# Dziennik Urzędowy L 10/2023

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 10 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 6612 stycznia 2023 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 10

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 6612 stycznia 2023

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2023/99 z dnia 11 stycznia 2023 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych aluminiowych kół jezdnych pochodzących z Maroka | 1 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2023/100 z dnia 11 stycznia 2023 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz beczek ze stali nierdzewnej do wielokrotnego napełniania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej | 36 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2023/99 z dnia 11 stycznia 2023 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych aluminiowych kół jezdnych pochodzących z Maroka

1

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2023/100 z dnia 11 stycznia 2023 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz beczek ze stali nierdzewnej do wielokrotnego napełniania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

36

| | | III   Inne akty |
| --- | --- | --- |
| | | EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY |
| | * | Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 161/22/COL z dnia 6 lipca 2022 r. w sprawie pomocy w związku z infrastrukturą oświetlenia miejskiego w Bergen (Norwegia) [2023/101] | 77 |

III   Inne akty

EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY

*

Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 161/22/COL z dnia 6 lipca 2022 r. w sprawie pomocy w związku z infrastrukturą oświetlenia miejskiego w Bergen (Norwegia) [2023/101]

77

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2022/1288 z dnia 6 kwietnia 2022 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2088 w zakresie regulacyjnych standardów technicznych określających szczegóły dotyczące treści i sposobu prezentacji informacji w odniesieniu do zasady nie czyń poważnych szkód, określających treść, metody i sposób prezentacji informacji w odniesieniu do wskaźników zrównoważonego rozwoju i niekorzystnych skutków dla zrównoważonego rozwoju, a także określających treść i sposób prezentacji informacji w odniesieniu do promowania aspektów środowiskowych lub społecznych i celów dotyczących zrównoważonych inwestycji w dokumentach udostępnianych przed zawarciem umowy, na stronach internetowych i w sprawozdaniach okresowych ( Dz.U. L 196 z 25.7.2022 ) | 110 |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2021/2268 z dnia 6 września 2021 r. zmieniającego regulacyjne standardy techniczne określone w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2017/653 w odniesieniu do podstawowej metodyki i prezentacji scenariuszy dotyczących wyników, prezentacji kosztów i metodyki obliczania ogólnych wskaźników kosztów, prezentacji i treści informacji na temat wyników osiągniętych w przeszłości oraz prezentacji kosztów w odniesieniu do detalicznych produktów zbiorowego inwestowania i ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych (PRIIP) oferujących wiele wariantów inwestycyjnych, a także dostosowania przepisu przejściowego dla twórców PRIIP oferujących jednostki funduszy, o których mowa w art. 32 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1286/2014, jako bazowe warianty inwestycyjne do przedłużonego obowiązywania przepisu przejściowego określonego w tym artykule ( Dz.U. L 455 I z 20.12.2021 ) | 111 |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2022/2580 z dnia 17 czerwca 2022 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających informacje, które należy przekazać we wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności jako instytucja kredytowa, oraz określających przeszkody, które mogą uniemożliwiać skuteczne sprawowanie funkcji nadzorczych właściwych organów ( Dz.U. L 335 z 29.12.2022 ) | 112 |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/2581 z dnia 20 czerwca 2022 r. ustanawiającego wykonawcze standardy techniczne do celów stosowania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do przekazywania informacji we wnioskach o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności jako instytucja kredytowa ( Dz.U. L 335 z 29.12.2022 ) | 113 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2022/1288 z dnia 6 kwietnia 2022 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2088 w zakresie regulacyjnych standardów technicznych określających szczegóły dotyczące treści i sposobu prezentacji informacji w odniesieniu do zasady nie czyń poważnych szkód, określających treść, metody i sposób prezentacji informacji w odniesieniu do wskaźników zrównoważonego rozwoju i niekorzystnych skutków dla zrównoważonego rozwoju, a także określających treść i sposób prezentacji informacji w odniesieniu do promowania aspektów środowiskowych lub społecznych i celów dotyczących zrównoważonych inwestycji w dokumentach udostępnianych przed zawarciem umowy, na stronach internetowych i w sprawozdaniach okresowych ( Dz.U. L 196 z 25.7.2022 )

( Dz.U. L 196 z 25.7.2022 )

110

*

Sprostowanie do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2021/2268 z dnia 6 września 2021 r. zmieniającego regulacyjne standardy techniczne określone w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2017/653 w odniesieniu do podstawowej metodyki i prezentacji scenariuszy dotyczących wyników, prezentacji kosztów i metodyki obliczania ogólnych wskaźników kosztów, prezentacji i treści informacji na temat wyników osiągniętych w przeszłości oraz prezentacji kosztów w odniesieniu do detalicznych produktów zbiorowego inwestowania i ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych (PRIIP) oferujących wiele wariantów inwestycyjnych, a także dostosowania przepisu przejściowego dla twórców PRIIP oferujących jednostki funduszy, o których mowa w art. 32 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1286/2014, jako bazowe warianty inwestycyjne do przedłużonego obowiązywania przepisu przejściowego określonego w tym artykule ( Dz.U. L 455 I z 20.12.2021 )

( Dz.U. L 455 I z 20.12.2021 )

111

*

Sprostowanie do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2022/2580 z dnia 17 czerwca 2022 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających informacje, które należy przekazać we wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności jako instytucja kredytowa, oraz określających przeszkody, które mogą uniemożliwiać skuteczne sprawowanie funkcji nadzorczych właściwych organów ( Dz.U. L 335 z 29.12.2022 )

( Dz.U. L 335 z 29.12.2022 )

112

*

Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/2581 z dnia 20 czerwca 2022 r. ustanawiającego wykonawcze standardy techniczne do celów stosowania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do przekazywania informacji we wnioskach o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności jako instytucja kredytowa ( Dz.U. L 335 z 29.12.2022 )

( Dz.U. L 335 z 29.12.2022 )

113

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 12.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 10/1 |
| --- | --- | --- | --- |

12.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 10/1

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2023/99

z dnia 11 stycznia 2023 r.

nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych aluminiowych kół jezdnych pochodzących z Maroka

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

PROCEDURA

1.1.   Wszczęcie postępowania

Wszczęcie postępowania

| (1) | W dniu 17 listopada 2021 r. na podstawie art. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła dochodzenie antydumpingowe dotyczące przywozu niektórych aluminiowych kół jezdnych pochodzących z Maroka („państwo, którego dotyczy postępowanie”). Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 17 listopada 2021 r. na podstawie art. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła dochodzenie antydumpingowe dotyczące przywozu niektórych aluminiowych kół jezdnych pochodzących z Maroka („państwo, którego dotyczy postępowanie”). Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”).

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

2

| (2) | Komisja wszczęła dochodzenie w następstwie skargi złożonej 4 października 2021 r. przez stowarzyszenie europejskich producentów kół („skarżący” lub „EUWA” – Association of European Wheel Manufacturers). Skargę złożono w imieniu przemysłu Unii w rozumieniu art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W skardze przedstawiono dowody na wystąpienie dumpingu i wynikającej z niego istotnej szkody, które były wystarczające, by uzasadnić wszczęcie dochodzenia. |
| --- | --- |

(2)

Komisja wszczęła dochodzenie w następstwie skargi złożonej 4 października 2021 r. przez stowarzyszenie europejskich producentów kół („skarżący” lub „EUWA” – Association of European Wheel Manufacturers). Skargę złożono w imieniu przemysłu Unii w rozumieniu art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W skardze przedstawiono dowody na wystąpienie dumpingu i wynikającej z niego istotnej szkody, które były wystarczające, by uzasadnić wszczęcie dochodzenia.

1.2.   Środki tymczasowe

Środki tymczasowe

| (3) | 17 czerwca 2022 r., zgodnie z art. 19a rozporządzenia podstawowego, Komisja przedstawiła stronom streszczenie proponowanych ceł oraz szczegóły dotyczące obliczania marginesów dumpingu i marginesów odpowiednich do usunięcia szkody dla przemysłu Unii. Zainteresowane strony poproszono o przedstawienie uwag na temat poprawności obliczeń w ciągu trzech dni roboczych. Nie przedstawiono żadnych uwag dotyczących poprawności obliczeń. |
| --- | --- |

(3)

17 czerwca 2022 r., zgodnie z art. 19a rozporządzenia podstawowego, Komisja przedstawiła stronom streszczenie proponowanych ceł oraz szczegóły dotyczące obliczania marginesów dumpingu i marginesów odpowiednich do usunięcia szkody dla przemysłu Unii. Zainteresowane strony poproszono o przedstawienie uwag na temat poprawności obliczeń w ciągu trzech dni roboczych. Nie przedstawiono żadnych uwag dotyczących poprawności obliczeń.

| (4) | 15 lipca 2022 r. Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1221 z dnia 14 lipca 2022 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych aluminiowych kół jezdnych pochodzących z Maroka (3) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”). |
| --- | --- |

(4)

15 lipca 2022 r. Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1221 z dnia 14 lipca 2022 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych aluminiowych kół jezdnych pochodzących z Maroka (3) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”).

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

3

1.3.   Dalsze postępowanie

Dalsze postępowanie

| (5) | Po ujawnieniu istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których nałożono tymczasowe cło antydumpingowe („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), Dika Morocco Africa S.A.R.L („Dika”), Hands 8 S.A. („Hands”), Europejskie Stowarzyszenie Producentów Samochodów („ACEA”) i EUWA złożyły oświadczenia pisemne przedstawiające ich opinie w sprawie tymczasowych ustaleń, w terminie określonym w art. 2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Ponadto po upływie terminu składania uwag dotyczących ujawnienia tymczasowych ustaleń rząd Maroka złożył pismo popierające argumenty innych stron dotyczące dumpingu i szkody. |
| --- | --- |

(5)

Po ujawnieniu istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których nałożono tymczasowe cło antydumpingowe („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), Dika Morocco Africa S.A.R.L („Dika”), Hands 8 S.A. („Hands”), Europejskie Stowarzyszenie Producentów Samochodów („ACEA”) i EUWA złożyły oświadczenia pisemne przedstawiające ich opinie w sprawie tymczasowych ustaleń, w terminie określonym w art. 2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Ponadto po upływie terminu składania uwag dotyczących ujawnienia tymczasowych ustaleń rząd Maroka złożył pismo popierające argumenty innych stron dotyczące dumpingu i szkody.

| (6) | Stronom, które wystąpiły z odpowiednim wnioskiem, umożliwiono przedstawienie swoich argumentów. W posiedzeniach wyjaśniających wzięły udział Dika, Hands, ACEA i EUWA. Ponadto w następstwie wniosku złożonego przez Dika w dniu 7 lipca 2022 r. odbyło się posiedzenie wyjaśniające z udziałem rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu. |
| --- | --- |

(6)

Stronom, które wystąpiły z odpowiednim wnioskiem, umożliwiono przedstawienie swoich argumentów. W posiedzeniach wyjaśniających wzięły udział Dika, Hands, ACEA i EUWA. Ponadto w następstwie wniosku złożonego przez Dika w dniu 7 lipca 2022 r. odbyło się posiedzenie wyjaśniające z udziałem rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu.

| (7) | Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji, które uznała za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń. Odbyła się jedna wizyta weryfikacyjna w siedzibie użytkownika. Po poczynieniu ostatecznych ustaleń Komisja przeanalizowała uwagi przedstawione przez zainteresowane strony i w stosownych przypadkach dokonała przeglądu swoich tymczasowych wniosków. |
| --- | --- |

(7)

Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji, które uznała za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń. Odbyła się jedna wizyta weryfikacyjna w siedzibie użytkownika. Po poczynieniu ostatecznych ustaleń Komisja przeanalizowała uwagi przedstawione przez zainteresowane strony i w stosownych przypadkach dokonała przeglądu swoich tymczasowych wniosków.

| (8) | 17 października 2022 r. Komisja poinformowała wszystkie zainteresowane strony o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzała nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych aluminiowych kół jezdnych pochodzących z Maroka („ujawnienie ostatecznych ustaleń”). Wszystkim stronom wyznaczono okres, w którym mogły zgłaszać uwagi na temat ujawnienia ostatecznych ustaleń. |
| --- | --- |

(8)

17 października 2022 r. Komisja poinformowała wszystkie zainteresowane strony o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzała nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych aluminiowych kół jezdnych pochodzących z Maroka („ujawnienie ostatecznych ustaleń”). Wszystkim stronom wyznaczono okres, w którym mogły zgłaszać uwagi na temat ujawnienia ostatecznych ustaleń.

| (9) | Po ostatecznym ujawnieniu uwagi przedstawili: ACEA, Dika, EUWA, Hands i rząd Maroka. |
| --- | --- |

(9)

Po ostatecznym ujawnieniu uwagi przedstawili: ACEA, Dika, EUWA, Hands i rząd Maroka.

| (10) | 21 listopada 2022 r. Komisja przesłała przedsiębiorstwu Hands dodatkowe ostateczne ujawnienie dotyczące określonych korekt i wyjaśnień w odniesieniu do poczynionych przez nią obliczeń dumpingu („dodatkowe ostateczne ujawnienie”) i wyznaczyła termin na przedstawienie ewentualnych uwag przez to przedsiębiorstwo. Ponadto wszystkie zainteresowane strony otrzymały wyjaśnienie podstawy kwot kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych wykorzystanej przy konstruowaniu wartości normalnej w przypadku Hands. Przedsiębiorstwo Hands przedstawiło uwagi, do których odniesiono się w rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(10)

21 listopada 2022 r. Komisja przesłała przedsiębiorstwu Hands dodatkowe ostateczne ujawnienie dotyczące określonych korekt i wyjaśnień w odniesieniu do poczynionych przez nią obliczeń dumpingu („dodatkowe ostateczne ujawnienie”) i wyznaczyła termin na przedstawienie ewentualnych uwag przez to przedsiębiorstwo. Ponadto wszystkie zainteresowane strony otrzymały wyjaśnienie podstawy kwot kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych wykorzystanej przy konstruowaniu wartości normalnej w przypadku Hands. Przedsiębiorstwo Hands przedstawiło uwagi, do których odniesiono się w rozporządzeniu.

| (11) | Stronom, które wystąpiły z odpowiednim wnioskiem, umożliwiono również przedstawienie swoich argumentów. W posiedzeniach wyjaśniających wzięły udział ACEA, Dika, EUWA i Hands. |
| --- | --- |

(11)

Stronom, które wystąpiły z odpowiednim wnioskiem, umożliwiono również przedstawienie swoich argumentów. W posiedzeniach wyjaśniających wzięły udział ACEA, Dika, EUWA i Hands.

1.4.   Argumenty przedstawione po wszczęciu postępowania

Argumenty przedstawione po wszczęciu postępowania

| (12) | Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń żadna z zainteresowanych stron nie przedstawiła innych argumentów lub uwag niż te, o których mowa w sekcji 1.4 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Komisja potwierdziła zatem swoje ustalenia i wnioski przedstawione w motywach 6–28 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(12)

Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń żadna z zainteresowanych stron nie przedstawiła innych argumentów lub uwag niż te, o których mowa w sekcji 1.4 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Komisja potwierdziła zatem swoje ustalenia i wnioski przedstawione w motywach 6–28 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

1.5.   Kontrola wyrywkowa

Kontrola wyrywkowa

| (13) | Nie zgłoszono żadnych uwag w odniesieniu do kontroli wyrywkowej. Komisja potwierdziła zatem informacje przedstawione w motywach 29–34 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(13)

Nie zgłoszono żadnych uwag w odniesieniu do kontroli wyrywkowej. Komisja potwierdziła zatem informacje przedstawione w motywach 29–34 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

1.6.   Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i wizyty weryfikacyjne

Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i wizyty weryfikacyjne

| (14) | Jak podano w motywie 35 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja rozesłała kwestionariusze do trzech producentów unijnych, skarżącego, dwóch znanych użytkowników oraz dwóch producentów eksportujących w państwie, którego dotyczy postępowanie. |
| --- | --- |

(14)

Jak podano w motywie 35 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja rozesłała kwestionariusze do trzech producentów unijnych, skarżącego, dwóch znanych użytkowników oraz dwóch producentów eksportujących w państwie, którego dotyczy postępowanie.

| (15) | Jak wyjaśniono w motywach 36 i 37 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu poddano kontroli krzyżowej albo zweryfikowano w siedzibie danej strony udzielającej odpowiedzi. |
| --- | --- |

(15)

Jak wyjaśniono w motywach 36 i 37 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu poddano kontroli krzyżowej albo zweryfikowano w siedzibie danej strony udzielającej odpowiedzi.

| (16) | Wizyta weryfikacyjna przeprowadzona na podstawie art. 16 rozporządzenia podstawowego miała miejsce w siedzibie jednego użytkownika. Nazwa tego użytkownika nie zostaje ujawniona ze względu na zasadę zachowania poufności zgodnie z motywem 5 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(16)

Wizyta weryfikacyjna przeprowadzona na podstawie art. 16 rozporządzenia podstawowego miała miejsce w siedzibie jednego użytkownika. Nazwa tego użytkownika nie zostaje ujawniona ze względu na zasadę zachowania poufności zgodnie z motywem 5 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

1.7.   Okres objęty dochodzeniem i okres badany

Okres objęty dochodzeniem i okres badany

| (17) | Jak wskazano w motywie 38 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie w sprawie dumpingu i powstałej szkody objęło okres od 1 października 2020 r. do 30 września 2021 r. („okres objęty dochodzeniem”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęło okres od 1 stycznia 2018 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”). |
| --- | --- |

(17)

Jak wskazano w motywie 38 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie w sprawie dumpingu i powstałej szkody objęło okres od 1 października 2020 r. do 30 września 2021 r. („okres objęty dochodzeniem”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęło okres od 1 stycznia 2018 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

1.8.   Rejestracja

Rejestracja

| (18) | Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/934 (4) („rozporządzenie w sprawie rejestracji”) Komisja poddała rejestracji przywóz produktu objętego postępowaniem. |
| --- | --- |

(18)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/934 (4) („rozporządzenie w sprawie rejestracji”) Komisja poddała rejestracji przywóz produktu objętego postępowaniem.

4

| (19) | Hands twierdziło, że decyzja dotycząca rejestracji przywozu była bezpodstawna, ponieważ nie spełniono warunków wynikających z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(19)

Hands twierdziło, że decyzja dotycząca rejestracji przywozu była bezpodstawna, ponieważ nie spełniono warunków wynikających z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

| (20) | Komisja przypomniała, że podstawą prawną rejestracji jest art. 14 ust. 5a rozporządzenia podstawowego, zgodnie z którym Komisja rejestruje przywóz produktu objętego postępowaniem w okresie wcześniejszego informowania zgodnie z art. 19a rozporządzenia podstawowego, chyba że są wystarczające dowody na to, że wymogi określone w art. 10 ust. 4 lit. c) i d) nie są spełnione. W związku z tym Komisja stwierdziła, że nie ma jednoznacznych dowodów na to, że rejestracja przywozu produktu objętego postępowaniem w okresie wcześniejszego informowania była w tym przypadku nieuzasadniona. Istotnie wynika to z faktu, że po publikacji zawiadomienia o wszczęciu, gdy producenci eksportujący byli świadomi lub powinni być świadomi domniemanego dumpingu i szkody, przywóz produktu objętego postępowaniem jeszcze wzrósł w sposób, który może poważnie osłabić skutki naprawcze ceł antydumpingowych również w okresie wcześniejszego informowania. W związku z powyższym Komisja odrzuciła te argumenty. |
| --- | --- |

(20)

Komisja przypomniała, że podstawą prawną rejestracji jest art. 14 ust. 5a rozporządzenia podstawowego, zgodnie z którym Komisja rejestruje przywóz produktu objętego postępowaniem w okresie wcześniejszego informowania zgodnie z art. 19a rozporządzenia podstawowego, chyba że są wystarczające dowody na to, że wymogi określone w art. 10 ust. 4 lit. c) i d) nie są spełnione. W związku z tym Komisja stwierdziła, że nie ma jednoznacznych dowodów na to, że rejestracja przywozu produktu objętego postępowaniem w okresie wcześniejszego informowania była w tym przypadku nieuzasadniona. Istotnie wynika to z faktu, że po publikacji zawiadomienia o wszczęciu, gdy producenci eksportujący byli świadomi lub powinni być świadomi domniemanego dumpingu i szkody, przywóz produktu objętego postępowaniem jeszcze wzrósł w sposób, który może poważnie osłabić skutki naprawcze ceł antydumpingowych również w okresie wcześniejszego informowania. W związku z powyższym Komisja odrzuciła te argumenty.

| (21) | Przedsiębiorstwo Hands twierdziło, że publikując rozporządzenie w sprawie rejestracji, Komisja naruszyła zasadę dobrej administracji. Zdaniem strony przed opublikowaniem rozporządzenia w sprawie rejestracji i wejściem w życie rejestracji przywozu nie przekazano jej informacji o tym, że Komisja zamierza poddać rejestracji przywóz produktu objętego dochodzeniem, a taki środek w zakresie rejestracji ma potencjalnie negatywny wpływ na interesy strony. Nie przekazując przedsiębiorstwu Hands niezbędnej informacji o ewentualnym poddaniu przywozu rejestracji we właściwym czasie, skutecznie i w sposób indywidualny przed przyjęciem takiego środka w zakresie rejestracji oraz nie zapewniając przedsiębiorstwu Hands możliwości przedstawienia swego stanowiska i bycia wysłuchanym, w sytuacji gdy środek ten ma bezpośredni wpływ na to przedsiębiorstwo, Komisja naruszyła podstawowe prawo przedsiębiorstwa Hands do obrony. W związku z tym rozporządzenie w sprawie rejestracji jest nieważne i powinno zostać uchylone. |
| --- | --- |

(21)

Przedsiębiorstwo Hands twierdziło, że publikując rozporządzenie w sprawie rejestracji, Komisja naruszyła zasadę dobrej administracji. Zdaniem strony przed opublikowaniem rozporządzenia w sprawie rejestracji i wejściem w życie rejestracji przywozu nie przekazano jej informacji o tym, że Komisja zamierza poddać rejestracji przywóz produktu objętego dochodzeniem, a taki środek w zakresie rejestracji ma potencjalnie negatywny wpływ na interesy strony. Nie przekazując przedsiębiorstwu Hands niezbędnej informacji o ewentualnym poddaniu przywozu rejestracji we właściwym czasie, skutecznie i w sposób indywidualny przed przyjęciem takiego środka w zakresie rejestracji oraz nie zapewniając przedsiębiorstwu Hands możliwości przedstawienia swego stanowiska i bycia wysłuchanym, w sytuacji gdy środek ten ma bezpośredni wpływ na to przedsiębiorstwo, Komisja naruszyła podstawowe prawo przedsiębiorstwa Hands do obrony. W związku z tym rozporządzenie w sprawie rejestracji jest nieważne i powinno zostać uchylone.

| (22) | Komisja uznała, że rejestracja jest jedynie przygotowawczym krokiem administracyjnym, który na etapie ostatecznym może, ale nie musi prowadzić do nałożenia ceł z mocą wsteczną. Rejestracja sama w sobie nie powoduje żadnych negatywnych skutków dla importerów i nie można twierdzić, że ma wpływ na ich interesy (5). Samo przedsiębiorstwo Hands nie wskazało na żadne konkretne negatywne skutki, powołując się jedynie na skutki „potencjalne”. Jedynym skutkiem rejestracji jest wydanie przez Komisję polecenia krajowym organom celnym, aby dokonywały rejestracji przywozu do Unii produktu objętego dochodzeniem. Ponadto ani art. 14 ust. 5a, ani inne przepisy rozporządzenia podstawowego nie zawierają wymogu proceduralnego dotyczącego przeprowadzenia konsultacji z importerami lub innymi stronami przed wprowadzeniem rejestracji. Określony w art. 10 ust. 4 lit. b) rozporządzenia podstawowego wymóg umożliwienia stronom przedstawienia swoich uwag ma zastosowanie jedynie w przypadku decyzji o pobraniu ceł z mocą wsteczną po dokonaniu rejestracji, ale nie w przypadku samej rejestracji. Wynika to jednoznacznie z faktu, że art. 14 ust. 5a rozporządzenia podstawowego zawiera jedynie odniesienie do art. 10 ust. 4 lit. c) i d), które muszą być spełnione w celu dokonania rejestracji na podstawie tego przepisu, ale celowo nie zawiera odniesienia do art. 10 ust. 4 lit. b). Jest to zgodne z omówionym powyżej skutkiem takiej rejestracji. Komisja nie jest zatem zobowiązana do umożliwienia importerom przedstawienia uwag przed wydaniem organom celnym polecenia dokonywania rejestracji przywozu. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(22)

Komisja uznała, że rejestracja jest jedynie przygotowawczym krokiem administracyjnym, który na etapie ostatecznym może, ale nie musi prowadzić do nałożenia ceł z mocą wsteczną. Rejestracja sama w sobie nie powoduje żadnych negatywnych skutków dla importerów i nie można twierdzić, że ma wpływ na ich interesy (5). Samo przedsiębiorstwo Hands nie wskazało na żadne konkretne negatywne skutki, powołując się jedynie na skutki „potencjalne”. Jedynym skutkiem rejestracji jest wydanie przez Komisję polecenia krajowym organom celnym, aby dokonywały rejestracji przywozu do Unii produktu objętego dochodzeniem. Ponadto ani art. 14 ust. 5a, ani inne przepisy rozporządzenia podstawowego nie zawierają wymogu proceduralnego dotyczącego przeprowadzenia konsultacji z importerami lub innymi stronami przed wprowadzeniem rejestracji. Określony w art. 10 ust. 4 lit. b) rozporządzenia podstawowego wymóg umożliwienia stronom przedstawienia swoich uwag ma zastosowanie jedynie w przypadku decyzji o pobraniu ceł z mocą wsteczną po dokonaniu rejestracji, ale nie w przypadku samej rejestracji. Wynika to jednoznacznie z faktu, że art. 14 ust. 5a rozporządzenia podstawowego zawiera jedynie odniesienie do art. 10 ust. 4 lit. c) i d), które muszą być spełnione w celu dokonania rejestracji na podstawie tego przepisu, ale celowo nie zawiera odniesienia do art. 10 ust. 4 lit. b). Jest to zgodne z omówionym powyżej skutkiem takiej rejestracji. Komisja nie jest zatem zobowiązana do umożliwienia importerom przedstawienia uwag przed wydaniem organom celnym polecenia dokonywania rejestracji przywozu. W związku z tym argument ten został odrzucony.

5

2.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

2.1.   Produkt objęty postępowaniem

Produkt objęty postępowaniem

| (23) | Komisja przypomniała, że zgodnie z motywem 39 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych produktem objętym postępowaniem są aluminiowe koła jezdne do pojazdów silnikowych objętych pozycjami HS 8701 do 8705, nawet z akcesoriami oraz z oponami, pochodzące z Maroka, obecnie objęte kodami CN ex 8708 70 10 i ex 8708 70 50 (kody TARIC 8708701015, 8708701050, 8708705015 i 8708705050) („produkt objęty postępowaniem”). |
| --- | --- |

(23)

Komisja przypomniała, że zgodnie z motywem 39 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych produktem objętym postępowaniem są aluminiowe koła jezdne do pojazdów silnikowych objętych pozycjami HS 8701 do 8705, nawet z akcesoriami oraz z oponami, pochodzące z Maroka, obecnie objęte kodami CN ex 8708 70 10 i ex 8708 70 50 (kody TARIC 8708701015, 8708701050, 8708705015 i 8708705050) („produkt objęty postępowaniem”).

| (24) | Aluminiowe koła jezdne są tradycyjnie sprzedawane w Unii za pośrednictwem dwóch kanałów dystrybucji i sprzedaży: kanał producentów oryginalnego sprzętu („OEM”), na który składają się głównie producenci samochodów, oraz kanał rynków wtórnych, który obejmuje na przykład dystrybutorów, sprzedawców detalicznych, warsztaty naprawcze itd. W okresie badanym produkt objęty postępowaniem z Maroka był sprzedawany wyłącznie za pośrednictwem kanału OEM. W ramach kanału dystrybucji OEM producenci samochodów organizują przetargi na aluminiowe koła jezdne i są często zaangażowani w proces tworzenia nowego koła związanego z ich marką. Zarówno producenci unijni, jak i marokańscy eksporterzy mogą konkurować w tych samych przetargach. |
| --- | --- |

(24)

Aluminiowe koła jezdne są tradycyjnie sprzedawane w Unii za pośrednictwem dwóch kanałów dystrybucji i sprzedaży: kanał producentów oryginalnego sprzętu („OEM”), na który składają się głównie producenci samochodów, oraz kanał rynków wtórnych, który obejmuje na przykład dystrybutorów, sprzedawców detalicznych, warsztaty naprawcze itd. W okresie badanym produkt objęty postępowaniem z Maroka był sprzedawany wyłącznie za pośrednictwem kanału OEM. W ramach kanału dystrybucji OEM producenci samochodów organizują przetargi na aluminiowe koła jezdne i są często zaangażowani w proces tworzenia nowego koła związanego z ich marką. Zarówno producenci unijni, jak i marokańscy eksporterzy mogą konkurować w tych samych przetargach.

2.2.   Produkt podobny

Produkt podobny

| (25) | Ze względu na brak uwag, potwierdzono wnioski określone w motywach 39–42 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(25)

Ze względu na brak uwag, potwierdzono wnioski określone w motywach 39–42 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

3.   DUMPING

DUMPING

3.1.   Współpraca producentów eksportujących

Współpraca producentów eksportujących

| (26) | Jak wyjaśniono w motywach 43–51 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja uznała, że przedsiębiorstwo Dika nie współpracowało z Komisją w toku tego dochodzenia, i tymczasowo określiła margines dumpingu tego przedsiębiorstwa na podstawie faktów dostępnych zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(26)

Jak wyjaśniono w motywach 43–51 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja uznała, że przedsiębiorstwo Dika nie współpracowało z Komisją w toku tego dochodzenia, i tymczasowo określiła margines dumpingu tego przedsiębiorstwa na podstawie faktów dostępnych zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

| (27) | Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń przedsiębiorstwo Dika utrzymywało, że w pełni współpracowało z Komisją i że powinien zostać dla niego ustalony indywidualnie obliczony margines dumpingu. Przedsiębiorstwo przedstawiło następujące argumenty. |
| --- | --- |

(27)

Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń przedsiębiorstwo Dika utrzymywało, że w pełni współpracowało z Komisją i że powinien zostać dla niego ustalony indywidualnie obliczony margines dumpingu. Przedsiębiorstwo przedstawiło następujące argumenty.

| (28) | Po pierwsze, przedsiębiorstwo Dika powtórzyło, że jego zdaniem zestawienia sprzedaży nie zawierają błędów, ponieważ łączne wartości zestawień sprzedaży można potwierdzić w jego systemie księgowym. Ponadto zestawienia sprzedaży sporządzano zgodnie z międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej („MSSF”). Przedsiębiorstwo Dika argumentowało również, że Komisja miała wystarczająco dużo czasu na kontrolę krzyżową skorygowanych zestawień sprzedaży przedstawionych przez jego przedsiębiorstwo powiązane CITIC Dicastal Co., Ltd („CITIC”) i mogła ją przeprowadzić przed nałożeniem ostatecznych środków antydumpingowych. |
| --- | --- |

(28)

Po pierwsze, przedsiębiorstwo Dika powtórzyło, że jego zdaniem zestawienia sprzedaży nie zawierają błędów, ponieważ łączne wartości zestawień sprzedaży można potwierdzić w jego systemie księgowym. Ponadto zestawienia sprzedaży sporządzano zgodnie z międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej („MSSF”). Przedsiębiorstwo Dika argumentowało również, że Komisja miała wystarczająco dużo czasu na kontrolę krzyżową skorygowanych zestawień sprzedaży przedstawionych przez jego przedsiębiorstwo powiązane CITIC Dicastal Co., Ltd („CITIC”) i mogła ją przeprowadzić przed nałożeniem ostatecznych środków antydumpingowych.

| (29) | Argument przedstawiony przez przedsiębiorstwo Dika był zbliżony do tego, który został przedstawiony na etapie tymczasowym, natomiast przedsiębiorstwo nie przedstawiło żadnych nowych informacji. Na etapie tymczasowym Komisja stwierdziła, że zestawienia sprzedaży nie były sporządzane na podstawie faktur, że różnica między wartością faktury a kwotą faktycznie otrzymaną nie była systematycznie odzwierciedlana w zestawieniach sprzedaży przedsiębiorstwa oraz że skorygowane zestawienia nie mogły być poddane kontroli krzyżowej. To, że zestawienia sprzedaży były sporządzane przez przedsiębiorstwo zgodnie z MSSF, nie zmienia faktu, że przedsiębiorstwo nie dostarczyło informacji wymaganych przez Komisję. |
| --- | --- |

(29)

Argument przedstawiony przez przedsiębiorstwo Dika był zbliżony do tego, który został przedstawiony na etapie tymczasowym, natomiast przedsiębiorstwo nie przedstawiło żadnych nowych informacji. Na etapie tymczasowym Komisja stwierdziła, że zestawienia sprzedaży nie były sporządzane na podstawie faktur, że różnica między wartością faktury a kwotą faktycznie otrzymaną nie była systematycznie odzwierciedlana w zestawieniach sprzedaży przedsiębiorstwa oraz że skorygowane zestawienia nie mogły być poddane kontroli krzyżowej. To, że zestawienia sprzedaży były sporządzane przez przedsiębiorstwo zgodnie z MSSF, nie zmienia faktu, że przedsiębiorstwo nie dostarczyło informacji wymaganych przez Komisję.

| (30) | Ponadto CITIC przedstawiło w trakcie dochodzenia kilka (co najmniej cztery) różnych i niekompletnych wersji zestawień sprzedaży. Ostatnia wersja, dostarczona wraz z odpowiedzią przedsiębiorstwa Dika na pismo Komisji dotyczące art. 18 z 5 maja 2022 r., była nadal niekompletna i zawierała szereg transakcji, w których albo pole otrzymanej kwoty było niewypełnione, a jedynie opatrzone adnotacją „kwota pozostająca do zapłaty w dniu sporządzenia zestawienia”, albo nadal występowała niezgodność kwoty zafakturowanej i otrzymanej. Takie niekompletne dane nie mogą być wiarygodną podstawą kontroli krzyżowej ani weryfikacji. Ponadto, jak stwierdzono również w motywie 48 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dodatkowa zdalna kontrola krzyżowa nie powinna być środkiem służącym do zrekompensowania braku terminowości lub błędów stwierdzonych podczas zdalnej kontroli krzyżowej, która już się odbyła w wyznaczonym terminie. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument. |
| --- | --- |

(30)

Ponadto CITIC przedstawiło w trakcie dochodzenia kilka (co najmniej cztery) różnych i niekompletnych wersji zestawień sprzedaży. Ostatnia wersja, dostarczona wraz z odpowiedzią przedsiębiorstwa Dika na pismo Komisji dotyczące art. 18 z 5 maja 2022 r., była nadal niekompletna i zawierała szereg transakcji, w których albo pole otrzymanej kwoty było niewypełnione, a jedynie opatrzone adnotacją „kwota pozostająca do zapłaty w dniu sporządzenia zestawienia”, albo nadal występowała niezgodność kwoty zafakturowanej i otrzymanej. Takie niekompletne dane nie mogą być wiarygodną podstawą kontroli krzyżowej ani weryfikacji. Ponadto, jak stwierdzono również w motywie 48 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dodatkowa zdalna kontrola krzyżowa nie powinna być środkiem służącym do zrekompensowania braku terminowości lub błędów stwierdzonych podczas zdalnej kontroli krzyżowej, która już się odbyła w wyznaczonym terminie. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument.

| (31) | Po drugie, przedsiębiorstwo Dika twierdziło, że dane dotyczące konkretnych transakcji w zakresie dat i kwot płatności, o które wnioskowała Komisja, nie stanowią „niezbędnych informacji” w rozumieniu art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, art. 6 ust. 8 i załącznika II do porozumienia antydumpingowego WTO (6). Zdaniem przedsiębiorstwa Dika Komisja nie wnioskowała o przekazanie tych informacji w kwestionariuszu lub w pismach w sprawie uzupełnienia braków – nie były one też wymagane do obliczenia marginesu dumpingu. Ponadto przedsiębiorstwo Dika twierdziło, że w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych przyjęto inną podstawę zastosowania faktów dostępnych niż podstawa określona w piśmie Komisji w sprawie stosowania art. 18 z 5 maja 2022 r. („pismo dotyczące art. 18”). |
| --- | --- |

(31)

Po drugie, przedsiębiorstwo Dika twierdziło, że dane dotyczące konkretnych transakcji w zakresie dat i kwot płatności, o które wnioskowała Komisja, nie stanowią „niezbędnych informacji” w rozumieniu art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, art. 6 ust. 8 i załącznika II do porozumienia antydumpingowego WTO (6). Zdaniem przedsiębiorstwa Dika Komisja nie wnioskowała o przekazanie tych informacji w kwestionariuszu lub w pismach w sprawie uzupełnienia braków – nie były one też wymagane do obliczenia marginesu dumpingu. Ponadto przedsiębiorstwo Dika twierdziło, że w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych przyjęto inną podstawę zastosowania faktów dostępnych niż podstawa określona w piśmie Komisji w sprawie stosowania art. 18 z 5 maja 2022 r. („pismo dotyczące art. 18”).

6

| (32) | Komisja nie zgodziła się z tym twierdzeniem. Od początku zwracała się ona do przedsiębiorstwa o dostarczenie danych dotyczących konkretnych transakcji na podstawie daty faktury. Na przykład w sekcji E kwestionariusza dotyczącego ceł antydumpingowych wysłanego do przedsiębiorstwa Dika i jego przedsiębiorstwa powiązanego CITIC stwierdzono w pierwszej części, że respondenci powinni „jako datę sprzedaży przyjmować datę wystawienia faktury”. Nie chodzi jednak (tylko) o datę, w której dokonano sprzedaży, ale o kwotę, która została faktycznie zapłacona przedsiębiorstwu przez klientów. To jest kwestia, która została wyjaśniona w piśmie dotyczącym art. 18 i która została określona w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. Nie można zaakceptować twierdzenia przedsiębiorstwa Dika, że powody przedstawione w piśmie były „zupełnie inne” niż te zawarte w rozporządzeniu podstawowym. W obu przypadkach Komisja wyjaśniła, że uznaje zestawienia sprzedaży za niewiarygodne, ponieważ zawierają one szereg błędów i rozbieżności. |
| --- | --- |

(32)

Komisja nie zgodziła się z tym twierdzeniem. Od początku zwracała się ona do przedsiębiorstwa o dostarczenie danych dotyczących konkretnych transakcji na podstawie daty faktury. Na przykład w sekcji E kwestionariusza dotyczącego ceł antydumpingowych wysłanego do przedsiębiorstwa Dika i jego przedsiębiorstwa powiązanego CITIC stwierdzono w pierwszej części, że respondenci powinni „jako datę sprzedaży przyjmować datę wystawienia faktury”. Nie chodzi jednak (tylko) o datę, w której dokonano sprzedaży, ale o kwotę, która została faktycznie zapłacona przedsiębiorstwu przez klientów. To jest kwestia, która została wyjaśniona w piśmie dotyczącym art. 18 i która została określona w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. Nie można zaakceptować twierdzenia przedsiębiorstwa Dika, że powody przedstawione w piśmie były „zupełnie inne” niż te zawarte w rozporządzeniu podstawowym. W obu przypadkach Komisja wyjaśniła, że uznaje zestawienia sprzedaży za niewiarygodne, ponieważ zawierają one szereg błędów i rozbieżności.

| (33) | Dane dotyczące sprzedaży dostarczone pierwotnie przez przedsiębiorstwo nie pokrywały się z kwotami faktycznie otrzymanymi tytułem zapłaty. Ponadto CITIC wyjaśniło podczas zdalnej kontroli krzyżowej, że różnica między kwotą na fakturze a kwotą faktycznie otrzymaną jest zazwyczaj ujmowana w zestawieniach sprzedaży jako upust, rabat, nota uznaniowa lub w inny sposób. Jak wskazano w motywie 47 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych oraz w motywie 29 powyżej, przedsiębiorstwo nie robiło tego jednak systematycznie. Z tego względu zestawienia sprzedaży nie mogły posłużyć jako wiarygodne źródło do ustalenia wartości normalnej lub ceny eksportowej zgodnie z art. 2 ust. 1 i 8 rozporządzenia podstawowego, które stanowią, że „podstawą obliczenia wartości normalnej są zwykle ceny uiszczone lub należne”. Logicznym wnioskiem jest, że skoro nie można było ustalić wartości normalnej ani ceny eksportowej dla przedsiębiorstwa Dika na podstawie jego własnych danych, nie można było również obliczyć marginesu dumpingu. Zestawienia sprzedaży były zatem nie tylko niezbędne, ale wręcz zasadnicze dla dochodzenia. Nie posiadając wiarygodnych zestawień sprzedaży (w tym pełnego wykazu transakcji sprzedaży wszystkich rodzajów produktów i ich cen), Komisja nie może dokonać dostatecznie dokładnych ustaleń w odniesieniu do dumpingu. |
| --- | --- |

(33)

Dane dotyczące sprzedaży dostarczone pierwotnie przez przedsiębiorstwo nie pokrywały się z kwotami faktycznie otrzymanymi tytułem zapłaty. Ponadto CITIC wyjaśniło podczas zdalnej kontroli krzyżowej, że różnica między kwotą na fakturze a kwotą faktycznie otrzymaną jest zazwyczaj ujmowana w zestawieniach sprzedaży jako upust, rabat, nota uznaniowa lub w inny sposób. Jak wskazano w motywie 47 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych oraz w motywie 29 powyżej, przedsiębiorstwo nie robiło tego jednak systematycznie. Z tego względu zestawienia sprzedaży nie mogły posłużyć jako wiarygodne źródło do ustalenia wartości normalnej lub ceny eksportowej zgodnie z art. 2 ust. 1 i 8 rozporządzenia podstawowego, które stanowią, że „podstawą obliczenia wartości normalnej są zwykle ceny uiszczone lub należne”. Logicznym wnioskiem jest, że skoro nie można było ustalić wartości normalnej ani ceny eksportowej dla przedsiębiorstwa Dika na podstawie jego własnych danych, nie można było również obliczyć marginesu dumpingu. Zestawienia sprzedaży były zatem nie tylko niezbędne, ale wręcz zasadnicze dla dochodzenia. Nie posiadając wiarygodnych zestawień sprzedaży (w tym pełnego wykazu transakcji sprzedaży wszystkich rodzajów produktów i ich cen), Komisja nie może dokonać dostatecznie dokładnych ustaleń w odniesieniu do dumpingu.

| (34) | Po ostatecznym ujawnieniu przedsiębiorstwo Dika ponownie stwierdziło, że ponieważ jego zestawienia sprzedaży były zgodne z MSSF, Komisja nie może twierdzić, że były one niekompletne i nie można było ich zweryfikować. Ponadto wskazało ono, że art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego stanowi, iż cena eksportowa zwykle opiera się na „cenie zapłaconej lub należnej”, w związku z czym zestawienia sprzedaży były prawidłowe, gdyż odzwierciedlały ceny należne. I wreszcie, przedsiębiorstwo to ponownie stwierdziło, że dane dotyczące płatności nie kwalifikują się jako „niezbędne” zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(34)

Po ostatecznym ujawnieniu przedsiębiorstwo Dika ponownie stwierdziło, że ponieważ jego zestawienia sprzedaży były zgodne z MSSF, Komisja nie może twierdzić, że były one niekompletne i nie można było ich zweryfikować. Ponadto wskazało ono, że art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego stanowi, iż cena eksportowa zwykle opiera się na „cenie zapłaconej lub należnej”, w związku z czym zestawienia sprzedaży były prawidłowe, gdyż odzwierciedlały ceny należne. I wreszcie, przedsiębiorstwo to ponownie stwierdziło, że dane dotyczące płatności nie kwalifikują się jako „niezbędne” zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

| (35) | To, czy zestawienia sprzedaży zgłoszono, ogólnie rzecz biorąc, zgodnie z MSSF, było nieistotne w kontekście problemów stwierdzonych w związku ze zgłoszonymi cenami. Komisja już kilkukrotnie wskazała, że problem dotyczący zestawień sprzedaży krajowej i unijnej pojawia się na poziomie transakcji. Zgodnie ze stwierdzeniami przedsiębiorstwa Dika na posiedzeniu wyjaśniającym po wprowadzeniu środków tymczasowych, powtórzonymi w uwagach dotyczących ostatecznego ujawnienia, w przypadku około 20 % transakcji w zestawieniach sprzedaży unijnej kwota płatności nie odpowiadała zgłoszonej kwocie zafakturowanej. Termin „cena należna” oznacza całą płatność, która została lub zostanie dokonana przez nabywcę na rzecz sprzedawcy, w tym w sytuacjach, w których na przykład towary zostały sprzedane, ale klient jeszcze za nie nie zapłacił. Nie miało to miejsca w przypadku większości transakcji widniejących w zestawieniu sprzedaży unijnej. W praktyce cena zapłacona już przez klienta różniła się w tych przypadkach od ceny rejestrowanej jako cena należna w momencie fakturowania. |
| --- | --- |

(35)

To, czy zestawienia sprzedaży zgłoszono, ogólnie rzecz biorąc, zgodnie z MSSF, było nieistotne w kontekście problemów stwierdzonych w związku ze zgłoszonymi cenami. Komisja już kilkukrotnie wskazała, że problem dotyczący zestawień sprzedaży krajowej i unijnej pojawia się na poziomie transakcji. Zgodnie ze stwierdzeniami przedsiębiorstwa Dika na posiedzeniu wyjaśniającym po wprowadzeniu środków tymczasowych, powtórzonymi w uwagach dotyczących ostatecznego ujawnienia, w przypadku około 20 % transakcji w zestawieniach sprzedaży unijnej kwota płatności nie odpowiadała zgłoszonej kwocie zafakturowanej. Termin „cena należna” oznacza całą płatność, która została lub zostanie dokonana przez nabywcę na rzecz sprzedawcy, w tym w sytuacjach, w których na przykład towary zostały sprzedane, ale klient jeszcze za nie nie zapłacił. Nie miało to miejsca w przypadku większości transakcji widniejących w zestawieniu sprzedaży unijnej. W praktyce cena zapłacona już przez klienta różniła się w tych przypadkach od ceny rejestrowanej jako cena należna w momencie fakturowania.

| (36) | Tak jak wskazały przedsiębiorstwo Dika i jego przedsiębiorstwo powiązane w toku zdalnej kontroli krzyżowej, weryfikacji na miejscu i w odpowiedzi na pismo dotyczące art. 18, różnice te ujęte zostałyby w normalnej sytuacji w zestawieniach sprzedaży jako upust, rabat, nota uznaniowa lub w inny sposób, co również wskazano w motywie 33. Takie postępowanie przyjęto w przypadku wielu transakcji widniejących w zestawieniach sprzedaży, ale nie było ono systematycznie przyjmowane w przypadku wszystkich transakcji. Stwierdzenie, że jest to postępowanie w normalnej sytuacji, oznacza, że cena ujmowana jako należna staje się z reguły ceną równą cenie ostatecznie uiszczonej po przeprowadzeniu określonych działań związanych z wyżej wskazanymi notami uznaniowymi, rabatami itp. Takie wyjaśnienie przedstawiło samo przedsiębiorstwo Dika i w ten sposób wprowadzano korekty w systemie SAP przedsiębiorstwa po tym, jak realizowane były płatności. Niemniej jednak w niektórych przypadkach ceny ujmowane w zestawieniach sprzedaży krajowej i unijnej korygowano w ten sposób, ale w innych przypadkach już tego nie robiono. Różnice między cenami ostatecznie uiszczonymi a cenami ujętymi jako należne były zarówno różnicami w górę, jak i w dół i nie były odnotowywane w rachunkach, co oznacza, że w niektórych przypadkach przedsiębiorstwo otrzymywało kwotę większą a w innych – kwotę mniejszą od kwoty zafakturowanej. |
| --- | --- |

(36)

Tak jak wskazały przedsiębiorstwo Dika i jego przedsiębiorstwo powiązane w toku zdalnej kontroli krzyżowej, weryfikacji na miejscu i w odpowiedzi na pismo dotyczące art. 18, różnice te ujęte zostałyby w normalnej sytuacji w zestawieniach sprzedaży jako upust, rabat, nota uznaniowa lub w inny sposób, co również wskazano w motywie 33. Takie postępowanie przyjęto w przypadku wielu transakcji widniejących w zestawieniach sprzedaży, ale nie było ono systematycznie przyjmowane w przypadku wszystkich transakcji. Stwierdzenie, że jest to postępowanie w normalnej sytuacji, oznacza, że cena ujmowana jako należna staje się z reguły ceną równą cenie ostatecznie uiszczonej po przeprowadzeniu określonych działań związanych z wyżej wskazanymi notami uznaniowymi, rabatami itp. Takie wyjaśnienie przedstawiło samo przedsiębiorstwo Dika i w ten sposób wprowadzano korekty w systemie SAP przedsiębiorstwa po tym, jak realizowane były płatności. Niemniej jednak w niektórych przypadkach ceny ujmowane w zestawieniach sprzedaży krajowej i unijnej korygowano w ten sposób, ale w innych przypadkach już tego nie robiono. Różnice między cenami ostatecznie uiszczonymi a cenami ujętymi jako należne były zarówno różnicami w górę, jak i w dół i nie były odnotowywane w rachunkach, co oznacza, że w niektórych przypadkach przedsiębiorstwo otrzymywało kwotę większą a w innych – kwotę mniejszą od kwoty zafakturowanej.

| (37) | Wiarygodne zestawienia sprzedaży (obejmujące pełny wykaz transakcji dotyczących wszystkich rodzajów sprzedanych produktów wraz z ich cenami) zawierające prawidłowe i możliwe do sprawdzenia dane mają zasadnicze znaczenie dla ustalenia marginesu dumpingu, a tym samym kwalifikują się jako niezbędne informacje w rozumieniu art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Ponieważ różnica między cenami faktycznie uiszczonymi a cenami ujętymi jako należne dotyczyła znacznej liczby transakcji widniejących w zestawieniu sprzedaży unijnej, tego zestawienia nie można było wykorzystać do ustalenia wiarygodnej ceny eksportowej ani na poziomie transakcji, ani na poziomie produktu. W związku z powyższym Komisja odrzuciła te argumenty. |
| --- | --- |

(37)

Wiarygodne zestawienia sprzedaży (obejmujące pełny wykaz transakcji dotyczących wszystkich rodzajów sprzedanych produktów wraz z ich cenami) zawierające prawidłowe i możliwe do sprawdzenia dane mają zasadnicze znaczenie dla ustalenia marginesu dumpingu, a tym samym kwalifikują się jako niezbędne informacje w rozumieniu art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Ponieważ różnica między cenami faktycznie uiszczonymi a cenami ujętymi jako należne dotyczyła znacznej liczby transakcji widniejących w zestawieniu sprzedaży unijnej, tego zestawienia nie można było wykorzystać do ustalenia wiarygodnej ceny eksportowej ani na poziomie transakcji, ani na poziomie produktu. W związku z powyższym Komisja odrzuciła te argumenty.

| (38) | Po trzecie, przedsiębiorstwo Dika twierdziło, że ponieważ Komisja zweryfikowała jego koszty produkcji i nie stwierdziła rozbieżności, wartość normalna powinna być skonstruowana dla przedsiębiorstwa Dika na podstawie zweryfikowanych kosztów produkcji. Zdaniem przedsiębiorstwa Dika Komisja popełniła błąd, stwierdzając, że zestawienia sprzedaży krajowej i unijnej są kluczowe dla określenia wartości normalnej i ceny eksportowej, ponieważ zestawienia sprzedaży krajowej i tak nie zostałyby wykorzystane do skonstruowania wartości normalnej. Dlatego też, zgodnie z art. 18 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, Komisja powinna była wykorzystać dane własne przedsiębiorstwa Dika i na tej podstawie obliczyć indywidualny margines dumpingu. |
| --- | --- |

(38)

Po trzecie, przedsiębiorstwo Dika twierdziło, że ponieważ Komisja zweryfikowała jego koszty produkcji i nie stwierdziła rozbieżności, wartość normalna powinna być skonstruowana dla przedsiębiorstwa Dika na podstawie zweryfikowanych kosztów produkcji. Zdaniem przedsiębiorstwa Dika Komisja popełniła błąd, stwierdzając, że zestawienia sprzedaży krajowej i unijnej są kluczowe dla określenia wartości normalnej i ceny eksportowej, ponieważ zestawienia sprzedaży krajowej i tak nie zostałyby wykorzystane do skonstruowania wartości normalnej. Dlatego też, zgodnie z art. 18 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, Komisja powinna była wykorzystać dane własne przedsiębiorstwa Dika i na tej podstawie obliczyć indywidualny margines dumpingu.

| (39) | W rzeczywistości Komisja stwierdziła w motywie 60 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że przedsiębiorstwo Dika nie prowadziło zestawień sprzedaży krajowej w celu skonstruowania wartości normalnej, ponieważ sprzedaż przedsiębiorstwa Dika w Maroku była dokonywana między strefami ekonomicznymi, a towary nigdy nie weszły na obszar celny Maroka. W związku z tym, wobec braku zastosowania faktów dostępnych, skonstruowanie wartości normalnej dla przedsiębiorstwa Dika było możliwe. Jednak w celu ustalenia marginesu dumpingu taką wartość normalną należałoby porównać z ceną eksportową. Cena eksportowa nie mogła być jednak obliczona ze względu na niewiarygodność zestawień sprzedaży przedsiębiorstwa Dika. |
| --- | --- |

(39)

W rzeczywistości Komisja stwierdziła w motywie 60 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że przedsiębiorstwo Dika nie prowadziło zestawień sprzedaży krajowej w celu skonstruowania wartości normalnej, ponieważ sprzedaż przedsiębiorstwa Dika w Maroku była dokonywana między strefami ekonomicznymi, a towary nigdy nie weszły na obszar celny Maroka. W związku z tym, wobec braku zastosowania faktów dostępnych, skonstruowanie wartości normalnej dla przedsiębiorstwa Dika było możliwe. Jednak w celu ustalenia marginesu dumpingu taką wartość normalną należałoby porównać z ceną eksportową. Cena eksportowa nie mogła być jednak obliczona ze względu na niewiarygodność zestawień sprzedaży przedsiębiorstwa Dika.

| (40) | Podczas posiedzenia wyjaśniającego, które odbyło się 6 września 2022 r., przedsiębiorstwo Dika zaproponowało, żeby Komisja ustaliła cenę eksportową, wykorzystując te transakcje z zestawień sprzedaży unijnej, w przypadku których (według przedsiębiorstwa) kwoty na fakturze pokrywały się z kwotami płatności. Przedsiębiorstwo twierdziło, że taki stan rzeczy występuje w około 80 % wszystkich transakcji. Przedsiębiorstwo Dika zaproponowało, żeby w odniesieniu do pozostałych 20 % Komisja zastosowała cło rezydualne obliczone dla Hands. Zdaniem przedsiębiorstwa Dika takie podejście byłoby zgodne z podejściem przyjętym przez Komisję w niedawnym dochodzeniu dotyczącym przywozu stali odpornych na korozję z Rosji i Turcji (7). |
| --- | --- |

(40)

Podczas posiedzenia wyjaśniającego, które odbyło się 6 września 2022 r., przedsiębiorstwo Dika zaproponowało, żeby Komisja ustaliła cenę eksportową, wykorzystując te transakcje z zestawień sprzedaży unijnej, w przypadku których (według przedsiębiorstwa) kwoty na fakturze pokrywały się z kwotami płatności. Przedsiębiorstwo twierdziło, że taki stan rzeczy występuje w około 80 % wszystkich transakcji. Przedsiębiorstwo Dika zaproponowało, żeby w odniesieniu do pozostałych 20 % Komisja zastosowała cło rezydualne obliczone dla Hands. Zdaniem przedsiębiorstwa Dika takie podejście byłoby zgodne z podejściem przyjętym przez Komisję w niedawnym dochodzeniu dotyczącym przywozu stali odpornych na korozję z Rosji i Turcji (7).

7

| (41) | Niezależnie od faktu, że przedsiębiorstwo Dika potwierdziło podczas posiedzenia wyjaśniającego, że istniały rozbieżności w zestawieniu sprzedaży w odniesieniu do jednej piątej sprzedaży do Unii w okresie objętym dochodzeniem, skorygowanych zestawień sprzedaży nie poddano – i nie można było poddać – kontroli krzyżowej (jak wyjaśniono w motywach 29 i 30), a zatem nie można było ich wykorzystać do ustalenia ceny eksportowej. Ponadto w dochodzeniu w sprawie stali odpornych na korozję pochodzących z Rosji i Turcji występował zupełnie inny zestaw faktów. W tamtym przypadku rosyjski producent twierdził, że nie jest powiązany z jednym z dwóch przedsiębiorstw handlowych, za pośrednictwem których sprzedawał swoje produkty do UE. To konkretne przedsiębiorstwo handlowe nie współpracowało w toku dochodzenia. Komisja nie zgodziła się z twierdzeniem rosyjskiego przedsiębiorstwa i uznała, że wspomniane przedsiębiorstwo handlowe było podmiotem powiązanym z producentem. Jednak z uwagi na to, że wspomniane przedsiębiorstwo handlowe nie współpracowało w toku dochodzenia, nie uzyskano informacji na temat stosowanych przez nie cen odsprzedaży. Komisja postanowiła zatem wykorzystać informacje uzyskane od drugiego współpracującego przedsiębiorstwa handlowego jako fakty dostępne na mocy art. 18 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(41)

Niezależnie od faktu, że przedsiębiorstwo Dika potwierdziło podczas posiedzenia wyjaśniającego, że istniały rozbieżności w zestawieniu sprzedaży w odniesieniu do jednej piątej sprzedaży do Unii w okresie objętym dochodzeniem, skorygowanych zestawień sprzedaży nie poddano – i nie można było poddać – kontroli krzyżowej (jak wyjaśniono w motywach 29 i 30), a zatem nie można było ich wykorzystać do ustalenia ceny eksportowej. Ponadto w dochodzeniu w sprawie stali odpornych na korozję pochodzących z Rosji i Turcji występował zupełnie inny zestaw faktów. W tamtym przypadku rosyjski producent twierdził, że nie jest powiązany z jednym z dwóch przedsiębiorstw handlowych, za pośrednictwem których sprzedawał swoje produkty do UE. To konkretne przedsiębiorstwo handlowe nie współpracowało w toku dochodzenia. Komisja nie zgodziła się z twierdzeniem rosyjskiego przedsiębiorstwa i uznała, że wspomniane przedsiębiorstwo handlowe było podmiotem powiązanym z producentem. Jednak z uwagi na to, że wspomniane przedsiębiorstwo handlowe nie współpracowało w toku dochodzenia, nie uzyskano informacji na temat stosowanych przez nie cen odsprzedaży. Komisja postanowiła zatem wykorzystać informacje uzyskane od drugiego współpracującego przedsiębiorstwa handlowego jako fakty dostępne na mocy art. 18 rozporządzenia podstawowego.

| (42) | Struktura przedsiębiorstwa i kanałów sprzedaży w tamtym przypadku jest jednak inna niż w przypadku przedmiotowym. Podczas gdy w przypadku stali odpornych na korozję z Rosji i z Turcji istniały dwa kanały sprzedaży, w przedmiotowym przypadku cała sprzedaż odbywała się za pośrednictwem tego samego podmiotu powiązanego, a mianowicie CITIC. Komisja nie dysponowała zatem żadnym alternatywnym, wiarygodnym zestawem danych do obliczenia ceny eksportowej dla przedsiębiorstwa Dika. Jest to sytuacja zdecydowanie odmienna od dochodzenia, na które powoływało się przedsiębiorstwo Dika, w którym sprzedaż eksportową dokonywaną za pośrednictwem pozostałego przedsiębiorstwa handlowego poddano kontroli krzyżowej i uznano za wiarygodną. W przedmiotowym dochodzeniu nie występowała cena eksportowa, którą można by porównać z wartością normalną, niezależnie od sposobu, w jaki dokonano by obliczenia wartości normalnej dla przedsiębiorstwa Dika. |
| --- | --- |

(42)

Struktura przedsiębiorstwa i kanałów sprzedaży w tamtym przypadku jest jednak inna niż w przypadku przedmiotowym. Podczas gdy w przypadku stali odpornych na korozję z Rosji i z Turcji istniały dwa kanały sprzedaży, w przedmiotowym przypadku cała sprzedaż odbywała się za pośrednictwem tego samego podmiotu powiązanego, a mianowicie CITIC. Komisja nie dysponowała zatem żadnym alternatywnym, wiarygodnym zestawem danych do obliczenia ceny eksportowej dla przedsiębiorstwa Dika. Jest to sytuacja zdecydowanie odmienna od dochodzenia, na które powoływało się przedsiębiorstwo Dika, w którym sprzedaż eksportową dokonywaną za pośrednictwem pozostałego przedsiębiorstwa handlowego poddano kontroli krzyżowej i uznano za wiarygodną. W przedmiotowym dochodzeniu nie występowała cena eksportowa, którą można by porównać z wartością normalną, niezależnie od sposobu, w jaki dokonano by obliczenia wartości normalnej dla przedsiębiorstwa Dika.

| (43) | Art. 18 ust. 3 rozporządzenia podstawowego stanowi, że „w przypadku gdy zainteresowana strona przekaże informacje, które nie są idealne pod każdym względem, nie zostaną one pomimo to pominięte, pod warunkiem że braki te nie spowodują nadmiernych trudności w dokonywaniu dostatecznie dokładnych ustaleń oraz są one właściwie i terminowo przekazane oraz weryfikowalne”. Jak wyjaśniono w motywach 32 i 33, braki dotyczące zestawień sprzedaży przedstawionych przez przedsiębiorstwo Dika uniemożliwiały dokonanie na ich podstawie dostatecznie dokładnych ustaleń. Ponadto, jak wspomniano w motywie 30, zestawień sprzedaży nie można było zweryfikować, ponieważ nawet ich ostatnia wersja nadal zawierała rozbieżności i brakowało w niej danych, a ponadto nie została złożona terminowo. Ponieważ nie można było określić ceny eksportowej, bezcelowe byłoby także konstruowanie wartości normalnej dla przedsiębiorstwa Dika na jakiejkolwiek podstawie. Jest to również zgodne z wyrokiem Sądu w sprawie felg stalowych pochodzących z Chin, w którym stwierdzono, że „jakiekolwiek ustalenie wartości normalnej byłoby zbędne, ponieważ niemożliwe było ustalenie jakiegokolwiek marginesu dumpingu w braku możliwości ustalenia ceny eksportowej” (8). W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument. |
| --- | --- |

(43)

Art. 18 ust. 3 rozporządzenia podstawowego stanowi, że „w przypadku gdy zainteresowana strona przekaże informacje, które nie są idealne pod każdym względem, nie zostaną one pomimo to pominięte, pod warunkiem że braki te nie spowodują nadmiernych trudności w dokonywaniu dostatecznie dokładnych ustaleń oraz są one właściwie i terminowo przekazane oraz weryfikowalne”. Jak wyjaśniono w motywach 32 i 33, braki dotyczące zestawień sprzedaży przedstawionych przez przedsiębiorstwo Dika uniemożliwiały dokonanie na ich podstawie dostatecznie dokładnych ustaleń. Ponadto, jak wspomniano w motywie 30, zestawień sprzedaży nie można było zweryfikować, ponieważ nawet ich ostatnia wersja nadal zawierała rozbieżności i brakowało w niej danych, a ponadto nie została złożona terminowo. Ponieważ nie można było określić ceny eksportowej, bezcelowe byłoby także konstruowanie wartości normalnej dla przedsiębiorstwa Dika na jakiejkolwiek podstawie. Jest to również zgodne z wyrokiem Sądu w sprawie felg stalowych pochodzących z Chin, w którym stwierdzono, że „jakiekolwiek ustalenie wartości normalnej byłoby zbędne, ponieważ niemożliwe było ustalenie jakiegokolwiek marginesu dumpingu w braku możliwości ustalenia ceny eksportowej” (8). W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument.

8

| (44) | Po ostatecznym ujawnieniu rząd Maroka i przedsiębiorstwo Dika twierdziły, że zarówno podejście Komisji, jak i wyrok Sądu przywołany w motywie 43 naruszają wymogi porozumienia antydumpingowego WTO, zgodnie z którym wszystkie dane przedstawione przez eksportera należy wykorzystać w stopniu, w jakim są one zgodne z wymogami art. 18 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Ponadto przedsiębiorstwo Dika twierdziło, że przywołany wyrok Sądu nie ma zastosowania w świetle okoliczności przedmiotowej sprawy. W przeciwieństwie do okoliczności sprawy będącej przedmiotem wspomnianego wyroku Sądu przedsiębiorstwu Dika przydzielono indywidualny margines dumpingu i (według Dika) można było z całą pewnością stwierdzić, które produkty przedsiębiorstwo to wywoziło do Unii. |
| --- | --- |

(44)

Po ostatecznym ujawnieniu rząd Maroka i przedsiębiorstwo Dika twierdziły, że zarówno podejście Komisji, jak i wyrok Sądu przywołany w motywie 43 naruszają wymogi porozumienia antydumpingowego WTO, zgodnie z którym wszystkie dane przedstawione przez eksportera należy wykorzystać w stopniu, w jakim są one zgodne z wymogami art. 18 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Ponadto przedsiębiorstwo Dika twierdziło, że przywołany wyrok Sądu nie ma zastosowania w świetle okoliczności przedmiotowej sprawy. W przeciwieństwie do okoliczności sprawy będącej przedmiotem wspomnianego wyroku Sądu przedsiębiorstwu Dika przydzielono indywidualny margines dumpingu i (według Dika) można było z całą pewnością stwierdzić, które produkty przedsiębiorstwo to wywoziło do Unii.

| (45) | Komisja nie zgodziła się z tym twierdzeniem. Jak już stwierdzono w motywie 50 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych i w motywie 43 powyżej, wartości normalnej nie skonstruowano na podstawie danych Dika zwyczajnie dlatego, że było to bezcelowe ze względu na brak ceny eksportowej, z którą można by ją porównać. To, czy podstawowe fakty w wyżej wskazanym wyroku Sądu były inne niż w tej sprawie, czy też nie, nie ma wpływu na wniosek, że ustanowienie wartości normalnej w sytuacji braku ceny eksportowej byłoby zbędne. Nie stanowi to naruszenia porozumienia antydumpingowego WTO, ponieważ nie wymaga się w nim od organów prowadzących dochodzenie dokonywania obliczeń, których nie można wykorzystać do ustalenia marginesu dumpingu. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument. |
| --- | --- |

(45)

Komisja nie zgodziła się z tym twierdzeniem. Jak już stwierdzono w motywie 50 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych i w motywie 43 powyżej, wartości normalnej nie skonstruowano na podstawie danych Dika zwyczajnie dlatego, że było to bezcelowe ze względu na brak ceny eksportowej, z którą można by ją porównać. To, czy podstawowe fakty w wyżej wskazanym wyroku Sądu były inne niż w tej sprawie, czy też nie, nie ma wpływu na wniosek, że ustanowienie wartości normalnej w sytuacji braku ceny eksportowej byłoby zbędne. Nie stanowi to naruszenia porozumienia antydumpingowego WTO, ponieważ nie wymaga się w nim od organów prowadzących dochodzenie dokonywania obliczeń, których nie można wykorzystać do ustalenia marginesu dumpingu. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument.

| (46) | Przedsiębiorstwo Dika twierdziło w szczególności, że okoliczności sprawy będącej przedmiotem przywołanego wyroku Sądu są inne niż w sprawie przedmiotowej, ponieważ przedsiębiorstwu Dika przypisano indywidualny margines dumpingu. Argument ten wynika jednak z nieporozumienia. W żadnym momencie przedmiotowego dochodzenia przedsiębiorstwu Dika nie przypisano indywidualnego marginesu dumpingu. Jak wyjaśniono w motywie 98 poniżej, w momencie ostatecznego ujawnienia Komisja postanowiła ustanowić indywidualną stawkę celną dla Dika poprzez indywidualne wskazanie tego przedsiębiorstwa i jego stawki celnej w odpowiednich częściach niniejszego rozporządzenia. Tę indywidualną stawkę celną ustalono na poziomie rezydualnego cła antydumpingowego, którego wysokość nie opierała się na danych własnych przedsiębiorstwa Dika. Podobnie marginesy dumpingu i szkody mające zastosowanie do Dika i wymienione w tym rozporządzeniu ustalono na poziomie rezydualnych marginesów dumpingu i szkody, a nie na podstawie danych własnych przedsiębiorstwa Dika. W związku z tym argument przedsiębiorstwa Dika został odrzucony. |
| --- | --- |

(46)

Przedsiębiorstwo Dika twierdziło w szczególności, że okoliczności sprawy będącej przedmiotem przywołanego wyroku Sądu są inne niż w sprawie przedmiotowej, ponieważ przedsiębiorstwu Dika przypisano indywidualny margines dumpingu. Argument ten wynika jednak z nieporozumienia. W żadnym momencie przedmiotowego dochodzenia przedsiębiorstwu Dika nie przypisano indywidualnego marginesu dumpingu. Jak wyjaśniono w motywie 98 poniżej, w momencie ostatecznego ujawnienia Komisja postanowiła ustanowić indywidualną stawkę celną dla Dika poprzez indywidualne wskazanie tego przedsiębiorstwa i jego stawki celnej w odpowiednich częściach niniejszego rozporządzenia. Tę indywidualną stawkę celną ustalono na poziomie rezydualnego cła antydumpingowego, którego wysokość nie opierała się na danych własnych przedsiębiorstwa Dika. Podobnie marginesy dumpingu i szkody mające zastosowanie do Dika i wymienione w tym rozporządzeniu ustalono na poziomie rezydualnych marginesów dumpingu i szkody, a nie na podstawie danych własnych przedsiębiorstwa Dika. W związku z tym argument przedsiębiorstwa Dika został odrzucony.

| (47) | Przedsiębiorstwo Dika twierdziło również, że zamiast zastosować wobec niego rezydualne cło antydumpingowe, Komisja powinna była skonstruować wartość normalną na podstawie kosztów produkcji Dika i składu specyficznego dla typu produktu, a następnie porównać ją ze zweryfikowaną ceną eksportową Hands w celu obliczenia marginesu dumpingu dla Dika. |
| --- | --- |

(47)

Przedsiębiorstwo Dika twierdziło również, że zamiast zastosować wobec niego rezydualne cło antydumpingowe, Komisja powinna była skonstruować wartość normalną na podstawie kosztów produkcji Dika i składu specyficznego dla typu produktu, a następnie porównać ją ze zweryfikowaną ceną eksportową Hands w celu obliczenia marginesu dumpingu dla Dika.

| (48) | Nie można zaakceptować tej metodyki. Po pierwsze, przez porównanie konstruowanej wartości normalnej odnoszącej się do jednego przedsiębiorstwa z ceną eksportową stosowaną przez drugie przedsiębiorstwo nie można uzyskać dokładnego marginesu dumpingu. Oznaczałoby to porównanie wartości na podstawie danych jednego przedsiębiorstwa z ceną eksportową innego przedsiębiorstwa. Po drugie, nawet gdyby Komisja przyjęła tę metodę, nie byłoby możliwe zastosowanie jej na poziomie rodzaju produktu. Rodzaje produktów sprzedawanych przez przedsiębiorstwo Dika pokrywały się wprawdzie w dużym stopniu z produktami sprzedawanymi przez przedsiębiorstwo Hands, produkty te nie odpowiadały sobie jednak w stu procentach. Przedsiębiorstwo Dika nie prowadziło sprzedaży niektórych rodzajów produktów, które sprzedawało Hands, i odwrotnie. Zastosowanie takiej metody nie doprowadziłoby zatem do uzyskania dokładnego marginesu dumpingu, który byłby zgodny z rzeczywistą sytuacją w kontekście transakcji wywozowych realizowanych przez przedsiębiorstwo Dika (9). Ponadto takie podejście byłoby sprzeczne z wymogiem określonym w art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, który wyraźnie stanowi, że przy obliczaniu marginesu dumpingu i bez względu na wybraną metodę porównania wartości normalnej i ceny eksportowej należy uwzględnić „ceny wszystkich transakcji wywozowych” (10). Ponadto zastosowanie tej metody wiązałoby się z ujawnieniem przedsiębiorstwu Dika poufnych danych przedsiębiorstwa Hands, dotyczących zarówno rodzajów sprzedawanych produktów, jak i ceny eksportowej. Nie można tego zaakceptować, ponieważ przedsiębiorstwo Hands jest jedynym innym znanym producentem aluminiowych kół jezdnych w Maroku i konkuruje bezpośrednio z Dika. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument. |
| --- | --- |

(48)

Nie można zaakceptować tej metodyki. Po pierwsze, przez porównanie konstruowanej wartości normalnej odnoszącej się do jednego przedsiębiorstwa z ceną eksportową stosowaną przez drugie przedsiębiorstwo nie można uzyskać dokładnego marginesu dumpingu. Oznaczałoby to porównanie wartości na podstawie danych jednego przedsiębiorstwa z ceną eksportową innego przedsiębiorstwa. Po drugie, nawet gdyby Komisja przyjęła tę metodę, nie byłoby możliwe zastosowanie jej na poziomie rodzaju produktu. Rodzaje produktów sprzedawanych przez przedsiębiorstwo Dika pokrywały się wprawdzie w dużym stopniu z produktami sprzedawanymi przez przedsiębiorstwo Hands, produkty te nie odpowiadały sobie jednak w stu procentach. Przedsiębiorstwo Dika nie prowadziło sprzedaży niektórych rodzajów produktów, które sprzedawało Hands, i odwrotnie. Zastosowanie takiej metody nie doprowadziłoby zatem do uzyskania dokładnego marginesu dumpingu, który byłby zgodny z rzeczywistą sytuacją w kontekście transakcji wywozowych realizowanych przez przedsiębiorstwo Dika (9). Ponadto takie podejście byłoby sprzeczne z wymogiem określonym w art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, który wyraźnie stanowi, że przy obliczaniu marginesu dumpingu i bez względu na wybraną metodę porównania wartości normalnej i ceny eksportowej należy uwzględnić „ceny wszystkich transakcji wywozowych” (10). Ponadto zastosowanie tej metody wiązałoby się z ujawnieniem przedsiębiorstwu Dika poufnych danych przedsiębiorstwa Hands, dotyczących zarówno rodzajów sprzedawanych produktów, jak i ceny eksportowej. Nie można tego zaakceptować, ponieważ przedsiębiorstwo Hands jest jedynym innym znanym producentem aluminiowych kół jezdnych w Maroku i konkuruje bezpośrednio z Dika. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument.

9

10

3.2.   Wartość normalna

Wartość normalna

| (49) | Jak określono w motywach 52–65 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja skonstruowała wartość normalną na podstawie art. 2 ust. 3 i 6 rozporządzenia podstawowego ze względu na brak sprzedaży krajowej produktu podobnego przez przedsiębiorstwo Hands. Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń EUWA stwierdziło, że sprzedaż krajowa w rzeczywistości miała miejsce i zapowiedziało, że przedstawi na to dowody podczas posiedzenia wyjaśniającego. Tym niemniej informacje dostarczone następnie przez EUWA nie potwierdziły stwierdzenia, że sprzedaż dokonywaną przez przedsiębiorstwa marokańskie w Maroku można uznać za sprzedaż krajową. Z uwagi na poufność danych dotyczących przedsiębiorstw EUWA nie posiadało odpowiednich informacji dotyczących terminów, ilości lub cen sprzedaży dokonywanej przez marokańskie przedsiębiorstwa ani dokładnej lokalizacji klientów, na rzecz których miała ona być dokonywana. |
| --- | --- |

(49)

Jak określono w motywach 52–65 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja skonstruowała wartość normalną na podstawie art. 2 ust. 3 i 6 rozporządzenia podstawowego ze względu na brak sprzedaży krajowej produktu podobnego przez przedsiębiorstwo Hands. Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń EUWA stwierdziło, że sprzedaż krajowa w rzeczywistości miała miejsce i zapowiedziało, że przedstawi na to dowody podczas posiedzenia wyjaśniającego. Tym niemniej informacje dostarczone następnie przez EUWA nie potwierdziły stwierdzenia, że sprzedaż dokonywaną przez przedsiębiorstwa marokańskie w Maroku można uznać za sprzedaż krajową. Z uwagi na poufność danych dotyczących przedsiębiorstw EUWA nie posiadało odpowiednich informacji dotyczących terminów, ilości lub cen sprzedaży dokonywanej przez marokańskie przedsiębiorstwa ani dokładnej lokalizacji klientów, na rzecz których miała ona być dokonywana.

| (50) | Ponadto ani Komisja, ani żadna z zainteresowanych stron nie zaprzeczyły, że przedsiębiorstwo Hands prowadziło sprzedaż aluminiowych kół jezdnych w Maroku. Powodem nieuwzględnienia tej sprzedaży jako sprzedaży krajowej był fakt, że zarówno przedsiębiorstwo Hands, jak i klienci mieli siedziby w strefach ekonomicznych, jak stwierdzono w motywie 60 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Ponadto żadna część tej sprzedaży nie była dokonywana w zwykłym obrocie handlowym i w żadnym wypadku nie mogła być wykorzystana do ustalenia wartości normalnej. Z drugiej strony przedsiębiorstwo Hands przyznało, że nie prowadziło sprzedaży krajowej i że konieczne jest skonstruowanie wartości normalnej. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument. |
| --- | --- |

(50)

Ponadto ani Komisja, ani żadna z zainteresowanych stron nie zaprzeczyły, że przedsiębiorstwo Hands prowadziło sprzedaż aluminiowych kół jezdnych w Maroku. Powodem nieuwzględnienia tej sprzedaży jako sprzedaży krajowej był fakt, że zarówno przedsiębiorstwo Hands, jak i klienci mieli siedziby w strefach ekonomicznych, jak stwierdzono w motywie 60 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Ponadto żadna część tej sprzedaży nie była dokonywana w zwykłym obrocie handlowym i w żadnym wypadku nie mogła być wykorzystana do ustalenia wartości normalnej. Z drugiej strony przedsiębiorstwo Hands przyznało, że nie prowadziło sprzedaży krajowej i że konieczne jest skonstruowanie wartości normalnej. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument.

| (51) | Po ostatecznym ujawnieniu rząd Maroka stwierdził, że Komisja błędnie uznała, że sprzedaż w strefach ekonomicznych nie stanowi sprzedaży krajowej. Na poparcie tego twierdzenia rząd Maroka stwierdził, że ponieważ aluminiowe koła jezdne były sprzedawane przedsiębiorstwom w strefach ekonomicznych w celu wykorzystania ich do produkcji nowych pojazdów w UE albo w Maroku, a zatem byłyby zużywane w UE albo w Maroku, taką sprzedaż w strefach ekonomicznych w Maroku należy uznać za sprzedaż krajową. Jest to rzekomo zgodne z podejściem przyjętym przez Departament Handlu Stanów Zjednoczonych, który uznaje sprzedaż w strefach ekonomicznych w celu wykorzystania w produkcie, który będzie ostatecznie eksportowany poza Stany Zjednoczone, za konsumpcję na rynku krajowym. |
| --- | --- |

(51)

Po ostatecznym ujawnieniu rząd Maroka stwierdził, że Komisja błędnie uznała, że sprzedaż w strefach ekonomicznych nie stanowi sprzedaży krajowej. Na poparcie tego twierdzenia rząd Maroka stwierdził, że ponieważ aluminiowe koła jezdne były sprzedawane przedsiębiorstwom w strefach ekonomicznych w celu wykorzystania ich do produkcji nowych pojazdów w UE albo w Maroku, a zatem byłyby zużywane w UE albo w Maroku, taką sprzedaż w strefach ekonomicznych w Maroku należy uznać za sprzedaż krajową. Jest to rzekomo zgodne z podejściem przyjętym przez Departament Handlu Stanów Zjednoczonych, który uznaje sprzedaż w strefach ekonomicznych w celu wykorzystania w produkcie, który będzie ostatecznie eksportowany poza Stany Zjednoczone, za konsumpcję na rynku krajowym.

| (52) | Jak już jednak wyjaśniono w motywach 53 i 54 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, nie jest to podejście, które Komisja przyjęła w obecnym lub poprzednim dochodzeniu. Kwestia, czy Stany Zjednoczone przyjmują inne podejście w swoich ustaleniach, nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie. Komisja nie uznaje sprzedaży między strefami ekonomicznymi za sprzedaż krajową do celów obliczania dumpingu, ponieważ w momencie sprzedaży nie wiadomo, czy produkt zostanie dopuszczony do swobodnego obrotu na rynku krajowym, czy też będzie przeznaczony na wywóz (zob. motywy 53 i 54 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych). W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument. |
| --- | --- |

(52)

Jak już jednak wyjaśniono w motywach 53 i 54 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, nie jest to podejście, które Komisja przyjęła w obecnym lub poprzednim dochodzeniu. Kwestia, czy Stany Zjednoczone przyjmują inne podejście w swoich ustaleniach, nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie. Komisja nie uznaje sprzedaży między strefami ekonomicznymi za sprzedaż krajową do celów obliczania dumpingu, ponieważ w momencie sprzedaży nie wiadomo, czy produkt zostanie dopuszczony do swobodnego obrotu na rynku krajowym, czy też będzie przeznaczony na wywóz (zob. motywy 53 i 54 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych). W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument.

| (53) | Rząd Maroka twierdził również, że podejście Komisji jest sprzeczne z jej sposobem traktowania sprzedaży w wyłącznych strefach ekonomicznych UE, które mogą podlegać cłom antydumpingowym (11), jak również z jej praktyką uwzględniania realizowanego do stref ekonomicznych przywozu do celów uszlachetniania czynnego i biernego w statystykach dotyczących przywozu, które są wykorzystywane na potrzeby analizy szkody w dochodzeniach antydumpingowych. |
| --- | --- |

(53)

Rząd Maroka twierdził również, że podejście Komisji jest sprzeczne z jej sposobem traktowania sprzedaży w wyłącznych strefach ekonomicznych UE, które mogą podlegać cłom antydumpingowym (11), jak również z jej praktyką uwzględniania realizowanego do stref ekonomicznych przywozu do celów uszlachetniania czynnego i biernego w statystykach dotyczących przywozu, które są wykorzystywane na potrzeby analizy szkody w dochodzeniach antydumpingowych.

11

| (54) | Po pierwsze odniesienie do wyłącznych stref ekonomicznych nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie. Wyłączne strefy ekonomiczne to strefy, które państwo członkowskie uznaje za takie podstawie Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza. Strefy ekonomiczne, o których mowa w przedmiotowej sprawie, nie są takimi wyłącznymi strefami ekonomicznymi i nie podlegają przepisom przywołanym przez rząd Maroka (12). |
| --- | --- |

(54)

Po pierwsze odniesienie do wyłącznych stref ekonomicznych nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie. Wyłączne strefy ekonomiczne to strefy, które państwo członkowskie uznaje za takie podstawie Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza. Strefy ekonomiczne, o których mowa w przedmiotowej sprawie, nie są takimi wyłącznymi strefami ekonomicznymi i nie podlegają przepisom przywołanym przez rząd Maroka (12).

12

| (55) | Po drugie, realizowany do stref ekonomicznych UE przywóz do celów uszlachetniania czynnego i biernego uwzględniany w analizie szkody, ponieważ przywożone towary „nie są jedynie przewożone tranzytem przez Unię, ale są również poddawane w Unii operacjom przetwarzania zapewniającym wartość dodaną, takim jak montaż i przetwarzanie. W związku z tym przywóz ten wyraźnie konkuruje z produktami wytwarzanymi przez przemysł Unii” (13). Sprzedaży do stref ekonomicznych lub pomiędzy nimi nie można było jednak uznać za sprzedaż krajową, ponieważ nie było wiadomo, czy produkt zostanie dopuszczony do obrotu na rynku krajowym, czy też będzie przeznaczony na wywóz. W związku z powyższym Komisja odrzuciła te argumenty. |
| --- | --- |

(55)

Po drugie, realizowany do stref ekonomicznych UE przywóz do celów uszlachetniania czynnego i biernego uwzględniany w analizie szkody, ponieważ przywożone towary „nie są jedynie przewożone tranzytem przez Unię, ale są również poddawane w Unii operacjom przetwarzania zapewniającym wartość dodaną, takim jak montaż i przetwarzanie. W związku z tym przywóz ten wyraźnie konkuruje z produktami wytwarzanymi przez przemysł Unii” (13). Sprzedaży do stref ekonomicznych lub pomiędzy nimi nie można było jednak uznać za sprzedaż krajową, ponieważ nie było wiadomo, czy produkt zostanie dopuszczony do obrotu na rynku krajowym, czy też będzie przeznaczony na wywóz. W związku z powyższym Komisja odrzuciła te argumenty.

13

| (56) | Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń zarówno przedsiębiorstwo Dika, jak i Hands zakwestionowały wykorzystanie kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku przedsiębiorstw z Brazylii do skonstruowania wartości normalnej. Przedsiębiorstwo Hands argumentowało, że dane dotyczące przedsiębiorstw brazylijskich nie powinny być wykorzystywane do ustalenia kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku w celu skonstruowania wartości normalnej. Przedsiębiorstwo stwierdziło, że Komisja nie przedstawiła dowodów, które potwierdzałyby, iż dane z Brazylii są odpowiednie do skonstruowania wartości normalnej. Zamiast tego przedsiębiorstwo Hands zaproponowało wykorzystanie znacznie niższych kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku koreańskich producentów aluminiowych kół jezdnych. Przedsiębiorstwo Hands twierdziło, że byłoby to podejście bardziej odpowiednie, ponieważ Hands należy do koreańskiego producenta aluminiowych kół jezdnych, a otrzymane w ten sposób koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk byłyby zgodne z wykorzystanymi przez Komisję danymi dotyczącymi jednego z dwóch przedsiębiorstw brazylijskich. |
| --- | --- |

(56)

Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń zarówno przedsiębiorstwo Dika, jak i Hands zakwestionowały wykorzystanie kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku przedsiębiorstw z Brazylii do skonstruowania wartości normalnej. Przedsiębiorstwo Hands argumentowało, że dane dotyczące przedsiębiorstw brazylijskich nie powinny być wykorzystywane do ustalenia kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku w celu skonstruowania wartości normalnej. Przedsiębiorstwo stwierdziło, że Komisja nie przedstawiła dowodów, które potwierdzałyby, iż dane z Brazylii są odpowiednie do skonstruowania wartości normalnej. Zamiast tego przedsiębiorstwo Hands zaproponowało wykorzystanie znacznie niższych kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku koreańskich producentów aluminiowych kół jezdnych. Przedsiębiorstwo Hands twierdziło, że byłoby to podejście bardziej odpowiednie, ponieważ Hands należy do koreańskiego producenta aluminiowych kół jezdnych, a otrzymane w ten sposób koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk byłyby zgodne z wykorzystanymi przez Komisję danymi dotyczącymi jednego z dwóch przedsiębiorstw brazylijskich.

| (57) | Przedsiębiorstwo Dika twierdziło, że dane jednego z przedsiębiorstw brazylijskich powinny zostać pominięte, ponieważ Komisja korzystała ze skonsolidowanych sprawozdań finansowych, które zawierały wyniki spółek zależnych w innych krajach i dotyczyły innych produktów niż aluminiowe koła jezdne. Przedsiębiorstwa Hands i Dika twierdziły, że koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne jednego z przedsiębiorstw brazylijskich zostały nieprawidłowo obliczone. |
| --- | --- |

(57)

Przedsiębiorstwo Dika twierdziło, że dane jednego z przedsiębiorstw brazylijskich powinny zostać pominięte, ponieważ Komisja korzystała ze skonsolidowanych sprawozdań finansowych, które zawierały wyniki spółek zależnych w innych krajach i dotyczyły innych produktów niż aluminiowe koła jezdne. Przedsiębiorstwa Hands i Dika twierdziły, że koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne jednego z przedsiębiorstw brazylijskich zostały nieprawidłowo obliczone.

| (58) | W świetle przedstawionych argumentów dotyczących wykorzystania danych brazylijskich do skonstruowania wartości normalnej Komisja poddała ponownej ocenie metodę, którą zastosowała na etapie tymczasowym. Komisja nie zgodziła się z przedsiębiorstwem Hands, że Korea Południowa byłaby dla Maroka bardziej odpowiednią alternatywą niż Brazylia. W art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego przyjęto zasadę stosowania uzasadnionej metody w celu znalezienia wskaźnika zastępczego dla kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku producenta eksportującego objętego dochodzeniem. Formuła wprowadzająca art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, jak również lit. a) i b) tego artykułu, wskazują, że zdecydowanie preferowane są dane dotyczące produkcji i sprzedaży na rynku wewnętrznym w kraju pochodzenia. Zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. c) rozsądną alternatywą dla rynku wewnętrznego byłby zatem rynek do niego zbliżony, na przykład pod względem rozwoju gospodarczego, ponieważ ma on wpływ na poziom kosztów i zysków przedsiębiorstw. O ile Brazylia została uznana za kraj o nieco wyższym poziomie rozwoju gospodarczego niż Maroko, to Korea jako gospodarka wysoko rozwinięta nie mogła być uznana za rozsądną alternatywę dla Maroka (14). |
| --- | --- |

(58)

W świetle przedstawionych argumentów dotyczących wykorzystania danych brazylijskich do skonstruowania wartości normalnej Komisja poddała ponownej ocenie metodę, którą zastosowała na etapie tymczasowym. Komisja nie zgodziła się z przedsiębiorstwem Hands, że Korea Południowa byłaby dla Maroka bardziej odpowiednią alternatywą niż Brazylia. W art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego przyjęto zasadę stosowania uzasadnionej metody w celu znalezienia wskaźnika zastępczego dla kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku producenta eksportującego objętego dochodzeniem. Formuła wprowadzająca art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, jak również lit. a) i b) tego artykułu, wskazują, że zdecydowanie preferowane są dane dotyczące produkcji i sprzedaży na rynku wewnętrznym w kraju pochodzenia. Zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. c) rozsądną alternatywą dla rynku wewnętrznego byłby zatem rynek do niego zbliżony, na przykład pod względem rozwoju gospodarczego, ponieważ ma on wpływ na poziom kosztów i zysków przedsiębiorstw. O ile Brazylia została uznana za kraj o nieco wyższym poziomie rozwoju gospodarczego niż Maroko, to Korea jako gospodarka wysoko rozwinięta nie mogła być uznana za rozsądną alternatywę dla Maroka (14).

14

| (59) | Komisja uznała jednak, że zamiast korzystać z danych dotyczących brazylijskich producentów aluminiowych kół jezdnych, bardziej zasadne jest wykorzystanie dostępnych danych dotyczących współpracującego producenta – przedsiębiorstwa Hands. Koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne przedsiębiorstwa Hands nie mogły zostać wykorzystane do skonstruowania wartości normalnej zgodnie z formułą wprowadzającą art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, ponieważ przedmiotowe przedsiębiorstwo nie prowadziło sprzedaży krajowej w zwykłym obrocie handlowym. Jednakże jako wskaźnik zastępczy dla kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych związanych ze sprzedażą krajową przedsiębiorstwa Hands, Komisja uznała, że rozsądną alternatywą byłyby koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne związane z całą sprzedażą tego przedsiębiorstwa. Ponadto w dochodzeniu nie wykazano różnic między kosztami sprzedaży, kosztami ogólnymi i administracyjnymi w przypadku sprzedaży krajowej i eksportowej, ponieważ wszystkie istotne koszty zostały przypisane do obrotu. Co więcej, liczba transakcji sprzedaży dokonanych w Maroku przez przedsiębiorstwo Hands była tak mała, że nie można tu było dokonać żadnego wiarygodnego porównania. Dane Hands zostały zweryfikowane i dotyczyły sprzedaży przez przedsiębiorstwo z siedzibą w Maroku, które produkuje i sprzedaje wyłącznie aluminiowe koła jezdne. Ponadto dane te dotyczyły wyłącznie okresu objętego dochodzeniem. Komisja uważa, że wykorzystanie danych brazylijskich jest mniej uzasadnione, ponieważ dostępne informacje pochodziły z 2019 r. i dotyczyły wielu produktów i zakładów produkcyjnych w kilku krajach. Koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne ustalone w ten sposób na podstawie danych własnych przedsiębiorstwa Hands, skorygowane o pozycje niezwiązane bezpośrednio z wytwarzaniem produktu objętego postępowaniem oraz pozycje niezrealizowane, wyniosły [12–16 %]. |
| --- | --- |

(59)

Komisja uznała jednak, że zamiast korzystać z danych dotyczących brazylijskich producentów aluminiowych kół jezdnych, bardziej zasadne jest wykorzystanie dostępnych danych dotyczących współpracującego producenta – przedsiębiorstwa Hands. Koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne przedsiębiorstwa Hands nie mogły zostać wykorzystane do skonstruowania wartości normalnej zgodnie z formułą wprowadzającą art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, ponieważ przedmiotowe przedsiębiorstwo nie prowadziło sprzedaży krajowej w zwykłym obrocie handlowym. Jednakże jako wskaźnik zastępczy dla kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych związanych ze sprzedażą krajową przedsiębiorstwa Hands, Komisja uznała, że rozsądną alternatywą byłyby koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne związane z całą sprzedażą tego przedsiębiorstwa. Ponadto w dochodzeniu nie wykazano różnic między kosztami sprzedaży, kosztami ogólnymi i administracyjnymi w przypadku sprzedaży krajowej i eksportowej, ponieważ wszystkie istotne koszty zostały przypisane do obrotu. Co więcej, liczba transakcji sprzedaży dokonanych w Maroku przez przedsiębiorstwo Hands była tak mała, że nie można tu było dokonać żadnego wiarygodnego porównania. Dane Hands zostały zweryfikowane i dotyczyły sprzedaży przez przedsiębiorstwo z siedzibą w Maroku, które produkuje i sprzedaje wyłącznie aluminiowe koła jezdne. Ponadto dane te dotyczyły wyłącznie okresu objętego dochodzeniem. Komisja uważa, że wykorzystanie danych brazylijskich jest mniej uzasadnione, ponieważ dostępne informacje pochodziły z 2019 r. i dotyczyły wielu produktów i zakładów produkcyjnych w kilku krajach. Koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne ustalone w ten sposób na podstawie danych własnych przedsiębiorstwa Hands, skorygowane o pozycje niezwiązane bezpośrednio z wytwarzaniem produktu objętego postępowaniem oraz pozycje niezrealizowane, wyniosły [12–16 %].

| (60) | Po ostatecznym ujawnieniu przedsiębiorstwo Hands powtórzyło swój argument, że najwłaściwszym wyborem do określenia poziomu kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku w celu skonstruowania wartości normalnej przedsiębiorstwa Hands byłaby Korea, ponieważ dane te dotyczą koreańskiej spółki dominującej przedsiębiorstwa Hands. Fakt, że Korea nie wykazywała podobnego poziomu rozwoju gospodarczego jak Maroko, był zdaniem przedsiębiorstwa Hands nieistotny, ponieważ rozwój gospodarczy kraju alternatywnego jest istotny jedynie wówczas, gdy art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego ma zastosowanie w przypadku znaczących zakłóceń, co nie dotyczy Maroka. |
| --- | --- |

(60)

Po ostatecznym ujawnieniu przedsiębiorstwo Hands powtórzyło swój argument, że najwłaściwszym wyborem do określenia poziomu kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku w celu skonstruowania wartości normalnej przedsiębiorstwa Hands byłaby Korea, ponieważ dane te dotyczą koreańskiej spółki dominującej przedsiębiorstwa Hands. Fakt, że Korea nie wykazywała podobnego poziomu rozwoju gospodarczego jak Maroko, był zdaniem przedsiębiorstwa Hands nieistotny, ponieważ rozwój gospodarczy kraju alternatywnego jest istotny jedynie wówczas, gdy art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego ma zastosowanie w przypadku znaczących zakłóceń, co nie dotyczy Maroka.

| (61) | Komisja nie zgodziła się z tym twierdzeniem. Mimo że w art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego rzeczywiście użyto stwierdzenia „podobny poziom rozwoju gospodarczego”, nie oznacza to, że poziom rozwoju gospodarczego nie może być istotnym czynnikiem przy ustalaniu, czy kraj inny niż Maroko byłby odpowiedni do celów określenia właściwego poziomu kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych na podstawie art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego. Komisja uznała, że wykorzystanie danych od producentów aluminiowych kół jezdnych z krajów o wysoko rozwiniętej gospodarce byłoby mniej zasadne niż wykorzystanie danych z kraju, który byłby bardziej podobny pod względem poziomu rozwoju gospodarczego, jak wyjaśniono w motywie 58. |
| --- | --- |

(61)

Komisja nie zgodziła się z tym twierdzeniem. Mimo że w art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego rzeczywiście użyto stwierdzenia „podobny poziom rozwoju gospodarczego”, nie oznacza to, że poziom rozwoju gospodarczego nie może być istotnym czynnikiem przy ustalaniu, czy kraj inny niż Maroko byłby odpowiedni do celów określenia właściwego poziomu kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych na podstawie art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego. Komisja uznała, że wykorzystanie danych od producentów aluminiowych kół jezdnych z krajów o wysoko rozwiniętej gospodarce byłoby mniej zasadne niż wykorzystanie danych z kraju, który byłby bardziej podobny pod względem poziomu rozwoju gospodarczego, jak wyjaśniono w motywie 58.

| (62) | Przedsiębiorstwo Hands twierdziło również, że Komisja nie odniosła się do żadnego z jego argumentów dotyczących danych brazylijskich, wykorzystanych w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. Ponieważ jednak wykorzystano dane własne przedsiębiorstwa Hands zamiast danych brazylijskich, argumenty te stały się bezprzedmiotowe. Przedsiębiorstwo Hands twierdziło, że jedynym powodem zastosowania danych własnych przedsiębiorstwa Hands zamiast danych brazylijskich był fakt, że takie rozwiązanie było wygodniejsze dla Komisji. Jak jednak wyjaśniono w motywie 59, Komisja ustaliła, że wykorzystanie danych własnych przedsiębiorstwa Hands jest bardziej uzasadnione – nie zaś wygodniejsze – niż wykorzystanie danych brazylijskich. W związku z tym Komisja odrzuciła te argumenty. |
| --- | --- |

(62)

Przedsiębiorstwo Hands twierdziło również, że Komisja nie odniosła się do żadnego z jego argumentów dotyczących danych brazylijskich, wykorzystanych w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. Ponieważ jednak wykorzystano dane własne przedsiębiorstwa Hands zamiast danych brazylijskich, argumenty te stały się bezprzedmiotowe. Przedsiębiorstwo Hands twierdziło, że jedynym powodem zastosowania danych własnych przedsiębiorstwa Hands zamiast danych brazylijskich był fakt, że takie rozwiązanie było wygodniejsze dla Komisji. Jak jednak wyjaśniono w motywie 59, Komisja ustaliła, że wykorzystanie danych własnych przedsiębiorstwa Hands jest bardziej uzasadnione – nie zaś wygodniejsze – niż wykorzystanie danych brazylijskich. W związku z tym Komisja odrzuciła te argumenty.

| (63) | Po ostatecznym ujawnieniu władze Maroka, przedsiębiorstwo Dika i przedsiębiorstwo Hands nie zgodziły się na wykorzystanie kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych do skonstruowania wartości normalnej. |
| --- | --- |

(63)

Po ostatecznym ujawnieniu władze Maroka, przedsiębiorstwo Dika i przedsiębiorstwo Hands nie zgodziły się na wykorzystanie kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych do skonstruowania wartości normalnej.

| (64) | W swoich uwagach dotyczących ostatecznego ujawnienia władze Maroka i przedsiębiorstwo Dika twierdziły, że wykorzystanie kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych przedsiębiorstwa Hands jest niezgodne z art. 2.2.2 porozumienia antydumpingowego WTO. Obie strony zauważyły, że „jakakolwiek inna właściwa metoda”, o której mowa w art. 2.2.2 ppkt (iii) porozumienia antydumpingowego WTO, obejmuje badanie, czy kwota zysku jest zbliżona do marży zysku, jaką osiągnięto by, gdyby produkt objęty postępowaniem był sprzedawany w zwykłym obrocie handlowym w państwie wywozu. Strony zauważyły również, że koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne wykorzystane przez Komisję odnosiły się wyłącznie do kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych związanych z wywozem, które zdaniem przedsiębiorstwa Dika z definicji nie mogły być zbliżone do marży zysku, która zostałaby osiągnięta, gdyby produkt objęty postępowaniem był sprzedawany w zwykłym obrocie handlowym w Maroku. Ponadto przedsiębiorstwo Dika twierdziło, że fakt, iż koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne przedsiębiorstwa Hands związane z wywozem stanowiły uzasadnioną podstawę jego sprzedaży krajowej, nie mógł zostać zweryfikowany pod względem merytorycznym, ponieważ przedsiębiorstwo Hands nie prowadziło sprzedaży krajowej. |
| --- | --- |

(64)

W swoich uwagach dotyczących ostatecznego ujawnienia władze Maroka i przedsiębiorstwo Dika twierdziły, że wykorzystanie kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych przedsiębiorstwa Hands jest niezgodne z art. 2.2.2 porozumienia antydumpingowego WTO. Obie strony zauważyły, że „jakakolwiek inna właściwa metoda”, o której mowa w art. 2.2.2 ppkt (iii) porozumienia antydumpingowego WTO, obejmuje badanie, czy kwota zysku jest zbliżona do marży zysku, jaką osiągnięto by, gdyby produkt objęty postępowaniem był sprzedawany w zwykłym obrocie handlowym w państwie wywozu. Strony zauważyły również, że koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne wykorzystane przez Komisję odnosiły się wyłącznie do kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych związanych z wywozem, które zdaniem przedsiębiorstwa Dika z definicji nie mogły być zbliżone do marży zysku, która zostałaby osiągnięta, gdyby produkt objęty postępowaniem był sprzedawany w zwykłym obrocie handlowym w Maroku. Ponadto przedsiębiorstwo Dika twierdziło, że fakt, iż koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne przedsiębiorstwa Hands związane z wywozem stanowiły uzasadnioną podstawę jego sprzedaży krajowej, nie mógł zostać zweryfikowany pod względem merytorycznym, ponieważ przedsiębiorstwo Hands nie prowadziło sprzedaży krajowej.

| (65) | W swoich uwagach dotyczących ostatecznego ujawnienia przedsiębiorstwo Hands zasadniczo twierdziło, że wykorzystanie jego własnych kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych jest sprzeczne z literą i wykładnią art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, ponieważ przedmiotowe przedsiębiorstwo nie prowadzi sprzedaży krajowej w zwykłym obrocie handlowym. Zdaniem przedsiębiorstwa Hands Komisja wykorzystała zastosowanie art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego, aby obejść fakt, że nie może odwołać się do ogólnego przepisu określonego w art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, zgodnie z którym sprzedaż musi odbywać się w zwykłym obrocie handlowym. |
| --- | --- |

(65)

W swoich uwagach dotyczących ostatecznego ujawnienia przedsiębiorstwo Hands zasadniczo twierdziło, że wykorzystanie jego własnych kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych jest sprzeczne z literą i wykładnią art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, ponieważ przedmiotowe przedsiębiorstwo nie prowadzi sprzedaży krajowej w zwykłym obrocie handlowym. Zdaniem przedsiębiorstwa Hands Komisja wykorzystała zastosowanie art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego, aby obejść fakt, że nie może odwołać się do ogólnego przepisu określonego w art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, zgodnie z którym sprzedaż musi odbywać się w zwykłym obrocie handlowym.

| (66) | Komisja zwróciła uwagę, że ogólną funkcją art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego (oraz art. 2.2.2 porozumienia antydumpingowego WTO) jest określenie w przybliżeniu wysokości marży zysku oraz kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych, jakie byłyby osiągane w przypadku produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym na rynku krajowym państwa wywozu. „Jakakolwiek inna właściwa metoda”, o której mowa w art. 2.2.2 ppkt (iii) porozumienia antydumpingowego WTO, obejmuje zbadanie, czy określenie kwoty zysku i kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych jest wynikiem uzasadnionego uwzględnienia dostępnych dowodów. W tym względzie, wbrew twierdzeniom przedsiębiorstw Dika i Hands, Komisja zwróciła również uwagę, że w procesie uwzględniania wszystkich dostępnych dowodów nie wykorzystała ona ani kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych w odniesieniu do sprzedaży eksportowej, ani kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych w odniesieniu do sprzedaży krajowej, które nie występowały przy zwykłych kosztach obrotu; zamiast tego Komisja wykorzystała jako uzasadniony wskaźnik zastępczy koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne dotyczące całej sprzedaży przedsiębiorstwa Hands. |
| --- | --- |

(66)

Komisja zwróciła uwagę, że ogólną funkcją art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego (oraz art. 2.2.2 porozumienia antydumpingowego WTO) jest określenie w przybliżeniu wysokości marży zysku oraz kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych, jakie byłyby osiągane w przypadku produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym na rynku krajowym państwa wywozu. „Jakakolwiek inna właściwa metoda”, o której mowa w art. 2.2.2 ppkt (iii) porozumienia antydumpingowego WTO, obejmuje zbadanie, czy określenie kwoty zysku i kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych jest wynikiem uzasadnionego uwzględnienia dostępnych dowodów. W tym względzie, wbrew twierdzeniom przedsiębiorstw Dika i Hands, Komisja zwróciła również uwagę, że w procesie uwzględniania wszystkich dostępnych dowodów nie wykorzystała ona ani kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych w odniesieniu do sprzedaży eksportowej, ani kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych w odniesieniu do sprzedaży krajowej, które nie występowały przy zwykłych kosztach obrotu; zamiast tego Komisja wykorzystała jako uzasadniony wskaźnik zastępczy koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne dotyczące całej sprzedaży przedsiębiorstwa Hands.

| (67) | Komisja uznała za zasadne, w rozumieniu art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego (oraz art. 2.2.2 ppkt (iii) porozumienia antydumpingowego WTO), wykorzystanie kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych w odniesieniu do całej sprzedaży przedsiębiorstwa Hands jako wskaźnika zastępczego dla kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych, które wystąpiłyby w przypadku produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym na rynku krajowym państwa wywozu, z kilku powodów. |
| --- | --- |

(67)

Komisja uznała za zasadne, w rozumieniu art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego (oraz art. 2.2.2 ppkt (iii) porozumienia antydumpingowego WTO), wykorzystanie kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych w odniesieniu do całej sprzedaży przedsiębiorstwa Hands jako wskaźnika zastępczego dla kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych, które wystąpiłyby w przypadku produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym na rynku krajowym państwa wywozu, z kilku powodów.

| (68) | Po pierwsze, samo przedsiębiorstwo Hands nie zakwestionowało faktu, że koszty sprzedaży, ogólne i administracyjne w odniesieniu do wszystkich jego transakcji byłyby podobne do kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych w przypadku sprzedaży krajowej, gdyby taką sprzedaż prowadziło. Przeciwnie, poprzez przypisanie całkowitych kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych poniesionych w związku z obrotem, jak wyjaśniono w pkt 45 dokumentu dotyczącego ostatecznego ujawnienia, przedsiębiorstwo Hands uznało, że koszty te są identyczne niezależnie od różnych rynków geograficznych, na których prowadzona jest sprzedaż. |
| --- | --- |

(68)

Po pierwsze, samo przedsiębiorstwo Hands nie zakwestionowało faktu, że koszty sprzedaży, ogólne i administracyjne w odniesieniu do wszystkich jego transakcji byłyby podobne do kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych w przypadku sprzedaży krajowej, gdyby taką sprzedaż prowadziło. Przeciwnie, poprzez przypisanie całkowitych kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych poniesionych w związku z obrotem, jak wyjaśniono w pkt 45 dokumentu dotyczącego ostatecznego ujawnienia, przedsiębiorstwo Hands uznało, że koszty te są identyczne niezależnie od różnych rynków geograficznych, na których prowadzona jest sprzedaż.

| (69) | Po drugie, sposób, w jaki faktycznie utworzono przedsiębiorstwo Hands i jak radziło sobie ono ze sprzedażą na rynku opartym na przetargach, również potwierdził, że zgłoszony podział kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych (na podstawie obrotu bez względu na geograficzne miejsce przeznaczenia produktu) odzwierciedlał rzeczywistość. W okresie objętym dochodzeniem nie odnotowano żadnego zróżnicowania procesu sprzedaży i związanych z nim kosztów pomiędzy rynkami, podczas gdy część tego procesu realizowała spółka dominująca Hands w Korei. |
| --- | --- |

(69)

Po drugie, sposób, w jaki faktycznie utworzono przedsiębiorstwo Hands i jak radziło sobie ono ze sprzedażą na rynku opartym na przetargach, również potwierdził, że zgłoszony podział kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych (na podstawie obrotu bez względu na geograficzne miejsce przeznaczenia produktu) odzwierciedlał rzeczywistość. W okresie objętym dochodzeniem nie odnotowano żadnego zróżnicowania procesu sprzedaży i związanych z nim kosztów pomiędzy rynkami, podczas gdy część tego procesu realizowała spółka dominująca Hands w Korei.

| (70) | Po trzecie, przetargi na aluminiowe koła jezdne, również te, w których uczestniczyło przedsiębiorstwo Hands, nie były podzielone według rynków, lecz raczej według klientów (np. wszelkie przetargi na aluminiowe koła jezdne sprzedawane producentowi samochodów X, niezależnie od tego, czy zostały ostatecznie dostarczone w Unii czy w Maroku, rozpatrywano w siedzibie głównej producenta samochodów X). Komisja stwierdziła zatem, że z punktu widzenia kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych przedsiębiorstwa Hands nie ma znaczenia, czy przedmiot transakcji był przeznaczony do konsumpcji w Maroku czy np. we Francji. W związku z tym koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne poniesione przez przedsiębiorstwo Hands w odniesieniu do wszystkich transakcji stanowiły rozsądne przybliżenie tego, jakie byłyby te koszty w zwykłym obrocie handlowym w Maroku. |
| --- | --- |

(70)

Po trzecie, przetargi na aluminiowe koła jezdne, również te, w których uczestniczyło przedsiębiorstwo Hands, nie były podzielone według rynków, lecz raczej według klientów (np. wszelkie przetargi na aluminiowe koła jezdne sprzedawane producentowi samochodów X, niezależnie od tego, czy zostały ostatecznie dostarczone w Unii czy w Maroku, rozpatrywano w siedzibie głównej producenta samochodów X). Komisja stwierdziła zatem, że z punktu widzenia kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych przedsiębiorstwa Hands nie ma znaczenia, czy przedmiot transakcji był przeznaczony do konsumpcji w Maroku czy np. we Francji. W związku z tym koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne poniesione przez przedsiębiorstwo Hands w odniesieniu do wszystkich transakcji stanowiły rozsądne przybliżenie tego, jakie byłyby te koszty w zwykłym obrocie handlowym w Maroku.

| (71) | Po dodatkowym ostatecznym ujawnieniu przedsiębiorstwo Hands argumentowało, że do obrotu przypisano nie wszystkie koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne, ponieważ, przykładowo, podstawę kosztów związanych z transportem stanowiły koszty rzeczywiste dla danego rynku. Ponadto, z tego samego powodu, odniesienie do procedur udzielania zamówień publicznych i składania ofert było rzekomo nieuzasadnione, ponieważ nie uwzględniono w nim poszczególnych warunków dostawy i transportu, które mogą być różne w zależności od rynku. Co więcej, przedsiębiorstwo Hands argumentowało, że działalność handlowa może być różna w przypadku każdego rynku. W związku z tym przedsiębiorstwo Hands argumentowało, że Komisja naruszyła rozporządzenie podstawowe, wybierając własne dane Hands jako racjonalne do celów skonstruowania wartości normalnej tego przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(71)

Po dodatkowym ostatecznym ujawnieniu przedsiębiorstwo Hands argumentowało, że do obrotu przypisano nie wszystkie koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne, ponieważ, przykładowo, podstawę kosztów związanych z transportem stanowiły koszty rzeczywiste dla danego rynku. Ponadto, z tego samego powodu, odniesienie do procedur udzielania zamówień publicznych i składania ofert było rzekomo nieuzasadnione, ponieważ nie uwzględniono w nim poszczególnych warunków dostawy i transportu, które mogą być różne w zależności od rynku. Co więcej, przedsiębiorstwo Hands argumentowało, że działalność handlowa może być różna w przypadku każdego rynku. W związku z tym przedsiębiorstwo Hands argumentowało, że Komisja naruszyła rozporządzenie podstawowe, wybierając własne dane Hands jako racjonalne do celów skonstruowania wartości normalnej tego przedsiębiorstwa.

| (72) | W argumencie tym nie wspomniano, że koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne przedsiębiorstwa Hands we wszystkich transakcjach dostosowano w taki sposób, aby były zbliżone do kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych, jakie przedsiębiorstwo to poniosłoby w przypadku produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym na rynku krajowym państwa wywozu. Jak wyjaśniono w dodatkowym ostatecznym ujawnieniu i co zostało przyjęte przez przedsiębiorstwo Hands w późniejszych uwagach, koszty związane z transportem odjęto zarówno od sprzedaży netto, jak i od całkowitych kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych, a zatem nie uwzględniono ich w obliczeniach kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych. Koszty związane z transportem były jedyną pozycją kosztów zidentyfikowaną przez przedsiębiorstwo Hands w kosztach sprzedaży, kosztach ogólnych i administracyjnych jako pozycja specyficzna dla rynków geograficznych. W przypadku innych kosztów związanych ze sprzedażą nie można było dostrzec żadnej istotnej różnicy między rynkami. Fakt, że niektóre inne koszty związane ze sprzedażą nie były bezpośrednio skorelowane z procedurami przetargowymi, jak twierdzi przedsiębiorstwo Hands, nie oznacza, że na koszty te nie miała wpływu organizacja procedur przetargowych i relacje z klientami. Jak przedstawiono w motywach powyżej, Komisja ustaliła, że niektóre koszty, takie jak koszty transportu, miały związek z rynkiem, a następnie usunęła takie koszty. Inne koszty nie miały związku z rynkiem z powodu rynku opartego na przetargach lub dlatego, że miały związek z operacjami (płacowymi, finansowymi lub innymi), które z natury i z powodu struktury danego przedsiębiorstwa nie były zróżnicowane według rynków geograficznych. Ponadto samo przedsiębiorstwo przypisało wszystkie koszty niezwiązane z transportem do obrotu bez rozróżnienia na rynki geograficzne. |
| --- | --- |

(72)

W argumencie tym nie wspomniano, że koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne przedsiębiorstwa Hands we wszystkich transakcjach dostosowano w taki sposób, aby były zbliżone do kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych, jakie przedsiębiorstwo to poniosłoby w przypadku produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym na rynku krajowym państwa wywozu. Jak wyjaśniono w dodatkowym ostatecznym ujawnieniu i co zostało przyjęte przez przedsiębiorstwo Hands w późniejszych uwagach, koszty związane z transportem odjęto zarówno od sprzedaży netto, jak i od całkowitych kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych, a zatem nie uwzględniono ich w obliczeniach kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych. Koszty związane z transportem były jedyną pozycją kosztów zidentyfikowaną przez przedsiębiorstwo Hands w kosztach sprzedaży, kosztach ogólnych i administracyjnych jako pozycja specyficzna dla rynków geograficznych. W przypadku innych kosztów związanych ze sprzedażą nie można było dostrzec żadnej istotnej różnicy między rynkami. Fakt, że niektóre inne koszty związane ze sprzedażą nie były bezpośrednio skorelowane z procedurami przetargowymi, jak twierdzi przedsiębiorstwo Hands, nie oznacza, że na koszty te nie miała wpływu organizacja procedur przetargowych i relacje z klientami. Jak przedstawiono w motywach powyżej, Komisja ustaliła, że niektóre koszty, takie jak koszty transportu, miały związek z rynkiem, a następnie usunęła takie koszty. Inne koszty nie miały związku z rynkiem z powodu rynku opartego na przetargach lub dlatego, że miały związek z operacjami (płacowymi, finansowymi lub innymi), które z natury i z powodu struktury danego przedsiębiorstwa nie były zróżnicowane według rynków geograficznych. Ponadto samo przedsiębiorstwo przypisało wszystkie koszty niezwiązane z transportem do obrotu bez rozróżnienia na rynki geograficzne.

| (73) | W uwagach do dodatkowego ostatecznego ujawnienia przedsiębiorstwo Hands, oprócz argumentów dotyczących zrozumienia przez Komisję sposobu zgłaszania kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych, które omówiono powyżej, nie uzasadniło dalej swojego argumentu o naruszeniu rozporządzenia podstawowego. W szczególności przedsiębiorstwo Hands nie przedstawiło żadnych uwag do wyjaśnienia Komisji przedstawionego w motywie 74, odnoszącego się do tej części uwag wspomnianego przedsiębiorstwa dotyczących ostatecznego ujawnienia. Przedsiębiorstwo Hands nie wyjaśniło również, dlaczego wartość kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych zastosowana przez Komisję, która nie obejmowała kosztów związanych z transportem, była nieuzasadnionym przybliżeniem tego, ile wyniosłyby koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne tego przedsiębiorstwa w przypadku produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym na rynku krajowym państwa wywozu. Oprócz tego przedsiębiorstwo Hands nie tylko nie zgodziło się z podejściem Komisji w uwagach do dodatkowego ostatecznego ujawnienia, ale także nie wskazało bardziej rozsądnej alternatywy. W szczególności ani przedsiębiorstwo Hands, ani żadna inna zainteresowana strona nie przedstawiły żadnych uwag do wyjaśnienia Komisji, podanego w motywie 75, odnośnie do tego, dlaczego alternatywne rozwiązania rozważane w trakcie dochodzenia nie były bardziej racjonalne niż dane własne przedsiębiorstwa Hands. W związku z powyższym Komisja odrzuciła te argumenty. |
| --- | --- |

(73)

W uwagach do dodatkowego ostatecznego ujawnienia przedsiębiorstwo Hands, oprócz argumentów dotyczących zrozumienia przez Komisję sposobu zgłaszania kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych, które omówiono powyżej, nie uzasadniło dalej swojego argumentu o naruszeniu rozporządzenia podstawowego. W szczególności przedsiębiorstwo Hands nie przedstawiło żadnych uwag do wyjaśnienia Komisji przedstawionego w motywie 74, odnoszącego się do tej części uwag wspomnianego przedsiębiorstwa dotyczących ostatecznego ujawnienia. Przedsiębiorstwo Hands nie wyjaśniło również, dlaczego wartość kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych zastosowana przez Komisję, która nie obejmowała kosztów związanych z transportem, była nieuzasadnionym przybliżeniem tego, ile wyniosłyby koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne tego przedsiębiorstwa w przypadku produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym na rynku krajowym państwa wywozu. Oprócz tego przedsiębiorstwo Hands nie tylko nie zgodziło się z podejściem Komisji w uwagach do dodatkowego ostatecznego ujawnienia, ale także nie wskazało bardziej rozsądnej alternatywy. W szczególności ani przedsiębiorstwo Hands, ani żadna inna zainteresowana strona nie przedstawiły żadnych uwag do wyjaśnienia Komisji, podanego w motywie 75, odnośnie do tego, dlaczego alternatywne rozwiązania rozważane w trakcie dochodzenia nie były bardziej racjonalne niż dane własne przedsiębiorstwa Hands. W związku z powyższym Komisja odrzuciła te argumenty.

| (74) | Żadna z zainteresowanych stron nie dostarczyła przekonujących dowodów na to, że koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne w odniesieniu do całej sprzedaży nie były racjonalnym wskaźnikiem zastępczym. W odniesieniu do braku porównywalnej sprzedaży w zwykłym obrocie handlowym na rynku krajowym Komisja zauważyła, że celem art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego (jak również art. 2.2.2 ppkt (iii) porozumienia antydumpingowego WTO) jest przybliżone określenie, jakie byłyby takie koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne właśnie dlatego, że taka sprzedaż nie występuje. Biorąc pod uwagę szczególną sytuację, w jakiej przedsiębiorstwo Hands sprzedawało swoje aluminiowe koła jezdne i przydzielało swoje koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne, a także sposób funkcjonowania rynku, na którym działało, Komisja zastosowała właściwy wskaźnik zastępczy. |
| --- | --- |

(74)

Żadna z zainteresowanych stron nie dostarczyła przekonujących dowodów na to, że koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne w odniesieniu do całej sprzedaży nie były racjonalnym wskaźnikiem zastępczym. W odniesieniu do braku porównywalnej sprzedaży w zwykłym obrocie handlowym na rynku krajowym Komisja zauważyła, że celem art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego (jak również art. 2.2.2 ppkt (iii) porozumienia antydumpingowego WTO) jest przybliżone określenie, jakie byłyby takie koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne właśnie dlatego, że taka sprzedaż nie występuje. Biorąc pod uwagę szczególną sytuację, w jakiej przedsiębiorstwo Hands sprzedawało swoje aluminiowe koła jezdne i przydzielało swoje koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne, a także sposób funkcjonowania rynku, na którym działało, Komisja zastosowała właściwy wskaźnik zastępczy.

| (75) | Żadna z zainteresowanych stron nie przedstawiła innego, bardziej racjonalnego rozwiązania alternatywnego. W rzeczywistości rozwiązania alternatywne, obejmujące IOCHPE MAXION S.A. w Brazylii lub Hands Corporation w Korei, nie były lepszymi wskaźnikami zastępczymi w stosunku do tego, ile wyniosłyby koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne w przypadku produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym na rynku krajowym państwa wywozu. Inaczej niż w przypadku kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych przedsiębiorstwa Hands, tego rodzaju koszty zaczerpnięte z Brazylii byłyby znacznie oddalone od produktu podobnego (dotyczyłyby głównie sprzedaży produktów innych niż aluminiowe koła jezdne). Ma to szczególne znaczenie, gdy ma się do czynienia z produktem sprzedawanym w bardzo szczególny sposób, jak to ma miejsce w omawianym przypadku, do tego stopnia, że takie rozwiązania alternatywne należy zdyskwalifikować. Jeżeli chodzi o rozwiązanie alternatywne na podstawie danych koreańskich, Komisja wyjaśniła już, że takie dane mogą nie być racjonalnym rozwiązaniem alternatywnym ze względu na różnice między Marokiem a Koreą pod względem rozwoju gospodarczego, co może mieć wpływ na poziom kosztów i zysków przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(75)

Żadna z zainteresowanych stron nie przedstawiła innego, bardziej racjonalnego rozwiązania alternatywnego. W rzeczywistości rozwiązania alternatywne, obejmujące IOCHPE MAXION S.A. w Brazylii lub Hands Corporation w Korei, nie były lepszymi wskaźnikami zastępczymi w stosunku do tego, ile wyniosłyby koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne w przypadku produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym na rynku krajowym państwa wywozu. Inaczej niż w przypadku kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych przedsiębiorstwa Hands, tego rodzaju koszty zaczerpnięte z Brazylii byłyby znacznie oddalone od produktu podobnego (dotyczyłyby głównie sprzedaży produktów innych niż aluminiowe koła jezdne). Ma to szczególne znaczenie, gdy ma się do czynienia z produktem sprzedawanym w bardzo szczególny sposób, jak to ma miejsce w omawianym przypadku, do tego stopnia, że takie rozwiązania alternatywne należy zdyskwalifikować. Jeżeli chodzi o rozwiązanie alternatywne na podstawie danych koreańskich, Komisja wyjaśniła już, że takie dane mogą nie być racjonalnym rozwiązaniem alternatywnym ze względu na różnice między Marokiem a Koreą pod względem rozwoju gospodarczego, co może mieć wpływ na poziom kosztów i zysków przedsiębiorstw.

| (76) | Co więcej, odniesienie się przedsiębiorstwa Dika do marży zysku wykorzystanej przy ustalaniu konstruowanej wartości normalnej wydawało się nieistotne. Podstawy marży zysku nie stanowiła sprzedaż przedsiębiorstwa Hands, lecz raczej zysk docelowy ustalony dla przemysłu Unii i ograniczony przez zysk zwykle uzyskiwany przez innych eksporterów lub producentów przy sprzedaży tej samej kategorii produktów na rynku wewnętrznym w kraju pochodzenia zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(76)

Co więcej, odniesienie się przedsiębiorstwa Dika do marży zysku wykorzystanej przy ustalaniu konstruowanej wartości normalnej wydawało się nieistotne. Podstawy marży zysku nie stanowiła sprzedaż przedsiębiorstwa Hands, lecz raczej zysk docelowy ustalony dla przemysłu Unii i ograniczony przez zysk zwykle uzyskiwany przez innych eksporterów lub producentów przy sprzedaży tej samej kategorii produktów na rynku wewnętrznym w kraju pochodzenia zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego.

| (77) | Przedsiębiorstwo Hands przedstawiło także kilka argumentów dotyczących błędów w obliczeniach jego kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych. Komisja przyjęła jeden argument związany z odliczeniem prowizji od sprzedaży od kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych przedsiębiorstwa Hands i odrzuciła pozostałe argumenty. Odpowiednio ponownie obliczono margines dumpingu. Powody odrzucenia niektórych argumentów przedstawiono przedsiębiorstwu Hands w dodatkowym ostatecznym ujawnieniu. W oświadczeniu złożonym przez przedsiębiorstwo Hands po dodatkowym ostatecznym ujawnieniu nie przedstawiono żadnych nowych informacji odnoszących się do wspomnianych argumentów. |
| --- | --- |

(77)

Przedsiębiorstwo Hands przedstawiło także kilka argumentów dotyczących błędów w obliczeniach jego kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych. Komisja przyjęła jeden argument związany z odliczeniem prowizji od sprzedaży od kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych przedsiębiorstwa Hands i odrzuciła pozostałe argumenty. Odpowiednio ponownie obliczono margines dumpingu. Powody odrzucenia niektórych argumentów przedstawiono przedsiębiorstwu Hands w dodatkowym ostatecznym ujawnieniu. W oświadczeniu złożonym przez przedsiębiorstwo Hands po dodatkowym ostatecznym ujawnieniu nie przedstawiono żadnych nowych informacji odnoszących się do wspomnianych argumentów.

| (78) | Po dodatkowym ostatecznym ujawnieniu przedsiębiorstwo Hands odniosło się również do swoich wcześniejszych uwag dotyczących ostatecznego ujawnienia, w których twierdziło, że Komisja nie powinna była stosować wzoru do przeliczenia wskaźnika kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych według obrotu na wskaźnik tych kosztów według kosztu sprzedanych towarów, ale zamiast tego powinna była bezpośrednio obliczyć koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne na podstawie rzeczywistego zweryfikowanego kosztu sprzedanych towarów przedsiębiorstwa Hands. Było to jednak oparte na nieporozumieniu, ponieważ Komisja nie obliczyła kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych na podstawie kosztu sprzedanych towarów, ale na podstawie kosztów produkcji. Ponadto przedsiębiorstwo Hands nie przedstawiło żadnego wyjaśnienia, dlaczego zastosowanie kosztów produkcji, w przeciwieństwie do zastosowania kosztu sprzedanych towarów, nie było właściwe. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument. Odpowiednie obliczenia przedstawiono w ostatecznym ujawnieniu i wyjaśniono w dodatkowym ostatecznym ujawnieniu. Po pierwsze, Komisja określiła na podstawie rzeczywistych kosztów przedsiębiorstwa Hands całkowitą kwotę kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych, którą następnie wyrażono jako odsetek całkowitej wartości sprzedaży. Następnie odsetek kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych, wraz z odsetkiem zysku, dodano do kosztów produkcji w celu skonstruowania wartości normalnej. |
| --- | --- |

(78)

Po dodatkowym ostatecznym ujawnieniu przedsiębiorstwo Hands odniosło się również do swoich wcześniejszych uwag dotyczących ostatecznego ujawnienia, w których twierdziło, że Komisja nie powinna była stosować wzoru do przeliczenia wskaźnika kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych według obrotu na wskaźnik tych kosztów według kosztu sprzedanych towarów, ale zamiast tego powinna była bezpośrednio obliczyć koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne na podstawie rzeczywistego zweryfikowanego kosztu sprzedanych towarów przedsiębiorstwa Hands. Było to jednak oparte na nieporozumieniu, ponieważ Komisja nie obliczyła kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych na podstawie kosztu sprzedanych towarów, ale na podstawie kosztów produkcji. Ponadto przedsiębiorstwo Hands nie przedstawiło żadnego wyjaśnienia, dlaczego zastosowanie kosztów produkcji, w przeciwieństwie do zastosowania kosztu sprzedanych towarów, nie było właściwe. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument. Odpowiednie obliczenia przedstawiono w ostatecznym ujawnieniu i wyjaśniono w dodatkowym ostatecznym ujawnieniu. Po pierwsze, Komisja określiła na podstawie rzeczywistych kosztów przedsiębiorstwa Hands całkowitą kwotę kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych, którą następnie wyrażono jako odsetek całkowitej wartości sprzedaży. Następnie odsetek kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych, wraz z odsetkiem zysku, dodano do kosztów produkcji w celu skonstruowania wartości normalnej.

| (79) | Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń EUWA zakwestionowało metodę zastosowaną do skonstruowania wartości normalnej, ponieważ ustalone na jej podstawie cło dumpingowe nie usunęłoby skutków dumpingu wyrządzającego szkodę przemysłowi Unii. EUWA twierdziło natomiast, że przy obliczaniu dumpingu należy zastosować zysk docelowy producentów unijnych określony w motywie 160 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, ponieważ doprowadziłoby to do uzyskania bardziej uzasadnionej wartości normalnej. |
| --- | --- |

(79)

Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń EUWA zakwestionowało metodę zastosowaną do skonstruowania wartości normalnej, ponieważ ustalone na jej podstawie cło dumpingowe nie usunęłoby skutków dumpingu wyrządzającego szkodę przemysłowi Unii. EUWA twierdziło natomiast, że przy obliczaniu dumpingu należy zastosować zysk docelowy producentów unijnych określony w motywie 160 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, ponieważ doprowadziłoby to do uzyskania bardziej uzasadnionej wartości normalnej.

| (80) | Komisja nie podzieliła stanowiska EUWA, że wynik obliczeń uzasadnia konieczność zastosowania wyższego zysku do skonstruowania wartości normalnej. Komisja postanowiła jednak zaprzestać wykorzystywania danych brazylijskich na potrzeby swoich obliczeń, co wyjaśniono w motywach 44 i 45 powyżej, i powrócić do własnych zweryfikowanych danych przedsiębiorstwa Hands w celu obliczenia kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych w Maroku. Z kolei rozsądnego zysku dla przedsiębiorstwa Hands nie można było określić w oparciu o zweryfikowane dane, ponieważ w okresie objętym dochodzeniem sprzedaż przedsiębiorstwa nie przynosiła zysku. Z powodów przedstawionych w dalszej części Komisja postanowiła w zamian wykorzystać jako rozsądną alternatywę zysk podstawowy ustalony dla przemysłu Unii w normalnych warunkach konkurencji. |
| --- | --- |

(80)

Komisja nie podzieliła stanowiska EUWA, że wynik obliczeń uzasadnia konieczność zastosowania wyższego zysku do skonstruowania wartości normalnej. Komisja postanowiła jednak zaprzestać wykorzystywania danych brazylijskich na potrzeby swoich obliczeń, co wyjaśniono w motywach 44 i 45 powyżej, i powrócić do własnych zweryfikowanych danych przedsiębiorstwa Hands w celu obliczenia kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych w Maroku. Z kolei rozsądnego zysku dla przedsiębiorstwa Hands nie można było określić w oparciu o zweryfikowane dane, ponieważ w okresie objętym dochodzeniem sprzedaż przedsiębiorstwa nie przynosiła zysku. Z powodów przedstawionych w dalszej części Komisja postanowiła w zamian wykorzystać jako rozsądną alternatywę zysk podstawowy ustalony dla przemysłu Unii w normalnych warunkach konkurencji.

| (81) | Zarówno unijni, jak i marokańscy producenci aluminiowych kół jezdnych sprzedają ten produkt tym samym klientom na jednorodnym rynku, na którym konkurują w tych samych przetargach, posiadają zakłady o podobnej strukturze oraz zbliżonych kosztach. Należy zatem oczekiwać, że w porównywalnych okolicznościach osiągną oni porównywalne zyski. Do obliczenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. c) Komisja zastosowała zatem zysk podstawowy w wysokości 7,9 % określony w motywie 158 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych; do tego zysku Komisja zastosowała górną granicę zysku zgodnie z wymogami art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(81)

Zarówno unijni, jak i marokańscy producenci aluminiowych kół jezdnych sprzedają ten produkt tym samym klientom na jednorodnym rynku, na którym konkurują w tych samych przetargach, posiadają zakłady o podobnej strukturze oraz zbliżonych kosztach. Należy zatem oczekiwać, że w porównywalnych okolicznościach osiągną oni porównywalne zyski. Do obliczenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. c) Komisja zastosowała zatem zysk podstawowy w wysokości 7,9 % określony w motywie 158 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych; do tego zysku Komisja zastosowała górną granicę zysku zgodnie z wymogami art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego.

| (82) | W tym względzie EUWA stwierdziło, że art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego daje Komisji swobodę uznania w zakresie niestosowania górnej granicy zysku w świetle szczególnych okoliczności sprawy. Zdaniem EUWA Komisja nie posłużyła się produktem należącym do tej samej ogólnej kategorii co aluminiowe koła jezdne w – w celu zastosowania górnej granicy zysku. Kategoria produktów wykorzystana w tym celu przez Komisję jest przeznaczona do dalszego przetwarzania przez przemysł niższego szczebla, czego dowodzi fakt, że aluminiowe koła jezdne i produkty wykorzystane przez Komisję są sklasyfikowane w nomenklaturze statystycznej w różnych działach. Zdaniem EUWA nie można było zatem uznać, że należą one do tej samej ogólnej kategorii produktów. W istocie EUWA twierdziło, że sprzedaż produktów należących do tej samej kategorii ogólnej co aluminiowe koła jezdne w ogóle nie jest w Maroku prowadzona. |
| --- | --- |

(82)

W tym względzie EUWA stwierdziło, że art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego daje Komisji swobodę uznania w zakresie niestosowania górnej granicy zysku w świetle szczególnych okoliczności sprawy. Zdaniem EUWA Komisja nie posłużyła się produktem należącym do tej samej ogólnej kategorii co aluminiowe koła jezdne w – w celu zastosowania górnej granicy zysku. Kategoria produktów wykorzystana w tym celu przez Komisję jest przeznaczona do dalszego przetwarzania przez przemysł niższego szczebla, czego dowodzi fakt, że aluminiowe koła jezdne i produkty wykorzystane przez Komisję są sklasyfikowane w nomenklaturze statystycznej w różnych działach. Zdaniem EUWA nie można było zatem uznać, że należą one do tej samej ogólnej kategorii produktów. W istocie EUWA twierdziło, że sprzedaż produktów należących do tej samej kategorii ogólnej co aluminiowe koła jezdne w ogóle nie jest w Maroku prowadzona.

| (83) | EUWA argumentowało następnie, że Komisja nie ma obowiązku stosowania górnej granicy zysku w sytuacji, gdy na rynku wewnętrznym w kraju pochodzenia nie jest prowadzona sprzedaż produktów należących do tej samej kategorii ogólnej. Ponadto stowarzyszenie argumentowało, że stosowanie górnej granicy zysku ma na celu jedynie uniknięcie stosowania nadmiernie wysokich poziomów zysku w obliczeniach wartości normalnej. EUWA stwierdziło, że w jego opinii poziom zysku w wysokości 8,3 % (niewyrządzający szkody zysk docelowy ustanowiony w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych) nie byłby nadmierny, natomiast zastosowana przez Komisję górna granica zysku w wysokości 4,16 % była niewystarczająca. |
| --- | --- |

(83)

EUWA argumentowało następnie, że Komisja nie ma obowiązku stosowania górnej granicy zysku w sytuacji, gdy na rynku wewnętrznym w kraju pochodzenia nie jest prowadzona sprzedaż produktów należących do tej samej kategorii ogólnej. Ponadto stowarzyszenie argumentowało, że stosowanie górnej granicy zysku ma na celu jedynie uniknięcie stosowania nadmiernie wysokich poziomów zysku w obliczeniach wartości normalnej. EUWA stwierdziło, że w jego opinii poziom zysku w wysokości 8,3 % (niewyrządzający szkody zysk docelowy ustanowiony w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych) nie byłby nadmierny, natomiast zastosowana przez Komisję górna granica zysku w wysokości 4,16 % była niewystarczająca.

| (84) | Komisja odrzuciła ten argument, ponieważ wymóg stosowania górnej granicy zysku jest określony w rozporządzeniu podstawowym, a także potwierdzony w kilku sprawozdaniach zespołu orzekającego Organu Rozstrzygania Sporów WTO (15). Tym samym, wbrew twierdzeniu EUWA, Komisja nie dysponuje swobodą uznania, jeżeli chodzi o podejmowanie decyzji o niestosowaniu górnej granicy zysku. |
| --- | --- |

(84)

Komisja odrzuciła ten argument, ponieważ wymóg stosowania górnej granicy zysku jest określony w rozporządzeniu podstawowym, a także potwierdzony w kilku sprawozdaniach zespołu orzekającego Organu Rozstrzygania Sporów WTO (15). Tym samym, wbrew twierdzeniu EUWA, Komisja nie dysponuje swobodą uznania, jeżeli chodzi o podejmowanie decyzji o niestosowaniu górnej granicy zysku.

15

| (85) | Wypełniając obowiązek stosowania górnej granicy zysku, Komisja ma jednak szeroki margines swobody w określaniu tej granicy. EUWA zgłosiło uwagę co do adekwatności ogólnej kategorii zastosowanej przez Komisję w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, ale nie zaproponowało żadnej alternatywy, a tym bardziej takiej, która byłaby bardziej odpowiednia. Sam fakt, że górna granica zysku jest w opinii przemysłu Unii niedostatecznie wysoka, nie oznacza, że jej określenie nie jest uzasadnione, właściwe lub prawidłowe. Dlatego też, wobec niezaproponowania przez strony bardziej odpowiednich alternatyw, Komisja utrzymała górną granicę zysku w wysokości 4,16 %, jak określono w motywie 64 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(85)

Wypełniając obowiązek stosowania górnej granicy zysku, Komisja ma jednak szeroki margines swobody w określaniu tej granicy. EUWA zgłosiło uwagę co do adekwatności ogólnej kategorii zastosowanej przez Komisję w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, ale nie zaproponowało żadnej alternatywy, a tym bardziej takiej, która byłaby bardziej odpowiednia. Sam fakt, że górna granica zysku jest w opinii przemysłu Unii niedostatecznie wysoka, nie oznacza, że jej określenie nie jest uzasadnione, właściwe lub prawidłowe. Dlatego też, wobec niezaproponowania przez strony bardziej odpowiednich alternatyw, Komisja utrzymała górną granicę zysku w wysokości 4,16 %, jak określono w motywie 64 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

| (86) | Po ostatecznym ujawnieniu EUWA powtórzyło swój argument, że przy konstruowaniu wartości normalnej zastosowano zbyt niski poziom zysku (górna granica zysku). Ponieważ jednak EUWA nie dostarczyło żadnych nowych informacji ani nie zaproponowało żadnej alternatywnej metody ustalenia górnej granicy zysku, Komisja odrzuciła ten argument. |
| --- | --- |

(86)

Po ostatecznym ujawnieniu EUWA powtórzyło swój argument, że przy konstruowaniu wartości normalnej zastosowano zbyt niski poziom zysku (górna granica zysku). Ponieważ jednak EUWA nie dostarczyło żadnych nowych informacji ani nie zaproponowało żadnej alternatywnej metody ustalenia górnej granicy zysku, Komisja odrzuciła ten argument.

3.3.   Cena eksportowa

Cena eksportowa

| (87) | Szczegóły dotyczące obliczania ceny eksportowej przedstawiono w motywach 66–68 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Wobec braku uwag do przyjętej metodyki Komisja potwierdziła swoje tymczasowe wnioski. |
| --- | --- |

(87)

Szczegóły dotyczące obliczania ceny eksportowej przedstawiono w motywach 66–68 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Wobec braku uwag do przyjętej metodyki Komisja potwierdziła swoje tymczasowe wnioski.

3.4.   Porównanie

Porównanie

| (88) | Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń żadna z zainteresowanych stron nie zgłosiła uwag na temat metodyki zastosowanej w celu porównania ceny eksportowej z konstruowaną wartością normalną. Komisja potwierdziła zatem informacje przedstawione w motywach 69 i 70 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(88)

Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń żadna z zainteresowanych stron nie zgłosiła uwag na temat metodyki zastosowanej w celu porównania ceny eksportowej z konstruowaną wartością normalną. Komisja potwierdziła zatem informacje przedstawione w motywach 69 i 70 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

3.4.1.   Margines dumpingu

Margines dumpingu

| (89) | Po otrzymaniu argumentów zainteresowanych stron Komisja dokonała weryfikacji marginesów dumpingu, zgodnie z wyjaśnieniami zawartymi w motywach 57–59 i 77. Oprócz tych argumentów zarówno przedsiębiorstwo Dika, jak i EUWA zakwestionowały metodę, jaką Komisja zastosowała w celu ustalenia cła rezydualnego. |
| --- | --- |

(89)

Po otrzymaniu argumentów zainteresowanych stron Komisja dokonała weryfikacji marginesów dumpingu, zgodnie z wyjaśnieniami zawartymi w motywach 57–59 i 77. Oprócz tych argumentów zarówno przedsiębiorstwo Dika, jak i EUWA zakwestionowały metodę, jaką Komisja zastosowała w celu ustalenia cła rezydualnego.

| (90) | Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń przedsiębiorstwo Dika twierdziło, że cło rezydualne ustalono na zbyt wysokim poziomie. Komisja ukarała przedsiębiorstwo Dika za brak współpracy, przyjmując najwyższe marginesy dumpingu za fakty dostępne. Zdaniem przedsiębiorstwa Dika zabrania tego art. 18 rozporządzenia podstawowego, jak również odpowiednie przepisy WTO. |
| --- | --- |

(90)

Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń przedsiębiorstwo Dika twierdziło, że cło rezydualne ustalono na zbyt wysokim poziomie. Komisja ukarała przedsiębiorstwo Dika za brak współpracy, przyjmując najwyższe marginesy dumpingu za fakty dostępne. Zdaniem przedsiębiorstwa Dika zabrania tego art. 18 rozporządzenia podstawowego, jak również odpowiednie przepisy WTO.

| (91) | Jednakże zespół orzekający w innym sporze przed WTO (Kanada – Rury spawane) stwierdził, że „granica między zachęcaniem do współpracy i zapobieganiem obchodzeniu przepisów z jednej strony a karaniem niewspółpracujących eksporterów z drugiej może być cienka” (16). W tym względzie nie można „wykraczać poza to, co właściwe i niezbędne do osiągnięcia celów polegających na zachęcaniu do współpracy i zapobieganiu obchodzenia przepisów” (17). W opinii Komisji taki właśnie jest cel metody zastosowanej w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. W motywie 73 tego rozporządzenia wyjaśniono, że Komisja zastosowała najwyższy margines dumpingu ustalony dla rodzajów produktów sprzedawanych w reprezentatywnych ilościach przez przedsiębiorstwo Hands, które stanowią około 50 % całego wywozu dokonywanego przez to przedsiębiorstwo do Unii. |
| --- | --- |

(91)

Jednakże zespół orzekający w innym sporze przed WTO (Kanada – Rury spawane) stwierdził, że „granica między zachęcaniem do współpracy i zapobieganiem obchodzeniu przepisów z jednej strony a karaniem niewspółpracujących eksporterów z drugiej może być cienka” (16). W tym względzie nie można „wykraczać poza to, co właściwe i niezbędne do osiągnięcia celów polegających na zachęcaniu do współpracy i zapobieganiu obchodzenia przepisów” (17). W opinii Komisji taki właśnie jest cel metody zastosowanej w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. W motywie 73 tego rozporządzenia wyjaśniono, że Komisja zastosowała najwyższy margines dumpingu ustalony dla rodzajów produktów sprzedawanych w reprezentatywnych ilościach przez przedsiębiorstwo Hands, które stanowią około 50 % całego wywozu dokonywanego przez to przedsiębiorstwo do Unii.

16

17

| (92) | Dokonując wyboru rodzajów produktów stanowiących 50 % wywozu dokonywanego przez przedsiębiorstwo Hands do Unii, Komisja zastosowała uzasadnioną metodę opartą na ocenie wszystkich dostępnych informacji. Jest to również zgodne z wcześniejszymi dochodzeniami i stanowiskiem Sądu wyrażonym w wyroku dotyczącym felg stalowych pochodzących z Chin: „chociaż skarżący określają rezydualny margines dumpingu jako »represyjny«, kwestią bezsporną jest, że margines ten został ustalony przez Komisję nie w sposób arbitralny lub represyjny, lecz po stwierdzeniu, że kontrola wyrywkowa nie przyniosła rezultatów, i po właściwym zastosowaniu art. 18 rozporządzenia podstawowego wobec skarżących. Ten margines rezydualny został ustalony na podstawie znaczącej części wywozu dokonywanego przez jednego producenta eksportującego, tak więc stosowanie takiej klasyfikacji w odniesieniu do tego marginesu, niezależnie od jego wysokości, nie jest uzasadnione” (18). Poziom 50 % wielkości wywozu, przyjęty w motywie 57 powyżej, jest reprezentatywny w stopniu zbliżonym do poziomu przyjmowanego w innych dochodzeniach antydumpingowych lub wyższym (19). |
| --- | --- |

(92)

Dokonując wyboru rodzajów produktów stanowiących 50 % wywozu dokonywanego przez przedsiębiorstwo Hands do Unii, Komisja zastosowała uzasadnioną metodę opartą na ocenie wszystkich dostępnych informacji. Jest to również zgodne z wcześniejszymi dochodzeniami i stanowiskiem Sądu wyrażonym w wyroku dotyczącym felg stalowych pochodzących z Chin: „chociaż skarżący określają rezydualny margines dumpingu jako »represyjny«, kwestią bezsporną jest, że margines ten został ustalony przez Komisję nie w sposób arbitralny lub represyjny, lecz po stwierdzeniu, że kontrola wyrywkowa nie przyniosła rezultatów, i po właściwym zastosowaniu art. 18 rozporządzenia podstawowego wobec skarżących. Ten margines rezydualny został ustalony na podstawie znaczącej części wywozu dokonywanego przez jednego producenta eksportującego, tak więc stosowanie takiej klasyfikacji w odniesieniu do tego marginesu, niezależnie od jego wysokości, nie jest uzasadnione” (18). Poziom 50 % wielkości wywozu, przyjęty w motywie 57 powyżej, jest reprezentatywny w stopniu zbliżonym do poziomu przyjmowanego w innych dochodzeniach antydumpingowych lub wyższym (19).

18

19

| (93) | Komisja obliczyła cło rezydualne na podstawie ustalonej metodyki z wykorzystaniem zweryfikowanych danych, zgodnie z poprzednimi dochodzeniami, jak wyjaśniono w motywie 58 powyżej. Ponadto dane wykorzystane do ustalenia cła rezydualnego były reprezentatywne w świetle informacji uzyskanych na podstawie rodzajów produktów przywożonych przez przedsiębiorstwa marokańskie. Fakt, że wynik jest niższy niż ten, jakiego życzyłoby sobie EUWA, lub niż cło nałożone na przywóz z Chin, nie podważa tej metody. |
| --- | --- |

(93)

Komisja obliczyła cło rezydualne na podstawie ustalonej metodyki z wykorzystaniem zweryfikowanych danych, zgodnie z poprzednimi dochodzeniami, jak wyjaśniono w motywie 58 powyżej. Ponadto dane wykorzystane do ustalenia cła rezydualnego były reprezentatywne w świetle informacji uzyskanych na podstawie rodzajów produktów przywożonych przez przedsiębiorstwa marokańskie. Fakt, że wynik jest niższy niż ten, jakiego życzyłoby sobie EUWA, lub niż cło nałożone na przywóz z Chin, nie podważa tej metody.

| (94) | Komisja odrzuciła zatem zarówno argument przedsiębiorstwa Dika, że cło rezydualne ma charakter represyjny i jest zbyt wysokie, jak i argument EUWA, że cło rezydualne jest zbyt niskie i stanowi formę premiowania braku współpracy. |
| --- | --- |

(94)

Komisja odrzuciła zatem zarówno argument przedsiębiorstwa Dika, że cło rezydualne ma charakter represyjny i jest zbyt wysokie, jak i argument EUWA, że cło rezydualne jest zbyt niskie i stanowi formę premiowania braku współpracy.

| (95) | Po ostatecznym ujawnieniu przedsiębiorstwo Dika powtórzyło swój argument, że metoda ustalania cła rezydualnego miała charakter represyjny i że Komisja nie wyjaśniła, w jaki sposób ustaliła, że zastosowana metoda była właściwa lub wykorzystała najlepiej dopasowane informacje do ustalenia stawki celnej dla Dika. Ponadto przedsiębiorstwo Dika twierdziło, że zespół orzekający WTO zakazał stosowania tej metody w sprawie Chiny – GOES, gdzie stwierdzono, że „odwołanie się do dostępnych faktów nie ma na celu doprowadzenia do nadmiernych marginesów dumpingu, aby zachęcić zainteresowane strony do współpracy”. Rząd Maroka przedstawił podobne argumenty. |
| --- | --- |

(95)

Po ostatecznym ujawnieniu przedsiębiorstwo Dika powtórzyło swój argument, że metoda ustalania cła rezydualnego miała charakter represyjny i że Komisja nie wyjaśniła, w jaki sposób ustaliła, że zastosowana metoda była właściwa lub wykorzystała najlepiej dopasowane informacje do ustalenia stawki celnej dla Dika. Ponadto przedsiębiorstwo Dika twierdziło, że zespół orzekający WTO zakazał stosowania tej metody w sprawie Chiny – GOES, gdzie stwierdzono, że „odwołanie się do dostępnych faktów nie ma na celu doprowadzenia do nadmiernych marginesów dumpingu, aby zachęcić zainteresowane strony do współpracy”. Rząd Maroka przedstawił podobne argumenty.

| (96) | Cło rezydualne ustalone w przedmiotowym przypadku nie prowadziło jednak do żadnych „nadmiernych marginesów dumpingu”. Powyższą metodę zastosowaną do ustalenia cła rezydualnego uznano za rozsądną, ponieważ jej podstawą były marginesy dumpingu dla rodzajów produktów, które stanowiły 50 % wywozu przedsiębiorstwa Hands, a zatem były wysoce reprezentatywne. Ponadto te rodzaje produktów stanowiły niemal 25 % wywozu przedsiębiorstwa Dika. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument. |
| --- | --- |

(96)

Cło rezydualne ustalone w przedmiotowym przypadku nie prowadziło jednak do żadnych „nadmiernych marginesów dumpingu”. Powyższą metodę zastosowaną do ustalenia cła rezydualnego uznano za rozsądną, ponieważ jej podstawą były marginesy dumpingu dla rodzajów produktów, które stanowiły 50 % wywozu przedsiębiorstwa Hands, a zatem były wysoce reprezentatywne. Ponadto te rodzaje produktów stanowiły niemal 25 % wywozu przedsiębiorstwa Dika. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument.

| (97) | Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń przedsiębiorstwo Dika twierdziło również, że dla przedsiębiorstwa należy obliczyć indywidualne marginesy dumpingu i szkody, ponieważ art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego i art. 6 ust. 10 porozumienia antydumpingowego WTO wskazują, że takie indywidualne marginesy powinny być obliczane dla każdego dostawcy niezależnie od stopnia współpracy. |
| --- | --- |

(97)

Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń przedsiębiorstwo Dika twierdziło również, że dla przedsiębiorstwa należy obliczyć indywidualne marginesy dumpingu i szkody, ponieważ art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego i art. 6 ust. 10 porozumienia antydumpingowego WTO wskazują, że takie indywidualne marginesy powinny być obliczane dla każdego dostawcy niezależnie od stopnia współpracy.

| (98) | Chociaż obliczenie indywidualnych marginesów na podstawie własnych danych przedsiębiorstwa nie było możliwe, jak wyjaśniono powyżej w motywach 26–48, Dika jest znanym Komisji producentem marokańskim, który zostanie objęty indywidualnym cłem antydumpingowym na poziomie cła rezydualnego. Komisja przyjęła zatem argument w ograniczonym zakresie i postanowiła ustanowić indywidualną stawkę celną dla Dika poprzez indywidualne wskazanie tego przedsiębiorstwa i jego stawki celnej w odpowiednich częściach niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(98)

Chociaż obliczenie indywidualnych marginesów na podstawie własnych danych przedsiębiorstwa nie było możliwe, jak wyjaśniono powyżej w motywach 26–48, Dika jest znanym Komisji producentem marokańskim, który zostanie objęty indywidualnym cłem antydumpingowym na poziomie cła rezydualnego. Komisja przyjęła zatem argument w ograniczonym zakresie i postanowiła ustanowić indywidualną stawkę celną dla Dika poprzez indywidualne wskazanie tego przedsiębiorstwa i jego stawki celnej w odpowiednich częściach niniejszego rozporządzenia.

| (99) | W uwagach dotyczących ostatecznego ujawnienia przedsiębiorstwo Dika ponowiło także swój wniosek o otrzymanie obliczeń marginesów dumpingu i szkody, jak również obliczeń podcięcia cenowego i tłumienia cen odnoszących się do Dika. Wobec braku takiego ujawnienia przedsiębiorstwo Dika twierdziło, że uniemożliwiono mu przedłożenie oferty dotyczącej zobowiązań cenowych i odebrano możliwość konstruktywnego skomentowania ustaleń Komisji. |
| --- | --- |

(99)

W uwagach dotyczących ostatecznego ujawnienia przedsiębiorstwo Dika ponowiło także swój wniosek o otrzymanie obliczeń marginesów dumpingu i szkody, jak również obliczeń podcięcia cenowego i tłumienia cen odnoszących się do Dika. Wobec braku takiego ujawnienia przedsiębiorstwo Dika twierdziło, że uniemożliwiono mu przedłożenie oferty dotyczącej zobowiązań cenowych i odebrano możliwość konstruktywnego skomentowania ustaleń Komisji.

| (100) | Jednak z tych samych powodów, które określono w motywach 46 i 48, oraz jak wyjaśniono przedsiębiorstwu Dika w następstwie takich wniosków o ujawnienie informacji zarówno po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, jak i ostatecznym ujawnieniu, konkretne ujawnienie na rzecz tego przedsiębiorstwa nie było możliwe. Ponieważ nie obliczono żadnego indywidualnego marginesu dumpingu ani szkody dla przedsiębiorstwa Dika, nie było obliczeń, które należało ujawnić. Co więcej, obliczenia mające na celu określenie cła rezydualnego (mającego zastosowanie do przedsiębiorstwa Dika) opierały się na zweryfikowanych danych przedsiębiorstwa Hands, których nie można było ujawnić przedsiębiorstwu Dika ze względu na ich poufność. Rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych, informacje przekazane przedsiębiorstwu Dika po ujawnieniu tymczasowych ustaleń (20), dokument dotyczący ostatecznego ujawnienia i obecne rozporządzenie zawierały wszystkie fakty i ustalenia, na których Komisja oparła swój wniosek i decyzję o nałożeniu tymczasowych i ostatecznych środków antydumpingowych na aluminiowe koła jezdne z Maroka, jak również metodę zastosowaną do obliczenia cła rezydualnego mającego zastosowanie do przedsiębiorstwa Dika. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument. |
| --- | --- |

(100)

Jednak z tych samych powodów, które określono w motywach 46 i 48, oraz jak wyjaśniono przedsiębiorstwu Dika w następstwie takich wniosków o ujawnienie informacji zarówno po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, jak i ostatecznym ujawnieniu, konkretne ujawnienie na rzecz tego przedsiębiorstwa nie było możliwe. Ponieważ nie obliczono żadnego indywidualnego marginesu dumpingu ani szkody dla przedsiębiorstwa Dika, nie było obliczeń, które należało ujawnić. Co więcej, obliczenia mające na celu określenie cła rezydualnego (mającego zastosowanie do przedsiębiorstwa Dika) opierały się na zweryfikowanych danych przedsiębiorstwa Hands, których nie można było ujawnić przedsiębiorstwu Dika ze względu na ich poufność. Rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych, informacje przekazane przedsiębiorstwu Dika po ujawnieniu tymczasowych ustaleń (20), dokument dotyczący ostatecznego ujawnienia i obecne rozporządzenie zawierały wszystkie fakty i ustalenia, na których Komisja oparła swój wniosek i decyzję o nałożeniu tymczasowych i ostatecznych środków antydumpingowych na aluminiowe koła jezdne z Maroka, jak również metodę zastosowaną do obliczenia cła rezydualnego mającego zastosowanie do przedsiębiorstwa Dika. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument.

20

| (101) | Ostateczne marginesy dumpingu, wyrażone jako odsetek ceny CIF (koszt, ubezpieczenie, fracht) na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:






  Przedsiębiorstwo | Ostateczny margines dumpingu |
| --- | --- | --- |
| HANDS 8 S.A. | 9,01  % |
| DIKA MOROCCO AFRIKA S.A.R.L | 17,54  % |
| Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 17,54  % |

(101)

Ostateczne marginesy dumpingu, wyrażone jako odsetek ceny CIF (koszt, ubezpieczenie, fracht) na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:

Przedsiębiorstwo

Ostateczny margines dumpingu

HANDS 8 S.A.

9,01  %

DIKA MOROCCO AFRIKA S.A.R.L

17,54  %

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

17,54  %

4.   SZKODA

SZKODA

4.1.   Definicja przemysłu Unii i produkcji unijnej

Definicja przemysłu Unii i produkcji unijnej

| (102) | Wobec braku jakichkolwiek powiązanych argumentów lub uwag wnioski przedstawione w motywach 75 i 76 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostały potwierdzone. |
| --- | --- |

(102)

Wobec braku jakichkolwiek powiązanych argumentów lub uwag wnioski przedstawione w motywach 75 i 76 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostały potwierdzone.

4.2.   Konsumpcja w Unii

Konsumpcja w Unii

| (103) | ACEA twierdziło, że przelicznik stosowany zgodnie z motywem 78 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych do ustalenia konsumpcji w Unii został w przypadku Maroka ustalony nieprawidłowo na podstawie dostarczonych przez przedsiębiorstwo Hands i użytkownika A informacji dotyczących przywozu z Maroka. Użytkownik A był jednym z dwóch użytkowników współpracujących przy dochodzeniu, którego wniosek o anonimowość przyjęła Komisja. Zdaniem ACEA przelicznik powinien wynosić 13,5 kg na jednostkę. Zgodnie z obliczeniami ACEA w przypadku Turcji przelicznik powinien wynosić 9,3 kg na pozycję. Podstawę tych obliczeń stanowiły informacje dostarczone przez członka ACEA, który nie współpracował przy dochodzeniu („użytkownik niewspółpracujący”) i nigdy nie przesłał odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. |
| --- | --- |

(103)

ACEA twierdziło, że przelicznik stosowany zgodnie z motywem 78 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych do ustalenia konsumpcji w Unii został w przypadku Maroka ustalony nieprawidłowo na podstawie dostarczonych przez przedsiębiorstwo Hands i użytkownika A informacji dotyczących przywozu z Maroka. Użytkownik A był jednym z dwóch użytkowników współpracujących przy dochodzeniu, którego wniosek o anonimowość przyjęła Komisja. Zdaniem ACEA przelicznik powinien wynosić 13,5 kg na jednostkę. Zgodnie z obliczeniami ACEA w przypadku Turcji przelicznik powinien wynosić 9,3 kg na pozycję. Podstawę tych obliczeń stanowiły informacje dostarczone przez członka ACEA, który nie współpracował przy dochodzeniu („użytkownik niewspółpracujący”) i nigdy nie przesłał odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

| (104) | W celu ustalenia przelicznika Komisja wykorzystała odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, przedstawione przez przedsiębiorstwa Hands i Dika oraz trzech objętych próbą producentów unijnych. Średnią ważoną masę na pozycję w przypadku kół pochodzących z Maroka ustalono zatem na podstawie informacji przekazanych przez dwóch producentów, tj. Hands i Dika. Ustalony przelicznik wyniósł 11,3 kg na pozycję. Ponadto Komisja zauważyła, że ACEA nie przedstawiło żadnych dowodów potwierdzających wartość przelicznika, przekazaną mu rzekomo przez przedsiębiorstwo Hands. W każdym razie przelicznik ten nie pokrywał się z informacjami przedstawionymi przez przedsiębiorstwo Hands w zweryfikowanej odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(104)

W celu ustalenia przelicznika Komisja wykorzystała odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, przedstawione przez przedsiębiorstwa Hands i Dika oraz trzech objętych próbą producentów unijnych. Średnią ważoną masę na pozycję w przypadku kół pochodzących z Maroka ustalono zatem na podstawie informacji przekazanych przez dwóch producentów, tj. Hands i Dika. Ustalony przelicznik wyniósł 11,3 kg na pozycję. Ponadto Komisja zauważyła, że ACEA nie przedstawiło żadnych dowodów potwierdzających wartość przelicznika, przekazaną mu rzekomo przez przedsiębiorstwo Hands. W każdym razie przelicznik ten nie pokrywał się z informacjami przedstawionymi przez przedsiębiorstwo Hands w zweryfikowanej odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (105) | Po ostatecznym ujawnieniu ACEA stwierdziło, że powyższy przelicznik nie powinien zawierać danych przedsiębiorstwa Dika, ponieważ dane dotyczące sprzedaży eksportowej tego przedsiębiorstwa odrzucono na podstawie art. 18 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(105)

Po ostatecznym ujawnieniu ACEA stwierdziło, że powyższy przelicznik nie powinien zawierać danych przedsiębiorstwa Dika, ponieważ dane dotyczące sprzedaży eksportowej tego przedsiębiorstwa odrzucono na podstawie art. 18 rozporządzenia podstawowego.

| (106) | Komisja wyłączyła dane od przedsiębiorstwa Dika w celu ustalenia wspomnianego przelicznika. W rezultacie wartość 11,3 kg na sztukę pozostała niezmieniona. Wynika to ze stosunkowo niskiej wagi danych przedsiębiorstwa Dika w ogólnym zbiorze danych, który obejmował nie tylko przedsiębiorstwo Hands, ale także trzech objętych próbą producentów unijnych. Przedsiębiorstwo Dika reprezentowało jedynie [10 %–15 %] całkowitej liczby pozycji objętych postępowaniem. Potwierdzono zatem przelicznik obliczony na etapie tymczasowym. |
| --- | --- |

(106)

Komisja wyłączyła dane od przedsiębiorstwa Dika w celu ustalenia wspomnianego przelicznika. W rezultacie wartość 11,3 kg na sztukę pozostała niezmieniona. Wynika to ze stosunkowo niskiej wagi danych przedsiębiorstwa Dika w ogólnym zbiorze danych, który obejmował nie tylko przedsiębiorstwo Hands, ale także trzech objętych próbą producentów unijnych. Przedsiębiorstwo Dika reprezentowało jedynie [10 %–15 %] całkowitej liczby pozycji objętych postępowaniem. Potwierdzono zatem przelicznik obliczony na etapie tymczasowym.

| (107) | W odniesieniu do Turcji Komisja zauważyła, że przelicznik obliczony przez ACEA bazował na łącznej masie około 1 680 ton, która stanowiła jedynie około 1,7 % łącznego przywozu z Turcji (około 94 000 ton w okresie objętym dochodzeniem). Komisja nie uznała zatem tego obliczenia za wystarczająco dokładne. |
| --- | --- |

(107)

W odniesieniu do Turcji Komisja zauważyła, że przelicznik obliczony przez ACEA bazował na łącznej masie około 1 680 ton, która stanowiła jedynie około 1,7 % łącznego przywozu z Turcji (około 94 000 ton w okresie objętym dochodzeniem). Komisja nie uznała zatem tego obliczenia za wystarczająco dokładne.

| (108) | Po ostatecznym ujawnieniu ACEA odniosło się do dowodu rzeczowego zebranego na miejscu od użytkownika B oraz przedstawiła dodatkowe informacje od użytkownika B na poparcie swojego argumentu. Użytkownik B był jednym z dwóch użytkowników współpracujących przy dochodzeniu, którego wniosek o anonimowość przyjęła Komisja. ACEA oszacowało, na podstawie danych od użytkownika B oraz danych pochodzących od użytkownika niewspółpracującego, że masa na sztukę wykorzystana przez Komisję jako przelicznik powinna być niższa niż 11,3 kg. |
| --- | --- |

(108)

Po ostatecznym ujawnieniu ACEA odniosło się do dowodu rzeczowego zebranego na miejscu od użytkownika B oraz przedstawiła dodatkowe informacje od użytkownika B na poparcie swojego argumentu. Użytkownik B był jednym z dwóch użytkowników współpracujących przy dochodzeniu, którego wniosek o anonimowość przyjęła Komisja. ACEA oszacowało, na podstawie danych od użytkownika B oraz danych pochodzących od użytkownika niewspółpracującego, że masa na sztukę wykorzystana przez Komisję jako przelicznik powinna być niższa niż 11,3 kg.

| (109) | Komisja zbadała przedłożone informacje pochodzące od użytkownika B. Użytkownik B dostarczył wykaz [30–45] rodzajów produktów, w którym wymieniono całkowitą ilość i masę każdego rodzaju produktu. Komisja zauważyła, że tylko w przypadku jednego rodzaju produktu przedłożono dokument potwierdzający jego masę. Jeżeli chodzi o dodatkowe informacje dostarczone przez ACEA w odniesieniu do użytkownika B, Komisja nie była w stanie ich zweryfikować ze względu na ich późne dostarczenie. W odniesieniu do informacji dostarczonych przez użytkownika niewspółpracującego, które składały się z arkusza kalkulacyjnego, Komisja nie była w stanie ich zweryfikować ze względu na ogólny brak współpracy ze strony tego użytkownika, a zatem nie można było uwzględnić ich do celów niniejszego dochodzenia. W każdym razie podstawą zmienionego całkowitego przelicznika obliczonego przez ACEA była łączna masa około 3 900 ton, która stanowiła jedynie około 4 % łącznego przywozu z Turcji. |
| --- | --- |

(109)

Komisja zbadała przedłożone informacje pochodzące od użytkownika B. Użytkownik B dostarczył wykaz [30–45] rodzajów produktów, w którym wymieniono całkowitą ilość i masę każdego rodzaju produktu. Komisja zauważyła, że tylko w przypadku jednego rodzaju produktu przedłożono dokument potwierdzający jego masę. Jeżeli chodzi o dodatkowe informacje dostarczone przez ACEA w odniesieniu do użytkownika B, Komisja nie była w stanie ich zweryfikować ze względu na ich późne dostarczenie. W odniesieniu do informacji dostarczonych przez użytkownika niewspółpracującego, które składały się z arkusza kalkulacyjnego, Komisja nie była w stanie ich zweryfikować ze względu na ogólny brak współpracy ze strony tego użytkownika, a zatem nie można było uwzględnić ich do celów niniejszego dochodzenia. W każdym razie podstawą zmienionego całkowitego przelicznika obliczonego przez ACEA była łączna masa około 3 900 ton, która stanowiła jedynie około 4 % łącznego przywozu z Turcji.

| (110) | Dlatego też Komisja stwierdziła, że poszczególne wielkości wykorzystane przez ACEA do ustalenia przelicznika, zarówno przed ostatecznym ujawnieniem, jak i po nim, nie mogły być uznane za reprezentatywne dla całego przywozu. Co więcej, jak wskazano w motywie 78 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, tendencją rynkową jest coraz większa średnica koła, co powoduje wzrost masy w przypadku jednej pozycji. Tendencję tę potwierdziła wartość przelicznika obliczona na podstawie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszach. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(110)

Dlatego też Komisja stwierdziła, że poszczególne wielkości wykorzystane przez ACEA do ustalenia przelicznika, zarówno przed ostatecznym ujawnieniem, jak i po nim, nie mogły być uznane za reprezentatywne dla całego przywozu. Co więcej, jak wskazano w motywie 78 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, tendencją rynkową jest coraz większa średnica koła, co powoduje wzrost masy w przypadku jednej pozycji. Tendencję tę potwierdziła wartość przelicznika obliczona na podstawie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszach. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (111) | W związku z powyższym, wobec braku innych uwag potwierdzono motywy 77–80 i 137 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(111)

W związku z powyższym, wobec braku innych uwag potwierdzono motywy 77–80 i 137 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

4.3.   Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie

Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie

4.3.1.   Ceny przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz podcięcie cenowe

Ceny przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz podcięcie cenowe

| (112) | Jak wskazano w motywie 110 powyżej, argument dotyczący wielkości został odrzucony, a zatem potwierdzono ceny importowe. |
| --- | --- |

(112)

Jak wskazano w motywie 110 powyżej, argument dotyczący wielkości został odrzucony, a zatem potwierdzono ceny importowe.

| (113) | W związku z tym, wobec braku innych uwag dotyczących łącznej wartości przywozu, potwierdzono informacje przedstawione w motywach 81–86 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(113)

W związku z tym, wobec braku innych uwag dotyczących łącznej wartości przywozu, potwierdzono informacje przedstawione w motywach 81–86 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

| (114) | Po ostatecznym ujawnieniu ACEA powtórzyło, że Komisja zignorowała warunki konkurencji na unijnym rynku aluminiowych kół jezdnych, pomijając fakt, że koła OEM wytwarza się na zamówienie, oraz skupiając się na rzeczywistej sprzedaży dokonanej przez unijnych i marokańskich producentów aluminiowych kół jezdnych w okresie objętym dochodzeniem, zamiast analizować konkurencję cenową i utraconą sprzedaż, która miała miejsce w ramach przetargów. Natomiast w poprzednim dochodzeniu (21) dotyczącym przywozu aluminiowych kół jezdnych Komisja zastosowała podejście, o które wnioskowało ACEA. W związku z tym ACEA twierdziło, że wszystkie analizy cen, w tym podcięcia cenowego i zaniżania cen, należy przeprowadzać na poziomie przetargów. |
| --- | --- |

(114)

Po ostatecznym ujawnieniu ACEA powtórzyło, że Komisja zignorowała warunki konkurencji na unijnym rynku aluminiowych kół jezdnych, pomijając fakt, że koła OEM wytwarza się na zamówienie, oraz skupiając się na rzeczywistej sprzedaży dokonanej przez unijnych i marokańskich producentów aluminiowych kół jezdnych w okresie objętym dochodzeniem, zamiast analizować konkurencję cenową i utraconą sprzedaż, która miała miejsce w ramach przetargów. Natomiast w poprzednim dochodzeniu (21) dotyczącym przywozu aluminiowych kół jezdnych Komisja zastosowała podejście, o które wnioskowało ACEA. W związku z tym ACEA twierdziło, że wszystkie analizy cen, w tym podcięcia cenowego i zaniżania cen, należy przeprowadzać na poziomie przetargów.

21

| (115) | Komisja odniosła się do podobnego argumentu w motywie 192 poniżej w odniesieniu do obliczeń zaniżania cen. W rzeczywistości wybór danych z poszczególnych przetargów nie mógł zastąpić przeprowadzonej przez Komisję analizy, ponieważ analiza ta opierała się na kompletnych i należycie zweryfikowanych aktualnych danych dotyczących sprzedaży, a mianowicie na podstawie wykazu transakcji sprzedaży i porównania cen dla poszczególnych rodzajów przedstawionych przez producentów unijnych i producentów eksportujących objętych próbą. Wykaz ten zawierał rzeczywiste wartości dotyczące ilości sprzedanej i zafakturowanej w okresie objętym dochodzeniem, które – jak wyjaśniono w motywie 136 – często ostatecznie odbiegają od wartości określonych w warunkach przetargu. W przeciwieństwie do tych ostatnich dane dotyczące rzeczywistej sprzedaży uwzględniają upusty i rabaty – bez względu na to czy były odroczone – których w rzeczywistości udzielono i które dotyczyły okresu objętego dochodzeniem. Analiza oparta na warunkach przetargu nie odzwierciedlałaby zatem dokładnie warunków konkurencji na rynku aluminiowych kół jezdnych. Ponadto ACEA nie zakwestionowało faktu, że aluminiowe koła jezdne produkowane w Maroku mają takie same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne, a także podstawowe zastosowania jak aluminiowe koła jezdne produkowane przez przemysł Unii. W związku z tym, w przeciwieństwie do analizy opartej na warunkach przetargu, porównanie według rodzajów produktów prawidłowo odzwierciedlało konkurencję pod względem cen i wielkości między przywozem z Maroka a sprzedażą przemysłu Unii do celów ustalenia podcięcia cenowego i zaniżania cen. Jak wskazano w uwagach, ACEA wyjaśniło, że w umowach przetargowych określa się w przybliżeniu liczbę kół, które należy dostarczyć, natomiast dokładną ich liczbę uzgadnia się zazwyczaj w terminie kilku tygodni przed terminem dostawy, oraz że popyt na dany model samochodu zależy od konsumentów, a zatem od wielkości produkcji aluminiowych kół jezdnych. Do każdego modelu samochodu można zaoferować kilka rodzajów aluminiowych kół jezdnych, a producenci samochodów nie mogą przewidzieć wartości całkowitej sprzedaży każdego rodzaju w całym okresie produkcji danego modelu samochodu. Nawet gdyby Komisja miała uwzględnić efekty cenowe na poziomie przetargów, stwierdziłaby, że otrzymane dane dotyczące przetargów były niekompletne, ponieważ pochodziły tylko od dwóch użytkowników współpracujących i nie można było ich w pełni porównać z danymi dostarczonymi przez przemysł Unii. Ponadto jeden z największych użytkowników nie podjął współpracy w ramach dochodzenia i nie można było zweryfikować częściowych danych przekazanych w jego imieniu przez ACEA. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(115)

Komisja odniosła się do podobnego argumentu w motywie 192 poniżej w odniesieniu do obliczeń zaniżania cen. W rzeczywistości wybór danych z poszczególnych przetargów nie mógł zastąpić przeprowadzonej przez Komisję analizy, ponieważ analiza ta opierała się na kompletnych i należycie zweryfikowanych aktualnych danych dotyczących sprzedaży, a mianowicie na podstawie wykazu transakcji sprzedaży i porównania cen dla poszczególnych rodzajów przedstawionych przez producentów unijnych i producentów eksportujących objętych próbą. Wykaz ten zawierał rzeczywiste wartości dotyczące ilości sprzedanej i zafakturowanej w okresie objętym dochodzeniem, które – jak wyjaśniono w motywie 136 – często ostatecznie odbiegają od wartości określonych w warunkach przetargu. W przeciwieństwie do tych ostatnich dane dotyczące rzeczywistej sprzedaży uwzględniają upusty i rabaty – bez względu na to czy były odroczone – których w rzeczywistości udzielono i które dotyczyły okresu objętego dochodzeniem. Analiza oparta na warunkach przetargu nie odzwierciedlałaby zatem dokładnie warunków konkurencji na rynku aluminiowych kół jezdnych. Ponadto ACEA nie zakwestionowało faktu, że aluminiowe koła jezdne produkowane w Maroku mają takie same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne, a także podstawowe zastosowania jak aluminiowe koła jezdne produkowane przez przemysł Unii. W związku z tym, w przeciwieństwie do analizy opartej na warunkach przetargu, porównanie według rodzajów produktów prawidłowo odzwierciedlało konkurencję pod względem cen i wielkości między przywozem z Maroka a sprzedażą przemysłu Unii do celów ustalenia podcięcia cenowego i zaniżania cen. Jak wskazano w uwagach, ACEA wyjaśniło, że w umowach przetargowych określa się w przybliżeniu liczbę kół, które należy dostarczyć, natomiast dokładną ich liczbę uzgadnia się zazwyczaj w terminie kilku tygodni przed terminem dostawy, oraz że popyt na dany model samochodu zależy od konsumentów, a zatem od wielkości produkcji aluminiowych kół jezdnych. Do każdego modelu samochodu można zaoferować kilka rodzajów aluminiowych kół jezdnych, a producenci samochodów nie mogą przewidzieć wartości całkowitej sprzedaży każdego rodzaju w całym okresie produkcji danego modelu samochodu. Nawet gdyby Komisja miała uwzględnić efekty cenowe na poziomie przetargów, stwierdziłaby, że otrzymane dane dotyczące przetargów były niekompletne, ponieważ pochodziły tylko od dwóch użytkowników współpracujących i nie można było ich w pełni porównać z danymi dostarczonymi przez przemysł Unii. Ponadto jeden z największych użytkowników nie podjął współpracy w ramach dochodzenia i nie można było zweryfikować częściowych danych przekazanych w jego imieniu przez ACEA. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (116) | Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń ACEA twierdziło, że aluminiowe koła jezdne o tych samych specyfikacjach nie są wzajemnie zamienne, ponieważ każde aluminiowe koło jezdne jest projektowane na zamówienie producenta samochodów do konkretnego modelu samochodu. Zarówno konstrukcja, jak i parametry oraz wykończenie są określane przez nabywcę. Każde koło jest unikalne dla producenta samochodów, który je zamówił: aluminiowe koła jezdne przeznaczone dla różnych producentów samochodów nie są wzajemnie zamienne. |
| --- | --- |

(116)

Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń ACEA twierdziło, że aluminiowe koła jezdne o tych samych specyfikacjach nie są wzajemnie zamienne, ponieważ każde aluminiowe koło jezdne jest projektowane na zamówienie producenta samochodów do konkretnego modelu samochodu. Zarówno konstrukcja, jak i parametry oraz wykończenie są określane przez nabywcę. Każde koło jest unikalne dla producenta samochodów, który je zamówił: aluminiowe koła jezdne przeznaczone dla różnych producentów samochodów nie są wzajemnie zamienne.

| (117) | Komisja uznała, że wszystkie aluminiowe koła jezdne – pochodzące z przemysłu Unii, Maroka albo innych państw trzecich – mają te same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Jak ustalono podczas dochodzenia i jak wyjaśniło ACEA po ostatecznym ujawnieniu, wszyscy producenci certyfikowani działający na rzecz określonych producentów samochodów mogą konkurować i dostarczać producentom samochodów dokładnie ten sam rodzaj kół. Na przykład w dokumencie przedstawionym przez ACEA wskazano, że wielu certyfikowanych producentów z siedzibą w Unii, Maroku, Turcji i innych państwach trzecich konkurowało ze sobą o ten sam rodzaj aluminiowych kół jezdnych. W razie potrzeby w danym modelu samochodu można zamontować różne rodzaje kół, a nie tylko aluminiowe koła jezdne określone w przetargach. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(117)

Komisja uznała, że wszystkie aluminiowe koła jezdne – pochodzące z przemysłu Unii, Maroka albo innych państw trzecich – mają te same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Jak ustalono podczas dochodzenia i jak wyjaśniło ACEA po ostatecznym ujawnieniu, wszyscy producenci certyfikowani działający na rzecz określonych producentów samochodów mogą konkurować i dostarczać producentom samochodów dokładnie ten sam rodzaj kół. Na przykład w dokumencie przedstawionym przez ACEA wskazano, że wielu certyfikowanych producentów z siedzibą w Unii, Maroku, Turcji i innych państwach trzecich konkurowało ze sobą o ten sam rodzaj aluminiowych kół jezdnych. W razie potrzeby w danym modelu samochodu można zamontować różne rodzaje kół, a nie tylko aluminiowe koła jezdne określone w przetargach. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (118) | Po ostatecznym ujawnieniu ACEA powtórzyło argument o braku możliwości zamiany różnych rodzajów kół, ponieważ przedmiotem dochodzenia są koła OEM, a OEM z definicji odnosi się do koła produkowanego przez producenta dla konkretnej marki samochodu i noszącego jej znak towarowy chroniony prawem własności intelektualnej. Aluminiowe koła jezdne są integralną częścią ogólnego wyglądu i projektu samochodu i muszą być spójne w każdym samochodzie danego modelu. |
| --- | --- |

(118)

Po ostatecznym ujawnieniu ACEA powtórzyło argument o braku możliwości zamiany różnych rodzajów kół, ponieważ przedmiotem dochodzenia są koła OEM, a OEM z definicji odnosi się do koła produkowanego przez producenta dla konkretnej marki samochodu i noszącego jej znak towarowy chroniony prawem własności intelektualnej. Aluminiowe koła jezdne są integralną częścią ogólnego wyglądu i projektu samochodu i muszą być spójne w każdym samochodzie danego modelu.

| (119) | ACEA twierdziło również, że Komisja nie dysponuje dowodami potwierdzającymi, że w danym modelu samochodu można zamontować różne rodzaje kół, a nie tylko aluminiowe koła jezdne określone w przetargach. Aluminiowe koła jezdne są integralną częścią ogólnego wyglądu i projektu samochodu i muszą być spójne w każdym samochodzie danego modelu. Jeżeli konsumenci wymienią aluminiowe koła jezdne na części niepochodzące od OEM, zazwyczaj tracą gwarancję. Na poparcie swojego argumentu dotyczącego gwarancji ACEA przedstawiła dwa dokumenty wydane przez dwóch producentów samochodów. |
| --- | --- |

(119)

ACEA twierdziło również, że Komisja nie dysponuje dowodami potwierdzającymi, że w danym modelu samochodu można zamontować różne rodzaje kół, a nie tylko aluminiowe koła jezdne określone w przetargach. Aluminiowe koła jezdne są integralną częścią ogólnego wyglądu i projektu samochodu i muszą być spójne w każdym samochodzie danego modelu. Jeżeli konsumenci wymienią aluminiowe koła jezdne na części niepochodzące od OEM, zazwyczaj tracą gwarancję. Na poparcie swojego argumentu dotyczącego gwarancji ACEA przedstawiła dwa dokumenty wydane przez dwóch producentów samochodów.

| (120) | Komisja zauważyła, że ACEA nie twierdziła ani nie przedstawiła dodatkowych dowodów na to, że wszystkie aluminiowe koła jezdne – pochodzące od przemysłu Unii, Maroka albo innych państw trzecich – nie miały tych samych podstawowych właściwości fizycznych, chemicznych i technicznych w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Komisja stwierdziła również, że chociaż mogą istnieć pewne ograniczenia techniczne uniemożliwiające montaż wszystkich rodzajów kół we wszystkich rodzajach samochodów, można dostrzec pewien stopień wymienności między aluminiowymi kołami jezdnymi stosowanymi w różnych modelach samochodów. Na przykład producent samochodów może zdecydować się na przeróbkę modelu samochodu, udoskonalając jego zewnętrzne części, co może obejmować model projektowy aluminiowych kół jezdnych. Większość specyfikacji technicznych platformy danego samochodu pozostaje jednak identyczna. W razie potrzeby producent samochodów może zatem zamontować w tym samochodzie starszą wersję modelu projektowego aluminiowych kół jezdnych. W związku z tym producenci aluminiowych kół jezdnych mają obowiązek przechowywania starszej formy na terenie zakładu przez wiele lat po zakończeniu produkcji. Potwierdzili to objęci próbą producenci unijni, którzy wygrali przetarg na dostarczenie aluminiowych kół jezdnych do określonego modelu samochodu, a następnie do tego samego modelu po modyfikacji projektu. |
| --- | --- |

(120)

Komisja zauważyła, że ACEA nie twierdziła ani nie przedstawiła dodatkowych dowodów na to, że wszystkie aluminiowe koła jezdne – pochodzące od przemysłu Unii, Maroka albo innych państw trzecich – nie miały tych samych podstawowych właściwości fizycznych, chemicznych i technicznych w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Komisja stwierdziła również, że chociaż mogą istnieć pewne ograniczenia techniczne uniemożliwiające montaż wszystkich rodzajów kół we wszystkich rodzajach samochodów, można dostrzec pewien stopień wymienności między aluminiowymi kołami jezdnymi stosowanymi w różnych modelach samochodów. Na przykład producent samochodów może zdecydować się na przeróbkę modelu samochodu, udoskonalając jego zewnętrzne części, co może obejmować model projektowy aluminiowych kół jezdnych. Większość specyfikacji technicznych platformy danego samochodu pozostaje jednak identyczna. W razie potrzeby producent samochodów może zatem zamontować w tym samochodzie starszą wersję modelu projektowego aluminiowych kół jezdnych. W związku z tym producenci aluminiowych kół jezdnych mają obowiązek przechowywania starszej formy na terenie zakładu przez wiele lat po zakończeniu produkcji. Potwierdzili to objęci próbą producenci unijni, którzy wygrali przetarg na dostarczenie aluminiowych kół jezdnych do określonego modelu samochodu, a następnie do tego samego modelu po modyfikacji projektu.

| (121) | W odniesieniu do argumentu dotyczącego gwarancji Komisja zauważyła, że – po pierwsze – jedno z przedstawionych wyłączeń z odpowiedzialności z tytułu gwarancji nie zawierało żadnego wymogu dotyczącego rodzaju kół, które należy stosować. Po drugie, przedstawione dowody dotyczyły wyłącznie okresu gwarancji, a nie całego okresu używalności samochodu. Po trzecie, fakt istnienia również kanału sprzedaży wtórnej aluminiowych kół jezdnych wskazywał na to, że wymóg używania do napraw części OEM nie był stale stosowany po zakończeniu okresu gwarancyjnego i był dopuszczalny z technicznego i prawnego punktu widzenia. Ponadto jeden z dwóch dokumentów przedstawionych przez ACEA dotyczył rynku amerykańskiego, natomiast w przypadku drugiego nie było jasne, czy dotyczy on rynku unijnego. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(121)

W odniesieniu do argumentu dotyczącego gwarancji Komisja zauważyła, że – po pierwsze – jedno z przedstawionych wyłączeń z odpowiedzialności z tytułu gwarancji nie zawierało żadnego wymogu dotyczącego rodzaju kół, które należy stosować. Po drugie, przedstawione dowody dotyczyły wyłącznie okresu gwarancji, a nie całego okresu używalności samochodu. Po trzecie, fakt istnienia również kanału sprzedaży wtórnej aluminiowych kół jezdnych wskazywał na to, że wymóg używania do napraw części OEM nie był stale stosowany po zakończeniu okresu gwarancyjnego i był dopuszczalny z technicznego i prawnego punktu widzenia. Ponadto jeden z dwóch dokumentów przedstawionych przez ACEA dotyczył rynku amerykańskiego, natomiast w przypadku drugiego nie było jasne, czy dotyczy on rynku unijnego. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (122) | Po ostatecznym ujawnieniu ACEA twierdziło, że w specyfikacjach rodzaju produktów (tzw. „numer kontrolny produktu” lub „PCN”) nie uwzględniono wszystkich właściwości konkretnego projektu aluminiowych kół jezdnych ani wszystkich aspektów finansowych konkretnego przetargu. W rezultacie numer kontrolny produktu nie zapewniał porównywalności porównywanych kół, a tym samym podważał dokładność odpowiedniej analizy wielkości i ceny. |
| --- | --- |

(122)

Po ostatecznym ujawnieniu ACEA twierdziło, że w specyfikacjach rodzaju produktów (tzw. „numer kontrolny produktu” lub „PCN”) nie uwzględniono wszystkich właściwości konkretnego projektu aluminiowych kół jezdnych ani wszystkich aspektów finansowych konkretnego przetargu. W rezultacie numer kontrolny produktu nie zapewniał porównywalności porównywanych kół, a tym samym podważał dokładność odpowiedniej analizy wielkości i ceny.

| (123) | Komisja uznała, że definicja numeru kontrolnego produktu odzwierciedla główne właściwości aluminiowego koła jezdnego: proces produkcji (standardowe koła odlewane bez wyoblania kształtowego lub koła kształtowane obrotowo, koła kute lub dwu- lub trzyczęściowe), średnicę i ciężar, czy zastosowano obróbką cieplną, rodzaj wykończenia, czy koło posiada wkładkę i czy jest wyposażone w oponę. W toku postępowania żadna ze współpracujących stron nie zgłosiła uwag dotyczących definicji numeru kontrolnego produktu. ACEA nie wyjaśniło, którą dodatkową właściwość należy uwzględnić. Ponadto, jak wskazano powyżej w motywie 115, Komisja stwierdziła, że oferty przetargowe nie zawierały informacji niezbędnych do ustalenia cenowych i ilościowych efektów przywozu towarów po cenach dumpingowych. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(123)

Komisja uznała, że definicja numeru kontrolnego produktu odzwierciedla główne właściwości aluminiowego koła jezdnego: proces produkcji (standardowe koła odlewane bez wyoblania kształtowego lub koła kształtowane obrotowo, koła kute lub dwu- lub trzyczęściowe), średnicę i ciężar, czy zastosowano obróbką cieplną, rodzaj wykończenia, czy koło posiada wkładkę i czy jest wyposażone w oponę. W toku postępowania żadna ze współpracujących stron nie zgłosiła uwag dotyczących definicji numeru kontrolnego produktu. ACEA nie wyjaśniło, którą dodatkową właściwość należy uwzględnić. Ponadto, jak wskazano powyżej w motywie 115, Komisja stwierdziła, że oferty przetargowe nie zawierały informacji niezbędnych do ustalenia cenowych i ilościowych efektów przywozu towarów po cenach dumpingowych. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (124) | Po ostatecznym ujawnieniu ACEA argumentowało, że w aktach nieopatrzonych klauzulą poufności ani w dokumencie ujawniającym informacje nie można znaleźć żadnego potwierdzenia stwierdzonego znacznego podcięcia cenowego oraz tłumienia cen. Komisja zauważyła, że motywy 90 i 91 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zawierają analizy Komisji dotyczące podcięcia cenowego i jego oszacowanie, a także ustalenia Komisji dotyczące tłumienia cen. Ponadto współpracującym producentom eksportującym ujawniono szczegółowe wyliczenie podcięcia cenowego i zapewniono im możliwość zgłaszania uwag dotyczących dokładności tego wyliczenia. W związku z tym Komisja odrzuciła ten argument. |
| --- | --- |

(124)

Po ostatecznym ujawnieniu ACEA argumentowało, że w aktach nieopatrzonych klauzulą poufności ani w dokumencie ujawniającym informacje nie można znaleźć żadnego potwierdzenia stwierdzonego znacznego podcięcia cenowego oraz tłumienia cen. Komisja zauważyła, że motywy 90 i 91 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zawierają analizy Komisji dotyczące podcięcia cenowego i jego oszacowanie, a także ustalenia Komisji dotyczące tłumienia cen. Ponadto współpracującym producentom eksportującym ujawniono szczegółowe wyliczenie podcięcia cenowego i zapewniono im możliwość zgłaszania uwag dotyczących dokładności tego wyliczenia. W związku z tym Komisja odrzuciła ten argument.

| (125) | Wobec braku innych argumentów dotyczących podcięcia cenowego i efektów cenowych potwierdzono informacje przedstawione w motywach 87–91 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(125)

Wobec braku innych argumentów dotyczących podcięcia cenowego i efektów cenowych potwierdzono informacje przedstawione w motywach 87–91 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

4.4.   Sytuacja gospodarcza przemysłu Unii

Sytuacja gospodarcza przemysłu Unii

4.4.1.   Uwagi ogólne

Uwagi ogólne

| (126) | Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 92–96 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(126)

Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 92–96 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

4.4.2.   Wskaźniki makroekonomiczne

Wskaźniki makroekonomiczne

4.4.2.1.   Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

| (127) | Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 97–99 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(127)

Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 97–99 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

4.4.2.2.   Wielkość sprzedaży i udział w rynku

Wielkość sprzedaży i udział w rynku

| (128) | Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 100–102 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(128)

Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 100–102 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

4.4.2.3.   Zatrudnienie i wydajność

Zatrudnienie i wydajność

| (129) | Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 103 i 104 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(129)

Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 103 i 104 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

4.4.2.4.   Wzrost

Wzrost

| (130) | Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 105–107 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(130)

Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 105–107 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

4.4.2.5.   Wielkość marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu

Wielkość marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu

| (131) | Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 108–110 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(131)

Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 108–110 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

4.4.3.   Wskaźniki mikroekonomiczne

Wskaźniki mikroekonomiczne

4.4.3.1.   Ceny i czynniki wpływające na ceny

Ceny i czynniki wpływające na ceny

| (132) | W odniesieniu do motywu 113 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych ACEA stwierdziło, że ceny z pewnością odgrywają rolę, ale przy wyborze dostawcy aluminiowych kół jezdnych równie ważne są inne względy. Ponadto ACEA twierdziło, że zasadniczym błędem jest założenie, że producenci unijni muszą dostosować się do cen producentów marokańskich w ramach procedury przetargowej. |
| --- | --- |

(132)

W odniesieniu do motywu 113 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych ACEA stwierdziło, że ceny z pewnością odgrywają rolę, ale przy wyborze dostawcy aluminiowych kół jezdnych równie ważne są inne względy. Ponadto ACEA twierdziło, że zasadniczym błędem jest założenie, że producenci unijni muszą dostosować się do cen producentów marokańskich w ramach procedury przetargowej.

| (133) | Komisja zauważyła, że występuje brak równowagi w sile przetargowej między producentami samochodów a producentami aluminiowych kół jezdnych. Liczba producentów samochodów jest ograniczona i dodatkowo zmniejszyła się w styczniu 2021 r. wraz z powstaniem grupy Stellantis. O sile przetargowej producentów samochodów świadczą korzystne dla nich warunki przetargów. Na przykład producenci samochodów nie dają producentom aluminiowych kół jezdnych gwarancji co do wymaganych wielkości dostaw, a tym samym wielkości produkcji, i nie zapewniają możliwości korekty ceny sprzedaży w górę (z wyjątkiem kosztów aluminium, które są indeksowane) w okresie realizacji projektu. Warunki te mają negatywny wpływ na producentów aluminiowych kół jezdnych, ponieważ nie są oni w stanie zoptymalizować obciążenia zakładów produkcyjnych, a w rezultacie osiągnąć optymalnej ekonomii skali w celu maksymalizacji swojej rentowności. Na korzystną pozycję producentów samochodów wpływa również nadwyżka mocy produkcyjnych odnotowana na rynku aluminiowych kół jezdnych, jak wyjaśniono w motywie 122, spowodowana rozpoczęciem działalności przez producentów marokańskich. |
| --- | --- |

(133)

Komisja zauważyła, że występuje brak równowagi w sile przetargowej między producentami samochodów a producentami aluminiowych kół jezdnych. Liczba producentów samochodów jest ograniczona i dodatkowo zmniejszyła się w styczniu 2021 r. wraz z powstaniem grupy Stellantis. O sile przetargowej producentów samochodów świadczą korzystne dla nich warunki przetargów. Na przykład producenci samochodów nie dają producentom aluminiowych kół jezdnych gwarancji co do wymaganych wielkości dostaw, a tym samym wielkości produkcji, i nie zapewniają możliwości korekty ceny sprzedaży w górę (z wyjątkiem kosztów aluminium, które są indeksowane) w okresie realizacji projektu. Warunki te mają negatywny wpływ na producentów aluminiowych kół jezdnych, ponieważ nie są oni w stanie zoptymalizować obciążenia zakładów produkcyjnych, a w rezultacie osiągnąć optymalnej ekonomii skali w celu maksymalizacji swojej rentowności. Na korzystną pozycję producentów samochodów wpływa również nadwyżka mocy produkcyjnych odnotowana na rynku aluminiowych kół jezdnych, jak wyjaśniono w motywie 122, spowodowana rozpoczęciem działalności przez producentów marokańskich.

| (134) | Ponadto w trakcie dochodzenia Komisja otrzymała od producentów samochodów informacje, że kluczową rolę odgrywa cena. Użytkownik B wyjaśnił, że głównym kryterium pozostaje cena i że po otrzymaniu ofert rozpoczyna się proces negocjacji skoncentrowany przede wszystkim na cenach, podczas którego producenci mogą korygować swoje oferty. EUWA wyjaśniło, że w trakcie procedury przetargowej często dochodzi do negocjacji cenowych w celu dokonania korekt cenowych, które mogą być dokonywane zarówno w górę, jak i w dół. Podobnie użytkownik A wyjaśnił, że inne czynniki takie jak jakość, badania i rozwój oraz potencjał w zakresie realizacji dostaw oferowane przez dostawców aluminiowych kół jezdnych są bardzo zbliżone i dlatego kluczowym kryterium decydującym o wyborze dostawcy aluminiowych kół jezdnych jest cena. Ponadto podczas posiedzenia wyjaśniającego z udziałem ACEA jeden użytkownik niewspółpracujący potwierdził w swojej prezentacji, że odbywa się kilka rund negocjacji z dostawcami, podczas których weryfikowane są ich możliwości techniczne, klasa jakości, logistyka, moce produkcyjne itp., ale producenci muszą przede wszystkim przedstawić najbardziej konkurencyjną ofertę pod względem ceny. Ponadto, jak ustalono w motywach 90 i 91 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, przemysł Unii nie mógł podnieść cen pomimo wzrostu kosztów w kontekście znacznego podcięcia cenowego i tłumienia cen, co świadczy o tym, że w okresie objętym dochodzeniem marokańscy producenci eksportujący wywierali presję cenową na producentów unijnych. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(134)

Ponadto w trakcie dochodzenia Komisja otrzymała od producentów samochodów informacje, że kluczową rolę odgrywa cena. Użytkownik B wyjaśnił, że głównym kryterium pozostaje cena i że po otrzymaniu ofert rozpoczyna się proces negocjacji skoncentrowany przede wszystkim na cenach, podczas którego producenci mogą korygować swoje oferty. EUWA wyjaśniło, że w trakcie procedury przetargowej często dochodzi do negocjacji cenowych w celu dokonania korekt cenowych, które mogą być dokonywane zarówno w górę, jak i w dół. Podobnie użytkownik A wyjaśnił, że inne czynniki takie jak jakość, badania i rozwój oraz potencjał w zakresie realizacji dostaw oferowane przez dostawców aluminiowych kół jezdnych są bardzo zbliżone i dlatego kluczowym kryterium decydującym o wyborze dostawcy aluminiowych kół jezdnych jest cena. Ponadto podczas posiedzenia wyjaśniającego z udziałem ACEA jeden użytkownik niewspółpracujący potwierdził w swojej prezentacji, że odbywa się kilka rund negocjacji z dostawcami, podczas których weryfikowane są ich możliwości techniczne, klasa jakości, logistyka, moce produkcyjne itp., ale producenci muszą przede wszystkim przedstawić najbardziej konkurencyjną ofertę pod względem ceny. Ponadto, jak ustalono w motywach 90 i 91 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, przemysł Unii nie mógł podnieść cen pomimo wzrostu kosztów w kontekście znacznego podcięcia cenowego i tłumienia cen, co świadczy o tym, że w okresie objętym dochodzeniem marokańscy producenci eksportujący wywierali presję cenową na producentów unijnych. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (135) | ACEA twierdziło, że w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych błędnie zasugerowano, że umowy są renegocjowane co roku i że unijni producenci aluminiowych kół jezdnych mogą w pewnym stopniu podnieść swoje ceny, aby uwzględnić wzrost cen surowców. ACEA wyjaśniło, że mechanizm ustalania cen w ramach umów na zakup aluminiowych kół jezdnych opierał się na formule, w której zmiennym elementem była jedynie zmiana kosztów wlewka aluminiowego. Tym samym faktury sprzedaży nie odzwierciedlały warunków rynkowych, a raczej warunki umowne. |
| --- | --- |

(135)

ACEA twierdziło, że w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych błędnie zasugerowano, że umowy są renegocjowane co roku i że unijni producenci aluminiowych kół jezdnych mogą w pewnym stopniu podnieść swoje ceny, aby uwzględnić wzrost cen surowców. ACEA wyjaśniło, że mechanizm ustalania cen w ramach umów na zakup aluminiowych kół jezdnych opierał się na formule, w której zmiennym elementem była jedynie zmiana kosztów wlewka aluminiowego. Tym samym faktury sprzedaży nie odzwierciedlały warunków rynkowych, a raczej warunki umowne.

| (136) | Komisja potwierdziła, że umowy zwykle nie przewidywały możliwości podniesienia cen w okresie realizacji projektu w celu pokrycia kosztów, z wyjątkiem kosztu wlewków aluminiowych, a tym samym poprawy rentowności dostawcy. W motywie 113 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja nie twierdziła, że producenci aluminiowych kół jezdnych mogą podnieść ceny sprzedaży w okresie realizacji projektu, lecz wyjaśniła, że producenci aluminiowych kół jezdnych nie mogli podnieść cen przy negocjowaniu nowych ofert przetargowych w okresie objętym dochodzeniem. Ponadto Komisja zebrała od użytkowników i producentów unijnych dowody świadczące o tym, że producenci samochodów negocjowali różnego rodzaju upusty i rabaty w okresie realizacji projektu, takie jak zniżki obliczane na podstawie całkowitego rocznego obrotu itp. Dlatego też twierdzenie, że ceny są stałe (z wyjątkiem indeksacji kosztów aluminium) przez cały okres realizacji projektu, nie jest prawdziwe. W rzeczywistości zmiany cen mogłyby wynikać z indeksacji kosztów aluminium, ale nie byłoby możliwe dalsze podnoszenie cen w celu uwzględnienia innych kosztów, takich jak koszty pracy, energii, surowców lub koszty ogólne. Ponadto rzeczywiste ceny sprzedaży mogą być obniżane w okresie realizacji projektu ze względu na różne zastosowane upusty i rabaty. W przypadku jednego użytkownika stwierdzono, że wysokość rabatów lub upustów uzyskanych od producenta aluminiowych kół jezdnych jest znacząca. Tak więc ceny są ustalane nie tylko na podstawie umowy w jej pierwotnym brzmieniu. W związku z tym argument ten odrzucono. |
| --- | --- |

(136)

Komisja potwierdziła, że umowy zwykle nie przewidywały możliwości podniesienia cen w okresie realizacji projektu w celu pokrycia kosztów, z wyjątkiem kosztu wlewków aluminiowych, a tym samym poprawy rentowności dostawcy. W motywie 113 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja nie twierdziła, że producenci aluminiowych kół jezdnych mogą podnieść ceny sprzedaży w okresie realizacji projektu, lecz wyjaśniła, że producenci aluminiowych kół jezdnych nie mogli podnieść cen przy negocjowaniu nowych ofert przetargowych w okresie objętym dochodzeniem. Ponadto Komisja zebrała od użytkowników i producentów unijnych dowody świadczące o tym, że producenci samochodów negocjowali różnego rodzaju upusty i rabaty w okresie realizacji projektu, takie jak zniżki obliczane na podstawie całkowitego rocznego obrotu itp. Dlatego też twierdzenie, że ceny są stałe (z wyjątkiem indeksacji kosztów aluminium) przez cały okres realizacji projektu, nie jest prawdziwe. W rzeczywistości zmiany cen mogłyby wynikać z indeksacji kosztów aluminium, ale nie byłoby możliwe dalsze podnoszenie cen w celu uwzględnienia innych kosztów, takich jak koszty pracy, energii, surowców lub koszty ogólne. Ponadto rzeczywiste ceny sprzedaży mogą być obniżane w okresie realizacji projektu ze względu na różne zastosowane upusty i rabaty. W przypadku jednego użytkownika stwierdzono, że wysokość rabatów lub upustów uzyskanych od producenta aluminiowych kół jezdnych jest znacząca. Tak więc ceny są ustalane nie tylko na podstawie umowy w jej pierwotnym brzmieniu. W związku z tym argument ten odrzucono.

| (137) | Po ostatecznym ujawnieniu ACEA powtórzyło swój argument, że ceny ustalano tylko na podstawie umowy w jej pierwotnym brzmieniu, ponieważ upusty z tytułu wydajności ustalono w umowie, a poza ustaleniami umownymi nie przyznawano żadnych upustów z tego tytułu. Ponadto ACEA twierdziło, że Komisja nie zebrała w aktach dowodów na to, że ceny były określone nie tylko w pierwotnej umowie ACEA twierdziło również, że zebrane od użytkowników dowody nie potwierdzają tego wniosku oraz że w szczególności dowody wskazane w motywie powyżej to niepotwierdzone noty uznaniowe wystawione przez dostawcę z państwa trzeciego na koła pochodzące z państwa trzeciego. |
| --- | --- |

(137)

Po ostatecznym ujawnieniu ACEA powtórzyło swój argument, że ceny ustalano tylko na podstawie umowy w jej pierwotnym brzmieniu, ponieważ upusty z tytułu wydajności ustalono w umowie, a poza ustaleniami umownymi nie przyznawano żadnych upustów z tego tytułu. Ponadto ACEA twierdziło, że Komisja nie zebrała w aktach dowodów na to, że ceny były określone nie tylko w pierwotnej umowie ACEA twierdziło również, że zebrane od użytkowników dowody nie potwierdzają tego wniosku oraz że w szczególności dowody wskazane w motywie powyżej to niepotwierdzone noty uznaniowe wystawione przez dostawcę z państwa trzeciego na koła pochodzące z państwa trzeciego.

| (138) | Po pierwsze, Komisja zauważyła, że żaden z objętych próbą producentów unijnych ani użytkowników współpracujących nie zgłosił uwag do ostatecznego ujawnienia, a zatem nie zakwestionował opisanej w motywie 136 oceny, która opierała się na zweryfikowanych dowodach uzyskanych od tych podmiotów. |
| --- | --- |

(138)

Po pierwsze, Komisja zauważyła, że żaden z objętych próbą producentów unijnych ani użytkowników współpracujących nie zgłosił uwag do ostatecznego ujawnienia, a zatem nie zakwestionował opisanej w motywie 136 oceny, która opierała się na zweryfikowanych dowodach uzyskanych od tych podmiotów.

| (139) | Po drugie, na podstawie przedstawionych przez ACEA uwag i dokumentów Komisja zauważyła, że ACEA powołuje się w swoich uwagach na poufną wersję sprawozdań z misji u użytkowników współpracujących, członków ACEA, a tym samym do dowodów zebranych podczas wizyt weryfikacyjnych u tych użytkowników. Świadczą o tym obecne w uwagach ACEA poszczególne odniesienia do poufnych sprawozdań z misji u przedmiotowych użytkowników. W szczególności Komisja powołała się na księgi rachunkowe pobrane z systemu użytkownika B, w których znajdował się wykaz różnych rodzajów rabatów/upustów. Podczas wizyty weryfikacyjnej użytkownik B wyjaśnił, że obniżki cen stosuje się bezpośrednio w odniesieniu do ceny sprzedaży. W związku z tym wszelkie inne rodzaje rabatów/upustów zaksięgowane w rachunkach należy uznać za dodatkowe rabaty/upusty. |
| --- | --- |

(139)

Po drugie, na podstawie przedstawionych przez ACEA uwag i dokumentów Komisja zauważyła, że ACEA powołuje się w swoich uwagach na poufną wersję sprawozdań z misji u użytkowników współpracujących, członków ACEA, a tym samym do dowodów zebranych podczas wizyt weryfikacyjnych u tych użytkowników. Świadczą o tym obecne w uwagach ACEA poszczególne odniesienia do poufnych sprawozdań z misji u przedmiotowych użytkowników. W szczególności Komisja powołała się na księgi rachunkowe pobrane z systemu użytkownika B, w których znajdował się wykaz różnych rodzajów rabatów/upustów. Podczas wizyty weryfikacyjnej użytkownik B wyjaśnił, że obniżki cen stosuje się bezpośrednio w odniesieniu do ceny sprzedaży. W związku z tym wszelkie inne rodzaje rabatów/upustów zaksięgowane w rachunkach należy uznać za dodatkowe rabaty/upusty.

| (140) | Ponadto Komisja zebrała od objętych próbą producentów unijnych dowody świadczące o tym, że użytkownicy wnioskowali o różnego rodzaju rabaty/upusty, takie jak roczne oszczędności itp. Komisja uznała, że nie można ujawnić bardziej szczegółowych informacji, ponieważ informacje zebrane zarówno od użytkowników, jak i od przemysłu Unii dotyczyły konkretnych transakcji indywidualnych, stanowiących dane, których streszczenie nie jest możliwe w rozumieniu art. 19 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(140)

Ponadto Komisja zebrała od objętych próbą producentów unijnych dowody świadczące o tym, że użytkownicy wnioskowali o różnego rodzaju rabaty/upusty, takie jak roczne oszczędności itp. Komisja uznała, że nie można ujawnić bardziej szczegółowych informacji, ponieważ informacje zebrane zarówno od użytkowników, jak i od przemysłu Unii dotyczyły konkretnych transakcji indywidualnych, stanowiących dane, których streszczenie nie jest możliwe w rozumieniu art. 19 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (141) | Po ostatecznym ujawnieniu ACEA utrzymywało, że przedstawiono wystarczające dowody na to, że dostawcom aluminiowych kół jezdnych udziela się zamówień na wskazane przez nich wielkości dostaw w ramach przetargów oraz że poza przetargami nie udziela się zamówień na żadne dostawy. Zdaniem tej strony w żadnym przypadku akta nie zawierają żadnych dowodów – i dowody takie nie istnieją – na to, że po rozstrzygnięciu przetargu i w trakcie realizacji umowy podpisanej w wyniku takiego przetargu wielkości zamówień udzielonych producentowi unijnemu udzielono ponownie dostawcy marokańskiemu. ACEA twierdziło, że podczas weryfikacji na miejscu u jednego użytkownika współpracującego przedstawiono dowody wskazujące na to, że wielkość dostaw uzgodniona w umowie zawartej po rozstrzygnięciu przetargu była ogólnie dobrym wskaźnikiem rzeczywistej wielkości przyszłych dostaw. |
| --- | --- |

(141)

Po ostatecznym ujawnieniu ACEA utrzymywało, że przedstawiono wystarczające dowody na to, że dostawcom aluminiowych kół jezdnych udziela się zamówień na wskazane przez nich wielkości dostaw w ramach przetargów oraz że poza przetargami nie udziela się zamówień na żadne dostawy. Zdaniem tej strony w żadnym przypadku akta nie zawierają żadnych dowodów – i dowody takie nie istnieją – na to, że po rozstrzygnięciu przetargu i w trakcie realizacji umowy podpisanej w wyniku takiego przetargu wielkości zamówień udzielonych producentowi unijnemu udzielono ponownie dostawcy marokańskiemu. ACEA twierdziło, że podczas weryfikacji na miejscu u jednego użytkownika współpracującego przedstawiono dowody wskazujące na to, że wielkość dostaw uzgodniona w umowie zawartej po rozstrzygnięciu przetargu była ogólnie dobrym wskaźnikiem rzeczywistej wielkości przyszłych dostaw.

| (142) | Komisja uznała, że ACEA potwierdziło ustalenia opisane w motywie 157, że „producenci ci nie mają gwarancji co do wielkości dostaw, na które ostatecznie otrzymają zamówienie”. Jak ACEA wskazało w swoich uwagach i w oparciu o sprawozdanie z weryfikacji użytkownika A „dostawcy składają ofertę na daną wielkość: wielkości nie są zabezpieczone, ale dostawcy wiedzą, jakie wielkości są przedmiotem oferty. Jeżeli po zakończeniu realizacji projektu (kilka lat) wielkości okażą się znacznie niższe niż oczekiwano, dostawcy mogą ubiegać się o rekompensatę z tytułu niezamortyzowanego sprzętu”. Choć wskazano wielkości referencyjne, w standardowej umowie nie wyznaczono dokładnej daty dostawy ani planowanej wielkości sprzedaży. Jak stwierdziło ACEA w swoich uwagach: „dokładną liczbę kół, która ma zostać dostarczona, ustala się zazwyczaj w ciągu 4–8 tygodni przed terminem dostawy do linii produkcyjnej”. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(142)

Komisja uznała, że ACEA potwierdziło ustalenia opisane w motywie 157, że „producenci ci nie mają gwarancji co do wielkości dostaw, na które ostatecznie otrzymają zamówienie”. Jak ACEA wskazało w swoich uwagach i w oparciu o sprawozdanie z weryfikacji użytkownika A „dostawcy składają ofertę na daną wielkość: wielkości nie są zabezpieczone, ale dostawcy wiedzą, jakie wielkości są przedmiotem oferty. Jeżeli po zakończeniu realizacji projektu (kilka lat) wielkości okażą się znacznie niższe niż oczekiwano, dostawcy mogą ubiegać się o rekompensatę z tytułu niezamortyzowanego sprzętu”. Choć wskazano wielkości referencyjne, w standardowej umowie nie wyznaczono dokładnej daty dostawy ani planowanej wielkości sprzedaży. Jak stwierdziło ACEA w swoich uwagach: „dokładną liczbę kół, która ma zostać dostarczona, ustala się zazwyczaj w ciągu 4–8 tygodni przed terminem dostawy do linii produkcyjnej”. W związku z tym argument ten został odrzucony.

wielkości nie są zabezpieczone, ale dostawcy wiedzą, jakie wielkości są przedmiotem oferty.

| (143) | Po ostatecznym ujawnieniu ACEA utrzymywało, że – jak potwierdziło EUWA – powszechniejszą praktyką jest udzielanie zamówienia związanego z konkretnym projektem dotyczącym aluminiowych kół jezdnych jednemu dostawcy, a nie dwóm dostawcom lub większej ich liczbie. Biorąc pod uwagę postępowania o udzielenie zamówienia przeprowadzone przez trzech członków ACEA w okresie objętym dochodzeniem (użytkownik niewspółpracujący i dwóch użytkowników współpracujących), liczba zamówień udzielonych jednocześnie dwóm dostawcom była ograniczona. Większości zamówień udzielono wyłącznie jednemu dostawcy, który otrzyma tym samym przybliżoną ilość towaru określoną w zamówieniu. W przypadku udzielenia zamówienia jednemu dostawcy brak jest możliwości przeniesienia dostaw na jakiegokolwiek innego dostawcę. |
| --- | --- |

(143)

Po ostatecznym ujawnieniu ACEA utrzymywało, że – jak potwierdziło EUWA – powszechniejszą praktyką jest udzielanie zamówienia związanego z konkretnym projektem dotyczącym aluminiowych kół jezdnych jednemu dostawcy, a nie dwóm dostawcom lub większej ich liczbie. Biorąc pod uwagę postępowania o udzielenie zamówienia przeprowadzone przez trzech członków ACEA w okresie objętym dochodzeniem (użytkownik niewspółpracujący i dwóch użytkowników współpracujących), liczba zamówień udzielonych jednocześnie dwóm dostawcom była ograniczona. Większości zamówień udzielono wyłącznie jednemu dostawcy, który otrzyma tym samym przybliżoną ilość towaru określoną w zamówieniu. W przypadku udzielenia zamówienia jednemu dostawcy brak jest możliwości przeniesienia dostaw na jakiegokolwiek innego dostawcę.

| (144) | Komisja zbadała podsumowujący arkusz kalkulacyjny przekazany przez ACEA w tym względzie. Po pierwsze, wykaz udzielonych zamówień obejmował wyłącznie zamówienia udzielone w okresie objętym dochodzeniem, a zatem w ramach tych zamówień nie doszło do faktycznej realizacji dostaw w okresie objętym dochodzeniem, ponieważ szacowany termin rozpoczęcia dostaw w ramach omawianych zamówień zaplanowano na okres przypadający po zakończeniu okresu objętego dochodzeniem. Po drugie, Komisja zwróciła uwagę na fakt, że większość (około 85 %) postępowań przetargowych wyszczególnionych w arkuszu kalkulacyjnym została zgłoszona przez użytkownika niewspółpracującego. Z uwagi na brak współpracy ze strony użytkowników Komisja nie była w stanie zweryfikować prawidłowości danych zawartych we wspomnianym wykazie ani ustalić, czy uwzględniono w nim wszystkie przetargi i czy mógł on zaspokajać roczne zapotrzebowanie przedmiotowego producenta samochodów. Niemniej, niezależnie od powyższego, Komisja zbadała przekazane jej dane. |
| --- | --- |

(144)

Komisja zbadała podsumowujący arkusz kalkulacyjny przekazany przez ACEA w tym względzie. Po pierwsze, wykaz udzielonych zamówień obejmował wyłącznie zamówienia udzielone w okresie objętym dochodzeniem, a zatem w ramach tych zamówień nie doszło do faktycznej realizacji dostaw w okresie objętym dochodzeniem, ponieważ szacowany termin rozpoczęcia dostaw w ramach omawianych zamówień zaplanowano na okres przypadający po zakończeniu okresu objętego dochodzeniem. Po drugie, Komisja zwróciła uwagę na fakt, że większość (około 85 %) postępowań przetargowych wyszczególnionych w arkuszu kalkulacyjnym została zgłoszona przez użytkownika niewspółpracującego. Z uwagi na brak współpracy ze strony użytkowników Komisja nie była w stanie zweryfikować prawidłowości danych zawartych we wspomnianym wykazie ani ustalić, czy uwzględniono w nim wszystkie przetargi i czy mógł on zaspokajać roczne zapotrzebowanie przedmiotowego producenta samochodów. Niemniej, niezależnie od powyższego, Komisja zbadała przekazane jej dane.

| (145) | Z wykazu przetargów przekazanego przez użytkownika niewspółpracującego wynika, że większości tych zamówień udzielono wyłącznie jednemu dostawcy. Średnia ważona wielkość referencyjna była jednak stosunkowo niska i wynosiła około 50 000 pozycji na przetarg obejmujący cały cykl życia projektu, co tłumaczyło, dlaczego wspomnianych zamówień udzielono wyłącznie jednemu dostawcy. Komisja zwróciła jednak uwagę, że realizację jednego projektu powierzono dwóm dostawcom „z uwagi na znaczną wielkość”, o czym wspomniano podczas posiedzenia wyjaśniającego z udziałem przedstawicieli ACEA. Po trzecie, informacje na temat przetargów przekazane przez użytkowników współpracujących dotyczyły trzech postępowań przetargowych. Z danych dotyczących użytkownika B wynikało, że podzielił on zamówienie o wielkości przekraczającej 1 mln między dwóch dostawców. Ponadto przekazane przez ACEA dane dotyczące użytkownika A były ze sobą sprzeczne. Z jednej strony wynikało z nich, że przeprowadzono jeden przetarg, w ramach którego udzielono zamówienia jednemu dostawcy, natomiast z drugiej strony w odrębnej tabeli dotyczącej ofert wskazano, że wielkości odpowiadające wielkościom przewidzianym we wspomnianym przetargu rozbito na dwa zamówienia. W związku z powyższym Komisja uznała, że informacje przekazane przez ACEA nie stoją w sprzeczności z ustaleniami dokonanymi w motywie 157, z których wynika, że zamówienia mogą być udzielane szeregowi dostawców w zależności od wielkości referencyjnych, co z kolei podaje w wątpliwość rzeczywistą wielkość dostaw realizowanych przez poszczególnych dostawców przez cały cykl życia projektu. Ponadto, jak wyjaśniono w motywie 115 powyżej, ACEA potwierdziło fakt, że łączna wielkość, która ma zostać dostarczona, może zależeć również od popularności określonego modelu produkowanego samochodu. |
| --- | --- |

(145)

Z wykazu przetargów przekazanego przez użytkownika niewspółpracującego wynika, że większości tych zamówień udzielono wyłącznie jednemu dostawcy. Średnia ważona wielkość referencyjna była jednak stosunkowo niska i wynosiła około 50 000 pozycji na przetarg obejmujący cały cykl życia projektu, co tłumaczyło, dlaczego wspomnianych zamówień udzielono wyłącznie jednemu dostawcy. Komisja zwróciła jednak uwagę, że realizację jednego projektu powierzono dwóm dostawcom „z uwagi na znaczną wielkość”, o czym wspomniano podczas posiedzenia wyjaśniającego z udziałem przedstawicieli ACEA. Po trzecie, informacje na temat przetargów przekazane przez użytkowników współpracujących dotyczyły trzech postępowań przetargowych. Z danych dotyczących użytkownika B wynikało, że podzielił on zamówienie o wielkości przekraczającej 1 mln między dwóch dostawców. Ponadto przekazane przez ACEA dane dotyczące użytkownika A były ze sobą sprzeczne. Z jednej strony wynikało z nich, że przeprowadzono jeden przetarg, w ramach którego udzielono zamówienia jednemu dostawcy, natomiast z drugiej strony w odrębnej tabeli dotyczącej ofert wskazano, że wielkości odpowiadające wielkościom przewidzianym we wspomnianym przetargu rozbito na dwa zamówienia. W związku z powyższym Komisja uznała, że informacje przekazane przez ACEA nie stoją w sprzeczności z ustaleniami dokonanymi w motywie 157, z których wynika, że zamówienia mogą być udzielane szeregowi dostawców w zależności od wielkości referencyjnych, co z kolei podaje w wątpliwość rzeczywistą wielkość dostaw realizowanych przez poszczególnych dostawców przez cały cykl życia projektu. Ponadto, jak wyjaśniono w motywie 115 powyżej, ACEA potwierdziło fakt, że łączna wielkość, która ma zostać dostarczona, może zależeć również od popularności określonego modelu produkowanego samochodu.

| (146) | W związku z tym argument ten odrzucono. |
| --- | --- |

(146)

W związku z tym argument ten odrzucono.

| (147) | Wobec braku innych uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 111 i 113 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(147)

Wobec braku innych uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 111 i 113 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

4.4.3.2.   Koszty pracy

Koszty pracy

| (148) | Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 114 i 115 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(148)

Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 114 i 115 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

4.4.3.3.   Zapasy

Zapasy

| (149) | Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 116 i 117 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(149)

Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 116 i 117 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

4.4.3.4.   Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału

Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału

| (150) | Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 118–123 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(150)

Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 118–123 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

4.4.4.   Wnioski dotyczące szkody

Wnioski dotyczące szkody

| (151) | Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 124–129 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(151)

Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 124–129 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

5.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

5.1.   Wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych

Wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych

5.1.1.   Wielkość i udział w rynku przywozu towarów po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie

Wielkość i udział w rynku przywozu towarów po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie

| (152) | Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski zawarte w motywach 131–136 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(152)

Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski zawarte w motywach 131–136 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

5.1.2.   Ceny produktów przywożonych po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz efekty cenowe

Ceny produktów przywożonych po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz efekty cenowe

| (153) | ACEA twierdziło, po ujawnieniu zarówno tymczasowych, jak i ostatecznych ustaleń, że przywóz z Maroka sprzedawany w 2020 r. i w okresie objętym dochodzeniem odbywał się na podstawie procedur przetargowych przeprowadzonych w latach 2018–2019. W związku z tym nie mógł mieć wpływu na cenę w 2020 r. ani w okresie objętym dochodzeniem, ponieważ nie spowodował utraty sprzedaży w 2020 r. i w okresie objętym dochodzeniem, ale raczej wcześniej, na etapie procedur przetargowych. |
| --- | --- |

(153)

ACEA twierdziło, po ujawnieniu zarówno tymczasowych, jak i ostatecznych ustaleń, że przywóz z Maroka sprzedawany w 2020 r. i w okresie objętym dochodzeniem odbywał się na podstawie procedur przetargowych przeprowadzonych w latach 2018–2019. W związku z tym nie mógł mieć wpływu na cenę w 2020 r. ani w okresie objętym dochodzeniem, ponieważ nie spowodował utraty sprzedaży w 2020 r. i w okresie objętym dochodzeniem, ale raczej wcześniej, na etapie procedur przetargowych.

| (154) | Komisja uznała, że zysk lub straty wystąpiły w momencie produkcji lub sprzedaży, a nie podczas negocjowania ofert. Jak wyjaśniono dalej w motywie 89, w okresie realizacji projektu możliwe są zmiany cen i wielkości produkcji, które wykraczają poza warunki danego przetargu. Ponadto, jak wyjaśniono w motywie 113 i motywach 146–148 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja uznała, że wpływ producentów marokańskich nie wynika jedynie z ilości utraconych w wyniku przetargów wygranych przez marokańskich producentów eksportujących, ale również z ogólnej presji cenowej we wszystkich przetargach, w których uczestniczyli. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(154)

Komisja uznała, że zysk lub straty wystąpiły w momencie produkcji lub sprzedaży, a nie podczas negocjowania ofert. Jak wyjaśniono dalej w motywie 89, w okresie realizacji projektu możliwe są zmiany cen i wielkości produkcji, które wykraczają poza warunki danego przetargu. Ponadto, jak wyjaśniono w motywie 113 i motywach 146–148 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja uznała, że wpływ producentów marokańskich nie wynika jedynie z ilości utraconych w wyniku przetargów wygranych przez marokańskich producentów eksportujących, ale również z ogólnej presji cenowej we wszystkich przetargach, w których uczestniczyli. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (155) | ACEA twierdziło, po ujawnieniu zarówno tymczasowych, jak i ostatecznych ustaleń, że analiza cen, o której mowa w pkt 4.4.3.1 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, powinna być przeprowadzona na poziomie przetargów, a w tym scenariuszu nie było różnicy między cenami unijnymi a marokańskimi, jak podano w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(155)

ACEA twierdziło, po ujawnieniu zarówno tymczasowych, jak i ostatecznych ustaleń, że analiza cen, o której mowa w pkt 4.4.3.1 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, powinna być przeprowadzona na poziomie przetargów, a w tym scenariuszu nie było różnicy między cenami unijnymi a marokańskimi, jak podano w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych.

| (156) | ACEA twierdziło również, po ujawnieniu zarówno tymczasowych, jak i ostatecznych ustaleń, że konkurencja cenowa między dostawcami miała miejsce na etapie przetargów. Dlatego też podcięcie cenowe, tłumienie cen i margines zaniżania cen powinny być obliczane na poziomie ofert, a nie na etapie dostaw. Sprzedaż i dostawy nie odzwierciedlały aktualnych warunków konkurencji. Ponadto wielkość dostaw nie zależała od dostawców, ale raczej od względnego popytu na konkretny model samochodu, a tym samym – od poziomu produkcji. |
| --- | --- |

(156)

ACEA twierdziło również, po ujawnieniu zarówno tymczasowych, jak i ostatecznych ustaleń, że konkurencja cenowa między dostawcami miała miejsce na etapie przetargów. Dlatego też podcięcie cenowe, tłumienie cen i margines zaniżania cen powinny być obliczane na poziomie ofert, a nie na etapie dostaw. Sprzedaż i dostawy nie odzwierciedlały aktualnych warunków konkurencji. Ponadto wielkość dostaw nie zależała od dostawców, ale raczej od względnego popytu na konkretny model samochodu, a tym samym – od poziomu produkcji.

| (157) | Komisja zauważyła, że z informacji dostarczonych przez zainteresowane strony wynika, że ceny nie pozostały na niezmienionym poziomie przez cały okres realizacji danego przetargu. Jak wyjaśniono w motywie 79, negocjując oferty przetargowe, producenci aluminiowych kół jezdnych muszą zaoferować system rabatów na cały okres realizacji danego projektu. Ponadto w trakcie realizacji projektu producenci samochodów mogą wystąpić o udzielenie dodatkowych rabatów. Co więcej, producenci aluminiowych kół jezdnych nie mają gwarancji co do wielkości sprzedaży. Producenci samochodów mogą wybrać do danego projektu kilku producentów, ale producenci ci nie mają gwarancji co do wielkości dostaw, które zostaną im ostatecznie przydzielone. W przypadku każdego producenta aluminiowych kół jezdnych wielkość dostaw zależała nie tylko od względnego popytu na konkretny model samochodu, ale także od decyzji producentów samochodów w sprawie podziału tej wielkości między wybranych producentów. Jak wskazano w motywie 115, wybór danych z poszczególnych przetargów nie mógł zatem zastąpić przeprowadzonej przez Komisję analizy na podstawie kompletnych danych, a mianowicie na podstawie wykazu transakcji sprzedaży i porównań cen dla poszczególnych rodzajów. Takie porównanie odzwierciedla największą możliwą ilość danych o faktycznie zrealizowanych transakcjach sprzedaży. |
| --- | --- |

(157)

Komisja zauważyła, że z informacji dostarczonych przez zainteresowane strony wynika, że ceny nie pozostały na niezmienionym poziomie przez cały okres realizacji danego przetargu. Jak wyjaśniono w motywie 79, negocjując oferty przetargowe, producenci aluminiowych kół jezdnych muszą zaoferować system rabatów na cały okres realizacji danego projektu. Ponadto w trakcie realizacji projektu producenci samochodów mogą wystąpić o udzielenie dodatkowych rabatów. Co więcej, producenci aluminiowych kół jezdnych nie mają gwarancji co do wielkości sprzedaży. Producenci samochodów mogą wybrać do danego projektu kilku producentów, ale producenci ci nie mają gwarancji co do wielkości dostaw, które zostaną im ostatecznie przydzielone. W przypadku każdego producenta aluminiowych kół jezdnych wielkość dostaw zależała nie tylko od względnego popytu na konkretny model samochodu, ale także od decyzji producentów samochodów w sprawie podziału tej wielkości między wybranych producentów. Jak wskazano w motywie 115, wybór danych z poszczególnych przetargów nie mógł zatem zastąpić przeprowadzonej przez Komisję analizy na podstawie kompletnych danych, a mianowicie na podstawie wykazu transakcji sprzedaży i porównań cen dla poszczególnych rodzajów. Takie porównanie odzwierciedla największą możliwą ilość danych o faktycznie zrealizowanych transakcjach sprzedaży.

| (158) | W związku z powyższym Komisja uznała, że w tym przypadku przetargi dają niepełny obraz sytuacji, natomiast wpływ na ceny można w pełni ustalić jedynie poprzez porównanie całego przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz całej sprzedaży przemysłu Unii, jaka miała miejsce w okresie objętym dochodzeniem, w podziale na rodzaje produktów. W związku z tym Komisja odrzuciła ten argument. |
| --- | --- |

(158)

W związku z powyższym Komisja uznała, że w tym przypadku przetargi dają niepełny obraz sytuacji, natomiast wpływ na ceny można w pełni ustalić jedynie poprzez porównanie całego przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz całej sprzedaży przemysłu Unii, jaka miała miejsce w okresie objętym dochodzeniem, w podziale na rodzaje produktów. W związku z tym Komisja odrzuciła ten argument.

| (159) | ACEA i przedsiębiorstwo Hands twierdziły, że nawet przy braku przywozu z Maroka przemysł Unii poniósłby szkodę, co dowodzi, że przywóz z Maroka nie był przyczyną istotnej szkody. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń ACEA powtórzyło ten argument. W szczególności sprzedaż przemysłu Unii w 2020 r. i w okresie objętym dochodzeniem pozostałaby znacznie poniżej poziomów z 2019 r. – zarówno w 2020 r. (-22 % w 2020 r. z uwzględnieniem przywozu z Maroka i -20 % bez uwzględnienia przywozu z Maroka), jak i w okresie objętym dochodzeniem (-18 % w okresie objętym dochodzeniem z uwzględnieniem przywozu z Maroka i -14 % bez uwzględnienia przywozu z Maroka). Szkoda w okresie objętym dochodzeniem nie mogła być przypisana przywozowi z Maroka, ponieważ w okresie objętym dochodzeniem przemysł Unii faktycznie zwiększył swoją sprzedaż (o 2 281 tys. pozycji) w większym stopniu niż marokańscy producenci eksportujący (o 1 478 tys. pozycji) w porównaniu z 2020 r. Tym samym przywóz z Maroka nie miał wpływu na wielkość sprzedaży. Ponadto przywóz z Maroka nie mógł mieć wpływu na ceny w okresie objętym dochodzeniem, ponieważ w przetargach zakończonych w okresie objętym dochodzeniem nie odnotowano znaczącego podcięcia cenowego, a ceny sprzedaży przywozu z Maroka odnotowane w okresie objętym dochodzeniem nie mogły mieć negatywnego wpływu na równoczesną sprzedaż przemysłu Unii. |
| --- | --- |

(159)

ACEA i przedsiębiorstwo Hands twierdziły, że nawet przy braku przywozu z Maroka przemysł Unii poniósłby szkodę, co dowodzi, że przywóz z Maroka nie był przyczyną istotnej szkody. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń ACEA powtórzyło ten argument. W szczególności sprzedaż przemysłu Unii w 2020 r. i w okresie objętym dochodzeniem pozostałaby znacznie poniżej poziomów z 2019 r. – zarówno w 2020 r. (-22 % w 2020 r. z uwzględnieniem przywozu z Maroka i -20 % bez uwzględnienia przywozu z Maroka), jak i w okresie objętym dochodzeniem (-18 % w okresie objętym dochodzeniem z uwzględnieniem przywozu z Maroka i -14 % bez uwzględnienia przywozu z Maroka). Szkoda w okresie objętym dochodzeniem nie mogła być przypisana przywozowi z Maroka, ponieważ w okresie objętym dochodzeniem przemysł Unii faktycznie zwiększył swoją sprzedaż (o 2 281 tys. pozycji) w większym stopniu niż marokańscy producenci eksportujący (o 1 478 tys. pozycji) w porównaniu z 2020 r. Tym samym przywóz z Maroka nie miał wpływu na wielkość sprzedaży. Ponadto przywóz z Maroka nie mógł mieć wpływu na ceny w okresie objętym dochodzeniem, ponieważ w przetargach zakończonych w okresie objętym dochodzeniem nie odnotowano znaczącego podcięcia cenowego, a ceny sprzedaży przywozu z Maroka odnotowane w okresie objętym dochodzeniem nie mogły mieć negatywnego wpływu na równoczesną sprzedaż przemysłu Unii.

| (160) | ACEA twierdziło również, po ujawnieniu zarówno tymczasowych, jak i ostatecznych ustaleń, że na rentowność przemysłu Unii miała wpływ niższa produkcja i sprzedaż wynikająca z dużego spadku produkcji samochodów w Unii w latach 2020 i 2021, co z kolei spowodowało wzrost kosztów stałych. |
| --- | --- |

(160)

ACEA twierdziło również, po ujawnieniu zarówno tymczasowych, jak i ostatecznych ustaleń, że na rentowność przemysłu Unii miała wpływ niższa produkcja i sprzedaż wynikająca z dużego spadku produkcji samochodów w Unii w latach 2020 i 2021, co z kolei spowodowało wzrost kosztów stałych.

| (161) | Komisja uznała, że przemysł Unii nie mógł przenieść tych wyższych kosztów stałych na producentów samochodów, ponieważ, jak określono powyżej, w ramach długoterminowych umów z producentami samochodów nie było możliwe podniesienie ceny w związku ze wzrostem kosztów stałych, z wyjątkiem indeksacji kosztów wlewków aluminiowych. |
| --- | --- |

(161)

Komisja uznała, że przemysł Unii nie mógł przenieść tych wyższych kosztów stałych na producentów samochodów, ponieważ, jak określono powyżej, w ramach długoterminowych umów z producentami samochodów nie było możliwe podniesienie ceny w związku ze wzrostem kosztów stałych, z wyjątkiem indeksacji kosztów wlewków aluminiowych.

| (162) | Jak wskazano w motywach 140–142 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja przyznała, że w 2020 r. doszło do spadku konsumpcji, czego powodem była głównie pandemia COVID-19. Przywóz z Maroka miał jednak wyraźnie negatywny wpływ na przemysł Unii w 2020 r., a zwłaszcza w okresie objętym dochodzeniem, kiedy to wielkość tego przywozu wzrosła w sposób wykładniczy. Kiedy zatem w okresie objętym dochodzeniem konsumpcja zaczęła wzrastać, przemysł Unii był zmuszony – ze względu na przywóz po cenach dumpingowych z Maroka, który podciął ceny przemysłu Unii o 26,9 % – do utrzymywania cen na niskim poziomie pomimo wzrostu kosztów produkcji. W rezultacie z powodu tłumienia cen przemysł Unii prowadził sprzedaż po cenach, które nie pokrywały nawet kosztów produkcji, nie mówiąc już o zwyczajowej marży zysku. Wniosek ten był słuszny nawet przy założeniu, że ceny były ustalone (głównie) w umowach długoterminowych, ponieważ negatywne skutki niższych cen przywozu z Maroka wystąpiły, gdy w 2020 r. i w okresie objętym dochodzeniem rozpoczęły się właściwe dostawy wynikające z umów wynegocjowanych na wcześniejszym etapie. Ponadto udział producentów marokańskich w procedurach przetargowych i ich polityka cenowa wywarły dalszą presję cenową na rynku, który obecnie charakteryzuje się nadwyżką podaży. Mimo że w okresie objętym dochodzeniem wielkość sprzedaży przemysłu Unii wzrosła, nadal tracił on udział w rynku z powodu przywozu z Maroka, w wyniku czego jego sytuacja finansowa uległa dalszemu znacznemu pogorszeniu. W związku z powyższym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(162)

Jak wskazano w motywach 140–142 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja przyznała, że w 2020 r. doszło do spadku konsumpcji, czego powodem była głównie pandemia COVID-19. Przywóz z Maroka miał jednak wyraźnie negatywny wpływ na przemysł Unii w 2020 r., a zwłaszcza w okresie objętym dochodzeniem, kiedy to wielkość tego przywozu wzrosła w sposób wykładniczy. Kiedy zatem w okresie objętym dochodzeniem konsumpcja zaczęła wzrastać, przemysł Unii był zmuszony – ze względu na przywóz po cenach dumpingowych z Maroka, który podciął ceny przemysłu Unii o 26,9 % – do utrzymywania cen na niskim poziomie pomimo wzrostu kosztów produkcji. W rezultacie z powodu tłumienia cen przemysł Unii prowadził sprzedaż po cenach, które nie pokrywały nawet kosztów produkcji, nie mówiąc już o zwyczajowej marży zysku. Wniosek ten był słuszny nawet przy założeniu, że ceny były ustalone (głównie) w umowach długoterminowych, ponieważ negatywne skutki niższych cen przywozu z Maroka wystąpiły, gdy w 2020 r. i w okresie objętym dochodzeniem rozpoczęły się właściwe dostawy wynikające z umów wynegocjowanych na wcześniejszym etapie. Ponadto udział producentów marokańskich w procedurach przetargowych i ich polityka cenowa wywarły dalszą presję cenową na rynku, który obecnie charakteryzuje się nadwyżką podaży. Mimo że w okresie objętym dochodzeniem wielkość sprzedaży przemysłu Unii wzrosła, nadal tracił on udział w rynku z powodu przywozu z Maroka, w wyniku czego jego sytuacja finansowa uległa dalszemu znacznemu pogorszeniu. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.

| (163) | Przedsiębiorstwo Hands twierdziło, że ewentualna szkoda poniesiona przez przemysł Unii nie mogła być spowodowana dokonywanym przez Hands wywozem z Maroka do Unii. Jak twierdziło przedsiębiorstwo, większość wskaźników szkody (np. konsumpcja w Unii, wielkość produkcji, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, cena sprzedaży) zaczęła się pogarszać już w latach 2018–2019; pogarszających się wskaźników nie można było przypisać działalności prowadzonej przez Hands, ponieważ produkcja rozpoczęła się w styczniu 2020 r. Przedsiębiorstwo Hands argumentowało, że zakład zbudowano również w celu zaspokojenia rosnącego popytu na rynku marokańskim i rynkach pozaunijnych, a nie tylko w celu zaopatrywania rynku UE. Ponadto przedsiębiorstwo Hands twierdziło, że część jego wywozu do Unii była powiązana z przeniesieniem produkcji z Korei Południowej do Maroka. |
| --- | --- |

(163)

Przedsiębiorstwo Hands twierdziło, że ewentualna szkoda poniesiona przez przemysł Unii nie mogła być spowodowana dokonywanym przez Hands wywozem z Maroka do Unii. Jak twierdziło przedsiębiorstwo, większość wskaźników szkody (np. konsumpcja w Unii, wielkość produkcji, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, cena sprzedaży) zaczęła się pogarszać już w latach 2018–2019; pogarszających się wskaźników nie można było przypisać działalności prowadzonej przez Hands, ponieważ produkcja rozpoczęła się w styczniu 2020 r. Przedsiębiorstwo Hands argumentowało, że zakład zbudowano również w celu zaspokojenia rosnącego popytu na rynku marokańskim i rynkach pozaunijnych, a nie tylko w celu zaopatrywania rynku UE. Ponadto przedsiębiorstwo Hands twierdziło, że część jego wywozu do Unii była powiązana z przeniesieniem produkcji z Korei Południowej do Maroka.

| (164) | Pomimo tego, że w latach 2018 i 2019 konsumpcja w Unii oraz sprzedaż i produkcja przemysłu Unii spadły, przemysł Unii zwiększył swoją rentowność z 7,5 % do 8,2 %. W związku z tym w odniesieniu do tych lat nie stwierdzono szkody. Szkoda zaczęła natomiast urzeczywistniać się w 2020 r., w tym samym czasie, gdy do Unii zaczął napływać przywóz dokonywany przez przedsiębiorstwo Hands, wraz z innym przywozem z Maroka. W tym względzie należało zauważyć, że zgodnie z art. 3 rozporządzenia podstawowego Komisja przeanalizowała skutki całego przywozu po cenach dumpingowych z Maroka, a nie tylko przywozu dokonywanego przez przedsiębiorstwo Hands. W każdym razie przywóz dokonywany przez przedsiębiorstwo Hands podcinał ceny przemysłu Unii, a jego marginesy dumpingu i szkody w okresie objętym dochodzeniem były znaczne. W związku z tym nie można było twierdzić, że przywóz dokonywany przez Hands nie przyczynił się do szkody poniesionej przez przemysł Unii. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(164)

Pomimo tego, że w latach 2018 i 2019 konsumpcja w Unii oraz sprzedaż i produkcja przemysłu Unii spadły, przemysł Unii zwiększył swoją rentowność z 7,5 % do 8,2 %. W związku z tym w odniesieniu do tych lat nie stwierdzono szkody. Szkoda zaczęła natomiast urzeczywistniać się w 2020 r., w tym samym czasie, gdy do Unii zaczął napływać przywóz dokonywany przez przedsiębiorstwo Hands, wraz z innym przywozem z Maroka. W tym względzie należało zauważyć, że zgodnie z art. 3 rozporządzenia podstawowego Komisja przeanalizowała skutki całego przywozu po cenach dumpingowych z Maroka, a nie tylko przywozu dokonywanego przez przedsiębiorstwo Hands. W każdym razie przywóz dokonywany przez przedsiębiorstwo Hands podcinał ceny przemysłu Unii, a jego marginesy dumpingu i szkody w okresie objętym dochodzeniem były znaczne. W związku z tym nie można było twierdzić, że przywóz dokonywany przez Hands nie przyczynił się do szkody poniesionej przez przemysł Unii. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (165) | Hands twierdziło również, że ustalenia zawarte w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych nie uzasadniały stwierdzenia istotnej szkody spowodowanej przez przywóz aluminiowych kół jezdnych z Maroka. Analiza została oparta na niejasnych danych i bezpodstawnych zarzutach, które nie znajdują potwierdzenia w dokumentacji dochodzenia, a w istocie także w realiach handlowych rynku aluminiowych kół jezdnych. |
| --- | --- |

(165)

Hands twierdziło również, że ustalenia zawarte w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych nie uzasadniały stwierdzenia istotnej szkody spowodowanej przez przywóz aluminiowych kół jezdnych z Maroka. Analiza została oparta na niejasnych danych i bezpodstawnych zarzutach, które nie znajdują potwierdzenia w dokumentacji dochodzenia, a w istocie także w realiach handlowych rynku aluminiowych kół jezdnych.

| (166) | Analizując ten argument, Komisja nie była w stanie określić, jaka część przeprowadzonej przez nią analizy szkody była niejasna, bezpodstawna lub stanowiła jedynie domniemanie. Ustalenia Komisji zostały oparte na dowodach zebranych w trakcie dochodzenia, które udostępniono wszystkim zainteresowanym stronom w aktach sprawy i opisano w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. W związku z powyższym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(166)

Analizując ten argument, Komisja nie była w stanie określić, jaka część przeprowadzonej przez nią analizy szkody była niejasna, bezpodstawna lub stanowiła jedynie domniemanie. Ustalenia Komisji zostały oparte na dowodach zebranych w trakcie dochodzenia, które udostępniono wszystkim zainteresowanym stronom w aktach sprawy i opisano w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.

5.1.3.   Wielkość przywozu po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie

Wielkość przywozu po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie

| (167) | ACEA twierdziło, że nie nastąpił znaczny wzrost przywozu z Maroka w rozumieniu art. 3 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, a przywóz z Maroka zajął niszę, którą producenci unijni dobrowolnie opuścili, i nie wywarł negatywnego wpływu na wielkość sprzedaży przemysłu Unii. |
| --- | --- |

(167)

ACEA twierdziło, że nie nastąpił znaczny wzrost przywozu z Maroka w rozumieniu art. 3 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, a przywóz z Maroka zajął niszę, którą producenci unijni dobrowolnie opuścili, i nie wywarł negatywnego wpływu na wielkość sprzedaży przemysłu Unii.

| (168) | Jak wyjaśniono w motywie 83 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, przywóz z Maroka osiągnął w okresie objętym dochodzeniem 2,5 mln pozycji, podczas gdy w 2018 r. był zerowy, a w 2019 r. nadal prawie nie występował. W rezultacie udział w rynku w okresie objętym dochodzeniem wyniósł 3,9 %. W odniesieniu do udziału w rynku przywozu z Maroka Komisja zauważyła, że ACEA zaprzeczyło swojemu argumentowi przedstawionemu w motywie 191, zgodnie z którym marginesy zaniżania cen powinny być obliczane na poziomie przetargów, w których występuje konkurencja między producentami marokańskimi a producentami unijnymi, wykazując, że istniała bezpośrednia konkurencja między przywozem z Maroka a produkcją unijną. Komisja uznała zatem, że przywóz był znaczny w rozumieniu art. 3 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, zarówno w ujęciu bezwzględnym, jak i w stosunku do konsumpcji w Unii. W świetle ustalonych poziomów cen przywóz ten miał negatywny wpływ na ceny przemysłu Unii w rozumieniu art. 3 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym Komisja odrzuciła ten argument i potwierdziła swoje ustalenia przedstawione w motywach 131–136 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(168)

Jak wyjaśniono w motywie 83 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, przywóz z Maroka osiągnął w okresie objętym dochodzeniem 2,5 mln pozycji, podczas gdy w 2018 r. był zerowy, a w 2019 r. nadal prawie nie występował. W rezultacie udział w rynku w okresie objętym dochodzeniem wyniósł 3,9 %. W odniesieniu do udziału w rynku przywozu z Maroka Komisja zauważyła, że ACEA zaprzeczyło swojemu argumentowi przedstawionemu w motywie 191, zgodnie z którym marginesy zaniżania cen powinny być obliczane na poziomie przetargów, w których występuje konkurencja między producentami marokańskimi a producentami unijnymi, wykazując, że istniała bezpośrednia konkurencja między przywozem z Maroka a produkcją unijną. Komisja uznała zatem, że przywóz był znaczny w rozumieniu art. 3 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, zarówno w ujęciu bezwzględnym, jak i w stosunku do konsumpcji w Unii. W świetle ustalonych poziomów cen przywóz ten miał negatywny wpływ na ceny przemysłu Unii w rozumieniu art. 3 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym Komisja odrzuciła ten argument i potwierdziła swoje ustalenia przedstawione w motywach 131–136 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

| (169) | Po ostatecznym ujawnieniu ACEA ponownie podkreśliło, że przywóz z Maroka nie miał negatywnego wpływu na przemysł Unii, jeżeli chodzi o wielkość. Ponadto ACEA argumentowało, że Komisja nie wyjaśniła, w jaki sposób przywóz aluminiowych kół jezdnych z Maroka, którego udział w rynku kształtował się na poziomie 3,9 %, doprowadził w okresie badanym do spadku wielkości produkcji i sprzedaży w Unii o 17 % (produkcja) i 21 % (sprzedaż). |
| --- | --- |

(169)

Po ostatecznym ujawnieniu ACEA ponownie podkreśliło, że przywóz z Maroka nie miał negatywnego wpływu na przemysł Unii, jeżeli chodzi o wielkość. Ponadto ACEA argumentowało, że Komisja nie wyjaśniła, w jaki sposób przywóz aluminiowych kół jezdnych z Maroka, którego udział w rynku kształtował się na poziomie 3,9 %, doprowadził w okresie badanym do spadku wielkości produkcji i sprzedaży w Unii o 17 % (produkcja) i 21 % (sprzedaż).

| (170) | Komisja zwróciła uwagę na fakt, że w swojej analizie ACEA odniosło się do okresu badanego, podczas gdy – jak wspomniano w motywie 162 powyżej – spadek wielkości produkcji w Unii w latach 2018–2020 był spowodowany głównie kryzysem związanym z COVID-19. Jeżeli chodzi o późniejszy okres przypadający na 2020 r. i okres objęty dochodzeniem, kiedy konsumpcja w Unii wzrosła o +8,0 %, przywóz z Maroka zwiększył się znacząco (o 244 %), podczas gdy wielkość sprzedaży przemysłu Unii wzrosła o zaledwie 5,2 %. Co więcej, wzrost udziału przywozu z Maroka w rynku od 2020 r. do okresu objętego dochodzeniem wyniósł około 2,1 punktu procentowego, podczas gdy udział przemysłu Unii w rynku zmniejszył się o 1,8 punktu procentowego. Dodatkowo, analizując wszystkie inne kraje pochodzenia przywozu poza Marokiem, Komisja zwróciła uwagę na fakt, że wzrost wielkości przywozu plasował się na poziomie około 6,6 % od 2020 r. do okresu objętego dochodzeniem. Było to spowodowane wzrostem wielkości przywozu z Turcji (o 19 %), któremu w tym samym okresie towarzyszył jednoczesny spadek wielkości przywozu ze wszystkich innych państw w ujęciu ogólnym. Jak opisano jednak w motywach 171–174 poniżej, Komisja stwierdziła, że przywóz z Turcji nie osłabił stwierdzonego związku przyczynowego między przywozem z Maroka a istotną szkodą poniesioną przez przemysł Unii. Dlatego też Komisja powtórzyła swoje ustalenia przedstawione w motywie 168 powyżej, zgodnie z którymi wielkości przywozu z Maroka miały negatywny wpływ na ceny przemysłu Unii w rozumieniu art. 3 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym argument ten odrzucono. |
| --- | --- |

(170)

Komisja zwróciła uwagę na fakt, że w swojej analizie ACEA odniosło się do okresu badanego, podczas gdy – jak wspomniano w motywie 162 powyżej – spadek wielkości produkcji w Unii w latach 2018–2020 był spowodowany głównie kryzysem związanym z COVID-19. Jeżeli chodzi o późniejszy okres przypadający na 2020 r. i okres objęty dochodzeniem, kiedy konsumpcja w Unii wzrosła o +8,0 %, przywóz z Maroka zwiększył się znacząco (o 244 %), podczas gdy wielkość sprzedaży przemysłu Unii wzrosła o zaledwie 5,2 %. Co więcej, wzrost udziału przywozu z Maroka w rynku od 2020 r. do okresu objętego dochodzeniem wyniósł około 2,1 punktu procentowego, podczas gdy udział przemysłu Unii w rynku zmniejszył się o 1,8 punktu procentowego. Dodatkowo, analizując wszystkie inne kraje pochodzenia przywozu poza Marokiem, Komisja zwróciła uwagę na fakt, że wzrost wielkości przywozu plasował się na poziomie około 6,6 % od 2020 r. do okresu objętego dochodzeniem. Było to spowodowane wzrostem wielkości przywozu z Turcji (o 19 %), któremu w tym samym okresie towarzyszył jednoczesny spadek wielkości przywozu ze wszystkich innych państw w ujęciu ogólnym. Jak opisano jednak w motywach 171–174 poniżej, Komisja stwierdziła, że przywóz z Turcji nie osłabił stwierdzonego związku przyczynowego między przywozem z Maroka a istotną szkodą poniesioną przez przemysł Unii. Dlatego też Komisja powtórzyła swoje ustalenia przedstawione w motywie 168 powyżej, zgodnie z którymi wielkości przywozu z Maroka miały negatywny wpływ na ceny przemysłu Unii w rozumieniu art. 3 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym argument ten odrzucono.

5.2.   Wpływ pozostałych czynników

Wpływ pozostałych czynników

5.2.1.   Przywóz z państw trzecich

Przywóz z państw trzecich

| (171) | Przedsiębiorstwo Hands i ACEA twierdziły, że należy odpowiednio zbadać wpływ przywozu z państw trzecich: stanowił on niemal 90 % łącznego przywozu, a udział państw trzecich w rynku wynosił około 25 %. W szczególności swój udział w rynku w okresie badanym zwiększyła Turcja: z 10,3 % do 13,0 %. |
| --- | --- |

(171)

Przedsiębiorstwo Hands i ACEA twierdziły, że należy odpowiednio zbadać wpływ przywozu z państw trzecich: stanowił on niemal 90 % łącznego przywozu, a udział państw trzecich w rynku wynosił około 25 %. W szczególności swój udział w rynku w okresie badanym zwiększyła Turcja: z 10,3 % do 13,0 %.

| (172) | Komisja przeanalizowała przywóz z państw trzecich. Jeśli chodzi o Turcję, główny kraj dokonujący przywozu, Komisja podkreśliła, że jak wskazano w motywie 138 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, średnie ceny produktów przywożonych z Turcji były znacznie wyższe w porównaniu z cenami importowymi produktów pochodzących z Maroka (+ 14 %), a nawet nieco wyższe w porównaniu z cenami przemysłu Unii (+ 1,0 %). Ponadto średnia cena przywozu z Turcji była wyższa od kosztów produkcji przemysłu Unii w latach 2018, 2019 i 2020. Tylko w okresie objętym dochodzeniem cena ta nieco spadła – o niecały 1 %. Ponadto w 2020 r. i w okresie objętym dochodzeniem, kiedy rentowność przemysłu Unii znacznie spadła, ceny przywozu z Turcji były wyższe niż ceny przemysłu Unii. Dlatego przywóz ten nie osłabił stwierdzonego związku przyczynowego między przywozem z Maroka a istotną szkodą poniesioną przez przemysł Unii. W związku z tym argument ten odrzucono. |
| --- | --- |

(172)

Komisja przeanalizowała przywóz z państw trzecich. Jeśli chodzi o Turcję, główny kraj dokonujący przywozu, Komisja podkreśliła, że jak wskazano w motywie 138 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, średnie ceny produktów przywożonych z Turcji były znacznie wyższe w porównaniu z cenami importowymi produktów pochodzących z Maroka (+ 14 %), a nawet nieco wyższe w porównaniu z cenami przemysłu Unii (+ 1,0 %). Ponadto średnia cena przywozu z Turcji była wyższa od kosztów produkcji przemysłu Unii w latach 2018, 2019 i 2020. Tylko w okresie objętym dochodzeniem cena ta nieco spadła – o niecały 1 %. Ponadto w 2020 r. i w okresie objętym dochodzeniem, kiedy rentowność przemysłu Unii znacznie spadła, ceny przywozu z Turcji były wyższe niż ceny przemysłu Unii. Dlatego przywóz ten nie osłabił stwierdzonego związku przyczynowego między przywozem z Maroka a istotną szkodą poniesioną przez przemysł Unii. W związku z tym argument ten odrzucono.

| (173) | Po ostatecznym ujawnieniu przedsiębiorstwo Hands, odnosząc się do przywozu z Turcji, powtórzyło swoje twierdzenie, zgodnie z którym Komisja nie wzięła pod uwagę szkodliwych skutków przywozu z Turcji i po prostu pominęła te skutki. Komisja rzekomo nie przeprowadziła bardziej szczegółowej analizy w oparciu o dane zgromadzone przez przedsiębiorstwo Hands, z których wynika, że oferty cenowe tego przedsiębiorstwa w przetargach nie zawsze były najniższe i że przyznawano mu zaledwie niewielki ułamek wszystkich zamówień. ACEA przedstawiło zbliżony argument dotyczący tego samego producenta. |
| --- | --- |

(173)

Po ostatecznym ujawnieniu przedsiębiorstwo Hands, odnosząc się do przywozu z Turcji, powtórzyło swoje twierdzenie, zgodnie z którym Komisja nie wzięła pod uwagę szkodliwych skutków przywozu z Turcji i po prostu pominęła te skutki. Komisja rzekomo nie przeprowadziła bardziej szczegółowej analizy w oparciu o dane zgromadzone przez przedsiębiorstwo Hands, z których wynika, że oferty cenowe tego przedsiębiorstwa w przetargach nie zawsze były najniższe i że przyznawano mu zaledwie niewielki ułamek wszystkich zamówień. ACEA przedstawiło zbliżony argument dotyczący tego samego producenta.

| (174) | Komisja odrzuciła argumentację przedsiębiorstwa Hands z szeregu powodów. Po pierwsze, Komisja odnotowała, że – jak wyjaśniono w motywie 90 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych – przy porównywaniu faktycznego poziomu sprzedaży w podziale na rodzaje produktu w okresie objętym dochodzeniem stwierdziła występowanie znacznego marginesu podcięcia cenowego wynoszącego 26,9 %, który obejmował sprzedaż przedsiębiorstwa Hands. Po drugie, jak wyjaśniono w motywach 115 i 192, Komisja odrzuciła argument ACEA, zgodnie z którym efekty cenowe powinny być analizowane na poziomie przetargów. Po trzecie, przedsiębiorstwo Hands nie utrzymywało, że oferty cenowe składane przez nie w przetargach w sposób nieunikniony opiewały na wyższe kwoty niż oferty tureckich producentów eksportujących. Twierdziło tylko ogólnie, że były one wyższe od ofert „innych producentów aluminiowych kół jezdnych”. Ponadto, nawet przy założeniu, że oferty cenowe przedsiębiorstwa Hands niekoniecznie były najtańsze, Komisja zbadała efekty cenowe na podstawie całości przywozu z Maroka, w którym udział drugiego producenta eksportującego – przedsiębiorstwa Dika – był znaczący (odpowiadał około [60–70] % rynku). Co więcej, jak odnotowano w motywie 172 powyżej, ceny importowe z Turcji były wyższe niż średnia cena przemysłu Unii w okresie objętym dochodzeniem. W związku z powyższym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(174)

Komisja odrzuciła argumentację przedsiębiorstwa Hands z szeregu powodów. Po pierwsze, Komisja odnotowała, że – jak wyjaśniono w motywie 90 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych – przy porównywaniu faktycznego poziomu sprzedaży w podziale na rodzaje produktu w okresie objętym dochodzeniem stwierdziła występowanie znacznego marginesu podcięcia cenowego wynoszącego 26,9 %, który obejmował sprzedaż przedsiębiorstwa Hands. Po drugie, jak wyjaśniono w motywach 115 i 192, Komisja odrzuciła argument ACEA, zgodnie z którym efekty cenowe powinny być analizowane na poziomie przetargów. Po trzecie, przedsiębiorstwo Hands nie utrzymywało, że oferty cenowe składane przez nie w przetargach w sposób nieunikniony opiewały na wyższe kwoty niż oferty tureckich producentów eksportujących. Twierdziło tylko ogólnie, że były one wyższe od ofert „innych producentów aluminiowych kół jezdnych”. Ponadto, nawet przy założeniu, że oferty cenowe przedsiębiorstwa Hands niekoniecznie były najtańsze, Komisja zbadała efekty cenowe na podstawie całości przywozu z Maroka, w którym udział drugiego producenta eksportującego – przedsiębiorstwa Dika – był znaczący (odpowiadał około [60–70] % rynku). Co więcej, jak odnotowano w motywie 172 powyżej, ceny importowe z Turcji były wyższe niż średnia cena przemysłu Unii w okresie objętym dochodzeniem. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.

| (175) | Po ostatecznym ujawnieniu ACEA podtrzymało swój argument przedstawiony w motywie 159, zgodnie z którym na podstawie danych dotyczących przetargów podcięcie cenowe wywołane przywozem z Maroka (wynoszące 3,7 %) nie było znaczące, w szczególności w porównaniu z obliczonym przez ACEA podcięciem cenowym wywołanym przywozem z Turcji lub Tajlandii, które oscylowało odpowiednio na poziomie około 10 % i 1 %. |
| --- | --- |

(175)

Po ostatecznym ujawnieniu ACEA podtrzymało swój argument przedstawiony w motywie 159, zgodnie z którym na podstawie danych dotyczących przetargów podcięcie cenowe wywołane przywozem z Maroka (wynoszące 3,7 %) nie było znaczące, w szczególności w porównaniu z obliczonym przez ACEA podcięciem cenowym wywołanym przywozem z Turcji lub Tajlandii, które oscylowało odpowiednio na poziomie około 10 % i 1 %.

| (176) | Po pierwsze, Komisja oceniła przekazany przez ACEA podsumowujący arkusz kalkulacyjny zawierający informacje na temat ofert cenowych. Wspomniany arkusz kalkulacyjny obejmował 15 przetargów i zawierał dane dostarczone przez trzech członków ACEA (tj. użytkownika niewspółpracującego i dwóch użytkowników współpracujących). Udostępniono w nim następujące informacje: nazwę użytkownika, ilość oraz cenę za pozycję oferowaną przez każdego z dostawców. Komisja odnotowała jednak brak wewnętrznej numeracji poszczególnych przetargów, co uniemożliwiło jej porównanie przedstawionych danych ze zweryfikowanymi informacjami przekazanymi już w toku dochodzenia przez dwóch użytkowników współpracujących. Ponadto nie uwzględniono niektórych elementów cen (takich jak planowane upusty roczne, określane również mianem „upustów z tytułu wydajności”), przez co nie można było ustalić, czy wszystkie z nich zostały uwzględnione w zaoferowanej cenie za pozycję. Co istotniejsze, większość ofert cenowych dotyczyła użytkownika niewspółpracującego. Jak wspomniano w motywie 109, ze względu na ogólny brak współpracy ze strony tego użytkownika ograniczone informacje, które zostały przez niego przekazane, nie mogły zostać uwzględnione do celów niniejszego dochodzenia. Jeżeli chodzi o dodatkowe informacje dostarczone przez ACEA w odniesieniu do użytkownika A i użytkownika B, dotyczyły one ofert cenowych, których Komisja nie mogła zweryfikować ze względu na ich późne dostarczenie. W szczególności Komisja nie była w stanie ustalić, czy przekazany zbiór danych miał wyczerpujący charakter, czy też nie. W każdym razie we wspomnianym zbiorze danych wyszczególniono 14 ofert marokańskich na 15 przetargów oraz po 5 ofert tureckich i tajlandzkich. Obliczenia podcięcia cenowego przeprowadzone przez ACEA opierały się na cenie referencyjnej (22). Komisja stwierdziła, że z obliczeń własnych przeprowadzonych przez ACEA wynika, że oferty cenowe producentów marokańskich były niższe niż oferty przemysłu Unii. Ponadto, porównując wielkość przywozu zgłoszoną (23) we wspomnianym arkuszu kalkulacyjnym z łączną wielkością przywozu ustaloną dla Turcji i Tajlandii na podstawie danych Eurostatu (zob. tabela 11 w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych), można było odnieść wrażenie, że w szczególności wielkości zgłoszone dla Turcji nie były reprezentatywne (poniżej 5 %). W związku z tym z informacji przekazanych przez ACEA nie można było wyciągnąć żadnego znaczącego wniosku. Co więcej, Komisja stwierdziła już w motywie 139 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że przywóz z Tajlandii i Turcji nie osłabił stwierdzonego związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych z Maroka a szkodą poniesioną przez przemysł Unii. W związku z powyższym argumenty te zostały odrzucone. |
| --- | --- |

(176)

Po pierwsze, Komisja oceniła przekazany przez ACEA podsumowujący arkusz kalkulacyjny zawierający informacje na temat ofert cenowych. Wspomniany arkusz kalkulacyjny obejmował 15 przetargów i zawierał dane dostarczone przez trzech członków ACEA (tj. użytkownika niewspółpracującego i dwóch użytkowników współpracujących). Udostępniono w nim następujące informacje: nazwę użytkownika, ilość oraz cenę za pozycję oferowaną przez każdego z dostawców. Komisja odnotowała jednak brak wewnętrznej numeracji poszczególnych przetargów, co uniemożliwiło jej porównanie przedstawionych danych ze zweryfikowanymi informacjami przekazanymi już w toku dochodzenia przez dwóch użytkowników współpracujących. Ponadto nie uwzględniono niektórych elementów cen (takich jak planowane upusty roczne, określane również mianem „upustów z tytułu wydajności”), przez co nie można było ustalić, czy wszystkie z nich zostały uwzględnione w zaoferowanej cenie za pozycję. Co istotniejsze, większość ofert cenowych dotyczyła użytkownika niewspółpracującego. Jak wspomniano w motywie 109, ze względu na ogólny brak współpracy ze strony tego użytkownika ograniczone informacje, które zostały przez niego przekazane, nie mogły zostać uwzględnione do celów niniejszego dochodzenia. Jeżeli chodzi o dodatkowe informacje dostarczone przez ACEA w odniesieniu do użytkownika A i użytkownika B, dotyczyły one ofert cenowych, których Komisja nie mogła zweryfikować ze względu na ich późne dostarczenie. W szczególności Komisja nie była w stanie ustalić, czy przekazany zbiór danych miał wyczerpujący charakter, czy też nie. W każdym razie we wspomnianym zbiorze danych wyszczególniono 14 ofert marokańskich na 15 przetargów oraz po 5 ofert tureckich i tajlandzkich. Obliczenia podcięcia cenowego przeprowadzone przez ACEA opierały się na cenie referencyjnej (22). Komisja stwierdziła, że z obliczeń własnych przeprowadzonych przez ACEA wynika, że oferty cenowe producentów marokańskich były niższe niż oferty przemysłu Unii. Ponadto, porównując wielkość przywozu zgłoszoną (23) we wspomnianym arkuszu kalkulacyjnym z łączną wielkością przywozu ustaloną dla Turcji i Tajlandii na podstawie danych Eurostatu (zob. tabela 11 w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych), można było odnieść wrażenie, że w szczególności wielkości zgłoszone dla Turcji nie były reprezentatywne (poniżej 5 %). W związku z tym z informacji przekazanych przez ACEA nie można było wyciągnąć żadnego znaczącego wniosku. Co więcej, Komisja stwierdziła już w motywie 139 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że przywóz z Tajlandii i Turcji nie osłabił stwierdzonego związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych z Maroka a szkodą poniesioną przez przemysł Unii. W związku z powyższym argumenty te zostały odrzucone.

22

23

5.2.2.   Pandemia COVID-19

Pandemia COVID-19

| (177) | Przedsiębiorstwo Hands twierdziło, że popyt na aluminiowe koła jezdne w Unii zmniejszył się w 2020 r. o 14 mln pozycji, co stanowi 20-krotność wielkości przywozu aluminiowych kół jezdnych z Maroka. Wpływ pandemii był zatem tak znaczny, że Komisja powinna uznać, iż zerwał on wszelki związek przyczynowy, jaki mógł istnieć między przywozem aluminiowych kół jezdnych z Maroka a szkodą poniesioną przez przemysł Unii. |
| --- | --- |

(177)

Przedsiębiorstwo Hands twierdziło, że popyt na aluminiowe koła jezdne w Unii zmniejszył się w 2020 r. o 14 mln pozycji, co stanowi 20-krotność wielkości przywozu aluminiowych kół jezdnych z Maroka. Wpływ pandemii był zatem tak znaczny, że Komisja powinna uznać, iż zerwał on wszelki związek przyczynowy, jaki mógł istnieć między przywozem aluminiowych kół jezdnych z Maroka a szkodą poniesioną przez przemysł Unii.

| (178) | Jak wskazano w motywach 140–142 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja uwzględniła wpływ COVID-19 na przemysł Unii. Ponieważ jednak okres objęty dochodzeniem obejmował również okres ożywienia po pandemii COVID-19, Komisja ustaliła, jak wyjaśniono w motywie 94 powyżej, że kiedy rynek ożywił się, przemysł Unii nie odniósł korzyści ze względu na zwiększony przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie, po cenach dumpingowych. Wręcz przeciwnie – w okresie objętym dochodzeniem sytuacja przemysłu Unii uległa dalszemu pogorszeniu. W związku z tym negatywnego wpływu pandemii COVID-19 nie można było uznać za jedyną przyczynę szkody poniesionej przez przemysł Unii w stopniu, w którym osłabiłby on związek przyczynowy między taką szkodą a przywozem towarów po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(178)

Jak wskazano w motywach 140–142 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja uwzględniła wpływ COVID-19 na przemysł Unii. Ponieważ jednak okres objęty dochodzeniem obejmował również okres ożywienia po pandemii COVID-19, Komisja ustaliła, jak wyjaśniono w motywie 94 powyżej, że kiedy rynek ożywił się, przemysł Unii nie odniósł korzyści ze względu na zwiększony przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie, po cenach dumpingowych. Wręcz przeciwnie – w okresie objętym dochodzeniem sytuacja przemysłu Unii uległa dalszemu pogorszeniu. W związku z tym negatywnego wpływu pandemii COVID-19 nie można było uznać za jedyną przyczynę szkody poniesionej przez przemysł Unii w stopniu, w którym osłabiłby on związek przyczynowy między taką szkodą a przywozem towarów po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (179) | Przedsiębiorstwo Hands ponownie stwierdziło, że kwestia ta wymaga zadowalającego i szczegółowego wyjaśnienia, zważywszy na fakt, że Komisja wprost uznała, że pandemia COVID-19 wywarła negatywny wpływ na przemysł Unii. |
| --- | --- |

(179)

Przedsiębiorstwo Hands ponownie stwierdziło, że kwestia ta wymaga zadowalającego i szczegółowego wyjaśnienia, zważywszy na fakt, że Komisja wprost uznała, że pandemia COVID-19 wywarła negatywny wpływ na przemysł Unii.

| (180) | Wobec braku precyzyjniej określonego i bardziej konkretnego wniosku, Komisja uznała wyjaśnienia przedstawione w tej sekcji za wystarczające do tego, aby przedsiębiorstwo mogło zrozumieć sposób argumentowania Komisji i skorzystać z przysługującego mu prawa do obrony. Dlatego też odrzuciła to twierdzenie. |
| --- | --- |

(180)

Wobec braku precyzyjniej określonego i bardziej konkretnego wniosku, Komisja uznała wyjaśnienia przedstawione w tej sekcji za wystarczające do tego, aby przedsiębiorstwo mogło zrozumieć sposób argumentowania Komisji i skorzystać z przysługującego mu prawa do obrony. Dlatego też odrzuciła to twierdzenie.

5.2.3.   Wyniki wywozu przemysłu Unii

Wyniki wywozu przemysłu Unii

| (181) | Wobec braku uwag motywy 143–145 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone. |
| --- | --- |

(181)

Wobec braku uwag motywy 143–145 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

5.2.4.   Skutki umów wieloletnich i zmian kosztów produkcji

Skutki umów wieloletnich i zmian kosztów produkcji

| (182) | Wobec braku uwag motywy 146–148 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone. |
| --- | --- |

(182)

Wobec braku uwag motywy 146–148 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

5.2.5.   Konsumpcja

Konsumpcja

(183)   Wobec braku uwag motywy 146–148 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostały potwierdzone.

5.2.6.   Konkurencja w przetargach

Konkurencja w przetargach

| (184) | ACEA twierdziło, że Komisja powinna była zbadać konkurencję wewnątrz Unii. ACEA zebrało informacje od swoich członków i ustaliło, że z 45 przetargów producenci unijni wygrali 31, dostawcy z Maroka i z Tajlandii – po 5, a dostawcy z Turcji – 4, chociaż pod względem liczby pozycji dostawcy z Turcji wygrali większość przetargów. |
| --- | --- |

(184)

ACEA twierdziło, że Komisja powinna była zbadać konkurencję wewnątrz Unii. ACEA zebrało informacje od swoich członków i ustaliło, że z 45 przetargów producenci unijni wygrali 31, dostawcy z Maroka i z Tajlandii – po 5, a dostawcy z Turcji – 4, chociaż pod względem liczby pozycji dostawcy z Turcji wygrali większość przetargów.

| (185) | Na wstępie Komisja przypomniała, że ACEA nie kwestionowała reprezentatywności próby producentów unijnych, utworzonej zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. ACEA nie może zatem zasadnie utrzymywać, że Komisja miała obowiązek zbadać, czy domniemany wpływ przywozu po cenach dumpingowych na ceny nie wynikał z konkurencji cenowej ze strony producentów unijnych niewłączonych do próby (24). Ponadto, jak wskazano w tabeli 5 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w latach 2018–2019 producenci unijni wykazali zdolność do utrzymania udziału w rynku wynoszącego ponad 70 %, a także rentowności na poziomie około 8 %. Osiągnięto to na bardzo konkurencyjnym rynku, opartym na przetargach organizowanych przez producentów samochodów, na którym wszyscy producenci unijni i producenci z innych państw trzecich mogli konkurować w tych samych przetargach. Oznaczało to, że producenci unijni byli konkurencyjni w normalnych i uczciwych warunkach rynkowych, a przemysł jako całość nie poniósł szkody. Ponadto Komisja zauważyła, że podstawę argumentu ACEA stanowiło 45 ofert przetargowych złożonych przez trzech członków ACEA (4 umowy zgłoszone przez dwóch użytkowników współpracujących i 41 od jednego użytkownika niewspółpracującego). Informacje ograniczały się jedynie do zwycięzcy przetargu, szacowanych ilości oraz pochodzenia pozostałych oferentów spoza Unii (Maroko, Tajlandia lub Turcja). Ponadto informacje te nie były poparte żadnymi dowodami potwierdzającymi ich poprawność i wiarygodność. Nie podano nawet numerów przetargów. W związku z tym argument ten odrzucono. |
| --- | --- |

(185)

Na wstępie Komisja przypomniała, że ACEA nie kwestionowała reprezentatywności próby producentów unijnych, utworzonej zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. ACEA nie może zatem zasadnie utrzymywać, że Komisja miała obowiązek zbadać, czy domniemany wpływ przywozu po cenach dumpingowych na ceny nie wynikał z konkurencji cenowej ze strony producentów unijnych niewłączonych do próby (24). Ponadto, jak wskazano w tabeli 5 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w latach 2018–2019 producenci unijni wykazali zdolność do utrzymania udziału w rynku wynoszącego ponad 70 %, a także rentowności na poziomie około 8 %. Osiągnięto to na bardzo konkurencyjnym rynku, opartym na przetargach organizowanych przez producentów samochodów, na którym wszyscy producenci unijni i producenci z innych państw trzecich mogli konkurować w tych samych przetargach. Oznaczało to, że producenci unijni byli konkurencyjni w normalnych i uczciwych warunkach rynkowych, a przemysł jako całość nie poniósł szkody. Ponadto Komisja zauważyła, że podstawę argumentu ACEA stanowiło 45 ofert przetargowych złożonych przez trzech członków ACEA (4 umowy zgłoszone przez dwóch użytkowników współpracujących i 41 od jednego użytkownika niewspółpracującego). Informacje ograniczały się jedynie do zwycięzcy przetargu, szacowanych ilości oraz pochodzenia pozostałych oferentów spoza Unii (Maroko, Tajlandia lub Turcja). Ponadto informacje te nie były poparte żadnymi dowodami potwierdzającymi ich poprawność i wiarygodność. Nie podano nawet numerów przetargów. W związku z tym argument ten odrzucono.

24

| (186) | ACEA twierdziło również, że nawet zakładając, iż prawdą jest, że uczestnicy przetargu muszą dostosować się do oferenta oferującego najniższą cenę, według ACEA istnieją niepodważalne dowody na to, że takie dostosowanie jest podejmowane przede wszystkim w odniesieniu do najtańszego producenta unijnego, a w drugiej kolejności w odniesieniu do przywozu z państw trzecich, przy czym ewentualne dostosowanie do ofert dostawców marokańskich zajmuje odległe trzecie miejsce (tylko 5 przypadków). |
| --- | --- |

(186)

ACEA twierdziło również, że nawet zakładając, iż prawdą jest, że uczestnicy przetargu muszą dostosować się do oferenta oferującego najniższą cenę, według ACEA istnieją niepodważalne dowody na to, że takie dostosowanie jest podejmowane przede wszystkim w odniesieniu do najtańszego producenta unijnego, a w drugiej kolejności w odniesieniu do przywozu z państw trzecich, przy czym ewentualne dostosowanie do ofert dostawców marokańskich zajmuje odległe trzecie miejsce (tylko 5 przypadków).

| (187) | Komisja zauważyła, że analiza przeprowadzona przez ACEA opierała się na ograniczonej liczbie przetargów (tj. 15), a informacje dostarczone przez ACEA składały się z tabeli zawierającej 15 ofert cenowych obejmujących wszystkie główne źródła pochodzenia produktu objętego postępowaniem (producenci unijni i wszyscy główni producenci z państw trzecich), przedstawionych przez trzech członków ACEA. 4 umowy były zgłoszone przez dwóch użytkowników współpracujących, a 11 pochodziło od jednego użytkownika niewspółpracującego. Ponadto, podobnie jak w przypadku poprzedniego argumentu, informacje te nie były poparte żadnymi dowodami potwierdzającymi ich poprawność i wiarygodność. Nie podano nawet numerów przetargów. Na przykład nie podano informacji, czy podana cena obejmowała wszystkie koszty dodatkowe i rabaty zawarte w ofertach. Ponadto nie dostarczono dokumentacji dotyczącej przedmiotowych przetargów, w związku z czym Komisja nie była w stanie zweryfikować przedstawionych informacji – a zatem argument ten został odrzucony. Komisja zauważyła, że – nawet gdyby miała wziąć pod uwagę te informacje – całkowita wielkość przywołanych ofert stanowiła około 5 % całkowitej konsumpcji w Unii, a zatem nie została uznana za reprezentatywną. Ponadto we wszystkich przypadkach z wyjątkiem dwóch oferty cenowe złożone przez producentów marokańskich były niższe od ofert złożonych przez producentów unijnych. W związku z tym Komisja uznała, że ACEA nie przedstawiło dowodów na to, że uczestnicy przetargu musieli dostosować się do najtańszych producentów unijnych oraz że dostawcy marokańscy nie obniżali cen. |
| --- | --- |

(187)

Komisja zauważyła, że analiza przeprowadzona przez ACEA opierała się na ograniczonej liczbie przetargów (tj. 15), a informacje dostarczone przez ACEA składały się z tabeli zawierającej 15 ofert cenowych obejmujących wszystkie główne źródła pochodzenia produktu objętego postępowaniem (producenci unijni i wszyscy główni producenci z państw trzecich), przedstawionych przez trzech członków ACEA. 4 umowy były zgłoszone przez dwóch użytkowników współpracujących, a 11 pochodziło od jednego użytkownika niewspółpracującego. Ponadto, podobnie jak w przypadku poprzedniego argumentu, informacje te nie były poparte żadnymi dowodami potwierdzającymi ich poprawność i wiarygodność. Nie podano nawet numerów przetargów. Na przykład nie podano informacji, czy podana cena obejmowała wszystkie koszty dodatkowe i rabaty zawarte w ofertach. Ponadto nie dostarczono dokumentacji dotyczącej przedmiotowych przetargów, w związku z czym Komisja nie była w stanie zweryfikować przedstawionych informacji – a zatem argument ten został odrzucony. Komisja zauważyła, że – nawet gdyby miała wziąć pod uwagę te informacje – całkowita wielkość przywołanych ofert stanowiła około 5 % całkowitej konsumpcji w Unii, a zatem nie została uznana za reprezentatywną. Ponadto we wszystkich przypadkach z wyjątkiem dwóch oferty cenowe złożone przez producentów marokańskich były niższe od ofert złożonych przez producentów unijnych. W związku z tym Komisja uznała, że ACEA nie przedstawiło dowodów na to, że uczestnicy przetargu musieli dostosować się do najtańszych producentów unijnych oraz że dostawcy marokańscy nie obniżali cen.

| (188) | Po ostatecznym ujawnieniu ACEA argumentowało, że Komisja sama zwróciła się do członków ACEA o przekazanie tego rodzaju danych na temat wartości referencyjnych w przetargach opierających się na okresie rozpoczęcia produkcji i że ACEA przekazało następnie te dane zgodnie z żądaniem Komisji. ACEA udostępniło również dodatkowe dokumenty przekazane przez użytkownika B. Ponadto ACEA uznało ten zbiór danych za reprezentatywny, ponieważ bazował on na 29 przetargach, składał się w niemal 100 % z zakupów marokańskich aluminiowych kół jezdnych i był poparty dowodami. |
| --- | --- |

(188)

Po ostatecznym ujawnieniu ACEA argumentowało, że Komisja sama zwróciła się do członków ACEA o przekazanie tego rodzaju danych na temat wartości referencyjnych w przetargach opierających się na okresie rozpoczęcia produkcji i że ACEA przekazało następnie te dane zgodnie z żądaniem Komisji. ACEA udostępniło również dodatkowe dokumenty przekazane przez użytkownika B. Ponadto ACEA uznało ten zbiór danych za reprezentatywny, ponieważ bazował on na 29 przetargach, składał się w niemal 100 % z zakupów marokańskich aluminiowych kół jezdnych i był poparty dowodami.

| (189) | Komisja podkreśliła, że zwróciła się o przekazanie informacji na temat przetargów wyłącznie do dwóch użytkowników, którzy w pełni współpracowali z nią w toku prowadzonego dochodzenia, którzy udzielili odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i których dane zostały zweryfikowane. Przekazane przez ACEA na późniejszym etapie dane dotyczące użytkownika niewspółpracującego zostały uznane za niekompletne, niewiarygodne i niemożliwe do zweryfikowania z uwagi na brak współpracy ze strony tego użytkownika. Komisja zwróciła uwagę na fakt, że ACEA oparło swoją analizę głównie na danych dotyczących użytkownika niewspółpracującego. Ponadto, mimo że ACEA argumentowało, że przedstawiony przez nie zbiór danych był poparty dowodami, Komisja stwierdziła, że w skład wspomnianego zbioru wchodziły głównie podsumowujące arkusze kalkulacyjne i że odniesienia do przetargów, na które powoływało się ACEA, były tak naprawdę numerami wewnętrznymi poszczególnych przetargów. Nie przekazano natomiast pełnej dokumentacji przetargowej takiej jak kopie specyfikacji istotnych warunków zamówienia, faktycznie otrzymane oferty itp. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(189)

Komisja podkreśliła, że zwróciła się o przekazanie informacji na temat przetargów wyłącznie do dwóch użytkowników, którzy w pełni współpracowali z nią w toku prowadzonego dochodzenia, którzy udzielili odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i których dane zostały zweryfikowane. Przekazane przez ACEA na późniejszym etapie dane dotyczące użytkownika niewspółpracującego zostały uznane za niekompletne, niewiarygodne i niemożliwe do zweryfikowania z uwagi na brak współpracy ze strony tego użytkownika. Komisja zwróciła uwagę na fakt, że ACEA oparło swoją analizę głównie na danych dotyczących użytkownika niewspółpracującego. Ponadto, mimo że ACEA argumentowało, że przedstawiony przez nie zbiór danych był poparty dowodami, Komisja stwierdziła, że w skład wspomnianego zbioru wchodziły głównie podsumowujące arkusze kalkulacyjne i że odniesienia do przetargów, na które powoływało się ACEA, były tak naprawdę numerami wewnętrznymi poszczególnych przetargów. Nie przekazano natomiast pełnej dokumentacji przetargowej takiej jak kopie specyfikacji istotnych warunków zamówienia, faktycznie otrzymane oferty itp. W związku z tym argument ten został odrzucony.

5.3.   Wnioski w sprawie związku przyczynowego

Wnioski w sprawie związku przyczynowego

| (190) | Wobec braku jakichkolwiek innych uwag dotyczących związku przyczynowego Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 152–154 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(190)

Wobec braku jakichkolwiek innych uwag dotyczących związku przyczynowego Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 152–154 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

6.   POZIOM ŚRODKÓW

POZIOM ŚRODKÓW

6.1.   Obliczenie marginesu zaniżania cen

Obliczenie marginesu zaniżania cen

| (191) | ACEA twierdziło, po ujawnieniu zarówno tymczasowych, jak i ostatecznych ustaleń, że Komisja powinna była przeprowadzić obliczenia marginesu zaniżania cen na poziomie przetargów, tak jak w pierwotnym dochodzeniu w sprawie przywozu aluminiowych kół jezdnych z Chin (25). |
| --- | --- |

(191)

ACEA twierdziło, po ujawnieniu zarówno tymczasowych, jak i ostatecznych ustaleń, że Komisja powinna była przeprowadzić obliczenia marginesu zaniżania cen na poziomie przetargów, tak jak w pierwotnym dochodzeniu w sprawie przywozu aluminiowych kół jezdnych z Chin (25).

25

| (192) | Komisja zbadała ten argument i stwierdziła, że podobny argument został przedstawiony i odrzucony podczas dochodzenia w sprawie przeglądu wygaśnięcia dotyczącego wyżej wymienionych środków (26). W motywie 115 powyżej Komisja wyjaśniła, że wybór danych z poszczególnych przetargów nie może zastąpić przeprowadzonej przez Komisję analizy cen i ilości na podstawie kompletnych danych, a mianowicie na podstawie wykazu transakcji sprzedaży i porównań cen dla poszczególnych rodzajów. Takie porównanie odzwierciedla największą możliwą ilość danych o faktycznie zrealizowanych transakcjach sprzedaży. Ponadto margines zaniżania cen wyrażono jako odsetek ceny eksportowej w okresie objętym dochodzeniem. Analiza przeprowadzona na podstawie kompletnych danych pochodzących od objętych próbą producentów eksportujących i producentów unijnych wykazała zaniżanie cen o 44 % w przypadku przedsiębiorstwa Hands i o 51,6 % w przypadku innych producentów marokańskich. Argument ten został zatem odrzucony. |
| --- | --- |

(192)

Komisja zbadała ten argument i stwierdziła, że podobny argument został przedstawiony i odrzucony podczas dochodzenia w sprawie przeglądu wygaśnięcia dotyczącego wyżej wymienionych środków (26). W motywie 115 powyżej Komisja wyjaśniła, że wybór danych z poszczególnych przetargów nie może zastąpić przeprowadzonej przez Komisję analizy cen i ilości na podstawie kompletnych danych, a mianowicie na podstawie wykazu transakcji sprzedaży i porównań cen dla poszczególnych rodzajów. Takie porównanie odzwierciedla największą możliwą ilość danych o faktycznie zrealizowanych transakcjach sprzedaży. Ponadto margines zaniżania cen wyrażono jako odsetek ceny eksportowej w okresie objętym dochodzeniem. Analiza przeprowadzona na podstawie kompletnych danych pochodzących od objętych próbą producentów eksportujących i producentów unijnych wykazała zaniżanie cen o 44 % w przypadku przedsiębiorstwa Hands i o 51,6 % w przypadku innych producentów marokańskich. Argument ten został zatem odrzucony.

26

| (193) | Przedsiębiorstwo Hands twierdziło, że dostosowania Komisji związane z przyszłymi kosztami środowiskowymi są arbitralne i spekulacyjne oraz wpływają na porównywalność cen, a także zakłócają porównywalność cen między sprzedażą unijną a marokańską. Przedsiębiorstwo Hands nawiązało do Nowego Modelu Rozwoju Maroka, który został wprowadzony w kwietniu 2021 r. i obejmuje inwestycje w zrównoważoną zieloną energię w celu zapewnienia konkurencyjności w niskoemisyjnych gałęziach przemysłu; kraj ten zobowiązał się do pozyskiwania ponad 50 % energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych do 2030 r. Jest zatem jasne, że Komisja nie wzięła pod uwagę kosztów, jakie przedsiębiorstwo Hands poniosłoby w przyszłości w okresie stosowania środków, w tym kosztów związanych z działaniami na rzecz dekarbonizacji w Maroku. |
| --- | --- |

(193)

Przedsiębiorstwo Hands twierdziło, że dostosowania Komisji związane z przyszłymi kosztami środowiskowymi są arbitralne i spekulacyjne oraz wpływają na porównywalność cen, a także zakłócają porównywalność cen między sprzedażą unijną a marokańską. Przedsiębiorstwo Hands nawiązało do Nowego Modelu Rozwoju Maroka, który został wprowadzony w kwietniu 2021 r. i obejmuje inwestycje w zrównoważoną zieloną energię w celu zapewnienia konkurencyjności w niskoemisyjnych gałęziach przemysłu; kraj ten zobowiązał się do pozyskiwania ponad 50 % energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych do 2030 r. Jest zatem jasne, że Komisja nie wzięła pod uwagę kosztów, jakie przedsiębiorstwo Hands poniosłoby w przyszłości w okresie stosowania środków, w tym kosztów związanych z działaniami na rzecz dekarbonizacji w Maroku.

| (194) | Komisja podkreśliła, że włączenie przyszłych kosztów środowiskowych do ceny docelowej dla przemysłu Unii było zgodne z art. 7 ust. 2d rozporządzenia podstawowego. Uwzględnienie tych kosztów nie wynikało z czystej spekulacji, ale z konkretnych dowodów na rzeczywiste planowane inwestycje. To, czy Maroko będzie dokonywać inwestycji w zrównoważoną zieloną energię, nie ma znaczenia dla stosowania odpowiednich przepisów rozporządzenia podstawowego dotyczących ustalenia unijnej ceny docelowej, w której należy uwzględnić przyszłe koszty środowiskowe. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(194)

Komisja podkreśliła, że włączenie przyszłych kosztów środowiskowych do ceny docelowej dla przemysłu Unii było zgodne z art. 7 ust. 2d rozporządzenia podstawowego. Uwzględnienie tych kosztów nie wynikało z czystej spekulacji, ale z konkretnych dowodów na rzeczywiste planowane inwestycje. To, czy Maroko będzie dokonywać inwestycji w zrównoważoną zieloną energię, nie ma znaczenia dla stosowania odpowiednich przepisów rozporządzenia podstawowego dotyczących ustalenia unijnej ceny docelowej, w której należy uwzględnić przyszłe koszty środowiskowe. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (195) | Przedsiębiorstwo Hands twierdziło, że Komisja nie przedstawiła żadnego wyjaśnienia na temat dokonanych obliczeń przyszłych kosztów, pozbawiając w ten sposób przedsiębiorstwo Hands i inne zainteresowane strony prawa do obrony. |
| --- | --- |

(195)

Przedsiębiorstwo Hands twierdziło, że Komisja nie przedstawiła żadnego wyjaśnienia na temat dokonanych obliczeń przyszłych kosztów, pozbawiając w ten sposób przedsiębiorstwo Hands i inne zainteresowane strony prawa do obrony.

| (196) | Na wniosek przedsiębiorstwa Dika Komisja przedstawiła informacje dotyczące przyszłych kosztów. Odpowiedź została opublikowana w dokumentacji udostępnionej do wglądu wszystkim stronom. Tym samym prawo do obrony nie zostało naruszone. |
| --- | --- |

(196)

Na wniosek przedsiębiorstwa Dika Komisja przedstawiła informacje dotyczące przyszłych kosztów. Odpowiedź została opublikowana w dokumentacji udostępnionej do wglądu wszystkim stronom. Tym samym prawo do obrony nie zostało naruszone.

7.   INTERES UNII

INTERES UNII

7.1.   Interes przemysłu Unii

Interes przemysłu Unii

| (197) | Wobec braku uwag potwierdzono motywy 165 i 166 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(197)

Wobec braku uwag potwierdzono motywy 165 i 166 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

7.2.   Interes użytkowników

Interes użytkowników

| (198) | ACEA powtórzyło swój argument, po ujawnieniu zarówno tymczasowych, jak i ostatecznych ustaleń, opisany w motywie 170 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że unijny przemysł aluminiowych kół jezdnych nie był w stanie zaspokoić popytu. Zdaniem ACEA od ponad 15 lat na rynku Unii występowały niedostateczne moce produkcyjne i niedobory z powodu niewystarczających inwestycji dokonywanych przez producentów unijnych. Jak twierdzi ACEA, unijni producenci aluminiowych kół jezdnych konsekwentnie nie wypełniają swojego zobowiązania do zwiększenia mocy produkcyjnych i zapewnienia bezpieczeństwa dostaw w Unii. ACEA przypomniało, że w kontekście dochodzenia antydumpingowego Komisji w sprawie aluminiowych kół jezdnych pochodzących z Chin producenci unijni mieli rzekomo zobowiązać się do zwiększenia mocy produkcyjnych, a Komisja miała rzekomo przedłużyć okres obowiązywania środka antydumpingowego pod warunkiem zwiększenia mocy produkcyjnych. Według ACEA między 2006 r. a okresem objętym dochodzeniem moce produkcyjne Unii wzrosły o 14 %, natomiast konsumpcja w tym samym okresie wzrosła o 33 %. |
| --- | --- |

(198)

ACEA powtórzyło swój argument, po ujawnieniu zarówno tymczasowych, jak i ostatecznych ustaleń, opisany w motywie 170 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że unijny przemysł aluminiowych kół jezdnych nie był w stanie zaspokoić popytu. Zdaniem ACEA od ponad 15 lat na rynku Unii występowały niedostateczne moce produkcyjne i niedobory z powodu niewystarczających inwestycji dokonywanych przez producentów unijnych. Jak twierdzi ACEA, unijni producenci aluminiowych kół jezdnych konsekwentnie nie wypełniają swojego zobowiązania do zwiększenia mocy produkcyjnych i zapewnienia bezpieczeństwa dostaw w Unii. ACEA przypomniało, że w kontekście dochodzenia antydumpingowego Komisji w sprawie aluminiowych kół jezdnych pochodzących z Chin producenci unijni mieli rzekomo zobowiązać się do zwiększenia mocy produkcyjnych, a Komisja miała rzekomo przedłużyć okres obowiązywania środka antydumpingowego pod warunkiem zwiększenia mocy produkcyjnych. Według ACEA między 2006 r. a okresem objętym dochodzeniem moce produkcyjne Unii wzrosły o 14 %, natomiast konsumpcja w tym samym okresie wzrosła o 33 %.

| (199) | Komisja zauważyła, że argument ten omówiono już w motywie 171 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych i że nie przedstawiono żadnych nowych elementów ani dowodów. Komisja zauważyła, że w razie potrzeby unijny przemysł aluminiowych kół jezdnych mógłby zwiększyć swoje moce produkcyjne w stosunkowo krótkim czasie, ponieważ odnośne inwestycje, na które powołują się użytkownicy, nie dotyczą pieców czy kabin lakierniczych, ale raczej maszyn odlewniczych, które można łatwo zainstalować. A zatem jeżeli unijni producenci aluminiowych kół jezdnych nie inwestowali w dodatkowe moce produkcyjne, wynikało to raczej z ich trudnej sytuacji ekonomicznej i braku wystarczających przyszłych zamówień ze strony producentów samochodów. Przemysł Unii nie miał zatem wystarczającej zachęty do inwestowania w dodatkowe moce produkcyjne wobec braku przewidywalnego wzrostu popytu na jego produkcję. |
| --- | --- |

(199)

Komisja zauważyła, że argument ten omówiono już w motywie 171 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych i że nie przedstawiono żadnych nowych elementów ani dowodów. Komisja zauważyła, że w razie potrzeby unijny przemysł aluminiowych kół jezdnych mógłby zwiększyć swoje moce produkcyjne w stosunkowo krótkim czasie, ponieważ odnośne inwestycje, na które powołują się użytkownicy, nie dotyczą pieców czy kabin lakierniczych, ale raczej maszyn odlewniczych, które można łatwo zainstalować. A zatem jeżeli unijni producenci aluminiowych kół jezdnych nie inwestowali w dodatkowe moce produkcyjne, wynikało to raczej z ich trudnej sytuacji ekonomicznej i braku wystarczających przyszłych zamówień ze strony producentów samochodów. Przemysł Unii nie miał zatem wystarczającej zachęty do inwestowania w dodatkowe moce produkcyjne wobec braku przewidywalnego wzrostu popytu na jego produkcję.

| (200) | Ponadto konsumpcja w Unii w okresie objętym dochodzeniem wyniosła 64,31 mln pozycji. Całkowite moce produkcyjne przemysłu Unii wynosiły 61,29 mln pozycji, podczas gdy całkowita produkcja unijna w okresie objętym dochodzeniem wynosiła 48,75 mln pozycji, a wywóz przemysłu Unii – 2,71 mln pozycji; niewykorzystane pozostały zatem moce produkcyjne wynoszące 9,83 mln pozycji. A zatem przemysł Unii dysponował już wystarczającymi mocami produkcyjnymi, aby zaspokoić niemal całkowity popyt na aluminiowe koła jezdne w Unii. Ponadto rynek unijny mógłby być dalej zaopatrywany przez producentów eksportujących z państw trzecich. Wraz z pojawieniem się producentów marokańskich łączne światowe moce produkcyjne aluminiowych kół jezdnych jeszcze się zwiększyły. W związku z powyższym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(200)

Ponadto konsumpcja w Unii w okresie objętym dochodzeniem wyniosła 64,31 mln pozycji. Całkowite moce produkcyjne przemysłu Unii wynosiły 61,29 mln pozycji, podczas gdy całkowita produkcja unijna w okresie objętym dochodzeniem wynosiła 48,75 mln pozycji, a wywóz przemysłu Unii – 2,71 mln pozycji; niewykorzystane pozostały zatem moce produkcyjne wynoszące 9,83 mln pozycji. A zatem przemysł Unii dysponował już wystarczającymi mocami produkcyjnymi, aby zaspokoić niemal całkowity popyt na aluminiowe koła jezdne w Unii. Ponadto rynek unijny mógłby być dalej zaopatrywany przez producentów eksportujących z państw trzecich. Wraz z pojawieniem się producentów marokańskich łączne światowe moce produkcyjne aluminiowych kół jezdnych jeszcze się zwiększyły. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.

| (201) | Po ostatecznym ujawnieniu ACEA utrzymywało, że zarzut Komisji, zgodnie z którym odnośne inwestycje nie dotyczą pieców czy kabin lakierniczych, ale raczej maszyn odlewniczych, które można łatwo zainstalować, nie był poparty żadnymi dowodami. ACEA argumentowało, że użytkownicy współpracujący wykazali, że to właśnie brak wystarczającej liczby kabin lakierniczych stanowi jedno z głównych wąskich gardeł ograniczających moce produkcyjne Unii. |
| --- | --- |

(201)

Po ostatecznym ujawnieniu ACEA utrzymywało, że zarzut Komisji, zgodnie z którym odnośne inwestycje nie dotyczą pieców czy kabin lakierniczych, ale raczej maszyn odlewniczych, które można łatwo zainstalować, nie był poparty żadnymi dowodami. ACEA argumentowało, że użytkownicy współpracujący wykazali, że to właśnie brak wystarczającej liczby kabin lakierniczych stanowi jedno z głównych wąskich gardeł ograniczających moce produkcyjne Unii.

| (202) | Komisja stwierdziła, że dowody przekazane przez użytkownika A dotyczyły niedoboru mocy produkcyjnych jednego producenta unijnego w latach 2015–2016, a więc przed okresem badanym. Ponadto użytkownik A nie przedstawił żadnych dokumentów świadczących o tym, że doświadczał on problemów związanych z mocami produkcyjnymi w okresie badanym. Również w przypadku użytkownika B przekazane dokumenty pochodziły z okresu poprzedzającego okres badany (większość z nich została sporządzona w 2016 r.). Podczas wizyty weryfikacyjnej użytkownik B stwierdził jednak, że „w typowym roku, takim, jakim był rok 2018/2019, nie odnotowano niedoboru kół aluminiowych”. Ani ACEA, ani inni użytkownicy nie przedstawili żadnych dowodów wskazujących na niedobory spowodowane brakiem wystarczającej liczby kabin lakierniczych w okresie badanym. |
| --- | --- |

(202)

Komisja stwierdziła, że dowody przekazane przez użytkownika A dotyczyły niedoboru mocy produkcyjnych jednego producenta unijnego w latach 2015–2016, a więc przed okresem badanym. Ponadto użytkownik A nie przedstawił żadnych dokumentów świadczących o tym, że doświadczał on problemów związanych z mocami produkcyjnymi w okresie badanym. Również w przypadku użytkownika B przekazane dokumenty pochodziły z okresu poprzedzającego okres badany (większość z nich została sporządzona w 2016 r.). Podczas wizyty weryfikacyjnej użytkownik B stwierdził jednak, że „w typowym roku, takim, jakim był rok 2018/2019, nie odnotowano niedoboru kół aluminiowych”. Ani ACEA, ani inni użytkownicy nie przedstawili żadnych dowodów wskazujących na niedobory spowodowane brakiem wystarczającej liczby kabin lakierniczych w okresie badanym.

| (203) | W toku dochodzenia Komisja zgromadziła dowody świadczące o tym, że przemysł Unii zainwestował w kabiny lakiernicze, gdy odnotowano wzrost popytu na koła cięte diamentem, które wymagają dwukrotnego poddania procedurze pokrywania lakierem na liniach lakierniczych. Jeżeli chodzi o inwestycje w kabiny lakiernicze i maszyny odlewnicze, Komisja zebrała kopie faktur zakupu wskazujące, że przemysł Unii był w stanie zwiększyć swoje moce produkcyjne w przeszłości, gdy miał pewność w kwestii popytu na jego wyroby. Komisja uznała, że nie może ujawnić bardziej szczegółowych informacji w aktach nieobjętych klauzulą poufności, ponieważ przedmiotowe informacje dotyczyły konkretnych transakcji indywidualnych stanowiących dane, których streszczenie w rozumieniu art. 19 ust. 2 rozporządzenia podstawowego nie jest możliwe. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(203)

W toku dochodzenia Komisja zgromadziła dowody świadczące o tym, że przemysł Unii zainwestował w kabiny lakiernicze, gdy odnotowano wzrost popytu na koła cięte diamentem, które wymagają dwukrotnego poddania procedurze pokrywania lakierem na liniach lakierniczych. Jeżeli chodzi o inwestycje w kabiny lakiernicze i maszyny odlewnicze, Komisja zebrała kopie faktur zakupu wskazujące, że przemysł Unii był w stanie zwiększyć swoje moce produkcyjne w przeszłości, gdy miał pewność w kwestii popytu na jego wyroby. Komisja uznała, że nie może ujawnić bardziej szczegółowych informacji w aktach nieobjętych klauzulą poufności, ponieważ przedmiotowe informacje dotyczyły konkretnych transakcji indywidualnych stanowiących dane, których streszczenie w rozumieniu art. 19 ust. 2 rozporządzenia podstawowego nie jest możliwe. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (204) | ACEA twierdziło, że w czasie, gdy marokańscy dostawcy wygrywali przetargi na dostawy kół do Unii, przemysł Unii nie dysponował wolnymi mocami produkcyjnymi, a zatem przywóz ten zaspokajał strategiczne potrzeby producentów samochodów. |
| --- | --- |

(204)

ACEA twierdziło, że w czasie, gdy marokańscy dostawcy wygrywali przetargi na dostawy kół do Unii, przemysł Unii nie dysponował wolnymi mocami produkcyjnymi, a zatem przywóz ten zaspokajał strategiczne potrzeby producentów samochodów.

| (205) | Komisja zauważyła, że ACEA nie przedstawiło dowodów na poparcie tego twierdzenia, na przykład w odniesieniu do przetargów, w których nie było żadnej oferty cenowej ze strony producentów unijnych, w szczególności w odniesieniu do przetargów wygranych przez producentów marokańskich. Komisja zauważyła również, że nie dostarczono dowodów na to, iż w okresie badanym unijny przemysł aluminiowych kół jezdnych nie zrealizował zamówień producentów samochodów na ten produkt (27). Jak już wspomniano powyżej, moce produkcyjne przemysłu Unii wraz z mocami producentów eksportujących z państw trzecich są zasadniczo wystarczające do zaspokojenia potrzeb przemysłu motoryzacyjnego. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(205)

Komisja zauważyła, że ACEA nie przedstawiło dowodów na poparcie tego twierdzenia, na przykład w odniesieniu do przetargów, w których nie było żadnej oferty cenowej ze strony producentów unijnych, w szczególności w odniesieniu do przetargów wygranych przez producentów marokańskich. Komisja zauważyła również, że nie dostarczono dowodów na to, iż w okresie badanym unijny przemysł aluminiowych kół jezdnych nie zrealizował zamówień producentów samochodów na ten produkt (27). Jak już wspomniano powyżej, moce produkcyjne przemysłu Unii wraz z mocami producentów eksportujących z państw trzecich są zasadniczo wystarczające do zaspokojenia potrzeb przemysłu motoryzacyjnego. W związku z tym argument ten został odrzucony.

27

| (206) | Po ostatecznym ujawnieniu ACEA argumentowało, że żaden z producentów unijnych nie zdecydował się zainwestować w zwiększenie zdolności produkcyjnych, mimo że od 2013 r. w Unii można było zaobserwować ustawiczny wzrost produkcji samochodów. |
| --- | --- |

(206)

Po ostatecznym ujawnieniu ACEA argumentowało, że żaden z producentów unijnych nie zdecydował się zainwestować w zwiększenie zdolności produkcyjnych, mimo że od 2013 r. w Unii można było zaobserwować ustawiczny wzrost produkcji samochodów.

| (207) | Komisja stwierdziła jednak, że w okresie tym moce produkcyjne przemysłu Unii zwiększyły się o około 10,8 mln artykułów (51,644 mln artykułów (28) w 2013 r. w porównaniu z 62,475 mln artykułów (29) w 2019 r.). Dlatego też uznano, że argumentu tego nie poparto żadnymi dowodami, wskutek czego został on odrzucony. |
| --- | --- |

(207)

Komisja stwierdziła jednak, że w okresie tym moce produkcyjne przemysłu Unii zwiększyły się o około 10,8 mln artykułów (51,644 mln artykułów (28) w 2013 r. w porównaniu z 62,475 mln artykułów (29) w 2019 r.). Dlatego też uznano, że argumentu tego nie poparto żadnymi dowodami, wskutek czego został on odrzucony.

28

29

| (208) | Po ostatecznym ujawnieniu ACEA ponownie argumentowało, że przemysł Unii nie jest w stanie zaspokoić popytu w UE, nawet w warunkach zakłóceń w funkcjonowaniu rynku i największego spadku popytu w historii. |
| --- | --- |

(208)

Po ostatecznym ujawnieniu ACEA ponownie argumentowało, że przemysł Unii nie jest w stanie zaspokoić popytu w UE, nawet w warunkach zakłóceń w funkcjonowaniu rynku i największego spadku popytu w historii.

| (209) | Komisja odnotowała, że wykorzystanie mocy produkcyjnych przemysłu Unii w okresie objętym dochodzeniem wyniosło 80 %. W związku z powyższym przemysł Unii dysponował dodatkowymi wolnymi mocami produkcyjnymi na zaspokojenie popytu. Ponadto nie ustanowiono żadnego wymogu zobowiązującego przemysł Unii do dysponowania mocami pozwalającymi mu zaspokoić całość popytu. Użytkownicy mogliby również przywozić aluminiowe koła jezdne z dowolnego z państw trzecich zajmujących się ich produkcją. W związku z tym argument ten odrzucono. |
| --- | --- |

(209)

Komisja odnotowała, że wykorzystanie mocy produkcyjnych przemysłu Unii w okresie objętym dochodzeniem wyniosło 80 %. W związku z powyższym przemysł Unii dysponował dodatkowymi wolnymi mocami produkcyjnymi na zaspokojenie popytu. Ponadto nie ustanowiono żadnego wymogu zobowiązującego przemysł Unii do dysponowania mocami pozwalającymi mu zaspokoić całość popytu. Użytkownicy mogliby również przywozić aluminiowe koła jezdne z dowolnego z państw trzecich zajmujących się ich produkcją. W związku z tym argument ten odrzucono.

| (210) | Po ostatecznym ujawnieniu ACEA utrzymywało, że przekazało dowody świadczące o tym, że przemysł Unii nie dysponował wolnymi mocami produkcyjnymi, a zatem przywóz z Maroka zaspokajał strategiczne potrzeby producentów samochodów. Ponadto ACEA przedstawiło dowody dotyczące niedoborów w poziomie produkcji przemysłu Unii w 2016 r. |
| --- | --- |

(210)

Po ostatecznym ujawnieniu ACEA utrzymywało, że przekazało dowody świadczące o tym, że przemysł Unii nie dysponował wolnymi mocami produkcyjnymi, a zatem przywóz z Maroka zaspokajał strategiczne potrzeby producentów samochodów. Ponadto ACEA przedstawiło dowody dotyczące niedoborów w poziomie produkcji przemysłu Unii w 2016 r.

| (211) | Komisja uznała, że twierdzenie to nie zostało poparte wystarczającymi dowodami. Na przykład ACEA nie przedstawiło dowodu potwierdzającego, że dostawcy marokańscy wygrali jakikolwiek przetarg w sytuacji, w której producenci unijni nie brali udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Jeżeli chodzi o niedobory w poziomie produkcji, ACEA nie przekazało dowodów świadczących o istnieniu problemu o charakterze systemowym w tym zakresie, ponieważ przekazane dowody dotyczyły okresu wcześniejszego niż okres badany. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(211)

Komisja uznała, że twierdzenie to nie zostało poparte wystarczającymi dowodami. Na przykład ACEA nie przedstawiło dowodu potwierdzającego, że dostawcy marokańscy wygrali jakikolwiek przetarg w sytuacji, w której producenci unijni nie brali udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Jeżeli chodzi o niedobory w poziomie produkcji, ACEA nie przekazało dowodów świadczących o istnieniu problemu o charakterze systemowym w tym zakresie, ponieważ przekazane dowody dotyczyły okresu wcześniejszego niż okres badany. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (212) | ACEA twierdziło, że Komisja nie odniosła się do faktu, iż koszty producentów samochodów wzrosły z powodu skumulowanych skutków środków antydumpingowych stosowanych w odniesieniu do innych surowców, części i komponentów wykorzystywanych do produkcji samochodów. |
| --- | --- |

(212)

ACEA twierdziło, że Komisja nie odniosła się do faktu, iż koszty producentów samochodów wzrosły z powodu skumulowanych skutków środków antydumpingowych stosowanych w odniesieniu do innych surowców, części i komponentów wykorzystywanych do produkcji samochodów.

| (213) | Komisja zauważyła, że ACEA nie dostarczyło żadnych dowodów potwierdzających to twierdzenie. Nawet jeśli koszty ich dostawców wzrosły i zostały przeniesione, w całości lub w części, na producentów samochodów, wydaje się, że nie miało to negatywnego wpływu na ich sytuację ekonomiczną. Jak wskazano w motywie 175 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, producenci samochodów opublikowali wyniki finansowe za 2021 r., które przekroczyły zwykłe zyski zgłaszane w poprzednich latach. Ponadto, jak już określono w motywie 169 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, procentowy udział kosztów aluminiowych kół jezdnych w produkcji samochodu jest niewielki i wynosi około 0,5 %. W związku z tym wpływ środków na producentów samochodów był bardzo ograniczony i argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(213)

Komisja zauważyła, że ACEA nie dostarczyło żadnych dowodów potwierdzających to twierdzenie. Nawet jeśli koszty ich dostawców wzrosły i zostały przeniesione, w całości lub w części, na producentów samochodów, wydaje się, że nie miało to negatywnego wpływu na ich sytuację ekonomiczną. Jak wskazano w motywie 175 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, producenci samochodów opublikowali wyniki finansowe za 2021 r., które przekroczyły zwykłe zyski zgłaszane w poprzednich latach. Ponadto, jak już określono w motywie 169 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, procentowy udział kosztów aluminiowych kół jezdnych w produkcji samochodu jest niewielki i wynosi około 0,5 %. W związku z tym wpływ środków na producentów samochodów był bardzo ograniczony i argument ten został odrzucony.

| (214) | Po ostatecznym ujawnieniu ACEA zakwestionowało wyniki oceny przeprowadzonej przez Komisję, przedstawione w powyższym motywie. W opinii ACEA cła antydumpingowe będą stanowiły dodatkowy koszt rzędu 241–413 mln EUR. Kwotę tę należy uznać za znaczną dla producentów samochodów działających w sektorze, który nieustannie boryka się z trudnościami wynikającymi z niskiego poziomu produkcji samochodów w Unii i który musi jednocześnie ponosić dodatkowe koszty środowiskowe. |
| --- | --- |

(214)

Po ostatecznym ujawnieniu ACEA zakwestionowało wyniki oceny przeprowadzonej przez Komisję, przedstawione w powyższym motywie. W opinii ACEA cła antydumpingowe będą stanowiły dodatkowy koszt rzędu 241–413 mln EUR. Kwotę tę należy uznać za znaczną dla producentów samochodów działających w sektorze, który nieustannie boryka się z trudnościami wynikającymi z niskiego poziomu produkcji samochodów w Unii i który musi jednocześnie ponosić dodatkowe koszty środowiskowe.

| (215) | Komisja odnotowała, że ACEA nie podważyło ustaleń Komisji, z których wynikało, że udział kosztów związanych z aluminiowymi kołami jezdnymi w łącznych kosztach produkcji samochodu jest marginalny – około 0,5 % – i że ustalone na stosunkowo niskim poziomie cło antydumpingowe stanowiłoby zaledwie ułamek wspomnianego 0,5 %. Nie przedstawiono żadnych dowodów świadczących o tym, że producenci samochodów nie będą w stanie ponieść tego rodzaju kosztów. Ponadto, niezależnie od prawidłowości szacunków dotyczących dodatkowych kosztów sporządzonych przez ACEA, szacunki te bazowały na unijnej cenie docelowej, a zatem są powiązane z ustalonymi marginesami szkody. Stawkę cła obliczono jednak na podstawie marginesów dumpingu, które były niższe niż ustalone marginesy szkody – w rezultacie wpływ cła antydumpingowego byłby niższy niż wynikałoby to z kwot oszacowanych przez ACEA. W związku z powyższym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(215)

Komisja odnotowała, że ACEA nie podważyło ustaleń Komisji, z których wynikało, że udział kosztów związanych z aluminiowymi kołami jezdnymi w łącznych kosztach produkcji samochodu jest marginalny – około 0,5 % – i że ustalone na stosunkowo niskim poziomie cło antydumpingowe stanowiłoby zaledwie ułamek wspomnianego 0,5 %. Nie przedstawiono żadnych dowodów świadczących o tym, że producenci samochodów nie będą w stanie ponieść tego rodzaju kosztów. Ponadto, niezależnie od prawidłowości szacunków dotyczących dodatkowych kosztów sporządzonych przez ACEA, szacunki te bazowały na unijnej cenie docelowej, a zatem są powiązane z ustalonymi marginesami szkody. Stawkę cła obliczono jednak na podstawie marginesów dumpingu, które były niższe niż ustalone marginesy szkody – w rezultacie wpływ cła antydumpingowego byłby niższy niż wynikałoby to z kwot oszacowanych przez ACEA. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.

| (216) | ACEA twierdziło, że niektórzy z jego członków szacują, iż dostawcy marokańscy są coraz bardziej zaangażowani w monitorowanie wpływu łańcuchów dostaw na emisję CO2. Zatem przeniesienie źródła dostaw do innych państw trzecich miałoby znaczny wpływ na zdolność producentów samochodów do osiągnięcia celów w zakresie redukcji CO2. |
| --- | --- |

(216)

ACEA twierdziło, że niektórzy z jego członków szacują, iż dostawcy marokańscy są coraz bardziej zaangażowani w monitorowanie wpływu łańcuchów dostaw na emisję CO2. Zatem przeniesienie źródła dostaw do innych państw trzecich miałoby znaczny wpływ na zdolność producentów samochodów do osiągnięcia celów w zakresie redukcji CO2.

2

2

| (217) | Komisja zauważyła, że ACEA nie przedstawiło żadnych dowodów potwierdzających ten argument, natomiast informacje uzyskane podczas wizyty weryfikacyjnej u jednego z użytkowników współpracujących ujawniły, że w przypadku przywozu z Maroka występuje podobny problem wpływu na cele producentów samochodów w zakresie redukcji CO2, którego powodem jest odległość między zakładami w Maroku a zakładami producentów samochodów na terenie Unii. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(217)

Komisja zauważyła, że ACEA nie przedstawiło żadnych dowodów potwierdzających ten argument, natomiast informacje uzyskane podczas wizyty weryfikacyjnej u jednego z użytkowników współpracujących ujawniły, że w przypadku przywozu z Maroka występuje podobny problem wpływu na cele producentów samochodów w zakresie redukcji CO2, którego powodem jest odległość między zakładami w Maroku a zakładami producentów samochodów na terenie Unii. W związku z tym argument ten został odrzucony.

2

| (218) | Po ostatecznym ujawnieniu ACEA powołało się na swój 10-punktowy plan służący wsparciu procesu wdrażania Europejskiego Zielonego Ładu (30), a także na fakt, że po wizycie weryfikacyjnej użytkownik B przedstawił dowody świadczące o tym, że przywóz z Maroka ma istotny wpływ, jeżeli chodzi o emisje CO2, z uwagi na niewielką odległość geograficzną między zakładami marokańskimi a zakładami produkcji samochodów. |
| --- | --- |

(218)

Po ostatecznym ujawnieniu ACEA powołało się na swój 10-punktowy plan służący wsparciu procesu wdrażania Europejskiego Zielonego Ładu (30), a także na fakt, że po wizycie weryfikacyjnej użytkownik B przedstawił dowody świadczące o tym, że przywóz z Maroka ma istotny wpływ, jeżeli chodzi o emisje CO2, z uwagi na niewielką odległość geograficzną między zakładami marokańskimi a zakładami produkcji samochodów.

30

2

| (219) | Komisja odnotowała, że w 10-punktowym planie nie wspomniano ani o wpływie przywozu kół w ujęciu ogólnym, ani w szczególności o przywozie kół z Maroka. Z tego względu planu nie można uznać za odpowiedni dowód na potwierdzenie argumentu przedstawionego w motywie 216 powyżej. Ponadto użytkownik B faktycznie poinformował, że uzupełnił procedurę wyboru dostawców o kryterium związane z poziomem emisji CO2 oraz że jego celem jest zmniejszenie odległości między zakładami a dostawcami, a tym samym ograniczenie śladu węglowego. Użytkownik B stwierdził jednak również, że konkurencyjność pozostaje niezwykle istotnym czynnikiem w procesie wyboru dostawcy. Co więcej, Komisja nie znalazła żadnych dowodów świadczących o tym, że użytkownik B faktycznie wziął wspomniane kryterium pod uwagę w toku postępowania o udzielenie zamówienia ani o tym, że producent został pominięty ze względu na kryteria związane z poziomem emisji CO2. Dodatkowo, nawet jeżeli wspomniane kryterium miałoby odgrywać kluczową rolę w przyszłości, celem środków antydumpingowych nie jest całkowite wstrzymanie przywozu z Maroka, ale raczej zagwarantowanie wwożenia towarów z tego państwa do Unii po uczciwych cenach. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(219)

Komisja odnotowała, że w 10-punktowym planie nie wspomniano ani o wpływie przywozu kół w ujęciu ogólnym, ani w szczególności o przywozie kół z Maroka. Z tego względu planu nie można uznać za odpowiedni dowód na potwierdzenie argumentu przedstawionego w motywie 216 powyżej. Ponadto użytkownik B faktycznie poinformował, że uzupełnił procedurę wyboru dostawców o kryterium związane z poziomem emisji CO2 oraz że jego celem jest zmniejszenie odległości między zakładami a dostawcami, a tym samym ograniczenie śladu węglowego. Użytkownik B stwierdził jednak również, że konkurencyjność pozostaje niezwykle istotnym czynnikiem w procesie wyboru dostawcy. Co więcej, Komisja nie znalazła żadnych dowodów świadczących o tym, że użytkownik B faktycznie wziął wspomniane kryterium pod uwagę w toku postępowania o udzielenie zamówienia ani o tym, że producent został pominięty ze względu na kryteria związane z poziomem emisji CO2. Dodatkowo, nawet jeżeli wspomniane kryterium miałoby odgrywać kluczową rolę w przyszłości, celem środków antydumpingowych nie jest całkowite wstrzymanie przywozu z Maroka, ale raczej zagwarantowanie wwożenia towarów z tego państwa do Unii po uczciwych cenach. W związku z tym argument ten został odrzucony.

2

2

| (220) | ACEA twierdziło, że niemiecki Federalny Urząd Ochrony Konkurencji wszczął w marcu 2022 r. dochodzenie przeciwko producentowi unijnemu w oparciu o zarzuty dotyczące postępowania ograniczającego konkurencję. Komisja zwróciła jednak uwagę, że nie przedstawiono argumentów dotyczących możliwego wpływu takiego domniemanego zachowania na ustalenia dochodzenia. W każdym razie to dochodzenie wciąż trwa i nie zapadły w nim jeszcze żadne ustalenia. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(220)

ACEA twierdziło, że niemiecki Federalny Urząd Ochrony Konkurencji wszczął w marcu 2022 r. dochodzenie przeciwko producentowi unijnemu w oparciu o zarzuty dotyczące postępowania ograniczającego konkurencję. Komisja zwróciła jednak uwagę, że nie przedstawiono argumentów dotyczących możliwego wpływu takiego domniemanego zachowania na ustalenia dochodzenia. W każdym razie to dochodzenie wciąż trwa i nie zapadły w nim jeszcze żadne ustalenia. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (221) | Po ostatecznym ujawnieniu ACEA argumentowało, że ze względu na tak nadzwyczajne okoliczności oraz zgodnie z zasadami dobrej administracji i dobrą praktyką administracyjną wypracowaną w sprawie dotyczącej rur bez szwu środki antydumpingowe nie powinny zostać nałożone do chwili zakończenia dochodzenia prowadzonego przez niemiecki Federalny Urząd Ochrony Konkurencji (31). |
| --- | --- |

(221)

Po ostatecznym ujawnieniu ACEA argumentowało, że ze względu na tak nadzwyczajne okoliczności oraz zgodnie z zasadami dobrej administracji i dobrą praktyką administracyjną wypracowaną w sprawie dotyczącej rur bez szwu środki antydumpingowe nie powinny zostać nałożone do chwili zakończenia dochodzenia prowadzonego przez niemiecki Federalny Urząd Ochrony Konkurencji (31).

31

| (222) | Jak już wyjaśniono w motywie 220 powyżej, organy administracji krajowej nie podjęły jeszcze żadnej decyzji w tym zakresie. Natomiast w sprawie dotyczącej rur bez szwu nałożenie ceł nastąpiło dopiero po wydaniu ostatecznej decyzji nakładającej sankcje z tytułu dopuszczania się praktyk antykonkurencyjnych i gdy stało się jasne, że tego rodzaju praktyk dopuszczano się w okresie badanym w toku dochodzenia i gdy potwierdzono, że dotyczyły one produktu objętego postępowaniem. W przedmiotowej sprawie nie doszło do spełnienia żadnego z tych warunków. W związku z powyższym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(222)

Jak już wyjaśniono w motywie 220 powyżej, organy administracji krajowej nie podjęły jeszcze żadnej decyzji w tym zakresie. Natomiast w sprawie dotyczącej rur bez szwu nałożenie ceł nastąpiło dopiero po wydaniu ostatecznej decyzji nakładającej sankcje z tytułu dopuszczania się praktyk antykonkurencyjnych i gdy stało się jasne, że tego rodzaju praktyk dopuszczano się w okresie badanym w toku dochodzenia i gdy potwierdzono, że dotyczyły one produktu objętego postępowaniem. W przedmiotowej sprawie nie doszło do spełnienia żadnego z tych warunków. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.

7.3.   Wnioski dotyczące interesu Unii

Wnioski dotyczące interesu Unii

| (223) | Na podstawie powyższego i wobec braku innych uwag wnioski zawarte w motywie 177 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostały potwierdzone. |
| --- | --- |

(223)

Na podstawie powyższego i wobec braku innych uwag wnioski zawarte w motywie 177 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostały potwierdzone.

8.   OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

8.1.   Środki ostateczne

Środki ostateczne

| (224) | Biorąc pod uwagę wnioski dotyczące dumpingu, szkody, związku przyczynowego, poziomu środków i interesu Unii oraz uwzględniając art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, należy wprowadzić ostateczne środki antydumpingowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi Unii przez przywóz produktu objętego postępowaniem po cenach dumpingowych. |
| --- | --- |

(224)

Biorąc pod uwagę wnioski dotyczące dumpingu, szkody, związku przyczynowego, poziomu środków i interesu Unii oraz uwzględniając art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, należy wprowadzić ostateczne środki antydumpingowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi Unii przez przywóz produktu objętego postępowaniem po cenach dumpingowych.

| (225) | Jak wskazano w motywie 63, marginesy dumpingu zostały nieznacznie zmienione na etapie ostatecznym. |
| --- | --- |

(225)

Jak wskazano w motywie 63, marginesy dumpingu zostały nieznacznie zmienione na etapie ostatecznym.

| (226) | W związku z powyższym stawki ostatecznego cła antydumpingowego, wyrażone w cenach CIF na granicy Unii przed ocleniem, powinny być następujące:









  Państwo | Przedsiębiorstwo | Margines dumpingu (%) | Margines szkody (%) | Ostateczne cło antydumpingowe (%) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Maroko | HANDS 8 S.A. | 9,01 | 44,0 | 9,0 |
| | DIKA MOROCCO AFRIKA S.A.R.L | 17,54 | 51,6 | 17,5 |
| | Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 17,54 | 51,6 | 17,5 |

(226)

W związku z powyższym stawki ostatecznego cła antydumpingowego, wyrażone w cenach CIF na granicy Unii przed ocleniem, powinny być następujące:

Państwo

Przedsiębiorstwo

Margines dumpingu (%)

Margines szkody (%)

Ostateczne cło antydumpingowe (%)

Maroko

HANDS 8 S.A.

9,01

44,0

9,0

DIKA MOROCCO AFRIKA S.A.R.L

17,54

51,6

17,5

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

17,54

51,6

17,5

| (227) | Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację dotyczącą tych przedsiębiorstw ustaloną w toku dochodzenia. Powyższe stawki celne mają zatem zastosowanie wyłącznie do przywozu produktu objętego dochodzeniem pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz produkowanego przez wymienione osoby prawne. Przywóz produktu objętego postępowaniem wytwarzanego przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, którego nie wymieniono w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym przez jednostki powiązane z wymienionymi przedsiębiorstwami, nie może korzystać z tych stawek i powinien podlegać stawce celnej mającej zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”. |
| --- | --- |

(227)

Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację dotyczącą tych przedsiębiorstw ustaloną w toku dochodzenia. Powyższe stawki celne mają zatem zastosowanie wyłącznie do przywozu produktu objętego dochodzeniem pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz produkowanego przez wymienione osoby prawne. Przywóz produktu objętego postępowaniem wytwarzanego przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, którego nie wymieniono w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym przez jednostki powiązane z wymienionymi przedsiębiorstwami, nie może korzystać z tych stawek i powinien podlegać stawce celnej mającej zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.

| (228) | Przedsiębiorstwo może zwrócić się o zastosowanie indywidualnych stawek cła antydumpingowego w przypadku zmiany jego nazwy. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji (32). Wniosek musi zawierać wszystkie istotne informacje, które pozwolą wykazać, że zmiana nie wpływa na prawo przedsiębiorstwa do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie. Jeżeli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na prawo do korzystania ze stawki celnej mającej wobec niego zastosowanie, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opublikowane zostanie rozporządzenie w sprawie zmiany nazwy. |
| --- | --- |

(228)

Przedsiębiorstwo może zwrócić się o zastosowanie indywidualnych stawek cła antydumpingowego w przypadku zmiany jego nazwy. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji (32). Wniosek musi zawierać wszystkie istotne informacje, które pozwolą wykazać, że zmiana nie wpływa na prawo przedsiębiorstwa do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie. Jeżeli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na prawo do korzystania ze stawki celnej mającej wobec niego zastosowanie, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opublikowane zostanie rozporządzenie w sprawie zmiany nazwy.

32

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

| (229) | W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z różnicą w stawkach celnych potrzebne są środki szczególne gwarantujące odpowiednie stosowanie ceł antydumpingowych. Przedsiębiorstwa, na które nałożono indywidualne cła antydumpingowe, muszą przedstawić ważną fakturę handlową organom celnym państwa członkowskiego. Faktura musi spełniać wymogi określone w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, powinien zostać objęty cłem antydumpingowym obowiązującym wobec „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”. |
| --- | --- |

(229)

W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z różnicą w stawkach celnych potrzebne są środki szczególne gwarantujące odpowiednie stosowanie ceł antydumpingowych. Przedsiębiorstwa, na które nałożono indywidualne cła antydumpingowe, muszą przedstawić ważną fakturę handlową organom celnym państwa członkowskiego. Faktura musi spełniać wymogi określone w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, powinien zostać objęty cłem antydumpingowym obowiązującym wobec „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.

| (230) | Mimo że przedstawienie tej faktury jest konieczne, aby organy celne państw członkowskich zastosowały indywidualne stawki cła antydumpingowego wobec przywozu, nie jest ona jedynym elementem branym pod uwagę przez organy celne. Organy celne państw członkowskich powinny bowiem przeprowadzić zwykłą kontrolę, nawet jeśli otrzymają fakturę spełniającą wszystkie wymogi określone w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, i podobnie jak we wszystkich innych przypadkach – mogą one żądać dodatkowych dokumentów (dokumentów przewozowych itp.) do celu weryfikacji dokładności danych zawartych w oświadczeniu oraz zapewnienia zasadności późniejszego zastosowania stawki należności celnej zgodnie z prawem celnym. |
| --- | --- |

(230)

Mimo że przedstawienie tej faktury jest konieczne, aby organy celne państw członkowskich zastosowały indywidualne stawki cła antydumpingowego wobec przywozu, nie jest ona jedynym elementem branym pod uwagę przez organy celne. Organy celne państw członkowskich powinny bowiem przeprowadzić zwykłą kontrolę, nawet jeśli otrzymają fakturę spełniającą wszystkie wymogi określone w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, i podobnie jak we wszystkich innych przypadkach – mogą one żądać dodatkowych dokumentów (dokumentów przewozowych itp.) do celu weryfikacji dokładności danych zawartych w oświadczeniu oraz zapewnienia zasadności późniejszego zastosowania stawki należności celnej zgodnie z prawem celnym.

| (231) | Jeżeli wywóz dokonywany przez jedno z przedsiębiorstw korzystających z niższej indywidualnej stawki celnej wzrośnie w znacznym stopniu, w szczególności po wprowadzeniu przedmiotowych środków, tego rodzaju wzrost wielkości wywozu może zostać uznany za stanowiący sam w sobie zmianę struktury handlu ze względu na wprowadzenie środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W takich okolicznościach można wszcząć dochodzenie w sprawie obejścia środków, o ile spełnione zostaną odpowiednie warunki. Podczas tego dochodzenia można między innymi zbadać potrzebę zniesienia indywidualnych stawek celnych i nałożenia w związku z tym cła ogólnokrajowego. |
| --- | --- |

(231)

Jeżeli wywóz dokonywany przez jedno z przedsiębiorstw korzystających z niższej indywidualnej stawki celnej wzrośnie w znacznym stopniu, w szczególności po wprowadzeniu przedmiotowych środków, tego rodzaju wzrost wielkości wywozu może zostać uznany za stanowiący sam w sobie zmianę struktury handlu ze względu na wprowadzenie środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W takich okolicznościach można wszcząć dochodzenie w sprawie obejścia środków, o ile spełnione zostaną odpowiednie warunki. Podczas tego dochodzenia można między innymi zbadać potrzebę zniesienia indywidualnych stawek celnych i nałożenia w związku z tym cła ogólnokrajowego.

| (232) | W celu zapewnienia należytego egzekwowania ceł antydumpingowych cło antydumpingowe dotyczące wszystkich pozostałych przedsiębiorstw należy stosować nie tylko w odniesieniu do niewspółpracujących producentów eksportujących w ramach niniejszego dochodzenia, ale również do producentów, którzy nie prowadzili wywozu do Unii w trakcie okresu objętego dochodzeniem. |
| --- | --- |

(232)

W celu zapewnienia należytego egzekwowania ceł antydumpingowych cło antydumpingowe dotyczące wszystkich pozostałych przedsiębiorstw należy stosować nie tylko w odniesieniu do niewspółpracujących producentów eksportujących w ramach niniejszego dochodzenia, ale również do producentów, którzy nie prowadzili wywozu do Unii w trakcie okresu objętego dochodzeniem.

| (233) | Statystyki dotyczące aluminiowych kół jezdnych do pojazdów silnikowych objętych pozycjami od 8701 do 8705, nawet z akcesoriami oraz z oponami, są często wyrażane w liczbie sztuk. Taka jednostka uzupełniająca dla aluminiowych kół jezdnych do pojazdów silnikowych objętych pozycjami od 8701 do 8705, nawet z akcesoriami oraz z oponami, nie została jednak określona w Nomenklaturze scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (33). W związku z tym należy ustanowić obowiązek, by w zgłoszeniu o dopuszczenie do obrotu podawana była nie tylko waga wyrażona w kilogramach lub tonach, ale także ilość pozycji w przypadku przywozu produktu objętego postępowaniem. Pozycje powinny być wskazywane dla kodów CN ex 8708 70 10 i ex 8708 70 50 (kody TARIC: 8708701015, 8708701050, 8708705015 i 8708705050). |
| --- | --- |

(233)

Statystyki dotyczące aluminiowych kół jezdnych do pojazdów silnikowych objętych pozycjami od 8701 do 8705, nawet z akcesoriami oraz z oponami, są często wyrażane w liczbie sztuk. Taka jednostka uzupełniająca dla aluminiowych kół jezdnych do pojazdów silnikowych objętych pozycjami od 8701 do 8705, nawet z akcesoriami oraz z oponami, nie została jednak określona w Nomenklaturze scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (33). W związku z tym należy ustanowić obowiązek, by w zgłoszeniu o dopuszczenie do obrotu podawana była nie tylko waga wyrażona w kilogramach lub tonach, ale także ilość pozycji w przypadku przywozu produktu objętego postępowaniem. Pozycje powinny być wskazywane dla kodów CN ex 8708 70 10 i ex 8708 70 50 (kody TARIC: 8708701015, 8708701050, 8708705015 i 8708705050).

33

8.2.   Ostateczne pobranie cła tymczasowego

Ostateczne pobranie cła tymczasowego

| (234) | Ze względu na ustaloną wysokość marginesów dumpingu oraz zważywszy na poziom szkody, jaką poniósł przemysł Unii, należy dokonać ostatecznego poboru kwot zabezpieczonych w formie tymczasowych ceł antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych do wysokości ustalonych na mocy niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(234)

Ze względu na ustaloną wysokość marginesów dumpingu oraz zważywszy na poziom szkody, jaką poniósł przemysł Unii, należy dokonać ostatecznego poboru kwot zabezpieczonych w formie tymczasowych ceł antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych do wysokości ustalonych na mocy niniejszego rozporządzenia.

8.3.   Wprowadzanie środków antydumpingowych z mocą wsteczną

Wprowadzanie środków antydumpingowych z mocą wsteczną

| (235) | Jak wskazano w sekcji 1.2, Komisja objęła przywóz produktu objętego dochodzeniem obowiązkiem rejestracji. |
| --- | --- |

(235)

Jak wskazano w sekcji 1.2, Komisja objęła przywóz produktu objętego dochodzeniem obowiązkiem rejestracji.

| (236) | Na ostatecznym etapie dochodzenia przeprowadzono ocenę danych zgromadzonych w kontekście rejestracji. Komisja zbadała, czy kryteria zawarte w art. 10 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zostały spełnione w odniesieniu do poboru ceł ostatecznych z mocą wsteczną. |
| --- | --- |

(236)

Na ostatecznym etapie dochodzenia przeprowadzono ocenę danych zgromadzonych w kontekście rejestracji. Komisja zbadała, czy kryteria zawarte w art. 10 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zostały spełnione w odniesieniu do poboru ceł ostatecznych z mocą wsteczną.

| (237) | Komisja zauważyła, że wielkość przywozu dokonanego w okresie wcześniejszego informowania (18 czerwca 2022 r. – 16 lipca 2022 r.) wyniosła około 291 000 pozycji, co oznacza spadek o 11 % w porównaniu ze średnią miesięczną wielkością przywozu w okresie po przeprowadzeniu dochodzenia analizowanego w rozporządzeniu w sprawie rejestracji, tj. od 1 grudnia 2021 r. do 30 kwietnia 2022 r. Komisja nie znalazła zatem dowodów na ewentualne gromadzenie zapasów w okresie wcześniejszego informowania. Ponadto ceny importowe wzrosły o 11 % zgodnie ze wzrostem cen 3-miesięcznych na Londyńskiej Giełdzie Metali. W związku z tym nie było dowodów na to, że przywóz osłabił skutki naprawcze ceł. |
| --- | --- |

(237)

Komisja zauważyła, że wielkość przywozu dokonanego w okresie wcześniejszego informowania (18 czerwca 2022 r. – 16 lipca 2022 r.) wyniosła około 291 000 pozycji, co oznacza spadek o 11 % w porównaniu ze średnią miesięczną wielkością przywozu w okresie po przeprowadzeniu dochodzenia analizowanego w rozporządzeniu w sprawie rejestracji, tj. od 1 grudnia 2021 r. do 30 kwietnia 2022 r. Komisja nie znalazła zatem dowodów na ewentualne gromadzenie zapasów w okresie wcześniejszego informowania. Ponadto ceny importowe wzrosły o 11 % zgodnie ze wzrostem cen 3-miesięcznych na Londyńskiej Giełdzie Metali. W związku z tym nie było dowodów na to, że przywóz osłabił skutki naprawcze ceł.

| (238) | Na tej podstawie warunki prawne na mocy art. 10 ust. 4 rozporządzenia podstawowego nie zostały spełnione, zatem nie należy nakładać ceł z mocą wsteczną w odniesieniu do zarejestrowanego przywozu. |
| --- | --- |

(238)

Na tej podstawie warunki prawne na mocy art. 10 ust. 4 rozporządzenia podstawowego nie zostały spełnione, zatem nie należy nakładać ceł z mocą wsteczną w odniesieniu do zarejestrowanego przywozu.

9.   PRZEPIS KOŃCOWY

PRZEPIS KOŃCOWY

| (239) | Zgodnie z art. 109 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (34), gdy kwotę należy zwrócić w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do wypłaty należnych odsetek stosuje się stopę oprocentowania stosowaną przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego podstawowych operacji refinansujących, opublikowaną w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującą pierwszego kalendarzowego dnia każdego miesiąca. |
| --- | --- |

(239)

Zgodnie z art. 109 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (34), gdy kwotę należy zwrócić w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do wypłaty należnych odsetek stosuje się stopę oprocentowania stosowaną przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego podstawowych operacji refinansujących, opublikowaną w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującą pierwszego kalendarzowego dnia każdego miesiąca.

34

Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej

| (240) | Komitet ustanowiony na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036 nie przedstawił swojej opinii, |
| --- | --- |

(240)

Komitet ustanowiony na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036 nie przedstawił swojej opinii,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz aluminiowych kół jezdnych do pojazdów silnikowych objętych pozycjami 8701 do 8705, nawet z akcesoriami oraz z oponami, obecnie objętych kodami CN ex 8708 70 10 i ex 8708 70 50 (kody TARIC: 8708701015, 8708701050, 8708705015 i 8708705050) i pochodzących z Maroka.

2.   Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, dla produktów opisanych w ust. 1 i wytwarzanych przez wymienione przedsiębiorstwa, jest następująca:

| Państwo | Przedsiębiorstwo | Ostateczne cło antydumpingowe | Dodatkowy kod TARIC |
| --- | --- | --- | --- |
| Maroko | HANDS 8 S.A. | 9,0  % | C873 |
| | DIKA MOROCCO AFRIKA S.A.R.L | 17,5  % | C897 |
| | Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 17,5  % | C999 |

Państwo

Przedsiębiorstwo

Ostateczne cło antydumpingowe

Dodatkowy kod TARIC

Maroko

HANDS 8 S.A.

9,0  %

C873

DIKA MOROCCO AFRIKA S.A.R.L

17,5  %

C897

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

17,5  %

C999

3.   Stosowanie indywidualnych stawek celnych ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi zawierać opatrzone datą oświadczenie podpisane przez pracownika podmiotu wystawiającego taką fakturę, z podaniem jego imienia, nazwiska i stanowiska, przy czym takie oświadczenie sporządza się w sposób następujący: „Ja, niżej podpisany, poświadczam, że (ilość) (produkt objęty postępowaniem) sprzedana na wywóz do Unii Europejskiej objęta niniejszą fakturą została wytworzona przez (nazwa i adres przedsiębiorstwa) (dodatkowy kod TARIC) w Maroku. Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą.”. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury obowiązuje cło mające zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw.

4.   W przypadku przedstawienia zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu w odniesieniu do produktu, o którym mowa w ust. 1, w odpowiednie pole takiego zgłoszenia wprowadza się liczbę pozycji przywożonych produktów, bez uszczerbku dla jednostki uzupełniającej określonej w Nomenklaturze scalonej.

5.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

Artykuł 2

Kwoty zabezpieczone w postaci tymczasowego cła antydumpingowego na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2022/1221 zostają ostatecznie pobrane.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 stycznia 2023 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

1

(2)  Zawiadomienie o wszczęciu postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych aluminiowych kół jezdnych pochodzących z Maroka (Dz.U. C 464 z 17.11.2021, s. 19).

2

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1221 z dnia 14 lipca 2022 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych aluminiowych kół jezdnych pochodzących z Maroka (Dz.U. L 188 z 15.7.2022, s. 114).

3

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/934 z dnia 16 czerwca 2022 r. poddające rejestracji przywóz niektórych aluminiowych kół jezdnych pochodzących z Maroka (Dz.U. L 162 z 17.6.2022, s. 27).

4

(5)  Postanowienie Sądu z dnia 28 września 2021 r., Airoldi Metalli SpA, T-611/20, ECLI:EU:T:2021:641, pkt 48 i 49.

5

(6)  Porozumienie WTO o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994.

6

(7)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1395 z dnia 11 sierpnia 2022 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych stali odpornych na korozję pochodzących z Rosji i Turcji (Dz.U. L 211 z 12.8.2022, s. 127).

7

(8)  Sprawa T-278/20, Zhejiang Hangtong Machinery Manufacture Co. Ltd i Ningbo Hi-Tech Zone Tongcheng Auto Parts Co. Ltd/Komisja [2022], ECLI:EU:T:2022:417, pkt 97.

8

(9)  Zgodnie z wyrokiem w sprawie T-278/20 przywołanym w motywie 92, na który powołuje się Dika w swoich uwagach.

9

(10)  Zob. sprawy C-376/15 P i C-377/15 P, Changshu City Standard Parts Factory i Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd/Rada Unii Europejskiej, ECLI:EU:C:2017:269, pkt 53.

10

(11)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1131 z dnia 2 lipca 2019 r. ustanawiające narzędzie celne w celu wykonania art. 14a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 oraz art. 24a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1037 (Dz.U. L 179 z 3.7.2019, s. 12).

11

(12)  Przepisy określone w rozporządzeniu (UE) 2019/1131 przywołane w przypisie 11.

12

(13)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/2012 z dnia 17 listopada 2021 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno pochodzących z Indii i Indonezji (Dz.U. L 410 z 18.11.2021, s. 153), motyw 136.

13

(14)  W bazie danych Banku Światowego wyróżnia się następujące klasyfikacje na 2021 r. w oparciu o dochód narodowy brutto („DNB”) na mieszkańca: kraj o średnim niższym dochodzie – od 1 086 USD do 4 255 USD, kraj o wyższym średnim dochodzie – od 4 256 USD do 13 205 USD, kraj o wysokim dochodzie – ponad 13 205 USD. Według tej klasyfikacji Maroko uznaje się za kraj o średnim niższym dochodzie (DNB na 2021 r. na poziomie 3 350 USD), Brazylia za kraj o wyższym średnim dochodzie (DNB na 2021 r. na poziomie 7 720 USD), a Korea za kraj o wysokim dochodzie (DNB na 2021 r. na poziomie 34 980 USD). Zob. https://databank.worldbank.org/home.aspx.

14

(15)  WTO, Sprawozdanie zespołu orzekającego, WT/DS480/R, 25 stycznia 2018 r., pkt 7.51 i WT/DS405/R, 28 października 2011 r., pkt 7.300.

15

(16)  WTO, Sprawozdanie zespołu orzekającego, WT/DS482/R, 25 stycznia 2016 r., pkt 7.143.

16

(17)  Tamże.

17

(18)  Sprawa T-278/20, Zhejiang Hangtong Machinery Manufacture Co. Ltd i Ningbo Hi-Tech Zone Tongcheng Auto Parts Co. Ltd/Komisja Europejska [2022], ECLI:EU:T:2022:417, pkt 134.

18

(19)  Na przykład cło rezydualne w wysokości 29 % ustanowione w motywie 186 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/1693 z dnia 9 października 2019 r. nakładającego tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz felg stalowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 259 z 10.10.2019, s. 15), lub w wysokości 50 % ustanowione w motywie 290 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/2239 z dnia 15 grudnia 2021 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych przemysłowych stalowych wież wiatrowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 450 z 16.12.2021, s. 59).

19

(20)  Przedsiębiorstwo Dika zwróciło się o informacje i otrzymało je (pocztą elektroniczną 22 lipca 2022 r.) w odniesieniu do rozsądnych kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku wykorzystanych w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, górnej granicy zysku, kosztów przestrzegania przepisów, inwestycji, badań i rozwoju oraz innowacji, jak również danych Eurostatu na poziomie TARIC.

20

(21)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 404/2010 z dnia 10 maja 2010 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych aluminiowych kół pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 117 z 11.5.2010, s. 64), motywy 175–179.

21

(22)  Cena referencyjna lub cena ofertowa to cena, jaką każdy uczestnik postępowania przetargowego zaproponował przy składaniu oferty.

22

(23)  Wobec braku innych informacji Komisja przyjęła, że wielkości zgłoszone w arkuszu kalkulacyjnym dotyczyły ogólnej wielkości referencyjnej w przewidywanym cyklu życia poszczególnych projektów. Zgłoszone wielkości przyporządkowano przy założeniu, że średni okres realizacji projektu wynosi 5 lat.

23

(24)  Zob. wyrok Sądu z dnia 14 września 2022 r., Nevinnomysskiy Azot i NAK „Azot”/Komisja, T-865/19, ECLI:EU:T:2022:559, pkt 283–286.

24

(25)  Rozporządzenie (UE) nr 404/2010, motywy 175–179.

25

(26)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/109 z dnia 23 stycznia 2017 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych aluminiowych kół jezdnych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (Dz.U. L 18 z 24.1.2017, s. 1), motywy 125 i 126.

26

(27)  Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń użytkownik A poinformował, że w 2014 r. w przypadku jednego projektu producent unijny nie był w stanie dostarczyć 100 %, a jedynie 85 % wymaganej ilości. Użytkownik nadal jednak uważa tego producenta unijnego za swojego głównego dostawcę i nie zgłosił twierdzeń ani nie przedstawił dowodów na to, że takie ograniczenie podaży przez producenta unijnego miało miejsce w okresie badanym.

27

(28)  Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/109, motyw 136.

28

(29)  Motyw 97 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

29

(30)  https://www.acea.auto/files/ACEA_10-point_plan_European_Green_Deal.pdf

30

(31)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1322/2004 z dnia 16 lipca 2004 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2320/97 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali niestopowej pochodzących między innymi z Rosji i Rumunii (Dz.U. L 246 z 20.7.2004, s. 10).

31

(32)  European Commission, Directorate-General for Trade, Directorate G, Wetstraat 170 Rue de la Loi, 1040 Brussels, Belgia.

32

(33)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1), zmienione rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1832 z dnia 12 października 2021 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 385 z 29.10.2021, s. 1).

33

(34)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1).

34

---

| 12.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 10/36 |
| --- | --- | --- | --- |

12.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 10/36

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2023/100

z dnia 11 stycznia 2023 r.

nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz beczek ze stali nierdzewnej do wielokrotnego napełniania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 7,

po konsultacji z państwami członkowskimi,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

PROCEDURA

1.1.   Wszczęcie postępowania

Wszczęcie postępowania

| (1) | 13 maja 2022 r. na podstawie art. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła dochodzenie antydumpingowe dotyczące przywozu do Unii beczek ze stali nierdzewnej do wielokrotnego napełniania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („Chiny” lub „państwo, którego dotyczy postępowanie”). Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) („zawiadomienie o wszczęciu”). |
| --- | --- |

(1)

13 maja 2022 r. na podstawie art. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła dochodzenie antydumpingowe dotyczące przywozu do Unii beczek ze stali nierdzewnej do wielokrotnego napełniania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („Chiny” lub „państwo, którego dotyczy postępowanie”). Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) („zawiadomienie o wszczęciu”).

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

2

| (2) | Komisja wszczęła dochodzenie w następstwie skargi złożonej 31 marca 2022 r. przez Europejski Komitet ds. Beczek (European Kegs Committee) („skarżący”). Skargę złożono w imieniu przemysłu Unii zajmującego się produkcją beczek ze stali nierdzewnej do wielokrotnego napełniania w rozumieniu art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W skardze przedstawiono dowody na wystąpienie dumpingu i wynikającej z niego istotnej szkody, które były wystarczające, by uzasadnić wszczęcie dochodzenia. |
| --- | --- |

(2)

Komisja wszczęła dochodzenie w następstwie skargi złożonej 31 marca 2022 r. przez Europejski Komitet ds. Beczek (European Kegs Committee) („skarżący”). Skargę złożono w imieniu przemysłu Unii zajmującego się produkcją beczek ze stali nierdzewnej do wielokrotnego napełniania w rozumieniu art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W skardze przedstawiono dowody na wystąpienie dumpingu i wynikającej z niego istotnej szkody, które były wystarczające, by uzasadnić wszczęcie dochodzenia.

1.2.   Rejestracja

Rejestracja

| (3) | Zgodnie z art. 14 ust. 5a rozporządzenia podstawowego Komisja rejestruje przywóz będący przedmiotem dochodzenia antydumpingowego w okresie wcześniejszego informowania, chyba że dysponuje wystarczającymi dowodami w rozumieniu art. 5, potwierdzającymi, że wymogi określone w art. 10 ust. 4 lit. c) lub d) nie są spełnione. Biorąc pod uwagę fakt, że dowody zebrane w aktach sprawy wskazywały, że wymóg przewidziany w lit. d) nie został spełniony, Komisja nie poddała przywozu produktu objętego postępowaniem rejestracji zgodnie z art. 14 ust. 5a rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 14 ust. 5a rozporządzenia podstawowego Komisja rejestruje przywóz będący przedmiotem dochodzenia antydumpingowego w okresie wcześniejszego informowania, chyba że dysponuje wystarczającymi dowodami w rozumieniu art. 5, potwierdzającymi, że wymogi określone w art. 10 ust. 4 lit. c) lub d) nie są spełnione. Biorąc pod uwagę fakt, że dowody zebrane w aktach sprawy wskazywały, że wymóg przewidziany w lit. d) nie został spełniony, Komisja nie poddała przywozu produktu objętego postępowaniem rejestracji zgodnie z art. 14 ust. 5a rozporządzenia podstawowego.

1.3.   Zainteresowane strony

Zainteresowane strony

| (4) | W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wezwała zainteresowane strony do skontaktowania się z nią w celu wzięcia udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja wyraźnie poinformowała producentów unijnych reprezentowanych przez skarżącego; innych znanych producentów unijnych; importerów, przedsiębiorstwa handlowe i użytkowników; znanych producentów eksportujących oraz organy państwa, którego dotyczy postępowanie, o wszczęciu dochodzenia i zaprosiła te podmioty do wzięcia w nim udziału. |
| --- | --- |

(4)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wezwała zainteresowane strony do skontaktowania się z nią w celu wzięcia udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja wyraźnie poinformowała producentów unijnych reprezentowanych przez skarżącego; innych znanych producentów unijnych; importerów, przedsiębiorstwa handlowe i użytkowników; znanych producentów eksportujących oraz organy państwa, którego dotyczy postępowanie, o wszczęciu dochodzenia i zaprosiła te podmioty do wzięcia w nim udziału.

| (5) | Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia dochodzenia oraz złożenia wniosku o posiedzenie wyjaśniające przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu. Nie wnioskowano o przesłuchanie. |
| --- | --- |

(5)

Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia dochodzenia oraz złożenia wniosku o posiedzenie wyjaśniające przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu. Nie wnioskowano o przesłuchanie.

1.4.   Kontrola wyrywkowa

Kontrola wyrywkowa

| (6) | W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja oznajmiła, że może dokonać kontroli wyrywkowej zainteresowanych stron zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(6)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja oznajmiła, że może dokonać kontroli wyrywkowej zainteresowanych stron zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

Kontrola wyrywkowa producentów unijnych

Kontrola wyrywkowa producentów unijnych

| (7) | W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja ogłosiła, że wstępnie wybrała próbę producentów unijnych. Komisja wybrała próbę na podstawie wielkości produkcji i sprzedaży, biorąc pod uwagę położenie geograficzne producentów. Próba ta składała się z trzech producentów unijnych. Produkcja producentów unijnych objętych próbą odpowiadała 73 % całkowitej szacunkowej produkcji unijnej i 74 % sprzedaży w Unii. Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag na temat wstępnego doboru próby. Nie otrzymano w tym względzie żadnych uwag. Próba jest reprezentatywna dla przemysłu Unii. |
| --- | --- |

(7)

W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja ogłosiła, że wstępnie wybrała próbę producentów unijnych. Komisja wybrała próbę na podstawie wielkości produkcji i sprzedaży, biorąc pod uwagę położenie geograficzne producentów. Próba ta składała się z trzech producentów unijnych. Produkcja producentów unijnych objętych próbą odpowiadała 73 % całkowitej szacunkowej produkcji unijnej i 74 % sprzedaży w Unii. Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag na temat wstępnego doboru próby. Nie otrzymano w tym względzie żadnych uwag. Próba jest reprezentatywna dla przemysłu Unii.

1.4.1.   Kontrola wyrywkowa importerów

Kontrola wyrywkowa importerów

| (8) | Aby podjąć decyzję co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do importerów niepowiązanych o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. |
| --- | --- |

(8)

Aby podjąć decyzję co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do importerów niepowiązanych o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

| (9) | Tylko jeden importer niepowiązany dostarczył wymagane informacje i wyraził zgodę na włączenie go do próby. W związku z tym Komisja zdecydowała, że kontrola wyrywkowa importerów niepowiązanych nie jest konieczna. |
| --- | --- |

(9)

Tylko jeden importer niepowiązany dostarczył wymagane informacje i wyraził zgodę na włączenie go do próby. W związku z tym Komisja zdecydowała, że kontrola wyrywkowa importerów niepowiązanych nie jest konieczna.

1.4.2.   Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących w Chinach

Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących w Chinach

| (10) | Aby podjąć decyzję co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby dokonać doboru próby, Komisja wezwała wszystkich producentów eksportujących w Chinach do udzielenia informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu. Ponadto Komisja zwróciła się do Misji Chińskiej Republiki Ludowej w Unii Europejskiej o wskazanie innych producentów eksportujących, którzy ewentualnie byliby zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi. |
| --- | --- |

(10)

Aby podjąć decyzję co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby dokonać doboru próby, Komisja wezwała wszystkich producentów eksportujących w Chinach do udzielenia informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu. Ponadto Komisja zwróciła się do Misji Chińskiej Republiki Ludowej w Unii Europejskiej o wskazanie innych producentów eksportujących, którzy ewentualnie byliby zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi.

| (11) | Sześciu producentów w państwie, którego dotyczy postępowanie, którzy prowadzili wywóz beczek do Unii w OD, dostarczyło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja dobrała próbę złożoną z dwóch producentów eksportujących, opierając się na największej reprezentatywnej wielkości wywozu do Unii, którą to wielkość można było właściwie zbadać w dostępnym czasie. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego w kwestii doboru próby zasięgnięto opinii wszystkich znanych producentów eksportujących, których dotyczy postępowanie, oraz organów państwa, którego dotyczy postępowanie. Nie otrzymano żadnych uwag. |
| --- | --- |

(11)

Sześciu producentów w państwie, którego dotyczy postępowanie, którzy prowadzili wywóz beczek do Unii w OD, dostarczyło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja dobrała próbę złożoną z dwóch producentów eksportujących, opierając się na największej reprezentatywnej wielkości wywozu do Unii, którą to wielkość można było właściwie zbadać w dostępnym czasie. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego w kwestii doboru próby zasięgnięto opinii wszystkich znanych producentów eksportujących, których dotyczy postępowanie, oraz organów państwa, którego dotyczy postępowanie. Nie otrzymano żadnych uwag.

1.5.   Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i wizyty weryfikacyjne

Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i wizyty weryfikacyjne

| (12) | Komisja przesłała rządowi Chińskiej Republiki Ludowej („rząd ChRL”) kwestionariusz dotyczący istnienia znaczących zakłóceń w Chinach w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego. Nie otrzymano żadnej odpowiedzi. |
| --- | --- |

(12)

Komisja przesłała rządowi Chińskiej Republiki Ludowej („rząd ChRL”) kwestionariusz dotyczący istnienia znaczących zakłóceń w Chinach w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego. Nie otrzymano żadnej odpowiedzi.

| (13) | Komisja opublikowała w internecie (3) kwestionariusze dla producentów eksportujących objętych próbą, importerów niepowiązanych i producentów unijnych oraz przesłała skarżącemu kwestionariusz dotyczący danych makro 20 maja 2022 r. |
| --- | --- |

(13)

Komisja opublikowała w internecie (3) kwestionariusze dla producentów eksportujących objętych próbą, importerów niepowiązanych i producentów unijnych oraz przesłała skarżącemu kwestionariusz dotyczący danych makro 20 maja 2022 r.

3

| (14) | Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje uznane za niezbędne do tymczasowego stwierdzenia dumpingu oraz określenia wynikającej z niego szkody oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne na podstawie art. 16 rozporządzenia podstawowego odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw: |
| --- | --- |

(14)

Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje uznane za niezbędne do tymczasowego stwierdzenia dumpingu oraz określenia wynikającej z niego szkody oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne na podstawie art. 16 rozporządzenia podstawowego odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:

| (15) | Z uwagi na wybuch pandemii COVID-19 i wprowadzone środki izolacji Komisja przeprowadziła zdalne kontrole krzyżowe zgodnie z zawiadomieniem w sprawie skutków, jakie pojawienie się COVID-19 ma na dochodzenia antydumpingowe i antysubsydyjne, w odniesieniu do następujących chińskich producentów eksportujących:






  — | Penglai Jinfu Stainless Steel Products Co., Ltd, Szantung, Chiny |
| --- | --- | --- |

(15)

Z uwagi na wybuch pandemii COVID-19 i wprowadzone środki izolacji Komisja przeprowadziła zdalne kontrole krzyżowe zgodnie z zawiadomieniem w sprawie skutków, jakie pojawienie się COVID-19 ma na dochodzenia antydumpingowe i antysubsydyjne, w odniesieniu do następujących chińskich producentów eksportujących:

—

Penglai Jinfu Stainless Steel Products Co., Ltd, Szantung, Chiny

| — | Ningbo Major Draft Beer Equipment Co., Ltd, Ningbo, Zhejiang, Chiny |
| --- | --- |

—

Ningbo Major Draft Beer Equipment Co., Ltd, Ningbo, Zhejiang, Chiny

1.6.   Okres objęty dochodzeniem i okres badany

Okres objęty dochodzeniem i okres badany

| (16) | Dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody obejmowało okres od 1 stycznia 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. („okres objęty dochodzeniem”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęło okres od 1 stycznia 2018 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”). |
| --- | --- |

(16)

Dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody obejmowało okres od 1 stycznia 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. („okres objęty dochodzeniem”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęło okres od 1 stycznia 2018 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

2.   PRODUKT OBJĘTY DOCHODZENIEM, PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

PRODUKT OBJĘTY DOCHODZENIEM, PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

2.1.   Produkt objęty dochodzeniem

Produkt objęty dochodzeniem

| (17) | Produktem objętym dochodzeniem są beczki, zbiorniki, bębny, cysterny, baryłki i podobne pojemniki, nadające się do wielokrotnego napełniania, ze stali nierdzewnej, powszechnie znane jako „beczki ze stali nierdzewnej do wielokrotnego napełniania”, o kształcie w przybliżeniu cylindrycznym, o grubości ścianki 0,5 mm lub większej, w rodzaju stosowanych do towarów innych niż gaz skroplony, ropa naftowa i produkty ropopochodne, o pojemności 4,5 litra lub większej, niezależnie od rodzaju wykończenia, wskaźnika pojemności lub gatunku stali nierdzewnej, nawet z dodatkowymi elementami (ekstraktory, szyje, wątory lub wszelkie inne elementy), nawet pomalowane lub pokryte innymi materiałami („beczki” lub „produkt objęty dochodzeniem”). |
| --- | --- |

(17)

Produktem objętym dochodzeniem są beczki, zbiorniki, bębny, cysterny, baryłki i podobne pojemniki, nadające się do wielokrotnego napełniania, ze stali nierdzewnej, powszechnie znane jako „beczki ze stali nierdzewnej do wielokrotnego napełniania”, o kształcie w przybliżeniu cylindrycznym, o grubości ścianki 0,5 mm lub większej, w rodzaju stosowanych do towarów innych niż gaz skroplony, ropa naftowa i produkty ropopochodne, o pojemności 4,5 litra lub większej, niezależnie od rodzaju wykończenia, wskaźnika pojemności lub gatunku stali nierdzewnej, nawet z dodatkowymi elementami (ekstraktory, szyje, wątory lub wszelkie inne elementy), nawet pomalowane lub pokryte innymi materiałami („beczki” lub „produkt objęty dochodzeniem”).

| (18) | Następujące produkty nie są objęte zakresem niniejszego dochodzenia, jeżeli są przywożone odrębnie od produktu objętego dochodzeniem: szyjki, dozowniki, złącza lub krany, kołnierze, zawory i inne komponenty produktu objętego dochodzeniem (ekstraktory, szyje, wątory lub wszelkie inne elementy). |
| --- | --- |

(18)

Następujące produkty nie są objęte zakresem niniejszego dochodzenia, jeżeli są przywożone odrębnie od produktu objętego dochodzeniem: szyjki, dozowniki, złącza lub krany, kołnierze, zawory i inne komponenty produktu objętego dochodzeniem (ekstraktory, szyje, wątory lub wszelkie inne elementy).

2.2.   Produkt objęty postępowaniem

Produkt objęty postępowaniem

| (19) | Produkt objęty postępowaniem to produkt objęty dochodzeniem pochodzący z Chin, obecnie objętych kodami CN ex 7310 10 00 i ex 7310 29 90 (kody TARIC 7310100010 i 7310299010) („produkt objęty postępowaniem”). |
| --- | --- |

(19)

Produkt objęty postępowaniem to produkt objęty dochodzeniem pochodzący z Chin, obecnie objętych kodami CN ex 7310 10 00 i ex 7310 29 90 (kody TARIC 7310100010 i 7310299010) („produkt objęty postępowaniem”).

2.3.   Produkt podobny

Produkt podobny

| (20) | W toku dochodzenia wykazano, że następujące produkty mają takie same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne, a także te same podstawowe zastosowania:






  — | produkt objęty postępowaniem w przypadku wywozu do Unii, |
| --- | --- | --- |

(20)

W toku dochodzenia wykazano, że następujące produkty mają takie same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne, a także te same podstawowe zastosowania:

—

produkt objęty postępowaniem w przypadku wywozu do Unii,

| — | produkt objęty dochodzeniem produkowany i sprzedawany na rynku krajowym Chin, oraz |
| --- | --- |

—

produkt objęty dochodzeniem produkowany i sprzedawany na rynku krajowym Chin, oraz

| — | produkt objęty dochodzeniem wytwarzany i sprzedawany w Unii przez przemysł Unii. |
| --- | --- |

—

produkt objęty dochodzeniem wytwarzany i sprzedawany w Unii przez przemysł Unii.

| (21) | Komisja uznała zatem na tym etapie, że są to produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(21)

Komisja uznała zatem na tym etapie, że są to produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

3.   DUMPING

DUMPING

3.1.   Chiny

Chiny

3.1.1.   Procedura określania wartości normalnej na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego

Procedura określania wartości normalnej na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego

| (22) | W świetle wystarczających dowodów dostępnych na początku dochodzenia, które wykazują istnienie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do Chin, Komisja uznała za właściwe wszczęcie dochodzenia w odniesieniu do producentów eksportujących z tego kraju, uwzględniając art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(22)

W świetle wystarczających dowodów dostępnych na początku dochodzenia, które wykazują istnienie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do Chin, Komisja uznała za właściwe wszczęcie dochodzenia w odniesieniu do producentów eksportujących z tego kraju, uwzględniając art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego.

| (23) | W związku z tym w celu zgromadzenia danych niezbędnych do ewentualnego zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego w zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wezwała wszystkich producentów eksportujących w Chinach do dostarczenia informacji dotyczących czynników produkcji wykorzystywanych do produkcji beczek. Sześciu producentów eksportujących dostarczyło stosowne informacje. |
| --- | --- |

(23)

W związku z tym w celu zgromadzenia danych niezbędnych do ewentualnego zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego w zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wezwała wszystkich producentów eksportujących w Chinach do dostarczenia informacji dotyczących czynników produkcji wykorzystywanych do produkcji beczek. Sześciu producentów eksportujących dostarczyło stosowne informacje.

| (24) | W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne do dochodzenia w odniesieniu do domniemanych znaczących zakłóceń Komisja przesłała kwestionariusz rządowi ChRL. Ponadto w pkt 5.3.2 zawiadomienia o wszczęciu postępowania Komisja wezwała wszystkie zainteresowane strony do przedstawienia swoich opinii, przedłożenia informacji i dostarczenia dowodów potwierdzających zgłaszane fakty w odniesieniu do zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego w terminie 37 dni od daty opublikowania zawiadomienia o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. W powyższym terminie nie otrzymano odpowiedzi od rządu ChRL i nie wpłynęły stanowiska dotyczące zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego. Następnie Komisja poinformowała rząd ChRL, że do ustalenia istnienia w Chinach znaczących zakłóceń wykorzysta dostępne fakty w rozumieniu art. 18 rozporządzenia podstawowego. Komisja wezwała rząd ChRL do przedstawienia uwag dotyczących stosowania art. 18. Nie otrzymano żadnych uwag. |
| --- | --- |

(24)

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne do dochodzenia w odniesieniu do domniemanych znaczących zakłóceń Komisja przesłała kwestionariusz rządowi ChRL. Ponadto w pkt 5.3.2 zawiadomienia o wszczęciu postępowania Komisja wezwała wszystkie zainteresowane strony do przedstawienia swoich opinii, przedłożenia informacji i dostarczenia dowodów potwierdzających zgłaszane fakty w odniesieniu do zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego w terminie 37 dni od daty opublikowania zawiadomienia o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. W powyższym terminie nie otrzymano odpowiedzi od rządu ChRL i nie wpłynęły stanowiska dotyczące zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego. Następnie Komisja poinformowała rząd ChRL, że do ustalenia istnienia w Chinach znaczących zakłóceń wykorzysta dostępne fakty w rozumieniu art. 18 rozporządzenia podstawowego. Komisja wezwała rząd ChRL do przedstawienia uwag dotyczących stosowania art. 18. Nie otrzymano żadnych uwag.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

| (25) | W pkt 5.3.2 zawiadomienia o wszczęciu Komisja wskazała również, że w świetle dostępnych dowodów możliwymi odpowiednimi reprezentatywnymi państwami trzecimi do celów ustalenia wartości normalnej na podstawie niezniekształconych cen lub wartości odniesienia były w tym przypadku Meksyk i Turcja, zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego. Komisja stwierdziła ponadto, że rozważy możliwość wykorzystania innych odpowiednich reprezentatywnych krajów zgodnie z kryteriami określonymi w art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(25)

W pkt 5.3.2 zawiadomienia o wszczęciu Komisja wskazała również, że w świetle dostępnych dowodów możliwymi odpowiednimi reprezentatywnymi państwami trzecimi do celów ustalenia wartości normalnej na podstawie niezniekształconych cen lub wartości odniesienia były w tym przypadku Meksyk i Turcja, zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego. Komisja stwierdziła ponadto, że rozważy możliwość wykorzystania innych odpowiednich reprezentatywnych krajów zgodnie z kryteriami określonymi w art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego.

| (26) | 20 lipca 2022 r. Komisja poinformowała zainteresowane strony notą („pierwsza nota”) o odpowiednich źródłach, które zamierza wykorzystać do określenia wartości normalnej. W nocie tej Komisja przedstawiła wykaz wszystkich czynników produkcji, takich jak surowce, energia i siła robocza, wykorzystywanych w produkcji beczek. Ponadto w oparciu o kryteria wyboru niezniekształconych cen lub wartości odniesienia Komisja zidentyfikowała potencjalne reprezentatywne kraje, mianowicie uznała Meksyk, Brazylię i Rosję za odpowiednie reprezentatywne kraje. Komisja nie otrzymała żadnych uwag dotyczących pierwszej noty. |
| --- | --- |

(26)

20 lipca 2022 r. Komisja poinformowała zainteresowane strony notą („pierwsza nota”) o odpowiednich źródłach, które zamierza wykorzystać do określenia wartości normalnej. W nocie tej Komisja przedstawiła wykaz wszystkich czynników produkcji, takich jak surowce, energia i siła robocza, wykorzystywanych w produkcji beczek. Ponadto w oparciu o kryteria wyboru niezniekształconych cen lub wartości odniesienia Komisja zidentyfikowała potencjalne reprezentatywne kraje, mianowicie uznała Meksyk, Brazylię i Rosję za odpowiednie reprezentatywne kraje. Komisja nie otrzymała żadnych uwag dotyczących pierwszej noty.

| (27) | 19 września 2022 r. drugą notą („druga nota”) Komisja poinformowała zainteresowane strony o odpowiednich źródłach, które zamierza wykorzystać do określenia wartości normalnej, z wykorzystaniem Brazylii jako reprezentatywnego kraju. Komisja poinformowała również zainteresowane strony, że określi koszty sprzedaży, koszty ogóle i administracyjne („koszty SG&A”) oraz zyski na podstawie informacji dostępnych dla producenta KHS Industria de Maquinas LTDA w Brazylii. Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag. Otrzymano uwagi od dwóch producentów eksportujących objętych próbą. |
| --- | --- |

(27)

19 września 2022 r. drugą notą („druga nota”) Komisja poinformowała zainteresowane strony o odpowiednich źródłach, które zamierza wykorzystać do określenia wartości normalnej, z wykorzystaniem Brazylii jako reprezentatywnego kraju. Komisja poinformowała również zainteresowane strony, że określi koszty sprzedaży, koszty ogóle i administracyjne („koszty SG&A”) oraz zyski na podstawie informacji dostępnych dla producenta KHS Industria de Maquinas LTDA w Brazylii. Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag. Otrzymano uwagi od dwóch producentów eksportujących objętych próbą.

| (28) | Po przeanalizowaniu uwag i informacji przekazanych w sprawie drugiej noty Komisja stwierdziła, że wybór Brazylii jako odpowiedniego reprezentatywnego kraju, który będzie można wykorzystać jako źródło informacji na temat niezniekształconych cen i kosztów na potrzeby ustalenia wartości normalnej, jest odpowiedni na tymczasowym etapie. Przesłanki uzasadniające ten wybór opisano bardziej szczegółowo w sekcji 3.2.1.1 i nast. |
| --- | --- |

(28)

Po przeanalizowaniu uwag i informacji przekazanych w sprawie drugiej noty Komisja stwierdziła, że wybór Brazylii jako odpowiedniego reprezentatywnego kraju, który będzie można wykorzystać jako źródło informacji na temat niezniekształconych cen i kosztów na potrzeby ustalenia wartości normalnej, jest odpowiedni na tymczasowym etapie. Przesłanki uzasadniające ten wybór opisano bardziej szczegółowo w sekcji 3.2.1.1 i nast.

3.2.   Wartość normalna

Wartość normalna

| (29) | Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia podstawowego „[p]odstawą obliczenia wartości normalnej są zwykle ceny uiszczone lub należne w zwykłym obrocie handlowym przez niezależnych nabywców w kraju wywozu”. |
| --- | --- |

(29)

Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia podstawowego „[p]odstawą obliczenia wartości normalnej są zwykle ceny uiszczone lub należne w zwykłym obrocie handlowym przez niezależnych nabywców w kraju wywozu”.

| (30) | Jednakże zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego „w przypadku stwierdzenia [...], że w kraju wywozu nie jest właściwe stosowanie cen i kosztów krajowych w związku z istnieniem w tym kraju znaczących zakłóceń w rozumieniu lit. b), wartość normalną konstruuje się wyłącznie na podstawie kosztów produkcji i sprzedaży odzwierciedlających niezniekształcone ceny lub wartości odniesienia” oraz wartość ta „obejmuje niezniekształconą i odpowiednią kwotę kosztów administracyjnych, kosztów sprzedaży i kosztów ogólnych oraz zyski” („koszty administracyjne, koszty sprzedaży i koszty ogólne” zwane dalej „kosztami sprzedaży, kosztami ogólnymi i administracyjnymi”). |
| --- | --- |

(30)

Jednakże zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego „w przypadku stwierdzenia [...], że w kraju wywozu nie jest właściwe stosowanie cen i kosztów krajowych w związku z istnieniem w tym kraju znaczących zakłóceń w rozumieniu lit. b), wartość normalną konstruuje się wyłącznie na podstawie kosztów produkcji i sprzedaży odzwierciedlających niezniekształcone ceny lub wartości odniesienia” oraz wartość ta „obejmuje niezniekształconą i odpowiednią kwotę kosztów administracyjnych, kosztów sprzedaży i kosztów ogólnych oraz zyski” („koszty administracyjne, koszty sprzedaży i koszty ogólne” zwane dalej „kosztami sprzedaży, kosztami ogólnymi i administracyjnymi”).

| (31) | Jak wyjaśniono poniżej, w obecnym dochodzeniu Komisja stwierdziła, że w oparciu o dostępne dowody oraz ze względu na brak współpracy ze strony rządu ChRL zastosowanie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego było właściwe. |
| --- | --- |

(31)

Jak wyjaśniono poniżej, w obecnym dochodzeniu Komisja stwierdziła, że w oparciu o dostępne dowody oraz ze względu na brak współpracy ze strony rządu ChRL zastosowanie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego było właściwe.

3.2.1.   Istnienie znaczących zakłóceń

Istnienie znaczących zakłóceń

| (32) | W prowadzonych niedawno dochodzeniach dotyczących sektora stalowego w Chinach (4), która stanowi główny surowiec wykorzystywany w procesie produkcji beczek, Komisja stwierdziła występowanie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(32)

W prowadzonych niedawno dochodzeniach dotyczących sektora stalowego w Chinach (4), która stanowi główny surowiec wykorzystywany w procesie produkcji beczek, Komisja stwierdziła występowanie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego.

4

| (33) | W toku tych dochodzeń Komisja ustaliła, że w Chinach dochodzi do istotnej interwencji rządowej, co zakłóca proces skutecznej alokacji zasobów zgodnie z zasadami rynkowymi (5). W szczególności Komisja stwierdziła, że w sektorze stalowym znaczna część przedsiębiorstw nadal stanowi własność rządu ChRL w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego (6), a ponadto rząd ChRL dysponuje również możliwością ingerowania w ceny i koszty dzięki obecności przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret drugie rozporządzenia podstawowego (7). Komisja ustaliła również, że obecność i ingerencja przedstawicieli państwa na rynkach finansowych, a także w obszarze dostaw surowców i materiałów do produkcji wywołują dodatkowe zakłócenia działania rynku. Rzeczywiście, ogólnie rzecz biorąc, system planowania w Chinach powoduje, że zasoby są skoncentrowane w sektorach uznanych przez rząd za strategiczne lub z innego powodu ważne politycznie przez rząd ChRL, a nie przydzielane zgodnie z mechanizmami rynkowymi (8). Ponadto Komisja stwierdziła, że przepisy chińskiego prawa upadłościowego i chińskiego prawa rzeczowego nie funkcjonują w prawidłowy sposób w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret czwarte rozporządzenia podstawowego, co prowadzi do zakłóceń wynikających w szczególności z utrzymywania niewypłacalnych przedsiębiorstw na rynku oraz z przydzielania praw użytkowania gruntów w Chinach (9). Podobnie Komisja stwierdziła zakłócenia w kosztach wynagrodzeń w sektorze stalowym w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret piąte rozporządzenia podstawowego (10), jak również zakłócenia na rynkach finansowych w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret szóste rozporządzenia podstawowego, w szczególności pod względem dostępu przedsiębiorców do kapitału w Chinach (11). |
| --- | --- |

(33)

W toku tych dochodzeń Komisja ustaliła, że w Chinach dochodzi do istotnej interwencji rządowej, co zakłóca proces skutecznej alokacji zasobów zgodnie z zasadami rynkowymi (5). W szczególności Komisja stwierdziła, że w sektorze stalowym znaczna część przedsiębiorstw nadal stanowi własność rządu ChRL w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego (6), a ponadto rząd ChRL dysponuje również możliwością ingerowania w ceny i koszty dzięki obecności przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret drugie rozporządzenia podstawowego (7). Komisja ustaliła również, że obecność i ingerencja przedstawicieli państwa na rynkach finansowych, a także w obszarze dostaw surowców i materiałów do produkcji wywołują dodatkowe zakłócenia działania rynku. Rzeczywiście, ogólnie rzecz biorąc, system planowania w Chinach powoduje, że zasoby są skoncentrowane w sektorach uznanych przez rząd za strategiczne lub z innego powodu ważne politycznie przez rząd ChRL, a nie przydzielane zgodnie z mechanizmami rynkowymi (8). Ponadto Komisja stwierdziła, że przepisy chińskiego prawa upadłościowego i chińskiego prawa rzeczowego nie funkcjonują w prawidłowy sposób w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret czwarte rozporządzenia podstawowego, co prowadzi do zakłóceń wynikających w szczególności z utrzymywania niewypłacalnych przedsiębiorstw na rynku oraz z przydzielania praw użytkowania gruntów w Chinach (9). Podobnie Komisja stwierdziła zakłócenia w kosztach wynagrodzeń w sektorze stalowym w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret piąte rozporządzenia podstawowego (10), jak również zakłócenia na rynkach finansowych w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret szóste rozporządzenia podstawowego, w szczególności pod względem dostępu przedsiębiorców do kapitału w Chinach (11).

5

6

7

8

9

10

11

| (34) | Podobnie jak w przypadku poprzednich dochodzeń dotyczących sektora stali w Chinach, w obecnym dochodzeniu Komisja zbadała, czy ze względu na istnienie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego właściwe było zastosowanie cen i kosztów krajowych w Chinach. Komisja uczyniła to na podstawie dowodów w aktach sprawy, w tym dowodów zawartych we wniosku, a także dokumencie roboczym służb Komisji na temat znaczących zakłóceń w gospodarce Chińskiej Republiki Ludowej do celów dochodzeń w sprawie ochrony handlu (12) („sprawozdanie”), który opiera się na publicznie dostępnych źródłach. Analiza ta obejmowała badanie istotnych interwencji rządowych w gospodarce Chin ogółem, a także konkretnej sytuacji na rynku w danym sektorze, do którego należy produkt objęty dochodzeniem. Komisja uzupełniła te elementy dowodowe własnymi badaniami dotyczącymi poszczególnych kryteriów istotnych dla potwierdzenia istnienia znaczących zakłóceń w Chinach stwierdzonych również w jej poprzednich dochodzeniach w tym względzie. |
| --- | --- |

(34)

Podobnie jak w przypadku poprzednich dochodzeń dotyczących sektora stali w Chinach, w obecnym dochodzeniu Komisja zbadała, czy ze względu na istnienie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego właściwe było zastosowanie cen i kosztów krajowych w Chinach. Komisja uczyniła to na podstawie dowodów w aktach sprawy, w tym dowodów zawartych we wniosku, a także dokumencie roboczym służb Komisji na temat znaczących zakłóceń w gospodarce Chińskiej Republiki Ludowej do celów dochodzeń w sprawie ochrony handlu (12) („sprawozdanie”), który opiera się na publicznie dostępnych źródłach. Analiza ta obejmowała badanie istotnych interwencji rządowych w gospodarce Chin ogółem, a także konkretnej sytuacji na rynku w danym sektorze, do którego należy produkt objęty dochodzeniem. Komisja uzupełniła te elementy dowodowe własnymi badaniami dotyczącymi poszczególnych kryteriów istotnych dla potwierdzenia istnienia znaczących zakłóceń w Chinach stwierdzonych również w jej poprzednich dochodzeniach w tym względzie.

12

| (35) | We wniosku twierdzono, że państwo chińskie stosuje interwencjonizm gospodarczy, dążąc do osiągnięcia celów, które nie odzwierciedlają warunków ekonomicznych panujących na wolnym rynku, tylko pokrywają się z programem politycznym określonym przez Komunistyczną Partię Chin („KPCh”). W tym kontekście we wniosku zwrócono uwagę nie tylko na zakłócenia na rynku stali nierdzewnej (stal nierdzewna odpowiada za od 40 % do 60 % kosztów produkcji beczek), ale również na fakt, że wszystkie inne czynniki produkcji – związane z gruntami, kapitałem i pracą – są w równym stopniu zakłócone. W rezultacie we wniosku stwierdzono, że nie tylko nie jest właściwe stosowanie cen sprzedaży krajowej stali nierdzewnej w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego, ale także wszystkie koszty nakładów, w tym surowców, energii, gruntów, finansowania lub pracy, są zniekształcone, ponieważ na ich ceny wywiera wpływ istotna interwencja rządowa. |
| --- | --- |

(35)

We wniosku twierdzono, że państwo chińskie stosuje interwencjonizm gospodarczy, dążąc do osiągnięcia celów, które nie odzwierciedlają warunków ekonomicznych panujących na wolnym rynku, tylko pokrywają się z programem politycznym określonym przez Komunistyczną Partię Chin („KPCh”). W tym kontekście we wniosku zwrócono uwagę nie tylko na zakłócenia na rynku stali nierdzewnej (stal nierdzewna odpowiada za od 40 % do 60 % kosztów produkcji beczek), ale również na fakt, że wszystkie inne czynniki produkcji – związane z gruntami, kapitałem i pracą – są w równym stopniu zakłócone. W rezultacie we wniosku stwierdzono, że nie tylko nie jest właściwe stosowanie cen sprzedaży krajowej stali nierdzewnej w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego, ale także wszystkie koszty nakładów, w tym surowców, energii, gruntów, finansowania lub pracy, są zniekształcone, ponieważ na ich ceny wywiera wpływ istotna interwencja rządowa.

| (36) | Na poparcie takiego stanowiska we wniosku odniesiono się do szeregu publicznie dostępnych źródeł informacji takich jak sprawozdanie, wnioski wyciągnięte przez Izbę Handlową Unii Europejskiej w Chinach (13), niedawne dochodzenia Komisji w sprawie chińskiego sektora stalowego (14), a także wnioski globalnego forum G-20 ds. nadwyżek mocy produkcyjnych w przemyśle stalowym (15). |
| --- | --- |

(36)

Na poparcie takiego stanowiska we wniosku odniesiono się do szeregu publicznie dostępnych źródeł informacji takich jak sprawozdanie, wnioski wyciągnięte przez Izbę Handlową Unii Europejskiej w Chinach (13), niedawne dochodzenia Komisji w sprawie chińskiego sektora stalowego (14), a także wnioski globalnego forum G-20 ds. nadwyżek mocy produkcyjnych w przemyśle stalowym (15).

13

14

15

| (37) | Jak wskazano w motywie 24, rząd ChRL nie przedstawił uwag ani dowodów potwierdzających lub obalających dowody istniejące w aktach sprawy, włączając to sprawozdanie i dodatkowe dowody przedstawione przez skarżącego, odnośnie do istnienia znaczących zakłóceń lub zasadności zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego w przedmiotowej sprawie. |
| --- | --- |

(37)

Jak wskazano w motywie 24, rząd ChRL nie przedstawił uwag ani dowodów potwierdzających lub obalających dowody istniejące w aktach sprawy, włączając to sprawozdanie i dodatkowe dowody przedstawione przez skarżącego, odnośnie do istnienia znaczących zakłóceń lub zasadności zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego w przedmiotowej sprawie.

| (38) | W szczególności w sektorze produktu objętego dochodzeniem, tj. w sektorze stalowym, znaczna część przedsiębiorstw nadal stanowi własność rządu ChRL. Choć w ujęciu nominalnym szacuje się, że liczba przedsiębiorstw państwowych jest niemal równa liczbie przedsiębiorstw prywatnych, czterech spośród pięciu chińskich producentów stali należących do grupy 10 największych producentów stali na świecie jest przedsiębiorstwami państwowymi (16). Jednocześnie, choć w 2016 r. producenci należący do czołowej dziesiątki odpowiadali za zaledwie 36 % łącznej produkcji tego sektora, rząd ChRL wyznaczył w tym samym roku cel polegający na skonsolidowaniu do 2025 r. od 60 % do 70 % produkcji wyrobów ze stali wokół mniej więcej dziesięciu przedsiębiorstw prowadzących działalność na dużą skalę (17). Rząd ChRL ponownie przedstawił ten cel w kwietniu 2019 r., ogłaszając publikację wytycznych dotyczących konsolidacji przemysłu stalowego (18). Taka konsolidacja może wiązać się z przymusowym łączeniem rentownych przedsiębiorstw prywatnych z osiągającymi niezadowalające wyniki przedsiębiorstwami państwowymi (19). Ze względu na brak współpracy ze strony rządu ChRL, a także z uwagi na obecność szeregu MŚP prowadzących działalność w tym sektorze, nie można było ustalić dokładnych proporcji prywatnych i państwowych producentów stali. W każdym razie w toku dochodzenia ujawniono, że przynajmniej jeden producent beczek – mianowicie Penglai Jinfu Stainless Steel Products Co., Ltd. – jest przedsiębiorstwem państwowym. |
| --- | --- |

(38)

W szczególności w sektorze produktu objętego dochodzeniem, tj. w sektorze stalowym, znaczna część przedsiębiorstw nadal stanowi własność rządu ChRL. Choć w ujęciu nominalnym szacuje się, że liczba przedsiębiorstw państwowych jest niemal równa liczbie przedsiębiorstw prywatnych, czterech spośród pięciu chińskich producentów stali należących do grupy 10 największych producentów stali na świecie jest przedsiębiorstwami państwowymi (16). Jednocześnie, choć w 2016 r. producenci należący do czołowej dziesiątki odpowiadali za zaledwie 36 % łącznej produkcji tego sektora, rząd ChRL wyznaczył w tym samym roku cel polegający na skonsolidowaniu do 2025 r. od 60 % do 70 % produkcji wyrobów ze stali wokół mniej więcej dziesięciu przedsiębiorstw prowadzących działalność na dużą skalę (17). Rząd ChRL ponownie przedstawił ten cel w kwietniu 2019 r., ogłaszając publikację wytycznych dotyczących konsolidacji przemysłu stalowego (18). Taka konsolidacja może wiązać się z przymusowym łączeniem rentownych przedsiębiorstw prywatnych z osiągającymi niezadowalające wyniki przedsiębiorstwami państwowymi (19). Ze względu na brak współpracy ze strony rządu ChRL, a także z uwagi na obecność szeregu MŚP prowadzących działalność w tym sektorze, nie można było ustalić dokładnych proporcji prywatnych i państwowych producentów stali. W każdym razie w toku dochodzenia ujawniono, że przynajmniej jeden producent beczek – mianowicie Penglai Jinfu Stainless Steel Products Co., Ltd. – jest przedsiębiorstwem państwowym.

16

17

18

19

| (39) | Co prawda szczegółowe informacje dla produktu objęty dochodzeniem mogą nie być dostępne, jednak sektor ten stanowi podsektor przemysłu stalowego, a zatem ustalenia dotyczące sektora stali uznaje się za miarodajne również dla produktu objętego dochodzeniem. Najnowsze chińskie dokumenty programowe dotyczące sektora stalowego potwierdzają, że rząd ChRL nadal przypisuje temu sektorowi duże znaczenie, co objawia się chociażby w zamiarze dokonywania w tym sektorze interwencji w celu kształtowania go zgodnie z polityką rządu. Świadczy o tym projekt wytycznych Ministerstwa Przemysłu i Technologii Informacyjnych w sprawie wspierania wysokiej jakości rozwoju przemysłu stalowego, w którym wzywa się do dalszej konsolidacji bazy przemysłowej i znacznej poprawy poziomu modernizacji łańcucha przemysłowego (20) czy też 14. pięcioletni plan rozwoju przemysłu surowcowego, zgodnie z którym w przypadku tego sektora stosowane będzie „połączenie wiodącej pozycji na rynku ze wsparciem rządowym” oraz będzie się dążyć do „wykształcenia grupy dominujących przedsiębiorstw o wiodącej pozycji w dziedzinie ekologii i podstawowej konkurencyjności” (21). Podobne przykłady dążenia chińskich władz do utrzymywania nadzoru nad rozwojem tego sektora oraz do kierowania nim można dostrzec na szczeblu prowincji, np. w Szantung, w której nie tylko przewiduje się „budowanie ekologii przemysłu stalowego [...], ustanawianie parków produkcyjnych, rozszerzanie łańcucha przemysłowego i tworzenie klastrów przemysłowych”, ale też dąży się do tego, aby przemysł stali „stanowił przykład transformacji i modernizacji [...] dla naszej prowincji, a nawet dla całego kraju” (22). |
| --- | --- |

(39)

Co prawda szczegółowe informacje dla produktu objęty dochodzeniem mogą nie być dostępne, jednak sektor ten stanowi podsektor przemysłu stalowego, a zatem ustalenia dotyczące sektora stali uznaje się za miarodajne również dla produktu objętego dochodzeniem. Najnowsze chińskie dokumenty programowe dotyczące sektora stalowego potwierdzają, że rząd ChRL nadal przypisuje temu sektorowi duże znaczenie, co objawia się chociażby w zamiarze dokonywania w tym sektorze interwencji w celu kształtowania go zgodnie z polityką rządu. Świadczy o tym projekt wytycznych Ministerstwa Przemysłu i Technologii Informacyjnych w sprawie wspierania wysokiej jakości rozwoju przemysłu stalowego, w którym wzywa się do dalszej konsolidacji bazy przemysłowej i znacznej poprawy poziomu modernizacji łańcucha przemysłowego (20) czy też 14. pięcioletni plan rozwoju przemysłu surowcowego, zgodnie z którym w przypadku tego sektora stosowane będzie „połączenie wiodącej pozycji na rynku ze wsparciem rządowym” oraz będzie się dążyć do „wykształcenia grupy dominujących przedsiębiorstw o wiodącej pozycji w dziedzinie ekologii i podstawowej konkurencyjności” (21). Podobne przykłady dążenia chińskich władz do utrzymywania nadzoru nad rozwojem tego sektora oraz do kierowania nim można dostrzec na szczeblu prowincji, np. w Szantung, w której nie tylko przewiduje się „budowanie ekologii przemysłu stalowego [...], ustanawianie parków produkcyjnych, rozszerzanie łańcucha przemysłowego i tworzenie klastrów przemysłowych”, ale też dąży się do tego, aby przemysł stali „stanowił przykład transformacji i modernizacji [...] dla naszej prowincji, a nawet dla całego kraju” (22).

20

21

22

| (40) | Co się tyczy możliwości ingerowania w ceny i koszty przez rząd ChRL poprzez obecność przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret drugie rozporządzenia podstawowego, ze względu na brak współpracy po stronie rządu ChRL oraz fakt, że większość producentów beczek to MŚP, nie można było systematycznie ustalać istnienia osobistych powiązań między producentami produktu objętego dochodzeniem a KPCh. W toku dochodzenia wykazano jednak, że kierownictwo Shandong Gold Group – grupy będącej przedsiębiorstwem państwowym i akcjonariuszem posiadającym pakiet kontrolny w Penglai Jinfu Stainless Steel Products – jest ściśle powiązane z KPCh: prezes zarządu Shandong Gold Group jest również sekretarzem komitetu partii i był jednym z delegatów na 20. Zjazd Krajowy KPCh, natomiast dyrektor i kierownik wykonawczy Shandong Gold Group jest również zastępcą sekretarza komitetu partii. |
| --- | --- |

(40)

Co się tyczy możliwości ingerowania w ceny i koszty przez rząd ChRL poprzez obecność przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret drugie rozporządzenia podstawowego, ze względu na brak współpracy po stronie rządu ChRL oraz fakt, że większość producentów beczek to MŚP, nie można było systematycznie ustalać istnienia osobistych powiązań między producentami produktu objętego dochodzeniem a KPCh. W toku dochodzenia wykazano jednak, że kierownictwo Shandong Gold Group – grupy będącej przedsiębiorstwem państwowym i akcjonariuszem posiadającym pakiet kontrolny w Penglai Jinfu Stainless Steel Products – jest ściśle powiązane z KPCh: prezes zarządu Shandong Gold Group jest również sekretarzem komitetu partii i był jednym z delegatów na 20. Zjazd Krajowy KPCh, natomiast dyrektor i kierownik wykonawczy Shandong Gold Group jest również zastępcą sekretarza komitetu partii.

| (41) | Ponieważ produkt objęty dochodzeniem stanowi podsektor sektora stalowego, dostępne informacje odnoszące się do producentów stali są adekwatne również dla produktu objętego dochodzeniem. W ramach szerzej rozumianej kategorii sektora stalowego zgromadzono liczne dowody świadczące o istnieniu osobistych powiązań między producentami stali a KPCh. Dla przykładu prezes zarządu Baowu pełni jednocześnie funkcję sekretarza komitetu partii, a dyrektor generalny jest zastępcą sekretarza komitetu partii (23). Podobnie prezes zarządu Baosteel pełni funkcję sekretarza komitetu partii, a dyrektor wykonawczy jest zastępcą sekretarza komitetu partii (24). Ogólnie rzecz biorąc, w świetle powszechnego stosowania przepisów dotyczących obecności KPCh w przedsiębiorstwach nie można zakładać, że zdolność rządu ChRL do ingerowania w ceny i koszty poprzez obecność państwa w przedsiębiorstwach byłaby inna w odniesieniu do produktu objętego dochodzeniem niż w przypadku sektora stalowego ogółem. |
| --- | --- |

(41)

Ponieważ produkt objęty dochodzeniem stanowi podsektor sektora stalowego, dostępne informacje odnoszące się do producentów stali są adekwatne również dla produktu objętego dochodzeniem. W ramach szerzej rozumianej kategorii sektora stalowego zgromadzono liczne dowody świadczące o istnieniu osobistych powiązań między producentami stali a KPCh. Dla przykładu prezes zarządu Baowu pełni jednocześnie funkcję sekretarza komitetu partii, a dyrektor generalny jest zastępcą sekretarza komitetu partii (23). Podobnie prezes zarządu Baosteel pełni funkcję sekretarza komitetu partii, a dyrektor wykonawczy jest zastępcą sekretarza komitetu partii (24). Ogólnie rzecz biorąc, w świetle powszechnego stosowania przepisów dotyczących obecności KPCh w przedsiębiorstwach nie można zakładać, że zdolność rządu ChRL do ingerowania w ceny i koszty poprzez obecność państwa w przedsiębiorstwach byłaby inna w odniesieniu do produktu objętego dochodzeniem niż w przypadku sektora stalowego ogółem.

23

24

| (42) | W sektorze stali zarówno przedsiębiorstwa publiczne, jak i prywatne są objęte nadzorem politycznym i otrzymują wytyczne polityczne. Z uwagi na brak współpracy ze strony rządu ChRL w toku przedmiotowego dochodzenia, a także zważywszy na fakt, że producenci beczek to w większości MŚP, trudno było konkretnie określić skalę działań służących rozbudowie partii prowadzonych w przedsiębiorstwach z sektora beczek. W toku dochodzenia wykazano jednak, że Shandong Gold Group (akcjonariusz posiadający pakiet kontrolny w Penglai Jinfu Stainless Steel Products) aktywnie wspiera działania służące rozbudowie partii. Poniżej zamieszczono opis roli komitetu partii w tym przedsiębiorstwie: „Musimy w pełni wykorzystać szanse związane ze wsparciem na rzecz przedsiębiorstw państwowych przekazywanym przez instytucje rządowe na szczeblu centralnym, komitet partii prowincji Szantung i rząd tej prowincji w celu przyspieszenia procesu tworzenia światowej klasy przedsiębiorstw, monitorować realizację celów strategicznych i utrzymywać koncentrację na celach ogólnych, pośrednich i rocznych, wzmacniać proces ich realizacji oraz postępować zgodnie z podstawowymi ustaleniami dotyczącymi tych celów, podejmować działania w oparciu o połączenie planowania strategicznego i taktycznie prowadzonej promocji”, a także „kierować partią w zdecydowany i całościowy sposób, w pełni wdrażać ogólne wymogi dotyczące budowy partii nowej ery oraz dążyć do zagwarantowania wysokiej jakości rozwoju. Należy kompleksowo wzmocnić strukturę polityczną partii, ściśle przestrzegać dyscypliny partyjnej i zasad politycznych, skutecznie poprawiać osąd polityczny, poziom zrozumienia polityki i proces wprowadzania organizacji partyjnych oraz członków partii i kadr partyjnych na wszystkich szczeblach politycznych, a także nieustannie utrzymywać wysoki poziom spójności z działaniami Komitetu Centralnego Partii pod przywództwem towarzysza Xi Jinpinga, stworzyć »cztery świadomości«, wzmocnić »cztery rodzaje pewności siebie« i osiągnąć »dwie stabilizacje«” (25). |
| --- | --- |

(42)

W sektorze stali zarówno przedsiębiorstwa publiczne, jak i prywatne są objęte nadzorem politycznym i otrzymują wytyczne polityczne. Z uwagi na brak współpracy ze strony rządu ChRL w toku przedmiotowego dochodzenia, a także zważywszy na fakt, że producenci beczek to w większości MŚP, trudno było konkretnie określić skalę działań służących rozbudowie partii prowadzonych w przedsiębiorstwach z sektora beczek. W toku dochodzenia wykazano jednak, że Shandong Gold Group (akcjonariusz posiadający pakiet kontrolny w Penglai Jinfu Stainless Steel Products) aktywnie wspiera działania służące rozbudowie partii. Poniżej zamieszczono opis roli komitetu partii w tym przedsiębiorstwie: „Musimy w pełni wykorzystać szanse związane ze wsparciem na rzecz przedsiębiorstw państwowych przekazywanym przez instytucje rządowe na szczeblu centralnym, komitet partii prowincji Szantung i rząd tej prowincji w celu przyspieszenia procesu tworzenia światowej klasy przedsiębiorstw, monitorować realizację celów strategicznych i utrzymywać koncentrację na celach ogólnych, pośrednich i rocznych, wzmacniać proces ich realizacji oraz postępować zgodnie z podstawowymi ustaleniami dotyczącymi tych celów, podejmować działania w oparciu o połączenie planowania strategicznego i taktycznie prowadzonej promocji”, a także „kierować partią w zdecydowany i całościowy sposób, w pełni wdrażać ogólne wymogi dotyczące budowy partii nowej ery oraz dążyć do zagwarantowania wysokiej jakości rozwoju. Należy kompleksowo wzmocnić strukturę polityczną partii, ściśle przestrzegać dyscypliny partyjnej i zasad politycznych, skutecznie poprawiać osąd polityczny, poziom zrozumienia polityki i proces wprowadzania organizacji partyjnych oraz członków partii i kadr partyjnych na wszystkich szczeblach politycznych, a także nieustannie utrzymywać wysoki poziom spójności z działaniami Komitetu Centralnego Partii pod przywództwem towarzysza Xi Jinpinga, stworzyć »cztery świadomości«, wzmocnić »cztery rodzaje pewności siebie« i osiągnąć »dwie stabilizacje«” (25).

25

| (43) | Co więcej, w sektorze produktu objętego dochodzeniem prowadzona jest polityka faworyzująca producentów krajowych lub w inny sposób wpływająca na rynek w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret trzecie rozporządzenia podstawowego. Mimo że w toku dochodzenia nie udało się zidentyfikować żadnych dokumentów programowych dotyczących rozwoju sektora beczek jako takiego, korzysta on z rządowych wytycznych i interwencji rządu w sektorze stalowym, ponieważ produkt objęty dochodzeniem stanowi jeden z jego podsektorów. |
| --- | --- |

(43)

Co więcej, w sektorze produktu objętego dochodzeniem prowadzona jest polityka faworyzująca producentów krajowych lub w inny sposób wpływająca na rynek w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret trzecie rozporządzenia podstawowego. Mimo że w toku dochodzenia nie udało się zidentyfikować żadnych dokumentów programowych dotyczących rozwoju sektora beczek jako takiego, korzysta on z rządowych wytycznych i interwencji rządu w sektorze stalowym, ponieważ produkt objęty dochodzeniem stanowi jeden z jego podsektorów.

| (44) | Rząd ChRL nadal uznaje przemysł stalowy za jedną z kluczowych gałęzi gospodarki (26). Znajduje to potwierdzenie w licznych planach, wytycznych i innych dokumentach dotyczących stali wydawanych przez organy na szczeblu krajowym, regionalnym i gminnym. W ramach 14. planu pięcioletniego przyjętego w marcu 2021 r. rząd ChRL zaplanował transformację i modernizację przemysłu stalowego, a także optymalizację i dostosowanie strukturalne (27). |
| --- | --- |

(44)

Rząd ChRL nadal uznaje przemysł stalowy za jedną z kluczowych gałęzi gospodarki (26). Znajduje to potwierdzenie w licznych planach, wytycznych i innych dokumentach dotyczących stali wydawanych przez organy na szczeblu krajowym, regionalnym i gminnym. W ramach 14. planu pięcioletniego przyjętego w marcu 2021 r. rząd ChRL zaplanował transformację i modernizację przemysłu stalowego, a także optymalizację i dostosowanie strukturalne (27).

26

27

| (45) | Ponadto w 14. planie pięcioletnim dotyczącym rozwoju sektora surowcowego, który ma zastosowanie również do sektora stalowego, sektor ten określono mianem „fundamentu gospodarki realnej” i „kluczowego obszaru stanowiącego źródło przewagi konkurencyjnej Chin na arenie międzynarodowej”, a także wyznaczono szereg celów i przedstawiono szereg metod pracy, które mogłyby napędzić rozwój sektora stalowego w latach 2021–2025 – obejmowały one dokonanie modernizacji technologicznej, udoskonalenie struktury sektora (m.in. dzięki kontynuowaniu procesu koncentracji przedsiębiorstw) lub przeprowadzenie transformacji cyfrowej (28). |
| --- | --- |

(45)

Ponadto w 14. planie pięcioletnim dotyczącym rozwoju sektora surowcowego, który ma zastosowanie również do sektora stalowego, sektor ten określono mianem „fundamentu gospodarki realnej” i „kluczowego obszaru stanowiącego źródło przewagi konkurencyjnej Chin na arenie międzynarodowej”, a także wyznaczono szereg celów i przedstawiono szereg metod pracy, które mogłyby napędzić rozwój sektora stalowego w latach 2021–2025 – obejmowały one dokonanie modernizacji technologicznej, udoskonalenie struktury sektora (m.in. dzięki kontynuowaniu procesu koncentracji przedsiębiorstw) lub przeprowadzenie transformacji cyfrowej (28).

28

| (46) | W 14. planie pięcioletnim dotyczącym rozwoju sektora surowcowego wyznaczono również pewne konkretne cele związane z rozwojem sektora stalowego. W sekcji IV pkt 3 tego dokumentu zawarto następujące postanowienia: „Optymalizacja struktury organizacyjnej: dążenie do wzmacniania wiodących przedsiębiorstw i rozszerzania zakresu ich działalności. Kierowanie się połączeniem wiodącej pozycji na rynku ze wsparciem rządowym, usuwanie barier utrudniających dokonywanie połączeń i reorganizacji międzyregionalnych, znoszenie ograniczeń takich jak segmentacja rynku i blokady na szczeblu regionalnym, koordynowanie działań i rozwiązywanie poważnych problemów napotykanych w obszarze międzyregionalnych połączeń i reorganizacji przedsiębiorstw, wspieranie przedsiębiorstw w działaniach służących przyspieszeniu dokonywania międzyregionalnych i charakteryzujących się powiązaniami właścicielskimi połączeń i reorganizacji, a także zwiększanie poziomu koncentracji sektora oraz rozwijanie działalności gospodarczej na szczeblu międzynarodowym. Wykształcenie grupy dominujących przedsiębiorstw o wiodącej pozycji w dziedzinie ekologii i podstawowej konkurencyjności w sektorze stalowym i w innych sektorach w ramach łańcucha przemysłowego”. |
| --- | --- |

(46)

W 14. planie pięcioletnim dotyczącym rozwoju sektora surowcowego wyznaczono również pewne konkretne cele związane z rozwojem sektora stalowego. W sekcji IV pkt 3 tego dokumentu zawarto następujące postanowienia: „Optymalizacja struktury organizacyjnej: dążenie do wzmacniania wiodących przedsiębiorstw i rozszerzania zakresu ich działalności. Kierowanie się połączeniem wiodącej pozycji na rynku ze wsparciem rządowym, usuwanie barier utrudniających dokonywanie połączeń i reorganizacji międzyregionalnych, znoszenie ograniczeń takich jak segmentacja rynku i blokady na szczeblu regionalnym, koordynowanie działań i rozwiązywanie poważnych problemów napotykanych w obszarze międzyregionalnych połączeń i reorganizacji przedsiębiorstw, wspieranie przedsiębiorstw w działaniach służących przyspieszeniu dokonywania międzyregionalnych i charakteryzujących się powiązaniami właścicielskimi połączeń i reorganizacji, a także zwiększanie poziomu koncentracji sektora oraz rozwijanie działalności gospodarczej na szczeblu międzynarodowym. Wykształcenie grupy dominujących przedsiębiorstw o wiodącej pozycji w dziedzinie ekologii i podstawowej konkurencyjności w sektorze stalowym i w innych sektorach w ramach łańcucha przemysłowego”.

| (47) | Postanowienia wspomnianych powyżej planów pięcioletnich przyjmowanych na szczeblu centralnym są następnie odzwierciedlane w planach pięcioletnich przyjmowanych na szczeblu prowincji lub gminy lub w planach wdrażania planów pięcioletnich. Na przykład w planie transformacji i modernizacji przemysłu stalowego prowincji Henan w ramach 14. planu pięcioletniego zawarto postanowienia dotyczące: pkt 2 ppkt 1: ścisłej kontroli nad całkowitymi mocami produkcyjnymi; pkt 2 ppkt 2: przyspieszenia i wspierania połączeń i przejęć oraz pkt 2 ppkt 3: tworzenia specyficznych baz produkcji stali (29). |
| --- | --- |

(47)

Postanowienia wspomnianych powyżej planów pięcioletnich przyjmowanych na szczeblu centralnym są następnie odzwierciedlane w planach pięcioletnich przyjmowanych na szczeblu prowincji lub gminy lub w planach wdrażania planów pięcioletnich. Na przykład w planie transformacji i modernizacji przemysłu stalowego prowincji Henan w ramach 14. planu pięcioletniego zawarto postanowienia dotyczące: pkt 2 ppkt 1: ścisłej kontroli nad całkowitymi mocami produkcyjnymi; pkt 2 ppkt 2: przyspieszenia i wspierania połączeń i przejęć oraz pkt 2 ppkt 3: tworzenia specyficznych baz produkcji stali (29).

29

| (48) | Poza 14. planem pięcioletnim działalność sektora stalowego regulują ściśle również inne dokumenty programowe. Na przykład prowincja Hebei, będącą prowincją wytwarzającą największe ilości stali w Chinach, opublikowała trzyletni plan działania dotyczący rozwoju klastra w sektorze stalowym na lata 2020–2022 (który obowiązywał w OD). We wspomnianym dokumencie działalność przemysłu stalowego uregulowano w następujący sposób: „Należy postępować zgodnie z wytycznymi w zakresie dostosowania strukturalnego i dążyć do dywersyfikacji produktu. Należy podejmować niezłomnie działania na rzecz dostosowania strukturalnego i optymalizacji otoczenia przemysłu żelaznego i stalowego, propagować wspólną reorganizację, transformację i modernizację przedsiębiorstw oraz kompleksowo wspierać rozwój przemysłu żelaznego i stalowego w sposób sprzyjający przedsiębiorstwom prowadzącym działalność na dużą skalę, modernizować wyposażenie techniczne, a także dywersyfikować procesy produkcji i produkty rynku niższego szczebla”. W planie wyznaczono ponadto konkretne cele związane ze strukturą przedsiębiorstw stalowych w prowincji: „Należy ustawicznie wspierać proces tworzenia grup. Należy przyspieszyć reformę systemu własności mieszanej przedsiębiorstw państwowych, skoncentrować się na wspieraniu międzyregionalnych połączeń i reorganizacji prywatnych przedsiębiorstw żelaznych i stalowych, dążyć do utworzenia 1–2 dużych grup klasy światowe, 3–5 pełniących funkcję filarów dużych grup, w których występują pewne wpływy krajowe, oraz 8–10 nowych, wyróżniających się grup przedsiębiorstw realizujących konkretne zadania”. |
| --- | --- |

(48)

Poza 14. planem pięcioletnim działalność sektora stalowego regulują ściśle również inne dokumenty programowe. Na przykład prowincja Hebei, będącą prowincją wytwarzającą największe ilości stali w Chinach, opublikowała trzyletni plan działania dotyczący rozwoju klastra w sektorze stalowym na lata 2020–2022 (który obowiązywał w OD). We wspomnianym dokumencie działalność przemysłu stalowego uregulowano w następujący sposób: „Należy postępować zgodnie z wytycznymi w zakresie dostosowania strukturalnego i dążyć do dywersyfikacji produktu. Należy podejmować niezłomnie działania na rzecz dostosowania strukturalnego i optymalizacji otoczenia przemysłu żelaznego i stalowego, propagować wspólną reorganizację, transformację i modernizację przedsiębiorstw oraz kompleksowo wspierać rozwój przemysłu żelaznego i stalowego w sposób sprzyjający przedsiębiorstwom prowadzącym działalność na dużą skalę, modernizować wyposażenie techniczne, a także dywersyfikować procesy produkcji i produkty rynku niższego szczebla”. W planie wyznaczono ponadto konkretne cele związane ze strukturą przedsiębiorstw stalowych w prowincji: „Należy ustawicznie wspierać proces tworzenia grup. Należy przyspieszyć reformę systemu własności mieszanej przedsiębiorstw państwowych, skoncentrować się na wspieraniu międzyregionalnych połączeń i reorganizacji prywatnych przedsiębiorstw żelaznych i stalowych, dążyć do utworzenia 1–2 dużych grup klasy światowe, 3–5 pełniących funkcję filarów dużych grup, w których występują pewne wpływy krajowe, oraz 8–10 nowych, wyróżniających się grup przedsiębiorstw realizujących konkretne zadania”.

| (49) | W planie przewidziano ponadto pomoc państwa na rzecz poprawy konkurencyjności przedsiębiorstw stalowych mających siedzibę w prowincji Hebei na rynku globalnym: „Należy w odpowiedni sposób zapewnić odpowiedni i zróżnicowany rozwój. Należy wspierać przedsiębiorstwa żelazne i stalowe, aby wnieść wkład w rozwój nowych sektorów o znaczeniu strategicznym takich jak sektor technologii informacyjnych nowej generacji oraz sektor wysokiej klasy sprzętu i nowych materiałów, a także przyspieszyć rozwój nowoczesnych branż usługowych, takich jak nowoczesny sektor logistyki, nowoczesny sektor usług finansowych, sektor handlu elektronicznego itp. Należy zachęcać kwalifikujące się przedsiębiorstwa żelazne i stalowe do rozwijania się w kierunku sektorów wysoce intensywnego przetwarzania, takich jak sektor motoryzacyjny i sektor części mechanicznych, sektor produkcji stalowych lin mocujących, nici stalowych, elektrod spawalniczych itp. Zacieśnienie międzynarodowej współpracy w obszarze mocy produkcyjnych, zachęcanie przedsiębiorstw żelaznych i stalowych do uczestniczenia w procesie łączenia się i reorganizacji zagranicznych przedsiębiorstw żelaznych i stalowych przy wykorzystaniu szeregu kanałów, a także zachęcanie konkurencyjnych przedsiębiorstw żelaznych i stalowych w prowincji do realizowania inwestycji i budowania fabryk za granicą” (30). |
| --- | --- |

(49)

W planie przewidziano ponadto pomoc państwa na rzecz poprawy konkurencyjności przedsiębiorstw stalowych mających siedzibę w prowincji Hebei na rynku globalnym: „Należy w odpowiedni sposób zapewnić odpowiedni i zróżnicowany rozwój. Należy wspierać przedsiębiorstwa żelazne i stalowe, aby wnieść wkład w rozwój nowych sektorów o znaczeniu strategicznym takich jak sektor technologii informacyjnych nowej generacji oraz sektor wysokiej klasy sprzętu i nowych materiałów, a także przyspieszyć rozwój nowoczesnych branż usługowych, takich jak nowoczesny sektor logistyki, nowoczesny sektor usług finansowych, sektor handlu elektronicznego itp. Należy zachęcać kwalifikujące się przedsiębiorstwa żelazne i stalowe do rozwijania się w kierunku sektorów wysoce intensywnego przetwarzania, takich jak sektor motoryzacyjny i sektor części mechanicznych, sektor produkcji stalowych lin mocujących, nici stalowych, elektrod spawalniczych itp. Zacieśnienie międzynarodowej współpracy w obszarze mocy produkcyjnych, zachęcanie przedsiębiorstw żelaznych i stalowych do uczestniczenia w procesie łączenia się i reorganizacji zagranicznych przedsiębiorstw żelaznych i stalowych przy wykorzystaniu szeregu kanałów, a także zachęcanie konkurencyjnych przedsiębiorstw żelaznych i stalowych w prowincji do realizowania inwestycji i budowania fabryk za granicą” (30).

30

| (50) | Ponadto w katalogu wytycznych dotyczących restrukturyzacji przemysłu (wersja z 2019 r.) (31) przemysł stalowy wymieniono wśród promowanych gałęzi przemysłu. |
| --- | --- |

(50)

Ponadto w katalogu wytycznych dotyczących restrukturyzacji przemysłu (wersja z 2019 r.) (31) przemysł stalowy wymieniono wśród promowanych gałęzi przemysłu.

31

| (51) | Podsumowując, rząd ChRL dysponuje środkami umożliwiającymi skłanianie podmiotów gospodarczych do przestrzegania celów polityki publicznej polegających na wspieraniu promowanych gałęzi przemysłu, w tym produkcji głównego surowca wykorzystywanego do wytwarzania produktu objętego dochodzeniem. Środki te zaburzają swobodne funkcjonowanie mechanizmów rynkowych. |
| --- | --- |

(51)

Podsumowując, rząd ChRL dysponuje środkami umożliwiającymi skłanianie podmiotów gospodarczych do przestrzegania celów polityki publicznej polegających na wspieraniu promowanych gałęzi przemysłu, w tym produkcji głównego surowca wykorzystywanego do wytwarzania produktu objętego dochodzeniem. Środki te zaburzają swobodne funkcjonowanie mechanizmów rynkowych.

| (52) | W toku przedmiotowego dochodzenia nie ujawniono żadnych dowodów świadczących o tym, że dyskryminujące stosowanie bądź niedostateczne egzekwowanie przepisów prawa upadłościowego i prawa rzeczowego w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret czwarte rozporządzenia podstawowego w sektorze beczek, o którym mowa w motywie 33 powyżej, nie miałoby wpływu na producentów produktu objętego dochodzeniem. |
| --- | --- |

(52)

W toku przedmiotowego dochodzenia nie ujawniono żadnych dowodów świadczących o tym, że dyskryminujące stosowanie bądź niedostateczne egzekwowanie przepisów prawa upadłościowego i prawa rzeczowego w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret czwarte rozporządzenia podstawowego w sektorze beczek, o którym mowa w motywie 33 powyżej, nie miałoby wpływu na producentów produktu objętego dochodzeniem.

| (53) | Sektor beczek pozostaje także pod wpływem zniekształceń kosztów wynagrodzeń w rozumieniu art. 2 ust. 6 lit. b) tiret piąte rozporządzenia podstawowego, o czym również mowa powyżej w motywie 33. W sektorze tym takie zniekształcenia występują zarówno bezpośrednio (przy wytwarzaniu produktu objętego dochodzeniem lub głównych materiałów do jego produkcji), jak i pośrednio (przy dostępie do materiałów do produkcji pochodzących od przedsiębiorstw podlegających temu samemu systemowi pracy w Chinach) (32). |
| --- | --- |

(53)

Sektor beczek pozostaje także pod wpływem zniekształceń kosztów wynagrodzeń w rozumieniu art. 2 ust. 6 lit. b) tiret piąte rozporządzenia podstawowego, o czym również mowa powyżej w motywie 33. W sektorze tym takie zniekształcenia występują zarówno bezpośrednio (przy wytwarzaniu produktu objętego dochodzeniem lub głównych materiałów do jego produkcji), jak i pośrednio (przy dostępie do materiałów do produkcji pochodzących od przedsiębiorstw podlegających temu samemu systemowi pracy w Chinach) (32).

32

| (54) | Ponadto w toku obecnego dochodzenia nie przedstawiono żadnych dowodów wskazujących, że sektor produktu objętego dochodzeniem nie pozostaje pod wpływem interwencji rządowej w system finansowy w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret szóste rozporządzenia podstawowego, o czym mowa również w motywie 33. Dlatego istotna interwencja rządowa w system finansowy prowadzi do wywierania poważnego wpływu na warunki rynkowe na wszystkich poziomach. |
| --- | --- |

(54)

Ponadto w toku obecnego dochodzenia nie przedstawiono żadnych dowodów wskazujących, że sektor produktu objętego dochodzeniem nie pozostaje pod wpływem interwencji rządowej w system finansowy w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret szóste rozporządzenia podstawowego, o czym mowa również w motywie 33. Dlatego istotna interwencja rządowa w system finansowy prowadzi do wywierania poważnego wpływu na warunki rynkowe na wszystkich poziomach.

| (55) | Komisja przypomniała również, że wytwarzanie produktu objętego dochodzeniem wymaga szeregu materiałów do produkcji. W przypadku gdy producenci beczek kupują lub zamawiają te materiały do produkcji, ceny, jakie płacą (i które są rejestrowane jako ich koszty), są wyraźnie narażone na te same wspomniane wcześniej zakłócenia systemowe. Na przykład dostawcy czynników produkcji wykorzystują nakłady pracy, które podlegają zakłóceniom. Mogą oni zaciągać pożyczki, które podlegają zakłóceniom w sektorze finansowym lub w zakresie alokacji kapitału. Dodatkowo podlegają systemowi planowania, który ma zastosowanie na wszystkich szczeblach administracji i sektorów. |
| --- | --- |

(55)

Komisja przypomniała również, że wytwarzanie produktu objętego dochodzeniem wymaga szeregu materiałów do produkcji. W przypadku gdy producenci beczek kupują lub zamawiają te materiały do produkcji, ceny, jakie płacą (i które są rejestrowane jako ich koszty), są wyraźnie narażone na te same wspomniane wcześniej zakłócenia systemowe. Na przykład dostawcy czynników produkcji wykorzystują nakłady pracy, które podlegają zakłóceniom. Mogą oni zaciągać pożyczki, które podlegają zakłóceniom w sektorze finansowym lub w zakresie alokacji kapitału. Dodatkowo podlegają systemowi planowania, który ma zastosowanie na wszystkich szczeblach administracji i sektorów.

| (56) | W rezultacie nie tylko ceny sprzedaży krajowej beczek nie są odpowiednie do wykorzystania w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego, ale także wszystkie koszty materiałów do produkcji (w tym surowców, energii, gruntów, finansowania, pracy itp.) są zniekształcone, ponieważ na ich ceny wywiera wpływ istotna interwencja rządowa, jak opisano w częściach I i II sprawozdania. Interwencje rządowe opisane w odniesieniu do alokacji kapitału, gruntów, pracy, energii i surowców występują w całych Chinach. Oznacza to na przykład, że materiały do produkcji, które wyprodukowano w Chinach, na skutek połączenia szeregu czynników produkcji są narażone na znaczące zakłócenia. To samo dotyczy materiałów do produkcji materiałów do produkcji i tak dalej. |
| --- | --- |

(56)

W rezultacie nie tylko ceny sprzedaży krajowej beczek nie są odpowiednie do wykorzystania w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego, ale także wszystkie koszty materiałów do produkcji (w tym surowców, energii, gruntów, finansowania, pracy itp.) są zniekształcone, ponieważ na ich ceny wywiera wpływ istotna interwencja rządowa, jak opisano w częściach I i II sprawozdania. Interwencje rządowe opisane w odniesieniu do alokacji kapitału, gruntów, pracy, energii i surowców występują w całych Chinach. Oznacza to na przykład, że materiały do produkcji, które wyprodukowano w Chinach, na skutek połączenia szeregu czynników produkcji są narażone na znaczące zakłócenia. To samo dotyczy materiałów do produkcji materiałów do produkcji i tak dalej.

| (57) | W obecnym dochodzeniu ani rząd ChRL, ani producenci eksportujący nie przedstawili żadnych przeciwnych dowodów ani argumentów. |
| --- | --- |

(57)

W obecnym dochodzeniu ani rząd ChRL, ani producenci eksportujący nie przedstawili żadnych przeciwnych dowodów ani argumentów.

| (58) | Podsumowując, z dostępnych dowodów wynika, że ceny i koszty produktu objętego dochodzeniem, w tym koszty surowców, energii i pracy, nie wynikają z działania sił rynkowych, ponieważ wywiera na nie wpływ istotna interwencja rządowa w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego, na co wskazuje rzeczywisty lub potencjalny wpływ co najmniej jednego istotnego elementu spośród wymienionych. Na tej podstawie i wobec braku jakiejkolwiek współpracy ze strony rządu ChRL Komisja stwierdziła, że w celu ustalenia wartości normalnej w tym przypadku nie jest właściwe wykorzystanie cen i kosztów krajowych. W związku z tym Komisja przystąpiła do konstruowania wartości normalnej wyłącznie na podstawie kosztów produkcji i sprzedaży odzwierciedlających niezniekształcone ceny lub wartości odniesienia, czyli, w tym przypadku, na podstawie odpowiednich kosztów produkcji i sprzedaży w odpowiednim reprezentatywnym kraju, zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego, jak omówiono w następnej sekcji. |
| --- | --- |

(58)

Podsumowując, z dostępnych dowodów wynika, że ceny i koszty produktu objętego dochodzeniem, w tym koszty surowców, energii i pracy, nie wynikają z działania sił rynkowych, ponieważ wywiera na nie wpływ istotna interwencja rządowa w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego, na co wskazuje rzeczywisty lub potencjalny wpływ co najmniej jednego istotnego elementu spośród wymienionych. Na tej podstawie i wobec braku jakiejkolwiek współpracy ze strony rządu ChRL Komisja stwierdziła, że w celu ustalenia wartości normalnej w tym przypadku nie jest właściwe wykorzystanie cen i kosztów krajowych. W związku z tym Komisja przystąpiła do konstruowania wartości normalnej wyłącznie na podstawie kosztów produkcji i sprzedaży odzwierciedlających niezniekształcone ceny lub wartości odniesienia, czyli, w tym przypadku, na podstawie odpowiednich kosztów produkcji i sprzedaży w odpowiednim reprezentatywnym kraju, zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego, jak omówiono w następnej sekcji.

3.2.1.1.   Kraj reprezentatywny

Uwagi ogólne

Uwagi ogólne

| (59) | Wyboru reprezentatywnego kraju dokonano na podstawie następujących kryteriów określonych w art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego:






  — | poziom rozwoju gospodarczego podobny do poziomu rozwoju gospodarczego Chin. W tym celu Komisja wykorzystała państwa o dochodzie narodowym brutto na mieszkańca podobnym do dochodu Chin na podstawie bazy danych Banku Światowego (33), |
| --- | --- | --- |

(59)

Wyboru reprezentatywnego kraju dokonano na podstawie następujących kryteriów określonych w art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego:

—

poziom rozwoju gospodarczego podobny do poziomu rozwoju gospodarczego Chin. W tym celu Komisja wykorzystała państwa o dochodzie narodowym brutto na mieszkańca podobnym do dochodu Chin na podstawie bazy danych Banku Światowego (33),

33

| — | produkcja produktu objętego dochodzeniem w tym państwie, |
| --- | --- |

—

produkcja produktu objętego dochodzeniem w tym państwie,

| — | dostępność odpowiednich danych publicznych w reprezentatywnym kraju, |
| --- | --- |

—

dostępność odpowiednich danych publicznych w reprezentatywnym kraju,

| — | w przypadku gdy istnieje kilka potencjalnych reprezentatywnych krajów, pierwszeństwo zostaje przyznane, w stosownych przypadkach, państwu z odpowiednim poziomem ochrony socjalnej i ochrony środowiska. |
| --- | --- |

—

w przypadku gdy istnieje kilka potencjalnych reprezentatywnych krajów, pierwszeństwo zostaje przyznane, w stosownych przypadkach, państwu z odpowiednim poziomem ochrony socjalnej i ochrony środowiska.

| (60) | Jak wyjaśniono w motywach 26 i 27, Komisja wydała dwie noty w odniesieniu do akt dotyczących źródeł do celów określenia wartości normalnej. pierwszą notę dotyczącą czynników produkcji z 20 lipca 2022 r. i drugą notę dotyczącą czynników produkcji z 19 września 2022 r. W notach tych opisano fakty i dowody leżące u podstaw odpowiednich kryteriów. W drugiej nocie dotyczącej czynników produkcji Komisja poinformowała zainteresowane strony o zamiarze rozważenia wykorzystania Brazylii jako odpowiedniego reprezentatywnego kraju w niniejszej sprawie, jeżeli zostanie potwierdzone istnienie znaczących zakłóceń zgodnie z art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(60)

Jak wyjaśniono w motywach 26 i 27, Komisja wydała dwie noty w odniesieniu do akt dotyczących źródeł do celów określenia wartości normalnej. pierwszą notę dotyczącą czynników produkcji z 20 lipca 2022 r. i drugą notę dotyczącą czynników produkcji z 19 września 2022 r. W notach tych opisano fakty i dowody leżące u podstaw odpowiednich kryteriów. W drugiej nocie dotyczącej czynników produkcji Komisja poinformowała zainteresowane strony o zamiarze rozważenia wykorzystania Brazylii jako odpowiedniego reprezentatywnego kraju w niniejszej sprawie, jeżeli zostanie potwierdzone istnienie znaczących zakłóceń zgodnie z art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego.

Poziom rozwoju gospodarczego podobny do poziomu Chin i uwzględnienie produkcji produktu objętego dochodzeniem

Poziom rozwoju gospodarczego podobny do poziomu Chin i uwzględnienie produkcji produktu objętego dochodzeniem

| (61) | W pierwszej nocie dotyczącej czynników produkcji Komisja wskazała Brazylię, Meksyk i Rosję jako państwa o podobnym poziomie rozwoju gospodarczego jak Chiny, tzn. że wszystkie one były sklasyfikowane przez Bank Światowy jako państwa „o wyższym średnim dochodzie” na podstawie dochodu narodowego brutto, w których zgodnie z dostępnymi danymi odbywała się produkcja produktu objętego dochodzeniem. Nie otrzymano żadnych uwag dotyczących krajów określonych w tej nocie. |
| --- | --- |

(61)

W pierwszej nocie dotyczącej czynników produkcji Komisja wskazała Brazylię, Meksyk i Rosję jako państwa o podobnym poziomie rozwoju gospodarczego jak Chiny, tzn. że wszystkie one były sklasyfikowane przez Bank Światowy jako państwa „o wyższym średnim dochodzie” na podstawie dochodu narodowego brutto, w których zgodnie z dostępnymi danymi odbywała się produkcja produktu objętego dochodzeniem. Nie otrzymano żadnych uwag dotyczących krajów określonych w tej nocie.

| (62) | W drugiej nocie Komisja stwierdziła, że w jednym z państw uznanych za państwa, w których wytwarza się produkt objęty dochodzeniem – tj. w Meksyku – producent beczek wstrzymał produkcję przed okresem objętym dochodzeniem, przez co żadne dane finansowe dotyczące okresu po 2017 r. nie były dostępne w bazie danych Orbis (34). W rezultacie Meksyk przestał być uznawany za potencjalny reprezentatywny kraj na potrzeby niniejszego dochodzenia. |
| --- | --- |

(62)

W drugiej nocie Komisja stwierdziła, że w jednym z państw uznanych za państwa, w których wytwarza się produkt objęty dochodzeniem – tj. w Meksyku – producent beczek wstrzymał produkcję przed okresem objętym dochodzeniem, przez co żadne dane finansowe dotyczące okresu po 2017 r. nie były dostępne w bazie danych Orbis (34). W rezultacie Meksyk przestał być uznawany za potencjalny reprezentatywny kraj na potrzeby niniejszego dochodzenia.

34

Dostępność odpowiednich danych publicznych w reprezentatywnym kraju

Dostępność odpowiednich danych publicznych w reprezentatywnym kraju

| (63) | W drugiej nocie Komisja stwierdziła, że jedyny producent beczek w Rosji wskazany w pierwszej nocie nie osiągnął odpowiedniej kwoty zysku ani w 2021 r., ani w 2020 r. |
| --- | --- |

(63)

W drugiej nocie Komisja stwierdziła, że jedyny producent beczek w Rosji wskazany w pierwszej nocie nie osiągnął odpowiedniej kwoty zysku ani w 2021 r., ani w 2020 r.

| (64) | W drugiej nocie Komisja podkreśliła, że dysponowała danymi świadczącymi o tym, że tylko jeden producent w Brazylii – KHS Industria de Maquinas LTDA – osiągnął odpowiednią kwotę zysku w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego, i że taka sytuacja miała miejsce wyłącznie w 2020 r. Zaktualizowane dane finansowe za 2021 r. nie były jeszcze wówczas dostępne. |
| --- | --- |

(64)

W drugiej nocie Komisja podkreśliła, że dysponowała danymi świadczącymi o tym, że tylko jeden producent w Brazylii – KHS Industria de Maquinas LTDA – osiągnął odpowiednią kwotę zysku w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego, i że taka sytuacja miała miejsce wyłącznie w 2020 r. Zaktualizowane dane finansowe za 2021 r. nie były jeszcze wówczas dostępne.

| (65) | W świetle powyższych ustaleń Komisja poinformowała zainteresowane strony drugą notą, że zamierza wykorzystać Brazylię jako odpowiedni reprezentatywny kraj oraz przedsiębiorstwo KHS Industria de Maquinas LTDA, zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego, w celu uzyskania niezniekształconych cen lub wartości odniesienia na potrzeby obliczenia wartości normalnej. Zainteresowane strony zaproszono do przedstawienia uwag na temat stosowności wyboru Brazylii jako reprezentatywnego kraju oraz KHS Industria de Maquinas LTDA jako producenta w reprezentatywnym kraju. |
| --- | --- |

(65)

W świetle powyższych ustaleń Komisja poinformowała zainteresowane strony drugą notą, że zamierza wykorzystać Brazylię jako odpowiedni reprezentatywny kraj oraz przedsiębiorstwo KHS Industria de Maquinas LTDA, zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego, w celu uzyskania niezniekształconych cen lub wartości odniesienia na potrzeby obliczenia wartości normalnej. Zainteresowane strony zaproszono do przedstawienia uwag na temat stosowności wyboru Brazylii jako reprezentatywnego kraju oraz KHS Industria de Maquinas LTDA jako producenta w reprezentatywnym kraju.

| (66) | Po opublikowaniu drugiej noty otrzymano uwagi od dwóch producentów eksportujących objętych próbą, którzy argumentowali, że:






  a) | wskazanie producenta KHS Industria de Maquinas LTDA w Brazylii w drugiej nocie dotyczącej źródeł do celów określenia wartości normalnej było nieuzasadnione, ponieważ producent ten specjalizował się w projektowaniu i wytwarzaniu sprzętu do ponownego napełniania lub sprzętu pomocniczego, a nie w produkcji beczek; |
| --- | --- | --- |

(66)

Po opublikowaniu drugiej noty otrzymano uwagi od dwóch producentów eksportujących objętych próbą, którzy argumentowali, że:

a)

wskazanie producenta KHS Industria de Maquinas LTDA w Brazylii w drugiej nocie dotyczącej źródeł do celów określenia wartości normalnej było nieuzasadnione, ponieważ producent ten specjalizował się w projektowaniu i wytwarzaniu sprzętu do ponownego napełniania lub sprzętu pomocniczego, a nie w produkcji beczek;

| b) | występowanie zakłóceń na rynku w Brazylii (cła antydumpingowe na przywóz wyrobów walcowanych płaskich ze stali nierdzewnej pochodzących z Chin, kontyngenty wywozowe na wywóz wyrobów walcowanych płaskich ze stali nierdzewnej do Stanów Zjednoczonych oraz należności celne przywozowe na przywóz wyrobów walcowanych płaskich ze stali nierdzewnej pochodzących z Indonezji, Belgii, Finlandii, Republiki Południowej Afryki, Chin i Niemiec) sprawiało, że brazylijski rynek wyrobów walcowanych płaskich ze stali nierdzewnej (HS721933) był rynkiem zakłóconym, a zatem wartość tego najważniejszego czynnika produkcji w Brazylii była niewiarygodna; |
| --- | --- |

b)

występowanie zakłóceń na rynku w Brazylii (cła antydumpingowe na przywóz wyrobów walcowanych płaskich ze stali nierdzewnej pochodzących z Chin, kontyngenty wywozowe na wywóz wyrobów walcowanych płaskich ze stali nierdzewnej do Stanów Zjednoczonych oraz należności celne przywozowe na przywóz wyrobów walcowanych płaskich ze stali nierdzewnej pochodzących z Indonezji, Belgii, Finlandii, Republiki Południowej Afryki, Chin i Niemiec) sprawiało, że brazylijski rynek wyrobów walcowanych płaskich ze stali nierdzewnej (HS721933) był rynkiem zakłóconym, a zatem wartość tego najważniejszego czynnika produkcji w Brazylii była niewiarygodna;

| c) | należności celne przywozowe stosowane przez Brazylię w odniesieniu do trzech głównych surowców (stali, dozowników i szyjek) były wyższe niż analogiczne należności stosowane w wielu innych państwach. Na brazylijskim rynku lokalnym stosowano zatem więcej środków ochronnych niż na innych rynkach; |
| --- | --- |

c)

należności celne przywozowe stosowane przez Brazylię w odniesieniu do trzech głównych surowców (stali, dozowników i szyjek) były wyższe niż analogiczne należności stosowane w wielu innych państwach. Na brazylijskim rynku lokalnym stosowano zatem więcej środków ochronnych niż na innych rynkach;

| d) | część przywozu głównych czynników produkcji beczek do Brazylii pochodziła z Chin (37 % wyrobów walcowanych płaskich ze stali, 50 % dozowników i 54 % szyjek), a zatem ceny rynkowe tych czynników produkcji w Brazylii również były wypaczone wpływem cen powodujących zakłócenia. |
| --- | --- |

d)

część przywozu głównych czynników produkcji beczek do Brazylii pochodziła z Chin (37 % wyrobów walcowanych płaskich ze stali, 50 % dozowników i 54 % szyjek), a zatem ceny rynkowe tych czynników produkcji w Brazylii również były wypaczone wpływem cen powodujących zakłócenia.

| (67) | W związku z powyższym wspomniane strony utrzymywały, że wiarygodność danych dotyczących rynku w Brazylii, które wykorzystano w celu ustalenia niezniekształconej wartości rynkowej tych czynników produkcji, była wątpliwa. |
| --- | --- |

(67)

W związku z powyższym wspomniane strony utrzymywały, że wiarygodność danych dotyczących rynku w Brazylii, które wykorzystano w celu ustalenia niezniekształconej wartości rynkowej tych czynników produkcji, była wątpliwa.

| (68) | Dwóch objętych próbą producentów eksportujących zaproponowało Malezję jako odpowiedni reprezentatywny kraj, ponieważ charakteryzuje się ona poziomem rozwoju gospodarczego zbliżonym do Chin, mimo że w Malezji nie prowadzi działalności żaden producent beczek. |
| --- | --- |

(68)

Dwóch objętych próbą producentów eksportujących zaproponowało Malezję jako odpowiedni reprezentatywny kraj, ponieważ charakteryzuje się ona poziomem rozwoju gospodarczego zbliżonym do Chin, mimo że w Malezji nie prowadzi działalności żaden producent beczek.

| (69) | Malezji nie można jednak było uznać za potencjalny reprezentatywny kraj, ponieważ – jak potwierdziły same strony – w państwie tym nie prowadzono produkcji beczek. |
| --- | --- |

(69)

Malezji nie można jednak było uznać za potencjalny reprezentatywny kraj, ponieważ – jak potwierdziły same strony – w państwie tym nie prowadzono produkcji beczek.

| (70) | Komisja dokonała dalszego przeglądu dowodów (35) mogących świadczyć o występowaniu zakłóceń na rynku wyrobów walcowanych płaskich ze stali nierdzewnej (HS721933) w Brazylii. W tym kontekście nałożenie ceł antydumpingowych na wyroby walcowane płaskie ze stali nierdzewnej pochodzące z Chin nie ma znaczenia, ponieważ przywóz z Chin nie był brany pod uwagę przy ustalaniu ceny odniesienia surowca. Kontyngenty wywozowe na wywóz wyrobów walcowanych płaskich ze stali nierdzewnej do Stanów Zjednoczonych zdaje się nie ograniczać wielkości przywozu ze Stanów Zjednoczonych, ponieważ państwo to pozostaje nadal trzecim co do wielkości eksporterem tych wyrobów do Brazylii (po Chinach i Indonezji). Ponadto wyroby walcowane płaskie ze stali nierdzewnej były przywożone do Brazylii ze Stanów Zjednoczonych po nieznacznie wyższych cenach niż produkty przywożone z dziesięciu państw będących największymi importerami tych wyrobów, z wyjątkiem Chin (odpowiednio 16,3 EUR/kg i 14,5 EUR/kg wyrobów walcowanych płaskich ze stali nierdzewnej). W związku z powyższym Komisja odrzuciła argument, że na brazylijskim rynku wyrobów walcowanych płaskich ze stali nierdzewnej (HS721933) występowały zakłócenia spowodowane nałożeniem ceł antydumpingowych na wyroby przywożone z Chin oraz stosowaniem kontyngentów wywozowych wobec Stanów Zjednoczonych. |
| --- | --- |

(70)

Komisja dokonała dalszego przeglądu dowodów (35) mogących świadczyć o występowaniu zakłóceń na rynku wyrobów walcowanych płaskich ze stali nierdzewnej (HS721933) w Brazylii. W tym kontekście nałożenie ceł antydumpingowych na wyroby walcowane płaskie ze stali nierdzewnej pochodzące z Chin nie ma znaczenia, ponieważ przywóz z Chin nie był brany pod uwagę przy ustalaniu ceny odniesienia surowca. Kontyngenty wywozowe na wywóz wyrobów walcowanych płaskich ze stali nierdzewnej do Stanów Zjednoczonych zdaje się nie ograniczać wielkości przywozu ze Stanów Zjednoczonych, ponieważ państwo to pozostaje nadal trzecim co do wielkości eksporterem tych wyrobów do Brazylii (po Chinach i Indonezji). Ponadto wyroby walcowane płaskie ze stali nierdzewnej były przywożone do Brazylii ze Stanów Zjednoczonych po nieznacznie wyższych cenach niż produkty przywożone z dziesięciu państw będących największymi importerami tych wyrobów, z wyjątkiem Chin (odpowiednio 16,3 EUR/kg i 14,5 EUR/kg wyrobów walcowanych płaskich ze stali nierdzewnej). W związku z powyższym Komisja odrzuciła argument, że na brazylijskim rynku wyrobów walcowanych płaskich ze stali nierdzewnej (HS721933) występowały zakłócenia spowodowane nałożeniem ceł antydumpingowych na wyroby przywożone z Chin oraz stosowaniem kontyngentów wywozowych wobec Stanów Zjednoczonych.

35

| (71) | Jeżeli chodzi o poziom należności celnych przywozowych stosowanych w odniesieniu do trzech głównych surowców, Komisja odnotowała, że niezniekształcone wartości wykorzystywane do obliczania wartości normalnej uwzględniają należności celne przywozowe, ponieważ stanowią one wskaźnik zastępczy wobec ceny na rynku krajowym potencjalnych reprezentatywnych krajów. Dlatego też abstrakcyjne porównywanie odpowiednich poziomów należności celnych przywozowych stosowanych w odniesieniu do surowców co do zasady nie może zostać uznane za istotny czynnik przy podejmowaniu decyzji co do odpowiedniości reprezentatywnych krajów. W każdym razie Komisja zwróciła uwagę na fakt, że poziom należności celnych przywozowych jest tylko jednym z elementów branych pod uwagę przy ocenianiu, czy dany rynek ma otwarty charakter, czy też jest rynkiem chronionym, natomiast strona nie przedstawiła żadnych innych konkretnych dowodów świadczących o tym, że rynek omawianych surowców w Brazylii wykazywał cechy rynku chronionego. Komisja odrzuciła zatem ten argument. |
| --- | --- |

(71)

Jeżeli chodzi o poziom należności celnych przywozowych stosowanych w odniesieniu do trzech głównych surowców, Komisja odnotowała, że niezniekształcone wartości wykorzystywane do obliczania wartości normalnej uwzględniają należności celne przywozowe, ponieważ stanowią one wskaźnik zastępczy wobec ceny na rynku krajowym potencjalnych reprezentatywnych krajów. Dlatego też abstrakcyjne porównywanie odpowiednich poziomów należności celnych przywozowych stosowanych w odniesieniu do surowców co do zasady nie może zostać uznane za istotny czynnik przy podejmowaniu decyzji co do odpowiedniości reprezentatywnych krajów. W każdym razie Komisja zwróciła uwagę na fakt, że poziom należności celnych przywozowych jest tylko jednym z elementów branych pod uwagę przy ocenianiu, czy dany rynek ma otwarty charakter, czy też jest rynkiem chronionym, natomiast strona nie przedstawiła żadnych innych konkretnych dowodów świadczących o tym, że rynek omawianych surowców w Brazylii wykazywał cechy rynku chronionego. Komisja odrzuciła zatem ten argument.

| (72) | Jeżeli chodzi o przywóz głównych surowców z Chin, Komisja porównała również Brazylię i Rosję – dwa potencjalne reprezentatywne kraje, w przypadku których potwierdzono, że prowadzi się w nich produkcję beczek. Analiza danych dotyczących przywozu wykazała, że wielkość przywozu głównego czynnika produkcji, tj. zwojów stali nierdzewnej (HS721933), które odpowiadają za ponad 50 % kosztów produkcji beczek, z Chin do Rosji była większa niż wielkość przywozu tego czynnika produkcji z Chin do Brazylii (60 % zwojów stali nierdzewnej przywożonych do Rosji pochodziło z Chin, podczas gdy w przypadku Brazylii odsetek ten był znacznie niższy (37 %)). Ponadto wielkość przywozu dozowników, które odpowiadają za ponad 20 % kosztów produkcji beczek, z Chin do Rosji również była wyższa niż wielkość przywozu tego czynnika produkcji z Chin do Brazylii (odpowiednio 68 % i 50 %). Biorąc pod uwagę udział wspomnianych dwóch głównych surowców (tj. zwojów stali nierdzewnej i dozowników) w kosztach produkcji beczek, już same różnice w wielkości ich przywozu z Chin pozwalałyby kwestionować jakość danych dotyczących Rosji w większym stopniu niż analogicznych danych dotyczących Brazylii w kontekście ich wykorzystywania do ustalenia wartości niezniekształconych. W związku z tym Rosji nie uznano za odpowiedni reprezentatywny kraj w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(72)

Jeżeli chodzi o przywóz głównych surowców z Chin, Komisja porównała również Brazylię i Rosję – dwa potencjalne reprezentatywne kraje, w przypadku których potwierdzono, że prowadzi się w nich produkcję beczek. Analiza danych dotyczących przywozu wykazała, że wielkość przywozu głównego czynnika produkcji, tj. zwojów stali nierdzewnej (HS721933), które odpowiadają za ponad 50 % kosztów produkcji beczek, z Chin do Rosji była większa niż wielkość przywozu tego czynnika produkcji z Chin do Brazylii (60 % zwojów stali nierdzewnej przywożonych do Rosji pochodziło z Chin, podczas gdy w przypadku Brazylii odsetek ten był znacznie niższy (37 %)). Ponadto wielkość przywozu dozowników, które odpowiadają za ponad 20 % kosztów produkcji beczek, z Chin do Rosji również była wyższa niż wielkość przywozu tego czynnika produkcji z Chin do Brazylii (odpowiednio 68 % i 50 %). Biorąc pod uwagę udział wspomnianych dwóch głównych surowców (tj. zwojów stali nierdzewnej i dozowników) w kosztach produkcji beczek, już same różnice w wielkości ich przywozu z Chin pozwalałyby kwestionować jakość danych dotyczących Rosji w większym stopniu niż analogicznych danych dotyczących Brazylii w kontekście ich wykorzystywania do ustalenia wartości niezniekształconych. W związku z tym Rosji nie uznano za odpowiedni reprezentatywny kraj w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego.

| (73) | Komisja dokonała również przeglądu dowodów dotyczących przedsiębiorstwa KHS Industria de Maquinas LTDA w Brazylii i potwierdziła, że specjalizowało się ono w projektowaniu i wytwarzaniu rozwiązań technologicznych służących do napełniania beczek, opracowywaniu systemu rozlewania piwa do beczek oraz produkcji sprzętu do ponownego uzupełniania beczek lub sprzętu pomocniczego, a nie w produkcji beczek. Z tego względu wspomnianego przedsiębiorstwa nie można już uznawać za producenta beczek. |
| --- | --- |

(73)

Komisja dokonała również przeglądu dowodów dotyczących przedsiębiorstwa KHS Industria de Maquinas LTDA w Brazylii i potwierdziła, że specjalizowało się ono w projektowaniu i wytwarzaniu rozwiązań technologicznych służących do napełniania beczek, opracowywaniu systemu rozlewania piwa do beczek oraz produkcji sprzętu do ponownego uzupełniania beczek lub sprzętu pomocniczego, a nie w produkcji beczek. Z tego względu wspomnianego przedsiębiorstwa nie można już uznawać za producenta beczek.

| (74) | W pierwszej nocie Komisja zidentyfikowała faktycznie dwóch dodatkowych producentów beczek. Nie była jednak w stanie zgromadzić odpowiednich danych finansowych dotyczących któregokolwiek z pozostałych zidentyfikowanych producentów beczek w Brazylii. Wobec braku odpowiednich wartości odniesienia pozwalających ustalić rozsądne koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk w odniesieniu do produktu objętego dochodzeniem w Brazylii, będącej jedynym pozostałym reprezentatywnym krajem, w przypadku którego potwierdzono prowadzenie produkcji beczek, a tym samym dostępność głównych surowców do ich produkcji, Komisja wstępnie uznała, że w tych okolicznościach właściwe mogą być dane dotyczące przedsiębiorstw z sektora wytwarzającego podobny produkt. Dlatego też rozpoczęła gromadzenie danych dotyczących producentów produktów zbliżonych do beczek, mianowicie produktów podobnych, jeżeli chodzi o rodzaj wykorzystywanych surowców, a także formę i przeznaczenie produktu końcowego. Stosowne badanie przeprowadzono w oparciu o kody NACE (36). W bazie danych Orbis (37) udostępniono dane dotyczące pięciu przedsiębiorstw opatrzonych kodem NACE 2592 (opakowania z metali lekkich) zajmujących się produkcją metalowych puszek, produktów opakowaniowych i pojemników wykorzystywanych w przemyśle spożywczym – produkty wytwarzane przez te przedsiębiorstwa można uznać za zbliżone do beczek pod względem rodzaju wykorzystywanych surowców, a także formy i przeznaczenia produktu końcowego. Ponadto, zgodnie z danymi figurującymi w bazie danych Orbis, dwóch objętych próbą producentów eksportujących w Chinach było również zarejestrowanych pod tym samym kodem NACE (tj. kodem 2592) co producenci metalowych puszek, produktów opakowaniowych i pojemników wykorzystywanych w przemyśle spożywczym. Co więcej, odpowiednie dane finansowe z okresu objętego dochodzeniem były dostępne wyłącznie w przypadku jednego spośród pięciu producentów metalowych puszek, produktów opakowaniowych i pojemników w Brazylii – Metalurgica Mococa SA (38). |
| --- | --- |

(74)

W pierwszej nocie Komisja zidentyfikowała faktycznie dwóch dodatkowych producentów beczek. Nie była jednak w stanie zgromadzić odpowiednich danych finansowych dotyczących któregokolwiek z pozostałych zidentyfikowanych producentów beczek w Brazylii. Wobec braku odpowiednich wartości odniesienia pozwalających ustalić rozsądne koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk w odniesieniu do produktu objętego dochodzeniem w Brazylii, będącej jedynym pozostałym reprezentatywnym krajem, w przypadku którego potwierdzono prowadzenie produkcji beczek, a tym samym dostępność głównych surowców do ich produkcji, Komisja wstępnie uznała, że w tych okolicznościach właściwe mogą być dane dotyczące przedsiębiorstw z sektora wytwarzającego podobny produkt. Dlatego też rozpoczęła gromadzenie danych dotyczących producentów produktów zbliżonych do beczek, mianowicie produktów podobnych, jeżeli chodzi o rodzaj wykorzystywanych surowców, a także formę i przeznaczenie produktu końcowego. Stosowne badanie przeprowadzono w oparciu o kody NACE (36). W bazie danych Orbis (37) udostępniono dane dotyczące pięciu przedsiębiorstw opatrzonych kodem NACE 2592 (opakowania z metali lekkich) zajmujących się produkcją metalowych puszek, produktów opakowaniowych i pojemników wykorzystywanych w przemyśle spożywczym – produkty wytwarzane przez te przedsiębiorstwa można uznać za zbliżone do beczek pod względem rodzaju wykorzystywanych surowców, a także formy i przeznaczenia produktu końcowego. Ponadto, zgodnie z danymi figurującymi w bazie danych Orbis, dwóch objętych próbą producentów eksportujących w Chinach było również zarejestrowanych pod tym samym kodem NACE (tj. kodem 2592) co producenci metalowych puszek, produktów opakowaniowych i pojemników wykorzystywanych w przemyśle spożywczym. Co więcej, odpowiednie dane finansowe z okresu objętego dochodzeniem były dostępne wyłącznie w przypadku jednego spośród pięciu producentów metalowych puszek, produktów opakowaniowych i pojemników w Brazylii – Metalurgica Mococa SA (38).

36

37

38

| (75) | Na podstawie dostępnych danych Komisja postanowiła uznać Brazylię za właściwy reprezentatywny kraj na tymczasowym etapie dochodzenia i zastosować dane finansowe dotyczące jednego przedsiębiorstwa – Metalurgica Mococa SA – do konstruowanej wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(75)

Na podstawie dostępnych danych Komisja postanowiła uznać Brazylię za właściwy reprezentatywny kraj na tymczasowym etapie dochodzenia i zastosować dane finansowe dotyczące jednego przedsiębiorstwa – Metalurgica Mococa SA – do konstruowanej wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego.

Poziom ochrony socjalnej i ochrony środowiska

Poziom ochrony socjalnej i ochrony środowiska

| (76) | Po ustaleniu na podstawie wszystkich powyższych elementów, że Brazylia jest jedynym dostępnym odpowiednim reprezentatywnym krajem, nie było potrzeby przeprowadzenia oceny poziomu ochrony socjalnej i ochrony środowiska zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze zdanie ostatnie rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(76)

Po ustaleniu na podstawie wszystkich powyższych elementów, że Brazylia jest jedynym dostępnym odpowiednim reprezentatywnym krajem, nie było potrzeby przeprowadzenia oceny poziomu ochrony socjalnej i ochrony środowiska zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze zdanie ostatnie rozporządzenia podstawowego.

Podsumowanie

Podsumowanie

| (77) | Biorąc pod uwagę wyniki powyższej analizy, należy uznać, że Brazylia spełniała kryteria przewidziane w art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego pozwalające uznać ją za odpowiedni reprezentatywny kraj. |
| --- | --- |

(77)

Biorąc pod uwagę wyniki powyższej analizy, należy uznać, że Brazylia spełniała kryteria przewidziane w art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego pozwalające uznać ją za odpowiedni reprezentatywny kraj.

Źródła, na podstawie których ustalono poziom niezniekształconych kosztów

Źródła, na podstawie których ustalono poziom niezniekształconych kosztów

| (78) | W pierwszej nocie Komisja podała wykaz czynników produkcji, takich jak materiały, energia i nakłady pracy, wykorzystywanych przez producentów eksportujących do produkcji produktu objętego dochodzeniem i wezwała zainteresowane strony do zgłaszania uwag i przedstawienia publicznie dostępnych informacji na temat niezniekształconych wartości każdego z czynników produkcji wymienionych w tej nocie. |
| --- | --- |

(78)

W pierwszej nocie Komisja podała wykaz czynników produkcji, takich jak materiały, energia i nakłady pracy, wykorzystywanych przez producentów eksportujących do produkcji produktu objętego dochodzeniem i wezwała zainteresowane strony do zgłaszania uwag i przedstawienia publicznie dostępnych informacji na temat niezniekształconych wartości każdego z czynników produkcji wymienionych w tej nocie.

| (79) | Następnie w drugiej nocie Komisja stwierdziła, że na potrzeby obliczenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego skorzysta z bazy danych Global Trade Atlas (GTA) w celu ustalenia poziomu niezniekształconych kosztów większości czynników produkcji, w szczególności surowców. Ponadto Komisja oznajmiła, że w celu ustalenia niezniekształconych kosztów pracy (39) wykorzysta dane MOP, natomiast na potrzeby ustalenia cen energii elektrycznej oprze się na badaniu Global Electricity Prices (40). |
| --- | --- |

(79)

Następnie w drugiej nocie Komisja stwierdziła, że na potrzeby obliczenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego skorzysta z bazy danych Global Trade Atlas (GTA) w celu ustalenia poziomu niezniekształconych kosztów większości czynników produkcji, w szczególności surowców. Ponadto Komisja oznajmiła, że w celu ustalenia niezniekształconych kosztów pracy (39) wykorzysta dane MOP, natomiast na potrzeby ustalenia cen energii elektrycznej oprze się na badaniu Global Electricity Prices (40).

39

40

| (80) | W drugiej nocie Komisja poinformowała również zainteresowane strony, że ze względu na nieznaczny udział niektórych surowców w całkowitych kosztach produkcji objętych próbą producentów eksportujących, te znikome pozycje pogrupowano jako „materiały zużywalne”. Komisja obliczyła procentowy udział materiałów zużywalnych w całkowitym koszcie surowców i zastosowała ten procentowy udział do ponownie obliczonego kosztu surowców, stosując ustalone niezniekształcone wartości odniesienia w odpowiednim reprezentatywnym kraju. |
| --- | --- |

(80)

W drugiej nocie Komisja poinformowała również zainteresowane strony, że ze względu na nieznaczny udział niektórych surowców w całkowitych kosztach produkcji objętych próbą producentów eksportujących, te znikome pozycje pogrupowano jako „materiały zużywalne”. Komisja obliczyła procentowy udział materiałów zużywalnych w całkowitym koszcie surowców i zastosowała ten procentowy udział do ponownie obliczonego kosztu surowców, stosując ustalone niezniekształcone wartości odniesienia w odpowiednim reprezentatywnym kraju.

Niezniekształcone koszty i wartości odniesienia

Niezniekształcone koszty i wartości odniesienia

3.2.1.2.   Czynniki produkcji

| (81) | Biorąc pod uwagę wszystkie informacje przedstawione przez zainteresowane strony i zebrane podczas zdalnych kontroli krzyżowych, w celu ustalenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego zidentyfikowano następujące czynniki produkcji i ich źródła:

  Tabela 1


  Czynniki produkcji beczek









  Czynnik produkcji | Kod towaru | Wartość niezniekształcona |
| --- | --- | --- | --- |
| Surowce |
| Zwoje stali nierdzewnej | 721933 | 16,73 CNY/kg |
| Dozowniki | 84819090 | 387,18 CNY/kg |
| Szyjki | 73269090 | 100,27 CNY/kg |
| Złom | 720421 | 8,86 CNY/kg |
| Siła robocza |
| Wynagrodzenie za pracę w przemyśle wytwórczym | Nie dotyczy | 29,20 CNY/godz. |
| Energia |
| Energia elektryczna | Nie dotyczy | 0,7475 CNY/kWh |

(81)

Biorąc pod uwagę wszystkie informacje przedstawione przez zainteresowane strony i zebrane podczas zdalnych kontroli krzyżowych, w celu ustalenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego zidentyfikowano następujące czynniki produkcji i ich źródła:

Tabela 1

Tabela 1

Czynniki produkcji beczek

Czynniki produkcji beczek

Czynnik produkcji

Czynnik produkcji

Kod towaru

Kod towaru

Wartość niezniekształcona

Wartość niezniekształcona

Surowce

Surowce

Zwoje stali nierdzewnej

721933

16,73 CNY/kg

Dozowniki

84819090

387,18 CNY/kg

Szyjki

73269090

100,27 CNY/kg

Złom

720421

8,86 CNY/kg

Siła robocza

Siła robocza

Wynagrodzenie za pracę w przemyśle wytwórczym

Nie dotyczy

29,20 CNY/godz.

Energia

Energia

Energia elektryczna

Nie dotyczy

0,7475 CNY/kWh

Surowce

Surowce

| (82) | Aby ustalić niezniekształconą cenę surowców dostarczanych do zakładu producenta reprezentatywnego kraju, Komisja jako podstawę wykorzystała średnią ważoną ceny importowej stosowanej przy przywozie do reprezentatywnego kraju podanej w GTA, do której dodano należności celne przywozowe i koszty transportu. Cenę importową w reprezentatywnym kraju obliczono jako średnią ważoną cen jednostkowych produktów przywożonych ze wszystkich państw trzecich z wyjątkiem Chin i państw, które nie są członkami WTO, wymienionych w załączniku 1 do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/755 (41). Komisja postanowiła wykluczyć przywóz z Chin do reprezentatywnego kraju, ponieważ w motywie 58 uznała, że oparcie się na cenach i kosztach krajowych w Chinach nie jest odpowiednim rozwiązaniem z uwagi na występowanie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego. Biorąc pod uwagę, że nie ma dowodów wskazujących na to, że te same zakłócenia nie mają w równym stopniu wpływu na produkty przeznaczone na wywóz, Komisja uznała, że te same zakłócenia miały wpływ na ceny eksportowe. Po wykluczeniu przywozu do reprezentatywnego kraju z Chin oraz z państw nieposiadających gospodarki rynkowej Komisja ustaliła, że przywóz głównych surowców z innych państw trzecich pozostawał reprezentatywny. |
| --- | --- |

(82)

Aby ustalić niezniekształconą cenę surowców dostarczanych do zakładu producenta reprezentatywnego kraju, Komisja jako podstawę wykorzystała średnią ważoną ceny importowej stosowanej przy przywozie do reprezentatywnego kraju podanej w GTA, do której dodano należności celne przywozowe i koszty transportu. Cenę importową w reprezentatywnym kraju obliczono jako średnią ważoną cen jednostkowych produktów przywożonych ze wszystkich państw trzecich z wyjątkiem Chin i państw, które nie są członkami WTO, wymienionych w załączniku 1 do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/755 (41). Komisja postanowiła wykluczyć przywóz z Chin do reprezentatywnego kraju, ponieważ w motywie 58 uznała, że oparcie się na cenach i kosztach krajowych w Chinach nie jest odpowiednim rozwiązaniem z uwagi na występowanie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego. Biorąc pod uwagę, że nie ma dowodów wskazujących na to, że te same zakłócenia nie mają w równym stopniu wpływu na produkty przeznaczone na wywóz, Komisja uznała, że te same zakłócenia miały wpływ na ceny eksportowe. Po wykluczeniu przywozu do reprezentatywnego kraju z Chin oraz z państw nieposiadających gospodarki rynkowej Komisja ustaliła, że przywóz głównych surowców z innych państw trzecich pozostawał reprezentatywny.

41

| (83) | Po opublikowaniu drugiej noty objęci próbą producenci eksportujący stwierdzili, że prawidłowym kodem HS dla dozowników, z którego powinno się korzystać w celu ustalenia niezniekształconej wartości tego surowca, jest kod HS848180, a nie kod HS848190. Producenci eksportujący argumentowali, że kod HS848180 obejmuje krany, kurki, zawory i zbliżone urządzenia do rur, bojlerów, zbiorników, kadzi lub podobnych wyrobów, natomiast kod HS848190 obejmuje ich części. W opinii eksporterów objętych próbą dozownik jest sam w sobie rodzajem zaworu, a nie jego częścią. Ponieważ zgodnie z nomenklaturą brazylijską jednostką miary dla produktów objętych tym kodem HS jest sztuka/artykuł, odpowiednio odzwierciedla on faktyczny sposób pozyskiwania tego materiału i ustalania jego ceny. Ponadto dostawcy dozowników posługują się właśnie tym kodem w kontekście wywozu z UE. Dlatego też za kod należycie klasyfikujący dozowniki należy uznać kod HS848180. |
| --- | --- |

(83)

Po opublikowaniu drugiej noty objęci próbą producenci eksportujący stwierdzili, że prawidłowym kodem HS dla dozowników, z którego powinno się korzystać w celu ustalenia niezniekształconej wartości tego surowca, jest kod HS848180, a nie kod HS848190. Producenci eksportujący argumentowali, że kod HS848180 obejmuje krany, kurki, zawory i zbliżone urządzenia do rur, bojlerów, zbiorników, kadzi lub podobnych wyrobów, natomiast kod HS848190 obejmuje ich części. W opinii eksporterów objętych próbą dozownik jest sam w sobie rodzajem zaworu, a nie jego częścią. Ponieważ zgodnie z nomenklaturą brazylijską jednostką miary dla produktów objętych tym kodem HS jest sztuka/artykuł, odpowiednio odzwierciedla on faktyczny sposób pozyskiwania tego materiału i ustalania jego ceny. Ponadto dostawcy dozowników posługują się właśnie tym kodem w kontekście wywozu z UE. Dlatego też za kod należycie klasyfikujący dozowniki należy uznać kod HS848180.

| (84) | Komisja wyjaśniła, że pozycja HS 8481 obejmuje również m.in. „dystrybutory piwa na gaz do montażu na kontuarach barowych składające się zasadniczo z co najmniej jednego kurka obsługiwanego ręcznie działającego pod ciśnieniem dwutlenku węgla wprowadzanego do beczek z piwem za pomocą rur”. Dozownik beczki jest zaprojektowany z myślą o utrzymaniu gazu pod ciśnieniem (dwutlenku węgla) wewnątrz beczki oraz do nalewania gazowanej cieczy z możliwością regulowania jej przepływu. Za funkcję tę odpowiada głównie mechanizm umieszczony wewnątrz dozownika beczki, który składa się z zaworu (lub dwóch zaworów, w zależności od modelu). Z tego względu dozownik można uznać za element dystrybutorów piwa na gaz wchodzących w zakres pozycji HS 8481, dlatego też powinien on zostać objęty kodem CN 848190. Ponadto jeden z objętych próbą producentów eksportujących przedłożył swoją dokumentację przywozową dotyczącą dozowników, z której wynikało, że przywożone dozowniki są objęte kodem HS848190. Ogólnie rzecz biorąc, połowa współpracujących producentów eksportujących stwierdziła, że dozowniki powinny zostać objęte kodem HS848190. Twierdzenie stron dotyczące konieczności stosowania kodu HS848180 zostało zatem odrzucone. |
| --- | --- |

(84)

Komisja wyjaśniła, że pozycja HS 8481 obejmuje również m.in. „dystrybutory piwa na gaz do montażu na kontuarach barowych składające się zasadniczo z co najmniej jednego kurka obsługiwanego ręcznie działającego pod ciśnieniem dwutlenku węgla wprowadzanego do beczek z piwem za pomocą rur”. Dozownik beczki jest zaprojektowany z myślą o utrzymaniu gazu pod ciśnieniem (dwutlenku węgla) wewnątrz beczki oraz do nalewania gazowanej cieczy z możliwością regulowania jej przepływu. Za funkcję tę odpowiada głównie mechanizm umieszczony wewnątrz dozownika beczki, który składa się z zaworu (lub dwóch zaworów, w zależności od modelu). Z tego względu dozownik można uznać za element dystrybutorów piwa na gaz wchodzących w zakres pozycji HS 8481, dlatego też powinien on zostać objęty kodem CN 848190. Ponadto jeden z objętych próbą producentów eksportujących przedłożył swoją dokumentację przywozową dotyczącą dozowników, z której wynikało, że przywożone dozowniki są objęte kodem HS848190. Ogólnie rzecz biorąc, połowa współpracujących producentów eksportujących stwierdziła, że dozowniki powinny zostać objęte kodem HS848190. Twierdzenie stron dotyczące konieczności stosowania kodu HS848180 zostało zatem odrzucone.

| (85) | Dane dotyczące przywozu dozowników do Brazylii klasyfikowano w ramach dwóch istotnych kodów rozszerzonych: 84819010 (części zaworów aerozolowych, urządzenia do łazienek itp.) oraz 84819090 (części kranów, inne urządzenia kanalizacyjne itp.). W tym kontekście wybrano kod 84819090, ponieważ dozowniki nie były częściami zaworów aerozolowych. |
| --- | --- |

(85)

Dane dotyczące przywozu dozowników do Brazylii klasyfikowano w ramach dwóch istotnych kodów rozszerzonych: 84819010 (części zaworów aerozolowych, urządzenia do łazienek itp.) oraz 84819090 (części kranów, inne urządzenia kanalizacyjne itp.). W tym kontekście wybrano kod 84819090, ponieważ dozowniki nie były częściami zaworów aerozolowych.

| (86) | W odniesieniu do szeregu czynników produkcji rzeczywiste koszty ponoszone przez współpracujących producentów eksportujących stanowiły indywidualnie znikomy udział w całkowitych kosztach surowców w okresie objętym dochodzeniem. Ponieważ wartość zastosowana w odniesieniu do nich nie miała znaczącego wpływu na obliczanie marginesu dumpingu niezależnie od wykorzystanego źródła, Komisja postanowiła uwzględnić te koszty w materiałach zużywalnych, jak wyjaśniono w motywie 80. |
| --- | --- |

(86)

W odniesieniu do szeregu czynników produkcji rzeczywiste koszty ponoszone przez współpracujących producentów eksportujących stanowiły indywidualnie znikomy udział w całkowitych kosztach surowców w okresie objętym dochodzeniem. Ponieważ wartość zastosowana w odniesieniu do nich nie miała znaczącego wpływu na obliczanie marginesu dumpingu niezależnie od wykorzystanego źródła, Komisja postanowiła uwzględnić te koszty w materiałach zużywalnych, jak wyjaśniono w motywie 80.

| (87) | Aby ustalić niezniekształconą cenę surowców zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego, Komisja zastosowała odpowiednie należności celne przywozowe obowiązujące w reprezentatywnym kraju. |
| --- | --- |

(87)

Aby ustalić niezniekształconą cenę surowców zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego, Komisja zastosowała odpowiednie należności celne przywozowe obowiązujące w reprezentatywnym kraju.

| (88) | Komisja ujęła koszt transportu poniesiony przez współpracującego producenta eksportującego z tytułu dostaw surowców jako odsetek rzeczywistego kosztu tych surowców, a następnie zastosowała taki sam odsetek wobec niezniekształconego kosztu tych samych surowców, aby uzyskać niezniekształcony koszt transportu. Komisja uznała, że w kontekście przedmiotowego dochodzenia istnieją podstawy, aby wykorzystać stosunek surowca producenta eksportującego do zgłoszonych kosztów transportu jako przesłankę do oszacowania niezniekształconych kosztów transportu surowców w momencie dostarczenia do bram przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(88)

Komisja ujęła koszt transportu poniesiony przez współpracującego producenta eksportującego z tytułu dostaw surowców jako odsetek rzeczywistego kosztu tych surowców, a następnie zastosowała taki sam odsetek wobec niezniekształconego kosztu tych samych surowców, aby uzyskać niezniekształcony koszt transportu. Komisja uznała, że w kontekście przedmiotowego dochodzenia istnieją podstawy, aby wykorzystać stosunek surowca producenta eksportującego do zgłoszonych kosztów transportu jako przesłankę do oszacowania niezniekształconych kosztów transportu surowców w momencie dostarczenia do bram przedsiębiorstwa.

Siła robocza

Siła robocza

| (89) | Komisja wykorzystała dane statystyczne MOP (42) do określania wynagrodzeń w Brazylii. W danych statystycznych MOP przedstawiono informacje na temat miesięcznych wynagrodzeń pracowników w przemyśle wytwórczym oraz średnią liczbę godzin przepracowywanych w tygodniu (43) w Brazylii w 2021 r. Kwotę wynagrodzenia miesięcznego powiększono o dodatkowe koszty związane z pracą ponoszone przez pracodawcę, opierając się na publicznie dostępnych źródłach (44). |
| --- | --- |

(89)

Komisja wykorzystała dane statystyczne MOP (42) do określania wynagrodzeń w Brazylii. W danych statystycznych MOP przedstawiono informacje na temat miesięcznych wynagrodzeń pracowników w przemyśle wytwórczym oraz średnią liczbę godzin przepracowywanych w tygodniu (43) w Brazylii w 2021 r. Kwotę wynagrodzenia miesięcznego powiększono o dodatkowe koszty związane z pracą ponoszone przez pracodawcę, opierając się na publicznie dostępnych źródłach (44).

42

43

44

| (90) | Podczas zdalnej kontroli krzyżowej jednego producenta eksportującego objętego próbą Komisji nie udostępniono ewidencji rzeczywistego czasu pracy, a jedynie ewidencję standardowego czasu pracy. Wspomniany producent eksportujący poinformował, że rzeczywisty czas pracy był średnio o 10 minut dłuższy przed i po zmianie/dniu pracy z uwagi na konieczność przybycia do zakładu pracy i jego opuszczenia. Dlatego też Komisja zwiększyła standardowy czas pracy w przypadku tego producenta eksportującego objętego próbą o 20 minut dla każdej zmiany/każdego dnia pracy. |
| --- | --- |

(90)

Podczas zdalnej kontroli krzyżowej jednego producenta eksportującego objętego próbą Komisji nie udostępniono ewidencji rzeczywistego czasu pracy, a jedynie ewidencję standardowego czasu pracy. Wspomniany producent eksportujący poinformował, że rzeczywisty czas pracy był średnio o 10 minut dłuższy przed i po zmianie/dniu pracy z uwagi na konieczność przybycia do zakładu pracy i jego opuszczenia. Dlatego też Komisja zwiększyła standardowy czas pracy w przypadku tego producenta eksportującego objętego próbą o 20 minut dla każdej zmiany/każdego dnia pracy.

Energia elektryczna

Energia elektryczna

| (91) | W drugiej nocie Komisja wskazała, że zamierza korzystać z wyników badania Global Electricity Prices (45) w charakterze wartości odniesienia dla cen energii elektrycznej. Producenci eksportujący objęci próbą argumentowali, że Komisja powinna oprzeć się na danych udostępnianych przez EDP Brasil (46), dużego dostawcę energii elektrycznej na rynku lokalnym w Brazylii, biorąc pod uwagę poszczególne taryfy w okresie szczytowego zapotrzebowania na energię i poza tym okresem, a także wysokość odpowiednich opłat pobieranych od konsumentów przemysłowych, ponieważ dane te stanowiłyby wiarygodną wartość odniesienia dla cen energii elektrycznej. |
| --- | --- |

(91)

W drugiej nocie Komisja wskazała, że zamierza korzystać z wyników badania Global Electricity Prices (45) w charakterze wartości odniesienia dla cen energii elektrycznej. Producenci eksportujący objęci próbą argumentowali, że Komisja powinna oprzeć się na danych udostępnianych przez EDP Brasil (46), dużego dostawcę energii elektrycznej na rynku lokalnym w Brazylii, biorąc pod uwagę poszczególne taryfy w okresie szczytowego zapotrzebowania na energię i poza tym okresem, a także wysokość odpowiednich opłat pobieranych od konsumentów przemysłowych, ponieważ dane te stanowiłyby wiarygodną wartość odniesienia dla cen energii elektrycznej.

45

46

| (92) | Brazylijskie Ministerstwo Górnictwa i Energii (Ministério de Minas e Energia) publikuje sprawozdanie roczne dotyczące sektora energetycznego w Brazylii (47). W sprawozdaniu z 2021 r. zawarto informacje na temat uśrednionych taryf opłat za energię elektryczną (48) stosowanych przez wszystkich większych dostawców energii elektrycznej w odniesieniu do użytkowników przemysłowych w Brazylii (49). Komisja uznała to źródło informacji za najbardziej wiarygodne na potrzeby ustalenia wartości odniesienia dla cen energii elektrycznej, ponieważ obejmowało ono uśrednione taryfy opłat za energię elektryczną stosowane przez wszystkich większych dostawców energii elektrycznej w Brazylii, w odróżnieniu od źródła danych zaproponowanego przez producentów eksportujących, które odnosi się wyłącznie do jednego dostawcy. Dlatego też Komisja postanowiła oprzeć się na uśrednionej taryfie opłat za energię elektryczną dla użytkowników przemysłowych opublikowanej w sprawozdaniu brazylijskiego Ministerstwa Górnictwa i Energii z 2021 r. |
| --- | --- |

(92)

Brazylijskie Ministerstwo Górnictwa i Energii (Ministério de Minas e Energia) publikuje sprawozdanie roczne dotyczące sektora energetycznego w Brazylii (47). W sprawozdaniu z 2021 r. zawarto informacje na temat uśrednionych taryf opłat za energię elektryczną (48) stosowanych przez wszystkich większych dostawców energii elektrycznej w odniesieniu do użytkowników przemysłowych w Brazylii (49). Komisja uznała to źródło informacji za najbardziej wiarygodne na potrzeby ustalenia wartości odniesienia dla cen energii elektrycznej, ponieważ obejmowało ono uśrednione taryfy opłat za energię elektryczną stosowane przez wszystkich większych dostawców energii elektrycznej w Brazylii, w odróżnieniu od źródła danych zaproponowanego przez producentów eksportujących, które odnosi się wyłącznie do jednego dostawcy. Dlatego też Komisja postanowiła oprzeć się na uśrednionej taryfie opłat za energię elektryczną dla użytkowników przemysłowych opublikowanej w sprawozdaniu brazylijskiego Ministerstwa Górnictwa i Energii z 2021 r.

47

48

49

Pośrednie koszty produkcji, koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk

Pośrednie koszty produkcji, koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk

| (93) | Zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego „skonstruowana wartość normalna obejmuje niezniekształconą i odpowiednią kwotę kosztów administracyjnych, kosztów sprzedaży i kosztów ogólnych oraz zyski”. Ponadto należy ustalić wartość pośrednich kosztów produkcji w celu pokrycia kosztów niewliczonych do czynników produkcji, o których mowa powyżej. |
| --- | --- |

(93)

Zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego „skonstruowana wartość normalna obejmuje niezniekształconą i odpowiednią kwotę kosztów administracyjnych, kosztów sprzedaży i kosztów ogólnych oraz zyski”. Ponadto należy ustalić wartość pośrednich kosztów produkcji w celu pokrycia kosztów niewliczonych do czynników produkcji, o których mowa powyżej.

| (94) | Pośrednie koszty produkcji poniesione przez współpracujących producentów eksportujących wyrażono jako udział w kosztach produkcji rzeczywiście poniesionych przez producentów eksportujących. Odsetek ten zastosowano do niezniekształconych kosztów produkcji. |
| --- | --- |

(94)

Pośrednie koszty produkcji poniesione przez współpracujących producentów eksportujących wyrażono jako udział w kosztach produkcji rzeczywiście poniesionych przez producentów eksportujących. Odsetek ten zastosowano do niezniekształconych kosztów produkcji.

| (95) | W celu ustalenia niezniekształconej i odpowiedniej kwoty kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku Komisja oparła się na danych finansowych dotyczących Metalurgica Mococa SA za 2021 r. pochodzących z bazy danych Orbis. |
| --- | --- |

(95)

W celu ustalenia niezniekształconej i odpowiedniej kwoty kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku Komisja oparła się na danych finansowych dotyczących Metalurgica Mococa SA za 2021 r. pochodzących z bazy danych Orbis.

Obliczenia

Obliczenia

| (96) | Na podstawie powyższego Komisja skonstruowała wartość normalną dla każdego rodzaju produktu na podstawie ceny ex-works zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(96)

Na podstawie powyższego Komisja skonstruowała wartość normalną dla każdego rodzaju produktu na podstawie ceny ex-works zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego.

ex-works

| (97) | Po pierwsze, Komisja ustaliła wartość niezniekształconych kosztów produkcji. Komisja zastosowała niezniekształcone koszty jednostkowe do rzeczywistej konsumpcji poszczególnych czynników produkcji współpracujących producentów eksportujących. Powyższe wskaźniki dotyczące zużycia przekazane przez producentów eksportujących zostały zweryfikowane podczas zdalnej kontroli krzyżowej. Komisja pomnożyła wskaźniki zużycia przez niezniekształcone koszty jednostkowe odnotowane w reprezentatywnym kraju, jak opisano w motywach 82–88. |
| --- | --- |

(97)

Po pierwsze, Komisja ustaliła wartość niezniekształconych kosztów produkcji. Komisja zastosowała niezniekształcone koszty jednostkowe do rzeczywistej konsumpcji poszczególnych czynników produkcji współpracujących producentów eksportujących. Powyższe wskaźniki dotyczące zużycia przekazane przez producentów eksportujących zostały zweryfikowane podczas zdalnej kontroli krzyżowej. Komisja pomnożyła wskaźniki zużycia przez niezniekształcone koszty jednostkowe odnotowane w reprezentatywnym kraju, jak opisano w motywach 82–88.

| (98) | Po ustaleniu wartości niezniekształconych kosztów produkcji Komisja zastosowała pośrednie koszty produkcji, jak wskazano w motywie 94. |
| --- | --- |

(98)

Po ustaleniu wartości niezniekształconych kosztów produkcji Komisja zastosowała pośrednie koszty produkcji, jak wskazano w motywie 94.

| (99) | Do kosztów produkcji określonych w sposób opisany w poprzednim motywie Komisja zastosowała koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk przedsiębiorstwa Metalurgica Mococa SA w Brazylii. Koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne wyrażone jako odsetek kosztów sprzedanych towarów i zastosowane do niezniekształconych kosztów produkcji wyniosły 8,5 %. Zysk wyrażony jako odsetek kosztów sprzedanych towarów i zastosowany do niezniekształconych kosztów produkcji wyniósł 24,4 %. |
| --- | --- |

(99)

Do kosztów produkcji określonych w sposób opisany w poprzednim motywie Komisja zastosowała koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk przedsiębiorstwa Metalurgica Mococa SA w Brazylii. Koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne wyrażone jako odsetek kosztów sprzedanych towarów i zastosowane do niezniekształconych kosztów produkcji wyniosły 8,5 %. Zysk wyrażony jako odsetek kosztów sprzedanych towarów i zastosowany do niezniekształconych kosztów produkcji wyniósł 24,4 %.

| (100) | Na tej podstawie Komisja skonstruowała wartość normalną dla każdego rodzaju produktu na podstawie ceny ex-works zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(100)

Na tej podstawie Komisja skonstruowała wartość normalną dla każdego rodzaju produktu na podstawie ceny ex-works zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego.

ex-works

3.2.2.   Cena eksportowa

Cena eksportowa

| (101) | Jeden producent eksportujący objęty próbą prowadził wywóz do Unii bezpośrednio na rzecz niezależnych klientów. Drugi producent eksportujący objęty próbą prowadził wywóz bezpośrednio na rzecz niezależnych klientów lub za pośrednictwem niepowiązanego przedsiębiorstwa handlowego w Hongkongu. W tym przypadku producent eksportujący wysyłał towary bezpośrednio do niezależnego klienta w Unii, a fakturę wystawiał na przedsiębiorstwo handlowe w Hongkongu. |
| --- | --- |

(101)

Jeden producent eksportujący objęty próbą prowadził wywóz do Unii bezpośrednio na rzecz niezależnych klientów. Drugi producent eksportujący objęty próbą prowadził wywóz bezpośrednio na rzecz niezależnych klientów lub za pośrednictwem niepowiązanego przedsiębiorstwa handlowego w Hongkongu. W tym przypadku producent eksportujący wysyłał towary bezpośrednio do niezależnego klienta w Unii, a fakturę wystawiał na przedsiębiorstwo handlowe w Hongkongu.

| (102) | W odniesieniu do sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem bezpośrednio niezależnym klientom w Unii cena eksportowa została ustalona na podstawie cen faktycznie zapłaconych lub należnych za produkt objęty dochodzeniem przy jego wywozie do Unii, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(102)

W odniesieniu do sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem bezpośrednio niezależnym klientom w Unii cena eksportowa została ustalona na podstawie cen faktycznie zapłaconych lub należnych za produkt objęty dochodzeniem przy jego wywozie do Unii, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.

| (103) | Jeżeli chodzi o sprzedaż eksportową realizowaną za pośrednictwem niepowiązanego przedsiębiorstwa handlowego w Hongkongu, cenę eksportową ustalono na podstawie ceny, po której produkt wywożony został po raz pierwszy sprzedany temu przedsiębiorstwu handlowemu. Choć Komisja dysponowała dowodami (dokumenty przewozowe itp.) świadczącymi o tym, że producent eksportujący wysyłał towary bezpośrednio do niezależnego klienta w Unii, ustalenie ceny sprzedaży na rzecz tego klienta końcowego okazało się niemożliwe. Mimo że Komisja zwróciła się do przedsiębiorstwa handlowego w Hongkongu o przekazanie stosownych informacji w tym zakresie, nie udało się nawiązać z nim współpracy. Europejski użytkownik końcowy dokonujący zakupu przedmiotowych beczek również nie podjął współpracy w ramach dochodzenia. Z tego względu na etapie tymczasowym dochodzenia informacje dotyczące ceny sprzedaży na rzecz klienta końcowego w Unii nie były dostępne. |
| --- | --- |

(103)

Jeżeli chodzi o sprzedaż eksportową realizowaną za pośrednictwem niepowiązanego przedsiębiorstwa handlowego w Hongkongu, cenę eksportową ustalono na podstawie ceny, po której produkt wywożony został po raz pierwszy sprzedany temu przedsiębiorstwu handlowemu. Choć Komisja dysponowała dowodami (dokumenty przewozowe itp.) świadczącymi o tym, że producent eksportujący wysyłał towary bezpośrednio do niezależnego klienta w Unii, ustalenie ceny sprzedaży na rzecz tego klienta końcowego okazało się niemożliwe. Mimo że Komisja zwróciła się do przedsiębiorstwa handlowego w Hongkongu o przekazanie stosownych informacji w tym zakresie, nie udało się nawiązać z nim współpracy. Europejski użytkownik końcowy dokonujący zakupu przedmiotowych beczek również nie podjął współpracy w ramach dochodzenia. Z tego względu na etapie tymczasowym dochodzenia informacje dotyczące ceny sprzedaży na rzecz klienta końcowego w Unii nie były dostępne.

3.2.3.   Porównanie

Porównanie

| (104) | Komisja porównała wartość normalną i cenę eksportową objętych próbą producentów eksportujących na podstawie ceny ex-works z podziałem na rodzaj produktu. |
| --- | --- |

(104)

Komisja porównała wartość normalną i cenę eksportową objętych próbą producentów eksportujących na podstawie ceny ex-works z podziałem na rodzaj produktu.

ex-works

| (105) | W przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia obiektywnego porównania Komisja dostosowała wartość normalną lub cenę eksportową, uwzględniając różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Dostosowań dokonano w odniesieniu do transportu, ubezpieczenia, przeładunku, załadunku, należności celnych, kosztów kredytów oraz opłat bankowych. |
| --- | --- |

(105)

W przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia obiektywnego porównania Komisja dostosowała wartość normalną lub cenę eksportową, uwzględniając różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Dostosowań dokonano w odniesieniu do transportu, ubezpieczenia, przeładunku, załadunku, należności celnych, kosztów kredytów oraz opłat bankowych.

3.2.4.   Margines dumpingu

Margines dumpingu

| (106) | W przypadku objętych próbą współpracujących producentów eksportujących Komisja porównała średnią ważoną wartość normalną każdego rodzaju produktu podobnego ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiedniego rodzaju produktu objętego postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(106)

W przypadku objętych próbą współpracujących producentów eksportujących Komisja porównała średnią ważoną wartość normalną każdego rodzaju produktu podobnego ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiedniego rodzaju produktu objętego postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.

| (107) | Na tej podstawie wyliczono następujące tymczasowe średnie ważone marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem:






  Przedsiębiorstwo | Tymczasowy margines dumpingu |
| --- | --- | --- |
| Penglai Jinfu Stainless Steel Products Co., Ltd | 77,1  % |
| Ningbo Major Draft Beer Equipment Co., Ltd | 65,3  % |

(107)

Na tej podstawie wyliczono następujące tymczasowe średnie ważone marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem:

Przedsiębiorstwo

Tymczasowy margines dumpingu

Penglai Jinfu Stainless Steel Products Co., Ltd

77,1  %

Ningbo Major Draft Beer Equipment Co., Ltd

65,3  %

| (108) | W odniesieniu do współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą Komisja dokonała obliczenia średniego ważonego marginesu dumpingu, zgodnie z art. 9 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. Z tego względu margines ten ustalono na podstawie marginesów producentów eksportujących objętych próbą, pomijając marginesy producentów eksportujących z zerowym lub de minimis marginesem dumpingu, jak również marginesy ustalone w okolicznościach, o których mowa w art. 18 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(108)

W odniesieniu do współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą Komisja dokonała obliczenia średniego ważonego marginesu dumpingu, zgodnie z art. 9 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. Z tego względu margines ten ustalono na podstawie marginesów producentów eksportujących objętych próbą, pomijając marginesy producentów eksportujących z zerowym lub de minimis marginesem dumpingu, jak również marginesy ustalone w okolicznościach, o których mowa w art. 18 rozporządzenia podstawowego.

| (109) | Na tej podstawie tymczasowy margines dumpingu współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą ustalono na 72,1 %. |
| --- | --- |

(109)

Na tej podstawie tymczasowy margines dumpingu współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą ustalono na 72,1 %.

| (110) | W odniesieniu do wszystkich innych producentów eksportujących w Chinach Komisja określiła margines dumpingu na podstawie dostępnych faktów zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. W tym celu Komisja określiła poziom współpracy producentów eksportujących. |
| --- | --- |

(110)

W odniesieniu do wszystkich innych producentów eksportujących w Chinach Komisja określiła margines dumpingu na podstawie dostępnych faktów zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. W tym celu Komisja określiła poziom współpracy producentów eksportujących.

| (111) | Komisja uznała, że poziom współpracy był w tym przypadku niski, ponieważ na współpracujących producentów eksportujących przypadało zaledwie około 32 % szacowanej ilości łącznego przywozu z Chin w OD. W związku z tym w odniesieniu do wszystkich innych producentów eksportujących w Chinach Komisja uznała, że margines dumpingu należy obliczyć na podstawie najwyższego marginesu dumpingu ustalonego dla reprezentatywnego rodzaju produktu sprzedawanego przez producentów eksportujących objętych próbą. Dlatego też ogólnokrajowy margines dumpingu mający zastosowanie do wszystkich pozostałych niewspółpracujących producentów eksportujących ustalono na poziomie 91,0 %. |
| --- | --- |

(111)

Komisja uznała, że poziom współpracy był w tym przypadku niski, ponieważ na współpracujących producentów eksportujących przypadało zaledwie około 32 % szacowanej ilości łącznego przywozu z Chin w OD. W związku z tym w odniesieniu do wszystkich innych producentów eksportujących w Chinach Komisja uznała, że margines dumpingu należy obliczyć na podstawie najwyższego marginesu dumpingu ustalonego dla reprezentatywnego rodzaju produktu sprzedawanego przez producentów eksportujących objętych próbą. Dlatego też ogólnokrajowy margines dumpingu mający zastosowanie do wszystkich pozostałych niewspółpracujących producentów eksportujących ustalono na poziomie 91,0 %.

| (112) | Tymczasowe marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:






  Przedsiębiorstwo | Tymczasowy margines dumpingu |
| --- | --- | --- |
| Penglai Jinfu Stainless Steel Products Co., Ltd | 77,1  % |
| Ningbo Major Draft Beer Equipment Co., Ltd | 65,3  % |
| Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące | 72,1  % |
| Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 91,0  % |

(112)

Tymczasowe marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:

Przedsiębiorstwo

Tymczasowy margines dumpingu

Penglai Jinfu Stainless Steel Products Co., Ltd

77,1  %

Ningbo Major Draft Beer Equipment Co., Ltd

65,3  %

Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące

72,1  %

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

91,0  %

4.   SZKODA

SZKODA

4.1.   Definicja przemysłu Unii i produkcji unijnej

Definicja przemysłu Unii i produkcji unijnej

| (113) | Zgodnie z informacjami udostępnionymi Komisji produkt podobny był wytwarzany w okresie objętym dochodzeniem przez ośmiu producentów w Unii. Producenci ci reprezentują przemysł Unii w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(113)

Zgodnie z informacjami udostępnionymi Komisji produkt podobny był wytwarzany w okresie objętym dochodzeniem przez ośmiu producentów w Unii. Producenci ci reprezentują przemysł Unii w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

| (114) | Zgodnie z ustaleniami całkowita produkcja unijna w okresie objętym dochodzeniem wyniosła około 1 926 200 beczek. Komisja ustaliła tę wartość na podstawie wszystkich dostępnych informacji dotyczących przemysłu Unii, takich jak odpowiedź udzielona na pytania zawarte w kwestionariuszu makroekonomicznym przesłana przez skarżącego. Jak wskazano w motywie 7, objęci próbą producenci unijni odpowiadali za około 73 % szacunkowej całkowitej unijnej produkcji produktu podobnego. |
| --- | --- |

(114)

Zgodnie z ustaleniami całkowita produkcja unijna w okresie objętym dochodzeniem wyniosła około 1 926 200 beczek. Komisja ustaliła tę wartość na podstawie wszystkich dostępnych informacji dotyczących przemysłu Unii, takich jak odpowiedź udzielona na pytania zawarte w kwestionariuszu makroekonomicznym przesłana przez skarżącego. Jak wskazano w motywie 7, objęci próbą producenci unijni odpowiadali za około 73 % szacunkowej całkowitej unijnej produkcji produktu podobnego.

4.2.   Konsumpcja w Unii

Konsumpcja w Unii

| (115) | Konsumpcja w Unii kształtowała się w następujący sposób:

  Tabela 2


  Konsumpcja w Unii (sztuki) | 2018 | 2019 | 2020 | Okres objęty dochodzeniem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Całkowita konsumpcja w Unii | 3 477 583 | 2 554 726 | 1 861 260 | 1 192 884 |
| Indeks | 100 | 73 | 54 | 34 |
| Źródło: Odpowiedzi producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu i statystyki celne (zob. sekcja 4.3.1). |

(115)

Konsumpcja w Unii kształtowała się w następujący sposób:

Tabela 2

Tabela 2

Konsumpcja w Unii (sztuki)

Konsumpcja w Unii (sztuki)

2018

2019

2020

Okres objęty dochodzeniem

Całkowita konsumpcja w Unii

3 477 583

2 554 726

1 861 260

1 192 884

Indeks

Indeks

100

100

73

73

54

54

34

34

Źródło: Odpowiedzi producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu i statystyki celne (zob. sekcja 4.3.1).

Źródło:

| (116) | Komisja ustaliła poziom konsumpcji beczek w Unii na podstawie łącznej sprzedaży przemysłu Unii w UE powiększonej o łączny przywóz z Chin. Metoda służąca ustaleniu wielkości przywozu z Chin została szczegółowo wyjaśniona w sekcji 4.3.1 poniżej. Przywóz z innych państw trzecich do Unii nie został wzięty pod uwagę, ponieważ uznano go za znikomy (zob. motyw 119). |
| --- | --- |

(116)

Komisja ustaliła poziom konsumpcji beczek w Unii na podstawie łącznej sprzedaży przemysłu Unii w UE powiększonej o łączny przywóz z Chin. Metoda służąca ustaleniu wielkości przywozu z Chin została szczegółowo wyjaśniona w sekcji 4.3.1 poniżej. Przywóz z innych państw trzecich do Unii nie został wzięty pod uwagę, ponieważ uznano go za znikomy (zob. motyw 119).

| (117) | Informacje na temat sprzedaży przemysłu Unii na rynku unijnym zaczerpnięto z odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu przekazanej przez skarżącego, które zestawiono z informacjami przekazanymi przez objętych próbą producentów unijnych w ich odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu. |
| --- | --- |

(117)

Informacje na temat sprzedaży przemysłu Unii na rynku unijnym zaczerpnięto z odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu przekazanej przez skarżącego, które zestawiono z informacjami przekazanymi przez objętych próbą producentów unijnych w ich odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu.

| (118) | Produkt objęty postępowaniem jest przywożony do Unii w ramach dwóch kodów CN (ex 7310 10 00 i ex 7310 29 90), w zależności od pojemności beczki. Beczki o pojemności >=50 litrów, ale <=300 litrów są objęte kodem CN 7310 10 00, natomiast beczki o pojemności <50 l są objęte kodem CN 7310 29 90. Ponieważ poza produktem objętym dochodzeniem wspomniane dwa kody CN obejmują również szerokie spektrum innych produktów (np. puszki, pudełka blaszane, żłoby na paszę dla zwierząt gospodarskich, wiadra, gaśnice, kanistry i zbiorniki do różnych zastosowań, butelki na wodę, beczki stalowe itp.), ustalenie wielkości przywozu wyłącznie na podstawie kodów CN nie było możliwe. |
| --- | --- |

(118)

Produkt objęty postępowaniem jest przywożony do Unii w ramach dwóch kodów CN (ex 7310 10 00 i ex 7310 29 90), w zależności od pojemności beczki. Beczki o pojemności >=50 litrów, ale <=300 litrów są objęte kodem CN 7310 10 00, natomiast beczki o pojemności <50 l są objęte kodem CN 7310 29 90. Ponieważ poza produktem objętym dochodzeniem wspomniane dwa kody CN obejmują również szerokie spektrum innych produktów (np. puszki, pudełka blaszane, żłoby na paszę dla zwierząt gospodarskich, wiadra, gaśnice, kanistry i zbiorniki do różnych zastosowań, butelki na wodę, beczki stalowe itp.), ustalenie wielkości przywozu wyłącznie na podstawie kodów CN nie było możliwe.

| (119) | Jeżeli chodzi o przywóz z innych państw trzecich, w skardze stwierdzono, że rynek Unii jest zaopatrywany w beczki głównie przez producentów unijnych i eksporterów z Chin. Po zbadaniu danych dotyczących dostawców przekazanych przez trzech głównych użytkowników (zob. motyw 130 poniżej) Komisja ustaliła, że na rynku nie występują żadni inni dostawcy. Dlatego też Komisja stwierdziła, że wielkość przywozu do Unii z innych państw trzecich – o ile taki przywóz w ogóle miał miejsce – była znikoma i nie wywarłaby żadnego zauważalnego wpływu na konsumpcję w Unii. |
| --- | --- |

(119)

Jeżeli chodzi o przywóz z innych państw trzecich, w skardze stwierdzono, że rynek Unii jest zaopatrywany w beczki głównie przez producentów unijnych i eksporterów z Chin. Po zbadaniu danych dotyczących dostawców przekazanych przez trzech głównych użytkowników (zob. motyw 130 poniżej) Komisja ustaliła, że na rynku nie występują żadni inni dostawcy. Dlatego też Komisja stwierdziła, że wielkość przywozu do Unii z innych państw trzecich – o ile taki przywóz w ogóle miał miejsce – była znikoma i nie wywarłaby żadnego zauważalnego wpływu na konsumpcję w Unii.

| (120) | W okresie badanym całkowita konsumpcja w Unii zmniejszyła się o 66 %. Po początkowym spadku o 27 % w 2019 r., w 2020 r. i w OD (2021 r.) wartość tego wskaźnika obniżyła się w bardziej zdecydowany sposób. Spadek ten przypadł na lata, w których Unia najsilniej odczuła skutki pandemii COVID-19, i można go przypisać powiązanemu z tą pandemią tzw. „lockdownowi”, czyli środkom wprowadzanym przez rządy w całej Unii w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19. |
| --- | --- |

(120)

W okresie badanym całkowita konsumpcja w Unii zmniejszyła się o 66 %. Po początkowym spadku o 27 % w 2019 r., w 2020 r. i w OD (2021 r.) wartość tego wskaźnika obniżyła się w bardziej zdecydowany sposób. Spadek ten przypadł na lata, w których Unia najsilniej odczuła skutki pandemii COVID-19, i można go przypisać powiązanemu z tą pandemią tzw. „lockdownowi”, czyli środkom wprowadzanym przez rządy w całej Unii w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19.

| (121) | Środki wprowadzone w związku z COVID-19 wywarły wpływ w szczególności na hotele, restauracje i kawiarnie („sektor HORECA”). Sektor HORECA kupuje piwo i inne napoje od użytkowników będących z reguły browarami. Piwo dostarcza się im w beczkach podłączonych do instalacji, za pośrednictwem których napój można następnie nalewać do szklanek i podawać go klientom sektora HORECA. |
| --- | --- |

(121)

Środki wprowadzone w związku z COVID-19 wywarły wpływ w szczególności na hotele, restauracje i kawiarnie („sektor HORECA”). Sektor HORECA kupuje piwo i inne napoje od użytkowników będących z reguły browarami. Piwo dostarcza się im w beczkach podłączonych do instalacji, za pośrednictwem których napój można następnie nalewać do szklanek i podawać go klientom sektora HORECA.

| (122) | W 2020 r. i w OD zdecydowana większość podmiotów działających w sektorze HORECA w Unii została zmuszona do skrócenia swojego czasu pracy, do ograniczenia liczby miejsc w prowadzonych przez siebie lokalach albo do całkowitego zawieszenia działalności na dłuższy czas z uwagi na środki wprowadzone przez rząd w celu przeciwdziałania szerzeniu się pandemii COVID-19. Logicznym skutkiem takiego ograniczenia zakresu działalności w sektorze HORECA prowadzącego do spadku popytu na piwo z beczki było zmniejszenie zapotrzebowania użytkowników na beczki, w których dostarczają oni piwo swoim klientom z sektora HORECA. |
| --- | --- |

(122)

W 2020 r. i w OD zdecydowana większość podmiotów działających w sektorze HORECA w Unii została zmuszona do skrócenia swojego czasu pracy, do ograniczenia liczby miejsc w prowadzonych przez siebie lokalach albo do całkowitego zawieszenia działalności na dłuższy czas z uwagi na środki wprowadzone przez rząd w celu przeciwdziałania szerzeniu się pandemii COVID-19. Logicznym skutkiem takiego ograniczenia zakresu działalności w sektorze HORECA prowadzącego do spadku popytu na piwo z beczki było zmniejszenie zapotrzebowania użytkowników na beczki, w których dostarczają oni piwo swoim klientom z sektora HORECA.

4.3.   Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie

Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie

4.3.1.   Metodyka zastosowana w celu ilościowego określenia wielkości przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie

Metodyka zastosowana w celu ilościowego określenia wielkości przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie

| (123) | W skardze skarżący przedstawił metodykę pozwalającą ustalić wielkość przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie. Metodyka ta opierała się na wiedzy rynkowej skarżącego i przewidywała znaczący wzrost przywozu do Unii – o 188 % w okresie badanym – co przedstawiono w tabeli 3 poniżej.

  Tabela 3


  Sprzedaż chińskich beczek w Unii – szacunki przedstawione w skardze (sztuki) | 2018 | 2019 | 2020 | OD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Za pośrednictwem przetargów | 107 148 | 482 315 | 898 664 | 630 438 |
| Za pośrednictwem dystrybutorów | 182 000 | 198 000 | 118 000 | 202 000 |
| Ogółem | 289 148 | 680 315 | 1 016 664 | 832 438 |
| Indeks | 100 | 235 | 352 | 288 |
| Źródło: Pkt 201 skargi. |

(123)

W skardze skarżący przedstawił metodykę pozwalającą ustalić wielkość przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie. Metodyka ta opierała się na wiedzy rynkowej skarżącego i przewidywała znaczący wzrost przywozu do Unii – o 188 % w okresie badanym – co przedstawiono w tabeli 3 poniżej.

Tabela 3

Tabela 3

Sprzedaż chińskich beczek w Unii – szacunki przedstawione w skardze (sztuki)

Sprzedaż chińskich beczek w Unii – szacunki przedstawione w skardze (sztuki)

2018

2019

2020

OD

Za pośrednictwem przetargów

107 148

482 315

898 664

630 438

Za pośrednictwem dystrybutorów

182 000

198 000

118 000

202 000

Ogółem

289 148

680 315

1 016 664

832 438

Indeks

Indeks

100

100

235

235

352

352

288

288

Źródło: Pkt 201 skargi.

Źródło:

| (124) | Jak wyjaśniono w pkt 193–203 skargi, powyższa metodyka składała się z trzech głównych elementów. Po pierwsze, skarżący zsumował liczbę beczek będących przedmiotem zamówienia w ramach wszystkich postępowań o udzielenie zamówienia (określanych w skardze jako „przetargi”) zorganizowanych przez pięciu głównych użytkowników, tj. przez duże grupy browarnicze prowadzące działalność na rynku Unii, mianowicie: AB InBev, Asahi CEE, Carlsberg, Heineken i Molson Coors („główni użytkownicy”). Po drugie, skarżący odjął od tej liczby wielkość swojej własnej sprzedaży zrealizowanej na podstawie ofert złożonych w ramach wspomnianych przetargów, wychodząc z założenia, że pozostałą część całego zamówienia w ramach poszczególnych przetargów przyznano producentom z Chin i to oni dostarczyli odpowiednie wyroby. Następnie skarżący dodał ilości przywożone przez importerów/odsprzedawców, które oszacował na podstawie swojej wiedzy rynkowej. |
| --- | --- |

(124)

Jak wyjaśniono w pkt 193–203 skargi, powyższa metodyka składała się z trzech głównych elementów. Po pierwsze, skarżący zsumował liczbę beczek będących przedmiotem zamówienia w ramach wszystkich postępowań o udzielenie zamówienia (określanych w skardze jako „przetargi”) zorganizowanych przez pięciu głównych użytkowników, tj. przez duże grupy browarnicze prowadzące działalność na rynku Unii, mianowicie: AB InBev, Asahi CEE, Carlsberg, Heineken i Molson Coors („główni użytkownicy”). Po drugie, skarżący odjął od tej liczby wielkość swojej własnej sprzedaży zrealizowanej na podstawie ofert złożonych w ramach wspomnianych przetargów, wychodząc z założenia, że pozostałą część całego zamówienia w ramach poszczególnych przetargów przyznano producentom z Chin i to oni dostarczyli odpowiednie wyroby. Następnie skarżący dodał ilości przywożone przez importerów/odsprzedawców, które oszacował na podstawie swojej wiedzy rynkowej.

| (125) | W toku dochodzenia ujawniono, że liczba beczek faktycznie kupowanych przez głównych użytkowników w następstwie przetargu rzadko odpowiadała liczbie beczek wskazanej początkowo w ogłoszeniu dotyczącym przetargu. Choć odpowiednie wartości procentowe różnią się w zależności od poszczególnych przetargów i głównych użytkowników, liczba beczek kupowanych przez głównych użytkowników w okresie badanym była w ujęciu średnim mniejsza niż 60 % liczby wskazanej w ogłoszeniu dotyczącym przetargu. Jak wyjaśniono w sekcji 5.1 poniżej, było to spowodowane specyficznym sposobem działania tego rynku, powiązanym w szczególności z warunkami przetargów i działaniami następczymi podejmowanymi przez użytkowników w związku z przetargami, a zwłaszcza z faktem, że na użytkownikach nie spoczywało żadne zobowiązanie umowne do zakupienia liczby beczek faktycznie figurującej w zamówieniu. |
| --- | --- |

(125)

W toku dochodzenia ujawniono, że liczba beczek faktycznie kupowanych przez głównych użytkowników w następstwie przetargu rzadko odpowiadała liczbie beczek wskazanej początkowo w ogłoszeniu dotyczącym przetargu. Choć odpowiednie wartości procentowe różnią się w zależności od poszczególnych przetargów i głównych użytkowników, liczba beczek kupowanych przez głównych użytkowników w okresie badanym była w ujęciu średnim mniejsza niż 60 % liczby wskazanej w ogłoszeniu dotyczącym przetargu. Jak wyjaśniono w sekcji 5.1 poniżej, było to spowodowane specyficznym sposobem działania tego rynku, powiązanym w szczególności z warunkami przetargów i działaniami następczymi podejmowanymi przez użytkowników w związku z przetargami, a zwłaszcza z faktem, że na użytkownikach nie spoczywało żadne zobowiązanie umowne do zakupienia liczby beczek faktycznie figurującej w zamówieniu.

| (126) | W związku z powyższym Komisja postanowiła zweryfikować, czy przedstawione w skardze szacunki dotyczące wielkości przywozu produktu objętego postępowaniem do Unii były prawidłowe, a jeżeli nie – oszacować wielkości przywozu w bardziej precyzyjny sposób. W tym celu Komisja zwróciła się o przekazanie jej danych na temat wszystkich przesyłek towarów objętych wspomnianymi dwoma kodami CN do organów celnych sześciu państw członkowskich UE, w przypadku których w okresie badanym odnotowano największy przywóz towarów objętych tymi dwoma kodami CN z Chin albo z całego świata: Belgii, Czech, Francji, Niemiec, Niderlandów i Polski. Belgia, Francja, Niemcy i Niderlandy znajdowały się w grupie pięciu państw przywożących największe ilości produktów należących do obydwu tych kategorii, podczas gdy Polska należała do grona pięciu państw członkowskich o największej wielkości przywozu z Chin; z kolei Czechy charakteryzowały się największą wielkością przywozu z pozostałych krajów. Łącznie wspomniane sześć państw członkowskich odpowiadało w okresie badanym za 73 % przywozu do UE z Chin i 66 % przywozu do UE z pozostałych krajów. |
| --- | --- |

(126)

W związku z powyższym Komisja postanowiła zweryfikować, czy przedstawione w skardze szacunki dotyczące wielkości przywozu produktu objętego postępowaniem do Unii były prawidłowe, a jeżeli nie – oszacować wielkości przywozu w bardziej precyzyjny sposób. W tym celu Komisja zwróciła się o przekazanie jej danych na temat wszystkich przesyłek towarów objętych wspomnianymi dwoma kodami CN do organów celnych sześciu państw członkowskich UE, w przypadku których w okresie badanym odnotowano największy przywóz towarów objętych tymi dwoma kodami CN z Chin albo z całego świata: Belgii, Czech, Francji, Niemiec, Niderlandów i Polski. Belgia, Francja, Niemcy i Niderlandy znajdowały się w grupie pięciu państw przywożących największe ilości produktów należących do obydwu tych kategorii, podczas gdy Polska należała do grona pięciu państw członkowskich o największej wielkości przywozu z Chin; z kolei Czechy charakteryzowały się największą wielkością przywozu z pozostałych krajów. Łącznie wspomniane sześć państw członkowskich odpowiadało w okresie badanym za 73 % przywozu do UE z Chin i 66 % przywozu do UE z pozostałych krajów.

| (127) | Komisja zbadała otrzymane dane i – na podstawie opisów poszczególnych przesyłek – obliczyła dolną i górną wartość, którą można byłoby rozsądnie uznać za odpowiadającą przywozowi produktu objętego postępowaniem do wspomnianych sześciu państw członkowskich. W szczególności przesyłki, które zostały opisane jako „beczki (na piwo)”, zostały zsumowane w celu ustalenia dolnej wartości, natomiast przesyłki, których opis odpowiadał właściwościom beczek, zostały zsumowane w celu ustalenia górnej wartości. W tym kontekście przesyłki opisane w inny sposób, np. jako żłoby na paszę dla zwierząt, wiadra, zbiorniki na gaz, bojlery, puszki, pudełka blaszane itp., lub niewykazujące właściwości typowych dla beczek zostały pominięte. W większości przypadków organy celne nie rejestrowały informacji na temat sztuk (liczby) beczek w poszczególnych przesyłkach, ale wyłącznie masę tych przesyłek. W takiej sytuacji w celu obliczenia liczby beczek Komisja stosowała współczynnik konwersji, zgodnie z którym 1 beczka = 10 kg (50). Ustalone w ten sposób górne i dolne wartości dla poszczególnych lat zostały następnie dostosowane poprzez zastosowanie współczynnika wynoszącego 0,73 odpowiadającego udziałowi wspomnianych powyżej sześciu państw członkowskich w łącznej wielkości przywozu towarów objętych przedmiotowymi dwoma kodami CN z Chin do Unii, aby uzyskać pełne dane na temat wielkości przywozu beczek z Chin do Unii. Wyniki tej analizy przedstawiono w tabeli 4 poniżej.

  Tabela 4


  Przywóz do Unii w oparciu o szczegółowe dane zgromadzone przez organy celne










  Liczba sztuk beczek | 2018 | 2019 | 2020 | OD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Przywóz beczek – dolna wartość | 217 744 | 254 996 | 139 684 | 136 638 |
| Indeks | 100 | 117 | 64 | 63 |
| Przywóz beczek – górna wartość | 602 010  (51) | 430 208 | 381 958 | 370 107 |
| Indeks | 100 | 77 | 68 | 66 |
| Źródło: Szczegółowe dane dotyczące transakcji przekazane przez organy celne Belgii, Czech, Francji, Niemiec, Niderlandów i Polski, dostosowane poprzez zastosowanie współczynnika wynoszącego 0,73. |

(127)

Komisja zbadała otrzymane dane i – na podstawie opisów poszczególnych przesyłek – obliczyła dolną i górną wartość, którą można byłoby rozsądnie uznać za odpowiadającą przywozowi produktu objętego postępowaniem do wspomnianych sześciu państw członkowskich. W szczególności przesyłki, które zostały opisane jako „beczki (na piwo)”, zostały zsumowane w celu ustalenia dolnej wartości, natomiast przesyłki, których opis odpowiadał właściwościom beczek, zostały zsumowane w celu ustalenia górnej wartości. W tym kontekście przesyłki opisane w inny sposób, np. jako żłoby na paszę dla zwierząt, wiadra, zbiorniki na gaz, bojlery, puszki, pudełka blaszane itp., lub niewykazujące właściwości typowych dla beczek zostały pominięte. W większości przypadków organy celne nie rejestrowały informacji na temat sztuk (liczby) beczek w poszczególnych przesyłkach, ale wyłącznie masę tych przesyłek. W takiej sytuacji w celu obliczenia liczby beczek Komisja stosowała współczynnik konwersji, zgodnie z którym 1 beczka = 10 kg (50). Ustalone w ten sposób górne i dolne wartości dla poszczególnych lat zostały następnie dostosowane poprzez zastosowanie współczynnika wynoszącego 0,73 odpowiadającego udziałowi wspomnianych powyżej sześciu państw członkowskich w łącznej wielkości przywozu towarów objętych przedmiotowymi dwoma kodami CN z Chin do Unii, aby uzyskać pełne dane na temat wielkości przywozu beczek z Chin do Unii. Wyniki tej analizy przedstawiono w tabeli 4 poniżej.

50

Tabela 4

Tabela 4

Przywóz do Unii w oparciu o szczegółowe dane zgromadzone przez organy celne

Przywóz do Unii w oparciu o szczegółowe dane zgromadzone przez organy celne

Liczba sztuk beczek

2018

2019

2020

OD

Przywóz beczek – dolna wartość

217 744

254 996

139 684

136 638

Indeks

Indeks

100

100

117

117

64

64

63

63

Przywóz beczek – górna wartość

602 010  (51)

51

430 208

381 958

370 107

Indeks

Indeks

100

100

77

77

68

68

66

66

Źródło: Szczegółowe dane dotyczące transakcji przekazane przez organy celne Belgii, Czech, Francji, Niemiec, Niderlandów i Polski, dostosowane poprzez zastosowanie współczynnika wynoszącego 0,73.

Źródło: S

| (128) | Przedstawione powyżej dane potwierdziły, że metodyka zastosowana w skardze nie była najodpowiedniejsza do ilościowego ujęcia przywozu produktu objętego postępowaniem do Unii. |
| --- | --- |

(128)

Przedstawione powyżej dane potwierdziły, że metodyka zastosowana w skardze nie była najodpowiedniejsza do ilościowego ujęcia przywozu produktu objętego postępowaniem do Unii.

| (129) | Ponadto Komisja skontaktowała się z pozostałymi czterema nieobjętymi próbą współpracującymi producentami eksportującymi i zwróciła się do nich o przekazanie ich danych dotyczących sprzedaży z całego okresu badanego. Wszyscy ci producenci przekazali żądane niezweryfikowane dane, które zestawiono ze zweryfikowanymi danymi dotyczącymi wielkości sprzedaży zadeklarowanej przez dwóch objętych próbą producentów eksportujących w przekazanych przez nich odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu, co pozwoliło ustalić wielkości przywozu podsumowane w tabeli 5 poniżej.

  Tabela 5


  Łączna wielkość wywozu zadeklarowana przez objętych próbą i nieobjętych próbą współpracujących producentów eksportujących










  Liczba sztuk beczek | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Łączna wielkość wywozu zadeklarowana przez objętych próbą i nieobjętych próbą producentów eksportujących | [600 000 –675 000 ] | [350 000 –425 000 ] | [200 000 –275 000 ] | [100 000 –175 000 ] |
| Indeks | 100 | 58 | 36 | 20 |
| Źródło: Odpowiedzi objętych próbą producentów eksportujących na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz niezweryfikowane dane przekazane przez nieobjętych próbą współpracujących producentów eksportujących w Chinach. |

(129)

Ponadto Komisja skontaktowała się z pozostałymi czterema nieobjętymi próbą współpracującymi producentami eksportującymi i zwróciła się do nich o przekazanie ich danych dotyczących sprzedaży z całego okresu badanego. Wszyscy ci producenci przekazali żądane niezweryfikowane dane, które zestawiono ze zweryfikowanymi danymi dotyczącymi wielkości sprzedaży zadeklarowanej przez dwóch objętych próbą producentów eksportujących w przekazanych przez nich odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu, co pozwoliło ustalić wielkości przywozu podsumowane w tabeli 5 poniżej.

Tabela 5

Tabela 5

Łączna wielkość wywozu zadeklarowana przez objętych próbą i nieobjętych próbą współpracujących producentów eksportujących

Łączna wielkość wywozu zadeklarowana przez objętych próbą i nieobjętych próbą współpracujących producentów eksportujących

Liczba sztuk beczek

2018

2019

2020

2021

Łączna wielkość wywozu zadeklarowana przez objętych próbą i nieobjętych próbą producentów eksportujących

[600 000 –675 000 ]

[350 000 –425 000 ]

[200 000 –275 000 ]

[100 000 –175 000 ]

Indeks

Indeks

100

100

58

58

36

36

20

20

Źródło: Odpowiedzi objętych próbą producentów eksportujących na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz niezweryfikowane dane przekazane przez nieobjętych próbą współpracujących producentów eksportujących w Chinach.

Źródło:

| (130) | Z uwagi na wystąpienie rozbieżności między dostępnymi danymi 2 września 2022 r. Komisja opublikowała notę do akt zawierającą zgromadzone informacje dotyczące wielkości przywozu przedstawione w tabelach 4 i 5, a także opis różnych metod zastosowanych przy dokonywaniu stosownych obliczeń, i zaprosiła zainteresowane strony do zgłaszania uwag. Pomimo początkowego braku współpracy z ich strony, Komisja wystąpiła również do głównych użytkowników z wnioskiem o udostępnienie informacji na temat ich dostawców i wielkości zakupów, aby podjąć próbę potwierdzenia prawidłowości danych liczbowych przedstawionych przez producentów eksportujących w tabeli 5. Tylko trzech spośród pięciu głównych użytkowników przekazało żądane dane (zob. motyw 136 poniżej). 12 września 2022 r. skarżący – jako jedyna zainteresowana strona – przedstawił swoje uwagi dotyczące wspomnianej noty. |
| --- | --- |

(130)

Z uwagi na wystąpienie rozbieżności między dostępnymi danymi 2 września 2022 r. Komisja opublikowała notę do akt zawierającą zgromadzone informacje dotyczące wielkości przywozu przedstawione w tabelach 4 i 5, a także opis różnych metod zastosowanych przy dokonywaniu stosownych obliczeń, i zaprosiła zainteresowane strony do zgłaszania uwag. Pomimo początkowego braku współpracy z ich strony, Komisja wystąpiła również do głównych użytkowników z wnioskiem o udostępnienie informacji na temat ich dostawców i wielkości zakupów, aby podjąć próbę potwierdzenia prawidłowości danych liczbowych przedstawionych przez producentów eksportujących w tabeli 5. Tylko trzech spośród pięciu głównych użytkowników przekazało żądane dane (zob. motyw 136 poniżej). 12 września 2022 r. skarżący – jako jedyna zainteresowana strona – przedstawił swoje uwagi dotyczące wspomnianej noty.

| (131) | W pierwszej kolejności skarżący stwierdził, że szacunkowe wielkości przywozu przedstawione w tabeli 4 i obliczone na podstawie wyników analizy danych przekazanych przez organy celne w dalszym ciągu nie uwzględniały części przywozu z Chin. Skarżący powołał się m.in. na fakt, że nie wzięto pod uwagę statystyk dotyczących przywozu do innych państw członkowskich istotnych w kontekście konsumpcji piwa i beczek, takich jak Rumunia i Hiszpania, co w rezultacie doprowadziło do niedoszacowania łącznej wielkości przywozu. |
| --- | --- |

(131)

W pierwszej kolejności skarżący stwierdził, że szacunkowe wielkości przywozu przedstawione w tabeli 4 i obliczone na podstawie wyników analizy danych przekazanych przez organy celne w dalszym ciągu nie uwzględniały części przywozu z Chin. Skarżący powołał się m.in. na fakt, że nie wzięto pod uwagę statystyk dotyczących przywozu do innych państw członkowskich istotnych w kontekście konsumpcji piwa i beczek, takich jak Rumunia i Hiszpania, co w rezultacie doprowadziło do niedoszacowania łącznej wielkości przywozu.

| (132) | Po drugie, skarżący stwierdził, że zawarte w tabeli 5 dane liczbowe zgłoszone przez współpracujących producentów eksportujących nie odzwierciedlały w pełni wielkości przywozu do Unii w okresie badanym z uwagi na ograniczoną współpracę ze strony producentów eksportujących. W swoich uwagach skarżący utrzymywał, że wskaźnik współpracy producentów eksportujących wynosił zaledwie 28 %. |
| --- | --- |

(132)

Po drugie, skarżący stwierdził, że zawarte w tabeli 5 dane liczbowe zgłoszone przez współpracujących producentów eksportujących nie odzwierciedlały w pełni wielkości przywozu do Unii w okresie badanym z uwagi na ograniczoną współpracę ze strony producentów eksportujących. W swoich uwagach skarżący utrzymywał, że wskaźnik współpracy producentów eksportujących wynosił zaledwie 28 %.

| (133) | Po trzecie, skarżący argumentował, że informacje na temat konsumpcji uzyskane od trzech głównych użytkowników tylko częściowo oddawały rzeczywisty obraz sytuacji związanej z konsumpcją beczek w Unii z uwagi nieuwzględnienie małych i średnich browarów oraz ograniczoną współpracę ze strony użytkowników. |
| --- | --- |

(133)

Po trzecie, skarżący argumentował, że informacje na temat konsumpcji uzyskane od trzech głównych użytkowników tylko częściowo oddawały rzeczywisty obraz sytuacji związanej z konsumpcją beczek w Unii z uwagi nieuwzględnienie małych i średnich browarów oraz ograniczoną współpracę ze strony użytkowników.

| (134) | Komisja uważnie przeanalizowała wszystkie uwagi skarżącego. Jeżeli chodzi o pierwsze twierdzenie, to choć statystyki dotyczące przywozu odnoszące się do wymienionych sześciu państw członkowskich zostały dostosowane poprzez zastosowanie współczynnika wynoszącego 0,73, jak wyjaśniono w motywie 127, w celu ustalenia wielkości pozostałego przywozu do innych państw członkowskich, na tym etapie nie można wykluczyć, że rzeczywiste wielkości przywozu do innych państw członkowskich takich jak Rumunia i Hiszpania są niedoszacowane. |
| --- | --- |

(134)

Komisja uważnie przeanalizowała wszystkie uwagi skarżącego. Jeżeli chodzi o pierwsze twierdzenie, to choć statystyki dotyczące przywozu odnoszące się do wymienionych sześciu państw członkowskich zostały dostosowane poprzez zastosowanie współczynnika wynoszącego 0,73, jak wyjaśniono w motywie 127, w celu ustalenia wielkości pozostałego przywozu do innych państw członkowskich, na tym etapie nie można wykluczyć, że rzeczywiste wielkości przywozu do innych państw członkowskich takich jak Rumunia i Hiszpania są niedoszacowane.

| (135) | Jeżeli chodzi o drugie twierdzenie, to – jak wyjaśniono w motywie 111 – w toku dochodzenia tymczasowo wykazano, że stopień współpracy jest niski i że współpracujący producenci eksportujący odpowiadają za 32 % przywozu beczek z Chin w OD. Z tego względu na tym etapie dochodzenia nie można wykluczyć istnienia innych producentów eksportujących lub eksporterów w Chinach poza współpracującymi eksporterami, którzy sprzedawali produkty do Unii przez cały okres badany. |
| --- | --- |

(135)

Jeżeli chodzi o drugie twierdzenie, to – jak wyjaśniono w motywie 111 – w toku dochodzenia tymczasowo wykazano, że stopień współpracy jest niski i że współpracujący producenci eksportujący odpowiadają za 32 % przywozu beczek z Chin w OD. Z tego względu na tym etapie dochodzenia nie można wykluczyć istnienia innych producentów eksportujących lub eksporterów w Chinach poza współpracującymi eksporterami, którzy sprzedawali produkty do Unii przez cały okres badany.

| (136) | Jeżeli chodzi o trzecie twierdzenie i bardzo niski poziom współpracy ze strony użytkowników, Komisja odnotowała, że spośród pięciu głównych użytkowników, na których przypada około 50 % rynku użytkowników, zaledwie trzech (AB InBev, Asahi i Molson Coors) przekazało żądane dane. Ponadto tylko jeden z tych trzech użytkowników (AB InBev) kupował beczki od chińskich dostawców. Co więcej, jak wspomniano również w sekcji 5.1 poniżej, pozostałe 50 % rynku użytkowników, na które składają się głównie małe browary, nie współpracowało w toku dochodzenia. |
| --- | --- |

(136)

Jeżeli chodzi o trzecie twierdzenie i bardzo niski poziom współpracy ze strony użytkowników, Komisja odnotowała, że spośród pięciu głównych użytkowników, na których przypada około 50 % rynku użytkowników, zaledwie trzech (AB InBev, Asahi i Molson Coors) przekazało żądane dane. Ponadto tylko jeden z tych trzech użytkowników (AB InBev) kupował beczki od chińskich dostawców. Co więcej, jak wspomniano również w sekcji 5.1 poniżej, pozostałe 50 % rynku użytkowników, na które składają się głównie małe browary, nie współpracowało w toku dochodzenia.

| (137) | W świetle tych uwag i ustaleń Komisja zwróciła również uwagę na fakt, że wielkość zakupów zgłoszona przez jedynego współpracującego użytkownika pozyskującego beczki z Chin była znacznie niższa od poziomu sprzedaży w Unii zgłoszonego przez odpowiednich producentów eksportujących. Ponadto Komisja stwierdziła, że na rynku działali również inni producenci eksportujący, którzy nie współpracowali w toku dochodzenia, i że dane przekazane przez nieobjętych próbą współpracujących producentów eksportujących nie zostały zweryfikowane, ponieważ producenci ci nie byli objęci próbą. |
| --- | --- |

(137)

W świetle tych uwag i ustaleń Komisja zwróciła również uwagę na fakt, że wielkość zakupów zgłoszona przez jedynego współpracującego użytkownika pozyskującego beczki z Chin była znacznie niższa od poziomu sprzedaży w Unii zgłoszonego przez odpowiednich producentów eksportujących. Ponadto Komisja stwierdziła, że na rynku działali również inni producenci eksportujący, którzy nie współpracowali w toku dochodzenia, i że dane przekazane przez nieobjętych próbą współpracujących producentów eksportujących nie zostały zweryfikowane, ponieważ producenci ci nie byli objęci próbą.

| (138) | Ogólnie rzecz biorąc, w świetle wszystkich tych elementów, a w szczególności zważywszy na sprzeczne dane uzyskane od użytkowników i bardzo niski poziom współpracy ze strony producentów eksportujących i użytkowników, których dane na temat zakupów miałyby kluczowe znaczenie dla zapewnienia możliwości przeprowadzenia ponownej kontroli ilości zgłaszanych przez współpracujących producentów eksportujących, Komisja tymczasowo uznała, że najodpowiedniejsza metodyka umożliwiająca ilościowe ujęcie wielkości przywozu musi opierać się na oficjalnych statystykach dotyczących przywozu przedstawionych w tabeli 4. Ponadto w świetle uwag zgłoszonych przez przedstawicieli przemysłu, zgodnie z którymi nawet górna wartość ustalona na podstawie danych bazujących na statystykach prawdopodobnie byłaby przeszacowana, Komisja tymczasowo uznała, że wspomniane górne wartości obliczone na podstawie statystyk były najodpowiedniejsze do obliczenia poziomu przywozu na tym tymczasowym etapie. |
| --- | --- |

(138)

Ogólnie rzecz biorąc, w świetle wszystkich tych elementów, a w szczególności zważywszy na sprzeczne dane uzyskane od użytkowników i bardzo niski poziom współpracy ze strony producentów eksportujących i użytkowników, których dane na temat zakupów miałyby kluczowe znaczenie dla zapewnienia możliwości przeprowadzenia ponownej kontroli ilości zgłaszanych przez współpracujących producentów eksportujących, Komisja tymczasowo uznała, że najodpowiedniejsza metodyka umożliwiająca ilościowe ujęcie wielkości przywozu musi opierać się na oficjalnych statystykach dotyczących przywozu przedstawionych w tabeli 4. Ponadto w świetle uwag zgłoszonych przez przedstawicieli przemysłu, zgodnie z którymi nawet górna wartość ustalona na podstawie danych bazujących na statystykach prawdopodobnie byłaby przeszacowana, Komisja tymczasowo uznała, że wspomniane górne wartości obliczone na podstawie statystyk były najodpowiedniejsze do obliczenia poziomu przywozu na tym tymczasowym etapie.

| (139) | Aby uzyskać większe gwarancje co do odpowiedniości tej metodyki, Komisja zbadała następnie statystyki dotyczące importu beczek na poziomie kodu TARIC, dostępne od chwili wszczęcia przedmiotowego dochodzenia w bazie danych nadzoru, w celu ustalenia udziału przywozu beczek w łącznym przywozie produktów objętych obydwoma odpowiednimi kodami CN. Średni udział przywozu produktów na poziomie kodu TARIC (tj. przywozu beczek) w przywozie wszystkich produktów na poziomie odpowiednich kodów CN w okresie od 13 maja 2022 r. do 6 grudnia 2022 r. był spójny ze średnim udziałem przywozu beczek na poziomie kodów CN ustalonym przez Komisję dla okresu badanego. |
| --- | --- |

(139)

Aby uzyskać większe gwarancje co do odpowiedniości tej metodyki, Komisja zbadała następnie statystyki dotyczące importu beczek na poziomie kodu TARIC, dostępne od chwili wszczęcia przedmiotowego dochodzenia w bazie danych nadzoru, w celu ustalenia udziału przywozu beczek w łącznym przywozie produktów objętych obydwoma odpowiednimi kodami CN. Średni udział przywozu produktów na poziomie kodu TARIC (tj. przywozu beczek) w przywozie wszystkich produktów na poziomie odpowiednich kodów CN w okresie od 13 maja 2022 r. do 6 grudnia 2022 r. był spójny ze średnim udziałem przywozu beczek na poziomie kodów CN ustalonym przez Komisję dla okresu badanego.

| (140) | W celu dodatkowego zweryfikowania odpowiedniości tej metodyki Komisja zamierza ponownie skontaktować się z głównymi importerami wskazanymi w skardze, aby doprecyzować ocenę wielkości przywozu w okresie badanym. Po zakończeniu etapu tymczasowego Komisja zamierza również zebrać więcej informacji na temat małych browarów. |
| --- | --- |

(140)

W celu dodatkowego zweryfikowania odpowiedniości tej metodyki Komisja zamierza ponownie skontaktować się z głównymi importerami wskazanymi w skardze, aby doprecyzować ocenę wielkości przywozu w okresie badanym. Po zakończeniu etapu tymczasowego Komisja zamierza również zebrać więcej informacji na temat małych browarów.

| (141) | Ponadto Komisja planuje pozyskać dane z okresu po wszczęciu dochodzenia od objętych próbą i nieobjętych próbą współpracujących producentów eksportujących w celu ich zestawienia z bardziej precyzyjnymi oficjalnymi statystykami dotyczącymi przywozu dostępnymi w odniesieniu do okresu po wszczęciu dochodzenia. Komisja zamierza również zweryfikować dane dotyczące wielkości przywozu przekazane przez nieobjętych próbą producentów współpracujących oraz zwrócić się do organów celnych Rumunii i Hiszpanii o udostępnienie jej szczegółowych danych celnych dotyczących odpowiednich kodów CN, aby dodatkowo doprecyzować dane na temat faktycznej wielkości przywozu. |
| --- | --- |

(141)

Ponadto Komisja planuje pozyskać dane z okresu po wszczęciu dochodzenia od objętych próbą i nieobjętych próbą współpracujących producentów eksportujących w celu ich zestawienia z bardziej precyzyjnymi oficjalnymi statystykami dotyczącymi przywozu dostępnymi w odniesieniu do okresu po wszczęciu dochodzenia. Komisja zamierza również zweryfikować dane dotyczące wielkości przywozu przekazane przez nieobjętych próbą producentów współpracujących oraz zwrócić się do organów celnych Rumunii i Hiszpanii o udostępnienie jej szczegółowych danych celnych dotyczących odpowiednich kodów CN, aby dodatkowo doprecyzować dane na temat faktycznej wielkości przywozu.

4.3.2.   Wielkość i udział w rynku przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie

Wielkość i udział w rynku przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie

| (142) | Jak wyjaśniono w sekcji 4.3.1 powyżej, Komisja określiła wielkość przywozu na podstawie oficjalnych statystyk celnych przekazanych przez państwa członkowskie. Udział przywozu w rynku ustalono jako udział łącznej zgłoszonej wielkości przywozu z Chin w łącznej konsumpcji w Unii (zgodnie z sekcją 4.2 powyżej). |
| --- | --- |

(142)

Jak wyjaśniono w sekcji 4.3.1 powyżej, Komisja określiła wielkość przywozu na podstawie oficjalnych statystyk celnych przekazanych przez państwa członkowskie. Udział przywozu w rynku ustalono jako udział łącznej zgłoszonej wielkości przywozu z Chin w łącznej konsumpcji w Unii (zgodnie z sekcją 4.2 powyżej).

| (143) | Przywóz do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtował się następująco:

  Tabela 6


  Wielkość przywozu (sztuki) i udział w rynku | 2018 | 2019 | 2020 | OD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wielkość przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie (sztuki) | 602 010 | 430 208 | 381 958 | 370 107 |
| Indeks | 100 | 71 | 63 | 61 |
| Udział w rynku (%) | 17 | 17 | 21 | 31 |
| Indeks | 100 | 97 | 119 | 179 |
| Źródło: Statystyki celne przekazane przez państwa członkowskie dostosowane w sposób opisany w sekcji 4.3.1. |

(143)

Przywóz do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtował się następująco:

Tabela 6

Tabela 6

Wielkość przywozu (sztuki) i udział w rynku

Wielkość przywozu (sztuki) i udział w rynku

2018

2019

2020

OD

Wielkość przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie (sztuki)

602 010

430 208

381 958

370 107

Indeks

Indeks

100

100

71

71

63

63

61

61

Udział w rynku (%)

17

17

21

31

Indeks

Indeks

100

100

97

97

119

119

179

179

Źródło: Statystyki celne przekazane przez państwa członkowskie dostosowane w sposób opisany w sekcji 4.3.1.

Źródło:

| (144) | Zgodnie z informacjami przedstawionymi w powyższej tabeli wielkość przywozu z Chin zmniejszyła się w okresie badanym o 39 %. To zmniejszenie wielkości przywozu było zgodne z ogólną tendencją spadkową obserwowaną w odniesieniu do konsumpcji beczek w okresie badanym (zob. tabela 2 powyżej), choć skala spadku była w tym przypadku mniejsza, a w każdym razie mniej widoczna niż tendencja spadkowa obserwowana w przypadku sprzedaży prowadzonej przez przemysł Unii (zob. tabela 9 poniżej). |
| --- | --- |

(144)

Zgodnie z informacjami przedstawionymi w powyższej tabeli wielkość przywozu z Chin zmniejszyła się w okresie badanym o 39 %. To zmniejszenie wielkości przywozu było zgodne z ogólną tendencją spadkową obserwowaną w odniesieniu do konsumpcji beczek w okresie badanym (zob. tabela 2 powyżej), choć skala spadku była w tym przypadku mniejsza, a w każdym razie mniej widoczna niż tendencja spadkowa obserwowana w przypadku sprzedaży prowadzonej przez przemysł Unii (zob. tabela 9 poniżej).

| (145) | Wspomniane powyżej spadki należy postrzegać przez pryzmat sytuacji utrzymującej się na rynku w 2020 r. i w OD, która charakteryzowała się znaczącym zmniejszeniem popytu na beczki w związku z pandemią COVID-19. W warunkach kurczącego się rynku przywóz beczek zmniejszył się w znacznie mniejszym stopniu niż sprzedaż przemysłu Unii. Z tego względu udział przywozu z Chin w rynku – z uwagi na jego niższą cenę – zwiększał się ustawicznie w okresie badanym (i wzrósł o 79 % na przestrzeni całego tego okresu). W OD udział produktów chińskich w rynku był dość znaczny i wynosił 31 %. |
| --- | --- |

(145)

Wspomniane powyżej spadki należy postrzegać przez pryzmat sytuacji utrzymującej się na rynku w 2020 r. i w OD, która charakteryzowała się znaczącym zmniejszeniem popytu na beczki w związku z pandemią COVID-19. W warunkach kurczącego się rynku przywóz beczek zmniejszył się w znacznie mniejszym stopniu niż sprzedaż przemysłu Unii. Z tego względu udział przywozu z Chin w rynku – z uwagi na jego niższą cenę – zwiększał się ustawicznie w okresie badanym (i wzrósł o 79 % na przestrzeni całego tego okresu). W OD udział produktów chińskich w rynku był dość znaczny i wynosił 31 %.

4.3.3.   Ceny importowe z państwa, którego dotyczy postępowanie: podcięcie cenowe i tłumienie cen

Ceny importowe z państwa, którego dotyczy postępowanie: podcięcie cenowe i tłumienie cen

| (146) | Biorąc pod uwagę trudności w ustaleniu cen jednostkowych w oparciu o oficjalne statystyki, Komisja ustaliła ceny przywozu na podstawie danych przekazanych przez współpracujących producentów eksportujących. Podcięcie cenowe w odniesieniu do przywozu określono na podstawie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą i producentów eksportujących z Chin objętych próbą. |
| --- | --- |

(146)

Biorąc pod uwagę trudności w ustaleniu cen jednostkowych w oparciu o oficjalne statystyki, Komisja ustaliła ceny przywozu na podstawie danych przekazanych przez współpracujących producentów eksportujących. Podcięcie cenowe w odniesieniu do przywozu określono na podstawie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą i producentów eksportujących z Chin objętych próbą.

| (147) | Średnia cena przywozu do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtowała się następująco:

  Tabela 7


  Ceny importowe (w EUR/szt.) | 2018 | 2019 | 2020 | Okres objęty dochodzeniem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Chiny | 43,13 | 37,34 | 38,40 | 43,62 |
| Indeks | 100 | 87 | 89 | 101 |
| Źródło: Współpracujący chińscy producenci eksportujący. |

(147)

Średnia cena przywozu do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtowała się następująco:

Tabela 7

Tabela 7

Ceny importowe (w EUR/szt.)

Ceny importowe (w EUR/szt.)

2018

2019

2020

Okres objęty dochodzeniem

Chiny

43,13

37,34

38,40

43,62

Indeks

Indeks

100

100

87

87

89

89

101

101

Źródło: Współpracujący chińscy producenci eksportujący.

Źródło:

| (148) | W 2019 r. i w 2020 r. ceny importowe przywozu z Chin zmniejszyły się, odpowiednio, o 13 % i o 11 %, po czym zaczęły zwiększać się ponownie w 2020 r. i w OD, powracając do swojego poziomu z 2018 r. |
| --- | --- |

(148)

W 2019 r. i w 2020 r. ceny importowe przywozu z Chin zmniejszyły się, odpowiednio, o 13 % i o 11 %, po czym zaczęły zwiększać się ponownie w 2020 r. i w OD, powracając do swojego poziomu z 2018 r.

| (149) | Komisja określiła podcięcie cenowe w okresie objętym dochodzeniem przez porównanie:






  — | średnich ważonych cen sprzedaży poszczególnych rodzajów produktu stosowanych przez objętych próbą producentów unijnych wobec niepowiązanych klientów na rynku unijnym, dostosowanych do poziomu cen ex-works oraz |
| --- | --- | --- |

(149)

Komisja określiła podcięcie cenowe w okresie objętym dochodzeniem przez porównanie:

—

średnich ważonych cen sprzedaży poszczególnych rodzajów produktu stosowanych przez objętych próbą producentów unijnych wobec niepowiązanych klientów na rynku unijnym, dostosowanych do poziomu cen ex-works oraz

| — | odpowiednich średnich ważonych cen przywozu poszczególnych rodzajów produktu od współpracujących chińskich producentów eksportujących objętych próbą na rzecz pierwszego niezależnego klienta na rynku Unii, ustalonych na podstawie CIF (koszt, ubezpieczenie i fracht) z odpowiednimi dostosowaniami uwzględniającymi cło i koszty ponoszone po przywozie. |
| --- | --- |

—

odpowiednich średnich ważonych cen przywozu poszczególnych rodzajów produktu od współpracujących chińskich producentów eksportujących objętych próbą na rzecz pierwszego niezależnego klienta na rynku Unii, ustalonych na podstawie CIF (koszt, ubezpieczenie i fracht) z odpowiednimi dostosowaniami uwzględniającymi cło i koszty ponoszone po przywozie.

| (150) | Porównania cen dokonano z rozróżnieniem na rodzaje, w razie konieczności odpowiednio skorygowane oraz po odliczeniu bonifikat i rabatów. Prawie cała sprzedaż zarówno producentów eksportujących, jak i przemysłu Unii była realizowana bezpośrednio na rzecz użytkowników ostatecznych (tj. browarów), a zatem kanały sprzedaży i poziom handlu były takie same po obydwu stronach. Wynik porównania wyrażono jako odsetek teoretycznych obrotów objętych próbą producentów unijnych w okresie objętym dochodzeniem. Wykazał on średni ważony margines podcięcia cenowego od 11,9 % do 14 % w przywozie z państwa, którego dotyczy postępowanie, na rynek Unii. |
| --- | --- |

(150)

Porównania cen dokonano z rozróżnieniem na rodzaje, w razie konieczności odpowiednio skorygowane oraz po odliczeniu bonifikat i rabatów. Prawie cała sprzedaż zarówno producentów eksportujących, jak i przemysłu Unii była realizowana bezpośrednio na rzecz użytkowników ostatecznych (tj. browarów), a zatem kanały sprzedaży i poziom handlu były takie same po obydwu stronach. Wynik porównania wyrażono jako odsetek teoretycznych obrotów objętych próbą producentów unijnych w okresie objętym dochodzeniem. Wykazał on średni ważony margines podcięcia cenowego od 11,9 % do 14 % w przywozie z państwa, którego dotyczy postępowanie, na rynek Unii.

| (151) | Poza podcięciem cenowym dochodziło również do znaczącego tłumienia cen w rozumieniu art. 3 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Z uwagi na znaczną presję cenową spowodowaną tanim przywozem towarów po cenach dumpingowych od chińskich producentów eksportujących, przemysł Unii nie był w stanie podnieść poziomu cen w OD stosownie do zmiany kosztów produkcji, aby wypracować rozsądny poziom zysków. |
| --- | --- |

(151)

Poza podcięciem cenowym dochodziło również do znaczącego tłumienia cen w rozumieniu art. 3 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Z uwagi na znaczną presję cenową spowodowaną tanim przywozem towarów po cenach dumpingowych od chińskich producentów eksportujących, przemysł Unii nie był w stanie podnieść poziomu cen w OD stosownie do zmiany kosztów produkcji, aby wypracować rozsądny poziom zysków.

| (152) | Jak wskazano w tabeli 11 poniżej, średnia cena sprzedaży w UE zmniejszyła się w okresie badanym o niemal 10 %. Jednocześnie w tym samym okresie koszty produkcji wzrosły o 16 %, co sprawiło, że cena sprzedaży była znacznie niższa od kosztów produkcji. Koszty produkcji zwiększyły się znacząco w szczególności w 2020 r. i w OD, podczas gdy cena musiała być utrzymywana na stabilnym poziomie z uwagi na presję cenową wywieraną przez wywóz z Chin. Natomiast poziomy cen i wynikające z nich zyski na rynkach eksportowych, na które przywóz towarów po cenach dumpingowych nie wywarł wpływu lub na których wprowadzono środki służące przywróceniu uczciwych warunków handlu, były średnio o 22 % wyższe niż ceny sprzedaży przemysłu Unii na rynku unijnym (+29 % w OD) (zob. motyw 196). |
| --- | --- |

(152)

Jak wskazano w tabeli 11 poniżej, średnia cena sprzedaży w UE zmniejszyła się w okresie badanym o niemal 10 %. Jednocześnie w tym samym okresie koszty produkcji wzrosły o 16 %, co sprawiło, że cena sprzedaży była znacznie niższa od kosztów produkcji. Koszty produkcji zwiększyły się znacząco w szczególności w 2020 r. i w OD, podczas gdy cena musiała być utrzymywana na stabilnym poziomie z uwagi na presję cenową wywieraną przez wywóz z Chin. Natomiast poziomy cen i wynikające z nich zyski na rynkach eksportowych, na które przywóz towarów po cenach dumpingowych nie wywarł wpływu lub na których wprowadzono środki służące przywróceniu uczciwych warunków handlu, były średnio o 22 % wyższe niż ceny sprzedaży przemysłu Unii na rynku unijnym (+29 % w OD) (zob. motyw 196).

| (153) | Zgodnie z informacjami przedstawionymi w tabeli 14 poniżej opisana sytuacja wyraźnie odbiła się na rentowności przemysłu Unii. Rentowność, która w 2018 r. wynosiła 12 %, obniżała się gwałtownie przez pozostałą część omawianego okresu, w szczególności w 2020 r. i w OD. |
| --- | --- |

(153)

Zgodnie z informacjami przedstawionymi w tabeli 14 poniżej opisana sytuacja wyraźnie odbiła się na rentowności przemysłu Unii. Rentowność, która w 2018 r. wynosiła 12 %, obniżała się gwałtownie przez pozostałą część omawianego okresu, w szczególności w 2020 r. i w OD.

| (154) | Zmiany poziomu tych trzech wskaźników wyraźnie wskazują, że przemysł podlegał silnej presji cenowej ze strony przywozu towarów po cenach dumpingowych z Chin, co zmusiło go do prowadzenia sprzedaży po bardzo niskich cenach poniżej kosztów produkcji. Szczegółowe informacje na temat specyficznych uwarunkowań występujących w opisanej sytuacji rynkowej, zwłaszcza jeżeli chodzi o kwestie dotyczące presji cenowej wywieranej na przemysł Unii w procesie sprzedaży, przedstawiono w sekcji 5.1 poniżej. Opisana sytuacja doprowadziła do ewidentnego tłumienia cen przemysłu Unii. |
| --- | --- |

(154)

Zmiany poziomu tych trzech wskaźników wyraźnie wskazują, że przemysł podlegał silnej presji cenowej ze strony przywozu towarów po cenach dumpingowych z Chin, co zmusiło go do prowadzenia sprzedaży po bardzo niskich cenach poniżej kosztów produkcji. Szczegółowe informacje na temat specyficznych uwarunkowań występujących w opisanej sytuacji rynkowej, zwłaszcza jeżeli chodzi o kwestie dotyczące presji cenowej wywieranej na przemysł Unii w procesie sprzedaży, przedstawiono w sekcji 5.1 poniżej. Opisana sytuacja doprowadziła do ewidentnego tłumienia cen przemysłu Unii.

4.4.   Sytuacja gospodarcza przemysłu Unii

Sytuacja gospodarcza przemysłu Unii

4.4.1.   Uwagi ogólne

Uwagi ogólne

| (155) | Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego ocena wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł Unii obejmowała ocenę wszystkich wskaźników gospodarczych oddziałujących na stan przemysłu Unii w okresie badanym. |
| --- | --- |

(155)

Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego ocena wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł Unii obejmowała ocenę wszystkich wskaźników gospodarczych oddziałujących na stan przemysłu Unii w okresie badanym.

| (156) | Jak wspomniano w motywie 7, w celu określenia potencjalnej szkody poniesionej przez przemysł Unii zastosowano kontrolę wyrywkową. |
| --- | --- |

(156)

Jak wspomniano w motywie 7, w celu określenia potencjalnej szkody poniesionej przez przemysł Unii zastosowano kontrolę wyrywkową.

| (157) | W celu określenia szkody Komisja wprowadziła rozróżnienie między makroekonomicznymi i mikroekonomicznymi wskaźnikami szkody. Komisja oceniła wskaźniki makroekonomiczne na podstawie danych przedstawionych w odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu makroekonomicznym przekazanej przez skarżącego. Dane dotyczyły wszystkich producentów unijnych. Komisja oceniła wskaźniki mikroekonomiczne na podstawie danych przedstawionych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielonych przez producentów unijnych objętych próbą. Dane dotyczyły producentów unijnych objętych próbą. Oba zestawy danych uznano za reprezentatywne dla sytuacji gospodarczej przemysłu Unii. |
| --- | --- |

(157)

W celu określenia szkody Komisja wprowadziła rozróżnienie między makroekonomicznymi i mikroekonomicznymi wskaźnikami szkody. Komisja oceniła wskaźniki makroekonomiczne na podstawie danych przedstawionych w odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu makroekonomicznym przekazanej przez skarżącego. Dane dotyczyły wszystkich producentów unijnych. Komisja oceniła wskaźniki mikroekonomiczne na podstawie danych przedstawionych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielonych przez producentów unijnych objętych próbą. Dane dotyczyły producentów unijnych objętych próbą. Oba zestawy danych uznano za reprezentatywne dla sytuacji gospodarczej przemysłu Unii.

| (158) | Do wskaźników makroekonomicznych zalicza się: produkcję, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wydajność, wielkość marginesu dumpingu oraz poprawę sytuacji po wcześniejszym dumpingu. |
| --- | --- |

(158)

Do wskaźników makroekonomicznych zalicza się: produkcję, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wydajność, wielkość marginesu dumpingu oraz poprawę sytuacji po wcześniejszym dumpingu.

| (159) | Do wskaźników mikroekonomicznych zalicza się: średnie ceny jednostkowe, koszt jednostkowy, koszty pracy, zapasy, rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału. |
| --- | --- |

(159)

Do wskaźników mikroekonomicznych zalicza się: średnie ceny jednostkowe, koszt jednostkowy, koszty pracy, zapasy, rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału.

4.4.2.   Wskaźniki makroekonomiczne

Wskaźniki makroekonomiczne

4.4.2.1.   Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

| (160) | Całkowita produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

  Tabela 8


  Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych | 2018 | 2019 | 2020 | Okres objęty dochodzeniem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wielkość produkcji (w szt.) | 5 132 261 | 3 698 684 | 1 939 361 | 1 926 200 |
| Indeks | 100 | 72 | 38 | 38 |
| Moce produkcyjne (jednostka miary) | 6 542 683 | 6 628 049 | 6 786 585 | 6 786 585 |
| Indeks | 100 | 101 | 104 | 104 |
| Wykorzystanie mocy produkcyjnych (%) | 78 | 56 | 29 | 28 |
| Indeks | 100 | 71 | 36 | 36 |
| Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu dotyczącym wskaźników makroekonomicznych przekazane przez skarżącego. |

(160)

Całkowita produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 8

Tabela 8

Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

2018

2019

2020

Okres objęty dochodzeniem

Wielkość produkcji (w szt.)

5 132 261

3 698 684

1 939 361

1 926 200

Indeks

Indeks

100

100

72

72

38

38

38

38

Moce produkcyjne (jednostka miary)

6 542 683

6 628 049

6 786 585

6 786 585

Indeks

Indeks

100

100

101

101

104

104

104

104

Wykorzystanie mocy produkcyjnych (%)

78

56

29

28

Indeks

Indeks

100

100

71

71

36

36

36

36

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu dotyczącym wskaźników makroekonomicznych przekazane przez skarżącego.

Źródło:

| (161) | W okresie badanym wielkość produkcji zmniejszyła się o 62 %. Zmiany w wielkości produkcji były ściśle powiązane ze zmianami w konsumpcji: pierwszym spadkiem popytu w 2019 r. (o 23 %) i późniejszym i wyraźniejszym spadkiem popytu w 2020 r. i 2021 r. (pandemia COVID-19). |
| --- | --- |

(161)

W okresie badanym wielkość produkcji zmniejszyła się o 62 %. Zmiany w wielkości produkcji były ściśle powiązane ze zmianami w konsumpcji: pierwszym spadkiem popytu w 2019 r. (o 23 %) i późniejszym i wyraźniejszym spadkiem popytu w 2020 r. i 2021 r. (pandemia COVID-19).

| (162) | Moce produkcyjne w okresie badanym wzrosły nieznacznie – o 4 %. Wzrost ten wynikał z przyrostów wydajności w ramach procedur oraz ze sposobu przydzielania pracowników do poszczególnych linii produkcyjnych przez przemysł Unii w okresie badanym. |
| --- | --- |

(162)

Moce produkcyjne w okresie badanym wzrosły nieznacznie – o 4 %. Wzrost ten wynikał z przyrostów wydajności w ramach procedur oraz ze sposobu przydzielania pracowników do poszczególnych linii produkcyjnych przez przemysł Unii w okresie badanym.

| (163) | Dwie wyżej wymienione tendencje (spadek produkcji, wzrost mocy produkcyjnych) doprowadziły do znacznego spadku wykorzystania mocy produkcyjnych (-64 %). W okresie objętym dochodzeniem wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych osiągnął bardzo niski poziom (28 %). |
| --- | --- |

(163)

Dwie wyżej wymienione tendencje (spadek produkcji, wzrost mocy produkcyjnych) doprowadziły do znacznego spadku wykorzystania mocy produkcyjnych (-64 %). W okresie objętym dochodzeniem wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych osiągnął bardzo niski poziom (28 %).

4.4.2.2.   Wielkość sprzedaży i udział w rynku

| (164) | Wielkość sprzedaży i udział przemysłu Unii w rynku kształtowały się w okresie badanym następująco:

  Tabela 9


  Wielkość sprzedaży i udział w rynku | 2018 | 2019 | 2020 | Okres objęty dochodzeniem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wielkość sprzedaży na rynku unijnym (w szt.) | 2 875 573 | 2 124 518 | 1 479 302 | 822 777 |
| Indeks | 100 | 74 | 51 | 29 |
| Udział w rynku (%) | 83 | 83 | 79 | 69 |
| Indeks | 100 | 101 | 96 | 83 |
| Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu dotyczącym wskaźników makroekonomicznych przekazane przez skarżącego. |

(164)

Wielkość sprzedaży i udział przemysłu Unii w rynku kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 9

Tabela 9

Wielkość sprzedaży i udział w rynku

Wielkość sprzedaży i udział w rynku

2018

2019

2020

Okres objęty dochodzeniem

Wielkość sprzedaży na rynku unijnym (w szt.)

2 875 573

2 124 518

1 479 302

822 777

Indeks

Indeks

100

100

74

74

51

51

29

29

Udział w rynku (%)

83

83

79

69

Indeks

Indeks

100

100

101

101

96

96

83

83

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu dotyczącym wskaźników makroekonomicznych przekazane przez skarżącego.

Źródło:

| (165) | Wielkość sprzedaży przemysłu Unii na rynku unijnym zmniejszała się stopniowo (o 71 %) w okresie badanym, przy czym tendencja ta była bardziej widoczna niż zmiana poziomu konsumpcji. |
| --- | --- |

(165)

Wielkość sprzedaży przemysłu Unii na rynku unijnym zmniejszała się stopniowo (o 71 %) w okresie badanym, przy czym tendencja ta była bardziej widoczna niż zmiana poziomu konsumpcji.

| (166) | Udział przemysłu Unii w rynku obniżył się z poziomu 83 % w 2018 r. do poziomu 69 % w OD, co stanowiło spadek o 14 punktów procentowych, z uwagi na znaczną presję cenową ze strony przywozu z Chin, którego udział w rynku w okresie badanym nieustannie się zwiększał – zob. sekcja 4.4.3.1 poniżej. |
| --- | --- |

(166)

Udział przemysłu Unii w rynku obniżył się z poziomu 83 % w 2018 r. do poziomu 69 % w OD, co stanowiło spadek o 14 punktów procentowych, z uwagi na znaczną presję cenową ze strony przywozu z Chin, którego udział w rynku w okresie badanym nieustannie się zwiększał – zob. sekcja 4.4.3.1 poniżej.

4.4.2.3.   Wzrost

| (167) | W okresie badanym popyt na beczki i wielkość produkcji beczek wykazywały tendencję spadkową. Jak wyjaśniono w sekcji 4.4.3.1 poniżej, w otoczeniu malejącej konsumpcji przemysł Unii stracił znaczną część wielkości sprzedaży i udziału w rynku i utrzymywał ograniczony poziom sprzedaży wyłącznie kosztem swojej ceny sprzedaży. |
| --- | --- |

(167)

W okresie badanym popyt na beczki i wielkość produkcji beczek wykazywały tendencję spadkową. Jak wyjaśniono w sekcji 4.4.3.1 poniżej, w otoczeniu malejącej konsumpcji przemysł Unii stracił znaczną część wielkości sprzedaży i udziału w rynku i utrzymywał ograniczony poziom sprzedaży wyłącznie kosztem swojej ceny sprzedaży.

4.4.2.4.   Zatrudnienie i wydajność

| (168) | Zatrudnienie i wydajność kształtowały się w okresie badanym następująco:

  Tabela 10


  Zatrudnienie i wydajność | 2018 | 2019 | 2020 | Okres objęty dochodzeniem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Liczba pracowników | 960 | 822 | 538 | 481 |
| Indeks | 100 | 86 | 56 | 50 |
| Produktywność (szt./pracownika) | 5 349 | 4 497 | 3 606 | 4 008 |
| Indeks | 100 | 84 | 67 | 75 |
| Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu dotyczącym wskaźników makroekonomicznych przekazane przez skarżącego. |

(168)

Zatrudnienie i wydajność kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 10

Tabela 10

Zatrudnienie i wydajność

Zatrudnienie i wydajność

2018

2019

2020

Okres objęty dochodzeniem

Liczba pracowników

960

822

538

481

Indeks

Indeks

100

86

56

50

Produktywność (szt./pracownika)

5 349

4 497

3 606

4 008

Indeks

Indeks

100

84

67

75

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu dotyczącym wskaźników makroekonomicznych przekazane przez skarżącego.

Źródło:

| (169) | Zatrudnienie w sektorze wykazywało taką samą tendencję jak produkcja i konsumpcja na rynku unijnym, odnotowując w okresie badanym gwałtowny spadek o 50 %. Ponadto, ponieważ produkcja zmniejszyła się w okresie badanym o 62 %, spadła wydajność. Pomimo spadku poziomu zatrudnienia, produkcja obniżyła się w okresie badanym o 33 %, przy czym w OD odnotowano tylko częściowe odbicie tego wskaźnika spowodowane pewnym przyrostem wydajności. |
| --- | --- |

(169)

Zatrudnienie w sektorze wykazywało taką samą tendencję jak produkcja i konsumpcja na rynku unijnym, odnotowując w okresie badanym gwałtowny spadek o 50 %. Ponadto, ponieważ produkcja zmniejszyła się w okresie badanym o 62 %, spadła wydajność. Pomimo spadku poziomu zatrudnienia, produkcja obniżyła się w okresie badanym o 33 %, przy czym w OD odnotowano tylko częściowe odbicie tego wskaźnika spowodowane pewnym przyrostem wydajności.

4.4.2.5.   Wielkość marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu

| (170) | Wszystkie marginesy dumpingu znacznie przekraczały poziom de minimis. Wpływ wielkości rzeczywistego marginesu dumpingu na przemysł Unii był znaczny, jeśli weźmie się pod uwagę ceny przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie. |
| --- | --- |

(170)

Wszystkie marginesy dumpingu znacznie przekraczały poziom de minimis. Wpływ wielkości rzeczywistego marginesu dumpingu na przemysł Unii był znaczny, jeśli weźmie się pod uwagę ceny przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie.

de minimis

| (171) | Jest to pierwsze dochodzenie antydumpingowe dotyczące produktu objętego postępowaniem. W związku z tym brak było dostępnych danych umożliwiających ocenę skutków ewentualnego wcześniejszego dumpingu. |
| --- | --- |

(171)

Jest to pierwsze dochodzenie antydumpingowe dotyczące produktu objętego postępowaniem. W związku z tym brak było dostępnych danych umożliwiających ocenę skutków ewentualnego wcześniejszego dumpingu.

4.4.3.   Wskaźniki mikroekonomiczne

Wskaźniki mikroekonomiczne

4.4.3.1.   Ceny i czynniki wpływające na ceny

| (172) | Średnie jednostkowe ceny sprzedaży stosowane przez objętych próbą producentów unijnych wobec niepowiązanych klientów w Unii kształtowały się w okresie badanym następująco:

  Tabela 11


  Ceny sprzedaży w Unii | 2018 | 2019 | 2020 | Okres objęty dochodzeniem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Średnia jednostkowa cena sprzedaży w Unii na rynku całkowitym (w EUR/szt.) | 56 | 55 | 51 | 51 |
| Indeks | 100 | 98 | 90 | 91 |
| Jednostkowy koszt produkcji (EUR/szt.) | 55 | 59 | 63 | 64 |
| Indeks | 100 | 107 | 114 | 116 |
| Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą. |

(172)

Średnie jednostkowe ceny sprzedaży stosowane przez objętych próbą producentów unijnych wobec niepowiązanych klientów w Unii kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 11

Tabela 11

Ceny sprzedaży w Unii

Ceny sprzedaży w Unii

2018

2019

2020

Okres objęty dochodzeniem

Średnia jednostkowa cena sprzedaży w Unii na rynku całkowitym (w EUR/szt.)

56

55

51

51

Indeks

Indeks

100

100

98

98

90

90

91

91

Jednostkowy koszt produkcji (EUR/szt.)

55

59

63

64

Indeks

Indeks

100

100

107

107

114

114

116

116

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą.

Źródło:

| (173) | Ceny sprzedaży zmniejszyły się o 2 % w latach 2018–2019, po czym obniżyły się gwałtownie o 8 % w 2020 r. i utrzymywały się mniej więcej na tym samym poziomie w OD. Ogólnie rzecz biorąc, średnie ceny sprzedaży przemysłu Unii spadły o 9 % w okresie badanym. |
| --- | --- |

(173)

Ceny sprzedaży zmniejszyły się o 2 % w latach 2018–2019, po czym obniżyły się gwałtownie o 8 % w 2020 r. i utrzymywały się mniej więcej na tym samym poziomie w OD. Ogólnie rzecz biorąc, średnie ceny sprzedaży przemysłu Unii spadły o 9 % w okresie badanym.

| (174) | W tym samym okresie badanym jednostkowe koszty produkcji wzrosły o 16 %. Wzrost ten był powiązany głównie ze wzrostem kosztów stałych, który nastąpił po obniżeniu wielkości produkcji. Aby przeciwdziałać temu zjawisku, w latach, w których wprowadzano lockdowny związane z pandemią COVID-19, przemysłowi Unii udało się zmniejszyć poziom swoich kosztów stałych o ponad 20 %. Pomimo tych działań wpływ proporcjonalnie wyższego udziału kosztów stałych w okresie niskiego wykorzystania mocy produkcyjnych był znaczny, ponieważ udział takich kosztów w łącznych kosztach produkcji zwiększył się z poziomu 13 % w 2018 r. do poziomu 23 % w OD. Jak przedstawiono w tabeli 10, w okresie badanym przemysł Unii obniżył zatrudnienie oraz zmniejszył koszty pracy dzięki zwolnieniom dokonanym w okresie pandemii COVID-19, co omówiono w sekcji 4.4.3.2. |
| --- | --- |

(174)

W tym samym okresie badanym jednostkowe koszty produkcji wzrosły o 16 %. Wzrost ten był powiązany głównie ze wzrostem kosztów stałych, który nastąpił po obniżeniu wielkości produkcji. Aby przeciwdziałać temu zjawisku, w latach, w których wprowadzano lockdowny związane z pandemią COVID-19, przemysłowi Unii udało się zmniejszyć poziom swoich kosztów stałych o ponad 20 %. Pomimo tych działań wpływ proporcjonalnie wyższego udziału kosztów stałych w okresie niskiego wykorzystania mocy produkcyjnych był znaczny, ponieważ udział takich kosztów w łącznych kosztach produkcji zwiększył się z poziomu 13 % w 2018 r. do poziomu 23 % w OD. Jak przedstawiono w tabeli 10, w okresie badanym przemysł Unii obniżył zatrudnienie oraz zmniejszył koszty pracy dzięki zwolnieniom dokonanym w okresie pandemii COVID-19, co omówiono w sekcji 4.4.3.2.

| (175) | Ceny sprzedaży i koszty produkcji kształtowały się zgodnie z inną tendencją. Jak wyjaśniono w sekcji 4.3.3 powyżej i w sekcji 5.1 poniżej, przemysł Unii nie był w stanie podnieść swoich cen do zrównoważonych poziomów, aby pokryć wyższe koszty produkcji i zrekompensować niski poziom wykorzystania mocy produkcyjnych, ponieważ przywóz towarów z Chin po niskich cenach i po cenach dumpingowych wywierał istotny wpływ na proces negocjowania cen na rynku. |
| --- | --- |

(175)

Ceny sprzedaży i koszty produkcji kształtowały się zgodnie z inną tendencją. Jak wyjaśniono w sekcji 4.3.3 powyżej i w sekcji 5.1 poniżej, przemysł Unii nie był w stanie podnieść swoich cen do zrównoważonych poziomów, aby pokryć wyższe koszty produkcji i zrekompensować niski poziom wykorzystania mocy produkcyjnych, ponieważ przywóz towarów z Chin po niskich cenach i po cenach dumpingowych wywierał istotny wpływ na proces negocjowania cen na rynku.

4.4.3.2.   Koszty pracy

| (176) | Średnie koszty pracy objętych próbą producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

  Tabela 12


  Średnie koszty pracy na pracownika | 2018 | 2019 | 2020 | Okres objęty dochodzeniem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Średnie koszty pracy na pracownika (w EUR) | 48 510 | 45 157 | 50 218 | 52 988 |
| Indeks | 100 | 93 | 104 | 109 |
| Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą. |

(176)

Średnie koszty pracy objętych próbą producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 12

Tabela 12

Średnie koszty pracy na pracownika

Średnie koszty pracy na pracownika

2018

2019

2020

Okres objęty dochodzeniem

Średnie koszty pracy na pracownika (w EUR)

48 510

45 157

50 218

52 988

Indeks

Indeks

100

100

93

93

104

104

109

109

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą.

Źródło:

| (177) | Średnie koszty pracy w przeliczeniu na pracownika zmniejszyły się w 2019 r., po czym w 2020 r. i w OD odnotowano ich wzrost. Jak wynika jednak z tabeli 10, poziom zatrudnienia obniżył się w tym samym czasie o 54 %. |
| --- | --- |

(177)

Średnie koszty pracy w przeliczeniu na pracownika zmniejszyły się w 2019 r., po czym w 2020 r. i w OD odnotowano ich wzrost. Jak wynika jednak z tabeli 10, poziom zatrudnienia obniżył się w tym samym czasie o 54 %.

4.4.3.3.   Zapasy

| (178) | Stan zapasów objętych próbą producentów unijnych kształtował się w okresie badanym następująco:

  Tabela 13


  Zapasy | 2018 | 2019 | 2020 | Okres objęty dochodzeniem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (w szt.) | 308 350 | 210 370 | 157 417 | 128 525 |
| Indeks | 100 | 68 | 51 | 42 |
| Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego jako odsetek produkcji | 6 | 6 | 8 | 7 |
| Indeks | 100 | 95 | 135 | 111 |
| Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą. |

(178)

Stan zapasów objętych próbą producentów unijnych kształtował się w okresie badanym następująco:

Tabela 13

Tabela 13

Zapasy

Zapasy

2018

2019

2020

Okres objęty dochodzeniem

Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (w szt.)

308 350

210 370

157 417

128 525

Indeks

Indeks

100

100

68

68

51

51

42

42

Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego jako odsetek produkcji

6

6

8

7

Indeks

Indeks

100

100

95

95

135

135

111

111

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą.

Źródło:

| (179) | W badanym okresie zmniejszyły się one o 58 %. Sytuacja ta była związana ze spadkiem produkcji i sprzedaży. Ogólnie rzecz biorąc, w okresie badanym zapasy postrzegane jako odsetek produkcji zwiększyły się o 11 %, ponieważ przemysł musiał utrzymać pewną skalę działalności i w związku z tym nie mógł zmniejszyć produkcji stosownie do spadku sprzedaży. W każdym przypadku, biorąc pod uwagę, że większość produkcji odbywa się na podstawie zamówień i specyfikacji klientów, zapasy nie stanowią istotnego wskaźnika szkody. |
| --- | --- |

(179)

W badanym okresie zmniejszyły się one o 58 %. Sytuacja ta była związana ze spadkiem produkcji i sprzedaży. Ogólnie rzecz biorąc, w okresie badanym zapasy postrzegane jako odsetek produkcji zwiększyły się o 11 %, ponieważ przemysł musiał utrzymać pewną skalę działalności i w związku z tym nie mógł zmniejszyć produkcji stosownie do spadku sprzedaży. W każdym przypadku, biorąc pod uwagę, że większość produkcji odbywa się na podstawie zamówień i specyfikacji klientów, zapasy nie stanowią istotnego wskaźnika szkody.

4.4.3.4.   Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału

| (180) | Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje i zwrot z inwestycji objętych próbą producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

  Tabela 14


  Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje i zwrot z inwestycji | 2018 | 2019 | 2020 | Okres objęty dochodzeniem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Rentowność sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii (% obrotu ze sprzedaży) | 12 | 5 | -18 | -9 |
| Indeks | 100 | 42 | - 144 | -73 |
| Przepływy środków pieniężnych (w EUR) | 26 413 388 | 17 979 438 | -4 762 380 | -2 257 500 |
| Indeks | 100 | 68 | -18 | -9 |
| Inwestycje (w EUR) | 11 655 450 | 5 408 642 | 2 536 354 | 1 220 214 |
| Indeks | 100 | 46 | 22 | 10 |
| Zwrot z inwestycji (%) | 65 | 14 | -35 | -19 |
| Indeks | 100 | 21 | -54 | -29 |
| Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą. |

(180)

Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje i zwrot z inwestycji objętych próbą producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 14

Tabela 14

Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje i zwrot z inwestycji

Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje i zwrot z inwestycji

2018

2019

2020

Okres objęty dochodzeniem

Rentowność sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii (% obrotu ze sprzedaży)

12

5

-18

-9

Indeks

Indeks

100

100

42

42

- 144

- 144

-73

-73

Przepływy środków pieniężnych (w EUR)

26 413 388

17 979 438

-4 762 380

-2 257 500

Indeks

Indeks

100

100

68

68

-18

-18

-9

-9

Inwestycje (w EUR)

11 655 450

5 408 642

2 536 354

1 220 214

Indeks

Indeks

100

100

46

46

22

22

10

10

Zwrot z inwestycji (%)

65

14

-35

-19

Indeks

Indeks

100

100

21

21

-54

-54

-29

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą.

Źródło:

| (181) | Komisja określiła rentowność producentów unijnych objętych próbą, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów z tej sprzedaży. |
| --- | --- |

(181)

Komisja określiła rentowność producentów unijnych objętych próbą, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów z tej sprzedaży.

| (182) | W okresie badanym zyski zmniejszyły się w 2019 r. o 58 %, a następnie w 2020 r. gwałtownie spadły i przekształciły się w dwucyfrowe straty. Choć w 2021 r. nastąpiło ich częściowe odbicie, w dalszym ciągu przyjmowały one wartość ujemną. Ogółem zysk spadł w okresie badanym o 173 %. W kontekście nagłego spadku popytu związanego z pandemią COVID-19 wzmożona konkurencja ze strony taniego wywozu z Chin, który omówiono w sekcji 5.1, zmusiła przemysł Unii do obniżenia cen w okresie rosnących kosztów produkcji, jak wyjaśniono w sekcji 4.4.3.1, co doprowadziło do znacznych strat. |
| --- | --- |

(182)

W okresie badanym zyski zmniejszyły się w 2019 r. o 58 %, a następnie w 2020 r. gwałtownie spadły i przekształciły się w dwucyfrowe straty. Choć w 2021 r. nastąpiło ich częściowe odbicie, w dalszym ciągu przyjmowały one wartość ujemną. Ogółem zysk spadł w okresie badanym o 173 %. W kontekście nagłego spadku popytu związanego z pandemią COVID-19 wzmożona konkurencja ze strony taniego wywozu z Chin, który omówiono w sekcji 5.1, zmusiła przemysł Unii do obniżenia cen w okresie rosnących kosztów produkcji, jak wyjaśniono w sekcji 4.4.3.1, co doprowadziło do znacznych strat.

| (183) | Przepływy pieniężne netto określają zdolność producentów unijnych do samofinansowania ich działalności. Tendencje w zakresie przepływów środków pieniężnych netto kształtowały w sposób podobny do rentowności: w latach 2019–2020 doszło do ich drastycznego spadku, po czym w OD nastąpiło ich częściowe odbicie, ale pozostały one ujemne. |
| --- | --- |

(183)

Przepływy pieniężne netto określają zdolność producentów unijnych do samofinansowania ich działalności. Tendencje w zakresie przepływów środków pieniężnych netto kształtowały w sposób podobny do rentowności: w latach 2019–2020 doszło do ich drastycznego spadku, po czym w OD nastąpiło ich częściowe odbicie, ale pozostały one ujemne.

| (184) | Zwrot z inwestycji to procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji. Kształtował się on w sposób podobny do rentowności: drastyczny spadek w okresie badanym o 129 %, który sprawił, że wskaźnik ten przyjął wartość ujemną. |
| --- | --- |

(184)

Zwrot z inwestycji to procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji. Kształtował się on w sposób podobny do rentowności: drastyczny spadek w okresie badanym o 129 %, który sprawił, że wskaźnik ten przyjął wartość ujemną.

| (185) | Spadek rentowności, przepływów środków pieniężnych i zwrotu z inwestycji wywarł bardzo poważny wpływ na zdolność objętych próbą producentów unijnych do pozyskania kapitału. |
| --- | --- |

(185)

Spadek rentowności, przepływów środków pieniężnych i zwrotu z inwestycji wywarł bardzo poważny wpływ na zdolność objętych próbą producentów unijnych do pozyskania kapitału.

4.4.4.   Wnioski dotyczące szkody

Wnioski dotyczące szkody

| (186) | Główne wskaźniki makroekonomiczne wykazały istnienie negatywnej tendencji w okresie badanym: wielkość sprzedaży unijnej spadła o 71 %, produkcja zmniejszyła się o 62 %, a poziom zatrudnienia obniżył się o 50 %. |
| --- | --- |

(186)

Główne wskaźniki makroekonomiczne wykazały istnienie negatywnej tendencji w okresie badanym: wielkość sprzedaży unijnej spadła o 71 %, produkcja zmniejszyła się o 62 %, a poziom zatrudnienia obniżył się o 50 %.

| (187) | W przypadku mikrowskaźników sytuacja była podobna. Odnotowano znaczny spadek rentowności sprzedaży w Unii (z poziomu +12 % do poziomu -9 %), cen sprzedaży (-9 %), a także przepływów środków pieniężnych (-109 %). |
| --- | --- |

(187)

W przypadku mikrowskaźników sytuacja była podobna. Odnotowano znaczny spadek rentowności sprzedaży w Unii (z poziomu +12 % do poziomu -9 %), cen sprzedaży (-9 %), a także przepływów środków pieniężnych (-109 %).

| (188) | W kontekście obniżonego poziomu konsumpcji spowodowanego pandemią COVID-19, podczas gdy koszty produkcji ponoszone przez przemysł Unii wzrosły o 16 %, ceny sprzedaży z Chin były stale i znacząco niższe od cen i kosztów przemysłu Unii od 2018 r. |
| --- | --- |

(188)

W kontekście obniżonego poziomu konsumpcji spowodowanego pandemią COVID-19, podczas gdy koszty produkcji ponoszone przez przemysł Unii wzrosły o 16 %, ceny sprzedaży z Chin były stale i znacząco niższe od cen i kosztów przemysłu Unii od 2018 r.

| (189) | Wielkość przywozu chińskich eksporterów zmalała w okresie badanym o 39 %. W tym samym okresie odnotowano jednak znacznie poważniejszy spadek poziomu konsumpcji (o 66 %). W rezultacie udział chińskiego wywozu w rynku wzrósł o 79 %, z poziomu 17 % w 2018 r. do poziomu 31 % w OD, a cena towarów wywożonych z Chin w znacznym stopniu podcinała ceny przemysłu Unii w całym okresie badanym. Zgodnie z informacjami przedstawionymi w sekcji 4.3.3 powyżej margines podcięcia wynosił średnio 13,1 % w OD. |
| --- | --- |

(189)

Wielkość przywozu chińskich eksporterów zmalała w okresie badanym o 39 %. W tym samym okresie odnotowano jednak znacznie poważniejszy spadek poziomu konsumpcji (o 66 %). W rezultacie udział chińskiego wywozu w rynku wzrósł o 79 %, z poziomu 17 % w 2018 r. do poziomu 31 % w OD, a cena towarów wywożonych z Chin w znacznym stopniu podcinała ceny przemysłu Unii w całym okresie badanym. Zgodnie z informacjami przedstawionymi w sekcji 4.3.3 powyżej margines podcięcia wynosił średnio 13,1 % w OD.

| (190) | Tani przywóz towarów po cenach dumpingowych z Chin doprowadził również do znacznego stłumienia cen przemysłu Unii, biorąc pod uwagę marginesy zaniżania cen, które wahały się od 52,9 % do 58,8 %. Przemysł Unii nie był w stanie zwiększyć swoich cen stosownie do wzrostu kosztów produkcji, co postawiło go w bardzo trudnej sytuacji pod względem rentowności i wymusiło na nim przynajmniej częściowe utrzymanie swojej wielkość sprzedaży. |
| --- | --- |

(190)

Tani przywóz towarów po cenach dumpingowych z Chin doprowadził również do znacznego stłumienia cen przemysłu Unii, biorąc pod uwagę marginesy zaniżania cen, które wahały się od 52,9 % do 58,8 %. Przemysł Unii nie był w stanie zwiększyć swoich cen stosownie do wzrostu kosztów produkcji, co postawiło go w bardzo trudnej sytuacji pod względem rentowności i wymusiło na nim przynajmniej częściowe utrzymanie swojej wielkość sprzedaży.

| (191) | W związku z powyższym Komisja stwierdziła na tym etapie, że przemysł Unii poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(191)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła na tym etapie, że przemysł Unii poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

5.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

| (192) | Zgodnie z art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy przywóz po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, spowodował istotną szkodę dla przemysłu unijnego. Zgodnie z art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała także, czy inne znane czynniki mogły w tym samym czasie również spowodować szkodę dla przemysłu Unii. Czynniki te obejmowały pandemię COVID-19, która wywarła wpływ na konsumpcję w Unii i wyniki wywozu przemysłu Unii. Komisja dopilnowała, aby wszelkie szkody spowodowane przez inne czynniki niż przywóz po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, nie były łączone z tym przywozem. |
| --- | --- |

(192)

Zgodnie z art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy przywóz po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, spowodował istotną szkodę dla przemysłu unijnego. Zgodnie z art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała także, czy inne znane czynniki mogły w tym samym czasie również spowodować szkodę dla przemysłu Unii. Czynniki te obejmowały pandemię COVID-19, która wywarła wpływ na konsumpcję w Unii i wyniki wywozu przemysłu Unii. Komisja dopilnowała, aby wszelkie szkody spowodowane przez inne czynniki niż przywóz po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, nie były łączone z tym przywozem.

5.1.   Wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych

Wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych

| (193) | Wielkość przywozu z Chin zmniejszyła się w okresie badanym o 39 % z 602 010 sztuk w 2018 r. do 370 107 sztuk w 2021 r.; w tym samym okresie udział tego przywozu w rynku zwiększył się jednak o 14 punktów procentowych, osiągając poziom 31 % w okresie objętym dochodzeniem, co spowodowało szkodę dla przemysłu Unii, który w tym samym czasie odnotował spadek swojej wielkości sprzedaży o 71 %. |
| --- | --- |

(193)

Wielkość przywozu z Chin zmniejszyła się w okresie badanym o 39 % z 602 010 sztuk w 2018 r. do 370 107 sztuk w 2021 r.; w tym samym okresie udział tego przywozu w rynku zwiększył się jednak o 14 punktów procentowych, osiągając poziom 31 % w okresie objętym dochodzeniem, co spowodowało szkodę dla przemysłu Unii, który w tym samym czasie odnotował spadek swojej wielkości sprzedaży o 71 %.

| (194) | Ponadto w całym okresie badanym wspomniany przywóz odbywał się po cenach znacznie niższych niż ceny przemysłu Unii. Jak wyjaśniono w sekcji 4.4.3.1 powyżej, przemysł Unii nie miał innego wyjścia niż dostosować się do niskich cen ustalonych przez chińskich producentów, aby zachować minimalną wielkość sprzedaży w okresie malejącej konsumpcji i rosnących kosztów produkcji. To z kolei doprowadziło do bardzo silnego spadku rentowności wszystkich objętych próbą producentów unijnych, przez co generowane przez nich zyski (+12 % w 2018 r.) przekształciły się w znaczne straty (-9 % w 2021 r.) – w konsekwencji przełożyło się to na pogorszenie innych wskaźników finansowych, takich jak zwrot z inwestycji i przepływy środków pieniężnych. Jak wyjaśniono w sekcji 4.3.3, wspomniane tłumienie cen było jednoznacznie spowodowane zachowaniem chińskich producentów eksportujących oferujących beczki przywożone po cenach dumpingowych na rynku Unii. |
| --- | --- |

(194)

Ponadto w całym okresie badanym wspomniany przywóz odbywał się po cenach znacznie niższych niż ceny przemysłu Unii. Jak wyjaśniono w sekcji 4.4.3.1 powyżej, przemysł Unii nie miał innego wyjścia niż dostosować się do niskich cen ustalonych przez chińskich producentów, aby zachować minimalną wielkość sprzedaży w okresie malejącej konsumpcji i rosnących kosztów produkcji. To z kolei doprowadziło do bardzo silnego spadku rentowności wszystkich objętych próbą producentów unijnych, przez co generowane przez nich zyski (+12 % w 2018 r.) przekształciły się w znaczne straty (-9 % w 2021 r.) – w konsekwencji przełożyło się to na pogorszenie innych wskaźników finansowych, takich jak zwrot z inwestycji i przepływy środków pieniężnych. Jak wyjaśniono w sekcji 4.3.3, wspomniane tłumienie cen było jednoznacznie spowodowane zachowaniem chińskich producentów eksportujących oferujących beczki przywożone po cenach dumpingowych na rynku Unii.

| (195) | W warunkach znacznie mniejszego rynku wielkość sprzedaży przemysłu Unii obniżyła się z poziomu 2,8 mln beczek w 2018 r. do poziomu 800 000 beczek w OD. W przypadku niepodjęcia decyzji o obniżeniu cen przemysł Unii byłby narażony na ryzyko utraty nawet tej ograniczonej wielkości sprzedaży, co dla niektórych producentów unijnych byłoby równoznaczne z całkowitym wstrzymaniem produkcji. |
| --- | --- |

(195)

W warunkach znacznie mniejszego rynku wielkość sprzedaży przemysłu Unii obniżyła się z poziomu 2,8 mln beczek w 2018 r. do poziomu 800 000 beczek w OD. W przypadku niepodjęcia decyzji o obniżeniu cen przemysł Unii byłby narażony na ryzyko utraty nawet tej ograniczonej wielkości sprzedaży, co dla niektórych producentów unijnych byłoby równoznaczne z całkowitym wstrzymaniem produkcji.

| (196) | Wielkość wywozu z Unii, którą opisano szczegółowo w sekcji 5.2.2, pokazuje, jak kształtowałyby się poziomy cen i wynikających z nich zysków w normalnej sytuacji na rynkach eksportowych, na których nie dochodzi do przywozu towarów po cenach dumpingowych lub na których wprowadzono środki służące przywróceniu uczciwych warunków handlu, jak miało to miejsce np. w Stanach Zjednoczonych będących głównym rynkiem eksportowym dla producentów unijnych, gdzie beczki pochodzące z Chin są objęte środkami antydumpingowymi od 2019 r. W okresie badanym ceny wraz z kosztami wyładunku (uwzględniając koszty powiązane z transportem i należności celne przywozowe) przemysłu Unii były średnio o 22 % wyższe od jego cen sprzedaży na rynku Unii (+29 % w OD) i utrzymywały się stale powyżej jego kosztów produkcji – wyjątkiem był rok 2020, w którym odnotowano najpoważniejszy wpływ pandemii COVID-19. Wspomniane ceny są reprezentatywne dla rynku, na którym uczciwe warunki handlu zostały przywrócone dzięki wprowadzeniu środków antydumpingowych przeciwko chińskiemu przywozowi, a zatem stanowią wiarygodny wskaźnik zastępczy pozwalający oszacować, jak kształtowałyby się ceny na rynku Unii w przypadku braku tłumienia cen opisanego w motywach 197–209 poniżej. |
| --- | --- |

(196)

Wielkość wywozu z Unii, którą opisano szczegółowo w sekcji 5.2.2, pokazuje, jak kształtowałyby się poziomy cen i wynikających z nich zysków w normalnej sytuacji na rynkach eksportowych, na których nie dochodzi do przywozu towarów po cenach dumpingowych lub na których wprowadzono środki służące przywróceniu uczciwych warunków handlu, jak miało to miejsce np. w Stanach Zjednoczonych będących głównym rynkiem eksportowym dla producentów unijnych, gdzie beczki pochodzące z Chin są objęte środkami antydumpingowymi od 2019 r. W okresie badanym ceny wraz z kosztami wyładunku (uwzględniając koszty powiązane z transportem i należności celne przywozowe) przemysłu Unii były średnio o 22 % wyższe od jego cen sprzedaży na rynku Unii (+29 % w OD) i utrzymywały się stale powyżej jego kosztów produkcji – wyjątkiem był rok 2020, w którym odnotowano najpoważniejszy wpływ pandemii COVID-19. Wspomniane ceny są reprezentatywne dla rynku, na którym uczciwe warunki handlu zostały przywrócone dzięki wprowadzeniu środków antydumpingowych przeciwko chińskiemu przywozowi, a zatem stanowią wiarygodny wskaźnik zastępczy pozwalający oszacować, jak kształtowałyby się ceny na rynku Unii w przypadku braku tłumienia cen opisanego w motywach 197–209 poniżej.

| (197) | Na rynku Unii można zasadniczo wyróżnić dwie główne kategorie użytkowników produktów wytwarzanych zarówno przez producentów unijnych, jak i przez chińskich producentów eksportujących, tj. małe i średnie niezależne browary (które odpowiadają za około 40 % sprzedaży) i największe konglomeraty piwowarskie (które odpowiadają za ponad 50 % sprzedaży). |
| --- | --- |

(197)

Na rynku Unii można zasadniczo wyróżnić dwie główne kategorie użytkowników produktów wytwarzanych zarówno przez producentów unijnych, jak i przez chińskich producentów eksportujących, tj. małe i średnie niezależne browary (które odpowiadają za około 40 % sprzedaży) i największe konglomeraty piwowarskie (które odpowiadają za ponad 50 % sprzedaży).

| (198) | Małe i średnie niezależne browary kupują beczki głównie w celu zaspokojenia swoich potrzeb w perspektywie średnio- i krótkoterminowej. Browary zwracają się do szeregu producentów beczek o przedstawienie im oferty dotyczącej pożądanej liczby beczek i wskazują oczekiwany termin ich dostarczenia. Segment ten ma bardzo duże znaczenie dla przemysłu Unii, ponieważ w jego przypadku bliskość geograficzna i czas realizacji dostaw może stanowić źródło przewagi konkurencyjnej. Użytkownicy reprezentujący ten segment nie współpracowali w ramach dochodzenia. Niemniej jednak przemysł Unii przedstawił dowody świadczące o utracie szeregu zamówień w tym segmencie na rzecz tanich ofert producentów chińskich. Aby pozostać konkurencyjnymi, producenci unijni byli zmuszeni do znacznego obniżenia swoich cen. |
| --- | --- |

(198)

Małe i średnie niezależne browary kupują beczki głównie w celu zaspokojenia swoich potrzeb w perspektywie średnio- i krótkoterminowej. Browary zwracają się do szeregu producentów beczek o przedstawienie im oferty dotyczącej pożądanej liczby beczek i wskazują oczekiwany termin ich dostarczenia. Segment ten ma bardzo duże znaczenie dla przemysłu Unii, ponieważ w jego przypadku bliskość geograficzna i czas realizacji dostaw może stanowić źródło przewagi konkurencyjnej. Użytkownicy reprezentujący ten segment nie współpracowali w ramach dochodzenia. Niemniej jednak przemysł Unii przedstawił dowody świadczące o utracie szeregu zamówień w tym segmencie na rzecz tanich ofert producentów chińskich. Aby pozostać konkurencyjnymi, producenci unijni byli zmuszeni do znacznego obniżenia swoich cen.

| (199) | Druga połowa rynku charakteryzuje się obecnością pięciu głównych użytkowników odpowiadających za ponad 50 % sprzedaży przemysłu Unii w UE (szacuje się, że łączny udział dwóch spośród tych pięciu użytkowników – mianowicie AB InBev i Heineken – w rynku piwa przekracza 50 %/60 %) i za co najmniej 55 % sprzedaży dwóch objętych próbą chińskich producentów eksportujących. Przemysł Unii wykazał, że wspomniani użytkownicy organizowali zakupy beczek na kolejny rok w ramach postępowań o udzielenie zamówienia przeprowadzanych w formie prywatnych przetargów. Jeżeli chodzi o sprzedaż na rzecz niezależnych browarów, również fakt przeprowadzania takich przetargów stanowił czynnik zmuszający konkurentów do zminimalizowania cen, a obecność chińskich producentów eksportujących składających oferty opiewające na bardzo niskie kwoty skłoniła przemysł Unii do dostosowania się do tych niskich cen, uniemożliwiając im przeniesienie rosnących kosztów na swoich klientów. |
| --- | --- |

(199)

Druga połowa rynku charakteryzuje się obecnością pięciu głównych użytkowników odpowiadających za ponad 50 % sprzedaży przemysłu Unii w UE (szacuje się, że łączny udział dwóch spośród tych pięciu użytkowników – mianowicie AB InBev i Heineken – w rynku piwa przekracza 50 %/60 %) i za co najmniej 55 % sprzedaży dwóch objętych próbą chińskich producentów eksportujących. Przemysł Unii wykazał, że wspomniani użytkownicy organizowali zakupy beczek na kolejny rok w ramach postępowań o udzielenie zamówienia przeprowadzanych w formie prywatnych przetargów. Jeżeli chodzi o sprzedaż na rzecz niezależnych browarów, również fakt przeprowadzania takich przetargów stanowił czynnik zmuszający konkurentów do zminimalizowania cen, a obecność chińskich producentów eksportujących składających oferty opiewające na bardzo niskie kwoty skłoniła przemysł Unii do dostosowania się do tych niskich cen, uniemożliwiając im przeniesienie rosnących kosztów na swoich klientów.

| (200) | Jeżeli chodzi o postępowania przetargowe, w toku dochodzenia ujawniono, że główni użytkownicy przeprowadzali je w nietypowy sposób. Warunki udzielenia zamówienia były konkretne pod względem cen i maksymalnej liczby produktów będących przedmiotem zamówienia. Na nabywcy nie spoczywało zobowiązanie umowne do zakupienia liczby beczek wskazanej w ofercie, podczas gdy umowa zobowiązywała dostawcę do dostarczenia beczek w liczbie określonej w ofercie i po ustalonej w niej cenie. W rzeczywistości liczba faktycznie zakupionych beczek rzadko odpowiadała liczbie, która początkowo figurowała w danej ofercie. Jednocześnie zwycięzcy przetargów (tj. dostawcy beczek) byli zobowiązani do dostarczenia liczby beczek określonej w ofercie po wskazanej w niej cenie i nie mogli np. renegocjować warunków ustalonych w ofercie z uwagi na zmianę kosztów produkcji. |
| --- | --- |

(200)

Jeżeli chodzi o postępowania przetargowe, w toku dochodzenia ujawniono, że główni użytkownicy przeprowadzali je w nietypowy sposób. Warunki udzielenia zamówienia były konkretne pod względem cen i maksymalnej liczby produktów będących przedmiotem zamówienia. Na nabywcy nie spoczywało zobowiązanie umowne do zakupienia liczby beczek wskazanej w ofercie, podczas gdy umowa zobowiązywała dostawcę do dostarczenia beczek w liczbie określonej w ofercie i po ustalonej w niej cenie. W rzeczywistości liczba faktycznie zakupionych beczek rzadko odpowiadała liczbie, która początkowo figurowała w danej ofercie. Jednocześnie zwycięzcy przetargów (tj. dostawcy beczek) byli zobowiązani do dostarczenia liczby beczek określonej w ofercie po wskazanej w niej cenie i nie mogli np. renegocjować warunków ustalonych w ofercie z uwagi na zmianę kosztów produkcji.

| (201) | W okresie badanym użytkownicy współpracujący organizowali średnio siedem przetargów rocznie. Liczba beczek faktycznie kupionych w ramach tych przetargów była różna w zależności od danego przetargu i stanowiła średnio mniej niż 60 % liczby beczek wskazanych w specyfikacji. Ponadto cena uzgodniona w procedurze przetargowej była wykorzystywana przez użytkowników jako punkt wyjścia we wszelkich późniejszych negocjacjach dotyczących wysokości cen na potrzeby sprzedaży na rynku kasowym. |
| --- | --- |

(201)

W okresie badanym użytkownicy współpracujący organizowali średnio siedem przetargów rocznie. Liczba beczek faktycznie kupionych w ramach tych przetargów była różna w zależności od danego przetargu i stanowiła średnio mniej niż 60 % liczby beczek wskazanych w specyfikacji. Ponadto cena uzgodniona w procedurze przetargowej była wykorzystywana przez użytkowników jako punkt wyjścia we wszelkich późniejszych negocjacjach dotyczących wysokości cen na potrzeby sprzedaży na rynku kasowym.

| (202) | Procedura przetargowa, w ramach której stosowano system czerwonego, żółtego i zielonego światła, aby wskazać poszczególnym uczestnikom (w tym producentom unijnym i chińskim eksporterom) jak wysoko lub jak nisko ich oferta plasuje się względem ofert pozostałych użytkowników, była wykorzystywana jako narzędzie służące ograniczeniu poziomu cen do minimum. Obecność chińskich eksporterów składających bardzo tanie oferty zmusiła przemysł Unii do obniżenia swoich cen do nierentownych poziomów. Ceny sprzedaży przemysłu Unii w ramach przetargów były średnio o 10 % niższe niż pozostałe ceny sprzedaży w 2020 r. i w OD, podczas gdy umowa zawarta po zakończeniu postępowania przetargowego dotyczyła wyłącznie możliwości zakupu określonej liczby beczek, bez gwarancji faktycznego złożenia zamówienia. Znajduje to odzwierciedlenie w znacznych poziomach podcięcia cenowego i zaniżania cen stwierdzonych w toku dochodzenia. |
| --- | --- |

(202)

Procedura przetargowa, w ramach której stosowano system czerwonego, żółtego i zielonego światła, aby wskazać poszczególnym uczestnikom (w tym producentom unijnym i chińskim eksporterom) jak wysoko lub jak nisko ich oferta plasuje się względem ofert pozostałych użytkowników, była wykorzystywana jako narzędzie służące ograniczeniu poziomu cen do minimum. Obecność chińskich eksporterów składających bardzo tanie oferty zmusiła przemysł Unii do obniżenia swoich cen do nierentownych poziomów. Ceny sprzedaży przemysłu Unii w ramach przetargów były średnio o 10 % niższe niż pozostałe ceny sprzedaży w 2020 r. i w OD, podczas gdy umowa zawarta po zakończeniu postępowania przetargowego dotyczyła wyłącznie możliwości zakupu określonej liczby beczek, bez gwarancji faktycznego złożenia zamówienia. Znajduje to odzwierciedlenie w znacznych poziomach podcięcia cenowego i zaniżania cen stwierdzonych w toku dochodzenia.

| (203) | Ponadto w swoich uwagach z 20 czerwca 2022 r. AB InBev odniósł się do „wyceny przedstawionej niedawno przez [unijnych] dostawców beczek, która [była] konkurencyjna względem wyceny przedstawionej przez dostawcę chińskiego” w OD i w 2022 r. Stanowi to dodatkowe potwierdzenie faktu, że producenci unijni obniżyli swój poziom cen w porównaniu z wcześniejszymi latami okresu badanego, aby pozostać konkurencyjnymi względem cen ustalanych przez producentów chińskich. |
| --- | --- |

(203)

Ponadto w swoich uwagach z 20 czerwca 2022 r. AB InBev odniósł się do „wyceny przedstawionej niedawno przez [unijnych] dostawców beczek, która [była] konkurencyjna względem wyceny przedstawionej przez dostawcę chińskiego” w OD i w 2022 r. Stanowi to dodatkowe potwierdzenie faktu, że producenci unijni obniżyli swój poziom cen w porównaniu z wcześniejszymi latami okresu badanego, aby pozostać konkurencyjnymi względem cen ustalanych przez producentów chińskich.

| (204) | Inna powiązana właściwość opisanego postępowania przetargowego polegała na tym, że znaczna część sprzedaży była ostatecznie przeprowadzana poza samymi przetargami w ramach mechanizmu późniejszego negocjowania ceny opierającego się na wspomnianym „systemie sygnalizacji świetlnej”. Świadczy o tym liczba beczek sprzedawanych przez przemysł Unii w ramach przetargów, która utrzymywała się na bardzo niskim poziomie przez cały okres badany. Poziom ten obniżył się z ponad 30 % łącznej sprzedaży w latach 2019–2020 do mniej niż 16 % w OD. W praktyce użytkownicy wykorzystywali tę specyficzną procedurę przetargową i tanie chińskie oferty dotyczące towarów przywożonych po cenach dumpingowych, aby wymusić na przemyśle Unii obniżenie cen do poziomu producentów chińskich i aby ostatecznie zaakceptować te ceny poza postępowaniem przetargowym. |
| --- | --- |

(204)

Inna powiązana właściwość opisanego postępowania przetargowego polegała na tym, że znaczna część sprzedaży była ostatecznie przeprowadzana poza samymi przetargami w ramach mechanizmu późniejszego negocjowania ceny opierającego się na wspomnianym „systemie sygnalizacji świetlnej”. Świadczy o tym liczba beczek sprzedawanych przez przemysł Unii w ramach przetargów, która utrzymywała się na bardzo niskim poziomie przez cały okres badany. Poziom ten obniżył się z ponad 30 % łącznej sprzedaży w latach 2019–2020 do mniej niż 16 % w OD. W praktyce użytkownicy wykorzystywali tę specyficzną procedurę przetargową i tanie chińskie oferty dotyczące towarów przywożonych po cenach dumpingowych, aby wymusić na przemyśle Unii obniżenie cen do poziomu producentów chińskich i aby ostatecznie zaakceptować te ceny poza postępowaniem przetargowym.

| (205) | Z danych przekazanych przez użytkowników współpracujących wynika, że chińscy producenci eksportujący wygrywali w okresie badanym przetargi obejmujące średnio 30 % produkcji będącej przedmiotem postępowań o udzielenie zamówienia. Szacunki te należy jednak uznać za konserwatywne, biorąc pod uwagę fakt, że z dowodów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, że jeden z największych użytkowników niewspółpracujących (Heineken) odpowiadał za co najmniej 30 % liczby beczek wywożonych przez dwóch objętych próbą producentów chińskich w OD. |
| --- | --- |

(205)

Z danych przekazanych przez użytkowników współpracujących wynika, że chińscy producenci eksportujący wygrywali w okresie badanym przetargi obejmujące średnio 30 % produkcji będącej przedmiotem postępowań o udzielenie zamówienia. Szacunki te należy jednak uznać za konserwatywne, biorąc pod uwagę fakt, że z dowodów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, że jeden z największych użytkowników niewspółpracujących (Heineken) odpowiadał za co najmniej 30 % liczby beczek wywożonych przez dwóch objętych próbą producentów chińskich w OD.

| (206) | W każdym razie, jak wyjaśniono powyżej, to, czy do sprzedaży dochodziło formalnie w ramach przetargu, czy też nie, nie miało znaczenia w kontekście potwierdzania wpływu chińskich cen dumpingowych na ceny przemysłu Unii ani w kontekście ustalania istnienia związku przyczynowego między tymi cenami dumpingowymi a wystąpieniem sytuacji szkodliwej dla przemysłu Unii. |
| --- | --- |

(206)

W każdym razie, jak wyjaśniono powyżej, to, czy do sprzedaży dochodziło formalnie w ramach przetargu, czy też nie, nie miało znaczenia w kontekście potwierdzania wpływu chińskich cen dumpingowych na ceny przemysłu Unii ani w kontekście ustalania istnienia związku przyczynowego między tymi cenami dumpingowymi a wystąpieniem sytuacji szkodliwej dla przemysłu Unii.

| (207) | Jak wyjaśniono w sekcji 4.3.3 powyżej, ceny producentów chińskich obniżyły się w latach 2019 i 2020 w porównaniu z 2018 r., po czym wzrosły ponownie w OD, ale tylko do poziomów z 2018 r. W tym samym okresie ceny przemysłu Unii obniżyły się o 9 %, podczas gdy koszty produkcji ponoszone przez przemysł Unii wzrosły o 16 %. |
| --- | --- |

(207)

Jak wyjaśniono w sekcji 4.3.3 powyżej, ceny producentów chińskich obniżyły się w latach 2019 i 2020 w porównaniu z 2018 r., po czym wzrosły ponownie w OD, ale tylko do poziomów z 2018 r. W tym samym okresie ceny przemysłu Unii obniżyły się o 9 %, podczas gdy koszty produkcji ponoszone przez przemysł Unii wzrosły o 16 %.

| (208) | Presja cenowa wywierana przez przywóz beczek z Chin na obydwa segmenty rynku oznaczała, że – aby przynajmniej częściowo utrzymać swój udział w rynku – przemysł Unii musiał obniżyć ceny sprzedaży pomimo gwałtownego wzrostu kosztów produkcji. W rezultacie rentowność zmniejszyła się z 12 % do -9 % w okresie badanym, a wszystkie wskaźniki finansowe odnotowały spadek. |
| --- | --- |

(208)

Presja cenowa wywierana przez przywóz beczek z Chin na obydwa segmenty rynku oznaczała, że – aby przynajmniej częściowo utrzymać swój udział w rynku – przemysł Unii musiał obniżyć ceny sprzedaży pomimo gwałtownego wzrostu kosztów produkcji. W rezultacie rentowność zmniejszyła się z 12 % do -9 % w okresie badanym, a wszystkie wskaźniki finansowe odnotowały spadek.

| (209) | Potwierdzono zatem, że – ze względu na współistnienie w czasie – pogorszenie sytuacji gospodarczej przemysłu Unii zbiegło się ze znaczącą obecnością bardzo taniego przywozu z Chin. W warunkach kurczącego się rynku i rosnących kosztów produkcji chińskie ceny systematycznie podcinały ceny przemysłu Unii i tłumiły unijne ceny rynkowe, tworząc między tymi dwoma zjawiskami autentyczny i wyraźny związek przyczynowy. |
| --- | --- |

(209)

Potwierdzono zatem, że – ze względu na współistnienie w czasie – pogorszenie sytuacji gospodarczej przemysłu Unii zbiegło się ze znaczącą obecnością bardzo taniego przywozu z Chin. W warunkach kurczącego się rynku i rosnących kosztów produkcji chińskie ceny systematycznie podcinały ceny przemysłu Unii i tłumiły unijne ceny rynkowe, tworząc między tymi dwoma zjawiskami autentyczny i wyraźny związek przyczynowy.

5.2.   Wpływ pozostałych czynników

Wpływ pozostałych czynników

5.2.1.   Pandemia COVID-19 i spadek konsumpcji

Pandemia COVID-19 i spadek konsumpcji

| (210) | Przywóz beczek z Chin po bardzo niskich cenach odnotowywano od 2018 r. W okresie badanym średnia cena przywozu z Chin była średnio o 24 % niższa od średniej ceny sprzedaży przemysłu Unii. Sytuacja ta zbiegła się w czasie z ustawicznym spadkiem cen przemysłu Unii pomimo rosnących kosztów produkcji. Fakt, że spadek konsumpcji pogłębił się dodatkowo wskutek wybuchu pandemii COVID-19, nie osłabił związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych a szkodą poniesioną przez przemysł Unii. W całym tym okresie poziom konsumpcji obniżył się o 66 %, a wielkość sprzedaży przemysłu Unii o 71 %, podczas gdy wywóz z Chin zmniejszył się zaledwie o 39 %, dzięki czemu jego udział w rynku wzrósł z 17 % do 31 %. Jak omówiono to w motywie 196 w oparciu o ceny rynkowe możliwe do osiągnięcia na rynku Stanów Zjednoczonych, przy braku przywozu z Chin i presji cenowej wywieranej przez ten przywóz przemysł Unii byłby w stanie podwyższyć ceny do bardziej rentownego poziomu i zniwelować wzrost kosztów produkcji. |
| --- | --- |

(210)

Przywóz beczek z Chin po bardzo niskich cenach odnotowywano od 2018 r. W okresie badanym średnia cena przywozu z Chin była średnio o 24 % niższa od średniej ceny sprzedaży przemysłu Unii. Sytuacja ta zbiegła się w czasie z ustawicznym spadkiem cen przemysłu Unii pomimo rosnących kosztów produkcji. Fakt, że spadek konsumpcji pogłębił się dodatkowo wskutek wybuchu pandemii COVID-19, nie osłabił związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych a szkodą poniesioną przez przemysł Unii. W całym tym okresie poziom konsumpcji obniżył się o 66 %, a wielkość sprzedaży przemysłu Unii o 71 %, podczas gdy wywóz z Chin zmniejszył się zaledwie o 39 %, dzięki czemu jego udział w rynku wzrósł z 17 % do 31 %. Jak omówiono to w motywie 196 w oparciu o ceny rynkowe możliwe do osiągnięcia na rynku Stanów Zjednoczonych, przy braku przywozu z Chin i presji cenowej wywieranej przez ten przywóz przemysł Unii byłby w stanie podwyższyć ceny do bardziej rentownego poziomu i zniwelować wzrost kosztów produkcji.

| (211) | Znaczny spadek konsumpcji i wykorzystania mocy produkcyjnych miał znaczący wpływ na wyniki przemysłu Unii. Jak jednak wyjaśniono powyżej w sekcji 4.4.3.1, nawet jeżeli przemysłowi Unii udało się znacznie obniżyć swoje koszty stałe, jego udział w kosztach całkowitych wzrósł do 23 %. Jednocześnie przemysł Unii zdołał również obniżyć inne koszty strukturalne takie jak koszty zatrudnienia w okresie pandemii COVID-19. Taki sposób zarządzania kosztami stałymi i innymi kosztami strukturalnymi w omawianym okresie pozwolił ograniczyć do minimum wpływ takich kosztów na wyniki przemysłu Unii, co wyjaśniono również powyżej, przy czym wpływ ten można było ograniczyć tylko częściowo z uwagi na znaczące stłumienie cen spowodowane przywozem z Chin. |
| --- | --- |

(211)

Znaczny spadek konsumpcji i wykorzystania mocy produkcyjnych miał znaczący wpływ na wyniki przemysłu Unii. Jak jednak wyjaśniono powyżej w sekcji 4.4.3.1, nawet jeżeli przemysłowi Unii udało się znacznie obniżyć swoje koszty stałe, jego udział w kosztach całkowitych wzrósł do 23 %. Jednocześnie przemysł Unii zdołał również obniżyć inne koszty strukturalne takie jak koszty zatrudnienia w okresie pandemii COVID-19. Taki sposób zarządzania kosztami stałymi i innymi kosztami strukturalnymi w omawianym okresie pozwolił ograniczyć do minimum wpływ takich kosztów na wyniki przemysłu Unii, co wyjaśniono również powyżej, przy czym wpływ ten można było ograniczyć tylko częściowo z uwagi na znaczące stłumienie cen spowodowane przywozem z Chin.

5.2.2.   Wyniki wywozu przemysłu Unii

Wyniki wywozu przemysłu Unii

| (212) | Wielkość wywozu objętych próbą producentów unijnych kształtowała się w okresie badanym następująco:

  Tabela 15


  Wyniki wywozu objętych próbą producentów unijnych | 2018 | 2019 | 2020 | Okres objęty dochodzeniem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wielkość wywozu (w szt.) | 2 364 368 | 1 827 572 | 547 427 | 1 124 371 |
| Indeks | 100 | 77 | 23 | 48 |
| Średnia cena ex-works (EUR/szt.) | 66,04 | 62,18 | 58,86 | 63,05 |
| Indeks | 100 | 94 | 89 | 95 |
| Średnia cena wraz z kosztami wyładunku (52) (EUR/szt.) | 68,34 | 64,87 | 60,83 | 66,28 |
| Indeks | 100 | 95 | 89 | 97 |
| Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą. |

(212)

Wielkość wywozu objętych próbą producentów unijnych kształtowała się w okresie badanym następująco:

Tabela 15

Tabela 15

Wyniki wywozu objętych próbą producentów unijnych

Wyniki wywozu objętych próbą producentów unijnych

2018

2019

2020

Okres objęty dochodzeniem

Wielkość wywozu (w szt.)

2 364 368

1 827 572

547 427

1 124 371

Indeks

Indeks

100

100

77

77

23

23

48

48

Średnia cena ex-works (EUR/szt.)

66,04

62,18

58,86

63,05

Indeks

Indeks

100

100

94

94

89

89

95

95

Średnia cena wraz z kosztami wyładunku (52) (EUR/szt.)

52

68,34

64,87

60,83

66,28

Indeks

Indeks

100

100

95

95

89

89

97

97

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą.

Źródło:

| (213) | W okresie badanym wywóz przemysłu Unii zmniejszył się o 52 %. |
| --- | --- |

(213)

W okresie badanym wywóz przemysłu Unii zmniejszył się o 52 %.

| (214) | W latach 2018–2020 wyniki wywozu przemysłu Unii kształtowały się zgodnie z tendencją w pewnym stopniu zbliżoną do tendencji obserwowanej w odniesieniu do wielkości sprzedaży przemysłu Unii na rynku unijnym. W pierwszej części okresu badanego, na którą pandemia COVID-19 wywarła największy wpływ, odnotowano spadek zarówno wielkości sprzedaży przemysłu Unii w UE, jak i wielkości sprzedaży eksportowej przemysłu Unii. Wielkość sprzedaży eksportowej w ujęciu względnym obniżyła się jednak w mniejszym stopniu niż wielkość sprzedaży na rynku unijnym. Ponadto wyniki wywozu przemysłu Unii zaczęły się wyraźnie poprawiać bezpośrednio po zniesieniu ograniczeń związanych z pandemią COVID-19, co przełożyło się na ponad dwukrotny wzrost sprzedaży eksportowej w latach 2020–2021. Co więcej, w okresie badanym ceny sprzedaży eksportowej przemysłu Unii były znacznie wyższe niż cena sprzedaży na rynku unijnym i stale utrzymywały się powyżej kosztów produkcji tego przemysłu, z wyjątkiem roku 2020, na który pandemia COVID-19 wywarła największy wpływ i który stanowi również połowę OD. Na tej podstawie Komisja stwierdziła, że tymczasowy spadek wyników wywozu nie przyczynił się do szkody, ponieważ poziom cen eksportowych był wystarczający do tego, aby zapewnić przemysłowi Unii rentowność większości prowadzonej przez niego sprzedaży eksportowej. |
| --- | --- |

(214)

W latach 2018–2020 wyniki wywozu przemysłu Unii kształtowały się zgodnie z tendencją w pewnym stopniu zbliżoną do tendencji obserwowanej w odniesieniu do wielkości sprzedaży przemysłu Unii na rynku unijnym. W pierwszej części okresu badanego, na którą pandemia COVID-19 wywarła największy wpływ, odnotowano spadek zarówno wielkości sprzedaży przemysłu Unii w UE, jak i wielkości sprzedaży eksportowej przemysłu Unii. Wielkość sprzedaży eksportowej w ujęciu względnym obniżyła się jednak w mniejszym stopniu niż wielkość sprzedaży na rynku unijnym. Ponadto wyniki wywozu przemysłu Unii zaczęły się wyraźnie poprawiać bezpośrednio po zniesieniu ograniczeń związanych z pandemią COVID-19, co przełożyło się na ponad dwukrotny wzrost sprzedaży eksportowej w latach 2020–2021. Co więcej, w okresie badanym ceny sprzedaży eksportowej przemysłu Unii były znacznie wyższe niż cena sprzedaży na rynku unijnym i stale utrzymywały się powyżej kosztów produkcji tego przemysłu, z wyjątkiem roku 2020, na który pandemia COVID-19 wywarła największy wpływ i który stanowi również połowę OD. Na tej podstawie Komisja stwierdziła, że tymczasowy spadek wyników wywozu nie przyczynił się do szkody, ponieważ poziom cen eksportowych był wystarczający do tego, aby zapewnić przemysłowi Unii rentowność większości prowadzonej przez niego sprzedaży eksportowej.

5.3.   Wnioski w sprawie związku przyczynowego

Wnioski w sprawie związku przyczynowego

| (215) | Od rozpoczęcia okresu badanego w 2018 r. ceny eksportowe producentów chińskich były znacznie niższe od cen i kosztów przemysłu Unii. Dochodzenie wykazało, że średni ważony margines podcięcia cenowego wynosił 13,1 %. Tego rodzaju rosnąca obecność na rynku wiążąca się z bardzo niskim poziomem cen przynosiła szkodę przemysłowi Unii, który był zmuszony do obniżania cen sprzedaży w okresie badanym, aby utrzymać przynajmniej pewną część sprzedaży na rynku w trakcie pandemii COVID-19 i po jej zakończeniu. Doprowadziło to do negatywnego rozwoju sytuacji gospodarczej przemysłu Unii. |
| --- | --- |

(215)

Od rozpoczęcia okresu badanego w 2018 r. ceny eksportowe producentów chińskich były znacznie niższe od cen i kosztów przemysłu Unii. Dochodzenie wykazało, że średni ważony margines podcięcia cenowego wynosił 13,1 %. Tego rodzaju rosnąca obecność na rynku wiążąca się z bardzo niskim poziomem cen przynosiła szkodę przemysłowi Unii, który był zmuszony do obniżania cen sprzedaży w okresie badanym, aby utrzymać przynajmniej pewną część sprzedaży na rynku w trakcie pandemii COVID-19 i po jej zakończeniu. Doprowadziło to do negatywnego rozwoju sytuacji gospodarczej przemysłu Unii.

| (216) | Komisja oddzieliła wpływ wszystkich znanych czynników na sytuację przemysłu Unii od szkodliwych skutków przywozu towarów po cenach dumpingowych i przeprowadziła analizę w tym zakresie. Skutki pandemii COVID-19 i związany z nią spadek konsumpcji beczek w Unii i na świecie miały negatywny wpływ na rozwój przemysłu Unii, ale uznano je za czynnik tymczasowy o ograniczonej skali oddziaływania. Sytuacja przemysłu Unii uległa pogorszeniu jeszcze przed pandemią COVID-19, przy czym proces ten postępował aż do zakończenia okresu badanego. |
| --- | --- |

(216)

Komisja oddzieliła wpływ wszystkich znanych czynników na sytuację przemysłu Unii od szkodliwych skutków przywozu towarów po cenach dumpingowych i przeprowadziła analizę w tym zakresie. Skutki pandemii COVID-19 i związany z nią spadek konsumpcji beczek w Unii i na świecie miały negatywny wpływ na rozwój przemysłu Unii, ale uznano je za czynnik tymczasowy o ograniczonej skali oddziaływania. Sytuacja przemysłu Unii uległa pogorszeniu jeszcze przed pandemią COVID-19, przy czym proces ten postępował aż do zakończenia okresu badanego.

| (217) | Uwzględniając powyższe, Komisja stwierdziła, że przywóz towarów po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie wyrządził istotną szkodę przemysłowi Unii, a pozostałe czynniki, rozważane osobno lub łącznie, nie naruszyły związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych a istotną szkodą. |
| --- | --- |

(217)

Uwzględniając powyższe, Komisja stwierdziła, że przywóz towarów po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie wyrządził istotną szkodę przemysłowi Unii, a pozostałe czynniki, rozważane osobno lub łącznie, nie naruszyły związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych a istotną szkodą.

6.   POZIOM ŚRODKÓW

POZIOM ŚRODKÓW

| (218) | W celu określenia poziomu środków Komisja zbadała, czy cło niższe od marginesu dumpingu będzie wystarczające do usunięcia szkody dla przemysłu Unii spowodowanej przez przywóz po cenach dumpingowych. |
| --- | --- |

(218)

W celu określenia poziomu środków Komisja zbadała, czy cło niższe od marginesu dumpingu będzie wystarczające do usunięcia szkody dla przemysłu Unii spowodowanej przez przywóz po cenach dumpingowych.

6.1.   Margines szkody

Margines szkody

| (219) | Szkoda zostałaby usunięta, gdyby przemysł Unii był w stanie osiągnąć zysk docelowy dzięki sprzedaży po cenie docelowej w rozumieniu art. 7 ust. 2c i art. 7 ust. 2d rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(219)

Szkoda zostałaby usunięta, gdyby przemysł Unii był w stanie osiągnąć zysk docelowy dzięki sprzedaży po cenie docelowej w rozumieniu art. 7 ust. 2c i art. 7 ust. 2d rozporządzenia podstawowego.

| (220) | Zgodnie z art. 7 ust. 2c rozporządzenia podstawowego przy ustalaniu zysku docelowego Komisja wzięła pod uwagę następujące czynniki: poziom zyskowności przed wzrostem przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, poziom zyskowności potrzebny do pokrycia pełnych kosztów i inwestycji, działalności badawczo-rozwojowej i innowacji oraz poziom zyskowności spodziewany w normalnych warunkach konkurencji. Taka marża zysku nie powinna być niższa niż 6 %. |
| --- | --- |

(220)

Zgodnie z art. 7 ust. 2c rozporządzenia podstawowego przy ustalaniu zysku docelowego Komisja wzięła pod uwagę następujące czynniki: poziom zyskowności przed wzrostem przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, poziom zyskowności potrzebny do pokrycia pełnych kosztów i inwestycji, działalności badawczo-rozwojowej i innowacji oraz poziom zyskowności spodziewany w normalnych warunkach konkurencji. Taka marża zysku nie powinna być niższa niż 6 %.

| (221) | W swoich odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu producenci unijni objęci próbą zaproponowali ustalenie zysku docelowego na poziomie od 12 % do 20 %, ponieważ w ich opinii jest to poziom wymagany do sfinansowania niezbędnych inwestycji w procesy i produkty oraz do zagwarantowania długoterminowej rentowności przemysłu Unii. Przedstawiciele przemysłu wykazał również, że w latach, w których na rynku panowały normalne warunki konkurencji, ich średnia rentowność wynosiła 15 %. |
| --- | --- |

(221)

W swoich odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu producenci unijni objęci próbą zaproponowali ustalenie zysku docelowego na poziomie od 12 % do 20 %, ponieważ w ich opinii jest to poziom wymagany do sfinansowania niezbędnych inwestycji w procesy i produkty oraz do zagwarantowania długoterminowej rentowności przemysłu Unii. Przedstawiciele przemysłu wykazał również, że w latach, w których na rynku panowały normalne warunki konkurencji, ich średnia rentowność wynosiła 15 %.

| (222) | Na podstawie tych dowodów Komisja postanowiła tymczasowo ustanowić marżę zysku na poziomie 12 %, który stanowi dolną wartość przedziału wskazanego w poprzednim motywie, i przyjęła tym samym bardzo konserwatywne podejście. |
| --- | --- |

(222)

Na podstawie tych dowodów Komisja postanowiła tymczasowo ustanowić marżę zysku na poziomie 12 %, który stanowi dolną wartość przedziału wskazanego w poprzednim motywie, i przyjęła tym samym bardzo konserwatywne podejście.

| (223) | W świetle powyższych rozważań marżę zysku tymczasowo ustalono na poziomie 12 % zgodnie z przepisami art. 7 ust. 2c. |
| --- | --- |

(223)

W świetle powyższych rozważań marżę zysku tymczasowo ustalono na poziomie 12 % zgodnie z przepisami art. 7 ust. 2c.

| (224) | Jeżeli chodzi o poziom inwestycji, działalności badawczo-rozwojowej i innowacji w okresie badanym, Komisja zweryfikowała przekazane jej informacje i stwierdziła, że różnica między wydatkami na inwestycje, badania i rozwój oraz innowacje w normalnych warunkach konkurencji przedstawionymi przez przemysł Unii i zweryfikowanymi przez Komisję została już uwzględniona w poziomie zysku docelowego wynoszącym 12 %. |
| --- | --- |

(224)

Jeżeli chodzi o poziom inwestycji, działalności badawczo-rozwojowej i innowacji w okresie badanym, Komisja zweryfikowała przekazane jej informacje i stwierdziła, że różnica między wydatkami na inwestycje, badania i rozwój oraz innowacje w normalnych warunkach konkurencji przedstawionymi przez przemysł Unii i zweryfikowanymi przez Komisję została już uwzględniona w poziomie zysku docelowego wynoszącym 12 %.

| (225) | Na tej podstawie Komisja obliczyła niewyrządzającą szkody cenę za sztukę produktu podobnego przemysłu Unii, stosując wspomnianą powyżej docelową marżę zysku (zob. motyw 223) do kosztów produkcji objętych próbą producentów unijnych w okresie objętym dochodzeniem w zależności od rodzaju produktu. |
| --- | --- |

(225)

Na tej podstawie Komisja obliczyła niewyrządzającą szkody cenę za sztukę produktu podobnego przemysłu Unii, stosując wspomnianą powyżej docelową marżę zysku (zob. motyw 223) do kosztów produkcji objętych próbą producentów unijnych w okresie objętym dochodzeniem w zależności od rodzaju produktu.

| (226) | Komisja ustaliła następnie margines szkody poprzez porównanie średniej ważonej ceny importowej współpracujących producentów eksportujących objętych próbą w państwie, którego dotyczy postępowanie, ustalonej na potrzeby obliczeń podcięcia cenowego, ze średnią ważoną niewyrządzającej szkody ceny produktu podobnego sprzedawanego przez producentów unijnych objętych próbą na rynku unijnym w okresie objętym dochodzeniem. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały wyrażone w postaci odsetka średniej ważonej wartości importowej CIF. |
| --- | --- |

(226)

Komisja ustaliła następnie margines szkody poprzez porównanie średniej ważonej ceny importowej współpracujących producentów eksportujących objętych próbą w państwie, którego dotyczy postępowanie, ustalonej na potrzeby obliczeń podcięcia cenowego, ze średnią ważoną niewyrządzającej szkody ceny produktu podobnego sprzedawanego przez producentów unijnych objętych próbą na rynku unijnym w okresie objętym dochodzeniem. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały wyrażone w postaci odsetka średniej ważonej wartości importowej CIF.

| (227) | Poziom usuwający szkodę dla „innych przedsiębiorstw współpracujących” oraz dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw” obliczono w ten sam sposób co margines dumpingu dla tych przedsiębiorstw.








  Państwo | Przedsiębiorstwo | Margines dumpingu | Margines szkody |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Chińska Republika Ludowa | Penglai Jinfu Stainless Steel Products Co., Ltd | 77,1  % | 58,8  % |
| Ningbo Major Draft Beer Equipment Co., Ltd | 65,3  % | 52,9  % |
| Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące | 72,1  % | 56,3  % |
| Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 91,0  % | 112,0  % |

(227)

Poziom usuwający szkodę dla „innych przedsiębiorstw współpracujących” oraz dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw” obliczono w ten sam sposób co margines dumpingu dla tych przedsiębiorstw.

Państwo

Przedsiębiorstwo

Margines dumpingu

Margines szkody

Chińska Republika Ludowa

Penglai Jinfu Stainless Steel Products Co., Ltd

77,1  %

58,8  %

Ningbo Major Draft Beer Equipment Co., Ltd

65,3  %

52,9  %

Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące

72,1  %

56,3  %

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

91,0  %

112,0  %

6.2.   Wnioski dotyczące poziomu środków

Wnioski dotyczące poziomu środków

| (228) | W wyniku powyższej oceny wysokości tymczasowego cła antydumpingowego powinny zostać ustalone zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego w sposób przedstawiony poniżej:







  Państwo | Przedsiębiorstwo | Tymczasowe cło antydumpingowe |
| --- | --- | --- | --- |
| Chińska Republika Ludowa | Penglai Jinfu Stainless Steel Products Co., Ltd | 58,8  % |
| Ningbo Major Draft Beer Equipment Co., Ltd | 52,9  % |
| Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące | 56,3  % |
| Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 91,0  % |

(228)

W wyniku powyższej oceny wysokości tymczasowego cła antydumpingowego powinny zostać ustalone zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego w sposób przedstawiony poniżej:

Państwo

Przedsiębiorstwo

Tymczasowe cło antydumpingowe

Chińska Republika Ludowa

Penglai Jinfu Stainless Steel Products Co., Ltd

58,8  %

Ningbo Major Draft Beer Equipment Co., Ltd

52,9  %

Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące

56,3  %

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

91,0  %

7.   INTERES UNII

INTERES UNII

| (229) | Decydując się na zastosowanie art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, Komisja zbadała, czy może jasno stwierdzić, że wprowadzenie środków w tym przypadku wyraźnie nie leży w interesie Unii, mimo iż stwierdzono wystąpienie dumpingu wyrządzającego szkodę, zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego. Interes Unii określono na podstawie oceny wszystkich różnorodnych interesów, których dotyczy sprawa, w tym interesu przemysłu Unii, importerów i użytkowników. |
| --- | --- |

(229)

Decydując się na zastosowanie art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, Komisja zbadała, czy może jasno stwierdzić, że wprowadzenie środków w tym przypadku wyraźnie nie leży w interesie Unii, mimo iż stwierdzono wystąpienie dumpingu wyrządzającego szkodę, zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego. Interes Unii określono na podstawie oceny wszystkich różnorodnych interesów, których dotyczy sprawa, w tym interesu przemysłu Unii, importerów i użytkowników.

7.1.   Interes przemysłu Unii

Interes przemysłu Unii

| (230) | W Unii działalność prowadzi osiem przedsiębiorstw zajmujących się produkcją beczek. Zatrudniają one bezpośrednio ponad 400 pracowników (w 2018 r. było ich ponad 800), a ich siedziby są zlokalizowane w Austrii, Czechach, Niemczech, Włoszech i Hiszpanii. |
| --- | --- |

(230)

W Unii działalność prowadzi osiem przedsiębiorstw zajmujących się produkcją beczek. Zatrudniają one bezpośrednio ponad 400 pracowników (w 2018 r. było ich ponad 800), a ich siedziby są zlokalizowane w Austrii, Czechach, Niemczech, Włoszech i Hiszpanii.

| (231) | Wprowadzenie środków umożliwiłoby przemysłowi Unii utrzymanie udziału w rynku, zwiększenie wykorzystania mocy produkcyjnych, podwyższenie cen do zrównoważonych poziomów i zwiększenie rentowności do poziomów, których oczekuje się w normalnych warunkach konkurencji. |
| --- | --- |

(231)

Wprowadzenie środków umożliwiłoby przemysłowi Unii utrzymanie udziału w rynku, zwiększenie wykorzystania mocy produkcyjnych, podwyższenie cen do zrównoważonych poziomów i zwiększenie rentowności do poziomów, których oczekuje się w normalnych warunkach konkurencji.

| (232) | Niewprowadzenie środków doprowadziłoby prawdopodobnie do dalszego pogorszenia rentowności, która pozostawała już na ujemnym poziomie. Niewprowadzenie środków mogłoby doprowadzić do zamknięcia zakładów produkcyjnych i zwolnień pracowników, co zagrażałoby rentowności przemysłu Unii. |
| --- | --- |

(232)

Niewprowadzenie środków doprowadziłoby prawdopodobnie do dalszego pogorszenia rentowności, która pozostawała już na ujemnym poziomie. Niewprowadzenie środków mogłoby doprowadzić do zamknięcia zakładów produkcyjnych i zwolnień pracowników, co zagrażałoby rentowności przemysłu Unii.

| (233) | W związku z powyższym Komisja tymczasowo ustaliła, że wprowadzenie środków tymczasowych leży w interesie przemysłu Unii. |
| --- | --- |

(233)

W związku z powyższym Komisja tymczasowo ustaliła, że wprowadzenie środków tymczasowych leży w interesie przemysłu Unii.

7.2.   Interes importerów niepowiązanych i przedsiębiorstw handlowych

Interes importerów niepowiązanych i przedsiębiorstw handlowych

| (234) | Jeden importer niepowiązany, reprezentujący 1,6 % wielkości przywozu z Chin, przedłożył formularz dotyczący kontroli wyrywkowej i udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Średni zysk tego współpracującego importera w okresie objętym dochodzeniem wyniósł 16 %. |
| --- | --- |

(234)

Jeden importer niepowiązany, reprezentujący 1,6 % wielkości przywozu z Chin, przedłożył formularz dotyczący kontroli wyrywkowej i udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Średni zysk tego współpracującego importera w okresie objętym dochodzeniem wyniósł 16 %.

| (235) | Importer ten opowiedział się przeciwko wprowadzeniu środków. Argumentował on, że w otoczeniu rosnących cen stali nierdzewnej i spedycji wprowadzenie środków wywarłoby dodatkowe niekorzystny wpływ na jego rentowność i zmusiłoby go do likwidacji przedsiębiorstwa. Importer podkreślił również, że na przestrzeni ostatnich lat poczynił znaczne inwestycje w badania i rozwój ze środków własnych, aby opracować nową własność intelektualną, a także inwestycje w nowe rozwiązania w zakresie produkcji beczek, które mogłyby okazać się korzystne dla użytkowników unijnych, i poinformował, że wprowadzenie środków może skutkować zakończeniem tego projektu. |
| --- | --- |

(235)

Importer ten opowiedział się przeciwko wprowadzeniu środków. Argumentował on, że w otoczeniu rosnących cen stali nierdzewnej i spedycji wprowadzenie środków wywarłoby dodatkowe niekorzystny wpływ na jego rentowność i zmusiłoby go do likwidacji przedsiębiorstwa. Importer podkreślił również, że na przestrzeni ostatnich lat poczynił znaczne inwestycje w badania i rozwój ze środków własnych, aby opracować nową własność intelektualną, a także inwestycje w nowe rozwiązania w zakresie produkcji beczek, które mogłyby okazać się korzystne dla użytkowników unijnych, i poinformował, że wprowadzenie środków może skutkować zakończeniem tego projektu.

| (236) | Komisja stwierdziła, że wspomniany importer prawdopodobnie będzie w stanie przenieść część cła antydumpingowego na użytkowników ostatecznych. Dobry poziom zysków wypracowywanych przez tego importera ogranicza również wpływ cła na jego rentowność. Podsumowując, bardzo ograniczona współpraca ze strony zaledwie jednego importera w toku przedmiotowego dochodzenia sugeruje, że środki nie wywrą bardzo niekorzystnego wpływu na importerów ogółem, a zatem taki niekorzystny wpływ nie przeważy nad pozytywnym wpływem środków na producentów unijnych. |
| --- | --- |

(236)

Komisja stwierdziła, że wspomniany importer prawdopodobnie będzie w stanie przenieść część cła antydumpingowego na użytkowników ostatecznych. Dobry poziom zysków wypracowywanych przez tego importera ogranicza również wpływ cła na jego rentowność. Podsumowując, bardzo ograniczona współpraca ze strony zaledwie jednego importera w toku przedmiotowego dochodzenia sugeruje, że środki nie wywrą bardzo niekorzystnego wpływu na importerów ogółem, a zatem taki niekorzystny wpływ nie przeważy nad pozytywnym wpływem środków na producentów unijnych.

| (237) | Przedsiębiorstwa handlowe/dostawcy usług prowadzący działalność w sektorze personalizacji beczek i dostosowywania ich do indywidualnych potrzeb będą mogli kontynuować tę działalność, konkurując jakością świadczonych przez siebie usług, niezależnie od przywozu towarów po cenach dumpingowych. |
| --- | --- |

(237)

Przedsiębiorstwa handlowe/dostawcy usług prowadzący działalność w sektorze personalizacji beczek i dostosowywania ich do indywidualnych potrzeb będą mogli kontynuować tę działalność, konkurując jakością świadczonych przez siebie usług, niezależnie od przywozu towarów po cenach dumpingowych.

7.3.   Interes użytkowników

Interes użytkowników

| (238) | Na etapie wszczęcia postępowania zgłosiło się dwóch użytkowników – Appie i Carlsberg – ale przedstawili oni tylko ograniczone informacje w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu. Inny użytkownik, AB InBev, zarejestrował się jako zainteresowana strona i przedstawił swoje uwagi, ale nie przekazał odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Użytkownicy ci reprezentują browary lub konglomeraty browarnicze. |
| --- | --- |

(238)

Na etapie wszczęcia postępowania zgłosiło się dwóch użytkowników – Appie i Carlsberg – ale przedstawili oni tylko ograniczone informacje w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu. Inny użytkownik, AB InBev, zarejestrował się jako zainteresowana strona i przedstawił swoje uwagi, ale nie przekazał odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Użytkownicy ci reprezentują browary lub konglomeraty browarnicze.

| (239) | Jak wyjaśniono w sekcji 4.3.1 powyżej, na późniejszym etapie postępowania Komisja ponownie skontaktowała się z głównymi użytkownikami, zwracając się do nich o przekazanie danych na temat ich dostawców i wielkości zakupów. Choć trzech użytkowników (AB InBev, Asahi i Molson Coors) przedstawiło pewne dane, nie przekazali oni odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu składających się na spójny opis sytuacji. |
| --- | --- |

(239)

Jak wyjaśniono w sekcji 4.3.1 powyżej, na późniejszym etapie postępowania Komisja ponownie skontaktowała się z głównymi użytkownikami, zwracając się do nich o przekazanie danych na temat ich dostawców i wielkości zakupów. Choć trzech użytkowników (AB InBev, Asahi i Molson Coors) przedstawiło pewne dane, nie przekazali oni odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu składających się na spójny opis sytuacji.

| (240) | W swoich wstępnych uwagach przedsiębiorstwo AB InBev sprzeciwiło się wprowadzeniu środków, argumentując, że:






  — | wprowadzenie ceł doprowadziłoby do wzrostu kosztów beczek, co odbiłoby się niekorzystnie na sektorze HORECA, na który pandemia COVID-19 wywarła już poważny wpływ, |
| --- | --- | --- |

(240)

W swoich wstępnych uwagach przedsiębiorstwo AB InBev sprzeciwiło się wprowadzeniu środków, argumentując, że:

—

wprowadzenie ceł doprowadziłoby do wzrostu kosztów beczek, co odbiłoby się niekorzystnie na sektorze HORECA, na który pandemia COVID-19 wywarła już poważny wpływ,

| — | przemysł Unii nie dysponuje wystarczającymi mocami produkcyjnym, aby w pełni zaspokoić unijny popyt na beczki. |
| --- | --- |

—

przemysł Unii nie dysponuje wystarczającymi mocami produkcyjnym, aby w pełni zaspokoić unijny popyt na beczki.

| (241) | Jeżeli chodzi o pierwszy argument, z informacji zgromadzonych w toku dochodzenia wynika, że sektor HORECA nie kupuje od producentów piwa beczek, ale wyłącznie ich zawartość (tj. piwo). Puby i bary uiszczają depozyt za beczki, który podlega zwrotowi po ich opróżnieniu i zwróceniu producentom piwa. Dlatego też przewiduje się, że koszty beczek wywrą ograniczony wpływ na rentowność sektora HORECA. |
| --- | --- |

(241)

Jeżeli chodzi o pierwszy argument, z informacji zgromadzonych w toku dochodzenia wynika, że sektor HORECA nie kupuje od producentów piwa beczek, ale wyłącznie ich zawartość (tj. piwo). Puby i bary uiszczają depozyt za beczki, który podlega zwrotowi po ich opróżnieniu i zwróceniu producentom piwa. Dlatego też przewiduje się, że koszty beczek wywrą ograniczony wpływ na rentowność sektora HORECA.

| (242) | Jeżeli chodzi o drugi argument, przemysł Unii wydaje się dysponować wystarczającymi wolnymi mocami produkcyjnymi. Szczytowy poziom konsumpcji w Unii odnotowano w 2018 r., kiedy wynosiła ona około 3,2 mln beczek, podczas gdy moce produkcyjne przemysłu Unii wynosiły niemal 6,8 mln beczek. Nawet biorąc pod uwagę sprzedaż eksportową, przemysł Unii wciąż dysponuje wolnymi mocami produkcyjnymi na poziomie prawie 2 mln beczek. |
| --- | --- |

(242)

Jeżeli chodzi o drugi argument, przemysł Unii wydaje się dysponować wystarczającymi wolnymi mocami produkcyjnymi. Szczytowy poziom konsumpcji w Unii odnotowano w 2018 r., kiedy wynosiła ona około 3,2 mln beczek, podczas gdy moce produkcyjne przemysłu Unii wynosiły niemal 6,8 mln beczek. Nawet biorąc pod uwagę sprzedaż eksportową, przemysł Unii wciąż dysponuje wolnymi mocami produkcyjnymi na poziomie prawie 2 mln beczek.

| (243) | Zważywszy na ich długi okres eksploatacji (zazwyczaj 30 lat) i możliwość ich ponownego napełniania, wpływ kosztów produkcji beczek na przemysł napojów jest minimalny. |
| --- | --- |

(243)

Zważywszy na ich długi okres eksploatacji (zazwyczaj 30 lat) i możliwość ich ponownego napełniania, wpływ kosztów produkcji beczek na przemysł napojów jest minimalny.

| (244) | Komisja tymczasowo ustaliła zatem, że oczekuje się, iż negatywny wpływ środków na użytkowników będzie ograniczony i nie przeważy nad pozytywnym wpływem środków na producentów unijnych. |
| --- | --- |

(244)

Komisja tymczasowo ustaliła zatem, że oczekuje się, iż negatywny wpływ środków na użytkowników będzie ograniczony i nie przeważy nad pozytywnym wpływem środków na producentów unijnych.

7.4.   Wnioski dotyczące interesu Unii

Wnioski dotyczące interesu Unii

| (245) | Na podstawie powyższego Komisja doszła do wniosku, że na obecnym etapie dochodzenia nie ma przekonujących powodów, aby sugerować, iż wprowadzenie środków w odniesieniu do przywozu beczek ze stali nierdzewnej do wielokrotnego napełniania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej nie leży w interesie Unii. |
| --- | --- |

(245)

Na podstawie powyższego Komisja doszła do wniosku, że na obecnym etapie dochodzenia nie ma przekonujących powodów, aby sugerować, iż wprowadzenie środków w odniesieniu do przywozu beczek ze stali nierdzewnej do wielokrotnego napełniania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej nie leży w interesie Unii.

8.   TYMCZASOWE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

TYMCZASOWE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

| (246) | Biorąc pod uwagę wnioski Komisji dotyczące dumpingu, wynikającej z niego szkody, związku przyczynowego, poziomu środków i interesu Unii, należy wprowadzić środki tymczasowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi Unii przez przywóz towarów po cenach dumpingowych. |
| --- | --- |

(246)

Biorąc pod uwagę wnioski Komisji dotyczące dumpingu, wynikającej z niego szkody, związku przyczynowego, poziomu środków i interesu Unii, należy wprowadzić środki tymczasowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi Unii przez przywóz towarów po cenach dumpingowych.

| (247) | W odniesieniu do przywozu beczek ze stali nierdzewnej do wielokrotnego napełniania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej należy wprowadzić tymczasowe środki antydumpingowe zgodnie z zasadą niższego cła określoną w art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Komisja porównała marginesy szkody z marginesami dumpingu. Kwotę ceł ustalono na poziomie marginesu dumpingu albo marginesu szkody, zależnie od tego, który z nich jest niższy. |
| --- | --- |

(247)

W odniesieniu do przywozu beczek ze stali nierdzewnej do wielokrotnego napełniania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej należy wprowadzić tymczasowe środki antydumpingowe zgodnie z zasadą niższego cła określoną w art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Komisja porównała marginesy szkody z marginesami dumpingu. Kwotę ceł ustalono na poziomie marginesu dumpingu albo marginesu szkody, zależnie od tego, który z nich jest niższy.

| (248) | W związku z powyższym stawki tymczasowego cła antydumpingowego, wyrażone w cenach CIF na granicy Unii przed ocleniem, powinny być następujące:







  Państwo | Przedsiębiorstwo | Tymczasowe cło antydumpingowe |
| --- | --- | --- | --- |
| Chińska Republika Ludowa | Penglai Jinfu Stainless Steel Products Co., Ltd | 58,8  % |
| Ningbo Major Draft Beer Equipment Co., Ltd | 52,9  % |
| Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące | 56,3  % |
| Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 91,0  % |

(248)

W związku z powyższym stawki tymczasowego cła antydumpingowego, wyrażone w cenach CIF na granicy Unii przed ocleniem, powinny być następujące:

Państwo

Przedsiębiorstwo

Tymczasowe cło antydumpingowe

Chińska Republika Ludowa

Penglai Jinfu Stainless Steel Products Co., Ltd

58,8  %

Ningbo Major Draft Beer Equipment Co., Ltd

52,9  %

Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące

56,3  %

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

91,0  %

| (249) | Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną w toku dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Te stawki celne mają zastosowanie wyłącznie do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz produkowanego przez wymienione podmioty prawne. Przywożone produkty objęte postępowaniem, wytworzone przez dowolne inne przedsiębiorstwo, które nie zostało konkretnie wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym podmioty powiązane z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, podlegają stawce cła stosowanej względem „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”. Nie powinny one być objęte żadną z indywidualnych stawek cła antydumpingowego. |
| --- | --- |

(249)

Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną w toku dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Te stawki celne mają zastosowanie wyłącznie do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz produkowanego przez wymienione podmioty prawne. Przywożone produkty objęte postępowaniem, wytworzone przez dowolne inne przedsiębiorstwo, które nie zostało konkretnie wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym podmioty powiązane z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, podlegają stawce cła stosowanej względem „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”. Nie powinny one być objęte żadną z indywidualnych stawek cła antydumpingowego.

| (250) | W celu zapewnienia należytego egzekwowania ceł antydumpingowych cło antydumpingowe dotyczące wszystkich pozostałych przedsiębiorstw należy stosować nie tylko w odniesieniu do niewspółpracujących producentów eksportujących w ramach niniejszego dochodzenia, ale również do producentów, którzy nie prowadzili wywozu do Unii w trakcie okresu objętego dochodzeniem. |
| --- | --- |

(250)

W celu zapewnienia należytego egzekwowania ceł antydumpingowych cło antydumpingowe dotyczące wszystkich pozostałych przedsiębiorstw należy stosować nie tylko w odniesieniu do niewspółpracujących producentów eksportujących w ramach niniejszego dochodzenia, ale również do producentów, którzy nie prowadzili wywozu do Unii w trakcie okresu objętego dochodzeniem.

| (251) | W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z dużą różnicą w stawkach celnych potrzebne są szczególne środki gwarantujące stosowanie indywidualnych ceł antydumpingowych. Przedsiębiorstwa, na które nałożono indywidualne cła antydumpingowe, muszą przedstawić ważną fakturę handlową organom celnym państwa członkowskiego. Faktura musi spełniać wymogi określone w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, powinien zostać objęty cłem antydumpingowym obowiązującym wobec „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”. |
| --- | --- |

(251)

W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z dużą różnicą w stawkach celnych potrzebne są szczególne środki gwarantujące stosowanie indywidualnych ceł antydumpingowych. Przedsiębiorstwa, na które nałożono indywidualne cła antydumpingowe, muszą przedstawić ważną fakturę handlową organom celnym państwa członkowskiego. Faktura musi spełniać wymogi określone w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, powinien zostać objęty cłem antydumpingowym obowiązującym wobec „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.

| (252) | Mimo że przedstawienie tej faktury jest konieczne, aby organy celne państw członkowskich zastosowały indywidualne stawki cła antydumpingowego wobec przywozu, nie jest ona jedynym elementem branym pod uwagę przez organy celne. Organy celne państw członkowskich muszą bowiem przeprowadzić zwykłą kontrolę, nawet jeśli otrzymają fakturę spełniająca wszystkie wymogi określone w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, i podobnie jak we wszystkich innych przypadkach mogą one żądać dodatkowych dokumentów (dokumentów przewozowych itp.) do celów weryfikacji dokładności danych zawartych w oświadczeniu oraz zapewnienia zasadności późniejszego zastosowania stawki należności celnej zgodnie z prawem celnym. |
| --- | --- |

(252)

Mimo że przedstawienie tej faktury jest konieczne, aby organy celne państw członkowskich zastosowały indywidualne stawki cła antydumpingowego wobec przywozu, nie jest ona jedynym elementem branym pod uwagę przez organy celne. Organy celne państw członkowskich muszą bowiem przeprowadzić zwykłą kontrolę, nawet jeśli otrzymają fakturę spełniająca wszystkie wymogi określone w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, i podobnie jak we wszystkich innych przypadkach mogą one żądać dodatkowych dokumentów (dokumentów przewozowych itp.) do celów weryfikacji dokładności danych zawartych w oświadczeniu oraz zapewnienia zasadności późniejszego zastosowania stawki należności celnej zgodnie z prawem celnym.

| (253) | Jeżeli wywóz dokonywany przez jedno z przedsiębiorstw korzystających z niższej indywidualnej stawki celnej wzrośnie w znacznym stopniu po wprowadzeniu przedmiotowych środków, tego rodzaju wzrost wielkości wywozu może zostać uznany za stanowiący sam w sobie zmianę struktury handlu ze względu na wprowadzenie środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W takich okolicznościach oraz pod warunkiem spełnienia określonych wymagań może zostać wszczęte dochodzenie w sprawie obejścia środków. Podczas tego dochodzenia można między innymi zbadać potrzebę zniesienia indywidualnych stawek celnych, a następnie nałożyć cło ogólnokrajowe. |
| --- | --- |

(253)

Jeżeli wywóz dokonywany przez jedno z przedsiębiorstw korzystających z niższej indywidualnej stawki celnej wzrośnie w znacznym stopniu po wprowadzeniu przedmiotowych środków, tego rodzaju wzrost wielkości wywozu może zostać uznany za stanowiący sam w sobie zmianę struktury handlu ze względu na wprowadzenie środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W takich okolicznościach oraz pod warunkiem spełnienia określonych wymagań może zostać wszczęte dochodzenie w sprawie obejścia środków. Podczas tego dochodzenia można między innymi zbadać potrzebę zniesienia indywidualnych stawek celnych, a następnie nałożyć cło ogólnokrajowe.

| (254) | Statystyki dotyczące beczek ze stali nierdzewnej do wielokrotnego napełniania są często wyrażone liczbą sztuk. Taka jednostka uzupełniająca dla beczek ze stali nierdzewnej do wielokrotnego napełniania nie została jednak określona w Nomenklaturze scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (53). W związku z tym należy dopilnować, by w zgłoszeniu o dopuszczenie do obrotu podawano nie tylko wagę wyrażoną w kilogramach lub tonach, ale także liczbę sztuk w przypadku przywozu produktu objętego postępowaniem. Liczbę sztuk powinno się podawać w odniesieniu do produktów objętych kodami TARIC 7310100010 i 7310299010, pod warunkiem że jest to zgodne z załącznikiem I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87. |
| --- | --- |

(254)

Statystyki dotyczące beczek ze stali nierdzewnej do wielokrotnego napełniania są często wyrażone liczbą sztuk. Taka jednostka uzupełniająca dla beczek ze stali nierdzewnej do wielokrotnego napełniania nie została jednak określona w Nomenklaturze scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (53). W związku z tym należy dopilnować, by w zgłoszeniu o dopuszczenie do obrotu podawano nie tylko wagę wyrażoną w kilogramach lub tonach, ale także liczbę sztuk w przypadku przywozu produktu objętego postępowaniem. Liczbę sztuk powinno się podawać w odniesieniu do produktów objętych kodami TARIC 7310100010 i 7310299010, pod warunkiem że jest to zgodne z załącznikiem I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87.

53

9.   REJESTRACJA

REJESTRACJA

| (255) | Jak wspomniano w motywie 3, Komisja nie objęła przywozu produktu objętego postępowaniem obowiązkiem rejestracji. |
| --- | --- |

(255)

Jak wspomniano w motywie 3, Komisja nie objęła przywozu produktu objętego postępowaniem obowiązkiem rejestracji.

10.   INFORMACJE NA ETAPIE TYMCZASOWYM

INFORMACJE NA ETAPIE TYMCZASOWYM

| (256) | Zgodnie z art. 19a rozporządzenia podstawowego Komisja poinformowała zainteresowane strony o planowanym nałożeniu ceł tymczasowych. Informacje te zostały również udostępnione ogółowi społeczeństwa za pośrednictwem strony internetowej DG ds. Handlu. Zainteresowane strony miały trzy dni robocze na przedstawienie uwag dotyczących dokładności obliczeń, które zostały im ujawnione. |
| --- | --- |

(256)

Zgodnie z art. 19a rozporządzenia podstawowego Komisja poinformowała zainteresowane strony o planowanym nałożeniu ceł tymczasowych. Informacje te zostały również udostępnione ogółowi społeczeństwa za pośrednictwem strony internetowej DG ds. Handlu. Zainteresowane strony miały trzy dni robocze na przedstawienie uwag dotyczących dokładności obliczeń, które zostały im ujawnione.

| (257) | Ningbo Major i Penglai Jinfu przedstawiły wspólnie uwagi dotyczące wcześniejszego informowania, w których zwróciły się do Komisji o powstrzymanie się od stosowania środków tymczasowych. Podkreśliły one, że ceny docelowe niektórych rodzajów produktów nie odzwierciedlały zgodnie z ich wiedzą oczekiwanych cen docelowych. Twierdziły również, że niektóre rodzaje produktów nie były uwzględniane w obliczeniach marginesu szkody oraz że nagłówek tabeli ujawniającej informacje nie został opatrzony odpowiednią adnotacją. |
| --- | --- |

(257)

Ningbo Major i Penglai Jinfu przedstawiły wspólnie uwagi dotyczące wcześniejszego informowania, w których zwróciły się do Komisji o powstrzymanie się od stosowania środków tymczasowych. Podkreśliły one, że ceny docelowe niektórych rodzajów produktów nie odzwierciedlały zgodnie z ich wiedzą oczekiwanych cen docelowych. Twierdziły również, że niektóre rodzaje produktów nie były uwzględniane w obliczeniach marginesu szkody oraz że nagłówek tabeli ujawniającej informacje nie został opatrzony odpowiednią adnotacją.

| (258) | Komisja szczegółowo przeanalizowała uwagi i uznała, że żadna z nich nie dotyczy prawidłowości obliczeń, w związku z czym rozpatrzy je wraz ze wszystkimi innymi uwagami po opublikowaniu środków tymczasowych. |
| --- | --- |

(258)

Komisja szczegółowo przeanalizowała uwagi i uznała, że żadna z nich nie dotyczy prawidłowości obliczeń, w związku z czym rozpatrzy je wraz ze wszystkimi innymi uwagami po opublikowaniu środków tymczasowych.

| (259) | Jeżeli chodzi o jednostki wykorzystane w tabeli ujawniającej informacje, są to rzeczywiście sztuki, a nie tony, jak słusznie zauważyli producenci eksportujący. Ponadto niektóre rodzaje produktów nie zostały uwzględnione w obliczeniach marginesu szkody, ponieważ przemysł Unii nie wytwarzał danych rodzajów produktów i w związku z tym nie były one istotne dla obliczenia marginesu zaniżania cen. |
| --- | --- |

(259)

Jeżeli chodzi o jednostki wykorzystane w tabeli ujawniającej informacje, są to rzeczywiście sztuki, a nie tony, jak słusznie zauważyli producenci eksportujący. Ponadto niektóre rodzaje produktów nie zostały uwzględnione w obliczeniach marginesu szkody, ponieważ przemysł Unii nie wytwarzał danych rodzajów produktów i w związku z tym nie były one istotne dla obliczenia marginesu zaniżania cen.

11.   PRZEPIS KOŃCOWY

PRZEPIS KOŃCOWY

| (260) | W interesie dobrej administracji Komisja zwróci się do zainteresowanych stron z prośbą o przedłożenie pisemnych uwag lub o złożenie wniosku o przesłuchanie przez Komisję lub przez rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu w określonym terminie. |
| --- | --- |

(260)

W interesie dobrej administracji Komisja zwróci się do zainteresowanych stron z prośbą o przedłożenie pisemnych uwag lub o złożenie wniosku o przesłuchanie przez Komisję lub przez rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu w określonym terminie.

| (261) | Ustalenia dotyczące nałożenia ceł tymczasowych obowiązują tymczasowo i mogą ulec zmianie na ostatecznym etapie dochodzenia, |
| --- | --- |

(261)

Ustalenia dotyczące nałożenia ceł tymczasowych obowiązują tymczasowo i mogą ulec zmianie na ostatecznym etapie dochodzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Nakłada się tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz do Unii beczek, zbiorników, bębnów, cystern, baryłek i podobnych pojemników, nadających się do wielokrotnego napełniania, ze stali nierdzewnej, powszechnie znanych jako „beczki ze stali nierdzewnej do wielokrotnego napełniania”, o kształcie w przybliżeniu cylindrycznym, o grubości ścianki 0,5 mm lub większej, w rodzaju stosowanych do towarów innych niż gaz skroplony, ropa naftowa i produkty ropopochodne, o pojemności 4,5 litra lub większej, niezależnie od rodzaju wykończenia, wskaźnika pojemności lub gatunku stali nierdzewnej, nawet z dodatkowymi elementami (ekstraktory, szyje, wątory lub wszelkie inne elementy), nawet pomalowanych lub pokrytych innymi materiałami, obecnie objętych kodami CN ex 7310 10 00 i ex 7310 29 90 (kody TARIC 7310100010 i 7310299010), pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, z wyjątkiem szyjek, dozowników, złącz lub kranów, kołnierzy, zaworów i innych komponentów przywożonych osobno.

2.   Stawki tymczasowego cła antydumpingowego mające zastosowanie do ceny netto na granicy Unii przed ocleniem są następujące dla produktu opisanego w ust. 1 i wyprodukowanego przez poniższe przedsiębiorstwa:

| Państwo | Przedsiębiorstwo | Tymczasowe cło antydumpingowe | Dodatkowy kod TARIC |
| --- | --- | --- | --- |
| Chińska Republika Ludowa | Penglai Jinfu Stainless Steel Products Co., Ltd | 58,8  % | A024 |
| | Ningbo Major Draft Beer Equipment Co., Ltd | 52,9  % | A030 |
| | Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące wymienione w załączniku | 56,3  % | |
| | Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 91,0  % | C999 |

Państwo

Przedsiębiorstwo

Tymczasowe cło antydumpingowe

Dodatkowy kod TARIC

Chińska Republika Ludowa

Penglai Jinfu Stainless Steel Products Co., Ltd

58,8  %

A024

Ningbo Major Draft Beer Equipment Co., Ltd

52,9  %

A030

Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące wymienione w załączniku

56,3  %

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

91,0  %

C999

3.   Stosowanie indywidualnych stawek celnych ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi zawierać opatrzone datą oświadczenie podpisane przez pracownika podmiotu wystawiającego taką fakturę, z podaniem jego imienia, nazwiska i stanowiska, przy czym takie oświadczenie sporządza się w sposób następujący: Ja, niżej podpisany, poświadczam, że (ilość) (produkt objęty postępowaniem) sprzedana na wywóz do Unii Europejskiej objęta niniejszą fakturą została wytworzona przez (nazwa i adres przedsiębiorstwa) (dodatkowy kod TARIC) w [państwo, którego dotyczy postępowanie]. Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury obowiązuje cło mające zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw.

4.   Dopuszczenie do swobodnego obrotu na terenie Unii produktu, o którym mowa w ust. 1, uwarunkowane jest wpłaceniem zabezpieczenia w wysokości kwoty cła tymczasowego.

5.   W przypadku przedstawienia zgłoszenia do dopuszczenia do obrotu w odniesieniu do produktu, o którym mowa w ust. 1, w odpowiednie pole takiego zgłoszenia wprowadza się liczbę sztuk przywożonych produktów, pod warunkiem że takie wskazanie jest zgodne z załącznikiem I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87.

6.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

Artykuł 2

1.   Zainteresowane strony przedkładają Komisji uwagi na piśmie dotyczące niniejszego rozporządzenia w ciągu 15 dni kalendarzowych od daty jego wejścia w życie.

2.   Zainteresowane strony pragnące wystąpić z wnioskiem o przesłuchanie przed Komisją czynią to w ciągu 5 dni kalendarzowych od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

3.   Zainteresowane strony pragnące wystąpić z wnioskiem o przesłuchanie przed rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu czynią to w ciągu 5 dni kalendarzowych od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Rzecznik praw stron rozpatruje wnioski złożone poza tym terminem i może, w stosownych przypadkach, podjąć decyzję w sprawie przyjęcia takich wniosków.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Art. 1 stosuje się przez okres sześciu miesięcy.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 stycznia 2023 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

1

(2)  
  Dz.U. C 195 z 13.5.2022, s. 24.

2

(3)  https://tron.trade.ec.europa.eu/investigations/case-view?caseId=2602

3

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/191 z dnia 16 lutego 2022 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 36 z 17.2.2022, s. 1); rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/95 z dnia 24 stycznia 2022 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej rozszerzone na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali wysyłanych z Tajwanu, Indonezji, Sri Lanki i Filipin, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z tych państw, w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (Dz.U. L 16 z 25.1.2022, s. 36); rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/2239 z dnia 15 grudnia 2021 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych przemysłowych stalowych wież wiatrowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 450 z 16.12.2021, s. 59); rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/635 z dnia 16 kwietnia 2021 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych spawanych rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali niestopowej pochodzących z Białorusi, Chińskiej Republiki Ludowej i Rosji w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (Dz.U. L 132 z 19.4.2021, s. 145).

4

(5)  Zob. rozporządzenie wykonawcze (UE) 2022/191, motyw 208, rozporządzenie wykonawcze (UE) 2022/95, motyw 59, rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/2239, motywy 67–74, rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/635, motywy 149–150.

5

(6)  Zob. rozporządzenie wykonawcze (UE) 2022/191, motyw 192, rozporządzenie wykonawcze (UE) 2022/95, motyw 46, rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/2239 motywy 67–74, rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) /635, motyw 115–118.

6

(7)  Zob. rozporządzenie wykonawcze (UE) 2022/191, motywy 193–194, rozporządzenie wykonawcze (UE) 2022/95, motyw 47, rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/2239, motywy 67–74, rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/635, motywy 119–122. Choć przewidziane w ustawodawstwie chińskim prawo do powoływania i odwoływania kluczowych członków kierownictwa przedsiębiorstw państwowych przez właściwe organy państwowe można uznać za przejaw korzystania przez te organy z przysługujących im praw własności, komórki KPCh tworzone zarówno w przedsiębiorstwach państwowych, jak i w przedsiębiorstwach prywatnych stanowią kolejny istotny kanał umożliwiający państwu ingerowanie w proces podejmowania decyzji biznesowych. Zgodnie z prawem spółek ChRL w każdym przedsiębiorstwie należy ustanowić organizację partyjną KPCh (składającą się z co najmniej trzech członków KPCh, jak określono w statucie KPCh), a przedsiębiorstwo zapewnia warunki konieczne do prowadzenia działalności przez organizację partyjną. W przeszłości wymóg ten nie zawsze był spełniany lub nie był egzekwowany w rygorystyczny sposób. Począwszy od co najmniej 2016 r. KPCh zaczęła jednak rościć sobie prawo do ściślejszego kontrolowania procesu podejmowania decyzji biznesowych w przedsiębiorstwach państwowych, traktując to prawo jako jedną z wiodących zasad jej polityki. Napływające informacje sugerują również, że KPCh wywiera presję na przedsiębiorstwa prywatne, nakłaniając je do kierowania się „patriotyzmem” i postępowania zgodnie z polityką partii. Informacje z 2017 r. wskazują, że komórki partyjne istniały w 70 % spośród około 1,86 mln przedsiębiorstw prywatnych, a organizacje KPCh wywierały coraz większą presję, aby zapewniono im możliwość podejmowania ostatecznych decyzji biznesowych w przedsiębiorstwach, w których je utworzono. Wspomniane przepisy mają ogólne zastosowanie w całej chińskiej gospodarce, we wszystkich sektorach, w tym do producentów produktu objętego dochodzeniem, i ich dostawców materiałów.

7

(8)  Zob. rozporządzenie wykonawcze (UE) 2022/191, motywy 195–201, rozporządzenie wykonawcze (UE) 2022/95, motywy 48–52, rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/2239, motywy 67–74, rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/635, motywy 123–129.

8

(9)  Zob. rozporządzenie wykonawcze (UE) 2022/191, motyw 202, rozporządzenie wykonawcze (UE) 2022/95, motyw 53, rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/2239 motywy 67–74, rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/635, motywy 130–133.

9

(10)  Zob. rozporządzenie wykonawcze (UE) 2022/191, motyw 203, rozporządzenie wykonawcze (UE) 2022/95, motyw 54, rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/2239, motywy 67–74, rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/635, motywy 134–135.

10

(11)  Zob. rozporządzenie wykonawcze (UE) 2022/191, motyw 204, rozporządzenie wykonawcze (UE) 2022/95, motyw 55, rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/2239 motywy 67–74, rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/635, motywy 136–145.

11

(12)  Dokument roboczy służb Komisji SWD(2017) 483 final/2, 20.12.2017, dostępny pod adresem: https://trade.ec.europa.eu/doclib/docs/2017/december/tradoc_156474.pdf.

12

(13)  Izba Handlowa Unii Europejskiej w Chinach, „Overcapacity in China: an impediment to the Party’s reform agenda” [„Nadwyżka mocy produkcyjnych w Chinach: przeszkoda dla programu reform Partii”], dokument dostępny pod adresem: https://www.europeanchamber.com.cn/en/publications-overcapacity-in-china (dostęp 16 listopada 2022 r.).

13

(14)  Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/635 oraz rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/508 z dnia 7 kwietnia 2020 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych walcowanych na gorąco arkuszy i zwojów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indonezji, Chińskiej Republiki Ludowej i Tajwanu (Dz.U. L 110 z 8.4.2020, s. 3).

14

(15)  Globalne forum ds. nadwyżki mocy produkcyjnych w przemyśle stalowym, sprawozdanie dla ministrów z dnia 20 września 2018 r.

15

(16)  Sprawozdanie – rozdział 14, s. 358: 51 % przedsiębiorstw prywatnych i 49 % przedsiębiorstw państwowych, jeżeli chodzi o produkcję, oraz 44 % przedsiębiorstw państwowych i 56 % przedsiębiorstw prywatnych, jeżeli chodzi o moce produkcyjne.

16

(17)  Dostępne pod adresem: www.gov.cn/zhengce/content/2016-02/04/content_5039353.htm; https://policycn.com/policy_ticker/higher-expectations-for-large-scale-steel-enterprise/?iframe=1&secret=c8uthafuthefra4e, oraz www.xinhuanet.com/english/2019-04/23/c_138001574.htm (dostęp 28 października 2022 r.).

17

(18)  Dostępne pod adresem http://www.jjckb.cn/2019-04/23/c_137999653.htm (dostęp 28 października 2022 r.).

18

(19)  Podobnie jak miało to miejsce w przypadku nabytego udziału większościowego China Baowu Steel Group w Magang Steel w czerwcu 2019 r., zob. https://www.ft.com/content/a7c93fae-85bc-11e9-a028-86cea8523dc2 (dostęp 28 października 2022 r.).

19

(20)  Zob.: https://www.miit.gov.cn/gzcy/yjzj/art/2020/art_af1bef04b9624997956b2bff6cdb7383.html (dostęp 16 listopada 2022 r.).

20

(21)  Zob. sekcja IV, podsekcja 3 planu, dostępne pod adresem: https://www.miit.gov.cn/zwgk/zcwj/wjfb/tz/art/2021/art_2960538d19e34c66a5eb8d01b74cbb20.html (dostęp 16 listopada 2022 r.).

21

(22)  Zob. przedmowa do 14. planu pięcioletniego na rzecz rozwoju przemysłu stalowego.

22

(23)  Zob. strona internetowa grupy dostępna pod adresem: http://www.baowugroup.com/about/board_of_directors (dostęp 7 września 2022 r.).

23

(24)  Zob. strona internetowa przedsiębiorstwa dostępna pod adresem: https://www.baosteel.com/about/manager (dostęp 7 września 2022 r.).

24

(25)  Shandong Gold Group przekazuje, zgłębia i urzeczywistnia ducha 20. Zjazdu Krajowego Komunistycznej Partii Chin (tekst oryginalny w języku chińskim), artykuł prasowy opublikowany na stronie internetowej China Gold News: https://www.gold.org.cn/ky1227/kydj/202210/t20221028_193328.html (dostęp 17 listopada 2022 r.).

25

(26)  Sprawozdanie, część III, rozdział 14, s. 346 i nast.

26

(27)  Zob. 14. plan pięcioletni na rzecz krajowego rozwoju gospodarczego i społecznego Chińskiej Republiki Ludowej i celów długofalowych do roku 2035, część III art. VIII, dostępny pod adresem: https://cset.georgetown.edu/publication/china-14th-five-year-plan/ (dostęp 28 października 2022 r.).

27

(28)  Zob. w szczególności sekcje I i II planu.

28

(29)  Postanowienia zawarte w tej sekcji są bardzo szczegółowe – wyznaczono w nich rygorystyczne cele na przyszłość: „Jeżeli chodzi o przedsiębiorstwa zajmujące się produkcją żelaza i stali, które planują przeniesienie się do innej lokalizacji lub przeorganizowanie się w innej lokalizacji, organy rządowe w miejscach, do których przedsiębiorstwa te się przenoszą i z których się przenoszą powinny zintensyfikować prowadzoną przez siebie działalność w zakresie komunikacji i koordynacji oraz przenieść odpowiednie wskaźniki zużycia energii i węgla kamiennego za pośrednictwem rynku obrotu prawami do korzystania z energii, aby zapewnić współpracę korzystną dla wszystkich zainteresowanych stron oraz zagwarantować sprawne i uporządkowane postępy w realizacji projektu. Należy stworzyć 6 specyficznych baz produkcji stali w Anyang, Jiyuan, Pingdingshan, Xinyang, Shangqiu i Zhoukou, aby poszerzyć skalę działalności prowadzonej w tym sektorze, zintensyfikować tę działalność, zwiększyć poziom jej specjalizacji i nadać jej unikalny charakter. Do 2025 r. moce produkcyjne w zakresie produkcji surówki w mieście Anyang będą kontrolowane w taki sposób, aby utrzymywały się poniżej 14 mln ton, zaś moce produkcyjne w zakresie produkcji stali surowej będą kontrolowane w taki sposób, aby utrzymywały się w granicach 15 mln ton, a ponadto utworzony zostanie ośrodek zdolny do produkcji 8,5 mln ton wysokiej jakości stali do specjalnych zastosowań w zlokalizowanej w bazie Anyang przedsiębiorstwa Anyang Iron and Steel Group Co., Ltd.; planuje się również wspieranie (grupy) Henan Jiyuan Iron and Steel Co., Ltd. w budowie bazy produkcyjnej służącej do wytwarzania prętów i drutu ze stali do specjalnych zastosowań doskonałej jakości oraz w budowie regionalnego centrum przetwórstwa, a także wspieranie Angang Group Xinyang Iron and Steel Co., Ltd., Minyuan Iron and Steel Group Co., Ltd. oraz Henan Angang Zhoukou Iron and Steel Co., Ltd. w budowie regionalnych kompleksów produkcji żelaza i stali”.

29

(30)  Zob. odpowiednio pkt 2, 8 i 16 trzyletniego planu działania prowincji Hebei dotyczącego rozwoju klastra w sektorze stalowym na lata 2020–2022.

30

(31)  Katalog wytycznych dotyczących restrukturyzacji przemysłu (wersja z 2019 r.) zatwierdzony dekretem Krajowej Komisji Rozwoju i Reform Chińskiej Republiki Ludowej nr 29 z dnia 27 sierpnia 2019 r.; dostępne na stronie: http://www.gov.cn/xinwen/2019-11/06/5449193/files/26c9d25f713f4ed5b8dc51ae40ef37af.pdf (dostęp 28 października 2022 r.).

31

(32)  Zob. rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/635, motywy 134–135 i rozporządzenie wykonawcze (UE) 2020/508, motywy 143–144.

32

(33)  World Bank Open Data – Upper Middle Income, https://data.worldbank.org/income-level/upper-middle-income.

33

(34)  bvdinfo.com

34

(35)  https://www.globaltradealert.org/data_extraction

35

(36)  Klasyfikacja NACE to standardowa europejska nomenklatura rodzajów działalności gospodarczej związanej z produkcją. Zbadano następujące kody w ramach tej klasyfikacji: 2591 (pojemniki metalowe), 2592 (opakowania z metali lekkich), 2599 (pozostałe gotowe wyroby metalowe), 2829 (maszyny ogólnego przeznaczenia), 2893 (maszyny stosowane w przetwórstwie żywności, tytoniu i produkcji napojów).

36

(37)  Baza danych Orbis dostarczona przez Bureau Van Dick (https://orbis.bvdinfo.com).

37

(38)  https://www.mococa.com

38

(39)  https://ilostat.ilo.org/

39

(40)  https://www.globalpetrolprices.com/Brazil/

40

(41)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/755 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich (Dz.U. L 123 z 19.5.2015, s. 33).

41

(42)  https://ilostat.ilo.org/data/data-catalogue/

42

(43)  Odpowiednio skorygowane pod kątem dni ustawowo wolnych od pracy, takich jak wakacje i święta państwowe.

43

(44)  https://establishbrazil.com/articles/whats-real-cost-employee;

44

https://ccbc.org.br/en/publicacoes/artigos-ccbc-en/how-much-do-your-employees-in-brazil-really-cost/; https://bpc-partners.com/inss-brazilian-salaries-benefits/

(45)  https://www.globalpetrolprices.com/Brazil/

45

(46)  https://www.edp.com.br/tarifas-vigentes/

46

(47)  https://www.gov.br/mme/pt-br/assuntos/secretarias/energia-eletrica/publicacoes/informativo-gestao-setor-eletrico

47

(48)  Godziny szczytowego zużycia energii i godziny poza szczytowym zużyciem energii oraz poszczególne koszty dodatkowe występujące w omawianym okresie.

48

(49)  https://www.gov.br/mme/pt-br/assuntos/secretarias/energia-eletrica/publicacoes/informativo-gestao-setor-eletrico/informativo-gestao-setor-eletrico-ano-2021.pdf/view

49

(50)  Ponieważ masa jest jedyną dostępną jednostką służącą do pomiaru ilości w bazie danych COMEXT i w bazie danych z nadzoru Komisji, przy korzystaniu informacji zamieszczonych we wspomnianych bazach danych w toku dochodzenia dokonywano konwersji tej jednostki mierzonej w tonach/kilogramach na sztuki (liczbę baryłek), korzystając ze wzoru 1 beczka = 10 kg. Właśnie taki współczynnik konwersji stosowano w skardze, przy czym po przeprowadzeniu dalszej analizy Komisja potwierdziła, że średnia masa beczki na rynku faktycznie odpowiada w przybliżeniu 10 kg.

50

(51)  Górna wartość za rok 2 018 różni się od wartości przedstawionej w nocie do akt z 2 września 2022 r. Jest to spowodowane błędem pisarskim wykrytym w trakcie zestawiania danych otrzymanych od organów celnych, który został następnie skorygowany.

51

(52)  Cena ex-works obejmująca koszty związane z transportem i należności celne przywozowe obowiązujące na rynku Stanów Zjednoczonych.

52

(53)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1), zmienione rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/1998 z dnia 20 września 2022 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 282 z 31.10.2022, s. 1).

53

---

ZAŁĄCZNIK

Współpracujący producenci eksportujący nieobjęci próbą

| Państwo | Nazwa | Dodatkowy kod TARIC |
| --- | --- | --- |
| Chińska Republika Ludowa | Kingyip – Guangzhou JingYe Machinery Co., Ltd. | A031 |
| | Ningbo Hefeng Container Manufacturer Co., Ltd. | A032 |
| | Qingdao HenKeg Craft Beer Technology Co., Ltd. | A033 |
| | Yantai Toptech Ltd. | A034 |

Państwo

Nazwa

Dodatkowy kod TARIC

Chińska Republika Ludowa

Kingyip – Guangzhou JingYe Machinery Co., Ltd.

A031

Ningbo Hefeng Container Manufacturer Co., Ltd.

A032

Qingdao HenKeg Craft Beer Technology Co., Ltd.

A033

Yantai Toptech Ltd.

A034

---

III Inne akty

EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY

| 12.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 10/77 |
| --- | --- | --- | --- |

12.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 10/77

---

DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA nr 161/22/COL

z dnia 6 lipca 2022 r.

w sprawie pomocy w związku z infrastrukturą oświetlenia miejskiego w Bergen (Norwegia) [2023/101]

URZĄD NADZORU EFTA („Urząd”),

uwzględniając:

Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 61 i 62,

protokół 26 do Porozumienia EOG,

Porozumienie między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości („porozumienie o nadzorze i Trybunale”), w szczególności jego art. 24,

protokół 3 do porozumienia o nadzorze i Trybunale („protokół 3”), w szczególności jego część II art. 7 ust. 5 i art. 14, oraz

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag (1) i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,

a także mając na uwadze, co następuje:

I.   FAKTY

FAKTY

1.   PROCEDURA

PROCEDURA

1.1.   SKARGA

| (1) | Pismem z 11 maja 2017 r. federacja Nelfo („skarżący”) wniosła skargę dotyczącą domniemanej pomocy państwa przyznanej przez gminę Bergen („Gmina”) w związku z oświetleniem ulicznym wzdłuż dróg gminnych. Nelfo jest federacją sektorową w ramach Konfederacji Norweskich Przedsiębiorstw („NHO”). Zrzesza ona norweskie przedsiębiorstwa z branży elektroniki, IT, handlu elektronicznego, integratorów systemów i dźwigów (2). |
| --- | --- |

(1)

Pismem z 11 maja 2017 r. federacja Nelfo („skarżący”) wniosła skargę dotyczącą domniemanej pomocy państwa przyznanej przez gminę Bergen („Gmina”) w związku z oświetleniem ulicznym wzdłuż dróg gminnych. Nelfo jest federacją sektorową w ramach Konfederacji Norweskich Przedsiębiorstw („NHO”). Zrzesza ona norweskie przedsiębiorstwa z branży elektroniki, IT, handlu elektronicznego, integratorów systemów i dźwigów (2).

2

| (2) | Domniemanym beneficjentem pomocy jest spółka BKK AS, działająca za pośrednictwem różnych spółek zależnych (3). W dalszej części dokumentu BKK AS wraz z jej spółkami zależnymi będą wspólnie nazywane „grupą BKK” |
| --- | --- |

(2)

Domniemanym beneficjentem pomocy jest spółka BKK AS, działająca za pośrednictwem różnych spółek zależnych (3). W dalszej części dokumentu BKK AS wraz z jej spółkami zależnymi będą wspólnie nazywane „grupą BKK”

3

1.2.   INFORMACJE DODATKOWE

| (3) | Pismem z 1 czerwca 2017 r. (4) Urząd przekazał skargę władzom norweskim. Pismami z 27 czerwca 2017 r. i 5 lipca 2017 r. (5) władze norweskie przedstawiły swoje uwagi. |
| --- | --- |

(3)

Pismem z 1 czerwca 2017 r. (4) Urząd przekazał skargę władzom norweskim. Pismami z 27 czerwca 2017 r. i 5 lipca 2017 r. (5) władze norweskie przedstawiły swoje uwagi.

4

5

| (4) | Wiadomością e-mail z 7 września 2017 r. Urząd zaprosił władze norweskie do przedstawienia dalszych informacji (6). Władze norweskie odpowiedziały wiadomościami e-mail z 8 września 2017 r. (7) i z 12 września 2017 r. (8). |
| --- | --- |

(4)

Wiadomością e-mail z 7 września 2017 r. Urząd zaprosił władze norweskie do przedstawienia dalszych informacji (6). Władze norweskie odpowiedziały wiadomościami e-mail z 8 września 2017 r. (7) i z 12 września 2017 r. (8).

6

7

8

| (5) | 11 lipca 2018 r. Urząd przesłał wniosek o udzielenie dodatkowych informacji (9). 17 sierpnia 2018 r. przeprowadzono wideokonferencję. Wiadomością e-mail z 28 lutego 2019 r. władze norweskie przekazały dalsze informacje (10). |
| --- | --- |

(5)

11 lipca 2018 r. Urząd przesłał wniosek o udzielenie dodatkowych informacji (9). 17 sierpnia 2018 r. przeprowadzono wideokonferencję. Wiadomością e-mail z 28 lutego 2019 r. władze norweskie przekazały dalsze informacje (10).

9

10

1.3.   FORMALNE POSTĘPOWANIE WYJAŚNIAJĄCE

| (6) | Decyzją nr 027/19/COL („decyzja o wszczęciu postępowania”) Urząd wszczął formalne postępowanie wyjaśniające (11). Na tym etapie Urząd wstępnie stwierdził, że trzy środki określone w decyzji o wszczęciu postępowania jako środki a), b) i c), stanowią, jak się zdaje, pomoc państwa. Ponadto Urząd wyraził wątpliwości co do zgodności tej potencjalnej pomocy państwa z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. Przedmiotowe trzy środki opisano w sekcji 2 poniżej. |
| --- | --- |

(6)

Decyzją nr 027/19/COL („decyzja o wszczęciu postępowania”) Urząd wszczął formalne postępowanie wyjaśniające (11). Na tym etapie Urząd wstępnie stwierdził, że trzy środki określone w decyzji o wszczęciu postępowania jako środki a), b) i c), stanowią, jak się zdaje, pomoc państwa. Ponadto Urząd wyraził wątpliwości co do zgodności tej potencjalnej pomocy państwa z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. Przedmiotowe trzy środki opisano w sekcji 2 poniżej.

11

| (7) | Władze norweskie wezwano do przedstawienia do 20 maja 2019 r. uwag dotyczących decyzji o wszczęciu postępowania. Na ich wniosek Urząd wydłużył ten termin do 5 czerwca 2019 r. (12). |
| --- | --- |

(7)

Władze norweskie wezwano do przedstawienia do 20 maja 2019 r. uwag dotyczących decyzji o wszczęciu postępowania. Na ich wniosek Urząd wydłużył ten termin do 5 czerwca 2019 r. (12).

12

| (8) | Pismem z 5 czerwca 2019 r. Urząd otrzymał wspólne uwagi BKK AS i Veilys AS („BKK Veilys”) (13). Pismem z 6 sierpnia 2019 r. wezwano władze norweskie do przedstawienia do 6 września 2019 r. uwag dotyczących otrzymanych uwag (14). |
| --- | --- |

(8)

Pismem z 5 czerwca 2019 r. Urząd otrzymał wspólne uwagi BKK AS i Veilys AS („BKK Veilys”) (13). Pismem z 6 sierpnia 2019 r. wezwano władze norweskie do przedstawienia do 6 września 2019 r. uwag dotyczących otrzymanych uwag (14).

13

14

| (9) | Władze norweskie przedłożyły swoje uwagi do decyzji o wszczęciu postępowania 5 kwietnia 2020 r. (15). Uwagi te znajdują się w dwóch pismach od Gminy odpowiednio z 10 maja 2019 r. (16) i 3 kwietnia 2020 r. (17). |
| --- | --- |

(9)

Władze norweskie przedłożyły swoje uwagi do decyzji o wszczęciu postępowania 5 kwietnia 2020 r. (15). Uwagi te znajdują się w dwóch pismach od Gminy odpowiednio z 10 maja 2019 r. (16) i 3 kwietnia 2020 r. (17).

15

16

17

| (10) | 5 lutego 2021 r. Urząd przesłał władzom norweskim dodatkowy wniosek o udzielenie informacji (18). Władze norweskie przedłożyły swoją odpowiedź na ten wniosek 12 kwietnia 2021 r. (19). |
| --- | --- |

(10)

5 lutego 2021 r. Urząd przesłał władzom norweskim dodatkowy wniosek o udzielenie informacji (18). Władze norweskie przedłożyły swoją odpowiedź na ten wniosek 12 kwietnia 2021 r. (19).

18

19

2.   OPIS ŚRODKÓW POMOCY

OPIS ŚRODKÓW POMOCY

2.1.   INFRASTRUKTURA I PODMIOTY PRAWNE OBJĘTE POSTĘPOWANIEM

| (11) | Właścicielem infrastruktury oświetlenia miejskiego wzdłuż dróg gminnych był wcześniej podmiot należący do Gminy, o nazwie Bergen Lysverker. W 1996 r. podmiot Bergen Lysverker, wraz z jego aktywami, nabyło jednak przedsiębiorstwo BKK DA. Było ono wówczas własnością kilku gmin, a Gmina była jego głównym udziałowcem. |
| --- | --- |

(11)

Właścicielem infrastruktury oświetlenia miejskiego wzdłuż dróg gminnych był wcześniej podmiot należący do Gminy, o nazwie Bergen Lysverker. W 1996 r. podmiot Bergen Lysverker, wraz z jego aktywami, nabyło jednak przedsiębiorstwo BKK DA. Było ono wówczas własnością kilku gmin, a Gmina była jego głównym udziałowcem.

| (12) | BKK DA przekształcono później w BKK AS (20). Zgodnie z publicznie dostępnymi informacjami Gmina posiada 37,75 % udziałów. Wśród innych udziałowców są Statkraft Industrial Holding AS i różne gminy (21). |
| --- | --- |

(12)

BKK DA przekształcono później w BKK AS (20). Zgodnie z publicznie dostępnymi informacjami Gmina posiada 37,75 % udziałów. Wśród innych udziałowców są Statkraft Industrial Holding AS i różne gminy (21).

20

21

| (13) | Od tego czasu różne spółki zależne BKK AS były właścicielami infrastruktury oświetlenia miejskiego wzdłuż dróg gminnych w Bergen i zajmowały się jej eksploatacją. Infrastruktura znajdująca się pod kontrolą grupy BKK należy obecnie do spółki Veilys AS. Przedsiębiorstwo to jest również właścicielem infrastruktury oświetlenia miejskiego wzdłuż dróg krajowych, okręgowych i prywatnych. |
| --- | --- |

(13)

Od tego czasu różne spółki zależne BKK AS były właścicielami infrastruktury oświetlenia miejskiego wzdłuż dróg gminnych w Bergen i zajmowały się jej eksploatacją. Infrastruktura znajdująca się pod kontrolą grupy BKK należy obecnie do spółki Veilys AS. Przedsiębiorstwo to jest również właścicielem infrastruktury oświetlenia miejskiego wzdłuż dróg krajowych, okręgowych i prywatnych.

| (14) | Według władz norweskich Veilys AS nie zajmowała się sama ani eksploatacją, ani utrzymaniem infrastruktury oświetlenia miejskiego. Działania te wykonywała zamiast niej spółka zależna o nazwie BKK EnoTek AS (22). |
| --- | --- |

(14)

Według władz norweskich Veilys AS nie zajmowała się sama ani eksploatacją, ani utrzymaniem infrastruktury oświetlenia miejskiego. Działania te wykonywała zamiast niej spółka zależna o nazwie BKK EnoTek AS (22).

22

| (15) | Jak opisano bardziej szczegółowo poniżej, Veilys AS nie jest właścicielem całej infrastruktury oświetlenia miejskiego wzdłuż dróg gminnych w Bergen. Część tej infrastruktury należy do Gminy. |
| --- | --- |

(15)

Jak opisano bardziej szczegółowo poniżej, Veilys AS nie jest właścicielem całej infrastruktury oświetlenia miejskiego wzdłuż dróg gminnych w Bergen. Część tej infrastruktury należy do Gminy.

2.2.   ŚRODKI OKREŚLONE W SKARDZE

| (16) | W skardze określono dwa środki domniemanej pomocy państwa. Po pierwsze, skarżący wskazał, że Gmina dokonała nadmiernej rekompensaty na rzecz przedsiębiorstw należących do grupy BKK za utrzymanie i eksploatację lamp ulicznych wzdłuż dróg gminnych (środek a)). Po drugie, skarga dotyczyła sfinansowania przez Gminę 12 000 nowych LED-owych opraw oświetleniowych zainstalowanych w ramach infrastruktury będącej własnością Veilys AS (środek b)) (23). |
| --- | --- |

(16)

W skardze określono dwa środki domniemanej pomocy państwa. Po pierwsze, skarżący wskazał, że Gmina dokonała nadmiernej rekompensaty na rzecz przedsiębiorstw należących do grupy BKK za utrzymanie i eksploatację lamp ulicznych wzdłuż dróg gminnych (środek a)). Po drugie, skarga dotyczyła sfinansowania przez Gminę 12 000 nowych LED-owych opraw oświetleniowych zainstalowanych w ramach infrastruktury będącej własnością Veilys AS (środek b)) (23).

23

| (17) | Według skarżącego środki a) i b) stanowią naruszenie zasad pomocy państwa trwające od 1 stycznia 2016 r. Jak określono w pkt 18 decyzji o wszczęciu postępowania, Urząd ogranicza w związku z tym swoją ocenę środków a) i b) do tego okresu. |
| --- | --- |

(17)

Według skarżącego środki a) i b) stanowią naruszenie zasad pomocy państwa trwające od 1 stycznia 2016 r. Jak określono w pkt 18 decyzji o wszczęciu postępowania, Urząd ogranicza w związku z tym swoją ocenę środków a) i b) do tego okresu.

| (18) | Skarżący uważa, że kilku dostawców byłoby skłonnych zajmować się eksploatacją i utrzymaniem lamp ulicznych w zamian za rekompensatę. Na tej podstawie postrzega on działalność obejmującą utrzymanie i eksploatację jako działalność o charakterze gospodarczym (24). |
| --- | --- |

(18)

Skarżący uważa, że kilku dostawców byłoby skłonnych zajmować się eksploatacją i utrzymaniem lamp ulicznych w zamian za rekompensatę. Na tej podstawie postrzega on działalność obejmującą utrzymanie i eksploatację jako działalność o charakterze gospodarczym (24).

24

| (19) | W zakresie, w jakim rekompensata dotyczy usługi świadczonej w ogólnym interesie gospodarczym, skarżący dowodzi (25): po pierwsze, że na podstawie kryteriów określonych w wyroku w sprawie Altmark nie można wykluczyć istnienia pomocy państwa (26); po drugie, że rekompensata, o której mowa, przekracza pułap de minimis dotyczący usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym wynoszący 500 000 EUR (27); po trzecie, że środki te nie spełniają wymogów określonych w decyzji dotyczącej usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (28). |
| --- | --- |

(19)

W zakresie, w jakim rekompensata dotyczy usługi świadczonej w ogólnym interesie gospodarczym, skarżący dowodzi (25): po pierwsze, że na podstawie kryteriów określonych w wyroku w sprawie Altmark nie można wykluczyć istnienia pomocy państwa (26); po drugie, że rekompensata, o której mowa, przekracza pułap de minimis dotyczący usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym wynoszący 500 000 EUR (27); po trzecie, że środki te nie spełniają wymogów określonych w decyzji dotyczącej usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (28).

25

26

de minimis

27

28

| (20) | Skarżący szacuje, że nadmierna rekompensata za utrzymanie i eksploatację wynosi 1,12 mln EUR rocznie. W porównywalnych umowach o świadczenie usług publicznych ceny były ustalone rzekomo na poziomie około [...] NOK za punkt świetlny rocznie (29). |
| --- | --- |

(20)

Skarżący szacuje, że nadmierna rekompensata za utrzymanie i eksploatację wynosi 1,12 mln EUR rocznie. W porównywalnych umowach o świadczenie usług publicznych ceny były ustalone rzekomo na poziomie około [...] NOK za punkt świetlny rocznie (29).

29

2.3.   DODATKOWY ŚRODEK OKREŚLONY W DECYZJI O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA

| (21) | Płatności ze strony Gminy obejmują rekompensatę za koszt inwestycji związany z infrastrukturą oświetlenia miejskiego będącą w posiadaniu Veilys AS. Ten element mechanizmu rekompensaty włączono do formalnego postępowania wyjaśniającego jako środek c). Jak określono w pkt 18 decyzji o wszczęciu postępowania, oceny środka c) nie ograniczono do okresu trwającego od 1 stycznia 2016 r. |
| --- | --- |

(21)

Płatności ze strony Gminy obejmują rekompensatę za koszt inwestycji związany z infrastrukturą oświetlenia miejskiego będącą w posiadaniu Veilys AS. Ten element mechanizmu rekompensaty włączono do formalnego postępowania wyjaśniającego jako środek c). Jak określono w pkt 18 decyzji o wszczęciu postępowania, oceny środka c) nie ograniczono do okresu trwającego od 1 stycznia 2016 r.

3.   UWAGI WŁADZ NORWESKICH

UWAGI WŁADZ NORWESKICH

3.1.   PODSTAWOWE INFORMACJE

3.1.1.   
  Powiązanie między infrastrukturą oświetlenia miejskiego a siecią energetyczną

Powiązanie między infrastrukturą oświetlenia miejskiego a siecią energetyczną

| (22) | Władze norweskie podkreślają, że istnieje bliskie funkcjonalne powiązanie między sieciami energetycznymi a infrastrukturami wykorzystywanymi do zapewnienia oświetlenia ulicznego. Oprawy oświetleniowe lamp ulicznych i kable przyłączeniowe są często umieszczone na słupach, po których przebiegają również przewody energetyczne. W związku z tym infrastruktura w Bergen służy dwojakiemu celowi (30). |
| --- | --- |

(22)

Władze norweskie podkreślają, że istnieje bliskie funkcjonalne powiązanie między sieciami energetycznymi a infrastrukturami wykorzystywanymi do zapewnienia oświetlenia ulicznego. Oprawy oświetleniowe lamp ulicznych i kable przyłączeniowe są często umieszczone na słupach, po których przebiegają również przewody energetyczne. W związku z tym infrastruktura w Bergen służy dwojakiemu celowi (30).

30

| (23) | Do 1991 r. nie było rozróżnienia między eksploatowaniem i utrzymywaniem infrastruktury do celów energetyki i do celów oświetlenia ulicznego. Eksploatacją i utrzymaniem takiej infrastruktury znajdującej się wzdłuż dróg gminnych zajmowały się gminy albo lokalne podmioty należące do gmin (31). |
| --- | --- |

(23)

Do 1991 r. nie było rozróżnienia między eksploatowaniem i utrzymywaniem infrastruktury do celów energetyki i do celów oświetlenia ulicznego. Eksploatacją i utrzymaniem takiej infrastruktury znajdującej się wzdłuż dróg gminnych zajmowały się gminy albo lokalne podmioty należące do gmin (31).

31

| (24) | Ze skutkiem od 1991 r. rynki energetyczne w Norwegii uległy jednak częściowej liberalizacji. W związku z tym eksploatację sieci energetycznych objęto zakresem stosowania regulacji dotyczących monopolu (32). |
| --- | --- |

(24)

Ze skutkiem od 1991 r. rynki energetyczne w Norwegii uległy jednak częściowej liberalizacji. W związku z tym eksploatację sieci energetycznych objęto zakresem stosowania regulacji dotyczących monopolu (32).

32

| (25) | W takim systemie sektorowym właściciele infrastruktury są zobowiązani do eksploatacji własnej infrastruktury. Zakazuje się innym podmiotom powielania ich działań. Koszty eksploatacji i utrzymania pokrywane są z opłat taryfowych (nettleie), które muszą być zgodne z regulowanym poziomem zwrotu określonym przez norweski Urząd Regulacji Energetyki (NVE) (33). |
| --- | --- |

(25)

W takim systemie sektorowym właściciele infrastruktury są zobowiązani do eksploatacji własnej infrastruktury. Zakazuje się innym podmiotom powielania ich działań. Koszty eksploatacji i utrzymania pokrywane są z opłat taryfowych (nettleie), które muszą być zgodne z regulowanym poziomem zwrotu określonym przez norweski Urząd Regulacji Energetyki (NVE) (33).

nettleie

NVE

33

| (26) | Nie ustanowiono natomiast na szczeblu krajowym żadnych regulacji dotyczących monopolu w zakresie infrastruktury oświetlenia miejskiego. W przypadku takiej infrastruktury struktura własności i warunki dotyczące eksploatacji zależą zatem od warunków lokalnych. Kilka podmiotów oferuje usługi związane z eksploatacją i utrzymaniem na zasadach komercyjnych (34). |
| --- | --- |

(26)

Nie ustanowiono natomiast na szczeblu krajowym żadnych regulacji dotyczących monopolu w zakresie infrastruktury oświetlenia miejskiego. W przypadku takiej infrastruktury struktura własności i warunki dotyczące eksploatacji zależą zatem od warunków lokalnych. Kilka podmiotów oferuje usługi związane z eksploatacją i utrzymaniem na zasadach komercyjnych (34).

34

3.1.2.   
  Sprzedaż Bergen Lysverker i regulacja przyszłych dostaw

Sprzedaż Bergen Lysverker i regulacja przyszłych dostaw

| (27) | Celem, jaki Gmina miała w procesie z 1996 r., była sprzedaż Bergen Lysverker wraz z wszystkimi jego aktywami i działalnością (35). Przedmiotowe aktywa i działalność dotyczyły przede wszystkim wytwarzania i dystrybucji energii elektrycznej. Infrastrukturę oświetlenia miejskiego uznano za element o mniejszym znaczeniu, którego nie dało się praktycznie oddzielić (36). |
| --- | --- |

(27)

Celem, jaki Gmina miała w procesie z 1996 r., była sprzedaż Bergen Lysverker wraz z wszystkimi jego aktywami i działalnością (35). Przedmiotowe aktywa i działalność dotyczyły przede wszystkim wytwarzania i dystrybucji energii elektrycznej. Infrastrukturę oświetlenia miejskiego uznano za element o mniejszym znaczeniu, którego nie dało się praktycznie oddzielić (36).

35

36

| (28) | W pisemnym podsumowaniu radnego (Rådmannen) skierowanym do rady miasta Bergen i sporządzonym w ramach przygotowania decyzji o sprzedaży powtórzono, że do składania ofert zaproszono liczne przedsiębiorstwa publiczne. Gmina zamówiła również wycenę od Enskilda Securities (37). |
| --- | --- |

(28)

W pisemnym podsumowaniu radnego (Rådmannen) skierowanym do rady miasta Bergen i sporządzonym w ramach przygotowania decyzji o sprzedaży powtórzono, że do składania ofert zaproszono liczne przedsiębiorstwa publiczne. Gmina zamówiła również wycenę od Enskilda Securities (37).

Rådmannen

37

| (29) | Wycenę tę ujęto we wniosku przedstawiciela rady miasta Bergen. Uwzględniając zobowiązania netto, wskazano w nim wartość od 2,8 do 3,0 mld NOK (38). |
| --- | --- |

(29)

Wycenę tę ujęto we wniosku przedstawiciela rady miasta Bergen. Uwzględniając zobowiązania netto, wskazano w nim wartość od 2,8 do 3,0 mld NOK (38).

38

| (30) | Do sprawy przed radą miasta Bergen dołączono następnie notatkę dotyczącą efektów synergii. W notatce tej stwierdzono, że sprzedaż miałaby dwojaki cel. Po pierwsze, Gmina powinna współtworzyć strukturę funkcjonalną na potrzeby dostaw energii elektrycznej na obszarze Bergen. Po drugie, sprzedaż powinna uwolnić kapitał dla Gminy w oparciu o ceny rynkowe (39). Określono również liczne dodatkowe świadczenia wzajemne (40). |
| --- | --- |

(30)

Do sprawy przed radą miasta Bergen dołączono następnie notatkę dotyczącą efektów synergii. W notatce tej stwierdzono, że sprzedaż miałaby dwojaki cel. Po pierwsze, Gmina powinna współtworzyć strukturę funkcjonalną na potrzeby dostaw energii elektrycznej na obszarze Bergen. Po drugie, sprzedaż powinna uwolnić kapitał dla Gminy w oparciu o ceny rynkowe (39). Określono również liczne dodatkowe świadczenia wzajemne (40).

39

40

| (31) | W sekcji 6 umowy sprzedaży między Gminą a BKK DA ustalono cenę do zapłaty przez Bergen Lysverker na kwotę 2,619 mld NOK. Cenę tę oparto na cenie brutto w wysokości 3,124 mld NOK przed odliczeniem wierzytelności i zobowiązań emerytalnych (41). |
| --- | --- |

(31)

W sekcji 6 umowy sprzedaży między Gminą a BKK DA ustalono cenę do zapłaty przez Bergen Lysverker na kwotę 2,619 mld NOK. Cenę tę oparto na cenie brutto w wysokości 3,124 mld NOK przed odliczeniem wierzytelności i zobowiązań emerytalnych (41).

41

| (32) | Mechanizm regulujący rekompensatę za przyszłe zapewnianie oświetlenia ulicznego i świadczenie powiązanych usług ujęto w sekcji 7 lit. c) umowy sprzedaży z 1996 r. (42). Zgodnie z tym mechanizmem BKK DA mogłoby swobodnie eksploatować lampy uliczne na warunkach rynkowych, co powinno wiązać się z pokryciem kosztów oraz z kosztem inwestycji w odniesieniu do zaangażowanego kapitału w wysokości stopy zwrotu ustalonej przez NVE dla regulowanej infrastruktury sieci energetycznej (43). |
| --- | --- |

(32)

Mechanizm regulujący rekompensatę za przyszłe zapewnianie oświetlenia ulicznego i świadczenie powiązanych usług ujęto w sekcji 7 lit. c) umowy sprzedaży z 1996 r. (42). Zgodnie z tym mechanizmem BKK DA mogłoby swobodnie eksploatować lampy uliczne na warunkach rynkowych, co powinno wiązać się z pokryciem kosztów oraz z kosztem inwestycji w odniesieniu do zaangażowanego kapitału w wysokości stopy zwrotu ustalonej przez NVE dla regulowanej infrastruktury sieci energetycznej (43).

42

43

| (33) | W umowie sprzedaży nie określono oddzielnie wartości sieci lamp ulicznych. Zgodnie z sekcją 6 BKK DA rozpoczęto jednak procedurę badania due diligence. W sprawozdaniu firmy rachunkowej, które wykorzystano w tym celu, wartość księgową lamp ulicznych ustalono na 55 mln NOK (44). |
| --- | --- |

(33)

W umowie sprzedaży nie określono oddzielnie wartości sieci lamp ulicznych. Zgodnie z sekcją 6 BKK DA rozpoczęto jednak procedurę badania due diligence. W sprawozdaniu firmy rachunkowej, które wykorzystano w tym celu, wartość księgową lamp ulicznych ustalono na 55 mln NOK (44).

due diligence

44

3.1.3.   
  Kolejne umowy między Gminą a przedsiębiorstwami w grupie BKK

Kolejne umowy między Gminą a przedsiębiorstwami w grupie BKK

| (34) | Od 2012 r. władze norweskie zawierają umowy regulujące dostawę oświetlenia ulicznego wzdłuż dróg gminnych w Bergen i świadczenie powiązanych usług. Czas obowiązywania takich umów trwa zazwyczaj dwa lata z możliwością przedłużenia o rok (45). |
| --- | --- |

(34)

Od 2012 r. władze norweskie zawierają umowy regulujące dostawę oświetlenia ulicznego wzdłuż dróg gminnych w Bergen i świadczenie powiązanych usług. Czas obowiązywania takich umów trwa zazwyczaj dwa lata z możliwością przedłużenia o rok (45).

45

| (35) | Umowę na lata 2012–2014 zawarto z przedsiębiorstwem BKK Nett AS. Pierwotnie obejmowała ona 18 228 lamp. 16 082 z nich kontrolowała grupa BKK, 2 146 było natomiast własnością Gminy. Przewidziano jednak, że liczba lamp zmieni się w okresie obowiązywania umowy (46). |
| --- | --- |

(35)

Umowę na lata 2012–2014 zawarto z przedsiębiorstwem BKK Nett AS. Pierwotnie obejmowała ona 18 228 lamp. 16 082 z nich kontrolowała grupa BKK, 2 146 było natomiast własnością Gminy. Przewidziano jednak, że liczba lamp zmieni się w okresie obowiązywania umowy (46).

46

| (36) | Kwestię uregulowania rekompensaty określono w sekcji 7 umowy i w dodatku A do umowy. Cenę utrzymania i eksploatacji ustalono na [...] NOK za lampę rocznie, z wyłączeniem podatku VAT. Całkowita roczna rekompensata za utrzymanie i eksploatację 18 228 istniejących lamp wyniosłaby zatem [...] NOK (47). |
| --- | --- |

(36)

Kwestię uregulowania rekompensaty określono w sekcji 7 umowy i w dodatku A do umowy. Cenę utrzymania i eksploatacji ustalono na [...] NOK za lampę rocznie, z wyłączeniem podatku VAT. Całkowita roczna rekompensata za utrzymanie i eksploatację 18 228 istniejących lamp wyniosłaby zatem [...] NOK (47).

47

| (37) | Rekompensatę za koszt inwestycji określono na [...] NOK za lampę rocznie, z wyłączeniem podatku VAT. Ponieważ element ten obejmował jedynie lampy kontrolowane przez grupę BKK, roczna rekompensata dotycząca tych istniejących 16 082 lamp wyniosła [...] NOK (48). |
| --- | --- |

(37)

Rekompensatę za koszt inwestycji określono na [...] NOK za lampę rocznie, z wyłączeniem podatku VAT. Ponieważ element ten obejmował jedynie lampy kontrolowane przez grupę BKK, roczna rekompensata dotycząca tych istniejących 16 082 lamp wyniosła [...] NOK (48).

48

| (38) | Umowę na lata 2015–2017 również podpisano z BKK Nett AS. W momencie podpisywania obejmowała ona 18 407 lamp. 16 058 z nich kontrolowała grupa BKK, 2 349 było natomiast własnością Gminy (49). |
| --- | --- |

(38)

Umowę na lata 2015–2017 również podpisano z BKK Nett AS. W momencie podpisywania obejmowała ona 18 407 lamp. 16 058 z nich kontrolowała grupa BKK, 2 349 było natomiast własnością Gminy (49).

49

| (39) | Stosując tę samą strukturę dokumentu jak w poprzedniej umowie, rekompensatę określono w sekcji 7 umowy i w dodatku A do umowy. Cenę utrzymania i eksploatacji ustalono na [...] NOK za lampę rocznie, z wyłączeniem podatku VAT. W związku z tym, ponieważ liczba istniejących lamp wynosiła 18 407, roczna rekompensata za utrzymanie i eksploatację wyniosła [...] NOK (50). |
| --- | --- |

(39)

Stosując tę samą strukturę dokumentu jak w poprzedniej umowie, rekompensatę określono w sekcji 7 umowy i w dodatku A do umowy. Cenę utrzymania i eksploatacji ustalono na [...] NOK za lampę rocznie, z wyłączeniem podatku VAT. W związku z tym, ponieważ liczba istniejących lamp wynosiła 18 407, roczna rekompensata za utrzymanie i eksploatację wyniosła [...] NOK (50).

50

| (40) | Rekompensatę za koszt inwestycji ustalono na tym samym poziomie jednostkowym jak w poprzedniej umowie, wynoszącym [...] NOK z wyłączeniem podatku VAT (zob. pkt 37). Biorąc pod uwagę, że grupa BKK posiada 16 058 istniejących lamp, roczną rekompensatę za koszt inwestycji obliczono na kwotę [...] NOK (51). |
| --- | --- |

(40)

Rekompensatę za koszt inwestycji ustalono na tym samym poziomie jednostkowym jak w poprzedniej umowie, wynoszącym [...] NOK z wyłączeniem podatku VAT (zob. pkt 37). Biorąc pod uwagę, że grupa BKK posiada 16 058 istniejących lamp, roczną rekompensatę za koszt inwestycji obliczono na kwotę [...] NOK (51).

51

| (41) | W odniesieniu do okresu po 2018 r. przedłużono obowiązującą umowę. Zgodnie z pismem od Gminy z 19 czerwca 2017 r. umowę pierwotnie przedłużono do 1 lipca 2018 r. Gmina zauważyła w związku z tym, że ze względu na zmianę struktury przedsiębiorstwa konieczne będzie zawarcie przedłużonej umowy z BKK EnoTek AS (52). |
| --- | --- |

(41)

W odniesieniu do okresu po 2018 r. przedłużono obowiązującą umowę. Zgodnie z pismem od Gminy z 19 czerwca 2017 r. umowę pierwotnie przedłużono do 1 lipca 2018 r. Gmina zauważyła w związku z tym, że ze względu na zmianę struktury przedsiębiorstwa konieczne będzie zawarcie przedłużonej umowy z BKK EnoTek AS (52).

52

| (42) | Umowę przedłużono następnie do 1 stycznia 2019 r. W tym względzie Gmina odniosła się do trwającego procesu, w ramach którego prowadziła prace zmierzające do nabycia lamp ulicznych będących własnością grupy BKK (53). |
| --- | --- |

(42)

Umowę przedłużono następnie do 1 stycznia 2019 r. W tym względzie Gmina odniosła się do trwającego procesu, w ramach którego prowadziła prace zmierzające do nabycia lamp ulicznych będących własnością grupy BKK (53).

53

| (43) | W piśmie dotyczącym przedłużenia umowy grupa BKK wyjaśniła, że przeniosła infrastrukturę oświetlenia miejskiego na swoją spółkę zależną Veilys AS. Na tej podstawie Gmina miała otrzymać dwa potwierdzenia dotyczące przedłużenia. Pierwsze potwierdzenie od Veilys AS miało dotyczyć lamp ulicznych będących własnością tego przedsiębiorstwa. Drugie potwierdzenie od BKK EnoTek AS miało dotyczyć usług świadczonych przez to przedsiębiorstwo w odniesieniu do lamp ulicznych będących własnością Gminy (54). |
| --- | --- |

(43)

W piśmie dotyczącym przedłużenia umowy grupa BKK wyjaśniła, że przeniosła infrastrukturę oświetlenia miejskiego na swoją spółkę zależną Veilys AS. Na tej podstawie Gmina miała otrzymać dwa potwierdzenia dotyczące przedłużenia. Pierwsze potwierdzenie od Veilys AS miało dotyczyć lamp ulicznych będących własnością tego przedsiębiorstwa. Drugie potwierdzenie od BKK EnoTek AS miało dotyczyć usług świadczonych przez to przedsiębiorstwo w odniesieniu do lamp ulicznych będących własnością Gminy (54).

54

| (44) | 20 grudnia 2018 r. przedmiotową umowę przedłużono na tych samych warunkach do 1 stycznia 2020 r. Dokonano tego w związku z przedłużeniem umowy intencyjnej dotyczącej możliwego nabycia przez Gminę infrastruktury oświetlenia miejskiego będącej w posiadaniu Veilys AS (55). |
| --- | --- |

(44)

20 grudnia 2018 r. przedmiotową umowę przedłużono na tych samych warunkach do 1 stycznia 2020 r. Dokonano tego w związku z przedłużeniem umowy intencyjnej dotyczącej możliwego nabycia przez Gminę infrastruktury oświetlenia miejskiego będącej w posiadaniu Veilys AS (55).

55

| (45) | Na koniec władze norweskie dostarczyły niepodpisane drugie przedłużenie umowy intencyjnej. Zgodnie z tym dokumentem umowę przedłużono ponownie na tych samych warunkach. W oparciu o przedstawione informacje Urząd przyjmuje, że umowa ta wciąż obowiązuje (56). |
| --- | --- |

(45)

Na koniec władze norweskie dostarczyły niepodpisane drugie przedłużenie umowy intencyjnej. Zgodnie z tym dokumentem umowę przedłużono ponownie na tych samych warunkach. W oparciu o przedstawione informacje Urząd przyjmuje, że umowa ta wciąż obowiązuje (56).

56

| (46) | Oprócz umów dotyczących oświetlenia ulicznego wzdłuż dróg gminnych istnieją również umowy dotyczące: (i) oświetlenia ulicznego wzdłuż dróg prywatnych (57) oraz (ii) oświetlenia w parkach i wzdłuż chodników dla pieszych (58). Zgodnie z pkt 19 i 34 decyzji o wszczęciu postępowania umowy te wykraczają poza zakres stosowania niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(46)

Oprócz umów dotyczących oświetlenia ulicznego wzdłuż dróg gminnych istnieją również umowy dotyczące: (i) oświetlenia ulicznego wzdłuż dróg prywatnych (57) oraz (ii) oświetlenia w parkach i wzdłuż chodników dla pieszych (58). Zgodnie z pkt 19 i 34 decyzji o wszczęciu postępowania umowy te wykraczają poza zakres stosowania niniejszej decyzji.

57

58

3.1.4.   
  Przetarg na niektóre działania w zakresie eksploatacji i utrzymania

Przetarg na niektóre działania w zakresie eksploatacji i utrzymania

| (47) | Wybór usługodawcy zajmującego się eksploatacją i utrzymaniem lamp ulicznych i LED-owych opraw oświetleniowych będących własnością Gminy odbył się w drodze przetargu. Świadczenie usług na mocy tej umowy rozpoczęło się 1 kwietnia 2020 r. (59). |
| --- | --- |

(47)

Wybór usługodawcy zajmującego się eksploatacją i utrzymaniem lamp ulicznych i LED-owych opraw oświetleniowych będących własnością Gminy odbył się w drodze przetargu. Świadczenie usług na mocy tej umowy rozpoczęło się 1 kwietnia 2020 r. (59).

59

| (48) | Zgodnie z zaproszeniem do składania ofert umowa obejmuje ok. 3 100 lamp ulicznych będących własnością Gminy. Ponadto obejmuje 12 000 LED-owych opraw oświetleniowych zainstalowanych w ramach infrastruktury będącej własnością Veilys AS. Tę infrastrukturę objętą zakresem umowy określono dokładniej jako 3 133 oprawy oświetleniowe, 2 254 słupy stalowe/układy przewodów, 841 słupów drewnianych, 12 000 LED-owych opraw oświetleniowych i nieznane ilości kabli (60). |
| --- | --- |

(48)

Zgodnie z zaproszeniem do składania ofert umowa obejmuje ok. 3 100 lamp ulicznych będących własnością Gminy. Ponadto obejmuje 12 000 LED-owych opraw oświetleniowych zainstalowanych w ramach infrastruktury będącej własnością Veilys AS. Tę infrastrukturę objętą zakresem umowy określono dokładniej jako 3 133 oprawy oświetleniowe, 2 254 słupy stalowe/układy przewodów, 841 słupów drewnianych, 12 000 LED-owych opraw oświetleniowych i nieznane ilości kabli (60).

60

| (49) | Z zaproszenia do składania ofert wynika ponadto, że czas obowiązywania umowy wynosi cztery lata oraz że jej szacunkowa wartość wynosi 4–6 mln NOK rocznie (z wyłączeniem podatku VAT). Zamówienia miano udzielić na podstawie procedury otwartej oferentowi proponującemu najniższą cenę (61). |
| --- | --- |

(49)

Z zaproszenia do składania ofert wynika ponadto, że czas obowiązywania umowy wynosi cztery lata oraz że jej szacunkowa wartość wynosi 4–6 mln NOK rocznie (z wyłączeniem podatku VAT). Zamówienia miano udzielić na podstawie procedury otwartej oferentowi proponującemu najniższą cenę (61).

61

| (50) | W ramach procedury konkurencyjnej przedłożono sześć ofert (62). Zamówienie przyznano spółce BKK EnoTek AS, która zaoferowała cenę 10 554 689 NOK. Ceny pięciu pozostałych oferentów wynosiły od 11 930 826 NOK do 26 596 947,50 NOK (63). |
| --- | --- |

(50)

W ramach procedury konkurencyjnej przedłożono sześć ofert (62). Zamówienie przyznano spółce BKK EnoTek AS, która zaoferowała cenę 10 554 689 NOK. Ceny pięciu pozostałych oferentów wynosiły od 11 930 826 NOK do 26 596 947,50 NOK (63).

62

63

| (51) | Poziom usług wchodzących w zakres zamówienia udzielonego w drodze przetargu jest zasadniczo podobny do poziomu usług wchodzących w zakres umów opisanych w sekcji 3.1.3 powyżej. Zgodnie jednak z tymi umowami obowiązki dostawcy obejmują zastępowanie wadliwego sprzętu. Na podstawie zamówienia udzielonego w drodze przetargu obowiązek ten spada na Gminę (64). |
| --- | --- |

(51)

Poziom usług wchodzących w zakres zamówienia udzielonego w drodze przetargu jest zasadniczo podobny do poziomu usług wchodzących w zakres umów opisanych w sekcji 3.1.3 powyżej. Zgodnie jednak z tymi umowami obowiązki dostawcy obejmują zastępowanie wadliwego sprzętu. Na podstawie zamówienia udzielonego w drodze przetargu obowiązek ten spada na Gminę (64).

64

3.1.5.   
  Zmiany liczby lamp ulicznych

Zmiany liczby lamp ulicznych

| (52) | W umowach między Gminą a przedsiębiorstwami w grupie BKK, opisanych w sekcji 3.1.3 powyżej, przewidziano, że liczba lamp ulicznych będzie z czasem ulegać zmianie. Jak wynika z najnowszych dostępnych dokumentów, władze norweskie wyjaśniły w piśmie z 12 kwietnia 2021 r., że liczba lamp ulicznych będących własnością Gminy wzrosła do 4 219. Łączna liczba lamp ulicznych będących własnością Veilys AS wynosiła w tym czasie 27 748 (65). Ponadto, jak wspomniano, Gmina zakupiła 12 000 LED-owych opraw oświetleniowych, które zainstalowano w ramach infrastruktury będącej własnością Veilys AS (66). |
| --- | --- |

(52)

W umowach między Gminą a przedsiębiorstwami w grupie BKK, opisanych w sekcji 3.1.3 powyżej, przewidziano, że liczba lamp ulicznych będzie z czasem ulegać zmianie. Jak wynika z najnowszych dostępnych dokumentów, władze norweskie wyjaśniły w piśmie z 12 kwietnia 2021 r., że liczba lamp ulicznych będących własnością Gminy wzrosła do 4 219. Łączna liczba lamp ulicznych będących własnością Veilys AS wynosiła w tym czasie 27 748 (65). Ponadto, jak wspomniano, Gmina zakupiła 12 000 LED-owych opraw oświetleniowych, które zainstalowano w ramach infrastruktury będącej własnością Veilys AS (66).

65

66

3.1.6.   
  Działalność w ramach grupy BKK

Działalność w ramach grupy BKK

| (53) | Władze norweskie przedstawiły przegląd płatności dokonywanych przez Gminę na rzecz przedsiębiorstw z grupy BKK. Oprócz płatności dokonywanych w ramach środków, o których mowa, Gmina płaciła również za inne rodzaje działalności wykraczające poza ich zakres. Płatności te były związane z dostawą energii i powiązanymi usługami. Kilka usług objętych wynagrodzeniem poza zakresem środków, o których mowa, wiązało się z działalnością w konkurencji względem innych dostawców (67). |
| --- | --- |

(53)

Władze norweskie przedstawiły przegląd płatności dokonywanych przez Gminę na rzecz przedsiębiorstw z grupy BKK. Oprócz płatności dokonywanych w ramach środków, o których mowa, Gmina płaciła również za inne rodzaje działalności wykraczające poza ich zakres. Płatności te były związane z dostawą energii i powiązanymi usługami. Kilka usług objętych wynagrodzeniem poza zakresem środków, o których mowa, wiązało się z działalnością w konkurencji względem innych dostawców (67).

67

| (54) | Ze stron internetowych grupy BKK wyraźnie wynika, że poza przedmiotową działalnością opłacaną przez Gminę przedsiębiorstwa należące do tej grupy prowadzą działalność na wielu innych rynkach. Grupę przedstawia się jako największą grupę w branży odnawialnych źródeł energii w zachodniej Norwegii. Oferowane przez grupę usługi obejmują m.in. urządzenia służące do ładowania samochodów, łodzi i statków, usługi związane z tworzeniem i modernizacją infrastruktury, w tym w obszarach ośrodków przetwarzania danych, telekomunikacji i elektrowni morskich, a także usługi związane z internetem w zakresie dostępu światłowodowego, przechowywania danych i tzw. internetu rzeczy (68). |
| --- | --- |

(54)

Ze stron internetowych grupy BKK wyraźnie wynika, że poza przedmiotową działalnością opłacaną przez Gminę przedsiębiorstwa należące do tej grupy prowadzą działalność na wielu innych rynkach. Grupę przedstawia się jako największą grupę w branży odnawialnych źródeł energii w zachodniej Norwegii. Oferowane przez grupę usługi obejmują m.in. urządzenia służące do ładowania samochodów, łodzi i statków, usługi związane z tworzeniem i modernizacją infrastruktury, w tym w obszarach ośrodków przetwarzania danych, telekomunikacji i elektrowni morskich, a także usługi związane z internetem w zakresie dostępu światłowodowego, przechowywania danych i tzw. internetu rzeczy (68).

68

| (55) | Władze norweskie nie posiadają bezpośredniego dowodu świadczącego o tym, że rekompensata wypłacana przez Gminę w odniesieniu do oświetlenia ulicznego wzdłuż dróg gminnych jest wykorzystywana do subsydiowania skrośnego innej działalności gospodarczej. Infrastrukturę oświetlenia miejskiego przeniesiono na Veilys AS częściowo w celu zapobieżenia subsydiowaniu skrośnemu. Ze względu na brak dokumentacji nie można jednak wykluczyć takiego subsydiowania (69). |
| --- | --- |

(55)

Władze norweskie nie posiadają bezpośredniego dowodu świadczącego o tym, że rekompensata wypłacana przez Gminę w odniesieniu do oświetlenia ulicznego wzdłuż dróg gminnych jest wykorzystywana do subsydiowania skrośnego innej działalności gospodarczej. Infrastrukturę oświetlenia miejskiego przeniesiono na Veilys AS częściowo w celu zapobieżenia subsydiowaniu skrośnemu. Ze względu na brak dokumentacji nie można jednak wykluczyć takiego subsydiowania (69).

69

| (56) | Władze norweskie wskazały również, że działalność związana z lampami ulicznymi prowadzona w ramach grupy BKK nie ogranicza się do Gminy. W szczególności Veilys AS otrzymuje rekompensatę ze strony innych podmiotów publicznych w odniesieniu do lamp ulicznych będących w jego posiadaniu, znajdujących się wzdłuż ich dróg publicznych (70). |
| --- | --- |

(56)

Władze norweskie wskazały również, że działalność związana z lampami ulicznymi prowadzona w ramach grupy BKK nie ogranicza się do Gminy. W szczególności Veilys AS otrzymuje rekompensatę ze strony innych podmiotów publicznych w odniesieniu do lamp ulicznych będących w jego posiadaniu, znajdujących się wzdłuż ich dróg publicznych (70).

70

3.2.   UWAGI OGÓLNE DOTYCZĄCE DECYZJI O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA

| (57) | Władze norweskie uważają, że Urząd nie przedstawił wystarczających powodów do wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego. W rezultacie postawiono Gminę w sytuacji niepewności prawa (71). |
| --- | --- |

(57)

Władze norweskie uważają, że Urząd nie przedstawił wystarczających powodów do wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego. W rezultacie postawiono Gminę w sytuacji niepewności prawa (71).

71

| (58) | Biorąc pod uwagę, że oświetlenie uliczne nabywa Gmina, władze norweskie kwestionują rozróżnienie między środkami a) i c). Prawdą jest jednak, że rekompensata odzwierciedla różne elementy (72). |
| --- | --- |

(58)

Biorąc pod uwagę, że oświetlenie uliczne nabywa Gmina, władze norweskie kwestionują rozróżnienie między środkami a) i c). Prawdą jest jednak, że rekompensata odzwierciedla różne elementy (72).

72

| (59) | Władze norweskie stwierdziły, że w kwalifikacji prawnej należy uwzględnić kontekst, w jakim wykonywana jest działalność. Jedynym celem zapewniania oświetlenia ulicznego jest służenie ogółowi społeczeństwa (73) i świadczenie to zorganizowano zgodnie z norweską ustawą o ruchu drogowym (74). |
| --- | --- |

(59)

Władze norweskie stwierdziły, że w kwalifikacji prawnej należy uwzględnić kontekst, w jakim wykonywana jest działalność. Jedynym celem zapewniania oświetlenia ulicznego jest służenie ogółowi społeczeństwa (73) i świadczenie to zorganizowano zgodnie z norweską ustawą o ruchu drogowym (74).

73

74

| (60) | Zgodnie z sekcją 20 tej ustawy za eksploatację i utrzymanie dróg gminnych odpowiadają gminy. Chociaż ustawa ta nie zobowiązuje gmin do zapewnienia oświetlenia ulicznego czy też do zapewnienia go na określonym poziomie, działalność taka jest spójna z celem tej ustawy, jakim jest bezpieczeństwo ruchu drogowego (75). Gmina twierdzi ponadto, że przy planowaniu, budowie i modernizacji dróg stosuje się ona do normy (veinormalen) Norweskiego Krajowego Zarządu Dróg i Autostrad (Statens vegvesen). Norma ta zawiera specyfikacje dotyczące występowania lamp ulicznych (76). |
| --- | --- |

(60)

Zgodnie z sekcją 20 tej ustawy za eksploatację i utrzymanie dróg gminnych odpowiadają gminy. Chociaż ustawa ta nie zobowiązuje gmin do zapewnienia oświetlenia ulicznego czy też do zapewnienia go na określonym poziomie, działalność taka jest spójna z celem tej ustawy, jakim jest bezpieczeństwo ruchu drogowego (75). Gmina twierdzi ponadto, że przy planowaniu, budowie i modernizacji dróg stosuje się ona do normy (veinormalen) Norweskiego Krajowego Zarządu Dróg i Autostrad (Statens vegvesen). Norma ta zawiera specyfikacje dotyczące występowania lamp ulicznych (76).

75

veinormalen

Statens vegvesen

76

| (61) | Mając na uwadze te czynniki, władze norweskie utrzymują, że przyznawana rekompensata dotyczy działalności niegospodarczej. Władze norweskie twierdzą, że wyrok w sprawie Selex (77) potwierdza ich stanowisko (78). |
| --- | --- |

(61)

Mając na uwadze te czynniki, władze norweskie utrzymują, że przyznawana rekompensata dotyczy działalności niegospodarczej. Władze norweskie twierdzą, że wyrok w sprawie Selex (77) potwierdza ich stanowisko (78).

77

78

| (62) | Władze norweskie odnoszą się ponadto do Wytycznych w sprawie pojęcia pomocy państwa (79). Twierdzą, że pkt 17 dotyczący władzy publicznej i organów publicznych stanowi poparcie faktu, że zapewnianie oświetlenia ulicznego ma charakter niegospodarczy (80). W każdym razie działalność mającą na celu zapewnienie bezpieczeństwa publicznego należy klasyfikować na równi z działalnością niegospodarczą prowadzoną w celach społecznych, kulturalnych, edukacyjnych i wychowawczych (81). |
| --- | --- |

(62)

Władze norweskie odnoszą się ponadto do Wytycznych w sprawie pojęcia pomocy państwa (79). Twierdzą, że pkt 17 dotyczący władzy publicznej i organów publicznych stanowi poparcie faktu, że zapewnianie oświetlenia ulicznego ma charakter niegospodarczy (80). W każdym razie działalność mającą na celu zapewnienie bezpieczeństwa publicznego należy klasyfikować na równi z działalnością niegospodarczą prowadzoną w celach społecznych, kulturalnych, edukacyjnych i wychowawczych (81).

79

80

81

| (63) | Jeżeli Urząd uważa, że istnieje rynek oświetlenia ulicznego, rynek ten cechują dwie niedoskonałości. Po pierwsze, infrastruktura oświetlenia miejskiego, która wymaga lokalizacji wzdłuż odpowiednich dróg, stanowi monopol naturalny. Po drugie, oświetlenie uliczne stanowi dobro publiczne związane z efektem „gapowicza” (82). |
| --- | --- |

(63)

Jeżeli Urząd uważa, że istnieje rynek oświetlenia ulicznego, rynek ten cechują dwie niedoskonałości. Po pierwsze, infrastruktura oświetlenia miejskiego, która wymaga lokalizacji wzdłuż odpowiednich dróg, stanowi monopol naturalny. Po drugie, oświetlenie uliczne stanowi dobro publiczne związane z efektem „gapowicza” (82).

82

| (64) | Własność infrastruktury nadaje grupie BKK władzę rynkową względem Gminy. Jest praktycznie niewykonalne, aby Gmina nie zapewniała oświetlenia ulicznego na swoich drogach. Gmina nie może również instruować właściciela infrastruktury co do sposobu i warunków zamawiania usług związanych z infrastrukturą (83). |
| --- | --- |

(64)

Własność infrastruktury nadaje grupie BKK władzę rynkową względem Gminy. Jest praktycznie niewykonalne, aby Gmina nie zapewniała oświetlenia ulicznego na swoich drogach. Gmina nie może również instruować właściciela infrastruktury co do sposobu i warunków zamawiania usług związanych z infrastrukturą (83).

83

| (65) | Chociaż w przetargach dostępne są zazwyczaj alternatywne metody służące ustaleniu cen rynkowych, zdaniem władz norweskich Urząd nie uwzględnił szczególnych okoliczności sprawy. Podmiot dokonujący zakupu od monopolisty nie ma prawa do uzyskania usług na warunkach, które uzna za rozsądne. Jedynym sposobem na zaradzenie temu szkodliwemu skutkowi pozycji monopolisty może być egzekwowanie przepisów prawa konkurencji lub regulacja cen (84). |
| --- | --- |

(65)

Chociaż w przetargach dostępne są zazwyczaj alternatywne metody służące ustaleniu cen rynkowych, zdaniem władz norweskich Urząd nie uwzględnił szczególnych okoliczności sprawy. Podmiot dokonujący zakupu od monopolisty nie ma prawa do uzyskania usług na warunkach, które uzna za rozsądne. Jedynym sposobem na zaradzenie temu szkodliwemu skutkowi pozycji monopolisty może być egzekwowanie przepisów prawa konkurencji lub regulacja cen (84).

84

3.3.   SZCZEGÓŁOWE UWAGI NA TEMAT ŚRODKA A) – EKSPLOATACJA I UTRZYMANIE

| (66) | W okresie objętym postępowaniem mogły mieć miejsce regulacje wskaźników w celu ustalenia poziomów rekompensaty. Władze norweskie nie są jednak w stanie udzielić jednoznacznej odpowiedzi (85). |
| --- | --- |

(66)

W okresie objętym postępowaniem mogły mieć miejsce regulacje wskaźników w celu ustalenia poziomów rekompensaty. Władze norweskie nie są jednak w stanie udzielić jednoznacznej odpowiedzi (85).

85

| (67) | W odniesieniu do perspektyw dotyczących porównywania poziomu rekompensaty z jej poziomem w innych obszarach władze norweskie podkreślają, że zewnętrzny dostawca świadczący usługi utrzymania i eksploatacji nie będzie ponosił kosztu inwestycji związanego z infrastrukturą, która nie jest jego własnością. W związku z tym przy porównywaniu poziomu rekompensaty z rekompensatą wypłacaną przez podmioty publiczne w odniesieniu do infrastruktury, która jest ich własnością, należy wyłączyć rekompensatę za koszt inwestycji (środek c)). W 2020 r. Gmina zapłaciła [...] NOK za eksploatację i utrzymanie w przeliczeniu na jedną lampę uliczną (86). |
| --- | --- |

(67)

W odniesieniu do perspektyw dotyczących porównywania poziomu rekompensaty z jej poziomem w innych obszarach władze norweskie podkreślają, że zewnętrzny dostawca świadczący usługi utrzymania i eksploatacji nie będzie ponosił kosztu inwestycji związanego z infrastrukturą, która nie jest jego własnością. W związku z tym przy porównywaniu poziomu rekompensaty z rekompensatą wypłacaną przez podmioty publiczne w odniesieniu do infrastruktury, która jest ich własnością, należy wyłączyć rekompensatę za koszt inwestycji (środek c)). W 2020 r. Gmina zapłaciła [...] NOK za eksploatację i utrzymanie w przeliczeniu na jedną lampę uliczną (86).

86

| (68) | W odniesieniu do zapewnienia skarżącego, że zapłata za usługi świadczone w zakresie eksploatacji i utrzymania wynosi [...] NOK za lampę rocznie, władze norweskie uważają, że fakt ten nie jest udokumentowany. Jako punkt odniesienia skarżący wykorzystał również inny region geograficzny (87). |
| --- | --- |

(68)

W odniesieniu do zapewnienia skarżącego, że zapłata za usługi świadczone w zakresie eksploatacji i utrzymania wynosi [...] NOK za lampę rocznie, władze norweskie uważają, że fakt ten nie jest udokumentowany. Jako punkt odniesienia skarżący wykorzystał również inny region geograficzny (87).

87

| (69) | Władze norweskie przedstawiły jednak dane liczbowe pochodzące z bazy danych KOSTRA dotyczące kosztów oświetlenia ulicznego ponoszonych przez duże norweskie gminy (88). Dane te przedstawiają całkowite roczne koszty w przeliczeniu na punkt świetlny, w tym koszt energii elektrycznej, w latach 2016–2019. Jak wyraźnie wynika z poniższej tabeli, koszty, jakie poniosła Gmina, były najwyższymi zarejestrowanymi kosztami (89).

  Tabela 1 – Koszty oświetlenia ulicznego ponoszone przez duże norweskie gminy (w NOK) |
| --- | --- |

(69)

Władze norweskie przedstawiły jednak dane liczbowe pochodzące z bazy danych KOSTRA dotyczące kosztów oświetlenia ulicznego ponoszonych przez duże norweskie gminy (88). Dane te przedstawiają całkowite roczne koszty w przeliczeniu na punkt świetlny, w tym koszt energii elektrycznej, w latach 2016–2019. Jak wyraźnie wynika z poniższej tabeli, koszty, jakie poniosła Gmina, były najwyższymi zarejestrowanymi kosztami (89).

88

89

Tabela 1 – Koszty oświetlenia ulicznego ponoszone przez duże norweskie gminy (w NOK)

Tabela 1 – Koszty oświetlenia ulicznego ponoszone przez duże norweskie gminy (w NOK)

Image 1

| (70) | Rekompensata mogła obejmować element nadmiernej rekompensaty i Gmina z czasem zakwestionowała ceny, które uznała za zbyt wysokie. Ponadto władze norweskie uważają, że należało prowadzić odrębną księgowość dla zapewniania oświetlenia ulicznego i dla innych rodzajów działalności (90). |
| --- | --- |

(70)

Rekompensata mogła obejmować element nadmiernej rekompensaty i Gmina z czasem zakwestionowała ceny, które uznała za zbyt wysokie. Ponadto władze norweskie uważają, że należało prowadzić odrębną księgowość dla zapewniania oświetlenia ulicznego i dla innych rodzajów działalności (90).

90

3.4.   SZCZEGÓŁOWE UWAGI NA TEMAT ŚRODKA B) – SFINANSOWANIE 12 000 LED-OWYCH OPRAW OŚWIETLENIOWYCH

| (71) | W 2017 r. rada miasta Bergen zdecydowała o zamówieniu 12 000 LED-owych opraw oświetleniowych, które miały być zainstalowane w ramach infrastruktury oświetlenia miejskiego wzdłuż dróg gminnych. Modernizacja ta, ze względu na skalę i charakter, wykracza poza zakres stosowania umów zawartych z grupą BKK (91). |
| --- | --- |

(71)

W 2017 r. rada miasta Bergen zdecydowała o zamówieniu 12 000 LED-owych opraw oświetleniowych, które miały być zainstalowane w ramach infrastruktury oświetlenia miejskiego wzdłuż dróg gminnych. Modernizacja ta, ze względu na skalę i charakter, wykracza poza zakres stosowania umów zawartych z grupą BKK (91).

91

| (72) | Cele inwestycji (i) miały charakter ekologiczny oraz (ii) polegały na ograniczeniu kosztu energii elektrycznej (92). Ograniczenie kosztu energii elektrycznej przyniesie Gminie bezpośrednią korzyść, gdyż energia elektryczna nie jest ujęta w umowach zawartych z grupą BKK (93). |
| --- | --- |

(72)

Cele inwestycji (i) miały charakter ekologiczny oraz (ii) polegały na ograniczeniu kosztu energii elektrycznej (92). Ograniczenie kosztu energii elektrycznej przyniesie Gminie bezpośrednią korzyść, gdyż energia elektryczna nie jest ujęta w umowach zawartych z grupą BKK (93).

92

93

| (73) | Zamówienie przyznano w drodze otwartej procedury po cenie 60 mln NOK. Instalację przeprowadzono pod koniec 2019 r. (94) Gmina zachowa własność LED-owych opraw oświetleniowych (95). |
| --- | --- |

(73)

Zamówienie przyznano w drodze otwartej procedury po cenie 60 mln NOK. Instalację przeprowadzono pod koniec 2019 r. (94) Gmina zachowa własność LED-owych opraw oświetleniowych (95).

94

95

| (74) | W 2018 r. koszt przypadający na jedną oprawę oświetleniową wynosił 1 899 NOK, a w 2019 r. było to 2 039 NOK. Koszt planowania i instalacji wyniósł [...] NOK na punkt świetlny. Biorąc pod uwagę, że oszczędności w kosztach energii elektrycznej szacuje się na [...] NOK na punkt świetlny rocznie, Gmina oczekuje, że koszt inwestycji zwróci się w ciągu 7–10 lat (96). |
| --- | --- |

(74)

W 2018 r. koszt przypadający na jedną oprawę oświetleniową wynosił 1 899 NOK, a w 2019 r. było to 2 039 NOK. Koszt planowania i instalacji wyniósł [...] NOK na punkt świetlny. Biorąc pod uwagę, że oszczędności w kosztach energii elektrycznej szacuje się na [...] NOK na punkt świetlny rocznie, Gmina oczekuje, że koszt inwestycji zwróci się w ciągu 7–10 lat (96).

96

| (75) | Jak wyjaśniono w sekcji 3.1.4, utrzymanie LED-owych opraw oświetleniowych podlegało procedurze przetargu wraz z pozostałą infrastrukturą będącą własnością Gminy. Zamówienie to przyniosło Gminie oszczędności kosztów, które odzwierciedlają dłuższy okres użytkowania LED-owych opraw oświetleniowych (97). Gmina spodziewa się również negocjacji w sprawie zmian w umowie dotyczącej infrastruktury będącej własnością Veilys AS (98). |
| --- | --- |

(75)

Jak wyjaśniono w sekcji 3.1.4, utrzymanie LED-owych opraw oświetleniowych podlegało procedurze przetargu wraz z pozostałą infrastrukturą będącą własnością Gminy. Zamówienie to przyniosło Gminie oszczędności kosztów, które odzwierciedlają dłuższy okres użytkowania LED-owych opraw oświetleniowych (97). Gmina spodziewa się również negocjacji w sprawie zmian w umowie dotyczącej infrastruktury będącej własnością Veilys AS (98).

97

98

3.5.   SZCZEGÓŁOWE UWAGI NA TEMAT ŚRODKA C) – KOSZTY INWESTYCJI

| (76) | Władze norweskie uważają, że sytuacja, w której zewnętrzny właściciel infrastruktury wykorzystywanej do wytwarzania dóbr publicznych jest uprawniony do rekompensaty za koszt inwestycji, jest normalną praktyką. Dla porównania, jeżeli podmiot publiczny finansujący oświetlenie uliczne sam jest właścicielem infrastruktury, koszt inwestycji związany z tą infrastrukturą ponosi, jako właściciel, ten podmiot publiczny (99). |
| --- | --- |

(76)

Władze norweskie uważają, że sytuacja, w której zewnętrzny właściciel infrastruktury wykorzystywanej do wytwarzania dóbr publicznych jest uprawniony do rekompensaty za koszt inwestycji, jest normalną praktyką. Dla porównania, jeżeli podmiot publiczny finansujący oświetlenie uliczne sam jest właścicielem infrastruktury, koszt inwestycji związany z tą infrastrukturą ponosi, jako właściciel, ten podmiot publiczny (99).

99

| (77) | Rekompensatę kosztu inwestycji ustalono na podstawie warunków określonych w sekcji 7 lit. c) umowy sprzedaży z 1996 r. W mechanizmie tym określono, jak wskazano w sekcji 3.1.2, że grupa BKK ma prawo do kosztów inwestycji w odniesieniu do zaangażowanego kapitału w wysokości stopy zwrotu ustalonej przez NVE dla regulowanej infrastruktury sieci energetycznej (100). |
| --- | --- |

(77)

Rekompensatę kosztu inwestycji ustalono na podstawie warunków określonych w sekcji 7 lit. c) umowy sprzedaży z 1996 r. W mechanizmie tym określono, jak wskazano w sekcji 3.1.2, że grupa BKK ma prawo do kosztów inwestycji w odniesieniu do zaangażowanego kapitału w wysokości stopy zwrotu ustalonej przez NVE dla regulowanej infrastruktury sieci energetycznej (100).

100

| (78) | Zasadę tę sprecyzowano nieco dokładniej (101). W sekcji 6 umowy z 1998 r. określono, że rekompensata powinna obejmować amortyzację i odsetki związane z kapitałem zainwestowanym w infrastrukturę oświetlenia miejskiego w momencie zawarcia tej umowy. Amortyzacja i odsetki związane z przyszłymi inwestycjami zamówionymi przez Gminę powinny być również ujęte w rekompensacie. Podejście to utrzymano w kolejnych umowach (102). |
| --- | --- |

(78)

Zasadę tę sprecyzowano nieco dokładniej (101). W sekcji 6 umowy z 1998 r. określono, że rekompensata powinna obejmować amortyzację i odsetki związane z kapitałem zainwestowanym w infrastrukturę oświetlenia miejskiego w momencie zawarcia tej umowy. Amortyzacja i odsetki związane z przyszłymi inwestycjami zamówionymi przez Gminę powinny być również ujęte w rekompensacie. Podejście to utrzymano w kolejnych umowach (102).

101

102

| (79) | Gmina i grupa BKK nie zgadzają się jednak co do tego, w jaki sposób należy obliczać koszt inwestycji. Sporne elementy dotyczyły w szczególności bazy kosztowej, jaką należy zastosować w obliczeniach, oraz sposobu uwzględniania amortyzacji. |
| --- | --- |

(79)

Gmina i grupa BKK nie zgadzają się jednak co do tego, w jaki sposób należy obliczać koszt inwestycji. Sporne elementy dotyczyły w szczególności bazy kosztowej, jaką należy zastosować w obliczeniach, oraz sposobu uwzględniania amortyzacji.

| (80) | W tym względzie władze norweskie odnoszą się do sprawozdania przedłożonego w 2002 r. przez BKK Nett AS. Według władz norweskich w sprawozdaniu tym odzwierciedlono profil amortyzacji zgodny z umową sprzedaży z 1996 r. (103). |
| --- | --- |

(80)

W tym względzie władze norweskie odnoszą się do sprawozdania przedłożonego w 2002 r. przez BKK Nett AS. Według władz norweskich w sprawozdaniu tym odzwierciedlono profil amortyzacji zgodny z umową sprzedaży z 1996 r. (103).

103

| (81) | W 2003 r. Gmina zakwestionowała jednak sposób, w jaki przedsiębiorstwo BKK Nett AS ustaliło bazę kapitałową, w tym w szczególności opłaty amortyzacyjne. Pismem z 18 lutego 2004 r. BKK Nett AS przedstawiło wyjaśnienie, w którym stwierdziło m.in., że koszt inwestycji ustalono na podstawie zwykłych kryteriów (104). |
| --- | --- |

(81)

W 2003 r. Gmina zakwestionowała jednak sposób, w jaki przedsiębiorstwo BKK Nett AS ustaliło bazę kapitałową, w tym w szczególności opłaty amortyzacyjne. Pismem z 18 lutego 2004 r. BKK Nett AS przedstawiło wyjaśnienie, w którym stwierdziło m.in., że koszt inwestycji ustalono na podstawie zwykłych kryteriów (104).

104

| (82) | BKK Nett AS opisało dokładniej podstawę swoich obliczeń w piśmie z 30 marca 2004 r. Według BKK Nett AS na podstawie wyceny technicznej wartości odtworzeniowej wartość aktywów związanych z infrastrukturą należy ustalić na kwotę 81,6 mln NOK (105). |
| --- | --- |

(82)

BKK Nett AS opisało dokładniej podstawę swoich obliczeń w piśmie z 30 marca 2004 r. Według BKK Nett AS na podstawie wyceny technicznej wartości odtworzeniowej wartość aktywów związanych z infrastrukturą należy ustalić na kwotę 81,6 mln NOK (105).

105

| (83) | Gmina nie zgodziła się z tym podejściem i uznała, że wartość aktywów powinna opierać się na wartości księgowej. Gmina zażądała odpowiedniego dostosowania rekompensaty (106). |
| --- | --- |

(83)

Gmina nie zgodziła się z tym podejściem i uznała, że wartość aktywów powinna opierać się na wartości księgowej. Gmina zażądała odpowiedniego dostosowania rekompensaty (106).

106

| (84) | Pismem z 4 sierpnia 2004 r. BKK Nett AS odrzuciło to żądanie. W ten sposób BKK Nett AS podkreśliło, że mechanizm ustanowiony w umowie sprzedaży z 1996 r. oznacza, że do zaangażowanego kapitału należy zastosować stopę zwrotu NVE. BKK Nett AS podtrzymało swój pogląd, że poziom zaangażowanego kapitału należy ustalić na podstawie wyceny technicznej wartości odtworzeniowej aktywów (107). Przyjęcie tej metody poskutkowało uzyskaniem niemal dwukrotnie wyższej bazy kapitałowej w porównaniu z wartością, którą uzyskano by przy zastosowaniu wartości księgowej. Do dziś poziom rekompensaty jest znacznie wyższy, niż gdyby obliczano go na podstawie wartości księgowej (108). |
| --- | --- |

(84)

Pismem z 4 sierpnia 2004 r. BKK Nett AS odrzuciło to żądanie. W ten sposób BKK Nett AS podkreśliło, że mechanizm ustanowiony w umowie sprzedaży z 1996 r. oznacza, że do zaangażowanego kapitału należy zastosować stopę zwrotu NVE. BKK Nett AS podtrzymało swój pogląd, że poziom zaangażowanego kapitału należy ustalić na podstawie wyceny technicznej wartości odtworzeniowej aktywów (107). Przyjęcie tej metody poskutkowało uzyskaniem niemal dwukrotnie wyższej bazy kapitałowej w porównaniu z wartością, którą uzyskano by przy zastosowaniu wartości księgowej. Do dziś poziom rekompensaty jest znacznie wyższy, niż gdyby obliczano go na podstawie wartości księgowej (108).

107

108

| (85) | Podobnie jak w przypadku rekompensaty dotyczącej eksploatacji i utrzymania (środek a)) władze norweskie nie udzieliły ostatecznej odpowiedzi co do sposobu ustalenia poziomu rekompensaty. Brak odrębnej księgowości utrudnia dokonanie kontroli (109). W sprawozdaniu z badania due diligence dotyczącym Veilys AS (110) audytorzy wskazali, że uzyskali ograniczony wgląd w koszty związane z umową zawartą z Gminą (111). |
| --- | --- |

(85)

Podobnie jak w przypadku rekompensaty dotyczącej eksploatacji i utrzymania (środek a)) władze norweskie nie udzieliły ostatecznej odpowiedzi co do sposobu ustalenia poziomu rekompensaty. Brak odrębnej księgowości utrudnia dokonanie kontroli (109). W sprawozdaniu z badania due diligence dotyczącym Veilys AS (110) audytorzy wskazali, że uzyskali ograniczony wgląd w koszty związane z umową zawartą z Gminą (111).

109

due diligence

110

111

| (86) | Władze norweskie uważają zatem, że objęte postępowaniem przedsiębiorstwa należące do grupy BKK mogły otrzymywać nadmierną rekompensatę. Dane liczbowe z KOSTRA przedstawione w pkt 69 powyżej, wskazują na taką nadmierną rekompensatę (112). |
| --- | --- |

(86)

Władze norweskie uważają zatem, że objęte postępowaniem przedsiębiorstwa należące do grupy BKK mogły otrzymywać nadmierną rekompensatę. Dane liczbowe z KOSTRA przedstawione w pkt 69 powyżej, wskazują na taką nadmierną rekompensatę (112).

112

4.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON

UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON

4.1.   UWAGI BKK VEILYS

4.1.1.   
  Podstawowe informacje

Podstawowe informacje

| (87) | W umowie z 1996 r. przewidziano zakup aktywów i operacji Bergen Lysverker przez BKK DA. W ten sposób spółka ta podjęła się zapewniania nieprzerwanego dostarczania oświetlenia ulicznego i przyjęła odpowiedzialność za eksploatację i utrzymanie infrastruktury (113). |
| --- | --- |

(87)

W umowie z 1996 r. przewidziano zakup aktywów i operacji Bergen Lysverker przez BKK DA. W ten sposób spółka ta podjęła się zapewniania nieprzerwanego dostarczania oświetlenia ulicznego i przyjęła odpowiedzialność za eksploatację i utrzymanie infrastruktury (113).

113

| (88) | BKK Veilys uważa, tak jak władze norweskie, że w sekcji 7 lit. c) umowy sprzedaży uregulowano przyszłą rekompensatę ekonomiczną za zapewnianie oświetlenia ulicznego. Sekcja 7 lit. c) odzwierciedla fakt, że, po pierwsze, grupa BKK jest uprawniona do rekompensaty za eksploatację i utrzymanie infrastruktury, oraz po drugie, że jest uprawniona do rekompensaty za zaangażowany kapitał. Postanowienie to służyło za podstawę kolejnych umów (114). |
| --- | --- |

(88)

BKK Veilys uważa, tak jak władze norweskie, że w sekcji 7 lit. c) umowy sprzedaży uregulowano przyszłą rekompensatę ekonomiczną za zapewnianie oświetlenia ulicznego. Sekcja 7 lit. c) odzwierciedla fakt, że, po pierwsze, grupa BKK jest uprawniona do rekompensaty za eksploatację i utrzymanie infrastruktury, oraz po drugie, że jest uprawniona do rekompensaty za zaangażowany kapitał. Postanowienie to służyło za podstawę kolejnych umów (114).

114

| (89) | Wszystkie umowy i operacje dotyczące infrastruktury oświetlenia miejskiego kontrolowanej przez grupę BKK są organizowane przez spółkę zależną Veilys AS, w której BKK posiada całościowy udział. Działalność ta obejmuje ok. 50 000 lamp ulicznych, w tym przedmiotowe lampy uliczne wzdłuż dróg gminnych w Gminie (115). |
| --- | --- |

(89)

Wszystkie umowy i operacje dotyczące infrastruktury oświetlenia miejskiego kontrolowanej przez grupę BKK są organizowane przez spółkę zależną Veilys AS, w której BKK posiada całościowy udział. Działalność ta obejmuje ok. 50 000 lamp ulicznych, w tym przedmiotowe lampy uliczne wzdłuż dróg gminnych w Gminie (115).

115

4.1.2.   
  Uwagi ogólne dotyczące decyzji o wszczęciu postępowania

Uwagi ogólne dotyczące decyzji o wszczęciu postępowania

| (90) | Rekompensata dotyczy infrastruktury publicznej, czyli takiej, która nie jest wykorzystywana do oferowania towarów ani usług na rynku. W związku z tym środki nie wchodzą w zakres stosowania art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG (116). |
| --- | --- |

(90)

Rekompensata dotyczy infrastruktury publicznej, czyli takiej, która nie jest wykorzystywana do oferowania towarów ani usług na rynku. W związku z tym środki nie wchodzą w zakres stosowania art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG (116).

116

| (91) | W tym względzie w decyzji o wszczęciu postępowania nie odzwierciedlono odpowiednio, że właścicielem infrastruktury jest Veilys AS. Ponieważ Veilys AS jest jedynym możliwym dostawcą, a Gmina jedynym możliwym nabywcą, rekompensata na rzecz przedsiębiorstwa nie powstaje (117). |
| --- | --- |

(91)

W tym względzie w decyzji o wszczęciu postępowania nie odzwierciedlono odpowiednio, że właścicielem infrastruktury jest Veilys AS. Ponieważ Veilys AS jest jedynym możliwym dostawcą, a Gmina jedynym możliwym nabywcą, rekompensata na rzecz przedsiębiorstwa nie powstaje (117).

117

| (92) | W każdym razie nie doszło do wypłacenia nadmiernej rekompensaty. W zakresie, w jakim zapewnianie oświetlenia ulicznego stanowi usługę świadczoną w ogólnym interesie gospodarczym, kryteria Altmark są spełnione (118). |
| --- | --- |

(92)

W każdym razie nie doszło do wypłacenia nadmiernej rekompensaty. W zakresie, w jakim zapewnianie oświetlenia ulicznego stanowi usługę świadczoną w ogólnym interesie gospodarczym, kryteria Altmark są spełnione (118).

118

4.1.3.   
  Szczegółowe uwagi na temat środka a) – eksploatacja i utrzymanie

Szczegółowe uwagi na temat środka a) – eksploatacja i utrzymanie

| (93) | Według BKK Veilys rekompensata odzwierciedla podstawowe koszty i poziom wynagrodzenia w porównywalnych umowach. Nie doszło do wypłacenia nadmiernej rekompensaty (119). |
| --- | --- |

(93)

Według BKK Veilys rekompensata odzwierciedla podstawowe koszty i poziom wynagrodzenia w porównywalnych umowach. Nie doszło do wypłacenia nadmiernej rekompensaty (119).

119

| (94) | W odniesieniu do analizy porównawczej BKK Veilys uważa, że poziom cen wskazany w skardze nie znajduje uzasadnienia. Konieczne jest ponadto uwzględnienie specyfiki tej sprawy. Format umów, o których mowa, przewiduje ceny stałe za punkt świetlny i umowy te obejmują pełen zakres usług. Oznacza to, że BKK Veilys ponosi ryzyko niekorzystnych zdarzeń takich jak ekstremalne warunki pogodowe oraz odpowiada za wszystkie działania w zakresie eksploatacji i utrzymania. Ponadto działalność na obszarach miejskich, gdzie panuje nasilony ruch i występują inne zakłócenia, jest o wiele droższa (120). |
| --- | --- |

(94)

W odniesieniu do analizy porównawczej BKK Veilys uważa, że poziom cen wskazany w skardze nie znajduje uzasadnienia. Konieczne jest ponadto uwzględnienie specyfiki tej sprawy. Format umów, o których mowa, przewiduje ceny stałe za punkt świetlny i umowy te obejmują pełen zakres usług. Oznacza to, że BKK Veilys ponosi ryzyko niekorzystnych zdarzeń takich jak ekstremalne warunki pogodowe oraz odpowiada za wszystkie działania w zakresie eksploatacji i utrzymania. Ponadto działalność na obszarach miejskich, gdzie panuje nasilony ruch i występują inne zakłócenia, jest o wiele droższa (120).

120

4.1.4.   
  Szczegółowe uwagi na temat środka b) – sfinansowanie 12 000 LED-owych opraw oświetleniowych

Szczegółowe uwagi na temat środka b) – sfinansowanie 12 000 LED-owych opraw oświetleniowych

| (95) | BKK Veilys odrzuca argument, że sfinansowanie 12 000 LED-owych opraw oświetleniowych stanowi pomoc państwa. |
| --- | --- |

(95)

BKK Veilys odrzuca argument, że sfinansowanie 12 000 LED-owych opraw oświetleniowych stanowi pomoc państwa.

| (96) | Z informacji posiadanych przez BKK Veilys wynika, że Gmina zakupiła oprawy oświetleniowe, ponosząc koszt 2 000 NOK za punkt świetlny. Koszty planowania, instalacji i dokumentacji wyniosły [...] NOK za punkt świetlny. |
| --- | --- |

(96)

Z informacji posiadanych przez BKK Veilys wynika, że Gmina zakupiła oprawy oświetleniowe, ponosząc koszt 2 000 NOK za punkt świetlny. Koszty planowania, instalacji i dokumentacji wyniosły [...] NOK za punkt świetlny.

| (97) | Na podstawie tych danych liczbowych koszty modernizacji wyniosły [...] NOK za punkt świetlny. Odpowiada to w przybliżeniu [...] wielokrotności rocznego kosztu inwestycji rekompensowanego przez Gminę. Tym samym modernizacja polegająca na instalacji 12 000 LED-owych opraw oświetleniowych była znacznie droższa niż działania, które można było zrealizować w oparciu o taką rekompensatę (121). |
| --- | --- |

(97)

Na podstawie tych danych liczbowych koszty modernizacji wyniosły [...] NOK za punkt świetlny. Odpowiada to w przybliżeniu [...] wielokrotności rocznego kosztu inwestycji rekompensowanego przez Gminę. Tym samym modernizacja polegająca na instalacji 12 000 LED-owych opraw oświetleniowych była znacznie droższa niż działania, które można było zrealizować w oparciu o taką rekompensatę (121).

121

| (98) | LED-owe oprawy oświetleniowe pozwolą Gminie osiągnąć znaczne oszczędności kosztów energii. Według informacji, którymi dysponuje BKK Veilys, oszczędności kosztów oszacowano na 450 NOK na punkt świetlny rocznie. Oznacza to, że inwestycja Gminy zwróci się w czasie krótszym niż 7 lat (122). |
| --- | --- |

(98)

LED-owe oprawy oświetleniowe pozwolą Gminie osiągnąć znaczne oszczędności kosztów energii. Według informacji, którymi dysponuje BKK Veilys, oszczędności kosztów oszacowano na 450 NOK na punkt świetlny rocznie. Oznacza to, że inwestycja Gminy zwróci się w czasie krótszym niż 7 lat (122).

122

4.1.5.   
  Szczegółowe uwagi na temat środka c) – rekompensata kosztów inwestycji

Szczegółowe uwagi na temat środka c) – rekompensata kosztów inwestycji

| (99) | Według BKK Veilys rekompensata ta związana jest z działalnością niegospodarczą. Element dotyczący kosztów inwestycji należy postrzegać jako opłatę za dostęp do infrastruktury (123). |
| --- | --- |

(99)

Według BKK Veilys rekompensata ta związana jest z działalnością niegospodarczą. Element dotyczący kosztów inwestycji należy postrzegać jako opłatę za dostęp do infrastruktury (123).

123

| (100) | W każdym razie rekompensata kosztów inwestycji nie powoduje przyznania BKK Veilys korzyści gospodarczej. Koszt zainstalowania lampy to około 20 000 NOK, do tego dochodzi jeszcze kwota 10 000–50 000 NOK za prace ziemne. Minimalny koszt zainstalowania 16 058 lamp ulicznych należących do BKK Veilys wynosi zatem 500 000 000 NOK (124). |
| --- | --- |

(100)

W każdym razie rekompensata kosztów inwestycji nie powoduje przyznania BKK Veilys korzyści gospodarczej. Koszt zainstalowania lampy to około 20 000 NOK, do tego dochodzi jeszcze kwota 10 000–50 000 NOK za prace ziemne. Minimalny koszt zainstalowania 16 058 lamp ulicznych należących do BKK Veilys wynosi zatem 500 000 000 NOK (124).

124

| (101) | Wynika z tego, że koszt inwestycji nie jest rekompensowany w sposób nieproporcjonalny. Infrastruktura oświetlenia miejskiego jest zarządzana w sposób zapewniający utrzymanie jej standardu technicznego (125). |
| --- | --- |

(101)

Wynika z tego, że koszt inwestycji nie jest rekompensowany w sposób nieproporcjonalny. Infrastruktura oświetlenia miejskiego jest zarządzana w sposób zapewniający utrzymanie jej standardu technicznego (125).

125

II.   OCENA

OCENA

5.   ISTNIENIE POMOCY PAŃSTWA

ISTNIENIE POMOCY PAŃSTWA

5.1.   PRZEBIEG PROCEDURY

| (102) | Art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG stanowi, co następuje:

  „Z zastrzeżeniem innych postanowień niniejszego Porozumienia, wszelka pomoc przyznawana przez państwa członkowskie WE, państwa EFTA lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z funkcjonowaniem niniejszego Porozumienia w zakresie, w jakim wpływa na handel między Umawiającymi się Stronami”. |
| --- | --- |

(102)

Art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG stanowi, co następuje:

„Z zastrzeżeniem innych postanowień niniejszego Porozumienia, wszelka pomoc przyznawana przez państwa członkowskie WE, państwa EFTA lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z funkcjonowaniem niniejszego Porozumienia w zakresie, w jakim wpływa na handel między Umawiającymi się Stronami”.

| (103) | Aby dany środek uznać za pomoc państwa, muszą zatem być spełnione łącznie następujące warunki: (i) środek musi być przyznany przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych; (ii) środek musi przynosić korzyść przedsiębiorstwu; (iii) środek musi sprzyjać niektórym przedsiębiorstwom (selektywność) oraz (iv) środek musi grozić zakłóceniem konkurencji i wpływać na wymianę handlową. Jak wspomniano powyżej, Urząd opublikował Wytyczne w sprawie pojęcia pomocy państwa (126). |
| --- | --- |

(103)

Aby dany środek uznać za pomoc państwa, muszą zatem być spełnione łącznie następujące warunki: (i) środek musi być przyznany przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych; (ii) środek musi przynosić korzyść przedsiębiorstwu; (iii) środek musi sprzyjać niektórym przedsiębiorstwom (selektywność) oraz (iv) środek musi grozić zakłóceniem konkurencji i wpływać na wymianę handlową. Jak wspomniano powyżej, Urząd opublikował Wytyczne w sprawie pojęcia pomocy państwa (126).

126

| (104) | Na podstawie otrzymanych uwag Urząd uznaje, że należy najpierw ocenić, czy w ramach środków a) i c) przedsiębiorstwo uzyskało rekompensatę. Jeśli odpowiedź na to pytanie jest twierdząca, to w zakresie, w jakim sfinansowanie LED-owych opraw oświetleniowych (środek b)) przyniosło korzyść tym samym podmiotom, korzyść tę uzyskało również przedsiębiorstwo. |
| --- | --- |

(104)

Na podstawie otrzymanych uwag Urząd uznaje, że należy najpierw ocenić, czy w ramach środków a) i c) przedsiębiorstwo uzyskało rekompensatę. Jeśli odpowiedź na to pytanie jest twierdząca, to w zakresie, w jakim sfinansowanie LED-owych opraw oświetleniowych (środek b)) przyniosło korzyść tym samym podmiotom, korzyść tę uzyskało również przedsiębiorstwo.

5.2.   POJĘCIE PRZEDSIĘBIORSTWA

5.2.1.   
  Test prawny

Test prawny

| (105) | Pojęcie przedsiębiorstwa obejmuje każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą, niezależnie od jego statusu prawnego i sposobu finansowania (127). Działalność gospodarczą stanowi każda działalność polegająca na oferowaniu towarów lub usług na danym rynku (128). |
| --- | --- |

(105)

Pojęcie przedsiębiorstwa obejmuje każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą, niezależnie od jego statusu prawnego i sposobu finansowania (127). Działalność gospodarczą stanowi każda działalność polegająca na oferowaniu towarów lub usług na danym rynku (128).

127

128

| (106) | Wbrew temu, co twierdzi skarżący, nie ma znaczenia, czy dana działalność może być w zasadzie wykonywana przez podmiot prywatny. Należy raczej ustalić szczególne okoliczności, w jakich prowadzona jest działalność (129). W tym celu należy sprawdzić, czy dana działalność ze względu na swój charakter, swoje cele i zasady, którym podlega, wiąże się ze sprawowaniem władzy publicznej czy też ma charakter gospodarczy uzasadniający zastosowanie reguł konkurencji EOG (130). |
| --- | --- |

(106)

Wbrew temu, co twierdzi skarżący, nie ma znaczenia, czy dana działalność może być w zasadzie wykonywana przez podmiot prywatny. Należy raczej ustalić szczególne okoliczności, w jakich prowadzona jest działalność (129). W tym celu należy sprawdzić, czy dana działalność ze względu na swój charakter, swoje cele i zasady, którym podlega, wiąże się ze sprawowaniem władzy publicznej czy też ma charakter gospodarczy uzasadniający zastosowanie reguł konkurencji EOG (130).

129

130

| (107) | To, czy istnieje rynek na daną działalność, może różnić się w poszczególnych państwach EOG w zależności od warunków krajowych (131). Klasyfikacja określonej działalności może również się zmieniać wraz z upływem czasu w związku z decyzjami politycznymi lub rozwojem sytuacji gospodarczej. |
| --- | --- |

(107)

To, czy istnieje rynek na daną działalność, może różnić się w poszczególnych państwach EOG w zależności od warunków krajowych (131). Klasyfikacja określonej działalności może również się zmieniać wraz z upływem czasu w związku z decyzjami politycznymi lub rozwojem sytuacji gospodarczej.

131

| (108) | W odniesieniu do podmiotów prowadzących kilka rodzajów działalności klasyfikację prawną należy przeprowadzić oddzielnie dla każdego rodzaju działalności. Fakt, że podmiot dysponuje prerogatywami władzy publicznej, nie stanowi przeszkody w uznaniu go za przedsiębiorstwo w odniesieniu do innych rodzajów działalności (132). Jeśli jednak nie da się oddzielić działalności gospodarczej od sprawowania władzy publicznej, cała działalność jest klasyfikowana jako niegospodarcza (133). |
| --- | --- |

(108)

W odniesieniu do podmiotów prowadzących kilka rodzajów działalności klasyfikację prawną należy przeprowadzić oddzielnie dla każdego rodzaju działalności. Fakt, że podmiot dysponuje prerogatywami władzy publicznej, nie stanowi przeszkody w uznaniu go za przedsiębiorstwo w odniesieniu do innych rodzajów działalności (132). Jeśli jednak nie da się oddzielić działalności gospodarczej od sprawowania władzy publicznej, cała działalność jest klasyfikowana jako niegospodarcza (133).

132

133

| (109) | Z orzecznictwa Trybunału EFTA wynika, że dla określenia, czy działalność ma charakter gospodarczy w kontekście pomocy państwa, istotne jest pojęcie „usług” w rozumieniu podstawowych wolności. Zgodnie z art. 37 akapit pierwszy Porozumienia EOG „usługami” w rozumieniu Porozumienia są jedynie świadczenia wykonywane zwykle za wynagrodzeniem (134). |
| --- | --- |

(109)

Z orzecznictwa Trybunału EFTA wynika, że dla określenia, czy działalność ma charakter gospodarczy w kontekście pomocy państwa, istotne jest pojęcie „usług” w rozumieniu podstawowych wolności. Zgodnie z art. 37 akapit pierwszy Porozumienia EOG „usługami” w rozumieniu Porozumienia są jedynie świadczenia wykonywane zwykle za wynagrodzeniem (134).

134

| (110) | Zasadniczą cechą „wynagrodzenia” jest to, że stanowi ono gospodarcze świadczenie wzajemne względem danego świadczenia (135). Co więcej, wynagrodzenie uzgadniane jest zwykle między usługodawcą a usługobiorcą (136). |
| --- | --- |

(110)

Zasadniczą cechą „wynagrodzenia” jest to, że stanowi ono gospodarcze świadczenie wzajemne względem danego świadczenia (135). Co więcej, wynagrodzenie uzgadniane jest zwykle między usługodawcą a usługobiorcą (136).

135

136

| (111) | Pojęcie „usługi” należy również rozumieć w świetle art. 37 akapit drugi Porozumienia EOG (137). Zgodnie z tym postanowieniem „usługi” obejmują zwłaszcza działalność o charakterze przemysłowym lub handlowym oraz działalność rzemieślniczą i wykonywanie wolnych zawodów. |
| --- | --- |

(111)

Pojęcie „usługi” należy również rozumieć w świetle art. 37 akapit drugi Porozumienia EOG (137). Zgodnie z tym postanowieniem „usługi” obejmują zwłaszcza działalność o charakterze przemysłowym lub handlowym oraz działalność rzemieślniczą i wykonywanie wolnych zawodów.

137

| (112) | Z utrwalonego orzecznictwa wynika, że charakter działalności należy ustalić w świetle sektora, w którym jest ona prowadzona, oraz sposobu organizacji tego sektora. |
| --- | --- |

(112)

Z utrwalonego orzecznictwa wynika, że charakter działalności należy ustalić w świetle sektora, w którym jest ona prowadzona, oraz sposobu organizacji tego sektora.

| (113) | Przykładowo w dziedzinie edukacji nie uważa się finansowania kształcenia w ramach systemu krajowego za świadczenie wzajemne, jeżeli spełnione są dwa warunki. Po pierwsze, przy tworzeniu i utrzymywaniu systemu edukacji państwo nie ma na celu prowadzenia działalności zarobkowej tylko realizację swoich zobowiązań wobec społeczeństwa. Po drugie, system edukacji jest z reguły finansowany ze środków publicznych, a nie z wpłat użytkowników (138). |
| --- | --- |

(113)

Przykładowo w dziedzinie edukacji nie uważa się finansowania kształcenia w ramach systemu krajowego za świadczenie wzajemne, jeżeli spełnione są dwa warunki. Po pierwsze, przy tworzeniu i utrzymywaniu systemu edukacji państwo nie ma na celu prowadzenia działalności zarobkowej tylko realizację swoich zobowiązań wobec społeczeństwa. Po drugie, system edukacji jest z reguły finansowany ze środków publicznych, a nie z wpłat użytkowników (138).

138

| (114) | Na podstawie podobnego rozumowania uznano, że element wynagrodzenia nie występuje w przypadku przedszkoli gminnych w Norwegii. Z tego względu przedszkoli gminnych nie uznano za przedsiębiorstwa w kontekście pomocy państwa (139). |
| --- | --- |

(114)

Na podstawie podobnego rozumowania uznano, że element wynagrodzenia nie występuje w przypadku przedszkoli gminnych w Norwegii. Z tego względu przedszkoli gminnych nie uznano za przedsiębiorstwa w kontekście pomocy państwa (139).

139

| (115) | W odniesieniu do sektora zdrowia Trybunał EFTA uznał, że charakter świadczenia usług wsparcia w obszarze zamówień publicznych, technologii informacyjno-komunikacyjnych i archiwizacji musi zostać określony w oparciu o późniejsze wykorzystanie usług. Jeżeli usługi wsparcia nie są świadczone na rynku, lecz w ramach krajowego systemu opieki zdrowotnej utworzonego na zasadzie solidarności, ich świadczenie ma charakter niegospodarczy (140). |
| --- | --- |

(115)

W odniesieniu do sektora zdrowia Trybunał EFTA uznał, że charakter świadczenia usług wsparcia w obszarze zamówień publicznych, technologii informacyjno-komunikacyjnych i archiwizacji musi zostać określony w oparciu o późniejsze wykorzystanie usług. Jeżeli usługi wsparcia nie są świadczone na rynku, lecz w ramach krajowego systemu opieki zdrowotnej utworzonego na zasadzie solidarności, ich świadczenie ma charakter niegospodarczy (140).

140

5.2.2.   
  Zastosowanie testu prawnego do omawianego przypadku

Zastosowanie testu prawnego do omawianego przypadku

| (116) | Jak przedstawiono w pkt 53 i 54 powyżej, spółki należące do grupy BKK prowadzą działalność gospodarczą na wielu rynkach. |
| --- | --- |

(116)

Jak przedstawiono w pkt 53 i 54 powyżej, spółki należące do grupy BKK prowadzą działalność gospodarczą na wielu rynkach.

| (117) | Według Trybunału Sprawiedliwości przedsiębiorstwo może prowadzić zarówno działalność gospodarczą, jak i niegospodarczą. Warunkiem tego jest jednak prowadzenie odrębnej rachunkowości dla różnych otrzymywanych przez nie środków finansowych, aby wykluczyć ryzyko subsydiowania skrośnego ich działalności gospodarczej funduszami publicznymi otrzymywanymi na działalność niegospodarczą (141). W związku z tym, aby finansowanie publiczne można było zaliczyć do działalności niegospodarczej, należy wykluczyć wszelkie ryzyko subsydiowania skrośnego. |
| --- | --- |

(117)

Według Trybunału Sprawiedliwości przedsiębiorstwo może prowadzić zarówno działalność gospodarczą, jak i niegospodarczą. Warunkiem tego jest jednak prowadzenie odrębnej rachunkowości dla różnych otrzymywanych przez nie środków finansowych, aby wykluczyć ryzyko subsydiowania skrośnego ich działalności gospodarczej funduszami publicznymi otrzymywanymi na działalność niegospodarczą (141). W związku z tym, aby finansowanie publiczne można było zaliczyć do działalności niegospodarczej, należy wykluczyć wszelkie ryzyko subsydiowania skrośnego.

141

| (118) | W omawianym przypadku Urzędowi nie przedstawiono argumentów potwierdzających istnienie wystarczających zabezpieczeń, skutecznie i odpowiednio oddzielających dochody i koszty w ramach analizowanych umów od innej działalności gospodarczej. Przeciwnie, władze norweskie stwierdziły, że należało wprowadzić zabezpieczenia i że nie można wykluczyć istnienia subsydiowania skrośnego (142). |
| --- | --- |

(118)

W omawianym przypadku Urzędowi nie przedstawiono argumentów potwierdzających istnienie wystarczających zabezpieczeń, skutecznie i odpowiednio oddzielających dochody i koszty w ramach analizowanych umów od innej działalności gospodarczej. Przeciwnie, władze norweskie stwierdziły, że należało wprowadzić zabezpieczenia i że nie można wykluczyć istnienia subsydiowania skrośnego (142).

142

| (119) | Na tej podstawie i niezależnie od tego, czy działalność objęta rekompensatą ma charakter gospodarczy, Urząd musi zatem uznać, że w ramach środków a) i c) przedsiębiorstwo uzyskało rekompensatę. |
| --- | --- |

(119)

Na tej podstawie i niezależnie od tego, czy działalność objęta rekompensatą ma charakter gospodarczy, Urząd musi zatem uznać, że w ramach środków a) i c) przedsiębiorstwo uzyskało rekompensatę.

| (120) | W świetle przedstawionych argumentów Urząd oceni jednak również, czy działalność objęta rekompensatą w odniesieniu do przedmiotowych środków sama w sobie ma charakter gospodarczy. Urząd oceni najpierw działalność dotyczącą lamp ulicznych będących własnością spółek z grupy BKK. |
| --- | --- |

(120)

W świetle przedstawionych argumentów Urząd oceni jednak również, czy działalność objęta rekompensatą w odniesieniu do przedmiotowych środków sama w sobie ma charakter gospodarczy. Urząd oceni najpierw działalność dotyczącą lamp ulicznych będących własnością spółek z grupy BKK.

| (121) | Jak stwierdzono w powyższych pkt 59–60, władze norweskie odwołują się do obowiązków gmin w zakresie eksploatacji i utrzymania dróg gminnych wynikających z sekcji 20 norweskiej ustawy o ruchu drogowym. Chociaż sekcja 20 nie zobowiązuje gmin do zapewnienia oświetlenia ulicznego czy też do zapewnienia go na określonym poziomie, działanie to przyczynia się do osiągnięcia celu, jakim jest bezpieczeństwo ruchu drogowego. Ponadto podczas planowania, budowy i modernizacji dróg Gmina stosuje się do normy (veinormalen) Norweskiego Krajowego Zarządu Dróg i Autostrad (Statens vegvesen). Norma ta zawiera specyfikacje dotyczące występowania lamp ulicznych (143). |
| --- | --- |

(121)

Jak stwierdzono w powyższych pkt 59–60, władze norweskie odwołują się do obowiązków gmin w zakresie eksploatacji i utrzymania dróg gminnych wynikających z sekcji 20 norweskiej ustawy o ruchu drogowym. Chociaż sekcja 20 nie zobowiązuje gmin do zapewnienia oświetlenia ulicznego czy też do zapewnienia go na określonym poziomie, działanie to przyczynia się do osiągnięcia celu, jakim jest bezpieczeństwo ruchu drogowego. Ponadto podczas planowania, budowy i modernizacji dróg Gmina stosuje się do normy (veinormalen) Norweskiego Krajowego Zarządu Dróg i Autostrad (Statens vegvesen). Norma ta zawiera specyfikacje dotyczące występowania lamp ulicznych (143).

veinormalen

Statens vegvesen

143

| (122) | W tym kontekście władze norweskie twierdzą, jak wskazano w pkt 61, że wyrok w sprawie Selex potwierdza ich stanowisko, zgodnie z którym działalność objęta rekompensatą ma charakter niegospodarczy (144). Ponadto, jak przedstawiono w pkt 62, władze norweskie powołują się na pkt 17 Wytycznych w sprawie pojęcia pomocy państwa (145) dotyczący władz publicznych i organów publicznych. W każdym razie władze norweskie twierdzą, że działalność mającą na celu zapewnienie bezpieczeństwa publicznego należy klasyfikować na równi z działalnością niegospodarczą prowadzoną w celach społecznych, kulturalnych, edukacyjnych i wychowawczych. |
| --- | --- |

(122)

W tym kontekście władze norweskie twierdzą, jak wskazano w pkt 61, że wyrok w sprawie Selex potwierdza ich stanowisko, zgodnie z którym działalność objęta rekompensatą ma charakter niegospodarczy (144). Ponadto, jak przedstawiono w pkt 62, władze norweskie powołują się na pkt 17 Wytycznych w sprawie pojęcia pomocy państwa (145) dotyczący władz publicznych i organów publicznych. W każdym razie władze norweskie twierdzą, że działalność mającą na celu zapewnienie bezpieczeństwa publicznego należy klasyfikować na równi z działalnością niegospodarczą prowadzoną w celach społecznych, kulturalnych, edukacyjnych i wychowawczych.

144

145

| (123) | Jak już stwierdzono, przy określaniu, czy dana działalność ma charakter gospodarczy, konieczne jest ustalenie szczególnych okoliczności, w jakich jest ona wykonywana (146). W omawianym przypadku naturalnym punktem wyjścia dla tej oceny są obowiązujące w Norwegii ramy prawne w zakresie oświetlenia ulicznego wzdłuż dróg gminnych, a także szczególne okoliczności panujące w Bergen. |
| --- | --- |

(123)

Jak już stwierdzono, przy określaniu, czy dana działalność ma charakter gospodarczy, konieczne jest ustalenie szczególnych okoliczności, w jakich jest ona wykonywana (146). W omawianym przypadku naturalnym punktem wyjścia dla tej oceny są obowiązujące w Norwegii ramy prawne w zakresie oświetlenia ulicznego wzdłuż dróg gminnych, a także szczególne okoliczności panujące w Bergen.

146

| (124) | Jeśli chodzi o ramy prawne obowiązujące w Norwegii, przepisy i normy, na które powołują się władze norweskie, oznaczają po prostu, że gminy ponoszą odpowiedzialność za eksploatację gminnej infrastruktury drogowej oraz że aby drogi spełniały normę (veinormalen) Norweskiego Krajowego Zarządu Dróg i Autostrad. (Statens vegvesen), muszą zostać spełnione wymogi dotyczące występowania oświetlenia ulicznego. Jak jednak wspomniano powyżej, sekcja 20 norweskiej ustawy o ruchu drogowym nie wymaga od gmin zapewniania oświetlenia ulicznego czy też zapewniania go na określonym poziomie. Ponadto nic nie stoi na przeszkodzie, aby gminy zawierały umowy z podmiotami (stronami) komercyjnymi na eksploatację i utrzymanie dróg gminnych w ramach działalności gospodarczej. |
| --- | --- |

(124)

Jeśli chodzi o ramy prawne obowiązujące w Norwegii, przepisy i normy, na które powołują się władze norweskie, oznaczają po prostu, że gminy ponoszą odpowiedzialność za eksploatację gminnej infrastruktury drogowej oraz że aby drogi spełniały normę (veinormalen) Norweskiego Krajowego Zarządu Dróg i Autostrad. (Statens vegvesen), muszą zostać spełnione wymogi dotyczące występowania oświetlenia ulicznego. Jak jednak wspomniano powyżej, sekcja 20 norweskiej ustawy o ruchu drogowym nie wymaga od gmin zapewniania oświetlenia ulicznego czy też zapewniania go na określonym poziomie. Ponadto nic nie stoi na przeszkodzie, aby gminy zawierały umowy z podmiotami (stronami) komercyjnymi na eksploatację i utrzymanie dróg gminnych w ramach działalności gospodarczej.

veinormalen

Statens vegvesen

| (125) | W odniesieniu do szczególnych okoliczności w Bergen Urząd zauważa, że skutkiem włączenia infrastruktury oświetlenia miejskiego przy sprzedaży Bergen Lysverker było to, że przedsiębiorstwo BKK DA stało się jedynym dostępnym dostawcą wzdłuż przedmiotowych dróg gminnych. BKK DA uzyskało taką funkcję w procedurze konkurencyjnej, w której uczestniczyło też pięciu innych oferentów. |
| --- | --- |

(125)

W odniesieniu do szczególnych okoliczności w Bergen Urząd zauważa, że skutkiem włączenia infrastruktury oświetlenia miejskiego przy sprzedaży Bergen Lysverker było to, że przedsiębiorstwo BKK DA stało się jedynym dostępnym dostawcą wzdłuż przedmiotowych dróg gminnych. BKK DA uzyskało taką funkcję w procedurze konkurencyjnej, w której uczestniczyło też pięciu innych oferentów.

| (126) | Ponadto, jak opisano w pkt 32, sekcja 7 lit. c) umowy sprzedaży zawierała mechanizm regulujący wysokość przyszłej rekompensaty ekonomicznej. Mechanizm ten pozwala na regulowany poziom zwrotu. |
| --- | --- |

(126)

Ponadto, jak opisano w pkt 32, sekcja 7 lit. c) umowy sprzedaży zawierała mechanizm regulujący wysokość przyszłej rekompensaty ekonomicznej. Mechanizm ten pozwala na regulowany poziom zwrotu.

| (127) | Na tej podstawie Urząd uważa, że poprzez sprzedaż infrastruktury oświetlenia miejskiego, w połączeniu z ustanowieniem mechanizmu rekompensaty pozwalającego na uzyskanie regulowanego poziomu zwrotu, Gmina stworzyła rynek świadczenia przedmiotowych usług na rzecz Gminy jako formę działalności gospodarczej. Fakt, że infrastruktura miała unikalny charakter, w wyniku czego jej nabywca stał się jedynym dostępnym dostawcą, nie oznacza sam w sobie, że w odniesieniu do tej infrastruktury spółki z grupy BKK nie świadczyły usług na rynku. Ponadto BKK DA uzyskało swoją pozycję wyłącznego dostawcy w procedurze konkurencyjnej, w której uczestniczyło pięciu innych oferentów. |
| --- | --- |

(127)

Na tej podstawie Urząd uważa, że poprzez sprzedaż infrastruktury oświetlenia miejskiego, w połączeniu z ustanowieniem mechanizmu rekompensaty pozwalającego na uzyskanie regulowanego poziomu zwrotu, Gmina stworzyła rynek świadczenia przedmiotowych usług na rzecz Gminy jako formę działalności gospodarczej. Fakt, że infrastruktura miała unikalny charakter, w wyniku czego jej nabywca stał się jedynym dostępnym dostawcą, nie oznacza sam w sobie, że w odniesieniu do tej infrastruktury spółki z grupy BKK nie świadczyły usług na rynku. Ponadto BKK DA uzyskało swoją pozycję wyłącznego dostawcy w procedurze konkurencyjnej, w której uczestniczyło pięciu innych oferentów.

| (128) | Ten punkt widzenia znajduje potwierdzenie w sposobie postępowania grupy BKK i Gminy w odniesieniu do kolejnych umów zawieranych w regularnych odstępach czasu. Grupa BKK starała się zmaksymalizować swoje zyski przez swoją interpretację warunków umowy i podkreśliła, że działa komercyjnie z myślą o tworzeniu wartości dla swoich udziałowców (147). Z drugiej strony Gmina działała w przekonaniu, że jej partnerem jest dostawca komercyjny. Władze norweskie rzeczywiście odniosły się do władzy rynkowej, jaką posiada grupa BKK jako właściciel infrastruktury. |
| --- | --- |

(128)

Ten punkt widzenia znajduje potwierdzenie w sposobie postępowania grupy BKK i Gminy w odniesieniu do kolejnych umów zawieranych w regularnych odstępach czasu. Grupa BKK starała się zmaksymalizować swoje zyski przez swoją interpretację warunków umowy i podkreśliła, że działa komercyjnie z myślą o tworzeniu wartości dla swoich udziałowców (147). Z drugiej strony Gmina działała w przekonaniu, że jej partnerem jest dostawca komercyjny. Władze norweskie rzeczywiście odniosły się do władzy rynkowej, jaką posiada grupa BKK jako właściciel infrastruktury.

147

| (129) | Jak wynika z wielu skarg złożonych do norweskiej rady odpowiedzialnej za rozpatrywanie skarg dotyczących zamówień publicznych („KOFA”), usługi związane z utrzymaniem i eksploatacją lamp ulicznych są ponadto oferowane przez różnych dostawców na zasadach komercyjnych (148). W związku z tym, jak opisano w sekcji 3.1.4, po ogłoszeniu procedury konkurencyjnej na takie usługi Gmina otrzymała oferty od kilku dostawców. |
| --- | --- |

(129)

Jak wynika z wielu skarg złożonych do norweskiej rady odpowiedzialnej za rozpatrywanie skarg dotyczących zamówień publicznych („KOFA”), usługi związane z utrzymaniem i eksploatacją lamp ulicznych są ponadto oferowane przez różnych dostawców na zasadach komercyjnych (148). W związku z tym, jak opisano w sekcji 3.1.4, po ogłoszeniu procedury konkurencyjnej na takie usługi Gmina otrzymała oferty od kilku dostawców.

148

| (130) | W związku z tym Urząd zauważa, że w Norwegii i na obszarze Bergen świadczenie usług w zakresie utrzymania i eksploatacji za wynagrodzeniem było rzeczywiście normalną praktyką. To również wskazuje, że działalność ta miała charakter gospodarczy. |
| --- | --- |

(130)

W związku z tym Urząd zauważa, że w Norwegii i na obszarze Bergen świadczenie usług w zakresie utrzymania i eksploatacji za wynagrodzeniem było rzeczywiście normalną praktyką. To również wskazuje, że działalność ta miała charakter gospodarczy.

| (131) | Jeśli chodzi o rekompensatę wypłacaną za utrzymanie i eksploatację lamp ulicznych będących własnością Gminy, w warunkach umowy nie ma żadnych przesłanek, które wskazywałyby na odmienną klasyfikację tej działalności. Do 1 kwietnia 2020 r. warunki były takie same jak w odniesieniu do lamp ulicznych obsługiwanych przez grupę BKK, z tą różnicą, że nie było kosztów inwestycji, które podlegałyby rekompensacie. Od 1 kwietnia 2020 r. przedmiotowe usługi są świadczone na podstawie umowy handlowej zawartej w drodze procedury konkurencyjnej (149). |
| --- | --- |

(131)

Jeśli chodzi o rekompensatę wypłacaną za utrzymanie i eksploatację lamp ulicznych będących własnością Gminy, w warunkach umowy nie ma żadnych przesłanek, które wskazywałyby na odmienną klasyfikację tej działalności. Do 1 kwietnia 2020 r. warunki były takie same jak w odniesieniu do lamp ulicznych obsługiwanych przez grupę BKK, z tą różnicą, że nie było kosztów inwestycji, które podlegałyby rekompensacie. Od 1 kwietnia 2020 r. przedmiotowe usługi są świadczone na podstawie umowy handlowej zawartej w drodze procedury konkurencyjnej (149).

149

| (132) | Nawiązując do odniesienia władz norweskich do wyroku w sprawie Selex (150), należy przypomnieć, że sprawa ta dotyczyła działalności prowadzonej przez Europejską Organizację ds. Bezpieczeństwa Żeglugi Powietrznej („Eurocontrol”). Eurocontrol został powołany przez różne państwa europejskie na mocy Międzynarodowej konwencji o współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa żeglugi powietrznej (151). |
| --- | --- |

(132)

Nawiązując do odniesienia władz norweskich do wyroku w sprawie Selex (150), należy przypomnieć, że sprawa ta dotyczyła działalności prowadzonej przez Europejską Organizację ds. Bezpieczeństwa Żeglugi Powietrznej („Eurocontrol”). Eurocontrol został powołany przez różne państwa europejskie na mocy Międzynarodowej konwencji o współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa żeglugi powietrznej (151).

150

151

| (133) | W odwołaniu Trybunał Sprawiedliwości powtórzył swoje ustalenie z poprzedniej sprawy, że działalność Eurocontrolu, rozpatrywana całościowo, ze względu na swój charakter, swoje cele i zasady, którym podlega, wiąże się ze sprawowaniem władzy publicznej w zakresie kontroli i nadzoru przestrzeni powietrznej. Wniosek ten dotyczył również pomocy udzielanej przez Eurocontrol administracjom krajowym szczególnie w związku z przetargami na pozyskanie sprzętu i systemów do zarządzania ruchem lotniczym (152). |
| --- | --- |

(133)

W odwołaniu Trybunał Sprawiedliwości powtórzył swoje ustalenie z poprzedniej sprawy, że działalność Eurocontrolu, rozpatrywana całościowo, ze względu na swój charakter, swoje cele i zasady, którym podlega, wiąże się ze sprawowaniem władzy publicznej w zakresie kontroli i nadzoru przestrzeni powietrznej. Wniosek ten dotyczył również pomocy udzielanej przez Eurocontrol administracjom krajowym szczególnie w związku z przetargami na pozyskanie sprzętu i systemów do zarządzania ruchem lotniczym (152).

152

| (134) | W świetle oceny przedstawionej w pkt 123–131 Urząd utrzymuje zatem, że omawiany przypadek różni się istotnie od wyroku w sprawie Selex. Należy również przypomnieć, że w sprawie Selex Trybunał rzeczywiście wskazał, że cel zarobkowy świadczy o tym, że działalność podmiotu ma charakter gospodarczy (153). |
| --- | --- |

(134)

W świetle oceny przedstawionej w pkt 123–131 Urząd utrzymuje zatem, że omawiany przypadek różni się istotnie od wyroku w sprawie Selex. Należy również przypomnieć, że w sprawie Selex Trybunał rzeczywiście wskazał, że cel zarobkowy świadczy o tym, że działalność podmiotu ma charakter gospodarczy (153).

Selex

153

| (135) | Urząd nie może również zgodzić się z tym, że działalność objęta rekompensatą w ramach środków a) i c) dotyczy władz publicznych lub organów publicznych w rozumieniu pkt 17 Wytycznych w sprawie pojęcia pomocy państwa (154). W przedmiotowej sprawie Gmina objęła rekompensatą dostawcę działającego na zasadach komercyjnych i gospodarczych. Sytuacja jest więc analogiczna do tej, w której to gmina zleca wykonawcy komercyjnemu wykonanie robót budowlanych związanych z budową lub utrzymaniem dróg gminnych. |
| --- | --- |

(135)

Urząd nie może również zgodzić się z tym, że działalność objęta rekompensatą w ramach środków a) i c) dotyczy władz publicznych lub organów publicznych w rozumieniu pkt 17 Wytycznych w sprawie pojęcia pomocy państwa (154). W przedmiotowej sprawie Gmina objęła rekompensatą dostawcę działającego na zasadach komercyjnych i gospodarczych. Sytuacja jest więc analogiczna do tej, w której to gmina zleca wykonawcy komercyjnemu wykonanie robót budowlanych związanych z budową lub utrzymaniem dróg gminnych.

154

| (136) | Podobnie Urzędu nie przekonuje twierdzenie, że działalność mająca na celu zapewnienie bezpieczeństwa publicznego powinna być klasyfikowana na równi z działalnością niegospodarczą prowadzoną w celach społecznych, kulturalnych, edukacyjnych i wychowawczych. W orzecznictwie nie ma podstaw do stwierdzenia, że dana działalność sama w sobie ma charakter niegospodarczy, ponieważ służy realizacji określonego celu. W celu stwierdzenia takiego stanu rzeczy, jak już wspomniano, konieczne jest ustalenie szczególnych okoliczności, w których dana działalność jest prowadzona. Dla przykładu działalność związana z utrzymaniem własności publicznej może być oczywiście prowadzona na zasadach gospodarczych, nawet jeśli jest niezbędna dla bezpieczeństwa użytkowników. |
| --- | --- |

(136)

Podobnie Urzędu nie przekonuje twierdzenie, że działalność mająca na celu zapewnienie bezpieczeństwa publicznego powinna być klasyfikowana na równi z działalnością niegospodarczą prowadzoną w celach społecznych, kulturalnych, edukacyjnych i wychowawczych. W orzecznictwie nie ma podstaw do stwierdzenia, że dana działalność sama w sobie ma charakter niegospodarczy, ponieważ służy realizacji określonego celu. W celu stwierdzenia takiego stanu rzeczy, jak już wspomniano, konieczne jest ustalenie szczególnych okoliczności, w których dana działalność jest prowadzona. Dla przykładu działalność związana z utrzymaniem własności publicznej może być oczywiście prowadzona na zasadach gospodarczych, nawet jeśli jest niezbędna dla bezpieczeństwa użytkowników.

5.2.3.   
  Wniosek

Wniosek

| (137) | W związku z powyższym Urząd stwierdza, że w ramach środków a) i c) przedsiębiorstwo uzyskało rekompensatę. W zakresie, w jakim sfinansowanie LED-owych opraw oświetleniowych (środek b)) przyniosło korzyść tym samym podmiotom, korzyść tę uzyskuje również przedsiębiorstwo. |
| --- | --- |

(137)

W związku z powyższym Urząd stwierdza, że w ramach środków a) i c) przedsiębiorstwo uzyskało rekompensatę. W zakresie, w jakim sfinansowanie LED-owych opraw oświetleniowych (środek b)) przyniosło korzyść tym samym podmiotom, korzyść tę uzyskuje również przedsiębiorstwo.

5.3.   ISTNIENIE ZASOBÓW PAŃSTWA

| (138) | Aby stwierdzić, że dany środek stanowi pomoc państwa, musi on zostać przyznany przez państwo lub z zasobów państwowych. Pojęcie zasobów państwowych obejmuje zasoby regionalnych podmiotów wewnątrzpaństwowych (155). |
| --- | --- |

(138)

Aby stwierdzić, że dany środek stanowi pomoc państwa, musi on zostać przyznany przez państwo lub z zasobów państwowych. Pojęcie zasobów państwowych obejmuje zasoby regionalnych podmiotów wewnątrzpaństwowych (155).

155

| (139) | Wszystkie wspomniane środki są finansowane z budżetu Gminy. Wiążą się one zatem z wykorzystaniem zasobów państwowych. |
| --- | --- |

(139)

Wszystkie wspomniane środki są finansowane z budżetu Gminy. Wiążą się one zatem z wykorzystaniem zasobów państwowych.

5.4.   KORZYŚĆ

5.4.1.   
  Wprowadzenie

Wprowadzenie

| (140) | Korzyść w rozumieniu art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG oznacza każdą korzyść gospodarczą, której dane przedsiębiorstwo nie mogłoby uzyskać w normalnych warunkach rynkowych (156). W związku z tym nie tylko świadczenia pozytywne, takie jak dotacje, pożyczki czy inwestycje bezpośrednie, mogą przynosić korzyści, ale również interwencje, które choć nie są dotacjami w ścisłym tego słowa znaczeniu, mają taki sam charakter i takie same skutki (157). Zgodnie z tym nie można uznać, że dany środek nie wchodzi w zakres zakazu pomocy państwa tylko dlatego, że ma formę umowy zawierającej wzajemne zobowiązania (158). |
| --- | --- |

(140)

Korzyść w rozumieniu art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG oznacza każdą korzyść gospodarczą, której dane przedsiębiorstwo nie mogłoby uzyskać w normalnych warunkach rynkowych (156). W związku z tym nie tylko świadczenia pozytywne, takie jak dotacje, pożyczki czy inwestycje bezpośrednie, mogą przynosić korzyści, ale również interwencje, które choć nie są dotacjami w ścisłym tego słowa znaczeniu, mają taki sam charakter i takie same skutki (157). Zgodnie z tym nie można uznać, że dany środek nie wchodzi w zakres zakazu pomocy państwa tylko dlatego, że ma formę umowy zawierającej wzajemne zobowiązania (158).

156

157

158

5.4.2.   
  Nie można wykluczyć korzyści na podstawie warunków określonych w wyroku w sprawie Altmark

Nie można wykluczyć korzyści na podstawie warunków określonych w wyroku w sprawie Altmark

5.4.2.1.   Warunki określone w wyroku w sprawie Altmark (warunki Altmark)

Warunki określone w wyroku w sprawie Altmark (warunki Altmark)

| (141) | W odniesieniu do rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do świadczenia usług w ogólnym interesie gospodarczym („UOIG”) obowiązuje szczególne orzecznictwo. Z wyroku Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Altmark wynika, że w takich przypadkach można wykluczyć występowanie korzyści w rozumieniu art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG, jeżeli spełnione są łącznie cztery następujące warunki (159):






  i. | „Po pierwsze, przedsiębiorstwo będące beneficjentem być rzeczywiście obciążone wykonaniem obowiązku świadczenia usług publicznych, a obowiązki te muszą być jasno określone. |
| --- | --- | --- |

(141)

W odniesieniu do rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do świadczenia usług w ogólnym interesie gospodarczym („UOIG”) obowiązuje szczególne orzecznictwo. Z wyroku Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Altmark wynika, że w takich przypadkach można wykluczyć występowanie korzyści w rozumieniu art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG, jeżeli spełnione są łącznie cztery następujące warunki (159):

159

i.

„Po pierwsze, przedsiębiorstwo będące beneficjentem być rzeczywiście obciążone wykonaniem obowiązku świadczenia usług publicznych, a obowiązki te muszą być jasno określone.

| ii. | Po drugie, parametry, na których podstawie obliczona jest rekompensata, muszą być wcześniej ustalone w obiektywny i przejrzysty sposób [...]. |
| --- | --- |

ii.

Po drugie, parametry, na których podstawie obliczona jest rekompensata, muszą być wcześniej ustalone w obiektywny i przejrzysty sposób [...].

| iii. | Po trzecie, rekompensata nie może przekraczać kwoty niezbędnej do pokrycia całości lub części kosztów poniesionych w celu wykonania zobowiązań do świadczenia usług publicznych, przy uwzględnieniu związanych z nimi przychodów oraz rozsądnego zysku z tytułu wypełniania tych zobowiązań. |
| --- | --- |

iii.

Po trzecie, rekompensata nie może przekraczać kwoty niezbędnej do pokrycia całości lub części kosztów poniesionych w celu wykonania zobowiązań do świadczenia usług publicznych, przy uwzględnieniu związanych z nimi przychodów oraz rozsądnego zysku z tytułu wypełniania tych zobowiązań.

| iv. | Po czwarte, jeżeli wybór przedsiębiorstwa, któremu ma zostać powierzone wykonywanie zobowiązań do świadczenia usług publicznych, nie został w danym przypadku dokonany w ramach procedury udzielania zamówień publicznych, pozwalającej na wyłonienie kandydata zdolnego do świadczenia tych usług po najniższym koszcie dla społeczności, poziom koniecznej rekompensaty powinien zostać ustalony na podstawie analizy kosztów, jakie przeciętne przedsiębiorstwo, prawidłowo zarządzane i wyposażone [...], poniosłoby na wykonanie takich zobowiązań, przy uwzględnieniu związanych z nimi przychodów oraz rozsądnego zysku osiąganego przy wypełnianiu tych zobowiązań”. |
| --- | --- |

iv.

Po czwarte, jeżeli wybór przedsiębiorstwa, któremu ma zostać powierzone wykonywanie zobowiązań do świadczenia usług publicznych, nie został w danym przypadku dokonany w ramach procedury udzielania zamówień publicznych, pozwalającej na wyłonienie kandydata zdolnego do świadczenia tych usług po najniższym koszcie dla społeczności, poziom koniecznej rekompensaty powinien zostać ustalony na podstawie analizy kosztów, jakie przeciętne przedsiębiorstwo, prawidłowo zarządzane i wyposażone [...], poniosłoby na wykonanie takich zobowiązań, przy uwzględnieniu związanych z nimi przychodów oraz rozsądnego zysku osiąganego przy wypełnianiu tych zobowiązań”.

| (142) | Urząd opublikował zestaw wytycznych dotyczących stosowania zasad pomocy państwa w odniesieniu do rekompensaty z tytułu UOIG (160). Warunki Altmark zostały omówione w sekcji 3 tych wytycznych. |
| --- | --- |

(142)

Urząd opublikował zestaw wytycznych dotyczących stosowania zasad pomocy państwa w odniesieniu do rekompensaty z tytułu UOIG (160). Warunki Altmark zostały omówione w sekcji 3 tych wytycznych.

160

5.4.2.2.   Zastosowanie warunków Altmark do omawianego przypadku

Zastosowanie warunków Altmark do omawianego przypadku

| (143) | Zgodnie z pierwszym warunkiem przedsiębiorstwo będące beneficjentem musi być zobowiązane do wykonywania obowiązku świadczenia usługi publicznej. |
| --- | --- |

(143)

Zgodnie z pierwszym warunkiem przedsiębiorstwo będące beneficjentem musi być zobowiązane do wykonywania obowiązku świadczenia usługi publicznej.

| (144) | Według Trybunału Sprawiedliwości celem tego warunku jest zapewnienie przejrzystości i pewności prawa. Wymaga to ustalenia, po pierwsze, czy przedsiębiorstwo będące beneficjentem jest rzeczywiście obciążone wykonywaniem obowiązku świadczenia usługi publicznej oraz, po drugie, czy obowiązki te są jasno określone w prawie krajowym. W związku z tym muszą być spełnione minimalne kryteria dotyczące istnienia aktu lub aktów władzy publicznej, w których określone są w wystarczająco dokładny sposób charakter, czas trwania i treść obowiązków świadczenia usług publicznych ciążących na przedsiębiorstwach, którym powierzono zadanie wykonywania tych obowiązków (161). |
| --- | --- |

(144)

Według Trybunału Sprawiedliwości celem tego warunku jest zapewnienie przejrzystości i pewności prawa. Wymaga to ustalenia, po pierwsze, czy przedsiębiorstwo będące beneficjentem jest rzeczywiście obciążone wykonywaniem obowiązku świadczenia usługi publicznej oraz, po drugie, czy obowiązki te są jasno określone w prawie krajowym. W związku z tym muszą być spełnione minimalne kryteria dotyczące istnienia aktu lub aktów władzy publicznej, w których określone są w wystarczająco dokładny sposób charakter, czas trwania i treść obowiązków świadczenia usług publicznych ciążących na przedsiębiorstwach, którym powierzono zadanie wykonywania tych obowiązków (161).

161

| (145) | W związku z tym Trybunał Sprawiedliwości podtrzymał wyrok Sądu, który stwierdził, że wobec braku jasnego określenia danej usługi w prawie krajowym jako UOIG, pierwszy warunek Altmark nie został spełniony. Stwierdzenia tego nie można było zakwestionować za pomocą argumentu, zgodnie z którym rozpatrywany rynek cechuje się niewątpliwie zawodnością, a rozpatrywana usługa stanowi działalność, która mogła zostać uznana za UOIG. Tego rodzaju okoliczności nie miały znaczenia dla ustalenia tego, czy na dane przedsiębiorstwa rzeczywiście nałożono w akcie publicznym obowiązki świadczenia usługi publicznej oraz czy obowiązki te zostały jasno określone (162). |
| --- | --- |

(145)

W związku z tym Trybunał Sprawiedliwości podtrzymał wyrok Sądu, który stwierdził, że wobec braku jasnego określenia danej usługi w prawie krajowym jako UOIG, pierwszy warunek Altmark nie został spełniony. Stwierdzenia tego nie można było zakwestionować za pomocą argumentu, zgodnie z którym rozpatrywany rynek cechuje się niewątpliwie zawodnością, a rozpatrywana usługa stanowi działalność, która mogła zostać uznana za UOIG. Tego rodzaju okoliczności nie miały znaczenia dla ustalenia tego, czy na dane przedsiębiorstwa rzeczywiście nałożono w akcie publicznym obowiązki świadczenia usługi publicznej oraz czy obowiązki te zostały jasno określone (162).

162

| (146) | Z utrwalonego orzecznictwa wynika ponadto, że aby uznać, że na dane przedsiębiorstwo nałożono obowiązek świadczenia UOIG, musi to nastąpić w drodze aktu organu publicznego (163). Takie akty nakładające obowiązek mogą obejmować umowy, pod warunkiem że pochodzą one od władzy publicznej i są wiążące (164). Fakt, że dana usługa stanowi przedmiot umowy publicznoprawnej, nie wystarcza jednak, by nadać jej status UOIG bez żadnych uściśleń (165). |
| --- | --- |

(146)

Z utrwalonego orzecznictwa wynika ponadto, że aby uznać, że na dane przedsiębiorstwo nałożono obowiązek świadczenia UOIG, musi to nastąpić w drodze aktu organu publicznego (163). Takie akty nakładające obowiązek mogą obejmować umowy, pod warunkiem że pochodzą one od władzy publicznej i są wiążące (164). Fakt, że dana usługa stanowi przedmiot umowy publicznoprawnej, nie wystarcza jednak, by nadać jej status UOIG bez żadnych uściśleń (165).

163

164

165

| (147) | Istotnym pytaniem nie jest więc to, czy Gmina mogła nałożyć na spółki z grupy BKK obowiązek świadczenia UOIG obejmującej przedmiotowe usługi, ale to, czy rzeczywiście to zrobiła. |
| --- | --- |

(147)

Istotnym pytaniem nie jest więc to, czy Gmina mogła nałożyć na spółki z grupy BKK obowiązek świadczenia UOIG obejmującej przedmiotowe usługi, ale to, czy rzeczywiście to zrobiła.

| (148) | Naturalnym punktem wyjścia do oceny jest fakt, że ani władze norweskie, ani BKK Veilys nie przedstawiły informacji potwierdzających, że na grupę BKK nałożono obowiązek świadczenia UOIG. |
| --- | --- |

(148)

Naturalnym punktem wyjścia do oceny jest fakt, że ani władze norweskie, ani BKK Veilys nie przedstawiły informacji potwierdzających, że na grupę BKK nałożono obowiązek świadczenia UOIG.

| (149) | Jak wynika z sekcji 3 i 4 powyżej, władze norweskie w swoich uwagach w ogóle nie odniosły się do prawa dotyczącego UOIG. Spółka BKK Veilys stwierdziła jedynie, że jeżeli zapewnienie oświetlenia ulicznego stanowi UOIG, to warunki Altmark są spełnione. Sugeruje to, zgodnie ze wstępnym ustaleniem zawartym w decyzji o wszczęciu postępowania, że spółki należące do grupy BKK nie były i nie są obciążone wykonywaniem obowiązku świadczenia usługi publicznej w odniesieniu do tych środków (166). |
| --- | --- |

(149)

Jak wynika z sekcji 3 i 4 powyżej, władze norweskie w swoich uwagach w ogóle nie odniosły się do prawa dotyczącego UOIG. Spółka BKK Veilys stwierdziła jedynie, że jeżeli zapewnienie oświetlenia ulicznego stanowi UOIG, to warunki Altmark są spełnione. Sugeruje to, zgodnie ze wstępnym ustaleniem zawartym w decyzji o wszczęciu postępowania, że spółki należące do grupy BKK nie były i nie są obciążone wykonywaniem obowiązku świadczenia usługi publicznej w odniesieniu do tych środków (166).

166

| (150) | Ten punkt widzenia znajduje dodatkowe potwierdzenie w umowach przedstawionych przez władze norweskie. |
| --- | --- |

(150)

Ten punkt widzenia znajduje dodatkowe potwierdzenie w umowach przedstawionych przez władze norweskie.

| (151) | Jak wyjaśniono w sekcji 3 powyżej, umowa sprzedaży z 1996 r. zakładała, że Gmina sprzedaje, a BKK DA nabywa przedsiębiorstwo. Chociaż umowa zawierała postanowienia dotyczące przyszłego dostarczania oświetlenia ulicznego i świadczenia związanych z tym usług, dostarczona dokumentacja nie zawiera żadnych przesłanek wskazujących na to, że Gmina, w rozumieniu orzecznictwa, nałożyła na BKK DA obowiązek świadczenia usługi publicznej. |
| --- | --- |

(151)

Jak wyjaśniono w sekcji 3 powyżej, umowa sprzedaży z 1996 r. zakładała, że Gmina sprzedaje, a BKK DA nabywa przedsiębiorstwo. Chociaż umowa zawierała postanowienia dotyczące przyszłego dostarczania oświetlenia ulicznego i świadczenia związanych z tym usług, dostarczona dokumentacja nie zawiera żadnych przesłanek wskazujących na to, że Gmina, w rozumieniu orzecznictwa, nałożyła na BKK DA obowiązek świadczenia usługi publicznej.

| (152) | To samo dotyczy kolejnych umów ze spółkami z grupy BKK. Jeśli chodzi o działalność dotyczącą lamp ulicznych kontrolowanych przez grupę BKK, jest to sytuacja podobna do nabywania przez Gminę niezbędnych elementów od kontrolującego je sprzedawcy, co nie stanowi zobowiązania do wykonywania obowiązku świadczenia usługi publicznej. Jeśli chodzi o usługi utrzymania i eksploatacji lamp ulicznych będących własnością Gminy, zostały one zamówione jako element składowy w procesie zapewniania przez Gminę oświetlenia ulicznego za pomocą tej infrastruktury. Obie grupy działalności zostały uwzględnione w umowach bez żadnego zastrzeżenia, wyjaśnienia czy wskazania, że na spółki z grupy BKK nałożono obowiązek świadczenia UOIG. |
| --- | --- |

(152)

To samo dotyczy kolejnych umów ze spółkami z grupy BKK. Jeśli chodzi o działalność dotyczącą lamp ulicznych kontrolowanych przez grupę BKK, jest to sytuacja podobna do nabywania przez Gminę niezbędnych elementów od kontrolującego je sprzedawcy, co nie stanowi zobowiązania do wykonywania obowiązku świadczenia usługi publicznej. Jeśli chodzi o usługi utrzymania i eksploatacji lamp ulicznych będących własnością Gminy, zostały one zamówione jako element składowy w procesie zapewniania przez Gminę oświetlenia ulicznego za pomocą tej infrastruktury. Obie grupy działalności zostały uwzględnione w umowach bez żadnego zastrzeżenia, wyjaśnienia czy wskazania, że na spółki z grupy BKK nałożono obowiązek świadczenia UOIG.

5.4.2.3.   Wniosek

Wniosek

| (153) | Na podstawie powyższych rozważań Urząd podtrzymuje swoje wstępne ustalenia z decyzji o wszczęciu postępowania. W odniesieniu do tych trzech środków spółki należące do grupy BKK nie były i nie są obciążone wykonywaniem obowiązku świadczenia usługi publicznej. W związku z tym nie można wykluczyć korzyści na podstawie warunków Altmark. |
| --- | --- |

(153)

Na podstawie powyższych rozważań Urząd podtrzymuje swoje wstępne ustalenia z decyzji o wszczęciu postępowania. W odniesieniu do tych trzech środków spółki należące do grupy BKK nie były i nie są obciążone wykonywaniem obowiązku świadczenia usługi publicznej. W związku z tym nie można wykluczyć korzyści na podstawie warunków Altmark.

5.4.3.   
  Test prywatnego inwestora

Test prywatnego inwestora

5.4.3.1.   Przebieg procedury

Przebieg procedury

| (154) | Uważa się, że transakcje gospodarcze zawierane przez podmioty publiczne nie przynoszą korzyści kontrahentowi, a więc nie stanowią pomocy państwa, jeśli są zgodne z normalnymi warunkami rynkowymi. Kwestia zgodności z rynkiem jest oceniana zgodnie z testem prywatnego inwestora. |
| --- | --- |

(154)

Uważa się, że transakcje gospodarcze zawierane przez podmioty publiczne nie przynoszą korzyści kontrahentowi, a więc nie stanowią pomocy państwa, jeśli są zgodne z normalnymi warunkami rynkowymi. Kwestia zgodności z rynkiem jest oceniana zgodnie z testem prywatnego inwestora.

| (155) | Przy ocenie sytuacji w ramach testu prywatnego inwestora elementem decydującym jest to, czy podmiot publiczny zachował się w taki sam sposób, w jaki zrobiłby to inwestor prywatny w podobnej sytuacji (167). W związku z tym uwzględnia się jedynie te korzyści i obowiązki, które są związane z rolą podmiotu gospodarczego, z wyłączeniem tych związanych z rolą organu publicznego (168). |
| --- | --- |

(155)

Przy ocenie sytuacji w ramach testu prywatnego inwestora elementem decydującym jest to, czy podmiot publiczny zachował się w taki sam sposób, w jaki zrobiłby to inwestor prywatny w podobnej sytuacji (167). W związku z tym uwzględnia się jedynie te korzyści i obowiązki, które są związane z rolą podmiotu gospodarczego, z wyłączeniem tych związanych z rolą organu publicznego (168).

167

168

| (156) | Kwestia tego, czy dana transakcja obejmuje pomoc państwa, musi zostać rozstrzygnięta w odniesieniu do sytuacji istniejącej w momencie podejmowania decyzji o transakcji (169). To, co stanowi normalne wynagrodzenie, wynika z czynników, które przedsiębiorstwo, działając w normalnych warunkach rynkowych, wzięłoby pod uwagę przy ustalaniu wynagrodzenia (170). |
| --- | --- |

(156)

Kwestia tego, czy dana transakcja obejmuje pomoc państwa, musi zostać rozstrzygnięta w odniesieniu do sytuacji istniejącej w momencie podejmowania decyzji o transakcji (169). To, co stanowi normalne wynagrodzenie, wynika z czynników, które przedsiębiorstwo, działając w normalnych warunkach rynkowych, wzięłoby pod uwagę przy ustalaniu wynagrodzenia (170).

169

170

| (157) | Podczas stosowania testu prywatnego inwestora Urząd jest zobowiązany do przeprowadzenia złożonej oceny ekonomicznej (171). Ocena ta musi zostać przeprowadzona z uwzględnieniem dostępnych obiektywnych i weryfikowalnych elementów (172). |
| --- | --- |

(157)

Podczas stosowania testu prywatnego inwestora Urząd jest zobowiązany do przeprowadzenia złożonej oceny ekonomicznej (171). Ocena ta musi zostać przeprowadzona z uwzględnieniem dostępnych obiektywnych i weryfikowalnych elementów (172).

171

172

| (158) | Zgodnie z treścią skargi Urząd oceni w dalszej części, czy grupa BKK otrzymała rekompensatę z tytułu utrzymania i eksploatacji powyżej stawek rynkowych (środek a)). Następnie Urząd oceni, czy sfinansowanie 12 000 LED-owych opraw oświetleniowych (środek b)) przyniosło grupie korzyść. |
| --- | --- |

(158)

Zgodnie z treścią skargi Urząd oceni w dalszej części, czy grupa BKK otrzymała rekompensatę z tytułu utrzymania i eksploatacji powyżej stawek rynkowych (środek a)). Następnie Urząd oceni, czy sfinansowanie 12 000 LED-owych opraw oświetleniowych (środek b)) przyniosło grupie korzyść.

| (159) | Na koniec Urząd zajmie się kwestią rekompensaty kosztów inwestycji (środek c)). W tej ocenie Urząd rozważy po pierwsze, czy rekompensata kosztów inwestycji była zgodna z normalną praktyką rynkową. Po drugie, Urząd oceni, czy grupa BKK otrzymała rekompensatę tych kosztów powyżej stawek rynkowych. |
| --- | --- |

(159)

Na koniec Urząd zajmie się kwestią rekompensaty kosztów inwestycji (środek c)). W tej ocenie Urząd rozważy po pierwsze, czy rekompensata kosztów inwestycji była zgodna z normalną praktyką rynkową. Po drugie, Urząd oceni, czy grupa BKK otrzymała rekompensatę tych kosztów powyżej stawek rynkowych.

5.4.4.   
  Środek a) – eksploatacja i utrzymanie

Środek a) – eksploatacja i utrzymanie

5.4.4.1.   Rekompensata wypłacona w odniesieniu do infrastruktury należącej do BKK

Rekompensata wypłacona w odniesieniu do infrastruktury należącej do BKK

| (160) | Podczas formalnego postępowania wyjaśniającego Urząd otrzymał dodatkowe informacje na temat sprzedaży Bergen Lysverker przez Gminę. |
| --- | --- |

(160)

Podczas formalnego postępowania wyjaśniającego Urząd otrzymał dodatkowe informacje na temat sprzedaży Bergen Lysverker przez Gminę.

| (161) | Jak opisano w sekcji 3.1.2, Gmina sprzedała jednostkę gminną Bergen Lysverker, wraz z jej aktywami i działalnością, przedsiębiorstwu BKK DA w 1996 r. Chociaż BKK DA nabyło Bergen Lysverker w procesie przetargu, sprzedaż ta była również wewnętrznym przeniesieniem spółki zależnej. BKK DA podlegało w tym czasie całkowicie kontroli Gminy. |
| --- | --- |

(161)

Jak opisano w sekcji 3.1.2, Gmina sprzedała jednostkę gminną Bergen Lysverker, wraz z jej aktywami i działalnością, przedsiębiorstwu BKK DA w 1996 r. Chociaż BKK DA nabyło Bergen Lysverker w procesie przetargu, sprzedaż ta była również wewnętrznym przeniesieniem spółki zależnej. BKK DA podlegało w tym czasie całkowicie kontroli Gminy.

| (162) | Mechanizm regulujący rekompensatę za przyszłe dostarczanie oświetlenia ulicznego za pomocą infrastruktury zakupionej przez BKK DA został ustanowiony w sekcji 7 lit. c) umowy sprzedaży z 1996 r. Jak wynika z informacji przedstawionych w sekcjach 3.1.2 i 4.1.1, władze norweskie i BKK Veilys zgadzają się, że były one i nadal są związane tym przepisem przy ustalaniu wysokości rekompensaty. |
| --- | --- |

(162)

Mechanizm regulujący rekompensatę za przyszłe dostarczanie oświetlenia ulicznego za pomocą infrastruktury zakupionej przez BKK DA został ustanowiony w sekcji 7 lit. c) umowy sprzedaży z 1996 r. Jak wynika z informacji przedstawionych w sekcjach 3.1.2 i 4.1.1, władze norweskie i BKK Veilys zgadzają się, że były one i nadal są związane tym przepisem przy ustalaniu wysokości rekompensaty.

| (163) | Jak już wspomniano, kwestia tego, czy dana transakcja pociąga za sobą pomoc państwa, musi zostać rozstrzygnięta w odniesieniu do sytuacji istniejącej w momencie podejmowania decyzji o transakcji (173). W konsekwencji, jeśli mechanizm rekompensaty przewidziany w umowie sprzedaży z 1996 r. został ustanowiony w sposób, który w momencie jego utworzenia ograniczał przyszłe poziomy rekompensaty do stawek rynkowych, to rekompensata obliczona później zgodnie z tym mechanizmem nie stanowi korzyści (174). |
| --- | --- |

(163)

Jak już wspomniano, kwestia tego, czy dana transakcja pociąga za sobą pomoc państwa, musi zostać rozstrzygnięta w odniesieniu do sytuacji istniejącej w momencie podejmowania decyzji o transakcji (173). W konsekwencji, jeśli mechanizm rekompensaty przewidziany w umowie sprzedaży z 1996 r. został ustanowiony w sposób, który w momencie jego utworzenia ograniczał przyszłe poziomy rekompensaty do stawek rynkowych, to rekompensata obliczona później zgodnie z tym mechanizmem nie stanowi korzyści (174).

173

174

| (164) | Należy zatem najpierw ocenić, czy mechanizm rekompensaty został opracowany w sposób ograniczający przyszłe wynagrodzenie do stawek rynkowych. Jeśli odpowiedź na to pytanie jest twierdząca, należy sprawdzić, czy mechanizm ten jest rzeczywiście przestrzegany. |
| --- | --- |

(164)

Należy zatem najpierw ocenić, czy mechanizm rekompensaty został opracowany w sposób ograniczający przyszłe wynagrodzenie do stawek rynkowych. Jeśli odpowiedź na to pytanie jest twierdząca, należy sprawdzić, czy mechanizm ten jest rzeczywiście przestrzegany.

| (165) | W sprawie dotyczącej zgodności z rynkiem wynagrodzenia wypłacanego za pomoc świadczoną przez Pocztę Francuską, La Poste, na rzecz jej spółki zależnej SFMI-Chronopost („Chronopost”) Trybunał Sprawiedliwości podkreślił, że usługi świadczone na rzecz Chronopost są nierozerwalnie związane z unikalną siecią pocztową zarządzaną przez La Poste. Ponieważ sieć ta nie została utworzona ze względów komercyjnych, nie zostałaby utworzona przez prywatne przedsiębiorstwo w przypadku braku interwencji państwa (175). |
| --- | --- |

(165)

W sprawie dotyczącej zgodności z rynkiem wynagrodzenia wypłacanego za pomoc świadczoną przez Pocztę Francuską, La Poste, na rzecz jej spółki zależnej SFMI-Chronopost („Chronopost”) Trybunał Sprawiedliwości podkreślił, że usługi świadczone na rzecz Chronopost są nierozerwalnie związane z unikalną siecią pocztową zarządzaną przez La Poste. Ponieważ sieć ta nie została utworzona ze względów komercyjnych, nie zostałaby utworzona przez prywatne przedsiębiorstwo w przypadku braku interwencji państwa (175).

175

| (166) | Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że w tej sytuacji koszty ponoszone przez La Poste w związku ze świadczeniem przedmiotowych usług mogą stanowić obiektywne i weryfikowalne elementy, na podstawie których należy ocenić zgodność wynagrodzenia z rynkiem. Można wykluczyć wystąpienie korzyści, jeśli, po pierwsze, naliczona cena właściwie pokrywała dodatkowe koszty zmienne poniesione w związku ze świadczeniem usług, odpowiedni udział w kosztach stałych oraz odpowiedni zwrot z inwestycji kapitałowej, a po drugie, nic nie wskazywało na to, że elementy te zostały źle oszacowane lub ustalone w sposób arbitralny (176). |
| --- | --- |

(166)

Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że w tej sytuacji koszty ponoszone przez La Poste w związku ze świadczeniem przedmiotowych usług mogą stanowić obiektywne i weryfikowalne elementy, na podstawie których należy ocenić zgodność wynagrodzenia z rynkiem. Można wykluczyć wystąpienie korzyści, jeśli, po pierwsze, naliczona cena właściwie pokrywała dodatkowe koszty zmienne poniesione w związku ze świadczeniem usług, odpowiedni udział w kosztach stałych oraz odpowiedni zwrot z inwestycji kapitałowej, a po drugie, nic nie wskazywało na to, że elementy te zostały źle oszacowane lub ustalone w sposób arbitralny (176).

176

| (167) | Omawiany przypadek dotyczy również usług nierozerwalnie związanych z unikalną siecią, która nie została utworzona na zasadach komercyjnych i która nie zostałaby utworzona przez prywatne przedsiębiorstwo w przypadku braku interwencji państwa. Co więcej, w momencie zawierania umowy sprzedaży BKK DA rzeczywiście w całości należało do Gminy. |
| --- | --- |

(167)

Omawiany przypadek dotyczy również usług nierozerwalnie związanych z unikalną siecią, która nie została utworzona na zasadach komercyjnych i która nie zostałaby utworzona przez prywatne przedsiębiorstwo w przypadku braku interwencji państwa. Co więcej, w momencie zawierania umowy sprzedaży BKK DA rzeczywiście w całości należało do Gminy.

| (168) | Na tej podstawie Urząd stwierdza, że sytuacja występująca w czasie, gdy ustanowiono mechanizm rekompensaty w umowie sprzedaży z 1996 r., jest porównywalna z sytuacją ocenioną przez Trybunał Sprawiedliwości w sprawie Chronopost. W związku z tym w zakresie, w jakim ten mechanizm rekompensaty spełnia warunki określone w sprawie Chronopost, Urząd uznaje go za zgodny z warunkami rynkowymi. |
| --- | --- |

(168)

Na tej podstawie Urząd stwierdza, że sytuacja występująca w czasie, gdy ustanowiono mechanizm rekompensaty w umowie sprzedaży z 1996 r., jest porównywalna z sytuacją ocenioną przez Trybunał Sprawiedliwości w sprawie Chronopost. W związku z tym w zakresie, w jakim ten mechanizm rekompensaty spełnia warunki określone w sprawie Chronopost, Urząd uznaje go za zgodny z warunkami rynkowymi.

| (169) | Sekcja 7 lit. c) umowy sprzedaży z 1996 r. przewiduje, jak przedstawiono w sekcji 3.1.2, że rekompensata powinna pokrywać koszty operacyjne BKK plus regulowany zwrot z zaangażowanego kapitału. Dlatego też, w odniesieniu do elementu dotyczącego utrzymania i eksploatacji, mechanizm ten pozwala jedynie na pokrycie kosztów. Ponadto Urząd nie otrzymał żadnych informacji wskazujących, że rekompensacie podlegałyby koszty, które zostały ustalone w sposób błędny lub arbitralny, na przykład w wyniku sztucznie zaniżonego poziomu efektywności lub niewłaściwej alokacji kosztów pośrednich. Na tej podstawie Urząd stwierdza, że element mechanizmu rekompensaty dotyczący utrzymania i eksploatacji jest zgodny z warunkami określonymi w sprawie Chronopost. |
| --- | --- |

(169)

Sekcja 7 lit. c) umowy sprzedaży z 1996 r. przewiduje, jak przedstawiono w sekcji 3.1.2, że rekompensata powinna pokrywać koszty operacyjne BKK plus regulowany zwrot z zaangażowanego kapitału. Dlatego też, w odniesieniu do elementu dotyczącego utrzymania i eksploatacji, mechanizm ten pozwala jedynie na pokrycie kosztów. Ponadto Urząd nie otrzymał żadnych informacji wskazujących, że rekompensacie podlegałyby koszty, które zostały ustalone w sposób błędny lub arbitralny, na przykład w wyniku sztucznie zaniżonego poziomu efektywności lub niewłaściwej alokacji kosztów pośrednich. Na tej podstawie Urząd stwierdza, że element mechanizmu rekompensaty dotyczący utrzymania i eksploatacji jest zgodny z warunkami określonymi w sprawie Chronopost.

| (170) | W odniesieniu do drugiego pytania, o to, czy przestrzegano mechanizmu rekompensaty przewidzianego w umowie sprzedaży z 1996 r., rozważny inwestor prywatny, mając na uwadze wysokość przedmiotowych kwot, zainwestowałby sumy wystarczające do tego, aby zapewnić przestrzeganie tego mechanizmu. Wiązałoby się to z kontrolą zasad ustalania cen przedstawionych przez grupę BKK, w tym sposobu ustalania kosztów bezpośrednich i pośrednich. Urząd jest ponadto przekonany, że w przypadku gdyby dostawca nie chciał udokumentować zgodności swoich cen z ustalonym mechanizmem rekompensaty, prywatny nabywca przedsięwziąłby kroki prawne. |
| --- | --- |

(170)

W odniesieniu do drugiego pytania, o to, czy przestrzegano mechanizmu rekompensaty przewidzianego w umowie sprzedaży z 1996 r., rozważny inwestor prywatny, mając na uwadze wysokość przedmiotowych kwot, zainwestowałby sumy wystarczające do tego, aby zapewnić przestrzeganie tego mechanizmu. Wiązałoby się to z kontrolą zasad ustalania cen przedstawionych przez grupę BKK, w tym sposobu ustalania kosztów bezpośrednich i pośrednich. Urząd jest ponadto przekonany, że w przypadku gdyby dostawca nie chciał udokumentować zgodności swoich cen z ustalonym mechanizmem rekompensaty, prywatny nabywca przedsięwziąłby kroki prawne.

| (171) | Jak opisano w sekcji 3.3, Gmina zakwestionowała wskazane przez grupę BKK ceny, które uznała za zbyt wysokie. Gmina przyznała również, że nie można wykluczyć, iż poziom rekompensaty jest nadmierny, oraz że brak dokumentacji dotyczącej zasad ustalania naliczanych cen jest problematyczny. Co więcej, Gmina podtrzymywała te wątpliwości przez cały okres objęty formalnym postępowaniem wyjaśniającym. |
| --- | --- |

(171)

Jak opisano w sekcji 3.3, Gmina zakwestionowała wskazane przez grupę BKK ceny, które uznała za zbyt wysokie. Gmina przyznała również, że nie można wykluczyć, iż poziom rekompensaty jest nadmierny, oraz że brak dokumentacji dotyczącej zasad ustalania naliczanych cen jest problematyczny. Co więcej, Gmina podtrzymywała te wątpliwości przez cały okres objęty formalnym postępowaniem wyjaśniającym.

| (172) | Informacje przedstawione przez BKK Veilys w sekcji 4.1.3 nie zawierają żadnych szczegółów dotyczących zasad ustalania naliczanych cen. W szczególności informacje te nie zawierają bezpośrednich i pośrednich kosztów związanych z działalnością w zakresie eksploatacji i utrzymania oraz sposobu ich ustalania. W odniesieniu do kosztów pośrednich nie ma informacji o tym, jaki mechanizm alokacji został zastosowany i dlaczego uznano go za odpowiedni. Ten brak konkretnych informacji wskazuje na nieprzestrzeganie mechanizmu rekompensaty przewidzianego w umowie sprzedaży z 1996 r. |
| --- | --- |

(172)

Informacje przedstawione przez BKK Veilys w sekcji 4.1.3 nie zawierają żadnych szczegółów dotyczących zasad ustalania naliczanych cen. W szczególności informacje te nie zawierają bezpośrednich i pośrednich kosztów związanych z działalnością w zakresie eksploatacji i utrzymania oraz sposobu ich ustalania. W odniesieniu do kosztów pośrednich nie ma informacji o tym, jaki mechanizm alokacji został zastosowany i dlaczego uznano go za odpowiedni. Ten brak konkretnych informacji wskazuje na nieprzestrzeganie mechanizmu rekompensaty przewidzianego w umowie sprzedaży z 1996 r.

| (173) | Jeśli chodzi o dane liczbowe z KOSTRA, o których mowa w pkt 69, przedstawiają one całkowity koszt ponoszony przez każdą gminę na jeden punkt świetlny rocznie, wliczając w to koszt energii elektrycznej. Z danych tych wynika, że w latach 2015–2019 Gmina poniosła najwyższe koszty spośród 10 reprezentowanych większych gmin. |
| --- | --- |

(173)

Jeśli chodzi o dane liczbowe z KOSTRA, o których mowa w pkt 69, przedstawiają one całkowity koszt ponoszony przez każdą gminę na jeden punkt świetlny rocznie, wliczając w to koszt energii elektrycznej. Z danych tych wynika, że w latach 2015–2019 Gmina poniosła najwyższe koszty spośród 10 reprezentowanych większych gmin.

| (174) | Różnice w kosztach pomiędzy gminami mogą wynikać z kilku czynników, które opisano w pkt 67–68 i 94 powyżej. Ani władze norweskie, ani spółka BKK Veilys nie dostarczyły jednak informacji potwierdzających, że poziom kosztów przedstawiony w KOSTRA jest uzasadniony. BKK Veilys ograniczyła się do stwierdzenia, że na koszty w Bergen mają wpływ konkretne czynniki, jednak nie udokumentowała tego faktu. |
| --- | --- |

(174)

Różnice w kosztach pomiędzy gminami mogą wynikać z kilku czynników, które opisano w pkt 67–68 i 94 powyżej. Ani władze norweskie, ani spółka BKK Veilys nie dostarczyły jednak informacji potwierdzających, że poziom kosztów przedstawiony w KOSTRA jest uzasadniony. BKK Veilys ograniczyła się do stwierdzenia, że na koszty w Bergen mają wpływ konkretne czynniki, jednak nie udokumentowała tego faktu.

| (175) | W konsekwencji Urząd stwierdza, iż dane liczbowe z KOSTRA wskazują, że grupa BKK otrzymała nadmierną rekompensatę. Dane te nie są jednak wystarczająco szczegółowe, aby stwierdzić, w jakim stopniu nadmierna rekompensata dotyczy utrzymania i eksploatacji (środek a)) lub kosztów inwestycji (środek c)). |
| --- | --- |

(175)

W konsekwencji Urząd stwierdza, iż dane liczbowe z KOSTRA wskazują, że grupa BKK otrzymała nadmierną rekompensatę. Dane te nie są jednak wystarczająco szczegółowe, aby stwierdzić, w jakim stopniu nadmierna rekompensata dotyczy utrzymania i eksploatacji (środek a)) lub kosztów inwestycji (środek c)).

| (176) | W związku z powyższym całość przedstawionych informacji wskazuje, że wysokość rekompensaty najprawdopodobniej przekroczyła poziom zgodny z mechanizmem przewidzianym w umowie sprzedaży z 1996 r. Świadczy to o tym, że Gmina nie przedsięwzięła niezbędnych kroków, aby zapewnić przestrzeganie tego mechanizmu. W związku z tym Gmina nie działała jako prywatny nabywca. |
| --- | --- |

(176)

W związku z powyższym całość przedstawionych informacji wskazuje, że wysokość rekompensaty najprawdopodobniej przekroczyła poziom zgodny z mechanizmem przewidzianym w umowie sprzedaży z 1996 r. Świadczy to o tym, że Gmina nie przedsięwzięła niezbędnych kroków, aby zapewnić przestrzeganie tego mechanizmu. W związku z tym Gmina nie działała jako prywatny nabywca.

5.4.4.2.   Rekompensata w odniesieniu do infrastruktury należącej do Gminy

Rekompensata w odniesieniu do infrastruktury należącej do Gminy

| (177) | Jak opisano w sekcjach 3.1.3, 3.1.4 i 3.1.5, Gmina posiadała i nadal posiada pewną liczbę lamp ulicznych wzdłuż swoich dróg gminnych. Ponadto, jak przedstawiono w sekcji 3.1.4, od 1 kwietnia 2020 r. utrzymanie i eksploatacja infrastruktury należącej do Gminy odbywa się na podstawie umowy zawartej w drodze przetargu. |
| --- | --- |

(177)

Jak opisano w sekcjach 3.1.3, 3.1.4 i 3.1.5, Gmina posiadała i nadal posiada pewną liczbę lamp ulicznych wzdłuż swoich dróg gminnych. Ponadto, jak przedstawiono w sekcji 3.1.4, od 1 kwietnia 2020 r. utrzymanie i eksploatacja infrastruktury należącej do Gminy odbywa się na podstawie umowy zawartej w drodze przetargu.

| (178) | Jak wynika z zaproszenia do składania ofert, Gmina mogła swobodnie zakupić usługi utrzymania i eksploatacji infrastruktury należącej do Gminy od dowolnego chętnego dostawcy i nie była związana żadnym z góry określonym mechanizmem rekompensaty. W związku z tym Urząd dokona osobnej oceny rekompensaty wypłaconej w odniesieniu do tego rodzaju działalności. |
| --- | --- |

(178)

Jak wynika z zaproszenia do składania ofert, Gmina mogła swobodnie zakupić usługi utrzymania i eksploatacji infrastruktury należącej do Gminy od dowolnego chętnego dostawcy i nie była związana żadnym z góry określonym mechanizmem rekompensaty. W związku z tym Urząd dokona osobnej oceny rekompensaty wypłaconej w odniesieniu do tego rodzaju działalności.

| (179) | Informacje przedstawione w sekcji 3.1.4 wskazują, że zamówienie zostało udzielone w drodze konkurencyjnej, przejrzystej, niedyskryminacyjnej i bezwarunkowej procedury zgodnej z zasadami Porozumienia EOG dotyczącymi udzielania zamówień publicznych. Decyzja o udzieleniu zamówienia została podjęta na podstawie najniższej ceny i nic nie wskazuje na to, że obowiązująca stawka rynkowa była w rzeczywistości niższa od uzyskanej. Na tej podstawie Urząd stwierdza, że rekompensata wypłacona za utrzymanie i eksploatację zgodnie z zamówieniem udzielonym w drodze przetargu nie przyniosła korzyści grupie BKK (177). |
| --- | --- |

(179)

Informacje przedstawione w sekcji 3.1.4 wskazują, że zamówienie zostało udzielone w drodze konkurencyjnej, przejrzystej, niedyskryminacyjnej i bezwarunkowej procedury zgodnej z zasadami Porozumienia EOG dotyczącymi udzielania zamówień publicznych. Decyzja o udzieleniu zamówienia została podjęta na podstawie najniższej ceny i nic nie wskazuje na to, że obowiązująca stawka rynkowa była w rzeczywistości niższa od uzyskanej. Na tej podstawie Urząd stwierdza, że rekompensata wypłacona za utrzymanie i eksploatację zgodnie z zamówieniem udzielonym w drodze przetargu nie przyniosła korzyści grupie BKK (177).

177

| (180) | W odniesieniu do rekompensaty za działalność wykonaną przed 1 kwietnia 2020 r. Urząd zauważa, że choć Gmina uznała poziom cen za wysoki, nie sprawdziła, czy usługi można było nabyć od innego dostawcy po niższych kosztach. Zgodziła się natomiast na zastosowanie takiej samej ceny za lampę uliczną jak w przypadku infrastruktury kontrolowanej przez grupę BKK. W związku z tym Urząd zauważa, że Gmina nie postąpiła tak, jak zrobiłby to prywatny nabywca. |
| --- | --- |

(180)

W odniesieniu do rekompensaty za działalność wykonaną przed 1 kwietnia 2020 r. Urząd zauważa, że choć Gmina uznała poziom cen za wysoki, nie sprawdziła, czy usługi można było nabyć od innego dostawcy po niższych kosztach. Zgodziła się natomiast na zastosowanie takiej samej ceny za lampę uliczną jak w przypadku infrastruktury kontrolowanej przez grupę BKK. W związku z tym Urząd zauważa, że Gmina nie postąpiła tak, jak zrobiłby to prywatny nabywca.

| (181) | Jeśli chodzi o poziom rekompensaty, jak wspomniano, jej wysokość za każdą lampę uliczną była taka sama jak w przypadku lamp kontrolowanych przez grupę BKK. Jak zauważono w pkt 176, wszystkie przedstawione informacje wskazują, że poziom rekompensaty przekroczył poziom dozwolony przez mechanizm oparty na kosztach przewidziany w umowie sprzedaży z 1996 r. Sugeruje to również, że Gmina zapłaciła więcej niż zapłaciłaby, gdyby zamówiła te usługi na wolnym rynku. |
| --- | --- |

(181)

Jeśli chodzi o poziom rekompensaty, jak wspomniano, jej wysokość za każdą lampę uliczną była taka sama jak w przypadku lamp kontrolowanych przez grupę BKK. Jak zauważono w pkt 176, wszystkie przedstawione informacje wskazują, że poziom rekompensaty przekroczył poziom dozwolony przez mechanizm oparty na kosztach przewidziany w umowie sprzedaży z 1996 r. Sugeruje to również, że Gmina zapłaciła więcej niż zapłaciłaby, gdyby zamówiła te usługi na wolnym rynku.

| (182) | W przedstawionych informacjach nic nie wskazuje na sytuację przeciwną. Jak przedstawiono w pkt 173–175, dane liczbowe z KOSTRA rzeczywiście wskazują, że grupa BKK otrzymała nadmierną rekompensatę. Dane te nie są jednak wystarczająco szczegółowe, aby stwierdzić, w jakim stopniu nadmierna rekompensata dotyczy utrzymania i eksploatacji (środek a)) lub kosztów inwestycji (środek c)). |
| --- | --- |

(182)

W przedstawionych informacjach nic nie wskazuje na sytuację przeciwną. Jak przedstawiono w pkt 173–175, dane liczbowe z KOSTRA rzeczywiście wskazują, że grupa BKK otrzymała nadmierną rekompensatę. Dane te nie są jednak wystarczająco szczegółowe, aby stwierdzić, w jakim stopniu nadmierna rekompensata dotyczy utrzymania i eksploatacji (środek a)) lub kosztów inwestycji (środek c)).

| (183) | Urząd rozpatrzył również wynik przetargu na usługi świadczone od 1 kwietnia 2020 r. Jak jednak opisano w pkt 48, zamówienie udzielone w drodze przetargu obejmowało również 12 000 LED-owych opraw oświetleniowych zainstalowanych w sieci należącej do BKK. Warunki uzyskane w ramach umowy przetargowej nie stanowią zatem znaczącego punktu odniesienia dla cen stosowanych wcześniej w odniesieniu do lamp ulicznych będących własnością Gminy. |
| --- | --- |

(183)

Urząd rozpatrzył również wynik przetargu na usługi świadczone od 1 kwietnia 2020 r. Jak jednak opisano w pkt 48, zamówienie udzielone w drodze przetargu obejmowało również 12 000 LED-owych opraw oświetleniowych zainstalowanych w sieci należącej do BKK. Warunki uzyskane w ramach umowy przetargowej nie stanowią zatem znaczącego punktu odniesienia dla cen stosowanych wcześniej w odniesieniu do lamp ulicznych będących własnością Gminy.

| (184) | W związku z tym Urząd musi wyciągnąć wnioski na podstawie pozostałych dostępnych informacji. Jak opisano w pkt 180–182, wszystkie te informacje wskazują, że grupa BKK otrzymała nadmierną rekompensatę również za lampy uliczne będące własnością Gminy. |
| --- | --- |

(184)

W związku z tym Urząd musi wyciągnąć wnioski na podstawie pozostałych dostępnych informacji. Jak opisano w pkt 180–182, wszystkie te informacje wskazują, że grupa BKK otrzymała nadmierną rekompensatę również za lampy uliczne będące własnością Gminy.

5.4.4.3.   Wniosek

Wniosek

| (185) | Na podstawie powyższej oceny Urząd wnioskuje, że grupa BKK otrzymała nadmierną rekompensatę za utrzymanie i eksploatację lamp ulicznych przy drogach gminnych w Bergen. W przypadku lamp ulicznych należących do grupy BKK ta nadmierna rekompensata wciąż występuje. W przypadku lamp ulicznych należących do Gminy nadmierna rekompensata jest ograniczona do działalności wykonywanej do 1 kwietnia 2020 r. |
| --- | --- |

(185)

Na podstawie powyższej oceny Urząd wnioskuje, że grupa BKK otrzymała nadmierną rekompensatę za utrzymanie i eksploatację lamp ulicznych przy drogach gminnych w Bergen. W przypadku lamp ulicznych należących do grupy BKK ta nadmierna rekompensata wciąż występuje. W przypadku lamp ulicznych należących do Gminy nadmierna rekompensata jest ograniczona do działalności wykonywanej do 1 kwietnia 2020 r.

| (186) | Przedstawione informacje pozwalają wprawdzie stwierdzić, że korzyść została przyznana, ale nie dają Urzędowi możliwości określenia jej wysokości. Znajduje to odzwierciedlenie w nakazie odzyskania pomocy, o którym mowa w sekcji 10 poniżej. |
| --- | --- |

(186)

Przedstawione informacje pozwalają wprawdzie stwierdzić, że korzyść została przyznana, ale nie dają Urzędowi możliwości określenia jej wysokości. Znajduje to odzwierciedlenie w nakazie odzyskania pomocy, o którym mowa w sekcji 10 poniżej.

5.4.5.   
  Środek b) – sfinansowanie 12 000 LED-owych opraw oświetleniowych

Środek b) – sfinansowanie 12 000 LED-owych opraw oświetleniowych

| (187) | Jak wynika z informacji przedstawionych w sekcjach 3.4 i 4.1.4 powyżej, Gmina zakupiła LED-owe oprawy oświetleniowe od zewnętrznego dostawcy. Ich własność nie została i nie zostanie przeniesiona na grupę BKK. W związku z tym nie została przyznana żadna korzyść w wyniku niezachowania przez Gminę prawa własności do LED-owych opraw oświetleniowych. |
| --- | --- |

(187)

Jak wynika z informacji przedstawionych w sekcjach 3.4 i 4.1.4 powyżej, Gmina zakupiła LED-owe oprawy oświetleniowe od zewnętrznego dostawcy. Ich własność nie została i nie zostanie przeniesiona na grupę BKK. W związku z tym nie została przyznana żadna korzyść w wyniku niezachowania przez Gminę prawa własności do LED-owych opraw oświetleniowych.

| (188) | Władze norweskie i BKK Veilys wyjaśniły ponadto, że zakup LED-owych opraw oświetleniowych stanowił nadzwyczajną modernizację, do przeprowadzenia której spółka BKK Veilys nie była zobowiązana. Na tej podstawie można stwierdzić, że w wyniku zwolnienia BKK Veilys z opłat, które spółka ta powinna była ponieść zgodnie z warunkami zamówienia, żadna korzyść nie została przyznana. |
| --- | --- |

(188)

Władze norweskie i BKK Veilys wyjaśniły ponadto, że zakup LED-owych opraw oświetleniowych stanowił nadzwyczajną modernizację, do przeprowadzenia której spółka BKK Veilys nie była zobowiązana. Na tej podstawie można stwierdzić, że w wyniku zwolnienia BKK Veilys z opłat, które spółka ta powinna była ponieść zgodnie z warunkami zamówienia, żadna korzyść nie została przyznana.

| (189) | Jeśli chodzi o eksploatację i utrzymanie LED-owych opraw oświetleniowych, zadania te zostały ujęte w oddzielnym zamówieniu publicznym na usługi, które zostało udzielone w drodze przetargu. Z powodów opisanych w pkt 179 rekompensata wynikająca z tego zamówienia nie przyniosła korzyści grupie BKK. |
| --- | --- |

(189)

Jeśli chodzi o eksploatację i utrzymanie LED-owych opraw oświetleniowych, zadania te zostały ujęte w oddzielnym zamówieniu publicznym na usługi, które zostało udzielone w drodze przetargu. Z powodów opisanych w pkt 179 rekompensata wynikająca z tego zamówienia nie przyniosła korzyści grupie BKK.

| (190) | W związku z powyższym Urząd stwierdza, że sfinansowanie 12 000 LED-owych opraw oświetleniowych (środek b)) samo w sobie nie przyniosło korzyści spółkom z grupy BKK. Z powodów przedstawionych w pkt 191 i 192 poniżej Urząd podkreśla jednak, że przy ustalaniu poziomu nadmiernej rekompensaty w ramach środków a) i c) konieczne jest uwzględnienie instalacji LED-owych opraw oświetleniowych. |
| --- | --- |

(190)

W związku z powyższym Urząd stwierdza, że sfinansowanie 12 000 LED-owych opraw oświetleniowych (środek b)) samo w sobie nie przyniosło korzyści spółkom z grupy BKK. Z powodów przedstawionych w pkt 191 i 192 poniżej Urząd podkreśla jednak, że przy ustalaniu poziomu nadmiernej rekompensaty w ramach środków a) i c) konieczne jest uwzględnienie instalacji LED-owych opraw oświetleniowych.

| (191) | W zakresie, w jakim instalacja ta zmniejszyła koszty eksploatacji i utrzymania, a przy tym nie doprowadziła do obniżenia rekompensaty zgodnie z mechanizmem opartym na kosztach przewidzianym w umowie sprzedaży z 1996 r., stanowiłoby to nadmierną rekompensatę w ramach środka a). Urząd zauważa w tym kontekście, że chociaż zamówienie udzielone w drodze przetargu obejmuje eksploatację i utrzymanie LED-owych opraw oświetleniowych, to wydaje się, że grupa BKK w ramach zamówienia opisanego w pkt 45 nadal jest objęta rekompensatą z tytułu utrzymania i eksploatacji infrastruktury, w której te oprawy są zainstalowane. Co więcej, wydaje się, że poziom rekompensaty pozostał taki sam, jaki był w czasie, gdy umowa obejmowała również te oprawy, które zostały wymienione na LED-owe oprawy oświetleniowe (178). |
| --- | --- |

(191)

W zakresie, w jakim instalacja ta zmniejszyła koszty eksploatacji i utrzymania, a przy tym nie doprowadziła do obniżenia rekompensaty zgodnie z mechanizmem opartym na kosztach przewidzianym w umowie sprzedaży z 1996 r., stanowiłoby to nadmierną rekompensatę w ramach środka a). Urząd zauważa w tym kontekście, że chociaż zamówienie udzielone w drodze przetargu obejmuje eksploatację i utrzymanie LED-owych opraw oświetleniowych, to wydaje się, że grupa BKK w ramach zamówienia opisanego w pkt 45 nadal jest objęta rekompensatą z tytułu utrzymania i eksploatacji infrastruktury, w której te oprawy są zainstalowane. Co więcej, wydaje się, że poziom rekompensaty pozostał taki sam, jaki był w czasie, gdy umowa obejmowała również te oprawy, które zostały wymienione na LED-owe oprawy oświetleniowe (178).

178

| (192) | Jeśli chodzi o środek c), przy ustalaniu właściwego poziomu rekompensaty na podstawie regulacji dotyczącej stopy zwrotu zawartej w umowie sprzedaży z 1996 r. należy wziąć pod uwagę LED-owe oprawy oświetleniowe będące własnością Gminy. Ponieważ LED-owe oprawy oświetleniowe są własnością Gminy, nie mogą być włączone do bazy kapitałowej podlegającej rekompensacie. Co więcej, z tej bazy kapitałowej należało usunąć pozostałą wartość opraw, które zostały zastąpione LED-owymi oprawami oświetleniowymi. |
| --- | --- |

(192)

Jeśli chodzi o środek c), przy ustalaniu właściwego poziomu rekompensaty na podstawie regulacji dotyczącej stopy zwrotu zawartej w umowie sprzedaży z 1996 r. należy wziąć pod uwagę LED-owe oprawy oświetleniowe będące własnością Gminy. Ponieważ LED-owe oprawy oświetleniowe są własnością Gminy, nie mogą być włączone do bazy kapitałowej podlegającej rekompensacie. Co więcej, z tej bazy kapitałowej należało usunąć pozostałą wartość opraw, które zostały zastąpione LED-owymi oprawami oświetleniowymi.

5.4.6.   
  Środek c) – rekompensata kosztów inwestycji

Środek c) – rekompensata kosztów inwestycji

5.4.6.1.   Wprowadzenie

Wprowadzenie

| (193) | Jak wyjaśniono w sekcji 3.1.2, rekompensata kosztów inwestycji jest drugim elementem mechanizmu ustanowionego w umowie sprzedaży z 1996 r. Jak ponadto opisano w sekcji 3.5, koszt inwestycji związany z infrastrukturą jest jednym z kilku składników kosztów związanych z zapewnianiem oświetlenia ulicznego. Gdyby Gmina była właścicielem infrastruktury, sama poniosłaby takie koszty inwestycji. Z drugiej strony, jeśli oświetlenie uliczne jest zapewnione dzięki wykorzystaniu infrastruktury należącej do innego podmiotu prawnego, koszt inwestycji jest przypisany temu podmiotowi. Na podstawie tych nowych informacji Urząd uważa, że rekompensata kosztów inwestycji poniesionych przez właściciela infrastruktury jest zgodna z normalną praktyką. |
| --- | --- |

(193)

Jak wyjaśniono w sekcji 3.1.2, rekompensata kosztów inwestycji jest drugim elementem mechanizmu ustanowionego w umowie sprzedaży z 1996 r. Jak ponadto opisano w sekcji 3.5, koszt inwestycji związany z infrastrukturą jest jednym z kilku składników kosztów związanych z zapewnianiem oświetlenia ulicznego. Gdyby Gmina była właścicielem infrastruktury, sama poniosłaby takie koszty inwestycji. Z drugiej strony, jeśli oświetlenie uliczne jest zapewnione dzięki wykorzystaniu infrastruktury należącej do innego podmiotu prawnego, koszt inwestycji jest przypisany temu podmiotowi. Na podstawie tych nowych informacji Urząd uważa, że rekompensata kosztów inwestycji poniesionych przez właściciela infrastruktury jest zgodna z normalną praktyką.

| (194) | Zgodnie z mechanizmem przewidzianym w umowie sprzedaży z 1996 r. grupa BKK ma prawo do kosztów inwestycji w odniesieniu do zaangażowanego kapitału w wysokości stopy zwrotu ustalonej przez NVE dla regulowanej infrastruktury sieci energetycznej. Podobnie jak w przypadku rekompensaty za utrzymanie i eksploatację lamp ulicznych należących do BKK Urząd stwierdza, że jeżeli ten element mechanizmu rekompensaty został ustalony w sposób, który w czasie zawierania umowy sprzedaży ograniczał przyszłe wynagrodzenie do stawek rynkowych, to rekompensata obliczona później zgodnie z nim nie stanowi korzyści (179). |
| --- | --- |

(194)

Zgodnie z mechanizmem przewidzianym w umowie sprzedaży z 1996 r. grupa BKK ma prawo do kosztów inwestycji w odniesieniu do zaangażowanego kapitału w wysokości stopy zwrotu ustalonej przez NVE dla regulowanej infrastruktury sieci energetycznej. Podobnie jak w przypadku rekompensaty za utrzymanie i eksploatację lamp ulicznych należących do BKK Urząd stwierdza, że jeżeli ten element mechanizmu rekompensaty został ustalony w sposób, który w czasie zawierania umowy sprzedaży ograniczał przyszłe wynagrodzenie do stawek rynkowych, to rekompensata obliczona później zgodnie z nim nie stanowi korzyści (179).

179

| (195) | Zgodnie z wyrokiem w sprawie Chronopost, o którym mowa w pkt 166, kryterium oceny kosztu kapitału jest to, czy zwrot przekracza odpowiedni zwrot z zainwestowanego kapitału. Należy zatem najpierw ocenić, czy postanowienia umowy sprzedaży z 1996 r. pozwalają na uzyskanie odpowiedniego, a nie nadmiernego zwrotu. Jeśli odpowiedź na to pytanie jest twierdząca, należy rozważyć, czy poziomy rekompensaty są zgodne z tym ograniczeniem. |
| --- | --- |

(195)

Zgodnie z wyrokiem w sprawie Chronopost, o którym mowa w pkt 166, kryterium oceny kosztu kapitału jest to, czy zwrot przekracza odpowiedni zwrot z zainwestowanego kapitału. Należy zatem najpierw ocenić, czy postanowienia umowy sprzedaży z 1996 r. pozwalają na uzyskanie odpowiedniego, a nie nadmiernego zwrotu. Jeśli odpowiedź na to pytanie jest twierdząca, należy rozważyć, czy poziomy rekompensaty są zgodne z tym ograniczeniem.

| (196) | Regulacja dotycząca zwrotu z kapitału przewidziana w umowie sprzedaży z 1996 r. składa się z dwóch elementów: (i) stopy procentowej oraz (ii) bazy kapitałowej, do której należy zastosować stopę. Uzyskana w ten sposób kwota stanowi koszt alternatywny kapitału i obejmuje zarówno koszt finansowania kapitałowego, jak i koszt finansowania dłużnego. |
| --- | --- |

(196)

Regulacja dotycząca zwrotu z kapitału przewidziana w umowie sprzedaży z 1996 r. składa się z dwóch elementów: (i) stopy procentowej oraz (ii) bazy kapitałowej, do której należy zastosować stopę. Uzyskana w ten sposób kwota stanowi koszt alternatywny kapitału i obejmuje zarówno koszt finansowania kapitałowego, jak i koszt finansowania dłużnego.

| (197) | Na wstępie Urząd zauważa, że pojęcie kosztu alternatywnego kapitału jest powszechnie akceptowane i zgodne z kryterium odpowiedniego zwrotu z zainwestowanego kapitału. Urząd przystąpi więc do oceny dwóch elementów wspomnianej regulacji (stopy procentowej i bazy kapitałowej). |
| --- | --- |

(197)

Na wstępie Urząd zauważa, że pojęcie kosztu alternatywnego kapitału jest powszechnie akceptowane i zgodne z kryterium odpowiedniego zwrotu z zainwestowanego kapitału. Urząd przystąpi więc do oceny dwóch elementów wspomnianej regulacji (stopy procentowej i bazy kapitałowej).

5.4.6.2.   Stopa oprocentowania

Stopa oprocentowania

| (198) | Jak wspomniano w sekcji 3.1.1, sieci energetyczne są w Norwegii monopolami naturalnymi i podlegają regulacjom sektorowym. Zgodnie z tym systemem NVE ustala swoją stopę referencyjną w taki sposób, aby zapewnić właścicielom infrastruktury odpowiedni zwrot z inwestycji (180). |
| --- | --- |

(198)

Jak wspomniano w sekcji 3.1.1, sieci energetyczne są w Norwegii monopolami naturalnymi i podlegają regulacjom sektorowym. Zgodnie z tym systemem NVE ustala swoją stopę referencyjną w taki sposób, aby zapewnić właścicielom infrastruktury odpowiedni zwrot z inwestycji (180).

180

| (199) | NVE szacuje stopę w skali rocznej przy użyciu metody średniego ważonego kosztu kapitału („WACC”). Parametry wejściowe do oszacowania WACC przez NVE obejmują kilka czynników rynkowych charakterystycznych dla branży sieci energetycznej. Należą do nich w szczególności współczynnik beta kapitału własnego, branżowe premie kredytowe oraz optymalna struktura kapitału. W ciągu ostatnich dziesięciu lat stopa referencyjna wynosiła 5–7 % (181). |
| --- | --- |

(199)

NVE szacuje stopę w skali rocznej przy użyciu metody średniego ważonego kosztu kapitału („WACC”). Parametry wejściowe do oszacowania WACC przez NVE obejmują kilka czynników rynkowych charakterystycznych dla branży sieci energetycznej. Należą do nich w szczególności współczynnik beta kapitału własnego, branżowe premie kredytowe oraz optymalna struktura kapitału. W ciągu ostatnich dziesięciu lat stopa referencyjna wynosiła 5–7 % (181).

181

| (200) | Według NVE eksploatacja sieci energetycznej charakteryzuje się stabilnymi i przewidywalnymi przychodami i na ogół jest postrzegana jako działalność o niskim ryzyku. Parametr współczynnika beta kapitału własnego w WACC jest więc szacowany na podstawie spółek giełdowych o regulowanych strumieniach dochodów, takich jak różni dostawcy usług użyteczności publicznej (182). |
| --- | --- |

(200)

Według NVE eksploatacja sieci energetycznej charakteryzuje się stabilnymi i przewidywalnymi przychodami i na ogół jest postrzegana jako działalność o niskim ryzyku. Parametr współczynnika beta kapitału własnego w WACC jest więc szacowany na podstawie spółek giełdowych o regulowanych strumieniach dochodów, takich jak różni dostawcy usług użyteczności publicznej (182).

182

| (201) | Koncepcja kosztu alternatywnego kapitału jest, jak zauważono powyżej, zgodna z kryterium, zgodnie z którym naliczana cena powinna zapewniać odpowiedni zwrot z zainwestowanego kapitału. Koncepcja WACC jest ponadto standardową metodą szacowania takich kosztów. |
| --- | --- |

(201)

Koncepcja kosztu alternatywnego kapitału jest, jak zauważono powyżej, zgodna z kryterium, zgodnie z którym naliczana cena powinna zapewniać odpowiedni zwrot z zainwestowanego kapitału. Koncepcja WACC jest ponadto standardową metodą szacowania takich kosztów.

| (202) | Odpowiedni WACC dla usług ocenianych w omawianym przypadku powinien jednak odzwierciedlać koszt alternatywny inwestycji w infrastrukturę oświetlenia miejskiego. Odpowiedni WACC powinien zatem odzwierciedlać ryzyko związane z tą działalnością. |
| --- | --- |

(202)

Odpowiedni WACC dla usług ocenianych w omawianym przypadku powinien jednak odzwierciedlać koszt alternatywny inwestycji w infrastrukturę oświetlenia miejskiego. Odpowiedni WACC powinien zatem odzwierciedlać ryzyko związane z tą działalnością.

| (203) | Podobnie jak w przypadku sieci energetycznych infrastruktura oświetlenia miejskiego stanowi monopol naturalny o znacznej trwałości. Ponieważ popyt na oświetlenie uliczne ze strony Gminy jest stały, ryzyko wahań dochodów jest niskie. Ponadto, biorąc pod uwagę, że za energię elektryczną płaci Gmina, można oczekiwać, że koszty będą stabilne. |
| --- | --- |

(203)

Podobnie jak w przypadku sieci energetycznych infrastruktura oświetlenia miejskiego stanowi monopol naturalny o znacznej trwałości. Ponieważ popyt na oświetlenie uliczne ze strony Gminy jest stały, ryzyko wahań dochodów jest niskie. Ponadto, biorąc pod uwagę, że za energię elektryczną płaci Gmina, można oczekiwać, że koszty będą stabilne.

| (204) | Powyższe czynniki wskazują, że zastosowanie stopy referencyjnej NVE stanowiło odpowiedni wskaźnik zastępczy za wymaganą rynkową stopę zwrotu w odniesieniu do eksploatacji infrastruktury oświetlenia miejskiego. Urząd nie otrzymał żadnych informacji wskazujących na to, by było inaczej. |
| --- | --- |

(204)

Powyższe czynniki wskazują, że zastosowanie stopy referencyjnej NVE stanowiło odpowiedni wskaźnik zastępczy za wymaganą rynkową stopę zwrotu w odniesieniu do eksploatacji infrastruktury oświetlenia miejskiego. Urząd nie otrzymał żadnych informacji wskazujących na to, by było inaczej.

| (205) | Na tej podstawie Urząd stwierdza, że postanowienie dotyczące stosowania stopy referencyjnej NVE było proporcjonalne do odpowiedniego poziomu zwrotu, a zatem zgodne z wyrokiem w sprawie Chronopost. Jak jednak wykaże poniższa ocena bazy kapitałowej, przedstawione informacje nie pozwalają na ustalenie sposobu, w jaki rekompensata była obliczana w praktyce. |
| --- | --- |

(205)

Na tej podstawie Urząd stwierdza, że postanowienie dotyczące stosowania stopy referencyjnej NVE było proporcjonalne do odpowiedniego poziomu zwrotu, a zatem zgodne z wyrokiem w sprawie Chronopost. Jak jednak wykaże poniższa ocena bazy kapitałowej, przedstawione informacje nie pozwalają na ustalenie sposobu, w jaki rekompensata była obliczana w praktyce.

5.4.6.3.   Baza kapitałowa

Baza kapitałowa

| (206) | Umowa sprzedaży z 1996 r. nie określa metody, którą należy zastosować przy ustalaniu zaangażowanego kapitału stanowiącego bazę kapitałową. W jej treści nie ma jednak postanowień wskazujących, że grupa BKK ma prawo do nadmiernego poziomu zwrotu w postaci renty monopolistycznej. Przeciwnie, mechanizmy koszt plus, takie jak ten zawarty w umowie sprzedaży, są zwykle stosowane w sektorach regulowanych w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu rekompensaty. Na tej podstawie Urząd uznaje, że postanowienie dotyczące stosowania stopy referencyjnej NVE do zaangażowanego kapitału oznacza, że baza kapitałowa powinna zostać ustalona w sposób zapewniający odpowiedni poziom zwrotu. W związku z tym ten element jest również zgodny z wyrokiem w sprawie Chronopost. |
| --- | --- |

(206)

Umowa sprzedaży z 1996 r. nie określa metody, którą należy zastosować przy ustalaniu zaangażowanego kapitału stanowiącego bazę kapitałową. W jej treści nie ma jednak postanowień wskazujących, że grupa BKK ma prawo do nadmiernego poziomu zwrotu w postaci renty monopolistycznej. Przeciwnie, mechanizmy koszt plus, takie jak ten zawarty w umowie sprzedaży, są zwykle stosowane w sektorach regulowanych w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu rekompensaty. Na tej podstawie Urząd uznaje, że postanowienie dotyczące stosowania stopy referencyjnej NVE do zaangażowanego kapitału oznacza, że baza kapitałowa powinna zostać ustalona w sposób zapewniający odpowiedni poziom zwrotu. W związku z tym ten element jest również zgodny z wyrokiem w sprawie Chronopost.

| (207) | Jeśli chodzi o kwestię sposobu stosowania mechanizmu, przedłożone informacje nie wskazują jednak, w jaki sposób obliczono kwalifikowalny koszt inwestycji. Władze norweskie nie były w stanie podać konkretnych informacji i uważają, że kontrola z ich strony była utrudniona ze względu na brak rozdzielnej księgowości. Spółka BKK Veilys jedynie ogólnie odniosła się do kapitału, który mógł zostać przeznaczony na budowę podobnej infrastruktury. Podobnie jak w przypadku rekompensaty za eksploatację i utrzymanie ten brak dokładności sam w sobie świadczy o nieprzestrzeganiu umowy sprzedaży z 1996 r. |
| --- | --- |

(207)

Jeśli chodzi o kwestię sposobu stosowania mechanizmu, przedłożone informacje nie wskazują jednak, w jaki sposób obliczono kwalifikowalny koszt inwestycji. Władze norweskie nie były w stanie podać konkretnych informacji i uważają, że kontrola z ich strony była utrudniona ze względu na brak rozdzielnej księgowości. Spółka BKK Veilys jedynie ogólnie odniosła się do kapitału, który mógł zostać przeznaczony na budowę podobnej infrastruktury. Podobnie jak w przypadku rekompensaty za eksploatację i utrzymanie ten brak dokładności sam w sobie świadczy o nieprzestrzeganiu umowy sprzedaży z 1996 r.

| (208) | Należy również zwrócić uwagę na stosowanie stopy referencyjnej NVE. Ponieważ stopa referencyjna NVE jest nominalną stopą procentową uwzględniającą ogólną inflację, zastosowanie jej do bazy kapitałowej ustalonej według metody kosztów odtworzenia oznaczałoby dwukrotną rekompensatę ogólnej inflacji (183). Zgodnie z regulacją NVE, którą wyraźnie odzwierciedla mechanizm rekompensaty, stopa referencyjna NVE jest odpowiednio stosowana do wartości księgowej aktywów sieci energetycznej oddanych do użytku, czyli do ich wartości historycznej pomniejszonej o amortyzację (184). |
| --- | --- |

(208)

Należy również zwrócić uwagę na stosowanie stopy referencyjnej NVE. Ponieważ stopa referencyjna NVE jest nominalną stopą procentową uwzględniającą ogólną inflację, zastosowanie jej do bazy kapitałowej ustalonej według metody kosztów odtworzenia oznaczałoby dwukrotną rekompensatę ogólnej inflacji (183). Zgodnie z regulacją NVE, którą wyraźnie odzwierciedla mechanizm rekompensaty, stopa referencyjna NVE jest odpowiednio stosowana do wartości księgowej aktywów sieci energetycznej oddanych do użytku, czyli do ich wartości historycznej pomniejszonej o amortyzację (184).

183

184

| (209) | W tym kontekście Urząd odnotował brak porozumienia między Gminą a grupą BKK. Jak wskazano w sekcji 3.5, wydaje się, że Gmina opowiedziała się za zastosowaniem wartości księgowej do ustalenia bazy kapitałowej, natomiast grupa BKK skłaniała się ku zastosowaniu kosztu odtworzenia aktywów. Ponadto wydaje się, że ten brak porozumienia trwał przez cały przedmiotowy okres i że w rezultacie baza kapitałowa mogła zostać ustalona w sposób, który nie jest zgodny z regulacją dotyczącą odpowiedniego zwrotu określoną w mechanizmie rekompensaty przewidzianym w umowie sprzedaży z 1996 r. |
| --- | --- |

(209)

W tym kontekście Urząd odnotował brak porozumienia między Gminą a grupą BKK. Jak wskazano w sekcji 3.5, wydaje się, że Gmina opowiedziała się za zastosowaniem wartości księgowej do ustalenia bazy kapitałowej, natomiast grupa BKK skłaniała się ku zastosowaniu kosztu odtworzenia aktywów. Ponadto wydaje się, że ten brak porozumienia trwał przez cały przedmiotowy okres i że w rezultacie baza kapitałowa mogła zostać ustalona w sposób, który nie jest zgodny z regulacją dotyczącą odpowiedniego zwrotu określoną w mechanizmie rekompensaty przewidzianym w umowie sprzedaży z 1996 r.

| (210) | Z kolei dane liczbowe z KOSTRA, przedstawione w pkt 69, pokazują, że w latach 2015–2019 Gmina poniosła najwyższe koszty oświetlenia ulicznego spośród 10 reprezentowanych większych gmin. Chociaż dane te nie są wystarczająco szczegółowe, aby stwierdzić, w jakim stopniu wykazane koszty dotyczą utrzymania i eksploatacji (środek a)), a w jakim kosztów inwestycji (środek c)), świadczą one o tym, że grupa BKK otrzymała rekompensatę przekraczającą odpowiedni poziom zwrotu. |
| --- | --- |

(210)

Z kolei dane liczbowe z KOSTRA, przedstawione w pkt 69, pokazują, że w latach 2015–2019 Gmina poniosła najwyższe koszty oświetlenia ulicznego spośród 10 reprezentowanych większych gmin. Chociaż dane te nie są wystarczająco szczegółowe, aby stwierdzić, w jakim stopniu wykazane koszty dotyczą utrzymania i eksploatacji (środek a)), a w jakim kosztów inwestycji (środek c)), świadczą one o tym, że grupa BKK otrzymała rekompensatę przekraczającą odpowiedni poziom zwrotu.

| (211) | Całość przedstawionych informacji wskazuje zatem, że wysokość rekompensaty najprawdopodobniej przekroczyła odpowiedni poziom zwrotu dozwolony w umowie sprzedaży z 1996 r. Podobnie jak w przypadku rekompensaty za utrzymanie i eksploatację (środek a)) świadczy to o tym, że Gmina nie przedsięwzięła niezbędnych kroków w celu zapewnienia przestrzegania mechanizmu rekompensaty. W związku z tym Gmina nie działała jako prywatny nabywca. |
| --- | --- |

(211)

Całość przedstawionych informacji wskazuje zatem, że wysokość rekompensaty najprawdopodobniej przekroczyła odpowiedni poziom zwrotu dozwolony w umowie sprzedaży z 1996 r. Podobnie jak w przypadku rekompensaty za utrzymanie i eksploatację (środek a)) świadczy to o tym, że Gmina nie przedsięwzięła niezbędnych kroków w celu zapewnienia przestrzegania mechanizmu rekompensaty. W związku z tym Gmina nie działała jako prywatny nabywca.

5.4.6.4.   Wniosek

Wniosek

| (212) | Na podstawie powyższej oceny Urząd wnioskuje, że grupa BKK otrzymała nadmierną rekompensatę kosztów inwestycji w odniesieniu do jej lamp ulicznych przy drogach gminnych w Bergen. |
| --- | --- |

(212)

Na podstawie powyższej oceny Urząd wnioskuje, że grupa BKK otrzymała nadmierną rekompensatę kosztów inwestycji w odniesieniu do jej lamp ulicznych przy drogach gminnych w Bergen.

| (213) | Przedstawione informacje pozwalają wprawdzie stwierdzić, że korzyść została przyznana, ale nie dają Urzędowi możliwości określenia jej wysokości. Znajduje to odzwierciedlenie w nakazie odzyskania pomocy, o którym mowa w sekcji 10 poniżej. |
| --- | --- |

(213)

Przedstawione informacje pozwalają wprawdzie stwierdzić, że korzyść została przyznana, ale nie dają Urzędowi możliwości określenia jej wysokości. Znajduje to odzwierciedlenie w nakazie odzyskania pomocy, o którym mowa w sekcji 10 poniżej.

5.5.   SELEKTYWNOŚĆ

| (214) | Aby można było stwierdzić, że środki stanowią pomoc państwa zgodnie z art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG, muszą one być selektywne, tj. sprzyjać „niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów”. |
| --- | --- |

(214)

Aby można było stwierdzić, że środki stanowią pomoc państwa zgodnie z art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG, muszą one być selektywne, tj. sprzyjać „niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów”.

| (215) | Przedmiotowe środki dotyczą spółek z grupy BKK. W związku z tym mają one charakter selektywny. |
| --- | --- |

(215)

Przedmiotowe środki dotyczą spółek z grupy BKK. W związku z tym mają one charakter selektywny.

5.6.   WPŁYW NA HANDEL I KONKURENCJĘ

5.6.1.   
  Test prawny

Test prawny

| (216) | Korzyść przyznana przedsiębiorstwu stanowi pomoc państwa zgodnie z art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG tylko wtedy, gdy „zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów” i tylko w takim zakresie, w jakim „wpływa na handel” między państwami EOG. Aby kryteria te zostały spełnione, nie ma konieczności wykazania faktycznego zakłócenia konkurencji ani rzeczywistego wpływu pomocy na handel między państwami EOG. Wystarczy zbadać, czy pomoc może zakłócać konkurencję i wpływać na wymianę handlową (185). |
| --- | --- |

(216)

Korzyść przyznana przedsiębiorstwu stanowi pomoc państwa zgodnie z art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG tylko wtedy, gdy „zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów” i tylko w takim zakresie, w jakim „wpływa na handel” między państwami EOG. Aby kryteria te zostały spełnione, nie ma konieczności wykazania faktycznego zakłócenia konkurencji ani rzeczywistego wpływu pomocy na handel między państwami EOG. Wystarczy zbadać, czy pomoc może zakłócać konkurencję i wpływać na wymianę handlową (185).

185

| (217) | Jeśli chodzi o warunek dotyczący zakłócenia konkurencji, w Wytycznych w sprawie pojęcia pomocy państwa zauważono, że takie zakłócenie można wykluczyć tylko w przypadku wystąpienia łącznie pewnych przesłanek. Do tych przesłanek należą: a) fakt, że usługa jest objęta monopolem ustanowionym prawnie zgodnie z prawem EOG; b) fakt, że monopol ustanowiony prawnie nie tylko wyklucza konkurencję na rynku, ale również konkurencję o rynek; c) fakt, że usługa nie konkuruje z innymi usługami, oraz d) fakt, że jeżeli usługodawca prowadzi działalność na innym rynku, który jest otwarty na konkurencję, trzeba wykluczyć subsydiowanie skrośne (186). |
| --- | --- |

(217)

Jeśli chodzi o warunek dotyczący zakłócenia konkurencji, w Wytycznych w sprawie pojęcia pomocy państwa zauważono, że takie zakłócenie można wykluczyć tylko w przypadku wystąpienia łącznie pewnych przesłanek. Do tych przesłanek należą: a) fakt, że usługa jest objęta monopolem ustanowionym prawnie zgodnie z prawem EOG; b) fakt, że monopol ustanowiony prawnie nie tylko wyklucza konkurencję na rynku, ale również konkurencję o rynek; c) fakt, że usługa nie konkuruje z innymi usługami, oraz d) fakt, że jeżeli usługodawca prowadzi działalność na innym rynku, który jest otwarty na konkurencję, trzeba wykluczyć subsydiowanie skrośne (186).

186

| (218) | W najnowszym orzecznictwie Trybunał Sprawiedliwości odniósł się do analogicznego punktu w odpowiednim zawiadomieniu Komisji Europejskiej w sprawie pojęcia pomocy państwa (187). W odniesieniu do przesłanki b) Trybunał podkreślił, że sam fakt, iż usługa jest objęta monopolem ustanowionym prawnie, nie wystarczy. Monopol ustanowiony prawnie musi oprócz tego wykluczać wszelką możliwą konkurencję o to, aby stać się wyłącznym dostawcą danej usługi (188). |
| --- | --- |

(218)

W najnowszym orzecznictwie Trybunał Sprawiedliwości odniósł się do analogicznego punktu w odpowiednim zawiadomieniu Komisji Europejskiej w sprawie pojęcia pomocy państwa (187). W odniesieniu do przesłanki b) Trybunał podkreślił, że sam fakt, iż usługa jest objęta monopolem ustanowionym prawnie, nie wystarczy. Monopol ustanowiony prawnie musi oprócz tego wykluczać wszelką możliwą konkurencję o to, aby stać się wyłącznym dostawcą danej usługi (188).

187

188

| (219) | Jeżeli chodzi o przesłankę dotyczącą wpływu na handel, wpływ taki występuje wtedy, gdy pomoc umacnia pozycję przedsiębiorstwa konkurującego w ramach wymiany handlowej między państwami EOG. Nie jest jednak konieczne, aby beneficjent w takiej wymianie handlowej uczestniczył. Jeżeli państwo EOG przyznaje pomoc przedsiębiorstwu, jego działalność krajowa może być utrzymana lub zwiększona, z tym skutkiem, że zmniejszą się szanse wejścia na dany rynek przedsiębiorstw mających siedzibę w innych państwach EOG. W związku z tym lokalny lub regionalny charakter usług nie wystarcza, aby wykluczyć możliwość wpływu pomocy na handel między państwami EOG (189). |
| --- | --- |

(219)

Jeżeli chodzi o przesłankę dotyczącą wpływu na handel, wpływ taki występuje wtedy, gdy pomoc umacnia pozycję przedsiębiorstwa konkurującego w ramach wymiany handlowej między państwami EOG. Nie jest jednak konieczne, aby beneficjent w takiej wymianie handlowej uczestniczył. Jeżeli państwo EOG przyznaje pomoc przedsiębiorstwu, jego działalność krajowa może być utrzymana lub zwiększona, z tym skutkiem, że zmniejszą się szanse wejścia na dany rynek przedsiębiorstw mających siedzibę w innych państwach EOG. W związku z tym lokalny lub regionalny charakter usług nie wystarcza, aby wykluczyć możliwość wpływu pomocy na handel między państwami EOG (189).

189

5.6.2.   
  Zastosowanie testu prawnego do omawianego przypadku

Zastosowanie testu prawnego do omawianego przypadku

| (220) | Ani władze norweskie, ani BKK Veilys nie twierdziły, że działalność objęta rekompensatą miała miejsce w ramach monopolu ustanowionego prawnie. W związku z tym nie można wykluczyć zakłócenia konkurencji na podstawie przesłanek łącznych określonych w Wytycznych w sprawie pojęcia pomocy państwa, przytoczonych w pkt 217 powyżej. |
| --- | --- |

(220)

Ani władze norweskie, ani BKK Veilys nie twierdziły, że działalność objęta rekompensatą miała miejsce w ramach monopolu ustanowionego prawnie. W związku z tym nie można wykluczyć zakłócenia konkurencji na podstawie przesłanek łącznych określonych w Wytycznych w sprawie pojęcia pomocy państwa, przytoczonych w pkt 217 powyżej.

| (221) | Działalność objęta rekompensatą obejmuje również eksploatację i utrzymanie lamp ulicznych. Kiedy Gmina zorganizowała konkurs na takie usługi, otrzymała oferty od wielu różnych przedsiębiorstw. Przed KOFA toczyły się również liczne sprawy dotyczące zamówień o tej tematyce, które były lub powinny były być przedmiotem przetargów na terytorium EOG ogłaszanych w bazie danych TED (190). W związku z tym Urząd zauważa, że w Norwegii funkcjonują rynki usług związanych z eksploatacją i utrzymaniem lamp ulicznych. Ponadto rynki te obejmują zamówienia, które mogą być przedmiotem zainteresowania całego EOG. |
| --- | --- |

(221)

Działalność objęta rekompensatą obejmuje również eksploatację i utrzymanie lamp ulicznych. Kiedy Gmina zorganizowała konkurs na takie usługi, otrzymała oferty od wielu różnych przedsiębiorstw. Przed KOFA toczyły się również liczne sprawy dotyczące zamówień o tej tematyce, które były lub powinny były być przedmiotem przetargów na terytorium EOG ogłaszanych w bazie danych TED (190). W związku z tym Urząd zauważa, że w Norwegii funkcjonują rynki usług związanych z eksploatacją i utrzymaniem lamp ulicznych. Ponadto rynki te obejmują zamówienia, które mogą być przedmiotem zainteresowania całego EOG.

190

| (222) | Jak omówiono w pkt 54, spółki należące do grupy BKK są ponadto aktywne na wielu innych rynkach. Mimo to władze norweskie nie mogą wykluczyć subsydiowania skrośnego pozostałych rodzajów działalności gospodarczej. |
| --- | --- |

(222)

Jak omówiono w pkt 54, spółki należące do grupy BKK są ponadto aktywne na wielu innych rynkach. Mimo to władze norweskie nie mogą wykluczyć subsydiowania skrośnego pozostałych rodzajów działalności gospodarczej.

| (223) | W świetle powyższego Urząd jest przekonany, że korzyści przyznane grupie BKK mogą zakłócać konkurencję, umożliwiając grupie BKK utrzymanie lub wzmocnienie swojej obecności na rynku. |
| --- | --- |

(223)

W świetle powyższego Urząd jest przekonany, że korzyści przyznane grupie BKK mogą zakłócać konkurencję, umożliwiając grupie BKK utrzymanie lub wzmocnienie swojej obecności na rynku.

| (224) | Biorąc pod uwagę fakt, że władze lokalne w Norwegii regularnie ogłaszają przetargi na utrzymanie i eksploatację lamp ulicznych obejmujące cały obszar EOG, możliwe jest ponadto, że przedsiębiorstwa z siedzibą w innych państwach EOG rozważyłyby zwiększenie swojej obecności na rynku norweskim w odniesieniu do tego typu działalności. Korzyści przyznane grupie BKK mogą jednak pozwolić jej na utrzymanie lub rozszerzenie działalności kosztem tych konkurentów. W zakresie, w jakim miało miejsce subsydiowanie skrośne, to samo prawdopodobnie dotyczy działalności gospodarczej na innych rynkach otwartych na konkurencję. |
| --- | --- |

(224)

Biorąc pod uwagę fakt, że władze lokalne w Norwegii regularnie ogłaszają przetargi na utrzymanie i eksploatację lamp ulicznych obejmujące cały obszar EOG, możliwe jest ponadto, że przedsiębiorstwa z siedzibą w innych państwach EOG rozważyłyby zwiększenie swojej obecności na rynku norweskim w odniesieniu do tego typu działalności. Korzyści przyznane grupie BKK mogą jednak pozwolić jej na utrzymanie lub rozszerzenie działalności kosztem tych konkurentów. W zakresie, w jakim miało miejsce subsydiowanie skrośne, to samo prawdopodobnie dotyczy działalności gospodarczej na innych rynkach otwartych na konkurencję.

| (225) | Na tej podstawie Urząd stwierdza, że nadmierna rekompensata może również wpływać na handel. |
| --- | --- |

(225)

Na tej podstawie Urząd stwierdza, że nadmierna rekompensata może również wpływać na handel.

5.6.3.   
  Wniosek

Wniosek

| (226) | W świetle powyższych rozważań Urząd stwierdza, że nadmierna rekompensata może zakłócać konkurencję i wpływać na handel. |
| --- | --- |

(226)

W świetle powyższych rozważań Urząd stwierdza, że nadmierna rekompensata może zakłócać konkurencję i wpływać na handel.

5.7.   WNIOSKI DOTYCZĄCE ISTNIENIA POMOCY PAŃSTWA

| (227) | Na podstawie powyższych rozważań Urząd stwierdza, że nadmierna rekompensata za utrzymanie i eksploatację (środek a)) oraz nadmierna rekompensata kosztów inwestycji (środek c)) stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

(227)

Na podstawie powyższych rozważań Urząd stwierdza, że nadmierna rekompensata za utrzymanie i eksploatację (środek a)) oraz nadmierna rekompensata kosztów inwestycji (środek c)) stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG.

6.   POMOC INDYWIDUALNA LUB PROGRAM POMOCY

POMOC INDYWIDUALNA LUB PROGRAM POMOCY

| (228) | W części II art. 1 lit. d) protokołu 3 „program pomocy” zdefiniowano jako „[...] każdy akt prawny, na podstawie którego, bez dodatkowych środków wykonawczych, można przyznać pomoc indywidualną przedsiębiorstwom, określonym w sposób ogólny w tym akcie, oraz każdy akt prawny, na podstawie którego przedsiębiorstwu lub przedsiębiorstwom można przyznać pomoc niezwiązaną z konkretnym projektem na czas nieokreślony lub o nieokreślonej wysokości”. Termin „pomoc indywidualna” został zdefiniowany w lit. e) tego samego artykułu jako „[...] pomoc, która nie jest przyznawana na podstawie programu pomocy, oraz podlegającą obowiązkowi zgłoszenia pomoc przyznawaną na podstawie programu pomocy”. |
| --- | --- |

(228)

W części II art. 1 lit. d) protokołu 3 „program pomocy” zdefiniowano jako „[...] każdy akt prawny, na podstawie którego, bez dodatkowych środków wykonawczych, można przyznać pomoc indywidualną przedsiębiorstwom, określonym w sposób ogólny w tym akcie, oraz każdy akt prawny, na podstawie którego przedsiębiorstwu lub przedsiębiorstwom można przyznać pomoc niezwiązaną z konkretnym projektem na czas nieokreślony lub o nieokreślonej wysokości”. Termin „pomoc indywidualna” został zdefiniowany w lit. e) tego samego artykułu jako „[...] pomoc, która nie jest przyznawana na podstawie programu pomocy, oraz podlegającą obowiązkowi zgłoszenia pomoc przyznawaną na podstawie programu pomocy”.

| (229) | Jeżeli chodzi o pomoc udzieloną w związku z infrastrukturą kontrolowaną przez grupę BKK, obejmuje ona, jak podano w sekcjach 5.4.4.1 i 5.4.6, kwoty przekraczające rekompensaty dozwolone w ramach mechanizmu określonego w sekcji 7 lit. c) umowy sprzedaży z 1996 r. Ani władze norweskie, ani BKK Veilys nie wskazały żadnego istniejącego wcześniej aktu, który umożliwiałby przyznanie takiej nadmiernej rekompensaty. |
| --- | --- |

(229)

Jeżeli chodzi o pomoc udzieloną w związku z infrastrukturą kontrolowaną przez grupę BKK, obejmuje ona, jak podano w sekcjach 5.4.4.1 i 5.4.6, kwoty przekraczające rekompensaty dozwolone w ramach mechanizmu określonego w sekcji 7 lit. c) umowy sprzedaży z 1996 r. Ani władze norweskie, ani BKK Veilys nie wskazały żadnego istniejącego wcześniej aktu, który umożliwiałby przyznanie takiej nadmiernej rekompensaty.

| (230) | Podobnie w odniesieniu do pomocy w zakresie utrzymania i eksploatacji infrastruktury należącej do Gminy, określonej w sekcji 5.4.4.2, władze norweskie i BKK Veilys nie twierdziły, że rekompensata ta została przyznana na podstawie aktu zdefiniowanego w części II art. 1 lit. d) protokołu 3. W związku z tym informacje przekazane w trakcie formalnego postępowania wyjaśniającego nie zawierają żadnych przesłanek wskazujących na przyznanie pomocy na podstawie takiego aktu. |
| --- | --- |

(230)

Podobnie w odniesieniu do pomocy w zakresie utrzymania i eksploatacji infrastruktury należącej do Gminy, określonej w sekcji 5.4.4.2, władze norweskie i BKK Veilys nie twierdziły, że rekompensata ta została przyznana na podstawie aktu zdefiniowanego w części II art. 1 lit. d) protokołu 3. W związku z tym informacje przekazane w trakcie formalnego postępowania wyjaśniającego nie zawierają żadnych przesłanek wskazujących na przyznanie pomocy na podstawie takiego aktu.

| (231) | Na tej podstawie Urząd stwierdza, że rozpatrywana pomoc jest pomocą indywidualną, zgodnie z definicją zawartą w części II art. 1 lit. e) protokołu 3. |
| --- | --- |

(231)

Na tej podstawie Urząd stwierdza, że rozpatrywana pomoc jest pomocą indywidualną, zgodnie z definicją zawartą w części II art. 1 lit. e) protokołu 3.

7.   WYMOGI PROCEDURALNE

WYMOGI PROCEDURALNE

| (232) | Zgodnie z częścią I art. 1 ust. 3 protokołu 3 „Urząd Nadzoru EFTA jest informowany, w czasie umożliwiającym mu przedstawienie swoich uwag, o wszelkich planach przyznania lub zmiany pomocy. [...] Zainteresowane państwo nie może wprowadzić w życie projektowanych środków, dopóki procedura ta nie doprowadzi do wydania decyzji końcowej”. |
| --- | --- |

(232)

Zgodnie z częścią I art. 1 ust. 3 protokołu 3 „Urząd Nadzoru EFTA jest informowany, w czasie umożliwiającym mu przedstawienie swoich uwag, o wszelkich planach przyznania lub zmiany pomocy. [...] Zainteresowane państwo nie może wprowadzić w życie projektowanych środków, dopóki procedura ta nie doprowadzi do wydania decyzji końcowej”.

| (233) | Urząd został najpierw poinformowany o pomocy, która została już przyznana na podstawie skargi. Pomoc jest zatem niezgodna z prawem w rozumieniu części II art. 1 lit. f) protokołu 3. |
| --- | --- |

(233)

Urząd został najpierw poinformowany o pomocy, która została już przyznana na podstawie skargi. Pomoc jest zatem niezgodna z prawem w rozumieniu części II art. 1 lit. f) protokołu 3.

8.   ZGODNOŚć

ZGODNOŚć

| (234) | Z art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG wynika, że środki pomocy państwa są niezgodne z funkcjonowaniem Porozumienia EOG, chyba że postanowiono inaczej. Władze norweskie nie przedstawiły żadnych argumentów przemawiających za tym, że omawiane środki stanowią pomoc zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

(234)

Z art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG wynika, że środki pomocy państwa są niezgodne z funkcjonowaniem Porozumienia EOG, chyba że postanowiono inaczej. Władze norweskie nie przedstawiły żadnych argumentów przemawiających za tym, że omawiane środki stanowią pomoc zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG.

| (235) | Odstępstwo na podstawie art. 61 ust. 2 Porozumienia EOG nie ma zastosowania, ponieważ pomoc nie służy realizacji żadnego z celów wymienionych w tym przepisie. Z tego samego powodu w omawianym przypadku nie mają zastosowania art. 61 ust. 3 lit. a) i b) Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

(235)

Odstępstwo na podstawie art. 61 ust. 2 Porozumienia EOG nie ma zastosowania, ponieważ pomoc nie służy realizacji żadnego z celów wymienionych w tym przepisie. Z tego samego powodu w omawianym przypadku nie mają zastosowania art. 61 ust. 3 lit. a) i b) Porozumienia EOG.

| (236) | W odniesieniu do art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG Urząd zauważa, że środki pomocy wiążą się z nadmierną rekompensatą przekraczającą poziom rekompensaty niezbędny do pobudzenia danej działalności gospodarczej. Z utrwalonego orzecznictwa wynika, że pomoc, która przynosi poprawę sytuacji finansowej beneficjenta, lecz nie jest konieczna do osiągnięcia celów przewidzianych w art. 61 ust. 3, nie może być uznana za zgodną z Porozumieniem EOG (191). W związku z tym, ponieważ nadmierna rekompensata nie była konieczna do pobudzenia przedmiotowej działalności gospodarczej, jest ona niezgodna z art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

(236)

W odniesieniu do art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG Urząd zauważa, że środki pomocy wiążą się z nadmierną rekompensatą przekraczającą poziom rekompensaty niezbędny do pobudzenia danej działalności gospodarczej. Z utrwalonego orzecznictwa wynika, że pomoc, która przynosi poprawę sytuacji finansowej beneficjenta, lecz nie jest konieczna do osiągnięcia celów przewidzianych w art. 61 ust. 3, nie może być uznana za zgodną z Porozumieniem EOG (191). W związku z tym, ponieważ nadmierna rekompensata nie była konieczna do pobudzenia przedmiotowej działalności gospodarczej, jest ona niezgodna z art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG.

191

| (237) | Jeśli chodzi o odstępstwo określone w art. 59 ust. 2 Porozumienia EOG, Urząd zauważa, jak stwierdzono w sekcji 5.4.2.2, że spółki należące do grupy BKK nie były i nie są obciążone wykonywaniem obowiązku świadczenia usługi publicznej w odniesieniu do przedmiotowych usług. Ponieważ w odniesieniu do przedsiębiorstwa, na które nałożono obowiązek świadczenia UOIG, rekompensata nie jest przyznawana, odstępstwo określone w art. 59 ust. 2 nie ma zastosowania. |
| --- | --- |

(237)

Jeśli chodzi o odstępstwo określone w art. 59 ust. 2 Porozumienia EOG, Urząd zauważa, jak stwierdzono w sekcji 5.4.2.2, że spółki należące do grupy BKK nie były i nie są obciążone wykonywaniem obowiązku świadczenia usługi publicznej w odniesieniu do przedmiotowych usług. Ponieważ w odniesieniu do przedsiębiorstwa, na które nałożono obowiązek świadczenia UOIG, rekompensata nie jest przyznawana, odstępstwo określone w art. 59 ust. 2 nie ma zastosowania.

| (238) | Na podstawie tych rozważań Urząd stwierdza, że nadmierna rekompensata za utrzymanie i eksploatację (środek a)) oraz nadmierna rekompensata kosztów inwestycji (środek c)) nie mogą być uznane za zgodne z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

(238)

Na podstawie tych rozważań Urząd stwierdza, że nadmierna rekompensata za utrzymanie i eksploatację (środek a)) oraz nadmierna rekompensata kosztów inwestycji (środek c)) nie mogą być uznane za zgodne z funkcjonowaniem Porozumienia EOG.

9.   WNIOSEK

WNIOSEK

| (239) | Z powyższych powodów Urząd stwierdził, że nadmierna rekompensata za utrzymanie i eksploatację (środek a)) oraz nadmierna rekompensata kosztów inwestycji (środek c)), wypłacone spółkom należącym do grupy BKK w odniesieniu do lamp ulicznych przy drogach gminnych na terenie Gminy stanowią pomoc państwa niezgodną z prawem i z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

(239)

Z powyższych powodów Urząd stwierdził, że nadmierna rekompensata za utrzymanie i eksploatację (środek a)) oraz nadmierna rekompensata kosztów inwestycji (środek c)), wypłacone spółkom należącym do grupy BKK w odniesieniu do lamp ulicznych przy drogach gminnych na terenie Gminy stanowią pomoc państwa niezgodną z prawem i z funkcjonowaniem Porozumienia EOG.

| (240) | Nadmierna rekompensata za utrzymanie i eksploatację (środek a)) dotyczy z jednej strony infrastruktury oświetlenia miejskiego kontrolowanej przez grupę BKK (192). W odniesieniu do tej infrastruktury nadmierna rekompensata obejmuje elementy wykraczające poza koszty kwalifikujące się do rekompensaty zgodnie z mechanizmem określonym w sekcji 7 lit. c) umowy sprzedaży z 1996 r. |
| --- | --- |

(240)

Nadmierna rekompensata za utrzymanie i eksploatację (środek a)) dotyczy z jednej strony infrastruktury oświetlenia miejskiego kontrolowanej przez grupę BKK (192). W odniesieniu do tej infrastruktury nadmierna rekompensata obejmuje elementy wykraczające poza koszty kwalifikujące się do rekompensaty zgodnie z mechanizmem określonym w sekcji 7 lit. c) umowy sprzedaży z 1996 r.

192

| (241) | Z drugiej strony nadmierna rekompensata za utrzymanie i eksploatację (środek a)) dotyczy usług związanych z infrastrukturą oświetlenia miejskiego, której właścicielem jest Gmina. W przypadku tych usług nadmierna rekompensata odpowiada kwotom przekraczającym cenę rynkową, którą można było uzyskać na wolnym rynku. |
| --- | --- |

(241)

Z drugiej strony nadmierna rekompensata za utrzymanie i eksploatację (środek a)) dotyczy usług związanych z infrastrukturą oświetlenia miejskiego, której właścicielem jest Gmina. W przypadku tych usług nadmierna rekompensata odpowiada kwotom przekraczającym cenę rynkową, którą można było uzyskać na wolnym rynku.

| (242) | Uznanie nadmiernej rekompensaty za utrzymanie i eksploatację (środek a)) za niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym jest ograniczone do okresu od 1 stycznia 2016 r. W przypadku infrastruktury oświetlenia miejskiego kontrolowanej przez grupę BKK nadmierna rekompensata nadal występuje. W odniesieniu do infrastruktury oświetlenia miejskiego, której właścicielem jest Gmina, obejmuje ona działalność wykonywaną do 1 kwietnia 2020 r. |
| --- | --- |

(242)

Uznanie nadmiernej rekompensaty za utrzymanie i eksploatację (środek a)) za niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym jest ograniczone do okresu od 1 stycznia 2016 r. W przypadku infrastruktury oświetlenia miejskiego kontrolowanej przez grupę BKK nadmierna rekompensata nadal występuje. W odniesieniu do infrastruktury oświetlenia miejskiego, której właścicielem jest Gmina, obejmuje ona działalność wykonywaną do 1 kwietnia 2020 r.

| (243) | W odniesieniu do rekompensaty kosztów inwestycji (środek c)), niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym pomocą państwa jest rekompensata przekraczająca odpowiedni poziom zwrotu, na który pozwala mechanizm przewidziany w sekcji 7 lit. c) umowy sprzedaży z 1996 r. Ponieważ uznanie tej rekompensaty za niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym nie jest ograniczone do okresu od 1 stycznia 2016 r., obejmuje ono wszystkie nadmierne rekompensaty przyznane w 10-letnim okresie przedawnienia (193). Bieg okresu przedawnienia został przerwany, gdy pismem z 1 czerwca 2017 r. Urząd przekazał skargę władzom norweskim i wezwał je do przedłożenia uwag na jej temat (194). |
| --- | --- |

(243)

W odniesieniu do rekompensaty kosztów inwestycji (środek c)), niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym pomocą państwa jest rekompensata przekraczająca odpowiedni poziom zwrotu, na który pozwala mechanizm przewidziany w sekcji 7 lit. c) umowy sprzedaży z 1996 r. Ponieważ uznanie tej rekompensaty za niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym nie jest ograniczone do okresu od 1 stycznia 2016 r., obejmuje ono wszystkie nadmierne rekompensaty przyznane w 10-letnim okresie przedawnienia (193). Bieg okresu przedawnienia został przerwany, gdy pismem z 1 czerwca 2017 r. Urząd przekazał skargę władzom norweskim i wezwał je do przedłożenia uwag na jej temat (194).

193

194

10.   ODZYSKANIE POMOCY

ODZYSKANIE POMOCY

| (244) | Trybunał EFTA uznał, że obowiązek uchylenia pomocy niezgodnej z rynkiem wewnętrznym ma na celu przywrócenie wcześniej panującej sytuacji (195). Cel ten zostanie osiągnięty, gdy beneficjent zwróci kwoty przyznane w ramach pomocy niezgodnej z prawem i z rynkiem wewnętrznym, tracąc w ten sposób przewagę nad swoimi konkurentami (196). Z utrwalonego orzecznictwa wynika ponadto, że nakazując odzyskanie pomocy uznanej za niezgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG, Urząd nie musi ustalać dokładnej kwoty pomocy do zwrotu (197). |
| --- | --- |

(244)

Trybunał EFTA uznał, że obowiązek uchylenia pomocy niezgodnej z rynkiem wewnętrznym ma na celu przywrócenie wcześniej panującej sytuacji (195). Cel ten zostanie osiągnięty, gdy beneficjent zwróci kwoty przyznane w ramach pomocy niezgodnej z prawem i z rynkiem wewnętrznym, tracąc w ten sposób przewagę nad swoimi konkurentami (196). Z utrwalonego orzecznictwa wynika ponadto, że nakazując odzyskanie pomocy uznanej za niezgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG, Urząd nie musi ustalać dokładnej kwoty pomocy do zwrotu (197).

195

196

197

| (245) | Część II protokołu 3 zawiera szczegółowe zasady odzyskiwania pomocy. Jak wskazano w orzecznictwie, w art. 14 ust. 1 nałożono na Urząd obowiązek wydania nakazu odzyskania pomocy niezgodnej z prawem i z rynkiem wewnętrznym, chyba że byłoby to sprzeczne z ogólną zasadą prawa. Ponadto zobowiązano w nim państwa do wdrożenia wszelkich niezbędnych środków w celu odzyskania pomocy niezgodnej z prawem uznanej za niezgodną z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(245)

Część II protokołu 3 zawiera szczegółowe zasady odzyskiwania pomocy. Jak wskazano w orzecznictwie, w art. 14 ust. 1 nałożono na Urząd obowiązek wydania nakazu odzyskania pomocy niezgodnej z prawem i z rynkiem wewnętrznym, chyba że byłoby to sprzeczne z ogólną zasadą prawa. Ponadto zobowiązano w nim państwa do wdrożenia wszelkich niezbędnych środków w celu odzyskania pomocy niezgodnej z prawem uznanej za niezgodną z rynkiem wewnętrznym.

| (246) | Zgodnie z art. 14 ust. 2 pomoc podlegająca odzyskaniu obejmuje odsetki naliczane od dnia, w którym pomoc została oddana do dyspozycji beneficjenta, do dnia jej zwrócenia. Jak stanowi art. 14 ust. 3, odzyskanie pomocy powinno ponadto nastąpić bezzwłocznie i zgodnie z procedurami przewidzianymi w prawie krajowym. Te krajowe procedury muszą umożliwiać natychmiastowe i skuteczne wykonanie decyzji o odzyskaniu pomocy. |
| --- | --- |

(246)

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pomoc podlegająca odzyskaniu obejmuje odsetki naliczane od dnia, w którym pomoc została oddana do dyspozycji beneficjenta, do dnia jej zwrócenia. Jak stanowi art. 14 ust. 3, odzyskanie pomocy powinno ponadto nastąpić bezzwłocznie i zgodnie z procedurami przewidzianymi w prawie krajowym. Te krajowe procedury muszą umożliwiać natychmiastowe i skuteczne wykonanie decyzji o odzyskaniu pomocy.

| (247) | Dodatkowe przepisy wykonawcze dotyczące odzyskiwania pomocy zawarte są w decyzji nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r. (198). Urząd wydał również Wytyczne w sprawie odzyskiwania pomocy niezgodnej z prawem i ze wspólnym rynkiem (199). |
| --- | --- |

(247)

Dodatkowe przepisy wykonawcze dotyczące odzyskiwania pomocy zawarte są w decyzji nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r. (198). Urząd wydał również Wytyczne w sprawie odzyskiwania pomocy niezgodnej z prawem i ze wspólnym rynkiem (199).

198

199

| (248) | Na podstawie powyższej oceny i zgodnie z powyższymi postanowieniami dotyczącymi zwrotu pomocy przyznanej niezgodnie z prawem i ze wspólnym rynkiem Urząd przyjmuje niniejszą decyzję, |
| --- | --- |

(248)

Na podstawie powyższej oceny i zgodnie z powyższymi postanowieniami dotyczącymi zwrotu pomocy przyznanej niezgodnie z prawem i ze wspólnym rynkiem Urząd przyjmuje niniejszą decyzję,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Nadmierna rekompensata za utrzymanie i eksploatację (środek a)) oraz nadmierna rekompensata kosztów inwestycji (środek c)), wypłacone spółkom należącym do grupy BKK w odniesieniu do lamp ulicznych przy drogach gminnych na terenie Gminy, stanowią pomoc państwa niezgodną z prawem i z funkcjonowaniem Porozumienia EOG.

Artykuł 2

Nadmierna rekompensata za utrzymanie i eksploatację (środek a)) dotyczy z jednej strony infrastruktury oświetlenia miejskiego kontrolowanej przez grupę BKK. W odniesieniu do tej infrastruktury nadmierna rekompensata obejmuje elementy wykraczające poza koszty kwalifikujące się do rekompensaty zgodnie z mechanizmem określonym w sekcji 7 lit. c) umowy sprzedaży z 1996 r.

Z drugiej strony nadmierna rekompensata za utrzymanie i eksploatację (środek a)) dotyczy usług związanych z infrastrukturą oświetlenia miejskiego, której właścicielem jest Gmina. W przypadku tych usług nadmierna rekompensata odpowiada kwotom przekraczającym cenę rynkową, którą można było uzyskać na wolnym rynku.

Artykuł 3

Nadmierna rekompensata kosztu inwestycji (środek c)) obejmuje rekompensatę przekraczającą odpowiedni poziom zwrotu dozwolony przez mechanizm przewidziany w sekcji 7 lit. c) umowy sprzedaży z 1996 r.

Artykuł 4

W odniesieniu do rekompensaty za utrzymanie i eksploatację (środek a)) uznanie nadmiernej rekompensaty za niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym jest ograniczone do okresu od 1 stycznia 2016 r. W przypadku infrastruktury oświetlenia miejskiego kontrolowanej przez grupę BKK nadmierna rekompensata nadal występuje. W odniesieniu do infrastruktury oświetlenia miejskiego, której właścicielem jest Gmina, nadmierna rekompensata obejmuje działalność wykonywaną do 1 kwietnia 2020 r.

Artykuł 5

W odniesieniu do rekompensaty kosztów inwestycji (środek c)) pomoc uznana za niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym obejmuje wszystkie nadmierne rekompensaty przyznane w 10-letnim okresie przedawnienia określonym w części II art. 15 protokołu 3. Bieg tego okresu przedawnienia został przerwany, gdy pismem z 1 czerwca 2017 r. Urząd przekazał skargę władzom norweskim i wezwał je do przedłożenia uwag na jej temat.

Artykuł 6

Władze norweskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu odzyskania pomocy niezgodnej z prawem i ze wspólnym rynkiem, o której mowa w art. 1, 2, 3, 4 i 5.

Pomoc, którą należy odzyskać, obejmuje odsetki i odsetki składane naliczone od dnia, w którym pomoc została oddana do dyspozycji beneficjenta, do dnia jej zwrócenia. Odsetki oblicza się na podstawie art. 9 decyzji Urzędu Nadzoru EFTA nr 195/04/COL, ze zmianami.

Artykuł 7

Odzyskanie pomocy powinno nastąpić bezzwłocznie i zgodnie z procedurami przewidzianymi w prawie krajowym Norwegii, pod warunkiem że umożliwiają one natychmiastowe i skuteczne wykonanie niniejszej decyzji.

Władze norweskie muszą zapewnić wdrożenie procedury odzyskania pomocy w terminie czterech miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji.

Artykuł 8

W terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji władze norweskie przekazują Urzędowi następujące informacje:

| 1) | łączną kwotę do odzyskania (kwota główna i odsetki od zwracanej pomocy); |
| --- | --- |

1)

łączną kwotę do odzyskania (kwota główna i odsetki od zwracanej pomocy);

| 2) | daty, w których kwoty do odzyskania zostały oddane do dyspozycji odpowiednich spółek należących do grupy BKK; |
| --- | --- |

2)

daty, w których kwoty do odzyskania zostały oddane do dyspozycji odpowiednich spółek należących do grupy BKK;

| 3) | sprawozdanie z postępów poczynionych i środków wdrożonych w celu wykonania niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

3)

sprawozdanie z postępów poczynionych i środków wdrożonych w celu wykonania niniejszej decyzji.

Artykuł 9

Jeżeli władze norweskie napotkają poważne trudności uniemożliwiające im dotrzymanie któregokolwiek z terminów określonych w art. 7 i 8, mają one obowiązek poinformować Urząd o tych trudnościach. Urząd może przedłużyć terminy zgodnie z zasadą lojalnej współpracy pod warunkiem przedstawienia przez władze norweskie odpowiedniego uzasadnienia.

Artykuł 10

Niniejsza decyzja jest skierowana do Królestwa Norwegii.

W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

Arne RØKSUND

Przewodniczący

Odpowiedzialny członek Kolegium

Stefan BARRIGA

Członek Kolegium

Árni Páll ÁRNASON

Członek Kolegium

Melpo-Menie JOSÉPHIDÈS

Zatwierdzająca jako

dyrektor ds. prawnych i wykonawczych

---

(1)  Decyzja nr 27/19/COL z dnia 16 kwietnia 2019 r. w sprawie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego dotyczącego potencjalnej pomocy państwa przyznanej w związku z lampami ulicznymi w Bergen (Dz.U. C 197 z 13.6.2019, s. 25 i Suplement EOG nr 46 z 13.6.2019, s. 1).

1

(2)  W momencie przyjmowania niniejszej decyzji informacje na temat Nelfo były dostępne pod następującym linkiem: https://www.nho.no/en/english/nho-sectoral-federations/.

2

(3)  Dokument nr 855990 wraz z załączonymi plikami dołączonymi do akt jako dokumenty nr 855997, 855996, 855995, 858823, 858813, 858821 oraz 855991. Zgodnie z publicznie dostępnymi informacjami znajdującymi się na stronie internetowej www.proff.no nazwę BKK AS zmieniono niedawno na Eviny AS. Ze względu na okres, którego dotyczy postępowanie, oraz na konieczność zachowania spójności z decyzją o wszczęciu postępowania w niniejszej decyzji stosuje się mimo to nazwę BKK AS. Nazwy pozostałych przedsiębiorstw, o których mowa w decyzji, pozostają w takim samym brzmieniu jak w skardze i w dokumentach dostarczonych przez władze norweskie i zainteresowane strony.

3

(4)  Dokument nr 858239.

4

(5)  Dokumenty nr 863097, 863099, 864432 i 864434.

5

(6)  Dokument nr 872926.

6

(7)  
  Tamże.

7

Tamże

(8)  Dokument nr 873252.

8

(9)  Dokument nr 923689.

9

(10)  Dokument nr 1058456.

10

(11)  Pandemia COVID-19 i związane z nią nadzwyczajne obciążenie pracą dotyczącą zgłoszeń miały wpływ na rozpatrywanie sprawy dotyczącej tej skargi.

11

(12)  Dokument nr 1070238.

12

(13)  Dokument nr 1073541 wraz z załączonymi plikami dołączonymi do akt jako dokumenty nr 1073542 i 1073543.

13

(14)  Dokument nr 1082647.

14

(15)  Dokument nr 1126799.

15

(16)  Dokument nr 1126803.

16

(17)  Dokument nr 1126801.

17

(18)  Dokument nr 1178400.

18

(19)  Władze norweskie odpowiedziały wiadomością e-mail z 12 kwietnia 2021 r. dołączoną do akt jako dokument nr 1202143. Pismo przewodnie wraz z załącznikami dołączono do akt jako dokumenty nr 1194243, 1194249, 1194179, 1194189, 1194181, 1194183, 1194199, 1194185, 1194187, 1194217, 1194191, 1194193, 1194197, 1194195, 1194255, 1194253, 1194205, 1194201, 1194203, 1194209, 1194207, 1194211, 1194213, 1194223, 1194215, 1194229, 1194219, 1194221, 1194225, 1194233, 1194227, 1194235, 1194231, 1194239, 1194251, 1194237, 1194245, 1194241 oraz 1194247.

19

(20)  Dokument nr 863099, s. 1. Dalsze informacje znajdują się w pkt 3 i 4 poniżej dotyczących uwag władz norweskich i zainteresowanych stron.

20

(21)  Dane liczbowe pochodzą ze strony internetowej www.proff.no

21

(22)  Dokumenty nr 1126803, s. 1, i 1126801, s. 1.

22

(23)  Zob. pkt 19 i 34 decyzji o wszczęciu postępowania.

23

(24)  Dokument nr 855990, s. 6.

24

(25)  Dokument nr 855990, s. 7–10.

25

(26)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 24 lipca 2003 r. w sprawie Altmark Trans i Regierungspräsidium Magdeburg, C-280/00, ECLI:EU:C:2003:415, pkt 87–93.

26

(27)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 360/2012 z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis przyznawanej przedsiębiorstwom wykonującym usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym (Dz.U. L 114 z 26.4.2012, s. 8), o którym mowa w pkt 1ha załącznika XV do Porozumienia EOG, zob. decyzja Wspólnego Komitetu nr 225/2012 opublikowana w Dz.U. L 81 z 21.3.2013, s. 27 oraz w Suplemencie EOG nr 18 z 21.3.2013, s. 32, zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/1923 z dnia 7 grudnia 2018 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 360/2012 w odniesieniu do okresu jego stosowania (Dz.U. L 313 z 10.12.2018, s. 2), zob. decyzja Wspólnego Komitetu nr 266/2019 (jeszcze nie opublikowana), i rozporządzeniem Komisji (UE) 2020/1474 z dnia 13 października 2020 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 360/2012 w odniesieniu do wydłużenia okresu jego stosowania oraz do ograniczonego w czasie odstępstwa dla przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji celem uwzględnienia wpływu pandemii COVID-19 (Dz.U. L 337 z 14.10.2020, s. 1), zob. decyzja Wspólnego Komitetu nr 68/2021 (dotychczas nieopublikowana).

27

de minimis

(28)  Decyzja Komisji 2012/21/UE z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (Dz.U. L 7 z 11.1.2012, s. 3), o której mowa w pkt 1h załącznika XV do Porozumienia EOG, zob. decyzja Wspólnego Komitetu nr 66/2012 opublikowana w Dz.U. L 207 z 2.8.2012, s. 46 i w Suplemencie EOG nr 43 z 2.8.2012, s. 56.

28

(29)  Dokument nr 855990, s. 8.

29

(30)  Dokument nr 1126801, s. 3.

30

(31)  Dokument nr 1126801, s. 3.

31

(32)  Dokument nr 1126801, s. 3.

32

(33)  Dokument nr 1126801, s. 3.

33

(34)  Dokument nr 1126801, s. 3.

34

(35)  Dokument nr 1194249, s. 2.

35

(36)  Dokument nr 1194249, s. 4.

36

(37)  Dokument nr 1194189, s. 2 (oznaczona numerem strony 1372).

37

(38)  Dokument nr 1194189, s. 2–3 (oznaczone numerami stron 1372 i 1373).

38

(39)  Dokument nr 1194189, s. 5 (oznaczona numerem strony 1375).

39

(40)  Dokument nr 1194189, s. 5 i 7 (oznaczone numerami stron 1375 i 1376).

40

(41)  Dokument nr 1194179.

41

(42)  Dokument nr 1194249.

42

(43)  Dokument nr 1194179. Sekcja ta brzmi w oryginalnej wersji norweskiej następująco: „[...] kjøperen står fritt til å avtale på markedsmessige betingelser drift av veilys som skal innebære kostnadsdekning + NVE rente for den kapital som er bundet”.

43

(44)  Dokumenty nr 1194249, s. 3–4 i 1194183.

44

(45)  Dokument nr 1194249, s. 6.

45

(46)  Dokument nr 1194253, s. 1-5.

46

(47)  Dokument nr 1194253.

47

(48)  Dokument nr 1194253.

48

(49)  Dokument nr 1194205, s. 1-5.

49

(50)  Kopię umowy dostarczono Urzędowi 28 lutego 2019 r. Dołączono ją do akt jako dokument nr 1058456.

50

(51)  Dokument nr 1058456.

51

(52)  Dokument nr 1194203.

52

(53)  Dokument nr 1194209.

53

(54)  Dokument nr 1194211.

54

(55)  Dokument nr 1194213.

55

(56)  Dokument nr 1194223.

56

(57)  Dokument nr 1194201.

57

(58)  O umowie tej wspomniano w piśmie dołączonym do akt jako dokument nr 1194203.

58

(59)  Dokumenty nr 1126801, s. 4 i 1194249, s. 13.

59

(60)  Dokument nr 1194249, s. 13.

60

(61)  Dokument nr 1194251 pkt 1.6, 2.2 oraz 8.

61

(62)  Dokument nr 1194249, s. 13.

62

(63)  Dokument nr 1194231.

63

(64)  Dokument nr 1194249, s. 14.

64

(65)  W momencie przyjmowania niniejszej decyzji zagregowane informacje dotyczące usług świadczonych przez grupę BKK były dostępne pod adresem: https://www.eviny.no/vare-tjenester

65

(66)  Dokument nr 1194249, s. 1.

66

(67)  Dokument nr 1194249, s. 15.

67

(68)  Dokument nr 1194249, s. 15.

68

(69)  Dokument nr 1194249, s. 16.

69

(70)  Dokument nr 1126801, s. 4.

70

(71)  Dokument nr 1126803, s. 2.

71

(72)  Dokument nr 1126801, s. 4, 6 i 7.

72

(73)  Dokument nr 1126801, s. 4.

73

(74)  
  Lov om vegar (ustawa o ruchu drogowym), LOV-1963-06-21-23.

74

Lov om vegar

(75)  Dokument nr 1126801, s. 4.

75

(76)  Dokumenty nr 1126801, s. 4 i 1194249, s. 5.

76

(77)  Władze norweskie odnoszą się zasadniczo do wyroku w sprawie Selex. Opierając się na wcześniejszej korespondencji i na decyzji o wszczęciu postępowania, Urząd uznaje, że władze norweskie odnoszą się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 26 marca 2009 r. w sprawie Selex Sistemi Integrati przeciwko Komisji, C-113/07P, ECLI:EU:C:2009:191, a także do wyroku Sądu z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie Selex Sistemi Integrati przeciwko Komisji, T-155/04, ECLI:EU:T:2006:387.

77

(78)  Dokumenty nr 1126803, s. 1 i 1126801, s. 4–9.

78

(79)  Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 3/17/COL z dnia 18 stycznia 2017 r. zmieniająca, po raz sto drugi, zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa, przez przyjęcie nowych Wytycznych dotyczących pojęcia pomocy państwa w rozumieniu art. 61 ust. 1 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym [2017/2413] (Dz.U. L 342 z 21.12.2017, s. 35 i Suplement EOG nr 82 z 21.12.2017, s. 1).

79

(80)  Dokument nr 1126801, s. 5–6.

80

(81)  Dokument nr 1126801, s. 6.

81

(82)  Dokument nr 1126801, s. 6.

82

(83)  Dokument nr 1126801, s. 6.

83

(84)  Dokument nr 1126803, s. 2.

84

(85)  Dokument nr 1194249, s. 7.

85

(86)  Dokument nr 1126801, s. 7.

86

(87)  Dokument nr 1126801, s. 7.

87

(88)  Według władz norweskich termin KOSTRA stanowi skrótowiec od KOmmune-STat-RApportering. Głównym celem agregacji danych w KOSTRA jest uzyskanie wskaźnika referencyjnego dotyczącego poziomu kosztów różnych usług publicznych. Statystykami tymi zarządza norweski Główny Urząd Statystyczny (SSB). Zob. dokument nr 1194249, s. 10.

88

(89)  Dokumenty nr 1126801, s. 7 i 1194249, s. 10. Tabela znajduje się w dokumencie nr 1194249, s. 10.

89

(90)  Dokumenty nr 1126801, s. 7 i 1194249, s. 16.

90

(91)  Dokumenty nr 1126801, s. 7–8 i 1194249, s. 16.

91

(92)  
  Tamże.

92

Tamże

(93)  Dokument nr 1194249, s. 11.

93

(94)  Dokumenty nr 1126801, s. 8 i 1194249, s. 12.

94

(95)  Dokument nr 1126801, s. 8.

95

(96)  Dokument nr 1194249, s. 12.

96

(97)  Dokument nr 1194249, s. 11-12.

97

(98)  Dokument nr 1194249, s. 11.

98

(99)  Dokumenty nr 1126801, s. 8 i 1194249, s. 7.

99

(100)  Dokument nr 1194179. Jak wskazano w przypisie 43, pozycja ta brzmi w oryginalnej wersji norweskiej następująco: „[...] kjøperen står fritt til å avtale på markedsmessige betingelser drift av veilys som skal innebære kostnadsdekning + NVE rente for den kapital som er bundet”.

100

(101)  Dokument nr 1194249, s. 7–8.

101

(102)  Dokumenty nr 1194249, s. 8, i 1194229, s. 4.

102

(103)  Dokumenty nr 1194249, s. 8 i 1194221.

103

(104)  Dokumenty nr 1194249, s. 8–9 i 1194225.

104

(105)  Dokument nr 1194249, s. 9.

105

(106)  Dokumenty nr 1194249, s. 8 i 1194233.

106

(107)  Dokument nr 1194227.

107

(108)  Dokument nr 1194249, s. 9–10.

108

(109)  Dokumenty nr 1126801, s. 8 i 1194249, s. 10.

109

(110)  Dokument nr 1194235.

110

(111)  Dokument nr 1194249, s. 10.

111

(112)  Dokument nr 1194249, s. 10.

112

(113)  Dokument nr 1073541, s. 2.

113

(114)  Dokument nr 1073541, s. 2.

114

(115)  Dokument nr 1073541, s. 2.

115

(116)  Dokument nr 1073541, s. 1–2.

116

(117)  Dokument nr 1073541, s. 2.

117

(118)  Dokument nr 1073541, s. 1.

118

(119)  Dokument nr 1073541, s. 3.

119

(120)  Dokument nr 1073541, s. 3.

120

(121)  Dokument nr 1073541, s. 3.

121

(122)  Dokument nr 1073541, s. 3.

122

(123)  Dokument nr 1073541, s. 2–3.

123

(124)  Dokument nr 1073541, s. 3.

124

(125)  Dokument nr 1073541, s. 3.

125

(126)  Decyzja nr 3/17/COL z dnia 18 stycznia 2017 r., przywołana w przypisie 79.

126

(127)  Wyrok Trybunału EFTA z dnia 17 listopada 2020 r. w sprawie E-9/19, Abelia i WTW AS/Urząd Nadzoru EFTA, pkt 87; wyrok Trybunału EFTA z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie E-5/07, Private Barnehagers Landsforbund/Urząd Nadzoru EFTA [2008], Zbiór Orzeczeń Trybunału EFTA, s. 62, pkt 78; wyrok Trybunału EFTA z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie E-8/00, Landsorganisasjonen i Norge/Kommunenes Sentralforbund i in. [2002], Zbiór Orzeczeń Trybunału EFTA, s. 114, pkt 62.

127

(128)  Wyrok Trybunału EFTA z dnia 10 maja 2011 r. w sprawach połączonych E-4/10, E-6/10 i E-7/10, Księstwo Liechtensteinu i in./Urząd Nadzoru EFTA [2011], Zbiór Orzeczeń Trybunału EFTA, s. 16, pkt 54; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 16 czerwca 1987 r., Komisja/Włochy, 118/85, ECLI:EU:C:1987:283, pkt 7; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 1998 r., Komisja/Włochy, C-35/96, ECLI:EU:C:1998:303, pkt 36; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 września 2000 r., Pavlov i in., sprawy połączone C-180/98 do C-184/98, ECLI:EU:C:2000:428, pkt 75.

128

(129)  Sprawa Abelia i WTW AS/Urząd Nadzoru EFTA, przywołana w przypisie 127, pkt 88; sprawa Private Barnehagers Landsforbund/Urząd Nadzoru EFTA, przywołana w przypisie 127, pkt 80.

129

(130)  Sprawa Abelia i WTW AS/Urząd Nadzoru EFTA, przywołana w przypisie 127, pkt 89; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 listopada 2019 r., Aanbestedingskalender i in./Komisja, C-687/17 P, ECLI:EU:C:2019:932, pkt 15–16.

130

(131)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 17 lutego 1993 r., Poucet i Pistre/AGF i Cancava, sprawy połączone C-159/91 i C-160/91, ECLI:EU:C:1993:63, pkt 16–20.

131

(132)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 1 lipca 2008 r., Motosykletistiki Omospondia Ellados NPID (MOTOE)/Elliniko Dimosio, C-49/07, ECLI:EU:C:2008:376, pkt 25.

132

(133)  Sprawa Abelia i WTW AS/Urząd Nadzoru EFTA, przywołana w przypisie 127, pkt 90;sprawa Aanbestedingskalender i in./Komisja, przywołana w przypisie 130, pkt 17–19; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 lipca 2012 r., Compass-Datenbank GmbH/Republik Österreich, C-138/11, ECLI:EU:C:2012:449, pkt 38.

133

(134)  Sprawa Private Barnehagers Landsforbund//Urząd Nadzoru EFTA, przywołana w przypisie 127, pkt 80–81.

134

(135)  Wyrok Trybunału EFTA z dnia 10 grudnia 2020 r. w sprawie E-13/19, Hraðbraut ehf./mennta-og menningarmálaráðuneytið, Verzlunarskóli Íslands ses., Tækniskólinn ehf., i Menntaskóli Borgarfjarðar ehf., pkt 91; sprawa Private Barnehagers Landsforbund/Urząd Nadzoru EFTA, przywołana w przypisie 127, pkt 81; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 27 września 1988 r., Państwo belgijskie/Humbel i Edel, C-263/86, ECLI:EU:C:1988:451, pkt 17.

135

(136)  Sprawa Państwo belgijskie/Humbel i Edel, przywołana w przypisie 135, pkt 17.

136

(137)  Sprawa Państwo belgijskie/Humbel i Edel, przywołana w przypisie 135, pkt 16.

137

(138)  Sprawa Hraðbraut ehf., przywołana w przypisie 135, pkt 92.

138

(139)  Sprawa Private Barnehagers Landsforbund/Urząd Nadzoru EFTA, przywołana w przypisie 127, pkt 82–84.

139

(140)  Sprawa Abelia i WTW AS/Urząd Nadzoru EFTA, przywołana w przypisie 127, pkt 95–97;

140

(141)  Wyrok z dnia 27 czerwca 2017 r., Congregación de Escuelas Pías Provincia Betania/Ayuntamiento de Getafe, C-74/16, ECLI:EU:C:2017:496, pkt 51.

141

(142)  Dokument nr 1126801, s. 7.

142

(143)  Dokumenty nr 1126801, s. 4 i 1194249, s. 5.

143

(144)  Wyroki Trybunału Sprawiedliwości i Sądu przywołane w przypisie 77.

144

(145)  Wytyczne w sprawie pojęcia pomocy państwa, przywołane w przypisie 79.

145

(146)  Sprawa Abelia i WTW AS/Urząd Nadzoru EFTA, przywołana w przypisie 127, pkt 88; sprawa Private Barnehagers Landsforbund/Urząd Nadzoru EFTA, przywołana w przypisie 127, pkt 80.

146

(147)  Dokument nr 1194227, s. 2.

147

(148)  Decyzja z dnia 23 marca 2022 r., Otera Traftec AS/Gmina Lillehammer, sprawa 2021/1439; decyzja z dnia 24 marca 2021 r., Nett-Tjenester AS/Gmina Fredrikstad, sprawa 2021/367; decyzja z dnia 14 września 2015 r., Nettpartner AS/Gmina Stavanger i in., sprawy połączone 2015/47, 2015/48, 2015/49 i 2015/50; decyzja z dnia 2 września 2015 r.,/Traftec ASGmina okręgu Vest-Agder, sprawa 2015/71. Decyzje są dostępne na stronie internetowej: https://www.klagenemndssekretariatet.no/klagenemda-for-offentlige-anskaffelser-kofa/.

148

(149)  Zob. sekcje 3.1.3 i 3.1.4.

149

(150)  Wyroki Trybunału Sprawiedliwości i Sądu przywołane w przypisie 77.

150

(151)  Wyrok Sądu przywołany w przypisie 77, pkt 1.

151

(152)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości przywołany w przypisie 77, pkt 71–72.

152

(153)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości przywołany w przypisie 77, pkt 116–117.

153

(154)  Wytyczne w sprawie pojęcia pomocy państwa, przywołane w przypisie 79.

154

(155)  Wytyczne w sprawie pojęcia pomocy państwa, przywołane w przypisie 79, pkt 48 oraz przywołane orzecznictwo.

155

(156)  Wytyczne w sprawie pojęcia pomocy państwa, przywołane w przypisie 79, pkt 66; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 11 lipca 1996 r., Syndicat français de l’Express international (SFEI) i in./La Poste i in., C-39/94, ECLI:EU:C:1996:285, pkt 60; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 29 kwietnia 1999 r., Hiszpania/Komisja, C-342/96, ECLI:EU:C:1999:210, pkt 41.

156

(157)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 2 lipca 1974 r., Włochy/Komisja, C-173/73, ECLI:EU:C:1974:71, pkt 13; wyrok Trybunału EFTA z dnia 17 sierpnia 2012 r. w sprawie E-12/11 Asker Brygge/Urząd Nadzoru EFTA [2012], Zbiór Orzeczeń Trybunału EFTA, s. 536, pkt 55; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 20 listopada 2003 r., Ministère de l’Économie, des Finances et de l’Industrie/GEMO SA, C-126/01, ECLI:EU:C:2003:622, pkt 28.

157

(158)  Wyrok Sądu z dnia 28 stycznia 1999 r., BAI/Komisja, T-14/96, ECLI:EU:T:1999:12, pkt 71.

158

(159)  Sprawa Altmark, przywołana w przypisie 26, pkt 87–93.

159

(160)  
  Dz.U. L 161 z 13.6.2013, s. 12 (załącznik I) oraz Suplement EOG nr 34 z 13.6.2013, s. 1 (załącznik I).

160

(161)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 20 grudnia 2017 r., Comunidad Autónoma del País Vasco i in./Komisja, C-66/16 P, ECLI:EU:C:2017:654, pkt 72–73.

161

(162)  Tamże, pkt 74–75.

162

(163)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 23 października 1997 r., Komisja/Francja, C-159/94, ECLI:EU:C:1997:501, pkt 65.

163

(164)  Wyrok Sądu z dnia 7 listopada 2012 r., Coordination bruxelloise d’institutions sociales et de santé (CBI)/Komisja, T-137/10, ECLI:EU:T:2012:584, pkt 109.

164

(165)  Wyrok Sądu z dnia 26 listopada 2015 r., Hiszpania/Komisja, T-461/13, ECLI:EU:T:2015:891, pkt 71. Wyrok został podtrzymany w odwołaniu wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości z dnia 20 grudnia 2017 r., Hiszpania/Komisja, C-81/16 P, ECLI:EU:C:2017:1003. Zob. w szczególności pkt 49 wyroku Trybunału Sprawiedliwości.

165

(166)  Pkt 33 decyzji o wszczęciu postępowania.

166

(167)  Wytyczne w sprawie pojęcia pomocy państwa, przywołane w przypisie 79, pkt 76; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 marca 1991 r., Włochy/Komisja, C-305/89, ECLI:EU:C:1991:142, pkt 19; wyrok Sądu z dnia 6 marca 2003 r., Westdeutsche Landesbank Girozentrale i Land Nordrhein-Westfalen/Komisja, sprawy połączone T-228/99 i T-233/99, ECLI:EU:T:2003:57, pkt 208.

167

(168)  Wytyczne w sprawie pojęcia pomocy państwa, przywołane w przypisie 79, pkt 77; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 5 czerwca 2012 r., Komisja/Électricité de France (EDF), C-124/10 P, ECLI:EU:C:2012:318, pkt 79, 80 i 81.

168

(169)  Sprawa Westdeutsche Landesbank Girozentrale, przywołana w przypisie 167, pkt 245–246.

169

(170)  Sprawa Syndicat français de l’Express international (SFEI), przywołana w przypisie 156, pkt 60–61.

170

(171)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 2 września 2010 r., Komisja/Scott SA, C-290/07 P, ECLI:EU:C:2010:480, pkt 68. Zob. również wyrok Sądu z dnia 27 kwietnia 2022 r., Petra Flašker/Komisja, T-392/20, ECLI:EU:T:2022:245, pkt 42.

171

(172)  Sprawa Électricité de France (EDF), przywołana w przypisie 168, pkt 102.

172

(173)  Sprawa Westdeutsche Landesbank Girozentrale, przywołana w przypisie 167, pkt 245 i 246.

173

(174)  W odniesieniu do umów opcyjnych zob. wyrok w sprawie Asker Brygge, przywołany w przypisie 157, pkt 57 z dalszymi odesłaniami do orzecznictwa.

174

(175)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 3 lipca 2003 r., Chronopost/Ufex i in., sprawy połączone C-83/01 P, C-93/01 P i C-94/01 P, ECLI:EU:C:2003:388, pkt 36–37.

175

(176)  Tamże, pkt 38–40.

176

(177)  Wytyczne w sprawie pojęcia pomocy państwa, przywołane w przypisie 79, pkt 89–96.

177

(178)  W piśmie z 12 kwietnia 2021 r., dołączonym do akt jako dokument nr 1194249, władze norweskie stwierdziły na stronie 11, że „[w]arunki umowy w sprawie eksploatacji i utrzymania zawartej między Gminą Bergen a Veilys AS nie uległy [...] zmianie z powodu instalacji LED-owych opraw oświetleniowych”.

178

(179)  Zob. pkt 163 powyżej, w którym znajdują się odesłania do orzecznictwa.

179

(180)  Nota informacyjna NVE nr 3/2021, ostatnia aktualizacja z 14 grudnia 2021 r. W momencie przyjmowania niniejszej decyzji nota informacyjna była dostępna pod adresem: https://webfileservice.nve.no/API/PublishedFiles/Download/968a7fea-1dde-4094-836a-6ad8ef9aef7c/202119109/3425690.

180

(181)  Nota informacyjna NVE nr 8/2021, ostatnia aktualizacja z 14 grudnia 2021 r. W momencie przyjmowania niniejszej decyzji nota informacyjna była dostępna pod adresem: https://webfileservice.nve.no/API/PublishedFiles/Download/6c8f4e29-3c0e-418c-a1b4-3d366df1bd71/202119109/3425693.

181

(182)  
  Tamże.

182

Tamże

(183)  Nota informacyjna NVE nr 8/2021, przywołana w przypisie 181 powyżej.

183

(184)  Nota informacyjna NVE nr 3/2021, przywołana w przypisie 180 powyżej.

184

(185)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 29 lipca 2019 r., Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)/Azienda Napoletana Mobilità SpA, C-659/17, ECLI:EU:C:2019:633, pkt 29 oraz przywołane orzecznictwo.

185

(186)  Wytyczne w sprawie pojęcia pomocy państwa, przywołane w przypisie 79, pkt 188.

186

(187)  Zawiadomienie Komisji Europejskiej w sprawie pojęcia pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE (Dz.U. C 262 z 19.7.2016, s. 1).

187

(188)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 19 grudnia 2019 r., Arriva Italia Srl i in./Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, C-385/18, ECLI:EU:C:2019:1121, pkt 57–58.

188

(189)  Sprawa INPS, przywołana w przypisie 185, pkt 30–31 oraz przywołane orzecznictwo.

189

(190)  Sprawy 2021/1439, 2021/367 i 2015/71, przywołane w przypisie 148.

190

(191)  Zob. w tym kontekście wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 15 kwietnia 2008 r., Nuova Agricast Srl/Ministero delle Attività Produttive, C-390/06, ECLI:EU:C:2008:224, pkt 68 oraz przywołane orzecznictwo.

191

(192)  Na podstawie przedstawionych informacji Urząd przyjmuje, że właścicielem tych lamp ulicznych jest obecnie Veilys AS.

192

(193)  Część II art. 15 protokołu 3. Zob. również wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 października 2005 r., Scott SA/Komisja, C-276/03, ECLI:EU:C:2005:590.

193

(194)  Dokument nr 858239.

194

(195)  Sprawa Księstwo Liechtensteinu i in., przywołana w przypisie 128, pkt 142; wyrok Trybunału EFTA z dnia 8 października 2012 r. w sprawach połączonych E-10/11 i E-11/11 Hurtigruten ASA/Urzędowi Nadzoru EFTA [2012], Zbiór Orzeczeń Trybunału EFTA, s. 758, pkt 286.

195

(196)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r., Belgia/Komisja, C-75/97, ECLI:EU:C:1999:311, pkt 64–65; sprawy połączone E-5/04, E-6/04 i E-7/04 Fesil i Finnfjord, PIL i in. oraz Norwegia/Urząd Nadzoru EFTA [2005], Zbiór Orzeczeń Trybunału EFTA, s. 121, pkt 178; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 marca 2002 r., Włochy/Komisja, C-310/99, ECLI:EU:C:2002:143, pkt 98.

196

(197)  Zob. Wytyczne w sprawie odzyskiwania pomocy niezgodnej z prawem i ze wspólnym rynkiem, przywołane w przypisie 199 poniżej, pkt 36 z odesłaniami do wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 października 2000 r., Hiszpania/Komisja, C-480/98, ECLI:EU:C:2000:559, pkt 25 oraz do wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 2 lutego 1988 r., Kwekerij Gebroeders van der Kooy BV i in./Komisja, sprawy połączone C-67/85, C-68/85 oraz C-70/85, ECLI:EU:C:1988:38. Zob. także wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 13 lutego 2014 r., Mediaset SpA/Ministero dello Sviluppo economico, C-69/13, ECLI:EU:C:2014:71, pkt 21 z odesłaniami do orzecznictwa.

197

(198)  Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r. w sprawie przepisów wykonawczych, o których mowa w art. 27 w części II protokołu 3 do Porozumienia pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (Dz.U. L 139 z 25.5.2006, s. 37 oraz Suplement EOG nr 26/2006 z 25.5.2006, s. 1), zmieniona decyzją Urzędu Nadzoru EFTA nr 789/08/COL z dnia 17 grudnia 2008 r. zmieniającą decyzję Kolegium nr 195/04/COL w sprawie przepisów wykonawczych, o których mowa w art. 27 w części II protokołu 3 do Porozumienia pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości w odniesieniu do standardowych formularzy zgłaszania pomocy (Dz.U. L 340 z 22.12.2010, s. 1 oraz Suplement EOG nr 72/2010 z 22.12.2010, s. 1).

198

(199)  Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 788/08/COL z dnia 17 grudnia 2008 r. zmieniająca po raz sześćdziesiąty siódmy zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez wprowadzenie nowego rozdziału dotyczącego odzyskiwania pomocy państwa niezgodnej z prawem i ze wspólnym rynkiem (Dz.U. L 105 z 21.4.2011, s. 32, oraz Suplement EOG nr 23/2011 z 21.4.2011, s. 1). Wytyczne te są zgodne z zawiadomieniem Komisji dotyczącym zapewnienia skutecznego wykonania decyzji Komisji nakazujących państwom członkowskim odzyskanie pomocy przyznanej bezprawnie i niezgodnej ze wspólnym rynkiem (Dz.U. 2007 C 272 z 15.11.2007, s. 4).

199

---

Sprostowania

| 12.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 10/110 |
| --- | --- | --- | --- |

12.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 10/110

---

Sprostowanie do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2022/1288 z dnia 6 kwietnia 2022 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2088 w zakresie regulacyjnych standardów technicznych określających szczegóły dotyczące treści i sposobu prezentacji informacji w odniesieniu do zasady „nie czyń poważnych szkód”, określających treść, metody i sposób prezentacji informacji w odniesieniu do wskaźników zrównoważonego rozwoju i niekorzystnych skutków dla zrównoważonego rozwoju, a także określających treść i sposób prezentacji informacji w odniesieniu do promowania aspektów środowiskowych lub społecznych i celów dotyczących zrównoważonych inwestycji w dokumentach udostępnianych przed zawarciem umowy, na stronach internetowych i w sprawozdaniach okresowych

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 196 z dnia 25 lipca 2022 r.
  )

Strona 1, tytuł:

zamiast:

„ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2022/... z dnia 6.4.2022 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2088 w zakresie regulacyjnych standardów technicznych określających szczegóły dotyczące treści i sposobu prezentacji informacji w odniesieniu do zasady „nie czyń poważnych szkód”, określających treść, metody i sposób prezentacji informacji w odniesieniu do wskaźników zrównoważonego rozwoju i niekorzystnych skutków dla zrównoważonego rozwoju, a także określających treść i sposób prezentacji informacji w odniesieniu do promowania aspektów środowiskowych lub społecznych i celów dotyczących zrównoważonych inwestycji w dokumentach udostępnianych przed zawarciem umowy, na stronach internetowych i w sprawozdaniach okresowych”,

powinno być:

„ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2022/1288 z dnia 6 kwietnia 2022 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2088 w zakresie regulacyjnych standardów technicznych określających szczegóły dotyczące treści i sposobu prezentacji informacji w odniesieniu do zasady „nie czyń poważnych szkód”, określających treść, metody i sposób prezentacji informacji w odniesieniu do wskaźników zrównoważonego rozwoju i niekorzystnych skutków dla zrównoważonego rozwoju, a także określających treść i sposób prezentacji informacji w odniesieniu do promowania aspektów środowiskowych lub społecznych i celów dotyczących zrównoważonych inwestycji w dokumentach udostępnianych przed zawarciem umowy, na stronach internetowych i w sprawozdaniach okresowych”.

---

| 12.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 10/111 |
| --- | --- | --- | --- |

12.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 10/111

---

Sprostowanie do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2021/2268 z dnia 6 września 2021 r. zmieniającego regulacyjne standardy techniczne określone w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2017/653 w odniesieniu do podstawowej metodyki i prezentacji scenariuszy dotyczących wyników, prezentacji kosztów i metodyki obliczania ogólnych wskaźników kosztów, prezentacji i treści informacji na temat wyników osiągniętych w przeszłości oraz prezentacji kosztów w odniesieniu do detalicznych produktów zbiorowego inwestowania i ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych (PRIIP) oferujących wiele wariantów inwestycyjnych, a także dostosowania przepisu przejściowego dla twórców PRIIP oferujących jednostki funduszy, o których mowa w art. 32 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1286/2014, jako bazowe warianty inwestycyjne do przedłużonego obowiązywania przepisu przejściowego określonego w tym artykule

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 455 I z dnia 20 grudnia 2021 r.
  )

Strona 1, tytuł:

zamiast:

„
  ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2021/... z dnia 6 września 2021 r. zmieniające regulacyjne standardy techniczne określone w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2017/653 w odniesieniu do podstawowej metodyki i prezentacji scenariuszy dotyczących wyników, prezentacji kosztów i metodyki obliczania ogólnych wskaźników kosztów, prezentacji i treści informacji na temat wyników osiągniętych w przeszłości oraz prezentacji kosztów w odniesieniu do detalicznych produktów zbiorowego inwestowania i ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych (PRIIP) oferujących wiele wariantów inwestycyjnych, a także dostosowania przepisu przejściowego dla twórców PRIIP oferujących jednostki funduszy, o których mowa w art. 32 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1286/2014, jako bazowe warianty inwestycyjne do przedłużonego obowiązywania przepisu przejściowego określonego w tym artykule
  ”,

powinno być:

„
  ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2021/2268 z dnia 6 września 2021 r. zmieniające regulacyjne standardy techniczne określone w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2017/653 w odniesieniu do podstawowej metodyki i prezentacji scenariuszy dotyczących wyników, prezentacji kosztów i metodyki obliczania ogólnych wskaźników kosztów, prezentacji i treści informacji na temat wyników osiągniętych w przeszłości oraz prezentacji kosztów w odniesieniu do detalicznych produktów zbiorowego inwestowania i ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych (PRIIP) oferujących wiele wariantów inwestycyjnych, a także dostosowania przepisu przejściowego dla twórców PRIIP oferujących jednostki funduszy, o których mowa w art. 32 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1286/2014, jako bazowe warianty inwestycyjne do przedłużonego obowiązywania przepisu przejściowego określonego w tym artykule
  ”.

---

| 12.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 10/112 |
| --- | --- | --- | --- |

12.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 10/112

---

Sprostowanie do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2022/2580 z dnia 17 czerwca 2022 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających informacje, które należy przekazać we wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności jako instytucja kredytowa, oraz określających przeszkody, które mogą uniemożliwiać skuteczne sprawowanie funkcji nadzorczych właściwych organów

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 335 z dnia 29 grudnia 2022 r.
  )

Strona 66, motyw 14:

zamiast:

„Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia XX.XX.XXXX r., aby zapewnić właściwym organom i wnioskującym instytucjom kredytowym wystarczająco dużo czasu na spełnienie wymogów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu,”,

powinno być:

„Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia 18 lipca 2023 r., aby zapewnić właściwym organom i wnioskującym instytucjom kredytowym wystarczająco dużo czasu na spełnienie wymogów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu,”.

Strona 75, art. 13:

zamiast:

„Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia XX.XX.XXXX r.”,

powinno być:

„Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 18 lipca 2023 r.
  ”.

---

| 12.1.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 10/113 |
| --- | --- | --- | --- |

12.1.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 10/113

---

Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/2581 z dnia 20 czerwca 2022 r. ustanawiającego wykonawcze standardy techniczne do celów stosowania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do przekazywania informacji we wnioskach o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności jako instytucja kredytowa

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 335 z dnia 29 grudnia 2022 r.
  )

| 1. | Strona 86, przypis 2: |
| --- | --- |

1.

Strona 86, przypis 2:

zamiast:

„Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/2580 z dnia 17 czerwca 2022 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających informacje, które należy przekazać we wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności jako instytucja kredytowa, oraz określających przeszkody, które mogą uniemożliwiać skuteczne sprawowanie funkcji nadzorczych właściwych organów (Dz.U. L 64 z XX.XX.XXX, s. 3).”,

powinno być:

„Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/2580 z dnia 17 czerwca 2022 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających informacje, które należy przekazać we wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności jako instytucja kredytowa, oraz określających przeszkody, które mogą uniemożliwiać skuteczne sprawowanie funkcji nadzorczych właściwych organów (Dz.U. L 335 z 29.12.2022, s. 64).”.

| 2. | Strona 87, art. 3: |
| --- | --- |

2.

Strona 87, art. 3:

zamiast:

„Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wniosków o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności jako instytucja kredytowa przedłożonych w dniu XX.XX.XXXX r. lub później.”,

powinno być:

„Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wniosków o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności jako instytucja kredytowa przedłożonych w dniu 18 lipca 2023 r. lub później.”.

| 3. | Strona 87, art. 4: |
| --- | --- |

3.

Strona 87, art. 4:

zamiast:

„Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia XX.XX.XXXX r.”,

powinno być:

„Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 18 lipca 2023 r.
  ”.

| 4. | Strona 88, załącznik, przypis 1: |
| --- | --- |

4.

Strona 88, załącznik, przypis 1:

zamiast:

„Dz.U. L 335 z XX.XX.XXXX, s. 64.”,

powinno być:

„
  Dz.U. L 335 z 29.12.2022, s. 64.”.

---