou zijn geweest op grond van Richtlijn (EU) 2018/410. De cijfers met betrekking tot de opneming van maritiem vervoer moeten worden afgeleid uit de emissies van maritieme vervoersactiviteiten die vallen onder artikel 3 octies bis van Richtlijn 2003/87/EG en die overeenkomstig Verordening (EU) 2015/757 voor 2018 en 2019 in de Unie en de landen van de Europese Economische Ruimte en de Europese Vrijhandelsassociatie zijn gerapporteerd, en die van 2021 tot en met 2024aan de hand van de lineaire verminderingsfactor voor het jaar 2024 worden aangepast. De lineaire verminderingsfactor moet in 2024 worden toegepast op de toename van de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie in dat jaar. |
| --- | --- |

(39)

Om de emissiereductiedoelstelling van de Unie voor 2030 te halen, is een reductie van de emissies van de onder het EU-ETS vallende sectoren nodig van 62 % ten opzichte van 2005. De hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie in het kader van het EU-ETS moet worden verminderd om het duurzame koolstofprijssignaal en -stimulering te creëren die nodig is om deze mate van decarbonisatie te verwezenlijken. De totale hoeveelheid emissierechten moet in 2024 en 2026 worden verminderd om deze beter af te stemmen op werkelijke emissies. Bovendien moet de lineaire verminderingsfactor in 2024 en in 2026 worden verhoogd, waarbij rekening wordt gehouden met de opneming van emissies van maritiem vervoer. Het steilere reductietraject als gevolg van die wijzigingen zal leiden tot aanzienlijk hogere niveaus van cumulatieve emissiereducties tot 2030 dan het geval zou zijn geweest op grond van Richtlijn (EU) 2018/410. De cijfers met betrekking tot de opneming van maritiem vervoer moeten worden afgeleid uit de emissies van maritieme vervoersactiviteiten die vallen onder artikel 3 octies bis van Richtlijn 2003/87/EG en die overeenkomstig Verordening (EU) 2015/757 voor 2018 en 2019 in de Unie en de landen van de Europese Economische Ruimte en de Europese Vrijhandelsassociatie zijn gerapporteerd, en die van 2021 tot en met 2024aan de hand van de lineaire verminderingsfactor voor het jaar 2024 worden aangepast. De lineaire verminderingsfactor moet in 2024 worden toegepast op de toename van de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie in dat jaar.

| (40) | Er zullen aanzienlijke publieke en particuliere middelen van de Unie en van de lidstaten aan de klimaattransitie moeten worden besteed om de verhoogde klimaatambitie te verwezenlijken. Alle veilingopbrengsten die niet in de vorm van eigen middelen aan de Unie-begroting zijn toegewezen, of de financiële tegenwaarde van dergelijke veilingopbrengsten, moeten voor klimaatgerelateerde doeleinden worden gebruikt om de aanzienlijke klimaatgerelateerde uitgaven in de EU-begroting aan te vullen en te versterken, met uitzondering van de opbrengsten die worden gebruikt voor de compensatie van indirecte koolstofkosten. De lijst van klimaatgerelateerde doeleinden in artikel 10, lid 3, van Richtlijn 2003/87/EG moet worden uitgebreid met aanvullende doeleinden met een positief milieueffect. Hieronder moet ook gebruik vallen van financiële steun om sociale aspecten in huishoudens met een laag en middeninkomen op te vangen door verstorende belastingen te verlagen en gerichte verminderingen van rechten en heffingen in verband met hernieuwbare elektriciteit. De lidstaten moeten jaarlijks verslag uitbrengen over het gebruik van veilingopbrengsten overeenkomstig artikel 19 van Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad (14), waarbij, indien toepasselijk en in voorkomend geval wordt aangegeven welke inkomsten worden gebruikt en acties zijn ondernomen voor de uitvoering van hun geïntegreerde nationale energie- en klimaatplannen en hun territoriale plannen voor een rechtvaardige transitie. |
| --- | --- |

(40)

Er zullen aanzienlijke publieke en particuliere middelen van de Unie en van de lidstaten aan de klimaattransitie moeten worden besteed om de verhoogde klimaatambitie te verwezenlijken. Alle veilingopbrengsten die niet in de vorm van eigen middelen aan de Unie-begroting zijn toegewezen, of de financiële tegenwaarde van dergelijke veilingopbrengsten, moeten voor klimaatgerelateerde doeleinden worden gebruikt om de aanzienlijke klimaatgerelateerde uitgaven in de EU-begroting aan te vullen en te versterken, met uitzondering van de opbrengsten die worden gebruikt voor de compensatie van indirecte koolstofkosten. De lijst van klimaatgerelateerde doeleinden in artikel 10, lid 3, van Richtlijn 2003/87/EG moet worden uitgebreid met aanvullende doeleinden met een positief milieueffect. Hieronder moet ook gebruik vallen van financiële steun om sociale aspecten in huishoudens met een laag en middeninkomen op te vangen door verstorende belastingen te verlagen en gerichte verminderingen van rechten en heffingen in verband met hernieuwbare elektriciteit. De lidstaten moeten jaarlijks verslag uitbrengen over het gebruik van veilingopbrengsten overeenkomstig artikel 19 van Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad (14), waarbij, indien toepasselijk en in voorkomend geval wordt aangegeven welke inkomsten worden gebruikt en acties zijn ondernomen voor de uitvoering van hun geïntegreerde nationale energie- en klimaatplannen en hun territoriale plannen voor een rechtvaardige transitie.

| (41) | De veilingopbrengsten van de lidstaten zullen toenemen als gevolg van de opname van maritieme vervoer in het EU-ETS. Daarom worden de lidstaten aangemoedigd om meer gebruik te maken van de EU-ETS-opbrengsten op grond van artikel 10, lid 3, van Richtlijn 2003/87/EG, teneinde bij te dragen tot de bescherming, het herstel en een beter beheer van de mariene ecosystemen, met name beschermde mariene gebieden. |
| --- | --- |

(41)

De veilingopbrengsten van de lidstaten zullen toenemen als gevolg van de opname van maritieme vervoer in het EU-ETS. Daarom worden de lidstaten aangemoedigd om meer gebruik te maken van de EU-ETS-opbrengsten op grond van artikel 10, lid 3, van Richtlijn 2003/87/EG, teneinde bij te dragen tot de bescherming, het herstel en een beter beheer van de mariene ecosystemen, met name beschermde mariene gebieden.

| (42) | Er zijn aanzienlijke financiële middelen nodig om de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs in ontwikkelingslanden uit te voeren en in het klimaatpact van Glasgow wordt er bij de partijen bij de ontwikkelde landen op aangedrongen hun klimaatfinanciering snel aanzienlijk op te schalen. In zijn conclusies over de voorbereidingen voor de 27e Conferentie van de Partijen van het UNFCCC (COP 27) wordt er door de Raad aan herinnerd dat de Unie en haar lidstaten de grootste bijdrage leveren aan de internationale publieke klimaatfinanciering en hun bijdrage aan klimaatfinanciering ter ondersteuning van ontwikkelingslanden sinds 2013 meer dan verdubbeld hebben. In die conclusies wordt ook de krachtige toezegging van de Unie en haar lidstaten door de Raad hernieuwd om zo spoedig mogelijk hun internationale klimaatfinanciering verder op te voeren richting de doelstelling van de ontwikkelde landen om tot en met 2025 jaarlijks 100 miljard USD vrij te maken, wordt verwacht dat deze doelstelling in 2023 verwezenlijkt wordt. |
| --- | --- |

(42)

Er zijn aanzienlijke financiële middelen nodig om de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs in ontwikkelingslanden uit te voeren en in het klimaatpact van Glasgow wordt er bij de partijen bij de ontwikkelde landen op aangedrongen hun klimaatfinanciering snel aanzienlijk op te schalen. In zijn conclusies over de voorbereidingen voor de 27e Conferentie van de Partijen van het UNFCCC (COP 27) wordt er door de Raad aan herinnerd dat de Unie en haar lidstaten de grootste bijdrage leveren aan de internationale publieke klimaatfinanciering en hun bijdrage aan klimaatfinanciering ter ondersteuning van ontwikkelingslanden sinds 2013 meer dan verdubbeld hebben. In die conclusies wordt ook de krachtige toezegging van de Unie en haar lidstaten door de Raad hernieuwd om zo spoedig mogelijk hun internationale klimaatfinanciering verder op te voeren richting de doelstelling van de ontwikkelde landen om tot en met 2025 jaarlijks 100 miljard USD vrij te maken, wordt verwacht dat deze doelstelling in 2023 verwezenlijkt wordt.

| (43) | Om de sociale en verdelingseffecten van de transitie in lidstaten met een laag inkomen op te vangen moet een extra hoeveelheid van 2,5 % van de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie vanaf 2024 tot en met 2030 worden gebruikt voor de financiering van de energietransitie van de lidstaten met een bruto binnenlands product (bbp) per hoofd van de bevolking van minder dan 75 % van het gemiddelde van de Unie in de jaren 2016 tot en met 2018, via het moderniseringsfonds als bedoeld in artikel 10 quinquies van Richtlijn 2003/87/EG. |
| --- | --- |

(43)

Om de sociale en verdelingseffecten van de transitie in lidstaten met een laag inkomen op te vangen moet een extra hoeveelheid van 2,5 % van de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie vanaf 2024 tot en met 2030 worden gebruikt voor de financiering van de energietransitie van de lidstaten met een bruto binnenlands product (bbp) per hoofd van de bevolking van minder dan 75 % van het gemiddelde van de Unie in de jaren 2016 tot en met 2018, via het moderniseringsfonds als bedoeld in artikel 10 quinquies van Richtlijn 2003/87/EG.

| (44) | De begunstigde lidstaten moeten de aan het moderniseringsfonds toegewezen middelen kunnen gebruiken om investeringen te financieren waarbij de aangrenzende grensregio’s in de Unie betrokken zijn, wanneer dit relevant is voor de energietransitie van de begunstigde lidstaten. |
| --- | --- |

(44)

De begunstigde lidstaten moeten de aan het moderniseringsfonds toegewezen middelen kunnen gebruiken om investeringen te financieren waarbij de aangrenzende grensregio’s in de Unie betrokken zijn, wanneer dit relevant is voor de energietransitie van de begunstigde lidstaten.

| (45) | Er moet worden voorzien in verdere stimulansen om de emissies van broeikasgassen te verminderen door gebruik te maken van kostenefficiënte technieken. Daartoe moet de kosteloze toewijzing van emissierechten aan vaste installaties vanaf 2026 afhankelijk worden gesteld van investeringen in technieken om de energie-efficiëntie te verhogen en de emissies te verminderen, met name voor grote energieverbruikers. De Commissie moet ervoor zorgen dat de toepassing van die conditionaliteit geen afbreuk doet aan een gelijk speelveld, aan de milieu-integriteit of aan de gelijke behandeling van installaties in de hele Unie. De Commissie moet daarom, onverminderd de regels die van toepassing zijn op grond van Richtlijn 2012/27/EU van het Europees Parlement en de Raad (15), gedelegeerde handelingen vaststellen tot aanvulling van deze richtlijn om alle kwesties aan te pakken die met name met betrekking tot bovengenoemde beginselen zijn vastgesteld, en voorzien in administratief eenvoudige regels voor de toepassing van de conditionaliteit. Die regels moeten deel uitmaken van de algemene regels inzake kosteloze toewijzing, waarbij gebruik wordt gemaakt van de vastgestelde procedure voor nationale uitvoeringsmaatregelen, en moeten voorzien in tijdschema’s, criteria voor de erkenning van uitgevoerde energie-efficiëntiemaatregelen en alternatieve maatregelen ter vermindering van broeikasgasemissies. Bovendien moeten de stimulansen om de broeikasgasemissies te verminderen verder worden versterkt voor installaties met hoge broeikasgasemissie-intensiteiten. Daartoe moet vanaf 2026 de kosteloze toewijzing van emissierechten aan de 20 % vaste installaties met de hoogste emissie-intensiteit in het kader van een bepaalde productbenchmark ook afhankelijk worden gesteld van het opstellen en uitvoeren van plannen voor klimaatneutraliteit. |
| --- | --- |

(45)

Er moet worden voorzien in verdere stimulansen om de emissies van broeikasgassen te verminderen door gebruik te maken van kostenefficiënte technieken. Daartoe moet de kosteloze toewijzing van emissierechten aan vaste installaties vanaf 2026 afhankelijk worden gesteld van investeringen in technieken om de energie-efficiëntie te verhogen en de emissies te verminderen, met name voor grote energieverbruikers. De Commissie moet ervoor zorgen dat de toepassing van die conditionaliteit geen afbreuk doet aan een gelijk speelveld, aan de milieu-integriteit of aan de gelijke behandeling van installaties in de hele Unie. De Commissie moet daarom, onverminderd de regels die van toepassing zijn op grond van Richtlijn 2012/27/EU van het Europees Parlement en de Raad (15), gedelegeerde handelingen vaststellen tot aanvulling van deze richtlijn om alle kwesties aan te pakken die met name met betrekking tot bovengenoemde beginselen zijn vastgesteld, en voorzien in administratief eenvoudige regels voor de toepassing van de conditionaliteit. Die regels moeten deel uitmaken van de algemene regels inzake kosteloze toewijzing, waarbij gebruik wordt gemaakt van de vastgestelde procedure voor nationale uitvoeringsmaatregelen, en moeten voorzien in tijdschema’s, criteria voor de erkenning van uitgevoerde energie-efficiëntiemaatregelen en alternatieve maatregelen ter vermindering van broeikasgasemissies. Bovendien moeten de stimulansen om de broeikasgasemissies te verminderen verder worden versterkt voor installaties met hoge broeikasgasemissie-intensiteiten. Daartoe moet vanaf 2026 de kosteloze toewijzing van emissierechten aan de 20 % vaste installaties met de hoogste emissie-intensiteit in het kader van een bepaalde productbenchmark ook afhankelijk worden gesteld van het opstellen en uitvoeren van plannen voor klimaatneutraliteit.

| (46) | Het koolstofgrenscorrectiemechanisme (CBAM), dat is vastgesteld bij Verordening (EU) 2023/956 van het Europees Parlement en de Raad (16), is bedoeld ter vervanging van de krachtens Richtlijn 2003/87/EG ingestelde mechanismen om het risico op koolstoflekkage te voorkomen. Voor zover bedrijfstakken en deeltakken onder die maatregel vallen, mogen zij daarom geen kosteloze toewijzing ontvangen. Er is echter een overgangsperiode voor de afbouw van gratis emissierechten nodig om producenten, importeurs en handelaren in staat te stellen zich aan de nieuwe regeling aan te passen. De vermindering van de kosteloze toewijzing moet ten uitvoer worden gelegd door tijdens de geleidelijke invoering van CBAM een factor op de kosteloze toewijzing voor CBAM-sectoren toe te passen. De CBAM-factor moet tijdens de periode tussen de inwerkingtreding van die verordening en eind 2025 gelijk zijn aan 100 %, en moet, op voorwaarde van de toepassing van de bepalingen als bedoeld in artikel 36, lid 2, punt b), van die Verordening, in 2026 gelijk zijn aan 97,5 %, in 2027 aan 95 %, in 2028 aan 90 %, in 2029 aan 77,5 %, in 2030 aan 51,5 %, in 2031 aan 39 %, in 2032 aan 26,5 % en in 2033 aan 14 %. Vanaf 2034 mag geen CBAM-factor van toepassing zijn.
  De desbetreffende gedelegeerde handelingen inzake kosteloze toewijzing moeten voor de bedrijfstakken en deeltakken die onder CBAM vallen, dienovereenkomstig worden aangepast. De kosteloze toewijzingen die op basis van deze berekening niet langer aan de CBAM-sectoren worden verstrekt (CBAM-vraag), moet worden toegevoegd aan het innovatiefonds, om innovatie op het gebied van koolstofarme technologieën, koolstofafvang en -gebruik (CCU), koolstofafvang, vervoer en geologische opslag (CCS), hernieuwbare energie en energieopslag op een wijze die bijdraagt tot de beperking van de klimaatverandering, te ondersteunen. In deze context moet bijzondere aandacht worden besteed aan projecten in CBAM-sectoren. Om het aandeel van de kosteloze toewijzing dat beschikbaar is voor niet-CBAM-sectoren, in acht te nemen, moet de definitieve hoeveelheid die van de kosteloze toewijzing moet worden afgetrokken en die ter beschikking moet worden gesteld op basis van het innovatiefonds, worden berekend op basis van het aandeel dat door de CBAM-vraag met betrekking tot de behoeften aan kosteloze toewijzing van alle sectoren die kosteloze toewijzingen ontvangen, wordt vertegenwoordigd. |
| --- | --- |

(46)

Het koolstofgrenscorrectiemechanisme (CBAM), dat is vastgesteld bij Verordening (EU) 2023/956 van het Europees Parlement en de Raad (16), is bedoeld ter vervanging van de krachtens Richtlijn 2003/87/EG ingestelde mechanismen om het risico op koolstoflekkage te voorkomen. Voor zover bedrijfstakken en deeltakken onder die maatregel vallen, mogen zij daarom geen kosteloze toewijzing ontvangen. Er is echter een overgangsperiode voor de afbouw van gratis emissierechten nodig om producenten, importeurs en handelaren in staat te stellen zich aan de nieuwe regeling aan te passen. De vermindering van de kosteloze toewijzing moet ten uitvoer worden gelegd door tijdens de geleidelijke invoering van CBAM een factor op de kosteloze toewijzing voor CBAM-sectoren toe te passen. De CBAM-factor moet tijdens de periode tussen de inwerkingtreding van die verordening en eind 2025 gelijk zijn aan 100 %, en moet, op voorwaarde van de toepassing van de bepalingen als bedoeld in artikel 36, lid 2, punt b), van die Verordening, in 2026 gelijk zijn aan 97,5 %, in 2027 aan 95 %, in 2028 aan 90 %, in 2029 aan 77,5 %, in 2030 aan 51,5 %, in 2031 aan 39 %, in 2032 aan 26,5 % en in 2033 aan 14 %. Vanaf 2034 mag geen CBAM-factor van toepassing zijn.

De desbetreffende gedelegeerde handelingen inzake kosteloze toewijzing moeten voor de bedrijfstakken en deeltakken die onder CBAM vallen, dienovereenkomstig worden aangepast. De kosteloze toewijzingen die op basis van deze berekening niet langer aan de CBAM-sectoren worden verstrekt (CBAM-vraag), moet worden toegevoegd aan het innovatiefonds, om innovatie op het gebied van koolstofarme technologieën, koolstofafvang en -gebruik (CCU), koolstofafvang, vervoer en geologische opslag (CCS), hernieuwbare energie en energieopslag op een wijze die bijdraagt tot de beperking van de klimaatverandering, te ondersteunen. In deze context moet bijzondere aandacht worden besteed aan projecten in CBAM-sectoren. Om het aandeel van de kosteloze toewijzing dat beschikbaar is voor niet-CBAM-sectoren, in acht te nemen, moet de definitieve hoeveelheid die van de kosteloze toewijzing moet worden afgetrokken en die ter beschikking moet worden gesteld op basis van het innovatiefonds, worden berekend op basis van het aandeel dat door de CBAM-vraag met betrekking tot de behoeften aan kosteloze toewijzing van alle sectoren die kosteloze toewijzingen ontvangen, wordt vertegenwoordigd.

| (47) | Ter beperking van potentiële risico’s op koolstoflekkage in verband met aan CBAM onderworpen goederen die in de Unie worden geproduceerd voor uitvoer naar derde landen die het EU-ETS of een soortgelijk koolstofbeprijzingsmechanisme niet toepassen, moet vóór het einde van de overgangsperiode uit hoofde van Verordening (EU) 2023/956 een beoordeling worden uitgevoerd. Wanneer in die beoordeling wordt geconcludeerd dat er een dergelijk risico van koolstoflekkage is, moet de Commissie waar passend een wetgevingsvoorstel indienen om het risico van koolstoflekkage aan te pakken op een wijze die strookt met de regels van de Wereldhandelsorganisatie. Bovendien moeten de lidstaten veilingopbrengsten kunnen gebruiken om eventuele restrisico’s van koolstoflekkage in CBAM-sectoren aan te pakken, in overeenstemming met de staatssteunregels. Wanneer emissierechten die komen uit een vermindering van de kosteloze toewijzing op grond van de conditionaliteitsregels niet volledig worden gebruikt om de installaties met de laagste broeikasgasemissie-intensiteit vrij te stellen van de transsectorale correctie, moet 50 % van die restemissierechten worden toegevoegd aan het innovatiefonds. De andere 50 % moet worden geveild namens de lidstaten en zij zouden de ontvangsten daaruit moeten gebruiken om elk restrisico van koolstoflekkage in CBAM-sectoren aan te pakken. |
| --- | --- |

(47)

Ter beperking van potentiële risico’s op koolstoflekkage in verband met aan CBAM onderworpen goederen die in de Unie worden geproduceerd voor uitvoer naar derde landen die het EU-ETS of een soortgelijk koolstofbeprijzingsmechanisme niet toepassen, moet vóór het einde van de overgangsperiode uit hoofde van Verordening (EU) 2023/956 een beoordeling worden uitgevoerd. Wanneer in die beoordeling wordt geconcludeerd dat er een dergelijk risico van koolstoflekkage is, moet de Commissie waar passend een wetgevingsvoorstel indienen om het risico van koolstoflekkage aan te pakken op een wijze die strookt met de regels van de Wereldhandelsorganisatie. Bovendien moeten de lidstaten veilingopbrengsten kunnen gebruiken om eventuele restrisico’s van koolstoflekkage in CBAM-sectoren aan te pakken, in overeenstemming met de staatssteunregels. Wanneer emissierechten die komen uit een vermindering van de kosteloze toewijzing op grond van de conditionaliteitsregels niet volledig worden gebruikt om de installaties met de laagste broeikasgasemissie-intensiteit vrij te stellen van de transsectorale correctie, moet 50 % van die restemissierechten worden toegevoegd aan het innovatiefonds. De andere 50 % moet worden geveild namens de lidstaten en zij zouden de ontvangsten daaruit moeten gebruiken om elk restrisico van koolstoflekkage in CBAM-sectoren aan te pakken.

| (48) | De minimale aanpassing van de benchmarkwaarden moet worden verhoogd van 0,2 % tot 0,3 % per jaar en de maximale aanpassing moet worden verhoogd van 1,6 % tot 2,5 % per jaar om de technologische vooruitgang beter weer te geven en tegelijkertijd stimulansen voor emissiereductie te waarborgen en innovatie naar behoren te belonen. Voor de periode van 2026 tot 2030 moeten de benchmarkwaarden dus binnen een bereik van 6 % tot 50 % worden aangepast ten opzichte van de waarde voor de periode van 2013 tot 2020. Met het oog op voorspelbaarheid voor installaties moet de Commissie zo spoedig mogelijk vóór het begin van de periode van 2026 tot en met 2030 uitvoeringshandelingen vaststellen waarin de herziene benchmarkwaarden voor kosteloze toewijzing worden bepaald. |
| --- | --- |

(48)

De minimale aanpassing van de benchmarkwaarden moet worden verhoogd van 0,2 % tot 0,3 % per jaar en de maximale aanpassing moet worden verhoogd van 1,6 % tot 2,5 % per jaar om de technologische vooruitgang beter weer te geven en tegelijkertijd stimulansen voor emissiereductie te waarborgen en innovatie naar behoren te belonen. Voor de periode van 2026 tot 2030 moeten de benchmarkwaarden dus binnen een bereik van 6 % tot 50 % worden aangepast ten opzichte van de waarde voor de periode van 2013 tot 2020. Met het oog op voorspelbaarheid voor installaties moet de Commissie zo spoedig mogelijk vóór het begin van de periode van 2026 tot en met 2030 uitvoeringshandelingen vaststellen waarin de herziene benchmarkwaarden voor kosteloze toewijzing worden bepaald.

| (49) | Om nieuwe, baanbrekende technologieën in de staalindustrie te stimuleren en een significant onevenredige verlaging van de benchmarkwaarde te voorkomen, en in het licht van de bijzondere situatie van de staalindustrie, zoals de hoge emissie-intensiteit en de marktstructuur in de Unie en wereldwijd, moeten installaties die tijdens de referentieperiode van 2021 tot 2022 operationeel waren en anders in die berekening zouden worden opgenomen als gevolg van de evaluatie van de definitie van de productbenchmark voor vloeibaar ruwijzer, worden uitgesloten van de berekening van de benchmarkwaarde voor vloeibaar ruwijzer voor de periode van 2026 tot en met 2030. |
| --- | --- |

(49)

Om nieuwe, baanbrekende technologieën in de staalindustrie te stimuleren en een significant onevenredige verlaging van de benchmarkwaarde te voorkomen, en in het licht van de bijzondere situatie van de staalindustrie, zoals de hoge emissie-intensiteit en de marktstructuur in de Unie en wereldwijd, moeten installaties die tijdens de referentieperiode van 2021 tot 2022 operationeel waren en anders in die berekening zouden worden opgenomen als gevolg van de evaluatie van de definitie van de productbenchmark voor vloeibaar ruwijzer, worden uitgesloten van de berekening van de benchmarkwaarde voor vloeibaar ruwijzer voor de periode van 2026 tot en met 2030.

| (50) | Om de best presterende ondernemingen en innovatie te belonen, moeten installaties waarvan de broeikasgasemissieniveaus onder het gemiddelde van de 10 % meest efficiënte installaties voor een bepaalde benchmark liggen, worden uitgesloten van de toepassing van de transsectorale correctiefactor. Emissierechten die niet zijn toegewezen als gevolg van een vermindering van de kosteloze toewijzing op grond van de conditionaliteitsregels, moeten worden gebruikt om het tekort bij de vermindering van de kosteloze toewijzing te dekken als gevolg van de uitsluiting van de best presterende installaties van de toepassing van de transsectorale correctiefactor. |
| --- | --- |

(50)

Om de best presterende ondernemingen en innovatie te belonen, moeten installaties waarvan de broeikasgasemissieniveaus onder het gemiddelde van de 10 % meest efficiënte installaties voor een bepaalde benchmark liggen, worden uitgesloten van de toepassing van de transsectorale correctiefactor. Emissierechten die niet zijn toegewezen als gevolg van een vermindering van de kosteloze toewijzing op grond van de conditionaliteitsregels, moeten worden gebruikt om het tekort bij de vermindering van de kosteloze toewijzing te dekken als gevolg van de uitsluiting van de best presterende installaties van de toepassing van de transsectorale correctiefactor.

| (51) | Om de economie sneller koolstofvrij te maken en tegelijkertijd het industriële concurrentievermogen van de Unie te versterken, moeten 20 miljoen extra emissierechten van de hoeveelheid die anders kosteloos zou kunnen worden toegewezen en 5 miljoen extra emissierechten van de hoeveelheid die anders zou kunnen worden geveild, beschikbaar worden gesteld aan het innovatiefonds. Bij de evaluatie van het tijdschema en de volgorde van de veilingen voor het bij Verordening (EU) nr. 1031/2010 van de Commissie (17) opgerichte innovatiefonds in het licht van de bij deze richtlijn ingevoerde wijzigingen, moet de Commissie overwegen om in de eerste jaren van de tenuitvoerlegging van de herziene Richtlijn 2003/87/EG grotere hoeveelheden middelen beschikbaar te stellen om de decarbonisatie van de desbetreffende sectoren te stimuleren. |
| --- | --- |

(51)

Om de economie sneller koolstofvrij te maken en tegelijkertijd het industriële concurrentievermogen van de Unie te versterken, moeten 20 miljoen extra emissierechten van de hoeveelheid die anders kosteloos zou kunnen worden toegewezen en 5 miljoen extra emissierechten van de hoeveelheid die anders zou kunnen worden geveild, beschikbaar worden gesteld aan het innovatiefonds. Bij de evaluatie van het tijdschema en de volgorde van de veilingen voor het bij Verordening (EU) nr. 1031/2010 van de Commissie (17) opgerichte innovatiefonds in het licht van de bij deze richtlijn ingevoerde wijzigingen, moet de Commissie overwegen om in de eerste jaren van de tenuitvoerlegging van de herziene Richtlijn 2003/87/EG grotere hoeveelheden middelen beschikbaar te stellen om de decarbonisatie van de desbetreffende sectoren te stimuleren.

| (52) | Een uitgebreide aanpak van innovatie is essentieel om de doelstellingen van Verordening (EU) 2021/1119 te verwezenlijken. De nodige onderzoeks- en innovatie-inspanningen worden op Unieniveau onder meer via Horizon Europa ondersteund, dat aanzienlijke financiering en nieuwe instrumenten omvat voor de sectoren die onder het EU-ETS vallen. Daarom moet de Commissie streven naar synergieën met Horizon Europa en, waar relevant, met andere financieringsprogramma’s van de Unie. |
| --- | --- |

(52)

Een uitgebreide aanpak van innovatie is essentieel om de doelstellingen van Verordening (EU) 2021/1119 te verwezenlijken. De nodige onderzoeks- en innovatie-inspanningen worden op Unieniveau onder meer via Horizon Europa ondersteund, dat aanzienlijke financiering en nieuwe instrumenten omvat voor de sectoren die onder het EU-ETS vallen. Daarom moet de Commissie streven naar synergieën met Horizon Europa en, waar relevant, met andere financieringsprogramma’s van de Unie.

| (53) | Het innovatiefonds moet innovatieve technieken, processen en technologieën ondersteunen, met inbegrip van de opschaling van dergelijke technieken, processen en technologieën, met het oog op de algemene invoering ervan in de hele Unie. Baanbrekende innovatie moet prioriteit krijgen bij de selectie van projecten die door middel van subsidies worden ondersteund. |
| --- | --- |

(53)

Het innovatiefonds moet innovatieve technieken, processen en technologieën ondersteunen, met inbegrip van de opschaling van dergelijke technieken, processen en technologieën, met het oog op de algemene invoering ervan in de hele Unie. Baanbrekende innovatie moet prioriteit krijgen bij de selectie van projecten die door middel van subsidies worden ondersteund.

| (54) | Het toepassingsgebied van het in artikel 10 bis, lid 8, van Richtlijn 2003/87/EG bedoelde innovatiefonds moet worden uitgebreid om innovatie op het gebied van koolstofarme en koolstofvrije technologieën en processen die betrekking hebben op het brandstofverbruik in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren te ondersteunen, met inbegrip van collectieve vormen van vervoer, zoals openbaar vervoer en touringcardiensten. Daarnaast moet het innovatiefonds ter ondersteuning dienen van investeringen om maritiem vervoer koolstofvrij te maken, met inbegrip van investeringen in de energie-efficiëntie van schepen, havens en de korte vaart, in de elektrificatie van de sector, in duurzame alternatieve brandstoffen, zoals waterstof en ammoniak, die worden geproduceerd uit hernieuwbare energiebronnen, in emissievrije aandrijftechnologieën zoals windtechnologieën, en in innovatie met betrekking tot schepen met een ijsklasse. Bijzondere aandacht moet worden besteed aan innovatieve projecten die bijdragen tot het koolstofvrij maken van de maritieme sector en het verminderen van alle klimaateffecten ervan, met inbegrip van de emissies van zwarte koolstof. In verband hiermee moet de Commissie specifieke onderwerpen opnemen in oproepen tot het indienen van voorstellen in het kader van het innovatiefonds. In die oproepen moet rekening worden gehouden met kwesties in verband met de bescherming van de biodiversiteit, geluidshinder en waterverontreiniging. Wat het maritiem vervoer betreft, moeten projecten met een duidelijke meerwaarde voor de Unie in aanmerking komen. |
| --- | --- |

(54)

Het toepassingsgebied van het in artikel 10 bis, lid 8, van Richtlijn 2003/87/EG bedoelde innovatiefonds moet worden uitgebreid om innovatie op het gebied van koolstofarme en koolstofvrije technologieën en processen die betrekking hebben op het brandstofverbruik in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren te ondersteunen, met inbegrip van collectieve vormen van vervoer, zoals openbaar vervoer en touringcardiensten. Daarnaast moet het innovatiefonds ter ondersteuning dienen van investeringen om maritiem vervoer koolstofvrij te maken, met inbegrip van investeringen in de energie-efficiëntie van schepen, havens en de korte vaart, in de elektrificatie van de sector, in duurzame alternatieve brandstoffen, zoals waterstof en ammoniak, die worden geproduceerd uit hernieuwbare energiebronnen, in emissievrije aandrijftechnologieën zoals windtechnologieën, en in innovatie met betrekking tot schepen met een ijsklasse. Bijzondere aandacht moet worden besteed aan innovatieve projecten die bijdragen tot het koolstofvrij maken van de maritieme sector en het verminderen van alle klimaateffecten ervan, met inbegrip van de emissies van zwarte koolstof. In verband hiermee moet de Commissie specifieke onderwerpen opnemen in oproepen tot het indienen van voorstellen in het kader van het innovatiefonds. In die oproepen moet rekening worden gehouden met kwesties in verband met de bescherming van de biodiversiteit, geluidshinder en waterverontreiniging. Wat het maritiem vervoer betreft, moeten projecten met een duidelijke meerwaarde voor de Unie in aanmerking komen.

| (55) | Op grond van artikel 9 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/1122 van de Commissie (18) geldt dat wanneer vliegtuigexploitanten niet langer vluchten uitvoeren die onder het EU-ETS vallen, hun rekeningen de status “uitgesloten” krijgen en processen niet langer uit die rekeningen mogen worden geïnitieerd. Om de milieu-integriteit van het EU-ETS te behouden, moeten emissierechten die wegens het stopzetten van de activiteiten niet aan vliegtuigexploitanten worden verleend, worden gebruikt om eventuele tekorten aan inleveringen door die exploitanten te dekken, en moeten eventuele resterende emissierechten worden gebruikt om sneller actie te ondernemen voor het aanpakken van de klimaatverandering door deze emissierechten in het innovatiefonds op te nemen. |
| --- | --- |

(55)

Op grond van artikel 9 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/1122 van de Commissie (18) geldt dat wanneer vliegtuigexploitanten niet langer vluchten uitvoeren die onder het EU-ETS vallen, hun rekeningen de status “uitgesloten” krijgen en processen niet langer uit die rekeningen mogen worden geïnitieerd. Om de milieu-integriteit van het EU-ETS te behouden, moeten emissierechten die wegens het stopzetten van de activiteiten niet aan vliegtuigexploitanten worden verleend, worden gebruikt om eventuele tekorten aan inleveringen door die exploitanten te dekken, en moeten eventuele resterende emissierechten worden gebruikt om sneller actie te ondernemen voor het aanpakken van de klimaatverandering door deze emissierechten in het innovatiefonds op te nemen.

| (56) | Technische bijstand van de Commissie gericht op lidstaten van waaruit tot dusver weinig of geen projecten waren ingediend, zou bijdragen tot een hoog aantal projectaanvragen voor financiering door het innovatiefonds uit alle lidstaten. Met die bijstand moet onder meer steun worden verleend aan activiteiten ter verbetering van de kwaliteit van voorgestelde projecten in de lidstaten van waaruit tot weinig of geen projecten waren ingediend, bijvoorbeeld door informatie, nuttige ervaring en beste praktijken te delen, alsook ter bevordering van de activiteiten van nationale contactpunten. Andere maatregelen met hetzelfde doel zijn onder meer maatregelen voor het vergroten van de bekendheid met de financieringsmogelijkheden en het vergroten van de capaciteit van die lidstaten om potentiële aanvragers van projecten te identificeren en te ondersteunen. Ook projectpartnerschappen tussen de lidstaten en matchmaking tussen potentiële aanvragers moeten worden bevorderd, met name voor grootschalige projecten. |
| --- | --- |

(56)

Technische bijstand van de Commissie gericht op lidstaten van waaruit tot dusver weinig of geen projecten waren ingediend, zou bijdragen tot een hoog aantal projectaanvragen voor financiering door het innovatiefonds uit alle lidstaten. Met die bijstand moet onder meer steun worden verleend aan activiteiten ter verbetering van de kwaliteit van voorgestelde projecten in de lidstaten van waaruit tot weinig of geen projecten waren ingediend, bijvoorbeeld door informatie, nuttige ervaring en beste praktijken te delen, alsook ter bevordering van de activiteiten van nationale contactpunten. Andere maatregelen met hetzelfde doel zijn onder meer maatregelen voor het vergroten van de bekendheid met de financieringsmogelijkheden en het vergroten van de capaciteit van die lidstaten om potentiële aanvragers van projecten te identificeren en te ondersteunen. Ook projectpartnerschappen tussen de lidstaten en matchmaking tussen potentiële aanvragers moeten worden bevorderd, met name voor grootschalige projecten.

| (57) | Om de rol van de lidstaten in het beheer van het innovatiefonds te verbeteren en de transparantie te vergroten, moet de Commissie aan het Comité klimaatverandering verslag uitbrengen over de uitvoering van het innovatiefonds, met een analyse van het verwachte effect van de toegekende projecten per sector en per lidstaat. De Commissie moet het verslag ook toezenden aan het Europees Parlement en de Raad en openbaar maken. Indien de aanvragers, nadat de uiterste datum voor het indienen van voorstellen is verstreken, hiermee akkoord gaan, moet de Commissie de lidstaten in kennis stellen van de financieringsaanvragen voor projecten op hun grondgebied en hun gedetailleerde informatie verstrekken over die aanvragen zodat zij hun steun aan projecten beter kunnen coördineren. Daarnaast moet de Commissie de lidstaten voorafgaand aan de toekenning van de steun in kennis stellen van de lijst van voorgeselecteerde projecten. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de nationale omzettingsbepalingen innovatie niet belemmeren en technologisch neutraal zijn, terwijl de Commissie technische bijstand moet verlenen, met name aan lidstaten met een lage effectieve deelname, om de effectieve geografische deelname aan het innovatiefonds te verbeteren en de algemene kwaliteit van de ingediende projecten te verbeteren. De Commissie moet ook zorgen voor uitgebreide bewaking en verslaglegging, met inbegrip van informatie over de vooruitgang in de richting van een effectieve, op kwaliteit gebaseerde geografische dekking in de hele Unie en passende follow-up. |
| --- | --- |

(57)

Om de rol van de lidstaten in het beheer van het innovatiefonds te verbeteren en de transparantie te vergroten, moet de Commissie aan het Comité klimaatverandering verslag uitbrengen over de uitvoering van het innovatiefonds, met een analyse van het verwachte effect van de toegekende projecten per sector en per lidstaat. De Commissie moet het verslag ook toezenden aan het Europees Parlement en de Raad en openbaar maken. Indien de aanvragers, nadat de uiterste datum voor het indienen van voorstellen is verstreken, hiermee akkoord gaan, moet de Commissie de lidstaten in kennis stellen van de financieringsaanvragen voor projecten op hun grondgebied en hun gedetailleerde informatie verstrekken over die aanvragen zodat zij hun steun aan projecten beter kunnen coördineren. Daarnaast moet de Commissie de lidstaten voorafgaand aan de toekenning van de steun in kennis stellen van de lijst van voorgeselecteerde projecten. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de nationale omzettingsbepalingen innovatie niet belemmeren en technologisch neutraal zijn, terwijl de Commissie technische bijstand moet verlenen, met name aan lidstaten met een lage effectieve deelname, om de effectieve geografische deelname aan het innovatiefonds te verbeteren en de algemene kwaliteit van de ingediende projecten te verbeteren. De Commissie moet ook zorgen voor uitgebreide bewaking en verslaglegging, met inbegrip van informatie over de vooruitgang in de richting van een effectieve, op kwaliteit gebaseerde geografische dekking in de hele Unie en passende follow-up.

| (58) | Om afgestemd te zijn op de alomvattende aard van de Europese Green Deal, moet bij het selectieproces voor projecten die door middel van subsidies worden ondersteund, prioriteit worden gegeven aan projecten die meerdere milieueffecten aanpakken. Om replicatie te ondersteunen en ervoor te zorgen dat de technologieën of oplossingen die worden ondersteund, sneller op de markt komen moet in het kader van projecten die door het innovatiefonds worden gefinancierd, kennis worden uitgewisseld met andere relevante projecten, evenals met onderzoekers in de Unie die daar een rechtmatig belang bij hebben. |
| --- | --- |

(58)

Om afgestemd te zijn op de alomvattende aard van de Europese Green Deal, moet bij het selectieproces voor projecten die door middel van subsidies worden ondersteund, prioriteit worden gegeven aan projecten die meerdere milieueffecten aanpakken. Om replicatie te ondersteunen en ervoor te zorgen dat de technologieën of oplossingen die worden ondersteund, sneller op de markt komen moet in het kader van projecten die door het innovatiefonds worden gefinancierd, kennis worden uitgewisseld met andere relevante projecten, evenals met onderzoekers in de Unie die daar een rechtmatig belang bij hebben.

| (59) | Contracts for difference (CD’s), Carbon contracts for difference (CCD’s) en overeenkomsten met een vaste premie zijn belangrijke elementen om emissiereducties in de industrie teweeg te brengen door middel van het opschalen van nieuwe technologieën en bieden de kans om investeerders in innovatieve klimaatvriendelijke technologieën een prijs te garanderen waarmee de CO2-emissiereducties boven die welke door het geldende niveau van de koolstofprijs in het EU-ETS worden veroorzaakt, worden beloond. De reeks maatregelen die door het innovatiefonds kunnen worden ondersteund, moet worden uitgebreid om projecten te ondersteunen door middel van concurrerende inschrijvingen die leiden tot de toekenning van CD’s, CCD’s of overeenkomsten met een vaste premie. Concurrerende inschrijvingen zouden een belangrijk mechanisme zijn voor het ondersteunen van de ontwikkeling van decarbonisatietechnologieën en het optimaliseren van het gebruik van de beschikbare middelen. Zij zouden ook zekerheid bieden aan investeerders in die technologieën. Om eventuele onvoorziene verplichtingen voor de begroting van de Unie tot een minimum te beperken, moet bij het ontwerp van CD’s en CCD’s worden gezorgd voor risicobeperking en moet worden voorzien in een passende dekking door middel van een vastlegging in de begroting, met een volledige dekking ten minste voor de eerste twee ronden van CD’s en CCD’s, waarvoor kredieten moeten worden gebruikt die voortvloeien uit de opbrengsten van de veiling van emissierechten die zijn toegewezen op grond van artikel 10 bis, lid 8, van Richtlijn 2003/87/EG.
  Dergelijke risico’s bestaan niet voor overeenkomsten met een vaste premie, omdat de juridische verbintenis wordt gedekt door een overeenkomstige vastlegging in de begroting. Bovendien moet de Commissie, na afloop van de eerste twee ronden van CD’s en CCD’s, en telkens daarna wanneer dat nodig is, een kwalitatieve en kwantitatieve beoordeling uitvoeren van de financiële risico’s die voortvloeien uit de uitvoering ervan. Aan de Commissie moet de bevoegdheid worden overgedragen om een gedelegeerde handeling vast te stellen om, op basis van de resultaten van die beoordeling, te voorzien in een passend voorzieningspercentage in plaats van volledige dekking voor volgende ronden van CD’s of CCD’s. Bij een dergelijke aanpak moet rekening worden gehouden met alle elementen die de financiële risico’s voor de begroting van de Unie zouden kunnen verminderen, naast de in het innovatiefonds beschikbare emissierechten, zoals een mogelijke deling van de aansprakelijkheid met de lidstaten, op vrijwillige basis, of een mogelijk herverzekeringsmechanisme uit de particuliere sector. Daarom is het noodzakelijk te voorzien in afwijkingen van delen van titel X van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad (19). Het voorzieningspercentage voor de eerste twee ronden van CD’s of CCD’s moet 100 % bedragen.
  In afwijking van artikel 210, lid 1, artikel 211, leden 1 en 2, en artikel 218, lid 1, van die verordening moeten in deze richtlijn echter voor volgende ronden van CD’s of CCD’s een minimaal voorzieningspercentage van 50 % en een maximaal voor voorziening te gebruiken aandeel van de inkomsten van het innovatiefonds van 30 % worden vastgesteld en moet de Commissie op basis van de ervaring met de eerste twee oproepen tot het indienen van voorstellen het benodigde voorzieningspercentage en het bedrag van de ontvangsten dat wordt gebruikt voor voorziening, kunnen specificeren. De totale financiële aansprakelijkheid ten laste van de begroting van de Unie mag op die manier niet meer bedragen dan 60 % van de opbrengst van de veiling voor het innovatiefonds. Aangezien de voorziening in het algemeen afkomstig zal zijn uit het innovatiefonds, moeten bovendien afwijkingen worden toegestaan van de regels in de artikelen 212, 213 en 214 van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 met betrekking tot het bij artikel 212 van die verordening ingestelde gemeenschappelijke voorzieningsfonds. Gezien het nieuwe karakter van CD’s en CCD’s kunnen ook afwijkingen nodig zijn van artikel 209, lid 2, punten d) en h), van die verordening, aangezien de instrumenten in kwestie niet afhankelijk zijn van hefboomwerking of multiplicatoren en niet volledig afhankelijk zijn van een evaluatie vooraf, van artikel 219, lid 3, vanwege het verband met artikel 209, lid 2, punt d), en van artikel 219, lid 6, van Verordening 2018/1046, aangezien uitvoerende partners geen krediet- of aandelenblootstellingen zullen hebben in het kader van een garantie. Het gebruik van afwijkingen van de bedoelde verordening moet worden beperkt tot wat nodig is. De Commissie moet de bevoegdheid krijgen om het maximale aandeel van de inkomsten van het innovatiefonds dat voor voorzieningen wordt gebruikt, te wijzigen met niet meer dan 20 procentpunten boven hetgeen in deze richtlijn is bepaald. |
| --- | --- |

(59)

Contracts for difference (CD’s), Carbon contracts for difference (CCD’s) en overeenkomsten met een vaste premie zijn belangrijke elementen om emissiereducties in de industrie teweeg te brengen door middel van het opschalen van nieuwe technologieën en bieden de kans om investeerders in innovatieve klimaatvriendelijke technologieën een prijs te garanderen waarmee de CO2-emissiereducties boven die welke door het geldende niveau van de koolstofprijs in het EU-ETS worden veroorzaakt, worden beloond. De reeks maatregelen die door het innovatiefonds kunnen worden ondersteund, moet worden uitgebreid om projecten te ondersteunen door middel van concurrerende inschrijvingen die leiden tot de toekenning van CD’s, CCD’s of overeenkomsten met een vaste premie. Concurrerende inschrijvingen zouden een belangrijk mechanisme zijn voor het ondersteunen van de ontwikkeling van decarbonisatietechnologieën en het optimaliseren van het gebruik van de beschikbare middelen. Zij zouden ook zekerheid bieden aan investeerders in die technologieën. Om eventuele onvoorziene verplichtingen voor de begroting van de Unie tot een minimum te beperken, moet bij het ontwerp van CD’s en CCD’s worden gezorgd voor risicobeperking en moet worden voorzien in een passende dekking door middel van een vastlegging in de begroting, met een volledige dekking ten minste voor de eerste twee ronden van CD’s en CCD’s, waarvoor kredieten moeten worden gebruikt die voortvloeien uit de opbrengsten van de veiling van emissierechten die zijn toegewezen op grond van artikel 10 bis, lid 8, van Richtlijn 2003/87/EG.

Dergelijke risico’s bestaan niet voor overeenkomsten met een vaste premie, omdat de juridische verbintenis wordt gedekt door een overeenkomstige vastlegging in de begroting. Bovendien moet de Commissie, na afloop van de eerste twee ronden van CD’s en CCD’s, en telkens daarna wanneer dat nodig is, een kwalitatieve en kwantitatieve beoordeling uitvoeren van de financiële risico’s die voortvloeien uit de uitvoering ervan. Aan de Commissie moet de bevoegdheid worden overgedragen om een gedelegeerde handeling vast te stellen om, op basis van de resultaten van die beoordeling, te voorzien in een passend voorzieningspercentage in plaats van volledige dekking voor volgende ronden van CD’s of CCD’s. Bij een dergelijke aanpak moet rekening worden gehouden met alle elementen die de financiële risico’s voor de begroting van de Unie zouden kunnen verminderen, naast de in het innovatiefonds beschikbare emissierechten, zoals een mogelijke deling van de aansprakelijkheid met de lidstaten, op vrijwillige basis, of een mogelijk herverzekeringsmechanisme uit de particuliere sector. Daarom is het noodzakelijk te voorzien in afwijkingen van delen van titel X van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad (19). Het voorzieningspercentage voor de eerste twee ronden van CD’s of CCD’s moet 100 % bedragen.

In afwijking van artikel 210, lid 1, artikel 211, leden 1 en 2, en artikel 218, lid 1, van die verordening moeten in deze richtlijn echter voor volgende ronden van CD’s of CCD’s een minimaal voorzieningspercentage van 50 % en een maximaal voor voorziening te gebruiken aandeel van de inkomsten van het innovatiefonds van 30 % worden vastgesteld en moet de Commissie op basis van de ervaring met de eerste twee oproepen tot het indienen van voorstellen het benodigde voorzieningspercentage en het bedrag van de ontvangsten dat wordt gebruikt voor voorziening, kunnen specificeren. De totale financiële aansprakelijkheid ten laste van de begroting van de Unie mag op die manier niet meer bedragen dan 60 % van de opbrengst van de veiling voor het innovatiefonds. Aangezien de voorziening in het algemeen afkomstig zal zijn uit het innovatiefonds, moeten bovendien afwijkingen worden toegestaan van de regels in de artikelen 212, 213 en 214 van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 met betrekking tot het bij artikel 212 van die verordening ingestelde gemeenschappelijke voorzieningsfonds. Gezien het nieuwe karakter van CD’s en CCD’s kunnen ook afwijkingen nodig zijn van artikel 209, lid 2, punten d) en h), van die verordening, aangezien de instrumenten in kwestie niet afhankelijk zijn van hefboomwerking of multiplicatoren en niet volledig afhankelijk zijn van een evaluatie vooraf, van artikel 219, lid 3, vanwege het verband met artikel 209, lid 2, punt d), en van artikel 219, lid 6, van Verordening 2018/1046, aangezien uitvoerende partners geen krediet- of aandelenblootstellingen zullen hebben in het kader van een garantie. Het gebruik van afwijkingen van de bedoelde verordening moet worden beperkt tot wat nodig is. De Commissie moet de bevoegdheid krijgen om het maximale aandeel van de inkomsten van het innovatiefonds dat voor voorzieningen wordt gebruikt, te wijzigen met niet meer dan 20 procentpunten boven hetgeen in deze richtlijn is bepaald.

| (60) | Het innovatiefonds is onderworpen aan het algemene conditionaliteitsregime ter bescherming van de Uniebegroting dat is vastgesteld bij Verordening (EU, Euratom) 2020/2092 van het Europees Parlement en de Raad (20). |
| --- | --- |

(60)

Het innovatiefonds is onderworpen aan het algemene conditionaliteitsregime ter bescherming van de Uniebegroting dat is vastgesteld bij Verordening (EU, Euratom) 2020/2092 van het Europees Parlement en de Raad (20).

| (61) | Wanneer de activiteit van een installatie tijdelijk wordt opgeschort, wordt de kosteloze toewijzing aangepast aan de activiteitsniveaus die jaarlijks verplicht worden gerapporteerd. Daarnaast kunnen bevoegde autoriteiten de verlening van emissierechten aan installaties die hun werkzaamheden hebben gestaakt, opschorten zolang er geen bewijs is dat zij opnieuw opgestart zullen worden. Daarom zouden exploitanten in geval van een tijdelijke opschorting van de activiteiten niet langer verplicht moeten worden om bij de bevoegde autoriteit aan te tonen dat hun installatie de productie binnen een gespecificeerde en redelijke termijn zal hervatten. |
| --- | --- |

(61)

Wanneer de activiteit van een installatie tijdelijk wordt opgeschort, wordt de kosteloze toewijzing aangepast aan de activiteitsniveaus die jaarlijks verplicht worden gerapporteerd. Daarnaast kunnen bevoegde autoriteiten de verlening van emissierechten aan installaties die hun werkzaamheden hebben gestaakt, opschorten zolang er geen bewijs is dat zij opnieuw opgestart zullen worden. Daarom zouden exploitanten in geval van een tijdelijke opschorting van de activiteiten niet langer verplicht moeten worden om bij de bevoegde autoriteit aan te tonen dat hun installatie de productie binnen een gespecificeerde en redelijke termijn zal hervatten.

| (62) | Voor correcties van aan vaste installaties toegekende kosteloze toewijzingen op grond van artikel 11, lid 2, van Richtlijn 2003/87/EG kan het nodig zijn extra kosteloze emissierechten toe te kennen of een overschot aan emissierechten terug te boeken. De emissierechten die krachtens artikel 10 bis, lid 7, van Richtlijn 2003/87/EG voor nieuwkomers zijn gereserveerd, moeten voor die doeleinden worden gebruikt. |
| --- | --- |

(62)

Voor correcties van aan vaste installaties toegekende kosteloze toewijzingen op grond van artikel 11, lid 2, van Richtlijn 2003/87/EG kan het nodig zijn extra kosteloze emissierechten toe te kennen of een overschot aan emissierechten terug te boeken. De emissierechten die krachtens artikel 10 bis, lid 7, van Richtlijn 2003/87/EG voor nieuwkomers zijn gereserveerd, moeten voor die doeleinden worden gebruikt.

| (63) | Sinds 2013 zijn elektriciteitsproducenten verplicht om alle emissierechten aan te kopen die ze nodig hebben om elektriciteit op te wekken. Niettemin hebben sommige lidstaten overeenkomstig artikel 10 quater van Richtlijn 2003/87/EG de optie om te voorzien in voorlopige kosteloze toewijzing voor de modernisering van de energiesector voor de periode van 2021 tot en met 2030. Drie lidstaten hebben ervoor gekozen om van die optie gebruik te maken. Gezien de noodzaak van een snelle decarbonisatie, met name in de energiesector, moeten de betrokken lidstaten deze voorlopige kosteloze toewijzing alleen kunnen verstrekken voor investeringen die worden uitgevoerd tot en met 31 december 2024. Zij moeten de mogelijkheid hebben eventuele resterende emissierechten voor de periode van 2021 tot en met 2030 die niet voor dergelijke investeringen worden gebruikt, of een door hun te bepalen percentage daarvan, toe te voegen aan de totale hoeveelheid emissierechten die zij ontvangen voor veiling, of deze emissierechten te gebruiken voor het ondersteunen van investeringen in het kader van het moderniseringsfonds. Met uitzondering van de termijn voor de kennisgeving daarvan, moeten emissierechten die worden overgedragen aan het moderniseringsfonds, onderworpen zijn aan dezelfde regels met betrekking tot investeringen die van toepassing zijn op de emissierechten die reeds zijn overgedragen op grond van artikel 10 quinquies, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG. Met het oog op voorspelbaarheid en transparantie met betrekking tot de hoeveelheid emissierechten die ofwel beschikbaar is voor veiling, ofwel voor de voorlopige kosteloze toewijzing, en met betrekking tot de activa die beheerd worden door het moderniseringsfonds, moeten de lidstaten de Commissie uiterlijk op 15 mei 2024 op de hoogte brengen van, respectievelijk, de hoeveelheden resterende emissierechten die voor elk doeleinde worden gebruikt. |
| --- | --- |

(63)

Sinds 2013 zijn elektriciteitsproducenten verplicht om alle emissierechten aan te kopen die ze nodig hebben om elektriciteit op te wekken. Niettemin hebben sommige lidstaten overeenkomstig artikel 10 quater van Richtlijn 2003/87/EG de optie om te voorzien in voorlopige kosteloze toewijzing voor de modernisering van de energiesector voor de periode van 2021 tot en met 2030. Drie lidstaten hebben ervoor gekozen om van die optie gebruik te maken. Gezien de noodzaak van een snelle decarbonisatie, met name in de energiesector, moeten de betrokken lidstaten deze voorlopige kosteloze toewijzing alleen kunnen verstrekken voor investeringen die worden uitgevoerd tot en met 31 december 2024. Zij moeten de mogelijkheid hebben eventuele resterende emissierechten voor de periode van 2021 tot en met 2030 die niet voor dergelijke investeringen worden gebruikt, of een door hun te bepalen percentage daarvan, toe te voegen aan de totale hoeveelheid emissierechten die zij ontvangen voor veiling, of deze emissierechten te gebruiken voor het ondersteunen van investeringen in het kader van het moderniseringsfonds. Met uitzondering van de termijn voor de kennisgeving daarvan, moeten emissierechten die worden overgedragen aan het moderniseringsfonds, onderworpen zijn aan dezelfde regels met betrekking tot investeringen die van toepassing zijn op de emissierechten die reeds zijn overgedragen op grond van artikel 10 quinquies, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG. Met het oog op voorspelbaarheid en transparantie met betrekking tot de hoeveelheid emissierechten die ofwel beschikbaar is voor veiling, ofwel voor de voorlopige kosteloze toewijzing, en met betrekking tot de activa die beheerd worden door het moderniseringsfonds, moeten de lidstaten de Commissie uiterlijk op 15 mei 2024 op de hoogte brengen van, respectievelijk, de hoeveelheden resterende emissierechten die voor elk doeleinde worden gebruikt.

| (64) | Het toepassingsgebied van het moderniseringsfonds moet op de meest recente klimaatdoelstellingen van de Unie worden afgestemd door te eisen dat investeringen stroken met de doelstellingen van de Europese Green Deal en Verordening (EU) 2021/1119, en door de steun af te schaffen voor investeringen die verband houden met energieopwekking op basis van fossiele brandstoffen, met uitzondering van de steun voor deze investeringen met de inkomsten uit emissierechten die vrijwillig zijn overgedragen aan het moderniseringsfonds overeenkomstig artikel 10 quinquies, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG. Daarnaast moet beperkte steun voor deze investeringen onder bepaalde voorwaarden mogelijk blijven met inkomsten uit de in artikel 10, lid 1, derde alinea, van die richtlijn bedoelde emissierechten, met name indien de activiteit op grond van Verordening (EU) 2020/852 van het Europees Parlement en de Raad (21) als ecologisch duurzaam kan worden aangemerkt en ten aanzien van de tot 2027 geveilde emissierechten. Voor deze laatste categorie emissierechten mogen de downstreamtoepassingen van niet-vaste fossiele brandstoffen bovendien niet worden ondersteund met inkomsten uit na 2028 geveilde emissierechten. Bovendien moet het percentage van het moderniseringsfonds dat aan prioritaire investeringen moet worden besteed, tot 80 % worden verhoogd voor de emissierechten uit het moderniseringsfonds die zijn overgedragen overeenkomstig artikel 10 quinquies, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG en als bedoeld in artikel 10, lid 1, derde alinea, van die richtlijn, en tot 90 % voor de extra hoeveelheid van 2,5 % van de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie.
  Energie-efficiëntie, onder meer in de industrie, het vervoer, gebouwen, de landbouw en afval, verwarming en koeling met behulp van hernieuwbare bronnen en steun voor huishoudens om energiearmoede te verlichten, ook in landelijke en afgelegen gebieden, moeten worden opgenomen in het toepassingsgebied van de prioritaire investeringen. Om de transparantie te vergroten en het effect van het moderniseringsfonds beter te beoordelen, moet het investeringscomité jaarlijks aan het Comité klimaatverandering verslag uitbrengen over de ervaringen met de evaluatie van investeringen, met name in termen van emissiereducties en emissiereductiekosten. |
| --- | --- |

(64)

Het toepassingsgebied van het moderniseringsfonds moet op de meest recente klimaatdoelstellingen van de Unie worden afgestemd door te eisen dat investeringen stroken met de doelstellingen van de Europese Green Deal en Verordening (EU) 2021/1119, en door de steun af te schaffen voor investeringen die verband houden met energieopwekking op basis van fossiele brandstoffen, met uitzondering van de steun voor deze investeringen met de inkomsten uit emissierechten die vrijwillig zijn overgedragen aan het moderniseringsfonds overeenkomstig artikel 10 quinquies, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG. Daarnaast moet beperkte steun voor deze investeringen onder bepaalde voorwaarden mogelijk blijven met inkomsten uit de in artikel 10, lid 1, derde alinea, van die richtlijn bedoelde emissierechten, met name indien de activiteit op grond van Verordening (EU) 2020/852 van het Europees Parlement en de Raad (21) als ecologisch duurzaam kan worden aangemerkt en ten aanzien van de tot 2027 geveilde emissierechten. Voor deze laatste categorie emissierechten mogen de downstreamtoepassingen van niet-vaste fossiele brandstoffen bovendien niet worden ondersteund met inkomsten uit na 2028 geveilde emissierechten. Bovendien moet het percentage van het moderniseringsfonds dat aan prioritaire investeringen moet worden besteed, tot 80 % worden verhoogd voor de emissierechten uit het moderniseringsfonds die zijn overgedragen overeenkomstig artikel 10 quinquies, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG en als bedoeld in artikel 10, lid 1, derde alinea, van die richtlijn, en tot 90 % voor de extra hoeveelheid van 2,5 % van de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie.

Energie-efficiëntie, onder meer in de industrie, het vervoer, gebouwen, de landbouw en afval, verwarming en koeling met behulp van hernieuwbare bronnen en steun voor huishoudens om energiearmoede te verlichten, ook in landelijke en afgelegen gebieden, moeten worden opgenomen in het toepassingsgebied van de prioritaire investeringen. Om de transparantie te vergroten en het effect van het moderniseringsfonds beter te beoordelen, moet het investeringscomité jaarlijks aan het Comité klimaatverandering verslag uitbrengen over de ervaringen met de evaluatie van investeringen, met name in termen van emissiereducties en emissiereductiekosten.

| (65) | Bij Richtlijn (EU) 2018/410 zijn bepalingen ingevoerd betreffende de schrapping door lidstaten van emissierechten uit hun veilinghoeveelheden in geval van de sluiting van capaciteit voor de opwekking van elektriciteit op hun grondgebied. Gezien de aangescherpte klimaatambitie van de Unie en de daaruit voortvloeiende versnelde decarbonisatie van de elektriciteitssector, is dergelijke schrapping relevanter geworden. Daarom moet de Commissie beoordelen of het gebruik van schrappingen door de lidstaten kan worden vergemakkelijkt door een wijziging van de desbetreffende gedelegeerde handelingen die zijn vastgesteld op grond van artikel 10, lid 4 van Richtlijn 2003/87/EG. |
| --- | --- |

(65)

Bij Richtlijn (EU) 2018/410 zijn bepalingen ingevoerd betreffende de schrapping door lidstaten van emissierechten uit hun veilinghoeveelheden in geval van de sluiting van capaciteit voor de opwekking van elektriciteit op hun grondgebied. Gezien de aangescherpte klimaatambitie van de Unie en de daaruit voortvloeiende versnelde decarbonisatie van de elektriciteitssector, is dergelijke schrapping relevanter geworden. Daarom moet de Commissie beoordelen of het gebruik van schrappingen door de lidstaten kan worden vergemakkelijkt door een wijziging van de desbetreffende gedelegeerde handelingen die zijn vastgesteld op grond van artikel 10, lid 4 van Richtlijn 2003/87/EG.

| (66) | Aanpassingen van de kosteloze toewijzing, ingevoerd in Richtlijn (EU) 2018/410 en in werking getreden bij Uitvoeringsverordening (EU) 2019/1842 van de Commissie (22), hebben de efficiëntie en stimulansen van kosteloze toewijzing verbeterd, maar de administratieve lasten doen toenemen en ervoor gezorgd dat de historische datum van invoering van kosteloze toewijzing (28 februari) niet werkbaar is. Om beter rekening te houden met de aanpassingen van de kosteloze toewijzing is het passend dat er aanpassingen worden aangebracht in de nalevingscyclus. De termijn voor de toekenning van kosteloze toewijzing door de bevoegde autoriteiten moet daarom worden uitgesteld van 28 februari naar 30 juni en de termijn voor exploitanten om emissierechten in te leveren moet worden uitgesteld van 30 april naar 30 september. |
| --- | --- |

(66)

Aanpassingen van de kosteloze toewijzing, ingevoerd in Richtlijn (EU) 2018/410 en in werking getreden bij Uitvoeringsverordening (EU) 2019/1842 van de Commissie (22), hebben de efficiëntie en stimulansen van kosteloze toewijzing verbeterd, maar de administratieve lasten doen toenemen en ervoor gezorgd dat de historische datum van invoering van kosteloze toewijzing (28 februari) niet werkbaar is. Om beter rekening te houden met de aanpassingen van de kosteloze toewijzing is het passend dat er aanpassingen worden aangebracht in de nalevingscyclus. De termijn voor de toekenning van kosteloze toewijzing door de bevoegde autoriteiten moet daarom worden uitgesteld van 28 februari naar 30 juni en de termijn voor exploitanten om emissierechten in te leveren moet worden uitgesteld van 30 april naar 30 september.

| (67) | Uitvoeringsverordening (EU) 2018/2066 van de Commissie (23) bevat voorschriften voor de bewaking van emissies uit biomassa, die stroken met de regels inzake het gebruik van biomassa die zijn vastgesteld in de wetgeving van de Unie inzake hernieuwbare energie. Naarmate de wetgeving gedetailleerder wordt over de duurzaamheidscriteria voor biomassa met de recentste regels die zijn vastgesteld in Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad (24), moet de toekenning van uitvoeringsbevoegdheden in artikel 14, lid 1, van Richtlijn 2003/87/EG uitdrukkelijk worden uitgebreid met de bevoegdheid tot vaststelling van de nodige aanpassingen voor de toepassing van duurzaamheidscriteria voor biomassa, met inbegrip van biobrandstoffen, vloeibare biomassa en biomassabrandstoffen in het EU-ETS. Daarnaast moet de Commissie de bevoegdheid krijgen om uitvoeringshandelingen vast te stellen om te specificeren op welke manier rekening moet worden gehouden met de opslag van emissies uit mengsels van biomassa waarvoor het nultarief geldt, en biomassa die niet afkomstig is van bronnen waarvoor het nultarief geldt. |
| --- | --- |

(67)

Uitvoeringsverordening (EU) 2018/2066 van de Commissie (23) bevat voorschriften voor de bewaking van emissies uit biomassa, die stroken met de regels inzake het gebruik van biomassa die zijn vastgesteld in de wetgeving van de Unie inzake hernieuwbare energie. Naarmate de wetgeving gedetailleerder wordt over de duurzaamheidscriteria voor biomassa met de recentste regels die zijn vastgesteld in Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad (24), moet de toekenning van uitvoeringsbevoegdheden in artikel 14, lid 1, van Richtlijn 2003/87/EG uitdrukkelijk worden uitgebreid met de bevoegdheid tot vaststelling van de nodige aanpassingen voor de toepassing van duurzaamheidscriteria voor biomassa, met inbegrip van biobrandstoffen, vloeibare biomassa en biomassabrandstoffen in het EU-ETS. Daarnaast moet de Commissie de bevoegdheid krijgen om uitvoeringshandelingen vast te stellen om te specificeren op welke manier rekening moet worden gehouden met de opslag van emissies uit mengsels van biomassa waarvoor het nultarief geldt, en biomassa die niet afkomstig is van bronnen waarvoor het nultarief geldt.

| (68) | Hernieuwbare vloeibare en gasvormige brandstoffen van niet-biologische oorsprong en brandstoffen op basis van herbruikte koolstof kunnen belangrijk zijn om broeikasgasemissies te verminderen in sectoren die moeilijk koolstofvrij te maken zijn. Wanneer brandstoffen op basis van herbruikte koolstof en hernieuwbare vloeibare en gasvormige brandstoffen van niet-biologische oorsprong worden geproduceerd uit afgevangen CO2 in het kader van een activiteit die onder deze richtlijn valt, moeten de emissies onder die activiteit worden geboekt. Om ervoor te zorgen dat hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong en brandstoffen op basis van herbruikte koolstof bijdragen tot broeikasgasemissiereducties, en om dubbeltelling voor brandstoffen die dat doen te voorkomen, is het passend de bevoegdheid van de Commissie in artikel 14, lid 1, van Richtlijn 2003/87/EG expliciet uit te breiden met de vaststelling van uitvoeringshandelingen waarin de nodige aanpassingen worden vastgesteld voor de wijze waarop rekening wordt gehouden met de eventuele uitstoot van CO2, waarbij wordt gewaarborgd dat alle emissies in aanmerking worden genomen, met inbegrip van emissies die vrijkomen uit buiten de Unie afgevangen CO2, en waarmee dubbeltelling wordt voorkomen en ervoor wordt gezorgd dat er passende stimulansen zijn voor de afvang van emissies, waarbij ook rekening wordt gehouden met de behandeling van die brandstoffen in het kader van Richtlijn (EU) 2018/2001. |
| --- | --- |

(68)

Hernieuwbare vloeibare en gasvormige brandstoffen van niet-biologische oorsprong en brandstoffen op basis van herbruikte koolstof kunnen belangrijk zijn om broeikasgasemissies te verminderen in sectoren die moeilijk koolstofvrij te maken zijn. Wanneer brandstoffen op basis van herbruikte koolstof en hernieuwbare vloeibare en gasvormige brandstoffen van niet-biologische oorsprong worden geproduceerd uit afgevangen CO2 in het kader van een activiteit die onder deze richtlijn valt, moeten de emissies onder die activiteit worden geboekt. Om ervoor te zorgen dat hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong en brandstoffen op basis van herbruikte koolstof bijdragen tot broeikasgasemissiereducties, en om dubbeltelling voor brandstoffen die dat doen te voorkomen, is het passend de bevoegdheid van de Commissie in artikel 14, lid 1, van Richtlijn 2003/87/EG expliciet uit te breiden met de vaststelling van uitvoeringshandelingen waarin de nodige aanpassingen worden vastgesteld voor de wijze waarop rekening wordt gehouden met de eventuele uitstoot van CO2, waarbij wordt gewaarborgd dat alle emissies in aanmerking worden genomen, met inbegrip van emissies die vrijkomen uit buiten de Unie afgevangen CO2, en waarmee dubbeltelling wordt voorkomen en ervoor wordt gezorgd dat er passende stimulansen zijn voor de afvang van emissies, waarbij ook rekening wordt gehouden met de behandeling van die brandstoffen in het kader van Richtlijn (EU) 2018/2001.

| (69) | Aangezien CO2 naar verwachting ook via andere middelen dan pijpleidingen zal worden vervoerd, zoals per schip en per vrachtwagen, moet het huidige toepassingsgebied van bijlage I bij Richtlijn 2003/87/EG voor het vervoer van broeikasgassen met het oog op opslag, om redenen van gelijke behandeling en ongeacht of het vervoermiddel onder het EU-ETS valt, worden uitgebreid tot alle vervoermiddelen. Wanneer de emissies van het vervoer ook onder een andere activiteit uit hoofde van Richtlijn 2003/87/EG vallen, moeten de emissies om dubbeltelling te voorkomen onder die andere activiteit worden geboekt. |
| --- | --- |

(69)

Aangezien CO2 naar verwachting ook via andere middelen dan pijpleidingen zal worden vervoerd, zoals per schip en per vrachtwagen, moet het huidige toepassingsgebied van bijlage I bij Richtlijn 2003/87/EG voor het vervoer van broeikasgassen met het oog op opslag, om redenen van gelijke behandeling en ongeacht of het vervoermiddel onder het EU-ETS valt, worden uitgebreid tot alle vervoermiddelen. Wanneer de emissies van het vervoer ook onder een andere activiteit uit hoofde van Richtlijn 2003/87/EG vallen, moeten de emissies om dubbeltelling te voorkomen onder die andere activiteit worden geboekt.

| (70) | Het van het EU-ETS uitsluiten van installaties die uitsluitend biomassa gebruiken, heeft geleid tot situaties waarin installaties die een groot aandeel aan biomassa verbranden, door gratis emissierechten te ontvangen die veel hoger liggen dan de werkelijke emissies, uitzonderlijke winsten hebben behaald. Daarom moet een drempelwaarde voor de verbranding van biomassa waarvoor het nultarief geldt, worden ingevoerd, waarboven installaties van het EU-ETS worden uitgesloten. De invoering van een drempel zou meer zekerheid bieden over de vraag welke installaties onder het toepassingsgebied van het EU-ETS vallen en zou het mogelijk maken om de gratis emissierechten evenwichtiger te verdelen, met name ten gunste van sectoren die een groter risico lopen op koolstoflekkage. De drempel moet worden vastgesteld op een niveau van 95 % om een evenwicht te bewerkstelligen tussen de voor- en nadelen voor installaties om onder het EU-ETS te blijven vallen. Daarom mag er voor installaties die de fysieke capaciteit hebben behouden om fossiele brandstoffen te verbranden, geen incentive zijn om naar het gebruik van fossiele brandstoffen terug te keren. Een drempel van 95 % zou ervoor zorgen dat, indien een installatie fossiele brandstoffen gebruikt om binnen het toepassingsgebied van het EU-ETS te blijven en zo van kosteloze emissierechten te kunnen profiteren, de koolstofkosten in verband met het gebruik van die fossiele brandstoffen groot genoeg zouden zijn om een ontradende werking te hebben.
  Die drempel zou er ook voor zorgen dat installaties die een aanzienlijke hoeveelheid fossiele brandstoffen gebruiken, binnen de bewakingsverplichtingen van het EU-ETS blijven, zodat mogelijke omzeiling van de bestaande bewakings-, rapportage- en verificatieverplichtingen wordt voorkomen. Tegelijk moeten installaties die een lager aandeel biomassa tegen het nultarief verbranden, door middel van een flexibel mechanisme worden aangemoedigd om de verbranding van fossiele brandstoffen verder te verminderen en tegelijk onder het EU-ETS te blijven totdat het gebruik van duurzame biomassa zo substantieel is dat hun opname in het EU-ETS niet langer gerechtvaardigd is. Bovendien is uit ervaring gebleken dat de uitsluiting van installaties die uitsluitend biomassa gebruiken, waarvoor effectief een drempel van 100 % geldt, behalve voor de verbranding van fossiele brandstoffen tijdens de opstart- en de stilleggingsfase, opnieuw moet worden geëvalueerd en nauwkeuriger moet worden gedefinieerd. De drempel van 95 % biedt de mogelijkheid fossiele brandstoffen te verbranden tijdens de opstart- en de stilleggingsfase. |
| --- | --- |

(70)

Het van het EU-ETS uitsluiten van installaties die uitsluitend biomassa gebruiken, heeft geleid tot situaties waarin installaties die een groot aandeel aan biomassa verbranden, door gratis emissierechten te ontvangen die veel hoger liggen dan de werkelijke emissies, uitzonderlijke winsten hebben behaald. Daarom moet een drempelwaarde voor de verbranding van biomassa waarvoor het nultarief geldt, worden ingevoerd, waarboven installaties van het EU-ETS worden uitgesloten. De invoering van een drempel zou meer zekerheid bieden over de vraag welke installaties onder het toepassingsgebied van het EU-ETS vallen en zou het mogelijk maken om de gratis emissierechten evenwichtiger te verdelen, met name ten gunste van sectoren die een groter risico lopen op koolstoflekkage. De drempel moet worden vastgesteld op een niveau van 95 % om een evenwicht te bewerkstelligen tussen de voor- en nadelen voor installaties om onder het EU-ETS te blijven vallen. Daarom mag er voor installaties die de fysieke capaciteit hebben behouden om fossiele brandstoffen te verbranden, geen incentive zijn om naar het gebruik van fossiele brandstoffen terug te keren. Een drempel van 95 % zou ervoor zorgen dat, indien een installatie fossiele brandstoffen gebruikt om binnen het toepassingsgebied van het EU-ETS te blijven en zo van kosteloze emissierechten te kunnen profiteren, de koolstofkosten in verband met het gebruik van die fossiele brandstoffen groot genoeg zouden zijn om een ontradende werking te hebben.

Die drempel zou er ook voor zorgen dat installaties die een aanzienlijke hoeveelheid fossiele brandstoffen gebruiken, binnen de bewakingsverplichtingen van het EU-ETS blijven, zodat mogelijke omzeiling van de bestaande bewakings-, rapportage- en verificatieverplichtingen wordt voorkomen. Tegelijk moeten installaties die een lager aandeel biomassa tegen het nultarief verbranden, door middel van een flexibel mechanisme worden aangemoedigd om de verbranding van fossiele brandstoffen verder te verminderen en tegelijk onder het EU-ETS te blijven totdat het gebruik van duurzame biomassa zo substantieel is dat hun opname in het EU-ETS niet langer gerechtvaardigd is. Bovendien is uit ervaring gebleken dat de uitsluiting van installaties die uitsluitend biomassa gebruiken, waarvoor effectief een drempel van 100 % geldt, behalve voor de verbranding van fossiele brandstoffen tijdens de opstart- en de stilleggingsfase, opnieuw moet worden geëvalueerd en nauwkeuriger moet worden gedefinieerd. De drempel van 95 % biedt de mogelijkheid fossiele brandstoffen te verbranden tijdens de opstart- en de stilleggingsfase.

| (71) | Om de invoering van koolstofarme en koolstofvrije technologieën te stimuleren, moeten de lidstaten exploitanten de opties bieden om tot het einde van de lopende en de volgende periode van vijf jaar als bedoeld in artikel 11, lid 1, van Richtlijn 2003/87/EG binnen het toepassingsgebied van het EU-ETS te blijven indien de installatie haar productieproces wijzigt om haar broeikasgasemissies te verminderen en niet langer voldoet aan de drempel van 20 MW totaal nominaal thermisch ingangsvermogen. |
| --- | --- |

(71)

Om de invoering van koolstofarme en koolstofvrije technologieën te stimuleren, moeten de lidstaten exploitanten de opties bieden om tot het einde van de lopende en de volgende periode van vijf jaar als bedoeld in artikel 11, lid 1, van Richtlijn 2003/87/EG binnen het toepassingsgebied van het EU-ETS te blijven indien de installatie haar productieproces wijzigt om haar broeikasgasemissies te verminderen en niet langer voldoet aan de drempel van 20 MW totaal nominaal thermisch ingangsvermogen.

| (72) | De Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA) heeft op 28 maart 2022 haar eindverslag over emissierechten en daaraan gerelateerde derivaten gepubliceerd. Het verslag is een uitgebreide analyse van de integriteit van de Europese koolstofmarkt en bevat expertise en aanbevelingen met betrekking tot de handhaving van de goede werking van de koolstofmarkt. Om de integriteit en transparantie van de markt continu te bewaken, moet de rapportage door de ESMA een periodiek karakter hebben. De ESMA beoordeelt reeds marktontwikkelingen en doet, waar nodig, reeds aanbevelingen op haar bevoegdheidsgebied in haar verslag over trends, risico’s en zwakke plekken overeenkomstig artikel 32, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad (25). Een analyse van de Europese koolstofmarkt, met onder meer de veilingen van emissierechten en de handel in emissierechten en derivaten daarvan op handelsplatformen en over the counter, moet deel uitmaken van die jaarlijkse rapportage. Deze verplichting zou leiden tot het stroomlijnen van de rapportage door de ESMA en vergelijkingen mogelijk maken over de marktgrenzen heen, met name door de sterke banden tussen de EU-ETS en de markten voor grondstoffenderivaten.
  In dergelijke periodieke analyse van de ESMA moet met name een bewaking worden uitgevoerd van de mogelijke marktvolatiliteit en de prijsontwikkeling, de werking van de veilingen en de handelstransacties op de markten, de liquiditeit en de verhandelde volumes, alsmede de categorieën en het handelsgedrag van de marktdeelnemers, met inbegrip van speculatie die een significant effect heeft op de prijzen. Zijn beoordelingen moeten, in voorkomend geval, aanbevelingen omvatten om de integriteit en transparantie van de markt en de rapportageverplichtingen te verbeteren, marktmisbruik beter te voorkomen en op te sporen en bij te dragen tot de handhaving van ordelijke markten voor emissierechten en derivaten daarvan. De Commissie moet naar behoren rekening houden met de beoordelingen en aanbevelingen in het kader van het jaarlijkse koolstofmarktverslag en, waar nodig, in de verslagen om een betere werking van de koolstofmarkt te waarborgen. |
| --- | --- |

(72)

De Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA) heeft op 28 maart 2022 haar eindverslag over emissierechten en daaraan gerelateerde derivaten gepubliceerd. Het verslag is een uitgebreide analyse van de integriteit van de Europese koolstofmarkt en bevat expertise en aanbevelingen met betrekking tot de handhaving van de goede werking van de koolstofmarkt. Om de integriteit en transparantie van de markt continu te bewaken, moet de rapportage door de ESMA een periodiek karakter hebben. De ESMA beoordeelt reeds marktontwikkelingen en doet, waar nodig, reeds aanbevelingen op haar bevoegdheidsgebied in haar verslag over trends, risico’s en zwakke plekken overeenkomstig artikel 32, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad (25). Een analyse van de Europese koolstofmarkt, met onder meer de veilingen van emissierechten en de handel in emissierechten en derivaten daarvan op handelsplatformen en over the counter, moet deel uitmaken van die jaarlijkse rapportage. Deze verplichting zou leiden tot het stroomlijnen van de rapportage door de ESMA en vergelijkingen mogelijk maken over de marktgrenzen heen, met name door de sterke banden tussen de EU-ETS en de markten voor grondstoffenderivaten.

In dergelijke periodieke analyse van de ESMA moet met name een bewaking worden uitgevoerd van de mogelijke marktvolatiliteit en de prijsontwikkeling, de werking van de veilingen en de handelstransacties op de markten, de liquiditeit en de verhandelde volumes, alsmede de categorieën en het handelsgedrag van de marktdeelnemers, met inbegrip van speculatie die een significant effect heeft op de prijzen. Zijn beoordelingen moeten, in voorkomend geval, aanbevelingen omvatten om de integriteit en transparantie van de markt en de rapportageverplichtingen te verbeteren, marktmisbruik beter te voorkomen en op te sporen en bij te dragen tot de handhaving van ordelijke markten voor emissierechten en derivaten daarvan. De Commissie moet naar behoren rekening houden met de beoordelingen en aanbevelingen in het kader van het jaarlijkse koolstofmarktverslag en, waar nodig, in de verslagen om een betere werking van de koolstofmarkt te waarborgen.

| (73) | Om de investeringen die nodig zijn voor het koolstofvrij maken van stadsverwarming verder te stimuleren en om iets te doen aan de sociale aspecten in verband met de hoge energieprijzen en de hoge broeikasgasemissie-intensiteit van stadsverwarmingsinstallaties in lidstaten met een zeer hoog aandeel van stadsverwarmingsemissies in verhouding tot de omvang van de economie, moeten exploitanten een aanvraag kunnen indienen voor een aanvullende voorlopige kosteloze toewijzing voor stadsverwarmingsinstallaties en moet de extra waarde van de kosteloze toewijzing worden geïnvesteerd om de emissies vóór 2030 aanzienlijk te verminderen. Om ervoor te zorgen dat die verminderingen worden gerealiseerd, moet de aanvullende voorlopige kosteloze toewijzing afhankelijk worden gesteld van gedane investeringen en gerealiseerde emissiereducties zoals vastgelegd in door exploitanten voor hun installaties op te stellen plannen inzake klimaatneutraliteit. |
| --- | --- |

(73)

Om de investeringen die nodig zijn voor het koolstofvrij maken van stadsverwarming verder te stimuleren en om iets te doen aan de sociale aspecten in verband met de hoge energieprijzen en de hoge broeikasgasemissie-intensiteit van stadsverwarmingsinstallaties in lidstaten met een zeer hoog aandeel van stadsverwarmingsemissies in verhouding tot de omvang van de economie, moeten exploitanten een aanvraag kunnen indienen voor een aanvullende voorlopige kosteloze toewijzing voor stadsverwarmingsinstallaties en moet de extra waarde van de kosteloze toewijzing worden geïnvesteerd om de emissies vóór 2030 aanzienlijk te verminderen. Om ervoor te zorgen dat die verminderingen worden gerealiseerd, moet de aanvullende voorlopige kosteloze toewijzing afhankelijk worden gesteld van gedane investeringen en gerealiseerde emissiereducties zoals vastgelegd in door exploitanten voor hun installaties op te stellen plannen inzake klimaatneutraliteit.

| (74) | Onverwachte of plotselinge buitensporige prijsstijgingen op de koolstofmarkt kunnen negatieve gevolgen hebben voor de voorspelbaarheid van de markt, die essentieel is voor de planning van investeringen in decarbonisatie. Daarom moet de maatregel die van toepassing is in geval van buitensporige prijsschommelingen op de markt voor handel in emissierechten die onder de hoofdstukken II en III van Richtlijn 2003/87/EG vallen, zorgvuldig worden aangescherpt om de reactiviteit ervan met betrekking tot ongerechtvaardigde prijsschommelingen te verbeteren. Indien aan de activeringsvoorwaarde op basis van de stijging van de gemiddelde emissierechtenprijs wordt voldaan, moet deze op regels gebaseerde vrijwaringsmaatregel automatisch van toepassing zijn en daardoor leiden tot een vrijgave van een vooraf bepaald aantal emissierechten uit de bij Beschikking (EU) 2015/1814 van het Europees Parlement en de Raad (26) ingestelde marktstabiliteitsreserve. De activeringsvoorwaarde moet door de Commissie nauwlettend worden gevolgd en maandelijks worden gepubliceerd om de transparantie te verbeteren. Om de ordelijke veiling van de krachtens deze vrijwaringsmaatregel uit de marktstabiliteitsreserve vrijgegeven emissierechten te waarborgen en de voorspelbaarheid van de markt te verbeteren, mag deze maatregel niet opnieuw van toepassing zijn tot ten minste twaalf maanden na het einde van de vorige vrijgave van emissierechten op de markt in het kader van de maatregel. |
| --- | --- |

(74)

Onverwachte of plotselinge buitensporige prijsstijgingen op de koolstofmarkt kunnen negatieve gevolgen hebben voor de voorspelbaarheid van de markt, die essentieel is voor de planning van investeringen in decarbonisatie. Daarom moet de maatregel die van toepassing is in geval van buitensporige prijsschommelingen op de markt voor handel in emissierechten die onder de hoofdstukken II en III van Richtlijn 2003/87/EG vallen, zorgvuldig worden aangescherpt om de reactiviteit ervan met betrekking tot ongerechtvaardigde prijsschommelingen te verbeteren. Indien aan de activeringsvoorwaarde op basis van de stijging van de gemiddelde emissierechtenprijs wordt voldaan, moet deze op regels gebaseerde vrijwaringsmaatregel automatisch van toepassing zijn en daardoor leiden tot een vrijgave van een vooraf bepaald aantal emissierechten uit de bij Beschikking (EU) 2015/1814 van het Europees Parlement en de Raad (26) ingestelde marktstabiliteitsreserve. De activeringsvoorwaarde moet door de Commissie nauwlettend worden gevolgd en maandelijks worden gepubliceerd om de transparantie te verbeteren. Om de ordelijke veiling van de krachtens deze vrijwaringsmaatregel uit de marktstabiliteitsreserve vrijgegeven emissierechten te waarborgen en de voorspelbaarheid van de markt te verbeteren, mag deze maatregel niet opnieuw van toepassing zijn tot ten minste twaalf maanden na het einde van de vorige vrijgave van emissierechten op de markt in het kader van de maatregel.

| (75) | In de mededeling van de Commissie van 17 september 2020 getiteld “Een ambitieuzere klimaatdoelstelling voor Europa voor 2030: investeren in een klimaatneutrale toekomst voor ons allemaal” werd de bijzondere uitdaging om de emissies in de sectoren van de gebouwen en het wegvervoer te verminderen, onderstreept. De Commissie heeft daarom aangekondigd dat een verdere uitbreiding van de emissiehandel ook emissies van gebouwen en wegvervoer zou kunnen omvatten, met de opmerking dat het opnemen van alle emissies afkomstig van verbranding van brandstoffen belangrijke voordelen zou opleveren. De handel in emissierechten moet worden toegepast op brandstoffen die worden gebruikt voor verbranding in de sectoren van gebouwen en wegvervoer alsmede in aanvullende sectoren die overeenkomen met industriële activiteiten die niet onder bijlage I bij Richtlijn 2003/87/EG vallen zoals de verwarming van industriële installaties (“de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren”). Voor die sectoren moet een afzonderlijk, maar gelijktijdig emissiehandelssysteem worden ingesteld, om verstoring van het goed functionerende emissiehandelssysteem voor vaste installaties en luchtvaart te voorkomen Het nieuwe systeem gaat vergezeld van aanvullende beleidslijnen om de verwachtingen van marktdeelnemers vorm te geven en naar een koolstofprijssignaal voor de hele economie te streven, en tegelijkertijd te voorzien in maatregelen ter voorkoming van buitensporige prijseffecten. Uit eerdere ervaring is gebleken dat voor de ontwikkeling van het nieuwe systeem een efficiënt bewakings-, rapportage- en verificatiesysteem moet worden opgezet. Om te zorgen voor synergieën en samenhang met de bestaande Unie-infrastructuur voor het EU-ETS, is het passend om via een wijziging van Richtlijn 2003/87/ЕG een emissiehandelssysteem voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren tot stand te brengen. |
| --- | --- |

(75)

In de mededeling van de Commissie van 17 september 2020 getiteld “Een ambitieuzere klimaatdoelstelling voor Europa voor 2030: investeren in een klimaatneutrale toekomst voor ons allemaal” werd de bijzondere uitdaging om de emissies in de sectoren van de gebouwen en het wegvervoer te verminderen, onderstreept. De Commissie heeft daarom aangekondigd dat een verdere uitbreiding van de emissiehandel ook emissies van gebouwen en wegvervoer zou kunnen omvatten, met de opmerking dat het opnemen van alle emissies afkomstig van verbranding van brandstoffen belangrijke voordelen zou opleveren. De handel in emissierechten moet worden toegepast op brandstoffen die worden gebruikt voor verbranding in de sectoren van gebouwen en wegvervoer alsmede in aanvullende sectoren die overeenkomen met industriële activiteiten die niet onder bijlage I bij Richtlijn 2003/87/EG vallen zoals de verwarming van industriële installaties (“de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren”). Voor die sectoren moet een afzonderlijk, maar gelijktijdig emissiehandelssysteem worden ingesteld, om verstoring van het goed functionerende emissiehandelssysteem voor vaste installaties en luchtvaart te voorkomen Het nieuwe systeem gaat vergezeld van aanvullende beleidslijnen om de verwachtingen van marktdeelnemers vorm te geven en naar een koolstofprijssignaal voor de hele economie te streven, en tegelijkertijd te voorzien in maatregelen ter voorkoming van buitensporige prijseffecten. Uit eerdere ervaring is gebleken dat voor de ontwikkeling van het nieuwe systeem een efficiënt bewakings-, rapportage- en verificatiesysteem moet worden opgezet. Om te zorgen voor synergieën en samenhang met de bestaande Unie-infrastructuur voor het EU-ETS, is het passend om via een wijziging van Richtlijn 2003/87/ЕG een emissiehandelssysteem voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren tot stand te brengen.

| (76) | Om het noodzakelijke uitvoeringskader tot stand te brengen en een redelijk tijdsbestek te bieden om de doelstelling voor 2030 te halen, moet de emissiehandel in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren in 2025 van start gaan. In de eerste jaren moeten de gereglementeerde entiteiten beschikken over een vergunning voor broeikasgasemissies en moeten zij hun emissies voor de jaren 2024 tot en met 2026 rapporteren. De verlening van emissierechten en de nalevingsverplichtingen voor die entiteiten moeten met ingang van 2027 van toepassing zijn. Dankzij deze volgorde zou het mogelijk worden om op ordelijke en efficiënte wijze met de handel in emissierechten in die sectoren te beginnen. Hierdoor kunnen ook de nodige maatregelen worden ingesteld om te zorgen voor een sociaal rechtvaardige invoering van de emissiehandel in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren, teneinde de gevolgen van de koolstofprijs voor kwetsbare huishoudens en vervoersgebruikers te beperken. |
| --- | --- |

(76)

Om het noodzakelijke uitvoeringskader tot stand te brengen en een redelijk tijdsbestek te bieden om de doelstelling voor 2030 te halen, moet de emissiehandel in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren in 2025 van start gaan. In de eerste jaren moeten de gereglementeerde entiteiten beschikken over een vergunning voor broeikasgasemissies en moeten zij hun emissies voor de jaren 2024 tot en met 2026 rapporteren. De verlening van emissierechten en de nalevingsverplichtingen voor die entiteiten moeten met ingang van 2027 van toepassing zijn. Dankzij deze volgorde zou het mogelijk worden om op ordelijke en efficiënte wijze met de handel in emissierechten in die sectoren te beginnen. Hierdoor kunnen ook de nodige maatregelen worden ingesteld om te zorgen voor een sociaal rechtvaardige invoering van de emissiehandel in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren, teneinde de gevolgen van de koolstofprijs voor kwetsbare huishoudens en vervoersgebruikers te beperken.

| (77) | Vanwege het zeer grote aantal kleine emittenten in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren is het niet mogelijk het punt van regulering op het niveau van de entiteiten die rechtstreeks broeikasgassen uitstoten, vast te stellen, zoals het geval is voor stationaire installaties en luchtvaart. Omwille van de technische haalbaarheid en de administratieve efficiëntie is het daarom passender het punt van regulering verder upstream in de toeleveringsketen vast te stellen. De nalevingsverplichting in het kader van het nieuwe emissiehandelssysteem moet in gang worden gezet door de uitslag tot verbruik van brandstoffen die worden gebruikt voor verbranding in de gebouwensector en de wegvervoerssector, met inbegrip van het wegvervoer van broeikasgassen met het oog op hun geologische opslag, alsmede in de aanvullende sectoren, die overeenkomen met industriële activiteiten die niet onder bijlage I bij Richtlijn 2003/87/EG vallen. Om dubbeldekking te vermijden, mag de uitslag tot verbruik van brandstoffen die bij activiteiten in het kader van bijlage I bij die Richtlijn worden gebruikt, hier niet onder te vallen. |
| --- | --- |

(77)

Vanwege het zeer grote aantal kleine emittenten in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren is het niet mogelijk het punt van regulering op het niveau van de entiteiten die rechtstreeks broeikasgassen uitstoten, vast te stellen, zoals het geval is voor stationaire installaties en luchtvaart. Omwille van de technische haalbaarheid en de administratieve efficiëntie is het daarom passender het punt van regulering verder upstream in de toeleveringsketen vast te stellen. De nalevingsverplichting in het kader van het nieuwe emissiehandelssysteem moet in gang worden gezet door de uitslag tot verbruik van brandstoffen die worden gebruikt voor verbranding in de gebouwensector en de wegvervoerssector, met inbegrip van het wegvervoer van broeikasgassen met het oog op hun geologische opslag, alsmede in de aanvullende sectoren, die overeenkomen met industriële activiteiten die niet onder bijlage I bij Richtlijn 2003/87/EG vallen. Om dubbeldekking te vermijden, mag de uitslag tot verbruik van brandstoffen die bij activiteiten in het kader van bijlage I bij die Richtlijn worden gebruikt, hier niet onder te vallen.

| (78) | De gereglementeerde entiteiten in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren en het punt van regulering moeten, met de noodzakelijke aanpassingen, in overeenstemming met het accijnsstelsel dat is ingesteld bij Richtlijn (EU) 2020/262 van de Raad (27) worden gedefinieerd, aangezien die richtlijn reeds voorziet in een robuust controlesysteem voor alle hoeveelheden tot verbruik uitgeslagen brandstoffen met het oog op de betaling van accijnzen. De eindgebruikers van brandstoffen in die sectoren mogen niet aan verplichtingen uit hoofde van Richtlijn 2003/87/EG worden onderworpen. |
| --- | --- |

(78)

De gereglementeerde entiteiten in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren en het punt van regulering moeten, met de noodzakelijke aanpassingen, in overeenstemming met het accijnsstelsel dat is ingesteld bij Richtlijn (EU) 2020/262 van de Raad (27) worden gedefinieerd, aangezien die richtlijn reeds voorziet in een robuust controlesysteem voor alle hoeveelheden tot verbruik uitgeslagen brandstoffen met het oog op de betaling van accijnzen. De eindgebruikers van brandstoffen in die sectoren mogen niet aan verplichtingen uit hoofde van Richtlijn 2003/87/EG worden onderworpen.

| (79) | De gereglementeerde entiteiten die binnen het toepassingsgebied van emissiehandelssysteem in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren vallen, moeten worden onderworpen aan vergunningsvereisten voor broeikasgasemissies die vergelijkbaar zijn met die waaraan de exploitanten van vaste installaties worden onderworpen. Er moeten regels worden vastgesteld voor vergunningsaanvragen, voorwaarden voor de afgifte, inhoud en evaluatie van vergunningen, en alle wijzigingen met betrekking tot de gereglementeerde entiteit. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat gereglementeerde entiteiten die binnen het toepassingsgebied van de nieuwe emissiehandel vallen, vanaf de aanvang van het systeem in 2025 over een geldige vergunning beschikken, zodat het nieuwe emissiehandelssysteem ordelijk van start kan gaan. |
| --- | --- |

(79)

De gereglementeerde entiteiten die binnen het toepassingsgebied van emissiehandelssysteem in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren vallen, moeten worden onderworpen aan vergunningsvereisten voor broeikasgasemissies die vergelijkbaar zijn met die waaraan de exploitanten van vaste installaties worden onderworpen. Er moeten regels worden vastgesteld voor vergunningsaanvragen, voorwaarden voor de afgifte, inhoud en evaluatie van vergunningen, en alle wijzigingen met betrekking tot de gereglementeerde entiteit. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat gereglementeerde entiteiten die binnen het toepassingsgebied van de nieuwe emissiehandel vallen, vanaf de aanvang van het systeem in 2025 over een geldige vergunning beschikken, zodat het nieuwe emissiehandelssysteem ordelijk van start kan gaan.

| (80) | De totale hoeveelheid emissierechten voor het nieuwe emissiehandelssysteem moet een lineair traject volgen om de emissiereductiedoelstelling voor 2030 te halen, rekening houdend met een kostenefficiënte bijdrage van de gebouwensector en de wegvervoerssector van 43 % emissiereducties ten opzichte van 2005 tegen 2030 en een gecombineerde kostenefficiënte bijdrage van de aanvullende sectoren van 42 % emissiereducties ten opzichte van 2005 tegen 2030. De totale hoeveelheid emissierechten moet in 2027 voor het eerst worden vastgesteld om vanaf 2024 een traject te volgen op basis van de waarde van de emissiegrenswaarden voor 2024, die overeenkomstig artikel 4, lid 2, van Verordening (EU) 2018/842 van het Europees Parlement en de Raad (28) zijn berekend op basis van de referentie-emissies voor de gedekte sectoren voor 2005 en de periode van 2016 tot en met 2018 als bepaald krachtens artikel 4, lid 3, van die verordening. De lineaire verminderingsfactor moet dienovereenkomstig worden vastgesteld op 5,10 %. Vanaf 2028 moet de totale hoeveelheid emissierechten op basis van de gemiddelde gerapporteerde emissies voor de jaren 2024, 2025 en 2026 worden vastgesteld, en deze totale hoeveelheid moet met dezelfde absolute jaarlijkse verminderingspercentage als vastgesteld vanaf 2024, afnemen, hetgeen overeenkomt met een lineaire verminderingsfactor van 5,38 % ten opzichte van de vergelijkbare waarde voor 2025 van het hierboven gedefinieerde traject. Als die emissies aanzienlijk hoger zijn dan die trajectwaarde en dergelijke afwijking niet het gevolg is van kleinschalige verschillen in emissiemeetmethoden, moet — om het vereiste emissiereductieniveau in 2030 te bereiken — de lineaire verminderingsfactor worden aangepast. |
| --- | --- |

(80)

De totale hoeveelheid emissierechten voor het nieuwe emissiehandelssysteem moet een lineair traject volgen om de emissiereductiedoelstelling voor 2030 te halen, rekening houdend met een kostenefficiënte bijdrage van de gebouwensector en de wegvervoerssector van 43 % emissiereducties ten opzichte van 2005 tegen 2030 en een gecombineerde kostenefficiënte bijdrage van de aanvullende sectoren van 42 % emissiereducties ten opzichte van 2005 tegen 2030. De totale hoeveelheid emissierechten moet in 2027 voor het eerst worden vastgesteld om vanaf 2024 een traject te volgen op basis van de waarde van de emissiegrenswaarden voor 2024, die overeenkomstig artikel 4, lid 2, van Verordening (EU) 2018/842 van het Europees Parlement en de Raad (28) zijn berekend op basis van de referentie-emissies voor de gedekte sectoren voor 2005 en de periode van 2016 tot en met 2018 als bepaald krachtens artikel 4, lid 3, van die verordening. De lineaire verminderingsfactor moet dienovereenkomstig worden vastgesteld op 5,10 %. Vanaf 2028 moet de totale hoeveelheid emissierechten op basis van de gemiddelde gerapporteerde emissies voor de jaren 2024, 2025 en 2026 worden vastgesteld, en deze totale hoeveelheid moet met dezelfde absolute jaarlijkse verminderingspercentage als vastgesteld vanaf 2024, afnemen, hetgeen overeenkomt met een lineaire verminderingsfactor van 5,38 % ten opzichte van de vergelijkbare waarde voor 2025 van het hierboven gedefinieerde traject. Als die emissies aanzienlijk hoger zijn dan die trajectwaarde en dergelijke afwijking niet het gevolg is van kleinschalige verschillen in emissiemeetmethoden, moet — om het vereiste emissiereductieniveau in 2030 te bereiken — de lineaire verminderingsfactor worden aangepast.

| (81) | De veiling van emissierechten is de eenvoudigste en economisch meest efficiënte methode voor de toewijzing van emissierechten, en vermijdt ook uitzonderlijke winsten. Zowel de sector gebouwen als de sector wegvervoer staan onder relatief kleine of niet-bestaande concurrentiedruk van buiten de Unie en zijn niet blootgesteld aan een risico op koolstoflekkage. Daarom mogen emissierechten voor gebouwen en wegvervoer alleen worden toegewezen via veiling, zonder kosteloze toewijzing. |
| --- | --- |

(81)

De veiling van emissierechten is de eenvoudigste en economisch meest efficiënte methode voor de toewijzing van emissierechten, en vermijdt ook uitzonderlijke winsten. Zowel de sector gebouwen als de sector wegvervoer staan onder relatief kleine of niet-bestaande concurrentiedruk van buiten de Unie en zijn niet blootgesteld aan een risico op koolstoflekkage. Daarom mogen emissierechten voor gebouwen en wegvervoer alleen worden toegewezen via veiling, zonder kosteloze toewijzing.

| (82) | Om een soepele start van het nieuwe emissiehandelssysteem te waarborgen en rekening te houden met de behoefte van de gereglementeerde entiteiten om emissierechten van tevoren te kopen of af te dekken en zich zo in te dekken tegen prijs- en liquiditeitsrisico’s, moet een grotere hoeveelheid emissierechten in een vroeg stadium worden geveild. In 2027 moet de hoeveelheid te veilen emissierechten daarom 30 % groter zijn dan de totale hoeveelheid emissierechten voor 2027. Deze hoeveelheid zou voldoende zijn om liquiditeit te verschaffen, zowel indien de emissies in overeenstemming met de nodige reducties dalen, als in het geval dat emissiereducties slechts geleidelijk tot stand komen. De nadere regels voor de hoeveelheid emissierechten die bij vooruitgeschoven veilingen worden verhandeld, moeten worden vastgesteld in een op grond van artikel 10, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG vastgestelde gedelegeerde handeling inzake veilingen. |
| --- | --- |

(82)

Om een soepele start van het nieuwe emissiehandelssysteem te waarborgen en rekening te houden met de behoefte van de gereglementeerde entiteiten om emissierechten van tevoren te kopen of af te dekken en zich zo in te dekken tegen prijs- en liquiditeitsrisico’s, moet een grotere hoeveelheid emissierechten in een vroeg stadium worden geveild. In 2027 moet de hoeveelheid te veilen emissierechten daarom 30 % groter zijn dan de totale hoeveelheid emissierechten voor 2027. Deze hoeveelheid zou voldoende zijn om liquiditeit te verschaffen, zowel indien de emissies in overeenstemming met de nodige reducties dalen, als in het geval dat emissiereducties slechts geleidelijk tot stand komen. De nadere regels voor de hoeveelheid emissierechten die bij vooruitgeschoven veilingen worden verhandeld, moeten worden vastgesteld in een op grond van artikel 10, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG vastgestelde gedelegeerde handeling inzake veilingen.

| (83) | De regels voor de verdeling van de te veilen aandelen zijn van groot belang voor alle veilingopbrengsten die de lidstaten zouden ontvangen, met name gezien de noodzaak om de lidstaten beter in staat te stellen de sociale gevolgen van een koolstofprijssignaal in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren op te vangen. Niettegenstaande het feit dat die nieuwe sectoren zeer verschillende kenmerken hebben, is het passend een gemeenschappelijke verdelingsregel vast te stellen die vergelijkbaar is met de verdelingsregel die van toepassing is op vaste installaties. Het merendeel van de emissierechten moet over alle lidstaten worden verdeeld op basis van de gemiddelde verdeling van de emissies in het wegvervoer, commerciële en institutionele gebouwen en voor bewoning bestemde gebouwen binnen de periode van 2016 tot en met 2018. |
| --- | --- |

(83)

De regels voor de verdeling van de te veilen aandelen zijn van groot belang voor alle veilingopbrengsten die de lidstaten zouden ontvangen, met name gezien de noodzaak om de lidstaten beter in staat te stellen de sociale gevolgen van een koolstofprijssignaal in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren op te vangen. Niettegenstaande het feit dat die nieuwe sectoren zeer verschillende kenmerken hebben, is het passend een gemeenschappelijke verdelingsregel vast te stellen die vergelijkbaar is met de verdelingsregel die van toepassing is op vaste installaties. Het merendeel van de emissierechten moet over alle lidstaten worden verdeeld op basis van de gemiddelde verdeling van de emissies in het wegvervoer, commerciële en institutionele gebouwen en voor bewoning bestemde gebouwen binnen de periode van 2016 tot en met 2018.

| (84) | De invoering van de koolstofprijs in de gebouwen- en wegvervoersectoren moet gepaard gaan met effectieve sociale compensatie, vooral gezien de bestaande niveaus van energiearmoede. Ongeveer 34 miljoen Europeanen, bijna 6,9 % van de bevolking van de Unie, hebben in een Uniebrede enquête in 2021 aangegeven voldoende verwarming van hun woning niet te kunnen betalen. Om de sociale en verdelingseffecten effectief te kunnen compenseren, moeten de lidstaten worden verplicht de veilingopbrengsten uit de emissiehandel voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren te besteden aan klimaat- en energiegerelateerde doeleinden die reeds voor het bestaande emissiehandelssysteem zijn gespecificeerd, waarbij voorrang wordt gegeven aan activiteiten die kunnen bijdragen tot het aanpakken van de sociale aspecten van de emissiehandel in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren, of aan maatregelen die specifiek zijn toegevoegd om de daarmee samenhangende problemen voor die sectoren aan te pakken, met inbegrip van daarmee verband houdende beleidsmaatregelen uit hoofde van Richtlijn 2012/27/EU.
  Een nieuw sociaal klimaatfonds, opgericht bij Verordening (EU) 2023/955 van het Europees Parlement en de Raad (29), zal specifieke financiering verstrekken aan de lidstaten om de zwaarst getroffen kwetsbare groepen, met name huishoudens die in energie- of vervoersarmoede verkeren, te steunen. Het Sociaal Klimaatfonds zal de eerlijkheid en solidariteit tussen en binnen de lidstaten bevorderen en tegelijkertijd het risico van energie- en vervoersarmoede tijdens de transitie verminderen. Het zal voortbouwen op bestaande solidariteitsmechanismen en deze aanvullen, in synergie met andere uitgavenprogramma’s en -fondsen van de Unie. Tijdelijk en bij wijze van uitzondering moeten 50 miljoen emissierechten uit het EU-ETS uit hoofde van artikel 10 bis, lid 8 ter, van Richtlijn 2003/87/EG en 150 miljoen emissierechten uit de handel in emissierechten voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren, alsmede inkomsten uit de veiling van emissierechten voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren, voor maximaal 65 000 000 000 EUR, worden gebruikt voor de financiering van het Sociaal Klimaatfonds in de vorm van externe bestemmingsontvangsten, in afwachting van de besprekingen en beraadslagingen over het voorstel van de Commissie van 22 december 2021 voor een besluit van de Raad tot wijziging van Besluit (EU, Euratom) 2020/2053 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Unie met betrekking tot de instelling van nieuwe eigen middelen op basis van het EU-ETS overeenkomstig artikel 311, derde alinea, VWEU.
  Er moet worden bepaald dat, indien overeenkomstig artikel 311, derde alinea, VWEU een besluit tot vaststelling van die nieuwe eigen middelen wordt vastgesteld, diezelfde opbrengsten niet langer extern worden bestemd wanneer dat besluit in werking treedt. Wat het Sociaal Klimaatfonds betreft, is de Commissie in geval van goedkeuring van een dergelijk besluit bevoegd om in voorkomend geval de nodige voorstellen in te dienen overeenkomstig artikel 27, lid 4, van Verordening (EU) 2023/955. Dit laat het resultaat van de onderhandelingen over het meerjarig financieel kader voor de periode na 2027 onverlet. |
| --- | --- |

(84)

De invoering van de koolstofprijs in de gebouwen- en wegvervoersectoren moet gepaard gaan met effectieve sociale compensatie, vooral gezien de bestaande niveaus van energiearmoede. Ongeveer 34 miljoen Europeanen, bijna 6,9 % van de bevolking van de Unie, hebben in een Uniebrede enquête in 2021 aangegeven voldoende verwarming van hun woning niet te kunnen betalen. Om de sociale en verdelingseffecten effectief te kunnen compenseren, moeten de lidstaten worden verplicht de veilingopbrengsten uit de emissiehandel voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren te besteden aan klimaat- en energiegerelateerde doeleinden die reeds voor het bestaande emissiehandelssysteem zijn gespecificeerd, waarbij voorrang wordt gegeven aan activiteiten die kunnen bijdragen tot het aanpakken van de sociale aspecten van de emissiehandel in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren, of aan maatregelen die specifiek zijn toegevoegd om de daarmee samenhangende problemen voor die sectoren aan te pakken, met inbegrip van daarmee verband houdende beleidsmaatregelen uit hoofde van Richtlijn 2012/27/EU.

Een nieuw sociaal klimaatfonds, opgericht bij Verordening (EU) 2023/955 van het Europees Parlement en de Raad (29), zal specifieke financiering verstrekken aan de lidstaten om de zwaarst getroffen kwetsbare groepen, met name huishoudens die in energie- of vervoersarmoede verkeren, te steunen. Het Sociaal Klimaatfonds zal de eerlijkheid en solidariteit tussen en binnen de lidstaten bevorderen en tegelijkertijd het risico van energie- en vervoersarmoede tijdens de transitie verminderen. Het zal voortbouwen op bestaande solidariteitsmechanismen en deze aanvullen, in synergie met andere uitgavenprogramma’s en -fondsen van de Unie. Tijdelijk en bij wijze van uitzondering moeten 50 miljoen emissierechten uit het EU-ETS uit hoofde van artikel 10 bis, lid 8 ter, van Richtlijn 2003/87/EG en 150 miljoen emissierechten uit de handel in emissierechten voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren, alsmede inkomsten uit de veiling van emissierechten voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren, voor maximaal 65 000 000 000 EUR, worden gebruikt voor de financiering van het Sociaal Klimaatfonds in de vorm van externe bestemmingsontvangsten, in afwachting van de besprekingen en beraadslagingen over het voorstel van de Commissie van 22 december 2021 voor een besluit van de Raad tot wijziging van Besluit (EU, Euratom) 2020/2053 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Unie met betrekking tot de instelling van nieuwe eigen middelen op basis van het EU-ETS overeenkomstig artikel 311, derde alinea, VWEU.

Er moet worden bepaald dat, indien overeenkomstig artikel 311, derde alinea, VWEU een besluit tot vaststelling van die nieuwe eigen middelen wordt vastgesteld, diezelfde opbrengsten niet langer extern worden bestemd wanneer dat besluit in werking treedt. Wat het Sociaal Klimaatfonds betreft, is de Commissie in geval van goedkeuring van een dergelijk besluit bevoegd om in voorkomend geval de nodige voorstellen in te dienen overeenkomstig artikel 27, lid 4, van Verordening (EU) 2023/955. Dit laat het resultaat van de onderhandelingen over het meerjarig financieel kader voor de periode na 2027 onverlet.

| (85) | De verslaglegging over het gebruik van veilingopbrengsten moet worden afgestemd op de huidige verslaglegging die is vastgesteld bij Verordening (EU) 2018/1999. |
| --- | --- |

(85)

De verslaglegging over het gebruik van veilingopbrengsten moet worden afgestemd op de huidige verslaglegging die is vastgesteld bij Verordening (EU) 2018/1999.

| (86) | Gereglementeerde entiteiten die onder het nieuwe emissiehandelssysteem vallen, moeten voor hun geverifieerde emissies de emissierechten inleveren die overeenstemmen met de hoeveelheid brandstof die zij tot verbruik hebben uitgeslagen. Zij moeten in 2027 voor het eerst emissierechten inleveren voor hun geverifieerde emissies. Om de administratieve lasten tot een minimum te beperken, moet een aantal regels die van toepassing zijn op het bestaande emissiehandelssysteem voor vaste installaties en de luchtvaart, met de nodige aanpassingen van toepassing worden verklaard op het nieuwe emissiehandelssysteem voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren. Hiertoe behoren met name regels voor de overdracht, inlevering en annulering van emissierechten, alsmede regels inzake de geldigheid van emissierechten, sancties, bevoegde autoriteiten en rapportageverplichtingen van de lidstaten. |
| --- | --- |

(86)

Gereglementeerde entiteiten die onder het nieuwe emissiehandelssysteem vallen, moeten voor hun geverifieerde emissies de emissierechten inleveren die overeenstemmen met de hoeveelheid brandstof die zij tot verbruik hebben uitgeslagen. Zij moeten in 2027 voor het eerst emissierechten inleveren voor hun geverifieerde emissies. Om de administratieve lasten tot een minimum te beperken, moet een aantal regels die van toepassing zijn op het bestaande emissiehandelssysteem voor vaste installaties en de luchtvaart, met de nodige aanpassingen van toepassing worden verklaard op het nieuwe emissiehandelssysteem voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren. Hiertoe behoren met name regels voor de overdracht, inlevering en annulering van emissierechten, alsmede regels inzake de geldigheid van emissierechten, sancties, bevoegde autoriteiten en rapportageverplichtingen van de lidstaten.

| (87) | Bepaalde lidstaten hebben reeds nationale koolstofbelastingen die van toepassing zijn op de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren die onder bijlage III bij Richtlijn 2003/87/EG vallen. Daarom moet een tijdelijke afwijking tot eind 2030 worden ingevoerd. Om het halen van de doelstellingen van Richtlijn 2003/87/EG en de samenhang van het nieuwe emissiehandelssysteem te waarborgen, mag de optie om die afwijking toe te passen alleen beschikbaar zijn indien het nationale belastingtarief hoger is dan de gemiddelde veilingprijs voor het desbetreffende jaar, en alleen van toepassing zijn op de inleveringsverplichting van de gereglementeerde entiteiten die een dergelijke belasting betalen. Om de stabiliteit en transparantie van het systeem te waarborgen, moet de nationale belasting, met inbegrip van de desbetreffende belastingtarieven, tegen het einde van de omzettingsperiode van deze richtlijn aan de Commissie worden meegedeeld. De afwijking mag geen invloed hebben op de externe bestemmingsontvangsten voor het Sociaal Klimaatfonds of, indien vastgesteld overeenkomstig artikel 311, derde alinea, VWEU, op eigen middelen op basis van de veilingopbrengsten uit de emissiehandel in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren. |
| --- | --- |

(87)

Bepaalde lidstaten hebben reeds nationale koolstofbelastingen die van toepassing zijn op de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren die onder bijlage III bij Richtlijn 2003/87/EG vallen. Daarom moet een tijdelijke afwijking tot eind 2030 worden ingevoerd. Om het halen van de doelstellingen van Richtlijn 2003/87/EG en de samenhang van het nieuwe emissiehandelssysteem te waarborgen, mag de optie om die afwijking toe te passen alleen beschikbaar zijn indien het nationale belastingtarief hoger is dan de gemiddelde veilingprijs voor het desbetreffende jaar, en alleen van toepassing zijn op de inleveringsverplichting van de gereglementeerde entiteiten die een dergelijke belasting betalen. Om de stabiliteit en transparantie van het systeem te waarborgen, moet de nationale belasting, met inbegrip van de desbetreffende belastingtarieven, tegen het einde van de omzettingsperiode van deze richtlijn aan de Commissie worden meegedeeld. De afwijking mag geen invloed hebben op de externe bestemmingsontvangsten voor het Sociaal Klimaatfonds of, indien vastgesteld overeenkomstig artikel 311, derde alinea, VWEU, op eigen middelen op basis van de veilingopbrengsten uit de emissiehandel in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren.

| (88) | Wil de handel in emissierechten in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren effectief zijn, dan moeten de emissies met hoge zekerheid en tegen redelijke kosten gemonitord kunnen worden. Emissies moeten op basis van de tot verbruik uitgeslagen hoeveelheden brandstof en in combinatie met een emissiefactor aan gereglementeerde entiteiten worden toegewezen. De gereglementeerde entiteiten moeten in staat zijn de sectoren waarin de brandstoffen tot verbruik worden uitgeslagen en de eindgebruikers van de brandstoffen op betrouwbare en nauwkeurige wijze te identificeren en van elkaar te onderscheiden, om ongewenste effecten zoals dubbele lasten te voorkomen. In het kleine aantal gevallen waarin dubbeltelling tussen emissies in het bestaande EU-ETS en het nieuwe emissiehandelssysteem voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren niet kan worden vermeden, of waarin kosten ontstaan als gevolg van het inleveren van emissierechten die niet onder de in Richtlijn 2003/87/EG genoemde activiteiten vallen, moeten de lidstaten dergelijke opbrengsten gebruiken om de onvermijdelijke dubbeltellingen of andere dergelijke kosten buiten de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren te compenseren overeenkomstig het Unierecht. Daarom moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om eenvormige voorwaarden te waarborgen ter voorkoming van dubbeltelling en inlevering van emissierechten voor emissies die niet vallen onder het emissiehandelssysteem voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren, alsook voor het verstrekken van financiële compensatie. Om eventuele problemen met dubbeltellingen verder te beperken, moeten de uiterste termijnen voor bewaking en inlevering in het nieuwe emissiehandelssysteem één maand later zijn dan de uiterste termijnen in het bestaande systeem voor vaste installaties en luchtvaart. Om over voldoende gegevens te beschikken om de totale hoeveelheid emissierechten voor de periode 2028-2030 vast te stellen, moeten de gereglementeerde entiteiten die bij de aanvang van het systeem in 2025 over een vergunning beschikken, hun daarmee samenhangende historische emissies voor 2024 rapporteren. |
| --- | --- |

(88)

Wil de handel in emissierechten in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren effectief zijn, dan moeten de emissies met hoge zekerheid en tegen redelijke kosten gemonitord kunnen worden. Emissies moeten op basis van de tot verbruik uitgeslagen hoeveelheden brandstof en in combinatie met een emissiefactor aan gereglementeerde entiteiten worden toegewezen. De gereglementeerde entiteiten moeten in staat zijn de sectoren waarin de brandstoffen tot verbruik worden uitgeslagen en de eindgebruikers van de brandstoffen op betrouwbare en nauwkeurige wijze te identificeren en van elkaar te onderscheiden, om ongewenste effecten zoals dubbele lasten te voorkomen. In het kleine aantal gevallen waarin dubbeltelling tussen emissies in het bestaande EU-ETS en het nieuwe emissiehandelssysteem voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren niet kan worden vermeden, of waarin kosten ontstaan als gevolg van het inleveren van emissierechten die niet onder de in Richtlijn 2003/87/EG genoemde activiteiten vallen, moeten de lidstaten dergelijke opbrengsten gebruiken om de onvermijdelijke dubbeltellingen of andere dergelijke kosten buiten de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren te compenseren overeenkomstig het Unierecht. Daarom moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om eenvormige voorwaarden te waarborgen ter voorkoming van dubbeltelling en inlevering van emissierechten voor emissies die niet vallen onder het emissiehandelssysteem voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren, alsook voor het verstrekken van financiële compensatie. Om eventuele problemen met dubbeltellingen verder te beperken, moeten de uiterste termijnen voor bewaking en inlevering in het nieuwe emissiehandelssysteem één maand later zijn dan de uiterste termijnen in het bestaande systeem voor vaste installaties en luchtvaart. Om over voldoende gegevens te beschikken om de totale hoeveelheid emissierechten voor de periode 2028-2030 vast te stellen, moeten de gereglementeerde entiteiten die bij de aanvang van het systeem in 2025 over een vergunning beschikken, hun daarmee samenhangende historische emissies voor 2024 rapporteren.

| (89) | Transparantie ten aanzien van koolstofkosten en de mate waarin die aan de consumenten worden doorgerekend, is van groot belang om snelle en kostenefficiënte emissiereducties in alle sectoren van de economie mogelijk te maken. Dit is met name van belang in een emissiehandelssysteem dat gebaseerd is op upstreamverplichtingen. Het nieuwe emissiehandelssysteem is bedoeld om gereguleerde entiteiten te stimuleren het koolstofgehalte van de brandstoffen te verminderen en dergelijke entiteiten mogen geen onrechtmatige winsten maken door meer koolstofkosten aan consumenten door te rekenen dan zij hebben opgelopen. Hoewel de volledige veiling van emissierechten in het kader van het emissiehandelssysteem voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren het voorkomen van dergelijke onrechtmatige winsten reeds beperkt, moet de Commissie nagaan in hoeverre gereglementeerde entiteiten de koolstofkosten doorrekenen, zodat onverwachte winsten worden vermeden. Met betrekking tot hoofdstuk IV bis moet de Commissie, waar mogelijk per type brandstof, jaarlijks verslag uitbrengen over het gemiddelde niveau van de koolstofkosten die aan consumenten in de Unie zijn doorgerekend. |
| --- | --- |

(89)

Transparantie ten aanzien van koolstofkosten en de mate waarin die aan de consumenten worden doorgerekend, is van groot belang om snelle en kostenefficiënte emissiereducties in alle sectoren van de economie mogelijk te maken. Dit is met name van belang in een emissiehandelssysteem dat gebaseerd is op upstreamverplichtingen. Het nieuwe emissiehandelssysteem is bedoeld om gereguleerde entiteiten te stimuleren het koolstofgehalte van de brandstoffen te verminderen en dergelijke entiteiten mogen geen onrechtmatige winsten maken door meer koolstofkosten aan consumenten door te rekenen dan zij hebben opgelopen. Hoewel de volledige veiling van emissierechten in het kader van het emissiehandelssysteem voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren het voorkomen van dergelijke onrechtmatige winsten reeds beperkt, moet de Commissie nagaan in hoeverre gereglementeerde entiteiten de koolstofkosten doorrekenen, zodat onverwachte winsten worden vermeden. Met betrekking tot hoofdstuk IV bis moet de Commissie, waar mogelijk per type brandstof, jaarlijks verslag uitbrengen over het gemiddelde niveau van de koolstofkosten die aan consumenten in de Unie zijn doorgerekend.

| (90) | Het is passend maatregelen te nemen om het potentiële risico van buitensporige prijsstijgingen aan te pakken, die, indien deze prijsstijgingen aan het begin van het nieuwe emissiehandelssysteem bijzonder hoog zijn, de bereidheid van huishoudens en particulieren om in de vermindering van hun broeikasgasemissies te investeren, zou ondermijnen. Die maatregelen moeten een aanvulling vormen op de waarborgen van de marktstabiliteitsreserve, die in 2019 operationeel is geworden. Hoewel de koolstofprijs door de markt zal worden blijven bepaald, zullen vrijwaringsmaatregelen door een op regels gebaseerd automatisch mechanisme worden geactiveerd, waarbij emissierechten alleen uit de marktstabiliteitsreserve worden vrijgegeven als aan één of meer concrete activeringsvoorwaarden op basis van de stijging van de gemiddelde emissierechtenprijs wordt voldaan. Dit aanvullende mechanisme moet ook zeer snel kunnen reageren om buitensporige volatiliteit als gevolg van andere factoren dan veranderde fundamentele marktkenmerken aan te pakken. De maatregelen moeten aan verschillende niveaus van buitensporige prijsstijgingen worden aangepast, wat zal resulteren in verschillende interventieniveaus. De Commissie moet nauwlettend toezien op de activeringsvoorwaarden en de maatregelen moeten met spoed door de Commissie worden vastgesteld wanneer aan die voorwaarden is voldaan. Dit mag geen afbreuk doen aan eventuele begeleidende maatregelen die de lidstaten zouden kunnen nemen om negatieve sociale gevolgen op te vangen. |
| --- | --- |

(90)

Het is passend maatregelen te nemen om het potentiële risico van buitensporige prijsstijgingen aan te pakken, die, indien deze prijsstijgingen aan het begin van het nieuwe emissiehandelssysteem bijzonder hoog zijn, de bereidheid van huishoudens en particulieren om in de vermindering van hun broeikasgasemissies te investeren, zou ondermijnen. Die maatregelen moeten een aanvulling vormen op de waarborgen van de marktstabiliteitsreserve, die in 2019 operationeel is geworden. Hoewel de koolstofprijs door de markt zal worden blijven bepaald, zullen vrijwaringsmaatregelen door een op regels gebaseerd automatisch mechanisme worden geactiveerd, waarbij emissierechten alleen uit de marktstabiliteitsreserve worden vrijgegeven als aan één of meer concrete activeringsvoorwaarden op basis van de stijging van de gemiddelde emissierechtenprijs wordt voldaan. Dit aanvullende mechanisme moet ook zeer snel kunnen reageren om buitensporige volatiliteit als gevolg van andere factoren dan veranderde fundamentele marktkenmerken aan te pakken. De maatregelen moeten aan verschillende niveaus van buitensporige prijsstijgingen worden aangepast, wat zal resulteren in verschillende interventieniveaus. De Commissie moet nauwlettend toezien op de activeringsvoorwaarden en de maatregelen moeten met spoed door de Commissie worden vastgesteld wanneer aan die voorwaarden is voldaan. Dit mag geen afbreuk doen aan eventuele begeleidende maatregelen die de lidstaten zouden kunnen nemen om negatieve sociale gevolgen op te vangen.

| (91) | Om burgers meer zekerheid te bieden dat de koolstofprijs in de eerste jaren van het nieuwe emissiehandelssysteem niet hoger ligt dan 45 EUR, is het passend een aanvullend mechanisme voor prijsstabiliteit op te nemen om emissierechten uit de marktstabiliteitsreserve te kunnen vrijgeven indien de koolstofprijs dat niveau overschrijdt. In beginsel moet de maatregel eenmaal van toepassing zijn gedurende een periode van twaalf maanden. Het moet echter in dezelfde periode van twaalf maanden ook opnieuw van toepassing kunnen zijn indien de Commissie, bijgestaan door het Comité klimaatverandering, van mening is dat de ontwikkeling van de prijs een nieuwe vrijgave van emissierechten rechtvaardigt. Gezien het doel van dit mechanisme om de stabiliteit in de eerste jaren van het nieuwe emissiehandelssysteem te waarborgen, moet de Commissie de werking ervan beoordelen en nagaan of het na 2029 moet worden voortgezet. |
| --- | --- |

(91)

Om burgers meer zekerheid te bieden dat de koolstofprijs in de eerste jaren van het nieuwe emissiehandelssysteem niet hoger ligt dan 45 EUR, is het passend een aanvullend mechanisme voor prijsstabiliteit op te nemen om emissierechten uit de marktstabiliteitsreserve te kunnen vrijgeven indien de koolstofprijs dat niveau overschrijdt. In beginsel moet de maatregel eenmaal van toepassing zijn gedurende een periode van twaalf maanden. Het moet echter in dezelfde periode van twaalf maanden ook opnieuw van toepassing kunnen zijn indien de Commissie, bijgestaan door het Comité klimaatverandering, van mening is dat de ontwikkeling van de prijs een nieuwe vrijgave van emissierechten rechtvaardigt. Gezien het doel van dit mechanisme om de stabiliteit in de eerste jaren van het nieuwe emissiehandelssysteem te waarborgen, moet de Commissie de werking ervan beoordelen en nagaan of het na 2029 moet worden voortgezet.

| (92) | Aangezien het een aanvullend vrijwaringsmechanisme vóór de start van de emissiehandel in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren betreft, moet de toepassing van het plafond en de inleveringsverplichtingen kunnen worden uitgesteld wanneer de groothandelsprijzen voor gas of olie uitzonderlijk hoog zijn in vergelijking met historische trends. Het mechanisme moet automatisch zijn, hetgeen betekent dat de toepassing van het plafond en de inleveringsverplichtingen met een jaar moeten worden uitgesteld indien aan de concrete activering van energieprijzen is voldaan. De referentieprijzen moeten worden bepaald op basis van benchmarkcontracten in de groothandelsmarkten voor gas en olie die onmiddellijk beschikbaar en het meest relevant voor eindgebruikers zijn. Er moeten afzonderlijke activeringsvoorwaarden voor gas- en olieprijzen worden overwogen, aangezien de prijsontwikkelingen ervan verschillende historische trends volgen. Om de zekerheid van de markt te waarborgen, moet de Commissie door middel van een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie tijdig duidelijkheid verschaffen over de toepassing van de termijn. |
| --- | --- |

(92)

Aangezien het een aanvullend vrijwaringsmechanisme vóór de start van de emissiehandel in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren betreft, moet de toepassing van het plafond en de inleveringsverplichtingen kunnen worden uitgesteld wanneer de groothandelsprijzen voor gas of olie uitzonderlijk hoog zijn in vergelijking met historische trends. Het mechanisme moet automatisch zijn, hetgeen betekent dat de toepassing van het plafond en de inleveringsverplichtingen met een jaar moeten worden uitgesteld indien aan de concrete activering van energieprijzen is voldaan. De referentieprijzen moeten worden bepaald op basis van benchmarkcontracten in de groothandelsmarkten voor gas en olie die onmiddellijk beschikbaar en het meest relevant voor eindgebruikers zijn. Er moeten afzonderlijke activeringsvoorwaarden voor gas- en olieprijzen worden overwogen, aangezien de prijsontwikkelingen ervan verschillende historische trends volgen. Om de zekerheid van de markt te waarborgen, moet de Commissie door middel van een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie tijdig duidelijkheid verschaffen over de toepassing van de termijn.

| (93) | De Commissie moet toezicht houden op de toepassing van de emissiehandel in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren, met inbegrip van de mate van prijsconvergentie met het bestaande ETS, en moet, indien nodig, een evaluatie aan het Europees Parlement en de Raad voorstellen om de effectiviteit, het beheer en de praktische toepassing van de emissiehandel voor deze sectoren op basis van verworven kennis en grotere prijsconvergentie te verbeteren. De Commissie moet worden verplicht het eerste verslag hierover uiterlijk op 1 januari 2028 in te dienen. |
| --- | --- |

(93)

De Commissie moet toezicht houden op de toepassing van de emissiehandel in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren, met inbegrip van de mate van prijsconvergentie met het bestaande ETS, en moet, indien nodig, een evaluatie aan het Europees Parlement en de Raad voorstellen om de effectiviteit, het beheer en de praktische toepassing van de emissiehandel voor deze sectoren op basis van verworven kennis en grotere prijsconvergentie te verbeteren. De Commissie moet worden verplicht het eerste verslag hierover uiterlijk op 1 januari 2028 in te dienen.

| (94) | Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van artikel 3 octies bis, lid 2, artikel 3 octies septies, leden 2 en 4, artikel 10 ter, lid 4, artikel 12, leden 3-quinquies en 3-quater, artikel 14, lid 1, artikel 30 septies, leden 3) en 5), en artikel 30 octies, lid 7, van Richtlijn 2003/87/EG, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. Om synergieën met het bestaande regelgevingskader te waarborgen, moeten de uitvoeringsbevoegdheden in de artikelen 14 en 15 van die richtlijn worden uitgebreid met de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren. Die uitvoeringsbevoegdheden, met uitzondering van de uitvoeringsbevoegdheden in verband met artikel 3 octies septies, lid 2, en artikel 12, leden 3-quinquies en 3-quater, van Richtlijn 2003/87/EG moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (30). |
| --- | --- |

(94)

Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van artikel 3 octies bis, lid 2, artikel 3 octies septies, leden 2 en 4, artikel 10 ter, lid 4, artikel 12, leden 3-quinquies en 3-quater, artikel 14, lid 1, artikel 30 septies, leden 3) en 5), en artikel 30 octies, lid 7, van Richtlijn 2003/87/EG, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. Om synergieën met het bestaande regelgevingskader te waarborgen, moeten de uitvoeringsbevoegdheden in de artikelen 14 en 15 van die richtlijn worden uitgebreid met de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren. Die uitvoeringsbevoegdheden, met uitzondering van de uitvoeringsbevoegdheden in verband met artikel 3 octies septies, lid 2, en artikel 12, leden 3-quinquies en 3-quater, van Richtlijn 2003/87/EG moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (30).

| (95) | Om de in deze richtlijn en andere Uniewetgeving vastgelegde doelstellingen, en met name die in Verordening (EU) 2021/1119, te verwezenlijken moeten de Unie en de lidstaten bij de uitvoering van hun beleid gebruikmaken van de recentste wetenschappelijke bevindingen. Daarom moet de Commissie, wanneer de Europese wetenschappelijke adviesraad inzake klimaatverandering wetenschappelijk advies verstrekt en verslagen uitbrengt over het EU-ETS, met dergelijk advies en die verslagen rekening houden, met name wat betreft de noodzaak van aanvullende beleidslijnen en maatregelen van de Unie om de naleving van de doelstellingen en streefcijfers van Verordening (EU) 2021/1119 te waarborgen, en van aanvullende beleidslijnen en maatregelen van de Unie met het oog op de ambitie en de milieu-integriteit van wereldwijde marktgebaseerde maatregelen voor de luchtvaart en het zeevervoer. |
| --- | --- |

(95)

Om de in deze richtlijn en andere Uniewetgeving vastgelegde doelstellingen, en met name die in Verordening (EU) 2021/1119, te verwezenlijken moeten de Unie en de lidstaten bij de uitvoering van hun beleid gebruikmaken van de recentste wetenschappelijke bevindingen. Daarom moet de Commissie, wanneer de Europese wetenschappelijke adviesraad inzake klimaatverandering wetenschappelijk advies verstrekt en verslagen uitbrengt over het EU-ETS, met dergelijk advies en die verslagen rekening houden, met name wat betreft de noodzaak van aanvullende beleidslijnen en maatregelen van de Unie om de naleving van de doelstellingen en streefcijfers van Verordening (EU) 2021/1119 te waarborgen, en van aanvullende beleidslijnen en maatregelen van de Unie met het oog op de ambitie en de milieu-integriteit van wereldwijde marktgebaseerde maatregelen voor de luchtvaart en het zeevervoer.

| (96) | Om de bijdrage van de opbrengsten uit het EU-ETS aan de klimaattransitie te erkennen, moet een EU-ETS-etiket worden ingevoerd. Naast andere maatregelen om de zichtbaarheid van de financiering uit het EU-ETS te waarborgen, moeten de lidstaten en de Commissie ervoor zorgen dat projecten en activiteiten die in het kader van het moderniseringsfonds en het innovatiefonds worden ondersteund, duidelijk worden aangeduid als afkomstig uit EU-ETS-opbrengsten door ze te voorzien van een passend etiket. |
| --- | --- |

(96)

Om de bijdrage van de opbrengsten uit het EU-ETS aan de klimaattransitie te erkennen, moet een EU-ETS-etiket worden ingevoerd. Naast andere maatregelen om de zichtbaarheid van de financiering uit het EU-ETS te waarborgen, moeten de lidstaten en de Commissie ervoor zorgen dat projecten en activiteiten die in het kader van het moderniseringsfonds en het innovatiefonds worden ondersteund, duidelijk worden aangeduid als afkomstig uit EU-ETS-opbrengsten door ze te voorzien van een passend etiket.

| (97) | Met het oog op de verwezenlijking van de in artikel 2, lid 1, van Verordening (EU) 2021/1119 vastgestelde doelstelling inzake klimaatneutraliteit moet op basis van een wetgevingsvoorstel tot wijziging van die verordening een Uniebrede klimaatdoelstelling voor 2040 worden vastgesteld. Het EU-ETS moet worden herzien om het in overeenstemming te brengen met de klimaatdoelstelling van de Unie voor 2040. Bijgevolg moet de Commissie uiterlijk in juli 2026 aan het Europees Parlement en de Raad verslag uitbrengen over verschillende aspecten van het EU-ETS, zo nodig vergezeld van een wetgevingsvoorstel en een effectbeoordeling. In lijn met Verordening (EU) 2021/1119 moet er prioriteit worden gegeven aan directe emissiereducties, die zullen moeten worden aangevuld met koolstofverwijderingen om klimaatneutraliteit te bereiken. Daarom moet de Commissie, naast andere aspecten, uiterlijk in juli 2026 aan het Europees Parlement en de Raad verslag uitbrengen over de wijze waarop emissies die uit de atmosfeer worden verwijderd en veilig en permanent worden opgeslagen, bijvoorbeeld door directe afvang uit de lucht, mogelijk onder de emissiehandel kunnen vallen, zonder de noodzakelijke emissiereducties te moeten compenseren. Totdat alle fasen van de levenscyclus van een product waarin afgevangen koolstof wordt gebruikt, onderworpen zijn aan koolstofbeprijzing, met name in het stadium van afvalverbranding, zou het meetellen van emissies op het moment dat ze uit producten in de atmosfeer worden uitgestoten, ertoe leiden dat er te weinig emissies worden meegerekend.
  Om de afvang van koolstof zodanig te reguleren dat de netto-emissies worden verminderd en ervoor wordt gezorgd dat alle emissies in aanmerking worden genomen en dubbeltelling wordt vermeden, terwijl er tegelijkertijd economische stimulansen worden gecreëerd, moet de Commissie uiterlijk in juli 2026 beoordelen of alle broeikasgasemissies die onder Richtlijn 2003/87/EG vallen, daadwerkelijk in aanmerking worden genomen en of dubbeltelling daadwerkelijk wordt vermeden. Zij moet met name beoordelen hoe zij broeikasgasemissies die geacht worden te zijn afgevangen en gebruikt in een product op een andere manier dan bedoeld in artikel 12, lid 3 ter, meerekent, en rekening houden met de downstreamfasen, met inbegrip van verwijdering en afvalverbranding. Tot slot moet de Commissie ook verslag uitbrengen aan het Europees Parlement en aan de Raad over de haalbaarheid van een verlaging van de drempels voor het totaal nominaal thermisch ingangsvermogen van 20 MW voor de activiteiten in bijlage I bij Richtlijn 2003/87/EG, rekening houdend met de milieuvoordelen en de administratieve lasten. |
| --- | --- |

(97)

Met het oog op de verwezenlijking van de in artikel 2, lid 1, van Verordening (EU) 2021/1119 vastgestelde doelstelling inzake klimaatneutraliteit moet op basis van een wetgevingsvoorstel tot wijziging van die verordening een Uniebrede klimaatdoelstelling voor 2040 worden vastgesteld. Het EU-ETS moet worden herzien om het in overeenstemming te brengen met de klimaatdoelstelling van de Unie voor 2040. Bijgevolg moet de Commissie uiterlijk in juli 2026 aan het Europees Parlement en de Raad verslag uitbrengen over verschillende aspecten van het EU-ETS, zo nodig vergezeld van een wetgevingsvoorstel en een effectbeoordeling. In lijn met Verordening (EU) 2021/1119 moet er prioriteit worden gegeven aan directe emissiereducties, die zullen moeten worden aangevuld met koolstofverwijderingen om klimaatneutraliteit te bereiken. Daarom moet de Commissie, naast andere aspecten, uiterlijk in juli 2026 aan het Europees Parlement en de Raad verslag uitbrengen over de wijze waarop emissies die uit de atmosfeer worden verwijderd en veilig en permanent worden opgeslagen, bijvoorbeeld door directe afvang uit de lucht, mogelijk onder de emissiehandel kunnen vallen, zonder de noodzakelijke emissiereducties te moeten compenseren. Totdat alle fasen van de levenscyclus van een product waarin afgevangen koolstof wordt gebruikt, onderworpen zijn aan koolstofbeprijzing, met name in het stadium van afvalverbranding, zou het meetellen van emissies op het moment dat ze uit producten in de atmosfeer worden uitgestoten, ertoe leiden dat er te weinig emissies worden meegerekend.

Om de afvang van koolstof zodanig te reguleren dat de netto-emissies worden verminderd en ervoor wordt gezorgd dat alle emissies in aanmerking worden genomen en dubbeltelling wordt vermeden, terwijl er tegelijkertijd economische stimulansen worden gecreëerd, moet de Commissie uiterlijk in juli 2026 beoordelen of alle broeikasgasemissies die onder Richtlijn 2003/87/EG vallen, daadwerkelijk in aanmerking worden genomen en of dubbeltelling daadwerkelijk wordt vermeden. Zij moet met name beoordelen hoe zij broeikasgasemissies die geacht worden te zijn afgevangen en gebruikt in een product op een andere manier dan bedoeld in artikel 12, lid 3 ter, meerekent, en rekening houden met de downstreamfasen, met inbegrip van verwijdering en afvalverbranding. Tot slot moet de Commissie ook verslag uitbrengen aan het Europees Parlement en aan de Raad over de haalbaarheid van een verlaging van de drempels voor het totaal nominaal thermisch ingangsvermogen van 20 MW voor de activiteiten in bijlage I bij Richtlijn 2003/87/EG, rekening houdend met de milieuvoordelen en de administratieve lasten.

| (98) | Uiterlijk in juli 2026 moet de Commissie ook een beoordeling maken van en verslag uitbrengen aan het Europees Parlement en de Raad over de haalbaarheid van de opneming van verbrandingsinstallaties voor stedelijk afval in het EU-ETS, onder meer met het oog op de opneming ervan vanaf 2028, en een beoordeling maken van de potentiële behoefte aan een optie voor een lidstaat om er tot eind 2030 niet aan deel te nemen, rekening houdend met het belang van alle sectoren die bijdragen tot emissiereducties. De opneming van verbrandingsinstallaties voor huishoudelijk afval in het EU-ETS zou bijdragen aan de circulaire economie door recycling, hergebruik en reparatie van producten aan te moedigen, en tevens bijdragen aan het koolstofvrij maken van de hele economie. De opname van verbrandingsinstallaties voor stedelijk afval zou de stimulansen voor duurzaam afvalbeheer versterken in overeenstemming met de afvalhiërarchie en zou een gelijk speelveld creëren voor de regio’s die de verbranding van stedelijk afval hebben opgenomen in het toepassingsgebied van het EU-ETS.
  Om te voorkomen dat afval in plaats van in verbrandingsinstallaties voor stedelijk afval te worden verbrand, wordt afgevoerd naar stortplaatsen in de Unie, die methaanemissies veroorzaken, en dat afval naar derde landen wordt uitgevoerd, met mogelijk negatieve gevolgen voor het milieu, moet de Commissie in haar verslag rekening houden met een mogelijke verschuiving van afval in de richting van verwijdering door storten in de Unie en uitvoer van afval naar derde landen. De Commissie moet ook rekening houden met de effecten op de interne markt, mogelijke verstoringen van de mededinging, milieu-integriteit, afstemming op de doelstellingen van Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (31) en deugdelijkheid en nauwkeurigheid met betrekking tot de bewaking en berekening van emissies. Gezien de methaanemissies als gevolg van het storten van afval en om te voorkomen dat er een ongelijk speelveld ontstaat, moet de Commissie ook de mogelijkheid beoordelen om andere afvalbeheerprocessen, zoals storten, gisting, compostering en mechanisch-biologische behandeling, in het EU-ETS op te nemen bij de beoordeling van de haalbaarheid van het opnemen van verbrandingsinstallaties voor stedelijk afval. |
| --- | --- |

(98)

Uiterlijk in juli 2026 moet de Commissie ook een beoordeling maken van en verslag uitbrengen aan het Europees Parlement en de Raad over de haalbaarheid van de opneming van verbrandingsinstallaties voor stedelijk afval in het EU-ETS, onder meer met het oog op de opneming ervan vanaf 2028, en een beoordeling maken van de potentiële behoefte aan een optie voor een lidstaat om er tot eind 2030 niet aan deel te nemen, rekening houdend met het belang van alle sectoren die bijdragen tot emissiereducties. De opneming van verbrandingsinstallaties voor huishoudelijk afval in het EU-ETS zou bijdragen aan de circulaire economie door recycling, hergebruik en reparatie van producten aan te moedigen, en tevens bijdragen aan het koolstofvrij maken van de hele economie. De opname van verbrandingsinstallaties voor stedelijk afval zou de stimulansen voor duurzaam afvalbeheer versterken in overeenstemming met de afvalhiërarchie en zou een gelijk speelveld creëren voor de regio’s die de verbranding van stedelijk afval hebben opgenomen in het toepassingsgebied van het EU-ETS.

Om te voorkomen dat afval in plaats van in verbrandingsinstallaties voor stedelijk afval te worden verbrand, wordt afgevoerd naar stortplaatsen in de Unie, die methaanemissies veroorzaken, en dat afval naar derde landen wordt uitgevoerd, met mogelijk negatieve gevolgen voor het milieu, moet de Commissie in haar verslag rekening houden met een mogelijke verschuiving van afval in de richting van verwijdering door storten in de Unie en uitvoer van afval naar derde landen. De Commissie moet ook rekening houden met de effecten op de interne markt, mogelijke verstoringen van de mededinging, milieu-integriteit, afstemming op de doelstellingen van Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (31) en deugdelijkheid en nauwkeurigheid met betrekking tot de bewaking en berekening van emissies. Gezien de methaanemissies als gevolg van het storten van afval en om te voorkomen dat er een ongelijk speelveld ontstaat, moet de Commissie ook de mogelijkheid beoordelen om andere afvalbeheerprocessen, zoals storten, gisting, compostering en mechanisch-biologische behandeling, in het EU-ETS op te nemen bij de beoordeling van de haalbaarheid van het opnemen van verbrandingsinstallaties voor stedelijk afval.

| (99) | Teneinde niet-wetgevingshandelingen van algemene strekking vast te stellen ter aanvulling of wijziging van bepaalde niet-essentiële onderdelen van wetgevingshandelingen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen met betrekking tot de tijdstippen, het beheer en andere aspecten van veilingen, de regels voor de toepassing van de conditionaliteit, de voorschriften voor de werking van het innovatiefonds, de regels voor de werking van het mechanisme voor openbare inschrijving in verband met CD’s en CCD’s, de voorschriften om te beoordelen of broeikasgassen permanent chemisch in een product zijn gebonden en de uitbreiding van de in bijlage III bij Richtlijn 2003/87/EG bedoelde activiteit naar andere sectoren. Om synergieën met het bestaande regelgevingskader te waarborgen, moet bovendien de in artikel 10, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG bedoelde delegatie met betrekking tot de tijdstippen, het beheer en andere aspecten van veilingen worden uitgebreid tot de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (32). Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen. |
| --- | --- |

(99)

Teneinde niet-wetgevingshandelingen van algemene strekking vast te stellen ter aanvulling of wijziging van bepaalde niet-essentiële onderdelen van wetgevingshandelingen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen met betrekking tot de tijdstippen, het beheer en andere aspecten van veilingen, de regels voor de toepassing van de conditionaliteit, de voorschriften voor de werking van het innovatiefonds, de regels voor de werking van het mechanisme voor openbare inschrijving in verband met CD’s en CCD’s, de voorschriften om te beoordelen of broeikasgassen permanent chemisch in een product zijn gebonden en de uitbreiding van de in bijlage III bij Richtlijn 2003/87/EG bedoelde activiteit naar andere sectoren. Om synergieën met het bestaande regelgevingskader te waarborgen, moet bovendien de in artikel 10, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG bedoelde delegatie met betrekking tot de tijdstippen, het beheer en andere aspecten van veilingen worden uitgebreid tot de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (32). Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen.

| (100) | De bepalingen met betrekking tot het bestaande EU-ETS en de uitbreiding ervan tot maritiem vervoer moeten vanaf 2024 van toepassing zijn, in overeenstemming met de noodzaak van dringende klimaatactie en van een kosteneffectieve bijdrage tot emissiereducties door alle sectoren. Bijgevolg dienen de lidstaten de bepalingen met betrekking tot die sectoren uiterlijk op 31 december 2023 om te zetten. De uiterste datum voor de omzetting van de bepalingen met betrekking tot het emissiehandelssysteem voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren moet echter 30 juni 2024 zijn, aangezien de regels inzake bewaking, rapportage, verificatie en vergunningverlening voor die sectoren van toepassing zijn vanaf 1 januari 2025, en voldoende tijd vereisen voor een ordelijke uitvoering. Bij wijze van uitzondering moeten de lidstaten, om transparantie en degelijke rapportage te waarborgen, de verplichting tot rapportage over historische emissies voor die sectoren uiterlijk op 31 december 2023 omzetten, aangezien die verplichting betrekking heeft op de emissies in het jaar 2024. Overeenkomstig de gezamenlijke politieke verklaring van 28 september 2011 van de lidstaten en de Commissie over toelichtende stukken (33) hebben de lidstaten zich ertoe verbonden om in gerechtvaardigde gevallen de kennisgeving van hun omzettingsmaatregelen vergezeld te doen gaan van een of meer stukken waarin het verband tussen de onderdelen van een richtlijn en de overeenkomstige delen van de nationale omzettingsinstrumenten wordt toegelicht. Met betrekking tot deze richtlijn acht de wetgever de toezending van die stukken gerechtvaardigd. |
| --- | --- |

(100)

De bepalingen met betrekking tot het bestaande EU-ETS en de uitbreiding ervan tot maritiem vervoer moeten vanaf 2024 van toepassing zijn, in overeenstemming met de noodzaak van dringende klimaatactie en van een kosteneffectieve bijdrage tot emissiereducties door alle sectoren. Bijgevolg dienen de lidstaten de bepalingen met betrekking tot die sectoren uiterlijk op 31 december 2023 om te zetten. De uiterste datum voor de omzetting van de bepalingen met betrekking tot het emissiehandelssysteem voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren moet echter 30 juni 2024 zijn, aangezien de regels inzake bewaking, rapportage, verificatie en vergunningverlening voor die sectoren van toepassing zijn vanaf 1 januari 2025, en voldoende tijd vereisen voor een ordelijke uitvoering. Bij wijze van uitzondering moeten de lidstaten, om transparantie en degelijke rapportage te waarborgen, de verplichting tot rapportage over historische emissies voor die sectoren uiterlijk op 31 december 2023 omzetten, aangezien die verplichting betrekking heeft op de emissies in het jaar 2024. Overeenkomstig de gezamenlijke politieke verklaring van 28 september 2011 van de lidstaten en de Commissie over toelichtende stukken (33) hebben de lidstaten zich ertoe verbonden om in gerechtvaardigde gevallen de kennisgeving van hun omzettingsmaatregelen vergezeld te doen gaan van een of meer stukken waarin het verband tussen de onderdelen van een richtlijn en de overeenkomstige delen van de nationale omzettingsinstrumenten wordt toegelicht. Met betrekking tot deze richtlijn acht de wetgever de toezending van die stukken gerechtvaardigd.

| (101) | Een goed functionerend en hervormd EU-ETS dat bestaat uit een instrument om de markt te stabiliseren, is voor de Unie van cruciaal belang voor het verwezenlijken van de doelstelling om uiterlijk in 2030 de nettobroeikasgasemissies in de hele economie te verminderen, de doelstelling om in de Unie uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit te bereiken en de doelstelling om daarna negatieve emissies in de Unie te verwezenlijken, zoals vastgelegd in Verordening (EU) 2021/1119, alsmede de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs. De marktstabiliteitsreserve heeft tot doel het gebrek aan evenwicht tussen vraag en aanbod van emissierechten op de markt op te vangen. In artikel 3 van Besluit (EU) 2015/1814 is bepaald dat de reserve drie jaar na de inwerkingtreding ervan moet worden geëvalueerd, waarbij bijzondere aandacht wordt besteed aan het percentage voor de vaststelling van het aantal emissierechten dat in de marktstabiliteitsreserve wordt opgenomen, alsook aan de drempel voor het totale aantal in omloop zijnde emissierechten (TNAC) dat bepalend is voor de opname van emissierechten, en aan het aantal uit de reserve vrij te geven emissierechten. De huidige drempel voor de opname van emissierechten in de marktstabiliteitsreserve is vastgesteld in 2018 bij de laatste herziening van het EU-ETS, terwijl de lineaire verminderingsfactor bij deze richtlijn wordt verhoogd. Daarom moet de Commissie, als onderdeel van de regelmatige evaluatie van de werking van de marktstabiliteitsreserve, ook beoordelen of die drempel eventueel moet worden aangepast, in lijn met de in artikel 9 van Richtlijn 2003/87/EG bedoelde lineaire factor. |
| --- | --- |

(101)

Een goed functionerend en hervormd EU-ETS dat bestaat uit een instrument om de markt te stabiliseren, is voor de Unie van cruciaal belang voor het verwezenlijken van de doelstelling om uiterlijk in 2030 de nettobroeikasgasemissies in de hele economie te verminderen, de doelstelling om in de Unie uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit te bereiken en de doelstelling om daarna negatieve emissies in de Unie te verwezenlijken, zoals vastgelegd in Verordening (EU) 2021/1119, alsmede de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs. De marktstabiliteitsreserve heeft tot doel het gebrek aan evenwicht tussen vraag en aanbod van emissierechten op de markt op te vangen. In artikel 3 van Besluit (EU) 2015/1814 is bepaald dat de reserve drie jaar na de inwerkingtreding ervan moet worden geëvalueerd, waarbij bijzondere aandacht wordt besteed aan het percentage voor de vaststelling van het aantal emissierechten dat in de marktstabiliteitsreserve wordt opgenomen, alsook aan de drempel voor het totale aantal in omloop zijnde emissierechten (TNAC) dat bepalend is voor de opname van emissierechten, en aan het aantal uit de reserve vrij te geven emissierechten. De huidige drempel voor de opname van emissierechten in de marktstabiliteitsreserve is vastgesteld in 2018 bij de laatste herziening van het EU-ETS, terwijl de lineaire verminderingsfactor bij deze richtlijn wordt verhoogd. Daarom moet de Commissie, als onderdeel van de regelmatige evaluatie van de werking van de marktstabiliteitsreserve, ook beoordelen of die drempel eventueel moet worden aangepast, in lijn met de in artikel 9 van Richtlijn 2003/87/EG bedoelde lineaire factor.

| (102) | Gelet op de noodzaak een sterker investeringssignaal af te geven om emissies op een kosteneffectieve manier terug te dringen, en met het oog op de aanscherping van het EU-ETS moet Besluit (EU) 2015/1814 zodanig worden gewijzigd dat het percentage voor de vaststelling van het aantal emissierechten dat elk jaar in de marktstabiliteitsreserve moet worden opgenomen, wordt verhoogd. Bovendien moet de opname voor lagere niveaus van het TNAC gelijk zijn aan het verschil tussen het TNAC en de drempel die bepalend is voor de opname van emissierechten. Hiermee zou de aanzienlijke onzekerheid over de hoeveelheid te veilen emissierechten die ontstaat wanneer het TNAC dicht bij de drempel ligt, worden voorkomen, en er tegelijkertijd voor worden gezorgd dat het overschot de bandbreedte bereikt waarbinnen de koolstofmarkt wordt geacht op evenwichtige wijze te functioneren. |
| --- | --- |

(102)

Gelet op de noodzaak een sterker investeringssignaal af te geven om emissies op een kosteneffectieve manier terug te dringen, en met het oog op de aanscherping van het EU-ETS moet Besluit (EU) 2015/1814 zodanig worden gewijzigd dat het percentage voor de vaststelling van het aantal emissierechten dat elk jaar in de marktstabiliteitsreserve moet worden opgenomen, wordt verhoogd. Bovendien moet de opname voor lagere niveaus van het TNAC gelijk zijn aan het verschil tussen het TNAC en de drempel die bepalend is voor de opname van emissierechten. Hiermee zou de aanzienlijke onzekerheid over de hoeveelheid te veilen emissierechten die ontstaat wanneer het TNAC dicht bij de drempel ligt, worden voorkomen, en er tegelijkertijd voor worden gezorgd dat het overschot de bandbreedte bereikt waarbinnen de koolstofmarkt wordt geacht op evenwichtige wijze te functioneren.

| (103) | Om er bovendien voor te zorgen dat het niveau van de emissierechten die in de marktstabiliteitsreserve blijven, voorspelbaar is, mag de ongeldigverklaring van emissierechten in de reserve niet langer afhankelijk zijn van de hoeveelheid te veilen emissierechten van het voorgaande jaar. Het aantal emissierechten in de reserve moet daarom worden vastgesteld op 400 miljoen, wat overeenkomt met de lagere drempel voor de waarde van het TNAC. |
| --- | --- |

(103)

Om er bovendien voor te zorgen dat het niveau van de emissierechten die in de marktstabiliteitsreserve blijven, voorspelbaar is, mag de ongeldigverklaring van emissierechten in de reserve niet langer afhankelijk zijn van de hoeveelheid te veilen emissierechten van het voorgaande jaar. Het aantal emissierechten in de reserve moet daarom worden vastgesteld op 400 miljoen, wat overeenkomt met de lagere drempel voor de waarde van het TNAC.

| (104) | Uit de analyse van de effectbeoordeling bij het voorstel voor deze richtlijn is ook gebleken dat de netto-vraag van de luchtvaart in het TNAC moet worden opgenomen. Aangezien luchtvaartemissierechten op dezelfde manier kunnen worden gebruikt als algemene emissierechten, zou de reserve door de opname van luchtvaartemissierechten ook nauwkeuriger worden en dus beter in staat zijn om de stabiliteit van de markt te waarborgen. De berekening van het TNAC moet de luchtvaartemissies en de voor de luchtvaart verleende emissierechten vanaf het jaar volgend op de inwerkingtreding van deze richtlijn omvatten. |
| --- | --- |

(104)

Uit de analyse van de effectbeoordeling bij het voorstel voor deze richtlijn is ook gebleken dat de netto-vraag van de luchtvaart in het TNAC moet worden opgenomen. Aangezien luchtvaartemissierechten op dezelfde manier kunnen worden gebruikt als algemene emissierechten, zou de reserve door de opname van luchtvaartemissierechten ook nauwkeuriger worden en dus beter in staat zijn om de stabiliteit van de markt te waarborgen. De berekening van het TNAC moet de luchtvaartemissies en de voor de luchtvaart verleende emissierechten vanaf het jaar volgend op de inwerkingtreding van deze richtlijn omvatten.

| (105) | Ter verduidelijking van de berekening van het TNAC moet bij Besluit (EU) 2015/1814 worden gespecificeerd dat alleen emissierechten die zijn verleend en niet in de marktstabiliteitsreserve worden opgenomen, in het aanbod van emissierechten worden opgenomen. Bovendien mag de formule het aantal emissierechten in de marktstabiliteitsreserve niet langer van het aanbod aan emissierechten aftrekken. Deze wijziging zou geen wezenlijke gevolgen hebben voor het resultaat van de berekening van het TNAC, met inbegrip van de gevolgen voor eerdere berekeningen van het TNAC of voor de reserve. |
| --- | --- |

(105)

Ter verduidelijking van de berekening van het TNAC moet bij Besluit (EU) 2015/1814 worden gespecificeerd dat alleen emissierechten die zijn verleend en niet in de marktstabiliteitsreserve worden opgenomen, in het aanbod van emissierechten worden opgenomen. Bovendien mag de formule het aantal emissierechten in de marktstabiliteitsreserve niet langer van het aanbod aan emissierechten aftrekken. Deze wijziging zou geen wezenlijke gevolgen hebben voor het resultaat van de berekening van het TNAC, met inbegrip van de gevolgen voor eerdere berekeningen van het TNAC of voor de reserve.

| (106) | Om het risico van onevenwichtigheden in vraag en aanbod dat de start van de handel in emissierechten voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren met zich meebrengt, te beperken en deze handel beter bestand te maken tegen marktschokken, moet het op regels gebaseerde mechanisme van de marktstabiliteitsreserve op die sectoren worden toegepast. Om ervoor te zorgen dat die reserve vanaf de start van het systeem operationeel is, moet de reserve met een initieel bedrag van 600 miljoen emissierechten voor de handel in emissierechten in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren worden opgezet. De initiële onderste en bovenste drempels, waardoor de vrijgave of opname van emissierechten uit de reserve wordt geactiveerd, moeten onderworpen zijn aan een algemene herzieningsclausule. Andere elementen, zoals de bekendmaking van het TNAC of de hoeveelheid emissierechten die zijn vrijgegeven of in de reserve zijn opgenomen, moeten voldoen aan de regels van de reserve voor andere sectoren. |
| --- | --- |

(106)

Om het risico van onevenwichtigheden in vraag en aanbod dat de start van de handel in emissierechten voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren met zich meebrengt, te beperken en deze handel beter bestand te maken tegen marktschokken, moet het op regels gebaseerde mechanisme van de marktstabiliteitsreserve op die sectoren worden toegepast. Om ervoor te zorgen dat die reserve vanaf de start van het systeem operationeel is, moet de reserve met een initieel bedrag van 600 miljoen emissierechten voor de handel in emissierechten in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren worden opgezet. De initiële onderste en bovenste drempels, waardoor de vrijgave of opname van emissierechten uit de reserve wordt geactiveerd, moeten onderworpen zijn aan een algemene herzieningsclausule. Andere elementen, zoals de bekendmaking van het TNAC of de hoeveelheid emissierechten die zijn vrijgegeven of in de reserve zijn opgenomen, moeten voldoen aan de regels van de reserve voor andere sectoren.

| (107) | Daar de doelstelling van deze richtlijn, namelijk het verminderen van emissies van broeikasgassen op een kosteneffectieve en economisch efficiënte manier die is afgestemd op de doelstelling om uiterlijk in 2030 de nettobroeikasgasemissies in de hele economie te verminderen door middel van een uitgebreid en gewijzigd marktgebaseerd mechanisme voor de hele Unie, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en de gevolgen ervan beter door de Unie kan worden gerealiseerd, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. |
| --- | --- |

(107)

Daar de doelstelling van deze richtlijn, namelijk het verminderen van emissies van broeikasgassen op een kosteneffectieve en economisch efficiënte manier die is afgestemd op de doelstelling om uiterlijk in 2030 de nettobroeikasgasemissies in de hele economie te verminderen door middel van een uitgebreid en gewijzigd marktgebaseerd mechanisme voor de hele Unie, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en de gevolgen ervan beter door de Unie kan worden gerealiseerd, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

| (108) | Richtlijn 2003/87/EG en Besluit (EU) 2015/1814 moeten derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd, |
| --- | --- |

(108)

Richtlijn 2003/87/EG en Besluit (EU) 2015/1814 moeten derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Wijzigingen van Richtlijn 2003/87/EG

Richtlijn 2003/87/EG wordt als volgt gewijzigd:

| 1) | in artikel 1 wordt de tweede alinea vervangen door:

  “Deze richtlijn voorziet tevens in een sterkere verlaging van de emissies van broeikasgassen teneinde bij te dragen tot het reductieniveau dat op wetenschappelijke gronden nodig wordt geacht om een gevaarlijke klimaatverandering te voorkomen. Hij draagt bij tot de verwezenlijking van de doelstelling van de Unie inzake klimaatneutraliteit en haar klimaatdoelstellingen, zoals vastgesteld in Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad (*1), en bijgevolg tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs (*2).

  (*1)  Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 2021 tot vaststelling van een kader voor de verwezenlijking van klimaatneutraliteit, en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 401/2009 en Verordening (EU) 2018/1999 (“Europese klimaatwet”) (PB L 243 van 9.7.2021, blz. 1)."


  (*2)  
  PB L 282 van 19.10.2016, blz. 4.”;" |
| --- | --- |

1)

in artikel 1 wordt de tweede alinea vervangen door:

“Deze richtlijn voorziet tevens in een sterkere verlaging van de emissies van broeikasgassen teneinde bij te dragen tot het reductieniveau dat op wetenschappelijke gronden nodig wordt geacht om een gevaarlijke klimaatverandering te voorkomen. Hij draagt bij tot de verwezenlijking van de doelstelling van de Unie inzake klimaatneutraliteit en haar klimaatdoelstellingen, zoals vastgesteld in Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad (*1), en bijgevolg tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs (*2).

*1

*2

(*1)  Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 2021 tot vaststelling van een kader voor de verwezenlijking van klimaatneutraliteit, en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 401/2009 en Verordening (EU) 2018/1999 (“Europese klimaatwet”) (PB L 243 van 9.7.2021, blz. 1)."

*1

(*2)  
  PB L 282 van 19.10.2016, blz. 4.”;"

*2

| 2) | in artikel 2 worden de leden 1 en 2 vervangen door:

  “1.   Deze richtlijn is van toepassing op de in de bijlagen I en III genoemde activiteiten en op de in bijlage II genoemde broeikasgassen. Wanneer een installatie die als gevolg van de exploitatie van verbrandingseenheden met een totaal nominaal thermisch ingangsvermogen van meer dan 20 MW onder het toepassingsgebied van het EU ETS valt, haar productieprocessen wijzigt om haar broeikasgasemissies te verminderen en niet langer aan die drempel voldoet, geeft de lidstaat waar die installatie zich bevindt, de exploitant de opties tot het einde van de huidige en volgende periode van vijf jaar, als bedoeld in artikel 11, lid 1, tweede alinea, na de wijziging van zijn productieprocessen,, binnen het toepassingsgebied van het EU-ETS te blijven vallen. De exploitant van die installatie kan besluiten dat de installatie alleen tot het einde van de huidige periode van vijf jaar of ook van de volgende periode van vijf jaar na de wijziging van de productieprocessen binnen het toepassingsgebied van het EU-ETS moet blijven vallen. De betrokken lidstaat stelt de Commissie in kennis van wijzigingen ten opzichte van de op grond van artikel 11, lid 1, bij de Commissie ingediende lijst.


  2.   Deze richtlijn is van toepassing onverminderd eventuele uit Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad (*3) voortvloeiende voorschriften.


  (*3)  Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 inzake industriële emissies (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging) (PB L 334 van 17.12.2010, blz. 17).”;" |
| --- | --- |

2)

in artikel 2 worden de leden 1 en 2 vervangen door:

“1.   Deze richtlijn is van toepassing op de in de bijlagen I en III genoemde activiteiten en op de in bijlage II genoemde broeikasgassen. Wanneer een installatie die als gevolg van de exploitatie van verbrandingseenheden met een totaal nominaal thermisch ingangsvermogen van meer dan 20 MW onder het toepassingsgebied van het EU ETS valt, haar productieprocessen wijzigt om haar broeikasgasemissies te verminderen en niet langer aan die drempel voldoet, geeft de lidstaat waar die installatie zich bevindt, de exploitant de opties tot het einde van de huidige en volgende periode van vijf jaar, als bedoeld in artikel 11, lid 1, tweede alinea, na de wijziging van zijn productieprocessen,, binnen het toepassingsgebied van het EU-ETS te blijven vallen. De exploitant van die installatie kan besluiten dat de installatie alleen tot het einde van de huidige periode van vijf jaar of ook van de volgende periode van vijf jaar na de wijziging van de productieprocessen binnen het toepassingsgebied van het EU-ETS moet blijven vallen. De betrokken lidstaat stelt de Commissie in kennis van wijzigingen ten opzichte van de op grond van artikel 11, lid 1, bij de Commissie ingediende lijst.

2.   Deze richtlijn is van toepassing onverminderd eventuele uit Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad (*3) voortvloeiende voorschriften.

(*3)  Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 inzake industriële emissies (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging) (PB L 334 van 17.12.2010, blz. 17).”;"

*3

| 3) | artikel 3 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | punt b) wordt vervangen door:






  “b) | “emissies”: de uitstoot van broeikasgassen door in een installatie aanwezige bronnen, of de uitstoot door een vliegtuig dat een in bijlage I genoemde luchtvaartactiviteit uitoefent of door schepen die een in bijlage I genoemde maritieme vervoersactiviteit uitoefenen, van de met betrekking tot die activiteit gespecificeerde gassen, of de uitstoot van broeikasgassen die overeenstemt met de in bijlage III bedoelde activiteit;”; |
| --- | --- | --- | --- |

3)

artikel 3 wordt als volgt gewijzigd:

a)

punt b) wordt vervangen door:

“b)

“emissies”: de uitstoot van broeikasgassen door in een installatie aanwezige bronnen, of de uitstoot door een vliegtuig dat een in bijlage I genoemde luchtvaartactiviteit uitoefent of door schepen die een in bijlage I genoemde maritieme vervoersactiviteit uitoefenen, van de met betrekking tot die activiteit gespecificeerde gassen, of de uitstoot van broeikasgassen die overeenstemt met de in bijlage III bedoelde activiteit;”;

| b) | punt d) wordt vervangen door:






  “d) | “vergunning voor broeikasgasemissies”: de overeenkomstig de artikelen 5, 6, en 30 ter verleende vergunning;”; |
| --- | --- | --- |

b)

punt d) wordt vervangen door:

“d)

“vergunning voor broeikasgasemissies”: de overeenkomstig de artikelen 5, 6, en 30 ter verleende vergunning;”;

| c) | punt u) wordt geschrapt; |
| --- | --- |

c)

punt u) wordt geschrapt;

| d) | de volgende punten worden toegevoegd:






  “w) | “de scheepvaartmaatschappij”: de scheepseigenaar of een andere organisatie of persoon, zoals de manager of de rompbevrachter, die de verantwoordelijkheid voor de exploitatie van het schip van de scheepseigenaar heeft overgenomen en die er, bij het aangaan van die verantwoordelijkheid, mee heeft ingestemd alle door de Internationale Veiligheidsmanagementcode voor de veilige exploitatie van schepen en voor verontreinigingspreventie voorgeschreven taken en verantwoordelijkheden die zijn vastgesteld in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 336/2006 van het Europees Parlement en de Raad (*4), over te nemen; |
| --- | --- | --- |

d)

de volgende punten worden toegevoegd:

“w)

“de scheepvaartmaatschappij”: de scheepseigenaar of een andere organisatie of persoon, zoals de manager of de rompbevrachter, die de verantwoordelijkheid voor de exploitatie van het schip van de scheepseigenaar heeft overgenomen en die er, bij het aangaan van die verantwoordelijkheid, mee heeft ingestemd alle door de Internationale Veiligheidsmanagementcode voor de veilige exploitatie van schepen en voor verontreinigingspreventie voorgeschreven taken en verantwoordelijkheden die zijn vastgesteld in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 336/2006 van het Europees Parlement en de Raad (*4), over te nemen;

*4

| x) | “reis”: een reis als gedefinieerd in artikel 3, punt c), van Verordening (EU) 2015/757 van het Europees Parlement en de Raad (*5); |
| --- | --- |

x)

“reis”: een reis als gedefinieerd in artikel 3, punt c), van Verordening (EU) 2015/757 van het Europees Parlement en de Raad (*5);

*5

| y) | “administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij”: de autoriteit die verantwoordelijk is voor het beheer van het EU-ETS ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij overeenkomstig artikel 3 octies septies; |
| --- | --- |

y)

“administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij”: de autoriteit die verantwoordelijk is voor het beheer van het EU-ETS ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij overeenkomstig artikel 3 octies septies;

| z) | “aanloophaven”: de haven waar een schip stopt om vracht te laden of te lossen of om passagiers te laten in- of ontschepen, of de haven waar een offshoreschip stopt om de bemanning af te lossen; zijn uitgesloten stops die uitsluitend bedoeld zijn voor het tanken, het inslaan van voorraden, het aflossen van de bemanning van een ander schip dan een offshoreschip, het indokken of het verrichten van herstellingen aan het schip en/of de uitrusting ervan, stops in een haven omdat het schip bijstand nodig heeft of in nood is, buiten een haven verrichte schip-tot-schiptransfers, stops die uitsluitend bedoeld zijn voor het schuilen bij noodweer of die noodzakelijk zijn voor opsporings- en reddingsactiviteiten en stops van containerschepen in een naburige containeroverslaghaven die is opgenomen in de lijst van de uit hoofde van artikel 3 octies bis, lid 2, vastgestelde uitvoeringshandeling; |
| --- | --- |

z)

“aanloophaven”: de haven waar een schip stopt om vracht te laden of te lossen of om passagiers te laten in- of ontschepen, of de haven waar een offshoreschip stopt om de bemanning af te lossen; zijn uitgesloten stops die uitsluitend bedoeld zijn voor het tanken, het inslaan van voorraden, het aflossen van de bemanning van een ander schip dan een offshoreschip, het indokken of het verrichten van herstellingen aan het schip en/of de uitrusting ervan, stops in een haven omdat het schip bijstand nodig heeft of in nood is, buiten een haven verrichte schip-tot-schiptransfers, stops die uitsluitend bedoeld zijn voor het schuilen bij noodweer of die noodzakelijk zijn voor opsporings- en reddingsactiviteiten en stops van containerschepen in een naburige containeroverslaghaven die is opgenomen in de lijst van de uit hoofde van artikel 3 octies bis, lid 2, vastgestelde uitvoeringshandeling;

| a bis) | “cruiseschip”: een passagiersschip zonder vrachtdek, dat uitsluitend is ontworpen voor commercieel vervoer van passagiers met mogelijkheid tot overnachting op een zeereis; |
| --- | --- |

a bis)

“cruiseschip”: een passagiersschip zonder vrachtdek, dat uitsluitend is ontworpen voor commercieel vervoer van passagiers met mogelijkheid tot overnachting op een zeereis;

| a ter) | “contract for Difference” of “CD”: een contract tussen de Commissie en de producent, die is geselecteerd via een mechanisme voor openbare inschrijving zoals een veiling, van een koolstofarm of koolstofvrij product, en op grond waarvan de producent steun wordt geboden uit het innovatiefonds ter dekking van het verschil tussen de winnende prijs, ook gekend als de uitoefenprijs, enerzijds en een referentieprijs, zoals afgeleid van de prijs van het geproduceerde koolstofarme of koolstofvrije product, de marktprijs van een nauw substituut of een combinatie van deze twee producten anderzijds; |
| --- | --- |

a ter)

“contract for Difference” of “CD”: een contract tussen de Commissie en de producent, die is geselecteerd via een mechanisme voor openbare inschrijving zoals een veiling, van een koolstofarm of koolstofvrij product, en op grond waarvan de producent steun wordt geboden uit het innovatiefonds ter dekking van het verschil tussen de winnende prijs, ook gekend als de uitoefenprijs, enerzijds en een referentieprijs, zoals afgeleid van de prijs van het geproduceerde koolstofarme of koolstofvrije product, de marktprijs van een nauw substituut of een combinatie van deze twee producten anderzijds;

| a quater) | “carbon contract for difference” of “CCD”: een contract tussen de Commissie en de producent, die is geselecteerd via een mechanisme voor openbare inschrijving zoals een veiling, van een koolstofarm of koolstofvrij product, en op grond waarvan de producent steun wordt geboden uit het innovatiefonds ter dekking van het verschil tussen de winnende prijs, ook gekend als de uitoefenprijs, enerzijds en een referentieprijs, zoals afgeleid van de gemiddelde prijs van emissierechten anderzijds; |
| --- | --- |

a quater)

“carbon contract for difference” of “CCD”: een contract tussen de Commissie en de producent, die is geselecteerd via een mechanisme voor openbare inschrijving zoals een veiling, van een koolstofarm of koolstofvrij product, en op grond waarvan de producent steun wordt geboden uit het innovatiefonds ter dekking van het verschil tussen de winnende prijs, ook gekend als de uitoefenprijs, enerzijds en een referentieprijs, zoals afgeleid van de gemiddelde prijs van emissierechten anderzijds;

| a quinquies) | “contract met vaste premies”: een contract tussen de Commissie en de producent, die is geselecteerd via een mechanisme voor openbare inschrijving zoals een veiling, van een koolstofarm of koolstofvrij product, en op grond waarvan de producent steun wordt geboden in de vorm van een vast bedrag per eenheid van het geproduceerde product; |
| --- | --- |

a quinquies)

“contract met vaste premies”: een contract tussen de Commissie en de producent, die is geselecteerd via een mechanisme voor openbare inschrijving zoals een veiling, van een koolstofarm of koolstofvrij product, en op grond waarvan de producent steun wordt geboden in de vorm van een vast bedrag per eenheid van het geproduceerde product;

| a sexies) | “gereglementeerde entiteit” voor de toepassing van hoofdstuk IV bis: elk van de hieronder genoemde natuurlijke of rechtspersonen, met uitzondering van de eindverbruiker van de brandstoffen, die de in bijlage III bedoelde activiteit uitoefent:






  i) | wanneer de brandstof door een belastingentrepot als omschreven in artikel 3, punt 11, van Richtlijn (EU) 2020/262 van de Raad (*6) passeert, de erkende entrepothouder als omschreven in artikel 3, punt 1, van die richtlijn, die tot voldoening van de accijns is gehouden op grond van artikel 7 van die richtlijn; |
| --- | --- | --- |

a sexies)

“gereglementeerde entiteit” voor de toepassing van hoofdstuk IV bis: elk van de hieronder genoemde natuurlijke of rechtspersonen, met uitzondering van de eindverbruiker van de brandstoffen, die de in bijlage III bedoelde activiteit uitoefent:

i)

wanneer de brandstof door een belastingentrepot als omschreven in artikel 3, punt 11, van Richtlijn (EU) 2020/262 van de Raad (*6) passeert, de erkende entrepothouder als omschreven in artikel 3, punt 1, van die richtlijn, die tot voldoening van de accijns is gehouden op grond van artikel 7 van die richtlijn;

*6

| ii) | indien punt i) van dit punt niet van toepassing is, elke andere persoon die tot voldoening is gehouden van de accijns die op grond van artikel 7 van Richtlijn (EU) 2020/262 of artikel 21, lid 5, eerste alinea, van Richtlijn 2003/96/EG van de Raad (*7) voor de onder hoofdstuk IV bis van deze richtlijn vallende brandstoffen verschuldigd is geworden; |
| --- | --- |

ii)

indien punt i) van dit punt niet van toepassing is, elke andere persoon die tot voldoening is gehouden van de accijns die op grond van artikel 7 van Richtlijn (EU) 2020/262 of artikel 21, lid 5, eerste alinea, van Richtlijn 2003/96/EG van de Raad (*7) voor de onder hoofdstuk IV bis van deze richtlijn vallende brandstoffen verschuldigd is geworden;

*7

| iii) | indien de punten i) en ii) van dit punt niet van toepassing zijn, elke andere persoon die door de relevante bevoegde autoriteiten van de lidstaat moet worden geregistreerd om tot voldoening van de accijns te worden gehouden, met inbegrip van personen die vrijgesteld zijn van de betaling van de accijns, als bedoeld in artikel 21, lid 5, vierde alinea, van Richtlijn 2003/96/EG van de Raad; |
| --- | --- |

iii)

indien de punten i) en ii) van dit punt niet van toepassing zijn, elke andere persoon die door de relevante bevoegde autoriteiten van de lidstaat moet worden geregistreerd om tot voldoening van de accijns te worden gehouden, met inbegrip van personen die vrijgesteld zijn van de betaling van de accijns, als bedoeld in artikel 21, lid 5, vierde alinea, van Richtlijn 2003/96/EG van de Raad;

| iv) | indien de punten i), ii) en iii) van dit punt niet van toepassing zijn of indien meerdere personen hoofdelijk gehouden zijn tot de betaling van dezelfde accijns, elke andere door een lidstaat aangewezen persoon; |
| --- | --- |

iv)

indien de punten i), ii) en iii) van dit punt niet van toepassing zijn of indien meerdere personen hoofdelijk gehouden zijn tot de betaling van dezelfde accijns, elke andere door een lidstaat aangewezen persoon;

| a septies) | “brandstof” voor de toepassing van hoofdstuk IV bis van deze richtlijn: elk energieproduct zoals bedoeld in artikel 2, lid 1, van Richtlijn 2003/96/EG, met inbegrip van de brandstoffen die zijn vermeld in tabel A en tabel C van bijlage I bij die richtlijn, alsmede elk ander product dat voor gebruik bedoeld is, te koop wordt aangeboden of wordt gebruikt als motor- of verwarmingsbrandstof als bedoeld in artikel 2, lid 3, van die richtlijn, ook voor de productie van elektriciteit; |
| --- | --- |

a septies)

“brandstof” voor de toepassing van hoofdstuk IV bis van deze richtlijn: elk energieproduct zoals bedoeld in artikel 2, lid 1, van Richtlijn 2003/96/EG, met inbegrip van de brandstoffen die zijn vermeld in tabel A en tabel C van bijlage I bij die richtlijn, alsmede elk ander product dat voor gebruik bedoeld is, te koop wordt aangeboden of wordt gebruikt als motor- of verwarmingsbrandstof als bedoeld in artikel 2, lid 3, van die richtlijn, ook voor de productie van elektriciteit;

| a octies) | “uitslag tot verbruik” voor de toepassing van hoofdstuk IV bis van deze richtlijn: uitslag tot verbruik zoals omschreven in artikel 6, lid 3, van Richtlijn (EU) 2020/262; |
| --- | --- |

a octies)

“uitslag tot verbruik” voor de toepassing van hoofdstuk IV bis van deze richtlijn: uitslag tot verbruik zoals omschreven in artikel 6, lid 3, van Richtlijn (EU) 2020/262;

| a nonies) | “TTF-gasprijs” voor de toepassing van hoofdstuk IV bis: de prijs van het maandvooruitcontract voor gasfutures dat wordt verhandeld op het virtuele handelspunt Title Transfer Facility (TTF), dat wordt geëxploiteerd door Gasunie Transport Services B.V.; |
| --- | --- |

a nonies)

“TTF-gasprijs” voor de toepassing van hoofdstuk IV bis: de prijs van het maandvooruitcontract voor gasfutures dat wordt verhandeld op het virtuele handelspunt Title Transfer Facility (TTF), dat wordt geëxploiteerd door Gasunie Transport Services B.V.;

Title Transfer Facility

| a decies) | “prijs van ruwe Brentolie” voor de toepassing van hoofdstuk IV bis: de maandvooruitprijs van futures voor ruwe olie die wordt gebruikt als referentieprijs voor de aankoop van olie. |
| --- | --- |

a decies)

“prijs van ruwe Brentolie” voor de toepassing van hoofdstuk IV bis: de maandvooruitprijs van futures voor ruwe olie die wordt gebruikt als referentieprijs voor de aankoop van olie.

(*4)  Verordening (EG) nr. 336/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 februari 2006 inzake de implementatie van de Internationale Veiligheidsmanagementcode in de Gemeenschap en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 3051/95 van de Raad (PB L 64 van 4.3.2006, blz. 1)."

*4

(*5)  Verordening (EU) 2015/757 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2015 betreffende de monitoring, de rapportage en de verificatie van kooldioxide-emissies door maritiem vervoer en tot wijziging van Richtlijn 2009/16/EG (PB L 123 van 19.5.2015, blz. 55)."

*5

(*6)  Richtlijn (EU) 2020/262 van de Raad van 19 december 2019 houdende een algemene regeling inzake accijns (PB L 58 van 27.2.2020, blz. 4)."

*6

(*7)  Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PB L 283 van 31.10.2003, blz. 51).”;"

*7

| 4) | de titel van hoofdstuk II wordt vervangen door:

  “Luchtvaart en maritiem vervoer”; |
| --- | --- |

4)

de titel van hoofdstuk II wordt vervangen door:

“Luchtvaart en maritiem vervoer”;

| 5) | artikel 3 bis wordt vervangen door:

  “Artikel 3 bis
  Toepassingsgebied
  De artikelen 3 ter tot en met 3 octies zijn van toepassing op de toewijzing en verlening van emissierechten voor de in bijlage I genoemde luchtvaartactiviteiten. De artikelen 3 octies bis tot en met 3 octies octies zijn van toepassing op de in bijlage I vermelde maritieme vervoersactiviteiten.”
  ; |
| --- | --- |

5)

artikel 3 bis wordt vervangen door:

“Artikel 3 bis

Toepassingsgebied

De artikelen 3 ter tot en met 3 octies zijn van toepassing op de toewijzing en verlening van emissierechten voor de in bijlage I genoemde luchtvaartactiviteiten. De artikelen 3 octies bis tot en met 3 octies octies zijn van toepassing op de in bijlage I vermelde maritieme vervoersactiviteiten.”

| 6) | artikel 3 octies wordt vervangen door:

  “Artikel 3 octies
  Plannen voor bewaking en rapportage
  De administrerende lidstaat zorgt ervoor dat iedere vliegtuigexploitant bij de bevoegde instantie in die lidstaat een bewakingsplan met maatregelen voor bewaking van en rapportage over emissies en dat het plan overeenkomstig de in artikel 14 bedoelde uitvoeringshandelingen door de bevoegde instantie wordt goedgekeurd.”
  ; |
| --- | --- |

6)

artikel 3 octies wordt vervangen door:

“Artikel 3 octies

Plannen voor bewaking en rapportage

De administrerende lidstaat zorgt ervoor dat iedere vliegtuigexploitant bij de bevoegde instantie in die lidstaat een bewakingsplan met maatregelen voor bewaking van en rapportage over emissies en dat het plan overeenkomstig de in artikel 14 bedoelde uitvoeringshandelingen door de bevoegde instantie wordt goedgekeurd.”

| 7) | de volgende artikelen worden ingevoegd:

  “Artikel 3 octies bis
  Toepassingsgebied voor maritieme vervoersactiviteiten

  1.   De toewijzing van emissierechten en de toepassing van inleveringsverplichtingen ten aanzien van maritieme vervoersactiviteiten is van toepassing met betrekking tot 50 % van de emissies van schepen die reizen uitvoeren vanuit een haven onder de jurisdictie van een lidstaat en aankomen in een aanloophaven buiten de jurisdictie van een lidstaat, op 50 % van de emissies van schepen die reizen uitvoeren vanuit een aanloophaven buiten de jurisdictie van een lidstaat en aankomen in een haven onder de jurisdictie van een lidstaat, op 100 % van de emissies van schepen die reizen uitvoeren vanuit een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat en aankomen in een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat, en 100 % van de emissies van schepen in een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat.


  2.   De Commissie stelt uiterlijk op 31 december 2023 door middel van uitvoeringshandelingen een lijst van naburige containeroverslaghavens op en actualiseert deze lijst vervolgens om de twee jaar uiterlijk op 31 december.
  Die uitvoeringshandelingen vermelden een haven in de lijst als een naburige containeroverslaghaven indien het aandeel van de containeroverslag, gemeten in twintig-voetcontainermaat, meer dan 65 % bedraagt van het totale containerverkeer van die haven tijdens de recentste periode van twaalf maanden waarvoor relevante gegevens beschikbaar zijn en wanneer die haven buiten de Unie is gelegen maar minder dan 300 zeemijl van een haven onder de jurisdictie van een lidstaat. Voor de toepassing van dit lid worden containers beschouwd overgeslagen te zijn indien ze van een schip in de haven worden gelost met als enig doel ze op een ander schip te laden. De door de Commissie krachtens de eerste alinea opgestelde lijst omvat geen havens die zijn gelegen in een derde land waarvoor dat derde land daadwerkelijk gelijkwaardige maatregelen toepast als die van deze richtlijn.
  Die uitvoeringshandelingen worden overeenkomstig de in artikel 22 bis, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.


  3.   De artikelen 9, 9 bis en 10 zijn op dezelfde wijze van toepassing op maritieme vervoersactiviteiten als op andere activiteiten die onder het EU-ETS vallen, met de volgende uitzondering ten aanzien van de toepassing van artikel 10.
  Tot en met 31 december 2030 wordt een aandeel emissierechten toegekend aan lidstaten waarin het aandeel van scheepvaartmaatschappijen die op grond van artikel 3 octies septies onder hun verantwoordelijkheid zouden vallen in verhouding tot hun respectieve bevolking in 2020 en op basis van de beschikbare gegevens voor de periode van 2018 tot en met 2020, meer bedraagt dan 15 scheepvaartmaatschappijen per miljoen inwoners. De hoeveelheid emissierechten komt overeen met 3,5 % van de extra hoeveelheid emissierechten afkomstig van de in artikel 9, derde alinea, bedoelde verhoging van het maximumbedrag voor maritiem vervoer in het desbetreffende jaar. Voor de jaren 2024 en 2025 wordt de hoeveelheid emissierechten bovendien vermenigvuldigd met de percentages die op grond van artikel 3 octies ter, eerste alinea, punten a) en b), van toepassing zijn op het desbetreffende jaar. De opbrengsten van de veiling van dat aandeel emissierechten zouden moeten worden gebruikt voor de in artikel 10, lid 3, eerste alinea, punt g), met betrekking tot de maritieme sector, en de punten f) en i), bedoelde doeleinden. 50 % van de hoeveelheid emissierechten wordt onder de betrokken lidstaten verdeeld op basis van het aandeel scheepvaartmaatschappijen dat onder hun verantwoordelijkheid valt, en de rest in gelijke delen onder hen.



  Artikel 3 octies ter
  Geleidelijke invoering van voorschriften voor maritiem vervoer
  Scheepvaartmaatschappijen zijn verplicht overeenkomstig het volgende schema emissierechten in te leveren:






  a) | 40 % van de voor 2024 gerapporteerde geverifieerde emissies waarop de inleveringsverplichtingen overeenkomstig artikel 12 van toepassing zouden zijn; |
| --- | --- | --- |

7)

de volgende artikelen worden ingevoegd:

“Artikel 3 octies bis

Toepassingsgebied voor maritieme vervoersactiviteiten

1.   De toewijzing van emissierechten en de toepassing van inleveringsverplichtingen ten aanzien van maritieme vervoersactiviteiten is van toepassing met betrekking tot 50 % van de emissies van schepen die reizen uitvoeren vanuit een haven onder de jurisdictie van een lidstaat en aankomen in een aanloophaven buiten de jurisdictie van een lidstaat, op 50 % van de emissies van schepen die reizen uitvoeren vanuit een aanloophaven buiten de jurisdictie van een lidstaat en aankomen in een haven onder de jurisdictie van een lidstaat, op 100 % van de emissies van schepen die reizen uitvoeren vanuit een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat en aankomen in een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat, en 100 % van de emissies van schepen in een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat.

2.   De Commissie stelt uiterlijk op 31 december 2023 door middel van uitvoeringshandelingen een lijst van naburige containeroverslaghavens op en actualiseert deze lijst vervolgens om de twee jaar uiterlijk op 31 december.

Die uitvoeringshandelingen vermelden een haven in de lijst als een naburige containeroverslaghaven indien het aandeel van de containeroverslag, gemeten in twintig-voetcontainermaat, meer dan 65 % bedraagt van het totale containerverkeer van die haven tijdens de recentste periode van twaalf maanden waarvoor relevante gegevens beschikbaar zijn en wanneer die haven buiten de Unie is gelegen maar minder dan 300 zeemijl van een haven onder de jurisdictie van een lidstaat. Voor de toepassing van dit lid worden containers beschouwd overgeslagen te zijn indien ze van een schip in de haven worden gelost met als enig doel ze op een ander schip te laden. De door de Commissie krachtens de eerste alinea opgestelde lijst omvat geen havens die zijn gelegen in een derde land waarvoor dat derde land daadwerkelijk gelijkwaardige maatregelen toepast als die van deze richtlijn.

Die uitvoeringshandelingen worden overeenkomstig de in artikel 22 bis, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

3.   De artikelen 9, 9 bis en 10 zijn op dezelfde wijze van toepassing op maritieme vervoersactiviteiten als op andere activiteiten die onder het EU-ETS vallen, met de volgende uitzondering ten aanzien van de toepassing van artikel 10.

Tot en met 31 december 2030 wordt een aandeel emissierechten toegekend aan lidstaten waarin het aandeel van scheepvaartmaatschappijen die op grond van artikel 3 octies septies onder hun verantwoordelijkheid zouden vallen in verhouding tot hun respectieve bevolking in 2020 en op basis van de beschikbare gegevens voor de periode van 2018 tot en met 2020, meer bedraagt dan 15 scheepvaartmaatschappijen per miljoen inwoners. De hoeveelheid emissierechten komt overeen met 3,5 % van de extra hoeveelheid emissierechten afkomstig van de in artikel 9, derde alinea, bedoelde verhoging van het maximumbedrag voor maritiem vervoer in het desbetreffende jaar. Voor de jaren 2024 en 2025 wordt de hoeveelheid emissierechten bovendien vermenigvuldigd met de percentages die op grond van artikel 3 octies ter, eerste alinea, punten a) en b), van toepassing zijn op het desbetreffende jaar. De opbrengsten van de veiling van dat aandeel emissierechten zouden moeten worden gebruikt voor de in artikel 10, lid 3, eerste alinea, punt g), met betrekking tot de maritieme sector, en de punten f) en i), bedoelde doeleinden. 50 % van de hoeveelheid emissierechten wordt onder de betrokken lidstaten verdeeld op basis van het aandeel scheepvaartmaatschappijen dat onder hun verantwoordelijkheid valt, en de rest in gelijke delen onder hen.

Artikel 3 octies ter

Geleidelijke invoering van voorschriften voor maritiem vervoer

Scheepvaartmaatschappijen zijn verplicht overeenkomstig het volgende schema emissierechten in te leveren:

a)

40 % van de voor 2024 gerapporteerde geverifieerde emissies waarop de inleveringsverplichtingen overeenkomstig artikel 12 van toepassing zouden zijn;

| b) | 70 % van de voor 2025 gerapporteerde geverifieerde emissies waarop de inleveringsverplichtingen overeenkomstig artikel 12 van toepassing zouden zijn; |
| --- | --- |

b)

70 % van de voor 2025 gerapporteerde geverifieerde emissies waarop de inleveringsverplichtingen overeenkomstig artikel 12 van toepassing zouden zijn;

| c) | 100 % van de geverifieerde emissies die zijn gerapporteerd voor 2026 en elk daaropvolgend jaar overeenkomstig artikel 12. |
| --- | --- |

c)

100 % van de geverifieerde emissies die zijn gerapporteerd voor 2026 en elk daaropvolgend jaar overeenkomstig artikel 12.

Indien in vergelijking met de geverifieerde emissies van maritiem vervoer voor de jaren 2024 en 2025 minder emissierechten worden ingeleverd, wordt een met dat verschil overeenstemmende hoeveelheid emissierechten geannuleerd in plaats van geveild op grond van artikel 10, zodra het verschil tussen geverifieerde emissies en ingeleverde emissierechten voor elk jaar is vastgesteld.

Artikel 3 octies quater

Bepalingen betreffende de overdracht van de EU-ETS-kosten van de scheepvaartmaatschappij naar een andere entiteit

De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat wanneer de eindverantwoordelijkheid voor de aankoop van de brandstof, of de exploitatie van het schip, of beide, wordt overgenomen door een andere entiteit dan de scheepvaartmaatschappij op grond van een contractuele regeling, de scheepvaartmaatschappij recht heeft op terugbetaling door die entiteit van de kosten die voortvloeien uit het inleveren van emissierechten.

Voor de toepassing van dit artikel wordt onder “exploitatie van het schip” verstaan het bepalen van de vervoerde vracht of de route en de snelheid van het schip. De scheepvaartmaatschappij blijft de verantwoordelijke entiteit voor het inleveren van emissierechten zoals vereist op grond van de artikelen 3 octies ter en 12 van deze richtlijn en voor de algehele naleving van de bepalingen van het nationale recht tot omzetting van deze richtlijn. De lidstaten zorgen ervoor dat de onder hun verantwoordelijkheid vallende scheepvaartmaatschappijen de verplichtingen op grond van de artikelen 3 octies ter en 12 om emissierechten in te leveren nakomen, niettegenstaande het recht van dergelijke scheepvaartmaatschappijen op terugbetaling door de commerciële exploitanten van de kosten die uit de inlevering voortvloeien.

Artikel 3 octies quinquies

Bewaking en rapportage van emissies van maritiem vervoer

Met betrekking tot de emissies van de in bijlage I van deze richtlijn vermelde maritieme vervoersactiviteiten zorgt de administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij ervoor dat een scheepvaartmaatschappij onder haar verantwoordelijkheid de relevante parameters tijdens een verslagperiode monitort en rapporteert, en op maatschappijniveau geaggregeerde emissiegegevens bij haar indient overeenkomstig hoofdstuk II van Verordening (EU) 2015/757.

Artikel 3 octies sexies

Verificatie- en accreditatieregels voor emissies van maritiem vervoer

De administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij zorgt ervoor dat de rapportage van op het niveau van de scheepvaartmaatschappij geaggregeerde emissiegegevens die op grond van artikel 3 octies quinquies van deze richtlijn door een scheepvaartmaatschappij zijn ingediend, wordt geverifieerd overeenkomstig de verificatie- en accreditatieregels van hoofdstuk III van Verordening (EU) 2015/757.

Artikel 3 octies septies

Administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij

1.   De administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij is:

| a) | in het geval van een in een lidstaat geregistreerde scheepvaartmaatschappij, de lidstaat waar de scheepvaartmaatschappij is geregistreerd; |
| --- | --- |

a)

in het geval van een in een lidstaat geregistreerde scheepvaartmaatschappij, de lidstaat waar de scheepvaartmaatschappij is geregistreerd;

| b) | in het geval van een niet in een lidstaat geregistreerde scheepvaartmaatschappij, de lidstaat waar schepen van die scheepvaartmaatschappij in de voorgaande vier monitoringjaren het vaakst havens hebben aangedaan, tijdens reizen die binnen het toepassingsgebied van artikel 3 octies bis vallen; |
| --- | --- |

b)

in het geval van een niet in een lidstaat geregistreerde scheepvaartmaatschappij, de lidstaat waar schepen van die scheepvaartmaatschappij in de voorgaande vier monitoringjaren het vaakst havens hebben aangedaan, tijdens reizen die binnen het toepassingsgebied van artikel 3 octies bis vallen;

| c) | in het geval van een niet in een lidstaat geregistreerde scheepvaartmaatschappij die in de laatste vier monitoringjaren geen enkele reis heeft uitgevoerd die binnen het toepassingsgebied van artikel 3 octies bis valt, de lidstaat waar een schip van de scheepvaartmaatschappij zijn eerste reis die binnen het toepassingsgebied van dat artikel valt, heeft gestart of beëindigd. |
| --- | --- |

c)

in het geval van een niet in een lidstaat geregistreerde scheepvaartmaatschappij die in de laatste vier monitoringjaren geen enkele reis heeft uitgevoerd die binnen het toepassingsgebied van artikel 3 octies bis valt, de lidstaat waar een schip van de scheepvaartmaatschappij zijn eerste reis die binnen het toepassingsgebied van dat artikel valt, heeft gestart of beëindigd.

2.   Op basis van de best beschikbare informatie, publiceert de Commissie door middel van uitvoeringshandelingen:

| a) | vóór 1 februari 2024 een lijst van de scheepvaartmaatschappijen die op of met ingang van 1 januari 2024 een in bijlage I vermelde maritieme vervoersactiviteit uitoefenden die binnen het toepassingsgebied van artikel 3 octies bis viel, onder vermelding van de administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij overeenkomstig lid 1 van dit artikel; |
| --- | --- |

a)

vóór 1 februari 2024 een lijst van de scheepvaartmaatschappijen die op of met ingang van 1 januari 2024 een in bijlage I vermelde maritieme vervoersactiviteit uitoefenden die binnen het toepassingsgebied van artikel 3 octies bis viel, onder vermelding van de administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij overeenkomstig lid 1 van dit artikel;

| b) | vóór 1 februari 2026 en vervolgens om de twee jaar een geactualiseerde lijst om, overeenkomstig lid 1, punt c), van dit artikel, in een lidstaat geregistreerde scheepvaartmaatschappijen over te dragen aan een andere administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij indien zij van lidstaat van registratie zijn veranderd binnen de Unie of om, overeenkomstig lid 1, punt a), van dit artikel, scheepvaartmaatschappijen op te nemen die in de tussentijd een in bijlage I vermelde maritieme vervoersactiviteit hebben uitgeoefend die binnen het toepassingsgebied van artikel 3 octies bis valt; alsmede |
| --- | --- |

b)

vóór 1 februari 2026 en vervolgens om de twee jaar een geactualiseerde lijst om, overeenkomstig lid 1, punt c), van dit artikel, in een lidstaat geregistreerde scheepvaartmaatschappijen over te dragen aan een andere administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij indien zij van lidstaat van registratie zijn veranderd binnen de Unie of om, overeenkomstig lid 1, punt a), van dit artikel, scheepvaartmaatschappijen op te nemen die in de tussentijd een in bijlage I vermelde maritieme vervoersactiviteit hebben uitgeoefend die binnen het toepassingsgebied van artikel 3 octies bis valt; alsmede

| c) | vóór 1 februari 2028 en vervolgens om de vier jaar een geactualiseerde lijst om, overeenkomstig lid 1, punt b), van dit artikel, niet in een lidstaat geregistreerde scheepvaartmaatschappijen over te dragen aan een andere administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij. |
| --- | --- |

c)

vóór 1 februari 2028 en vervolgens om de vier jaar een geactualiseerde lijst om, overeenkomstig lid 1, punt b), van dit artikel, niet in een lidstaat geregistreerde scheepvaartmaatschappijen over te dragen aan een andere administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij.

3.   De administrerende autoriteit ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij die volgens de op grond van lid 2 opgestelde lijst verantwoordelijk is voor een scheepvaartmaatschappij, behoudt die verantwoordelijkheid ongeacht latere wijzigingen in de activiteiten of registratie van de scheepvaartmaatschappij totdat een geactualiseerde lijst met die wijzigingen wordt bekendgemaakt.

4.   De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast om gedetailleerde regels met betrekking tot het beheer van scheepvaartmaatschappijen door de administrerende autoriteiten ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij uit hoofde van deze richtlijn vast te stellen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 22 bis, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 3 octies octies

Verslag en evaluatie

1.   Indien de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) een wereldwijde marktgebaseerde maatregel vaststelt om broeikasgasemissies van maritiem vervoer te verminderen, evalueert de Commissie deze richtlijn in het licht van die vastgestelde maatregel.

Daartoe dient de Commissie binnen 18 maanden na de vaststelling van een dergelijke wereldwijde marktgebaseerde maatregel en voordat deze operationeel wordt, een verslag in bij het Europees Parlement en de Raad. In dat verslag onderzoekt de Commissie de wereldwijde marktgebaseerde maatregel met betrekking tot:

| a) | de ambitie ervan in het licht van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs; |
| --- | --- |

a)

de ambitie ervan in het licht van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs;

| b) | de algehele milieu-integriteit ervan, onder meer in vergelijking met de bepalingen van deze richtlijn die betrekking hebben op zeevervoer; alsmede |
| --- | --- |

b)

de algehele milieu-integriteit ervan, onder meer in vergelijking met de bepalingen van deze richtlijn die betrekking hebben op zeevervoer; alsmede

| c) | alle kwesties in verband met de samenhang tussen het EU-ETS en die maatregel. |
| --- | --- |

c)

alle kwesties in verband met de samenhang tussen het EU-ETS en die maatregel.

In voorkomend geval kan het in de tweede alinea van dit lid bedoelde verslag van de Commissie vergezeld gaan van een wetgevingsvoorstel tot wijziging van deze richtlijn op een wijze die strookt met de klimaatdoelstelling van de Unie voor 2030 en de in Verordening (EU) 2021/1119 vastgestelde doelstelling inzake klimaatneutraliteit, en met het doel de milieu-integriteit en de doeltreffendheid van de klimaatactie van de Unie in stand te houden, om voor samenhang te zorgen tussen de uitvoering van de wereldwijde marktgebaseerde maatregel en het EU-ETS, waarbij elke aanzienlijke dubbele belasting wordt vermeden.

2.   Indien de IMO uiterlijk in 2028 geen wereldwijde marktgebaseerde maatregel vaststelt om de broeikasgasemissies van maritiem vervoer te verminderen in overeenstemming met de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs en ten minste tot een niveau dat vergelijkbaar is met het niveau dat resulteert uit de in het kader van deze richtlijn genomen maatregelen van de Unie, dient de Commissie een verslag in bij het Europees Parlement en de Raad waarin zij onderzoekt of de toewijzing van emissierechten en inleveringsverplichtingen moeten worden toegepast met betrekking tot meer dan vijftig procent (50 %) van de emissies van schepen die reizen uitvoeren tussen een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat en een aanloophaven buiten de jurisdictie van een lidstaat, in het licht van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs. In dat verslag houdt de Commissie met name rekening met de vooruitgang op het niveau van de IMO en onderzoekt zij of een derde land beschikt over een marktgebaseerde maatregel die gelijkwaardig is aan deze richtlijn, en beoordeelt zij het risico van een toename van ontwijkingspraktijken, onder meer door een verschuiving naar andere vervoerswijzen of een verschuiving van havenknooppunten naar havens buiten de Unie.

Het in de eerste alinea bedoelde verslag gaat zo nodig vergezeld van een wetgevingsvoorstel tot wijziging van deze richtlijn.

3.   De Commissie monitort de uitvoering van dit hoofdstuk met betrekking tot maritiem vervoer, met name om ontwijkende gedragingen op te sporen om dergelijk gedrag vroegtijdig te voorkomen, waarbij ook ultraperifere gebieden in overweging worden genomen, en brengt vanaf 2024 om de twee jaar verslag uit over de uitvoering van dit hoofdstuk met betrekking tot maritiem vervoer en mogelijke trends met betrekking tot scheepvaartondernemingen die trachten te vermijden dat zij aan de eisen van deze richtlijn worden gehouden. De Commissie houdt toezicht op mogelijke gevolgen met betrekking tot onder andere mogelijke stijgingen van de vervoerskosten, marktverstoringen en veranderingen in het havenverkeer, waaronder het ontwijken van havens en de verplaatsing tussen overladingsknooppunten, en het algehele concurrentievermogen van de maritieme sector in de lidstaten, met name de gevolgen voor scheepvaartdiensten die essentiële diensten van “territoriale continuïteit” vormen. Indien nodig stelt de Commissie maatregelen voor om de doeltreffende uitvoering van dit hoofdstuk met betrekking tot maritiem vervoer te waarborgen, met name maatregelen om trends aan te pakken met betrekking tot scheepvaartondernemingen die zich aan de vereisten van deze richtlijn willen onttrekken.

4.   Uiterlijk op 30 september 2028 beoordeelt de Commissie of een verlenging van de toepassing van artikel 3 octies bis, lid 3, tweede alinea, na 31 december 2030 passend is, en dient zij in voorkomend geval daartoe een wetgevingsvoorstel in.

5.   Uiterlijk op 31 december 2026 dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in waarin zij de haalbaarheid en de economische, ecologische en sociale gevolgen onderzoekt van de opname in deze richtlijn van emissies van schepen, met inbegrip van offshoreschepen, van minder dan 5 000 brutotonnage maar niet minder dan 400 brutotonnage, waarin, met name, wordt voortgebouwd op de analyse bij de evaluatie van Verordening (EU) 2015/757, die uiterlijk op 31 december 2024 moet worden uitgevoerd.

In dat verslag wordt ook ingegaan op de onderlinge verbanden tussen deze richtlijn en Verordening (EU) 2015/757, en wordt voortgebouwd op de gedane ervaringen met de toepassing daarvan. Ook onderzoekt de Commissie hierin hoe deze richtlijn het beste rekenschap kan geven van het gebruik van hernieuwbare en koolstofarme scheepsbrandstoffen op levenscyclusbasis. Indien nodig kan het verslag vergezeld gaan van wetgevingsvoorstellen.”

| 8) | artikel 3 nonies wordt vervangen door:

  “Artikel 3 nonies
  Toepassingsgebied
  De bepalingen van dit hoofdstuk zijn van toepassing op vergunningen voor broeikasgasemissies en het toewijzen en verlenen van emissierechten voor andere dan de in bijlage I genoemde luchtvaart- en maritieme transportactiviteiten.”
  ; |
| --- | --- |

8)

artikel 3 nonies wordt vervangen door:

“Artikel 3 nonies

Toepassingsgebied

De bepalingen van dit hoofdstuk zijn van toepassing op vergunningen voor broeikasgasemissies en het toewijzen en verlenen van emissierechten voor andere dan de in bijlage I genoemde luchtvaart- en maritieme transportactiviteiten.”

| 9) | in artikel 6, lid 2, wordt punt e) vervangen door:






  “e) | de verplichting een hoeveelheid emissierechten in te leveren die gelijk is aan de totale emissies van de installatie in elk kalenderjaar, als geverifieerd overeenkomstig artikel 15, binnen de in artikel 12, lid 3, vastgestelde termijn.”; |
| --- | --- | --- |

9)

in artikel 6, lid 2, wordt punt e) vervangen door:

“e)

de verplichting een hoeveelheid emissierechten in te leveren die gelijk is aan de totale emissies van de installatie in elk kalenderjaar, als geverifieerd overeenkomstig artikel 15, binnen de in artikel 12, lid 3, vastgestelde termijn.”;

| 10) | artikel 8 wordt vervangen door:

  “Artikel 8
  Coördinatie met Richtlijn 2010/75/EU
  De lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat, wanneer installaties activiteiten verrichten die in bijlage I bij Richtlijn 2010/75/EU zijn vermeld, de voorwaarden en de procedure voor het verlenen van een vergunning voor broeikasgasemissies worden gecoördineerd met die voor de in die richtlijn bepaalde vergunning. De in de artikelen 5, 6 en 7 van deze richtlijn vastgestelde eisen kunnen worden opgenomen in de in Richtlijn 2010/75/EU vastgelegde procedures.
  De Commissie evalueert de doeltreffendheid van synergieën met Richtlijn 2010/75/EU. Om te zorgen voor een efficiënte en snellere uitvoering van de maatregelen die nodig zijn om te voldoen aan de klimaat- en energiedoelstellingen van de Unie, worden milieu- en klimaatrelevante vergunningen gecoördineerd. De Commissie kan in het kader van eventuele toekomstige evaluaties van deze richtlijn een verslag indienen bij het Europees Parlement en de Raad.”
  ; |
| --- | --- |

10)

artikel 8 wordt vervangen door:

“Artikel 8

Coördinatie met Richtlijn 2010/75/EU

De lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat, wanneer installaties activiteiten verrichten die in bijlage I bij Richtlijn 2010/75/EU zijn vermeld, de voorwaarden en de procedure voor het verlenen van een vergunning voor broeikasgasemissies worden gecoördineerd met die voor de in die richtlijn bepaalde vergunning. De in de artikelen 5, 6 en 7 van deze richtlijn vastgestelde eisen kunnen worden opgenomen in de in Richtlijn 2010/75/EU vastgelegde procedures.

De Commissie evalueert de doeltreffendheid van synergieën met Richtlijn 2010/75/EU. Om te zorgen voor een efficiënte en snellere uitvoering van de maatregelen die nodig zijn om te voldoen aan de klimaat- en energiedoelstellingen van de Unie, worden milieu- en klimaatrelevante vergunningen gecoördineerd. De Commissie kan in het kader van eventuele toekomstige evaluaties van deze richtlijn een verslag indienen bij het Europees Parlement en de Raad.”

| 11) | aan artikel 9 worden de volgende alinea’s toegevoegd:

  “In 2024 wordt de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie verlaagd met 90 miljoen emissierechten. In 2026 wordt de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie verlaagd met 27 miljoen emissierechten. In 2024 wordt de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie verhoogd met 78,4 miljoen emissierechten voor maritiem vervoer. Van 2024 tot en met 2027 bedraagt de lineaire factor 4,3 % en vanaf 2028 4,4 %. De lineaire factor is ook van toepassing op de emissierechten die overeenstemmen met de gemiddelde emissies van maritiem vervoer dat is gerapporteerd overeenkomstig Verordening (EU) 2015/757 voor 2018 en 2019 en die worden behandeld in artikel 3 octies bis van deze richtlijn. De Commissie publiceert de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie uiterlijk op 6 september 2023.
  Vanaf respectievelijk 1 januari 2026 en 1 januari 2027 wordt de hoeveelheid emissierechten verhoogd om rekening te houden met de dekking van andere broeikasgasemissies dan CO2-emissies van maritieme vervoersactiviteiten en de dekking van de emissies van offshoreschepen, op basis van hun emissies in het meest recente jaar waarvoor gegevens beschikbaar zijn. Niettegenstaande artikel 10, lid 1, worden emissierechten die het resultaat zijn van die toename, beschikbaar gesteld om innovatie te ondersteunen overeenkomstig artikel 10 bis, lid 8”; |
| --- | --- |

11)

aan artikel 9 worden de volgende alinea’s toegevoegd:

“In 2024 wordt de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie verlaagd met 90 miljoen emissierechten. In 2026 wordt de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie verlaagd met 27 miljoen emissierechten. In 2024 wordt de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie verhoogd met 78,4 miljoen emissierechten voor maritiem vervoer. Van 2024 tot en met 2027 bedraagt de lineaire factor 4,3 % en vanaf 2028 4,4 %. De lineaire factor is ook van toepassing op de emissierechten die overeenstemmen met de gemiddelde emissies van maritiem vervoer dat is gerapporteerd overeenkomstig Verordening (EU) 2015/757 voor 2018 en 2019 en die worden behandeld in artikel 3 octies bis van deze richtlijn. De Commissie publiceert de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie uiterlijk op 6 september 2023.

Vanaf respectievelijk 1 januari 2026 en 1 januari 2027 wordt de hoeveelheid emissierechten verhoogd om rekening te houden met de dekking van andere broeikasgasemissies dan CO2-emissies van maritieme vervoersactiviteiten en de dekking van de emissies van offshoreschepen, op basis van hun emissies in het meest recente jaar waarvoor gegevens beschikbaar zijn. Niettegenstaande artikel 10, lid 1, worden emissierechten die het resultaat zijn van die toename, beschikbaar gesteld om innovatie te ondersteunen overeenkomstig artikel 10 bis, lid 8”;

2

| 12) | artikel 10 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | in lid 1 wordt de derde alinea vervangen door:

  “Tussen 2021 en 2030 wordt 2 % van de totale hoeveelheid emissierechten geveild om een fonds voor de verbetering van de energie-efficiëntie en de modernisering van de energiesystemen van bepaalde lidstaten (de “begunstigde lidstaten”) in te stellen, zoals vastgesteld in artikel 10 quinquies (het “moderniseringsfonds”). De begunstigde lidstaten voor die hoeveelheid emissierechten zijn de lidstaten waarvan het bbp per hoofd van de bevolking tegen marktprijzen in 2013 minder dan 60 % van het EU-gemiddelde bedroeg. De middelen die overeenstemmen met die hoeveelheid emissierechten, worden verdeeld overeenkomstig deel A van bijlage II ter.
  Bovendien wordt tussen 2024 en 2030 2,5 % van de totale hoeveelheid emissierechten voor het moderniseringsfonds geveild. De begunstigde lidstaten voor die hoeveelheid emissierechten zijn de lidstaten waarvan het bbp per hoofd van de bevolking tegen marktprijzen in de periode van 2016 tot 2018 minder dan 75 % van het EU-gemiddelde bedroeg. De middelen die overeenstemmen met die hoeveelheid emissierechten, worden verdeeld overeenkomstig deel B van bijlage II ter.”; |
| --- | --- | --- |

12)

artikel 10 wordt als volgt gewijzigd:

a)

in lid 1 wordt de derde alinea vervangen door:

“Tussen 2021 en 2030 wordt 2 % van de totale hoeveelheid emissierechten geveild om een fonds voor de verbetering van de energie-efficiëntie en de modernisering van de energiesystemen van bepaalde lidstaten (de “begunstigde lidstaten”) in te stellen, zoals vastgesteld in artikel 10 quinquies (het “moderniseringsfonds”). De begunstigde lidstaten voor die hoeveelheid emissierechten zijn de lidstaten waarvan het bbp per hoofd van de bevolking tegen marktprijzen in 2013 minder dan 60 % van het EU-gemiddelde bedroeg. De middelen die overeenstemmen met die hoeveelheid emissierechten, worden verdeeld overeenkomstig deel A van bijlage II ter.

Bovendien wordt tussen 2024 en 2030 2,5 % van de totale hoeveelheid emissierechten voor het moderniseringsfonds geveild. De begunstigde lidstaten voor die hoeveelheid emissierechten zijn de lidstaten waarvan het bbp per hoofd van de bevolking tegen marktprijzen in de periode van 2016 tot 2018 minder dan 75 % van het EU-gemiddelde bedroeg. De middelen die overeenstemmen met die hoeveelheid emissierechten, worden verdeeld overeenkomstig deel B van bijlage II ter.”;

| b) | in lid 3, eerste alinea, wordt de inleidende formule vervangen door:

  “3.   De lidstaten bepalen hoe de opbrengsten van de veiling van de in lid 2 van dit artikel bedoelde emissierechten worden gebruikt, met uitzondering van de opbrengsten die overeenkomstig artikel 311, derde alinea, VWEU als eigen middelen zijn vastgesteld en in de begroting van de Unie zijn opgenomen. De lidstaten gebruiken die opbrengsten, met uitzondering van de opbrengsten die worden gebruikt voor de compensatie van indirecte koolstofkosten als bedoeld in artikel 10 bis, lid 6, van deze richtlijn, of het equivalent in financiële waarde van die opbrengsten, voor een of meer van de volgende doeleinden:”
  ; |
| --- | --- |

b)

in lid 3, eerste alinea, wordt de inleidende formule vervangen door:

“3.   De lidstaten bepalen hoe de opbrengsten van de veiling van de in lid 2 van dit artikel bedoelde emissierechten worden gebruikt, met uitzondering van de opbrengsten die overeenkomstig artikel 311, derde alinea, VWEU als eigen middelen zijn vastgesteld en in de begroting van de Unie zijn opgenomen. De lidstaten gebruiken die opbrengsten, met uitzondering van de opbrengsten die worden gebruikt voor de compensatie van indirecte koolstofkosten als bedoeld in artikel 10 bis, lid 6, van deze richtlijn, of het equivalent in financiële waarde van die opbrengsten, voor een of meer van de volgende doeleinden:”

| c) | in lid 3, eerste alinea, worden punten b) tot en met f), vervangen door:






  “b) | de ontwikkeling van hernieuwbare energie en netten voor elektriciteitstransmissie om te voldoen aan de doelstelling van de Unie inzake hernieuwbare energie en de streefcijfers van de Unie voor connectiviteit, alsook de ontwikkeling van andere technologieën die bijdragen tot de overgang naar een veilige en duurzame, koolstofarme economie, en het helpen voldoen aan de doelstelling van de Unie om de energie-efficiëntie op te voeren tot de niveaus waartoe is besloten in de toepasselijke wetgevingshandelingen, met inbegrip van de productie van elektriciteit van zelfverbruikers van hernieuwbare energie en hernieuwbare-energiegemeenschappen; |
| --- | --- | --- |

c)

in lid 3, eerste alinea, worden punten b) tot en met f), vervangen door:

“b)

de ontwikkeling van hernieuwbare energie en netten voor elektriciteitstransmissie om te voldoen aan de doelstelling van de Unie inzake hernieuwbare energie en de streefcijfers van de Unie voor connectiviteit, alsook de ontwikkeling van andere technologieën die bijdragen tot de overgang naar een veilige en duurzame, koolstofarme economie, en het helpen voldoen aan de doelstelling van de Unie om de energie-efficiëntie op te voeren tot de niveaus waartoe is besloten in de toepasselijke wetgevingshandelingen, met inbegrip van de productie van elektriciteit van zelfverbruikers van hernieuwbare energie en hernieuwbare-energiegemeenschappen;

| c) | maatregelen om ontbossing te voorkomen, de bescherming en het herstel van veengebieden, bossen en andere grondgebaseerde ecosystemen of marienegebaseerde ecosystemen te ondersteunen, met inbegrip van maatregelen die bijdragen tot de bescherming, het herstel en een beter beheer daarvan, met name in beschermde mariene gebieden, en biodiversiteitsvriendelijke bebossing en herbebossing te doen toenemen, ook in ontwikkelingslanden die de Overeenkomst van Parijs hebben geratificeerd, en maatregelen om technologie over te dragen en de aanpassing aan de negatieve gevolgen van de klimaatverandering in deze landen te vergemakkelijken; |
| --- | --- |

c)

maatregelen om ontbossing te voorkomen, de bescherming en het herstel van veengebieden, bossen en andere grondgebaseerde ecosystemen of marienegebaseerde ecosystemen te ondersteunen, met inbegrip van maatregelen die bijdragen tot de bescherming, het herstel en een beter beheer daarvan, met name in beschermde mariene gebieden, en biodiversiteitsvriendelijke bebossing en herbebossing te doen toenemen, ook in ontwikkelingslanden die de Overeenkomst van Parijs hebben geratificeerd, en maatregelen om technologie over te dragen en de aanpassing aan de negatieve gevolgen van de klimaatverandering in deze landen te vergemakkelijken;

| d) | bevordering van vastlegging door bosbouw en in de bodem in de Unie; |
| --- | --- |

d)

bevordering van vastlegging door bosbouw en in de bodem in de Unie;

| e) | het milieutechnisch veilig afvangen en de geologische opslag van CO2, met name die welke afkomstig is van met vaste fossiele brandstoffen gestookte elektriciteitscentrales en van een reeks industriële bedrijfstakken en deeltakken, ook in derde landen, en innovatieve technologische methoden voor koolstofverwijdering, zoals het rechtstreeks uit de lucht halen van koolstof, en koolstofopslag; |
| --- | --- |

e)

het milieutechnisch veilig afvangen en de geologische opslag van CO2, met name die welke afkomstig is van met vaste fossiele brandstoffen gestookte elektriciteitscentrales en van een reeks industriële bedrijfstakken en deeltakken, ook in derde landen, en innovatieve technologische methoden voor koolstofverwijdering, zoals het rechtstreeks uit de lucht halen van koolstof, en koolstofopslag;

2

| f) | het investeren in en vaart te zetten achter de overgang naar vormen van vervoer die aanzienlijk bijdragen tot het koolstofvrij maken van de sector, met inbegrip van de ontwikkeling van diensten en technologieën op het gebied van klimaatvriendelijk passagiers- en goederenvervoer per spoor en met de bus, maatregelen om de maritieme sector koolstofvrij te maken, met inbegrip van de verbetering van de energie-efficiëntie van schepen, havens, innovatieve technologieën en infrastructuur, en duurzame alternatieve brandstoffen, zoals waterstof en ammoniak die worden geproduceerd uit hernieuwbare energiebronnen, en emissievrije aandrijftechnologieën, alsmede het financieren van maatregelen ter ondersteuning van het koolstofvrij maken van luchthavens overeenkomstig een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen, en tot intrekking van Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad, en een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake het waarborgen van een gelijk speelveld voor duurzaam luchtvervoer;”; |
| --- | --- |

f)

het investeren in en vaart te zetten achter de overgang naar vormen van vervoer die aanzienlijk bijdragen tot het koolstofvrij maken van de sector, met inbegrip van de ontwikkeling van diensten en technologieën op het gebied van klimaatvriendelijk passagiers- en goederenvervoer per spoor en met de bus, maatregelen om de maritieme sector koolstofvrij te maken, met inbegrip van de verbetering van de energie-efficiëntie van schepen, havens, innovatieve technologieën en infrastructuur, en duurzame alternatieve brandstoffen, zoals waterstof en ammoniak die worden geproduceerd uit hernieuwbare energiebronnen, en emissievrije aandrijftechnologieën, alsmede het financieren van maatregelen ter ondersteuning van het koolstofvrij maken van luchthavens overeenkomstig een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen, en tot intrekking van Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad, en een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake het waarborgen van een gelijk speelveld voor duurzaam luchtvervoer;”;

| d) | in lid 3, eerste alinea, wordt punt h) vervangen door:






  “h) | maatregelen die tot doel hebben energie-efficiëntie, systemen voor stadsverwarming en isolatie, efficiënte en hernieuwbare verwarmings- en koelsystemen te ondersteunen of de grondige en gefaseerde grondige renovatie van gebouwen overeenkomstig Richtlijn 2010/31/EU van het Europees Parlement en de Raad te ondersteunen (*8), te beginnen met de renovatie van de slechtst presterende gebouwen; |
| --- | --- | --- |

d)

in lid 3, eerste alinea, wordt punt h) vervangen door:

“h)

maatregelen die tot doel hebben energie-efficiëntie, systemen voor stadsverwarming en isolatie, efficiënte en hernieuwbare verwarmings- en koelsystemen te ondersteunen of de grondige en gefaseerde grondige renovatie van gebouwen overeenkomstig Richtlijn 2010/31/EU van het Europees Parlement en de Raad te ondersteunen (*8), te beginnen met de renovatie van de slechtst presterende gebouwen;

*8

(*8)  Richtlijn 2010/31/EU van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 betreffende de energieprestatie van gebouwen (PB L 153 van 18.6.2010, blz. 13).”;"

*8

| e) | in lid 3, eerste alinea, worden de volgende punten ingevoegd:






  “h bis) | het verlenen van financiële steun om sociale aspecten in huishoudens met een laag en middeninkomen op te vangen door verstorende belastingen te verlagen en gerichte verminderingen van rechten en heffingen in verband met hernieuwbare elektriciteit; |
| --- | --- | --- |

e)

in lid 3, eerste alinea, worden de volgende punten ingevoegd:

“h bis)

het verlenen van financiële steun om sociale aspecten in huishoudens met een laag en middeninkomen op te vangen door verstorende belastingen te verlagen en gerichte verminderingen van rechten en heffingen in verband met hernieuwbare elektriciteit;

| h ter) | financiering van nationale regelingen voor klimaatdividenden met een beproefd positief milieueffect, zoals gedocumenteerd in het in artikel 19, lid 2, van Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad (*9) bedoelde jaarverslag. |
| --- | --- |

h ter)

financiering van nationale regelingen voor klimaatdividenden met een beproefd positief milieueffect, zoals gedocumenteerd in het in artikel 19, lid 2, van Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad (*9) bedoelde jaarverslag.

*9

(*9)  Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 inzake de governance van de energie-unie en van de klimaatactie, tot wijziging van Richtlijn 94/22/EG, Richtlijn 98/70/EG, Richtlijn 2009/31/EG, Verordening (EG) nr. 663/2009, Verordening (EG) nr. 715/2009, Richtlijn 2009/73/EG, Richtlijn 2009/119/EG van de Raad, Richtlijn 2010/31/EU, Richtlijn 2012/27/EU, Richtlijn 2013/30/EU en Richtlijn (EU) 2015/652 van de Raad, en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 525/2013(PB L 328 van 21.12.2018, blz. 1).”;"

*9

| f) | in lid 3, eerste alinea, wordt punt k) vervangen door:






  “k) | het bevorderen van het verwerven van vaardigheden en het herverdelen van arbeid om bij te dragen aan een rechtvaardige overgang naar een klimaatneutrale economie, met name in regio’s die het meest te maken krijgen met de overgang naar andere banen, en dat in nauwe samenspraak met de sociale partners, en het investeren in het omscholen en bijscholen van mogelijk door de transitie getroffen werknemers, met inbegrip van werknemers in het maritiem vervoer; |
| --- | --- | --- |

f)

in lid 3, eerste alinea, wordt punt k) vervangen door:

“k)

het bevorderen van het verwerven van vaardigheden en het herverdelen van arbeid om bij te dragen aan een rechtvaardige overgang naar een klimaatneutrale economie, met name in regio’s die het meest te maken krijgen met de overgang naar andere banen, en dat in nauwe samenspraak met de sociale partners, en het investeren in het omscholen en bijscholen van mogelijk door de transitie getroffen werknemers, met inbegrip van werknemers in het maritiem vervoer;

| l) | het aanpakken van eventuele restrisico’s van koolstoflekkage in de sectoren die onder bijlage I bij Verordening (EU) 2023/956 van het Europees Parlement en de Raad (*10) vallen, die de transitie ondersteunen en de decarbonisatie ervan overeenkomstig de staatssteunregels bevorderen. |
| --- | --- |

l)

het aanpakken van eventuele restrisico’s van koolstoflekkage in de sectoren die onder bijlage I bij Verordening (EU) 2023/956 van het Europees Parlement en de Raad (*10) vallen, die de transitie ondersteunen en de decarbonisatie ervan overeenkomstig de staatssteunregels bevorderen.

*10

(*10)  Verordening (EU) 2023/956 van het Europees Parlement en de Raad van 10 mei 2023 tot vaststelling van een mechanisme voor koolstofcorrectie aan de grens (PB L 130 van 16.5.2023, blz. 52).”;"

*10

| g) | in lid 3 wordt na de eerste alinea de volgende alinea ingevoegd:

  “Bij het bepalen van het gebruik van de opbrengsten van de veiling van emissierechten houden de lidstaten rekening met de noodzaak om de internationale klimaatfinanciering in kwetsbare derde landen als bedoeld in de eerste alinea, punt j), verder op te schalen.”; |
| --- | --- |

g)

in lid 3 wordt na de eerste alinea de volgende alinea ingevoegd:

“Bij het bepalen van het gebruik van de opbrengsten van de veiling van emissierechten houden de lidstaten rekening met de noodzaak om de internationale klimaatfinanciering in kwetsbare derde landen als bedoeld in de eerste alinea, punt j), verder op te schalen.”;

| h) | In lid 3 wordt de tweede alinea vervangen door:

  “De lidstaten worden geacht te voldoen aan de bepalingen van dit lid indien zij een fiscaal of financieel steunbeleid hebben en uitvoeren, ook in met name ontwikkelingslanden, of nationale reguleringsmaatregelen hebben en uitvoeren die de financiële steunverlening, opgezet om de in de eerste alinea vermelde doelstellingen te verwezenlijken, ondersteunen en die een waarde hebben die gelijk is aan de in de eerste alinea bedoelde opbrengsten.”; |
| --- | --- |

h)

In lid 3 wordt de tweede alinea vervangen door:

“De lidstaten worden geacht te voldoen aan de bepalingen van dit lid indien zij een fiscaal of financieel steunbeleid hebben en uitvoeren, ook in met name ontwikkelingslanden, of nationale reguleringsmaatregelen hebben en uitvoeren die de financiële steunverlening, opgezet om de in de eerste alinea vermelde doelstellingen te verwezenlijken, ondersteunen en die een waarde hebben die gelijk is aan de in de eerste alinea bedoelde opbrengsten.”;

| i) | in lid 3 wordt de derde alinea vervangen door:

  “De lidstaten stellen de Commissie in hun verslagen uit hoofde van artikel 19, lid 2, van Verordening (EU) 2018/1999 in kennis van het gebruik van de opbrengsten en de uit hoofde van dit lid ondernomen acties, waarbij zij zo nodig en in voorkomend geval aangeven welke inkomsten worden gebruikt en welke acties worden ondernomen om hun overeenkomstig die verordening ingediende geïntegreerde nationale energie- en klimaatplannen en hun overeenkomstig artikel 11 van Verordening (EU) 2021/1056 van het Europees Parlement en de Raad (*11) voorbereide territoriale plannen voor een rechtvaardige transitie uit te voeren.
  De rapportage moet voldoende gedetailleerd zijn om de Commissie in staat te stellen de naleving van het eerste lid door de lidstaten te beoordelen.

  (*11)  Verordening (EU) 2021/1056 van het Europees Parlement en de Raad van 24 juni 2021 tot oprichting van het Fonds voor een rechtvaardige transitie (PB L 231 van 30.6.2021, blz. 1).”;" |
| --- | --- |

i)

in lid 3 wordt de derde alinea vervangen door:

“De lidstaten stellen de Commissie in hun verslagen uit hoofde van artikel 19, lid 2, van Verordening (EU) 2018/1999 in kennis van het gebruik van de opbrengsten en de uit hoofde van dit lid ondernomen acties, waarbij zij zo nodig en in voorkomend geval aangeven welke inkomsten worden gebruikt en welke acties worden ondernomen om hun overeenkomstig die verordening ingediende geïntegreerde nationale energie- en klimaatplannen en hun overeenkomstig artikel 11 van Verordening (EU) 2021/1056 van het Europees Parlement en de Raad (*11) voorbereide territoriale plannen voor een rechtvaardige transitie uit te voeren.

*11

De rapportage moet voldoende gedetailleerd zijn om de Commissie in staat te stellen de naleving van het eerste lid door de lidstaten te beoordelen.

(*11)  Verordening (EU) 2021/1056 van het Europees Parlement en de Raad van 24 juni 2021 tot oprichting van het Fonds voor een rechtvaardige transitie (PB L 231 van 30.6.2021, blz. 1).”;"

*11

| j) | in lid 4 wordt de eerste alinea vervangen door:

  “De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 23 van deze richtlijn gedelegeerde handelingen vast te stellen ter aanvulling van deze richtlijn wat betreft de tijdstippen, het beheer en andere aspecten van veilingen, met inbegrip van veilingmodaliteiten die noodzakelijk zijn voor het overmaken van een deel van de opbrengsten naar de begroting van de Unie als externe bestemmingsontvangsten overeenkomstig artikel 30 quinquies, lid 4, van deze richtlijn of als eigen middelen overeenkomstig artikel 311, derde alinea, VWEU, om ervoor te zorgen dat deze op een open, transparante, geharmoniseerde en niet-discriminerende wijze worden uitgevoerd. Te dien einde moet dit proces voorspelbaar zijn, met name met betrekking tot het tijdstip en de opeenvolging van veilingen en de geraamde hoeveelheden rechten die worden aangeboden.”; |
| --- | --- |

j)

in lid 4 wordt de eerste alinea vervangen door:

“De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 23 van deze richtlijn gedelegeerde handelingen vast te stellen ter aanvulling van deze richtlijn wat betreft de tijdstippen, het beheer en andere aspecten van veilingen, met inbegrip van veilingmodaliteiten die noodzakelijk zijn voor het overmaken van een deel van de opbrengsten naar de begroting van de Unie als externe bestemmingsontvangsten overeenkomstig artikel 30 quinquies, lid 4, van deze richtlijn of als eigen middelen overeenkomstig artikel 311, derde alinea, VWEU, om ervoor te zorgen dat deze op een open, transparante, geharmoniseerde en niet-discriminerende wijze worden uitgevoerd. Te dien einde moet dit proces voorspelbaar zijn, met name met betrekking tot het tijdstip en de opeenvolging van veilingen en de geraamde hoeveelheden rechten die worden aangeboden.”;

| k) | lid 5 wordt vervangen door:

  “5.   De Commissie houdt toezicht op de werking van de Europese koolstofmarkt. Elk jaar dient zij bij het Europees Parlement en bij de Raad een verslag in over het functioneren van de koolstofmarkt en over andere relevante onderdelen van het klimaat- en energiebeleid, met inbegrip van het verloop van de veilingen, de liquiditeit en verhandelde hoeveelheden, waarin tevens door de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA) overeenkomstig lid 6 van dit artikel verstrekte informatie alsmede door de lidstaten verstrekte informatie over de in artikel 10 bis, lid 6, bedoelde financiële maatregelen worden samengevat. Zo nodig zorgen de lidstaten ervoor dat alle relevante informatie ten minste twee maanden voor de goedkeuring van het verslag door de Commissie aan deze laatste wordt doorgegeven.”
  ; |
| --- | --- |

k)

lid 5 wordt vervangen door:

“5.   De Commissie houdt toezicht op de werking van de Europese koolstofmarkt. Elk jaar dient zij bij het Europees Parlement en bij de Raad een verslag in over het functioneren van de koolstofmarkt en over andere relevante onderdelen van het klimaat- en energiebeleid, met inbegrip van het verloop van de veilingen, de liquiditeit en verhandelde hoeveelheden, waarin tevens door de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA) overeenkomstig lid 6 van dit artikel verstrekte informatie alsmede door de lidstaten verstrekte informatie over de in artikel 10 bis, lid 6, bedoelde financiële maatregelen worden samengevat. Zo nodig zorgen de lidstaten ervoor dat alle relevante informatie ten minste twee maanden voor de goedkeuring van het verslag door de Commissie aan deze laatste wordt doorgegeven.”

| l) | het volgende lid wordt toegevoegd:

  “6.   De ESMA houdt regelmatig toezicht op de integriteit en transparantie van de Europese koolstofmarkt, met name met betrekking tot de marktvolatiliteit en de prijsontwikkeling, de werking van de veilingen en handelsactiviteiten op de markt met betrekking tot emissierechten en derivaten, met inbegrip van onderhandse transacties, liquiditeit en de verhandelde volumes, en de categorieën en het handelsgedrag van marktdeelnemers, met inbegrip van de posities van financiële intermediairs. De ESMA neemt de relevante bevindingen en zo nodig aanbevelingen op in haar beoordelingen voor het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, en voor het Europees Comité voor systeemrisico’s overeenkomstig artikel 32, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad (*12). Voor de uitvoering van de in de eerste zin van dit lid bedoelde taken werken de ESMA en de betrokken bevoegde autoriteiten samen en wisselen zij gedetailleerde informatie uit over alle soorten transacties overeenkomstig artikel 25 van Verordening (EU) nr. 596/2014 van het Europees Parlement en de Raad (*13).


  (*12)  Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/77/EG van de Commissie (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 84)."


  (*13)  Verordening (EU) nr. 596/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 betreffende marktmisbruik (verordening marktmisbruik) en houdende intrekking van Richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad en de Richtlijnen 2003/124/EG, 2003/125/EG en 2004/72/EG van de Commissie (PB L 173 van 12.6.2014, blz. 1).”;" |
| --- | --- |

l)

het volgende lid wordt toegevoegd:

“6.   De ESMA houdt regelmatig toezicht op de integriteit en transparantie van de Europese koolstofmarkt, met name met betrekking tot de marktvolatiliteit en de prijsontwikkeling, de werking van de veilingen en handelsactiviteiten op de markt met betrekking tot emissierechten en derivaten, met inbegrip van onderhandse transacties, liquiditeit en de verhandelde volumes, en de categorieën en het handelsgedrag van marktdeelnemers, met inbegrip van de posities van financiële intermediairs. De ESMA neemt de relevante bevindingen en zo nodig aanbevelingen op in haar beoordelingen voor het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, en voor het Europees Comité voor systeemrisico’s overeenkomstig artikel 32, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad (*12). Voor de uitvoering van de in de eerste zin van dit lid bedoelde taken werken de ESMA en de betrokken bevoegde autoriteiten samen en wisselen zij gedetailleerde informatie uit over alle soorten transacties overeenkomstig artikel 25 van Verordening (EU) nr. 596/2014 van het Europees Parlement en de Raad (*13).

(*12)  Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/77/EG van de Commissie (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 84)."

*12

(*13)  Verordening (EU) nr. 596/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 betreffende marktmisbruik (verordening marktmisbruik) en houdende intrekking van Richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad en de Richtlijnen 2003/124/EG, 2003/125/EG en 2004/72/EG van de Commissie (PB L 173 van 12.6.2014, blz. 1).”;"

*13

| 13) | artikel 10 bis wordt als volgt gewijzigd:






  a) | lid 1 wordt als volgt gewijzigd:






  i) | na de tweede alinea worden de volgende alinea’s ingevoegd:

  “Indien voor een installatie de verplichting geldt om een energie-audit uit te voeren of een gecertificeerd energiebeheersysteem op grond van artikel 8, van Richtlijn 2012/27/EU van het Europees Parlement en de Raad (*14) en indien de aanbevelingen van het auditverslag of van het gecertificeerde energiebeheersysteem niet worden uitgevoerd, tenzij de terugverdientijd voor de betrokken investeringen meer dan drie jaar bedraagt of de kosten van die investeringen onevenredig zijn, in welke gevallen de hoeveelheid kosteloos toegewezen emissierechten met 20 % wordt verminderd. De hoeveelheid kosteloos toegewezen emissierechten wordt niet verminderd als een exploitant aantoont dat hij andere maatregelen heeft uitgevoerd die resulteren in broeikasgasemissiereducties die gelijkwaardig zijn aan de in het auditverslag of door het energiebeheersysteem voor de betrokken installatie aanbevolen emissiereducties.
  De Commissie vult deze richtlijn aan door, in de krachtens dit lid vastgestelde gedelegeerde handelingen en onverminderd de uit hoofde van Richtlijn 2012/27/EU toepasselijke regels, te voorzien in administratief eenvoudige geharmoniseerde regels voor de toepassing van de derde alinea van dit lid die ervoor zorgen dat de toepassing van de conditionaliteit het gelijke speelveld, de milieu-integriteit of de gelijke behandeling van installaties in de hele Unie niet in gevaar brengt. Die geharmoniseerde regels voorzien met name in tijdschema’s, criteria voor de erkenning van uitgevoerde energie-efficiëntiemaatregelen en alternatieve maatregelen ter vermindering van broeikasgasemissies, waarbij gebruik wordt gemaakt van de procedure voor nationale uitvoeringsmaatregelen overeenkomstig artikel 11, lid 1, van deze richtlijn.
  In aanvulling op de vereisten van de derde alinea van dit lid wordt de in die alinea bedoelde vermindering met 20 % toegepast wanneer exploitanten van installaties waarvan de broeikasgasemissieniveaus hoger zijn dan het tachtigste percentiel emissieniveaus voor de relevante productbenchmarks, uiterlijk op 1 mei 2024 geen klimaatneutraliteitsplan voor elk van die installaties hebben opgesteld voor de activiteiten die onder deze richtlijn vallen. Dat plan bevat de in artikel 10 ter, lid 4, genoemde elementen en wordt opgesteld overeenkomstig de in dat artikel bedoelde uitvoeringshandelingen. Artikel 10 ter, lid 4, wordt gelezen als uitsluitend een verwijzing naar het installatieniveau. De verwezenlijking van de streefdoelen en mijlpalen bedoeld in artikel 10 ter, lid 4, derde alinea, punt b), wordt geverifieerd met betrekking tot de periode tot 31 december 2025 en vervolgens met betrekking tot elke periode die eindigt op 31 december van elk vijfde jaar, volgens de verificatie- en accreditatieprocedures in artikel 15. Er worden geen kosteloze emissierechten van meer dan 80 % toegewezen indien de verwezenlijking van de tussentijdse streefdoelen en mijlpalen niet zijn geverifieerd met betrekking tot de periode tot eind 2025 of met betrekking tot de periode van 2026 tot en met 2030.
  Emissierechten die niet zijn toegewezen als gevolg van een vermindering van de kosteloze toewijzing overeenkomstig de derde en vijfde alinea van dit lid, worden gebruikt om installaties vrij te stellen van de aanpassing overeenkomstig lid 5 van dit artikel. Indien dergelijke emissierechten blijven bestaan, wordt 50 % van die emissierechten beschikbaar gesteld ter ondersteuning van innovatie overeenkomstig lid 8 van dit artikel. De andere 50 % van die emissierechten wordt geveild overeenkomstig artikel 10, lid 1, van deze richtlijn en de lidstaten zouden de respectieve opbrengsten moeten gebruiken om eventuele restrisico’s van koolstoflekkage in de sectoren die onder bijlage I bij Verordening (EU) 2023/956 vallen, aan te pakken, teneinde de transitie te ondersteunen en hun decarbonisatie te bevorderen overeenkomstig de staatssteunregels.
  Er wordt geen kosteloze toewijzing verstrekt aan installaties in bedrijfstakken en deeltakken voor zover deze onder andere maatregelen vallen om het risico op koolstoflekkage als vastgesteld bij Verordening (EU) 2023/956 aan te pakken. De in de eerste alinea van dit lid bedoelde maatregelen worden dienovereenkomstig aangepast.

  (*14)  Richtlijn 2012/27/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 betreffende energie-efficiëntie, tot wijziging van Richtlijnen 2009/125/EG en 2010/30/EU en houdende intrekking van de Richtlijnen 2004/8/EG en 2006/32/EG (PB L 315 van 14.11.2012, blz. 1).”;" |
| --- | --- | --- | --- |

13)

artikel 10 bis wordt als volgt gewijzigd:

a)

lid 1 wordt als volgt gewijzigd:

i)

na de tweede alinea worden de volgende alinea’s ingevoegd:

“Indien voor een installatie de verplichting geldt om een energie-audit uit te voeren of een gecertificeerd energiebeheersysteem op grond van artikel 8, van Richtlijn 2012/27/EU van het Europees Parlement en de Raad (*14) en indien de aanbevelingen van het auditverslag of van het gecertificeerde energiebeheersysteem niet worden uitgevoerd, tenzij de terugverdientijd voor de betrokken investeringen meer dan drie jaar bedraagt of de kosten van die investeringen onevenredig zijn, in welke gevallen de hoeveelheid kosteloos toegewezen emissierechten met 20 % wordt verminderd. De hoeveelheid kosteloos toegewezen emissierechten wordt niet verminderd als een exploitant aantoont dat hij andere maatregelen heeft uitgevoerd die resulteren in broeikasgasemissiereducties die gelijkwaardig zijn aan de in het auditverslag of door het energiebeheersysteem voor de betrokken installatie aanbevolen emissiereducties.

*14

De Commissie vult deze richtlijn aan door, in de krachtens dit lid vastgestelde gedelegeerde handelingen en onverminderd de uit hoofde van Richtlijn 2012/27/EU toepasselijke regels, te voorzien in administratief eenvoudige geharmoniseerde regels voor de toepassing van de derde alinea van dit lid die ervoor zorgen dat de toepassing van de conditionaliteit het gelijke speelveld, de milieu-integriteit of de gelijke behandeling van installaties in de hele Unie niet in gevaar brengt. Die geharmoniseerde regels voorzien met name in tijdschema’s, criteria voor de erkenning van uitgevoerde energie-efficiëntiemaatregelen en alternatieve maatregelen ter vermindering van broeikasgasemissies, waarbij gebruik wordt gemaakt van de procedure voor nationale uitvoeringsmaatregelen overeenkomstig artikel 11, lid 1, van deze richtlijn.

In aanvulling op de vereisten van de derde alinea van dit lid wordt de in die alinea bedoelde vermindering met 20 % toegepast wanneer exploitanten van installaties waarvan de broeikasgasemissieniveaus hoger zijn dan het tachtigste percentiel emissieniveaus voor de relevante productbenchmarks, uiterlijk op 1 mei 2024 geen klimaatneutraliteitsplan voor elk van die installaties hebben opgesteld voor de activiteiten die onder deze richtlijn vallen. Dat plan bevat de in artikel 10 ter, lid 4, genoemde elementen en wordt opgesteld overeenkomstig de in dat artikel bedoelde uitvoeringshandelingen. Artikel 10 ter, lid 4, wordt gelezen als uitsluitend een verwijzing naar het installatieniveau. De verwezenlijking van de streefdoelen en mijlpalen bedoeld in artikel 10 ter, lid 4, derde alinea, punt b), wordt geverifieerd met betrekking tot de periode tot 31 december 2025 en vervolgens met betrekking tot elke periode die eindigt op 31 december van elk vijfde jaar, volgens de verificatie- en accreditatieprocedures in artikel 15. Er worden geen kosteloze emissierechten van meer dan 80 % toegewezen indien de verwezenlijking van de tussentijdse streefdoelen en mijlpalen niet zijn geverifieerd met betrekking tot de periode tot eind 2025 of met betrekking tot de periode van 2026 tot en met 2030.

Emissierechten die niet zijn toegewezen als gevolg van een vermindering van de kosteloze toewijzing overeenkomstig de derde en vijfde alinea van dit lid, worden gebruikt om installaties vrij te stellen van de aanpassing overeenkomstig lid 5 van dit artikel. Indien dergelijke emissierechten blijven bestaan, wordt 50 % van die emissierechten beschikbaar gesteld ter ondersteuning van innovatie overeenkomstig lid 8 van dit artikel. De andere 50 % van die emissierechten wordt geveild overeenkomstig artikel 10, lid 1, van deze richtlijn en de lidstaten zouden de respectieve opbrengsten moeten gebruiken om eventuele restrisico’s van koolstoflekkage in de sectoren die onder bijlage I bij Verordening (EU) 2023/956 vallen, aan te pakken, teneinde de transitie te ondersteunen en hun decarbonisatie te bevorderen overeenkomstig de staatssteunregels.

Er wordt geen kosteloze toewijzing verstrekt aan installaties in bedrijfstakken en deeltakken voor zover deze onder andere maatregelen vallen om het risico op koolstoflekkage als vastgesteld bij Verordening (EU) 2023/956 aan te pakken. De in de eerste alinea van dit lid bedoelde maatregelen worden dienovereenkomstig aangepast.

(*14)  Richtlijn 2012/27/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 betreffende energie-efficiëntie, tot wijziging van Richtlijnen 2009/125/EG en 2010/30/EU en houdende intrekking van de Richtlijnen 2004/8/EG en 2006/32/EG (PB L 315 van 14.11.2012, blz. 1).”;"

*14

| ii) | de derde alinea wordt vervangen door:

  “Voor elke bedrijfstak en deeltak wordt de benchmark in principe eerder berekend op basis van het product dan op basis van de inputs, teneinde te zorgen voor een zo groot mogelijke reductie van de broeikasgasemissies en een zo groot mogelijke energiebezuiniging in het hele productieproces van de betrokken bedrijfstak of deeltak. Om verdere stimulansen te bieden voor het verminderen van broeikasgasemissies en het verbeteren van de energie-efficiëntie, en om te zorgen voor een gelijk speelveld tussen installaties die nieuwe technologieën gebruiken die de broeikasgasemissies geheel tenietdoen of gedeeltelijk verminderen en installaties die bestaande technologieën gebruiken, worden de voor de hele Unie vastgestelde ex ante benchmarks voor de toepassing ervan in de periode van 2026 tot en met 2030, met het oog op een mogelijke wijziging van de definities en systeemgrenzen van bestaande productbenchmarks geëvalueerd, waarbij het potentieel voor circulair gebruik van materialen en de onafhankelijkheid van de benchmarks van de grondstof en het soort productieproces ingeval de productieprocessen hetzelfde doel hebben, als leidende beginselen worden gezien. De Commissie streeft ernaar de uitvoeringshandelingen zo spoedig mogelijk en voor aanvang van de periode 2026-2030 vast te stellen teneinde de herziene benchmarkwaarden voor kosteloze toewijzing te bepalen overeenkomstig lid 2, derde alinea.”; |
| --- | --- |

ii)

de derde alinea wordt vervangen door:

“Voor elke bedrijfstak en deeltak wordt de benchmark in principe eerder berekend op basis van het product dan op basis van de inputs, teneinde te zorgen voor een zo groot mogelijke reductie van de broeikasgasemissies en een zo groot mogelijke energiebezuiniging in het hele productieproces van de betrokken bedrijfstak of deeltak. Om verdere stimulansen te bieden voor het verminderen van broeikasgasemissies en het verbeteren van de energie-efficiëntie, en om te zorgen voor een gelijk speelveld tussen installaties die nieuwe technologieën gebruiken die de broeikasgasemissies geheel tenietdoen of gedeeltelijk verminderen en installaties die bestaande technologieën gebruiken, worden de voor de hele Unie vastgestelde ex ante benchmarks voor de toepassing ervan in de periode van 2026 tot en met 2030, met het oog op een mogelijke wijziging van de definities en systeemgrenzen van bestaande productbenchmarks geëvalueerd, waarbij het potentieel voor circulair gebruik van materialen en de onafhankelijkheid van de benchmarks van de grondstof en het soort productieproces ingeval de productieprocessen hetzelfde doel hebben, als leidende beginselen worden gezien. De Commissie streeft ernaar de uitvoeringshandelingen zo spoedig mogelijk en voor aanvang van de periode 2026-2030 vast te stellen teneinde de herziene benchmarkwaarden voor kosteloze toewijzing te bepalen overeenkomstig lid 2, derde alinea.”;

| b) | het volgende lid wordt ingevoegd:

  “1 bis.   Onder voorbehoud van de toepassing van Verordening (EU) 2023/956 wordt geen kosteloze toewijzing verstrekt voor de productie van de in bijlage I bij die verordening vermelde goederen.
  In afwijking van de eerste alinea van dit lid profiteert de productie van in bijlage I bij die verordening genoemde goederen voor de eerste toepassingsjaren van Verordening (EU) 2023/956 van verminderde hoeveelheden kosteloos toegewezen emissierechten. Er moet een factor (CBAM-factor) worden toegepast waarmee de kosteloze toewijzing voor de productie van die goederen wordt verminderd. De CBAM-factor is gelijk aan 100 % tijdens de periode tussen de inwerkingtreding van die verordening en eind 2025, en is, met inachtneming van de toepassing van de bepalingen als bedoeld in artikel 36, lid 2, punt b), van die verordening, in 2026 gelijk aan 97,5 %, in 2027 aan 95 %, in 2028 aan 90 %, in 2029 aan 77,5 %, in 2030 aan 51,5 %, in 2031 aan 39 %, in 2032 aan 26,5 % en in 2033 aan 14 %. Vanaf 2034 is geen CBAM-factor van toepassing.
  De vermindering van de kosteloze toewijzing wordt jaarlijks berekend als het gemiddelde aandeel van de vraag naar kosteloze toewijzing voor de productie van de in bijlage I bij Verordening (EU) 2023/956 vermelde goederen, vergeleken met de berekende totale vraag naar kosteloze toewijzing voor alle installaties, voor de relevante periode als bedoeld in artikel 11, lid 1, van deze richtlijn. De CBAM-factor wordt toegepast bij die berekening.
  Emissierechten die het resultaat zijn van de vermindering van de kosteloze toewijzing, worden beschikbaar gesteld om innovatie te ondersteunen overeenkomstig lid 8.
  Uiterlijk op 31 december 2024 beoordeelt de Commissie als onderdeel van haar jaarverslag aan het Europees Parlement en de Raad op grond van artikel 10, lid 5, van deze richtlijn om de twee jaar het risico op koolstoflekkage voor goederen die onder CBAM vallen en in de Unie worden geproduceerd voor uitvoer naar derde landen die geen EU-ETS of een vergelijkbaar koolstofbeprijzingsmechanisme toepassen. Het verslag bevat met name een beoordeling van het risico op koolstoflekkage in sectoren waarop CBAM van toepassing zal zijn, in het bijzonder de rol en het versnelde gebruik van waterstof, en de ontwikkelingen met betrekking tot handelsstromen en de ingebedde emissies van goederen die door die sectoren op de wereldmarkt worden geproduceerd. Wanneer in het verslag wordt geconcludeerd dat er een CO2-weglekrisico bestaat voor goederen die in de Unie worden geproduceerd voor uitvoer naar derde landen die het EU-ETS, noch een gelijkwaardig koolstofbeprijzingsmechanisme toepassen, dient de Commissie in voorkomend geval een wetgevingsvoorstel in om dat CO2-weglekrisico aan te pakken op een wijze die in overeenstemming is met de regels van de Wereldhandelsorganisatie, met inbegrip van artikel XX van de General Agreement on Tariffs and Trade 1994, en die rekening houdt met het koolstofvrij maken van installaties in de Unie.”
  ; |
| --- | --- |

b)

het volgende lid wordt ingevoegd:

“1 bis.   Onder voorbehoud van de toepassing van Verordening (EU) 2023/956 wordt geen kosteloze toewijzing verstrekt voor de productie van de in bijlage I bij die verordening vermelde goederen.

In afwijking van de eerste alinea van dit lid profiteert de productie van in bijlage I bij die verordening genoemde goederen voor de eerste toepassingsjaren van Verordening (EU) 2023/956 van verminderde hoeveelheden kosteloos toegewezen emissierechten. Er moet een factor (CBAM-factor) worden toegepast waarmee de kosteloze toewijzing voor de productie van die goederen wordt verminderd. De CBAM-factor is gelijk aan 100 % tijdens de periode tussen de inwerkingtreding van die verordening en eind 2025, en is, met inachtneming van de toepassing van de bepalingen als bedoeld in artikel 36, lid 2, punt b), van die verordening, in 2026 gelijk aan 97,5 %, in 2027 aan 95 %, in 2028 aan 90 %, in 2029 aan 77,5 %, in 2030 aan 51,5 %, in 2031 aan 39 %, in 2032 aan 26,5 % en in 2033 aan 14 %. Vanaf 2034 is geen CBAM-factor van toepassing.

De vermindering van de kosteloze toewijzing wordt jaarlijks berekend als het gemiddelde aandeel van de vraag naar kosteloze toewijzing voor de productie van de in bijlage I bij Verordening (EU) 2023/956 vermelde goederen, vergeleken met de berekende totale vraag naar kosteloze toewijzing voor alle installaties, voor de relevante periode als bedoeld in artikel 11, lid 1, van deze richtlijn. De CBAM-factor wordt toegepast bij die berekening.

Emissierechten die het resultaat zijn van de vermindering van de kosteloze toewijzing, worden beschikbaar gesteld om innovatie te ondersteunen overeenkomstig lid 8.

Uiterlijk op 31 december 2024 beoordeelt de Commissie als onderdeel van haar jaarverslag aan het Europees Parlement en de Raad op grond van artikel 10, lid 5, van deze richtlijn om de twee jaar het risico op koolstoflekkage voor goederen die onder CBAM vallen en in de Unie worden geproduceerd voor uitvoer naar derde landen die geen EU-ETS of een vergelijkbaar koolstofbeprijzingsmechanisme toepassen. Het verslag bevat met name een beoordeling van het risico op koolstoflekkage in sectoren waarop CBAM van toepassing zal zijn, in het bijzonder de rol en het versnelde gebruik van waterstof, en de ontwikkelingen met betrekking tot handelsstromen en de ingebedde emissies van goederen die door die sectoren op de wereldmarkt worden geproduceerd. Wanneer in het verslag wordt geconcludeerd dat er een CO2-weglekrisico bestaat voor goederen die in de Unie worden geproduceerd voor uitvoer naar derde landen die het EU-ETS, noch een gelijkwaardig koolstofbeprijzingsmechanisme toepassen, dient de Commissie in voorkomend geval een wetgevingsvoorstel in om dat CO2-weglekrisico aan te pakken op een wijze die in overeenstemming is met de regels van de Wereldhandelsorganisatie, met inbegrip van artikel XX van de General Agreement on Tariffs and Trade 1994, en die rekening houdt met het koolstofvrij maken van installaties in de Unie.”

| c) | lid 2 wordt als volgt gewijzigd:






  i) | in de derde alinea wordt punt c) vervangen door:






  “c) | Voor de periode van 2026 tot 2030 worden de benchmarkwaarden op dezelfde manier als in de punten a) en d) van deze alinea bepaald, rekening houdend met punt e) van deze alinea, op basis van uit hoofde van artikel 11 ingediende informatie voor de jaren 2021 en 2022 en op basis van de toepassing van het jaarlijkse verminderingspercentage dat van toepassing is voor elk jaar tussen 2008 en 2028.”; |
| --- | --- | --- | --- |

c)

lid 2 wordt als volgt gewijzigd:

i)

in de derde alinea wordt punt c) vervangen door:

“c)

Voor de periode van 2026 tot 2030 worden de benchmarkwaarden op dezelfde manier als in de punten a) en d) van deze alinea bepaald, rekening houdend met punt e) van deze alinea, op basis van uit hoofde van artikel 11 ingediende informatie voor de jaren 2021 en 2022 en op basis van de toepassing van het jaarlijkse verminderingspercentage dat van toepassing is voor elk jaar tussen 2008 en 2028.”;

| ii) | aan de derde alinea worden de volgende punten toegevoegd:






  “d) | Indien het jaarlijkse verminderingspercentage hoger is dan 2,5 % of lager dan 0,3 %, zijn de benchmarkwaarden voor de periode van 2026 tot 2030 de benchmarkwaarden die van toepassing zijn in de periode van 2013 tot 2020, verminderd met een van beide percentages, naargelang welke van deze beide percentages relevant is, voor elk jaar tussen 2008 en 2028. |
| --- | --- | --- |

ii)

aan de derde alinea worden de volgende punten toegevoegd:

“d)

Indien het jaarlijkse verminderingspercentage hoger is dan 2,5 % of lager dan 0,3 %, zijn de benchmarkwaarden voor de periode van 2026 tot 2030 de benchmarkwaarden die van toepassing zijn in de periode van 2013 tot 2020, verminderd met een van beide percentages, naargelang welke van deze beide percentages relevant is, voor elk jaar tussen 2008 en 2028.

| e) | Voor de periode van 2026 tot en met 2030 heeft de wijziging van de definities van de benchmarks en de systeemgrenzen die op grond van lid 1, achtste alinea, van toepassing is, geen gevolgen voor het jaarlijkse verminderingspercentage voor de productbenchmark voor vloeibaar ruwijzer.”; |
| --- | --- |

e)

Voor de periode van 2026 tot en met 2030 heeft de wijziging van de definities van de benchmarks en de systeemgrenzen die op grond van lid 1, achtste alinea, van toepassing is, geen gevolgen voor het jaarlijkse verminderingspercentage voor de productbenchmark voor vloeibaar ruwijzer.”;

| iii) | de vierde alinea wordt vervangen door:

  “In afwijking hiervan worden de benchmarkwaarden voor aromaten en syngas met hetzelfde percentage als de benchmarks voor raffinaderijen aangepast om gelijke concurrentievoorwaarden voor de producenten van die producten te handhaven.”; |
| --- | --- |

iii)

de vierde alinea wordt vervangen door:

“In afwijking hiervan worden de benchmarkwaarden voor aromaten en syngas met hetzelfde percentage als de benchmarks voor raffinaderijen aangepast om gelijke concurrentievoorwaarden voor de producenten van die producten te handhaven.”;

| d) | de leden 3 en 4 worden geschrapt; |
| --- | --- |

d)

de leden 3 en 4 worden geschrapt;

| e) | lid 5 wordt vervangen door:

  “5.   Met het oog op de naleving van het in artikel 10 vastgestelde te veilen aandeel worden voor elk jaar waarin de som van de kosteloze toewijzingen de maximumhoeveelheid die het te veilen aandeel respecteert, niet bereikt, de resterende emissierechten tot aan de maximumhoeveelheid gebruikt ter voorkoming of beperking van de vermindering van de kosteloze toewijzingen om het te veilen aandeel in latere jaren te respecteren. Wanneer de maximumhoeveelheid echter is bereikt, worden de kosteloze toewijzingen dienovereenkomstig aangepast. Elke aanpassing wordt op eenvormige wijze toegepast. Installaties waarvan het broeikasgasemissieniveau lager is dan het gemiddelde van de 10 % meest efficiënte installaties in een sector of subsector in de Unie voor de relevante benchmarks in een jaar waarin de aanpassing van toepassing is, worden echter van die aanpassing vrijgesteld.”
  ; |
| --- | --- |

e)

lid 5 wordt vervangen door:

“5.   Met het oog op de naleving van het in artikel 10 vastgestelde te veilen aandeel worden voor elk jaar waarin de som van de kosteloze toewijzingen de maximumhoeveelheid die het te veilen aandeel respecteert, niet bereikt, de resterende emissierechten tot aan de maximumhoeveelheid gebruikt ter voorkoming of beperking van de vermindering van de kosteloze toewijzingen om het te veilen aandeel in latere jaren te respecteren. Wanneer de maximumhoeveelheid echter is bereikt, worden de kosteloze toewijzingen dienovereenkomstig aangepast. Elke aanpassing wordt op eenvormige wijze toegepast. Installaties waarvan het broeikasgasemissieniveau lager is dan het gemiddelde van de 10 % meest efficiënte installaties in een sector of subsector in de Unie voor de relevante benchmarks in een jaar waarin de aanpassing van toepassing is, worden echter van die aanpassing vrijgesteld.”

| f) | in lid 6 wordt de eerste alinea vervangen door:

  “Lidstaten zouden ten behoeve van bedrijfstakken of deeltakken die aan een reëel koolstofweglekrisico zijn blootgesteld als gevolg van aanzienlijke indirecte kosten die werkelijk zijn opgelopen door in de elektriciteitsprijzen doorgerekende broeikasgasemissiekosten, financiële maatregelen overeenkomstig de tweede en de vierde alinea van dit lid moeten vaststellen, mits die financiële maatregelen stroken met de regels inzake staatssteun en met name geen ongegronde verstoringen van de mededinging op de interne markt veroorzaken. De vastgestelde financiële maatregelen zouden geen compensatie mogen bieden voor indirecte kosten die worden gedekt door kosteloze toewijzing overeenkomstig de op grond van lid 1 van dit artikel vastgestelde benchmarks. Wanneer een lidstaat een bedrag uitgeeft dat hoger is dan het equivalent van 25 % van de in artikel 10, lid 3, bedoelde veilingopbrengsten voor het jaar waarin de indirecte kosten zijn gemaakt, geeft de lidstaat de redenen voor de overschrijding van dat bedrag op.”; |
| --- | --- |

f)

in lid 6 wordt de eerste alinea vervangen door:

“Lidstaten zouden ten behoeve van bedrijfstakken of deeltakken die aan een reëel koolstofweglekrisico zijn blootgesteld als gevolg van aanzienlijke indirecte kosten die werkelijk zijn opgelopen door in de elektriciteitsprijzen doorgerekende broeikasgasemissiekosten, financiële maatregelen overeenkomstig de tweede en de vierde alinea van dit lid moeten vaststellen, mits die financiële maatregelen stroken met de regels inzake staatssteun en met name geen ongegronde verstoringen van de mededinging op de interne markt veroorzaken. De vastgestelde financiële maatregelen zouden geen compensatie mogen bieden voor indirecte kosten die worden gedekt door kosteloze toewijzing overeenkomstig de op grond van lid 1 van dit artikel vastgestelde benchmarks. Wanneer een lidstaat een bedrag uitgeeft dat hoger is dan het equivalent van 25 % van de in artikel 10, lid 3, bedoelde veilingopbrengsten voor het jaar waarin de indirecte kosten zijn gemaakt, geeft de lidstaat de redenen voor de overschrijding van dat bedrag op.”;

| g) | in lid 7 wordt de tweede alinea vervangen door:

  “Vanaf 2021 worden emissierechten die, op grond van de leden 19, 20 en 22, niet aan installaties zijn toegewezen, toegevoegd aan de hoeveelheid van overeenkomstig de eerste zin van de eerste alinea van dit lid gereserveerde emissierechten.”; |
| --- | --- |

g)

in lid 7 wordt de tweede alinea vervangen door:

“Vanaf 2021 worden emissierechten die, op grond van de leden 19, 20 en 22, niet aan installaties zijn toegewezen, toegevoegd aan de hoeveelheid van overeenkomstig de eerste zin van de eerste alinea van dit lid gereserveerde emissierechten.”;

| h) | lid 8 wordt vervangen door:

  “8.   345 miljoen emissierechten van de hoeveelheid die anders kosteloos zou kunnen worden toegewezen uit hoofde van dit artikel, en 80 miljoen emissierechten van de hoeveelheid die anders zou kunnen worden geveild uit hoofde van artikel 10, alsook de emissierechten die het resultaat zijn van de in lid 1 bis van dit artikel bedoelde vermindering van de kosteloze toewijzing, worden ter beschikking gesteld van een fonds (het “innovatiefonds”) met als doel de innovatie in koolstofarme en koolstofvrije technieken, processen en technologieën die aanzienlijk bijdragen tot het koolstofvrij maken van de onder deze richtlijn vallende sectoren, te ondersteunen en bij te dragen tot de doelstellingen om alle verontreiniging tot nul terug te brengen en circulariteit te verwezenlijken, met inbegrip van projecten om dergelijke technieken, processen en technologieën op te schalen met het oog op een brede uitrol ervan in de hele Unie. Dergelijke projecten hebben een aanzienlijk potentieel om broeikasgasemissies terug te dringen en dragen bij tot besparingen op energie en hulpbronnen in overeenstemming met de energie- en klimaatdoelstellingen van de Unie voor 2030.
  De Commissie stelt vervroegd middelen uit het innovatiefonds ter beschikking om ervoor te zorgen dat er voldoende middelen beschikbaar zijn om innovatie te bevorderen, ook voor opschaling.
  Emissierechten die wegens stopzetting van de activiteiten niet aan vliegtuigexploitanten worden verleend en die niet nodig zijn om een tekort aan ingeleverde emissierechten door die exploitanten te dekken, worden ook voor innovatiesteun als bedoeld in de eerste alinea gebruikt.
  Bovendien worden 5 miljoen emissierechten van de in artikel 3 quater, leden 5 en 7, bedoelde hoeveelheid met betrekking tot luchtvaarttoewijzingen voor 2026 beschikbaar gesteld voor innovatieondersteuning als bedoeld in de eerste alinea van dit lid.
  Daarenboven worden 50 miljoen niet-toegewezen emissierechten uit de marktstabiliteitsreserve aangewend ter aanvulling van eventuele resterende opbrengsten uit de 300 miljoen emissierechten die uit hoofde van Besluit 2010/670/EU van de Commissie (*15) in de periode van 2013 tot 2020 beschikbaar zijn, en te zijner tijd gebruikt ter ondersteuning van innovatie als bedoeld in de eerste alinea van dit lid.
  Het innovatiefonds bevat de sectoren die in de bijlagen I en III zijn opgenomen alsmede producten en processen ter vervanging van koolstofintensieve producten en processen die in de in bijlage I opgenomen sectoren worden geproduceerd respectievelijk gebruikt, met inbegrip van innovatieve projecten voor technologieën voor hernieuwbare energie en energieopslag en milieuveilige koolstofafvang en -benutting (carbon capture and utilisation, CCU), die in belangrijke mate bijdraagt tot het beperken van klimaatverandering, met name met betrekking tot onvermijdelijke emissies van industriële processen en is bedoeld om het opzetten en exploiteren van projecten betreffende het milieutechnisch veilig afvangen, vervoeren en geologisch opslaan (CCS) van CO2, met name voor onvermijdelijke emissies van industriële processen, en het rechtstreeks uit de atmosfeer halen van CO2 met veilige, duurzame en permanente opslag (DACS), te stimuleren op geografisch gezien evenwichtig gespreide locaties. Het innovatiefonds kan ook baanbrekende innovatieve technologieën en infrastructuur ondersteunen, met inbegrip van de productie van koolstofarme en koolstofvrije brandstoffen om de maritieme, lucht-, spoor- en wegvervoersector koolstofvrij te maken, met inbegrip van collectieve vormen van vervoer zoals openbaar vervoer en touringcardiensten.
  Voor de luchtvaart kan het ook elektrificatie en maatregelen ter beperking van de algemene klimaateffecten ervan ondersteunen.
  De Commissie zal bijzondere aandacht besteden aan projecten in sectoren die onder Verordening (EU) 2023/956 vallen om innovatie op het gebied van koolstofarme technologieën, CCU, CCS, hernieuwbare energie en energieopslag te ondersteunen op een manier die bijdraagt aan het beperken van de klimaatverandering met als doel in de periode 2021-2030 projecten in die sectoren een aanzienlijk deel van het equivalent in financiële waarde van de in lid 1 bis, vierde alinea, van dit artikel genoemde emissierechten toe te kennen. Voorts kan de Commissie, vóór 2027, oproepen tot het indienen van voorstellen uitschrijven voor de sectoren die onder die verordening vallen.
  De Commissie besteedt ook bijzondere aandacht aan projecten die bijdragen tot het koolstofvrij maken van de maritieme sector en neemt waar passend onderwerpen met betrekking daartoe op in de oproepen tot het indienen van voorstellen in het kader van het innovatiefonds, onder meer met betrekking tot het elektrificeren van het maritiem vervoer, het aanpakken van het volledige klimaateffect ervan, met inbegrip van de emissies van zwarte koolstof. In dergelijke oproepen voor het indienen van voorstellen wordt in de criteria die worden gebruikt voor de selectie van projecten ook in het bijzonder rekening gehouden met het potentieel van projecten en investeringen om tevens de bescherming van de biodiversiteit te verbeteren en de geluidshinder en watervervuiling te verminderen.
  Het innovatiefonds kan overeenkomstig lid 8 bis projecten ondersteunen door middel van openbare inschrijvingen, zoals CD’s, CCD’s of contracten met vaste premies ter ondersteuning van decarbonisatietechnologieën waarvoor de koolstofprijs mogelijk geen voldoende stimulans is.
  De Commissie streeft naar synergieën tussen het innovatiefonds en Horizon Europa, met name met betrekking tot Europese partnerschappen, en streeft in voorkomend geval naar synergieën tussen het innovatiefonds en andere programma’s van de Unie.
  Projecten op het grondgebied van alle lidstaten, ook kleinschalige en middelgrote projecten, komen in aanmerking en, voor maritieme activiteiten, komen projecten met een duidelijke meerwaarde voor de Unie in aanmerking. De technologieën die worden gesteund, zijn innovatief en zijn zonder ondersteuning nog niet op vergelijkbare schaal commercieel levensvatbaar, maar vormen baanbrekende oplossingen of zijn voldoende ontwikkeld voor toepassing op precommerciële schaal.
  De Commissie zorgt ervoor dat de voor het innovatiefonds bestemde emissierechten overeenkomstig de beginselen en modaliteiten bedoeld in artikel 10, lid 4, van deze richtlijn worden geveild. De veilingopbrengsten worden aangemerkt als externe bestemmingsontvangsten overeenkomstig artikel 21, lid 5, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad (*16). Vastleggingen in de begroting voor acties waarvan de uitvoering zich over meer dan één begrotingsjaar uitstrekt, mogen jaartranches worden verdeeld.
  De Commissie verleent op verzoek technische bijstand aan lidstaten met een geringe effectieve deelname in projecten uit hoofde van het innovatiefonds zodat de verzoekende lidstaat beter in staat is om indieners van projectvoorstellen op hun grondgebied te ondersteunen bij het indienen van aanvragen voor financiering uit het innovatiefonds, teneinde een grotere effectieve geografische deelname aan het innovatiefonds tot stand te brengen en de algemene kwaliteit van ingediende projecten te verbeteren. De Commissie streeft bij de financiering uit het innovatiefonds een effectief geografisch evenwicht binnen de Unie na, waarbij de kwaliteit centraal staat, en zorgt voor uitgebreide bewaking van de voortgang en passende follow-up in dat verband.
  Indien de aanvragers, nadat de uiterste datum voor het indienen van voorstellen is verstreken, hiermee akkoord gaan, stelt de Commissie de lidstaten in kennis van de financieringsaanvragen voor projecten op hun grondgebied en verstrekt zij hun gedetailleerde informatie over die aanvragen zodat de lidstaten hun steun aan projecten beter kunnen coördineren. Daarnaast stelt de Commissie de lidstaten voorafgaand aan de toekenning van de steun in kennis van de lijst van voorgeselecteerde projecten.
  Projecten worden geselecteerd door middel van een transparante selectieprocedure, op technologieneutrale wijze, in overeenstemming met de doelstellingen van het innovatiefonds zoals uiteengezet in de eerste alinea van dit lid en op basis van objectieve en transparante criteria, rekening houdend met de mate waarin projecten een aanzienlijke bijdrage leveren aan de klimaat- en energiedoelstellingen van de Unie en tegelijkertijd bijdragen aan de doelstellingen om alle verontreiniging tot nul terug te brengen en circulariteit te verwezenlijken overeenkomstig de eerste alinea van dit lid, en, in voorkomend geval, de mate waarin projecten bijdragen tot het behalen van emissiereducties ruim onder de in lid 2 bedoelde benchmarks. Projecten hebben het potentieel om op ruime schaal te worden toegepast of om de kosten van de overgang naar een klimaatneutrale economie in de betrokken sectoren aanzienlijk te verlagen. Er wordt prioriteit gegeven aan innovatieve technologieën en processen die meerdere milieueffecten aanpakken. Projecten op het gebied van CCU leveren een nettoreductie van emissies op en zorgen ervoor dat CO2 wordt vermeden of permanent wordt opgeslagen. In het geval van subsidies die via oproepen tot het indienen van voorstellen worden toegekend, mag tot 60 % van de relevante kosten van de projecten worden gesubsidieerd, waarvan tot 40 % niet afhankelijk hoeft te zijn van geverifieerde vermijding van broeikasgasemissies, op voorwaarde dat vooraf bepaalde mijlpalen, rekening houdend met de ingezette technologie, worden bereikt. In het geval van steun die wordt verleend via openbare inschrijvingen en in het geval van steun voor technische bijstand, kan tot 100 % van de projectkosten worden ondersteund. Bij de criteria voor de selectie van projecten wordt rekening gehouden met het potentieel voor emissiereducties in meerdere sectoren die door gecombineerde projecten wordt geboden, ook op nabijgelegen gebieden.
  Door het innovatiefonds gefinancierde projecten zijn verplicht kennis te delen met andere relevante projecten en met in de Unie gevestigde onderzoekers die een rechtmatig belang hebben. De voorwaarden voor het delen van kennis worden door de Commissie in oproepen tot het indienen van voorstellen beschreven.
  De oproepen tot het indienen van voorstellen zijn open en transparant. Bij de voorbereiding van de oproepen tot het indienen van voorstellen streeft de Commissie ernaar ervoor te zorgen dat alle sectoren naar behoren aan bod komen. De Commissie neemt maatregelen om ervoor te zorgen dat op zo grote mogelijke schaal bekendheid wordt gegeven aan de oproepen, vooral onder kleine en middelgrote ondernemingen.
  De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 23 gedelegeerde handelingen vast te stellen ter aanvulling van deze richtlijn met voorschriften voor de werking van het innovatiefonds, ook wat betreft de selectieprocedure en -criteria, en de in aanmerking komende sectoren en de technologische vereisten voor de verschillende soorten steun.
  Voor geen enkel project zal de steun uit hoofde van het in dit lid bepaalde mechanisme meer dan 15 % bedragen van de totale hoeveelheid voor dit doel beschikbare emissierechten. Deze emissierechten worden meegerekend bij de toepassing van lid 7.
  Uiterlijk op 31 december 2023 en vervolgens elk jaar brengt de Commissie aan het in artikel 22 bis, lid 1, van deze richtlijn bedoelde Comité klimaatverandering verslag uit over de uitvoering van het innovatiefonds, met een analyse van de projecten die financiering hebben ontvangen, per sector en per lidstaat, en van de verwachte bijdrage van die projecten aan de doelstelling van klimaatneutraliteit in de Unie als vastgesteld in Verordening (EU) 2021/1119. De Commissie verzendt het verslag ook aan het Europees Parlement en de Raad en maakt het openbaar.


  (*15)  Besluit 2010/670/EU van de Commissie van 3 november 2010 tot vaststelling van criteria en maatregelen voor de financiering van commerciële demonstratieprojecten ter bevordering van de milieutechnisch veilige afvang en geologische opslag van CO2, alsook voor demonstratieprojecten ter bevordering van innovatieve technologieën voor hernieuwbare energie in het kader van het bij Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad vastgestelde systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap (PB L 290 van 6.11.2010, blz. 39)."


  (*16)  Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (PB L 193 van 30.7.2018, blz. 1).”;" |
| --- | --- |

h)

lid 8 wordt vervangen door:

“8.   345 miljoen emissierechten van de hoeveelheid die anders kosteloos zou kunnen worden toegewezen uit hoofde van dit artikel, en 80 miljoen emissierechten van de hoeveelheid die anders zou kunnen worden geveild uit hoofde van artikel 10, alsook de emissierechten die het resultaat zijn van de in lid 1 bis van dit artikel bedoelde vermindering van de kosteloze toewijzing, worden ter beschikking gesteld van een fonds (het “innovatiefonds”) met als doel de innovatie in koolstofarme en koolstofvrije technieken, processen en technologieën die aanzienlijk bijdragen tot het koolstofvrij maken van de onder deze richtlijn vallende sectoren, te ondersteunen en bij te dragen tot de doelstellingen om alle verontreiniging tot nul terug te brengen en circulariteit te verwezenlijken, met inbegrip van projecten om dergelijke technieken, processen en technologieën op te schalen met het oog op een brede uitrol ervan in de hele Unie. Dergelijke projecten hebben een aanzienlijk potentieel om broeikasgasemissies terug te dringen en dragen bij tot besparingen op energie en hulpbronnen in overeenstemming met de energie- en klimaatdoelstellingen van de Unie voor 2030.

De Commissie stelt vervroegd middelen uit het innovatiefonds ter beschikking om ervoor te zorgen dat er voldoende middelen beschikbaar zijn om innovatie te bevorderen, ook voor opschaling.

Emissierechten die wegens stopzetting van de activiteiten niet aan vliegtuigexploitanten worden verleend en die niet nodig zijn om een tekort aan ingeleverde emissierechten door die exploitanten te dekken, worden ook voor innovatiesteun als bedoeld in de eerste alinea gebruikt.

Bovendien worden 5 miljoen emissierechten van de in artikel 3 quater, leden 5 en 7, bedoelde hoeveelheid met betrekking tot luchtvaarttoewijzingen voor 2026 beschikbaar gesteld voor innovatieondersteuning als bedoeld in de eerste alinea van dit lid.

Daarenboven worden 50 miljoen niet-toegewezen emissierechten uit de marktstabiliteitsreserve aangewend ter aanvulling van eventuele resterende opbrengsten uit de 300 miljoen emissierechten die uit hoofde van Besluit 2010/670/EU van de Commissie (*15) in de periode van 2013 tot 2020 beschikbaar zijn, en te zijner tijd gebruikt ter ondersteuning van innovatie als bedoeld in de eerste alinea van dit lid.

Het innovatiefonds bevat de sectoren die in de bijlagen I en III zijn opgenomen alsmede producten en processen ter vervanging van koolstofintensieve producten en processen die in de in bijlage I opgenomen sectoren worden geproduceerd respectievelijk gebruikt, met inbegrip van innovatieve projecten voor technologieën voor hernieuwbare energie en energieopslag en milieuveilige koolstofafvang en -benutting (carbon capture and utilisation, CCU), die in belangrijke mate bijdraagt tot het beperken van klimaatverandering, met name met betrekking tot onvermijdelijke emissies van industriële processen en is bedoeld om het opzetten en exploiteren van projecten betreffende het milieutechnisch veilig afvangen, vervoeren en geologisch opslaan (CCS) van CO2, met name voor onvermijdelijke emissies van industriële processen, en het rechtstreeks uit de atmosfeer halen van CO2 met veilige, duurzame en permanente opslag (DACS), te stimuleren op geografisch gezien evenwichtig gespreide locaties. Het innovatiefonds kan ook baanbrekende innovatieve technologieën en infrastructuur ondersteunen, met inbegrip van de productie van koolstofarme en koolstofvrije brandstoffen om de maritieme, lucht-, spoor- en wegvervoersector koolstofvrij te maken, met inbegrip van collectieve vormen van vervoer zoals openbaar vervoer en touringcardiensten.

Voor de luchtvaart kan het ook elektrificatie en maatregelen ter beperking van de algemene klimaateffecten ervan ondersteunen.

De Commissie zal bijzondere aandacht besteden aan projecten in sectoren die onder Verordening (EU) 2023/956 vallen om innovatie op het gebied van koolstofarme technologieën, CCU, CCS, hernieuwbare energie en energieopslag te ondersteunen op een manier die bijdraagt aan het beperken van de klimaatverandering met als doel in de periode 2021-2030 projecten in die sectoren een aanzienlijk deel van het equivalent in financiële waarde van de in lid 1 bis, vierde alinea, van dit artikel genoemde emissierechten toe te kennen. Voorts kan de Commissie, vóór 2027, oproepen tot het indienen van voorstellen uitschrijven voor de sectoren die onder die verordening vallen.

De Commissie besteedt ook bijzondere aandacht aan projecten die bijdragen tot het koolstofvrij maken van de maritieme sector en neemt waar passend onderwerpen met betrekking daartoe op in de oproepen tot het indienen van voorstellen in het kader van het innovatiefonds, onder meer met betrekking tot het elektrificeren van het maritiem vervoer, het aanpakken van het volledige klimaateffect ervan, met inbegrip van de emissies van zwarte koolstof. In dergelijke oproepen voor het indienen van voorstellen wordt in de criteria die worden gebruikt voor de selectie van projecten ook in het bijzonder rekening gehouden met het potentieel van projecten en investeringen om tevens de bescherming van de biodiversiteit te verbeteren en de geluidshinder en watervervuiling te verminderen.

Het innovatiefonds kan overeenkomstig lid 8 bis projecten ondersteunen door middel van openbare inschrijvingen, zoals CD’s, CCD’s of contracten met vaste premies ter ondersteuning van decarbonisatietechnologieën waarvoor de koolstofprijs mogelijk geen voldoende stimulans is.

De Commissie streeft naar synergieën tussen het innovatiefonds en Horizon Europa, met name met betrekking tot Europese partnerschappen, en streeft in voorkomend geval naar synergieën tussen het innovatiefonds en andere programma’s van de Unie.

Projecten op het grondgebied van alle lidstaten, ook kleinschalige en middelgrote projecten, komen in aanmerking en, voor maritieme activiteiten, komen projecten met een duidelijke meerwaarde voor de Unie in aanmerking. De technologieën die worden gesteund, zijn innovatief en zijn zonder ondersteuning nog niet op vergelijkbare schaal commercieel levensvatbaar, maar vormen baanbrekende oplossingen of zijn voldoende ontwikkeld voor toepassing op precommerciële schaal.

De Commissie zorgt ervoor dat de voor het innovatiefonds bestemde emissierechten overeenkomstig de beginselen en modaliteiten bedoeld in artikel 10, lid 4, van deze richtlijn worden geveild. De veilingopbrengsten worden aangemerkt als externe bestemmingsontvangsten overeenkomstig artikel 21, lid 5, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad (*16). Vastleggingen in de begroting voor acties waarvan de uitvoering zich over meer dan één begrotingsjaar uitstrekt, mogen jaartranches worden verdeeld.

De Commissie verleent op verzoek technische bijstand aan lidstaten met een geringe effectieve deelname in projecten uit hoofde van het innovatiefonds zodat de verzoekende lidstaat beter in staat is om indieners van projectvoorstellen op hun grondgebied te ondersteunen bij het indienen van aanvragen voor financiering uit het innovatiefonds, teneinde een grotere effectieve geografische deelname aan het innovatiefonds tot stand te brengen en de algemene kwaliteit van ingediende projecten te verbeteren. De Commissie streeft bij de financiering uit het innovatiefonds een effectief geografisch evenwicht binnen de Unie na, waarbij de kwaliteit centraal staat, en zorgt voor uitgebreide bewaking van de voortgang en passende follow-up in dat verband.

Indien de aanvragers, nadat de uiterste datum voor het indienen van voorstellen is verstreken, hiermee akkoord gaan, stelt de Commissie de lidstaten in kennis van de financieringsaanvragen voor projecten op hun grondgebied en verstrekt zij hun gedetailleerde informatie over die aanvragen zodat de lidstaten hun steun aan projecten beter kunnen coördineren. Daarnaast stelt de Commissie de lidstaten voorafgaand aan de toekenning van de steun in kennis van de lijst van voorgeselecteerde projecten.

Projecten worden geselecteerd door middel van een transparante selectieprocedure, op technologieneutrale wijze, in overeenstemming met de doelstellingen van het innovatiefonds zoals uiteengezet in de eerste alinea van dit lid en op basis van objectieve en transparante criteria, rekening houdend met de mate waarin projecten een aanzienlijke bijdrage leveren aan de klimaat- en energiedoelstellingen van de Unie en tegelijkertijd bijdragen aan de doelstellingen om alle verontreiniging tot nul terug te brengen en circulariteit te verwezenlijken overeenkomstig de eerste alinea van dit lid, en, in voorkomend geval, de mate waarin projecten bijdragen tot het behalen van emissiereducties ruim onder de in lid 2 bedoelde benchmarks. Projecten hebben het potentieel om op ruime schaal te worden toegepast of om de kosten van de overgang naar een klimaatneutrale economie in de betrokken sectoren aanzienlijk te verlagen. Er wordt prioriteit gegeven aan innovatieve technologieën en processen die meerdere milieueffecten aanpakken. Projecten op het gebied van CCU leveren een nettoreductie van emissies op en zorgen ervoor dat CO2 wordt vermeden of permanent wordt opgeslagen. In het geval van subsidies die via oproepen tot het indienen van voorstellen worden toegekend, mag tot 60 % van de relevante kosten van de projecten worden gesubsidieerd, waarvan tot 40 % niet afhankelijk hoeft te zijn van geverifieerde vermijding van broeikasgasemissies, op voorwaarde dat vooraf bepaalde mijlpalen, rekening houdend met de ingezette technologie, worden bereikt. In het geval van steun die wordt verleend via openbare inschrijvingen en in het geval van steun voor technische bijstand, kan tot 100 % van de projectkosten worden ondersteund. Bij de criteria voor de selectie van projecten wordt rekening gehouden met het potentieel voor emissiereducties in meerdere sectoren die door gecombineerde projecten wordt geboden, ook op nabijgelegen gebieden.

Door het innovatiefonds gefinancierde projecten zijn verplicht kennis te delen met andere relevante projecten en met in de Unie gevestigde onderzoekers die een rechtmatig belang hebben. De voorwaarden voor het delen van kennis worden door de Commissie in oproepen tot het indienen van voorstellen beschreven.

De oproepen tot het indienen van voorstellen zijn open en transparant. Bij de voorbereiding van de oproepen tot het indienen van voorstellen streeft de Commissie ernaar ervoor te zorgen dat alle sectoren naar behoren aan bod komen. De Commissie neemt maatregelen om ervoor te zorgen dat op zo grote mogelijke schaal bekendheid wordt gegeven aan de oproepen, vooral onder kleine en middelgrote ondernemingen.

De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 23 gedelegeerde handelingen vast te stellen ter aanvulling van deze richtlijn met voorschriften voor de werking van het innovatiefonds, ook wat betreft de selectieprocedure en -criteria, en de in aanmerking komende sectoren en de technologische vereisten voor de verschillende soorten steun.

Voor geen enkel project zal de steun uit hoofde van het in dit lid bepaalde mechanisme meer dan 15 % bedragen van de totale hoeveelheid voor dit doel beschikbare emissierechten. Deze emissierechten worden meegerekend bij de toepassing van lid 7.

Uiterlijk op 31 december 2023 en vervolgens elk jaar brengt de Commissie aan het in artikel 22 bis, lid 1, van deze richtlijn bedoelde Comité klimaatverandering verslag uit over de uitvoering van het innovatiefonds, met een analyse van de projecten die financiering hebben ontvangen, per sector en per lidstaat, en van de verwachte bijdrage van die projecten aan de doelstelling van klimaatneutraliteit in de Unie als vastgesteld in Verordening (EU) 2021/1119. De Commissie verzendt het verslag ook aan het Europees Parlement en de Raad en maakt het openbaar.

(*15)  Besluit 2010/670/EU van de Commissie van 3 november 2010 tot vaststelling van criteria en maatregelen voor de financiering van commerciële demonstratieprojecten ter bevordering van de milieutechnisch veilige afvang en geologische opslag van CO2, alsook voor demonstratieprojecten ter bevordering van innovatieve technologieën voor hernieuwbare energie in het kader van het bij Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad vastgestelde systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap (PB L 290 van 6.11.2010, blz. 39)."

*15

2

(*16)  Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (PB L 193 van 30.7.2018, blz. 1).”;"

*16

| i) | de volgende leden worden ingevoegd:

  “8 bis.   Voor CD’s en CCD’s die na afloop van een mechanisme voor openbare inschrijving worden toegekend, wordt voorzien in passende dekking door vastleggingen in de begroting die voortvloeien uit de opbrengsten van emissierechtenveilingen die in het kader van het innovatiefonds beschikbaar zijn, en kunnen die begrotingsvastleggingen over meerdere jaren in jaartranches worden verdeeld. Voor de eerste twee ronden van het mechanisme voor openbare inschrijving wordt de dekking van de financiële aansprakelijkheid met betrekking tot CD’s en CCD’s volledig gewaarborgd met kredieten die voortvloeien uit de opbrengsten van emissierechtenveilingen die uit hoofde van lid 8 aan het innovatiefonds zijn toegewezen.
  Op basis van een kwalitatieve en kwantitatieve beoordeling door de Commissie van de financiële risico’s die voortvloeien uit de uitvoering van CD’s en CCD’s, die moet worden verricht na de afsluiting van de eerste twee ronden van het mechanisme voor openbare inschrijving en vervolgens telkens wanneer dat nodig is, overeenkomstig het voorzichtigheidsbeginsel, op basis waarvan activa en winsten niet mogen worden overschat en passiva en verliezen niet mogen worden onderschat, kan de Commissie, overeenkomstig de in de achtste alinea bedoelde bevoegdheid, besluiten om slechts een deel van de financiële verplichting in verband met CD’s en CCD’s door middel van de eerste alinea bedoelde middelen te dekken en het resterende deel via andere middelen. De Commissie streeft ernaar het gebruik van andere dekkingsmiddelen te beperken.
  Indien de beoordeling leidt tot de conclusie dat andere dekkingsmiddelen nodig zijn om het volledige potentieel van de CD’s en CCD’s te verwezenlijken, streeft de Commissie naar een evenwichtige mix van andere dekkingsmiddelen. In afwijking van artikel 210, lid 1, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 bepaalt de Commissie de omvang van het gebruik van andere dekkingsmiddelen krachtens de in de achtste alinea van dit lid bedoelde gedelegeerde handeling.
  De resterende financiële verplichting wordt voldoende gedekt, rekening houdend met de beginselen van titel X van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 en indien nodig aangepast aan de specifieke kenmerken van CD’s en CCD’s, in afwijking van artikel 209, lid 2, punten d) en h), artikel 210, lid 1, artikel 211, leden 1, 2), 4) en 6), de artikelen 212, 213 en 214, artikel 218, lid 1, en artikel 219, leden 3 en 6), van die verordening. In voorkomend geval worden andere dekkingsmiddelen, het voorzieningspercentage en de nodige afwijkingen vastgelegd in een gedelegeerde handeling als bedoeld in de achtste alinea van dit lid.
  De Commissie gebruikt niet meer dan 30 % van de opbrengsten uit de emissierechtenveilingen die op grond van lid 8 aan het innovatiefonds zijn toegewezen voor voorzieningen voor CD’s en CCD’s.
  Het voorzieningspercentage bedraagt niet minder dan 50 % van de totale financiële aansprakelijkheid ten laste van de begroting van de Unie voor CD’s en CCD’s. Bij de vaststelling van het voorzieningspercentage houdt de Commissie rekening met elementen die de financiële risico’s voor de begroting van de Unie kunnen verminderen, boven op de in het innovatiefonds beschikbare kredieten, zoals het mogelijk delen van aansprakelijkheid met de lidstaten op vrijwillige basis of een mogelijk herverzekeringsmechanisme van de particuliere sector. De Commissie evalueert het voorzieningspercentage ten minste om de drie jaar vanaf de datum van toepassing van de gedelegeerde handeling waarin het voor het eerst wordt vastgesteld.
  Om speculatieve inschrijvingen te voorkomen, kan de toegang tot openbare inschrijvingen afhankelijk worden gesteld van een door de indieners te betalen waarborg, die verbeurd zal worden verklaard wanneer het contract niet wordt nageleefd. Dergelijke verbeurde waarborgen zullen worden gebruikt voor het innovatiefonds als externe bestemmingsontvangsten op grond van artikel 21, lid 5, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046. Elke bijdrage die een begunstigde aan de toewijzende autoriteit betaalt overeenkomstig de voorwaarden van het CD of CCD in gevallen waarin de referentieprijs hoger is dan de uitoefenprijs (“terugvloeiende middelen”), wordt gebruikt voor het innovatiefonds als externe bestemmingsontvangsten op grond van artikel 21, lid 5, van die verordening.
  De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 23 van deze richtlijn gedelegeerde handelingen vast te stellen ter aanvulling van deze richtlijn teneinde te voorzien in eventuele andere dekkingsmiddelen en die te specificeren, alsook in voorkomend geval in het voorzieningspercentage en de noodzakelijke aanvullende afwijkingen van titel X van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046, zoals bepaald in de vierde alinea van dit lid, en daarnaast de regels voor de werking van het mechanisme voor openbare inschrijving vast te leggen, met name met betrekking tot waarborgen en terugvloeiende middelen.
  De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 23 gedelegeerde handelingen vast te stellen om de vijfde alinea van dit lid te wijzigen door de in die alinea bedoelde limiet van 30 % te verhogen met niet meer dan in totaal 20 procentpunten indien dat nodig is om te voldoen aan een vraag naar CD’s en CCD’s, rekening houdend met de ervaring in de eerste ronde van het mechanisme voor openbare inschrijving en met de noodzaak om bij de steun uit het innovatiefonds een passend evenwicht te vinden tussen subsidies en dergelijke contracten.
  De financiële steun uit het investeringsfonds is evenredig met de in dit artikel uiteengezette beleidsdoelstellingen en mag niet leiden tot buitensporige verstoringen van de interne markt. Hiertoe wordt alleen steun verstrekt ter dekking van extra kosten of investeringsrisico’s die beleggers onder normale marktvoorwaarden niet kunnen dragen.


  8 ter.   40 miljoen emissierechten van de hoeveelheid die anders kosteloos zou kunnen worden toegewezen uit hoofde van dit artikel, en 10 miljoen emissierechten van de hoeveelheid die anders zou kunnen worden geveild uit hoofde van artikel 10 van deze richtlijn kunnen worden toegewezen aan het Sociaal Klimaatfonds dat is opgericht bij Verordening (EU) 2023/955 van het Europees Parlement en de Raad (*17). De Commissie zorgt ervoor dat de voor het Sociaal Klimaatfonds bestemde emissierechten in 2025 worden geveild overeenkomstig de beginselen en bepalingen bedoeld in artikel 10, lid 4, van deze richtlijn en de krachtens dat artikel vastgestelde gedelegeerde handeling. De opbrengsten uit die veiling vormen externe bestemmingsontvangsten in overeenstemming met artikel 21, lid 5, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046, en worden gebruikt in overeenstemming met de regels die van toepassing zijn op het Sociaal Klimaatfonds.


  (*17)  Verordening (EU) 2023/955 van het Europees Parlement en de Raad van 10 mei 2023 tot oprichting van een sociaal klimaatfonds en tot wijziging van verordening (EU) 2021/1060 (PB L 130 van 16.5.2023, blz. 1).”;" |
| --- | --- |

i)

de volgende leden worden ingevoegd:

“8 bis.   Voor CD’s en CCD’s die na afloop van een mechanisme voor openbare inschrijving worden toegekend, wordt voorzien in passende dekking door vastleggingen in de begroting die voortvloeien uit de opbrengsten van emissierechtenveilingen die in het kader van het innovatiefonds beschikbaar zijn, en kunnen die begrotingsvastleggingen over meerdere jaren in jaartranches worden verdeeld. Voor de eerste twee ronden van het mechanisme voor openbare inschrijving wordt de dekking van de financiële aansprakelijkheid met betrekking tot CD’s en CCD’s volledig gewaarborgd met kredieten die voortvloeien uit de opbrengsten van emissierechtenveilingen die uit hoofde van lid 8 aan het innovatiefonds zijn toegewezen.

Op basis van een kwalitatieve en kwantitatieve beoordeling door de Commissie van de financiële risico’s die voortvloeien uit de uitvoering van CD’s en CCD’s, die moet worden verricht na de afsluiting van de eerste twee ronden van het mechanisme voor openbare inschrijving en vervolgens telkens wanneer dat nodig is, overeenkomstig het voorzichtigheidsbeginsel, op basis waarvan activa en winsten niet mogen worden overschat en passiva en verliezen niet mogen worden onderschat, kan de Commissie, overeenkomstig de in de achtste alinea bedoelde bevoegdheid, besluiten om slechts een deel van de financiële verplichting in verband met CD’s en CCD’s door middel van de eerste alinea bedoelde middelen te dekken en het resterende deel via andere middelen. De Commissie streeft ernaar het gebruik van andere dekkingsmiddelen te beperken.

Indien de beoordeling leidt tot de conclusie dat andere dekkingsmiddelen nodig zijn om het volledige potentieel van de CD’s en CCD’s te verwezenlijken, streeft de Commissie naar een evenwichtige mix van andere dekkingsmiddelen. In afwijking van artikel 210, lid 1, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 bepaalt de Commissie de omvang van het gebruik van andere dekkingsmiddelen krachtens de in de achtste alinea van dit lid bedoelde gedelegeerde handeling.

De resterende financiële verplichting wordt voldoende gedekt, rekening houdend met de beginselen van titel X van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 en indien nodig aangepast aan de specifieke kenmerken van CD’s en CCD’s, in afwijking van artikel 209, lid 2, punten d) en h), artikel 210, lid 1, artikel 211, leden 1, 2), 4) en 6), de artikelen 212, 213 en 214, artikel 218, lid 1, en artikel 219, leden 3 en 6), van die verordening. In voorkomend geval worden andere dekkingsmiddelen, het voorzieningspercentage en de nodige afwijkingen vastgelegd in een gedelegeerde handeling als bedoeld in de achtste alinea van dit lid.

De Commissie gebruikt niet meer dan 30 % van de opbrengsten uit de emissierechtenveilingen die op grond van lid 8 aan het innovatiefonds zijn toegewezen voor voorzieningen voor CD’s en CCD’s.

Het voorzieningspercentage bedraagt niet minder dan 50 % van de totale financiële aansprakelijkheid ten laste van de begroting van de Unie voor CD’s en CCD’s. Bij de vaststelling van het voorzieningspercentage houdt de Commissie rekening met elementen die de financiële risico’s voor de begroting van de Unie kunnen verminderen, boven op de in het innovatiefonds beschikbare kredieten, zoals het mogelijk delen van aansprakelijkheid met de lidstaten op vrijwillige basis of een mogelijk herverzekeringsmechanisme van de particuliere sector. De Commissie evalueert het voorzieningspercentage ten minste om de drie jaar vanaf de datum van toepassing van de gedelegeerde handeling waarin het voor het eerst wordt vastgesteld.

Om speculatieve inschrijvingen te voorkomen, kan de toegang tot openbare inschrijvingen afhankelijk worden gesteld van een door de indieners te betalen waarborg, die verbeurd zal worden verklaard wanneer het contract niet wordt nageleefd. Dergelijke verbeurde waarborgen zullen worden gebruikt voor het innovatiefonds als externe bestemmingsontvangsten op grond van artikel 21, lid 5, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046. Elke bijdrage die een begunstigde aan de toewijzende autoriteit betaalt overeenkomstig de voorwaarden van het CD of CCD in gevallen waarin de referentieprijs hoger is dan de uitoefenprijs (“terugvloeiende middelen”), wordt gebruikt voor het innovatiefonds als externe bestemmingsontvangsten op grond van artikel 21, lid 5, van die verordening.

De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 23 van deze richtlijn gedelegeerde handelingen vast te stellen ter aanvulling van deze richtlijn teneinde te voorzien in eventuele andere dekkingsmiddelen en die te specificeren, alsook in voorkomend geval in het voorzieningspercentage en de noodzakelijke aanvullende afwijkingen van titel X van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046, zoals bepaald in de vierde alinea van dit lid, en daarnaast de regels voor de werking van het mechanisme voor openbare inschrijving vast te leggen, met name met betrekking tot waarborgen en terugvloeiende middelen.

De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 23 gedelegeerde handelingen vast te stellen om de vijfde alinea van dit lid te wijzigen door de in die alinea bedoelde limiet van 30 % te verhogen met niet meer dan in totaal 20 procentpunten indien dat nodig is om te voldoen aan een vraag naar CD’s en CCD’s, rekening houdend met de ervaring in de eerste ronde van het mechanisme voor openbare inschrijving en met de noodzaak om bij de steun uit het innovatiefonds een passend evenwicht te vinden tussen subsidies en dergelijke contracten.

De financiële steun uit het investeringsfonds is evenredig met de in dit artikel uiteengezette beleidsdoelstellingen en mag niet leiden tot buitensporige verstoringen van de interne markt. Hiertoe wordt alleen steun verstrekt ter dekking van extra kosten of investeringsrisico’s die beleggers onder normale marktvoorwaarden niet kunnen dragen.

8 ter.   40 miljoen emissierechten van de hoeveelheid die anders kosteloos zou kunnen worden toegewezen uit hoofde van dit artikel, en 10 miljoen emissierechten van de hoeveelheid die anders zou kunnen worden geveild uit hoofde van artikel 10 van deze richtlijn kunnen worden toegewezen aan het Sociaal Klimaatfonds dat is opgericht bij Verordening (EU) 2023/955 van het Europees Parlement en de Raad (*17). De Commissie zorgt ervoor dat de voor het Sociaal Klimaatfonds bestemde emissierechten in 2025 worden geveild overeenkomstig de beginselen en bepalingen bedoeld in artikel 10, lid 4, van deze richtlijn en de krachtens dat artikel vastgestelde gedelegeerde handeling. De opbrengsten uit die veiling vormen externe bestemmingsontvangsten in overeenstemming met artikel 21, lid 5, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046, en worden gebruikt in overeenstemming met de regels die van toepassing zijn op het Sociaal Klimaatfonds.

(*17)  Verordening (EU) 2023/955 van het Europees Parlement en de Raad van 10 mei 2023 tot oprichting van een sociaal klimaatfonds en tot wijziging van verordening (EU) 2021/1060 (PB L 130 van 16.5.2023, blz. 1).”;"

*17

| j) | lid 19 wordt vervangen door:

  “19.   Er wordt geen kosteloze toewijzing verstrekt aan een installatie waarvan de werking beëindigd is. Van installaties waarvoor de broeikasgasemissievergunning is verstreken of is ingetrokken en installaties die technisch gezien niet meer kunnen werken of in werking kunnen worden gesteld, wordt de werking geacht beëindigd te zijn.”
  ; |
| --- | --- |

j)

lid 19 wordt vervangen door:

“19.   Er wordt geen kosteloze toewijzing verstrekt aan een installatie waarvan de werking beëindigd is. Van installaties waarvoor de broeikasgasemissievergunning is verstreken of is ingetrokken en installaties die technisch gezien niet meer kunnen werken of in werking kunnen worden gesteld, wordt de werking geacht beëindigd te zijn.”

| k) | het volgende lid wordt toegevoegd:

  “22.   Indien correcties van op grond van artikel 11, lid 2, toegekende kosteloze toewijzingen nodig zijn, worden dergelijke correcties uitgevoerd met emissierechten uit de overeenkomstig lid 7 van dit artikel gereserveerde hoeveelheid emissierechten of door emissierechten aan deze gereserveerde hoeveelheid toe te voegen.”
  ; |
| --- | --- |

k)

het volgende lid wordt toegevoegd:

“22.   Indien correcties van op grond van artikel 11, lid 2, toegekende kosteloze toewijzingen nodig zijn, worden dergelijke correcties uitgevoerd met emissierechten uit de overeenkomstig lid 7 van dit artikel gereserveerde hoeveelheid emissierechten of door emissierechten aan deze gereserveerde hoeveelheid toe te voegen.”

| 14) | aan artikel 10 ter, lid 4, worden de volgende alinea’s toegevoegd:

  “In lidstaten waar, gemiddeld in de jaren 2014-2018, het percentage emissies uit stadsverwarming van de totale emissies van de Unie gedeeld door het percentage van de lidstaten in het bbp van het totale bbp van de Unie groter is dan vijf, wordt aan stadsverwarming een extra kosteloze toewijzing van 30 % van de op grond van artikel 10 bis vastgestelde hoeveelheid toegekend voor de periode van 2026 tot en met 2030, op voorwaarde dat er een investeringsvolume dat gelijk is aan de waarde van die aanvullende kosteloze toewijzing wordt geïnvesteerd om de emissies vóór 2030 aanzienlijk te verminderen, in overeenstemming met de plannen voor klimaatneutraliteit bedoeld in de derde alinea van dit lid, en dat de verwezenlijking van de in punt b) van die alinea bedoelde streefdoelen en mijlpalen wordt bevestigd door de verificatie die overeenkomstig de vierde alinea van dit lid wordt uitgevoerd.
  Uiterlijk op 1 mei 2024 stellen exploitanten van stadsverwarming een plan voor klimaatneutraliteit op met betrekking tot de installaties waarvoor zij overeenkomstig de tweede alinea van dit lid een aanvullende een kosteloze toewijzing aanvragen. Dat plan strookt de doelstelling van klimaatneutraliteit als bedoeld in artikel 2, lid 1, van Verordening (EU) 2021/1119, en bevat:






  a) | maatregelen en investeringen om uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit te bereiken op installatie- of bedrijfsniveau, met uitzondering van het gebruik van koolstofcompensatiekredieten; |
| --- | --- | --- |

14)

aan artikel 10 ter, lid 4, worden de volgende alinea’s toegevoegd:

“In lidstaten waar, gemiddeld in de jaren 2014-2018, het percentage emissies uit stadsverwarming van de totale emissies van de Unie gedeeld door het percentage van de lidstaten in het bbp van het totale bbp van de Unie groter is dan vijf, wordt aan stadsverwarming een extra kosteloze toewijzing van 30 % van de op grond van artikel 10 bis vastgestelde hoeveelheid toegekend voor de periode van 2026 tot en met 2030, op voorwaarde dat er een investeringsvolume dat gelijk is aan de waarde van die aanvullende kosteloze toewijzing wordt geïnvesteerd om de emissies vóór 2030 aanzienlijk te verminderen, in overeenstemming met de plannen voor klimaatneutraliteit bedoeld in de derde alinea van dit lid, en dat de verwezenlijking van de in punt b) van die alinea bedoelde streefdoelen en mijlpalen wordt bevestigd door de verificatie die overeenkomstig de vierde alinea van dit lid wordt uitgevoerd.

Uiterlijk op 1 mei 2024 stellen exploitanten van stadsverwarming een plan voor klimaatneutraliteit op met betrekking tot de installaties waarvoor zij overeenkomstig de tweede alinea van dit lid een aanvullende een kosteloze toewijzing aanvragen. Dat plan strookt de doelstelling van klimaatneutraliteit als bedoeld in artikel 2, lid 1, van Verordening (EU) 2021/1119, en bevat:

a)

maatregelen en investeringen om uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit te bereiken op installatie- of bedrijfsniveau, met uitzondering van het gebruik van koolstofcompensatiekredieten;

| b) | intermediaire streefdoelen en mijlpalen om uiterlijk op 31 december 2025 en vervolgens uiterlijk op 31 december van elke volgende vijf jaar de vooruitgang te meten die is geboekt bij het bereiken van klimaatneutraliteit als bedoeld in punt a) van deze alinea; |
| --- | --- |

b)

intermediaire streefdoelen en mijlpalen om uiterlijk op 31 december 2025 en vervolgens uiterlijk op 31 december van elke volgende vijf jaar de vooruitgang te meten die is geboekt bij het bereiken van klimaatneutraliteit als bedoeld in punt a) van deze alinea;

| c) | een raming van het effect van elk van de in punt a) van deze alinea bedoelde maatregelen en investeringen met betrekking tot de vermindering van de uitstoot van broeikasgassen. |
| --- | --- |

c)

een raming van het effect van elk van de in punt a) van deze alinea bedoelde maatregelen en investeringen met betrekking tot de vermindering van de uitstoot van broeikasgassen.

De verwezenlijking van de streefdoelen en mijlpalen als bedoeld in de derde alinea, punt b), van dit lid wordt geverifieerd met betrekking tot de periode tot 31 december 2025 en vervolgens met betrekking tot elke periode die eindigt op 31 december van elk vijfde jaar tot 2050, volgens de verificatie- en accreditatieprocedures in artikel 15. Er worden geen kosteloze emissierechten van meer dan de in de eerste alinea van dit lid bedoelde hoeveelheid toegewezen indien de verwezenlijking van de tussentijdse streefdoelen en mijlpalen niet is geverifieerd met betrekking tot de periode tot eind 2025 of met betrekking tot de periode van 2026 tot en met 2030.

De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast om de minimale inhoud van de in de derde alinea, punten a), b) en c), van dit lid bedoelde informatie en de vorm van de in die alinea en in de vijfde alinea van artikel 10 bis, lid 1, bedoelde plannen voor klimaatneutraliteit te specificeren. De Commissie streeft naar synergieën met soortgelijke plannen, zoals bepaald in het Unierecht. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 22 bis, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.”;

| 15) | in artikel 10 quater wordt lid 7 vervangen door:

  “7.   De lidstaten eisen van begunstigde installaties voor elektriciteitsopwekking en netwerkexploitanten dat zij, uiterlijk op 28 februari van elk jaar, verslag uitbrengen over de uitvoering van hun geselecteerde investeringen, onder meer over de verhouding tussen de kosteloze toewijzing en de gemaakte investeringsuitgaven en de soorten gesteunde investeringen. De lidstaten brengen hierover verslag uit aan de Commissie en de Commissie maakt dit verslag openbaar.”
  ; |
| --- | --- |

15)

in artikel 10 quater wordt lid 7 vervangen door:

“7.   De lidstaten eisen van begunstigde installaties voor elektriciteitsopwekking en netwerkexploitanten dat zij, uiterlijk op 28 februari van elk jaar, verslag uitbrengen over de uitvoering van hun geselecteerde investeringen, onder meer over de verhouding tussen de kosteloze toewijzing en de gemaakte investeringsuitgaven en de soorten gesteunde investeringen. De lidstaten brengen hierover verslag uit aan de Commissie en de Commissie maakt dit verslag openbaar.”

| 16) | het volgende artikel wordt ingevoegd:

  “Artikel 10 quater bis
  Eerdere termijn voor voorlopige kosteloze toewijzing voor de modernisering van de energiesector
  In afwijking van artikel 10 quater mogen de betrokken lidstaten in overeenstemming met dat artikel alleen voorlopige kosteloze toewijzingen verlenen aan installaties voor investeringen die tot en met 31 december 2024 zijn uitgevoerd. Emissierechten die overeenkomstig artikel 10 quater voor de betrokken lidstaten beschikbaar zijn voor de periode van 2021 tot en met 2030 en die niet voor dergelijke investeringen worden aangewend, worden, met het door de betrokken lidstaat vastgestelde percentage:






  a) | toegevoegd aan de totale hoeveelheid emissierechten die de betrokken lidstaat op grond van artikel 10, lid 2, moet veilen; of |
| --- | --- | --- |

16)

het volgende artikel wordt ingevoegd:

“Artikel 10 quater bis

Eerdere termijn voor voorlopige kosteloze toewijzing voor de modernisering van de energiesector

In afwijking van artikel 10 quater mogen de betrokken lidstaten in overeenstemming met dat artikel alleen voorlopige kosteloze toewijzingen verlenen aan installaties voor investeringen die tot en met 31 december 2024 zijn uitgevoerd. Emissierechten die overeenkomstig artikel 10 quater voor de betrokken lidstaten beschikbaar zijn voor de periode van 2021 tot en met 2030 en die niet voor dergelijke investeringen worden aangewend, worden, met het door de betrokken lidstaat vastgestelde percentage:

a)

toegevoegd aan de totale hoeveelheid emissierechten die de betrokken lidstaat op grond van artikel 10, lid 2, moet veilen; of

| b) | aangewend ter ondersteuning van investeringen in het kader van het in artikel 10 quinquies bedoelde moderniseringsfonds in overeenstemming met de regels die van toepassing zijn op de opbrengsten uit emissierechten als bedoeld in artikel 10 quinquies, lid 4. |
| --- | --- |

b)

aangewend ter ondersteuning van investeringen in het kader van het in artikel 10 quinquies bedoelde moderniseringsfonds in overeenstemming met de regels die van toepassing zijn op de opbrengsten uit emissierechten als bedoeld in artikel 10 quinquies, lid 4.

Uiterlijk op 15 mei 2024 stelt de betrokken lidstaat de Commissie in kennis van de respectieve hoeveelheden emissierechten die krachtens artikel 10, lid 2, eerste alinea, punt b), en, in afwijking van artikel 10 quater, lid 4, tweede zin, krachtens artikel 10 quinquies moeten worden aangewend.”

| 17) | artikel 10 quinquies wordt als volgt gewijzigd:






  a) | lid 1 wordt vervangen door:

  “1.   Er wordt voor de periode van 2021 tot 2030 een fonds ingesteld ter ondersteuning van door de begunstigde lidstaten voorgestelde investeringen, waaronder kleinschalige investeringsprojecten, ter modernisering van de energiesystemen en verbetering van de energie-efficiëntie in lidstaten (het “moderniseringsfonds”). Het moderniseringsfonds wordt gefinancierd door middel van de veiling van emissierechten als bedoeld in artikel 10 voor de in dat artikel vermelde begunstigde lidstaten.
  De ondersteunde investeringen stroken met de doelstellingen van deze richtlijn, alsook met de doelstellingen van de mededeling van de Commissie van 11 december 2019 over de Europese Green Deal en Verordening (EU) 2021/1119 en de langetermijndoelstellingen die in de Overeenkomst van Parijs worden genoemd. De begunstigde lidstaten kunnen, in voorkomend geval, de middelen van het moderniseringsfonds aanwenden om investeringen te financieren waarbij aangrenzende grensregio’s van de Unie betrokken zijn. Uit het moderniseringsfonds wordt geen steun verleend aan faciliteiten voor de opwekking van energie met behulp van fossiele brandstoffen. Opbrengsten uit emissierechten die onder een kennisgeving op grond van lid 4, van dit artikel vallen, mogen evenwel worden aangewend voor investeringen in verband met gasvormige fossiele brandstoffen.
  Voorts kunnen opbrengsten uit de in artikel 10, lid 1, derde alinea, van deze richtlijn bedoelde emissierechten, indien de activiteit uit hoofde van Verordening (EU) 2020/852 van het Europees Parlement en de Raad (*18) als ecologisch duurzaam kan worden aangemerkt en naar behoren gerechtvaardigd is om redenen van het waarborgen van energiezekerheid, worden aangewend voor investeringen met betrekking tot gasvormige fossiele brandstoffen, mits de emissierechten voor energieopwekking worden geveild vóór 31 december 2027 en, voor investeringen die betrekking hebben op downstreamgebruik van gas, de emissierechten vóór 31 december 2028 worden geveild.


  (*18)  Verordening (EU) 2020/852 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2020 betreffende de totstandbrenging van een kader ter bevordering van duurzame beleggingen en tot wijziging van Verordening (EU) 2019/2088 (PB L 198 van 22.6.2020, blz. 13).”;" |
| --- | --- | --- |

17)

artikel 10 quinquies wordt als volgt gewijzigd:

a)

lid 1 wordt vervangen door:

“1.   Er wordt voor de periode van 2021 tot 2030 een fonds ingesteld ter ondersteuning van door de begunstigde lidstaten voorgestelde investeringen, waaronder kleinschalige investeringsprojecten, ter modernisering van de energiesystemen en verbetering van de energie-efficiëntie in lidstaten (het “moderniseringsfonds”). Het moderniseringsfonds wordt gefinancierd door middel van de veiling van emissierechten als bedoeld in artikel 10 voor de in dat artikel vermelde begunstigde lidstaten.

De ondersteunde investeringen stroken met de doelstellingen van deze richtlijn, alsook met de doelstellingen van de mededeling van de Commissie van 11 december 2019 over de Europese Green Deal en Verordening (EU) 2021/1119 en de langetermijndoelstellingen die in de Overeenkomst van Parijs worden genoemd. De begunstigde lidstaten kunnen, in voorkomend geval, de middelen van het moderniseringsfonds aanwenden om investeringen te financieren waarbij aangrenzende grensregio’s van de Unie betrokken zijn. Uit het moderniseringsfonds wordt geen steun verleend aan faciliteiten voor de opwekking van energie met behulp van fossiele brandstoffen. Opbrengsten uit emissierechten die onder een kennisgeving op grond van lid 4, van dit artikel vallen, mogen evenwel worden aangewend voor investeringen in verband met gasvormige fossiele brandstoffen.

Voorts kunnen opbrengsten uit de in artikel 10, lid 1, derde alinea, van deze richtlijn bedoelde emissierechten, indien de activiteit uit hoofde van Verordening (EU) 2020/852 van het Europees Parlement en de Raad (*18) als ecologisch duurzaam kan worden aangemerkt en naar behoren gerechtvaardigd is om redenen van het waarborgen van energiezekerheid, worden aangewend voor investeringen met betrekking tot gasvormige fossiele brandstoffen, mits de emissierechten voor energieopwekking worden geveild vóór 31 december 2027 en, voor investeringen die betrekking hebben op downstreamgebruik van gas, de emissierechten vóór 31 december 2028 worden geveild.

(*18)  Verordening (EU) 2020/852 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2020 betreffende de totstandbrenging van een kader ter bevordering van duurzame beleggingen en tot wijziging van Verordening (EU) 2019/2088 (PB L 198 van 22.6.2020, blz. 13).”;"

*18

| b) | lid 2 wordt vervangen door:

  “2.   Ten minste 80 % van de opbrengsten uit de in artikel 10, lid 1, derde alinea, bedoelde emissierechten en uit emissierechten die vallen onder een kennisgeving op grond van lid 4 van dit artikel, en ten minste 90 % van de opbrengsten uit de in artikel 10, lid 1, vierde alinea, bedoelde emissierechten wordt gebruikt ter ondersteuning van investeringen in:






  a) | de opwekking en het gebruik van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen, waaronder hernieuwbare waterstof; |
| --- | --- | --- |

b)

lid 2 wordt vervangen door:

“2.   Ten minste 80 % van de opbrengsten uit de in artikel 10, lid 1, derde alinea, bedoelde emissierechten en uit emissierechten die vallen onder een kennisgeving op grond van lid 4 van dit artikel, en ten minste 90 % van de opbrengsten uit de in artikel 10, lid 1, vierde alinea, bedoelde emissierechten wordt gebruikt ter ondersteuning van investeringen in:

a)

de opwekking en het gebruik van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen, waaronder hernieuwbare waterstof;

| b) | verwarming en koeling met behulp van hernieuwbare bronnen; |
| --- | --- |

b)

verwarming en koeling met behulp van hernieuwbare bronnen;

| c) | de vermindering van het algehele energiegebruik door energie-efficiëntie, onder meer met betrekking tot industrie, vervoer, gebouwen, landbouw en afval; |
| --- | --- |

c)

de vermindering van het algehele energiegebruik door energie-efficiëntie, onder meer met betrekking tot industrie, vervoer, gebouwen, landbouw en afval;

| d) | energieopslag en de modernisering van energienetwerken, met inbegrip van beheer van de vraagzijde, stadsverwarmingspijpleidingen, netten voor elektriciteitstransmissie, de verbetering van de interconnecties tussen de lidstaten en infrastructuur voor emissievrije mobiliteit; |
| --- | --- |

d)

energieopslag en de modernisering van energienetwerken, met inbegrip van beheer van de vraagzijde, stadsverwarmingspijpleidingen, netten voor elektriciteitstransmissie, de verbetering van de interconnecties tussen de lidstaten en infrastructuur voor emissievrije mobiliteit;

| e) | steun aan huishoudens met een laag inkomen, ook in landelijke en afgelegen gebieden, om energiearmoede te verlichten en de verwarmingssystemen van deze huishoudens te moderniseren; en |
| --- | --- |

e)

steun aan huishoudens met een laag inkomen, ook in landelijke en afgelegen gebieden, om energiearmoede te verlichten en de verwarmingssystemen van deze huishoudens te moderniseren; en

| f) | een rechtvaardige transitie in koolstofafhankelijke regio’s in de begunstigde lidstaten, om zo de herplaatsing, omscholing en bijscholing van werknemers, en het onderwijs, de initiatieven voor het zoeken naar werk en startups in overleg met het maatschappelijk middenveld en de sociale partners te ondersteunen, op een manier die strookt met en een bijdrage levert aan de relevante acties op dit gebied die de lidstaten hebben opgenomen in hun territoriale plannen voor een rechtvaardige transitie overeenkomstig artikel 8, lid 2, eerste alinea, punt k), van Verordening (EU) 2021/1056, indien van toepassing.” |
| --- | --- |

f)

een rechtvaardige transitie in koolstofafhankelijke regio’s in de begunstigde lidstaten, om zo de herplaatsing, omscholing en bijscholing van werknemers, en het onderwijs, de initiatieven voor het zoeken naar werk en startups in overleg met het maatschappelijk middenveld en de sociale partners te ondersteunen, op een manier die strookt met en een bijdrage levert aan de relevante acties op dit gebied die de lidstaten hebben opgenomen in hun territoriale plannen voor een rechtvaardige transitie overeenkomstig artikel 8, lid 2, eerste alinea, punt k), van Verordening (EU) 2021/1056, indien van toepassing.”

| c) | lid 11 wordt vervangen door:

  “11.   Elk jaar brengt het investeringscomité bij de Commissie verslag uit over de ervaringen met de evaluatie van investeringen, met name op het vlak van emissiereducties en emissiereductiekosten. Uiterlijk op 31 december 2024 evalueert de Commissie, rekening houdend met de bevindingen van het investeringscomité, de in lid 2 genoemde gebieden voor projecten en de grond waarop het investeringscomité zijn aanbevelingen baseert.
  Het investeringscomité zorgt voor de publicatie van het jaarverslag. De Commissie verstrekt dit jaarlijks verslag aan het Europees Parlement en aan de Raad.”
  ; |
| --- | --- |

c)

lid 11 wordt vervangen door:

“11.   Elk jaar brengt het investeringscomité bij de Commissie verslag uit over de ervaringen met de evaluatie van investeringen, met name op het vlak van emissiereducties en emissiereductiekosten. Uiterlijk op 31 december 2024 evalueert de Commissie, rekening houdend met de bevindingen van het investeringscomité, de in lid 2 genoemde gebieden voor projecten en de grond waarop het investeringscomité zijn aanbevelingen baseert.

Het investeringscomité zorgt voor de publicatie van het jaarverslag. De Commissie verstrekt dit jaarlijks verslag aan het Europees Parlement en aan de Raad.”

| 18) | het volgende artikel wordt ingevoegd:

  “Artikel 10 septies
  Beginsel “geen ernstige afbreuk doen”
  Vanaf 1 januari 2025 gebruiken de begunstigde lidstaten en de Commissie de opbrengsten uit de veiling van emissierechten die bestemd zijn voor het innovatiefonds op grond van artikel 10 bis, lid 8, van deze richtlijn en uit de in artikel 10, lid 1, derde en vierde alinea, van deze richtlijn bedoelde emissierechten, aan de hand van de criteria voor “geen ernstige afbreuk doen” die zijn vastgelegd in artikel 17 van Verordening (EU) 2020/852, indien die opbrengsten worden gebruikt voor een economische activiteit waarvoor op grond van artikel 10, lid 3, punt b), van die verordening technische screeningcriteria zijn vastgesteld om te bepalen of een economische activiteit ernstige afbreuk doet aan een of meer van de relevante milieudoelstellingen.”
  ; |
| --- | --- |

18)

het volgende artikel wordt ingevoegd:

“Artikel 10 septies

Beginsel “geen ernstige afbreuk doen”

Vanaf 1 januari 2025 gebruiken de begunstigde lidstaten en de Commissie de opbrengsten uit de veiling van emissierechten die bestemd zijn voor het innovatiefonds op grond van artikel 10 bis, lid 8, van deze richtlijn en uit de in artikel 10, lid 1, derde en vierde alinea, van deze richtlijn bedoelde emissierechten, aan de hand van de criteria voor “geen ernstige afbreuk doen” die zijn vastgelegd in artikel 17 van Verordening (EU) 2020/852, indien die opbrengsten worden gebruikt voor een economische activiteit waarvoor op grond van artikel 10, lid 3, punt b), van die verordening technische screeningcriteria zijn vastgesteld om te bepalen of een economische activiteit ernstige afbreuk doet aan een of meer van de relevante milieudoelstellingen.”

| 19) | in artikel 11, lid 2, wordt de datum “28 februari” vervangen door “30 juni”; |
| --- | --- |

19)

in artikel 11, lid 2, wordt de datum “28 februari” vervangen door “30 juni”;

| 20) | de titel van hoofdstuk IV wordt vervangen door:

  “Bepalingen voor luchtvaart, maritiem vervoer en vaste installaties”; |
| --- | --- |

20)

de titel van hoofdstuk IV wordt vervangen door:

“Bepalingen voor luchtvaart, maritiem vervoer en vaste installaties”;

| 21) | artikel 12 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | lid 2 wordt vervangen door:

  “2.   De lidstaten dragen er zorg voor, dat de door een bevoegde autoriteit van een andere lidstaat verleende rechten als geldig worden erkend voor de nakoming van de verplichtingen van een exploitant, een vliegtuigexploitant, of een scheepvaartmaatschappij uit hoofde van lid 3.”
  ; |
| --- | --- | --- |

21)

artikel 12 wordt als volgt gewijzigd:

a)

lid 2 wordt vervangen door:

“2.   De lidstaten dragen er zorg voor, dat de door een bevoegde autoriteit van een andere lidstaat verleende rechten als geldig worden erkend voor de nakoming van de verplichtingen van een exploitant, een vliegtuigexploitant, of een scheepvaartmaatschappij uit hoofde van lid 3.”

| b) | lid 2 bis wordt geschrapt; |
| --- | --- |

b)

lid 2 bis wordt geschrapt;

| c) | lid 3 wordt vervangen door:

  “3.   De lidstaten, administrerende lidstaten en de administrerende autoriteiten ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij dragen er zorg voor dat uiterlijk op 30 september van elk jaar:






  a) | de exploitant van elke installatie een hoeveelheid emissierechten inlevert die gelijk is aan de totale emissies van die installatie gedurende het voorgaande kalenderjaar, zoals geverifieerd overeenkomstig artikel 15; |
| --- | --- | --- |

c)

lid 3 wordt vervangen door:

“3.   De lidstaten, administrerende lidstaten en de administrerende autoriteiten ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij dragen er zorg voor dat uiterlijk op 30 september van elk jaar:

a)

de exploitant van elke installatie een hoeveelheid emissierechten inlevert die gelijk is aan de totale emissies van die installatie gedurende het voorgaande kalenderjaar, zoals geverifieerd overeenkomstig artikel 15;

| b) | elke vliegtuigexploitant een hoeveelheid emissierechten inlevert die gelijk is aan zijn totale emissies tijdens het voorgaande kalenderjaar, zoals geverifieerd overeenkomstig artikel 15; |
| --- | --- |

b)

elke vliegtuigexploitant een hoeveelheid emissierechten inlevert die gelijk is aan zijn totale emissies tijdens het voorgaande kalenderjaar, zoals geverifieerd overeenkomstig artikel 15;

| c) | elke scheepvaartmaatschappij een hoeveelheid emissierechten inlevert die gelijk is aan haar totale emissies gedurende het voorgaande kalenderjaar, zoals geverifieerd overeenkomstig artikel 3 octies sexies. |
| --- | --- |

c)

elke scheepvaartmaatschappij een hoeveelheid emissierechten inlevert die gelijk is aan haar totale emissies gedurende het voorgaande kalenderjaar, zoals geverifieerd overeenkomstig artikel 3 octies sexies.

De lidstaten, administrerende lidstaten en de administrerende autoriteiten ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij zien erop toe dat emissierechten die overeenkomstig de eerste alinea zijn ingeleverd, vervolgens worden geannuleerd.”

| d) | na lid 3 worden de volgende leden toegevoegd:

  “3-sexies.   In afwijking van lid 3, eerste alinea, punt c), mogen scheepvaartmaatschappijen 5 % minder emissierechten inleveren dan hun geverifieerde emissies die tot en met 31 december 2030 worden uitgestoten op schepen met een ijsklasse, mits zij ijsklasse IA of IA Super of een gelijkwaardige ijsklasse hebben, vastgesteld op basis van aanbeveling 25/7 van de Commissie ter bescherming van het mariene milieu van het Oostzeegebied (Helcom).
  Indien in vergelijking met de geverifieerde emissies minder emissierechten worden ingeleverd, wordt, zodra het verschil tussen geverifieerde emissies en ingeleverde emissierechten voor elk jaar is vastgesteld, een met dat verschil overeenstemmende hoeveelheid emissierechten geannuleerd in plaats van geveild uit hoofde van artikel 10.


  3-quinquies.   In afwijking van lid 3, eerste alinea, punt c), van dit artikel en artikel 16 bepaalt de Commissie, op verzoek van een lidstaat, door middel van een uitvoeringshandeling dat de lidstaten moeten oordelen dat aan de eisen van die bepalingen is voldaan en dat zij geen actie mogen ondernemen tegen scheepvaartmaatschappijen met betrekking tot emissies die tot en met 31 december 2030 worden uitgestoten als gevolg van reizen die worden uitgevoerd door passagiersschepen – andere dan cruiseschepen – en door roroschepen, tussen een haven van een eiland dat onder de jurisdictie van die verzoekende lidstaat valt, niet beschikt over een weg- of spoorverbinding met het vasteland en een bevolking van minder dan 200 000 permanente inwoners heeft volgens de laatst beschikbare cijfers in 2022, en een haven die onder de jurisdictie van dezelfde lidstaat valt, en als gevolg van activiteiten die in een haven worden uitgevoerd vanaf dergelijke schepen in verband met dergelijke reizen. Het eiland heeft.
  De Commissie publiceert een lijst van de in de eerste alinea bedoelde eilanden en de betrokken havens, en houdt die lijst actueel.


  3-quater.   In afwijking van lid 3, eerste alinea, punt c), van dit artikel en artikel 16, bepaalt de Commissie op gezamenlijk verzoek van twee lidstaten waarvan er één geen landgrens met een andere lidstaat heeft en de andere lidstaat zich geografisch het dichtst bij de lidstaat zonder een dergelijke landgrens bevindt, door middel van een uitvoeringshandeling dat de lidstaten moeten oordelen dat aan de eisen van die bepalingen is voldaan en dat zij geen actie mogen ondernemen tegen scheepvaartmaatschappijen met betrekking tot emissies die tot en met 31 december 2030 worden uitgestoten als gevolg van reizen met passagiers- of roroschepen, die worden uitgevoerd in het kader van een transnationaal openbaredienstcontract of een transnationale openbaredienstverplichting waarvan melding wordt gemaakt in het gezamenlijke verzoek en waarmee de twee lidstaten met elkaar worden verbonden, en als gevolg van de activiteiten die in een haven worden uitgevoerd vanaf dergelijke schepen in verband met dergelijke reizen.


  3-ter.   Een verplichting tot inlevering van emissierechten ontstaat niet voor emissies die worden uitgestoten tot en met 31 december 2030 als gevolg van reizen tussen een haven in een ultraperifeer gebied van een lidstaat en een haven in dezelfde lidstaat, met inbegrip van reizen tussen havens binnen een ultraperifeer gebied en reizen tussen de ultraperifere gebieden van dezelfde lidstaat, en als gevolg van de activiteiten, die in een haven worden uitgevoerd, vanaf dergelijke schepen in verband met dergelijke reizen.”
  ; |
| --- | --- |

d)

na lid 3 worden de volgende leden toegevoegd:

“3-sexies.   In afwijking van lid 3, eerste alinea, punt c), mogen scheepvaartmaatschappijen 5 % minder emissierechten inleveren dan hun geverifieerde emissies die tot en met 31 december 2030 worden uitgestoten op schepen met een ijsklasse, mits zij ijsklasse IA of IA Super of een gelijkwaardige ijsklasse hebben, vastgesteld op basis van aanbeveling 25/7 van de Commissie ter bescherming van het mariene milieu van het Oostzeegebied (Helcom).

Indien in vergelijking met de geverifieerde emissies minder emissierechten worden ingeleverd, wordt, zodra het verschil tussen geverifieerde emissies en ingeleverde emissierechten voor elk jaar is vastgesteld, een met dat verschil overeenstemmende hoeveelheid emissierechten geannuleerd in plaats van geveild uit hoofde van artikel 10.

3-quinquies.   In afwijking van lid 3, eerste alinea, punt c), van dit artikel en artikel 16 bepaalt de Commissie, op verzoek van een lidstaat, door middel van een uitvoeringshandeling dat de lidstaten moeten oordelen dat aan de eisen van die bepalingen is voldaan en dat zij geen actie mogen ondernemen tegen scheepvaartmaatschappijen met betrekking tot emissies die tot en met 31 december 2030 worden uitgestoten als gevolg van reizen die worden uitgevoerd door passagiersschepen – andere dan cruiseschepen – en door roroschepen, tussen een haven van een eiland dat onder de jurisdictie van die verzoekende lidstaat valt, niet beschikt over een weg- of spoorverbinding met het vasteland en een bevolking van minder dan 200 000 permanente inwoners heeft volgens de laatst beschikbare cijfers in 2022, en een haven die onder de jurisdictie van dezelfde lidstaat valt, en als gevolg van activiteiten die in een haven worden uitgevoerd vanaf dergelijke schepen in verband met dergelijke reizen. Het eiland heeft.

De Commissie publiceert een lijst van de in de eerste alinea bedoelde eilanden en de betrokken havens, en houdt die lijst actueel.

3-quater.   In afwijking van lid 3, eerste alinea, punt c), van dit artikel en artikel 16, bepaalt de Commissie op gezamenlijk verzoek van twee lidstaten waarvan er één geen landgrens met een andere lidstaat heeft en de andere lidstaat zich geografisch het dichtst bij de lidstaat zonder een dergelijke landgrens bevindt, door middel van een uitvoeringshandeling dat de lidstaten moeten oordelen dat aan de eisen van die bepalingen is voldaan en dat zij geen actie mogen ondernemen tegen scheepvaartmaatschappijen met betrekking tot emissies die tot en met 31 december 2030 worden uitgestoten als gevolg van reizen met passagiers- of roroschepen, die worden uitgevoerd in het kader van een transnationaal openbaredienstcontract of een transnationale openbaredienstverplichting waarvan melding wordt gemaakt in het gezamenlijke verzoek en waarmee de twee lidstaten met elkaar worden verbonden, en als gevolg van de activiteiten die in een haven worden uitgevoerd vanaf dergelijke schepen in verband met dergelijke reizen.

3-ter.   Een verplichting tot inlevering van emissierechten ontstaat niet voor emissies die worden uitgestoten tot en met 31 december 2030 als gevolg van reizen tussen een haven in een ultraperifeer gebied van een lidstaat en een haven in dezelfde lidstaat, met inbegrip van reizen tussen havens binnen een ultraperifeer gebied en reizen tussen de ultraperifere gebieden van dezelfde lidstaat, en als gevolg van de activiteiten, die in een haven worden uitgevoerd, vanaf dergelijke schepen in verband met dergelijke reizen.”

| e) | lid 3-bis wordt vervangen door:

  “3-bis.   Indien nodig en zolang zulks noodzakelijk is voor de bescherming van de milieu-integriteit van het EU-ETS, wordt het exploitanten, vliegtuigexploitanten en scheepvaartmaatschappijen in het EU-ETS verboden emissierechten te gebruiken die zijn uitgegeven door een lidstaat ten aanzien waarvan er sprake is van verplichtingen voor exploitanten, vliegtuigexploitanten en scheepvaartmaatschappijen die komen te vervallen. De in artikel 19, lid 3, bedoelde gedelegeerde rechtshandelingen bevatten de maatregelen die noodzakelijk zijn in de in dit lid bedoelde gevallen.”
  ; |
| --- | --- |

e)

lid 3-bis wordt vervangen door:

“3-bis.   Indien nodig en zolang zulks noodzakelijk is voor de bescherming van de milieu-integriteit van het EU-ETS, wordt het exploitanten, vliegtuigexploitanten en scheepvaartmaatschappijen in het EU-ETS verboden emissierechten te gebruiken die zijn uitgegeven door een lidstaat ten aanzien waarvan er sprake is van verplichtingen voor exploitanten, vliegtuigexploitanten en scheepvaartmaatschappijen die komen te vervallen. De in artikel 19, lid 3, bedoelde gedelegeerde rechtshandelingen bevatten de maatregelen die noodzakelijk zijn in de in dit lid bedoelde gevallen.”

| f) | het volgende lid wordt ingevoegd:

  “3 ter.   Voor emissies van broeikasgassen die geacht worden te zijn afgevangen en gebruikt op zo een manier dat ze permanent chemisch in een product worden gebonden en bij normaal gebruik, zo ook normale activiteiten die plaatsvinden na het einde van de levensduur van het product, niet in de atmosfeer terechtkomen, ontstaat geen verplichting om emissierechten in te leveren.
  De Commissie stelt overeenkomstig artikel 23 gedelegeerde handelingen vast om deze richtlijn aan te vullen met betrekking tot de voorschriften om te beoordelen of broeikasgassen permanent chemisch in een product zijn gebonden als bedoeld in de eerste alinea van dit lid.”
  ; |
| --- | --- |

f)

het volgende lid wordt ingevoegd:

“3 ter.   Voor emissies van broeikasgassen die geacht worden te zijn afgevangen en gebruikt op zo een manier dat ze permanent chemisch in een product worden gebonden en bij normaal gebruik, zo ook normale activiteiten die plaatsvinden na het einde van de levensduur van het product, niet in de atmosfeer terechtkomen, ontstaat geen verplichting om emissierechten in te leveren.

De Commissie stelt overeenkomstig artikel 23 gedelegeerde handelingen vast om deze richtlijn aan te vullen met betrekking tot de voorschriften om te beoordelen of broeikasgassen permanent chemisch in een product zijn gebonden als bedoeld in de eerste alinea van dit lid.”

| g) | lid 4 wordt vervangen door:

  “4.   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om er zorg voor te dragen dat emissierechten te allen tijde worden geannuleerd op verzoek van de persoon die de rechten in zijn bezit heeft. Ingeval capaciteit voor de opwekking van elektriciteit op hun grondgebied vanwege aanvullende nationale maatregelen wordt gesloten, kunnen lidstaten emissierechten annuleren, en worden daar ook sterk toe aangespoord, uit de totale hoeveelheid door hen te veilen emissierechten als bedoeld in artikel 10, lid 2, tot maximaal een hoeveelheid die overeenkomt met het gemiddelde volume geverifieerde emissies van de betrokken installatie over een periode van vijf jaar vóór de sluiting ervan. De betrokken lidstaat stelt de Commissie in kennis van de voorgenomen annulering, of van de redenen om niet over te gaan tot annulering, in overeenstemming met de gedelegeerde handelingen die krachtens artikel 10, lid 4, worden vastgesteld.”
  ; |
| --- | --- |

g)

lid 4 wordt vervangen door:

“4.   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om er zorg voor te dragen dat emissierechten te allen tijde worden geannuleerd op verzoek van de persoon die de rechten in zijn bezit heeft. Ingeval capaciteit voor de opwekking van elektriciteit op hun grondgebied vanwege aanvullende nationale maatregelen wordt gesloten, kunnen lidstaten emissierechten annuleren, en worden daar ook sterk toe aangespoord, uit de totale hoeveelheid door hen te veilen emissierechten als bedoeld in artikel 10, lid 2, tot maximaal een hoeveelheid die overeenkomt met het gemiddelde volume geverifieerde emissies van de betrokken installatie over een periode van vijf jaar vóór de sluiting ervan. De betrokken lidstaat stelt de Commissie in kennis van de voorgenomen annulering, of van de redenen om niet over te gaan tot annulering, in overeenstemming met de gedelegeerde handelingen die krachtens artikel 10, lid 4, worden vastgesteld.”

| 22) | in artikel 14, lid 1, wordt de eerste alinea vervangen door:

  “De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast met gedetailleerde voorschriften voor de bewaking en rapportage van emissies en, indien van toepassing, activiteitengegevens betreffende de in bijlage I bij deze richtlijn vermelde activiteiten, en niet-CO2-effecten van de luchtvaart op routes waarvoor emissies zijn opgegeven krachtens deze richtlijn, die worden gebaseerd op de in bijlage IV bij deze richtlijn beschreven beginselen voor bewaking en rapportage en de vereisten van de leden 2 en 5 van dit artikel. In die uitvoeringshandelingen wordt ook het aardopwarmingsvermogen van elk broeikasgas gespecificeerd en wordt rekening gehouden met actuele wetenschappelijke kennis over de effecten van niet-CO2-emissies van de luchtvaart in de vereisten voor de bewaking en rapportage van emissies en de effecten ervan, met inbegrip van niet-CO2-effecten van de luchtvaart. Die uitvoeringshandelingen voorzien in de toepassing van de duurzaamheids- en broeikasgasemissiereductiecriteria voor het gebruik van biomassa die zijn vastgesteld bij Richtlijn (EU) 2018/2001 — met de aanpassingen die nodig zijn voor toepassing uit hoofde van deze richtlijn — opdat voor dergelijke biomassa het nultarief zou gelden. In de uitvoeringshandelingen wordt bepaald op welke manier rekening moet worden gehouden met de opslag van emissies uit een mix van bronnen waarvoor het nultarief geldt en bronnen waarvoor geen nultarief geldt. In de uitvoeringshandelingen wordt ook bepaald op welke manier rekening moet worden gehouden met emissies van hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong en emissies van brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof, waarbij ervoor wordt gezorgd dat er rekening wordt gehouden met dergelijke emissies en dat dubbeltelling wordt vermeden.”; |
| --- | --- |

22)

in artikel 14, lid 1, wordt de eerste alinea vervangen door:

“De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast met gedetailleerde voorschriften voor de bewaking en rapportage van emissies en, indien van toepassing, activiteitengegevens betreffende de in bijlage I bij deze richtlijn vermelde activiteiten, en niet-CO2-effecten van de luchtvaart op routes waarvoor emissies zijn opgegeven krachtens deze richtlijn, die worden gebaseerd op de in bijlage IV bij deze richtlijn beschreven beginselen voor bewaking en rapportage en de vereisten van de leden 2 en 5 van dit artikel. In die uitvoeringshandelingen wordt ook het aardopwarmingsvermogen van elk broeikasgas gespecificeerd en wordt rekening gehouden met actuele wetenschappelijke kennis over de effecten van niet-CO2-emissies van de luchtvaart in de vereisten voor de bewaking en rapportage van emissies en de effecten ervan, met inbegrip van niet-CO2-effecten van de luchtvaart. Die uitvoeringshandelingen voorzien in de toepassing van de duurzaamheids- en broeikasgasemissiereductiecriteria voor het gebruik van biomassa die zijn vastgesteld bij Richtlijn (EU) 2018/2001 — met de aanpassingen die nodig zijn voor toepassing uit hoofde van deze richtlijn — opdat voor dergelijke biomassa het nultarief zou gelden. In de uitvoeringshandelingen wordt bepaald op welke manier rekening moet worden gehouden met de opslag van emissies uit een mix van bronnen waarvoor het nultarief geldt en bronnen waarvoor geen nultarief geldt. In de uitvoeringshandelingen wordt ook bepaald op welke manier rekening moet worden gehouden met emissies van hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong en emissies van brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof, waarbij ervoor wordt gezorgd dat er rekening wordt gehouden met dergelijke emissies en dat dubbeltelling wordt vermeden.”;

2

2

2

| 23) | artikel 16 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | lid 2 wordt vervangen door:

  “2.   De lidstaten dragen er zorg voor dat de namen worden bekendgemaakt van de exploitanten, vliegtuigexploitanten en scheepvaartmaatschappijen die zich niet houden aan de voorschriften van deze richtlijn inzake het inleveren van voldoende emissierechten.”
  ; |
| --- | --- | --- |

23)

artikel 16 wordt als volgt gewijzigd:

a)

lid 2 wordt vervangen door:

“2.   De lidstaten dragen er zorg voor dat de namen worden bekendgemaakt van de exploitanten, vliegtuigexploitanten en scheepvaartmaatschappijen die zich niet houden aan de voorschriften van deze richtlijn inzake het inleveren van voldoende emissierechten.”

| b) | in lid 3 wordt de datum “30 april” vervangen door “30 september”; |
| --- | --- |

b)

in lid 3 wordt de datum “30 april” vervangen door “30 september”;

| c) | het volgende lid wordt ingevoegd:

  “3 bis.   De in lid 3 bedoelde sancties zijn ook van toepassing op scheepvaartmaatschappijen.”
  ; |
| --- | --- |

c)

het volgende lid wordt ingevoegd:

“3 bis.   De in lid 3 bedoelde sancties zijn ook van toepassing op scheepvaartmaatschappijen.”

| d) | het volgende lid wordt ingevoegd:

  “11 bis.   Wanneer een scheepvaartmaatschappij gedurende twee of meer opeenvolgende verslagperioden niet heeft voldaan aan de inleveringsverplichtingen en de naleving daarvan niet door andere handhavingsmaatregelen is gewaarborgd, kan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van de aanloophaven, nadat de scheepvaartmaatschappij in de gelegenheid is gesteld om haar opmerkingen in te dienen, een verwijderingsbevel afgeven, dat zal worden gemeld aan de Commissie, het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA), de overige lidstaten en de betrokken vlaggenstaat. Als gevolg van de uitvaardiging van dat verwijderingsbevel weigert elke lidstaat, met uitzondering van de lidstaat waarvan het schip de vlag voert, de schepen die onder de verantwoordelijkheid van de betrokken scheepvaartmaatschappij vallen, de toegang tot zijn havens totdat de scheepvaartmaatschappij voldoet aan haar inleveringsverplichtingen overeenkomstig artikel 12. Wanneer het schip onder de vlag van een lidstaat vaart en een haven van die lidstaat aandoet of er wordt aangetroffen, houdt de betrokken lidstaat — na de betrokken scheepvaartmaatschappij in de gelegenheid te hebben gesteld haar opmerkingen in te dienen — het schip vast totdat de scheepvaartmaatschappij haar inleveringsverplichtingen is nagekomen.
  Wanneer een schip van een scheepvaartmaatschappij als bedoeld in de eerste alinea wordt aangetroffen in een haven van de lidstaat waarvan het schip de vlag voert, kan de betrokken lidstaat — na de betrokken scheepvaartmaatschappij in de gelegenheid te hebben gesteld haar opmerkingen in te dienen — een bevel tot aanhouding door de vlaggenstaat uitvaardigen totdat de scheepvaartmaatschappij haar inleveringsverplichtingen is nagekomen. De lidstaat stelt de Commissie, het EMSA en de andere lidstaten hiervan in kennis. Naar aanleiding van het uitvaardigen van een dergelijk bevel tot aanhouding door de vlaggenstaat neemt elke lidstaat dezelfde maatregelen als vereist na de uitvaardiging van een verwijderingsbevel overeenkomstig de eerste alinea, tweede zin.
  Dit lid laat de internationale maritieme regels die van toepassing zijn op gevallen van schepen in nood onverlet.”
  ; |
| --- | --- |

d)

het volgende lid wordt ingevoegd:

“11 bis.   Wanneer een scheepvaartmaatschappij gedurende twee of meer opeenvolgende verslagperioden niet heeft voldaan aan de inleveringsverplichtingen en de naleving daarvan niet door andere handhavingsmaatregelen is gewaarborgd, kan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van de aanloophaven, nadat de scheepvaartmaatschappij in de gelegenheid is gesteld om haar opmerkingen in te dienen, een verwijderingsbevel afgeven, dat zal worden gemeld aan de Commissie, het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA), de overige lidstaten en de betrokken vlaggenstaat. Als gevolg van de uitvaardiging van dat verwijderingsbevel weigert elke lidstaat, met uitzondering van de lidstaat waarvan het schip de vlag voert, de schepen die onder de verantwoordelijkheid van de betrokken scheepvaartmaatschappij vallen, de toegang tot zijn havens totdat de scheepvaartmaatschappij voldoet aan haar inleveringsverplichtingen overeenkomstig artikel 12. Wanneer het schip onder de vlag van een lidstaat vaart en een haven van die lidstaat aandoet of er wordt aangetroffen, houdt de betrokken lidstaat — na de betrokken scheepvaartmaatschappij in de gelegenheid te hebben gesteld haar opmerkingen in te dienen — het schip vast totdat de scheepvaartmaatschappij haar inleveringsverplichtingen is nagekomen.

Wanneer een schip van een scheepvaartmaatschappij als bedoeld in de eerste alinea wordt aangetroffen in een haven van de lidstaat waarvan het schip de vlag voert, kan de betrokken lidstaat — na de betrokken scheepvaartmaatschappij in de gelegenheid te hebben gesteld haar opmerkingen in te dienen — een bevel tot aanhouding door de vlaggenstaat uitvaardigen totdat de scheepvaartmaatschappij haar inleveringsverplichtingen is nagekomen. De lidstaat stelt de Commissie, het EMSA en de andere lidstaten hiervan in kennis. Naar aanleiding van het uitvaardigen van een dergelijk bevel tot aanhouding door de vlaggenstaat neemt elke lidstaat dezelfde maatregelen als vereist na de uitvaardiging van een verwijderingsbevel overeenkomstig de eerste alinea, tweede zin.

Dit lid laat de internationale maritieme regels die van toepassing zijn op gevallen van schepen in nood onverlet.”

| 24) | artikel 18 ter wordt vervangen door:

  “Artikel 18 ter
  Bijstand van de Commissie, het EMSA en andere relevante organisaties

  1.   Met het oog op de uitvoering van hun verplichtingen krachtens artikel 3 quater, lid 4, en de artikelen 3 septies, 3 octies ter, 3 octies quater, 3 octies quinquies, 3 octies sexies en 18 bis, kunnen de Commissie, de administrerende lidstaat en de administrerende autoriteiten ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij het EMSA of een andere bevoegde organisatie om bijstand verzoeken en kunnen zij daartoe met deze organisaties de nodige overeenkomsten sluiten.


  2.   De Commissie, bijgestaan door het EMSA, stelt alles in het werk om passende instrumenten en richtsnoeren te ontwikkelen om de verificatie- en handhavingsactiviteiten in verband met de toepassing van deze richtlijn op het maritiem vervoer te faciliteren en te coördineren. Dergelijke richtsnoeren en instrumenten worden voor zover mogelijk ter beschikking gesteld van de lidstaten en de verificateurs met het oog op het delen van informatie en om beter toe te zien op een deugdelijke handhaving van de nationale maatregelen waarin deze richtlijn is omgezet.”

  ; |
| --- | --- |

24)

artikel 18 ter wordt vervangen door:

“Artikel 18 ter

Bijstand van de Commissie, het EMSA en andere relevante organisaties

1.   Met het oog op de uitvoering van hun verplichtingen krachtens artikel 3 quater, lid 4, en de artikelen 3 septies, 3 octies ter, 3 octies quater, 3 octies quinquies, 3 octies sexies en 18 bis, kunnen de Commissie, de administrerende lidstaat en de administrerende autoriteiten ten aanzien van een scheepvaartmaatschappij het EMSA of een andere bevoegde organisatie om bijstand verzoeken en kunnen zij daartoe met deze organisaties de nodige overeenkomsten sluiten.

2.   De Commissie, bijgestaan door het EMSA, stelt alles in het werk om passende instrumenten en richtsnoeren te ontwikkelen om de verificatie- en handhavingsactiviteiten in verband met de toepassing van deze richtlijn op het maritiem vervoer te faciliteren en te coördineren. Dergelijke richtsnoeren en instrumenten worden voor zover mogelijk ter beschikking gesteld van de lidstaten en de verificateurs met het oog op het delen van informatie en om beter toe te zien op een deugdelijke handhaving van de nationale maatregelen waarin deze richtlijn is omgezet.”

| 25) | artikel 23 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | de leden 2 en 3 worden vervangen door:

  “2.   De in artikel 3 quater, lid 6, artikel 3 quinquies, lid 3, artikel 10, lid 4, artikel 10 bis, leden 1, 8 en 8 bis, artikel 10 ter, lid 5, artikel 12, lid 3 ter, artikel 19, lid 3, artikel 22, artikel 24, lid 3, artikel 24 bis, lid 1, artikel 25 bis, lid 1, artikel 28 quater en artikel 30 undecies, lid 1, bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor onbepaalde tijd met ingang van 8 april 2018.


  3.   Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 3 quater, lid 6, artikel 3 quinquies, lid 3, artikel 10, lid 4, artikel 10 bis, leden 1, 8 en 8 bis, artikel 10 ter, lid 5, artikel 12, lid 3 ter, artikel 19, lid 3, artikel 22, artikel 24, lid 3, artikel 24 bis, lid 1, artikel 25 bis, lid 1, artikel 28 quater en artikel 30 undecies, lid 1, bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Een besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.”
  ; |
| --- | --- | --- |

25)

artikel 23 wordt als volgt gewijzigd:

a)

de leden 2 en 3 worden vervangen door:

“2.   De in artikel 3 quater, lid 6, artikel 3 quinquies, lid 3, artikel 10, lid 4, artikel 10 bis, leden 1, 8 en 8 bis, artikel 10 ter, lid 5, artikel 12, lid 3 ter, artikel 19, lid 3, artikel 22, artikel 24, lid 3, artikel 24 bis, lid 1, artikel 25 bis, lid 1, artikel 28 quater en artikel 30 undecies, lid 1, bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor onbepaalde tijd met ingang van 8 april 2018.

3.   Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 3 quater, lid 6, artikel 3 quinquies, lid 3, artikel 10, lid 4, artikel 10 bis, leden 1, 8 en 8 bis, artikel 10 ter, lid 5, artikel 12, lid 3 ter, artikel 19, lid 3, artikel 22, artikel 24, lid 3, artikel 24 bis, lid 1, artikel 25 bis, lid 1, artikel 28 quater en artikel 30 undecies, lid 1, bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Een besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.”

| b) | lid 6 wordt vervangen door:

  “6.   Een op grond van artikel 3 quater, lid 6, artikel 3 quinquies, lid 3, artikel 10, lid 4, artikel 10 bis, lid 1, 8 of 8 bis, artikel 10 ter, lid 5, artikel 12, lid 3 ter, artikel 19, lid 3, artikel 22, artikel 24, lid 3, artikel 24 bis, lid 1, artikel 25 bis, lid 1, artikel 28 quater of artikel 30 undecies, lid 1, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben meegedeeld daartegen geen bezwaar te zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd.”
  ; |
| --- | --- |

b)

lid 6 wordt vervangen door:

“6.   Een op grond van artikel 3 quater, lid 6, artikel 3 quinquies, lid 3, artikel 10, lid 4, artikel 10 bis, lid 1, 8 of 8 bis, artikel 10 ter, lid 5, artikel 12, lid 3 ter, artikel 19, lid 3, artikel 22, artikel 24, lid 3, artikel 24 bis, lid 1, artikel 25 bis, lid 1, artikel 28 quater of artikel 30 undecies, lid 1, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben meegedeeld daartegen geen bezwaar te zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd.”

| 26) | artikel 29 wordt vervangen door:

  “Artikel 29
  Verslag met het oog op een betere werking van de koolstofmarkt
  Indien de geregelde verslagen over de koolstofmarkt als bedoeld in artikel 10, leden 5 en 6, bewijs bevatten dat de koolstofmarkt niet naar behoren functioneert, legt de Commissie binnen een periode van drie maanden een verslag voor aan het Europees Parlement en aan de Raad. Het verslag kan in voorkomend geval vergezeld gaan van wetgevingsvoorstellen die gericht zijn op het vergroten van de transparantie en integriteit van de koolstofmarkt, met inbegrip van gerelateerde derivatenmarkten, en op het nemen van corrigerende maatregelen om de werking ervan te verbeteren en de preventie en opsporing van marktmisbruik te verbeteren.”
  ; |
| --- | --- |

26)

artikel 29 wordt vervangen door:

“Artikel 29

Verslag met het oog op een betere werking van de koolstofmarkt

Indien de geregelde verslagen over de koolstofmarkt als bedoeld in artikel 10, leden 5 en 6, bewijs bevatten dat de koolstofmarkt niet naar behoren functioneert, legt de Commissie binnen een periode van drie maanden een verslag voor aan het Europees Parlement en aan de Raad. Het verslag kan in voorkomend geval vergezeld gaan van wetgevingsvoorstellen die gericht zijn op het vergroten van de transparantie en integriteit van de koolstofmarkt, met inbegrip van gerelateerde derivatenmarkten, en op het nemen van corrigerende maatregelen om de werking ervan te verbeteren en de preventie en opsporing van marktmisbruik te verbeteren.”

| 27) | artikel 29 bis wordt vervangen door:

  “Artikel 29 bis
  Maatregelen in geval van buitensporige prijsschommelingen

  1.   Indien de gemiddelde emissierechtenprijs voor de zes voorafgaande kalendermaanden meer dan 2,4 maal de gemiddelde emissierechtenprijs voor de voorgaande referentieperiode van twee jaar bedraagt, worden 75 miljoen emissierechten uit de marktstabiliteitsreserve vrijgegeven overeenkomstig artikel 1, lid 7, van Besluit (EU) 2015/1814.
  De in de eerste alinea van dit lid bedoelde emissierechtenprijs is, voor emissierechten die onder de hoofdstukken II en III vallen, de prijs van veilingen die in overeenstemming met de krachtens artikel 10, lid 4, vastgestelde gedelegeerde handelingen worden gehouden.
  De in de eerste alinea bedoelde referentieperiode van twee jaar is de periode van twee jaar die eindigt vóór de eerste maand van de in die alinea bedoelde periode van zes kalendermaanden.
  Indien aan de voorwaarde van de eerste alinea van dit lid is voldaan en lid 2 niet van toepassing is, maakt de Commissie daarover een bericht bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie, met vermelding van de datum waarop aan de voorwaarde is voldaan.
  De Commissie maakt binnen de eerste drie werkdagen van elke maand de gemiddelde prijs van de emissierechten voor de voorafgaande zes kalendermaanden en de gemiddelde prijs van de emissierechten voor de voorgaande referentieperiode van twee jaar bekend. Indien niet aan de voorwaarde bedoeld in de eerste alinea is voldaan, maakt de Commissie ook bekend welk niveau de gemiddelde emissierechtenprijs in de volgende maand moet bereiken om aan de voorwaarde van bedoeld in alinea te voldoen.


  2.   Wanneer aan de voorwaarde voor vrijgave van emissierechten uit de marktstabiliteitsreserve op grond van lid 1 is voldaan, wordt aan de voorwaarde bedoeld in dat lid niet geacht opnieuw te zijn voldaan tot ten minste twaalf maanden na het einde van de vorige vrijgave.


  3.   De nadere regelingen voor de toepassing van in de leden 1 en 2 bedoelde maatregelen worden vastgelegd in de in artikel 10, lid 4, bedoelde gedelegeerde handelingen.”

  ; |
| --- | --- |

27)

artikel 29 bis wordt vervangen door:

“Artikel 29 bis

Maatregelen in geval van buitensporige prijsschommelingen

1.   Indien de gemiddelde emissierechtenprijs voor de zes voorafgaande kalendermaanden meer dan 2,4 maal de gemiddelde emissierechtenprijs voor de voorgaande referentieperiode van twee jaar bedraagt, worden 75 miljoen emissierechten uit de marktstabiliteitsreserve vrijgegeven overeenkomstig artikel 1, lid 7, van Besluit (EU) 2015/1814.

De in de eerste alinea van dit lid bedoelde emissierechtenprijs is, voor emissierechten die onder de hoofdstukken II en III vallen, de prijs van veilingen die in overeenstemming met de krachtens artikel 10, lid 4, vastgestelde gedelegeerde handelingen worden gehouden.

De in de eerste alinea bedoelde referentieperiode van twee jaar is de periode van twee jaar die eindigt vóór de eerste maand van de in die alinea bedoelde periode van zes kalendermaanden.

Indien aan de voorwaarde van de eerste alinea van dit lid is voldaan en lid 2 niet van toepassing is, maakt de Commissie daarover een bericht bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie, met vermelding van de datum waarop aan de voorwaarde is voldaan.

De Commissie maakt binnen de eerste drie werkdagen van elke maand de gemiddelde prijs van de emissierechten voor de voorafgaande zes kalendermaanden en de gemiddelde prijs van de emissierechten voor de voorgaande referentieperiode van twee jaar bekend. Indien niet aan de voorwaarde bedoeld in de eerste alinea is voldaan, maakt de Commissie ook bekend welk niveau de gemiddelde emissierechtenprijs in de volgende maand moet bereiken om aan de voorwaarde van bedoeld in alinea te voldoen.

2.   Wanneer aan de voorwaarde voor vrijgave van emissierechten uit de marktstabiliteitsreserve op grond van lid 1 is voldaan, wordt aan de voorwaarde bedoeld in dat lid niet geacht opnieuw te zijn voldaan tot ten minste twaalf maanden na het einde van de vorige vrijgave.

3.   De nadere regelingen voor de toepassing van in de leden 1 en 2 bedoelde maatregelen worden vastgelegd in de in artikel 10, lid 4, bedoelde gedelegeerde handelingen.”

| 28) | artikel 30 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | lid 1 wordt vervangen door:

  “1.   Deze richtlijn wordt herbekeken in het licht van de internationale ontwikkelingen en inspanningen om de langetermijndoelstellingen van de Overeenkomst van Parijs te verwezenlijken, evenals van alle relevante verplichtingen die voortkomen uit de Conferenties van de Partijen bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering.”
  ; |
| --- | --- | --- |

28)

artikel 30 wordt als volgt gewijzigd:

a)

lid 1 wordt vervangen door:

“1.   Deze richtlijn wordt herbekeken in het licht van de internationale ontwikkelingen en inspanningen om de langetermijndoelstellingen van de Overeenkomst van Parijs te verwezenlijken, evenals van alle relevante verplichtingen die voortkomen uit de Conferenties van de Partijen bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering.”

| b) | lid 2 wordt vervangen door:

  “2.   Ook de in de artikelen 10 bis en 10 ter van deze richtlijn bedoelde maatregelen ter ondersteuning van bepaalde energie-intensieve industrieën die een risico op koolstoflekkage lopen, worden geëvalueerd in het licht van de maatregelen in het kader van het klimaatbeleid van andere grote economieën. In deze context gaat de Commissie ook na of maatregelen in verband met de compensatie van indirecte kosten verder moeten worden geharmoniseerd. De maatregelen die van toepassing zijn op CBAM-sectoren worden geëvalueerd in het licht van de toepassing van Verordening (EU) 2023/956. Vóór 1 januari 2028 en vervolgens om de twee jaar beoordeelt de Commissie als onderdeel van haar verslagen aan het Europees Parlement en de Raad op grond van artikel 30, lid 6, van die verordening het effect van het CBAM op het risico van koolstoflekkage, ook met betrekking tot de export.
  In het verslag wordt beoordeeld of er aanvullende maatregelen, waaronder wetgevingsmaatregelen, nodig zijn om het risico op koolstoflekkage aan te pakken. Het verslag gaat zo nodig vergezeld van een wetgevingsvoorstel.”
  ; |
| --- | --- |

b)

lid 2 wordt vervangen door:

“2.   Ook de in de artikelen 10 bis en 10 ter van deze richtlijn bedoelde maatregelen ter ondersteuning van bepaalde energie-intensieve industrieën die een risico op koolstoflekkage lopen, worden geëvalueerd in het licht van de maatregelen in het kader van het klimaatbeleid van andere grote economieën. In deze context gaat de Commissie ook na of maatregelen in verband met de compensatie van indirecte kosten verder moeten worden geharmoniseerd. De maatregelen die van toepassing zijn op CBAM-sectoren worden geëvalueerd in het licht van de toepassing van Verordening (EU) 2023/956. Vóór 1 januari 2028 en vervolgens om de twee jaar beoordeelt de Commissie als onderdeel van haar verslagen aan het Europees Parlement en de Raad op grond van artikel 30, lid 6, van die verordening het effect van het CBAM op het risico van koolstoflekkage, ook met betrekking tot de export.

In het verslag wordt beoordeeld of er aanvullende maatregelen, waaronder wetgevingsmaatregelen, nodig zijn om het risico op koolstoflekkage aan te pakken. Het verslag gaat zo nodig vergezeld van een wetgevingsvoorstel.”

| c) | lid 3 wordt vervangen door:

  “3.   De Commissie brengt verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad bij elke uit hoofde van de Overeenkomst van Parijs afgesproken algemene inventarisatie, vooral wat betreft de behoefte aan aanvullend beleid en aanvullende maatregelen van de Unie om te komen tot de nodige broeikasgasemissiereducties door de Unie en haar lidstaten, ook in verband met de in artikel 9 van deze richtlijn vermelde lineaire factor. De Commissie kan zo nodig wetgevingsvoorstellen doen aan het Europees Parlement en de Raad om deze richtlijn te wijzigen, met name om toe te zien op de naleving van de in artikel 2, lid 1, van Verordening (EU) 2021/1119 vastgestelde doelstelling inzake klimaatneutraliteit en de in artikel 4 van die verordening vastgestelde klimaatdoelstellingen van de Unie. Bij het opstellen van haar wetgevingsvoorstellen houdt de Commissie daartoe onder meer rekening met de geraamde indicatieve broeikasgasbegroting van de Unie voor de periode van 2030 tot en met 2050, als bedoeld in artikel 4, lid 4, van die verordening.”
  ; |
| --- | --- |

c)

lid 3 wordt vervangen door:

“3.   De Commissie brengt verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad bij elke uit hoofde van de Overeenkomst van Parijs afgesproken algemene inventarisatie, vooral wat betreft de behoefte aan aanvullend beleid en aanvullende maatregelen van de Unie om te komen tot de nodige broeikasgasemissiereducties door de Unie en haar lidstaten, ook in verband met de in artikel 9 van deze richtlijn vermelde lineaire factor. De Commissie kan zo nodig wetgevingsvoorstellen doen aan het Europees Parlement en de Raad om deze richtlijn te wijzigen, met name om toe te zien op de naleving van de in artikel 2, lid 1, van Verordening (EU) 2021/1119 vastgestelde doelstelling inzake klimaatneutraliteit en de in artikel 4 van die verordening vastgestelde klimaatdoelstellingen van de Unie. Bij het opstellen van haar wetgevingsvoorstellen houdt de Commissie daartoe onder meer rekening met de geraamde indicatieve broeikasgasbegroting van de Unie voor de periode van 2030 tot en met 2050, als bedoeld in artikel 4, lid 4, van die verordening.”

| d) | de volgende leden worden toegevoegd:

  “5.   De Commissie brengt uiterlijk op 31 juli 2026 aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over het volgende, zo nodig vergezeld van een wetgevingsvoorstel en een effectbeoordeling:






  a) | hoe rekening kan worden gehouden met negatieve emissies van broeikasgassen die uit de atmosfeer worden verwijderd en veilig en permanent worden opgeslagen en hoe die negatieve emissies in voorkomend geval onder de emissiehandel kunnen vallen, waaronder een duidelijk toepassingsgebied en strikte criteria daarvoor, en waarborgen om erop toe te zien dat dergelijke verwijderingen geen compensatie vormen voor de noodzakelijke emissiereducties in overeenstemming met de klimaatdoelstellingen van de Unie die zijn vastgelegd in Verordening (EU) 2021/1119; |
| --- | --- | --- |

d)

de volgende leden worden toegevoegd:

“5.   De Commissie brengt uiterlijk op 31 juli 2026 aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over het volgende, zo nodig vergezeld van een wetgevingsvoorstel en een effectbeoordeling:

a)

hoe rekening kan worden gehouden met negatieve emissies van broeikasgassen die uit de atmosfeer worden verwijderd en veilig en permanent worden opgeslagen en hoe die negatieve emissies in voorkomend geval onder de emissiehandel kunnen vallen, waaronder een duidelijk toepassingsgebied en strikte criteria daarvoor, en waarborgen om erop toe te zien dat dergelijke verwijderingen geen compensatie vormen voor de noodzakelijke emissiereducties in overeenstemming met de klimaatdoelstellingen van de Unie die zijn vastgelegd in Verordening (EU) 2021/1119;

| b) | de haalbaarheid van een verlaging van de drempels voor het totaal nominaal thermisch ingangsvermogen van 20 MW voor de activiteiten in bijlage I vanaf 2031; |
| --- | --- |

b)

de haalbaarheid van een verlaging van de drempels voor het totaal nominaal thermisch ingangsvermogen van 20 MW voor de activiteiten in bijlage I vanaf 2031;

| c) | of alle onder deze richtlijn vallende broeikasgasemissies daadwerkelijk in aanmerking worden genomen en of dubbeltelling daadwerkelijk wordt vermeden; zij beoordeelt met name de berekening van de broeikasgasemissies die geacht worden te zijn afgevangen en gebruikt in een product op een andere manier dan bedoeld in artikel 12, lid 3 ter. |
| --- | --- |

c)

of alle onder deze richtlijn vallende broeikasgasemissies daadwerkelijk in aanmerking worden genomen en of dubbeltelling daadwerkelijk wordt vermeden; zij beoordeelt met name de berekening van de broeikasgasemissies die geacht worden te zijn afgevangen en gebruikt in een product op een andere manier dan bedoeld in artikel 12, lid 3 ter.

6.   Bij de evaluatie van deze richtlijn overeenkomstig de leden 1, 2 en 3 van dit artikel analyseert de Commissie hoe verbanden tussen het EU ETS en andere koolstofmarkten kunnen worden vastgesteld, zonder dat dit ten koste gaat van de verwezenlijking van de doelstelling inzake klimaatneutraliteit en de klimaatdoelstellingen van de Unie die zijn vastgelegd in Verordening (EU) 2021/1119.

7.   Uiterlijk op 31 juli 2026 dient de Commissie een verslag in bij het Europees Parlement en de Raad waarin zij de haalbaarheid beoordeelt van de opneming van verbrandingsinstallaties voor stedelijk afval in het EU-ETS, onder meer met het oog op de opneming ervan vanaf 2028 en met een beoordeling van de potentiële behoefte aan een optie voor een lidstaat om daar tot 31 december 2030 niet aan deel te nemen. In dat verband houdt de Commissie rekening met het belang van alle sectoren die bijdragen tot emissiereducties en met de mogelijke verschuiving van afval in de richting van verwijdering door middel van storten in de Unie en uitvoer van afval naar derde landen. De Commissie houdt daarnaast rekening met relevante criteria, zoals de effecten op de interne markt, mogelijke concurrentieverstoringen, milieu-integriteit, afstemming op de doelstellingen van Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (*19) en deugdelijkheid en nauwkeurigheid met betrekking tot de bewakingen berekening van emissies. De Commissie dient, in voorkomend geval en onverminderd het bepaalde in artikel 4 van die richtlijn, bij het verslag een wetgevingsvoorstel in om de bepalingen van dit hoofdstuk toe te passen op vergunningen voor broeikasgasemissies en de toewijzing en uitgifte van extra emissierechten voor verbrandingsinstallaties voor stedelijk afval en om een mogelijke uitwijking naar andere afvalverwerkingsmethoden te voorkomen.

In het in de eerste alinea genoemde verslag beoordeelt de Commissie ook of het mogelijk is om andere afvalbeheersprocessen, met name stortplaatsen die methaan- en distikstofoxide-emissies in de Unie veroorzaken, in het EU-ETS op te nemen. De Commissie kan dat verslag in voorkomend geval ook vergezeld doen gaan van een wetgevingsvoorstel om dergelijke andere afvalbeheerprocessen in het EU-ETS op te nemen.

(*19)  Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (PB L 312 van 22.11.2008, blz. 3).”;"

*19

| 29) | na artikel 30 wordt het volgende hoofdstuk ingevoegd:

  “Hoofdstuk IV bis
  Emissiehandelssysteem voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren

  Artikel 30 bis
  Toepassingsgebied
  De bepalingen van dit hoofdstuk zijn van toepassing op emissies, vergunningen voor broeikasgasemissies, de verlening en inlevering van emissierechten, en de bewaking, rapportage en verificatie met betrekking tot de in bijlage III bedoelde activiteit. Dit hoofdstuk is niet van toepassing op emissies die onder de hoofdstukken II en III vallen.


  Artikel 30 ter
  Vergunningen voor broeikasgasemissies

  1.   De lidstaten zorgen ervoor dat vanaf 1 januari 2025 geen gereglementeerde entiteit de in bijlage III bedoelde activiteiten uitoefent, tenzij die gereglementeerde entiteit houder is van een vergunning die door een bevoegde autoriteit overeenkomstig de leden 2 en 3 van dit artikel is afgegeven.


  2.   Een aanvraag van de gereglementeerde entiteit bij de bevoegde autoriteit op grond van lid 1 van dit artikel voor een vergunning voor broeikasgasemissies krachtens dit hoofdstuk bevat ten minste een beschrijving van:






  a) | de gereglementeerde entiteit; |
| --- | --- | --- |

29)

na artikel 30 wordt het volgende hoofdstuk ingevoegd:

“Hoofdstuk IV bis

Emissiehandelssysteem voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren

Artikel 30 bis

Toepassingsgebied

De bepalingen van dit hoofdstuk zijn van toepassing op emissies, vergunningen voor broeikasgasemissies, de verlening en inlevering van emissierechten, en de bewaking, rapportage en verificatie met betrekking tot de in bijlage III bedoelde activiteit. Dit hoofdstuk is niet van toepassing op emissies die onder de hoofdstukken II en III vallen.

Artikel 30 ter

Vergunningen voor broeikasgasemissies

1.   De lidstaten zorgen ervoor dat vanaf 1 januari 2025 geen gereglementeerde entiteit de in bijlage III bedoelde activiteiten uitoefent, tenzij die gereglementeerde entiteit houder is van een vergunning die door een bevoegde autoriteit overeenkomstig de leden 2 en 3 van dit artikel is afgegeven.

2.   Een aanvraag van de gereglementeerde entiteit bij de bevoegde autoriteit op grond van lid 1 van dit artikel voor een vergunning voor broeikasgasemissies krachtens dit hoofdstuk bevat ten minste een beschrijving van:

a)

de gereglementeerde entiteit;

| b) | het type brandstof dat tot verbruik wordt uitgeslagen en dat wordt gebruikt voor verbranding in de sectoren bedoeld in bijlage III en de wijze waarop deze brandstoffen tot verbruik worden uitgeslagen; |
| --- | --- |

b)

het type brandstof dat tot verbruik wordt uitgeslagen en dat wordt gebruikt voor verbranding in de sectoren bedoeld in bijlage III en de wijze waarop deze brandstoffen tot verbruik worden uitgeslagen;

| c) | eindgebruik of de eindgebruiken van de tot verbruik uitgeslagen brandstoffen voor de in bijlage III bedoelde activiteit; |
| --- | --- |

c)

eindgebruik of de eindgebruiken van de tot verbruik uitgeslagen brandstoffen voor de in bijlage III bedoelde activiteit;

| d) | de geplande maatregelen voor de bewaking en rapportage van emissies overeenkomstig de in artikel 14 en artikel 30 septies bedoelde uitvoeringshandelingen; |
| --- | --- |

d)

de geplande maatregelen voor de bewaking en rapportage van emissies overeenkomstig de in artikel 14 en artikel 30 septies bedoelde uitvoeringshandelingen;

| e) | een niet-technische samenvatting van de informatie als bedoeld in de punten a) tot en met d) van dit lid. |
| --- | --- |

e)

een niet-technische samenvatting van de informatie als bedoeld in de punten a) tot en met d) van dit lid.

3.   De bevoegde autoriteit verleent de in lid 1 van dit artikel bedoelde gereglementeerde entiteit voor de in bijlage III bedoelde activiteit toestemming voor het verlenen van een vergunning voor broeikasgasemissies, indien zij ervan overtuigd is dat de entiteit in staat is de emissies te bewaken en te rapporteren die overeenstemmen met de hoeveelheden tot verbruik uitgeslagen brandstoffen op grond van bijlage III.

4.   Vergunningen voor broeikasgasemissies bevatten ten minste:

| a) | de naam en het adres van de gereglementeerde entiteit; |
| --- | --- |

a)

de naam en het adres van de gereglementeerde entiteit;

| b) | een beschrijving van de wijze waarop de gereglementeerde entiteit de brandstoffen tot verbruik uitslaat in de sectoren die onder dit hoofdstuk vallen; |
| --- | --- |

b)

een beschrijving van de wijze waarop de gereglementeerde entiteit de brandstoffen tot verbruik uitslaat in de sectoren die onder dit hoofdstuk vallen;

| c) | een lijst van de brandstoffen die de gereglementeerde entiteit tot verbruik uitslaat in de sectoren die onder dit hoofdstuk vallen; |
| --- | --- |

c)

een lijst van de brandstoffen die de gereglementeerde entiteit tot verbruik uitslaat in de sectoren die onder dit hoofdstuk vallen;

| d) | een bewakingsplan dat voldoet aan de eisen die uit hoofde van de in artikel 14 bedoelde uitvoeringshandelingen zijn vastgesteld; |
| --- | --- |

d)

een bewakingsplan dat voldoet aan de eisen die uit hoofde van de in artikel 14 bedoelde uitvoeringshandelingen zijn vastgesteld;

| e) | rapportagevereisten die zijn vastgesteld bij de in artikel 14 bedoelde uitvoeringshandelingen; |
| --- | --- |

e)

rapportagevereisten die zijn vastgesteld bij de in artikel 14 bedoelde uitvoeringshandelingen;

| f) | de verplichting om binnen de in artikel 30 sexies, lid 2, vastgestelde termijn een hoeveelheid krachtens dit hoofdstuk verleende emissierechten in te leveren die gelijk is aan de totale emissies van dat jaar en die overeenkomstig artikel 15 is geverifieerd. |
| --- | --- |

f)

de verplichting om binnen de in artikel 30 sexies, lid 2, vastgestelde termijn een hoeveelheid krachtens dit hoofdstuk verleende emissierechten in te leveren die gelijk is aan de totale emissies van dat jaar en die overeenkomstig artikel 15 is geverifieerd.

5.   De lidstaten kunnen de gereglementeerde entiteiten toestaan de bewakingsplannen bij te werken zonder de vergunning te wijzigen. De gereglementeerde entiteiten leggen de bijgewerkte bewakingsplannen ter goedkeuring aan de bevoegde autoriteit voor.

6.   De gereglementeerde entiteit stelt de bevoegde autoriteit in kennis van alle geplande wijzigingen in de aard van haar activiteiten of in de brandstoffen die zij tot verbruik uitslaat waarvoor een aanpassing van de broeikasgasemissievergunning nodig zou zijn. De bevoegde autoriteit werkt in voorkomend geval de vergunning bij overeenkomstig de in artikel 14 bedoelde uitvoeringshandelingen. Bij een verandering in de identiteit van de gereglementeerde entiteit die onder dit hoofdstuk valt, past de bevoegde autoriteit de vergunning aan door vermelding van de naam en het adres van de nieuwe gereglementeerde entiteit.

Artikel 30 quater

Hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie

1.   De hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie die vanaf 2027 elk jaar krachtens dit hoofdstuk wordt verleend, neemt vanaf 2024 lineair af. De waarde voor 2024 wordt gedefinieerd als de emissiegrenswaarden voor 2024, die op basis van de referentie-emissies krachtens artikel 4, lid 2, van Verordening (EU) 2018/842 van het Europees Parlement en de Raad (*20) wordt berekend voor de sectoren die onder dit hoofdstuk vallen, en waarbij het lineaire reductietraject voor alle emissies die binnen het toepassingsgebied van die verordening vallen, wordt toegepast. De hoeveelheid neemt na 2024 elk jaar met een lineaire verminderingsfactor van 5,10 % af. De Commissie publiceert uiterlijk op 1 januari 2025 de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie voor het jaar 2027.

2.   De hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie die elk jaar vanaf 2028 krachtens dit hoofdstuk wordt verleend, neemt vanaf 2025 op basis van de uit hoofde van dit hoofdstuk gerapporteerde gemiddelde emissies voor de jaren 2024 tot en met 2026 lineair af. De hoeveelheid emissierechten neemt met een lineaire verminderingsfactor van 5,38 % af, tenzij de voorwaarden beschreven in punt 1 van bijlage III bis van toepassing zijn, in welk geval de hoeveelheid afneemt met een lineaire verminderingsfactor die is aangepast overeenkomstig de regels in punt 2 van bijlage III bis. De Commissie publiceert uiterlijk op 30 juni 2027 de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie voor 2028 en, indien nodig, de aangepaste lineaire verminderingsfactor.

3.   De hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie die op grond van dit hoofdstuk is verleend, wordt met ingang van 2028 voor elk jaar aangepast ter compensatie van de hoeveelheid ingeleverde emissierechten in gevallen waarin het niet mogelijk was dubbeltelling van emissies te voorkomen of wanneer emissierechten zijn ingeleverd voor emissies als bedoeld in artikel 30 septies, lid 5, die niet onder dit hoofdstuk vallen. De aanpassing stemt overeen met de totale hoeveelheid emissierechten die onder dit hoofdstuk vallen en die in het desbetreffende verslagjaar zijn gecompenseerd op grond van de in artikel 30 septies, lid 5, tweede alinea, bedoelde uitvoeringshandelingen.

4.   Een lidstaat die op grond van artikel 30 undecies eenzijdig de in bijlage III bedoelde activiteit uitbreidt tot sectoren die niet zijn opgenomen in die bijlage, zorgt ervoor dat de betrokken gereglementeerde entiteiten uiterlijk op 30 april van het betrokken jaar bij de bevoegde autoriteit een naar behoren onderbouwd verslag indienen overeenkomstig artikel 30 septies. Indien de ingediende gegevens naar behoren zijn onderbouwd, stelt de bevoegde autoriteit de Commissie daarvan uiterlijk op 30 juni van het betrokken jaar in kennis. De hoeveelheid emissierechten die op grond van lid 1 van dit artikel moet worden verleend, wordt aangepast op basis van de naar behoren onderbouwde door de gereglementeerde entiteiten ingediende verslagen.

Artikel 30 quinquies

Veiling van emissierechten voor de in bijlage III bedoelde activiteit

1.   Met ingang van 2027 worden de emissierechten die onder dit hoofdstuk vallen, geveild, tenzij zij in de bij Besluit (EU) 2015/1814 ingestelde marktstabiliteitsreserve worden ondergebracht. De emissierechten die onder dit hoofdstuk vallen, worden afzonderlijk van de emissierechten die onder de hoofdstukken II en III van deze richtlijn vallen, geveild.

2.   De veiling van de emissierechten krachtens dit hoofdstuk begint in 2027 met een hoeveelheid die overeenkomt met 130 % van de hoeveelheid te veilen emissierechten voor 2027 die op basis van de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie voor dat jaar en de respectieve te veilen aandelen en hoeveelheden die op grond van de leden 3 tot en met 6 van dit artikel zijn vastgesteld. De extra te veilen 30 % wordt alleen gebruikt om emissierechten op grond van artikel 30 sexies, lid 2, in te leveren, en kunnen tot en met 31 mei 2028 worden geveild. De extra 30 % wordt in mindering gebracht op de veilinghoeveelheden voor de periode van 2029 tot en met 2031. De voorwaarden voor de veilingen waarin dit lid voorziet, worden overeenkomstig lid 7 van dit artikel en artikel 10, lid 4, vastgesteld.

In 2027 worden 600 miljoen emissierechten die onder dit hoofdstuk vallen, als deelnemingen in de marktstabiliteitsreserve gecreëerd op grond van artikel 1 bis, lid 3, van Besluit (EU) 2015/1814.

3.   Er worden 150 miljoen emissierechten die krachtens dit hoofdstuk worden verleend, geveild en alle opbrengsten uit die veilingen worden beschikbaar gesteld voor het krachtens Verordening (EU) 2023/955 opgerichte Sociaal Klimaatfonds tot 2032.

4.   Van de resterende hoeveelheid emissierechten en om samen met de opbrengsten uit de in lid 3 van dit artikel en artikel 10 bis, lid 8 ter, van deze richtlijn bedoelde emissierechten tot 65 000 000 000 EUR te genereren, zorgt de Commissie ervoor dat er tot 2032 een extra hoeveelheid onder dit hoofdstuk vallende emissierechten wordt geveild en de opbrengsten uit die veilingen beschikbaar worden gesteld voor het bij Verordening (EU) 2023/955 ingestelde Sociaal Klimaatfonds.

De Commissie zorgt ervoor dat de voor het in lid 3 van dit artikel en in dit lid genoemde Sociaal Klimaatfonds bestemde emissierechten worden geveild aan de hand van de beginselen en bepalingen bedoeld in artikel 10, lid 4, en de krachtens dat artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen.

De opbrengsten van de veiling van de in lid 3 van dit artikel en in dit lid bedoelde emissierechten vormen externe bestemmingsontvangsten overeenkomstig artikel 21, lid 5, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 en worden gebruikt volgens de regels die van toepassing zijn op het Sociaal Klimaatfonds.

Het jaarlijkse bedrag dat overeenkomstig artikel 10 bis, lid 8 ter, lid 3 van dit artikel en dit lid aan het Sociaal Klimaatfonds wordt toegewezen, bedraagt niet meer dan:

| a) | 4 000 000 000 EUR voor 2026; |
| --- | --- |

a)

4 000 000 000 EUR voor 2026;

| b) | 10 900 000 000 EUR voor 2027; |
| --- | --- |

b)

10 900 000 000 EUR voor 2027;

| c) | 10 500 000 000 EUR voor 2028; |
| --- | --- |

c)

10 500 000 000 EUR voor 2028;

| d) | 10 300 000 000 EUR voor 2029; |
| --- | --- |

d)

10 300 000 000 EUR voor 2029;

| e) | 10 100 000 000 EUR voor 2030; |
| --- | --- |

e)

10 100 000 000 EUR voor 2030;

| f) | 9 800 000 000 EUR voor 2031; |
| --- | --- |

f)

9 800 000 000 EUR voor 2031;

| g) | 9 400 000 000 EUR voor 2032. |
| --- | --- |

g)

9 400 000 000 EUR voor 2032.

Indien het in overeenstemming met dit hoofdstuk vastgestelde emissiehandelssysteem op grond van artikel 30 duodecies wordt uitgesteld tot 2028, bedraagt het maximumbedrag dat volgens de eerste alinea van dit lid aan het Sociaal Klimaatfonds ter beschikking moet worden gesteld, 54 600 000 000 EUR. In dat geval bedragen de aan het Sociaal Klimaatfonds toegewezen jaarlijkse bedragen voor de jaren 2026 en 2027 cumulatief niet meer dan 4 000 000 000 EUR, en voor de periode van 1 januari 2028 tot en met 31 december 2032 is het desbetreffende jaarlijkse bedrag niet hoger dan:

| a) | 11 400 000 000 EUR voor 2028; |
| --- | --- |

a)

11 400 000 000 EUR voor 2028;

| b) | 10 300 000 000 EUR voor 2029; |
| --- | --- |

b)

10 300 000 000 EUR voor 2029;

| c) | 10 100 000 000 EUR voor 2030; |
| --- | --- |

c)

10 100 000 000 EUR voor 2030;

| d) | 9 800 000 000 EUR voor 2031; |
| --- | --- |

d)

9 800 000 000 EUR voor 2031;

| e) | 9 000 000 000 EUR voor 2032. |
| --- | --- |

e)

9 000 000 000 EUR voor 2032.

Indien de opbrengsten uit de in lid 5 van dit artikel bedoelde veilingen worden vastgesteld als eigen middelen overeenkomstig artikel 311, lid 3, VWEU, zijn artikel 10 bis, lid 8 ter, van deze richtlijn, lid 3 van dit artikel en dit lid niet langer van toepassing.

5.   De totale hoeveelheid emissierechten die onder dit hoofdstuk vallen, na aftrek van de in de leden 3 en 4 van dit artikel vastgestelde hoeveelheden, wordt door de lidstaten geveild en onder hen in aandelen verdeeld die identiek zijn aan het aandeel referentie-emissies krachtens artikel 4, lid 2, van Verordening (EU) 2018/842 voor de categorieën van emissiebronnen die genoemd staan in de tweede alinea, punten b), c) en d), van bijlage III bij deze richtlijn voor het gemiddelde in de periode van 2016 tot en met 2018 van de betrokken lidstaat, zoals uitgebreid geëvalueerd krachtens artikel 4, lid 3, van die verordening.

6.   De lidstaten bepalen hoe de opbrengsten van de veiling van de in lid 5 van dit artikel bedoelde emissierechten worden gebruikt, met uitzondering van de opbrengsten die overeenkomstig lid 4 van dit artikel externe bestemmingsontvangsten vormen of de opbrengsten die overeenkomstig artikel 311, derde alinea, VWEU als eigen middelen zijn vastgesteld en in de begroting van de Unie zijn opgenomen. De lidstaten gebruiken hun opbrengsten of het equivalent in financiële waarde van deze opbrengsten voor een of meer van de in artikel 10, lid 3, van deze richtlijn bedoelde doeleinden, waarbij prioriteit wordt gegeven aan activiteiten die kunnen bijdragen tot het aanpakken van de sociale aspecten van de handel in emissierechten uit hoofde van dit hoofdstuk, of voor een of meer van het volgende:

| a) | maatregelen die bedoeld zijn om bij te dragen tot het koolstofvrij maken van de verwarming en koeling van gebouwen of tot de vermindering van de energiebehoeften van gebouwen, met inbegrip van de integratie van hernieuwbare energiebronnen en daarmee samenhangende maatregelen overeenkomstig artikel 7, lid 11, en de artikelen 12 en 20 van Richtlijn 2012/27/EU, alsmede maatregelen om huishoudens met een laag inkomen in de slechtst presterende gebouwen financiële steun te bieden; |
| --- | --- |

a)

maatregelen die bedoeld zijn om bij te dragen tot het koolstofvrij maken van de verwarming en koeling van gebouwen of tot de vermindering van de energiebehoeften van gebouwen, met inbegrip van de integratie van hernieuwbare energiebronnen en daarmee samenhangende maatregelen overeenkomstig artikel 7, lid 11, en de artikelen 12 en 20 van Richtlijn 2012/27/EU, alsmede maatregelen om huishoudens met een laag inkomen in de slechtst presterende gebouwen financiële steun te bieden;

| b) | maatregelen om het gebruik van emissievrije voertuigen te versnellen of financiële steun te verlenen voor de uitrol van een volledig interoperabele tank- en oplaadinfrastructuur voor emissievrije voertuigen, of maatregelen om een verschuiving naar openbaar vervoer aan te moedigen en multimodaliteit te verbeteren, of om financiële steun te verlenen om de sociale aspecten met betrekking tot vervoersgebruikers met lage en middeninkomens op te vangen; |
| --- | --- |

b)

maatregelen om het gebruik van emissievrije voertuigen te versnellen of financiële steun te verlenen voor de uitrol van een volledig interoperabele tank- en oplaadinfrastructuur voor emissievrije voertuigen, of maatregelen om een verschuiving naar openbaar vervoer aan te moedigen en multimodaliteit te verbeteren, of om financiële steun te verlenen om de sociale aspecten met betrekking tot vervoersgebruikers met lage en middeninkomens op te vangen;

| c) | het financieren van hun sociaal klimaatplan overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) 2023/955; |
| --- | --- |

c)

het financieren van hun sociaal klimaatplan overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) 2023/955;

| d) | het verstrekken van financiële compensatie aan de eindverbruikers van brandstoffen indien het niet mogelijk was dubbeltelling van emissies te voorkomen of wanneer emissierechten zijn ingeleverd voor emissies als bedoeld in artikel 30 septies, lid 5, die niet onder dit hoofdstuk vallen.
  De lidstaten worden geacht te voldoen aan de bepalingen van dit lid indien zij een fiscaal of financieel steunbeleid hebben en uitvoeren of reguleringsmaatregelen hebben en uitvoeren die financiële steunverlening in de hand werken en die zijn opgezet om de in de eerste alinea van dit lid vermelde doelstellingen te verwezenlijken en een waarde hebben die gelijk is aan de in die alinea bedoelde opbrengsten van de in dit hoofdstuk bedoelde veiling van emissierechten.
  De lidstaten stellen de Commissie in kennis van het gebruik van de opbrengsten en van de maatregelen die zij op grond van dit lid hebben genomen door deze informatie op te nemen in hun verslagen uit hoofde van Verordening (EU) 2018/1999. |
| --- | --- |

d)

het verstrekken van financiële compensatie aan de eindverbruikers van brandstoffen indien het niet mogelijk was dubbeltelling van emissies te voorkomen of wanneer emissierechten zijn ingeleverd voor emissies als bedoeld in artikel 30 septies, lid 5, die niet onder dit hoofdstuk vallen.

De lidstaten worden geacht te voldoen aan de bepalingen van dit lid indien zij een fiscaal of financieel steunbeleid hebben en uitvoeren of reguleringsmaatregelen hebben en uitvoeren die financiële steunverlening in de hand werken en die zijn opgezet om de in de eerste alinea van dit lid vermelde doelstellingen te verwezenlijken en een waarde hebben die gelijk is aan de in die alinea bedoelde opbrengsten van de in dit hoofdstuk bedoelde veiling van emissierechten.

De lidstaten stellen de Commissie in kennis van het gebruik van de opbrengsten en van de maatregelen die zij op grond van dit lid hebben genomen door deze informatie op te nemen in hun verslagen uit hoofde van Verordening (EU) 2018/1999.

7.   Artikel 10, leden 4 en 5, is van toepassing op de krachtens dit hoofdstuk verleende emissierechten.

Artikel 30 sexies

Overdracht, inlevering en annulering van emissierechten

1.   Artikel 12 is van toepassing op de emissies, gereglementeerde entiteiten en emissierechten die onder dit hoofdstuk vallen, met uitzondering van de leden 3 en 3 bis, lid 4, de tweede en derde zin, en lid 5 van dat artikel. Daartoe:

| a) | wordt elke verwijzingen naar emissies gelezen alsof het een verwijzing betreft naar de emissies die onder dit hoofdstuk vallen; |
| --- | --- |

a)

wordt elke verwijzingen naar emissies gelezen alsof het een verwijzing betreft naar de emissies die onder dit hoofdstuk vallen;

| b) | wordt elke verwijzing naar exploitanten van installaties gelezen alsof het een verwijzing betreft naar de gereglementeerde entiteiten die onder dit hoofdstuk vallen; |
| --- | --- |

b)

wordt elke verwijzing naar exploitanten van installaties gelezen alsof het een verwijzing betreft naar de gereglementeerde entiteiten die onder dit hoofdstuk vallen;

| c) | wordt elke verwijzing naar emissierechten gelezen alsof het een verwijzing betreft naar de onder dit hoofdstuk vallende emissierechten. |
| --- | --- |

c)

wordt elke verwijzing naar emissierechten gelezen alsof het een verwijzing betreft naar de onder dit hoofdstuk vallende emissierechten.

2.   Met ingang van 1 januari 2028 zorgen de lidstaten ervoor dat de gereglementeerde entiteit uiterlijk op 31 mei van elk jaar een hoeveelheid onder dit hoofdstuk vallende emissierechten inlevert die gelijk is aan de totale emissies van de gereglementeerde entiteit, die overeenstemmen met de hoeveelheid brandstoffen die in het voorgaande kalenderjaar tot verbruik is uitgeslagen op grond van bijlage III, zoals geverifieerd overeenkomstig artikelen 15 en 30 septies, en dat die emissierechten vervolgens worden geannuleerd.

3.   In afwijking van de leden 1 en 2 van dit artikel kan de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat tot en met 31 december 2030, indien een in een bepaalde lidstaat gevestigde gereglementeerde entiteit onderworpen is aan een voor de jaren 2027 tot en met 2030 geldende nationale koolstofbelasting die van toepassing is op de in bijlage III bedoelde activiteit, die gereglementeerde entiteit vrijstellen van de verplichting tot inlevering van emissierechten uit hoofde van lid 2 van dit artikel voor een bepaald referentiejaar, op voorwaarde dat:

| a) | de betrokken lidstaat de Commissie uiterlijk op 31 december 2023 in kennis stelt van die nationale koolstofbelasting, en de nationale wetgeving tot vaststelling van de belastingtarieven voor de jaren 2027 tot en met 2030 uiterlijk op die datum al in werking is getreden; de betrokken lidstaat stelt de Commissie in kennis van elke latere wijziging van de nationale koolstofbelasting; |
| --- | --- |

a)

de betrokken lidstaat de Commissie uiterlijk op 31 december 2023 in kennis stelt van die nationale koolstofbelasting, en de nationale wetgeving tot vaststelling van de belastingtarieven voor de jaren 2027 tot en met 2030 uiterlijk op die datum al in werking is getreden; de betrokken lidstaat stelt de Commissie in kennis van elke latere wijziging van de nationale koolstofbelasting;

| b) | voor het referentiejaar de nationale koolstofbelasting van de betrokken lidstaat die daadwerkelijk door die gereglementeerde entiteit wordt betaald, hoger is dan de gemiddelde toewijzingsprijs op de veiling van het bij dit hoofdstuk ingestelde emissiehandelssysteem; |
| --- | --- |

b)

voor het referentiejaar de nationale koolstofbelasting van de betrokken lidstaat die daadwerkelijk door die gereglementeerde entiteit wordt betaald, hoger is dan de gemiddelde toewijzingsprijs op de veiling van het bij dit hoofdstuk ingestelde emissiehandelssysteem;

| c) | de gereglementeerde entiteit volledig voldoet aan de verplichtingen uit hoofde van artikel 30 ter inzake vergunningen voor broeikasgasemissies en artikel 30 septies inzake bewaking, rapportage en verificatie van haar emissies; |
| --- | --- |

c)

de gereglementeerde entiteit volledig voldoet aan de verplichtingen uit hoofde van artikel 30 ter inzake vergunningen voor broeikasgasemissies en artikel 30 septies inzake bewaking, rapportage en verificatie van haar emissies;

| d) | de betrokken lidstaat de Commissie uiterlijk op 31 mei van het jaar na het referentiejaar in kennis stelt van de toepassing van een dergelijke vrijstelling en van de overeenkomstige hoeveelheid emissierechten die overeenkomstig punt g) van deze alinea en de krachtens artikel 10, lid 4, vastgestelde gedelegeerde handelingen moet worden geannuleerd; |
| --- | --- |

d)

de betrokken lidstaat de Commissie uiterlijk op 31 mei van het jaar na het referentiejaar in kennis stelt van de toepassing van een dergelijke vrijstelling en van de overeenkomstige hoeveelheid emissierechten die overeenkomstig punt g) van deze alinea en de krachtens artikel 10, lid 4, vastgestelde gedelegeerde handelingen moet worden geannuleerd;

| e) | de Commissie geen bezwaar maakt tegen de toepassing van de afwijking op grond van het feit dat de ter kennis gebrachte maatregel niet in overeenstemming is met de voorwaarden van dit lid, binnen drie maanden na een kennisgeving uit hoofde van punt a) van deze alinea of binnen één maand na de kennisgeving voor het desbetreffende jaar overeenkomstig punt d) van deze alinea; |
| --- | --- |

e)

de Commissie geen bezwaar maakt tegen de toepassing van de afwijking op grond van het feit dat de ter kennis gebrachte maatregel niet in overeenstemming is met de voorwaarden van dit lid, binnen drie maanden na een kennisgeving uit hoofde van punt a) van deze alinea of binnen één maand na de kennisgeving voor het desbetreffende jaar overeenkomstig punt d) van deze alinea;

| f) | de betrokken lidstaat de in artikel 30 quinquies, lid 5, bedoelde hoeveelheid emissierechten voor een bepaald referentiejaar niet veilt totdat de hoeveelheid uit hoofde van dit lid te annuleren emissierechten is bepaald overeenkomstig punt g) van deze alinea; de betrokken lidstaat veilt geen van de extra hoeveelheden emissierechten op grond van artikel 30 quinquies, lid 2, eerste alinea; |
| --- | --- |

f)

de betrokken lidstaat de in artikel 30 quinquies, lid 5, bedoelde hoeveelheid emissierechten voor een bepaald referentiejaar niet veilt totdat de hoeveelheid uit hoofde van dit lid te annuleren emissierechten is bepaald overeenkomstig punt g) van deze alinea; de betrokken lidstaat veilt geen van de extra hoeveelheden emissierechten op grond van artikel 30 quinquies, lid 2, eerste alinea;

| g) | de betrokken lidstaat een hoeveelheid emissierechten van de totale hoeveelheid door hem voor het referentiejaar te veilen emissierechten als bedoeld in artikel 30 quinquies, lid 5, annuleert die gelijk is aan de geverifieerde emissies van die gereglementeerde entiteit uit hoofde van dit hoofdstuk voor het referentiejaar; indien de hoeveelheid emissierechten die in het referentiejaar volgend op de toepassing van punt f) van deze alinea nog moet worden geveild, lager is dan de hoeveelheid emissierechten die uit hoofde van dit lid moet worden geannuleerd, zorgt de betrokken lidstaat ervoor dat hij de hoeveelheid emissierechten die overeenkomt met het verschil vóór het einde van het jaar na het referentiejaar annuleert; en |
| --- | --- |

g)

de betrokken lidstaat een hoeveelheid emissierechten van de totale hoeveelheid door hem voor het referentiejaar te veilen emissierechten als bedoeld in artikel 30 quinquies, lid 5, annuleert die gelijk is aan de geverifieerde emissies van die gereglementeerde entiteit uit hoofde van dit hoofdstuk voor het referentiejaar; indien de hoeveelheid emissierechten die in het referentiejaar volgend op de toepassing van punt f) van deze alinea nog moet worden geveild, lager is dan de hoeveelheid emissierechten die uit hoofde van dit lid moet worden geannuleerd, zorgt de betrokken lidstaat ervoor dat hij de hoeveelheid emissierechten die overeenkomt met het verschil vóór het einde van het jaar na het referentiejaar annuleert; en

| h) | de betrokken lidstaat op het tijdstip van de eerste kennisgeving als bedoeld in punt a) van deze alinea toezegt voor een of meer van de in artikel 30 quinquies, lid 6, eerste alinea genoemde of bedoelde maatregelen een bedrag te gebruiken dat gelijk is aan de opbrengsten waarop artikel 30 quinquies, lid 6 zonder deze afwijking van toepassing zou zijn geweest; de tweede en derde alinea van artikel 30 quinquies, lid 6 zijn van toepassing en de Commissie ziet erop toe dat de op grond daarvan ontvangen informatie in overeenstemming is met de krachtens dit punt gedane toezegging.
  De hoeveelheid emissierechten die uit hoofde van de eerste alinea, punt g) van dit lid moet worden geannuleerd, heeft geen gevolgen voor de externe bestemmingsontvangsten die zijn vastgesteld op grond van artikel 30 quinquies, lid 4, van deze richtlijn of, indien deze op grond van artikel 311, lid 3, VWEU zijn vastgesteld, de eigen middelen van de begroting van de Unie op grond van Besluit (EU, Euratom) 2020/2053 (*21) van de Raad uit de opbrengsten van de veiling van emissierechten overeenkomstig artikel 30 quinquies van deze richtlijn. |
| --- | --- |

h)

de betrokken lidstaat op het tijdstip van de eerste kennisgeving als bedoeld in punt a) van deze alinea toezegt voor een of meer van de in artikel 30 quinquies, lid 6, eerste alinea genoemde of bedoelde maatregelen een bedrag te gebruiken dat gelijk is aan de opbrengsten waarop artikel 30 quinquies, lid 6 zonder deze afwijking van toepassing zou zijn geweest; de tweede en derde alinea van artikel 30 quinquies, lid 6 zijn van toepassing en de Commissie ziet erop toe dat de op grond daarvan ontvangen informatie in overeenstemming is met de krachtens dit punt gedane toezegging.

De hoeveelheid emissierechten die uit hoofde van de eerste alinea, punt g) van dit lid moet worden geannuleerd, heeft geen gevolgen voor de externe bestemmingsontvangsten die zijn vastgesteld op grond van artikel 30 quinquies, lid 4, van deze richtlijn of, indien deze op grond van artikel 311, lid 3, VWEU zijn vastgesteld, de eigen middelen van de begroting van de Unie op grond van Besluit (EU, Euratom) 2020/2053 (*21) van de Raad uit de opbrengsten van de veiling van emissierechten overeenkomstig artikel 30 quinquies van deze richtlijn.

4.   Ziekenhuizen die niet onder hoofdstuk III vallen, kunnen een financiële vergoeding krijgen voor de kosten die aan hen worden doorgerekend als gevolg van de inlevering van emissierechten uit hoofde van dit hoofdstuk. Daartoe zijn de bepalingen van dit hoofdstuk die van toepassing zijn op gevallen van dubbeltellingen van overeenkomstige toepassing.

Artikel 30 septies

Bewaking, rapportage, verificatie van emissies en accreditatie

1.   De artikelen 14 en 15 zijn van toepassing op de emissies, gereglementeerde entiteiten en emissierechten die onder dit hoofdstuk vallen. Daartoe:

| a) | wordt elke verwijzing naar emissies gelezen alsof het een verwijzing betreft naar de emissies die onder dit hoofdstuk vallen; |
| --- | --- |

a)

wordt elke verwijzing naar emissies gelezen alsof het een verwijzing betreft naar de emissies die onder dit hoofdstuk vallen;

| b) | wordt elke verwijzing naar een in bijlage I vermelde activiteit gelezen alsof het een verwijzing betreft naar de in bijlage III bedoelde activiteit; |
| --- | --- |

b)

wordt elke verwijzing naar een in bijlage I vermelde activiteit gelezen alsof het een verwijzing betreft naar de in bijlage III bedoelde activiteit;

| c) | wordt elke verwijzing naar exploitanten gelezen alsof het een verwijzing betreft naar de gereglementeerde entiteiten die onder dit hoofdstuk vallen; |
| --- | --- |

c)

wordt elke verwijzing naar exploitanten gelezen alsof het een verwijzing betreft naar de gereglementeerde entiteiten die onder dit hoofdstuk vallen;

| d) | wordt elke verwijzing naar emissierechten gelezen alsof het een verwijzing betreft naar de onder dit hoofdstuk vallende emissierechten; |
| --- | --- |

d)

wordt elke verwijzing naar emissierechten gelezen alsof het een verwijzing betreft naar de onder dit hoofdstuk vallende emissierechten;

| e) | de verwijzing naar de datum in artikel 15 wordt gelezen als een verwijzing naar 30 april. |
| --- | --- |

e)

de verwijzing naar de datum in artikel 15 wordt gelezen als een verwijzing naar 30 april.

2.   De lidstaten zorgen ervoor dat elke gereglementeerde entiteit vanaf 2025 elk kalenderjaar de emissies monitort die overeenstemmen met de hoeveelheden brandstof die op grond van bijlage III tot verbruik zijn uitgeslagen. Zij zorgen er ook voor dat elke gereglementeerde entiteit die emissies in het volgende jaar, te beginnen in 2026, aan de bevoegde autoriteit rapporteert in overeenstemming met de in artikel 14, lid 1, bedoelde uitvoeringshandelingen.

3.   Vanaf 1 januari 2028 zorgen de lidstaten ervoor dat elke gereglementeerde entiteit uiterlijk op 30 april van elk jaar tot en met 2030 verslag uitbrengt over het gemiddelde aandeel van de kosten in verband met de inlevering van emissierechten uit hoofde van dit hoofdstuk die zij het voorgaande jaar aan de consumenten heeft doorgerekend. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast met betrekking tot de vereisten en modellen voor deze verslagen. Die uitvoeringshandelingen worden overeenkomstig de in artikel 22 bis, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. De Commissie beoordeelt de ingediende verslagen en brengt jaarlijks verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad over haar bevindingen. Indien de Commissie van oordeel is dat er sprake is van ondeugdelijke praktijken met betrekking tot de doorrekening van koolstofkosten, kan het verslag in voorkomend geval vergezeld gaan van wetgevingsvoorstellen om dergelijke ondeugdelijke praktijken aan te pakken.

4.   De lidstaten zorgen ervoor dat elke gereglementeerde entiteit die op 1 januari 2025 over een vergunning overeenkomstig artikel 30 ter beschikt, haar historische emissies voor het jaar 2024 uiterlijk op 30 april 2025 rapporteert.

5.   De lidstaten zorgen ervoor dat de gereglementeerde entiteiten in staat zijn om per soort brandstof betrouwbaar en nauwkeurig de precieze hoeveelheden van de tot verbruik uitgeslagen brandstof die worden gebruikt voor verbranding in de in bijlage III bedoelde sectoren te identificeren en te documenteren, alsook het eindgebruik van de door de gereglementeerde entiteiten tot verbruik uitgeslagen brandstoffen. De lidstaten nemen passende maatregelen om het risico van dubbeltelling van emissies die onder dit hoofdstuk vallen en de emissies die onder de hoofdstukken II en III vallen, te beperken, alsook het risico dat emissierechten worden ingeleverd voor emissies die niet onder dit hoofdstuk vallen.

De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast met betrekking tot de gedetailleerde regels ter voorkoming van dubbeltelling en inlevering van emissierechten voor emissies die niet onder dit hoofdstuk vallen, alsook voor het verstrekken van financiële compensatie aan de eindverbruikers van de brandstoffen in gevallen waarin dubbeltelling of inlevering niet kan worden vermeden. Die uitvoeringshandelingen worden overeenkomstig de in artikel 22 bis, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. De berekening van de financiële compensatie voor de eindgebruikers van de brandstoffen wordt gebaseerd op de gemiddelde prijs van emissierechten op de veilingen die in het desbetreffende rapportagejaar in overeenstemming met de krachtens artikel 10, lid 4, vastgestelde gedelegeerde handelingen worden uitgevoerd.

6.   De beginselen voor bewaking en rapportage van emissies die onder dit hoofdstuk vallen, zijn opgenomen in deel C van bijlage IV.

7.   De criteria voor de verificatie van emissies die onder dit hoofdstuk vallen, zijn opgenomen in deel C van bijlage V.

8.   De lidstaten kunnen vereenvoudigde bewakings-, rapportage- en verificatiemaatregelen toestaan voor gereglementeerde entiteiten waarvan de jaarlijkse emissies die overeenstemmen met de hoeveelheden tot verbruik uitgeslagen brandstoffen minder dan 1 000 ton CO2-equivalent bedragen, overeenkomstig de in artikel 14, lid 1, bedoelde uitvoeringshandelingen.

Artikel 30 octies

Administratie

De artikelen 13 en 15 bis, artikel 16, leden 1, 2, 3, 4 en 12, en de artikelen 17, 18, 19, 20, 21, 22, 22 bis, 23 en 29 zijn van toepassing op de emissies, gereglementeerde entiteiten en emissierechten die onder dit hoofdstuk vallen. Daartoe:

| a) | wordt elke verwijzing naar emissies gelezen alsof het een verwijzing betreft naar emissies die onder dit hoofdstuk vallen; |
| --- | --- |

a)

wordt elke verwijzing naar emissies gelezen alsof het een verwijzing betreft naar emissies die onder dit hoofdstuk vallen;

| b) | wordt elke verwijzing naar exploitanten gelezen alsof het een verwijzing betreft naar de gereglementeerde entiteiten die onder dit hoofdstuk vallen; |
| --- | --- |

b)

wordt elke verwijzing naar exploitanten gelezen alsof het een verwijzing betreft naar de gereglementeerde entiteiten die onder dit hoofdstuk vallen;

| c) | wordt elke verwijzing naar emissierechten gelezen alsof het een verwijzing betreft naar de onder dit hoofdstuk vallende emissierechten. |
| --- | --- |

c)

wordt elke verwijzing naar emissierechten gelezen alsof het een verwijzing betreft naar de onder dit hoofdstuk vallende emissierechten.

Artikel 30 nonies

Maatregelen in geval van een buitensporige prijsstijging

1.   Wanneer de gemiddelde prijs van emissierechten die geveild worden in overeenstemming met de gedelegeerde handelingen die krachtens artikel 10, lid 4, van deze richtlijn zijn vastgesteld, gedurende meer dan drie opeenvolgende maanden meer dan twee keer zo hoog is als de gemiddelde prijs van emissierechten die in de zes voorafgaande opeenvolgende maanden zijn geveild bij een veiling voor emissierechten die onder dit hoofdstuk vallen, worden 50 miljoen emissierechten die onder dit hoofdstuk vallen uit de marktstabiliteitsreserve vrijgegeven overeenkomstig artikel 1 bis, lid 7, van Besluit (EU) 2015/1814.

Voor de jaren 2027 en 2028 wordt aan de voorwaard van de eerste alinea voldaan wanneer de gemiddelde prijs van emissierechten gedurende meer dan drie opeenvolgende maanden meer dan anderhalf keer zo hoog is als de gemiddelde prijs van emissierechten gedurende de referentieperiode van de zes voorafgaande opeenvolgende maanden.

2.   Wanneer de in lid 1 van dit artikel bedoelde gemiddelde prijs van emissierechten voor een periode van twee maanden een prijs van 45 EUR overschrijdt, worden 20 miljoen emissierechten die onder dit hoofdstuk vallen uit de marktstabiliteitsreserve vrijgegeven overeenkomstig artikel 1 bis, lid 7, van Besluit (EU) 2015/1814. Een indexering op basis van het Europese indexcijfer van de consumptieprijzen voor 2020 is van toepassing. Emissierechten worden via het in dit lid bepaalde mechanisme vrijgegeven tot en met 31 december 2029.

3.   Wanneer de in lid 1 van dit artikel bedoelde gemiddelde prijs van emissierechten meer dan drie keer zo hoog is als de gemiddelde prijs van emissierechten gedurende de zes voorafgaande opeenvolgende maanden, worden 150 miljoen emissierechten die onder dit hoofdstuk vallen uit de marktstabiliteitsreserve vrijgegeven overeenkomstig artikel 1 bis, lid 7, van Besluit (EU) 2015/1814.

4.   Wanneer aan de in lid 2 bedoelde voorwaarde is voldaan op dezelfde dag als aan de voorwaarde bedoeld in lid 1 of lid 3, worden aanvullende emissierechten alleen op grond van lid 1 of lid 3 vrijgegeven.

5.   Voor 31 december 2029 dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in waarin zij beoordeelt of het in lid 2 bedoelde mechanisme doeltreffend is geweest en of het moet worden gehandhaafd. De Commissie doet dat verslag in voorkomend geval vergezeld gaan van een wetgevingsvoorstel aan het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van deze richtlijn om dat mechanisme aan te passen.

6.   Wanneer aan een of meer van de in de leden 1, 2 of 3 bedoelde voorwaarden is voldaan en deze tot de vrijgave van emissierechten heeft geleid, worden op grond van dit artikel niet eerder dan 12 maanden daarna extra emissierechten vrijgegeven.

7.   Wanneer binnen de tweede helft van de in lid 6 van dit artikel bedoelde periode van 12 maanden opnieuw aan de voorwaarde bedoeld in lid 2 van dit artikel is voldaan, beoordeelt de Commissie, bijgestaan door het bij artikel 44 van Verordening (EU) 2018/1999 ingestelde comité, de doeltreffendheid van de maatregel en kan zij door middel van een uitvoeringshandeling besluiten dat lid 6 van dit artikel niet van toepassing is. Die uitvoeringshandeling wordt overeenkomstig de in artikel 22 bis, lid 2, van deze richtlijn bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

8.   Wanneer aan een of meer van de in lid 1, 2 of 3 bedoelde voorwaarden is voldaan en lid 6 niet van toepassing is, doet de Commissie onverwijld een bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie betreffende de datum waarop aan die voorwaarde(n) werd voldaan.

9.   De lidstaten die overeenkomstig artikel 8 van Verordening (EU) 2018/842 verplicht zijn een plan met corrigerende maatregelen in te dienen, houden bij het overwegen van aanvullende maatregelen die moeten worden uitgevoerd krachtens artikel 8, lid 1, eerste alinea, punt c), van die verordening om te voldoen aan hun verplichtingen uit hoofde van die verordening naar behoren rekening met de gevolgen van een vrijgave van extra emissierechten op grond van lid 2 van dit artikel in de voorafgaande twee jaar.

Artikel 30 decies

Evaluatie van dit hoofdstuk

De Commissie brengt uiterlijk op 1 januari 2028 verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad over de uitvoering van de bepalingen van dit hoofdstuk betreffende de doeltreffendheid, het beheer en de praktische toepassing ervan, en ook over de toepassing van de regels van Besluit (EU) 2015/1814. Zo nodig voegt de Commissie een wetgevingsvoorstel tot wijziging van dit hoofdstuk bij dat verslag. Uiterlijk op 31 oktober 2031 gaat de Commissie na of het haalbaar is de sectoren die onder bijlage III bij deze richtlijn vallen, op te nemen in het EU-ETS, met inbegrip van de in bijlage I bij deze richtlijn genoemde sectoren.

Artikel 30 undecies

Procedures voor de eenzijdige uitbreiding van de in bijlage III bedoelde activiteit tot andere sectoren die niet onder hoofdstukken II en III vallen

1.   Vanaf 2027 mogen de lidstaten de in bijlage III bedoelde activiteit uitbreiden tot sectoren die niet zijn opgenomen in die bijlage en daarbij overeenkomstig dit hoofdstuk handel in emissierechten toepassen op die sectoren, met inachtneming van alle relevante criteria, met name de effecten op de interne markt, mogelijke concurrentieverstoringen, de milieu-integriteit van het krachtens dit hoofdstuk vastgestelde emissiehandelssysteem en de betrouwbaarheid van het geplande bewakings- en rapportagesysteem, op voorwaarde dat de in die bijlage bedoelde uitbreiding van de activiteit door de Commissie wordt goedgekeurd.

De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 23 ter aanvulling van deze richtlijn gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de goedkeuring van een uitbreiding als bedoeld in de eerste alinea van dit lid, de machtiging tot verlening van extra emissierechten en de machtiging van andere lidstaten om de in bijlage III bedoelde activiteit uit te breiden. De Commissie kan bij de vaststelling van dergelijke gedelegeerde handelingen ook nadere regels bepalen voor de uitbreiding met betrekking tot maatregelen om mogelijke gevallen van dubbeltelling te voorkomen, onder meer voor de verlening van extra emissierechten ter compensatie van ingeleverde emissierechten voor het gebruik van brandstoffen in het kader van de in bijlage I opgenomen activiteiten. Elke financiële maatregel van lidstaten ten gunste van ondernemingen in bedrijfstakken en deeltakken die aan een reëel risico op koolstoflekkage zijn blootgesteld als gevolg van aanzienlijke indirecte kosten die werkelijk zijn opgelopen door in de brandstofprijzen doorgerekende kosten van broeikasgasemissies als gevolg van de eenzijdige uitbreiding is in overeenstemming met regels inzake staatssteun en veroorzaakt geen ongegronde concurrentieverstoringen op de interne markt.

2.   Extra emissierechten die op grond van een machtiging uit hoofde van dit artikel worden verleend, worden geveild overeenkomstig de voorschriften die zijn vastgelegd in artikel 30 quinquies. Niettegenstaande artikel 30 quinquies, leden 1 tot en met 6, bepalen de lidstaten die de in bijlage III bedoelde activiteit eenzijdig hebben uitgebreid overeenkomstig dit artikel hoe de veilingopbrengsten van die extra emissierechten zullen worden aangewend.

Artikel 30 duodecies

Uitstel van de emissiehandel voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren tot 2028 in geval van uitzonderlijk hoge energieprijzen

1.   Uiterlijk op 15 juli 2026 maakt de Commissie in het Publicatieblad van de Europese Unie bekend of aan een of beide van de volgende voorwaarden is voldaan:

| a) | de gemiddelde TTF-gasprijs voor de zes kalendermaanden die eindigen op 30 juni 2026 was hoger dan de gemiddelde TTF-gasprijs in februari en maart 2022; |
| --- | --- |

a)

de gemiddelde TTF-gasprijs voor de zes kalendermaanden die eindigen op 30 juni 2026 was hoger dan de gemiddelde TTF-gasprijs in februari en maart 2022;

| b) | de gemiddelde prijs van ruwe Brentolie voor de zes kalendermaanden die eindigen op 30 juni 2026 was meer dan twee keer zo hoog als de gemiddelde prijs van ruwe Brentolie in de vijf voorgaande jaren; de referentieperiode van vijf jaar is de periode van vijf jaar die eindigt vóór de eerste maand van de periode van zes kalendermaanden. |
| --- | --- |

b)

de gemiddelde prijs van ruwe Brentolie voor de zes kalendermaanden die eindigen op 30 juni 2026 was meer dan twee keer zo hoog als de gemiddelde prijs van ruwe Brentolie in de vijf voorgaande jaren; de referentieperiode van vijf jaar is de periode van vijf jaar die eindigt vóór de eerste maand van de periode van zes kalendermaanden.

2.   Indien aan een of beide van de in lid 1 bedoelde voorwaarden is voldaan, zijn de volgende regels van toepassing:

| a) | in afwijking van artikel 30 quater, lid 1, is het eerste jaar waarvoor de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie wordt vastgesteld 2028 en, in afwijking van artikel 30 quater, lid 3, is het eerste jaar waarvoor de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie wordt vastgesteld 2029; |
| --- | --- |

a)

in afwijking van artikel 30 quater, lid 1, is het eerste jaar waarvoor de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie wordt vastgesteld 2028 en, in afwijking van artikel 30 quater, lid 3, is het eerste jaar waarvoor de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie wordt vastgesteld 2029;

| b) | in afwijking van artikel 30 quinquies, leden 1 en 2, wordt de aanvang van de veiling van emissierechten uit hoofde van dit hoofdstuk uitgesteld tot 2028; |
| --- | --- |

b)

in afwijking van artikel 30 quinquies, leden 1 en 2, wordt de aanvang van de veiling van emissierechten uit hoofde van dit hoofdstuk uitgesteld tot 2028;

| c) | in afwijking van artikel 30 quinquies, lid 2, worden de extra hoeveelheden emissierechten voor het eerste jaar van veilingen in mindering gebracht op de veilinghoeveelheden voor de periode van 2030 tot en met 2032 en worden de initiële deelnemingen in de marktstabiliteitsreserve in 2028 gecreëerd; |
| --- | --- |

c)

in afwijking van artikel 30 quinquies, lid 2, worden de extra hoeveelheden emissierechten voor het eerste jaar van veilingen in mindering gebracht op de veilinghoeveelheden voor de periode van 2030 tot en met 2032 en worden de initiële deelnemingen in de marktstabiliteitsreserve in 2028 gecreëerd;

| d) | in afwijking van artikel 30 sexies, lid 2, wordt de termijn voor de eerste inlevering van emissierechten voor de totale emissies van het jaar 2028 verzet naar 31 mei 2029; |
| --- | --- |

d)

in afwijking van artikel 30 sexies, lid 2, wordt de termijn voor de eerste inlevering van emissierechten voor de totale emissies van het jaar 2028 verzet naar 31 mei 2029;

| e) | in afwijking van artikel 30 decies wordt de termijn waarbinnen de Commissie verslag moet uitbrengen aan het Europees Parlement en de Raad verzet naar 1 januari 2029. |
| --- | --- |

e)

in afwijking van artikel 30 decies wordt de termijn waarbinnen de Commissie verslag moet uitbrengen aan het Europees Parlement en de Raad verzet naar 1 januari 2029.

(*20)  Verordening (EU) 2018/842 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 betreffende bindende jaarlijkse broeikasgasemissiereducties door de lidstaten van 2021 tot en met 2030 teneinde bij te dragen aan klimaatmaatregelen om aan de toezeggingen uit hoofde van de Overeenkomst van Parijs te voldoen, en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 525/2013 (PB L 156 van 19.6.2018, blz. 26)."

*20

(*21)  Besluit (EU, Euratom) 2020/2053 van de Raad van 14 december 2020 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Unie en tot intrekking van Besluit 2014/335/EU, Euratom (PB L 424 van 15.12.2020, blz. 1).”;"

*21

| 30) | het volgende hoofdstuk wordt ingevoegd:

  “Hoofdstuk IV ter
  Wetenschappelijk advies en zichtbaarheid van financiering

  Artikel 30 terdecies
  Wetenschappelijk advies
  De bij artikel 10 bis van Verordening (EG) nr. 401/2009 van het Europees Parlement en de Raad (*22) opgerichte Europese wetenschappelijke adviesraad inzake klimaatverandering (de “adviesraad”) kan op eigen initiatief wetenschappelijk advies verstrekken en verslagen opstellen over deze richtlijn. De Commissie houdt rekening met de relevante adviezen en verslagen van de adviesraad, met name wat betreft:






  a) | de noodzaak van aanvullende beleidslijnen en maatregelen van de Unie om de naleving van de in artikel 30, lid 3, van deze richtlijn bedoelde doelstellingen en streefcijfers te waarborgen; |
| --- | --- | --- |

30)

het volgende hoofdstuk wordt ingevoegd:

“Hoofdstuk IV ter

Wetenschappelijk advies en zichtbaarheid van financiering

Artikel 30 terdecies

Wetenschappelijk advies

De bij artikel 10 bis van Verordening (EG) nr. 401/2009 van het Europees Parlement en de Raad (*22) opgerichte Europese wetenschappelijke adviesraad inzake klimaatverandering (de “adviesraad”) kan op eigen initiatief wetenschappelijk advies verstrekken en verslagen opstellen over deze richtlijn. De Commissie houdt rekening met de relevante adviezen en verslagen van de adviesraad, met name wat betreft:

a)

de noodzaak van aanvullende beleidslijnen en maatregelen van de Unie om de naleving van de in artikel 30, lid 3, van deze richtlijn bedoelde doelstellingen en streefcijfers te waarborgen;

| b) | de noodzaak van aanvullende beleidslijnen en maatregelen van de Unie met het oog op overeenkomsten over mondiale maatregelen binnen de ICAO om het klimaateffect van de luchtvaart te verminderen, en op de ambitie en milieu-integriteit van de wereldwijde marktgebaseerde maatregel van de IMO bedoeld in artikel 3 octies octies van deze richtlijn. |
| --- | --- |

b)

de noodzaak van aanvullende beleidslijnen en maatregelen van de Unie met het oog op overeenkomsten over mondiale maatregelen binnen de ICAO om het klimaateffect van de luchtvaart te verminderen, en op de ambitie en milieu-integriteit van de wereldwijde marktgebaseerde maatregel van de IMO bedoeld in artikel 3 octies octies van deze richtlijn.

Artikel 30 quaterdecies

Informatie, communicatie en publiciteit

1.   De Commissie ziet erop toe dat de financiering uit de in artikel 10 bis, lid 8, bedoelde veilingopbrengsten van het EU-ETS zichtbaar is door:

| a) | erop toe te zien dat de begunstigden van dergelijke financiering de oorsprong van die middelen erkennen en zichtbaarheid geven aan de financiering van de Unie, met name wanneer zij de projecten en de resultaten daarvan promoten, door meerdere doelgroepen, waaronder de media en het grote publiek, op samenhangende, doeltreffende en evenredige wijze te informeren; en |
| --- | --- |

a)

erop toe te zien dat de begunstigden van dergelijke financiering de oorsprong van die middelen erkennen en zichtbaarheid geven aan de financiering van de Unie, met name wanneer zij de projecten en de resultaten daarvan promoten, door meerdere doelgroepen, waaronder de media en het grote publiek, op samenhangende, doeltreffende en evenredige wijze te informeren; en

| b) | erop toe te zien dat de ontvangers van dergelijke financiering een passend label gebruiken dat luidt “(mede)gefinancierd uit het EU-emissiehandelssysteem (het innovatiefonds)”, alsook het embleem van de Unie en het bedrag van de financiering; indien het gebruik van dat label niet haalbaar is, wordt het innovatiefonds genoemd in alle communicatieactiviteiten, ook op mededelingsborden op voor het publiek zichtbare strategische plaatsen.
  De Commissie stelt in de in artikel 10 bis, lid 8, bedoelde gedelegeerde handeling de nodige vereisten vast om de zichtbaarheid van de financiering uit het innovatiefonds te waarborgen, met inbegrip van een vereiste om dat fonds te vermelden. |
| --- | --- |

b)

erop toe te zien dat de ontvangers van dergelijke financiering een passend label gebruiken dat luidt “(mede)gefinancierd uit het EU-emissiehandelssysteem (het innovatiefonds)”, alsook het embleem van de Unie en het bedrag van de financiering; indien het gebruik van dat label niet haalbaar is, wordt het innovatiefonds genoemd in alle communicatieactiviteiten, ook op mededelingsborden op voor het publiek zichtbare strategische plaatsen.

De Commissie stelt in de in artikel 10 bis, lid 8, bedoelde gedelegeerde handeling de nodige vereisten vast om de zichtbaarheid van de financiering uit het innovatiefonds te waarborgen, met inbegrip van een vereiste om dat fonds te vermelden.

2.   De lidstaten zien erop toe dat de financiering uit de in artikel 10 quinquies bedoelde veilingopbrengsten van het EU-ETS zichtbaar is volgens het bepaalde in lid 1, eerste alinea, punten a) en b), van dit artikel, met inbegrip van een vereiste om het moderniseringsfonds te vermelden.

3.   Rekening houdend met de nationale omstandigheden streven de lidstaten ernaar zichtbaarheid te geven aan de financieringsbron van acties of projecten die worden gefinancierd uit de veilingopbrengsten van het EU-ETS waarvan zij de aanwending bepalen overeenkomstig artikel 3 quinquies, lid 4, artikel 10, lid 3 en artikel 30 quinquies, lid 6.

(*22)  Verordening (EG) nr. 401/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake het Europees Milieuagentschap en het Europees milieuobservatie- en -informatienetwerk (PB L 126 van 21.5.2009, blz. 13).”;"

*22

| 31) | de bijlagen I, II ter, IV en V bij Richtlijn 2003/87/EG worden gewijzigd overeenkomstig bijlage I bij deze richtlijn en de bijlagen III en III bis worden ingevoegd in Richtlijn 2003/87/EG, zoals aangegeven in bijlage I bij deze richtlijn. |
| --- | --- |

31)

de bijlagen I, II ter, IV en V bij Richtlijn 2003/87/EG worden gewijzigd overeenkomstig bijlage I bij deze richtlijn en de bijlagen III en III bis worden ingevoegd in Richtlijn 2003/87/EG, zoals aangegeven in bijlage I bij deze richtlijn.

Artikel 2

Wijzigingen van Besluit (EU) 2015/1814

Besluit (EU) 2015/1814 wordt als volgt gewijzigd:

| 1) | artikel 1 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | lid 4 wordt vervangen door:

  “4.   De Commissie publiceert voor elk jaar, uiterlijk 1 juni van het volgende jaar, het totale aantal emissierechten dat in omloop is. Het totale aantal van de in een bepaald jaar in omloop zijnde emissierechten is de som van het aantal in de periode vanaf 1 januari 2008 toegewezen emissierechten aan installaties en scheepvaartmaatschappijen die niet in de reserve zijn geplaatst, met inbegrip van het aantal rechten dat in die periode op grond van artikel 13, lid 2, van Richtlijn 2003/87/EG in de versie die op 18 maart 2018 van kracht was, is toegewezen, en door installaties uitgeoefende rechten om internationale kredieten te gebruiken uit hoofde van het EU-ETS voor 31 december van dat bepaalde jaar, minus het totaal aantal ton geverifieerde emissies van onder het EU-ETS vallende installaties en scheepvaartmaatschappijen tussen 1 januari 2008 en 31 december van datzelfde bepaalde jaar, en de emissierechten die overeenkomstig artikel 12, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG zijn geannuleerd. Er wordt geen rekening gehouden met de emissies tijdens de driejarige periode 2005-2007 en de ten aanzien van deze emissies toegewezen emissierechten. De eerste bekendmaking vindt uiterlijk 15 mei 2017 plaats.”
  ; |
| --- | --- | --- |

1)

artikel 1 wordt als volgt gewijzigd:

a)

lid 4 wordt vervangen door:

“4.   De Commissie publiceert voor elk jaar, uiterlijk 1 juni van het volgende jaar, het totale aantal emissierechten dat in omloop is. Het totale aantal van de in een bepaald jaar in omloop zijnde emissierechten is de som van het aantal in de periode vanaf 1 januari 2008 toegewezen emissierechten aan installaties en scheepvaartmaatschappijen die niet in de reserve zijn geplaatst, met inbegrip van het aantal rechten dat in die periode op grond van artikel 13, lid 2, van Richtlijn 2003/87/EG in de versie die op 18 maart 2018 van kracht was, is toegewezen, en door installaties uitgeoefende rechten om internationale kredieten te gebruiken uit hoofde van het EU-ETS voor 31 december van dat bepaalde jaar, minus het totaal aantal ton geverifieerde emissies van onder het EU-ETS vallende installaties en scheepvaartmaatschappijen tussen 1 januari 2008 en 31 december van datzelfde bepaalde jaar, en de emissierechten die overeenkomstig artikel 12, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG zijn geannuleerd. Er wordt geen rekening gehouden met de emissies tijdens de driejarige periode 2005-2007 en de ten aanzien van deze emissies toegewezen emissierechten. De eerste bekendmaking vindt uiterlijk 15 mei 2017 plaats.”

| b) | het volgende lid wordt ingevoegd:

  “4 bis.   Met ingang van 2024 omvat de berekening van het totale aantal emissierechten dat in een bepaald jaar in omloop is, het totale aantal emissierechten dat ten aanzien van de luchtvaart is verleend en het totale aantal ton geverifieerde emissies van onder het EU-ETS vallende luchtvaartactiviteiten, exclusief de emissies van vluchten op routes die onder de op grond van artikel 12, lid 6, van Richtlijn 2003/87/EG berekende compensatie vallen, tussen 1 januari 2024 en 31 december van datzelfde bepaald jaar.
  De op grond van artikel 3 octies ter van Richtlijn 2003/87/EG geannuleerde emissierechten worden geacht te zijn verleend voor de berekening van het totale aantal in omloop zijnde emissierechten.”
  ; |
| --- | --- |

b)

het volgende lid wordt ingevoegd:

“4 bis.   Met ingang van 2024 omvat de berekening van het totale aantal emissierechten dat in een bepaald jaar in omloop is, het totale aantal emissierechten dat ten aanzien van de luchtvaart is verleend en het totale aantal ton geverifieerde emissies van onder het EU-ETS vallende luchtvaartactiviteiten, exclusief de emissies van vluchten op routes die onder de op grond van artikel 12, lid 6, van Richtlijn 2003/87/EG berekende compensatie vallen, tussen 1 januari 2024 en 31 december van datzelfde bepaald jaar.

De op grond van artikel 3 octies ter van Richtlijn 2003/87/EG geannuleerde emissierechten worden geacht te zijn verleend voor de berekening van het totale aantal in omloop zijnde emissierechten.”

| c) | de leden 5 en 5 bis worden vervangen door:

  “5.   Indien in een bepaald jaar het totale aantal emissierechten in omloop tussen 833 miljoen en 1 096 miljoen bedraagt, wordt een aantal emissierechten dat gelijk is aan het verschil tussen het totale aantal in omloop zijnde emissierechten — zoals vermeld in de meest recente publicatie als bedoeld in lid 4 van dit artikel — en 833 miljoen afgetrokken van de hoeveelheid emissierechten die de lidstaten op grond van artikel 10, lid 2, van Richtlijn 2003/87/EG moeten veilen, en wordt deze hoeveelheid over een periode van 12 maanden die ingaat op 1 september van dat jaar, in de reserve opgenomen. Indien het totale aantal in omloop zijnde emissierechten meer dan 1 096 miljoen emissierechten bedraagt, is het aantal emissierechten dat in mindering moet worden gebracht op de hoeveelheid emissierechten die de lidstaten krachtens artikel 10, lid 2, van Richtlijn 2003/87/EG moet veilen en die over een periode van 12 maanden vanaf 1 september van dat jaar in de reserve moet worden opgenomen, gelijk aan 12 % van het totale aantal emissierechten in omloop. In afwijking van de tweede zin van deze alinea wordt tot en met 31 december 2030 het in die zin bedoelde percentage verdubbeld.
  Onverminderd het totale aantal op grond van dit lid in mindering te brengen emissierechten, worden emissierechten bedoeld in artikel 10, lid 2, eerste alinea, punt b), van Richtlijn 2003/87/EG tot en met 31 december 2030 niet in aanmerking genomen bij de vaststelling van het aandeel van de lidstaten in dat totale aantal.


  5 bis.   Tenzij anders wordt bepaald in de eerste evaluatie die wordt uitgevoerd overeenkomstig artikel 3, zijn met ingang van 2023 in de reserve gehouden emissierechten die het aantal van 400 miljoen emissierechten overstijgen, niet langer geldig.”
  ; |
| --- | --- |

c)

de leden 5 en 5 bis worden vervangen door:

“5.   Indien in een bepaald jaar het totale aantal emissierechten in omloop tussen 833 miljoen en 1 096 miljoen bedraagt, wordt een aantal emissierechten dat gelijk is aan het verschil tussen het totale aantal in omloop zijnde emissierechten — zoals vermeld in de meest recente publicatie als bedoeld in lid 4 van dit artikel — en 833 miljoen afgetrokken van de hoeveelheid emissierechten die de lidstaten op grond van artikel 10, lid 2, van Richtlijn 2003/87/EG moeten veilen, en wordt deze hoeveelheid over een periode van 12 maanden die ingaat op 1 september van dat jaar, in de reserve opgenomen. Indien het totale aantal in omloop zijnde emissierechten meer dan 1 096 miljoen emissierechten bedraagt, is het aantal emissierechten dat in mindering moet worden gebracht op de hoeveelheid emissierechten die de lidstaten krachtens artikel 10, lid 2, van Richtlijn 2003/87/EG moet veilen en die over een periode van 12 maanden vanaf 1 september van dat jaar in de reserve moet worden opgenomen, gelijk aan 12 % van het totale aantal emissierechten in omloop. In afwijking van de tweede zin van deze alinea wordt tot en met 31 december 2030 het in die zin bedoelde percentage verdubbeld.

Onverminderd het totale aantal op grond van dit lid in mindering te brengen emissierechten, worden emissierechten bedoeld in artikel 10, lid 2, eerste alinea, punt b), van Richtlijn 2003/87/EG tot en met 31 december 2030 niet in aanmerking genomen bij de vaststelling van het aandeel van de lidstaten in dat totale aantal.

5 bis.   Tenzij anders wordt bepaald in de eerste evaluatie die wordt uitgevoerd overeenkomstig artikel 3, zijn met ingang van 2023 in de reserve gehouden emissierechten die het aantal van 400 miljoen emissierechten overstijgen, niet langer geldig.”

| d) | lid 7 wordt vervangen door:

  “7.   Indien in een bepaald jaar lid 6 van dit artikel niet van toepassing is en wordt voldaan aan de voorwaarde van artikel 29 bis, lid 1, van Richtlijn 2003/87/EG, worden 75 miljoen emissierechten uit de reserve vrijgegeven en toegevoegd aan de hoeveelheid op grond van artikel 10, lid 2, van die richtlijn door de lidstaten te veilen emissierechten. Indien zich minder dan 75 miljoen emissierechten in de reserve bevinden, worden uit hoofde van dit lid alle emissierechten in de reserve vrijgegeven. Indien aan de voorwaarde van artikel 29 bis, lid 1, van die richtlijn is voldaan, worden de overeenkomstig dat artikel uit de reserve vrij te geven hoeveelheden gelijkmatig verdeeld over een periode van drie maanden, te rekenen vanaf uiterlijk twee maanden na de datum waarop aan de voorwaarde van artikel 29 bis, lid 1, van die richtlijn is voldaan, zoals door de Commissie overeenkomstig de vierde alinea daarvan is meegedeeld.”
  ; |
| --- | --- |

d)

lid 7 wordt vervangen door:

“7.   Indien in een bepaald jaar lid 6 van dit artikel niet van toepassing is en wordt voldaan aan de voorwaarde van artikel 29 bis, lid 1, van Richtlijn 2003/87/EG, worden 75 miljoen emissierechten uit de reserve vrijgegeven en toegevoegd aan de hoeveelheid op grond van artikel 10, lid 2, van die richtlijn door de lidstaten te veilen emissierechten. Indien zich minder dan 75 miljoen emissierechten in de reserve bevinden, worden uit hoofde van dit lid alle emissierechten in de reserve vrijgegeven. Indien aan de voorwaarde van artikel 29 bis, lid 1, van die richtlijn is voldaan, worden de overeenkomstig dat artikel uit de reserve vrij te geven hoeveelheden gelijkmatig verdeeld over een periode van drie maanden, te rekenen vanaf uiterlijk twee maanden na de datum waarop aan de voorwaarde van artikel 29 bis, lid 1, van die richtlijn is voldaan, zoals door de Commissie overeenkomstig de vierde alinea daarvan is meegedeeld.”

| 2) | het volgende artikel wordt ingevoegd:

  “Artikel 1 bis
  Werking van de marktstabiliteitsreserve voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren

  1.   Emissierechten die onder hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG vallen, worden overeenkomstig de in dit artikel vastgestelde regels opgenomen in of vrijgegeven uit een afzonderlijke afdeling van de reserve die op grond van artikel 1 van dit besluit is ingesteld.


  2.   Het uit hoofde van dit artikel in de reserve plaatsen van emissierechten treedt met ingang van 1 september 2028 in werking. De emissierechten die onder hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG vallen, worden afzonderlijk van de emissierechten die onder artikel 1 van dit besluit vallen, in de reserve geplaatst, gehouden en uit de reserve vrijgegeven.


  3.   In 2027 wordt de in lid 1 van dit artikel bedoelde afdeling gecreëerd overeenkomstig artikel 30 quinquies, lid 2, tweede alinea, van Richtlijn 2003/87/EG. Vanaf 1 januari 2031 zijn de in die alinea bedoelde emissierechten die niet uit de reserve zijn vrijgegeven, niet langer geldig.


  4.   De Commissie publiceert voor elk jaar, uiterlijk 1 juni van het volgende jaar, het totale aantal in omloop zijnde emissierechten dat onder hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG valt, afzonderlijk van het aantal emissierechten dat krachtens artikel 1, lid 4, van dit besluit in omloop is. Het totale aantal emissierechten dat op grond van dit artikel in een bepaald jaar in omloop is, is het totaal aantal onder dat hoofdstuk vallende emissierechten dat in de periode sinds 1 januari 2027 is verleend, verminderd met het totaal aantal ton geverifieerde emissies dat voor de periode van 1 januari 2027 tot en met 31 december van datzelfde jaar onder dat hoofdstuk valt, en alle onder dat hoofdstuk vallende emissierechten die overeenkomstig artikel 12, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG zijn geannuleerd. De eerste bekendmaking vindt uiterlijk 1 juni 2028 plaats.


  5.   Indien in een bepaald jaar het totale aantal in omloop zijnde emissierechten, zoals vermeld in de meest recente publicatie als bedoeld in lid 4 van dit artikel, boven de 440 miljoen emissierechten ligt, worden er 100 miljoen emissierechten afgetrokken van de hoeveelheid emissierechten die onder hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG vallen en die de lidstaten op grond van artikel 30 quinquies van die richtlijn moeten veilen, en wordt deze hoeveelheid over een periode van twaalf maanden die ingaat op 1 september van dat jaar, in de reserve opgenomen.


  6.   Indien in een bepaald jaar in totaal minder dan 210 miljoen emissierechten in omloop zijn, worden 100 miljoen emissierechten die onder hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG vallen, uit de reserve vrijgegeven en toegevoegd aan de hoeveelheid emissierechten die onder dat hoofdstuk vallen en die op grond van artikel 30 quinquies, van die richtlijn door de lidstaten moeten worden geveild. Indien zich minder dan 100 miljoen emissierechten in de reserve bevinden, worden uit hoofde van dit lid alle emissierechten in de reserve vrijgegeven.


  7.   De hoeveelheden die overeenkomstig artikel 30 nonies van Richtlijn 2003/87/EG uit de reserve moeten worden vrijgemaakt, worden toegevoegd aan de hoeveelheid emissierechten die onder hoofdstuk IV bis van die richtlijn valt en die op grond van artikel 30 quinquies van die richtlijn door de lidstaten moet worden geveild. De hoeveelheden die uit de reserve moeten worden vrijgegeven, worden gelijkmatig verdeeld over een periode van drie maanden, te rekenen vanaf uiterlijk twee maanden na de datum waarop aan de voorwaarden is voldaan, volgens de bekendmaking in dat verband in het Publicatieblad van de Europese Unie krachtens artikel 30 nonies, lid 8, van Richtlijn 2003/87/EG.


  8.   Artikel 1, lid 8, en artikel 3 van dit besluit zijn van toepassing op de emissierechten die onder hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG vallen.


  9.   In afwijking van de leden 2, 3 en 4 van dit artikel wordt, indien aan een of beide voorwaarden van artikel 30 duodecies, lid 1, van Richtlijn 2003/87/EG is voldaan, de in lid 2 van dit artikel bedoelde opname van emissierechten in de reserve van kracht met ingang van 1 september 2029 en worden de in de leden 3 en 4 van dit artikel bedoelde data met één jaar uitgesteld.”

  ; |
| --- | --- |

2)

het volgende artikel wordt ingevoegd:

“Artikel 1 bis

Werking van de marktstabiliteitsreserve voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren

1.   Emissierechten die onder hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG vallen, worden overeenkomstig de in dit artikel vastgestelde regels opgenomen in of vrijgegeven uit een afzonderlijke afdeling van de reserve die op grond van artikel 1 van dit besluit is ingesteld.

2.   Het uit hoofde van dit artikel in de reserve plaatsen van emissierechten treedt met ingang van 1 september 2028 in werking. De emissierechten die onder hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG vallen, worden afzonderlijk van de emissierechten die onder artikel 1 van dit besluit vallen, in de reserve geplaatst, gehouden en uit de reserve vrijgegeven.

3.   In 2027 wordt de in lid 1 van dit artikel bedoelde afdeling gecreëerd overeenkomstig artikel 30 quinquies, lid 2, tweede alinea, van Richtlijn 2003/87/EG. Vanaf 1 januari 2031 zijn de in die alinea bedoelde emissierechten die niet uit de reserve zijn vrijgegeven, niet langer geldig.

4.   De Commissie publiceert voor elk jaar, uiterlijk 1 juni van het volgende jaar, het totale aantal in omloop zijnde emissierechten dat onder hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG valt, afzonderlijk van het aantal emissierechten dat krachtens artikel 1, lid 4, van dit besluit in omloop is. Het totale aantal emissierechten dat op grond van dit artikel in een bepaald jaar in omloop is, is het totaal aantal onder dat hoofdstuk vallende emissierechten dat in de periode sinds 1 januari 2027 is verleend, verminderd met het totaal aantal ton geverifieerde emissies dat voor de periode van 1 januari 2027 tot en met 31 december van datzelfde jaar onder dat hoofdstuk valt, en alle onder dat hoofdstuk vallende emissierechten die overeenkomstig artikel 12, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG zijn geannuleerd. De eerste bekendmaking vindt uiterlijk 1 juni 2028 plaats.

5.   Indien in een bepaald jaar het totale aantal in omloop zijnde emissierechten, zoals vermeld in de meest recente publicatie als bedoeld in lid 4 van dit artikel, boven de 440 miljoen emissierechten ligt, worden er 100 miljoen emissierechten afgetrokken van de hoeveelheid emissierechten die onder hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG vallen en die de lidstaten op grond van artikel 30 quinquies van die richtlijn moeten veilen, en wordt deze hoeveelheid over een periode van twaalf maanden die ingaat op 1 september van dat jaar, in de reserve opgenomen.

6.   Indien in een bepaald jaar in totaal minder dan 210 miljoen emissierechten in omloop zijn, worden 100 miljoen emissierechten die onder hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG vallen, uit de reserve vrijgegeven en toegevoegd aan de hoeveelheid emissierechten die onder dat hoofdstuk vallen en die op grond van artikel 30 quinquies, van die richtlijn door de lidstaten moeten worden geveild. Indien zich minder dan 100 miljoen emissierechten in de reserve bevinden, worden uit hoofde van dit lid alle emissierechten in de reserve vrijgegeven.

7.   De hoeveelheden die overeenkomstig artikel 30 nonies van Richtlijn 2003/87/EG uit de reserve moeten worden vrijgemaakt, worden toegevoegd aan de hoeveelheid emissierechten die onder hoofdstuk IV bis van die richtlijn valt en die op grond van artikel 30 quinquies van die richtlijn door de lidstaten moet worden geveild. De hoeveelheden die uit de reserve moeten worden vrijgegeven, worden gelijkmatig verdeeld over een periode van drie maanden, te rekenen vanaf uiterlijk twee maanden na de datum waarop aan de voorwaarden is voldaan, volgens de bekendmaking in dat verband in het Publicatieblad van de Europese Unie krachtens artikel 30 nonies, lid 8, van Richtlijn 2003/87/EG.

8.   Artikel 1, lid 8, en artikel 3 van dit besluit zijn van toepassing op de emissierechten die onder hoofdstuk IV bis van Richtlijn 2003/87/EG vallen.

9.   In afwijking van de leden 2, 3 en 4 van dit artikel wordt, indien aan een of beide voorwaarden van artikel 30 duodecies, lid 1, van Richtlijn 2003/87/EG is voldaan, de in lid 2 van dit artikel bedoelde opname van emissierechten in de reserve van kracht met ingang van 1 september 2029 en worden de in de leden 3 en 4 van dit artikel bedoelde data met één jaar uitgesteld.”

| 3) | artikel 3 wordt vervangen door:

  “Artikel 3
  Evaluatie
  De Commissie monitort het functioneren van de reserve in de context van het verslag bepaald in artikel 10, lid 5, van Richtlijn 2003/87/EG. In dit verslag zou moeten worden gekeken naar relevante effecten op het concurrentievermogen, met name in de industriële sector, waaronder bbp-, werkgelegenheids- en investeringsindicatoren. Uiterlijk drie jaar na de datum van inwerkingtreding van de reserve en daarna om de vijf jaar evalueert de Commissie de reserve op basis van een analyse van het ordelijk functioneren van de Europese koolstofmarkt en dient zij zo nodig een wetgevingsvoorstel in bij het Europees Parlement en de Raad. Bij elke evaluatie wordt bijzondere aandacht besteed aan het percentage voor de vaststelling van het aantal emissierechten dat in de reserve wordt opgenomen krachtens artikel 1, lid 5, van dit besluit, de numerieke waarde van de drempel voor het totale aantal in omloop zijnde emissierechten, ook met het oog op een mogelijke aanpassing van die drempel in overeenstemming met de in artikel 9 van Richtlijn 2003/87/EG genoemde lineaire factor, alsook het aantal emissierechten dat uit de reserve moet worden vrijgegeven krachtens artikel 1, lid 6 of 7, van dit besluit. Bij haar evaluatie kijkt de Commissie ook naar de effecten van de reserve op de groei, de werkgelegenheid, het concurrentievermogen van de industrie van de Unie en het risico op koolstoflekkage.”. |
| --- | --- |

3)

artikel 3 wordt vervangen door:

“Artikel 3

Evaluatie

De Commissie monitort het functioneren van de reserve in de context van het verslag bepaald in artikel 10, lid 5, van Richtlijn 2003/87/EG. In dit verslag zou moeten worden gekeken naar relevante effecten op het concurrentievermogen, met name in de industriële sector, waaronder bbp-, werkgelegenheids- en investeringsindicatoren. Uiterlijk drie jaar na de datum van inwerkingtreding van de reserve en daarna om de vijf jaar evalueert de Commissie de reserve op basis van een analyse van het ordelijk functioneren van de Europese koolstofmarkt en dient zij zo nodig een wetgevingsvoorstel in bij het Europees Parlement en de Raad. Bij elke evaluatie wordt bijzondere aandacht besteed aan het percentage voor de vaststelling van het aantal emissierechten dat in de reserve wordt opgenomen krachtens artikel 1, lid 5, van dit besluit, de numerieke waarde van de drempel voor het totale aantal in omloop zijnde emissierechten, ook met het oog op een mogelijke aanpassing van die drempel in overeenstemming met de in artikel 9 van Richtlijn 2003/87/EG genoemde lineaire factor, alsook het aantal emissierechten dat uit de reserve moet worden vrijgegeven krachtens artikel 1, lid 6 of 7, van dit besluit. Bij haar evaluatie kijkt de Commissie ook naar de effecten van de reserve op de groei, de werkgelegenheid, het concurrentievermogen van de industrie van de Unie en het risico op koolstoflekkage.”.

Artikel 3

Omzetting

1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 2023 aan artikel 1 van deze richtlijn te voldoen. Zij passen die bepalingen toe met ingang van 1 januari 2024.

De lidstaten doen echter de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juni 2024 aan de volgende artikelen te voldoen:

| a) | artikel 1, punt 3, punten a sexies) tot en met a decies), van deze richtlijn; |
| --- | --- |

a)

artikel 1, punt 3, punten a sexies) tot en met a decies), van deze richtlijn;

| b) | artikel 1, punt 29, van deze richtlijn, met uitzondering van artikel 30 septies, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG, zoals ingevoegd door dat punt; en |
| --- | --- |

b)

artikel 1, punt 29, van deze richtlijn, met uitzondering van artikel 30 septies, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG, zoals ingevoegd door dat punt; en

| c) | artikel 1, punt 31, van deze richtlijn met betrekking tot de bijlagen III en III bis bij Richtlijn 2003/87/EG, zoals ingevoegd door dat punt. |
| --- | --- |

c)

artikel 1, punt 31, van deze richtlijn met betrekking tot de bijlagen III en III bis bij Richtlijn 2003/87/EG, zoals ingevoegd door dat punt.

Zij stellen de Commissie onmiddellijk in kennis van de overeenkomstig de eerste en tweede alinea vastgestelde bepalingen.

Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De methoden voor een dergelijke verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 4

Overgangsbepalingen

De lidstaten zorgen er bij het nakomen van hun verplichting uit hoofde van artikel 3, lid 1, van deze richtlijn voor dat hun nationale wetgeving tot omzetting van artikel 3, punt u), artikel 10 bis, leden 3 en 4, artikel 10 quater, lid 7, en de punten 1 en 3, van bijlage I, van Richtlijn 2003/87/EG, in de versie die van toepassing is op 4 juni 2023, van toepassing blijft tot en met 31 december 2025. In afwijking van artikel 3, lid 1, eerste alinea, laatste zin, passen zij hun nationale maatregelen tot omzetting van wijzigingen van die bepalingen toe met ingang van 1 januari 2026.

Artikel 5

Inwerkingtreding en toepassing

Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Publicatieblad van de Europese Unie

Artikel 2 is van toepassing met ingang van 1 januari 2024.

Artikel 6

Adressaten

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Straatsburg, 10 mei 2023.

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

R. METSOLA

Voor de Raad

De voorzitter

J. ROSWALL

---

(1)  
  PB C 152 van 6.4.2022, blz. 175.

1

(2)  
  PB C 301 van 5.8.2022, blz. 116.

2

(3)  Standpunt van het Europees Parlement van 18 april 2023 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 25 april 2023.

3

(4)  
  PB L 282 van 19.10.2016, blz. 4.

4

(5)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Unie en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275 van 25.10.2003, blz. 32).

5

(6)  Richtlijn (EU) 2018/410 van het Europees Parlement en de Raad van 14 maart 2018 tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG ter bevordering van kosteneffectieve emissiereducties en koolstofarme investeringen en van Besluit (EU) 2015/1814 (PB L 76 van 19.3.2018, blz. 3).

6

(7)  Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 2021 tot vaststelling van een kader voor de verwezenlijking van klimaatneutraliteit en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 401/2009 en Verordening (EU) 2018/1999 (“Europese klimaatwet”) (PB L 243 van 9.7.2021, blz. 1).

7

(8)  Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26).

8

(9)  Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 inzake industriële emissies (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging) (PB L 334 van 17.12.2010, blz. 17).

9

(10)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/331 van de Commissie van 19 december 2018 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 59 van 27.2.2019, blz. 8).

10

(11)  Richtlijn 2009/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de geologische opslag van kooldioxide en tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad, de Richtlijnen 2000/60/EG, 2001/80/EG, 2004/35/EG, 2006/12/EG en 2008/1/EG en Verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 140 van 5.6.2009, blz. 114).

11

(12)  Verordening (EU) 2015/757 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2015 betreffende de monitoring, de rapportage en de verificatie van kooldioxide-emissies door maritiem vervoer en tot wijziging van Richtlijn 2009/16/EG (PB L 123 van 19.5.2015, blz. 55).

12

(13)  Verordening (EU) 2017/2392 van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2017 tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG om de huidige beperkingen van het toepassingsgebied voor luchtvaartactiviteiten voort te zetten en de tenuitvoerlegging van een wereldwijde marktgebaseerde maatregel vanaf 2021 voor te bereiden (PB L 350 van 29.12.2017, blz. 7).

13

(14)  Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 inzake de governance van de energie-unie en van de klimaatactie, tot wijziging van Richtlijn 94/22/EG, Richtlijn 98/70/EG, Richtlijn 2009/31/EG, Verordening (EG) nr. 663/2009, Verordening (EG) nr. 715/2009, Richtlijn 2009/73/EG, Richtlijn 2009/119/EG van de Raad, Richtlijn 2010/31/EU, Richtlijn 2012/27/EU, Richtlijn 2013/30/EU en Richtlijn (EU) 2015/652 van de Raad, en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 525/2013 (PB L 328 van 21.12.2018, blz. 1).

14

(15)  Richtlijn 2012/27/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 betreffende energie-efficiëntie, tot wijziging van Richtlijnen 2009/125/EG en 2010/30/EU en houdende intrekking van de Richtlijnen 2004/8/EG en 2006/32/EG (PB L 315 van 14.11.2012, blz. 1).

15

(16)  Verordening (EU) 2023/956 van het Europees Parlement en de Raad van 10 mei 2023 tot vaststelling van een mechanisme voor koolstofcorrectie aan de grens (zie bladzijde 52 van dit Publicatieblad).

16

(17)  Verordening (EU) nr. 1031/2010 van de Commissie van 12 november 2010 inzake de tijdstippen, het beheer en andere aspecten van de veiling van broeikasgasemissierechten overeenkomstig Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Unie (PB L 302 van 18.11.2010, blz. 1).

17

(18)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/1122 van de Commissie van 12 maart 2019 tot aanvulling van Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de werking van het EU-register (PB L 177 van 2.7.2019, blz. 3).

18

(19)  Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van de Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (PB L 193 van 30.7.2018, blz. 1).

19

(20)  Verordening (EU, Euratom) 2020/2092 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2020 betreffende een algemeen conditionaliteitsregime ter bescherming van de Uniebegroting (PB L 433 I van 22.12.2020, blz. 1).

20

(21)  Verordening (EU) 2020/852 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2020 betreffende de totstandbrenging van een kader ter bevordering van duurzame beleggingen en tot wijziging van Verordening (EU) 2019/2088 (PB L 198 van 22.6.2020, blz. 13).

21

(22)  Uitvoeringsverordening (EU) 2019/1842 van de Commissie van 31 oktober 2019 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad wat de verdere regelingen voor de aanpassingen van de kosteloze toewijzing van emissierechten als gevolg van veranderingen in het activiteitsniveau betreft (PB L 282 van 4.11.2019, blz. 20).

22

(23)  Uitvoeringsverordening (EU) 2018/2066 van de Commissie van 19 december 2018 inzake de monitoring en rapportage van de emissies van broeikasgassen overeenkomstig Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 601/2012 van de Commissie (PB L 334 van 31.12.2018, blz. 1).

23

(24)  Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen (PB L 328 van 21.12.2018, blz. 82).

24

(25)  Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/77/EG van de Commissie (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 84).

25

(26)  Besluit (EU) 2015/1814 van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 2015 betreffende de instelling en de werking van een marktstabiliteitsreserve voor de EU-regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten en tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG (PB L 264 van 9.10.2015, blz. 1).

26

(27)  Richtlijn (EU) 2020/262 van de Raad van 19 december 2019 houdende een algemene regeling inzake accijns (PB L 58 van 27.2.2020, blz. 4).

27

(28)  Verordening (EU) 2018/842 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 betreffende bindende jaarlijkse broeikasgasemissiereducties door de lidstaten van 2021 tot en met 2030 teneinde bij te dragen aan klimaatmaatregelen om aan de toezeggingen uit hoofde van de Overeenkomst van Parijs te voldoen, en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 525/2013 (PB L 156 van 19.6.2018, blz. 26).

28

(29)  Verordening (EU) 2023/955 van het Europees Parlement en de Raad van 10 mei 2023 tot oprichting van een sociaal klimaatfonds en tot wijziging van Verordening (EU) 2021/1060 (zie bladzijde 1 van dit Publicatieblad).

29

(30)  Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13).

30

(31)  Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (PB L 312 van 22.11.2008, blz. 3).

31

(32)  
  PB L 123 van 12.5.2016, blz. 1.

32

(33)  
  PB C 369 van 17.12.2011, blz. 14.

33

---

BIJLAGE

| 1) | Bijlage I bij Richtlijn 2003/87/EG wordt als volgt gewijzigd:






  a) | punt 1 wordt vervangen door:






  “1. | Installaties of delen van installaties die voor onderzoek, ontwikkeling en het testen van nieuwe producten en processen worden gebruikt, vallen niet onder deze richtlijn. Installaties waar gedurende de voorgaande desbetreffende periode van vijf jaar als bedoeld in artikel 11, lid 1, tweede alinea, gemiddeld meer dan 95 % van de totale gemiddelde broeikasgasemissies bestaat uit emissies als gevolg van de verbranding van biomassa die voldoet aan de criteria die zijn vastgesteld op grond van artikel 14, vallen niet onder deze richtlijn.”; |
| --- | --- | --- | --- |

1)

Bijlage I bij Richtlijn 2003/87/EG wordt als volgt gewijzigd:

a)

punt 1 wordt vervangen door:

“1.

Installaties of delen van installaties die voor onderzoek, ontwikkeling en het testen van nieuwe producten en processen worden gebruikt, vallen niet onder deze richtlijn. Installaties waar gedurende de voorgaande desbetreffende periode van vijf jaar als bedoeld in artikel 11, lid 1, tweede alinea, gemiddeld meer dan 95 % van de totale gemiddelde broeikasgasemissies bestaat uit emissies als gevolg van de verbranding van biomassa die voldoet aan de criteria die zijn vastgesteld op grond van artikel 14, vallen niet onder deze richtlijn.”;

| b) | punt 3 wordt vervangen door:






  “3. | Wanneer het totale nominaal thermisch ingangsvermogen van een installatie wordt berekend met het oog op het nemen van een besluit inzake de opneming ervan in het EU-ETS, worden het nominaal thermisch ingangsvermogen van alle technische eenheden die deel uitmaken van de installatie en waarin brandstoffen worden verbrand, bij elkaar opgeteld. Die eenheden mogen onder andere alle soorten stook- of verwarmingsketels, branders, turbines, verwarmingstoestellen, (smelt)ovens, verbrandingsovens, gloeiovens, draai- of keramiekovens, droog- en bakovens, drogers, motoren, brandstofcellen, chemische looping-verbrandingseenheden, fakkels en thermische of katalytische naverbranders omvatten. Eenheden met een nominaal thermisch ingangsvermogen van minder dan 3 MW worden bij deze berekening buiten beschouwing gelaten.”; |
| --- | --- | --- |

b)

punt 3 wordt vervangen door:

“3.

Wanneer het totale nominaal thermisch ingangsvermogen van een installatie wordt berekend met het oog op het nemen van een besluit inzake de opneming ervan in het EU-ETS, worden het nominaal thermisch ingangsvermogen van alle technische eenheden die deel uitmaken van de installatie en waarin brandstoffen worden verbrand, bij elkaar opgeteld. Die eenheden mogen onder andere alle soorten stook- of verwarmingsketels, branders, turbines, verwarmingstoestellen, (smelt)ovens, verbrandingsovens, gloeiovens, draai- of keramiekovens, droog- en bakovens, drogers, motoren, brandstofcellen, chemische looping-verbrandingseenheden, fakkels en thermische of katalytische naverbranders omvatten. Eenheden met een nominaal thermisch ingangsvermogen van minder dan 3 MW worden bij deze berekening buiten beschouwing gelaten.”;

| c) | de tabel wordt als volgt gewijzigd:






  i) | de eerste rij wordt vervangen door:






  “De verbranding van brandstof in installaties met een totaal nominaal thermisch ingangsvermogen van meer dan 20 MW (met uitzondering van installaties voor het verbranden van gevaarlijke afvalstoffen of huishoudelijk afval)
  Met ingang van 1 januari 2024: de verbranding van brandstoffen in installaties voor de verbranding van stedelijk afval met een totaal nominaal thermisch ingangsvermogen van meer dan 20 MW, voor de toepassing van de artikelen 14 en 15. | Koolstofdioxide” |
| --- | --- | --- | --- |

c)

de tabel wordt als volgt gewijzigd:

i)

de eerste rij wordt vervangen door:

“De verbranding van brandstof in installaties met een totaal nominaal thermisch ingangsvermogen van meer dan 20 MW (met uitzondering van installaties voor het verbranden van gevaarlijke afvalstoffen of huishoudelijk afval)

Met ingang van 1 januari 2024: de verbranding van brandstoffen in installaties voor de verbranding van stedelijk afval met een totaal nominaal thermisch ingangsvermogen van meer dan 20 MW, voor de toepassing van de artikelen 14 en 15.

Koolstofdioxide”

| ii) | de tweede rij wordt vervangen door:






  “Raffinage van olie waarbij verbrandingseenheden met een totaal nominaal thermisch ingangsvermogen van meer dan 20 MW worden gebruikt | Koolstofdioxide” |
| --- | --- | --- |

ii)

de tweede rij wordt vervangen door:

“Raffinage van olie waarbij verbrandingseenheden met een totaal nominaal thermisch ingangsvermogen van meer dan 20 MW worden gebruikt

Koolstofdioxide”

| iii) | de vijfde rij wordt vervangen door:






  “Productie van ijzer of staal (primaire of secundaire smelting) inclusief continugieten, met een capaciteit van meer dan 2,5 ton per uur | Koolstofdioxide” |
| --- | --- | --- |

iii)

de vijfde rij wordt vervangen door:

“Productie van ijzer of staal (primaire of secundaire smelting) inclusief continugieten, met een capaciteit van meer dan 2,5 ton per uur

Koolstofdioxide”

| iv) | de zevende rij wordt vervangen door:






  “Productie van primair aluminium of aluminiumoxide | Koolstofdioxide en perfluorkoolwaterstoffen” |
| --- | --- | --- |

iv)

de zevende rij wordt vervangen door:

“Productie van primair aluminium of aluminiumoxide

Koolstofdioxide en perfluorkoolwaterstoffen”

| v) | de vijftiende rij wordt vervangen door:






  “Drogen of calcineren van gips of het produceren van gipsplaten en andere gipsproducten, met een productiecapaciteit van gecalcineerd gips of droog secundair gips van meer dan 20 ton per dag | Koolstofdioxide” |
| --- | --- | --- |

v)

de vijftiende rij wordt vervangen door:

“Drogen of calcineren van gips of het produceren van gipsplaten en andere gipsproducten, met een productiecapaciteit van gecalcineerd gips of droog secundair gips van meer dan 20 ton per dag

Koolstofdioxide”

| vi) | de achttiende rij wordt vervangen door:






  “Productie van roet waarbij organische stoffen zoals olie, teer, kraak- en destillatieresiduen worden verkoold, met een productiecapaciteit van meer dan 50 ton per dag | Koolstofdioxide” |
| --- | --- | --- |

vi)

de achttiende rij wordt vervangen door:

“Productie van roet waarbij organische stoffen zoals olie, teer, kraak- en destillatieresiduen worden verkoold, met een productiecapaciteit van meer dan 50 ton per dag

Koolstofdioxide”

| vii) | de vierentwintigste rij wordt vervangen door:






  “Productie van waterstof (H2) en synthesegas met een productiecapaciteit van meer dan 5 ton per dag | Koolstofdioxide” |
| --- | --- | --- |

vii)

de vierentwintigste rij wordt vervangen door:

“Productie van waterstof (H2) en synthesegas met een productiecapaciteit van meer dan 5 ton per dag

Koolstofdioxide”

| viii) | de zevenentwintigste rij wordt vervangen door:






  “Vervoer van broeikasgassen voor geologische opslag in een opslaglocatie waarvoor krachtens Richtlijn 2009/31/EG een vergunning is verleend, met uitzondering van de emissies die onder een andere activiteit uit hoofde van deze richtlijn vallen | Koolstofdioxide” |
| --- | --- | --- |

viii)

de zevenentwintigste rij wordt vervangen door:

“Vervoer van broeikasgassen voor geologische opslag in een opslaglocatie waarvoor krachtens Richtlijn 2009/31/EG een vergunning is verleend, met uitzondering van de emissies die onder een andere activiteit uit hoofde van deze richtlijn vallen

Koolstofdioxide”

| ix) | na de laatste nieuwe rij wordt de volgende rij toegevoegd, met een scheidingslijn tussen deze rijen:






  “Maritiem vervoer
  Maritieme vervoersactiviteiten die onder Verordening (EU) 2015/757 vallen, met uitzondering van de maritieme vervoersactiviteiten die onder artikel 2, lid 1 bis, en, tot en met 31 december 2026, artikel 2, lid 1 ter, van die verordening vallen | Koolstofdioxide
  Vanaf 1 januari 2026, methaan en distikstofoxide” |
| --- | --- | --- |

ix)

na de laatste nieuwe rij wordt de volgende rij toegevoegd, met een scheidingslijn tussen deze rijen:

“Maritiem vervoer

Maritieme vervoersactiviteiten die onder Verordening (EU) 2015/757 vallen, met uitzondering van de maritieme vervoersactiviteiten die onder artikel 2, lid 1 bis, en, tot en met 31 december 2026, artikel 2, lid 1 ter, van die verordening vallen

Koolstofdioxide

Vanaf 1 januari 2026, methaan en distikstofoxide”

| 2) | bijlage II ter bij Richtlijn 2003/87/EG wordt vervangen door:


  “BIJLAGE II ter
  Deel A
  VERDELING VAN DE MIDDELEN UIT HET MODERNISERINGSFONDS OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 10, LID 1, DERDE ALINEA | Aandeel |
| --- | --- | --- |
| Bulgarije | 5,84  % |
| Estland | 2,78  % |
| Hongarije | 7,12  % |
| Kroatië | 3,14  % |
| Letland | 1,44  % |
| Litouwen | 2,57  % |
| Polen | 43,41  % |
| Roemenië | 11,98  % |
| Slowakije | 6,13  % |
| Tsjechië | 15,59  % |

2)

bijlage II ter bij Richtlijn 2003/87/EG wordt vervangen door:

“BIJLAGE II ter

Deel A

VERDELING VAN DE MIDDELEN UIT HET MODERNISERINGSFONDS OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 10, LID 1, DERDE ALINEA

Aandeel

Bulgarije

5,84  %

Estland

2,78  %

Hongarije

7,12  %

Kroatië

3,14  %

Letland

1,44  %

Litouwen

2,57  %

Polen

43,41  %

Roemenië

11,98  %

Slowakije

6,13  %

Tsjechië

15,59  %

Deel B

VERDELING VAN DE MIDDELEN UIT HET MODERNISERINGSFONDS OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 10, LID 1, VIERDE ALINEA

| | Aandeel |
| --- | --- |
| Bulgarije | 4,9  % |
| Estland | 2,1  % |
| Griekenland | 10,1  % |
| Hongarije | 5,8  % |
| Kroatië | 2,3  % |
| Letland | 1,0  % |
| Litouwen | 1,9  % |
| Polen | 34,2  % |
| Portugal | 8,6  % |
| Roemenië | 9,7  % |
| Slovenië | 2,0  % |
| Slowakije | 4,8  % |
| Tsjechië | 12,6  % |

Aandeel

Bulgarije

4,9  %

Estland

2,1  %

Griekenland

10,1  %

Hongarije

5,8  %

Kroatië

2,3  %

Letland

1,0  %

Litouwen

1,9  %

Polen

34,2  %

Portugal

8,6  %

Roemenië

9,7  %

Slovenië

2,0  %

Slowakije

4,8  %

Tsjechië

12,6  %

| 3) | de volgende bijlagen worden ingevoegd als bijlagen III en III bis bij Richtlijn 2003/87/EG:


  “BIJLAGE III
  ACTIVITEIT DIE ONDER HOOFDSTUK IV bis VALT






  Activiteit: | Broeikasgassen |
| --- | --- | --- |
| Uitslag tot verbruik van brandstoffen die worden gebruikt voor verbranding in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren. Buiten deze activiteit vallen:






  a) | de uitslag tot verbruik van brandstoffen die worden gebruikt bij de in bijlage I opgesomde activiteiten, behalve wanneer zij worden gebruikt voor verbranding bij de activiteiten voor het vervoer van broeikasgassen voor geologische opslag als opgenomen in de tabel, rij zevenentwintig, van die bijlage of wanneer zij worden gebruikt voor verbranding in installaties die worden uitgezonderd krachtens artikel 27 bis; |

3)

de volgende bijlagen worden ingevoegd als bijlagen III en III bis bij Richtlijn 2003/87/EG:

“BIJLAGE III

ACTIVITEIT DIE ONDER HOOFDSTUK IV bis VALT

Activiteit:

Broeikasgassen

Uitslag tot verbruik van brandstoffen die worden gebruikt voor verbranding in de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren. Buiten deze activiteit vallen:

a)

de uitslag tot verbruik van brandstoffen die worden gebruikt bij de in bijlage I opgesomde activiteiten, behalve wanneer zij worden gebruikt voor verbranding bij de activiteiten voor het vervoer van broeikasgassen voor geologische opslag als opgenomen in de tabel, rij zevenentwintig, van die bijlage of wanneer zij worden gebruikt voor verbranding in installaties die worden uitgezonderd krachtens artikel 27 bis;

| b) | de uitslag tot verbruik van brandstoffen waarvoor de emissiefactor nul is; |
| --- | --- |

b)

de uitslag tot verbruik van brandstoffen waarvoor de emissiefactor nul is;

| c) | de uitslag tot verbruik van gevaarlijk of stedelijk afval dat als brandstof wordt gebruikt. |
| --- | --- |

c)

de uitslag tot verbruik van gevaarlijk of stedelijk afval dat als brandstof wordt gebruikt.

De gebouwensector en de wegvervoerssector komen overeen met de volgende emissiebronnen, zoals gedefinieerd in de IPCC-richtsnoeren inzake nationale broeikasgasinventarissen van 2006, met de hiernavolgende noodzakelijke wijzigingen van die definities:

| a) | Warmtekrachtkoppeling (WKK) (broncategoriecode 1A1a ii) en warmtecentrales (broncategoriecode 1A1a iii), voor zover zij warmte produceren voor de in punten c) en d) van deze alinea genoemde categorieën, hetzij rechtstreeks, hetzij via stadsverwarmingsnetten; |
| --- | --- |

a)

Warmtekrachtkoppeling (WKK) (broncategoriecode 1A1a ii) en warmtecentrales (broncategoriecode 1A1a iii), voor zover zij warmte produceren voor de in punten c) en d) van deze alinea genoemde categorieën, hetzij rechtstreeks, hetzij via stadsverwarmingsnetten;

Koolstofdioxide

| b) | Wegvervoer (broncategoriecode 1A3b), met uitzondering van het gebruik van landbouwvoertuigen op verharde wegen; |
| --- | --- |

b)

Wegvervoer (broncategoriecode 1A3b), met uitzondering van het gebruik van landbouwvoertuigen op verharde wegen;

| c) | Commercieel / Institutioneel (broncategoriecode 1A4a); |
| --- | --- |

c)

Commercieel / Institutioneel (broncategoriecode 1A4a);

| d) | Voor bewoning bestemd (broncategoriecode 1A4b). |
| --- | --- |

d)

Voor bewoning bestemd (broncategoriecode 1A4b).

Aanvullende sectoren komen overeen met de volgende emissiebronnen, zoals gedefinieerd in de IPCC-richtsnoeren inzake nationale broeikasgasinventarissen van 2006:

| a) | Energie-industrieën (broncategoriecode 1A1), met uitzondering van de in de tweede alinea, punt a), van deze bijlage gedefinieerde categorieën; |
| --- | --- |

a)

Energie-industrieën (broncategoriecode 1A1), met uitzondering van de in de tweede alinea, punt a), van deze bijlage gedefinieerde categorieën;

| b) | Be- en verwerkende industrie en bouw (broncategoriecode 1A2). |
| --- | --- |

b)

Be- en verwerkende industrie en bouw (broncategoriecode 1A2).

BIJLAGE III bis

AANPASSING VAN DE LINEAIRE VERMINDERINGSFACTOR OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 30 QUATER, LID 2

1.

Indien de in hoofdstuk IV bis gerapporteerde gemiddelde emissies voor de jaren 2024 tot en met 2026 meer dan 2 % hoger zijn dan de waarde van de overeenkomstig artikel 30 quater, lid 1, gedefinieerde hoeveelheid voor 2025, en indien die verschillen niet het gevolg zijn van het verschil van minder dan 5 % tussen de in hoofdstuk IV bis gerapporteerde emissies en de inventarisgegevens betreffende de broeikasgasemissies in de Unie in 2025 afkomstig van UNFCCC-broncategorieën voor de onder hoofdstuk IV bis vallende sectoren, wordt de lineaire verminderingsfactor berekend door de in artikel 30 quater, lid 1, bedoelde lineaire verminderingsfactor aan te passen.

2.

| LRFadj = 100 %* [MRV[2024-2026] – (ESR[2024] - 6* LRF[2024]* ESR[2024])]/ (5* MRV[2024-2026]), waarbij, |
| --- |

LRFadj = 100 %* [MRV[2024-2026] – (ESR[2024] - 6* LRF[2024]* ESR[2024])]/ (5* MRV[2024-2026]), waarbij,

| LRFadj de aangepaste lineaire verminderingsfactor is; |
| --- |

LRFadj de aangepaste lineaire verminderingsfactor is;

| MRV[2024-2026] het gemiddelde is van de op grond van hoofdstuk IV bis geverifieerde emissies voor de jaren 2024 tot en met 2026; |
| --- |

MRV[2024-2026] het gemiddelde is van de op grond van hoofdstuk IV bis geverifieerde emissies voor de jaren 2024 tot en met 2026;

| ESR[2024] de waarde is van de emissies van 2024 zoals gedefinieerd overeenkomstig artikel 30 quater, lid 1, voor de sectoren die onder hoofdstuk IV bis vallen; |
| --- |

ESR[2024] de waarde is van de emissies van 2024 zoals gedefinieerd overeenkomstig artikel 30 quater, lid 1, voor de sectoren die onder hoofdstuk IV bis vallen;

| LRF[2024] de lineaire verminderingsfactor is zoals bedoeld in artikel 30 quater, lid 1.; |
| --- |

LRF[2024] de lineaire verminderingsfactor is zoals bedoeld in artikel 30 quater, lid 1.;

| 4) | bijlage IV bij Richtlijn 2003/87/EG wordt als volgt gewijzigd:






  a) | in deel A wordt de rubriek “Berekeningen” als volgt gewijzigd:






  i) | in de derde alinea wordt de laatste zin “De emissiefactor voor biomassa is nul.” vervangen door:

  “De emissiefactor voor biomassa die voldoet aan de duurzaamheidscriteria en de criteria inzake broeikasgasemissiereductie voor het gebruik van biomassa zoals vastgesteld bij Richtlijn (EU) 2018/2001, met alle nodige aanpassingen voor toepassing uit hoofde van deze richtlijn, zoals uiteengezet in de in artikel 14 van deze richtlijn bedoelde uitvoeringshandelingen, is nul.”; |
| --- | --- | --- | --- |

4)

bijlage IV bij Richtlijn 2003/87/EG wordt als volgt gewijzigd:

a)

in deel A wordt de rubriek “Berekeningen” als volgt gewijzigd:

i)

in de derde alinea wordt de laatste zin “De emissiefactor voor biomassa is nul.” vervangen door:

“De emissiefactor voor biomassa die voldoet aan de duurzaamheidscriteria en de criteria inzake broeikasgasemissiereductie voor het gebruik van biomassa zoals vastgesteld bij Richtlijn (EU) 2018/2001, met alle nodige aanpassingen voor toepassing uit hoofde van deze richtlijn, zoals uiteengezet in de in artikel 14 van deze richtlijn bedoelde uitvoeringshandelingen, is nul.”;

| ii) | de vijfde alinea wordt vervangen door:

  “Er worden default-oxidatiefactoren op grond van Richtlijn 2010/75/EU gebruikt, tenzij de exploitant kan aantonen dat voor de activiteit specifieke factoren nauwkeuriger zijn.”; |
| --- | --- |

ii)

de vijfde alinea wordt vervangen door:

“Er worden default-oxidatiefactoren op grond van Richtlijn 2010/75/EU gebruikt, tenzij de exploitant kan aantonen dat voor de activiteit specifieke factoren nauwkeuriger zijn.”;

| b) | in deel B, onder “Bewaking van koolstofdioxide-emissies”, vierde alinea, wordt de laatste zin “De emissiefactor voor biomassa is nul.” vervangen door:

  “De emissiefactor voor biomassa die voldoet aan de duurzaamheidscriteria en de criteria inzake broeikasgasemissiereductie voor het gebruik van biomassa zoals vastgesteld bij Richtlijn (EU) 2018/2001, met alle nodige aanpassingen voor toepassing uit hoofde van deze richtlijn, zoals uiteengezet in de in artikel 14 van deze richtlijn bedoelde uitvoeringshandelingen, is nul.”; |
| --- | --- |

b)

in deel B, onder “Bewaking van koolstofdioxide-emissies”, vierde alinea, wordt de laatste zin “De emissiefactor voor biomassa is nul.” vervangen door:

“De emissiefactor voor biomassa die voldoet aan de duurzaamheidscriteria en de criteria inzake broeikasgasemissiereductie voor het gebruik van biomassa zoals vastgesteld bij Richtlijn (EU) 2018/2001, met alle nodige aanpassingen voor toepassing uit hoofde van deze richtlijn, zoals uiteengezet in de in artikel 14 van deze richtlijn bedoelde uitvoeringshandelingen, is nul.”;

| c) | het volgende deel wordt toegevoegd:

  “DEEL C

  Bewaking en rapportage van emissies die overeenstemmen met de in bijlage III bedoelde activiteit

  Bewaking van emissies
  De emissies moeten door middel van berekeningen worden gemonitord.
  Berekening
  Emissies worden met de volgende formule berekend:
  Tot verbruik uitgeslagen brandstof × emissiefactor
  Tot verbruik uitgeslagen brandstof omvat de hoeveelheid brandstof die door de gereglementeerde entiteit tot verbruik is uitgeslagen.
  Tenzij brandstofspecifieke emissiefactoren die door onafhankelijke, erkende laboratoria met behulp van aanvaarde analysemethoden zijn afgeleid, nauwkeuriger zijn, worden de standaardemissiefactoren van het IPCC gebruikt, die worden ontleend aan de IPCC-richtsnoeren voor nationale inventarissen van broeikasgassen van 2006 of latere herzieningen van die richtsnoeren.
  Voor iedere gereglementeerde entiteit en voor iedere brandstof wordt een aparte berekening gemaakt.
  Rapportage van emissies
  Iedere gereglementeerde entiteit neemt in haar verslag de volgende informatie op:






  A. | Gegevens ter identificatie van de gereglementeerde entiteit, met inbegrip van:






  — | de naam van de gereglementeerde entiteit; |
| --- | --- | --- | --- |

c)

het volgende deel wordt toegevoegd:

“DEEL C

Bewaking en rapportage van emissies die overeenstemmen met de in bijlage III bedoelde activiteit

Bewaking en rapportage van emissies die overeenstemmen met de in bijlage III bedoelde activiteit

Bewaking van emissies

De emissies moeten door middel van berekeningen worden gemonitord.

Berekening

Emissies worden met de volgende formule berekend:

Tot verbruik uitgeslagen brandstof × emissiefactor

Tot verbruik uitgeslagen brandstof omvat de hoeveelheid brandstof die door de gereglementeerde entiteit tot verbruik is uitgeslagen.

Tenzij brandstofspecifieke emissiefactoren die door onafhankelijke, erkende laboratoria met behulp van aanvaarde analysemethoden zijn afgeleid, nauwkeuriger zijn, worden de standaardemissiefactoren van het IPCC gebruikt, die worden ontleend aan de IPCC-richtsnoeren voor nationale inventarissen van broeikasgassen van 2006 of latere herzieningen van die richtsnoeren.

Voor iedere gereglementeerde entiteit en voor iedere brandstof wordt een aparte berekening gemaakt.

Rapportage van emissies

Iedere gereglementeerde entiteit neemt in haar verslag de volgende informatie op:

A.

Gegevens ter identificatie van de gereglementeerde entiteit, met inbegrip van:

—

de naam van de gereglementeerde entiteit;

| — | het adres van de entiteit, met postcode en land; |
| --- | --- |

—

het adres van de entiteit, met postcode en land;

| — | de soorten tot verbruik uitgeslagen brandstoffen en de activiteiten waarmee zij de brandstoffen uitslaat tot verbruik, met inbegrip van de gebruikte technologie; |
| --- | --- |

—

de soorten tot verbruik uitgeslagen brandstoffen en de activiteiten waarmee zij de brandstoffen uitslaat tot verbruik, met inbegrip van de gebruikte technologie;

| — | het adres, telefoonnummer, faxnummer en e-mailadres van een contactpersoon; en |
| --- | --- |

—

het adres, telefoonnummer, faxnummer en e-mailadres van een contactpersoon; en

| — | de naam van de eigenaar van de gereglementeerde entiteit en van een eventuele moedermaatschappij. |
| --- | --- |

—

de naam van de eigenaar van de gereglementeerde entiteit en van een eventuele moedermaatschappij.

| B. | Voor elk type brandstof dat tot verbruik wordt uitgeslagen en gebruikt voor verbranding in de sectoren bedoeld in bijlage III, waarvoor de emissies worden berekend:






  — | de hoeveelheid tot verbruik uitgeslagen brandstof; |
| --- | --- | --- |

B.

Voor elk type brandstof dat tot verbruik wordt uitgeslagen en gebruikt voor verbranding in de sectoren bedoeld in bijlage III, waarvoor de emissies worden berekend:

—

de hoeveelheid tot verbruik uitgeslagen brandstof;

| — | de emissiefactoren; |
| --- | --- |

—

de emissiefactoren;

| — | de totale emissies; |
| --- | --- |

—

de totale emissies;

| — | het eindgebruik van de tot verbruik uitgeslagen brandstof; en |
| --- | --- |

—

het eindgebruik van de tot verbruik uitgeslagen brandstof; en

| — | de onzekerheid. |
| --- | --- |

—

de onzekerheid.

De lidstaten treffen de nodige maatregelen om de rapportagevoorschriften te coördineren met eventuele reeds bestaande rapportagevoorschriften, teneinde het bedrijfsleven in dit opzicht zo veel mogelijk werk te besparen.”;

| 5) | in bijlage V bij Richtlijn 2003/87/EG wordt het volgende deel toegevoegd:

  “Deel C

  Verificatie van de emissies die overeenstemmen met de in bijlage III bedoelde activiteit

  Algemene beginselen








  1. | Emissies die overeenkomen met de in bijlage III bedoelde activiteit worden aan verificatie onderworpen. |
| --- | --- | --- |

5)

in bijlage V bij Richtlijn 2003/87/EG wordt het volgende deel toegevoegd:

“Deel C

Verificatie van de emissies die overeenstemmen met de in bijlage III bedoelde activiteit

Verificatie van de emissies die overeenstemmen met de in bijlage III bedoelde activiteit

Algemene beginselen

1.

Emissies die overeenkomen met de in bijlage III bedoelde activiteit worden aan verificatie onderworpen.

| 2. | Bij het verificatieproces moeten het verslag uit hoofde van artikel 14, lid 3, en de bewaking tijdens het voorafgaande jaar worden bezien. Hierbij wordt gekeken naar de betrouwbaarheid, de geloofwaardigheid en de nauwkeurigheid van de bewakingssystemen en de gerapporteerde gegevens, en naar informatie inzake de emissies, en in het bijzonder:






  a) | de gerapporteerde tot verbruik uitgeslagen brandstoffen en de daarmee samenhangende berekeningen; |
| --- | --- | --- |

2.

Bij het verificatieproces moeten het verslag uit hoofde van artikel 14, lid 3, en de bewaking tijdens het voorafgaande jaar worden bezien. Hierbij wordt gekeken naar de betrouwbaarheid, de geloofwaardigheid en de nauwkeurigheid van de bewakingssystemen en de gerapporteerde gegevens, en naar informatie inzake de emissies, en in het bijzonder:

a)

de gerapporteerde tot verbruik uitgeslagen brandstoffen en de daarmee samenhangende berekeningen;

| b) | de keuze en het gebruik van emissiefactoren; |
| --- | --- |

b)

de keuze en het gebruik van emissiefactoren;

| c) | de berekeningen die leiden tot de bepaling van de totale emissies. |
| --- | --- |

c)

de berekeningen die leiden tot de bepaling van de totale emissies.

| 3. | De emissies waarover verslag is uitgebracht kunnen alleen worden gevalideerd als betrouwbare, geloofwaardige gegevens en informatie het mogelijk maken de emissies met een hoge mate van zekerheid te bepalen. Voor een hoge mate van zekerheid moet de gereglementeerde entiteit aantonen dat:






  a) | de gerapporteerde gegevens vrij zijn van inconsistenties; |
| --- | --- | --- |

3.

De emissies waarover verslag is uitgebracht kunnen alleen worden gevalideerd als betrouwbare, geloofwaardige gegevens en informatie het mogelijk maken de emissies met een hoge mate van zekerheid te bepalen. Voor een hoge mate van zekerheid moet de gereglementeerde entiteit aantonen dat:

a)

de gerapporteerde gegevens vrij zijn van inconsistenties;

| b) | de gegevens zijn verzameld overeenkomstig de toepasselijke wetenschappelijke normen; en |
| --- | --- |

b)

de gegevens zijn verzameld overeenkomstig de toepasselijke wetenschappelijke normen; en

| c) | de desbetreffende documenten van de gereglementeerde entiteit volledig en consistent zijn. |
| --- | --- |

c)

de desbetreffende documenten van de gereglementeerde entiteit volledig en consistent zijn.

| 4. | De verificateur krijgt toegang tot alle bedrijfsterreinen en tot alle informatie in verband met het onderwerp van de verificatie. |
| --- | --- |

4.

De verificateur krijgt toegang tot alle bedrijfsterreinen en tot alle informatie in verband met het onderwerp van de verificatie.

| 5. | De verificateur houdt rekening met de vraag of de gereglementeerde entiteit geregistreerd is in het kader van het milieubeheer- en milieuauditsysteem van de Unie (EMAS).
  Methodologie
  Strategische analyse |
| --- | --- |

5.

De verificateur houdt rekening met de vraag of de gereglementeerde entiteit geregistreerd is in het kader van het milieubeheer- en milieuauditsysteem van de Unie (EMAS).

Methodologie

Strategische analyse

| 6. | De verificatie is gebaseerd op een strategische analyse van alle hoeveelheden brandstoffen die door de gereguleerde entiteit tot verbruik zijn uitgeslagen. Dit vereist dat de verificateur een overzicht heeft van alle activiteiten waarmee de gereglementeerde entiteit de brandstoffen uitslaat tot verbruik en van het belang van deze brandstoffen voor emissies.
  Procesanalyse |
| --- | --- |

6.

De verificatie is gebaseerd op een strategische analyse van alle hoeveelheden brandstoffen die door de gereguleerde entiteit tot verbruik zijn uitgeslagen. Dit vereist dat de verificateur een overzicht heeft van alle activiteiten waarmee de gereglementeerde entiteit de brandstoffen uitslaat tot verbruik en van het belang van deze brandstoffen voor emissies.

Procesanalyse

| 7. | De verificatie van de gegevens en overgelegde informatie vindt zo nodig bij de gereglementeerde entiteit plaats. De verificateur neemt steekproeven om de betrouwbaarheid van de gerapporteerde gegevens en informatie vast te stellen.
  Risicoanalyse |
| --- | --- |

7.

De verificatie van de gegevens en overgelegde informatie vindt zo nodig bij de gereglementeerde entiteit plaats. De verificateur neemt steekproeven om de betrouwbaarheid van de gerapporteerde gegevens en informatie vast te stellen.

Risicoanalyse

| 8. | De verificateur moet alle middelen waarmee de brandstoffen door de gereglementeerde entiteit tot verbruik worden uitgeslagen, evalueren met het oog op de betrouwbaarheid van de gegevens over de totale emissies van de gereglementeerde entiteit. |
| --- | --- |

8.

De verificateur moet alle middelen waarmee de brandstoffen door de gereglementeerde entiteit tot verbruik worden uitgeslagen, evalueren met het oog op de betrouwbaarheid van de gegevens over de totale emissies van de gereglementeerde entiteit.

| 9. | Aan de hand van deze analyse identificeert de verificateur uitdrukkelijk alle elementen met een groot foutenpotentieel en andere aspecten van de bewakings- en rapportageprocedure die waarschijnlijk zullen bijdragen tot fouten bij de bepaling van de totale emissies. Het betreft hier met name de berekeningen die nodig zijn om de emissies van afzonderlijke emissiebronnen vast te stellen. Bijzondere aandacht wordt besteed aan elementen met een groot foutenpotentieel en aan de desbetreffende aspecten van de bewakingsprocedure. |
| --- | --- |

9.

Aan de hand van deze analyse identificeert de verificateur uitdrukkelijk alle elementen met een groot foutenpotentieel en andere aspecten van de bewakings- en rapportageprocedure die waarschijnlijk zullen bijdragen tot fouten bij de bepaling van de totale emissies. Het betreft hier met name de berekeningen die nodig zijn om de emissies van afzonderlijke emissiebronnen vast te stellen. Bijzondere aandacht wordt besteed aan elementen met een groot foutenpotentieel en aan de desbetreffende aspecten van de bewakingsprocedure.

| 10. | De verificateur houdt rekening met alle risicobeheersingsmethoden die de gereglementeerde entiteit toepast om de mate van onzekerheid zo klein mogelijk te houden.
  Verslag |
| --- | --- |

10.

De verificateur houdt rekening met alle risicobeheersingsmethoden die de gereglementeerde entiteit toepast om de mate van onzekerheid zo klein mogelijk te houden.

Verslag

| 11. | De verificateur stelt een verslag op over het valideringsproces, waarin wordt vermeld of het verslag op grond van artikel 14, lid 3, bevredigend is. In dit verslag komen alle onderwerpen aan de orde die voor het verrichte werk van belang zijn. Er kan worden verklaard dat het verslag op grond van artikel 14, lid 3, bevredigend is, als, naar de mening van de verificateur, de totale emissies niet wezenlijk verkeerd zijn weergegeven.
  Aan de bevoegdheid van de verificateur te stellen minimumeisen |
| --- | --- |

11.

De verificateur stelt een verslag op over het valideringsproces, waarin wordt vermeld of het verslag op grond van artikel 14, lid 3, bevredigend is. In dit verslag komen alle onderwerpen aan de orde die voor het verrichte werk van belang zijn. Er kan worden verklaard dat het verslag op grond van artikel 14, lid 3, bevredigend is, als, naar de mening van de verificateur, de totale emissies niet wezenlijk verkeerd zijn weergegeven.

Aan de bevoegdheid van de verificateur te stellen minimumeisen

| 12. | De verificateur is onafhankelijk van de gereglementeerde entiteit, voert zijn of haar werk serieus uit op een objectieve, professionele wijze en is vertrouwd met:






  a) | de bepalingen van deze richtlijn, alsmede de door de Commissie op grond van artikel 14, lid 1, goedgekeurde normen en richtsnoeren; |
| --- | --- | --- |

12.

De verificateur is onafhankelijk van de gereglementeerde entiteit, voert zijn of haar werk serieus uit op een objectieve, professionele wijze en is vertrouwd met:

a)

de bepalingen van deze richtlijn, alsmede de door de Commissie op grond van artikel 14, lid 1, goedgekeurde normen en richtsnoeren;

| b) | de wet- en regelgevende en administratieve vereisten die van toepassing zijn op de geverifieerde activiteiten; en |
| --- | --- |

b)

de wet- en regelgevende en administratieve vereisten die van toepassing zijn op de geverifieerde activiteiten; en

| c) | de totstandkoming van alle informatie over alle middelen waarmee de brandstoffen door de gereglementeerde entiteit tot verbruik worden uitgeslagen, met name wat betreft de verzameling, meting, berekening en rapportage van gegevens. ”. |
| --- | --- |

c)

de totstandkoming van alle informatie over alle middelen waarmee de brandstoffen door de gereglementeerde entiteit tot verbruik worden uitgeslagen, met name wat betreft de verzameling, meting, berekening en rapportage van gegevens. ”.

---