# Dziennik Urzędowy L 328/2022

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 328 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 6522 grudnia 2022 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 328

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 6522 grudnia 2022

---

| Spis treści | | I   Akty ustawodawcze | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa Rady (UE) 2022/2523 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie zapewnienia globalnego minimalnego poziomu opodatkowania międzynarodowych grup przedsiębiorstw oraz dużych grup krajowych w Unii | 1 |

Spis treści

I   Akty ustawodawcze

Strona

DYREKTYWY

*

Dyrektywa Rady (UE) 2022/2523 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie zapewnienia globalnego minimalnego poziomu opodatkowania międzynarodowych grup przedsiębiorstw oraz dużych grup krajowych w Unii

1

| | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym |
| --- | --- | --- |
| | | UMOWY MIĘDZYNARODOWE |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2022/2524 z dnia 12 grudnia 2022 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy między Unią Europejską a Nową Zelandią na podstawie art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 w sprawie zmiany koncesji dotyczącej wszystkich kontyngentów taryfowych znajdujących się na liście koncesyjnej UE CLXXV w następstwie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej | 59 |
| | | UMOWA MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ A NOWĄ ZELANDIĄ NA PODSTAWIE ART. XXVIII UKŁADU OGÓLNEGO W SPRAWIE TARYF CELNYCH I HANDLU (GATT) 1994 W SPRAWIE ZMIANY KONCESJI DOTYCZĄCEJ WSZYSTKICH KONTYNGENTÓW TARYFOWYCH ZNAJDUJĄCYCH SIĘ NA LIŚCIE KONCESYJNEJ UE CLXXV W NASTĘPSTWIE WYSTĄPIENIA ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA Z UNII EUROPEJSKIEJ | 61 |
| | * | Zawiadomienie dotyczące daty wejścia w życie zmiany załączników 10-A i 10-B do umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Korei | 63 |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2022/2525 z dnia 21 grudnia 2022 r. wykonujące rozporządzenie (UE) 2016/44 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii | 64 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/2526 z dnia 23 września 2022 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/852 w odniesieniu do czasowego składowania odpadów rtęciowych w postaci ciekłej (
  1
  ) | 66 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/2527 z dnia 17 października 2022 r. uchylające rozporządzenie delegowane (UE) nr 807/2014 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i wprowadzające przepisy przejściowe | 68 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/2528 z dnia 17 października 2022 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2017/891 i uchylające rozporządzenia delegowane (UE) nr 611/2014, (UE) 2015/1366 i (UE) 2016/1149 mające zastosowanie do programów wsparcia w niektórych sektorach rolnych | 70 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/2529 z dnia 17 października 2022 r. uchylające rozporządzenie delegowane (UE) nr 639/2014 w sprawie uzupełnienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz zmiany załącznika X do tego rozporządzenia | 74 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2530 z dnia 1 grudnia 2022 r. uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 641/2014 ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej | 76 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2531 z dnia 1 grudnia 2022 r. uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 808/2014 ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) | 78 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2532 z dnia 1 grudnia 2022 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/892 oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 738/2010 i rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 615/2014, (UE) 2015/1368 i (UE) 2016/1150 mające zastosowanie do programów wsparcia w niektórych sektorach rolnych | 80 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2533 z dnia 15 grudnia 2022 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Miele della Lunigiana(ChNP)] | 84 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2534 z dnia 21 grudnia 2022 r. zezwalające na wprowadzanie na rynek beta-laktoglobuliny mleka krowiego (β-laktoglobulina) jako nowej żywności oraz zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/2470 (
  1
  ) | 85 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2535 z dnia 21 grudnia 2022 r. zezwalające na wprowadzenie na rynek grzybni Antrodia camphorata w postaci liofilizowanego proszku jako nowej żywności oraz zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/2470 (
  1
  ) | 91 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2022/2536 z dnia 12 grudnia 2022 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie stosowania niektórych przepisów decyzji Rady 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, decyzji Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, oraz załącznika do tej decyzji, a także decyzji ramowej Rady 2009/905/WSiSW w sprawie akredytacji dostawców usług kryminalistycznych wykonujących czynności laboratoryjne | 94 |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2022/2537 z dnia 12 grudnia 2022 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Księstwem Liechtensteinu w sprawie stosowania niektórych przepisów decyzji Rady 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, decyzji Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, oraz załącznika do tej decyzji, a także decyzji ramowej Rady 2009/905/WSiSW w sprawie akredytacji dostawców usług kryminalistycznych wykonujących czynności laboratoryjne | 96 |
| | * | Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2022/2538 z dnia 13 grudnia 2022 r. w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania zdolności w Somalii (EUCAP Somalia) (EUCAP Somalia/1/2022) | 98 |
| | * | Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2022/2539 z dnia 13 grudnia 2022 r. w sprawie mianowania dowódcy sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie oraz uchylenia decyzji (WPZiB) 2022/59 (BiH/34/2022) | 99 |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2022/2540 z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Królestwo Belgii | 101 |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2022/2541 z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Republikę Federalną Niemiec | 103 |
| | * | Decyzja wykonawcza Rady (UE) 2022/2542 z dnia 19 grudnia 2022 r. zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2018/1904 w sprawie upoważnienia Niderlandów do wprowadzenia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 285 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej | 105 |
| | * | Decyzja wykonawcza Rady (WPZiB) 2022/2543 z dnia 21 grudnia 2022 r. wykonująca decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii | 107 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE, Euratom) 2022/2544 z dnia 19 grudnia 2022 r. ustanawiająca ustalenia dotyczące kierowania unijnymi operacjami zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w ramach zróżnicowanej strategii finansowania oraz powiązanymi operacjami udzielania pożyczek, a także realizowania takich operacji | 109 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE, Euratom) 2022/2545 z dnia 19 grudnia 2022 r. ustanawiająca ramy alokacji kosztów związanych z operacjami zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w ramach zróżnicowanej strategii finansowania | 123 |
| | * | Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2022/2546 z dnia 16 grudnia 2022 r. zmieniająca decyzję EBC/2010/29 w sprawie emisji banknotów euro (EBC/2022/46) | 136 |
| | | ZALECENIA |
| | * | Zalecenie Rady (UE) 2022/2547 z dnia 13 grudnia 2022 r. zmieniające zalecenie (UE) 2022/107 w sprawie skoordynowanego podejścia na rzecz ułatwienia bezpiecznego swobodnego przemieszczania się podczas pandemii COVID-19 (
  1
  ) | 138 |
| | * | Zalecenie Rady (UE) 2022/2548 z dnia 13 grudnia 2022 r. w sprawie skoordynowanego podejścia do podróżowania do Unii podczas pandemii COVID-19 i zastępujące zalecenie Rady (UE) 2020/912 | 146 |
| | | AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH |
| | * | Decyzja nr 2/2022 Rady Partnerstwa ustanowionej Umową o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony z dnia 21 grudnia 2022 r. w odniesieniu do drugiego i ostatniego przedłużenia okresu przejściowego, w trakcie którego Zjednoczone Królestwo może odstąpić od obowiązku usuwania danych dotyczących przelotu pasażerów po ich wyjeździe ze Zjednoczonego Królestwa [2022/2549] | 153 |
| | * | Decyzja NR 3/2022 rady partnerstwa ustanowionej umową o handlu i współpracy między unią europejską i europejską wspólnotą energii atomowej, z jednej strony, a zjednoczonym królestwem wielkiej brytanii i irlandii północnej, z drugiej strony z dnia 21 grudnia 2022 r. ustanawiająca listę osób, które wyrażają chęć pełnienia funkcji członków trybunału arbitrażowego na mocy umowy o handlu i współpracy i są do tego zdolne [2022/2550] | 154 |
| | * | Decyzja nr 4 Komitetu ue-korea ds. Handlu z dnia 30 listopada 2022 r. w sprawie zmiany załączników 10-A i 10-B do Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony [2022/2551] | 157 |

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

*

Decyzja Rady (UE) 2022/2524 z dnia 12 grudnia 2022 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy między Unią Europejską a Nową Zelandią na podstawie art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 w sprawie zmiany koncesji dotyczącej wszystkich kontyngentów taryfowych znajdujących się na liście koncesyjnej UE CLXXV w następstwie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej

59

UMOWA MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ A NOWĄ ZELANDIĄ NA PODSTAWIE ART. XXVIII UKŁADU OGÓLNEGO W SPRAWIE TARYF CELNYCH I HANDLU (GATT) 1994 W SPRAWIE ZMIANY KONCESJI DOTYCZĄCEJ WSZYSTKICH KONTYNGENTÓW TARYFOWYCH ZNAJDUJĄCYCH SIĘ NA LIŚCIE KONCESYJNEJ UE CLXXV W NASTĘPSTWIE WYSTĄPIENIA ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA Z UNII EUROPEJSKIEJ

61

*

Zawiadomienie dotyczące daty wejścia w życie zmiany załączników 10-A i 10-B do umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Korei

63

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2022/2525 z dnia 21 grudnia 2022 r. wykonujące rozporządzenie (UE) 2016/44 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii

64

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/2526 z dnia 23 września 2022 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/852 w odniesieniu do czasowego składowania odpadów rtęciowych w postaci ciekłej (
  1
  )

1

66

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/2527 z dnia 17 października 2022 r. uchylające rozporządzenie delegowane (UE) nr 807/2014 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i wprowadzające przepisy przejściowe

68

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/2528 z dnia 17 października 2022 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2017/891 i uchylające rozporządzenia delegowane (UE) nr 611/2014, (UE) 2015/1366 i (UE) 2016/1149 mające zastosowanie do programów wsparcia w niektórych sektorach rolnych

70

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/2529 z dnia 17 października 2022 r. uchylające rozporządzenie delegowane (UE) nr 639/2014 w sprawie uzupełnienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz zmiany załącznika X do tego rozporządzenia

74

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2530 z dnia 1 grudnia 2022 r. uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 641/2014 ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej

76

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2531 z dnia 1 grudnia 2022 r. uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 808/2014 ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)

78

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2532 z dnia 1 grudnia 2022 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/892 oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 738/2010 i rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 615/2014, (UE) 2015/1368 i (UE) 2016/1150 mające zastosowanie do programów wsparcia w niektórych sektorach rolnych

80

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2533 z dnia 15 grudnia 2022 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Miele della Lunigiana(ChNP)]

84

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2534 z dnia 21 grudnia 2022 r. zezwalające na wprowadzanie na rynek beta-laktoglobuliny mleka krowiego (β-laktoglobulina) jako nowej żywności oraz zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/2470 (
  1
  )

β

1

85

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2535 z dnia 21 grudnia 2022 r. zezwalające na wprowadzenie na rynek grzybni Antrodia camphorata w postaci liofilizowanego proszku jako nowej żywności oraz zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/2470 (
  1
  )

Antrodia camphorata

1

91

DECYZJE

*

Decyzja Rady (UE) 2022/2536 z dnia 12 grudnia 2022 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie stosowania niektórych przepisów decyzji Rady 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, decyzji Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, oraz załącznika do tej decyzji, a także decyzji ramowej Rady 2009/905/WSiSW w sprawie akredytacji dostawców usług kryminalistycznych wykonujących czynności laboratoryjne

94

*

Decyzja Rady (UE) 2022/2537 z dnia 12 grudnia 2022 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Księstwem Liechtensteinu w sprawie stosowania niektórych przepisów decyzji Rady 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, decyzji Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, oraz załącznika do tej decyzji, a także decyzji ramowej Rady 2009/905/WSiSW w sprawie akredytacji dostawców usług kryminalistycznych wykonujących czynności laboratoryjne

96

*

Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2022/2538 z dnia 13 grudnia 2022 r. w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania zdolności w Somalii (EUCAP Somalia) (EUCAP Somalia/1/2022)

98

*

Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2022/2539 z dnia 13 grudnia 2022 r. w sprawie mianowania dowódcy sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie oraz uchylenia decyzji (WPZiB) 2022/59 (BiH/34/2022)

99

*

Decyzja Rady (UE) 2022/2540 z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Królestwo Belgii

101

*

Decyzja Rady (UE) 2022/2541 z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Republikę Federalną Niemiec

103

*

Decyzja wykonawcza Rady (UE) 2022/2542 z dnia 19 grudnia 2022 r. zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2018/1904 w sprawie upoważnienia Niderlandów do wprowadzenia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 285 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

105

*

Decyzja wykonawcza Rady (WPZiB) 2022/2543 z dnia 21 grudnia 2022 r. wykonująca decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii

107

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE, Euratom) 2022/2544 z dnia 19 grudnia 2022 r. ustanawiająca ustalenia dotyczące kierowania unijnymi operacjami zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w ramach zróżnicowanej strategii finansowania oraz powiązanymi operacjami udzielania pożyczek, a także realizowania takich operacji

109

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE, Euratom) 2022/2545 z dnia 19 grudnia 2022 r. ustanawiająca ramy alokacji kosztów związanych z operacjami zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w ramach zróżnicowanej strategii finansowania

123

*

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2022/2546 z dnia 16 grudnia 2022 r. zmieniająca decyzję EBC/2010/29 w sprawie emisji banknotów euro (EBC/2022/46)

136

ZALECENIA

*

Zalecenie Rady (UE) 2022/2547 z dnia 13 grudnia 2022 r. zmieniające zalecenie (UE) 2022/107 w sprawie skoordynowanego podejścia na rzecz ułatwienia bezpiecznego swobodnego przemieszczania się podczas pandemii COVID-19 (
  1
  )

1

138

*

Zalecenie Rady (UE) 2022/2548 z dnia 13 grudnia 2022 r. w sprawie skoordynowanego podejścia do podróżowania do Unii podczas pandemii COVID-19 i zastępujące zalecenie Rady (UE) 2020/912

146

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

*

Decyzja nr 2/2022 Rady Partnerstwa ustanowionej Umową o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony z dnia 21 grudnia 2022 r. w odniesieniu do drugiego i ostatniego przedłużenia okresu przejściowego, w trakcie którego Zjednoczone Królestwo może odstąpić od obowiązku usuwania danych dotyczących przelotu pasażerów po ich wyjeździe ze Zjednoczonego Królestwa [2022/2549]

153

*

Decyzja NR 3/2022 rady partnerstwa ustanowionej umową o handlu i współpracy między unią europejską i europejską wspólnotą energii atomowej, z jednej strony, a zjednoczonym królestwem wielkiej brytanii i irlandii północnej, z drugiej strony z dnia 21 grudnia 2022 r. ustanawiająca listę osób, które wyrażają chęć pełnienia funkcji członków trybunału arbitrażowego na mocy umowy o handlu i współpracy i są do tego zdolne [2022/2550]

154

*

Decyzja nr 4 Komitetu ue-korea ds. Handlu z dnia 30 listopada 2022 r. w sprawie zmiany załączników 10-A i 10-B do Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony [2022/2551]

157

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2400 z dnia 23 listopada 2022 r. zmieniającego załączniki IV i V do rozporządzenia (UE) 2019/1021 dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych ( Dz.U. L 317 z 9.12.2022 ) | 169 |
| | * | Sprostowanie do decyzji Rady (UE) 2022/2353 z dnia 1 grudnia 2022 r. w sprawie środka pomocy w ramach Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju w celu wzmocnienia zdolności sił zbrojnych Bośni i Hercegowiny ( Dz.U. L 311 z 2.12.2022 ) | 170 |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/687 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zapobiegania niektórym chorobom umieszczonym w wykazie oraz ich zwalczania ( Dz.U. L 174 z 3.6.2020 ) | 171 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2400 z dnia 23 listopada 2022 r. zmieniającego załączniki IV i V do rozporządzenia (UE) 2019/1021 dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych ( Dz.U. L 317 z 9.12.2022 )

( Dz.U. L 317 z 9.12.2022 )

169

*

Sprostowanie do decyzji Rady (UE) 2022/2353 z dnia 1 grudnia 2022 r. w sprawie środka pomocy w ramach Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju w celu wzmocnienia zdolności sił zbrojnych Bośni i Hercegowiny ( Dz.U. L 311 z 2.12.2022 )

( Dz.U. L 311 z 2.12.2022 )

170

*

Sprostowanie do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/687 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zapobiegania niektórym chorobom umieszczonym w wykazie oraz ich zwalczania ( Dz.U. L 174 z 3.6.2020 )

( Dz.U. L 174 z 3.6.2020 )

171

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty ustawodawcze

DYREKTYWY

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/1 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/1

---

DYREKTYWA RADY (UE) 2022/2523

z dnia 14 grudnia 2022 r.

w sprawie zapewnienia globalnego minimalnego poziomu opodatkowania międzynarodowych grup przedsiębiorstw oraz dużych grup krajowych w Unii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 115,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),

stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W ostatnich latach Unia przyjęła przełomowe środki mające na celu wzmocnienie walki z agresywnym planowaniem podatkowym na rynku wewnętrznym. W dyrektywach w sprawie przeciwdziałania unikaniu opodatkowania ustanowiono przepisy mające na celu zapobieganie erozji podstaw opodatkowania na rynku wewnętrznym i przenoszeniu zysków poza rynek wewnętrzny. Przepisy te przekształciły w prawo unijne zalecenia wydane przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) w ramach inicjatywy dotyczącej przeciwdziałania erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysków w celu zapewnienia, aby zyski przedsiębiorstw międzynarodowych (MNE) były opodatkowywane tam, gdzie prowadzona jest działalność gospodarcza generująca te zyski i gdzie tworzona jest wartość. |
| --- | --- |

(1)

W ostatnich latach Unia przyjęła przełomowe środki mające na celu wzmocnienie walki z agresywnym planowaniem podatkowym na rynku wewnętrznym. W dyrektywach w sprawie przeciwdziałania unikaniu opodatkowania ustanowiono przepisy mające na celu zapobieganie erozji podstaw opodatkowania na rynku wewnętrznym i przenoszeniu zysków poza rynek wewnętrzny. Przepisy te przekształciły w prawo unijne zalecenia wydane przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) w ramach inicjatywy dotyczącej przeciwdziałania erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysków w celu zapewnienia, aby zyski przedsiębiorstw międzynarodowych (MNE) były opodatkowywane tam, gdzie prowadzona jest działalność gospodarcza generująca te zyski i gdzie tworzona jest wartość.

| (2) | W ramach ciągłych starań zmierzających do położenia kresu praktykom podatkowym MNE umożliwiającym im przenoszenie zysków do jurysdykcji, w których nie podlegają one żadnemu opodatkowaniu lub podlegają bardzo niskiemu opodatkowaniu, OECD opracowała też zestaw międzynarodowych zasad podatkowych w celu zapewnienia, aby MNE ponosiły w odpowiednim stopniu ciężar opodatkowania niezależnie od miejsca prowadzenia działalności. Ta poważna reforma ma na celu ograniczenie konkurencji w zakresie stawek podatku dochodowego od osób prawnych przez ustanowienie globalnego minimalnego poziomu opodatkowania. Dzięki wyeliminowaniu znacznej części korzyści wynikających z przenoszenia zysków do jurysdykcji, w których nie podlegają one żadnemu opodatkowaniu lub podlegają bardzo niskiemu opodatkowaniu, reforma wprowadzająca globalny podatek minimalny wyrówna warunki działania przedsiębiorstw na całym świecie i umożliwi jurysdykcjom lepszą ochronę ich podstaw opodatkowania. |
| --- | --- |

(2)

W ramach ciągłych starań zmierzających do położenia kresu praktykom podatkowym MNE umożliwiającym im przenoszenie zysków do jurysdykcji, w których nie podlegają one żadnemu opodatkowaniu lub podlegają bardzo niskiemu opodatkowaniu, OECD opracowała też zestaw międzynarodowych zasad podatkowych w celu zapewnienia, aby MNE ponosiły w odpowiednim stopniu ciężar opodatkowania niezależnie od miejsca prowadzenia działalności. Ta poważna reforma ma na celu ograniczenie konkurencji w zakresie stawek podatku dochodowego od osób prawnych przez ustanowienie globalnego minimalnego poziomu opodatkowania. Dzięki wyeliminowaniu znacznej części korzyści wynikających z przenoszenia zysków do jurysdykcji, w których nie podlegają one żadnemu opodatkowaniu lub podlegają bardzo niskiemu opodatkowaniu, reforma wprowadzająca globalny podatek minimalny wyrówna warunki działania przedsiębiorstw na całym świecie i umożliwi jurysdykcjom lepszą ochronę ich podstaw opodatkowania.

| (3) | Ten cel polityczny przełożono na Wyzwania podatkowe wynikające z cyfryzacji gospodarki - modelowe globalne zasady przeciwdziałania erozji podstawy opodatkowania (filar drugi) (modelowe zasady OECD) zatwierdzone w dniu 14 grudnia 2021 r. przez Otwarte ramy OECD do spraw erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku, do których przestrzegania zobowiązały się państwa członkowskie. W swoim sprawozdaniu dla Rady Europejskiej dotyczącym kwestii podatkowych, zatwierdzonym przez Radę w dniu 7 grudnia 2021 r., Rada potwierdziła swoje zdecydowane poparcie dla reformy dotyczącej globalnego podatku minimalnego i zobowiązała się do szybkiego wdrożenia tej reformy za pomocą przepisów Unii. W tym kontekście istotne jest, aby państwa członkowskie skutecznie wywiązały się ze swojego zobowiązania do osiągnięcia globalnego minimalnego poziomu opodatkowania. |
| --- | --- |

(3)

Ten cel polityczny przełożono na Wyzwania podatkowe wynikające z cyfryzacji gospodarki - modelowe globalne zasady przeciwdziałania erozji podstawy opodatkowania (filar drugi) (modelowe zasady OECD) zatwierdzone w dniu 14 grudnia 2021 r. przez Otwarte ramy OECD do spraw erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku, do których przestrzegania zobowiązały się państwa członkowskie. W swoim sprawozdaniu dla Rady Europejskiej dotyczącym kwestii podatkowych, zatwierdzonym przez Radę w dniu 7 grudnia 2021 r., Rada potwierdziła swoje zdecydowane poparcie dla reformy dotyczącej globalnego podatku minimalnego i zobowiązała się do szybkiego wdrożenia tej reformy za pomocą przepisów Unii. W tym kontekście istotne jest, aby państwa członkowskie skutecznie wywiązały się ze swojego zobowiązania do osiągnięcia globalnego minimalnego poziomu opodatkowania.

| (4) | W Unii o ściśle zintegrowanych gospodarkach przeprowadzenie reformy dotyczącej globalnego podatku minimalnego w dostatecznie spójny i skoordynowany sposób ma zasadnicze znaczenie. Biorąc pod uwagę skalę, szczegółowość i aspekty techniczne tych nowych międzynarodowych zasad podatkowych, jedynie wspólne ramy unijne zapobiegną fragmentacji rynku wewnętrznego przy ich wdrażaniu. Ponadto wspólne ramy unijne opracowane w taki sposób, aby były zgodne z podstawowymi wolnościami zagwarantowanymi w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zapewniłyby podatnikom pewność prawa przy wdrażaniu takich zasad. |
| --- | --- |

(4)

W Unii o ściśle zintegrowanych gospodarkach przeprowadzenie reformy dotyczącej globalnego podatku minimalnego w dostatecznie spójny i skoordynowany sposób ma zasadnicze znaczenie. Biorąc pod uwagę skalę, szczegółowość i aspekty techniczne tych nowych międzynarodowych zasad podatkowych, jedynie wspólne ramy unijne zapobiegną fragmentacji rynku wewnętrznego przy ich wdrażaniu. Ponadto wspólne ramy unijne opracowane w taki sposób, aby były zgodne z podstawowymi wolnościami zagwarantowanymi w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zapewniłyby podatnikom pewność prawa przy wdrażaniu takich zasad.

| (5) | Konieczne jest ustanowienie przepisów w celu stworzenia skutecznych i spójnych ram dotyczących globalnego minimalnego poziomu opodatkowania na szczeblu Unii. Ramy te tworzą system dwóch powiązanych ze sobą zasad, zwanych łącznie zasadami GloBE, za pomocą których powinno się pobierać dodatkową kwotę podatku (zwaną dalej „podatkiem wyrównawczym”), zawsze gdy efektywna stawka podatkowa danego MNE w danej jurysdykcji jest niższa niż 15 %. W takich przypadkach jurysdykcję taką uznaje się za jurysdykcję o niskim poziomie opodatkowania. Te dwie powiązane ze sobą zasady to zasada włączenia dochodu do opodatkowania (IIR) i zasada niedostatecznie opodatkowanych zysków (UTPR). Według tego systemu jednostka dominująca MNE z siedzibą w państwie członkowskim powinna mieć obowiązek stosowania zasady IIR do swojego udziału w podatku wyrównawczym dotyczącym każdej nisko opodatkowanej jednostki wchodzącej w skład grupy, niezależnie od tego, czy jednostka ta ma siedzibę w Unii czy poza nią. Zasada UTPR powinna funkcjonować jako mechanizm zabezpieczający dla zasady IIR przez ponowne przydzielanie ewentualnej pozostałej kwoty podatku wyrównawczego w przypadkach, w których jednostki dominujące nie mogły pobrać całej kwoty podatku wyrównawczego odnoszącego się do jednostek nisko opodatkowanych w wyniku zastosowania zasady IIR. |
| --- | --- |

(5)

Konieczne jest ustanowienie przepisów w celu stworzenia skutecznych i spójnych ram dotyczących globalnego minimalnego poziomu opodatkowania na szczeblu Unii. Ramy te tworzą system dwóch powiązanych ze sobą zasad, zwanych łącznie zasadami GloBE, za pomocą których powinno się pobierać dodatkową kwotę podatku (zwaną dalej „podatkiem wyrównawczym”), zawsze gdy efektywna stawka podatkowa danego MNE w danej jurysdykcji jest niższa niż 15 %. W takich przypadkach jurysdykcję taką uznaje się za jurysdykcję o niskim poziomie opodatkowania. Te dwie powiązane ze sobą zasady to zasada włączenia dochodu do opodatkowania (IIR) i zasada niedostatecznie opodatkowanych zysków (UTPR). Według tego systemu jednostka dominująca MNE z siedzibą w państwie członkowskim powinna mieć obowiązek stosowania zasady IIR do swojego udziału w podatku wyrównawczym dotyczącym każdej nisko opodatkowanej jednostki wchodzącej w skład grupy, niezależnie od tego, czy jednostka ta ma siedzibę w Unii czy poza nią. Zasada UTPR powinna funkcjonować jako mechanizm zabezpieczający dla zasady IIR przez ponowne przydzielanie ewentualnej pozostałej kwoty podatku wyrównawczego w przypadkach, w których jednostki dominujące nie mogły pobrać całej kwoty podatku wyrównawczego odnoszącego się do jednostek nisko opodatkowanych w wyniku zastosowania zasady IIR.

| (6) | Konieczne jest wdrożenie uzgodnionych przez państwa członkowskie modelowych zasad OECD w taki sposób, aby pozostały one jak najbardziej zbliżone do globalnego porozumienia, w celu zapewnienia, by zasady wdrażane przez państwa członkowskie na podstawie niniejszej dyrektywy były kwalifikowane w rozumieniu modelowych zasad OECD. Niniejsza dyrektywa ściśle nawiązuje do treści i struktury modelowych zasad OECD. Aby zapewnić zgodność z prawem pierwotnym Unii, a w szczególności z zasadą swobody przedsiębiorczości, przepisy niniejszej dyrektywy powinny mieć zastosowanie do jednostek będących rezydentami państwa członkowskiego, jak również do jednostek niebędących rezydentami, należących do jednostki dominującej z siedzibą w tym państwie członkowskim. Niniejsza dyrektywa powinna mieć również zastosowanie do dużych grup o charakterze czysto krajowym. Dzięki temu ramy prawne byłyby zaprojektowane w sposób pozwalający uniknąć ryzyka dyskryminacji sytuacji transgranicznych i krajowych. Wszystkie jednostki z siedzibą w państwie członkowskim o niskim poziomie opodatkowania, w tym jednostka dominująca stosująca zasadę IIR, powinny podlegać podatkowi wyrównawczemu. Podobnie podatkowi wyrównawczemu powinny podlegać jednostki składowe tej samej jednostki dominującej, które mają siedzibę w innym państwie członkowskim o niskim poziomie opodatkowania. |
| --- | --- |

(6)

Konieczne jest wdrożenie uzgodnionych przez państwa członkowskie modelowych zasad OECD w taki sposób, aby pozostały one jak najbardziej zbliżone do globalnego porozumienia, w celu zapewnienia, by zasady wdrażane przez państwa członkowskie na podstawie niniejszej dyrektywy były kwalifikowane w rozumieniu modelowych zasad OECD. Niniejsza dyrektywa ściśle nawiązuje do treści i struktury modelowych zasad OECD. Aby zapewnić zgodność z prawem pierwotnym Unii, a w szczególności z zasadą swobody przedsiębiorczości, przepisy niniejszej dyrektywy powinny mieć zastosowanie do jednostek będących rezydentami państwa członkowskiego, jak również do jednostek niebędących rezydentami, należących do jednostki dominującej z siedzibą w tym państwie członkowskim. Niniejsza dyrektywa powinna mieć również zastosowanie do dużych grup o charakterze czysto krajowym. Dzięki temu ramy prawne byłyby zaprojektowane w sposób pozwalający uniknąć ryzyka dyskryminacji sytuacji transgranicznych i krajowych. Wszystkie jednostki z siedzibą w państwie członkowskim o niskim poziomie opodatkowania, w tym jednostka dominująca stosująca zasadę IIR, powinny podlegać podatkowi wyrównawczemu. Podobnie podatkowi wyrównawczemu powinny podlegać jednostki składowe tej samej jednostki dominującej, które mają siedzibę w innym państwie członkowskim o niskim poziomie opodatkowania.

| (7) | Chociaż konieczne jest zadbanie o to, aby zniechęcać do stosowania praktyk unikania opodatkowania, należy zapobiec negatywnym skutkom dla mniejszych MNE na rynku wewnętrznym. W tym celu niniejsza dyrektywa powinna mieć zastosowanie wyłącznie do jednostek z siedzibą w Unii, które wchodzą w skład grup MNE lub dużych grup krajowych osiągających roczny próg skonsolidowanych przychodów w wysokości co najmniej 750 000 000 EUR. Próg ten byłby spójny z progiem obowiązujących międzynarodowych zasad podatkowych, takich jak zasady raportowania według krajów, określone w dyrektywie Rady 2011/16/UE (3) oraz wprowadzone dyrektywą Rady (UE) 2016/881 (4). Jednostki objęte zakresem niniejszej dyrektywy określa się mianem „jednostek składowych”. Niektóre jednostki należy wyłączyć z zakresu stosowania niniejszej dyrektywy ze względu na ich szczególny cel i status. Należy wyłączyć jednostki, które zasadniczo nie prowadzą działalności handlowej lub gospodarczej, a wykonują działalność w interesie ogólnym, taką jak publiczna opieka zdrowotna i edukacja lub budowa infrastruktury publicznej, i które z tych powodów mogą nie podlegać opodatkowaniu w państwie członkowskim, w którym mają siedzibę. Należy zatem wyłączyć z zakresu stosowania niniejszej dyrektywy podmioty rządowe, organizacje międzynarodowe, fundusze emerytalne oraz organizacje nienastawione na zysk, w tym organizacje do celów takich jak zdrowie publiczne. Organizacje nienastawione na zysk powinny mieć również możliwość włączenia jednostek świadczących ubezpieczenie zdrowotne, które to jednostki nie dążą do osiągnięcia ani nie osiągają żadnych zysków innych niż na rzecz publicznej opieki zdrowotnej. Z zakresu niniejszej dyrektywy należy również wyłączyć fundusze inwestycyjne i wehikuły inwestujące w nieruchomości, jeżeli znajdują się one na szczycie łańcucha własności, ponieważ uzyskany przez te jednostki dochód jest opodatkowywany na poziomie ich właścicieli. |
| --- | --- |

(7)

Chociaż konieczne jest zadbanie o to, aby zniechęcać do stosowania praktyk unikania opodatkowania, należy zapobiec negatywnym skutkom dla mniejszych MNE na rynku wewnętrznym. W tym celu niniejsza dyrektywa powinna mieć zastosowanie wyłącznie do jednostek z siedzibą w Unii, które wchodzą w skład grup MNE lub dużych grup krajowych osiągających roczny próg skonsolidowanych przychodów w wysokości co najmniej 750 000 000 EUR. Próg ten byłby spójny z progiem obowiązujących międzynarodowych zasad podatkowych, takich jak zasady raportowania według krajów, określone w dyrektywie Rady 2011/16/UE (3) oraz wprowadzone dyrektywą Rady (UE) 2016/881 (4). Jednostki objęte zakresem niniejszej dyrektywy określa się mianem „jednostek składowych”. Niektóre jednostki należy wyłączyć z zakresu stosowania niniejszej dyrektywy ze względu na ich szczególny cel i status. Należy wyłączyć jednostki, które zasadniczo nie prowadzą działalności handlowej lub gospodarczej, a wykonują działalność w interesie ogólnym, taką jak publiczna opieka zdrowotna i edukacja lub budowa infrastruktury publicznej, i które z tych powodów mogą nie podlegać opodatkowaniu w państwie członkowskim, w którym mają siedzibę. Należy zatem wyłączyć z zakresu stosowania niniejszej dyrektywy podmioty rządowe, organizacje międzynarodowe, fundusze emerytalne oraz organizacje nienastawione na zysk, w tym organizacje do celów takich jak zdrowie publiczne. Organizacje nienastawione na zysk powinny mieć również możliwość włączenia jednostek świadczących ubezpieczenie zdrowotne, które to jednostki nie dążą do osiągnięcia ani nie osiągają żadnych zysków innych niż na rzecz publicznej opieki zdrowotnej. Z zakresu niniejszej dyrektywy należy również wyłączyć fundusze inwestycyjne i wehikuły inwestujące w nieruchomości, jeżeli znajdują się one na szczycie łańcucha własności, ponieważ uzyskany przez te jednostki dochód jest opodatkowywany na poziomie ich właścicieli.

| (8) | Najważniejszym elementem systemu jest jednostka dominująca najwyższego szczebla grupy MNE lub dużej grupy krajowej, jeżeli ta jednostka dominująca – bezpośrednio lub pośrednio – posiada udział konsolidujący we wszystkich pozostałych jednostkach składowych grupy MNE lub dużej grupy krajowej. Ponieważ jednostka dominująca najwyższego szczebla jest zazwyczaj zobowiązana do konsolidowania sprawozdań finansowych wszystkich jednostek wchodzących w skład grupy MNE lub dużej grupy krajowej lub – jeżeli tak nie jest – byłaby do tego zobowiązana na podstawie przyjętego standardu rachunkowości finansowej, jest ona w posiadaniu najważniejszych informacji i ma najlepsze możliwości, aby zapewnić zgodność poziomu opodatkowania grupy w poszczególnych jurysdykcjach z ustaloną minimalną stawką podatkową. Jeżeli jednostka dominująca najwyższego szczebla ma siedzibę w Unii, powinien zatem na podstawie niniejszej dyrektywy na niej ciążyć główny obowiązek stosowania zasady IIR do przypadającego na nią udziału w podatku wyrównawczym dotyczącym wszystkich nisko opodatkowanych jednostek składowych grupy MNE, niezależnie od tego, czy mają one siedzibę w Unii czy poza nią. Jednostka dominująca najwyższego szczebla stojąca na czele dużej grupy krajowej powinna stosować zasadę IIR do całej kwoty podatku wyrównawczego w odniesieniu do swoich nisko opodatkowanych jednostek składowych. |
| --- | --- |

(8)

Najważniejszym elementem systemu jest jednostka dominująca najwyższego szczebla grupy MNE lub dużej grupy krajowej, jeżeli ta jednostka dominująca – bezpośrednio lub pośrednio – posiada udział konsolidujący we wszystkich pozostałych jednostkach składowych grupy MNE lub dużej grupy krajowej. Ponieważ jednostka dominująca najwyższego szczebla jest zazwyczaj zobowiązana do konsolidowania sprawozdań finansowych wszystkich jednostek wchodzących w skład grupy MNE lub dużej grupy krajowej lub – jeżeli tak nie jest – byłaby do tego zobowiązana na podstawie przyjętego standardu rachunkowości finansowej, jest ona w posiadaniu najważniejszych informacji i ma najlepsze możliwości, aby zapewnić zgodność poziomu opodatkowania grupy w poszczególnych jurysdykcjach z ustaloną minimalną stawką podatkową. Jeżeli jednostka dominująca najwyższego szczebla ma siedzibę w Unii, powinien zatem na podstawie niniejszej dyrektywy na niej ciążyć główny obowiązek stosowania zasady IIR do przypadającego na nią udziału w podatku wyrównawczym dotyczącym wszystkich nisko opodatkowanych jednostek składowych grupy MNE, niezależnie od tego, czy mają one siedzibę w Unii czy poza nią. Jednostka dominująca najwyższego szczebla stojąca na czele dużej grupy krajowej powinna stosować zasadę IIR do całej kwoty podatku wyrównawczego w odniesieniu do swoich nisko opodatkowanych jednostek składowych.

| (9) | W niektórych okolicznościach obowiązek stosowania zasady IIR powinien zostać przeniesiony na niższy szczebel, tj. na inne jednostki składowe grupy MNE z siedzibą w Unii. Po pierwsze, jeżeli jednostka dominująca najwyższego szczebla jest jednostką wyłączoną lub ma siedzibę w jurysdykcji państwa trzeciego, która nie wdrożyła modelowych zasad OECD ani zasad równoważnych i w związku z tym nie stosuje kwalifikowanej zasady IIR, jednostki dominujące niższego szczebla znajdujące się w łańcuchu własności poniżej jednostki dominującej najwyższego szczebla i z siedzibą w Unii powinny zostać zobowiązane na podstawie niniejszej dyrektywy do stosowania zasady IIR do wysokości przypadającego na nie udziału w podatku wyrównawczym. Jeżeli jednak jednostka dominująca niższego szczebla, która jest zobowiązana do stosowania zasady IIR, posiada udział konsolidujący w innej jednostce dominującej niższego szczebla, zasadę IIR powinna stosować ta pierwsza jednostka dominująca niższego szczebla. |
| --- | --- |

(9)

W niektórych okolicznościach obowiązek stosowania zasady IIR powinien zostać przeniesiony na niższy szczebel, tj. na inne jednostki składowe grupy MNE z siedzibą w Unii. Po pierwsze, jeżeli jednostka dominująca najwyższego szczebla jest jednostką wyłączoną lub ma siedzibę w jurysdykcji państwa trzeciego, która nie wdrożyła modelowych zasad OECD ani zasad równoważnych i w związku z tym nie stosuje kwalifikowanej zasady IIR, jednostki dominujące niższego szczebla znajdujące się w łańcuchu własności poniżej jednostki dominującej najwyższego szczebla i z siedzibą w Unii powinny zostać zobowiązane na podstawie niniejszej dyrektywy do stosowania zasady IIR do wysokości przypadającego na nie udziału w podatku wyrównawczym. Jeżeli jednak jednostka dominująca niższego szczebla, która jest zobowiązana do stosowania zasady IIR, posiada udział konsolidujący w innej jednostce dominującej niższego szczebla, zasadę IIR powinna stosować ta pierwsza jednostka dominująca niższego szczebla.

| (10) | Po drugie, niezależnie od tego, czy jednostka dominująca najwyższego szczebla ma siedzibę w jurysdykcji, która stosuje kwalifikowaną zasadę IIR, jednostki dominujące znajdujące się w częściowym posiadaniu z siedzibą w Unii i należące w ponad 20 % do posiadaczy udziałów spoza grupy powinny być zobowiązane na podstawie niniejszej dyrektywy do stosowania zasady IIR do wysokości przypadającego na nie udziału w podatku wyrównawczym. Takie jednostki dominujące znajdujące się w częściowym posiadaniu nie powinny jednak stosować zasady IIR, jeżeli należy ona w całości do innej jednostki dominującej znajdującej się w częściowym posiadaniu, która ma obowiązek stosowania zasady IIR. Po trzecie, jeżeli jednostka dominująca najwyższego szczebla jest jednostką wyłączoną lub ma siedzibę w jurysdykcji niestosującej kwalifikowanej zasady IIR, jednostki składowe grupy powinny stosować zasadę UTPR do wszelkiej pozostałej kwoty podatku wyrównawczego, która nie została objęta zasadą IIR, proporcjonalnie do wzoru przydziału opartego na liczbie pracowników i rzeczowych aktywach trwałych. Po czwarte, jeżeli jednostka dominująca najwyższego szczebla ma siedzibę w jurysdykcji państwa trzeciego stosującej kwalifikowaną zasadę IIR, jednostki składowe grupy MNE powinny stosować zasadę UTPR do jednostek składowych z siedzibą w tej jurysdykcji państwa trzeciego, w przypadkach gdy ta jurysdykcja państwa trzeciego jest jurysdykcją o niskim poziomie opodatkowania na podstawie efektywnej stawki podatkowej wszystkich jednostek składowych w tej jurysdykcji, w tym jurysdykcji jednostki dominującej najwyższego szczebla. |
| --- | --- |

(10)

Po drugie, niezależnie od tego, czy jednostka dominująca najwyższego szczebla ma siedzibę w jurysdykcji, która stosuje kwalifikowaną zasadę IIR, jednostki dominujące znajdujące się w częściowym posiadaniu z siedzibą w Unii i należące w ponad 20 % do posiadaczy udziałów spoza grupy powinny być zobowiązane na podstawie niniejszej dyrektywy do stosowania zasady IIR do wysokości przypadającego na nie udziału w podatku wyrównawczym. Takie jednostki dominujące znajdujące się w częściowym posiadaniu nie powinny jednak stosować zasady IIR, jeżeli należy ona w całości do innej jednostki dominującej znajdującej się w częściowym posiadaniu, która ma obowiązek stosowania zasady IIR. Po trzecie, jeżeli jednostka dominująca najwyższego szczebla jest jednostką wyłączoną lub ma siedzibę w jurysdykcji niestosującej kwalifikowanej zasady IIR, jednostki składowe grupy powinny stosować zasadę UTPR do wszelkiej pozostałej kwoty podatku wyrównawczego, która nie została objęta zasadą IIR, proporcjonalnie do wzoru przydziału opartego na liczbie pracowników i rzeczowych aktywach trwałych. Po czwarte, jeżeli jednostka dominująca najwyższego szczebla ma siedzibę w jurysdykcji państwa trzeciego stosującej kwalifikowaną zasadę IIR, jednostki składowe grupy MNE powinny stosować zasadę UTPR do jednostek składowych z siedzibą w tej jurysdykcji państwa trzeciego, w przypadkach gdy ta jurysdykcja państwa trzeciego jest jurysdykcją o niskim poziomie opodatkowania na podstawie efektywnej stawki podatkowej wszystkich jednostek składowych w tej jurysdykcji, w tym jurysdykcji jednostki dominującej najwyższego szczebla.

| (11) | Zgodnie z celami politycznymi reformy dotyczącej globalnego podatku minimalnego w zakresie uczciwej konkurencji podatkowej między poszczególnymi jurysdykcjami obliczanie efektywnej stawki podatkowej powinno odbywać się na poziomie jurysdykcji. Do celów obliczania efektywnej stawki podatkowej niniejsza dyrektywa powinna zapewniać wspólny zbiór szczegółowych zasad obliczania podstawy opodatkowania, zwanej „kwalifikowanym dochodem lub stratą”, oraz zapłaconych podatków, zwanych „podatkami kwalifikowanymi”. Punktem wyjścia powinny być sprawozdania finansowe stosowane do celów konsolidacji, które następnie poddaje się szeregowi korekt, uwzględniających między innymi różnice w czasie, w celu uniknięcia ewentualnych zakłóceń między jurysdykcjami. Ponadto kwalifikowany dochód lub strata oraz podatki kwalifikowane niektórych jednostek powinny być przypisywane innym odpowiednim jednostkom w ramach grupy MNE w celu zapewnienia neutralności w traktowaniu podatkowym kwalifikowanego dochodu lub straty, które mogą podlegać podatkom kwalifikowanym w kilku jurysdykcjach, czy to ze względu na charakter jednostek (jednostki pośredniczące, podmioty hybrydowe bądź stałe zakłady), czy też ze względu na szczególne traktowanie podatkowe dochodu (np. wypłata dywidendy bądź system opodatkowania zagranicznych jednostek kontrolowanych). W odniesieniu do podatków kwalifikowanych przepisy niniejszej dyrektywy należy interpretować w świetle wszelkich dalszych wytycznych OECD, które powinny być brane pod uwagę przez państwa członkowskie w celu zapewnienia jednolitej identyfikacji podatków kwalifikowanych we wszystkich państwach członkowskich i jurysdykcjach państw trzecich. |
| --- | --- |

(11)

Zgodnie z celami politycznymi reformy dotyczącej globalnego podatku minimalnego w zakresie uczciwej konkurencji podatkowej między poszczególnymi jurysdykcjami obliczanie efektywnej stawki podatkowej powinno odbywać się na poziomie jurysdykcji. Do celów obliczania efektywnej stawki podatkowej niniejsza dyrektywa powinna zapewniać wspólny zbiór szczegółowych zasad obliczania podstawy opodatkowania, zwanej „kwalifikowanym dochodem lub stratą”, oraz zapłaconych podatków, zwanych „podatkami kwalifikowanymi”. Punktem wyjścia powinny być sprawozdania finansowe stosowane do celów konsolidacji, które następnie poddaje się szeregowi korekt, uwzględniających między innymi różnice w czasie, w celu uniknięcia ewentualnych zakłóceń między jurysdykcjami. Ponadto kwalifikowany dochód lub strata oraz podatki kwalifikowane niektórych jednostek powinny być przypisywane innym odpowiednim jednostkom w ramach grupy MNE w celu zapewnienia neutralności w traktowaniu podatkowym kwalifikowanego dochodu lub straty, które mogą podlegać podatkom kwalifikowanym w kilku jurysdykcjach, czy to ze względu na charakter jednostek (jednostki pośredniczące, podmioty hybrydowe bądź stałe zakłady), czy też ze względu na szczególne traktowanie podatkowe dochodu (np. wypłata dywidendy bądź system opodatkowania zagranicznych jednostek kontrolowanych). W odniesieniu do podatków kwalifikowanych przepisy niniejszej dyrektywy należy interpretować w świetle wszelkich dalszych wytycznych OECD, które powinny być brane pod uwagę przez państwa członkowskie w celu zapewnienia jednolitej identyfikacji podatków kwalifikowanych we wszystkich państwach członkowskich i jurysdykcjach państw trzecich.

| (12) | Efektywną stawkę podatkową grupy MNE w każdej jurysdykcji, w której prowadzi ona działalność, lub dużej grupy krajowej należy porównać z uzgodnioną minimalną stawką podatkową wynoszącą 15 % w celu ustalenia, czy grupa MNE lub duża grupa krajowa powinna być zobowiązana do zapłacenia podatku wyrównawczego, a tym samym – czy powinny zastosować zasadę IIR lub UTPR. Minimalna stawka podatkowa w wysokości 15 %, uzgodniona przez Otwarte ramy OECD do spraw erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku, odzwierciedla równowagę między stawkami podatku od osób prawnych na całym świecie. W celu zachowania zgodności z globalnie uzgodnioną minimalną efektywną stawką wynoszącą 15 %, w przypadkach gdy efektywna stawka podatkowa grupy MNE jest niższa od minimalnej stawki podatkowej w danej jurysdykcji, podatek wyrównawczy należy przypisać jednostkom w tej grupie MNE, które są zobowiązane do zapłaty podatku zgodnie z zastosowaniem zasad IIR i UTPR. Jeżeli efektywna stawka podatkowa dużej grupy krajowej jest niższa od minimalnej stawki podatkowej, jednostka dominująca najwyższego szczebla znajdująca się na szczycie dużej grupy krajowej powinna zastosować zasadę IIR w odniesieniu do swoich nisko opodatkowanych jednostek składowych w celu zapewnienia, aby taka grupa była zobowiązana do zapłaty podatku według minimalnej efektywnej stawki podatkowej wynoszącej 15 %. |
| --- | --- |

(12)

Efektywną stawkę podatkową grupy MNE w każdej jurysdykcji, w której prowadzi ona działalność, lub dużej grupy krajowej należy porównać z uzgodnioną minimalną stawką podatkową wynoszącą 15 % w celu ustalenia, czy grupa MNE lub duża grupa krajowa powinna być zobowiązana do zapłacenia podatku wyrównawczego, a tym samym – czy powinny zastosować zasadę IIR lub UTPR. Minimalna stawka podatkowa w wysokości 15 %, uzgodniona przez Otwarte ramy OECD do spraw erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku, odzwierciedla równowagę między stawkami podatku od osób prawnych na całym świecie. W celu zachowania zgodności z globalnie uzgodnioną minimalną efektywną stawką wynoszącą 15 %, w przypadkach gdy efektywna stawka podatkowa grupy MNE jest niższa od minimalnej stawki podatkowej w danej jurysdykcji, podatek wyrównawczy należy przypisać jednostkom w tej grupie MNE, które są zobowiązane do zapłaty podatku zgodnie z zastosowaniem zasad IIR i UTPR. Jeżeli efektywna stawka podatkowa dużej grupy krajowej jest niższa od minimalnej stawki podatkowej, jednostka dominująca najwyższego szczebla znajdująca się na szczycie dużej grupy krajowej powinna zastosować zasadę IIR w odniesieniu do swoich nisko opodatkowanych jednostek składowych w celu zapewnienia, aby taka grupa była zobowiązana do zapłaty podatku według minimalnej efektywnej stawki podatkowej wynoszącej 15 %.

| (13) | Aby państwa członkowskie mogły czerpać korzyści z dochodów z tytułu podatku wyrównawczego pobieranego od nisko opodatkowanych jednostek składowych z siedzibą na ich terytorium, należy dać państwom członkowskim możliwość wyboru, czy chcą stosować system kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego. Państwa członkowskie powinny powiadamiać Komisję, gdy zdecydują się na stosowanie kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego, w celu zapewnienia organom podatkowym innych państw członkowskich i jurysdykcji państw trzecich, a także grupom MNE wystarczającej pewności co do stosowalności kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego do nisko opodatkowanych jednostek składowych w tym państwie członkowskim. Jednostki składowe grupy MNE z siedzibą w państwie członkowskim, które zdecydowało się na wprowadzenie takiego systemu do swojego własnego krajowego systemu podatkowego, powinny płacić podatek wyrównawczy temu państwu członkowskiemu. System taki powinien zapewniać, aby minimalne skuteczne opodatkowanie kwalifikowanego dochodu lub straty jednostek składowych było obliczane w taki sam sposób, jak obliczany jest podatek wyrównawczy zgodnie z niniejszą dyrektywą. |
| --- | --- |

(13)

Aby państwa członkowskie mogły czerpać korzyści z dochodów z tytułu podatku wyrównawczego pobieranego od nisko opodatkowanych jednostek składowych z siedzibą na ich terytorium, należy dać państwom członkowskim możliwość wyboru, czy chcą stosować system kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego. Państwa członkowskie powinny powiadamiać Komisję, gdy zdecydują się na stosowanie kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego, w celu zapewnienia organom podatkowym innych państw członkowskich i jurysdykcji państw trzecich, a także grupom MNE wystarczającej pewności co do stosowalności kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego do nisko opodatkowanych jednostek składowych w tym państwie członkowskim. Jednostki składowe grupy MNE z siedzibą w państwie członkowskim, które zdecydowało się na wprowadzenie takiego systemu do swojego własnego krajowego systemu podatkowego, powinny płacić podatek wyrównawczy temu państwu członkowskiemu. System taki powinien zapewniać, aby minimalne skuteczne opodatkowanie kwalifikowanego dochodu lub straty jednostek składowych było obliczane w taki sam sposób, jak obliczany jest podatek wyrównawczy zgodnie z niniejszą dyrektywą.

| (14) | Aby zapewnić proporcjonalne podejście, w niniejszej inicjatywie należy wziąć pod uwagę pewne szczególne sytuacje, w których ryzyka związane z erozją podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku są mniejsze. W związku z tym niniejsza dyrektywa powinna zawierać wyłączenie dla jednostek posiadających substrat majątkowo-osobowy na podstawie kosztów związanych z pracownikami i wartości rzeczowych aktywów trwałych w danej jurysdykcji. Takie wyłączenie rozwiązuje w pewnym stopniu sytuacje, w których grupa MNE lub duża grupa krajowa prowadzi działalność gospodarczą wymagającą obecności fizycznej w jurysdykcji o niskim poziomie opodatkowania, ponieważ w takim przypadku mało prawdopodobne jest, by rozwinęły się praktyki związane z erozją podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku. Należy również uwzględnić szczególny przypadek grup MNE, które znajdują się w początkowej fazie swojej działalności międzynarodowej, aby nie zniechęcać do rozwijania działalności transgranicznej takich grup, które czerpią korzyści z niskiego opodatkowania w swojej jurysdykcji krajowej, w której głównie prowadzą działalność. W związku z tym nisko opodatkowana działalność krajowa takich grup powinna zostać wyłączona ze stosowania przedmiotowych zasad na pięcioletni okres przejściowy, pod warunkiem że grupa MNE nie posiada jednostek składowych w więcej niż sześciu jurysdykcjach. Aby zapewnić równe traktowanie dużych grup krajowych, dochód z działalności takich grup również należy wyłączyć na okres przejściowy wynoszący pięć lat. |
| --- | --- |

(14)

Aby zapewnić proporcjonalne podejście, w niniejszej inicjatywie należy wziąć pod uwagę pewne szczególne sytuacje, w których ryzyka związane z erozją podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku są mniejsze. W związku z tym niniejsza dyrektywa powinna zawierać wyłączenie dla jednostek posiadających substrat majątkowo-osobowy na podstawie kosztów związanych z pracownikami i wartości rzeczowych aktywów trwałych w danej jurysdykcji. Takie wyłączenie rozwiązuje w pewnym stopniu sytuacje, w których grupa MNE lub duża grupa krajowa prowadzi działalność gospodarczą wymagającą obecności fizycznej w jurysdykcji o niskim poziomie opodatkowania, ponieważ w takim przypadku mało prawdopodobne jest, by rozwinęły się praktyki związane z erozją podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku. Należy również uwzględnić szczególny przypadek grup MNE, które znajdują się w początkowej fazie swojej działalności międzynarodowej, aby nie zniechęcać do rozwijania działalności transgranicznej takich grup, które czerpią korzyści z niskiego opodatkowania w swojej jurysdykcji krajowej, w której głównie prowadzą działalność. W związku z tym nisko opodatkowana działalność krajowa takich grup powinna zostać wyłączona ze stosowania przedmiotowych zasad na pięcioletni okres przejściowy, pod warunkiem że grupa MNE nie posiada jednostek składowych w więcej niż sześciu jurysdykcjach. Aby zapewnić równe traktowanie dużych grup krajowych, dochód z działalności takich grup również należy wyłączyć na okres przejściowy wynoszący pięć lat.

| (15) | Ponadto, w celu uwzględnienia szczególnej sytuacji państw członkowskich, w których siedzibę główną ma bardzo niewiele grup i w których mieści się tak niewielka liczba jednostek składowych, że natychmiastowe wymaganie stosowania zasady IIR i zasady UTPR przez administracje podatkowe tych państw członkowskich byłoby nieproporcjonalne, a także biorąc pod uwagę status wspólnego podejścia zawartego w zasadach GloBE, należałoby umożliwić tym państwom członkowskim dokonanie wyboru o niestosowaniu zasad IIR i UTPR przez ograniczony okres czasu. Państwa członkowskie dokonujące takiego wyboru powinny powiadomić Komisję przed upływem terminu do transpozycji niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(15)

Ponadto, w celu uwzględnienia szczególnej sytuacji państw członkowskich, w których siedzibę główną ma bardzo niewiele grup i w których mieści się tak niewielka liczba jednostek składowych, że natychmiastowe wymaganie stosowania zasady IIR i zasady UTPR przez administracje podatkowe tych państw członkowskich byłoby nieproporcjonalne, a także biorąc pod uwagę status wspólnego podejścia zawartego w zasadach GloBE, należałoby umożliwić tym państwom członkowskim dokonanie wyboru o niestosowaniu zasad IIR i UTPR przez ograniczony okres czasu. Państwa członkowskie dokonujące takiego wyboru powinny powiadomić Komisję przed upływem terminu do transpozycji niniejszej dyrektywy.

| (16) | Państwa członkowskie, które zdecydują się nie stosować tymczasowo zasad IIR i UTPR, powinny transponować niniejszą dyrektywę w taki sposób, aby zapewnić właściwe funkcjonowanie systemu minimalnego globalnego opodatkowania międzynarodowych grup przedsiębiorstw i dużych grup krajowych w Unii. Dotyczy to w szczególności spoczywającego na krajowych jednostkach składowych w tych państwach członkowskich obowiązku informowania jednostek składowych w innych państwach członkowskich i państwach trzecich, tak aby inne państwa członkowskie i państwa trzecie mogły stosować zasadę UTPR. Obciążenia administracyjne dla administracji podatkowych państw członkowskich, które skorzystały z tej możliwości, powinny być w możliwie największym stopniu ograniczone, przy jednoczesnym zachowaniu skutecznego stosowania niniejszej dyrektywy w całej Unii. W związku z tym te państwa członkowskie powinny mieć również możliwość rozpoczęcia dialogu z Komisją, zwracając się do niej o poradę i pomoc w celu osiągnięcia wspólnego rozumienia praktycznych warunków transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego. |
| --- | --- |

(16)

Państwa członkowskie, które zdecydują się nie stosować tymczasowo zasad IIR i UTPR, powinny transponować niniejszą dyrektywę w taki sposób, aby zapewnić właściwe funkcjonowanie systemu minimalnego globalnego opodatkowania międzynarodowych grup przedsiębiorstw i dużych grup krajowych w Unii. Dotyczy to w szczególności spoczywającego na krajowych jednostkach składowych w tych państwach członkowskich obowiązku informowania jednostek składowych w innych państwach członkowskich i państwach trzecich, tak aby inne państwa członkowskie i państwa trzecie mogły stosować zasadę UTPR. Obciążenia administracyjne dla administracji podatkowych państw członkowskich, które skorzystały z tej możliwości, powinny być w możliwie największym stopniu ograniczone, przy jednoczesnym zachowaniu skutecznego stosowania niniejszej dyrektywy w całej Unii. W związku z tym te państwa członkowskie powinny mieć również możliwość rozpoczęcia dialogu z Komisją, zwracając się do niej o poradę i pomoc w celu osiągnięcia wspólnego rozumienia praktycznych warunków transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego.

| (17) | Sektor żeglugi ze względu na swój bardzo zmienny charakter i długi cykl koniunkturalny podlega tradycyjnie alternatywnym lub dodatkowym uregulowaniom podatkowym w państwach członkowskich. Aby nie podważać tej polityki i umożliwić państwom członkowskim dalsze stosowanie szczególnego traktowania podatkowego sektora żeglugi zgodnie z praktyką międzynarodową i zasadami pomocy państwa, dochody z żeglugi powinny zostać wyłączone z przedmiotowego systemu. |
| --- | --- |

(17)

Sektor żeglugi ze względu na swój bardzo zmienny charakter i długi cykl koniunkturalny podlega tradycyjnie alternatywnym lub dodatkowym uregulowaniom podatkowym w państwach członkowskich. Aby nie podważać tej polityki i umożliwić państwom członkowskim dalsze stosowanie szczególnego traktowania podatkowego sektora żeglugi zgodnie z praktyką międzynarodową i zasadami pomocy państwa, dochody z żeglugi powinny zostać wyłączone z przedmiotowego systemu.

| (18) | Aby zachować równowagę między celami reformy dotyczącej globalnego podatku minimalnego a obciążeniem administracyjnym dla administracji podatkowych i podatników, niniejsza dyrektywa powinna przewidywać wyłączenie de minimis dla grup MNE lub dużych grup krajowych, których średni przychód wynosi mniej niż 10 000 000 EUR, a średni kwalifikowany dochód lub strata – mniej niż 1 000 000 EUR w danej jurysdykcji. Takie grupy MNE lub duże grupy krajowe nie powinny płacić podatku wyrównawczego, nawet jeśli ich efektywna stawka podatkowa jest niższa od minimalnej stawki podatkowej w danej jurysdykcji. |
| --- | --- |

(18)

Aby zachować równowagę między celami reformy dotyczącej globalnego podatku minimalnego a obciążeniem administracyjnym dla administracji podatkowych i podatników, niniejsza dyrektywa powinna przewidywać wyłączenie de minimis dla grup MNE lub dużych grup krajowych, których średni przychód wynosi mniej niż 10 000 000 EUR, a średni kwalifikowany dochód lub strata – mniej niż 1 000 000 EUR w danej jurysdykcji. Takie grupy MNE lub duże grupy krajowe nie powinny płacić podatku wyrównawczego, nawet jeśli ich efektywna stawka podatkowa jest niższa od minimalnej stawki podatkowej w danej jurysdykcji.

| (19) | Zastosowanie przepisów niniejszej dyrektywy do grup MNE i dużych grup krajowych, które po raz pierwszy wchodzą w jej zakres, mogłoby spowodować zakłócenia wynikające z istnienia atrybutów podatkowych, w tym strat z poprzednich lat podatkowych, lub z różnic w czasie, tak więc konieczne są przepisy przejściowe w celu wyeliminowania takich zakłóceń. Aby umożliwić płynne przejście na nowy system podatkowy, należy również zastosować stopniowe obniżanie stawek w odniesieniu do wyłączeń dotyczących płac i rzeczowych aktywów trwałych przez okres dziesięciu lat. |
| --- | --- |

(19)

Zastosowanie przepisów niniejszej dyrektywy do grup MNE i dużych grup krajowych, które po raz pierwszy wchodzą w jej zakres, mogłoby spowodować zakłócenia wynikające z istnienia atrybutów podatkowych, w tym strat z poprzednich lat podatkowych, lub z różnic w czasie, tak więc konieczne są przepisy przejściowe w celu wyeliminowania takich zakłóceń. Aby umożliwić płynne przejście na nowy system podatkowy, należy również zastosować stopniowe obniżanie stawek w odniesieniu do wyłączeń dotyczących płac i rzeczowych aktywów trwałych przez okres dziesięciu lat.

| (20) | Biorąc pod uwagę, że grupy MNE i duże grupy krajowe powinny płacić podatek na minimalnym poziomie w danej jurysdykcji i w danym roku podatkowym, celem podatku wyrównawczego powinno być wyłącznie zapewnienie, aby zyski takich grup podlegały opodatkowaniu według minimalnej efektywnej stawki podatkowej w danym roku podatkowym. Z tego powodu przepisy dotyczące podatku wyrównawczego nie powinny funkcjonować jako podatek pobierany bezpośrednio od dochodu jednostki, powinny mieć natomiast zastosowanie do nadwyżki zysku zgodnie z ustandaryzowaną podstawą i szczególnym mechanizmem obliczania podatku w celu zidentyfikowania nisko opodatkowanego dochodu w ramach odnośnych grup i nałożenia podatku wyrównawczego, wskutek czego efektywna stawka podatkowa danej grupy z tytułu tego dochodu osiągnęłaby uzgodniony minimalny poziom opodatkowania. Koncepcja IIR i UTPR jako podatków wyrównawczych nie uniemożliwia jednak jurysdykcji stosowania tych przepisów w ramach systemu podatku od osób prawnych w jej prawie krajowym. |
| --- | --- |

(20)

Biorąc pod uwagę, że grupy MNE i duże grupy krajowe powinny płacić podatek na minimalnym poziomie w danej jurysdykcji i w danym roku podatkowym, celem podatku wyrównawczego powinno być wyłącznie zapewnienie, aby zyski takich grup podlegały opodatkowaniu według minimalnej efektywnej stawki podatkowej w danym roku podatkowym. Z tego powodu przepisy dotyczące podatku wyrównawczego nie powinny funkcjonować jako podatek pobierany bezpośrednio od dochodu jednostki, powinny mieć natomiast zastosowanie do nadwyżki zysku zgodnie z ustandaryzowaną podstawą i szczególnym mechanizmem obliczania podatku w celu zidentyfikowania nisko opodatkowanego dochodu w ramach odnośnych grup i nałożenia podatku wyrównawczego, wskutek czego efektywna stawka podatkowa danej grupy z tytułu tego dochodu osiągnęłaby uzgodniony minimalny poziom opodatkowania. Koncepcja IIR i UTPR jako podatków wyrównawczych nie uniemożliwia jednak jurysdykcji stosowania tych przepisów w ramach systemu podatku od osób prawnych w jej prawie krajowym.

| (21) | W wyniku porozumienia politycznego osiągniętego na szczeblu międzynarodowym, systemy podatku dochodowego od osób prawnych oparte na opodatkowaniu wypłaty zysku uwzględnione w przepisach GloBE powinny być systemami obowiązującymi w dniu 1 lipca 2021 r. lub przed tą datą, tj. w dniu pierwszego oświadczenia Otwartych ram OECD do spraw erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku w oświadczeniu pt. „Oświadczenie w sprawie dwufilarowego rozwiązania pozwalającego sprostać wyzwaniom podatkowym wynikającym z cyfryzacji gospodarki”, dotyczącego cyfryzacji gospodarki, w którym uzgodniono szczególne traktowanie kwalifikowanych systemów podatku od osób prawnych opartych na opodatkowaniu wypłaty zysku. Nie powinno to uniemożliwiać wprowadzania zmian w obowiązującym w danej jurysdykcji systemie podatku dochodowego od osób prawnych opartym na opodatkowaniu wypłaty zysku, które to zmiany są zgodne z istniejącą strukturą takiego systemu. |
| --- | --- |

(21)

W wyniku porozumienia politycznego osiągniętego na szczeblu międzynarodowym, systemy podatku dochodowego od osób prawnych oparte na opodatkowaniu wypłaty zysku uwzględnione w przepisach GloBE powinny być systemami obowiązującymi w dniu 1 lipca 2021 r. lub przed tą datą, tj. w dniu pierwszego oświadczenia Otwartych ram OECD do spraw erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku w oświadczeniu pt. „Oświadczenie w sprawie dwufilarowego rozwiązania pozwalającego sprostać wyzwaniom podatkowym wynikającym z cyfryzacji gospodarki”, dotyczącego cyfryzacji gospodarki, w którym uzgodniono szczególne traktowanie kwalifikowanych systemów podatku od osób prawnych opartych na opodatkowaniu wypłaty zysku. Nie powinno to uniemożliwiać wprowadzania zmian w obowiązującym w danej jurysdykcji systemie podatku dochodowego od osób prawnych opartym na opodatkowaniu wypłaty zysku, które to zmiany są zgodne z istniejącą strukturą takiego systemu.

| (22) | Kluczowe znaczenie dla skutecznego stosowania systemu ma koordynacja procedur na poziomie grupy. Konieczne będzie wdrożenie systemu zapewniającego niezakłócony przepływ informacji w ramach grupy MNE oraz do administracji podatkowych jurysdykcji, w których jednostki składowe mają siedzibę. Odpowiedzialność za złożenie deklaracji dotyczącej podatku wyrównawczego powinna spoczywać przede wszystkim na samej jednostce składowej. Zwolnienie z tej odpowiedzialności powinno jednak mieć zastosowanie, jeżeli grupa MNE wyznaczyła inną jednostkę do składania deklaracji dotyczącej podatku wyrównawczego. Może to być zarówno jednostka lokalna, jak i jednostka z innej jurysdykcji, która zawarła umowę między właściwymi organami z państwem członkowskim, w którym siedzibę ma jednostka składowa. Informacje składane w ramach deklaracji dotyczącej podatku wyrównawczego powinny umożliwiać administracjom podatkowym, w których mają siedzibę jednostki składowe, dokonanie oceny prawidłowości zobowiązania danej jednostki składowej z tytułu podatku wyrównawczego lub kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego, w zależności od przypadku, poprzez zastosowanie procedur krajowych, w tym dotyczących składania krajowych deklaracji podatkowych. Dalsze wytyczne, które mają zostać opracowane w kontekście uzgodnionych na forum OECD ram wdrażania GLoBE będą użytecznym źródłem przykładów i interpretacji w tym względzie, a państwa członkowskie mogłyby zdecydować się na wprowadzenie takich wytycznych do prawa krajowego. Biorąc pod uwagę dostosowania konieczne do zapewnienia zgodności z tym systemem, których wymaga wdrożenie niniejszej dyrektywy, grupom, które po raz pierwszy wchodzą w zakres niniejszej dyrektywy, należy przyznać 18-miesięczny okres na spełnienie wymogów informacyjnych. |
| --- | --- |

(22)

Kluczowe znaczenie dla skutecznego stosowania systemu ma koordynacja procedur na poziomie grupy. Konieczne będzie wdrożenie systemu zapewniającego niezakłócony przepływ informacji w ramach grupy MNE oraz do administracji podatkowych jurysdykcji, w których jednostki składowe mają siedzibę. Odpowiedzialność za złożenie deklaracji dotyczącej podatku wyrównawczego powinna spoczywać przede wszystkim na samej jednostce składowej. Zwolnienie z tej odpowiedzialności powinno jednak mieć zastosowanie, jeżeli grupa MNE wyznaczyła inną jednostkę do składania deklaracji dotyczącej podatku wyrównawczego. Może to być zarówno jednostka lokalna, jak i jednostka z innej jurysdykcji, która zawarła umowę między właściwymi organami z państwem członkowskim, w którym siedzibę ma jednostka składowa. Informacje składane w ramach deklaracji dotyczącej podatku wyrównawczego powinny umożliwiać administracjom podatkowym, w których mają siedzibę jednostki składowe, dokonanie oceny prawidłowości zobowiązania danej jednostki składowej z tytułu podatku wyrównawczego lub kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego, w zależności od przypadku, poprzez zastosowanie procedur krajowych, w tym dotyczących składania krajowych deklaracji podatkowych. Dalsze wytyczne, które mają zostać opracowane w kontekście uzgodnionych na forum OECD ram wdrażania GLoBE będą użytecznym źródłem przykładów i interpretacji w tym względzie, a państwa członkowskie mogłyby zdecydować się na wprowadzenie takich wytycznych do prawa krajowego. Biorąc pod uwagę dostosowania konieczne do zapewnienia zgodności z tym systemem, których wymaga wdrożenie niniejszej dyrektywy, grupom, które po raz pierwszy wchodzą w zakres niniejszej dyrektywy, należy przyznać 18-miesięczny okres na spełnienie wymogów informacyjnych.

| (23) | Biorąc pod uwagę korzyści płynące z transparentności w dziedzinie podatków, pozytywne jest to, że znaczna ilość informacji będzie przekazywana organom podatkowym we wszystkich jurysdykcjach uczestniczących w systemie. Grupy MNE objęte zakresem niniejszej dyrektywy powinny być zobowiązane do dostarczania wyczerpujących i szczegółowych informacji na temat swoich zysków i efektywnej stawki podatkowej w każdej jurysdykcji, w której mają siedzibę ich jednostki składowe. Można oczekiwać, że tak obszerne raportowanie przyczyni się do zwiększenia transparentności. |
| --- | --- |

(23)

Biorąc pod uwagę korzyści płynące z transparentności w dziedzinie podatków, pozytywne jest to, że znaczna ilość informacji będzie przekazywana organom podatkowym we wszystkich jurysdykcjach uczestniczących w systemie. Grupy MNE objęte zakresem niniejszej dyrektywy powinny być zobowiązane do dostarczania wyczerpujących i szczegółowych informacji na temat swoich zysków i efektywnej stawki podatkowej w każdej jurysdykcji, w której mają siedzibę ich jednostki składowe. Można oczekiwać, że tak obszerne raportowanie przyczyni się do zwiększenia transparentności.

| (24) | Wdrażając niniejszą dyrektywę, państwa członkowskie powinny wykorzystać modelowe zasady OECD oraz wyjaśnienia i przykłady z dokumentu pt. „Wyzwania podatkowe wynikające z cyfryzacji gospodarki – modelowe globalne zasady przeciwdziałania erozji podstawy opodatkowania (filar drugi)”, zawarte w komentarzu OECD do zasad GloBE w ramach filaru drugiego, a także ramy wdrażania GloBE, łącznie z ich zasadami „bezpiecznej przystani”, jako źródło ilustracji lub interpretacji w celu zapewnienia spójności stosowania we wszystkich państwach członkowskich w zakresie, w jakim są te źródła zgodne z przepisami niniejszej dyrektywy i z prawem Unii. Takie zasady „bezpiecznej przystani” powinny mieć znaczenie z punktu widzenia grup MNE oraz dużych grup krajowych. |
| --- | --- |

(24)

Wdrażając niniejszą dyrektywę, państwa członkowskie powinny wykorzystać modelowe zasady OECD oraz wyjaśnienia i przykłady z dokumentu pt. „Wyzwania podatkowe wynikające z cyfryzacji gospodarki – modelowe globalne zasady przeciwdziałania erozji podstawy opodatkowania (filar drugi)”, zawarte w komentarzu OECD do zasad GloBE w ramach filaru drugiego, a także ramy wdrażania GloBE, łącznie z ich zasadami „bezpiecznej przystani”, jako źródło ilustracji lub interpretacji w celu zapewnienia spójności stosowania we wszystkich państwach członkowskich w zakresie, w jakim są te źródła zgodne z przepisami niniejszej dyrektywy i z prawem Unii. Takie zasady „bezpiecznej przystani” powinny mieć znaczenie z punktu widzenia grup MNE oraz dużych grup krajowych.

| (25) | Skuteczność i sprawiedliwość reformy dotyczącej globalnego podatku minimalnego zależy w dużej mierze od jej przeprowadzenia w skali światowej. W celu zapewnienia właściwego egzekwowania przepisów na podstawie niniejszej dyrektywy państwa członkowskie powinny stosować odpowiednie kary, w szczególności wobec jednostek, które nie wywiązują się ze swoich obowiązków w zakresie składania deklaracji dotyczącej podatku wyrównawczego i płacenia swojej części podatku wyrównawczego. Przy określaniu tych kar państwa członkowskie powinny w szczególności uwzględnić potrzebę przeciwdziałania ryzyku, że grupa MNE nie zadeklaruje informacji niezbędnych do stosowania UTPR. Aby zaradzić temu ryzyku, państwa członkowskie powinny ustanowić odstraszające kary. |
| --- | --- |

(25)

Skuteczność i sprawiedliwość reformy dotyczącej globalnego podatku minimalnego zależy w dużej mierze od jej przeprowadzenia w skali światowej. W celu zapewnienia właściwego egzekwowania przepisów na podstawie niniejszej dyrektywy państwa członkowskie powinny stosować odpowiednie kary, w szczególności wobec jednostek, które nie wywiązują się ze swoich obowiązków w zakresie składania deklaracji dotyczącej podatku wyrównawczego i płacenia swojej części podatku wyrównawczego. Przy określaniu tych kar państwa członkowskie powinny w szczególności uwzględnić potrzebę przeciwdziałania ryzyku, że grupa MNE nie zadeklaruje informacji niezbędnych do stosowania UTPR. Aby zaradzić temu ryzyku, państwa członkowskie powinny ustanowić odstraszające kary.

| (26) | Istotne będzie również, aby wszyscy najważniejsi partnerzy handlowi Unii stosowali kwalifikowaną zasadę IIR albo równoważny zbiór zasad dotyczących minimalnego opodatkowania. Co do kwestii, czy zasada IIR wdrożona przez jurysdykcję państwa trzeciego, które przestrzega globalnego porozumienia, jest kwalifikowaną zasadą IIR w rozumieniu globalnego porozumienia, należy odnieść się do oceny, która ma zostać przeprowadzona na szczeblu OECD. Ponadto oraz w celu zapewnienia pewności prawa i skuteczności zasad dotyczących globalnego podatku minimalnego należy doprecyzować warunki, na jakich zasady wdrożone w jurysdykcji państwa trzeciego, która nie transponuje zasad globalnego porozumienia, mogą zostać uznane za równoważne z kwalifikowaną zasadą IIR. Celem oceny równoważności jest przede wszystkim doprecyzowanie i określenie stosowania przez państwo członkowskie niniejszej dyrektywy, w szczególności w odniesieniu do UTPR. W tym celu niniejsza dyrektywa powinna przewidywać – przygotowaną przez Komisję w związku z oceną na szczeblu OECD – ocenę kryteriów równoważności na podstawie określonych parametrów szczególnych. Określenie jurysdykcji państw trzecich stosujących ramy prawne uznane za równoważne z kwalifikowaną zasadą IIR powinno bezpośrednio wynikać z obiektywnych kryteriów określonych w niniejszej dyrektywie i powinno być ściśle zgodne z oceną na szczeblu OECD. W związku z tym w takim szczególnym kontekście można uznać za właściwe, by przewidzieć akt delegowany. W szczególności zastosowania aktu delegowanego w tym szczególnym kontekście nie należy traktować jako precedensu dla innych instrumentów ustawodawczych przyjmowanych w ramach specjalnej procedury ustawodawczej, biorąc pod uwagę proces decyzyjny właściwy dla kwestii podatkowych. |
| --- | --- |

(26)

Istotne będzie również, aby wszyscy najważniejsi partnerzy handlowi Unii stosowali kwalifikowaną zasadę IIR albo równoważny zbiór zasad dotyczących minimalnego opodatkowania. Co do kwestii, czy zasada IIR wdrożona przez jurysdykcję państwa trzeciego, które przestrzega globalnego porozumienia, jest kwalifikowaną zasadą IIR w rozumieniu globalnego porozumienia, należy odnieść się do oceny, która ma zostać przeprowadzona na szczeblu OECD. Ponadto oraz w celu zapewnienia pewności prawa i skuteczności zasad dotyczących globalnego podatku minimalnego należy doprecyzować warunki, na jakich zasady wdrożone w jurysdykcji państwa trzeciego, która nie transponuje zasad globalnego porozumienia, mogą zostać uznane za równoważne z kwalifikowaną zasadą IIR. Celem oceny równoważności jest przede wszystkim doprecyzowanie i określenie stosowania przez państwo członkowskie niniejszej dyrektywy, w szczególności w odniesieniu do UTPR. W tym celu niniejsza dyrektywa powinna przewidywać – przygotowaną przez Komisję w związku z oceną na szczeblu OECD – ocenę kryteriów równoważności na podstawie określonych parametrów szczególnych. Określenie jurysdykcji państw trzecich stosujących ramy prawne uznane za równoważne z kwalifikowaną zasadą IIR powinno bezpośrednio wynikać z obiektywnych kryteriów określonych w niniejszej dyrektywie i powinno być ściśle zgodne z oceną na szczeblu OECD. W związku z tym w takim szczególnym kontekście można uznać za właściwe, by przewidzieć akt delegowany. W szczególności zastosowania aktu delegowanego w tym szczególnym kontekście nie należy traktować jako precedensu dla innych instrumentów ustawodawczych przyjmowanych w ramach specjalnej procedury ustawodawczej, biorąc pod uwagę proces decyzyjny właściwy dla kwestii podatkowych.

| (27) | Zasadnicze znaczenie ma zapewnienie spójnego stosowania przepisów określonych w niniejszej dyrektywie w odniesieniu do każdej jurysdykcji państwa trzeciego, która nie transponuje zasad globalnego porozumienia i nie uzyskuje potwierdzenia równoważności jej krajowych przepisów z kwalifikowaną zasadą IIR. W tym kontekście konieczne jest opracowanie wspólnej metodyki przydzielania kwot, które byłyby traktowane jako podatki kwalifikowane na podstawie zasad globalnego porozumienia, jednostkom wchodzącym w skład grupy MNE, które podlegałyby podatkowi wyrównawczemu zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy. W tym celu państwa członkowskie powinny stosować wytyczne dotyczące uzgodnionych na forum OECD ram wdrażania GloBE jako punkt odniesienia przy przydzielaniu takich podatków kwalifikowanych. |
| --- | --- |

(27)

Zasadnicze znaczenie ma zapewnienie spójnego stosowania przepisów określonych w niniejszej dyrektywie w odniesieniu do każdej jurysdykcji państwa trzeciego, która nie transponuje zasad globalnego porozumienia i nie uzyskuje potwierdzenia równoważności jej krajowych przepisów z kwalifikowaną zasadą IIR. W tym kontekście konieczne jest opracowanie wspólnej metodyki przydzielania kwot, które byłyby traktowane jako podatki kwalifikowane na podstawie zasad globalnego porozumienia, jednostkom wchodzącym w skład grupy MNE, które podlegałyby podatkowi wyrównawczemu zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy. W tym celu państwa członkowskie powinny stosować wytyczne dotyczące uzgodnionych na forum OECD ram wdrażania GloBE jako punkt odniesienia przy przydzielaniu takich podatków kwalifikowanych.

| (28) | W celu uzupełnienia niektórych elementów niniejszej dyrektywy innych niż istotne należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w celu określenia, po dokonaniu oceny przez Komisję, jurysdykcji, których krajowe ramy prawne można uznać za równoważne z kwalifikowaną zasadą IIR. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (5). |
| --- | --- |

(28)

W celu uzupełnienia niektórych elementów niniejszej dyrektywy innych niż istotne należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w celu określenia, po dokonaniu oceny przez Komisję, jurysdykcji, których krajowe ramy prawne można uznać za równoważne z kwalifikowaną zasadą IIR. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (5).

| (29) | Ponieważ niniejsza dyrektywa wchodzi w życie w 2022 r., a termin transpozycji przez państwa członkowskie został wyznaczony najpóźniej na dzień 31 grudnia 2023 r., Unia będzie działać zgodnie z harmonogramem określonym w oświadczeniu w sprawie dwufilarowego rozwiązania pozwalającego sprostać wyzwaniom podatkowym wynikającym z cyfryzacji gospodarki uzgodnionym przez Otwarte ramy OECD do spraw erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku z dnia 8 października 2021 r. (zwanym dalej „oświadczeniem w kontekście Otwartych ram OECD do spraw erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku z października 2021 r.”), zgodnie z którym drugi filar ma zostać przełożony na przepisy prawne w 2022 r., tak by stał się skuteczny w 2023 r., a zasada UTPR powinna wejść w życie w 2024 r. |
| --- | --- |

(29)

Ponieważ niniejsza dyrektywa wchodzi w życie w 2022 r., a termin transpozycji przez państwa członkowskie został wyznaczony najpóźniej na dzień 31 grudnia 2023 r., Unia będzie działać zgodnie z harmonogramem określonym w oświadczeniu w sprawie dwufilarowego rozwiązania pozwalającego sprostać wyzwaniom podatkowym wynikającym z cyfryzacji gospodarki uzgodnionym przez Otwarte ramy OECD do spraw erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku z dnia 8 października 2021 r. (zwanym dalej „oświadczeniem w kontekście Otwartych ram OECD do spraw erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku z października 2021 r.”), zgodnie z którym drugi filar ma zostać przełożony na przepisy prawne w 2022 r., tak by stał się skuteczny w 2023 r., a zasada UTPR powinna wejść w życie w 2024 r.

| (30) | Przepisy niniejszej dyrektywy dotyczące stosowania zasady UTPR powinny mieć zastosowanie od 2024 r., aby umożliwić jurysdykcjom państw trzecich stosowanie zasady IIR w pierwszej fazie wdrażania modelowych zasad OECD. |
| --- | --- |

(30)

Przepisy niniejszej dyrektywy dotyczące stosowania zasady UTPR powinny mieć zastosowanie od 2024 r., aby umożliwić jurysdykcjom państw trzecich stosowanie zasady IIR w pierwszej fazie wdrażania modelowych zasad OECD.

| (31) | W oświadczeniu Otwartych ram do spraw erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku z października 2021 r. przewidziano rozwiązanie dwufilarowe. Szczegółowy plan wdrażania zawarty w załączniku do oświadczenia Otwartych ram określa harmonogram wdrażania każdego z filarów. Ponieważ celem niniejszej dyrektywy jest wdrożenie filaru drugiego, podczas gdy prace nad pierwszym filarem oczekują na ukończenie, należy upewnić się, że filar pierwszy również zostanie wdrożony. W tym celu niniejsza dyrektywa przewiduje klauzulę zobowiązującą Komisję do przygotowania sprawozdania oceniającego postępy poczynione na forum Otwartych ram do spraw erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku. Uznaje się, że Komisja może, o ile uzna to za stosowne, przedłożyć do rozważenia państwom członkowskim wniosek ustawodawczy w celu sprostania wyzwaniom podatkowym wynikającym z cyfryzacji gospodarki. |
| --- | --- |

(31)

W oświadczeniu Otwartych ram do spraw erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku z października 2021 r. przewidziano rozwiązanie dwufilarowe. Szczegółowy plan wdrażania zawarty w załączniku do oświadczenia Otwartych ram określa harmonogram wdrażania każdego z filarów. Ponieważ celem niniejszej dyrektywy jest wdrożenie filaru drugiego, podczas gdy prace nad pierwszym filarem oczekują na ukończenie, należy upewnić się, że filar pierwszy również zostanie wdrożony. W tym celu niniejsza dyrektywa przewiduje klauzulę zobowiązującą Komisję do przygotowania sprawozdania oceniającego postępy poczynione na forum Otwartych ram do spraw erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku. Uznaje się, że Komisja może, o ile uzna to za stosowne, przedłożyć do rozważenia państwom członkowskim wniosek ustawodawczy w celu sprostania wyzwaniom podatkowym wynikającym z cyfryzacji gospodarki.

| (32) | Przed końcem każdego półrocza, począwszy od dnia 1 lipca 2022 r., Rada powinna ocenić sytuację w zakresie wdrażania filaru pierwszego zawartego w oświadczeniu Otwartych ram do spraw erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku z października 2021 r. |
| --- | --- |

(32)

Przed końcem każdego półrocza, począwszy od dnia 1 lipca 2022 r., Rada powinna ocenić sytuację w zakresie wdrażania filaru pierwszego zawartego w oświadczeniu Otwartych ram do spraw erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku z października 2021 r.

| (33) | Cel niniejszej dyrektywy, jakim jest stworzenie wspólnych ram na potrzeby globalnego minimalnego poziomu opodatkowania w Unii na podstawie wspólnego podejścia zawartego w modelowych zasadach OECD, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez każde państwo członkowskie działające samodzielnie, ponieważ niezależne działania państw członkowskich zwiększyłyby ryzyko fragmentacji rynku wewnętrznego oraz ponieważ decydujące znaczenie ma przyjęcie rozwiązań, które są efektywne dla całego rynku wewnętrznego, cel ten, ze względu na skalę reformy dotyczącej globalnego podatku minimalnego, może zostać lepiej osiągnięty na poziomie Unii. Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności ustanowioną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(33)

Cel niniejszej dyrektywy, jakim jest stworzenie wspólnych ram na potrzeby globalnego minimalnego poziomu opodatkowania w Unii na podstawie wspólnego podejścia zawartego w modelowych zasadach OECD, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez każde państwo członkowskie działające samodzielnie, ponieważ niezależne działania państw członkowskich zwiększyłyby ryzyko fragmentacji rynku wewnętrznego oraz ponieważ decydujące znaczenie ma przyjęcie rozwiązań, które są efektywne dla całego rynku wewnętrznego, cel ten, ze względu na skalę reformy dotyczącej globalnego podatku minimalnego, może zostać lepiej osiągnięty na poziomie Unii. Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności ustanowioną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

| (34) | Zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (6) skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał formalne uwagi w dniu 10 lutego 2022 r. Do przetwarzania danych osobowych prowadzonego w ramach niniejszej dyrektywy stosuje się prawo do ochrony danych osobowych na mocy art. 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady 2016/679 (7), |
| --- | --- |

(34)

Zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (6) skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał formalne uwagi w dniu 10 lutego 2022 r. Do przetwarzania danych osobowych prowadzonego w ramach niniejszej dyrektywy stosuje się prawo do ochrony danych osobowych na mocy art. 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady 2016/679 (7),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

1.   Niniejszą dyrektywą ustanawia się wspólne środki dotyczące minimalnego skutecznego opodatkowania międzynarodowych grup przedsiębiorstw (MNE) i dużych grup krajowych w postaci:

| a) | zasady włączenia dochodu do opodatkowania (IIR), zgodnie z którą jednostka dominująca grupy MNE lub dużej grupy krajowej oblicza i płaci przypadający na nią udział w podatku wyrównawczym w odniesieniu do nisko opodatkowanych jednostek składowych grupy; oraz |
| --- | --- |

a)

zasady włączenia dochodu do opodatkowania (IIR), zgodnie z którą jednostka dominująca grupy MNE lub dużej grupy krajowej oblicza i płaci przypadający na nią udział w podatku wyrównawczym w odniesieniu do nisko opodatkowanych jednostek składowych grupy; oraz

| b) | zasady niedostatecznie opodatkowanych zysków (UTPR), zgodnie z którą jednostka składowa grupy MNE rozlicza dodatkowe obciążenie podatkowe równe jej udziałowi w podatku wyrównawczym, który nie został naliczony na podstawie zasady IIR w odniesieniu do nisko opodatkowanych jednostek składowych tej grupy. |
| --- | --- |

b)

zasady niedostatecznie opodatkowanych zysków (UTPR), zgodnie z którą jednostka składowa grupy MNE rozlicza dodatkowe obciążenie podatkowe równe jej udziałowi w podatku wyrównawczym, który nie został naliczony na podstawie zasady IIR w odniesieniu do nisko opodatkowanych jednostek składowych tej grupy.

2.   Państwa członkowskie mogą zdecydować się na stosowanie kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego, zgodnie z którym podatek wyrównawczy będzie obliczany i uiszczany od nadwyżki zysku wszystkich nisko opodatkowanych jednostek składowych z siedzibą w ich jurysdykcji zgodnie z niniejszą dyrektywą.

Artykuł 2

Zakres stosowania

1.   Niniejszą dyrektywę stosuje się do jednostek składowych z siedzibą w państwie członkowskim, będących członkami grupy MNE lub dużej grupy krajowej, która w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym swojej jednostki dominującej najwyższego szczebla w co najmniej dwóch z czterech lat podatkowych bezpośrednio poprzedzających badany rok podatkowy wykazała roczny przychód w wysokości co najmniej 750 000 000 EUR, łącznie z przychodem jednostek wyłączonych, o których mowa w ust. 3.

2.   Jeżeli co najmniej jeden rok z czterech lat podatkowych, o których mowa w ust. 1, jest dłuższy lub krótszy niż 12 miesięcy, próg przychodu, o którym mowa w tym ustępie, dostosowuje się proporcjonalnie w odniesieniu do każdego z tych lat podatkowych.

3.   Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do następujących jednostek („jednostki wyłączone”):

| a) | podmioty rządowe, organizacje międzynarodowe, organizacje nienastawione na zysk, fundusze emerytalne, fundusze inwestycyjne, które są jednostką dominującą najwyższego szczebla lub wehikuły inwestujące w nieruchomości, które są jednostką dominującą najwyższego szczebla; |
| --- | --- |

a)

podmioty rządowe, organizacje międzynarodowe, organizacje nienastawione na zysk, fundusze emerytalne, fundusze inwestycyjne, które są jednostką dominującą najwyższego szczebla lub wehikuły inwestujące w nieruchomości, które są jednostką dominującą najwyższego szczebla;

| b) | jednostki, w przypadku których co najmniej 95 % ich wartości należy do co najmniej jednej z jednostek, o których mowa w lit. a), bezpośrednio lub za pośrednictwem jednej lub kilku jednostek wyłączonych, z wyjątkiem jednostek świadczących usługi emerytalne, oraz:






  (i) | których działalność polega wyłącznie lub niemal wyłącznie na utrzymywaniu aktywów lub inwestowaniu środków finansowych na rzecz jednostki lub jednostek, o których mowa w lit. a); lub |
| --- | --- | --- |

b)

jednostki, w przypadku których co najmniej 95 % ich wartości należy do co najmniej jednej z jednostek, o których mowa w lit. a), bezpośrednio lub za pośrednictwem jednej lub kilku jednostek wyłączonych, z wyjątkiem jednostek świadczących usługi emerytalne, oraz:

(i)

których działalność polega wyłącznie lub niemal wyłącznie na utrzymywaniu aktywów lub inwestowaniu środków finansowych na rzecz jednostki lub jednostek, o których mowa w lit. a); lub

| (ii) | które prowadzą wyłącznie działalność pomocniczą w stosunku do działalności prowadzonej przez jednostkę lub jednostki, o których mowa w lit. a); |
| --- | --- |

(ii)

które prowadzą wyłącznie działalność pomocniczą w stosunku do działalności prowadzonej przez jednostkę lub jednostki, o których mowa w lit. a);

| c) | jednostki, w przypadku których co najmniej 85 % ich wartości należy, bezpośrednio lub za pośrednictwem jednej lub kilku jednostek wyłączonych, do co najmniej jednej z jednostek, o których mowa w lit. a), z wyjątkiem jednostek świadczących usługi emerytalne, pod warunkiem, że zasadniczo cały ich dochód pochodzi z dywidend lub zysków lub strat kapitałowych, które są wyłączone z obliczania kwalifikowanego dochodu lub straty zgodnie z art. 16 ust. 2 lit. b) i c). |
| --- | --- |

c)

jednostki, w przypadku których co najmniej 85 % ich wartości należy, bezpośrednio lub za pośrednictwem jednej lub kilku jednostek wyłączonych, do co najmniej jednej z jednostek, o których mowa w lit. a), z wyjątkiem jednostek świadczących usługi emerytalne, pod warunkiem, że zasadniczo cały ich dochód pochodzi z dywidend lub zysków lub strat kapitałowych, które są wyłączone z obliczania kwalifikowanego dochodu lub straty zgodnie z art. 16 ust. 2 lit. b) i c).

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego ustępu raportująca jednostka składowa może zdecydować, zgodnie z art. 45 ust. 1, że nie będzie traktować jednostki, o której mowa w lit. b) i c) tego akapitu, jako jednostki wyłączonej.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

| 1) | „jednostka” oznacza dowolne porozumienie prawne, które sporządza odrębne sprawozdanie finansowe, lub dowolną osobę prawną; |
| --- | --- |

1)

„jednostka” oznacza dowolne porozumienie prawne, które sporządza odrębne sprawozdanie finansowe, lub dowolną osobę prawną;

| 2) | „jednostka składowa” oznacza:






  a) | dowolną jednostkę, która wchodzi w skład grupy MNE lub dużej grupy krajowej; oraz |
| --- | --- | --- |

2)

„jednostka składowa” oznacza:

a)

dowolną jednostkę, która wchodzi w skład grupy MNE lub dużej grupy krajowej; oraz

| b) | dowolny stały zakład centrali, który wchodzi w skład grupy MNE, o której mowa w lit. a); |
| --- | --- |

b)

dowolny stały zakład centrali, który wchodzi w skład grupy MNE, o której mowa w lit. a);

| 3) | „grupa” oznacza:






  a) | zbiór jednostek, pomiędzy którymi istnieją powiązania właścicielskie lub powiązania wynikające ze sprawowania kontroli zgodnie z definicją zawartą w przyjętym standardzie rachunkowości finansowej do celów sporządzania skonsolidowanego sprawozdania finansowego przez jednostkę dominującą najwyższego szczebla, w tym wszelkie jednostki, które mogły zostać wyłączone ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla wyłącznie ze względu na ich niewielki rozmiar, istotność lub przeznaczenie do sprzedaży; lub |
| --- | --- | --- |

3)

„grupa” oznacza:

a)

zbiór jednostek, pomiędzy którymi istnieją powiązania właścicielskie lub powiązania wynikające ze sprawowania kontroli zgodnie z definicją zawartą w przyjętym standardzie rachunkowości finansowej do celów sporządzania skonsolidowanego sprawozdania finansowego przez jednostkę dominującą najwyższego szczebla, w tym wszelkie jednostki, które mogły zostać wyłączone ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla wyłącznie ze względu na ich niewielki rozmiar, istotność lub przeznaczenie do sprzedaży; lub

| b) | jednostkę, który posiada co najmniej jeden stały zakład, pod warunkiem że nie wchodzi ona w skład innej grupy zdefiniowanej w lit. a); |
| --- | --- |

b)

jednostkę, który posiada co najmniej jeden stały zakład, pod warunkiem że nie wchodzi ona w skład innej grupy zdefiniowanej w lit. a);

| 4) | „grupa MNE” oznacza dowolną grupę, która obejmuje co najmniej jedną jednostkę lub stały zakład niemające siedziby w jurysdykcji jednostki dominującej najwyższego szczebla; |
| --- | --- |

4)

„grupa MNE” oznacza dowolną grupę, która obejmuje co najmniej jedną jednostkę lub stały zakład niemające siedziby w jurysdykcji jednostki dominującej najwyższego szczebla;

| 5) | „duża grupa krajowa” oznacza dowolną grupę, której wszystkie jednostki składowe mają siedzibę w tym samym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

5)

„duża grupa krajowa” oznacza dowolną grupę, której wszystkie jednostki składowe mają siedzibę w tym samym państwie członkowskim;

| 6) | „skonsolidowane sprawozdanie finansowe” oznacza:






  a) | sprawozdanie finansowe sporządzane przez jednostkę zgodnie z przyjętym standardem rachunkowości finansowej, w którym to sprawozdaniu aktywa, pasywa, dochody, koszty i przepływy pieniężne tej jednostki oraz dowolnych jednostek, w których ma ona udział konsolidujący, są przedstawiane jako aktywa, pasywa, dochody, wydatki i przepływy pieniężne jednej jednostki gospodarczej; |
| --- | --- | --- |

6)

„skonsolidowane sprawozdanie finansowe” oznacza:

a)

sprawozdanie finansowe sporządzane przez jednostkę zgodnie z przyjętym standardem rachunkowości finansowej, w którym to sprawozdaniu aktywa, pasywa, dochody, koszty i przepływy pieniężne tej jednostki oraz dowolnych jednostek, w których ma ona udział konsolidujący, są przedstawiane jako aktywa, pasywa, dochody, wydatki i przepływy pieniężne jednej jednostki gospodarczej;

| b) | w przypadku grup zdefiniowanych w pkt 3 lit. b) – sprawozdanie finansowe sporządzane przez jednostkę zgodnie z przyjętym standardem rachunkowości finansowej; |
| --- | --- |

b)

w przypadku grup zdefiniowanych w pkt 3 lit. b) – sprawozdanie finansowe sporządzane przez jednostkę zgodnie z przyjętym standardem rachunkowości finansowej;

| c) | sprawozdanie finansowe jednostki dominującej najwyższego szczebla, które nie zostało sporządzone zgodnie z przyjętym standardem rachunkowości finansowej i które zostało następnie skorygowane, aby zapobiec istotnym odstępstwom wpływającym na zakłócenie konkurencji; oraz |
| --- | --- |

c)

sprawozdanie finansowe jednostki dominującej najwyższego szczebla, które nie zostało sporządzone zgodnie z przyjętym standardem rachunkowości finansowej i które zostało następnie skorygowane, aby zapobiec istotnym odstępstwom wpływającym na zakłócenie konkurencji; oraz

| d) | jeżeli jednostka dominująca najwyższego szczebla nie sporządza sprawozdania finansowego w sposób opisany w lit. a), b) lub c) – sprawozdanie finansowe, które zostałoby sporządzone, gdyby jednostka dominująca najwyższego szczebla była zobowiązana do sporządzenia takiego sprawozdania finansowego zgodnie z:






  (i) | przyjętym standardem rachunkowości finansowej; lub |
| --- | --- | --- |

d)

jeżeli jednostka dominująca najwyższego szczebla nie sporządza sprawozdania finansowego w sposób opisany w lit. a), b) lub c) – sprawozdanie finansowe, które zostałoby sporządzone, gdyby jednostka dominująca najwyższego szczebla była zobowiązana do sporządzenia takiego sprawozdania finansowego zgodnie z:

(i)

przyjętym standardem rachunkowości finansowej; lub

| (ii) | innym standardem rachunkowości finansowej oraz pod warunkiem, że takie sprawozdanie finansowe zostało skorygowane, aby zapobiec istotnym odstępstwom wpływającym na zakłócenie konkurencji; |
| --- | --- |

(ii)

innym standardem rachunkowości finansowej oraz pod warunkiem, że takie sprawozdanie finansowe zostało skorygowane, aby zapobiec istotnym odstępstwom wpływającym na zakłócenie konkurencji;

| 7) | „rok podatkowy” oznacza okres obrachunkowy, w odniesieniu do którego jednostka dominująca najwyższego szczebla grupy MNE lub dużej grupy krajowej sporządza swoje skonsolidowane sprawozdanie finansowe lub – jeżeli jednostka dominująca najwyższego szczebla nie sporządza skonsolidowanego sprawozdania finansowego – rok kalendarzowy; |
| --- | --- |

7)

„rok podatkowy” oznacza okres obrachunkowy, w odniesieniu do którego jednostka dominująca najwyższego szczebla grupy MNE lub dużej grupy krajowej sporządza swoje skonsolidowane sprawozdanie finansowe lub – jeżeli jednostka dominująca najwyższego szczebla nie sporządza skonsolidowanego sprawozdania finansowego – rok kalendarzowy;

| 8) | „raportująca jednostka składowa” oznacza jednostkę składającą deklarację dotyczącą podatku wyrównawczego zgodnie z art. 44; |
| --- | --- |

8)

„raportująca jednostka składowa” oznacza jednostkę składającą deklarację dotyczącą podatku wyrównawczego zgodnie z art. 44;

| 9) | „podmiot rządowy” oznacza podmiot, który spełnia wszystkie następujące kryteria:






  a) | wchodzi w skład rządu lub jest w całości własnością rządu, w tym wszelkich jednostek terytorialnych niższego szczebla lub władz lokalnych; |
| --- | --- | --- |

9)

„podmiot rządowy” oznacza podmiot, który spełnia wszystkie następujące kryteria:

a)

wchodzi w skład rządu lub jest w całości własnością rządu, w tym wszelkich jednostek terytorialnych niższego szczebla lub władz lokalnych;

| b) | nie prowadzi działalności handlowej ani gospodarczej i ma głównie na celu:






  (i) | pełnienie funkcji rządowej; lub |
| --- | --- | --- |

b)

nie prowadzi działalności handlowej ani gospodarczej i ma głównie na celu:

(i)

pełnienie funkcji rządowej; lub

| (ii) | zarządzanie aktywami tego rządu lub jurysdykcji lub inwestowanie takich aktywów poprzez dokonywanie i utrzymywanie inwestycji, zarządzanie aktywami i powiązaną działalność inwestycyjną na rzecz aktywów tego rządu lub jurysdykcji; |
| --- | --- |

(ii)

zarządzanie aktywami tego rządu lub jurysdykcji lub inwestowanie takich aktywów poprzez dokonywanie i utrzymywanie inwestycji, zarządzanie aktywami i powiązaną działalność inwestycyjną na rzecz aktywów tego rządu lub jurysdykcji;

| c) | odpowiada przed rządem za swoje ogólne wyniki i co roku przekazuje rządowi informacje na ten temat; oraz |
| --- | --- |

c)

odpowiada przed rządem za swoje ogólne wyniki i co roku przekazuje rządowi informacje na ten temat; oraz

| d) | jego aktywa przysługują takiemu rządowi po rozwiązaniu i w zakresie, w jakim dokonuje on wypłaty zysku netto, takie zyski netto są wypłacane wyłącznie na rzecz takiego rządu, a żadna część odnośnych zysków netto nie przynosi korzyści żadnej osobie prywatnej; |
| --- | --- |

d)

jego aktywa przysługują takiemu rządowi po rozwiązaniu i w zakresie, w jakim dokonuje on wypłaty zysku netto, takie zyski netto są wypłacane wyłącznie na rzecz takiego rządu, a żadna część odnośnych zysków netto nie przynosi korzyści żadnej osobie prywatnej;

| 10) | „organizacja międzynarodowa” oznacza każdą organizację międzyrządową, w tym organizację ponadnarodową, lub agencję lub instytucję będące w całości własnością takich organizacji, która spełnia wszystkie następujące kryteria:






  a) | składa się głównie z rządów; |
| --- | --- | --- |

10)

„organizacja międzynarodowa” oznacza każdą organizację międzyrządową, w tym organizację ponadnarodową, lub agencję lub instytucję będące w całości własnością takich organizacji, która spełnia wszystkie następujące kryteria:

a)

składa się głównie z rządów;

| b) | zawarła z jurysdykcją, w której ma siedzibę, umowę w sprawie siedziby lub zasadniczo podobne porozumienie, np. uzgodnienia uprawniające biura lub jednostki organizacyjne danej organizacji do korzystania z przywilejów i immunitetów; oraz |
| --- | --- |

b)

zawarła z jurysdykcją, w której ma siedzibę, umowę w sprawie siedziby lub zasadniczo podobne porozumienie, np. uzgodnienia uprawniające biura lub jednostki organizacyjne danej organizacji do korzystania z przywilejów i immunitetów; oraz

| c) | prawo lub dokumenty regulujące tę organizację uniemożliwiają, by jej dochód przynosił korzyści osobom prywatnym; |
| --- | --- |

c)

prawo lub dokumenty regulujące tę organizację uniemożliwiają, by jej dochód przynosił korzyści osobom prywatnym;

| 11) | „organizacja nienastawiona na zysk” oznacza jednostkę, która spełnia wszystkie następujące kryteria:






  a) | ma siedzibę i prowadzi działalność w jurysdykcji siedziby:






  (i) | wyłącznie do celów religijnych, charytatywnych, naukowych, artystycznych, kulturalnych, sportowych, edukacyjnych lub innych podobnych celów; lub |
| --- | --- | --- | --- |

11)

„organizacja nienastawiona na zysk” oznacza jednostkę, która spełnia wszystkie następujące kryteria:

a)

ma siedzibę i prowadzi działalność w jurysdykcji siedziby:

(i)

wyłącznie do celów religijnych, charytatywnych, naukowych, artystycznych, kulturalnych, sportowych, edukacyjnych lub innych podobnych celów; lub

| (ii) | jako organizacja zawodowa, liga przedsiębiorców, izba handlowa, organizacja pracy, organizacja rolnicza lub ogrodnicza, liga obywatelska lub organizacja działająca wyłącznie na rzecz promowania dobrobytu społecznego; |
| --- | --- |

(ii)

jako organizacja zawodowa, liga przedsiębiorców, izba handlowa, organizacja pracy, organizacja rolnicza lub ogrodnicza, liga obywatelska lub organizacja działająca wyłącznie na rzecz promowania dobrobytu społecznego;

| b) | zasadniczo cały dochód z działalności, o której mowa w lit. a), jest zwolniony z podatku dochodowego w jurysdykcji jej siedziby; |
| --- | --- |

b)

zasadniczo cały dochód z działalności, o której mowa w lit. a), jest zwolniony z podatku dochodowego w jurysdykcji jej siedziby;

| c) | nie posiada udziałowców ani członków, którzy są właścicielami lub beneficjentami jej dochodu lub aktywów; |
| --- | --- |

c)

nie posiada udziałowców ani członków, którzy są właścicielami lub beneficjentami jej dochodu lub aktywów;

| d) | dochód lub aktywa jednostki nie mogą zostać podzielone ani przypisane na rzecz osoby prywatnej lub podmiotu niebędącego jednostką charytatywną, w sposób inny niż:






  (i) | w związku z prowadzeniem przez jednostkę działalności charytatywnej; |
| --- | --- | --- |

d)

dochód lub aktywa jednostki nie mogą zostać podzielone ani przypisane na rzecz osoby prywatnej lub podmiotu niebędącego jednostką charytatywną, w sposób inny niż:

(i)

w związku z prowadzeniem przez jednostkę działalności charytatywnej;

| (ii) | jako zapłata rozsądnego wynagrodzenia za wykonane usługi lub za korzystanie z mienia lub kapitału; lub |
| --- | --- |

(ii)

jako zapłata rozsądnego wynagrodzenia za wykonane usługi lub za korzystanie z mienia lub kapitału; lub

| (iii) | jako płatność odzwierciedlająca wartość rynkową nieruchomości, którą ta jednostka nabyła; oraz |
| --- | --- |

(iii)

jako płatność odzwierciedlająca wartość rynkową nieruchomości, którą ta jednostka nabyła; oraz

| e) | po zakończeniu, likwidacji lub rozwiązaniu jednostki, wszystkie jej aktywa mają zostać podzielone na rzecz organizacji nienastawionej na zysk lub rządu, w tym dowolnego podmiotu rządowego jurysdykcji siedziby danej jednostki lub wszelkich jej jednostek terytorialnych niższego szczebla, bądź muszą zostać zwrócone tej organizacji lub rządowi; |
| --- | --- |

e)

po zakończeniu, likwidacji lub rozwiązaniu jednostki, wszystkie jej aktywa mają zostać podzielone na rzecz organizacji nienastawionej na zysk lub rządu, w tym dowolnego podmiotu rządowego jurysdykcji siedziby danej jednostki lub wszelkich jej jednostek terytorialnych niższego szczebla, bądź muszą zostać zwrócone tej organizacji lub rządowi;

| f) | nie prowadzi działalności handlowej lub gospodarczej, która nie jest bezpośrednio związana z celami, dla których została utworzona; |
| --- | --- |

f)

nie prowadzi działalności handlowej lub gospodarczej, która nie jest bezpośrednio związana z celami, dla których została utworzona;

| 12) | „jednostka pośrednicząca” oznacza jednostkę w zakresie, w jakim jest ona transparentna podatkowo w odniesieniu do swoich dochodów, wydatków, zysków lub strat w jurysdykcji, w której została utworzona, chyba że jest rezydentem podatkowym i jest objęta podatkiem kwalifikowanym od swoich dochodów lub zysków w innej jurysdykcji.
  Uznaje się, że jednostka pośrednicząca jest:






  a) | jednostką transparentną podatkowo w odniesieniu do swoich dochodów, wydatków, zysków lub strat w zakresie, w jakim jest ona transparentna podatkowo w jurysdykcji, w której siedzibę ma jej właściciel; |
| --- | --- | --- |

12)

„jednostka pośrednicząca” oznacza jednostkę w zakresie, w jakim jest ona transparentna podatkowo w odniesieniu do swoich dochodów, wydatków, zysków lub strat w jurysdykcji, w której została utworzona, chyba że jest rezydentem podatkowym i jest objęta podatkiem kwalifikowanym od swoich dochodów lub zysków w innej jurysdykcji.

Uznaje się, że jednostka pośrednicząca jest:

a)

jednostką transparentną podatkowo w odniesieniu do swoich dochodów, wydatków, zysków lub strat w zakresie, w jakim jest ona transparentna podatkowo w jurysdykcji, w której siedzibę ma jej właściciel;

| b) | odwróconym podmiotem hybrydowym w odniesieniu do swoich dochodów, wydatków, zysków lub strat w zakresie, w jakim nie jest on transparentny podatkowo w jurysdykcji, w której siedzibę ma jego właściciel. |
| --- | --- |

b)

odwróconym podmiotem hybrydowym w odniesieniu do swoich dochodów, wydatków, zysków lub strat w zakresie, w jakim nie jest on transparentny podatkowo w jurysdykcji, w której siedzibę ma jego właściciel.

Do celów niniejszej definicji „jednostka transparentna podatkowo” oznacza jednostkę, której dochody, wydatki, zyski lub straty są traktowane zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi w danej jurysdykcji tak, jak gdyby zostały one uzyskane lub poniesione przez bezpośredniego właściciela tej jednostki proporcjonalnie do jego udziału w tej jednostce.

Udział własnościowy w jednostce lub stałym zakładzie będących jednostką składową jest traktowany jak posiadany poprzez strukturę transparentną podatkowo, jeżeli taki udział własnościowy jest posiadany pośrednio poprzez łańcuch jednostek transparentnych podatkowo.

Jednostkę składową, która nie jest rezydentem podatkowym i nie podlega opodatkowaniu podatkiem kwalifikowanym ani kwalifikowanym krajowym podatkiem wyrównawczym na podstawie jej miejsca zarządu, miejsca utworzenia lub podobnych kryteriów, traktuje się jak jednostkę pośredniczącą i jednostkę transparentną podatkowo w odniesieniu do jej dochodów, wydatków, zysków lub strat w zakresie, w jakim:

| a) | jej właściciele mają siedzibę w jurysdykcji, która traktuje tę jednostkę jako transparentną podatkowo; |
| --- | --- |

a)

jej właściciele mają siedzibę w jurysdykcji, która traktuje tę jednostkę jako transparentną podatkowo;

| b) | nie posiada ona miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w jurysdykcji, w której została utworzona; oraz |
| --- | --- |

b)

nie posiada ona miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w jurysdykcji, w której została utworzona; oraz

| c) | dochody, wydatki, zyski lub straty nie mogą zostać przypisane stałemu zakładowi; |
| --- | --- |

c)

dochody, wydatki, zyski lub straty nie mogą zostać przypisane stałemu zakładowi;

| 13) | „stały zakład” oznacza:






  a) | miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lub miejsce uznawane za miejsce prowadzenia działalności gospodarczej znajdujące się w jurysdykcji, w której jest ono traktowane jako stały zakład zgodnie z mającą zastosowanie umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, pod warunkiem że jurysdykcja ta opodatkowuje przypisany takiemu miejscu dochód zgodnie z postanowieniami podobnymi do art. 7 Modelowej konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku, ze zmianami; |
| --- | --- | --- |

13)

„stały zakład” oznacza:

a)

miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lub miejsce uznawane za miejsce prowadzenia działalności gospodarczej znajdujące się w jurysdykcji, w której jest ono traktowane jako stały zakład zgodnie z mającą zastosowanie umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, pod warunkiem że jurysdykcja ta opodatkowuje przypisany takiemu miejscu dochód zgodnie z postanowieniami podobnymi do art. 7 Modelowej konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku, ze zmianami;

| b) | jeżeli brak mającej zastosowanie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania – miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lub miejsce uznawane za miejsce prowadzenia działalności gospodarczej znajdujące się w jurysdykcji, która opodatkowuje dochód przypisany takiemu miejscu prowadzenia działalności gospodarczej na zasadzie netto w sposób podobny do tego, w jaki opodatkowuje własnych rezydentów podatkowych; |
| --- | --- |

b)

jeżeli brak mającej zastosowanie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania – miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lub miejsce uznawane za miejsce prowadzenia działalności gospodarczej znajdujące się w jurysdykcji, która opodatkowuje dochód przypisany takiemu miejscu prowadzenia działalności gospodarczej na zasadzie netto w sposób podobny do tego, w jaki opodatkowuje własnych rezydentów podatkowych;

| c) | jeżeli dana jurysdykcja nie posiada systemu podatku dochodowego od osób prawnych – miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lub miejsce uznawane za miejsce prowadzenia działalności gospodarczej znajdujące się w takiej jurysdykcji, które byłoby traktowane jako stały zakład zgodnie z Modelową konwencją OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku, ze zmianami pod warunkiem że jurysdykcja ta miałaby prawo do opodatkowania dochodu, który zostałby przypisany temu miejscu prowadzenia działalności gospodarczej zgodnie z art. 7 tej konwencji; lub |
| --- | --- |

c)

jeżeli dana jurysdykcja nie posiada systemu podatku dochodowego od osób prawnych – miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lub miejsce uznawane za miejsce prowadzenia działalności gospodarczej znajdujące się w takiej jurysdykcji, które byłoby traktowane jako stały zakład zgodnie z Modelową konwencją OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku, ze zmianami pod warunkiem że jurysdykcja ta miałaby prawo do opodatkowania dochodu, który zostałby przypisany temu miejscu prowadzenia działalności gospodarczej zgodnie z art. 7 tej konwencji; lub

| d) | miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lub miejsce uznawane za miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, które nie zostało opisane w lit. a)–c) i poprzez które prowadzona jest działalność poza jurysdykcją, w której znajduje się jednostka, pod warunkiem, że jurysdykcja ta zwalnia dochód, który można przypisać takiej działalności; |
| --- | --- |

d)

miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lub miejsce uznawane za miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, które nie zostało opisane w lit. a)–c) i poprzez które prowadzona jest działalność poza jurysdykcją, w której znajduje się jednostka, pod warunkiem, że jurysdykcja ta zwalnia dochód, który można przypisać takiej działalności;

| 14) | „jednostka dominująca najwyższego szczebla” oznacza:






  a) | jednostkę, która posiada – bezpośrednio lub pośrednio – udział konsolidujący w dowolnej innej jednostce i która nie znajduje się w posiadaniu – bezpośrednio lub pośrednio – innej jednostki, która posiadałaby w niej udział konsolidujący; lub |
| --- | --- | --- |

14)

„jednostka dominująca najwyższego szczebla” oznacza:

a)

jednostkę, która posiada – bezpośrednio lub pośrednio – udział konsolidujący w dowolnej innej jednostce i która nie znajduje się w posiadaniu – bezpośrednio lub pośrednio – innej jednostki, która posiadałaby w niej udział konsolidujący; lub

| b) | centralę grupy zdefiniowanej w pkt 3 lit. b); |
| --- | --- |

b)

centralę grupy zdefiniowanej w pkt 3 lit. b);

| 15) | „minimalna stawka podatkowa” oznacza piętnaście procent (15 %); |
| --- | --- |

15)

„minimalna stawka podatkowa” oznacza piętnaście procent (15 %);

| 16) | „podatek wyrównawczy” oznacza podatek wyrównawczy obliczany w odniesieniu do jurysdykcji lub jednostki składowej zgodnie z art. 27; |
| --- | --- |

16)

„podatek wyrównawczy” oznacza podatek wyrównawczy obliczany w odniesieniu do jurysdykcji lub jednostki składowej zgodnie z art. 27;

| 17) | „system opodatkowania zagranicznych jednostek kontrolowanych” oznacza zbiór przepisów podatkowych innych niż kwalifikowana zasada IIR, zgodnie z którymi bezpośredni lub pośredni udziałowiec jednostki zagranicznej lub centrala stałego zakładu podlegają opodatkowaniu od swojego udziału w części lub całości dochodu uzyskanego przez tę zagraniczną jednostkę składową, niezależnie od tego, czy dochód ten jest wypłacany udziałowcowi; |
| --- | --- |

17)

„system opodatkowania zagranicznych jednostek kontrolowanych” oznacza zbiór przepisów podatkowych innych niż kwalifikowana zasada IIR, zgodnie z którymi bezpośredni lub pośredni udziałowiec jednostki zagranicznej lub centrala stałego zakładu podlegają opodatkowaniu od swojego udziału w części lub całości dochodu uzyskanego przez tę zagraniczną jednostkę składową, niezależnie od tego, czy dochód ten jest wypłacany udziałowcowi;

| 18) | „kwalifikowana zasada IIR” oznacza zbiór zasad, które zostały wprowadzone do prawa krajowego danej jurysdykcji, pod warunkiem że jurysdykcja ta nie zapewnia żadnych korzyści związanych z tymi zasadami, oraz które:






  a) | są równoważne z zasadami określonymi w niniejszej dyrektywie lub, w odniesieniu do jurysdykcji państw trzecich, w dokumencie pt. „Wyzwania podatkowe wynikające z cyfryzacji gospodarki – modelowe globalne zasady przeciwdziałania erozji podstawy opodatkowania (filar drugi)” (zwanymi dalej „modelowymi zasadami OECD”), zgodnie z którymi jednostka dominująca grupy MNE lub dużej grupy krajowej oblicza i płaci przypadający na nią udział w podatku wyrównawczym w odniesieniu do nisko opodatkowanych jednostek składowych tej grupy; |
| --- | --- | --- |

18)

„kwalifikowana zasada IIR” oznacza zbiór zasad, które zostały wprowadzone do prawa krajowego danej jurysdykcji, pod warunkiem że jurysdykcja ta nie zapewnia żadnych korzyści związanych z tymi zasadami, oraz które:

a)

są równoważne z zasadami określonymi w niniejszej dyrektywie lub, w odniesieniu do jurysdykcji państw trzecich, w dokumencie pt. „Wyzwania podatkowe wynikające z cyfryzacji gospodarki – modelowe globalne zasady przeciwdziałania erozji podstawy opodatkowania (filar drugi)” (zwanymi dalej „modelowymi zasadami OECD”), zgodnie z którymi jednostka dominująca grupy MNE lub dużej grupy krajowej oblicza i płaci przypadający na nią udział w podatku wyrównawczym w odniesieniu do nisko opodatkowanych jednostek składowych tej grupy;

| b) | są stosowane w sposób zgodny z zasadami określonymi w niniejszej dyrektywie lub, w odniesieniu do jurysdykcji państw trzecich, z modelowymi zasadami OECD; |
| --- | --- |

b)

są stosowane w sposób zgodny z zasadami określonymi w niniejszej dyrektywie lub, w odniesieniu do jurysdykcji państw trzecich, z modelowymi zasadami OECD;

| 19) | „nisko opodatkowana jednostka składowa” oznacza:






  a) | jednostkę składową grupy MNE lub dużej grupy krajowej z siedzibą w jurysdykcji o niskim poziomie opodatkowania; lub |
| --- | --- | --- |

19)

„nisko opodatkowana jednostka składowa” oznacza:

a)

jednostkę składową grupy MNE lub dużej grupy krajowej z siedzibą w jurysdykcji o niskim poziomie opodatkowania; lub

| b) | bezpaństwową jednostkę składową, która – w odniesieniu do roku podatkowego – ma dochód kwalifikowany i jest objęta efektywną stawką podatkową niższą od minimalnej stawki podatkowej; |
| --- | --- |

b)

bezpaństwową jednostkę składową, która – w odniesieniu do roku podatkowego – ma dochód kwalifikowany i jest objęta efektywną stawką podatkową niższą od minimalnej stawki podatkowej;

| 20) | „jednostka dominująca niższego szczebla” oznacza jednostkę składową, która posiada – bezpośrednio lub pośrednio – udział własnościowy w innej jednostce składowej tej samej grupy MNE lub dużej grupy krajowej i która nie jest jednostką dominującą najwyższego szczebla, jednostką dominującą znajdującą się w częściowym posiadaniu, stałym zakładem ani jednostką inwestycyjną; |
| --- | --- |

20)

„jednostka dominująca niższego szczebla” oznacza jednostkę składową, która posiada – bezpośrednio lub pośrednio – udział własnościowy w innej jednostce składowej tej samej grupy MNE lub dużej grupy krajowej i która nie jest jednostką dominującą najwyższego szczebla, jednostką dominującą znajdującą się w częściowym posiadaniu, stałym zakładem ani jednostką inwestycyjną;

| 21) | „udział konsolidujący” oznacza udział własnościowy w jednostce, którego posiadacz jest zobowiązany, lub byłby zobowiązany, do konsolidacji aktywów, pasywów, dochodów, kosztów i przepływów pieniężnych jednostki na zasadzie „pozycja po pozycji”, zgodnie z przyjętym standardem rachunkowości finansowej; uznaje się, że centrala posiada udziały konsolidujące w swoich stałych zakładach; |
| --- | --- |

21)

„udział konsolidujący” oznacza udział własnościowy w jednostce, którego posiadacz jest zobowiązany, lub byłby zobowiązany, do konsolidacji aktywów, pasywów, dochodów, kosztów i przepływów pieniężnych jednostki na zasadzie „pozycja po pozycji”, zgodnie z przyjętym standardem rachunkowości finansowej; uznaje się, że centrala posiada udziały konsolidujące w swoich stałych zakładach;

| 22) | „jednostka dominująca znajdująca się w częściowym posiadaniu” oznacza jednostkę składową, która posiada – bezpośrednio lub pośrednio – udział własnościowy w innej jednostce składowej tej samej grupy MNE lub dużej grupy krajowej, i w której zyskach udział własnościowy przekraczający 20 % posiadają – bezpośrednio lub pośrednio – osoba lub osoby niebędące jednostkami składowymi grupy MNE lub dużej grupy krajowej i która nie jest jednostką dominującą najwyższego szczebla, stałym zakładem ani jednostką inwestycyjną; |
| --- | --- |

22)

„jednostka dominująca znajdująca się w częściowym posiadaniu” oznacza jednostkę składową, która posiada – bezpośrednio lub pośrednio – udział własnościowy w innej jednostce składowej tej samej grupy MNE lub dużej grupy krajowej, i w której zyskach udział własnościowy przekraczający 20 % posiadają – bezpośrednio lub pośrednio – osoba lub osoby niebędące jednostkami składowymi grupy MNE lub dużej grupy krajowej i która nie jest jednostką dominującą najwyższego szczebla, stałym zakładem ani jednostką inwestycyjną;

| 23) | „udziały własnościowe” oznaczają wszelkie udziały kapitałowe dające prawa do zysków, kapitału lub rezerw jednostki lub stałego zakładu; |
| --- | --- |

23)

„udziały własnościowe” oznaczają wszelkie udziały kapitałowe dające prawa do zysków, kapitału lub rezerw jednostki lub stałego zakładu;

| 24) | „jednostka dominująca” oznacza jednostkę dominującą najwyższego szczebla, która nie jest jednostką wyłączoną, jednostką dominującą niższego szczebla ani jednostką dominującą znajdującą się w częściowym posiadaniu; |
| --- | --- |

24)

„jednostka dominująca” oznacza jednostkę dominującą najwyższego szczebla, która nie jest jednostką wyłączoną, jednostką dominującą niższego szczebla ani jednostką dominującą znajdującą się w częściowym posiadaniu;

| 25) | „przyjęty standard rachunkowości finansowej” oznacza Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej (MSSF lub MSSF przyjęte przez Unię rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1606/2002 (8)) oraz ogólnie przyjęte zasady rachunkowości Australii, Brazylii, Chińskiej Republiki Ludowej, państw członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Hongkongu (Chiny), Japonii, Kanady, Meksyku, Nowej Zelandii, Republiki Indii, Republiki Korei, Rosji, Singapuru, Stanów Zjednoczonych Ameryki, Szwajcarii, państw członkowskich Unii Europejskiej i Zjednoczonego Królestwa; |
| --- | --- |

25)

„przyjęty standard rachunkowości finansowej” oznacza Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej (MSSF lub MSSF przyjęte przez Unię rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1606/2002 (8)) oraz ogólnie przyjęte zasady rachunkowości Australii, Brazylii, Chińskiej Republiki Ludowej, państw członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Hongkongu (Chiny), Japonii, Kanady, Meksyku, Nowej Zelandii, Republiki Indii, Republiki Korei, Rosji, Singapuru, Stanów Zjednoczonych Ameryki, Szwajcarii, państw członkowskich Unii Europejskiej i Zjednoczonego Królestwa;

8

| 26) | „zatwierdzony standard rachunkowości finansowej” oznacza, w odniesieniu do danej jednostki, zbiór ogólnie przyjętych zasad rachunkowości, które zatwierdził upoważniony organ ds. rachunkowości w jurysdykcji, w której jednostka ta ma siedzibę; na potrzeby tej definicji upoważniony organ ds. rachunkowości oznacza organ dysponujący w danej jurysdykcji prawnym upoważnieniem do wydawania, ustanawiania lub przyjmowania standardów rachunkowości do celów sprawozdawczości finansowej; |
| --- | --- |

26)

„zatwierdzony standard rachunkowości finansowej” oznacza, w odniesieniu do danej jednostki, zbiór ogólnie przyjętych zasad rachunkowości, które zatwierdził upoważniony organ ds. rachunkowości w jurysdykcji, w której jednostka ta ma siedzibę; na potrzeby tej definicji upoważniony organ ds. rachunkowości oznacza organ dysponujący w danej jurysdykcji prawnym upoważnieniem do wydawania, ustanawiania lub przyjmowania standardów rachunkowości do celów sprawozdawczości finansowej;

| 27) | „istotne odstępstwo wpływające na zakłócenie konkurencji” oznacza, w odniesieniu do zastosowania konkretnej zasady lub procedury zgodnie ze zbiorem ogólnie przyjętych zasad rachunkowości, zastosowanie powodujące łączne odchylenie w dochodzie lub kosztach przekraczające 75 000 000 EUR w danym roku podatkowym w porównaniu z kwotą, która zostałaby określona przy zastosowaniu odnośnej zasady lub procedury zgodnie z międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej (MSSF lub MSSF przyjęte przez Unię rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1606/2002); |
| --- | --- |

27)

„istotne odstępstwo wpływające na zakłócenie konkurencji” oznacza, w odniesieniu do zastosowania konkretnej zasady lub procedury zgodnie ze zbiorem ogólnie przyjętych zasad rachunkowości, zastosowanie powodujące łączne odchylenie w dochodzie lub kosztach przekraczające 75 000 000 EUR w danym roku podatkowym w porównaniu z kwotą, która zostałaby określona przy zastosowaniu odnośnej zasady lub procedury zgodnie z międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej (MSSF lub MSSF przyjęte przez Unię rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1606/2002);

| 28) | „kwalifikowany krajowy podatek wyrównawczy” oznacza podatek wyrównawczy, który został wprowadzony do prawa krajowego danej jurysdykcji, pod warunkiem że jurysdykcja ta nie zapewnia żadnych korzyści związanych z tymi przepisami, oraz który:






  a) | przewiduje określenie nadwyżki zysku jednostek składowych z siedzibą w tej jurysdykcji zgodnie z zasadami określonymi w niniejszej dyrektywie lub, w odniesieniu do jurysdykcji państw trzecich, z modelowymi zasadami OECD i zastosowanie minimalnej stawki podatkowej do tej nadwyżki zysku w odniesieniu do danej jurysdykcji i jednostek składowych zgodnie z zasadami określonymi w niniejszej dyrektywie lub, w odniesieniu do jurysdykcji państw trzecich, z modelowymi zasadami OECD; oraz |
| --- | --- | --- |

28)

„kwalifikowany krajowy podatek wyrównawczy” oznacza podatek wyrównawczy, który został wprowadzony do prawa krajowego danej jurysdykcji, pod warunkiem że jurysdykcja ta nie zapewnia żadnych korzyści związanych z tymi przepisami, oraz który:

a)

przewiduje określenie nadwyżki zysku jednostek składowych z siedzibą w tej jurysdykcji zgodnie z zasadami określonymi w niniejszej dyrektywie lub, w odniesieniu do jurysdykcji państw trzecich, z modelowymi zasadami OECD i zastosowanie minimalnej stawki podatkowej do tej nadwyżki zysku w odniesieniu do danej jurysdykcji i jednostek składowych zgodnie z zasadami określonymi w niniejszej dyrektywie lub, w odniesieniu do jurysdykcji państw trzecich, z modelowymi zasadami OECD; oraz

| b) | jest wymierzany w sposób zgodny z zasadami określonymi w niniejszej dyrektywie lub, w odniesieniu do jurysdykcji państw trzecich, z modelowymi zasadami OECD; |
| --- | --- |

b)

jest wymierzany w sposób zgodny z zasadami określonymi w niniejszej dyrektywie lub, w odniesieniu do jurysdykcji państw trzecich, z modelowymi zasadami OECD;

| 29) | „wartość księgowa netto rzeczowych aktywów trwałych” oznacza średnią początkowej i końcowej wartości rzeczowych aktywów trwałych po uwzględnieniu sumy wartości odpisów amortyzacyjnych, zmniejszenia wartości i utraty wartości, zgodnie z zapisami w sprawozdaniu finansowym; |
| --- | --- |

29)

„wartość księgowa netto rzeczowych aktywów trwałych” oznacza średnią początkowej i końcowej wartości rzeczowych aktywów trwałych po uwzględnieniu sumy wartości odpisów amortyzacyjnych, zmniejszenia wartości i utraty wartości, zgodnie z zapisami w sprawozdaniu finansowym;

| 30) | „jednostka inwestycyjna” oznacza:






  a) | fundusz inwestycyjny lub wehikuł inwestujący w nieruchomości; |
| --- | --- | --- |

30)

„jednostka inwestycyjna” oznacza:

a)

fundusz inwestycyjny lub wehikuł inwestujący w nieruchomości;

| b) | jednostkę, posiadaną w co najmniej 95 % bezpośrednio przez jednostkę, o której mowa w lit. a) lub poprzez łańcuch takich jednostek i której działalność polega wyłącznie lub niemal wyłącznie na utrzymywaniu aktywów lub inwestowaniu środków finansowych na rzecz takich jednostek; lub |
| --- | --- |

b)

jednostkę, posiadaną w co najmniej 95 % bezpośrednio przez jednostkę, o której mowa w lit. a) lub poprzez łańcuch takich jednostek i której działalność polega wyłącznie lub niemal wyłącznie na utrzymywaniu aktywów lub inwestowaniu środków finansowych na rzecz takich jednostek; lub

| c) | jednostkę, posiadaną w co najmniej 85 % swojej wartości przez jednostkę, o której mowa w lit. a), pod warunkiem że zasadniczo cały jej dochód pochodzi z dywidend bądź zysków lub strat kapitałowych, które są wyłączone z obliczania dochodu kwalifikowanego lub straty do celów niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

c)

jednostkę, posiadaną w co najmniej 85 % swojej wartości przez jednostkę, o której mowa w lit. a), pod warunkiem że zasadniczo cały jej dochód pochodzi z dywidend bądź zysków lub strat kapitałowych, które są wyłączone z obliczania dochodu kwalifikowanego lub straty do celów niniejszej dyrektywy;

| 31) | „fundusz inwestycyjny” oznacza jednostkę lub porozumienie spełniające wszystkie następujące warunki:






  a) | służy gromadzeniu aktywów finansowych lub niefinansowych od pewnej liczby inwestorów, z których nie wszyscy są powiązani; |
| --- | --- | --- |

31)

„fundusz inwestycyjny” oznacza jednostkę lub porozumienie spełniające wszystkie następujące warunki:

a)

służy gromadzeniu aktywów finansowych lub niefinansowych od pewnej liczby inwestorów, z których nie wszyscy są powiązani;

| b) | inwestuje zgodnie z określoną polityką inwestycyjną; |
| --- | --- |

b)

inwestuje zgodnie z określoną polityką inwestycyjną;

| c) | umożliwia inwestorom obniżenie kosztów transakcji, badań i analiz lub zbiorowe rozłożenie ryzyka; |
| --- | --- |

c)

umożliwia inwestorom obniżenie kosztów transakcji, badań i analiz lub zbiorowe rozłożenie ryzyka;

| d) | ma na celu głównie generowanie dochodu lub zysków z inwestycji lub ochronę przed określonym lub ogólnym zdarzeniem lub rezultatem; |
| --- | --- |

d)

ma na celu głównie generowanie dochodu lub zysków z inwestycji lub ochronę przed określonym lub ogólnym zdarzeniem lub rezultatem;

| e) | inwestorzy mają prawo do zwrotu z aktywów funduszu lub dochodu uzyskanego z tych aktywów na podstawie dokonanej przez nich wpłaty; |
| --- | --- |

e)

inwestorzy mają prawo do zwrotu z aktywów funduszu lub dochodu uzyskanego z tych aktywów na podstawie dokonanej przez nich wpłaty;

| f) | fundusz lub zarządzanie nim podlegają systemowi regulacyjnemu, w tym stosownym regulacjom w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy i w zakresie ochrony inwestorów, w odniesieniu do funduszy inwestycyjnych w jurysdykcji, w której został on utworzony lub jest zarządzany; oraz |
| --- | --- |

f)

fundusz lub zarządzanie nim podlegają systemowi regulacyjnemu, w tym stosownym regulacjom w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy i w zakresie ochrony inwestorów, w odniesieniu do funduszy inwestycyjnych w jurysdykcji, w której został on utworzony lub jest zarządzany; oraz

| g) | funduszem zarządzają, w imieniu inwestorów, podmioty zawodowo zajmujące się zarządzaniem funduszami inwestycyjnymi; |
| --- | --- |

g)

funduszem zarządzają, w imieniu inwestorów, podmioty zawodowo zajmujące się zarządzaniem funduszami inwestycyjnymi;

| 32) | „wehikuł inwestujący w nieruchomości” oznacza jednostkę będącą w posiadaniu dużej grupy osób, która posiada głównie nieruchomości i która podlega jednemu poziomowi opodatkowania, albo po stronie wehikułu, albo po stronie posiadaczy udziałów, z możliwością odroczenia na okres nieprzekraczający jednego roku; |
| --- | --- |

32)

„wehikuł inwestujący w nieruchomości” oznacza jednostkę będącą w posiadaniu dużej grupy osób, która posiada głównie nieruchomości i która podlega jednemu poziomowi opodatkowania, albo po stronie wehikułu, albo po stronie posiadaczy udziałów, z możliwością odroczenia na okres nieprzekraczający jednego roku;

| 33) | „fundusz emerytalny” oznacza:






  a) | jednostkę, która została utworzona i prowadzi działalność w danej jurysdykcji wyłącznie lub niemal wyłącznie w celu administrowania świadczeniami emerytalnymi oraz świadczeniami dodatkowymi lub ubocznymi dla osób fizycznych lub zapewniania takich świadczeń, jeżeli:






  (i) | jednostka ta jest jako taka regulowana przez tę jurysdykcję lub przez jedną z jej jednostek terytorialnych niższego szczebla lub władze lokalne; lub |
| --- | --- | --- | --- |

33)

„fundusz emerytalny” oznacza:

a)

jednostkę, która została utworzona i prowadzi działalność w danej jurysdykcji wyłącznie lub niemal wyłącznie w celu administrowania świadczeniami emerytalnymi oraz świadczeniami dodatkowymi lub ubocznymi dla osób fizycznych lub zapewniania takich świadczeń, jeżeli:

(i)

jednostka ta jest jako taka regulowana przez tę jurysdykcję lub przez jedną z jej jednostek terytorialnych niższego szczebla lub władze lokalne; lub

| (ii) | świadczenia te są zabezpieczone lub w inny sposób chronione na mocy przepisów krajowych i finansowane z puli aktywów posiadanych w ramach porozumienia powierniczego lub poprzez ustanawiającego w celu zabezpieczenia wykonania odpowiednich zobowiązań emerytalnych w przypadku niewypłacalności grupy MNE i dużych grup krajowych; |
| --- | --- |

(ii)

świadczenia te są zabezpieczone lub w inny sposób chronione na mocy przepisów krajowych i finansowane z puli aktywów posiadanych w ramach porozumienia powierniczego lub poprzez ustanawiającego w celu zabezpieczenia wykonania odpowiednich zobowiązań emerytalnych w przypadku niewypłacalności grupy MNE i dużych grup krajowych;

| b) | jednostkę świadczącą usługi emerytalne; |
| --- | --- |

b)

jednostkę świadczącą usługi emerytalne;

| 34) | „jednostka świadcząca usługi emerytalne” oznacza jednostkę, która została utworzona i prowadzi działalność wyłącznie lub niemal wyłącznie w celu inwestowania środków finansowych na rzecz jednostek, o których mowa w pkt 33 lit. a), lub w celu prowadzenia działalności pomocniczej w stosunku do działalności regulowanej, o której mowa w pkt 33 lit. a), pod warunkiem, że jednostka świadcząca usługi emerytalne wchodzi w skład tej samej grupy co jednostki prowadzące taką działalność regulowaną; |
| --- | --- |

34)

„jednostka świadcząca usługi emerytalne” oznacza jednostkę, która została utworzona i prowadzi działalność wyłącznie lub niemal wyłącznie w celu inwestowania środków finansowych na rzecz jednostek, o których mowa w pkt 33 lit. a), lub w celu prowadzenia działalności pomocniczej w stosunku do działalności regulowanej, o której mowa w pkt 33 lit. a), pod warunkiem, że jednostka świadcząca usługi emerytalne wchodzi w skład tej samej grupy co jednostki prowadzące taką działalność regulowaną;

| 35) | „jurysdykcja o niskim poziomie opodatkowania” oznacza – w odniesieniu do grupy MNE lub dużej grupy krajowej w dowolnym roku podatkowym – państwo członkowskie lub jurysdykcję państwa trzeciego, w których grupa MNE lub duża grupa krajowa posiadają dochód kwalifikowany i są opodatkowane efektywną stawką podatkową niższą od minimalnej stawki podatkowej; |
| --- | --- |

35)

„jurysdykcja o niskim poziomie opodatkowania” oznacza – w odniesieniu do grupy MNE lub dużej grupy krajowej w dowolnym roku podatkowym – państwo członkowskie lub jurysdykcję państwa trzeciego, w których grupa MNE lub duża grupa krajowa posiadają dochód kwalifikowany i są opodatkowane efektywną stawką podatkową niższą od minimalnej stawki podatkowej;

| 36) | „kwalifikowany dochód lub strata” oznacza dochód księgowy netto lub stratę księgową netto jednostki składowej, skorygowane zgodnie z zasadami określonymi w rozdziałach III, VI i VII; |
| --- | --- |

36)

„kwalifikowany dochód lub strata” oznacza dochód księgowy netto lub stratę księgową netto jednostki składowej, skorygowane zgodnie z zasadami określonymi w rozdziałach III, VI i VII;

| 37) | „wyłączony zwrotny podatek przypisywany” oznacza każdy podatek, inny niż kwalifikowany podatek przypisywany, naliczony lub zapłacony przez jednostkę składową, który to podatek:






  a) | podlega zwrotowi na rzecz beneficjenta rzeczywistego dywidendy wypłacanej przez taką jednostkę składową w odniesieniu do tej dywidendy lub podlega zaliczeniu przez beneficjenta rzeczywistego na poczet zobowiązania podatkowego innego niż zobowiązanie podatkowe z tytułu takiej dywidendy; lub |
| --- | --- | --- |

37)

„wyłączony zwrotny podatek przypisywany” oznacza każdy podatek, inny niż kwalifikowany podatek przypisywany, naliczony lub zapłacony przez jednostkę składową, który to podatek:

a)

podlega zwrotowi na rzecz beneficjenta rzeczywistego dywidendy wypłacanej przez taką jednostkę składową w odniesieniu do tej dywidendy lub podlega zaliczeniu przez beneficjenta rzeczywistego na poczet zobowiązania podatkowego innego niż zobowiązanie podatkowe z tytułu takiej dywidendy; lub

| b) | podlega zwrotowi na rzecz spółki wypłacającej dywidendę przy wypłacie dywidendy na rzecz udziałowca. |
| --- | --- |

b)

podlega zwrotowi na rzecz spółki wypłacającej dywidendę przy wypłacie dywidendy na rzecz udziałowca.

Do celów niniejszej definicji kwalifikowany podatek przypisywany oznacza podatek kwalifikowany naliczony lub zapłacony przez jednostkę składową, w tym stały zakład, który to podatek podlega zwrotowi na rzecz beneficjenta rzeczywistego dywidendy wypłacanej przez jednostkę składową lub w przypadku podatku kwalifikowanego naliczonego lub zapłaconego przez stały zakład – dywidendy wypłacanej przez centralę lub zaliczeniu przez takiego beneficjenta na poczet zobowiązań, pod warunkiem że zwrot jest wypłacany lub zaliczenie jest dokonywane:

| a) | przez jurysdykcję inną niż jurysdykcja, która nałożyła podatki kwalifikowane; |
| --- | --- |

a)

przez jurysdykcję inną niż jurysdykcja, która nałożyła podatki kwalifikowane;

| b) | na rzecz beneficjenta rzeczywistego dywidendy podlegającej opodatkowaniu według stawki nominalnej co najmniej równej minimalnej stawce podatku od dywidendy otrzymywanej na podstawie prawa krajowego jurysdykcji, która nałożyła podatki kwalifikowane na jednostkę składową; |
| --- | --- |

b)

na rzecz beneficjenta rzeczywistego dywidendy podlegającej opodatkowaniu według stawki nominalnej co najmniej równej minimalnej stawce podatku od dywidendy otrzymywanej na podstawie prawa krajowego jurysdykcji, która nałożyła podatki kwalifikowane na jednostkę składową;

| c) | na rzecz osoby fizycznej będącej beneficjentem rzeczywistym dywidendy i rezydentem podatkowym w jurysdykcji, która nałożyła podatki kwalifikowane na jednostkę składową, która to osoba podlega opodatkowaniu według stawki nominalnej co najmniej równej standardowej stawce podatkowej mającej zastosowanie do zwykłego dochodu; lub |
| --- | --- |

c)

na rzecz osoby fizycznej będącej beneficjentem rzeczywistym dywidendy i rezydentem podatkowym w jurysdykcji, która nałożyła podatki kwalifikowane na jednostkę składową, która to osoba podlega opodatkowaniu według stawki nominalnej co najmniej równej standardowej stawce podatkowej mającej zastosowanie do zwykłego dochodu; lub

| d) | na rzecz podmiotu rządowego, organizacji międzynarodowej, organizacji nienastawionej na zysk będącej rezydentem, funduszu emerytalnego będącego rezydentem, jednostki inwestycyjnej będącej rezydentem i niewchodzącej w skład grupy MNE lub dużej grupy krajowej lub zakładu ubezpieczeń na życie będącego rezydentem, w zakresie, w jakim dywidenda jest otrzymywana w związku z działalnością funduszu emerytalnego będącego rezydentem i podlega opodatkowaniu w podobny sposób jak dywidenda otrzymana z funduszu emerytalnego.
  Do celów lit. d):






  (i) | organizacja nienastawiona na zysk lub fundusz emerytalny są rezydentem w danej jurysdykcji, jeżeli zostały utworzone i są zarządzane w tej jurysdykcji; |
| --- | --- | --- |

d)

na rzecz podmiotu rządowego, organizacji międzynarodowej, organizacji nienastawionej na zysk będącej rezydentem, funduszu emerytalnego będącego rezydentem, jednostki inwestycyjnej będącej rezydentem i niewchodzącej w skład grupy MNE lub dużej grupy krajowej lub zakładu ubezpieczeń na życie będącego rezydentem, w zakresie, w jakim dywidenda jest otrzymywana w związku z działalnością funduszu emerytalnego będącego rezydentem i podlega opodatkowaniu w podobny sposób jak dywidenda otrzymana z funduszu emerytalnego.

Do celów lit. d):

(i)

organizacja nienastawiona na zysk lub fundusz emerytalny są rezydentem w danej jurysdykcji, jeżeli zostały utworzone i są zarządzane w tej jurysdykcji;

| (ii) | jednostka inwestycyjna jest rezydentem w danej jurysdykcji, jeżeli została utworzona i jest regulowana w tej jurysdykcji; |
| --- | --- |

(ii)

jednostka inwestycyjna jest rezydentem w danej jurysdykcji, jeżeli została utworzona i jest regulowana w tej jurysdykcji;

| (iii) | zakład ubezpieczeń na życie jest rezydentem w jurysdykcji, w której ma siedzibę; |
| --- | --- |

(iii)

zakład ubezpieczeń na życie jest rezydentem w jurysdykcji, w której ma siedzibę;

| 38) | „kwalifikowany zwrotny kredyt podatkowy” oznacza:






  a) | zwrotny kredyt podatkowy skonstruowany w taki sposób, że ma on zostać zapłacony w formie płatności gotówkowej lub ekwiwalentu środków pieniężnych na rzecz jednostki składowej w ciągu czterech lat od daty, od której jednostka składowa jest uprawniona do otrzymania zwrotnego kredytu podatkowego zgodnie z przepisami jurysdykcji przyznającej kredyt; lub |
| --- | --- | --- |

38)

„kwalifikowany zwrotny kredyt podatkowy” oznacza:

a)

zwrotny kredyt podatkowy skonstruowany w taki sposób, że ma on zostać zapłacony w formie płatności gotówkowej lub ekwiwalentu środków pieniężnych na rzecz jednostki składowej w ciągu czterech lat od daty, od której jednostka składowa jest uprawniona do otrzymania zwrotnego kredytu podatkowego zgodnie z przepisami jurysdykcji przyznającej kredyt; lub

| b) | jeżeli kredyt podatkowy podlega zwrotowi w części – część zwrotnego kredytu podatkowego, która jest płatna w formie płatności gotówkowej lub ekwiwalentu środków pieniężnych na rzecz jednostki składowej w ciągu czterech lat od daty, od której jednostka składowa jest uprawniona do otrzymania częściowo zwrotnego kredytu podatkowego. |
| --- | --- |

b)

jeżeli kredyt podatkowy podlega zwrotowi w części – część zwrotnego kredytu podatkowego, która jest płatna w formie płatności gotówkowej lub ekwiwalentu środków pieniężnych na rzecz jednostki składowej w ciągu czterech lat od daty, od której jednostka składowa jest uprawniona do otrzymania częściowo zwrotnego kredytu podatkowego.

Kwalifikowany zwrotny kredyt podatkowy nie obejmuje żadnej kwoty podatku podlegającego zaliczeniu na poczet zobowiązań lub podlegającego zwrotowi zgodnie z kwalifikowanym podatkiem przypisywanym lub wyłączonym zwrotnym podatkiem przypisywanym;

| 39) | „niekwalifikowany zwrotny kredyt podatkowy” oznacza kredyt podatkowy, który nie jest kwalifikowanym zwrotnym kredytem podatkowym, ale podlega zwrotowi w całości lub w części; |
| --- | --- |

39)

„niekwalifikowany zwrotny kredyt podatkowy” oznacza kredyt podatkowy, który nie jest kwalifikowanym zwrotnym kredytem podatkowym, ale podlega zwrotowi w całości lub w części;

| 40) | „centrala” oznacza jednostkę, która uwzględnia w swoim sprawozdaniu finansowym księgowy dochód netto lub księgową stratę netto stałego zakładu; |
| --- | --- |

40)

„centrala” oznacza jednostkę, która uwzględnia w swoim sprawozdaniu finansowym księgowy dochód netto lub księgową stratę netto stałego zakładu;

| 41) | „właściciel jednostki składowej” oznacza jednostkę składową, która posiada – bezpośrednio lub pośrednio – udział własnościowy w innej jednostce składowej tej samej grupy MNE lub dużej grupy krajowej; |
| --- | --- |

41)

„właściciel jednostki składowej” oznacza jednostkę składową, która posiada – bezpośrednio lub pośrednio – udział własnościowy w innej jednostce składowej tej samej grupy MNE lub dużej grupy krajowej;

| 42) | „kwalifikowany system podatku od osób prawnych oparty na opodatkowaniu wypłaty zysku” oznacza system podatku dochodowego od osób prawnych, który:






  a) | nakłada podatek dochodowy od zysków tylko wtedy, gdy zyski te są wypłacane lub uznawane za wypłacane na rzecz udziałowców lub gdy spółka ponosi pewne wydatki niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej; |
| --- | --- | --- |

42)

„kwalifikowany system podatku od osób prawnych oparty na opodatkowaniu wypłaty zysku” oznacza system podatku dochodowego od osób prawnych, który:

a)

nakłada podatek dochodowy od zysków tylko wtedy, gdy zyski te są wypłacane lub uznawane za wypłacane na rzecz udziałowców lub gdy spółka ponosi pewne wydatki niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej;

| b) | nakłada podatek według stawki co najmniej równej minimalnej stawce podatkowej; oraz |
| --- | --- |

b)

nakłada podatek według stawki co najmniej równej minimalnej stawce podatkowej; oraz

| c) | obowiązywał w dniu 1 lipca 2021 r. lub przed tą datą; |
| --- | --- |

c)

obowiązywał w dniu 1 lipca 2021 r. lub przed tą datą;

| 43) | „kwalifikowana zasada UTPR” oznacza zbiór zasad, które zostały wprowadzone do prawa krajowego danej jurysdykcji, pod warunkiem że jurysdykcja ta nie zapewnia żadnych korzyści związanych z tymi zasadami, oraz które to zasady:






  a) | są równoważne z zasadami określonymi w niniejszej dyrektywie lub, w odniesieniu do jurysdykcji państw trzecich, z modelowymi zasadami OECD, zgodnie z którymi jurysdykcja pobiera przypadający na nią udział w podatku wyrównawczym grupy MNE, który nie został naliczony na podstawie zasady IIR w odniesieniu do nisko opodatkowanych jednostek składowych tej grupy MNE; |
| --- | --- | --- |

43)

„kwalifikowana zasada UTPR” oznacza zbiór zasad, które zostały wprowadzone do prawa krajowego danej jurysdykcji, pod warunkiem że jurysdykcja ta nie zapewnia żadnych korzyści związanych z tymi zasadami, oraz które to zasady:

a)

są równoważne z zasadami określonymi w niniejszej dyrektywie lub, w odniesieniu do jurysdykcji państw trzecich, z modelowymi zasadami OECD, zgodnie z którymi jurysdykcja pobiera przypadający na nią udział w podatku wyrównawczym grupy MNE, który nie został naliczony na podstawie zasady IIR w odniesieniu do nisko opodatkowanych jednostek składowych tej grupy MNE;

| b) | są stosowane w sposób zgodny z zasadami określonymi w niniejszej dyrektywie lub, w odniesieniu do jurysdykcji państw trzecich, z modelowymi zasadami OECD; |
| --- | --- |

b)

są stosowane w sposób zgodny z zasadami określonymi w niniejszej dyrektywie lub, w odniesieniu do jurysdykcji państw trzecich, z modelowymi zasadami OECD;

| 44) | „wyznaczona jednostka raportująca” oznacza jednostkę składową, inną niż jednostka dominująca najwyższego szczebla, która została wyznaczona przez grupę MNE lub dużą grupę krajową do wypełniania obowiązków określonych w art. 44 w zakresie raportowania w imieniu tej grupy MNE lub tej dużej grupy krajowej. |
| --- | --- |

44)

„wyznaczona jednostka raportująca” oznacza jednostkę składową, inną niż jednostka dominująca najwyższego szczebla, która została wyznaczona przez grupę MNE lub dużą grupę krajową do wypełniania obowiązków określonych w art. 44 w zakresie raportowania w imieniu tej grupy MNE lub tej dużej grupy krajowej.

Artykuł 4

Siedziba jednostki składowej

1.   Do celów niniejszej dyrektywy ustala się, że jednostka inna niż jednostka pośrednicząca ma siedzibę w jurysdykcji, w której jest uznawana za rezydenta do celów podatkowych na podstawie jej miejsca zarządu, jej miejsca utworzenia lub podobnych kryteriów.

Jeżeli nie można ustalić siedziby jednostki innej niż jednostka pośrednicząca na podstawie akapitu pierwszego, uznaje się, że ma ona siedzibę w jurysdykcji, w której została utworzona.

2.   Jednostkę pośredniczącą uznaje się za bezpaństwową, chyba że jest ona jednostką dominującą najwyższego szczebla grupy MNE lub dużej grupy krajowej lub jest zobowiązana do stosowania zasady IIR zgodnie z art. 5, 6, 7 i 8, w którym to przypadku uznaje się, że jednostka pośrednicząca ma siedzibę w jurysdykcji, w której została utworzona.

3.   Ustala się, że stały zakład zdefiniowany w art. 3 pkt 13 lit. a) ma siedzibę w jurysdykcji, w której jest traktowany jako stały zakład i podlega opodatkowaniu na mocy mającej zastosowanie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Ustala się, że stały zakład zdefiniowany w art. 3 pkt 13 lit. b) ma siedzibę w jurysdykcji, w której podlega on opodatkowaniu na zasadzie netto ze względu na prowadzenie działalności w tej jurysdykcji.

Ustala się, że stały zakład zdefiniowany w art. 3 pkt 13 lit. c ma siedzibę w jurysdykcji, w której jest zlokalizowany.

Stały zakład zdefiniowany w art. 3 pkt 13 lit. d) uznaje się za jednostkę bezpaństwową.

4.   Jeżeli dana jednostka składowa ma siedzibę w dwóch jurysdykcjach, w których ma zastosowanie umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, uznaje się, że jednostka składowa ma siedzibę w jurysdykcji, w której jest uznawana za rezydenta do celów podatkowych na mocy takiej umowy podatkowej.

Jeżeli mająca zastosowanie umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania wymaga, aby właściwe organy osiągnęły porozumienie w sprawie jurysdykcji uznawanej za rezydencję podatkową jednostki składowej, a porozumienie takie nie zostało osiągnięte, zastosowanie ma ust. 5.

Jeżeli nie można skorzystać z metod zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z uwagi na fakt, że jednostka składowa jest rezydentem do celów podatkowych w obu państwach będących stronami tej umowy, zastosowanie ma ust. 5.

5.   Jeżeli jednostka składowa ma siedzibę w dwóch jurysdykcjach, w których nie obowiązuje mająca zastosowanie umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, uznaje się, że dana jednostka składowa ma siedzibę w jurysdykcji, która naliczyła wyższą kwotę podatków kwalifikowanych za dany rok podatkowy.

Do celów obliczenia kwoty podatków kwalifikowanych, o których mowa w akapicie pierwszym, nie uwzględnia się kwoty podatku zapłaconego zgodnie z systemem opodatkowania zagranicznych jednostek kontrolowanych.

Jeżeli kwota podatków kwalifikowanych należnych w obu jurysdykcjach jest taka sama lub wynosi zero, uznaje się, że jednostka składowa ma siedzibę w jurysdykcji, w której ma wyższą kwotę wyłączenia dla jednostek posiadających substrat majątkowo-osobowy obliczoną oddzielnie dla każdej jednostki zgodnie z art. 28.

Jeżeli kwota wyłączenia dla jednostek posiadających substrat majątkowo-osobowy w obu jurysdykcjach jest taka sama lub wynosi zero, jednostkę składową uznaje się za jednostkę bezpaństwową, chyba że jest ona jednostką dominującą najwyższego szczebla, w którym to przypadku uznaje się, że ma ona siedzibę w jurysdykcji, w której została utworzona.

6.   Jeżeli w wyniku zastosowania ust. 4 i 5 uznaje się, że jednostka dominująca ma siedzibę w jurysdykcji, w której nie podlega kwalifikowanej zasadzie IIR, uznaje się, że podlega ona kwalifikowanej zasadzie IIR w drugiej jurysdykcji, chyba że obowiązująca umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania zabrania stosowania takiej zasady.

7.   Jeżeli jednostka składowa zmienia miejsce siedziby w trakcie roku podatkowego, uznaje się, że ma ona siedzibę w jurysdykcji, którą uznano za jej siedzibę na podstawie niniejszego artykułu na początku tego roku podatkowego.

ROZDZIAŁ II

IIR i UTPR

Artykuł 5

Jednostka dominująca najwyższego szczebla w Unii

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby jednostka dominująca najwyższego szczebla będąca jednostką składową z siedzibą w państwie członkowskim podlegała podatkowi wyrównawczemu za dany rok podatkowy (zwanemu dalej „podatkiem wyrównawczym w ramach IIR”) w odniesieniu do swoich nisko opodatkowanych jednostek składowych z siedzibą w innej jurysdykcji lub będących jednostkami bezpaństwowymi.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy jednostka składowa będąca jednostką dominującą najwyższego szczebla grupy MNE lub dużej grupy krajowej ma siedzibę w państwie członkowskim, które jest jurysdykcją o niskim poziomie opodatkowania, jednostka taka podlegała podatkowi wyrównawczemu w ramach IIR za dany rok podatkowy w odniesieniu do siebie samej, jak i wszystkich nisko opodatkowanych jednostek składowych danej grupy z siedzibą w tym samym państwie członkowskim.

Artykuł 6

Jednostka dominująca niższego szczebla w Unii

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby jednostka dominująca niższego szczebla z siedzibą w państwie członkowskim i posiadana przez jednostkę dominującą najwyższego szczebla z siedzibą w jurysdykcji państwa trzeciego podlegała podatkowi wyrównawczemu w ramach IIR za dany rok podatkowy w odniesieniu do swoich nisko opodatkowanych jednostek składowych z siedzibą w innej jurysdykcji lub będących jednostkami bezpaństwowymi.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy jednostka dominująca niższego szczebla ma siedzibę w państwie członkowskim będącym jurysdykcją o niskim poziomie opodatkowania i jest posiadana przez jednostkę dominującą najwyższego szczebla z siedzibą w jurysdykcji państwa trzeciego, jednostka taka podlegała podatkowi wyrównawczemu w ramach IIR za dany rok podatkowy w odniesieniu do siebie samej, jak i swoich nisko opodatkowanych jednostek składowych z siedzibą w tym samym państwie członkowskim.

3.   Ust. 1 i 2 nie mają zastosowania w przypadkach, gdy:

| a) | jednostka dominująca najwyższego szczebla podlega kwalifikowanej zasadzie IIR za dany rok podatkowy; lub |
| --- | --- |

a)

jednostka dominująca najwyższego szczebla podlega kwalifikowanej zasadzie IIR za dany rok podatkowy; lub

| b) | inna jednostka dominująca niższego szczebla ma siedzibę w jurysdykcji, w której podlega ona kwalifikowanej zasadzie IIR za dany rok podatkowy, i posiada – bezpośrednio lub pośrednio – udział konsolidujący w danej jednostce dominującej niższego szczebla. |
| --- | --- |

b)

inna jednostka dominująca niższego szczebla ma siedzibę w jurysdykcji, w której podlega ona kwalifikowanej zasadzie IIR za dany rok podatkowy, i posiada – bezpośrednio lub pośrednio – udział konsolidujący w danej jednostce dominującej niższego szczebla.

Artykuł 7

Jednostka dominująca niższego szczebla z siedzibą w Unii i znajdująca się w posiadaniu wyłączonej jednostki dominującej najwyższego szczebla

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy jednostka dominująca niższego szczebla z siedzibą w państwie członkowskim znajduje się w posiadaniu jednostki dominującej najwyższego szczebla, która jest jednostką wyłączoną, dana jednostka dominująca niższego szczebla podlegała podatkowi wyrównawczemu w ramach IIR za dany rok podatkowy w odniesieniu do swoich nisko opodatkowanych jednostek składowych z siedzibą w innej jurysdykcji lub będących jednostkami bezpaństwowymi.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy jednostka dominująca niższego szczebla z siedzibą w państwie członkowskim będącym jurysdykcją o niskim poziomie opodatkowania znajduje się w posiadaniu jednostki dominującej najwyższego szczebla, która jest jednostką wyłączoną, dana jednostka dominująca niższego szczebla podlegała kwalifikowanej zasadzie IIR za dany rok podatkowy w odniesieniu do siebie samej, jak i swoich nisko opodatkowanych jednostek składowych z siedzibą w tym samym państwie członkowskim.

3.   Ust. 1 i 2 nie mają zastosowania w przypadku gdy inna jednostka dominująca niższego szczebla z siedzibą w jurysdykcji, w której podlega kwalifikowanej zasadzie włączenia dochodu do opodatkowania za ten rok podatkowy, i posiada – bezpośrednio lub pośrednio – udział konsolidujący w jednostce dominującej niższego szczebla, o której mowa w ust. 1 i 2.

Artykuł 8

Jednostka dominująca znajdująca się w częściowym posiadaniu w Unii

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby jednostka dominująca znajdująca się w częściowym posiadaniu z siedzibą w państwie członkowskim podlegała podatkowi wyrównawczemu w ramach IIR za dany rok podatkowy w odniesieniu do swoich nisko opodatkowanych jednostek składowych z siedzibą w innej jurysdykcji lub będących jednostkami bezpaństwowymi.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy jednostka dominująca znajdująca się w częściowym posiadaniu z siedzibą w państwie członkowskim, które jest jurysdykcją o niskim poziomie opodatkowania, jednostka taka podlegała podatkowi wyrównawczemu w ramach IIR za dany rok podatkowy w odniesieniu do siebie samej, jak i swoich nisko opodatkowanych jednostek składowych z siedzibą w tym samym państwie członkowskim.

3.   Ust. 1 i 2 nie mają zastosowania w przypadkach, gdy udziały własnościowe w jednostce dominującej znajdującej się w częściowym posiadaniu w całości posiada – bezpośrednio lub pośrednio – inna jednostka dominująca znajdująca się w częściowym posiadaniu, która podlega kwalifikowanej zasadzie IIR za dany rok podatkowy.

Artykuł 9

Przydzielanie podatku wyrównawczego w ramach zasady włączenia dochodu do opodatkowania

1.   Podatek wyrównawczy w ramach IIR należny od jednostki dominującej w odniesieniu do nisko opodatkowanej jednostki składowej na podstawie art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 jest równy podatkowi wyrównawczemu nisko opodatkowanej jednostki składowej, obliczonemu zgodnie z art. 27, pomnożonemu przez przypadający na tę jednostkę dominującą udział w takim podatku wyrównawczym za dany rok podatkowy.

2.   Przypadający na jednostkę dominującą udział w podatku wyrównawczym w odniesieniu do nisko opodatkowanej jednostki składowej jest równy odsetkowi udziałów własnościowych jednostki dominującej w dochodzie kwalifikowanym nisko opodatkowanej jednostki składowej. Odsetek ten jest równy dochodowi kwalifikowanemu nisko opodatkowanej jednostki składowej za dany rok podatkowy, pomniejszonemu o kwotę takiego dochodu, którą można przypisać udziałom własnościowym posiadanym przez innych właścicieli, podzielonemu przez dochód kwalifikowany nisko opodatkowanej jednostki składowej za dany rok podatkowy.

Kwota dochodu kwalifikowanego, którą można przypisać posiadanym przez innych właścicieli udziałom własnościowym w nisko opodatkowanej jednostce składowej, jest kwotą, która zostałaby potraktowana jako przypisana takim właścicielom zgodnie z zasadami przyjętego standardu rachunkowości finansowej stosowanego w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym jednostki dominującej najwyższego szczebla, gdyby dochód netto nisko opodatkowanej jednostki składowej był równy jej dochodowi kwalifikowanemu oraz gdyby:

| a) | jednostka dominująca sporządziła skonsolidowane sprawozdanie finansowe zgodnie z tym standardem rachunkowości (zwane dalej „hipotetycznymi skonsolidowanymi sprawozdaniami finansowymi”); |
| --- | --- |

a)

jednostka dominująca sporządziła skonsolidowane sprawozdanie finansowe zgodnie z tym standardem rachunkowości (zwane dalej „hipotetycznymi skonsolidowanymi sprawozdaniami finansowymi”);

| b) | jednostka dominująca posiadała udział konsolidujący w nisko opodatkowanej jednostce składowej w taki sposób, że wszystkie dochody i wydatki nisko opodatkowanej jednostki składowej zostały w hipotetycznym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym skonsolidowane na zasadzie „pozycja po pozycji” z dochodami i wydatkami jednostki dominującej; |
| --- | --- |

b)

jednostka dominująca posiadała udział konsolidujący w nisko opodatkowanej jednostce składowej w taki sposób, że wszystkie dochody i wydatki nisko opodatkowanej jednostki składowej zostały w hipotetycznym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym skonsolidowane na zasadzie „pozycja po pozycji” z dochodami i wydatkami jednostki dominującej;

| c) | cały kwalifikowany dochód nisko opodatkowanej jednostki składowej został przypisany do transakcji z osobami, które nie są jednostkami należącymi do grupy; oraz |
| --- | --- |

c)

cały kwalifikowany dochód nisko opodatkowanej jednostki składowej został przypisany do transakcji z osobami, które nie są jednostkami należącymi do grupy; oraz

| d) | wszystkie udziały własnościowe, które nie są bezpośrednio ani pośrednio w posiadaniu jednostki dominującej, należały do osób innych niż jednostki należące do grupy. |
| --- | --- |

d)

wszystkie udziały własnościowe, które nie są bezpośrednio ani pośrednio w posiadaniu jednostki dominującej, należały do osób innych niż jednostki należące do grupy.

3.   Oprócz kwoty przypadającej na jednostkę dominującą zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu podatek wyrównawczy w ramach IIR należny od jednostki dominującej na podstawie art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 2, art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 obejmuje, za dany rok podatkowy, zgodnie z art. 27:

| a) | pełną kwotę podatku wyrównawczego obliczonego dla tej jednostki dominującej; oraz |
| --- | --- |

a)

pełną kwotę podatku wyrównawczego obliczonego dla tej jednostki dominującej; oraz

| b) | kwotę podatku wyrównawczego obliczoną dla jej nisko opodatkowanych jednostek składowych z siedzibą w tym samym państwie członkowskim, pomnożoną przez przypadający na tę jednostkę dominującą udział w takim podatku wyrównawczym za dany rok podatkowy. |
| --- | --- |

b)

kwotę podatku wyrównawczego obliczoną dla jej nisko opodatkowanych jednostek składowych z siedzibą w tym samym państwie członkowskim, pomnożoną przez przypadający na tę jednostkę dominującą udział w takim podatku wyrównawczym za dany rok podatkowy.

Artykuł 10

Mechanizm potrącania w ramach zasady IIR

Jeżeli jednostka dominująca z siedzibą w państwie członkowskim posiada udziały własnościowe w nisko opodatkowanej jednostce składowej pośrednio poprzez jednostkę dominującą niższego szczebla lub jednostkę dominującą znajdującą się w częściowym posiadaniu, które podlegają kwalifikowanej zasadzie IIR za dany rok podatkowy, podatek wyrównawczy należny na podstawie art. 5–8 pomniejsza się o kwotę równą części przypadającego na pierwszą wymienioną jednostkę dominującą udziału w podatku wyrównawczym należnym od jednostki dominującej niższego szczebla lub jednostki dominującej znajdującej się w częściowym posiadaniu.

Artykuł 11

Wybór stosowania kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego

1.   Państwa członkowskie mogą zdecydować się na stosowanie kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego.

Jeżeli państwo członkowskie, w którym mają siedzibę jednostki składowe grupy MNE lub dużej grupy krajowej, zdecyduje się na zastosowanie kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego, wszystkie nisko opodatkowane jednostki składowe grupy MNE lub dużej grupy krajowej w tym państwie członkowskim podlegają temu krajowemu podatkowi wyrównawczemu za dany rok podatkowy.

Zamiast standardu rachunkowości finansowej stosowanego w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym, do celów kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego krajowe nadwyżki zysku nisko opodatkowanych jednostek składowych można obliczać na podstawie przyjętego standardu rachunkowości finansowej lub zatwierdzonego standardu rachunkowości finansowej dozwolonego przez upoważniony organ ds. rachunkowości i dostosowanego tak, by zapobiec wszelkim istotnym odstępstwom wpływającym na zakłócenie konkurencji.

2.   Jeśli jednostka dominująca grupy MNE lub dużej grupy krajowej z siedzibą w państwie członkowskim, a posiadane przez nią bezpośrednio lub pośrednio jednostki składowe z siedzibą albo w tym państwie członkowskim, albo w innej jurysdykcji podlegają kwalifikowanemu krajowemu podatkowi wyrównawczemu za dany rok podatkowy w tych jurysdykcjach, kwotę ewentualnego podatku wyrównawczego obliczonego zgodnie z art. 27, należnego od jednostki dominującej na podstawie art. 5–8, pomniejsza się, maksymalnie do zera, o kwotę kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego należnego albo od tej jednostki, albo od tych jednostek składowych.

Niezależnie od akapitu pierwszego, jeżeli kwalifikowany krajowy podatek wyrównawczy został obliczony za dany rok podatkowy zgodnie z przyjętym standardem rachunkowości finansowej jednostki dominującej najwyższego szczebla lub z międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej (MSSF lub MSSF przyjętymi przez Unię na mocy rozporządzenia (WE) nr 1606/2002), nie oblicza się podatku wyrównawczego zgodnie z art. 27 za ten rok podatkowy w odniesieniu do jednostek składowych tej grupy MNE lub dużej grupy krajowej z siedzibą w tym państwie członkowskim. Niniejszy akapit pozostaje bez uszczerbku dla obliczania ewentualnego dodatkowego podatku wyrównawczego na podstawie art. 29, jeżeli państwo członkowskie nie stosuje kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego do poboru ewentualnego dodatkowego podatku wyrównawczego wynikającego z art. 29.

3.   Jeżeli kwota kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego za rok podatkowy nie została zapłacona w ciągu czterech lat podatkowych następujących po roku podatkowym, w którym był on należny, kwotę kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego, która nie została zapłacona, dodaje się do jurysdykcyjnego podatku wyrównawczego obliczanego zgodnie z art. 27 ust. 3 i nie może ona zostać pobrana przez państwo członkowskie, które dokonało wyboru zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu.

4.   Państwa członkowskie, które zdecydują się na stosowanie kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego, powiadamiają o swoim wyborze Komisję w ciągu czterech miesięcy od przyjęcia krajowych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych wprowadzających kwalifikowany krajowy podatek wyrównawczy. Wybór taki jest ważny przez okres trzech lat i nie może zostać w tym czasie odwołany. Pod koniec każdego trzyletniego okresu wybór jest automatycznie przedłużany, chyba że państwo członkowskie odwoła swój wybór. O każdym odwołaniu takiego wyboru powiadamia się Komisję nie później niż cztery miesiące przed końcem trzyletniego okresu.

Artykuł 12

Stosowanie zasady UTPR w całej grupie MNE

1.   Jeżeli jednostka dominująca najwyższego szczebla grupy MNE ma siedzibę w jurysdykcji państwa trzeciego, która nie stosuje kwalifikowanej zasady IIR, lub jeżeli jednostka dominująca najwyższego szczebla grupy MNE jest jednostką wyłączoną, państwa członkowskie zapewniają, aby jednostki składowe z siedzibą w Unii podlegały w państwie członkowskim swojej siedziby korekcie, równej kwocie podatku wyrównawczego w ramach UTPR przydzielonej temu państwu członkowskiemu za dany rok podatkowy zgodnie z art. 14.

W tym celu taka korekta może przybrać formę albo podatku wyrównawczego należnego od tych jednostek składowych, albo odmowy odliczenia od dochodu podlegającego opodatkowaniu tych jednostek składowych, skutkującej kwotą zobowiązania podatkowego niezbędną, by pobrać kwotę podatku wyrównawczego w ramach UTPR przydzieloną temu państwu członkowskiemu.

2.   Jeżeli państwo członkowskie stosuje korektę zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu w formie odmowy odliczenia od dochodu podlegającego opodatkowaniu, korekta taka ma zastosowanie w zakresie, w jakim jest to możliwe w odniesieniu do roku rozliczeniowego, w którym kończy się rok podatkowy, dla którego obliczono kwotę podatku wyrównawczego w ramach UTPR i przydzielono ją państwu członkowskiemu zgodnie z art. 14.

Ewentualna kwota podatku wyrównawczego w ramach UTPR, która pozostaje należna w odniesieniu do danego roku podatkowego w wyniku odmowy odliczenia od dochodu podlegającego opodatkowaniu za ten rok podatkowy, jest przenoszona w niezbędnym zakresie i podlega – w odniesieniu do każdego kolejnego roku podatkowego – korekcie zgodnie z ust. 1 do czasu zapłaty pełnej kwoty podatku wyrównawczego w ramach UTPR przydzielonej temu państwu członkowskiemu za ten rok podatkowy.

3.   Jednostki składowe będące jednostkami inwestycyjnymi nie podlegają niniejszemu artykułowi.

Artykuł 13

Stosowanie zasady UTPR w jurysdykcji jednostki dominującej najwyższego szczebla

1.   Jeżeli jednostka dominująca najwyższego szczebla grupy MNE ma siedzibę w jurysdykcji państwa trzeciego o niskim poziomie opodatkowania, państwa członkowskie zapewniają, aby jednostki składowe z siedzibą w Unii podlegały w państwie członkowskim swojej siedziby korekcie, równej kwocie podatku wyrównawczego w ramach UTPR przydzielonej temu państwu członkowskiemu za dany rok podatkowy zgodnie z art. 14.

W tym celu taka korekta może przybrać formę albo podatku wyrównawczego należnego od tych jednostek składowych, albo odmowy odliczenia od dochodu podlegającego opodatkowaniu tych jednostek składowych, skutkującej kwotą zobowiązania podatkowego niezbędną, by pobrać kwotę podatku wyrównawczego w ramach UTPR przydzieloną temu państwu członkowskiemu.

Akapit pierwszy nie ma zastosowania w przypadku, gdy jednostka dominująca najwyższego szczebla w takiej jurysdykcji państwa trzeciego o niskim poziomie opodatkowania podlega kwalifikowanej zasadzie IIR w odniesieniu do siebie samej i swoich nisko opodatkowanych jednostek składowych z siedzibą w tej jurysdykcji.

2.   Jeżeli państwo członkowskie stosuje korektę zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu w formie odmowy odliczenia od dochodu podlegającego opodatkowaniu, korekta taka ma zastosowanie w zakresie, w jakim jest to możliwe w odniesieniu do roku rozliczeniowego, w którym kończy się rok podatkowy, dla którego obliczono kwotę podatku wyrównawczego w ramach UTPR i przydzielono ją państwu członkowskiemu zgodnie z art. 14.

Ewentualna kwota podatku wyrównawczego w ramach UTPR, która pozostaje należna w odniesieniu do danego roku podatkowego w wyniku odmowy odliczenia od dochodu podlegającego opodatkowaniu za ten rok podatkowy, jest przenoszona w niezbędnym zakresie i podlega – w odniesieniu do każdego kolejnego roku podatkowego – korekcie zgodnie z ust. 1 do czasu zapłaty pełnej kwoty podatku wyrównawczego w ramach UTPR przydzielonej temu państwu członkowskiemu za ten rok podatkowy.

3.   Jednostki składowe będące jednostkami inwestycyjnymi nie podlegają niniejszemu artykułowi.

Artykuł 14

Obliczanie i przydzielanie kwoty podatku wyrównawczego w ramach UTPR

1.   Kwotę podatku wyrównawczego w ramach UTPR przydzieloną państwu członkowskiemu oblicza się, mnożąc całkowity podatek wyrównawczy w ramach UTPR, określony zgodnie z ust. 2, przez procent podatku w ramach UTPR przydzielony państwu członkowskiemu, ustalony zgodnie z ust. 5.

2.   Całkowity podatek wyrównawczy w ramach UTPR za rok podatkowy jest równy sumie podatku wyrównawczego obliczonej dla każdej nisko opodatkowanej jednostki składowej grupy MNE za ten rok podatkowy zgodnie z art. 27, z zastrzeżeniem korekt przewidzianych w ust. 3 i 4 niniejszego artykułu.

3.   Podatek wyrównawczy w ramach UTPR nisko opodatkowanej jednostki składowej jest równy zeru, jeżeli w danym roku podatkowym wszystkie udziały własnościowe jednostki dominującej najwyższego szczebla w takiej nisko opodatkowanej jednostce składowej znajdują się w posiadaniu, bezpośrednio lub pośrednio, co najmniej jednej jednostki dominującej, która jest zobowiązana do stosowania kwalifikowanej zasady IIR w odniesieniu do tej nisko opodatkowanej jednostki składowej za ten rok podatkowy.

4.   Jeżeli ust. 3 nie ma zastosowania, podatek wyrównawczy w ramach UTPR nisko opodatkowanej jednostki składowej pomniejsza się o kwotę równą części przypadającego na jednostkę dominującą udziału w podatku wyrównawczym tej nisko opodatkowanej jednostki składowej, który jest pobierany na podstawie kwalifikowanej zasady IIR.

5.   Procent podatku w ramach UTPR przydzielony państwu członkowskiemu jest obliczany, za każdy rok podatkowy i dla każdej grupy MNE, zgodnie z następującym wzorem:

Formula

gdzie:

| a) | liczba pracowników w państwie członkowskim to łączna liczba pracowników wszystkich jednostek składowych grupy MNE, z siedzibą w tym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

a)

liczba pracowników w państwie członkowskim to łączna liczba pracowników wszystkich jednostek składowych grupy MNE, z siedzibą w tym państwie członkowskim;

| b) | liczba pracowników we wszystkich jurysdykcjach UTPR, to łączna liczba pracowników wszystkich jednostek składowych grupy MNE z siedzibą w jurysdykcji, w której w danym roku podatkowym obowiązuje kwalifikowana zasada UTPR; |
| --- | --- |

b)

liczba pracowników we wszystkich jurysdykcjach UTPR, to łączna liczba pracowników wszystkich jednostek składowych grupy MNE z siedzibą w jurysdykcji, w której w danym roku podatkowym obowiązuje kwalifikowana zasada UTPR;

| c) | całkowita wartość rzeczowych aktywów trwałych w państwie członkowskim to suma wartości księgowej netto rzeczowych aktywów trwałych wszystkich jednostek składowych grupy MNE z siedzibą w tym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

c)

całkowita wartość rzeczowych aktywów trwałych w państwie członkowskim to suma wartości księgowej netto rzeczowych aktywów trwałych wszystkich jednostek składowych grupy MNE z siedzibą w tym państwie członkowskim;

| d) | całkowita wartość rzeczowych aktywów trwałych we wszystkich jurysdykcjach UTPR, to suma wartości księgowej netto rzeczowych aktywów trwałych wszystkich jednostek składowych grupy MNE z siedzibą w jurysdykcji, w której w danym roku podatkowym obowiązuje kwalifikowana zasada UTPR. |
| --- | --- |

d)

całkowita wartość rzeczowych aktywów trwałych we wszystkich jurysdykcjach UTPR, to suma wartości księgowej netto rzeczowych aktywów trwałych wszystkich jednostek składowych grupy MNE z siedzibą w jurysdykcji, w której w danym roku podatkowym obowiązuje kwalifikowana zasada UTPR.

6.   Liczba pracowników oznacza liczbę pracowników w przeliczeniu na ekwiwalenty pełnego czasu pracy zatrudnionych we wszystkich jednostkach składowych z siedzibą w odnośnej jurysdykcji, w tym niezależnych zleceniobiorców, pod warunkiem że uczestniczą oni w zwykłej działalności operacyjnej jednostki składowej.

Rzeczowe aktywa trwałe obejmują rzeczowe aktywa trwałe wszystkich jednostek składowych z siedzibą w odnośnej jurysdykcji, ale nie obejmują środków pieniężnych ani ich ekwiwalentów, wartości niematerialnych i prawnych ani aktywów finansowych.

7.   Pracowników, których koszty płac zostały ujęte w odrębnym sprawozdaniu finansowym stałego zakładu zgodnie z art. 18 ust. 1 skorygowanym zgodnie z art. 18 ust. 2 przypisuje się do jurysdykcji siedziby tego stałego zakładu.

Rzeczowe aktywa trwałe ujęte w odrębnym sprawozdaniu finansowym stałego zakładu, określonym w art. 18 ust. 1 i skorygowanym zgodnie z art. 18 ust. 2 przypisuje się do jurysdykcji siedziby tego stałego zakładu.

Liczba pracowników i rzeczowe aktywa trwałe przydzielone jurysdykcji stałego zakładu nie są uwzględniane w odniesieniu do liczby pracowników i rzeczowych aktywów trwałych jurysdykcji centrali.

Liczba pracowników oraz wartość księgowa netto rzeczowych aktywów trwałych będących w posiadaniu jednostki inwestycyjnej są wyłączone z elementów wzoru określonych w ust. 5.

Liczba pracowników oraz wartość księgowa netto rzeczowych aktywów trwałych będących w posiadaniu jednostki pośredniczącej są wyłączone z elementów wzoru, określonych w ust. 5, chyba że są przydzielone stałemu zakładowi lub, w przypadku braku stałego zakładu, jednostkom składowym z siedzibą w jurysdykcji, w której jednostka pośrednicząca została utworzona.

8.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 5 procent podatku w ramach UTPR dla danej jurysdykcji w odniesieniu do grupy MNE uznaje się za zerowy w danym roku podatkowym, o ile kwota podatku wyrównawczego w ramach UTPR przydzielona tej jurysdykcji w poprzednim roku podatkowym nie spowodowała, że jednostki składowe tej grupy MNE z siedzibą w tej jurysdykcji mają dodatkowe obciążenie podatkowe w gotówce równe łącznie kwocie podatku wyrównawczego w ramach UTPR przydzielonej tej jurysdykcji za ten poprzedni rok podatkowy.

Liczba pracowników oraz wartość księgowa netto rzeczowych aktywów trwałych jednostek składowych grupy MNE z siedzibą w jurysdykcji, w przypadku której procent podatku w ramach UTPR wynosi za dany rok podatkowy zero, są wyłączone z elementów wzoru służącego do przydzielania grupie MNE całkowitego podatku wyrównawczego w ramach UTPR za ten rok podatkowy.

9.   Ust. 8 nie ma zastosowania w odniesieniu do roku podatkowego, jeżeli we wszystkich jurysdykcjach, w których w danym roku podatkowym obowiązuje kwalifikowana zasada UTPR, procent podatku w ramach UTPR dla grupy MNE za ten rok podatkowy wynosi zero.

ROZDZIAŁ III

OBLICZANIE KWALIFIKOWANEGO DOCHODU LUB STRATY

Artykuł 15

Określanie kwalifikowanego dochodu lub straty

1.   Kwalifikowany dochód lub stratę jednostki składowej oblicza się poprzez dokonanie korekt, o których mowa w art. 16–19, księgowego dochodu netto lub księgowej straty netto jednostki składowej za rok podatkowy przed dokonaniem ewentualnych konsolidacyjnych korekt dotyczących eliminowania transakcji wewnątrz grupy, określonych na podstawie standardu rachunkowości zastosowanego przy sporządzaniu skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla.

2.   Jeżeli określenie księgowego dochodu netto lub księgowej straty netto jednostki składowej na podstawie przyjętego standardu rachunkowości finansowej lub zatwierdzonego standardu rachunkowości finansowej zastosowanego przy sporządzaniu skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla nie jest racjonalnie możliwe, księgowy dochód netto lub księgową stratę netto jednostki składowej za dany rok podatkowy można określić z wykorzystaniem innego przyjętego standardu rachunkowości finansowej lub zatwierdzonego standardu rachunkowości finansowej, pod warunkiem że:

| a) | księgi rachunkowe jednostki składowej są prowadzone w oparciu o ten standard rachunkowości; |
| --- | --- |

a)

księgi rachunkowe jednostki składowej są prowadzone w oparciu o ten standard rachunkowości;

| b) | informacje podane w księgach rachunkowych są wiarygodne; oraz |
| --- | --- |

b)

informacje podane w księgach rachunkowych są wiarygodne; oraz

| c) | stałe różnice przekraczające kwotę 1 000 000 EUR, które wynikają z zastosowania konkretnej zasady lub konkretnego standardu w odniesieniu do pozycji dochodów, kosztów lub transakcji, jeżeli ta zasada lub standard różnią się od standardu finansowego zastosowanego przy sporządzaniu skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla, koryguje się w celu zapewnienia zgodności z podejściem wymaganym w przypadku tej pozycji zgodnie ze standardem rachunkowości zastosowanym przy sporządzaniu skonsolidowanego sprawozdania finansowego. |
| --- | --- |

c)

stałe różnice przekraczające kwotę 1 000 000 EUR, które wynikają z zastosowania konkretnej zasady lub konkretnego standardu w odniesieniu do pozycji dochodów, kosztów lub transakcji, jeżeli ta zasada lub standard różnią się od standardu finansowego zastosowanego przy sporządzaniu skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla, koryguje się w celu zapewnienia zgodności z podejściem wymaganym w przypadku tej pozycji zgodnie ze standardem rachunkowości zastosowanym przy sporządzaniu skonsolidowanego sprawozdania finansowego.

3.   Jeżeli jednostka dominująca najwyższego szczebla nie sporządziła swojego skonsolidowanego sprawozdania finansowego zgodnie z przyjętym standardem rachunkowości finansowej, o którym mowa w art. 3 pkt 6 lit. c), skonsolidowane sprawozdanie finansowe jednostki dominującej najwyższego szczebla koryguje się, aby zapobiec istotnym odstępstwom wpływającym na zakłócenie konkurencji.

4.   Jeżeli jednostka dominująca najwyższego szczebla nie sporządza skonsolidowanego sprawozdania finansowego, zgodnie z art. 3 pkt 6 lit. a), b) i c), skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym jednostki dominującej najwyższego szczebla, o którym mowa w art. 3 pkt 6 lit. d), jest sprawozdanie, które zostałoby sporządzone, gdyby jednostka dominująca najwyższego szczebla była zobowiązana do sporządzenia takiego skonsolidowanego sprawozdania finansowego zgodnie z:

| a) | przyjętym standardem rachunkowości finansowej; lub |
| --- | --- |

a)

przyjętym standardem rachunkowości finansowej; lub

| b) | zatwierdzonym standardem rachunkowości finansowej, pod warunkiem że takie skonsolidowane sprawozdanie finansowe zostało skorygowane w celu zapobieżenia istotnym odstępstwom wpływającym na zakłócenie konkurencji. |
| --- | --- |

b)

zatwierdzonym standardem rachunkowości finansowej, pod warunkiem że takie skonsolidowane sprawozdanie finansowe zostało skorygowane w celu zapobieżenia istotnym odstępstwom wpływającym na zakłócenie konkurencji.

5.   Jeżeli kwalifikowany krajowy podatek wyrównawczy jest stosowany przez państwo członkowskie lub jurysdykcję państwa trzeciego, księgowy dochód netto lub księgową stratę netto jednostek składowych z siedzibą w tym państwie członkowskim lub jurysdykcji państwa trzeciego można określić zgodnie z przyjętym standardem rachunkowości finansowej lub zatwierdzonym standardem rachunkowości finansowej innym niż standard rachunkowości finansowej zastosowany przy sporządzaniu skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla, pod warunkiem że taki księgowy dochód netto lub księgowa strata netto zostaną skorygowane, aby zapobiec wszelkim istotnym odstępstwom wpływającym na zakłócenie konkurencji.

6.   W sytuacji, w której zastosowanie konkretnej zasady lub procedury zgodnie ze zbiorem ogólnie przyjętych zasad rachunkowości powoduje istotne odstępstwa wpływającym na zakłócenie konkurencji, podejście księgowe do każdej pozycji lub transakcji podlegającej tej zasadzie lub procedurze koryguje się w celu zapewnienia zgodności z podejściem wymaganym w przypadku tej pozycji lub transakcji zgodnie z międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej (MSSF lub MSSF przyjętymi przez Unię na mocy rozporządzenia (WE) nr 1606/2002).

Artykuł 16

Korekty służące określeniu kwalifikowanego dochodu lub straty

1.   Do celu niniejszego artykułu stosuje się następujące definicje:

| a) | „obciążenie podatkowe netto” oznacza kwotę netto następujących pozycji:






  (i) | podatki kwalifikowane naliczone jako koszt oraz wszelkie bieżące i odroczone podatki kwalifikowane ujęte w obciążeniu z tytułu podatku dochodowego, w tym podatki kwalifikowane od dochodu, który jest wyłączony z obliczania kwalifikowanego dochodu lub straty; |
| --- | --- | --- |

a)

„obciążenie podatkowe netto” oznacza kwotę netto następujących pozycji:

(i)

podatki kwalifikowane naliczone jako koszt oraz wszelkie bieżące i odroczone podatki kwalifikowane ujęte w obciążeniu z tytułu podatku dochodowego, w tym podatki kwalifikowane od dochodu, który jest wyłączony z obliczania kwalifikowanego dochodu lub straty;

| (ii) | aktywa z tytułu podatku odroczonego, które można przypisać do straty za rok podatkowy; |
| --- | --- |

(ii)

aktywa z tytułu podatku odroczonego, które można przypisać do straty za rok podatkowy;

| (iii) | kwalifikowane krajowe podatki wyrównawcze naliczone jako koszt; |
| --- | --- |

(iii)

kwalifikowane krajowe podatki wyrównawcze naliczone jako koszt;

| (iv) | podatki wynikające z przepisów niniejszej dyrektywy lub, w odniesieniu do jurysdykcji państw trzecich, z modelowych zasad OECD, naliczone jako koszt; oraz |
| --- | --- |

(iv)

podatki wynikające z przepisów niniejszej dyrektywy lub, w odniesieniu do jurysdykcji państw trzecich, z modelowych zasad OECD, naliczone jako koszt; oraz

| (v) | wyłączone zwrotne podatki przypisywane naliczone jako koszt; |
| --- | --- |

(v)

wyłączone zwrotne podatki przypisywane naliczone jako koszt;

| b) | „dywidenda wyłączona” oznacza dywidendy lub inne wypłaty otrzymane lub naliczone z tytułu udziałów własnościowych, z wyjątkiem dywidendy lub innych wypłat otrzymanych lub naliczonych z tytułu:






  (i) | udziałów własnościowych:






  — | posiadanych przez grupę w jednostce, które to udziały dają prawa do mniej niż 10 % zysków, kapitału lub rezerw, lub praw głosu w tej jednostce w dniu wypłaty zysków lub zbycia (zwanym dalej „udziałem w portfelu”); oraz |
| --- | --- | --- | --- |

b)

„dywidenda wyłączona” oznacza dywidendy lub inne wypłaty otrzymane lub naliczone z tytułu udziałów własnościowych, z wyjątkiem dywidendy lub innych wypłat otrzymanych lub naliczonych z tytułu:

(i)

udziałów własnościowych:

—

posiadanych przez grupę w jednostce, które to udziały dają prawa do mniej niż 10 % zysków, kapitału lub rezerw, lub praw głosu w tej jednostce w dniu wypłaty zysków lub zbycia (zwanym dalej „udziałem w portfelu”); oraz

| — | które są z ekonomicznego punktu widzenia własnością jednostki składowej, która otrzymuje lub uzyskuje dywidendy lub inne wypłaty przez okres krótszy niż jeden rok w dniu wypłaty zysku; |
| --- | --- |

—

które są z ekonomicznego punktu widzenia własnością jednostki składowej, która otrzymuje lub uzyskuje dywidendy lub inne wypłaty przez okres krótszy niż jeden rok w dniu wypłaty zysku;

| (ii) | udziałów własnościowych w jednostce inwestycyjnej, która podlega wyborowi zgodnie z art. 43; |
| --- | --- |

(ii)

udziałów własnościowych w jednostce inwestycyjnej, która podlega wyborowi zgodnie z art. 43;

| c) | „wyłączone zyski lub straty kapitałowe” oznaczają zyski lub straty netto uwzględnione w księgowym dochodzie netto lub księgowej stracie netto jednostki składowej wynikające z:






  (i) | zysków i strat spowodowanych zmianami wartości godziwej udziałów własnościowych, z wyjątkiem udziałów w portfelu; |
| --- | --- | --- |

c)

„wyłączone zyski lub straty kapitałowe” oznaczają zyski lub straty netto uwzględnione w księgowym dochodzie netto lub księgowej stracie netto jednostki składowej wynikające z:

(i)

zysków i strat spowodowanych zmianami wartości godziwej udziałów własnościowych, z wyjątkiem udziałów w portfelu;

| (ii) | zysków lub strat związanych z udziałami własnościowymi, które są ujęte zgodnie z metodą praw własności; oraz |
| --- | --- |

(ii)

zysków lub strat związanych z udziałami własnościowymi, które są ujęte zgodnie z metodą praw własności; oraz

| (iii) | zysków i strat z tytułu zbycia udziałów własnościowych, z wyjątkiem zbycia udziałów w portfelu; |
| --- | --- |

(iii)

zysków i strat z tytułu zbycia udziałów własnościowych, z wyjątkiem zbycia udziałów w portfelu;

| d) | „uwzględnione zyski lub straty wynikające z metody aktualizacji wyceny” oznaczają zysk lub stratę netto, powiększone lub pomniejszone o wszelkie powiązane podatki kwalifikowane za dany rok podatkowy, powstałe w wyniku zastosowania metody lub praktyki księgowej, w ramach której w odniesieniu do wszystkich rzeczowych aktywów trwałych:






  (i) | okresowo koryguje się wartość bilansową takich rzeczowych aktywów trwałych do ich wartości godziwej; |
| --- | --- | --- |

d)

„uwzględnione zyski lub straty wynikające z metody aktualizacji wyceny” oznaczają zysk lub stratę netto, powiększone lub pomniejszone o wszelkie powiązane podatki kwalifikowane za dany rok podatkowy, powstałe w wyniku zastosowania metody lub praktyki księgowej, w ramach której w odniesieniu do wszystkich rzeczowych aktywów trwałych:

(i)

okresowo koryguje się wartość bilansową takich rzeczowych aktywów trwałych do ich wartości godziwej;

| (ii) | odnotowuje się zmiany wartości w innych całkowitych dochodach; oraz |
| --- | --- |

(ii)

odnotowuje się zmiany wartości w innych całkowitych dochodach; oraz

| (iii) | następnie nie wykazuje się naliczonych zysków lub strat w innych całkowitych dochodach w rachunku zysków i strat; |
| --- | --- |

(iii)

następnie nie wykazuje się naliczonych zysków lub strat w innych całkowitych dochodach w rachunku zysków i strat;

| e) | „asymetryczne zyski lub straty z tytułu różnic kursowych” oznaczają zysk lub stratę z tytułu różnic kursowych, w odniesieniu do jednostki, której księgowa i podatkowa waluta funkcjonalna nie są takie same, i które to zyski lub straty:






  (i) | są uwzględniane przy obliczaniu dochodu podlegającego opodatkowaniu lub straty jednostki składowej i które można przypisać wahaniom kursu wymiany między księgową walutą funkcjonalną a podatkową walutą funkcjonalną jednostki składowej; |
| --- | --- | --- |

e)

„asymetryczne zyski lub straty z tytułu różnic kursowych” oznaczają zysk lub stratę z tytułu różnic kursowych, w odniesieniu do jednostki, której księgowa i podatkowa waluta funkcjonalna nie są takie same, i które to zyski lub straty:

(i)

są uwzględniane przy obliczaniu dochodu podlegającego opodatkowaniu lub straty jednostki składowej i które można przypisać wahaniom kursu wymiany między księgową walutą funkcjonalną a podatkową walutą funkcjonalną jednostki składowej;

| (ii) | są uwzględniane przy obliczaniu księgowego dochodu netto lub księgowej straty netto jednostki składowej i które można przypisać wahaniom kursu wymiany między księgową walutą funkcjonalną a podatkową walutą funkcjonalną jednostki składowej; |
| --- | --- |

(ii)

są uwzględniane przy obliczaniu księgowego dochodu netto lub księgowej straty netto jednostki składowej i które można przypisać wahaniom kursu wymiany między księgową walutą funkcjonalną a podatkową walutą funkcjonalną jednostki składowej;

| (iii) | są uwzględniane przy obliczaniu księgowego dochodu netto lub księgowej straty netto jednostki składowej i które można przypisać wahaniom kursu wymiany między walutą obcą państwa trzeciego a księgową walutą funkcjonalną jednostki składowej; oraz |
| --- | --- |

(iii)

są uwzględniane przy obliczaniu księgowego dochodu netto lub księgowej straty netto jednostki składowej i które można przypisać wahaniom kursu wymiany między walutą obcą państwa trzeciego a księgową walutą funkcjonalną jednostki składowej; oraz

| (iv) | można przypisać wahaniom kursu wymiany między walutą obcą państwa trzeciego a podatkową walutą funkcjonalną jednostki składowej, niezależnie od tego, czy takie zyski lub straty w walucie obcej państwa trzeciego są uwzględnione w dochodzie podlegającym opodatkowaniu. |
| --- | --- |

(iv)

można przypisać wahaniom kursu wymiany między walutą obcą państwa trzeciego a podatkową walutą funkcjonalną jednostki składowej, niezależnie od tego, czy takie zyski lub straty w walucie obcej państwa trzeciego są uwzględnione w dochodzie podlegającym opodatkowaniu.

Podatkowa waluta funkcjonalna jest walutą funkcjonalną stosowaną do określenia dochodu podlegającego opodatkowaniu lub straty jednostki składowej w odniesieniu do podatku kwalifikowanego w jurysdykcji, w której ta jednostka ma siedzibę. Księgowa waluta funkcjonalna jest walutą funkcjonalną stosowaną do określenia księgowego dochodu netto lub księgowej straty netto jednostki składowej. Trzecia waluta obca jest walutą, która nie jest podatkową walutą funkcjonalną ani księgową walutą funkcjonalną jednostki składowej;

| f) | „koszty niedozwolone z zasady” oznaczają:






  (i) | koszty naliczone przez jednostkę składową, poniesione na nielegalne płatności, w tym łapówki i ukryte prowizje; oraz |
| --- | --- | --- |

f)

„koszty niedozwolone z zasady” oznaczają:

(i)

koszty naliczone przez jednostkę składową, poniesione na nielegalne płatności, w tym łapówki i ukryte prowizje; oraz

| (ii) | koszty naliczone przez jednostkę składową, poniesione na grzywny i kary, których kwota wynosi co najmniej 50 000 EUR lub równowartość tej kwoty w walucie funkcjonalnej, w której obliczany jest księgowy dochód netto lub księgowa strata netto jednostki składowej; |
| --- | --- |

(ii)

koszty naliczone przez jednostkę składową, poniesione na grzywny i kary, których kwota wynosi co najmniej 50 000 EUR lub równowartość tej kwoty w walucie funkcjonalnej, w której obliczany jest księgowy dochód netto lub księgowa strata netto jednostki składowej;

| g) | „błędy wcześniejszego okresu i zmiany zasad rachunkowości” oznaczają zmianę początkowego kapitału własnego jednostki składowej na początku roku podatkowego, którą można przypisać:






  (i) | korekcie błędu popełnionego przy określaniu księgowego dochodu netto lub księgowej straty netto w poprzednim roku podatkowym, który to błąd miał wpływ na dochody lub koszty, które mogą być uwzględniane w obliczeniu kwalifikowanego dochodu lub straty w tym poprzednim roku podatkowym, z wyjątkiem sytuacji, w których taka korekta błędu spowodowała istotne zmniejszenie zobowiązania z tytułu podatku kwalifikowanego przewidzianego w art. 25; oraz |
| --- | --- | --- |

g)

„błędy wcześniejszego okresu i zmiany zasad rachunkowości” oznaczają zmianę początkowego kapitału własnego jednostki składowej na początku roku podatkowego, którą można przypisać:

(i)

korekcie błędu popełnionego przy określaniu księgowego dochodu netto lub księgowej straty netto w poprzednim roku podatkowym, który to błąd miał wpływ na dochody lub koszty, które mogą być uwzględniane w obliczeniu kwalifikowanego dochodu lub straty w tym poprzednim roku podatkowym, z wyjątkiem sytuacji, w których taka korekta błędu spowodowała istotne zmniejszenie zobowiązania z tytułu podatku kwalifikowanego przewidzianego w art. 25; oraz

| (ii) | zmianie zasad lub polityki rachunkowości, która miała wpływ na dochody lub koszty uwzględnione w obliczeniu kwalifikowanego dochodu lub straty; |
| --- | --- |

(ii)

zmianie zasad lub polityki rachunkowości, która miała wpływ na dochody lub koszty uwzględnione w obliczeniu kwalifikowanego dochodu lub straty;

| h) | „naliczony koszt emerytalny” oznacza różnicę między kwotą kosztów zobowiązań emerytalnych uwzględnionych w księgowym dochodzie netto lub księgowej stracie netto a kwotą składek wpłaconych do funduszu emerytalnego za dany rok podatkowy. |
| --- | --- |

h)

„naliczony koszt emerytalny” oznacza różnicę między kwotą kosztów zobowiązań emerytalnych uwzględnionych w księgowym dochodzie netto lub księgowej stracie netto a kwotą składek wpłaconych do funduszu emerytalnego za dany rok podatkowy.

2.   W celu określenia kwalifikowanego dochodu lub straty jednostki składowej księgowy dochód netto lub księgową stratę netto koryguje się o kwotę następujących pozycji:

| a) | obciążeń podatkowych netto; |
| --- | --- |

a)

obciążeń podatkowych netto;

| b) | dywidend wyłączonych; |
| --- | --- |

b)

dywidend wyłączonych;

| c) | wyłączonych zysków lub strat kapitałowych; |
| --- | --- |

c)

wyłączonych zysków lub strat kapitałowych;

| d) | uwzględnionych zysków lub strat wynikających z metody aktualizacji wyceny; |
| --- | --- |

d)

uwzględnionych zysków lub strat wynikających z metody aktualizacji wyceny;

| e) | zysków lub strat z tytułu zbycia aktywów i zobowiązań wyłączonych zgodnie z art. 35; |
| --- | --- |

e)

zysków lub strat z tytułu zbycia aktywów i zobowiązań wyłączonych zgodnie z art. 35;

| f) | asymetrycznych zysków lub strat z tytułu różnic kursowych; |
| --- | --- |

f)

asymetrycznych zysków lub strat z tytułu różnic kursowych;

| g) | kosztów niedozwolonych z zasady; |
| --- | --- |

g)

kosztów niedozwolonych z zasady;

| h) | błędów wcześniejszego okresu i zmian zasad rachunkowości; oraz |
| --- | --- |

h)

błędów wcześniejszego okresu i zmian zasad rachunkowości; oraz

| i) | naliczonych kosztów emerytalnych. |
| --- | --- |

i)

naliczonych kosztów emerytalnych.

3.   Zależnie od wyboru dokonanego przez raportującą jednostkę składową, jednostka składowa może zastąpić kwotę dozwoloną jako odliczenie przy obliczaniu swojego dochodu podlegającego opodatkowaniu w miejscu siedziby kwotą ujętą w swoich księgach rachunkowych tytułem kosztu lub wydatku poniesionych przez tę jednostkę składową, które zostały zapłacone za pomocą wynagrodzenia w formie akcji.

Jeżeli możliwość skorzystania z opcji na akcje nie została wykorzystana, kwotę kosztów lub wydatków z tytułu wynagrodzenia w formie akcji, która została odliczona od księgowego dochodu netto lub księgowej straty netto jednostki składowej na potrzeby obliczenia jej kwalifikowanego dochodu lub straty za wszystkie poprzednie lata podatkowe, uwzględnia się w roku podatkowym, w którym możliwość ta wygasła.

Jeżeli część kwoty kosztów lub wydatków z tytułu wynagrodzenia w formie akcji została ujęta w księgach rachunkowych jednostki składowej w latach podatkowych poprzedzających rok podatkowy, w którym dokonuje się wyboru, kwota równa różnicy między całkowitą kwotą kosztów lub wydatków z tytułu wynagrodzenia w formie akcji, która została odliczona przy obliczaniu jej kwalifikowanego dochodu lub straty w tych poprzednich latach podatkowych, a łączną kwotą kosztów lub wydatków z tytułu wynagrodzenia w formie akcji, która zostałaby odliczona przy obliczaniu jej kwalifikowanego dochodu lub straty w tych poprzednich latach podatkowych, gdyby wybór został dokonany w tych latach podatkowych, jest uwzględniana przy obliczaniu kwalifikowanego dochodu lub straty jednostki składowej za ten rok podatkowy.

Wyboru dokonuje się zgodnie z art. 45 ust. 1 i w roku, w którym dokonano wyboru, oraz we wszystkich kolejnych latach podatkowych stosuje się go w jednolity sposób do wszystkich jednostek składowych z siedzibą w tej samej jurysdykcji.

W roku podatkowym, w którym wybór został odwołany, kwota niezapłaconych kosztów lub wydatków z tytułu wynagrodzenia w formie akcji odliczona zgodnie ze wspomnianym wyborem, która przekracza naliczone koszty księgowe, jest uwzględniana przy obliczaniu kwalifikowanego dochodu lub straty jednostki składowej.

4.   Każda transakcja między jednostkami składowymi z siedzibą w różnych jurysdykcjach, która nie jest ujęta w tej samej kwocie w księgach rachunkowych obu jednostek składowych lub która nie jest zgodna z zasadą ceny rynkowej, zostaje skorygowana tak, aby była ujęta w tej samej kwocie i zgodnie z zasadą ceny rynkowej.

Strata ze sprzedaży lub innego przeniesienia składnika aktywów między dwiema jednostkami składowymi z siedzibą w tej samej jurysdykcji, która to strata nie jest ujęta zgodnie z zasadą ceny rynkowej, musi zostać skorygowana zgodnie z zasadą ceny rynkowej, jeżeli strata ta jest uwzględniona w obliczeniu kwalifikowanego dochodu lub straty.

Do celów niniejszego ustępu „zasada ceny rynkowej” oznacza zasadę, zgodnie z którą transakcje między jednostkami składowymi mają być ujmowane przez odniesienie do warunków, które zostałyby uzyskane między niezależnymi przedsiębiorstwami w porównywalnych transakcjach i w porównywalnych okolicznościach.

5.   Kwalifikowany zwrotny kredyt podatkowy, o którym mowa w art. 3 pkt 38, traktuje się jako dochód przy obliczaniu kwalifikowanego dochodu lub straty jednostki składowej. Niekwalifikowanego zwrotnego kredytu podatkowego nie traktuje się jako dochodu przy obliczaniu kwalifikowanego dochodu lub straty jednostki składowej.

6.   Zależnie od wyboru dokonanego przez raportującą jednostkę składową, zyski i straty w odniesieniu do aktywów i zobowiązań podlegających księgowaniu według wartości godziwej lub wycenie z tytułu utraty wartości w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za dany rok podatkowy można określić na podstawie zasady realizacji na potrzeby obliczenia kwalifikowanego dochodu lub straty.

Zyski lub straty wynikające z zastosowania księgowania według wartości godziwej lub wyceny z tytułu utraty wartości w odniesieniu do aktywów lub zobowiązań wyłącza się z obliczania kwalifikowanego dochodu lub straty jednostki składowej, o której mowa w akapicie pierwszym.

Wartością bilansową aktywów lub zobowiązań do celów określenia zysku lub straty, o którym mowa w akapicie pierwszym, jest wartość bilansowa w momencie nabycia aktywów lub zaciągnięcia zobowiązań lub wartość bilansowa w pierwszym dniu roku podatkowego, w którym dokonano wyboru, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.

Wyboru dokonuje się zgodnie z art. 45 ust. 1 i ma on zastosowanie do wszystkich jednostek składowych z siedzibą w jurysdykcji, w odniesieniu do której dokonywany jest wybór, chyba że raportująca jednostka składowa zdecyduje się ograniczyć wybór do rzeczowych aktywów trwałych jednostek składowych lub do jednostek inwestycyjnych.

W roku podatkowym, w którym wybór został odwołany, kwota równa różnicy między wartością godziwą aktywów lub zobowiązań, jak i wartością bilansową aktywów lub zobowiązań na pierwszy dzień roku podatkowego, w którym dokonano odwołania, określoną zgodnie z wyborem, jest uwzględniana, jeżeli wartość godziwa jest wyższa od wartości bilansowej lub odliczana, jeżeli wartość bilansowa jest wyższa od wartości godziwej przy obliczaniu kwalifikowanego dochodu lub straty jednostek składowych.

7.   Zależnie od wyboru dokonanego przez raportującą jednostkę składową, kwalifikowany dochód lub strata jednostki składowej z siedzibą w danej jurysdykcji za dany rok podatkowy, wynikające ze zbycia lokalnych rzeczowych aktywów trwałych znajdujących się w tej jurysdykcji przez tę jednostkę składową na rzecz osób trzecich (innych niż członek grupy), mogą zostać skorygowane jak określono w niniejszym ustępie. Do celów niniejszego ustępu lokalne rzeczowe aktywa trwałe są nieruchomościami znajdującymi się w tej samej jurysdykcji co jednostka składowa.

Zysk netto wynikający ze zbycia lokalnych rzeczowych aktywów trwałych, o którym mowa w akapicie pierwszym, w roku podatkowym, w którym dokonano wyboru, kompensuje się ewentualnymi stratami netto jednostki składowej z siedzibą w tej jurysdykcji, wynikającymi ze zbycia lokalnych rzeczowych aktywów trwałych, o którym mowa w akapicie pierwszym, w roku podatkowym, w którym dokonano wyboru, i w czterech latach podatkowych poprzedzających ten rok podatkowy („okres pięcioletni”). Zysk netto kompensuje się najpierw stratą netto powstałą w pierwszym roku podatkowym okresu pięcioletniego, jeśli taka wystąpiła. Ewentualną pozostałą kwotę zysku netto przenosi się na następne lata i kompensuje wszelkimi stratami netto, które powstały w kolejnych latach podatkowych okresu pięcioletniego.

Ewentualną kwotę zysku netto pozostałą po zastosowaniu akapitu drugiego rozkłada się równomiernie na okres pięciu lat w celu obliczenia kwalifikowanego dochodu lub straty każdej jednostki składowej z siedzibą w tej jurysdykcji, która osiągnęła zysk netto ze zbycia lokalnych rzeczowych aktywów trwałych, o którym mowa w akapicie pierwszym, w roku podatkowym, w którym dokonano wyboru. Pozostała kwota zysku netto przydzielona jednostce składowej jest proporcjonalna do zysku netto tej jednostki składowej podzielonego przez zysk netto wszystkich jednostek składowych.

Jeżeli żadna jednostka składowa w danej jurysdykcji nie osiągnęła zysku netto ze zbycia lokalnych rzeczowych aktywów trwałych, o którym mowa w akapicie pierwszym, w roku podatkowym, w którym dokonano wyboru, pozostałą kwotę zysku netto, o którym mowa w akapicie trzecim, przydziela się jednakowo każdej jednostce składowej w tej jurysdykcji i rozkłada równomiernie na okres pięciu lat w celu obliczenia kwalifikowanego dochodu lub straty każdej z tych jednostek składowych.

Wszelkie korekty na podstawie niniejszego ustępu dotyczące lat podatkowych poprzedzających rok, w którym dokonano wyboru, podlegają korektom zgodnie z art. 29 ust. 1. Wyboru dokonuje się corocznie zgodnie z art. 45 ust. 2.

8.   Koszty związane z ustaleniami dotyczącymi finansowania, na mocy których co najmniej jedna jednostka składowa udziela kredytu lub w inny sposób dokonuje inwestycji w co najmniej jednej jednostce składowej w ramach tej samej grupy (zwanymi dalej „wewnątrzgrupowymi ustaleniami dotyczącymi finansowania”), nie są brane pod uwagę przy obliczaniu kwalifikowanego dochodu lub straty jednostki składowej, jeżeli spełnione są następujące okoliczności:

| a) | jednostka składowa ma siedzibę w jurysdykcji o niskim poziomie opodatkowania lub w jurysdykcji, w której miałoby miejsce niskie opodatkowanie, gdyby to nie jednostka składowa naliczała koszt; |
| --- | --- |

a)

jednostka składowa ma siedzibę w jurysdykcji o niskim poziomie opodatkowania lub w jurysdykcji, w której miałoby miejsce niskie opodatkowanie, gdyby to nie jednostka składowa naliczała koszt;

| b) | można w sposób rozsądny przewidzieć, że w oczekiwanym okresie obowiązywania wewnątrzgrupowych ustaleń dotyczących finansowania, ustalenia te spowodują wzrost kwoty kosztów uwzględnianych przy obliczaniu kwalifikowanego dochodu lub straty tej jednostki składowej, nie powodując proporcjonalnego wzrostu podlegającego opodatkowaniu dochodu jednostki składowej, która udziela kredytu (zwanej dalej „kontrahentem”); |
| --- | --- |

b)

można w sposób rozsądny przewidzieć, że w oczekiwanym okresie obowiązywania wewnątrzgrupowych ustaleń dotyczących finansowania, ustalenia te spowodują wzrost kwoty kosztów uwzględnianych przy obliczaniu kwalifikowanego dochodu lub straty tej jednostki składowej, nie powodując proporcjonalnego wzrostu podlegającego opodatkowaniu dochodu jednostki składowej, która udziela kredytu (zwanej dalej „kontrahentem”);

| c) | kontrahent ma siedzibę w jurysdykcji, która nie jest jurysdykcją o niskim poziomie opodatkowania, lub w jurysdykcji, w której nie miałoby miejsce niskie opodatkowanie, gdyby to nie kontrahent naliczał dochód związany z odnośnym kosztem. |
| --- | --- |

c)

kontrahent ma siedzibę w jurysdykcji, która nie jest jurysdykcją o niskim poziomie opodatkowania, lub w jurysdykcji, w której nie miałoby miejsce niskie opodatkowanie, gdyby to nie kontrahent naliczał dochód związany z odnośnym kosztem.

9.   Jednostka dominująca najwyższego szczebla może wybrać stosowanie skonsolidowanego podejścia księgowego do wyeliminowania dochodów, kosztów, zysków i strat z transakcji między jednostkami składowymi, które mają siedzibę w tej samej jurysdykcji i wchodzą w skład grupy objętej konsolidacją podatkową, w celu obliczenia kwalifikowanego dochodu lub straty netto tych jednostek składowych.

Wyboru dokonuje się zgodnie z art. 45 ust. 1.

W roku podatkowym, w którym dokonano wyboru lub wybór został odwołany, dokonuje się odpowiednich korekt, tak aby pozycje kwalifikowanego dochodu lub straty nie były uwzględniane więcej niż jeden raz lub pomijane w wyniku takiego wyboru lub jego odwołania.

10.   Zakład ubezpieczeń wyłącza z obliczania swojego kwalifikowanego dochodu lub straty wszelkie kwoty pobrane od ubezpieczających z tytułu podatków zapłaconych przez zakład ubezpieczeń w związku ze zwrotami na rzecz ubezpieczających. Zakład ubezpieczeń uwzględnia przy obliczaniu swojego kwalifikowanego dochodu lub straty wszelkie zwroty na rzecz ubezpieczających, które nie mają odzwierciedlenia w jego księgowym dochodzie netto lub księgowej stracie netto w zakresie, w jakim odpowiadające im zwiększenie lub zmniejszenie zobowiązań wobec ubezpieczających jest odzwierciedlone w jego księgowym dochodzie netto lub księgowej stracie netto.

11.   Każdą kwotę ujętą jako zmniejszenie kapitału własnego jednostki składowej i będącą wynikiem wypłat dokonanych lub należnych w odniesieniu do instrumentu wyemitowanego przez tę jednostkę składową zgodnie z ostrożnościowymi wymogami regulacyjnymi (zwaną dalej „kapitałem dodatkowym Tier I”), traktuje się jako koszt przy obliczaniu kwalifikowanego dochodu lub straty tej jednostki.

Każdą kwotę ujętą jako zwiększenie kapitału własnego jednostki składowej i będącą wynikiem wypłat otrzymanych lub należnych w odniesieniu do kapitału dodatkowego Tier I posiadanego przez jednostkę składową, uwzględnia się przy obliczaniu kwalifikowanego dochodu lub straty tej jednostki.

Artykuł 17

Wyłączenie dochodu z żeglugi międzynarodowej

1.   Do celów niniejszego artykułu stosuje się następujące definicje:

| a) | „dochód z żeglugi międzynarodowej” oznacza dochód netto uzyskany przez jednostkę składową z następujących rodzajów działalności, pod warunkiem, że taki przewóz nie odbywa się śródlądowymi drogami wodnymi w obrębie tej samej jurysdykcji:






  (i) | przewóz pasażerów lub ładunków statkiem w ruchu międzynarodowym, bez względu na to, czy statek jest własnością jednostki składowej, jest przez nią dzierżawiony czy w inny sposób oddany do jej dyspozycji; |
| --- | --- | --- |

a)

„dochód z żeglugi międzynarodowej” oznacza dochód netto uzyskany przez jednostkę składową z następujących rodzajów działalności, pod warunkiem, że taki przewóz nie odbywa się śródlądowymi drogami wodnymi w obrębie tej samej jurysdykcji:

(i)

przewóz pasażerów lub ładunków statkiem w ruchu międzynarodowym, bez względu na to, czy statek jest własnością jednostki składowej, jest przez nią dzierżawiony czy w inny sposób oddany do jej dyspozycji;

| (ii) | przewóz pasażerów lub ładunków statkiem w ruchu międzynarodowym w ramach umowy typu „slot czarter”; |
| --- | --- |

(ii)

przewóz pasażerów lub ładunków statkiem w ruchu międzynarodowym w ramach umowy typu „slot czarter”;

| (iii) | dzierżawa statku, który ma być wykorzystywany do przewozu pasażerów lub ładunków w ruchu międzynarodowym na zasadzie czarteru z pełnym wyposażeniem, załogą i zaopatrzeniem; |
| --- | --- |

(iii)

dzierżawa statku, który ma być wykorzystywany do przewozu pasażerów lub ładunków w ruchu międzynarodowym na zasadzie czarteru z pełnym wyposażeniem, załogą i zaopatrzeniem;

| (iv) | dzierżawa statku wykorzystywanego do przewozu pasażerów lub ładunków w ruchu międzynarodowym na zasadzie czarteru typu bare-boat na rzecz innej jednostki składowej; |
| --- | --- |

(iv)

dzierżawa statku wykorzystywanego do przewozu pasażerów lub ładunków w ruchu międzynarodowym na zasadzie czarteru typu bare-boat na rzecz innej jednostki składowej;

| (v) | udział w konsorcjum, wspólnym przedsiębiorstwie lub międzynarodowej agencji eksploatacyjnej w celu przewozu pasażerów lub ładunków statkiem w ruchu międzynarodowym; oraz |
| --- | --- |

(v)

udział w konsorcjum, wspólnym przedsiębiorstwie lub międzynarodowej agencji eksploatacyjnej w celu przewozu pasażerów lub ładunków statkiem w ruchu międzynarodowym; oraz

| (vi) | sprzedaż statku wykorzystywanego do przewozu pasażerów lub ładunków w ruchu międzynarodowym, pod warunkiem że statek ten był użytkowany przez jednostkę składową przez co najmniej jeden rok; |
| --- | --- |

(vi)

sprzedaż statku wykorzystywanego do przewozu pasażerów lub ładunków w ruchu międzynarodowym, pod warunkiem że statek ten był użytkowany przez jednostkę składową przez co najmniej jeden rok;

| b) | „kwalifikowany dochód poboczny z żeglugi międzynarodowej” oznacza dochód netto uzyskany przez jednostkę składową z następujących rodzajów działalności, pod warunkiem że działalność taka prowadzona jest głównie w związku z przewozem pasażerów lub ładunków statkami w ruchu międzynarodowym:






  (i) | dzierżawa statku na zasadzie czarteru typu bare-boat na rzecz innego przedsiębiorstwa żeglugowego, które nie jest jednostką składową, pod warunkiem że okres dzierżawy czarteru nie przekracza trzech lat; |
| --- | --- | --- |

b)

„kwalifikowany dochód poboczny z żeglugi międzynarodowej” oznacza dochód netto uzyskany przez jednostkę składową z następujących rodzajów działalności, pod warunkiem że działalność taka prowadzona jest głównie w związku z przewozem pasażerów lub ładunków statkami w ruchu międzynarodowym:

(i)

dzierżawa statku na zasadzie czarteru typu bare-boat na rzecz innego przedsiębiorstwa żeglugowego, które nie jest jednostką składową, pod warunkiem że okres dzierżawy czarteru nie przekracza trzech lat;

| (ii) | sprzedaż biletów wystawionych przez inne przedsiębiorstwa żeglugowe na krajowy odcinek rejsu międzynarodowego; |
| --- | --- |

(ii)

sprzedaż biletów wystawionych przez inne przedsiębiorstwa żeglugowe na krajowy odcinek rejsu międzynarodowego;

| (iii) | dzierżawa i krótkoterminowe składowanie kontenerów lub opłaty za przetrzymanie w przypadku opóźnionego zwrotu kontenerów; |
| --- | --- |

(iii)

dzierżawa i krótkoterminowe składowanie kontenerów lub opłaty za przetrzymanie w przypadku opóźnionego zwrotu kontenerów;

| (iv) | świadczenie usług na rzecz innych przedsiębiorstw żeglugowych przez inżynierów, pracowników obsługi technicznej, pracowników zajmujących się przeładunkiem, pracowników gastronomii oraz pracowników obsługi pasażerów; oraz |
| --- | --- |

(iv)

świadczenie usług na rzecz innych przedsiębiorstw żeglugowych przez inżynierów, pracowników obsługi technicznej, pracowników zajmujących się przeładunkiem, pracowników gastronomii oraz pracowników obsługi pasażerów; oraz

| (v) | dochód z inwestycji, jeżeli inwestycja, która generuje dochód, jest dokonywana jako integralna część prowadzenia działalności polegającej na eksploatacji statków w ruchu międzynarodowym. |
| --- | --- |

(v)

dochód z inwestycji, jeżeli inwestycja, która generuje dochód, jest dokonywana jako integralna część prowadzenia działalności polegającej na eksploatacji statków w ruchu międzynarodowym.

2.   Dochodu z żeglugi międzynarodowej oraz kwalifikowanego dochodu pobocznego z żeglugi międzynarodowej jednostki składowej nie uwzględnia się przy obliczaniu kwalifikowanego dochodu lub straty tej jednostki, pod warunkiem że jednostka składowa wykaże, że strategiczne lub handlowe zarządzanie wszystkimi statkami, których to dotyczy, jest skutecznie prowadzone z obszaru jurysdykcji, w której dana jednostka składowa ma siedzibę.

3.   Jeżeli w wyniku obliczenia dochodu z żeglugi międzynarodowej oraz kwalifikowanego dochodu pobocznego z żeglugi międzynarodowej jednostki składowej otrzymuje się stratę, stratę taką wyłącza się z obliczenia kwalifikowanego dochodu lub straty tej jednostki składowej.

4.   Łączny kwalifikowany dochód poboczny z żeglugi międzynarodowej wszystkich jednostek składowych z siedzibą w danej jurysdykcji nie może przekraczać 50 % dochodu tych jednostek składowych z żeglugi międzynarodowej.

5.   Koszty ponoszone przez jednostkę składową, które można bezpośrednio przypisać jej działalności w zakresie żeglugi międzynarodowej wymienionej w ust. 1 lit. a) i kwalifikowanej działalności pobocznej w zakresie żeglugi międzynarodowej, wymienionej w ust. 1, przypisuje się tej działalności na potrzeby obliczenia dochodu netto z międzynarodowej żeglugi morskiej i kwalifikowanego dochodu pobocznego netto z żeglugi międzynarodowej danej jednostki składowej.

Koszty ponoszone przez jednostkę składową, które wynikają pośrednio z jej działalności w zakresie żeglugi międzynarodowej i kwalifikowanej działalności pobocznej w zakresie żeglugi międzynarodowej, odlicza się od przychodów tej jednostki składowej z tytułu takiej działalności w celu obliczenia dochodu z międzynarodowej żeglugi morskiej i kwalifikowanego dochodu pobocznego z żeglugi międzynarodowej danej jednostki składowej na podstawie jej przychodów z takiej działalności proporcjonalnie do jej całkowitych przychodów.

6.   Przy obliczaniu kwalifikowanego dochodu lub straty jednostki składowej nie uwzględnia się żadnych bezpośrednich i pośrednich kosztów, które są przypisane do dochodu tej jednostki z żeglugi międzynarodowej i kwalifikowanego dochodu pobocznego z żeglugi międzynarodowej zgodnie z ust. 5.

Artykuł 18

Przydzielanie kwalifikowanego dochodu lub straty między centralę a stały zakład

1.   Jeżeli jednostka składowa jest stałym zakładem zgodnie z definicją w art. 3 pkt 13 lit. a), b) lub c), jej księgowy dochód netto lub księgowa strata netto są równe dochodowi lub stracie netto odzwierciedlonym w odrębnym sprawozdaniu finansowym stałego zakładu.

Jeżeli stały zakład nie sporządza odrębnego sprawozdania finansowego, jego księgowy dochód netto lub księgowa strata netto są równe kwocie, która zostałaby wykazana w jego odrębnym sprawozdaniu finansowym, gdyby było ono sporządzone na zasadzie jednostkowej i zgodnie ze standardem rachunkowości stosowanym przy sporządzaniu skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla.

2.   Jeżeli jednostka składowa spełnia warunki definicji stałego zakładu zawartej w art. 3 pkt 13 lit. a) lub b), jej księgowy dochód netto lub księgowa strata netto są korygowane w celu odzwierciedlenia jedynie tych kwot oraz pozycji dochodów i kosztów, które można jej przypisać zgodnie z obowiązującą umową o unikaniu podwójnego opodatkowania lub mającym zastosowanie prawem krajowym jurysdykcji, w której jednostka ta ma siedzibę, bez względu na kwotę dochodu podlegającego opodatkowaniu oraz kwotę kosztów podlegających odliczeniu w tej jurysdykcji.

Jeżeli jednostka składowa spełnia warunki definicji stałego zakładu zawartej w art. 3 pkt 13 lit. c), jej księgowy dochód netto lub księgowa strata netto są korygowane w celu odzwierciedlenia jedynie tych pozycji dochodów i kosztów, które zostałyby jej przypisane zgodnie z art. 7 modelowej konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku, ze zmianami.

3.   Jeżeli jednostka składowa spełnia warunki definicji stałego zakładu zawartej w art. 3 pkt 13 lit. d), jej księgowy dochód netto lub księgową stratę netto oblicza się na podstawie kwot oraz pozycji dochodu zwolnionych z opodatkowania w jurysdykcji, w której siedzibę ma centrala, które to pozycje można przypisać operacjom prowadzonym poza tą jurysdykcją, oraz kwot i pozycji kosztów, które nie są odliczane do celów podatkowych w jurysdykcji, w której siedzibę ma centrala, które to pozycje można przypisać takim operacjom.

4.   Księgowy dochód netto ani księgowa strata netto stałego zakładu nie mogą być uwzględniane przy określaniu kwalifikowanego dochodu lub straty centrali, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w ust. 5.

5.   Kwalifikowaną stratę stałego zakładu traktuje się jako koszt centrali do celów obliczenia jej kwalifikowanego dochodu lub straty w zakresie, w jakim strata stałego zakładu jest traktowana jako koszt przy obliczaniu krajowego dochodu podlegającego opodatkowaniu takiej centrali i nie jest kompensowana z pozycją krajowego dochodu podlegającego opodatkowaniu, która podlega opodatkowaniu na mocy przepisów zarówno jurysdykcji centrali, jak i jurysdykcji stałego zakładu.

Kwalifikowany dochód, który jest następnie uzyskiwany przez stały zakład, jest traktowany jako kwalifikowany dochód centrali do wysokości kwalifikowanej straty, która była uprzednio traktowana jako koszt centrali na podstawie akapitu pierwszego.

Artykuł 19

Przydzielanie kwalifikowanego dochodu lub straty jednostki pośredniczącej

1.   Księgowy dochód netto lub księgową stratę netto jednostki składowej, która jest jednostką pośredniczącą, pomniejsza się o kwotę przypadającą na jej właścicieli, którzy nie są jednostkami należącymi do grupy i którzy posiadają udziały własnościowe w takiej jednostce pośredniczącej bezpośrednio lub za pośrednictwem łańcucha jednostek transparentnych podatkowo, chyba że:

| a) | jednostka pośrednicząca jest jednostką dominującą najwyższego szczebla; lub |
| --- | --- |

a)

jednostka pośrednicząca jest jednostką dominującą najwyższego szczebla; lub

| b) | jednostka pośrednicząca jest własnością – bezpośrednio lub za pośrednictwem łańcucha jednostek transparentnych podatkowo – jednostki dominującej najwyższego szczebla, o której mowa w lit. a). |
| --- | --- |

b)

jednostka pośrednicząca jest własnością – bezpośrednio lub za pośrednictwem łańcucha jednostek transparentnych podatkowo – jednostki dominującej najwyższego szczebla, o której mowa w lit. a).

2.   Księgowy dochód netto lub księgową stratę netto jednostki składowej, która jest jednostką pośredniczącą, pomniejsza się o księgowy dochód netto lub księgową stratę netto, które są przydzielone innej jednostce składowej.

3.   Jeżeli jednostka pośrednicząca całkowicie lub częściowo prowadzi działalność za pośrednictwem stałego zakładu, jej księgowy dochód netto lub księgową stratę netto, pozostałe po zastosowaniu ust. 1 niniejszego artykułu, przydziela się temu stałemu zakładowi zgodnie z art. 18.

4.   Jeżeli jednostka transparentna podatkowo nie jest jednostką dominującą najwyższego szczebla, księgowy dochód netto lub księgową stratę netto jednostki pośredniczącej, pozostałe po zastosowaniu ust. 1 i 3, przydziela się jej właścicielom jednostek składowych zgodnie z ich udziałami własnościowymi w jednostce pośredniczącej.

5.   Jeżeli jednostka pośrednicząca jest jednostką transparentną podatkowo, która jest jednostką dominującą najwyższego szczebla lub odwróconym podmiotem hybrydowym, ewentualny księgowy dochód netto lub księgową stratę netto jednostki pośredniczącej, pozostałe po zastosowaniu ust. 1 i 3, przydziela się jednostce dominującej najwyższego szczebla lub odwróconemu podmiotowi hybrydowemu.

6.   Ust. 3, 4 i 5 stosuje się oddzielnie w odniesieniu do każdego udziału własnościowego w jednostce pośredniczącej.

ROZDZIAŁ IV

OBLICZANIE SKORYGOWANYCH PODATKÓW KWALIFIKOWANYCH

Artykuł 20

Podatki kwalifikowane

1.   Podatki kwalifikowane jednostki składowej obejmują:

| a) | podatki ujęte w księgach rachunkowych jednostki składowej w odniesieniu do jej dochodu lub zysków lub jej udziału w dochodzie lub zyskach jednostki składowej, w której posiada ona udział własnościowy; |
| --- | --- |

a)

podatki ujęte w księgach rachunkowych jednostki składowej w odniesieniu do jej dochodu lub zysków lub jej udziału w dochodzie lub zyskach jednostki składowej, w której posiada ona udział własnościowy;

| b) | podatki od wypłaconego zysku, domniemanej wypłaty zysku oraz kosztów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej nałożone w ramach kwalifikowanego systemu podatku od osób prawnych opartego na opodatkowaniu wypłaty zysku; |
| --- | --- |

b)

podatki od wypłaconego zysku, domniemanej wypłaty zysku oraz kosztów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej nałożone w ramach kwalifikowanego systemu podatku od osób prawnych opartego na opodatkowaniu wypłaty zysku;

| c) | podatki nakładane zamiast ogólnie stosowanego podatku dochodowego od osób prawnych; oraz |
| --- | --- |

c)

podatki nakładane zamiast ogólnie stosowanego podatku dochodowego od osób prawnych; oraz

| d) | podatki nakładane przez odniesienie do zysków zatrzymanych i kapitału własnego przedsiębiorstwa, w tym podatki od szeregu składników opartych na dochodzie i kapitale własnym. |
| --- | --- |

d)

podatki nakładane przez odniesienie do zysków zatrzymanych i kapitału własnego przedsiębiorstwa, w tym podatki od szeregu składników opartych na dochodzie i kapitale własnym.

2.   Podatki kwalifikowane jednostki składowej nie obejmują:

| a) | podatku wyrównawczego naliczonego przez jednostkę dominującą zgodnie z kwalifikowaną zasadą IIR; |
| --- | --- |

a)

podatku wyrównawczego naliczonego przez jednostkę dominującą zgodnie z kwalifikowaną zasadą IIR;

| b) | podatku wyrównawczego naliczonego przez jednostkę składową na podstawie przepisów dotyczących kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego; |
| --- | --- |

b)

podatku wyrównawczego naliczonego przez jednostkę składową na podstawie przepisów dotyczących kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego;

| c) | podatków, które można przypisać korekcie dokonanej przez jednostkę składową w wyniku zastosowania kwalifikowanej zasady UTPR; |
| --- | --- |

c)

podatków, które można przypisać korekcie dokonanej przez jednostkę składową w wyniku zastosowania kwalifikowanej zasady UTPR;

| d) | wyłączonego zwrotnego podatku przypisywanego; oraz |
| --- | --- |

d)

wyłączonego zwrotnego podatku przypisywanego; oraz

| e) | podatków płaconych przez zakład ubezpieczeń w związku ze zwrotami na rzecz ubezpieczających. |
| --- | --- |

e)

podatków płaconych przez zakład ubezpieczeń w związku ze zwrotami na rzecz ubezpieczających.

3.   Podatki kwalifikowane w odniesieniu do wszelkich zysków lub strat netto wynikających ze zbycia lokalnych rzeczowych aktywów trwałych, o którym mowa w art. 16 ust. 7 akapit pierwszy, w roku podatkowym, w którym dokonano wyboru, o którym mowa w akapicie pierwszym, są wyłączone z obliczania podatków kwalifikowanych.

Artykuł 21

Skorygowane podatki kwalifikowane

1.   Skorygowane podatki kwalifikowane jednostki składowej za rok podatkowy ustala się poprzez skorygowanie sumy bieżących obciążeń podatkowych naliczonych w jej księgowym dochodzie netto lub księgowej stracie netto w odniesieniu do podatków kwalifikowanych za dany rok podatkowy o:

| a) | kwotę netto jego dodatków i obniżek w podatkach kwalifikowanych za rok podatkowy, jak określono w ust. 2 i 3; |
| --- | --- |

a)

kwotę netto jego dodatków i obniżek w podatkach kwalifikowanych za rok podatkowy, jak określono w ust. 2 i 3;

| b) | całkowitą kwotę korekty z tytułu podatku odroczonego, jak określono w art. 22; oraz |
| --- | --- |

b)

całkowitą kwotę korekty z tytułu podatku odroczonego, jak określono w art. 22; oraz

| c) | wszelkie zwiększenia lub zmniejszenia podatków kwalifikowanych ujęte w kapitale własnym lub innych całkowitych dochodach odnoszących się do kwot uwzględnionych w obliczeniu kwalifikowanego dochodu lub straty, które będą podlegać opodatkowaniu na podstawie lokalnych przepisów podatkowych. |
| --- | --- |

c)

wszelkie zwiększenia lub zmniejszenia podatków kwalifikowanych ujęte w kapitale własnym lub innych całkowitych dochodach odnoszących się do kwot uwzględnionych w obliczeniu kwalifikowanego dochodu lub straty, które będą podlegać opodatkowaniu na podstawie lokalnych przepisów podatkowych.

2.   Dodatki w podatkach kwalifikowanych jednostki składowej za dany rok podatkowy obejmują:

| a) | ewentualną kwotę podatków kwalifikowanych naliczoną jako koszt w zysku przed opodatkowaniem w księgach rachunkowych; |
| --- | --- |

a)

ewentualną kwotę podatków kwalifikowanych naliczoną jako koszt w zysku przed opodatkowaniem w księgach rachunkowych;

| b) | ewentualną kwotę kwalifikowanych aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego utworzonych od straty podatkowej, które zostały wykorzystane zgodnie z art. 23 ust. 2; |
| --- | --- |

b)

ewentualną kwotę kwalifikowanych aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego utworzonych od straty podatkowej, które zostały wykorzystane zgodnie z art. 23 ust. 2;

| c) | ewentualną kwotę podatków kwalifikowanych odnoszących się do niepewnej pozycji podatkowej, uprzednio wyłączonych na podstawie ust. 3 lit. d), która jest płacona w roku podatkowym; oraz |
| --- | --- |

c)

ewentualną kwotę podatków kwalifikowanych odnoszących się do niepewnej pozycji podatkowej, uprzednio wyłączonych na podstawie ust. 3 lit. d), która jest płacona w roku podatkowym; oraz

| d) | ewentualną kwotę kredytu lub zwrotu w odniesieniu do kwalifikowanego zwrotnego kredytu podatkowego, która została naliczona jako zmniejszenie bieżącego obciążenia podatkowego. |
| --- | --- |

d)

ewentualną kwotę kredytu lub zwrotu w odniesieniu do kwalifikowanego zwrotnego kredytu podatkowego, która została naliczona jako zmniejszenie bieżącego obciążenia podatkowego.

3.   Obniżki w podatkach kwalifikowanych jednostki składowej za dany rok podatkowy obejmują:

| a) | kwotę bieżącego obciążenia podatkowego w odniesieniu do dochodu wyłączonego z obliczania kwalifikowanego dochodu lub straty zgodnie z rozdziałem III; |
| --- | --- |

a)

kwotę bieżącego obciążenia podatkowego w odniesieniu do dochodu wyłączonego z obliczania kwalifikowanego dochodu lub straty zgodnie z rozdziałem III;

| b) | ewentualną kwotę kredytu lub zwrotu w odniesieniu do niekwalifikowanego zwrotnego kredytu podatkowego, która nie została ujęta jako zmniejszenie bieżącego obciążenia podatkowego; |
| --- | --- |

b)

ewentualną kwotę kredytu lub zwrotu w odniesieniu do niekwalifikowanego zwrotnego kredytu podatkowego, która nie została ujęta jako zmniejszenie bieżącego obciążenia podatkowego;

| c) | ewentualną kwotę podatków kwalifikowanych zwróconych jednostce składowej lub zapisanych jako kredyt podatkowy na rzecz jednostki składowej, która nie została potraktowana jako korekta bieżącego obciążenia podatkowego w księgach rachunkowych, chyba że dotyczy kwalifikowanego zwrotnego kredytu podatkowego; |
| --- | --- |

c)

ewentualną kwotę podatków kwalifikowanych zwróconych jednostce składowej lub zapisanych jako kredyt podatkowy na rzecz jednostki składowej, która nie została potraktowana jako korekta bieżącego obciążenia podatkowego w księgach rachunkowych, chyba że dotyczy kwalifikowanego zwrotnego kredytu podatkowego;

| d) | kwotę bieżącego obciążenia podatkowego, która dotyczy niepewnej pozycji podatkowej; oraz |
| --- | --- |

d)

kwotę bieżącego obciążenia podatkowego, która dotyczy niepewnej pozycji podatkowej; oraz

| e) | ewentualną kwotę bieżącego obciążenia podatkowego, której zapłaty nie przewiduje się w ciągu trzech lat od zakończenia roku podatkowego. |
| --- | --- |

e)

ewentualną kwotę bieżącego obciążenia podatkowego, której zapłaty nie przewiduje się w ciągu trzech lat od zakończenia roku podatkowego.

4.   Jeżeli kwota podatku kwalifikowanego jest opisana w więcej niż jednej literze w ust. 1, 2 i 3, przy obliczaniu skorygowanych podatków kwalifikowanych uwzględnia się ją tylko raz.

5.   Jeżeli w danym roku podatkowym nie występuje kwalifikowany dochód netto w danej jurysdykcji, a kwota skorygowanych podatków kwalifikowanych w przypadku tej jurysdykcji jest ujemna i mniejsza niż kwota równa kwalifikowanej stracie netto pomnożonej przez minimalną stawkę podatkową („oczekiwane skorygowane podatki kwalifikowane”), kwotę równą różnicy między kwotą skorygowanych podatków kwalifikowanych a kwotą oczekiwanych skorygowanych podatków kwalifikowanych traktuje się jako dodatkowy podatek wyrównawczy za ten rok podatkowy. Kwotę dodatkowego podatku wyrównawczego przypisuje się każdej jednostce składowej w danej jurysdykcji zgodnie z art. 29 ust. 3.

Artykuł 22

Całkowita kwota korekty z tytułu podatku odroczonego

1.   Do celu niniejszego artykułu stosuje się następujące definicje:

| a) | „niedozwolone rozliczenia międzyokresowe” oznaczają:






  (i) | wszelkie zmiany obciążenia z tytułu podatku odroczonego naliczonego w księgach rachunkowych jednostki składowej, które odnoszą się do niepewnej pozycji podatkowej; oraz |
| --- | --- | --- |

a)

„niedozwolone rozliczenia międzyokresowe” oznaczają:

(i)

wszelkie zmiany obciążenia z tytułu podatku odroczonego naliczonego w księgach rachunkowych jednostki składowej, które odnoszą się do niepewnej pozycji podatkowej; oraz

| (ii) | wszelkie zmiany obciążenia z tytułu podatku odroczonego naliczonego w księgach rachunkowych jednostki składowej, które odnoszą się do wypłat od jednostki składowej; |
| --- | --- |

(ii)

wszelkie zmiany obciążenia z tytułu podatku odroczonego naliczonego w księgach rachunkowych jednostki składowej, które odnoszą się do wypłat od jednostki składowej;

| b) | „niewykorzystane rozliczenia międzyokresowe” oznaczają każde zwiększenie rezerwy z tytułu podatku odroczonego ujętej w księgach rachunkowych jednostki składowej za rok podatkowy, co do której nie przewiduje się zapłaty w terminie określonym w ust. 7 niniejszego artykułu i w odniesieniu do której raportująca jednostka składowa dokonuje, zgodnie z art. 45 ust. 2, wyboru polegającego na nieuwzględnianiu w całkowitej kwocie korekty z tytułu podatku odroczonego za ten rok podatkowy. |
| --- | --- |

b)

„niewykorzystane rozliczenia międzyokresowe” oznaczają każde zwiększenie rezerwy z tytułu podatku odroczonego ujętej w księgach rachunkowych jednostki składowej za rok podatkowy, co do której nie przewiduje się zapłaty w terminie określonym w ust. 7 niniejszego artykułu i w odniesieniu do której raportująca jednostka składowa dokonuje, zgodnie z art. 45 ust. 2, wyboru polegającego na nieuwzględnianiu w całkowitej kwocie korekty z tytułu podatku odroczonego za ten rok podatkowy.

2.   Jeżeli stawka podatkowa stosowana do celów obliczania obciążenia z tytułu podatku odroczonego jest równa minimalnej stawce podatkowej lub od niej niższa, całkowitą kwotą korekty z tytułu podatku odroczonego, która ma być dodana do skorygowanych podatków kwalifikowanych jednostki składowej za rok podatkowy zgodnie z art. 21 ust. 1 lit. b), jest obciążenie z tytułu podatku odroczonego naliczone w jej księgach rachunkowych w odniesieniu do podatków kwalifikowanych, z zastrzeżeniem korekt dokonywanych na podstawie ust. 3–6 niniejszego artykułu.

Jeżeli stawka podatkowa stosowana do celów obliczania obciążenia z tytułu podatku odroczonego jest wyższa od minimalnej stawki podatkowej, całkowitą kwotą korekty z tytułu podatku odroczonego, która ma być dodana do skorygowanych podatków kwalifikowanych jednostki składowej za rok podatkowy zgodnie z art. 21 ust. 1 lit. b), jest obciążenie z tytułu podatku odroczonego naliczone w jej księgach rachunkowych w odniesieniu do podatków kwalifikowanych przeliczonych według minimalnej stawki podatkowej, z zastrzeżeniem korekt dokonywanych na podstawie ust. 3–6 niniejszego artykułu.

3.   Całkowitą kwotę korekty z tytułu podatku odroczonego zwiększa się o:

| a) | ewentualną kwotę niedozwolonych rozliczeń międzyokresowych lub niewykorzystanych rozliczeń międzyokresowych zapłaconą w danym roku podatkowym; oraz |
| --- | --- |

a)

ewentualną kwotę niedozwolonych rozliczeń międzyokresowych lub niewykorzystanych rozliczeń międzyokresowych zapłaconą w danym roku podatkowym; oraz

| b) | ewentualną kwotę ponownie ujętej rezerwy z tytułu podatku odroczonego, ustaloną w poprzednim roku podatkowym, która została zapłacona w danym roku podatkowym. |
| --- | --- |

b)

ewentualną kwotę ponownie ujętej rezerwy z tytułu podatku odroczonego, ustaloną w poprzednim roku podatkowym, która została zapłacona w danym roku podatkowym.

4.   Jeżeli w danym roku podatkowym składnik aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego utworzony od straty podatkowej nie został ujęty w księgach rachunkowych, ponieważ nie zostały spełnione kryteria ujmowania, całkowita kwota korekty z tytułu podatku odroczonego jest pomniejszana o kwotę, która zmniejszyłaby całkowitą kwotę korekty z tytułu podatku odroczonego, gdyby składnik aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego utworzony od straty podatkowej został naliczony.

5.   Całkowita kwota korekty z tytułu podatku odroczonego nie obejmuje:

| a) | kwoty obciążenia z tytułu podatku odroczonego w odniesieniu do pozycji wyłączonych z obliczania kwalifikowanego dochodu lub straty zgodnie z rozdziałem III; |
| --- | --- |

a)

kwoty obciążenia z tytułu podatku odroczonego w odniesieniu do pozycji wyłączonych z obliczania kwalifikowanego dochodu lub straty zgodnie z rozdziałem III;

| b) | kwoty obciążenia z tytułu podatku odroczonego w odniesieniu do niedozwolonych rozliczeń międzyokresowych i niewykorzystanych rozliczeń międzyokresowych; |
| --- | --- |

b)

kwoty obciążenia z tytułu podatku odroczonego w odniesieniu do niedozwolonych rozliczeń międzyokresowych i niewykorzystanych rozliczeń międzyokresowych;

| c) | wpływu korekty wyceny lub korekty ujęcia księgowego w odniesieniu do składnika aktywów z tytułu podatku odroczonego; |
| --- | --- |

c)

wpływu korekty wyceny lub korekty ujęcia księgowego w odniesieniu do składnika aktywów z tytułu podatku odroczonego;

| d) | kwoty obciążenia z tytułu podatku odroczonego wynikającej z ponownej wyceny w związku ze zmianą obowiązującej krajowej stawki podatkowej; oraz |
| --- | --- |

d)

kwoty obciążenia z tytułu podatku odroczonego wynikającej z ponownej wyceny w związku ze zmianą obowiązującej krajowej stawki podatkowej; oraz

| e) | kwoty obciążenia z tytułu podatku odroczonego w związku z tworzeniem i wykorzystaniem kredytów podatkowych. |
| --- | --- |

e)

kwoty obciążenia z tytułu podatku odroczonego w związku z tworzeniem i wykorzystaniem kredytów podatkowych.

6.   Jeżeli składnik aktywów z tytułu podatku odroczonego, który jest przypisany do kwalifikowanej straty jednostki składowej, został ujęty za rok podatkowy według stawki niższej niż stawka minimalna, może on zostać przeliczony według minimalnej stawki podatkowej w tym samym roku podatkowym, pod warunkiem, że podatnik jest w stanie wykazać, że składnik aktywów z tytułu podatku odroczonego można przypisać kwalifikowanej stracie.

Jeżeli składnik aktywów z tytułu podatku odroczonego ulega zwiększeniu zgodnie z akapitem pierwszym, całkowita kwota korekty z tytułu podatku odroczonego zostaje odpowiednio zmniejszona.

7.   Rezerwa z tytułu podatku odroczonego, która nie została rozwiązana i której kwota nie została zapłacona w ciągu pięciu kolejnych lat podatkowych, musi zostać ponownie ujęta w zakresie, w jakim została uwzględniona w całkowitej kwocie korekty z tytułu podatku odroczonego jednostki składowej.

Kwotę ponownie ujętej rezerwy z tytułu podatku odroczonego ustaloną dla bieżącego roku podatkowego traktuje się jako zmniejszenie podatków kwalifikowanych w piątym roku podatkowym poprzedzającym bieżący rok podatkowy, a efektywną stawkę podatkową i podatek wyrównawczy za ten rok podatkowy oblicza się ponownie zgodnie z art. 29 ust. 1. Ponownie ujęta rezerwa z tytułu podatku odroczonego dla bieżącego roku podatkowego stanowi kwotę zwiększenia w kategorii rezerwa z tytułu podatku odroczonego, która została uwzględniona w całkowitej kwocie korekty z tytułu podatku odroczonego w piątym roku podatkowym poprzedzającym bieżący rok podatkowy, która nie została rozwiązana do końca ostatniego dnia bieżącego roku podatkowego.

8.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 7, jeżeli rezerwa z tytułu podatku odroczonego stanowi rozliczenie międzyokresowe z tytułu wyjątku dotyczącego ponownego ujęcia, nie podlega ona ponownemu ujęciu, nawet jeśli nie zostanie rozwiązana lub zapłacona w ciągu kolejnych pięciu lat. Rozliczenie międzyokresowe z tytułu wyjątku dotyczącego ponownego ujęcia stanowi kwotę naliczonego obciążenia podatkowego, które można przypisać zmianom w powiązanych rezerwach z tytułu podatku odroczonego w odniesieniu do następujących pozycji:

| a) | odpisy z tytułu odzyskiwania kosztów w zakresie rzeczowych aktywów trwałych; |
| --- | --- |

a)

odpisy z tytułu odzyskiwania kosztów w zakresie rzeczowych aktywów trwałych;

| b) | koszty licencji lub podobnego porozumienia przewidzianych przez rząd dotyczących użytkowania nieruchomości lub korzystania z zasobów naturalnych, które pociągają za sobą znaczące inwestycje w rzeczowe aktywa trwałe; |
| --- | --- |

b)

koszty licencji lub podobnego porozumienia przewidzianych przez rząd dotyczących użytkowania nieruchomości lub korzystania z zasobów naturalnych, które pociągają za sobą znaczące inwestycje w rzeczowe aktywa trwałe;

| c) | koszty badań i rozwoju; |
| --- | --- |

c)

koszty badań i rozwoju;

| d) | koszty likwidacji szkód i remediacji; |
| --- | --- |

d)

koszty likwidacji szkód i remediacji;

| e) | księgowanie niezrealizowanych zysków netto według wartości godziwej; |
| --- | --- |

e)

księgowanie niezrealizowanych zysków netto według wartości godziwej;

| f) | zyski netto z tytułu różnic kursowych; |
| --- | --- |

f)

zyski netto z tytułu różnic kursowych;

| g) | rezerwy ubezpieczeń i odroczone koszty akwizycji polis ubezpieczeniowych; |
| --- | --- |

g)

rezerwy ubezpieczeń i odroczone koszty akwizycji polis ubezpieczeniowych;

| h) | zyski ze sprzedaży rzeczowych aktywów trwałych znajdujących się w tej samej jurysdykcji co jednostka składowa, które są reinwestowane w rzeczowe aktywa trwałe w tej samej jurysdykcji; oraz |
| --- | --- |

h)

zyski ze sprzedaży rzeczowych aktywów trwałych znajdujących się w tej samej jurysdykcji co jednostka składowa, które są reinwestowane w rzeczowe aktywa trwałe w tej samej jurysdykcji; oraz

| i) | dodatkowe kwoty naliczone w wyniku zmian zasad rachunkowości w odniesieniu do pozycji wymienionych w lit. a)–h). |
| --- | --- |

i)

dodatkowe kwoty naliczone w wyniku zmian zasad rachunkowości w odniesieniu do pozycji wymienionych w lit. a)–h).

Artykuł 23

Wybór dotyczący kwalifikowanej straty

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 22 raportująca jednostka składowa może dokonać wyboru dotyczącego kwalifikowanej straty dla danej jurysdykcji, na podstawie którego kwalifikowane aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego utworzone od straty podatkowej ustala się dla każdego roku podatkowego, w którym występuje kwalifikowana strata netto w tej jurysdykcji. W tym celu kwalifikowane aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego utworzone od straty podatkowej są równe kwalifikowanej stracie netto za dany rok podatkowy w danej jurysdykcji pomnożonej przez minimalną stawkę podatkową.

Wyboru dotyczącego kwalifikowanej straty nie dokonuje się w przypadku jurysdykcji, w której obowiązuje kwalifikowany system podatku od osób prawnych oparty na opodatkowaniu wypłaty zysku zgodnie z definicją zawartą w art. 40.

2.   Kwalifikowane aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego utworzone od straty podatkowej określone zgodnie z ust. 1 wykorzystuje się w każdym kolejnym roku podatkowym, w którym występuje kwalifikowany dochód netto dla danej jurysdykcji w kwocie równej kwalifikowanemu dochodowi netto pomnożonemu przez minimalną stawkę podatkową lub, jeśli kwota ta jest niższa, kwocie kwalifikowanych aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego utworzonych od straty podatkowej, które są dostępne.

3.   Kwalifikowane aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego, określonego na podstawie ust. 1 utworzone od straty podatkowej zmniejsza się o kwotę, która została wykorzystana dla danego roku podatkowego, a saldo przenosi się na następne lata podatkowe.

4.   Jeżeli wybór dotyczący kwalifikowanej straty został odwołany, wszelkie pozostałe kwalifikowane aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego utworzone od straty podatkowej określone na podstawie ust. 1 zmniejsza się do zera z pierwszym dniem pierwszego roku podatkowego, w którym wybór dotyczący kwalifikowanej straty nie ma już zastosowania.

5.   Informację na temat wyboru dotyczącego kwalifikowanej straty przedkłada się wraz z pierwszą deklaracją dotyczącą podatku wyrównawczego, o którym mowa w art. 44 grupy MNE lub dużej grupy krajowej, która to deklaracja obejmuje jurysdykcję, w odniesieniu do której dokonuje się wyboru.

6.   Jeżeli jednostka pośrednicząca, która jest jednostką dominującą najwyższego szczebla grupy MNE lub dużej grupy krajowej, dokonuje wyboru dotyczącego kwalifikowanej straty na podstawie niniejszego artykułu, aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego utworzone od kwalifikowanej straty podatkowej oblicza się przez odniesienie do kwalifikowanej straty tej jednostki pośredniczącej po jej zmniejszeniu zgodnie z art. 38 ust. 3.

Artykuł 24

Szczególne przydzielanie podatków kwalifikowanych płaconych przez niektóre rodzaje jednostek składowych

1.   Stałemu zakładowi przydziela się kwotę wszelkich podatków kwalifikowanych, które są uwzględnione w księgach rachunkowych jednostki składowej i które odnoszą się do kwalifikowanego dochodu lub straty tego stałego zakładu.

2.   Właścicielowi jednostki składowej przydziela się kwotę wszelkich podatków kwalifikowanych, które są uwzględnione w księgach rachunkowych jednostki transparentnej podatkowo i które odnoszą się do kwalifikowanego dochodu lub straty przydzielonej temu właścicielowi jednostki składowej zgodnie z art. 19 ust. 4.

3.   Jednostce składowej przydziela się kwotę wszelkich podatków kwalifikowanych uwzględnionych w księgach rachunkowych jej bezpośrednich lub pośrednich właścicieli jednostki składowej w ramach systemu opodatkowania zagranicznych jednostek kontrolowanych, w odniesieniu do przypadającej na nich części dochodu zagranicznych jednostek kontrolowanych.

4.   Jednostce składowej, która jest podmiotem hybrydowym, przydziela się kwotę wszelkich podatków kwalifikowanych uwzględnionych w księgach rachunkowych jej właściciela jednostki składowej, która odnosi się do kwalifikowanego dochodu danego podmiotu hybrydowego.

Podmiot hybrydowy oznacza podmiot traktowany jako odrębna osoba do celów podatku dochodowego w jurysdykcji, w której ma on siedzibę, ale jako transparentny podatkowo w jurysdykcji, w której ma siedzibę jego właściciel.

5.   Jednostce składowej, która dokonała wypłat w ciągu roku podatkowego, przydziela się kwotę wszelkich podatków kwalifikowanych, naliczoną w związku z takimi wypłatami w księgach rachunkowych jej bezpośredniego właściciela jednostki składowej.

6.   Jednostka składowa, której przydzielono podatki kwalifikowane na podstawie ust. 3 i 4 w odniesieniu do dochodu pasywnego, uwzględnia takie podatki kwalifikowane w swoich skorygowanych podatkach kwalifikowanych w kwocie równej podatkom kwalifikowanym przydzielonym w odniesieniu do takiego dochodu pasywnego.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego jednostka składowa, o której mowa w akapicie pierwszym uwzględnia w swoich skorygowanych podatkach kwalifikowanych kwotę wynikającą z pomnożenia procentu podatku wyrównawczego dla danej jurysdykcji przez kwotę dochodu pasywnego jednostki składowej, który jest uwzględniony w ramach systemu opodatkowania zagranicznych jednostek kontrolowanych lub zgodnie z zasadą transparentności podatkowej, jeżeli wynik jest niższy niż kwota ustalona na podstawie akapitu pierwszego. Do celów niniejszego akapitu procent podatku wyrównawczego dla danej jurysdykcji określa się bez uwzględnienia podatków kwalifikowanych zapłaconych w odniesieniu do takiego dochodu pasywnego przez właściciela jednostki składowej.

Wszelkie podatki kwalifikowane właściciela jednostki składowej zapłacone w związku z takim dochodem pasywnym, które pozostaną po zastosowaniu niniejszego ustępu, nie mogą być przydzielane na podstawie ust. 3 i 4.

Do celów niniejszego ustępu dochód pasywny oznacza następujące pozycje dochodu ujęte w dochodzie kwalifikowanym w zakresie, w jakim właściciel jednostki składowej podlegał opodatkowaniu w ramach systemu opodatkowania zagranicznych jednostek kontrolowanych, lub w wyniku udziałów własnościowych w podmiocie hybrydowym:

| a) | dywidenda lub ekwiwalenty dywidendy; |
| --- | --- |

a)

dywidenda lub ekwiwalenty dywidendy;

| b) | odsetki lub ekwiwalenty odsetek; |
| --- | --- |

b)

odsetki lub ekwiwalenty odsetek;

| c) | czynsz; |
| --- | --- |

c)

czynsz;

| d) | opłaty licencyjne; |
| --- | --- |

d)

opłaty licencyjne;

| e) | renty; lub |
| --- | --- |

e)

renty; lub

| f) | zyski netto z nieruchomości w rodzaju, który generuje dochód opisany w lit. a)–e). |
| --- | --- |

f)

zyski netto z nieruchomości w rodzaju, który generuje dochód opisany w lit. a)–e).

7.   Jeżeli kwalifikowany dochód stałego zakładu jest traktowany jako kwalifikowany dochód centrali zgodnie z art. 18 ust. 5, wszelkie podatki kwalifikowane powstające w jurysdykcji, w której stały zakład ma siedzibę, i związane z takim dochodem traktuje się jako podatki kwalifikowane centrali w kwocie nieprzekraczającej takiego dochodu pomnożonego przez najwyższą stawkę podatku od zwykłego dochodu w jurysdykcji, w której centrala ma siedzibę.

Artykuł 25

Korekty po złożeniu sprawozdania i zmiany stawek podatkowych

1.   Jeżeli jednostka składowa wprowadza korektę swoich podatków kwalifikowanych za poprzedni rok podatkowy w swoich księgach rachunkowych, korektę taką traktuje się jako korektę podatków kwalifikowanych w roku podatkowym, w którym tej korekty dokonano, chyba że korekta dotyczy roku podatkowego, w którym następuje obniżenie podatków kwalifikowanych w odniesieniu do danej jurysdykcji.

W przypadku obniżenia podatków kwalifikowanych, które zostały uwzględnione w skorygowanych podatkach kwalifikowanych jednostki składowej za poprzedni rok podatkowy, efektywną stawkę podatkową i podatek wyrównawczy za taki rok podatkowy oblicza się ponownie zgodnie z art. 29 ust. 1 poprzez obniżenie skorygowanych podatków kwalifikowanych o kwotę obniżenia podatków kwalifikowanych. Kwalifikowany dochód za dany rok podatkowy i wszelkie poprzednie lata podatkowe dostosowuje się odpowiednio.

Zależnie od corocznego wyboru raportującej jednostki składowej dokonanego zgodnie z art. 45 ust. 2, nieistotne obniżenie podatków kwalifikowanych może być traktowane jako korekta podatków kwalifikowanych w roku podatkowym, w którym korekta jest dokonywana. Nieistotne obniżenie podatków kwalifikowanych oznacza łączne obniżenie o mniej niż 1 000 000 EUR skorygowanych podatków kwalifikowanych ustalonych w odniesieniu do danej jurysdykcji za dany rok podatkowy.

2.   Jeżeli mająca zastosowanie krajowa stawka podatkowa jest obniżona do poziomu poniżej minimalnej stawki podatkowej, a takie obniżenie skutkuje powstaniem obciążenia z tytułu podatku odroczonego, kwotę tego powstałego obciążenia z tytułu podatku odroczonego traktuje się jako korektę zobowiązania jednostki składowej z tytułu podatków kwalifikowanych, które są uwzględniane zgodnie z art. 21 za poprzedni rok podatkowy.

3.   Jeżeli obciążenie z tytułu podatku odroczonego zostało uwzględnione przy zastosowaniu stawki niższej niż minimalna stawka podatkowa, a mająca zastosowanie stawka podatkowa zostaje następnie podwyższona, kwotę obciążenia z tytułu podatku odroczonego wynikającą z takiego podwyższenia traktuje się po dokonaniu płatności jako korektę zobowiązania jednostki składowej z tytułu podatków kwalifikowanych pobieranych za poprzedni rok podatkowy zgodnie z art. 21.

Korekta, o której mowa w akapicie pierwszym, nie może przekroczyć kwoty równej obciążeniu z tytułu podatku odroczonego przeliczonego według minimalnej stawki podatkowej.

4.   Jeżeli ponad 1 000 000 EUR z kwoty naliczonej przez jednostkę składową jako bieżące obciążenie podatkowe i uwzględnionej w skorygowanych podatkach kwalifikowanych za rok podatkowy nie zostanie zapłacone w ciągu trzech lat od zakończenia tego roku podatkowego, efektywna stawka podatkowa i podatek wyrównawczy za rok podatkowy, w którym niezapłacona kwota została uznana za podatek kwalifikowany, są ponownie obliczane zgodnie z art. 29 ust. 1 poprzez wyłączenie takiej niezapłaconej kwoty ze skorygowanych podatków kwalifikowanych.

ROZDZIAŁ V

OBLICZANIE EFEKTYWNEJ STAWKI PODATKOWEJ I PODATKU WYRÓWNAWCZEGO

Artykuł 26

Ustalanie efektywnej stawki podatkowej

1.   Efektywną stawkę podatkową grupy MNE lub dużej grupy krajowej oblicza się – dla każdego roku podatkowego i dla każdej jurysdykcji, pod warunkiem że istnieje kwalifikowany dochód netto w danej jurysdykcji – według następującego wzoru:

Formula

gdzie skorygowane podatki kwalifikowane jednostek składowych są sumą, określoną zgodnie z rozdziałem IV, skorygowanych podatków kwalifikowanych wszystkich jednostek składowych z siedzibą w danej jurysdykcji.

2.   Kwalifikowany dochód lub stratę netto jednostek składowych w danej jurysdykcji za rok podatkowy ustala się według następującego wzoru:

Formula

gdzie:

| a) | kwalifikowany dochód jednostek składowych jest sumą dodatnią, określoną zgodnie z rozdziałek III, jeżeli taka jest, kwalifikowanego dochodu wszystkich jednostek składowych z siedzibą w danej jurysdykcji; |
| --- | --- |

a)

kwalifikowany dochód jednostek składowych jest sumą dodatnią, określoną zgodnie z rozdziałek III, jeżeli taka jest, kwalifikowanego dochodu wszystkich jednostek składowych z siedzibą w danej jurysdykcji;

| b) | kwalifikowane straty jednostek składowych są sumą, określoną zgodnie z rozdziałem III, kwalifikowanych strat wszystkich jednostek składowych z siedzibą w danej jurysdykcji. |
| --- | --- |

b)

kwalifikowane straty jednostek składowych są sumą, określoną zgodnie z rozdziałem III, kwalifikowanych strat wszystkich jednostek składowych z siedzibą w danej jurysdykcji.

3.   Skorygowane podatki kwalifikowane oraz kwalifikowany dochód lub strata jednostek składowych będących jednostkami inwestycyjnymi są wyłączone z obliczania efektywnej stawki podatkowej zgodnie z ust. 1 oraz z obliczania kwalifikowanego dochodu netto zgodnie z ust. 2.

4.   Efektywną stawkę podatkową każdej bezpaństwowej jednostki składowej oblicza się, w odniesieniu do każdego roku podatkowego, oddzielnie od efektywnej stawki podatkowej wszystkich innych jednostek składowych.

Artykuł 27

Obliczanie podatku wyrównawczego

1.   Jeżeli efektywna stawka podatkowa obowiązująca w jurysdykcji, w której mają siedzibę jednostki składowe, jest niższa od minimalnej stawki podatkowej dla danego roku podatkowego, grupa MNE lub duża grupa krajowa obliczają podatek wyrównawczy oddzielnie dla każdej ze swoich jednostek składowych, której kwalifikowany dochód jest uwzględniany przy obliczaniu kwalifikowanego dochodu netto w tej jurysdykcji. Podatek wyrównawczy oblicza się na podstawie jurysdykcji.

2.   Procent podatku wyrównawczego dla danej jurysdykcji za dany rok podatkowy stanowi dodatnią różnicę w punktach procentowych, jeżeli taka jest, obliczoną według następującego wzoru:

Formula

gdzie efektywna stawka podatkowa oznacza stawkę obliczaną zgodnie z art. 26.

3.   Jurysdykcyjny podatek wyrównawczy za rok podatkowy stanowi kwotę dodatnią, jeżeli taka jest, obliczoną według następującego wzoru:

Formula

gdzie:

| a) | dodatkowy podatek wyrównawczy oznacza kwotę podatku określoną zgodnie z art. 29 za dany rok podatkowy; |
| --- | --- |

a)

dodatkowy podatek wyrównawczy oznacza kwotę podatku określoną zgodnie z art. 29 za dany rok podatkowy;

| b) | krajowy podatek wyrównawczy oznacza kwotę podatku za dany rok podatkowy, określoną zgodnie z art. 11 lub w ramach kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego obowiązującego w jurysdykcji państwa trzeciego. |
| --- | --- |

b)

krajowy podatek wyrównawczy oznacza kwotę podatku za dany rok podatkowy, określoną zgodnie z art. 11 lub w ramach kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego obowiązującego w jurysdykcji państwa trzeciego.

4.   Nadwyżka zysku dla danej jurysdykcji za rok podatkowy, o którym mowa w ust. 3, stanowi kwotę dodatnią, jeżeli taka jest, obliczoną według następującego wzoru:

Formula

gdzie:

| a) | kwalifikowany dochód netto oznacza dochód określony zgodnie z art. 26 ust. 2 dla danej jurysdykcji; |
| --- | --- |

a)

kwalifikowany dochód netto oznacza dochód określony zgodnie z art. 26 ust. 2 dla danej jurysdykcji;

| b) | wyłączenie dla jednostek posiadających substrat majątkowo-osobowy oznacza kwotę określoną zgodnie z art. 28 dla danej jurysdykcji. |
| --- | --- |

b)

wyłączenie dla jednostek posiadających substrat majątkowo-osobowy oznacza kwotę określoną zgodnie z art. 28 dla danej jurysdykcji.

5.   Podatek wyrównawczy jednostki składowej za bieżący rok podatkowy oblicza się według następującego wzoru:

Formula

Formula

gdzie:

| a) | kwalifikowany dochód jednostki składowej dla danej jurysdykcji za dany rok podatkowy oznacza dochód określony zgodnie z rozdziałem III; |
| --- | --- |

a)

kwalifikowany dochód jednostki składowej dla danej jurysdykcji za dany rok podatkowy oznacza dochód określony zgodnie z rozdziałem III;

| b) | łączny kwalifikowany dochód wszystkich jednostek składowych dla danej jurysdykcji za dany rok podatkowy oznacza sumę kwalifikowanego dochodu wszystkich jednostek składowych z siedzibą w danej jurysdykcji w danym roku podatkowym. |
| --- | --- |

b)

łączny kwalifikowany dochód wszystkich jednostek składowych dla danej jurysdykcji za dany rok podatkowy oznacza sumę kwalifikowanego dochodu wszystkich jednostek składowych z siedzibą w danej jurysdykcji w danym roku podatkowym.

6.   Jeżeli jurysdykcyjny podatek wyrównawczy wynika z przeliczenia dokonanego na podstawie art. 29 ust. 1 i w danej jurysdykcji nie odnotowano kwalifikowanego dochodu netto za dany rok podatkowy, podatek wyrównawczy przydziela się każdej jednostce składowej według wzoru określonego w ust. 5 niniejszego artykułu na podstawie kwalifikowanego dochodu jednostek składowych w latach podatkowych, dla których dokonano przeliczeń na podstawie art. 29 ust. 1.

7.   Podatek wyrównawczy każdej bezpaństwowego jednostki składowej oblicza się, w odniesieniu do każdego roku podatkowego, oddzielnie od podatku wyrównawczego wszystkich innych jednostek składowych.

Artykuł 28

Wyłączenie dla jednostek posiadających substrat majątkowo-osobowy

1.   Do celów niniejszego artykułu stosuje się następujące definicje:

| a) | „kwalifikowani pracownicy” oznaczają pracowników jednostki składowej zatrudnionych w pełnym lub niepełnym wymiarze czasu pracy oraz niezależnych zleceniobiorców uczestniczących w zwykłej działalności operacyjnej grupy MNE lub dużej grupy krajowej pod kierownictwem i kontrolą grupy MNE lub dużej grupy krajowej; |
| --- | --- |

a)

„kwalifikowani pracownicy” oznaczają pracowników jednostki składowej zatrudnionych w pełnym lub niepełnym wymiarze czasu pracy oraz niezależnych zleceniobiorców uczestniczących w zwykłej działalności operacyjnej grupy MNE lub dużej grupy krajowej pod kierownictwem i kontrolą grupy MNE lub dużej grupy krajowej;

| b) | „kwalifikowane koszty płac” oznaczają wydatki na pokrycie kosztów związanych z zatrudnieniem, w tym wynagrodzenia, pensje i inne wydatki, które stanowią bezpośrednie i odrębne świadczenie osobiste dla pracownika, takie jak ubezpieczenie zdrowotne i składki emerytalne, podatki związane z płacami i zatrudnieniem oraz składki na ubezpieczenie społeczne płacone przez pracodawcę; |
| --- | --- |

b)

„kwalifikowane koszty płac” oznaczają wydatki na pokrycie kosztów związanych z zatrudnieniem, w tym wynagrodzenia, pensje i inne wydatki, które stanowią bezpośrednie i odrębne świadczenie osobiste dla pracownika, takie jak ubezpieczenie zdrowotne i składki emerytalne, podatki związane z płacami i zatrudnieniem oraz składki na ubezpieczenie społeczne płacone przez pracodawcę;

| c) | „kwalifikowane rzeczowe aktywa trwałe” oznaczają:






  (i) | składniki rzeczowych aktywów trwałych znajdujące się w danej jurysdykcji; |
| --- | --- | --- |

c)

„kwalifikowane rzeczowe aktywa trwałe” oznaczają:

(i)

składniki rzeczowych aktywów trwałych znajdujące się w danej jurysdykcji;

| (ii) | zasoby naturalne znajdujące się w danej jurysdykcji; |
| --- | --- |

(ii)

zasoby naturalne znajdujące się w danej jurysdykcji;

| (iii) | prawa leasingobiorcy do korzystania z rzeczowych aktywów trwałych znajdujących się w danej jurysdykcji; oraz |
| --- | --- |

(iii)

prawa leasingobiorcy do korzystania z rzeczowych aktywów trwałych znajdujących się w danej jurysdykcji; oraz

| (iv) | licencje lub podobne porozumienie przewidziane przez rząd dotyczące użytkowania nieruchomości lub korzystania z zasobów naturalnych, które pociągają za sobą znaczące inwestycje w rzeczowe aktywa trwałe. |
| --- | --- |

(iv)

licencje lub podobne porozumienie przewidziane przez rząd dotyczące użytkowania nieruchomości lub korzystania z zasobów naturalnych, które pociągają za sobą znaczące inwestycje w rzeczowe aktywa trwałe.

2.   Jeżeli raportująca jednostka składowa grupy MNE lub dużej grupy krajowej nie wybierze, zgodnie z art. 45 ust. 2, niestosowania wyłączenia dla jednostek posiadających substrat majątkowo-osobowy za dany rok podatkowy, kwalifikowany dochód netto w odniesieniu do danej jurysdykcji obniża się do celów obliczenia podatku wyrównawczego o kwotę równą sumie wyłączeń z tytułu płac, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu i wyłączeń z tytułu rzeczowych aktywów trwałych, o których mowa w ust. 4 niniejszego artykułu odnoszących się do poszczególnych jednostek składowych z siedzibą w danej jurysdykcji.

3.   Wyłączenie z tytułu płac jednostki składowej z siedzibą w danej jurysdykcji jest równe 5 % ponoszonych przez nią kwalifikowanych kosztów płac kwalifikowanych pracowników, którzy wykonują pracę na rzecz danej grupy MNE lub dużej grupy krajowej w tej jurysdykcji, z wyjątkiem kwalifikowanych kosztów płac, które:

| a) | są skapitalizowane i uwzględniane w wartości bilansowej kwalifikowanych rzeczowych aktywów trwałych; |
| --- | --- |

a)

są skapitalizowane i uwzględniane w wartości bilansowej kwalifikowanych rzeczowych aktywów trwałych;

| b) | można przypisać do dochodu, który objęto wyłączeniem na podstawie art. 17. |
| --- | --- |

b)

można przypisać do dochodu, który objęto wyłączeniem na podstawie art. 17.

4.   Wyłączenie z tytułu rzeczowych aktywów trwałych jednostki składowej z siedzibą w danej jurysdykcji jest równe 5 % wartości bilansowej kwalifikowanych rzeczowych aktywów trwałych znajdujących się w danej jurysdykcji, z wyjątkiem:

| a) | wartości bilansowej nieruchomości, w tym gruntów i budynków, przeznaczonych do sprzedaży, dzierżawy lub inwestycji; |
| --- | --- |

a)

wartości bilansowej nieruchomości, w tym gruntów i budynków, przeznaczonych do sprzedaży, dzierżawy lub inwestycji;

| b) | wartości bilansowej rzeczowych aktywów trwałych wykorzystywanych do uzyskiwania dochodu, który objęto wyłączeniem na podstawie art. 17. |
| --- | --- |

b)

wartości bilansowej rzeczowych aktywów trwałych wykorzystywanych do uzyskiwania dochodu, który objęto wyłączeniem na podstawie art. 17.

5.   Do celów ust. 4 wartość bilansowa kwalifikowanych rzeczowych aktywów trwałych oznacza średnią wartość bilansową kwalifikowanych rzeczowych aktywów trwałych na początku i na końcu roku podatkowego, wykazaną do celów sporządzenia skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla, pomniejszoną o zakumulowane umorzenie, amortyzację i wyczerpanie oraz powiększoną o wszelkie kwoty, które można przypisać kapitalizacji kosztów płac.

6.   Do celów ust. 3 i 4 kwalifikowane koszty płac oraz kwalifikowane rzeczowe aktywa trwałe jednostki składowej będącej stałym zakładem to te, które uwzględniono w jej odrębnym sprawozdaniu finansowym zgodnie z art. 18 ust. 1 i 2, pod warunkiem że odnośne kwalifikowane koszty płac oraz kwalifikowane rzeczowe aktywa trwałe znajdują się w tej samej jurysdykcji, w której siedzibę ma stały zakład.

Kwalifikowanych kosztów płac oraz kwalifikowanych rzeczowych aktywów trwałych stałego zakładu nie uwzględnia się do celów kwalifikowanych kosztów płac ani kwalifikowanych rzeczowych aktywów trwałych centrali.

Jeżeli dochód stałego zakładu został – w całości lub w części – wyłączony na podstawie art. 19 ust. 1 i art. 38 ust. 5, kwalifikowane koszty płac oraz kwalifikowane rzeczowe aktywa trwałe takiego stałego zakładu są wyłączone w takiej samej proporcji z obliczeń dokonywanych na podstawie niniejszego artykułu w odniesieniu do danej grupy MNE lub dużej grupy krajowej.

7.   Kwalifikowane koszty płac kwalifikowanych pracowników ponoszone przez jednostkę pośredniczącą oraz kwalifikowane rzeczowe aktywa trwałe będące własnością jednostki pośredniczącej, których nie przypisano zgodnie z ust. 6, przypisuje się:

| a) | właścicielom jednostki składowej posiadającym jednostkę pośredniczącą proporcjonalnie do kwoty przypisanej im zgodnie z art. 19 ust. 4, pod warunkiem że kwalifikowani pracownicy oraz kwalifikowane rzeczowe aktywa trwałe znajdują się w jurysdykcji właścicieli jednostki składowej; oraz |
| --- | --- |

a)

właścicielom jednostki składowej posiadającym jednostkę pośredniczącą proporcjonalnie do kwoty przypisanej im zgodnie z art. 19 ust. 4, pod warunkiem że kwalifikowani pracownicy oraz kwalifikowane rzeczowe aktywa trwałe znajdują się w jurysdykcji właścicieli jednostki składowej; oraz

| b) | jednostce pośredniczącej, jeżeli jest ona jednostką dominującą najwyższego szczebla, pomniejszając proporcjonalnie do dochodu wyłączonego z obliczania kwalifikowanego dochodu jednostki pośredniczącej zgodnie z art. 38 ust. 1 i 2, pod warunkiem że kwalifikowani pracownicy oraz kwalifikowane rzeczowe aktywa trwałe znajdują się w jurysdykcji jednostki pośredniczącej. |
| --- | --- |

b)

jednostce pośredniczącej, jeżeli jest ona jednostką dominującą najwyższego szczebla, pomniejszając proporcjonalnie do dochodu wyłączonego z obliczania kwalifikowanego dochodu jednostki pośredniczącej zgodnie z art. 38 ust. 1 i 2, pod warunkiem że kwalifikowani pracownicy oraz kwalifikowane rzeczowe aktywa trwałe znajdują się w jurysdykcji jednostki pośredniczącej.

Wszystkie inne kwalifikowane koszty płac oraz kwalifikowane rzeczowe aktywa trwałe jednostki pośredniczącej są wyłączone z obliczeń dotyczących wyłączenia dla jednostek posiadających substrat majątkowo-osobowy grupy MNE lub dużej grupy krajowej.

8.   Wyłączenie dla jednostek posiadających substrat majątkowo-osobowy każdej bezpaństwowej jednostki składowej oblicza się, w odniesieniu do każdego roku podatkowego, oddzielnie od wyłączenia dla jednostek posiadających substrat majątkowo-osobowy wszystkich innych jednostek składowych.

9.   Wyłączenie dla jednostek posiadających substrat majątkowo-osobowy obliczone na podstawie niniejszego artykułu nie obejmuje wyłączeń z tytułu płac i wyłączeń z tytułu rzeczowych aktywów trwałych dla jednostek składowych będących jednostkami inwestycyjnymi w tej jurysdykcji.

Artykuł 29

Dodatkowy podatek wyrównawczy

1.   Jeżeli zgodnie z art. 11 ust. 3, art. 16 ust. 7, art. 22 ust. 6, art. 25 ust. 1 i 4 oraz art. 40 ust. 5 korekta podatków kwalifikowanych lub kwalifikowanego dochodu lub straty skutkuje ponownym obliczeniem efektywnej stawki podatkowej i podatku wyrównawczego grupy MNE lub dużej grupy krajowej za poprzedni rok podatkowy, efektywną stawkę podatkową i podatek wyrównawczy oblicza się ponownie zgodnie z zasadami określonymi w art. 26, 27 i 28. Wszelką przyrostową kwotę podatku wyrównawczego wynikającą z takiego ponownego obliczenia traktuje się jako dodatkowy podatek wyrównawczy do celów art. 26 ust. 3 za rok podatkowy, w którym dokonano ponownego obliczenia.

2.   Jeżeli występuje dodatkowy podatek wyrównawczy i nie odnotowano dochodu kwalifikowanego netto w danej jurysdykcji za dany rok podatkowy, kwalifikowany dochód każdej jednostki składowej z siedzibą w tej jurysdykcji jest równy kwocie podatku wyrównawczego przypisanego takim jednostkom składowym zgodnie z art. 27 ust. 5 i 6, podzielonej przez minimalną stawkę podatkową.

3.   Jeżeli zgodnie z art. 21 ust. 5 należny jest dodatkowy podatek wyrównawczy, kwalifikowany dochód każdej jednostki składowej z siedzibą w danej jurysdykcji jest równy kwocie podatku wyrównawczego przypisanego takiej jednostce składowej, podzielonej przez minimalną stawkę podatkową. Przypisania dokonuje się proporcjonalnie, w odniesieniu do każdej jednostki składowej, według następującego wzoru:

Formula

Dodatkowy podatek wyrównawczy przypisuje się wyłącznie jednostkom składowym, które odnotowują kwotę skorygowanego podatku kwalifikowanego, która jest mniejsza od zera i mniejsza od kwalifikowanego dochodu lub straty tych jednostek składowych pomnożonego lub pomnożonej przez minimalną stawkę podatkową.

4.   Jeżeli jednostce składowej przypisuje się dodatkowy podatek wyrównawczy zgodnie z niniejszym artykułem oraz z art. 27 ust. 5 i 6, do celów rozdziału II taką jednostkę składową traktuje się jako nisko opodatkowaną jednostkę składową.

Artykuł 30

Wyłączenie de minimis

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 26 do 29 oraz art. 31, zależnie od wyboru dokonanego przez raportującą jednostkę składową, podatek wyrównawczy należny za jednostki składowe z siedzibą w danej jurysdykcji wynosi zero za rok podatkowy, jeżeli za taki rok podatkowy:

| a) | średni kwalifikowany przychód wszystkich jednostek składowych z siedziba w takiej jurysdykcji jest mniejszy niż 10 000 000 EUR; oraz |
| --- | --- |

a)

średni kwalifikowany przychód wszystkich jednostek składowych z siedziba w takiej jurysdykcji jest mniejszy niż 10 000 000 EUR; oraz

| b) | średni kwalifikowany dochód lub strata wszystkich jednostek składowych w takiej jurysdykcji jest stratą lub stanowi dochód w kwocie mniejszej niż 1 000 000 EUR. |
| --- | --- |

b)

średni kwalifikowany dochód lub strata wszystkich jednostek składowych w takiej jurysdykcji jest stratą lub stanowi dochód w kwocie mniejszej niż 1 000 000 EUR.

Wyboru dokonuje się corocznie zgodnie z art. 45 ust. 2.

2.   Średni kwalifikowany przychód lub średni kwalifikowany dochód lub strata, o których mowa w ust. 1, są średnią kwalifikowanego przychodu lub kwalifikowanego dochodu lub straty jednostek składowych z siedzibą w danej jurysdykcji z danego roku podatkowego i dwóch poprzednich lat podatkowych.

Jeżeli żadna jednostka składowa, odnotowująca kwalifikowany przychód lub kwalifikowaną stratę, nie miała siedziby w danej jurysdykcji w pierwszym lub drugim poprzedzającym roku podatkowym, lub w obydwu taki rok podatkowy lub takie lata podatkowe wyłącza się z obliczenia średniego kwalifikowanego przychodu lub kwalifikowanego dochodu lub straty tej jurysdykcji.

3.   Kwalifikowany przychód jednostek składowych z siedzibą w danej jurysdykcji za dany rok podatkowy jest sumą wszystkich przychodów jednostek składowych z siedzibą w tej jurysdykcji, pomniejszoną lub powiększoną o wszelkie korekty przeprowadzone zgodnie z rozdziałem III.

4.   Kwalifikowanym dochodem lub stratą jednostek składowych z siedzibą w danej jurysdykcji za dany rok podatkowy jest kwalifikowany dochód lub strata netto tej jurysdykcji obliczone zgodnie z art. 26 ust. 2.

5.   Wyłączenie de minimis, określone w ust. 1–4, nie ma zastosowania do bezpaństwowych jednostek składowych ani do bezpaństwowych jednostek inwestycyjnych. Przychód i kwalifikowany dochód lub stratę takich jednostek wyłącza się z obliczania kwoty regulującej wyłączenie de minimis.

Artykuł 31

Mniejszościowe jednostki składowe

1.   Do celów niniejszego artykułu stosuje się następujące definicje:

| a) | „mniejszościowa jednostka składowa” oznacza jednostkę składową, w której jednostka dominująca najwyższego szczebla posiada bezpośrednie lub pośrednie udziały własnościowe na poziomie 30 % lub mniej; |
| --- | --- |

a)

„mniejszościowa jednostka składowa” oznacza jednostkę składową, w której jednostka dominująca najwyższego szczebla posiada bezpośrednie lub pośrednie udziały własnościowe na poziomie 30 % lub mniej;

| b) | „mniejszościowa jednostka dominująca” oznacza mniejszościową jednostkę składową, która posiada, bezpośrednio lub pośrednio, udziały konsolidujące w innej mniejszościowej jednostce składowej, z wyjątkiem sytuacji, gdy udziały konsolidujące w tej pierwszej jednostce są w posiadaniu, bezpośrednio albo pośrednio, innej mniejszościowej jednostki składowej; |
| --- | --- |

b)

„mniejszościowa jednostka dominująca” oznacza mniejszościową jednostkę składową, która posiada, bezpośrednio lub pośrednio, udziały konsolidujące w innej mniejszościowej jednostce składowej, z wyjątkiem sytuacji, gdy udziały konsolidujące w tej pierwszej jednostce są w posiadaniu, bezpośrednio albo pośrednio, innej mniejszościowej jednostki składowej;

| c) | „podgrupa mniejszościowa” oznacza mniejszościową jednostkę dominującą wraz z jej mniejszościowymi jednostkami zależnymi; oraz |
| --- | --- |

c)

„podgrupa mniejszościowa” oznacza mniejszościową jednostkę dominującą wraz z jej mniejszościowymi jednostkami zależnymi; oraz

| d) | „mniejszościowa jednostka zależna” oznacza mniejszościową jednostkę składową, której udziały konsolidujące znajdują się w posiadaniu, bezpośrednio lub pośrednio, mniejszościowej jednostki dominującej. |
| --- | --- |

d)

„mniejszościowa jednostka zależna” oznacza mniejszościową jednostkę składową, której udziały konsolidujące znajdują się w posiadaniu, bezpośrednio lub pośrednio, mniejszościowej jednostki dominującej.

2.   Obliczenia efektywnej stawki podatkowej i podatku wyrównawczego dla danej jurysdykcji przeprowadzanego zgodnie z rozdziałami III–VII w odniesieniu do członków podgrupy mniejszościowej dokonuje się tak, jak gdyby każda podgrupa mniejszościowa była odrębną grupą MNE lub odrębną dużą grupą krajową.

Skorygowane podatki kwalifikowane oraz kwalifikowany dochód lub strata członków podgrupy mniejszościowej są wyłączone z ustalania pozostałej kwoty efektywnej stawki podatkowej grupy MNE lub dużej grupy krajowej obliczanej zgodnie z art. 26 ust. 1 oraz z kwalifikowanego dochodu netto obliczanego zgodnie z art. 26 ust. 2.

3.   Efektywną stawkę podatkową i podatek wyrównawczy mniejszościowej jednostki składowej, która nie jest członkiem podgrupy mniejszościowej, oblicza się oddzielnie dla każdej jednostki zgodnie z rozdziałami III–VII.

Skorygowane podatki kwalifikowane oraz kwalifikowany dochód lub strata mniejszościowej jednostki składowej są wyłączone z ustalania pozostałej kwoty efektywnej stawki podatkowej grupy MNE lub dużej grupy krajowej obliczanej zgodnie z art. 26 ust. 1 oraz z kwalifikowanego dochodu netto obliczanego zgodnie z art. 26 ust. 2.

Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do mniejszościowej jednostki składowej, która jest jednostką inwestycyjną.

Artykuł 32

Bezpieczne przystanie

Na zasadzie odstępstwa od art. 26–31 państwa członkowskie zapewniają, aby – zależnie od wyboru dokonanego przez raportującą jednostkę składową – podatek wyrównawczy należny od grupy w danej jurysdykcji był uznawany za zerowy w danym roku podatkowym, jeżeli efektywny poziom opodatkowania jednostek składowych z siedzibą w tej jurysdykcji spełnia warunki kwalifikującego się międzynarodowego porozumienia w sprawie bezpiecznych przystani.

Do celów akapitu pierwszego „kwalifikujące się międzynarodowe porozumienie w sprawie bezpiecznych przystani” oznacza międzynarodowy zbiór zasad i warunków, na który zgodziły się wszystkie państwa członkowskie i który daje grupom objętym zakresem niniejszej dyrektywy możliwość wyboru korzystania z co najmniej jednej bezpiecznej przystani w poszczególnych jurysdykcjach.

ROZDZIAŁ VI

ZASADY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE RESTRUKTURYZACJI PRZEDSIĘBIORSTW I STRUKTUR HOLDINGOWYCH

Artykuł 33

Stosowanie progu skonsolidowanych przychodów do połączeń i podziałów grup

1.   Do celów niniejszego artykułu stosuje się następujące definicje:

| a) | „połączenie” oznacza każde porozumienie, w ramach którego:






  (i) | wszystkie lub zasadniczo wszystkie jednostki grupy należące do co najmniej dwóch odrębnych grup znajdą się pod wspólną kontrolą w taki sposób, że staną się jednostkami połączonej grupy; lub |
| --- | --- | --- |

a)

„połączenie” oznacza każde porozumienie, w ramach którego:

(i)

wszystkie lub zasadniczo wszystkie jednostki grupy należące do co najmniej dwóch odrębnych grup znajdą się pod wspólną kontrolą w taki sposób, że staną się jednostkami połączonej grupy; lub

| (ii) | jednostka, która nie jest członkiem żadnej grupy, znajdzie się pod wspólną kontrolą wraz z inną jednostką lub inną grupą w taki sposób, że staną się one jednostkami połączonej grupy; |
| --- | --- |

(ii)

jednostka, która nie jest członkiem żadnej grupy, znajdzie się pod wspólną kontrolą wraz z inną jednostką lub inną grupą w taki sposób, że staną się one jednostkami połączonej grupy;

| b) | „podział” oznacza każde porozumienie, w ramach którego jednostki grupy wchodzące w skład jednej grupy zostają podzielone na co najmniej dwie różne grupy, które nie są już konsolidowane przez tę samą jednostkę dominującą najwyższego szczebla. |
| --- | --- |

b)

„podział” oznacza każde porozumienie, w ramach którego jednostki grupy wchodzące w skład jednej grupy zostają podzielone na co najmniej dwie różne grupy, które nie są już konsolidowane przez tę samą jednostkę dominującą najwyższego szczebla.

2.   Jeżeli co najmniej dwie grupy zostaną połączone w celu utworzenia jednej grupy w którymkolwiek z ostatnich czterech kolejnych lat podatkowych bezpośrednio poprzedzających badany rok podatkowy, próg skonsolidowanych przychodów grupy MNE lub dużej grupy krajowej, o którym mowa w art. 2, uznaje się za osiągnięty w odniesieniu do dowolnego roku podatkowego przed połączeniem, jeżeli suma przychodów uwzględnionych w każdym z ich skonsolidowanych sprawozdań finansowych za ten rok podatkowy wynosi 750 000 000 EUR lub więcej.

3.   Jeżeli jednostka niebędąca członkiem grupy („przejmowana”) łączy się z jednostką lub grupą („jednostka przejmująca”) w badanym roku podatkowym, a ani przejmowana, ani jednostka przejmująca nie sporządziły skonsolidowanych sprawozdań finansowych w żadnym z ostatnich czterech kolejnych lat podatkowych bezpośrednio poprzedzających badany rok podatkowy, uznaje się, że próg skonsolidowanych przychodów grupy MNE lub dużej grupy krajowej został w odniesieniu do tego roku osiągnięty, jeżeli suma przychodów uwzględnionych w każdym z ich sprawozdań finansowych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych za ten rok podatkowy wynosi 750 000 000 EUR lub więcej.

4.   Jeżeli pojedyncza grupa MNE lub duża grupa krajowa objęte zakresem niniejszej dyrektywy dokonują podziału na co najmniej dwie grupy (każda z nich staje się „grupą powstałą w wyniku podziału”), uznaje się, że próg skonsolidowanych przychodów został osiągnięty przez grupę powstałą w wyniku podziału, jeżeli:

| a) | w odniesieniu do pierwszego badanego roku podatkowego kończącego się po podziale – roczny przychód grupy powstałej w wyniku podziału wynosi w tym roku podatkowym 750 000 000 EUR lub więcej; |
| --- | --- |

a)

w odniesieniu do pierwszego badanego roku podatkowego kończącego się po podziale – roczny przychód grupy powstałej w wyniku podziału wynosi w tym roku podatkowym 750 000 000 EUR lub więcej;

| b) | w odniesieniu do drugiego, trzeciego i czwartego badanego roku podatkowego kończącego się po podziale – roczny przychód grupy powstałej w wyniku podziału wynosi 750 000 000 EUR lub więcej w co najmniej dwóch z tych lat podatkowych. |
| --- | --- |

b)

w odniesieniu do drugiego, trzeciego i czwartego badanego roku podatkowego kończącego się po podziale – roczny przychód grupy powstałej w wyniku podziału wynosi 750 000 000 EUR lub więcej w co najmniej dwóch z tych lat podatkowych.

Artykuł 34

Jednostki składowe przystępujące do grupy MNE lub dużej grupy krajowej i je opuszczające

1.   Jeżeli jednostka (zwana dalej „przejmowaną”) staje się lub przestaje być jednostką składową grupy MNE lub dużej grupy krajowej w wyniku przeniesienia bezpośrednich lub pośrednich udziałów własnościowych w przejmowanej lub jeżeli przejmowana zostaje jednostką dominującą najwyższego szczebla nowej grupy w trakcie roku podatkowego (zwanego dalej „rokiem przejęcia”), przejmowaną traktuje się jako członka grupy MNE lub dużej grupy krajowej do celów niniejszej dyrektywy, pod warunkiem że część jej aktywów, zobowiązań, dochodów, kosztów i przepływów pieniężnych została włączona, na zasadzie „pozycja po pozycji”, do skonsolidowanych sprawozdań finansowych jednostki dominującej najwyższego szczebla w roku przejęcia.

Efektywną stawkę podatkową oraz podatek wyrównawczy przejmowanej oblicza się zgodnie z ust. 2–8.

2.   W roku przejęcia grupa MNE lub duża grupa krajowa uwzględniają wyłącznie księgowy dochód netto lub księgową stratę netto oraz skorygowane podatki kwalifikowane przejmowanej, które są ujęte w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym jednostki dominującej najwyższego szczebla do celów niniejszej dyrektywy.

3.   W roku przejęcia oraz w każdym kolejnym roku podatkowym kwalifikowany dochód lub strata oraz skorygowane podatki kwalifikowane przejmowanej opierają się na cenie nabycia lub kosztu wytworzenia jej aktywów i zobowiązań.

4.   W roku przejęcia przy obliczaniu kwalifikowanych kosztów płac przejmowanej zgodnie z art. 28 ust. 3 uwzględnia się wyłącznie koszty odzwierciedlone w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym jednostki dominującej najwyższego szczebla.

5.   Obliczenie wartości bilansowej kwalifikowanych rzeczowych aktywów trwałych przejmowanej zgodnie z art. 28 ust. 4 koryguje się, w stosownych przypadkach, proporcjonalnie do okresu, w którym przejmowana była członkiem grupy MNE lub dużej grupy krajowej w roku przejęcia.

6.   Przejmująca grupa MNE lub duża grupa krajowa uwzględniają aktywa z tytułu podatku odroczonego, o których mowa w art. 23 i rezerwy z tytułu podatku odroczonego przejmowanej, przenoszone między grupami MNE lub dużymi grupami krajowymi, z wyjątkiem aktywów z tytułu podatku odroczonego utworzonych od kwalifikowanej straty podatkowej, w taki sam sposób i w takim samym zakresie, jak gdyby przejmująca grupa MNE lub duża grupa krajowa kontrolowały przejmowaną w momencie powstania takich aktywów i rezerw.

7.   Rezerwy z tytułu podatku odroczonego przejmowanej, które zostały uprzednio uwzględnione w jej całkowitej kwocie korekty z tytułu podatku odroczonego, traktuje się jako rozwiązane do celów art. 22 ust. 7 przez zbywającą grupę MNE lub dużą grupę krajową i powstałe w przejmującej grupie MNE lub dużej grupie krajowej w roku przejęcia, z zastrzeżeniem, że w takim przypadku wszelkie późniejsze obniżki podatków kwalifikowanych na podstawie art. 22 ust. 7 mają skutek w roku, w którym kwota zostaje ponownie ujęta.

8.   Jeżeli w roku przejęcia przejmowana jest jednostką dominującą oraz jednostką należącą do grupy w co najmniej dwóch grupach MNE lub dużych grupach krajowych, stosuje ona oddzielnie zasadę IIR do opodatkowania względem przypadających na nią udziałów w podatku wyrównawczym od nisko opodatkowanych jednostek składowych, określonych w odniesieniu do każdej grupy MNE lub dużej grupy krajowej.

9.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1–8 przejęcie lub zbycie udziału konsolidującego w przejmowanej traktuje się jako przejęcie lub zbycie aktywów i zobowiązań, jeżeli jurysdykcja, w której przejmowana ma siedzibę, lub – w przypadku jednostki transparentnej podatkowo – jurysdykcja, w której znajdują się aktywa, traktuje przejęcie lub zbycie tego udziału konsolidującego w taki sam lub podobny sposób jak przejęcie lub zbycie aktywów i zobowiązań oraz nakłada na sprzedającego podatek kwalifikowany w oparciu o różnicę między podstawą opodatkowania a wynagrodzeniem zapłaconym w zamian za udział konsolidujący lub wartość godziwą aktywów i zobowiązań.

Artykuł 35

Przeniesienie aktywów i pasywów

1.   Do celu niniejszego artykułu stosuje się następujące definicje:

| a) | „reorganizacja” oznacza przekształcenie lub przeniesienie aktywów i zobowiązań, np. w ramach połączenia, podziału, likwidacji lub podobnej transakcji, jeżeli:






  (i) | wynagrodzenie za przeniesienie stanowią, w całości lub w znacznej części, udziały kapitałowe wyemitowane przez przejmującą jednostkę składową lub przez osobę związaną z przejmującą jednostką składową lub, w przypadku likwidacji, udziały kapitałowe przejmowanej lub, gdy brak jest wynagrodzenia, w sytuacji gdy emisja udziału kapitałowego nie miałaby znaczenia gospodarczego; |
| --- | --- | --- |

a)

„reorganizacja” oznacza przekształcenie lub przeniesienie aktywów i zobowiązań, np. w ramach połączenia, podziału, likwidacji lub podobnej transakcji, jeżeli:

(i)

wynagrodzenie za przeniesienie stanowią, w całości lub w znacznej części, udziały kapitałowe wyemitowane przez przejmującą jednostkę składową lub przez osobę związaną z przejmującą jednostką składową lub, w przypadku likwidacji, udziały kapitałowe przejmowanej lub, gdy brak jest wynagrodzenia, w sytuacji gdy emisja udziału kapitałowego nie miałaby znaczenia gospodarczego;

| (ii) | zysk lub strata zbywającej jednostki składowej z tytułu tych aktywów nie podlegają opodatkowaniu, w całości ani w części; oraz |
| --- | --- |

(ii)

zysk lub strata zbywającej jednostki składowej z tytułu tych aktywów nie podlegają opodatkowaniu, w całości ani w części; oraz

| (iii) | przepisy podatkowe jurysdykcji, w której ma siedzibę przejmująca jednostka składowa, wymagają, aby przejmująca jednostka składowa obliczała dochód podlegający opodatkowaniu po zbyciu lub przejęciu z wykorzystaniem podstawy opodatkowania aktywów zbywającej jednostki składowej, skorygowanej o ewentualny niekwalifikowany zysk lub stratę z tytułu zbycia lub przejęcia; |
| --- | --- |

(iii)

przepisy podatkowe jurysdykcji, w której ma siedzibę przejmująca jednostka składowa, wymagają, aby przejmująca jednostka składowa obliczała dochód podlegający opodatkowaniu po zbyciu lub przejęciu z wykorzystaniem podstawy opodatkowania aktywów zbywającej jednostki składowej, skorygowanej o ewentualny niekwalifikowany zysk lub stratę z tytułu zbycia lub przejęcia;

| b) | „niekwalifikowany zysk lub strata” oznaczają mniejszą z dwóch wartości: zysku lub straty zbywającej jednostki składowej powstałych w związku z reorganizacją i podlegających opodatkowaniu zbywającej jednostki składowej w miejscu siedziby jednostki przenoszącej oraz księgowego zysku lub księgowej straty powstałych w związku z reorganizacją. |
| --- | --- |

b)

„niekwalifikowany zysk lub strata” oznaczają mniejszą z dwóch wartości: zysku lub straty zbywającej jednostki składowej powstałych w związku z reorganizacją i podlegających opodatkowaniu zbywającej jednostki składowej w miejscu siedziby jednostki przenoszącej oraz księgowego zysku lub księgowej straty powstałych w związku z reorganizacją.

2.   Jednostka składowa, która zbywa aktywa i zobowiązania (zwana dalej „jednostką zbywającą”) uwzględnia zysk lub stratę wynikające z takiego zbycia w obliczeniu swojego kwalifikowanego dochodu lub straty.

Jednostka składowa, która przejmuje aktywa i zobowiązania (zwana dalej „przejmująca jednostką składowa”) ustala swój kwalifikowany dochód lub stratę na podstawie swojej wartości bilansowej przejętych aktywów i zobowiązań ustalonej zgodnie ze standardem rachunkowości finansowej stosowanym przy sporządzaniu skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla.

3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 2, jeżeli zbycie lub przejęcie aktywów i zobowiązań następuje w ramach reorganizacji:

| a) | zbywająca jednostka składowa wyłącza zysk lub stratę wynikające z takiego zbycia z obliczenia swojego kwalifikowanego dochodu lub straty; oraz |
| --- | --- |

a)

zbywająca jednostka składowa wyłącza zysk lub stratę wynikające z takiego zbycia z obliczenia swojego kwalifikowanego dochodu lub straty; oraz

| b) | przejmująca jednostka składowa ustala swój kwalifikowany dochód lub stratę na podstawie wartości bilansowej przejętych aktywów i zobowiązań zbywającej jednostki składowej w momencie zbycia. |
| --- | --- |

b)

przejmująca jednostka składowa ustala swój kwalifikowany dochód lub stratę na podstawie wartości bilansowej przejętych aktywów i zobowiązań zbywającej jednostki składowej w momencie zbycia.

4.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 i 3, jeżeli zbycie aktywów i zobowiązań następuje w ramach reorganizacji, która skutkuje dla zbywającej jednostki składowej powstaniem niekwalifikowanego zysku lub straty:

| a) | zbywająca jednostka składowa uwzględnia zysk lub stratę z tytułu zbycia w obliczeniu swojego kwalifikowanego dochodu lub straty do wysokości niekwalifikowanego zysku lub straty; oraz |
| --- | --- |

a)

zbywająca jednostka składowa uwzględnia zysk lub stratę z tytułu zbycia w obliczeniu swojego kwalifikowanego dochodu lub straty do wysokości niekwalifikowanego zysku lub straty; oraz

| b) | przejmująca jednostka składowa ustala swój kwalifikowany dochód lub stratę po przejęciu, wykorzystując wartość bilansową przejętych aktywów i zobowiązań zbywającej jednostki składowej w momencie zbycia, z uwzględnieniem korekty zgodnie z lokalnymi przepisami podatkowymi przejmującej jednostki składowej w celu ujęcia niekwalifikowanego zysku lub straty. |
| --- | --- |

b)

przejmująca jednostka składowa ustala swój kwalifikowany dochód lub stratę po przejęciu, wykorzystując wartość bilansową przejętych aktywów i zobowiązań zbywającej jednostki składowej w momencie zbycia, z uwzględnieniem korekty zgodnie z lokalnymi przepisami podatkowymi przejmującej jednostki składowej w celu ujęcia niekwalifikowanego zysku lub straty.

5.   Zależnie od wyboru dokonanego przez raportującą jednostkę składową, jeżeli jednostka składowa jest zobowiązana lub ma prawo do skorygowania podstawy swoich aktywów i kwoty swoich zobowiązań do wartości godziwej do celów podatkowych w jurysdykcji, w której ma siedzibę, taka jednostka składowa może:

| a) | przy obliczaniu swojego kwalifikowanego dochodu lub straty uwzględnić kwotę zysku lub straty w odniesieniu do każdego ze swoich aktywów i zobowiązań, która jest:






  (i) | równa różnicy między wartością bilansową składnika aktywów lub zobowiązania ustaloną do celów rachunkowości finansowej bezpośrednio przed dniem wystąpienia zdarzenia, które spowodowało korektę podatkową (zwanego dalej „zdarzeniem powodującym korektę”), a wartością godziwą składnika aktywów lub zobowiązania bezpośrednio po wystąpieniu zdarzenia powodującego korektę; oraz |
| --- | --- | --- |

a)

przy obliczaniu swojego kwalifikowanego dochodu lub straty uwzględnić kwotę zysku lub straty w odniesieniu do każdego ze swoich aktywów i zobowiązań, która jest:

(i)

równa różnicy między wartością bilansową składnika aktywów lub zobowiązania ustaloną do celów rachunkowości finansowej bezpośrednio przed dniem wystąpienia zdarzenia, które spowodowało korektę podatkową (zwanego dalej „zdarzeniem powodującym korektę”), a wartością godziwą składnika aktywów lub zobowiązania bezpośrednio po wystąpieniu zdarzenia powodującego korektę; oraz

| (ii) | pomniejszona (lub powiększona) o niekwalifikowany zysk lub stratę, jeżeli takie istnieją, powstałe w związku ze zdarzeniem powodującym korektę; |
| --- | --- |

(ii)

pomniejszona (lub powiększona) o niekwalifikowany zysk lub stratę, jeżeli takie istnieją, powstałe w związku ze zdarzeniem powodującym korektę;

| b) | zastosować wartość godziwą składnika aktywów lub zobowiązania ustaloną do celów rachunkowości finansowej bezpośrednio po wystąpieniu zdarzenia powodującego korektę do obliczenia kwalifikowanego dochodu lub straty w latach podatkowych kończących się po wystąpieniu tego zdarzenia; oraz |
| --- | --- |

b)

zastosować wartość godziwą składnika aktywów lub zobowiązania ustaloną do celów rachunkowości finansowej bezpośrednio po wystąpieniu zdarzenia powodującego korektę do obliczenia kwalifikowanego dochodu lub straty w latach podatkowych kończących się po wystąpieniu tego zdarzenia; oraz

| c) | uwzględnić sumę netto kwot określonych w lit. a) w kwalifikowanym dochodzie lub stracie jednostki składowej w jeden z następujących sposobów:






  (i) | suma netto tych kwot jest uwzględniana w roku podatkowym, w którym występuje zdarzenie powodujące korektę; lub |
| --- | --- | --- |

c)

uwzględnić sumę netto kwot określonych w lit. a) w kwalifikowanym dochodzie lub stracie jednostki składowej w jeden z następujących sposobów:

(i)

suma netto tych kwot jest uwzględniana w roku podatkowym, w którym występuje zdarzenie powodujące korektę; lub

| (ii) | kwota równa sumie netto tych kwot podzielona przez pięć jest uwzględniana w roku podatkowym, w którym występuje zdarzenie powodujące korektę i w każdym z czterech kolejnych lat podatkowych, chyba że jednostka składowa opuści grupę MNE lub dużą grupę krajową w roku podatkowym w tym okresie, w którym to przypadku pozostała kwota zostanie w całości ujęta w tym roku podatkowym. |
| --- | --- |

(ii)

kwota równa sumie netto tych kwot podzielona przez pięć jest uwzględniana w roku podatkowym, w którym występuje zdarzenie powodujące korektę i w każdym z czterech kolejnych lat podatkowych, chyba że jednostka składowa opuści grupę MNE lub dużą grupę krajową w roku podatkowym w tym okresie, w którym to przypadku pozostała kwota zostanie w całości ujęta w tym roku podatkowym.

Artykuł 36

Joint venture

1.   Do celów niniejszego artykułu stosuje się następujące definicje:

| a) | „joint venture” oznacza jednostkę, której wyniki finansowe są zgłaszane w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym jednostki dominującej najwyższego szczebla zgodnie z metodą praw własności, pod warunkiem że jednostka dominująca najwyższego szczebla posiada w niej, bezpośrednio lub pośrednio, co najmniej 50 % udziałów własnościowych.
  Joint venture nie obejmuje:






  (i) | jednostki dominującej najwyższego szczebla grupy MNE lub dużej grupy krajowej, która musi stosować zasadę IIR; |
| --- | --- | --- |

a)

„joint venture” oznacza jednostkę, której wyniki finansowe są zgłaszane w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym jednostki dominującej najwyższego szczebla zgodnie z metodą praw własności, pod warunkiem że jednostka dominująca najwyższego szczebla posiada w niej, bezpośrednio lub pośrednio, co najmniej 50 % udziałów własnościowych.

Joint venture nie obejmuje:

(i)

jednostki dominującej najwyższego szczebla grupy MNE lub dużej grupy krajowej, która musi stosować zasadę IIR;

| (ii) | jednostki wyłączonej zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 3; |
| --- | --- |

(ii)

jednostki wyłączonej zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 3;

| (iii) | jednostki, której udziały własnościowe posiadane przez grupę MNE lub dużą grupę krajową są posiadane bezpośrednio poprzez jednostkę wyłączoną, o której mowa w art. 2 ust. 3 i która spełnia jeden z następujących warunków:






  — | prowadzi działalność polegającą wyłącznie lub niemal wyłącznie na utrzymywaniu aktywów lub inwestowaniu środków finansowych na rzecz jej inwestorów; |
| --- | --- | --- |

(iii)

jednostki, której udziały własnościowe posiadane przez grupę MNE lub dużą grupę krajową są posiadane bezpośrednio poprzez jednostkę wyłączoną, o której mowa w art. 2 ust. 3 i która spełnia jeden z następujących warunków:

—

prowadzi działalność polegającą wyłącznie lub niemal wyłącznie na utrzymywaniu aktywów lub inwestowaniu środków finansowych na rzecz jej inwestorów;

| — | prowadzi działalność pomocniczą w stosunku do działalności prowadzonej przez jednostkę wyłączoną; lub |
| --- | --- |

—

prowadzi działalność pomocniczą w stosunku do działalności prowadzonej przez jednostkę wyłączoną; lub

| — | w przypadku której zasadniczo całość dochodu jest wyłączona z obliczania kwalifikowanego dochodu lub straty zgodnie z art. 16 ust. 2 lit. b) i c); |
| --- | --- |

—

w przypadku której zasadniczo całość dochodu jest wyłączona z obliczania kwalifikowanego dochodu lub straty zgodnie z art. 16 ust. 2 lit. b) i c);

| (iv) | jednostki, która jest w posiadaniu grupy lub dużej grupy krajowej, w której skład wchodzą wyłącznie jednostki wyłączone; lub |
| --- | --- |

(iv)

jednostki, która jest w posiadaniu grupy lub dużej grupy krajowej, w której skład wchodzą wyłącznie jednostki wyłączone; lub

| (v) | jednostki zależnej joint venture; |
| --- | --- |

(v)

jednostki zależnej joint venture;

| b) | „jednostka zależna joint venture” oznacza:






  (i) | jednostkę, której aktywa, zobowiązania, dochody, koszty i przepływy pieniężne są konsolidowane przez joint venture zgodnie z przyjętym standardem rachunkowości finansowej lub byłyby konsolidowane, gdyby joint venture było zobowiązane do konsolidacji takich aktywów, zobowiązań, dochodów, kosztów i przepływów pieniężnych zgodnie z przyjętym standardem rachunkowości finansowej; lub |
| --- | --- | --- |

b)

„jednostka zależna joint venture” oznacza:

(i)

jednostkę, której aktywa, zobowiązania, dochody, koszty i przepływy pieniężne są konsolidowane przez joint venture zgodnie z przyjętym standardem rachunkowości finansowej lub byłyby konsolidowane, gdyby joint venture było zobowiązane do konsolidacji takich aktywów, zobowiązań, dochodów, kosztów i przepływów pieniężnych zgodnie z przyjętym standardem rachunkowości finansowej; lub

| (ii) | stały zakład, którego centralą jest joint venture lub jednostka, o której mowa w ppkt (i). W takich przypadkach stały zakład traktowany jest jako odrębna jednostka zależna joint venture. |
| --- | --- |

(ii)

stały zakład, którego centralą jest joint venture lub jednostka, o której mowa w ppkt (i). W takich przypadkach stały zakład traktowany jest jako odrębna jednostka zależna joint venture.

2.   Jednostka dominująca, która posiada bezpośrednie lub pośrednie udziały własnościowe w joint venture lub w jednostce zależnej joint venture, stosuje zasadę IIR w odniesieniu do przypadającego na nią udziału w podatku wyrównawczym tego joint venture lub grupy joint venture zgodnie z art. 5–10.

3.   Obliczenia podatku wyrównawczego w odniesieniu do joint venture i jego jednostek zależnych (zwanych dalej łącznie „grupą joint venture”) dokonuje się zgodnie z rozdziałami III–VII, tak jakby były one jednostkami składowymi odrębnej grupy MNE lub dużej grupy krajowej, a joint venture było jednostką dominującą najwyższego szczebla tej grupy.

4.   Podatek wyrównawczy należny od grupy joint venture pomniejsza się o przypadający na każdą jednostkę dominującą udział w podatku wyrównawczym zgodnie z ust. 2 każdego członka grupy joint venture, który to podatek jest pobierany na podstawie ust. 3. Wszelką pozostałą kwotę podatku wyrównawczego dodaje się do całkowitej kwoty podatku wyrównawczego w ramach UTPR zgodnie z art. 14 ust. 2.

Do celów niniejszego ustępu „podatek wyrównawczy należny od grupy joint venture” oznacza przypadający na jednostkę dominującą udział w podatku wyrównawczym grupy joint venture.

Artykuł 37

Grupy MNE o kilku jednostkach dominujących

1.   Do celów niniejszego artykułu stosuje się następujące definicje:

| a) | „grupa MNE lub duża grupa krajowa o kilku jednostkach dominujących” oznacza co najmniej dwie grupy, w przypadku których jednostki dominujące najwyższego szczebla zawierają porozumienie będące strukturą łączoną lub strukturą podwójnie notowaną, które obejmuje co najmniej jedną jednostkę lub stały zakład połączonej grupy z siedzibą w innej jurysdykcji w odniesieniu do miejsca siedziby pozostałych jednostek połączonej grupy; |
| --- | --- |

a)

„grupa MNE lub duża grupa krajowa o kilku jednostkach dominujących” oznacza co najmniej dwie grupy, w przypadku których jednostki dominujące najwyższego szczebla zawierają porozumienie będące strukturą łączoną lub strukturą podwójnie notowaną, które obejmuje co najmniej jedną jednostkę lub stały zakład połączonej grupy z siedzibą w innej jurysdykcji w odniesieniu do miejsca siedziby pozostałych jednostek połączonej grupy;

| b) | „struktura łączona” oznacza porozumienie zawarte przez co najmniej dwie jednostki dominujące najwyższego szczebla odrębnych grup, zgodnie z którym:






  (i) | 50 % lub więcej udziałów własnościowych w jednostkach dominujących najwyższego szczebla odrębnych grup, które – jeśli są notowane – są notowane po jednej cenie, jest ze względu na formę własności, ograniczenia dotyczące przenoszenia praw własności lub inne warunki ze sobą połączonych i nie można ich przenosić ani nie można nimi niezależnie obracać; oraz |
| --- | --- | --- |

b)

„struktura łączona” oznacza porozumienie zawarte przez co najmniej dwie jednostki dominujące najwyższego szczebla odrębnych grup, zgodnie z którym:

(i)

50 % lub więcej udziałów własnościowych w jednostkach dominujących najwyższego szczebla odrębnych grup, które – jeśli są notowane – są notowane po jednej cenie, jest ze względu na formę własności, ograniczenia dotyczące przenoszenia praw własności lub inne warunki ze sobą połączonych i nie można ich przenosić ani nie można nimi niezależnie obracać; oraz

| (ii) | jedna z jednostek dominujących najwyższego szczebla sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, w którym aktywa, zobowiązania, dochody, koszty i przepływy pieniężne wszystkich jednostek należących do grup ujmuje się łącznie jako dotyczące jednej jednostki gospodarczej i które to aktywa, zobowiązania, dochody, koszty i przepływy pieniężne zgodnie z systemem regulacyjnym muszą być poddawane audytowi zewnętrznemu; |
| --- | --- |

(ii)

jedna z jednostek dominujących najwyższego szczebla sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, w którym aktywa, zobowiązania, dochody, koszty i przepływy pieniężne wszystkich jednostek należących do grup ujmuje się łącznie jako dotyczące jednej jednostki gospodarczej i które to aktywa, zobowiązania, dochody, koszty i przepływy pieniężne zgodnie z systemem regulacyjnym muszą być poddawane audytowi zewnętrznemu;

| c) | „struktura podwójnie notowana” oznacza porozumienie zawarte przez co najmniej dwie jednostki dominujące najwyższego szczebla odrębnych grup, zgodnie z którym:






  (i) | jednostki dominujące najwyższego szczebla zgadzają się na połączenie swojej działalności wyłącznie na podstawie umowy; |
| --- | --- | --- |

c)

„struktura podwójnie notowana” oznacza porozumienie zawarte przez co najmniej dwie jednostki dominujące najwyższego szczebla odrębnych grup, zgodnie z którym:

(i)

jednostki dominujące najwyższego szczebla zgadzają się na połączenie swojej działalności wyłącznie na podstawie umowy;

| (ii) | zgodnie z ustaleniami umownymi jednostki dominujące najwyższego szczebla dokonują wypłat, w odniesieniu do dywidend i w likwidacji, na rzecz swoich udziałowców na podstawie stałego wskaźnika; |
| --- | --- |

(ii)

zgodnie z ustaleniami umownymi jednostki dominujące najwyższego szczebla dokonują wypłat, w odniesieniu do dywidend i w likwidacji, na rzecz swoich udziałowców na podstawie stałego wskaźnika;

| (iii) | działalnością jednostek dominujących najwyższego szczebla zarządza się jako jedną jednostką gospodarczą na podstawie ustaleń umownych, przy zachowaniu ich odrębnych osobowości prawnych; |
| --- | --- |

(iii)

działalnością jednostek dominujących najwyższego szczebla zarządza się jako jedną jednostką gospodarczą na podstawie ustaleń umownych, przy zachowaniu ich odrębnych osobowości prawnych;

| (iv) | udziały własnościowe jednostek dominujących najwyższego szczebla, których dotyczy porozumienie, są notowane, są przedmiotem obrotu lub przeniesienia niezależnie na różnych rynkach kapitałowych; oraz |
| --- | --- |

(iv)

udziały własnościowe jednostek dominujących najwyższego szczebla, których dotyczy porozumienie, są notowane, są przedmiotem obrotu lub przeniesienia niezależnie na różnych rynkach kapitałowych; oraz

| (v) | jednostki dominujące najwyższego szczebla sporządzają skonsolidowane sprawozdanie finansowe, w którym aktywa, zobowiązania, dochody, koszty i przepływy pieniężne jednostek należących do wszystkich grup ujmuje się łącznie jako dotyczące jednej jednostki gospodarczej i które to aktywa, zobowiązania, dochody, koszty i przepływy pieniężne zgodnie z systemem regulacyjnym muszą być poddawane audytowi zewnętrznemu. |
| --- | --- |

(v)

jednostki dominujące najwyższego szczebla sporządzają skonsolidowane sprawozdanie finansowe, w którym aktywa, zobowiązania, dochody, koszty i przepływy pieniężne jednostek należących do wszystkich grup ujmuje się łącznie jako dotyczące jednej jednostki gospodarczej i które to aktywa, zobowiązania, dochody, koszty i przepływy pieniężne zgodnie z systemem regulacyjnym muszą być poddawane audytowi zewnętrznemu.

2.   Jeżeli jednostki i jednostki składowe co najmniej dwóch grup wchodzą w skład grupy MNE lub dużej grupy krajowej o kilku jednostkach dominujących, jednostki i jednostki składowe każdej grupy traktuje się jako członków jednej grupy MNE lub dużej grupy krajowej o kilku jednostkach dominujących.

Każdą jednostkę, która nie jest jednostką wyłączoną, o której mowa w art. 2 ust. 3 uznaje się za jednostkę składową, jeżeli jest ona objęta konsolidacją na zasadzie „pozycja po pozycji” przez grupę MNE lub dużą grupę krajową o kilku jednostkach dominujących lub jeżeli jej udziały konsolidujące znajdują się w posiadaniu jednostek należących do grupy MNE lub dużej grupy krajowej o kilku jednostkach dominujących.

3.   Skonsolidowane sprawozdania finansowe grupy MNE lub dużej grupy krajowej o kilku jednostkach dominujących są połączonymi skonsolidowanymi sprawozdaniami finansowymi, o których mowa w definicjach struktury łączonej lub struktury podwójnie notowanej zawartych w ust. 1, sporządzonymi zgodnie z przyjętym standardem rachunkowości finansowej, który uznaje się za standard rachunkowości jednostki dominującej najwyższego szczebla.

4.   Jednostki dominujące najwyższego szczebla odrębnych grup, które składają się na grupę MNE lub dużą grupę krajową o kilku jednostkach dominujących, są jednostkami dominującymi najwyższego szczebla grupy MNE lub dużej grupy krajowej o kilku jednostkach dominujących.

Stosując niniejszą dyrektywę w odniesieniu do grupy MNE lub dużej grupy krajowej o kilku jednostkach dominujących, wszelkie odniesienia do jednostki dominującej najwyższego szczebla stosuje się, w miarę potrzeb, tak jakby były odniesieniami do wielu jednostek dominujących najwyższego szczebla.

5.   Jednostki dominujące grupy MNE lub dużej grupy krajowej o kilku jednostkach dominujących z siedzibą w państwie członkowskim, w tym każda jednostka dominująca najwyższego szczebla, stosują zasadę IIR zgodnie z art. 5–10 w odniesieniu do przypadającego na nie udziału w podatku wyrównawczym od nisko opodatkowanych jednostek składowych.

6.   Jednostki składowe grupy MNE lub dużej grupy krajowej o kilku jednostkach dominujących z siedzibą w państwie członkowskim stosują zasadę UTPR zgodnie z art. 12, 13 i 14, uwzględniając podatek wyrównawczy każdej nisko opodatkowanej jednostki składowej, która jest członkiem grupy MNE lub dużej grupy krajowej o kilku jednostkach dominujących.

7.   Wymaga się, by jednostki dominujące najwyższego szczebla grupy MNE lub dużej grupy krajowej o kilku jednostkach dominujących składały deklarację dotyczącą podatku wyrównawczego zgodnie z art. 44, chyba że powołają one jedną wyznaczoną jednostkę raportującą w rozumieniu art. 44 ust. 3 lit. b). Deklaracja ta zawiera informacje dotyczące każdej z grup wchodzących w skład grupy MNE lub dużej grupy krajowej o kilku jednostkach dominujących.

ROZDZIAŁ VII

NEUTRALNOŚĆ PODATKOWA I SYSTEMY OPARTE NA WYPŁACIE ZYSKU

Artykuł 38

Jednostka dominująca najwyższego szczebla będąca jednostką pośredniczącą

1.   Kwalifikowany dochód jednostki pośredniczącej, która jest jednostką dominującą najwyższego szczebla, pomniejsza się, za dany rok podatkowy, o kwotę kwalifikowanego dochodu, który można przypisać posiadaczowi udziałów własnościowych (zwanemu dalej „posiadaczem udziałów własnościowych”) w jednostce pośredniczącej, pod warunkiem że:

| a) | posiadacz udziałów własnościowych podlega opodatkowaniu od dochodu w okresie rozliczeniowym, który kończy się w ciągu 12 miesięcy od zakończenia danego roku podatkowego, według stawki nominalnej równej minimalnej stawce podatkowej lub wyższej; lub |
| --- | --- |

a)

posiadacz udziałów własnościowych podlega opodatkowaniu od dochodu w okresie rozliczeniowym, który kończy się w ciągu 12 miesięcy od zakończenia danego roku podatkowego, według stawki nominalnej równej minimalnej stawce podatkowej lub wyższej; lub

| b) | można w sposób uzasadniony oczekiwać, że łączna kwota skorygowanych podatków kwalifikowanych jednostki dominującej najwyższego szczebla i podatków płaconych przez posiadacza udziałów własnościowych od takiego dochodu w ciągu 12 miesięcy od zakończenia danego roku podatkowego jest równa kwocie równej temu dochodowi pomnożonemu przez minimalną stawkę podatkową lub przekracza tę kwotę. |
| --- | --- |

b)

można w sposób uzasadniony oczekiwać, że łączna kwota skorygowanych podatków kwalifikowanych jednostki dominującej najwyższego szczebla i podatków płaconych przez posiadacza udziałów własnościowych od takiego dochodu w ciągu 12 miesięcy od zakończenia danego roku podatkowego jest równa kwocie równej temu dochodowi pomnożonemu przez minimalną stawkę podatkową lub przekracza tę kwotę.

2.   Kwalifikowany dochód jednostki pośredniczącej, która jest jednostką dominującą najwyższego szczebla, pomniejsza się również, za dany rok podatkowy, o kwotę kwalifikowanego dochodu przypisaną posiadaczowi udziałów własnościowych w jednostce pośredniczącej, pod warunkiem że posiadacz udziałów własnościowych jest:

| a) | osobą fizyczną, która jest rezydentem podatkowym w jurysdykcji, w której jednostka dominująca najwyższego szczebla ma siedzibę, i posiada udziały własnościowe dające prawo do 5 % lub mniej zysków i aktywów jednostki dominującej najwyższego szczebla; lub |
| --- | --- |

a)

osobą fizyczną, która jest rezydentem podatkowym w jurysdykcji, w której jednostka dominująca najwyższego szczebla ma siedzibę, i posiada udziały własnościowe dające prawo do 5 % lub mniej zysków i aktywów jednostki dominującej najwyższego szczebla; lub

| b) | podmiotem rządowym, organizacją międzynarodową, organizacją nienastawioną na zysk lub funduszem emerytalnym, będącymi rezydentami podatkowym w jurysdykcji, w której jednostka dominująca najwyższego szczebla ma siedzibę, i posiada udziały własnościowe dające prawo do 5 % lub mniej zysków i aktywów jednostki dominującej najwyższego szczebla. |
| --- | --- |

b)

podmiotem rządowym, organizacją międzynarodową, organizacją nienastawioną na zysk lub funduszem emerytalnym, będącymi rezydentami podatkowym w jurysdykcji, w której jednostka dominująca najwyższego szczebla ma siedzibę, i posiada udziały własnościowe dające prawo do 5 % lub mniej zysków i aktywów jednostki dominującej najwyższego szczebla.

3.   Kwalifikowaną stratę jednostki pośredniczącej, która jest jednostką dominującą najwyższego szczebla, pomniejsza się również, za dany rok podatkowy, o kwotę kwalifikowanej straty, którą można przypisać posiadaczowi udziałów własnościowych w jednostce pośredniczącej.

Akapit pierwszy nie ma zastosowania w zakresie, w jakim posiadaczowi udziałów własnościowych nie wolno wykorzystać takiej straty do obliczenia swojego dochodu podlegającego opodatkowaniu.

4.   Podatki kwalifikowane jednostki pośredniczącej, która jest jednostką dominującą najwyższego szczebla, pomniejsza się proporcjonalnie do kwoty kwalifikowanego dochodu pomniejszonego zgodnie z ust. 1 i 2.

5.   Ust. 1 do 4 mają zastosowanie do stałego zakładu, za pośrednictwem którego jednostka pośrednicząca, która jest jednostką dominującą najwyższego szczebla, prowadzi w całości lub częściowo swoją działalność lub za pośrednictwem którego prowadzona jest w całości lub częściowo działalność jednostki transparentnej podatkowo, pod warunkiem że udziały własnościowe jednostki dominującej najwyższego szczebla w tej jednostce transparentnej podatkowo są utrzymywane bezpośrednio lub za pośrednictwem łańcucha jednostek transparentnych podatkowo.

Artykuł 39

Jednostka dominująca najwyższego szczebla objęta systemem odliczanej dywidendy

1.   Do celów niniejszego artykułu stosuje się następujące definicje:

| a) | „system odliczanej dywidendy” oznacza system podatkowy, w ramach którego stosuje się jednolity poziom opodatkowania dochodów właścicieli jednostki poprzez odliczenie lub wyłączenie z dochodu jednostki zysków wypłacanych właścicielom lub poprzez zwolnienie spółdzielni z opodatkowania; |
| --- | --- |

a)

„system odliczanej dywidendy” oznacza system podatkowy, w ramach którego stosuje się jednolity poziom opodatkowania dochodów właścicieli jednostki poprzez odliczenie lub wyłączenie z dochodu jednostki zysków wypłacanych właścicielom lub poprzez zwolnienie spółdzielni z opodatkowania;

| b) | „dywidenda podlegająca odliczeniu” oznacza, w odniesieniu do jednostki składowej, która podlega systemowi odliczanej dywidendy:






  (i) | wypłatę zysków na rzecz posiadacza udziałów własnościowych w jednostce składowej, które podlegają odliczeniu od dochodu jednostki składowej podlegającego opodatkowaniu zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi w jurysdykcji, w której ma ona siedzibę; lub |
| --- | --- | --- |

b)

„dywidenda podlegająca odliczeniu” oznacza, w odniesieniu do jednostki składowej, która podlega systemowi odliczanej dywidendy:

(i)

wypłatę zysków na rzecz posiadacza udziałów własnościowych w jednostce składowej, które podlegają odliczeniu od dochodu jednostki składowej podlegającego opodatkowaniu zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi w jurysdykcji, w której ma ona siedzibę; lub

| (ii) | dywidendę patronacką na rzecz członka spółdzielni; oraz |
| --- | --- |

(ii)

dywidendę patronacką na rzecz członka spółdzielni; oraz

| c) | „spółdzielnia” oznacza jednostkę, która wspólnie wprowadza do obrotu lub nabywa towary lub usługi w imieniu swoich członków i która podlega w jurysdykcji, w której ma siedzibę, systemowi podatkowemu zapewniającemu neutralność podatkową w odniesieniu do towarów lub usług sprzedawanych lub nabywanych przez jej członków za pośrednictwem spółdzielni. |
| --- | --- |

c)

„spółdzielnia” oznacza jednostkę, która wspólnie wprowadza do obrotu lub nabywa towary lub usługi w imieniu swoich członków i która podlega w jurysdykcji, w której ma siedzibę, systemowi podatkowemu zapewniającemu neutralność podatkową w odniesieniu do towarów lub usług sprzedawanych lub nabywanych przez jej członków za pośrednictwem spółdzielni.

2.   Jednostka dominująca najwyższego szczebla grupy MNE lub dużej grupy krajowej, która podlega systemowi odliczanej dywidendy, pomniejsza swój kwalifikowany dochód za rok podatkowy, maksymalnie do zera, o kwotę, która jest wypłacana jako dywidenda podlegająca odliczeniu w ciągu 12 miesięcy od zakończenia roku podatkowego, pod warunkiem, że:

| a) | dywidenda podlega opodatkowaniu po stronie odbiorcy w okresie rozliczeniowym, który kończy się w ciągu 12 miesięcy od zakończenia roku podatkowego, według stawki nominalnej równej minimalnej stawce podatkowej lub wyższej; lub |
| --- | --- |

a)

dywidenda podlega opodatkowaniu po stronie odbiorcy w okresie rozliczeniowym, który kończy się w ciągu 12 miesięcy od zakończenia roku podatkowego, według stawki nominalnej równej minimalnej stawce podatkowej lub wyższej; lub

| b) | można w sposób uzasadniony oczekiwać, że łączna kwota skorygowanych podatków kwalifikowanych i podatków jednostki dominującej najwyższego szczebla płaconych przez odbiorcę takiej dywidendy jest równa temu dochodowi pomnożonemu przez minimalną stawkę podatkową lub przekracza tę kwotę. |
| --- | --- |

b)

można w sposób uzasadniony oczekiwać, że łączna kwota skorygowanych podatków kwalifikowanych i podatków jednostki dominującej najwyższego szczebla płaconych przez odbiorcę takiej dywidendy jest równa temu dochodowi pomnożonemu przez minimalną stawkę podatkową lub przekracza tę kwotę.

3.   Jednostka dominująca najwyższego szczebla grupy MNE lub dużej grupy krajowej, która podlega systemowi odliczanej dywidendy, pomniejsza również swój kwalifikowany dochód za rok podatkowy, maksymalnie do zera, o kwotę, którą wypłaca jako dywidendę podlegającą odliczeniu w ciągu 12 miesięcy od zakończenia roku podatkowego, pod warunkiem, że odbiorca jest:

| a) | osobą fizyczną, a otrzymana dywidenda jest dywidendą patronacką od spółdzielni zaopatrującej; |
| --- | --- |

a)

osobą fizyczną, a otrzymana dywidenda jest dywidendą patronacką od spółdzielni zaopatrującej;

| b) | osobą fizyczną, która jest rezydentem podatkowym w tej samej jurysdykcji, w której jednostka dominująca najwyższego szczebla ma siedzibę, i posiada udziały własnościowe dające prawo do 5 % lub mniej zysków i aktywów jednostki dominującej najwyższego szczebla; lub |
| --- | --- |

b)

osobą fizyczną, która jest rezydentem podatkowym w tej samej jurysdykcji, w której jednostka dominująca najwyższego szczebla ma siedzibę, i posiada udziały własnościowe dające prawo do 5 % lub mniej zysków i aktywów jednostki dominującej najwyższego szczebla; lub

| c) | podmiotem rządowym, organizacją międzynarodową, organizacją nienastawioną na zysk lub funduszem emerytalnym innym niż jednostka świadcząca usługi emerytalne, będącymi rezydentami podatkowymi w jurysdykcji, w której jednostka dominująca najwyższego szczebla ma siedzibę. |
| --- | --- |

c)

podmiotem rządowym, organizacją międzynarodową, organizacją nienastawioną na zysk lub funduszem emerytalnym innym niż jednostka świadcząca usługi emerytalne, będącymi rezydentami podatkowymi w jurysdykcji, w której jednostka dominująca najwyższego szczebla ma siedzibę.

4.   Podatki kwalifikowane jednostki dominującej najwyższego szczebla, inne niż podatki, w odniesieniu do których dozwolone było odliczenie dywidendy, pomniejsza się proporcjonalnie do kwoty kwalifikowanego dochodu pomniejszonego zgodnie z ust. 2 i 3.

5.   Jeżeli jednostka dominująca najwyższego szczebla posiada udziały własnościowe w innej jednostce składowej podlegającej systemowi odliczanej dywidendy, bezpośrednio lub za pośrednictwem łańcucha takich jednostek składowych, ust. 2, 3 i4 mają zastosowanie do każdej innej jednostki składowej z siedzibą w jurysdykcji jednostki dominującej najwyższego szczebla podlegającej systemowi odliczanej dywidendy w zakresie, w jakim jej kwalifikowany dochód jest następnie wypłacany przez jednostkę dominującą najwyższego szczebla na rzecz odbiorców spełniających wymogi określone w ust. 2 i 3.

6.   Do celów ust. 2 dywidendę patronacką wypłacaną przez spółdzielnię zaopatrującą traktuje się jako podlegającą opodatkowaniu po stronie odbiorcy w zakresie, w jakim dywidenda taka zmniejsza koszty lub wydatki podlegające odliczeniu przy obliczaniu dochodu lub straty odbiorcy podlegających opodatkowaniu.

Artykuł 40

Kwalifikowane systemy podatku od osób prawnych oparte na opodatkowaniu wypłaty zysku

1.   Raportująca jednostka składowa może dokonać wyboru dla siebie lub w odniesieniu do innej jednostki składowej, która podlega kwalifikowanemu systemowi podatku od osób prawnych opartemu na opodatkowaniu wypłaty zysku, polegającego na uwzględnieniu kwoty ustalonej jako podatek od domniemanej wypłaty zysku zgodnie z ust. 2 w skorygowanych podatkach kwalifikowanych jednostki składowej za rok podatkowy.

Wyboru dokonuje się corocznie zgodnie z art. 45 ust. 2 i ma on zastosowanie do wszystkich jednostek składowych z siedzibą w danej jurysdykcji.

2.   Kwotą podatku od domniemanej wypłaty zysku jest mniejsza z następujących dwóch kwot:

| a) | kwota skorygowanych podatków kwalifikowanych niezbędna do zwiększenia efektywnej stawki podatkowej obliczonej zgodnie z art. 27 ust. 2 dla danej jurysdykcji za rok podatkowy do minimalnej stawki podatkowej; lub |
| --- | --- |

a)

kwota skorygowanych podatków kwalifikowanych niezbędna do zwiększenia efektywnej stawki podatkowej obliczonej zgodnie z art. 27 ust. 2 dla danej jurysdykcji za rok podatkowy do minimalnej stawki podatkowej; lub

| b) | kwota podatku, która byłaby należna, gdyby jednostki składowe z siedzibą w danej jurysdykcji wypłaciły cały swój dochód, który podlega kwalifikowanemu systemowi podatku od osób prawnych opartemu na opodatkowaniu wypłaty zysku w ciągu takiego roku podatkowego. |
| --- | --- |

b)

kwota podatku, która byłaby należna, gdyby jednostki składowe z siedzibą w danej jurysdykcji wypłaciły cały swój dochód, który podlega kwalifikowanemu systemowi podatku od osób prawnych opartemu na opodatkowaniu wypłaty zysku w ciągu takiego roku podatkowego.

3.   W przypadku dokonania wyboru, o którym mowa w ust. 1, dla każdego roku podatkowego, w którym taki wybór ma zastosowanie, tworzy się konto służące do rozliczenia podatku od domniemanej wypłaty zysku. Kwotę podatku od domniemanej wypłaty zysku określoną zgodnie z ust. 2 w odniesieniu do danej jurysdykcji dodaje się do konta służącego do rozliczenia podatku od domniemanej wypłaty zysku za rok podatkowy, w którym to konto zostało utworzone.

Na koniec każdego kolejnego roku podatkowego kwotę nierozliczonych sald na kontach służących do rozliczenia podatku od domniemanej wypłaty zysku utworzonych dla poprzednich lat podatkowych pomniejsza się w porządku chronologicznym, maksymalnie do zera, o podatki zapłacone przez jednostki składowe w ciągu roku podatkowego w związku z faktycznymi lub domniemanymi wypłatami.

Ewentualne kwoty pozostałe na kontach służących do rozliczenia podatku od domniemanej wypłaty zysku po zastosowaniu akapitu drugiego pomniejsza się, maksymalnie do zera, o kwotę równą kwalifikowanej stracie netto dla danej jurysdykcji pomnożonej przez minimalną stawkę podatkową.

4.   Ewentualne kwoty kwalifikowanej straty netto pomnożone przez minimalną stawkę podatkową, pozostałe po zastosowaniu ust. 3 akapit trzeci dla danej jurysdykcji przenosi się na kolejne lata podatkowe i zmniejsza się o nie wszelkie kwoty pozostałe na kontach służących do rozliczenia podatku od domniemanej wypłaty zysku po zastosowaniu ust. 3.

5.   Ewentualne saldo na koncie służącym do rozliczenia podatku od domniemanej wypłaty zysku nierozliczone na ostatni dzień czwartego roku podatkowego po roku podatkowym, w którym utworzono takie konto, traktuje się jako zmniejszenie skorygowanych podatków kwalifikowanych uprzednio ustalonych dla takiego roku podatkowego. Efektywna stawka podatkowa oraz podatek wyrównawczy dla takiego roku podatkowego zostają odpowiednio przeliczone zgodnie z art. 29 ust. 1.

6.   Podatków, które są płacone w ciągu roku podatkowego w związku z faktyczną lub domniemaną wypłatą, nie uwzględnia się w skorygowanych podatkach kwalifikowanych w zakresie, w jakim zmniejszają one konto służące do rozliczenia podatku od domniemanej wypłaty zysku zgodnie z ust. 3 i 4.

7.   Jeżeli jednostka składowa, która podlega wyborowi, o którym mowa w ust. 1, opuszcza grupę MNE lub dużą grupę krajową lub zasadniczo wszystkie jej aktywa zostają przeniesione na rzecz osoby niebędącej jednostką składową tej samej grupy MNE lub dużej grupy krajowej, z siedzibą w tej samej jurysdykcji, wszelkie nierozliczone saldo na kontach służących do rozliczenia podatku od domniemanej wypłaty zysku w poprzednich latach podatkowych, w których takie konto zostało utworzone, traktuje się jako zmniejszenie skorygowanych podatków kwalifikowanych dla każdego z tych lat podatkowych zgodnie z art. 29 ust. 1.

Każdą należną kwotę dodatkowego podatku wyrównawczego mnoży się przez następujący współczynnik w celu określenia dodatkowego podatku wyrównawczego należnego w odniesieniu do danej jurysdykcji:

Formula

gdzie:

| a) | kwalifikowany dochód jednostki składowej określa się zgodnie z rozdziałem III dla każdego roku podatkowego, w którym występuje nierozliczone saldo kont służących do rozliczenia podatku od domniemanej wypłaty zysku dla danej jurysdykcji; oraz |
| --- | --- |

a)

kwalifikowany dochód jednostki składowej określa się zgodnie z rozdziałem III dla każdego roku podatkowego, w którym występuje nierozliczone saldo kont służących do rozliczenia podatku od domniemanej wypłaty zysku dla danej jurysdykcji; oraz

| b) | kwalifikowany dochód netto dla danej jurysdykcji określa się zgodnie z art. 26 ust. 2 dla każdego roku podatkowego, w którym występuje nierozliczone saldo kont służących do rozliczenia podatku od domniemanej wypłaty zysku dla danej jurysdykcji. |
| --- | --- |

b)

kwalifikowany dochód netto dla danej jurysdykcji określa się zgodnie z art. 26 ust. 2 dla każdego roku podatkowego, w którym występuje nierozliczone saldo kont służących do rozliczenia podatku od domniemanej wypłaty zysku dla danej jurysdykcji.

Artykuł 41

Ustalenie efektywnej stawki podatkowej i podatku wyrównawczego w odniesieniu do jednostki inwestycyjnej

1.   Jeżeli jednostka składowa grupy MNE lub dużej grupy krajowej jest jednostką inwestycyjną, która nie jest jednostką transparentną podatkowo i nie dokonała wyboru, o którym mowa w art. 42 i 43, efektywną stawkę podatkową dla takiej jednostki inwestycyjnej oblicza się odrębnie od efektywnej stawki podatkowej jurysdykcji, w której jednostka ta ma siedzibę.

2.   Efektywna stawka podatkowa jednostki inwestycyjnej, o której mowa w ust. 1, jest równa jej skorygowanym podatkom kwalifikowanym podzielonym przez kwotę równą przypadającemu na grupę MNE lub dużą grupę krajową udziałowi w kwalifikowanym dochodzie lub stracie jednostki inwestycyjnej.

Jeżeli w danej jurysdykcji siedzibę ma więcej niż jedna jednostka inwestycyjna, ich efektywną stawkę podatkową oblicza się poprzez połączenie ich skorygowanych podatków kwalifikowanych, jak również przypadającego na grupę MNE lub dużą grupę krajową udziału w ich kwalifikowanym dochodzie lub stracie.

3.   Skorygowane podatki kwalifikowane jednostki inwestycyjnej, o której mowa w ust. 1, stanowią skorygowane podatki kwalifikowane, które można przypisać przypadającemu na grupę MNE lub dużą grupę krajową udziałowi w kwalifikowanym dochodzie jednostki inwestycyjnej, oraz podatki kwalifikowane przypadające na jednostkę inwestycyjną zgodnie z art. 24. Skorygowane podatki kwalifikowane jednostki inwestycyjnej nie obejmują żadnych podatków kwalifikowanych naliczonych przez jednostkę inwestycyjną i które mogą zostać przypisane do dochodu, który nie jest częścią przypadającego na grupę MNE lub dużą grupę krajową dochodu jednostki inwestycyjnej.

4.   Podatek wyrównawczy jednostki inwestycyjnej, o której mowa w ust. 1, stanowi kwotę równą procentowi podatku wyrównawczego jednostki inwestycyjnej pomnożonemu przez kwotę równą różnicy między przypadającym na grupę MNE lub dużą grupę krajową udziałem w kwalifikowanym dochodzie jednostki inwestycyjnej a wyłączeniem dla jednostek posiadających substrat majątkowo-osobowy obliczony w odniesieniu do jednostki inwestycyjnej.

Procent podatku wyrównawczego jednostki inwestycyjnej stanowi dodatnią kwotę równą różnicy między minimalną stawką podatkową a efektywną stawką podatkową takiej jednostki inwestycyjnej.

Jeżeli w danej jurysdykcji siedzibę ma więcej niż jedna jednostka inwestycyjna, ich efektywną stawkę podatkową oblicza się poprzez połączenie ich kwot wyłączenia dla jednostek posiadających substrat majątkowo-osobowy, jak również przypadającego na grupę MNE lub dużą grupę krajową udziału w ich kwalifikowanym dochodzie lub stracie.

Wyłączenie dla jednostek posiadających substrat majątkowo-osobowy w odniesieniu do jednostki inwestycyjnej ustala się zgodnie z art. 28 ust. 1–7. Kwotę kwalifikowanych kosztów płac kwalifikowanych pracowników i kwotę kwalifikowanych rzeczowych aktywów trwałych uwzględnianą w odniesieniu do takiej jednostki inwestycyjnej pomniejsza się proporcjonalnie do przypadającego na grupę MNE lub dużą grupę krajową udziału w kwalifikowanym dochodzie jednostki inwestycyjnej, podzielonego przez całkowity kwalifikowany dochód takiej jednostki inwestycyjnej.

5.   Do celów niniejszego artykułu przypadający na grupę MNE lub dużą grupę krajową udział w kwalifikowanym dochodzie lub stracie jednostki inwestycyjnej ustala się zgodnie z art. 9, z uwzględnieniem wyłącznie interesów, które nie podlegają wyborowi zgodnie z art. 42 lub 43.

Artykuł 42

Wybór traktowania jednostki inwestycyjnej jako jednostki transparentnej podatkowo

1.   Do celów niniejszego artykułu ubezpieczeniowa jednostka inwestycyjna oznacza jednostkę, która spełniałaby warunki definicji funduszu inwestycyjnego określonej w art. 3 pkt 31 lub definicji wehikułu inwestującego w nieruchomości określonej w art. 3 pkt 32, gdyby nie została utworzona w związku ze zobowiązaniami z tytułu umowy ubezpieczenia lub umowy renty, oraz która w całości nie należałaby do jednostki podlegającej – w jurysdykcji, w której ma siedzibę – regulacji jako zakład ubezpieczeń.

2.   Zależnie od wyboru dokonanego przez raportującą jednostkę składową, jednostka składowa będąca jednostką inwestycyjną lub ubezpieczeniową jednostką inwestycyjną może być traktowana jako jednostka transparentna podatkowo, jeżeli właściciel jednostki składowej podlega opodatkowaniu w jurysdykcji, w której ma siedzibę, na podstawie wartości rynkowej lub podobnego systemu opartego na rocznych zmianach wartości godziwej jego udziałów własnościowych w takiej jednostce, a stawka podatkowa mająca zastosowanie wobec właściciela jednostki składowej w odniesieniu do takiego dochodu jest równa minimalnej stawce podatkowej lub wyższa.

3.   Uznaje się, że jednostka składowa, która pośrednio posiada udziały własnościowe w jednostce inwestycyjnej lub ubezpieczeniowej jednostce inwestycyjnej poprzez bezpośrednie udziały własnościowe w innej jednostce inwestycyjnej lub ubezpieczeniowej jednostce inwestycyjnej, podlega opodatkowaniu na podstawie wartości rynkowej lub podobnego systemu w odniesieniu do swojego pośredniego udziału własnościowego w pierwszej wymienionej jednostce lub ubezpieczeniowej jednostce inwestycyjnej, jeżeli podlega ona systemowi wartości rynkowej lub podobnemu systemowi w odniesieniu do swojego bezpośredniego udziału własnościowego w drugiej wymienionej jednostce lub ubezpieczeniowej jednostce inwestycyjnej.

4.   Wyboru na mocy ust. 2 niniejszego artykułu dokonuje się zgodnie z art. 45 ust. 1.

Jeżeli wybór ten zostanie odwołany, wszelkie zyski lub straty wynikające ze zbycia składnika aktywów lub zobowiązania będących w posiadaniu jednostki inwestycyjnej lub ubezpieczeniowej jednostki inwestycyjnej ustala się na podstawie wartości rynkowej składnika aktywów lub zobowiązania na pierwszy dzień roku, w którym dokonano odwołania.

Artykuł 43

Wybór stosowania metody opodatkowania opartego na wypłacie zysku

1.   Zależnie od wyboru dokonanego przez raportującą jednostkę składową, właściciel jednostki składowej jednostki inwestycyjnej może zastosować metodę opodatkowania opartego na wypłacie zysku w odniesieniu do swojego udziału własnościowego w jednostce inwestycyjnej, pod warunkiem że właściciel jednostki składowej nie jest jednostką inwestycyjną i można racjonalnie oczekiwać, że będzie podlegał opodatkowaniu z tytułu wypłat z jednostki inwestycyjnej według stawki podatkowej równej minimalnej stawce podatkowej lub wyższej.

2.   Zgodnie z metodą opodatkowania opartego na wypłacie zysku wypłaty i domniemane wypłaty kwalifikowanego dochodu jednostki inwestycyjnej uwzględnia się w kwalifikowanym dochodzie właściciela jednostki składowej, który otrzymał wypłatę, pod warunkiem że nie jest on jednostką inwestycyjną.

Kwotę podatków kwalifikowanych poniesionych przez jednostkę inwestycyjną, która to kwota podlega zaliczeniu na poczet zobowiązania podatkowego właściciela jednostki składowej, powstałego wyniku wypłaty dokonanej przez jednostkę inwestycyjną, uwzględnia się w kwalifikowanym dochodzie i skorygowanych podatkach kwalifikowanych właściciela jednostki składowej, który otrzymał wypłatę.

Udział właściciela jednostki składowej w niewypłaconym kwalifikowanym dochodzie netto jednostki inwestycyjnej, o którym mowa w ust. 3 powstałym w trzecim roku poprzedzającym rok podatkowy (zwany dalej „rokiem badanym”) traktuje się jako kwalifikowany dochód tej jednostki inwestycyjnej za rok podatkowy. Kwotę równą takiemu kwalifikowanemu dochodowi pomnożonemu przez minimalną stawkę podatkową traktuje się do celów rozdziału II jako podatek wyrównawczy nisko opodatkowanej jednostki składowej za rok podatkowy.

Kwalifikowany dochód lub stratę jednostki inwestycyjnej oraz skorygowane podatki kwalifikowane, które można przypisać do takiego dochodu w danym roku podatkowym, wyłącza się z obliczania efektywnej stawki podatkowej zgodnie z rozdziałem V oraz art. 41 ust. 1–4, z wyjątkiem kwoty podatków kwalifikowanych, o której mowa w akapicie drugim niniejszego ustępu.

3.   Niewypłacony kwalifikowany dochód netto jednostki inwestycyjnej za badany rok stanowi kwotę kwalifikowanego dochodu tej jednostki inwestycyjnej za badany rok, pomniejszoną, maksymalnie do zera, o:

| a) | podatki kwalifikowane jednostki inwestycyjnej; |
| --- | --- |

a)

podatki kwalifikowane jednostki inwestycyjnej;

| b) | wypłaty i domniemane wypłaty na rzecz udziałowców niebędących jednostkami inwestycyjnymi w okresie od pierwszego dnia trzeciego roku poprzedzającego rok podatkowy do ostatniego dnia sprawozdawczego roku podatkowego, w którym udział własnościowy był posiadany (zwany dalej „okresem badanym”); |
| --- | --- |

b)

wypłaty i domniemane wypłaty na rzecz udziałowców niebędących jednostkami inwestycyjnymi w okresie od pierwszego dnia trzeciego roku poprzedzającego rok podatkowy do ostatniego dnia sprawozdawczego roku podatkowego, w którym udział własnościowy był posiadany (zwany dalej „okresem badanym”);

| c) | kwalifikowane straty powstałe w okresie badanym; oraz |
| --- | --- |

c)

kwalifikowane straty powstałe w okresie badanym; oraz

| d) | ewentualną pozostałą kwotę kwalifikowanej straty, która nie pomniejszyła jeszcze niewypłaconego kwalifikowanego dochodu netto tej jednostki inwestycyjnej za poprzedni rok badany, mianowicie przeniesienie straty inwestycyjnej. |
| --- | --- |

d)

ewentualną pozostałą kwotę kwalifikowanej straty, która nie pomniejszyła jeszcze niewypłaconego kwalifikowanego dochodu netto tej jednostki inwestycyjnej za poprzedni rok badany, mianowicie przeniesienie straty inwestycyjnej.

Niewypłaconego kwalifikowanego dochodu netto jednostki inwestycyjnej nie pomniejsza się o wypłaty lub domniemane wypłaty, które już pomniejszyły niewypłacony kwalifikowany dochód netto tej jednostki inwestycyjnej za poprzedni rok badany zgodnie z akapitem pierwszym lit. b).

Niewypłaconego kwalifikowanego dochodu netto jednostki inwestycyjnej nie pomniejsza się o kwotę kwalifikowanych strat, która już pomniejszyła niewypłacony kwalifikowany dochód netto tej jednostki inwestycyjnej za poprzedni rok badany zgodnie z akapitem pierwszym lit. c).

4.   Do celów niniejszego artykułu uznaje się, że domniemana wypłata ma miejsce, gdy bezpośredni lub pośredni udział własnościowy w jednostce inwestycyjnej zostaje przeniesiony na jednostkę, która nie należy do grupy MNE ani do dużej grupy krajowej, i jest równa udziałowi w niewypłaconym kwalifikowanym dochodzie netto przypisanemu takiemu udziałowi własnościowemu w dniu takiego przeniesienia, określonemu bez uwzględnienia domniemanej wypłaty.

5.   Wyboru na mocy ust. 1 niniejszego artykułu dokonuje się zgodnie z art. 45 ust. 1.

Jeżeli wybór ten zostanie odwołany, udział właściciela jednostki składowej w niewypłaconym kwalifikowanym dochodzie netto jednostki inwestycyjnej za badany rok na koniec roku podatkowego poprzedzającego rok podatkowy, w którym dokonano odwołania, traktuje się jako kwalifikowany dochód jednostki inwestycyjnej za rok podatkowy. Kwotę równą takiemu kwalifikowanemu dochodowi pomnożonemu przez minimalną stawkę podatkową traktuje się do celów rozdziału II jako podatek wyrównawczy nisko opodatkowanej jednostki składowej za rok podatkowy.

ROZDZIAŁ VIII

PRZEPISY ADMINISTRACYJNE

Artykuł 44

Obowiązki w zakresie raportowania

1.   Do celów niniejszego artykułu stosuje się następujące definicje:

| a) | „wyznaczona jednostka lokalna” oznacza jednostkę składową grupy MNE lub dużej grupy krajowej, która ma siedzibę w państwie członkowskim i która została wyznaczona przez pozostałe jednostki składowe grupy MNE lub dużej grupy krajowej z siedzibą w tym samym państwie członkowskim do składania w ich imieniu deklaracji dotyczącej podatku wyrównawczego lub do przekazywania w ich imieniu powiadomień zgodnie z niniejszym artykułem; |
| --- | --- |

a)

„wyznaczona jednostka lokalna” oznacza jednostkę składową grupy MNE lub dużej grupy krajowej, która ma siedzibę w państwie członkowskim i która została wyznaczona przez pozostałe jednostki składowe grupy MNE lub dużej grupy krajowej z siedzibą w tym samym państwie członkowskim do składania w ich imieniu deklaracji dotyczącej podatku wyrównawczego lub do przekazywania w ich imieniu powiadomień zgodnie z niniejszym artykułem;

| b) | „kwalifikowana umowa między właściwymi organami” oznacza dwustronną lub wielostronną umowę lub porozumienie między co najmniej dwoma właściwymi organami, przewidujące automatyczną wymianę deklaracji rocznych dotyczących podatku wyrównawczego. |
| --- | --- |

b)

„kwalifikowana umowa między właściwymi organami” oznacza dwustronną lub wielostronną umowę lub porozumienie między co najmniej dwoma właściwymi organami, przewidujące automatyczną wymianę deklaracji rocznych dotyczących podatku wyrównawczego.

2.   Jednostka składowa z siedzibą w jednym z państw członkowskich składa w swojej administracji podatkowej deklarację dotyczącą podatku wyrównawczego zgodnie z ust. 5.

Deklarację taką może w imieniu jednostki składowej złożyć wyznaczona jednostka lokalna.

3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 jednostka składowa nie ma obowiązku składania w swojej administracji podatkowej deklaracji dotyczącej podatku wyrównawczego, jeżeli taka deklaracja została złożona zgodnie z wymogami określonymi w ust. 5 przez:

| a) | jednostkę dominującą najwyższego szczebla z siedzibą w jurysdykcji, która zawarła na dany sprawozdawczy rok podatkowy kwalifikowaną umowę między właściwymi organami z państwem członkowskim, w którym siedzibę ma jednostka składowa; lub |
| --- | --- |

a)

jednostkę dominującą najwyższego szczebla z siedzibą w jurysdykcji, która zawarła na dany sprawozdawczy rok podatkowy kwalifikowaną umowę między właściwymi organami z państwem członkowskim, w którym siedzibę ma jednostka składowa; lub

| b) | wyznaczoną jednostkę raportującą z siedzibą w jurysdykcji, która zawarła na dany sprawozdawczy rok podatkowy kwalifikowaną umowę między właściwymi organami z państwem członkowskim, w którym siedzibę ma jednostka składowa. |
| --- | --- |

b)

wyznaczoną jednostkę raportującą z siedzibą w jurysdykcji, która zawarła na dany sprawozdawczy rok podatkowy kwalifikowaną umowę między właściwymi organami z państwem członkowskim, w którym siedzibę ma jednostka składowa.

4.   W przypadkach, w których ust. 3 ma zastosowanie, jednostka składowa z siedzibą w państwie członkowskim – lub wyznaczona jednostka lokalna w jej imieniu – powiadamia swoją administrację podatkową o tożsamości jednostki składającej deklarację dotyczącą podatku wyrównawczego oraz o jurysdykcji, w której jednostka ta ma siedzibę.

5.   Deklaracja dotycząca podatku wyrównawczego jest składana według standardowego wzoru i zawiera następujące informacje w odniesieniu do grupy MNE lub dużej grupy krajowej:

| a) | tożsamość jednostek składowych, w tym ich numery identyfikacji podatkowej, jeżeli istnieją, jurysdykcję, w której mają one siedzibę, oraz ich status określony zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

a)

tożsamość jednostek składowych, w tym ich numery identyfikacji podatkowej, jeżeli istnieją, jurysdykcję, w której mają one siedzibę, oraz ich status określony zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy;

| b) | informacje na temat ogólnej struktury korporacyjnej grupy MNE lub dużej grupy krajowej, w tym na temat udziałów konsolidujących w jednostkach składowych będących w posiadaniu innych jednostek składowych; |
| --- | --- |

b)

informacje na temat ogólnej struktury korporacyjnej grupy MNE lub dużej grupy krajowej, w tym na temat udziałów konsolidujących w jednostkach składowych będących w posiadaniu innych jednostek składowych;

| c) | informacje niezbędne do obliczenia:






  (i) | efektywnej stawki podatkowej dla każdej jurysdykcji oraz podatku wyrównawczego dla każdej jednostki składowej; |
| --- | --- | --- |

c)

informacje niezbędne do obliczenia:

(i)

efektywnej stawki podatkowej dla każdej jurysdykcji oraz podatku wyrównawczego dla każdej jednostki składowej;

| (ii) | podatku wyrównawczego członka grupy joint venture; |
| --- | --- |

(ii)

podatku wyrównawczego członka grupy joint venture;

| (iii) | przydziału podatku wyrównawczego w ramach zasady IIR i kwoty podatku wyrównawczego w ramach UTPR dla każdej jurysdykcji; oraz |
| --- | --- |

(iii)

przydziału podatku wyrównawczego w ramach zasady IIR i kwoty podatku wyrównawczego w ramach UTPR dla każdej jurysdykcji; oraz

| d) | zapis wyborów dokonanych zgodnie z niniejszą dyrektywą. |
| --- | --- |

d)

zapis wyborów dokonanych zgodnie z niniejszą dyrektywą.

6.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 5, jeżeli jednostka składowa ma siedzibę w państwie członkowskim, a jej jednostka dominująca najwyższego szczebla ma siedzibę w jurysdykcji państwa trzeciego stosującego przepisy, które na podstawie art. 52 oceniono jako równoważne z przepisami niniejszej dyrektywy, jednostka składowa lub wyznaczona jednostka lokalna składają deklarację dotyczącą podatku wyrównawczego zawierającą następujące informacje:

| a) | wszystkie informacje niezbędne do stosowania art. 8, w tym:






  (i) | tożsamość wszystkich jednostek składowych, w których jednostka dominująca znajdująca się w częściowym posiadaniu z siedzibą w państwie członkowskim posiada, bezpośrednio lub pośrednio, udziały własnościowe w dowolnym momencie w ciągu roku podatkowego, oraz struktura takich udziałów własnościowych; |
| --- | --- | --- |

a)

wszystkie informacje niezbędne do stosowania art. 8, w tym:

(i)

tożsamość wszystkich jednostek składowych, w których jednostka dominująca znajdująca się w częściowym posiadaniu z siedzibą w państwie członkowskim posiada, bezpośrednio lub pośrednio, udziały własnościowe w dowolnym momencie w ciągu roku podatkowego, oraz struktura takich udziałów własnościowych;

| (ii) | wszystkie informacje niezbędne do obliczenia efektywnej stawki podatkowej w jurysdykcjach, w których jednostka dominująca znajdująca się w częściowym posiadaniu z siedzibą w państwie członkowskim posiada udziały własnościowe w jednostkach składowych określonych w ppkt (i), oraz należnego podatku wyrównawczego; oraz |
| --- | --- |

(ii)

wszystkie informacje niezbędne do obliczenia efektywnej stawki podatkowej w jurysdykcjach, w których jednostka dominująca znajdująca się w częściowym posiadaniu z siedzibą w państwie członkowskim posiada udziały własnościowe w jednostkach składowych określonych w ppkt (i), oraz należnego podatku wyrównawczego; oraz

| (iii) | wszystkie informacje, które są istotne do tego celu zgodnie z art. 9, 10 lub 11; |
| --- | --- |

(iii)

wszystkie informacje, które są istotne do tego celu zgodnie z art. 9, 10 lub 11;

| b) | wszystkie informacje niezbędne do stosowania art. 13, w tym:






  (i) | tożsamość wszystkich jednostek składowych z siedzibą w jurysdykcji jednostki dominującej najwyższego szczebla oraz strukturę takich udziałów własnościowych; |
| --- | --- | --- |

b)

wszystkie informacje niezbędne do stosowania art. 13, w tym:

(i)

tożsamość wszystkich jednostek składowych z siedzibą w jurysdykcji jednostki dominującej najwyższego szczebla oraz strukturę takich udziałów własnościowych;

| (ii) | wszystkie informacje niezbędne do obliczenia efektywnej stawki podatkowej w jurysdykcji jednostki dominującej najwyższego szczebla oraz należnego od niej podatku wyrównawczego; oraz |
| --- | --- |

(ii)

wszystkie informacje niezbędne do obliczenia efektywnej stawki podatkowej w jurysdykcji jednostki dominującej najwyższego szczebla oraz należnego od niej podatku wyrównawczego; oraz

| (iii) | wszystkie informacje niezbędne do przydzielenia takiego podatku wyrównawczego na podstawie wzoru przydziału opartego na zasadzie UTPR określonego w art. 14; |
| --- | --- |

(iii)

wszystkie informacje niezbędne do przydzielenia takiego podatku wyrównawczego na podstawie wzoru przydziału opartego na zasadzie UTPR określonego w art. 14;

| c) | wszystkie informacje niezbędne do zastosowania kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego przez każde państwo członkowskie, które wybrało stosowanie takiego podatku wyrównawczego, zgodnie z art. 11. |
| --- | --- |

c)

wszystkie informacje niezbędne do zastosowania kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego przez każde państwo członkowskie, które wybrało stosowanie takiego podatku wyrównawczego, zgodnie z art. 11.

7.   Deklarację dotyczącą podatku wyrównawczego, o której mowa w ust. 5 i 6, oraz wszelkie stosowne powiadomienia składa się w administracji podatkowej państwa członkowskiego, w którym jednostka składowa ma siedzibę, nie później niż w ciągu 15 miesięcy od ostatniego dnia sprawozdawczego roku podatkowego.

Artykuł 45

Wybory

1.   Wybory, o których mowa w art. 2 ust. 3, akapit drugi, art. 16 ust. 3, art. 16 ust. 6, 6 i 9, art. 42 i 43, są ważne przez okres pięciu lat, począwszy od roku, w którym dokonano wyboru. Dokonany wybór jest automatycznie odnawiany, chyba że raportująca jednostka składowa odwoła ten wybór na koniec wspomnianego pięcioletniego okresu. Odwołanie wyboru jest ważne przez okres pięciu lat, począwszy od końca roku, w którym dokonano odwołania.

2.   Wybory, o których mowa w art. 16 ust.7, art. 22 ust. 1 lit. b), art. 25 ust. 1, art. 28 ust. 2, art. 30 ust. 1 i art. 40 ust. 1, są ważne przez okres jednego roku. Dokonany wybór jest automatycznie odnawiany, chyba że raportująca jednostka składowa odwoła ten wybór na koniec roku.

3.   O dokonanych wyborach, o których mowa w art. 2 ust. 3, akapit drugi, jak również w art. 16 ust. 3, 6, 7 i 9 , , art. 22 ust. 1 lit. b), art. 25 ust. 1, art. 28 ust. 2, art. 30 ust. 1, art. 40 ust. 1, art. 42 i art. 43 powiadamia się administrację podatkową państwa członkowskiego, w którym raportująca jednostka składowa ma siedzibę.

Artykuł 46

Kary

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące kar mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów krajowych przyjętych na podstawie niniejszej dyrektywy, w tym przepisów dotyczących obowiązku jednostki składowej w zakresie raportowania i płacenia swojej części podatku wyrównawczego lub w zakresie posiadania dodatkowego obciążenia podatkowego w gotówce, i podejmują wszelkie kroki niezbędne w celu zapewnienia stosowania tych kar. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

ROZDZIAŁ IX

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

Artykuł 47

Traktowanie podatkowe aktywów z tytułu podatku odroczonego, rezerw z tytułu podatku odroczonego i aktywów przeniesionych po okresie przejściowym

1.   Do celów niniejszego artykułu „rok przejściowy”, dla jurysdykcji, oznacza pierwszy rok podatkowy, w którym grupa MNE lub duża grupa krajowa wchodzą w zakres niniejszej dyrektywy w odniesieniu do tej jurysdykcji.

2.   Przy określaniu efektywnej stawki podatkowej dla danej jurysdykcji w roku przejściowym i dla każdego kolejnego roku podatkowego grupa MNE lub duża grupa krajowa uwzględniają wszystkie aktywa z tytułu podatku odroczonego i rezerwy z tytułu podatku odroczonego ujęte lub ujawnione w księgach rachunkowych wszystkich jednostek składowych w danej jurysdykcji za rok przejściowy.

Aktywa z tytułu podatku odroczonego i rezerwy z tytułu podatku odroczonego uwzględnia się według niższej z następujących stawek: minimalnej stawki podatkowej lub obowiązującej krajowej stawki podatkowej. Składnik aktywów z tytułu podatku odroczonego, który został ujęty przy zastosowaniu stawki podatkowej niższej od minimalnej stawki podatkowej, może jednak zostać uwzględniony przy zastosowaniu minimalnej stawki podatkowej, jeśli podatnik jest w stanie wykazać, że składnik aktywów z tytułu podatku odroczonego można przypisać kwalifikowanej stracie.

Nie uwzględnia się wpływu ewentualnej korekty wyceny lub korekty ujęcia księgowego w odniesieniu do składnika aktywów z tytułu podatku odroczonego.

3.   Aktywa z tytułu podatku odroczonego wynikające z pozycji wyłączonych z obliczania kwalifikowanego dochodu lub straty zgodnie z rozdziałem III wyłącza się z obliczenia, o którym mowa w ust. 2, jeżeli takie aktywa z tytułu podatku odroczonego powstają w wyniku transakcji mającej miejsce po dniu 30 listopada 2021 r.

4.   W przypadku przeniesienia aktywów między jednostkami składowymi po dniu 30 listopada 2021 r., a przed rozpoczęciem roku przejściowego podstawa przejętych aktywów, innych niż zapasy, opiera się na wartości bilansowej przeniesionych aktywów przenoszącej jednostki składowej w momencie zbycia przy ustaleniu na tej podstawie aktywów z tytułu podatku odroczonego i rezerw z tytułu podatku odroczonego.

Artykuł 48

Wyłączenie dla jednostek posiadających substrat majątkowo-osobowy w okresie przejściowym

1.   Do celów stosowania art. 28 ust. 3 wartość 5 % zastępuje się, dla każdego roku podatkowego rozpoczynającego się od dnia 31 grudnia następujących lat kalendarzowych, wartościami podanymi w poniższej tabeli:

| 2023 | 10 % |
| --- | --- |
| 2024 | 9,8 % |
| 2025 | 9,6 % |
| 2026 | 9,4 % |
| 2027 | 9,2 % |
| 2028 | 9,0 % |
| 2029 | 8,2 % |
| 2030 | 7,4 % |
| 2031 | 6,6 % |
| 2032 | 5,8 % |

2023

10 %

2024

9,8 %

2025

9,6 %

2026

9,4 %

2027

9,2 %

2028

9,0 %

2029

8,2 %

2030

7,4 %

2031

6,6 %

2032

5,8 %

2.   Do celów stosowania art. 28 ust. 4 wartość 5 % zastępuje się, dla każdego roku podatkowego rozpoczynającego się od dnia 31 grudnia następujących lat kalendarzowych, wartościami podanymi w poniższej tabeli:

| 2023 | 8 % |
| --- | --- |
| 2024 | 7,8 % |
| 2025 | 7,6 % |
| 2026 | 7,4 % |
| 2027 | 7,2 % |
| 2028 | 7,0 % |
| 2029 | 6,6 % |
| 2030 | 6,2 % |
| 2031 | 5,8 % |
| 2032 | 5,4 % |

2023

8 %

2024

7,8 %

2025

7,6 %

2026

7,4 %

2027

7,2 %

2028

7,0 %

2029

6,6 %

2030

6,2 %

2031

5,8 %

2032

5,4 %

Artykuł 49

Początkowa faza wyłączenia z zasad IIR i UTPR grup MNE i dużych grup krajowych

1.   Podatek wyrównawczy należny od jednostki dominującej najwyższego szczebla z siedzibą w państwie członkowskim zgodnie z art. 5 ust. 2 lub od jednostki dominującej niższego szczebla z siedzibą w państwie członkowskim zgodnie z art. 7 ust. 2, jeżeli jednostka dominująca najwyższego szczebla jest jednostką wyłączoną, obniża się do zera:

| a) | w ciągu pierwszych pięciu lat początkowej fazy działalności międzynarodowej grupy MNE, niezależnie od wymogów określonych w rozdziale V; |
| --- | --- |

a)

w ciągu pierwszych pięciu lat początkowej fazy działalności międzynarodowej grupy MNE, niezależnie od wymogów określonych w rozdziale V;

| b) | w ciągu pierwszych pięciu lat, począwszy od pierwszego dnia roku podatkowego, w którym dana duża grupa krajowa po raz pierwszy wchodzi w zakres stosowania niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

b)

w ciągu pierwszych pięciu lat, począwszy od pierwszego dnia roku podatkowego, w którym dana duża grupa krajowa po raz pierwszy wchodzi w zakres stosowania niniejszej dyrektywy.

2.   Jeżeli jednostka dominująca najwyższego szczebla grupy MNE ma siedzibę w jurysdykcji państwa trzeciego, podatek wyrównawczy należny od jednostki składowej z siedzibą w państwie członkowskim zgodnie z art. 14 ust. 2 jest obniżony do zera w ciągu pierwszych pięciu lat początkowej fazy działalności międzynarodowej tej grupy MNE, niezależnie od wymogów określonych w rozdziale V.

3.   Uznaje się, że grupa MNE znajduje się w początkowej fazie swojej działalności międzynarodowej, jeżeli w roku podatkowym:

| a) | posiada jednostki składowe w nie więcej niż sześciu jurysdykcjach; oraz |
| --- | --- |

a)

posiada jednostki składowe w nie więcej niż sześciu jurysdykcjach; oraz

| b) | suma wartości księgowej netto rzeczowych aktywów trwałych wszystkich jednostek składowych grupy MNE z siedzibą we wszystkich jurysdykcjach innych niż jurysdykcja odniesienia nie przekracza 50 000 000 EUR. |
| --- | --- |

b)

suma wartości księgowej netto rzeczowych aktywów trwałych wszystkich jednostek składowych grupy MNE z siedzibą we wszystkich jurysdykcjach innych niż jurysdykcja odniesienia nie przekracza 50 000 000 EUR.

Do celów lit. b) akapit pierwszy jurysdykcja odniesienia oznacza jurysdykcję, w której jednostki składowe grupy MNE odnotowują najwyższą całkowitą wartość rzeczowych aktywów trwałych w roku podatkowym, w którym grupa MNE pierwotnie wchodzi w zakres niniejszej dyrektywy. Całkowita wartość rzeczowych aktywów trwałych w jurysdykcji jest sumą wartości księgowych netto wszystkich rzeczowych aktywów trwałych wszystkich jednostek składowych grupy MNE z siedzibą w tej jurysdykcji.

4.   Okres pięciu lat, o którym mowa w ust. 1 lit. a) i ust. 2, rozpoczyna się z początkiem roku podatkowego, w którym grupa MNE pierwotnie wchodzi w zakres stosowania niniejszej dyrektywy.

W przypadku grup MNE, które wchodzą w zakres stosowania niniejszej dyrektywy w momencie jej wejścia w życie, pięcioletni okres, o którym mowa w ust. 1 lit. a), rozpoczyna się w dniu 31 grudnia 2023 r.

W przypadku grup MNE, które wchodzą w zakres stosowania niniejszej dyrektywy w momencie jej wejścia w życie, pięcioletni okres, o którym mowa w ust. 2, rozpoczyna się w dniu 31 grudnia 2024 r.

W przypadku dużych grup krajowych, które wchodzą w zakres stosowania niniejszej dyrektywy w momencie jej wejścia w życie, pięcioletni okres, o którym mowa w ust. 1 lit. b), rozpoczyna się w dniu 31 grudnia 2023 r.

5.   Wyznaczona jednostka raportująca, o której mowa w art. 44, informuje administrację podatkową państwa członkowskiego, w którym ma ona swoją siedzibę, o rozpoczęciu początkowej fazy działalności międzynarodowej grupy MNE.

Artykuł 50

Wybór dotyczący odroczonego stosowania zasad IIR i UTPR

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 5–14 państwa członkowskie, w których ma siedzibę nie więcej niż dwanaście jednostek dominujących najwyższego szczebla grup objętych zakresem stosowania niniejszej dyrektywy, mogą dokonać wyboru o niestosowaniu zasad IIR i UTPR w odniesieniu do sześciu kolejnych lat podatkowych rozpoczynających się od dnia 31 grudnia 2023 r. Państwa członkowskie, które dokonają takiego wyboru, powiadamiają o tym Komisję przed dniem 31 grudnia 2023 r.

2.   Jeżeli jednostka dominująca najwyższego szczebla grupy MNE ma siedzibę w państwie członkowskim, które dokonało wyboru zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, państwa członkowskie inne niż państwo, w którym ta jednostka dominująca najwyższego szczebla ma siedzibę, zapewniają, by jednostki składowe grupy MNE podlegały, w państwie członkowskim, w którym mają siedzibę, kwocie podatku wyrównawczego w ramach UTPR przydzielonej temu państwu członkowskiemu na lata podatkowe rozpoczynające się od dnia 31 grudnia 2023 r., zgodnie z art. 14.

Jednostka dominująca najwyższego szczebla, o której mowa w akapicie pierwszym, wskazuje wyznaczoną jednostkę raportującą w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie, w którym ma siedzibę jednostka dominująca najwyższego szczebla, lub – jeżeli grupa MNE nie ma jednostki składowej w innym państwie członkowskim – w jurysdykcji państwa trzeciego, które w sprawozdawczym roku podatkowym ma zawartą kwalifikowaną umowę z właściwym organem obowiązującą z państwem członkowskim, w którym ma siedzibę jednostka dominująca najwyższego szczebla.

W tym przypadku wyznaczona jednostka raportująca składa deklarację uzupełniającą zgodnie z wymogami określonymi w art. 44 ust. 5. Jednostki składowe z siedzibą w państwie członkowskim, które skorzystało z możliwości przewidzianej w ust. 1 niniejszego artykułu, przekazują wyznaczonej jednostce raportującej informacje niezbędne do spełnienia wymogów art. 44 ust. 5 i są zwolnione z wymogu dotyczącego złożenia deklaracji, o którym mowa w art. 44 ust. 2.

3.   Procent podatku w ramach UTPR ustalony dla państwa członkowskiego, które dokonało wyboru zgodnie z ust. 1, uznaje się za zerowy w danym roku podatkowym.

Artykuł 51

Obowiązki w zakresie raportowania w okresie przejściowym

Niezależnie od przepisów art. 44 ust. 7 deklarację dotyczącą podatku wyrównawczego oraz powiadomienia, o których mowa w art. 44, składa się w administracji podatkowej państw członkowskich nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ostatniego dnia sprawozdawczego roku podatkowego będącego rokiem przejściowym, o którym mowa w art. 47.

ROZDZIAŁ X

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 52

Ocena równoważności

1.   Ramy prawne wdrożone w prawie krajowym jurysdykcji państwa trzeciego uznaje się za równoważne z kwalifikowaną zasadą IIR określoną w rozdziale II i nie są traktowane jak system podatkowy dotyczący zagranicznych jednostek kontrolowanych, jeżeli ramy te spełniają następujące warunki:

| a) | egzekwują zbiór zasad, zgodnie z którymi jednostka dominująca grupy MNE oblicza i płaci przypadający na nią udział w podatku wyrównawczym w odniesieniu do nisko opodatkowanych jednostek składowych grupy MNE; |
| --- | --- |

a)

egzekwują zbiór zasad, zgodnie z którymi jednostka dominująca grupy MNE oblicza i płaci przypadający na nią udział w podatku wyrównawczym w odniesieniu do nisko opodatkowanych jednostek składowych grupy MNE;

| b) | ustanawiają minimalną efektywną stawkę podatkową w wysokości co najmniej 15 %, poniżej której jednostkę składową uznaje się za jednostkę nisko opodatkowaną; |
| --- | --- |

b)

ustanawiają minimalną efektywną stawkę podatkową w wysokości co najmniej 15 %, poniżej której jednostkę składową uznaje się za jednostkę nisko opodatkowaną;

| c) | do celów obliczania minimalnej efektywnej stawki podatkowej zezwalają jedynie na scalanie dochodów jednostek z siedzibą w tej samej jurysdykcji; oraz |
| --- | --- |

c)

do celów obliczania minimalnej efektywnej stawki podatkowej zezwalają jedynie na scalanie dochodów jednostek z siedzibą w tej samej jurysdykcji; oraz

| d) | do celów obliczania podatku wyrównawczego na podstawie równoważnej kwalifikowanej zasady IIR, przewidują wyłączenie z tytułu ewentualnego podatku wyrównawczego, który został zapłacony w państwie członkowskim z zastosowaniem kwalifikowanej zasady IIR, i z tytułu ewentualnego kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego, określonych w niniejszej dyrektywie. |
| --- | --- |

d)

do celów obliczania podatku wyrównawczego na podstawie równoważnej kwalifikowanej zasady IIR, przewidują wyłączenie z tytułu ewentualnego podatku wyrównawczego, który został zapłacony w państwie członkowskim z zastosowaniem kwalifikowanej zasady IIR, i z tytułu ewentualnego kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego, określonych w niniejszej dyrektywie.

2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 53 w celu określenia wykazu jurysdykcji państw trzecich, które wprowadziły do swojego prawa krajowego ramy prawne, które uznaje się za równoważne z kwalifikowaną zasadą IIR zgodnie z warunkami ustanowionymi w ust. 1 niniejszego artykułu, oraz w celu aktualizowania tego wykazu w następstwie późniejszej oceny ram prawnych wprowadzonych do prawa krajowego przez daną jurysdykcję państwa trzeciego.

Artykuł 53

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 52, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia 23 grudnia 2022 r.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 52, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 52 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy Rada nie wyraziła sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, Rada poinformowała Komisję, że nie wniesie sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Rady.

Artykuł 54

Informowanie Parlamentu Europejskiego

Komisja informuje Parlament Europejski o przyjęciu aktów delegowanych, o wszelkich sprzeciwach wobec nich oraz o odwołaniu przekazanych uprawnień przez Radę.

Artykuł 55

Umowa dwustronna w sprawie uproszczenia obowiązków w zakresie raportowania

Unia może zawierać umowy z jurysdykcjami państw trzecich, których ramy prawne oceniono jako równoważne z kwalifikowaną zasadą IIR zgodnie z art. 52, w celu stworzenia ram służących uproszczeniu procedur w zakresie raportowania określonych w art. 44 ust. 6.

Artykuł 56

Transpozycja

Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy w terminie do dnia 31 grudnia 2023 r. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Stosują te przepisy w odniesieniu do lat podatkowych rozpoczynających się od dnia 31 grudnia 2023 r.

Jednak, z wyjątkiem rozwiązania przewidzianego w art. 50 ust. 2, stosują przepisy niezbędne do wykonania art. 12, 13 i 14 w odniesieniu do lat podatkowych rozpoczynających się od dnia 31 grudnia 2024 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy w ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

Artykuł 57

Dokonywany przez Komisję przegląd wdrażania filaru pierwszego

Do dnia 30 czerwca 2023 r. Komisja przedłoży Radzie sprawozdanie oceniające sytuację w zakresie wdrażania pierwszego filaru zawartego w uzgodnionym przez Otwarte ramy do spraw erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku w dniu 8 października 2021 r. oświadczeniu w sprawie dwufilarowego rozwiązania w celu sprostania wyzwaniom podatkowym wynikającym z cyfryzacji gospodarki i, w stosownym przypadku, przedłoży wniosek ustawodawczy w celu sprostania tym wyzwaniom podatkowym w przypadku braku wdrożenia rozwiązania zawartego w filarze pierwszym.

Artykuł 58

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Artykuł 59

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 grudnia 2022 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

M. BEK

---

(1)  
  Dz.U. C 290 z 29.7.2022, s. 52.

1

(2)  Opinia z dnia 19 maja 2022 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

2

(3)  Dyrektywa Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylająca dyrektywę 77/799/EWG (Dz.U. L 64 z 11.3.2011, s. 1).

3

(4)  Dyrektywa Rady (UE) 2016/881 z dnia 25 maja 2016 r. zmieniająca dyrektywę 2011/16/UE w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania (Dz.U. L 146 z 3.6.2016, s. 8).

4

(5)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

5

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

7

(8)  Rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (Dz.U. L 243 z 11.9.2002, s. 1).

8

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/59 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/59

---

DECYZJA RADY (UE) 2022/2524

z dnia 12 grudnia 2022 r.

w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy między Unią Europejską a Nową Zelandią na podstawie art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 w sprawie zmiany koncesji dotyczącej wszystkich kontyngentów taryfowych znajdujących się na liście koncesyjnej UE CLXXV w następstwie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 15 czerwca 2018 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji na podstawie art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 w sprawie podziału kontyngentów taryfowych znajdujących się na liście koncesyjnej UE CLXXV w następstwie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 15 czerwca 2018 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji na podstawie art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 w sprawie podziału kontyngentów taryfowych znajdujących się na liście koncesyjnej UE CLXXV w następstwie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii.

| (2) | Negocjacje z Nową Zelandią zakończono i w dniu 20 grudnia 2021 r. parafowano Umowę między Unią Europejską a Nową Zelandią na podstawie art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 w sprawie zmiany koncesji dotyczącej wszystkich kontyngentów taryfowych znajdujących się na liście koncesyjnej UE CLXXV w następstwie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej (zwaną dalej „Umową”). |
| --- | --- |

(2)

Negocjacje z Nową Zelandią zakończono i w dniu 20 grudnia 2021 r. parafowano Umowę między Unią Europejską a Nową Zelandią na podstawie art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 w sprawie zmiany koncesji dotyczącej wszystkich kontyngentów taryfowych znajdujących się na liście koncesyjnej UE CLXXV w następstwie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej (zwaną dalej „Umową”).

| (3) | Umowa została podpisana w imieniu Unii w dniu 20 lipca 2022 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady (UE) 2022/781 (2). |
| --- | --- |

(3)

Umowa została podpisana w imieniu Unii w dniu 20 lipca 2022 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady (UE) 2022/781 (2).

| (4) | Umowa powinna zostać zatwierdzona, |
| --- | --- |

(4)

Umowa powinna zostać zatwierdzona,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Umowa między Unią Europejską a Nową Zelandią na podstawie art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 w sprawie zmiany koncesji dotyczącej wszystkich kontyngentów taryfowych znajdujących się na liście koncesyjnej UE CLXXV w następstwie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej (3).

Artykuł 2

Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w art. 5 ust. 1 Umowy (4).

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2022 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

Z. NEKULA

---

(1)  Zgoda z dnia 22 listopada 2022 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Decyzja Rady (UE) 2022/781 z dnia 16 maja 2022 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Umowy między Unią Europejską a Nową Zelandią na podstawie art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 w sprawie zmiany koncesji dotyczącej wszystkich kontyngentów taryfowych znajdujących się na liście koncesyjnej UE CLXXV w następstwie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej (Dz.U. L 140 z 19.5.2022, s. 1).

2

(3)  Zob. s. 61 niniejszego Dziennika Urzędowego.

3

(4)  Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

4

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/61 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/61

---

UMOWA MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ A NOWĄ ZELANDIĄ NA PODSTAWIE ART. XXVIII UKŁADU OGÓLNEGO W SPRAWIE TARYF CELNYCH I HANDLU (GATT) 1994 W SPRAWIE ZMIANY KONCESJI DOTYCZĄCEJ WSZYSTKICH KONTYNGENTÓW TARYFOWYCH ZNAJDUJĄCYCH SIĘ NA LIŚCIE KONCESYJNEJ UE CLXXV W NASTĘPSTWIE WYSTĄPIENIA ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA Z UNII EUROPEJSKIEJ

UNIA EUROPEJSKA,

zwana dalej „Unią”,

oraz

NOWA ZELANDIA,

zwane dalej łącznie „Stronami”,

UWZGLĘDNIAJĄC negocjacje, które były prowadzone na podstawie art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 i dotyczyły proponowanej zmiany koncesji w odniesieniu do kontyngentów taryfowych znajdujących się na liście koncesyjnej Unii Europejskiej CLXXV w następstwie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii, zgodniez powiadomieniem członków WTO w dokumencie G/SECRET/42/Add.2,

ODNOTOWUJĄC, że podejście przyjęte w tym przypadku odzwierciedla wyjątkowe okoliczności wynikające z wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii,

UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Cele

Bez uszczerbku dla przyszłych negocjacji na podstawie art. XXVIII GATT 1994 i wyłącznie na potrzeby wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii celem niniejszej umowy jest uzgodnienie zmiany koncesji w ramach kontyngentów taryfowych i wynikających z nich zobowiązań ilościowych Unii, które nie obejmują już Zjednoczonego Królestwa, w odniesieniu do kontyngentów taryfowych, wobec których Nowa Zelandia ma prawa do negocjacji lub konsultacji na podstawie art. XXVIII GATT 1994.

Artykuł 2

Podejście, jakie należy przyjąć w odniesieniu do wielkości kontyngentów taryfowych w tym przypadku

Unia i Nowa Zelandia rozumieją, że podejście, jakie należy przyjąć w odniesieniu do wielkości kontyngentów taryfowych WTO w wyjątkowych okolicznościach wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii będzie takie, że przewidywane zobowiązania ilościowe w formie tych kontyngentów taryfowych WTO przyjęte przez Unię, wraz z odpowiadającymi im kontyngentami taryfowymi WTO przyjętymi przez Zjednoczone Królestwo po jego wystąpieniu z Unii, nie przekroczą wielkości tych kontyngentów określonych w liście koncesyjnej Unii (UE28).

Artykuł 3

Kontyngenty taryfowe Unii, które nie obejmują Zjednoczonego Królestwa

1.   W odniesieniu do poniższych kontyngentów taryfowych Nowa Zelandia i Unia uzgadniają następujące zmiany w przewidywanych zobowiązaniach:

| a) | kontyngent taryfowy 006 (mięso wysokiej jakości bydła, świeże, schłodzone lub zamrożone): wielkość dla Unii tego kontyngentu dotyczącego Nowej Zelandii dostosowuje się do 1 102 ton; |
| --- | --- |

a)

kontyngent taryfowy 006 (mięso wysokiej jakości bydła, świeże, schłodzone lub zamrożone): wielkość dla Unii tego kontyngentu dotyczącego Nowej Zelandii dostosowuje się do 1 102 ton;

| b) | kontyngent taryfowy 020 (mięso baranie): wielkość dla Unii tego kontyngentu dotyczącego Nowej Zelandii dostosowuje się do 125 769 ton; |
| --- | --- |

b)

kontyngent taryfowy 020 (mięso baranie): wielkość dla Unii tego kontyngentu dotyczącego Nowej Zelandii dostosowuje się do 125 769 ton;

| c) | kontyngent taryfowy 030 (mleko odtłuszczone w proszku): wielkość dla Unii tego kontyngentu erga omnes dostosowuje się do 62 917 ton. |
| --- | --- |

c)

kontyngent taryfowy 030 (mleko odtłuszczone w proszku): wielkość dla Unii tego kontyngentu erga omnes dostosowuje się do 62 917 ton.

2.   W odniesieniu do poniższych kontyngentów taryfowych Nowa Zelandia i Unia uzgadniają następujące zmiany w przewidywanych zobowiązaniach, aby ułatwić wykorzystanie niektórych kontyngentów taryfowych:

| a) | kontyngent taryfowy 011 (mięso bydła zamrożone; jadalne podroby bydła, zamrożone): Unia obniża część ad valorem należności celnej w ramach kontyngentu z 20 % do 15 %; |
| --- | --- |

a)

kontyngent taryfowy 011 (mięso bydła zamrożone; jadalne podroby bydła, zamrożone): Unia obniża część ad valorem należności celnej w ramach kontyngentu z 20 % do 15 %;

| b) | kontyngent taryfowy 032 (masło): Unia usuwa szczegółowe specyfikacje produktu, które miały zastosowanie w ramach tego kontyngentu taryfowego, i dostosowuje specyfikacje produktu do definicji masła w Nomenklaturze scalonej oraz rozszerza kwalifikowalność na cały kod HS 0405 10; Unia uchyla również obowiązek monitorowania przewidziany w art. 51 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/761, obowiązujący obecnie w odniesieniu do masy i zawartości tłuszczu w produktach przywożonych w ramach tego kontyngentu taryfowego; |
| --- | --- |

b)

kontyngent taryfowy 032 (masło): Unia usuwa szczegółowe specyfikacje produktu, które miały zastosowanie w ramach tego kontyngentu taryfowego, i dostosowuje specyfikacje produktu do definicji masła w Nomenklaturze scalonej oraz rozszerza kwalifikowalność na cały kod HS 0405 10; Unia uchyla również obowiązek monitorowania przewidziany w art. 51 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/761, obowiązujący obecnie w odniesieniu do masy i zawartości tłuszczu w produktach przywożonych w ramach tego kontyngentu taryfowego;

| c) | kontyngent taryfowy 040 (ser cheddar w całości): Unia usuwa szczegółowe specyfikacje produktu, które miały zastosowanie w ramach tego kontyngentu taryfowego, i rozszerza kwalifikowalność, umożliwiając skorzystanie z tego kontyngentu taryfowego, na cały kod CN 0406 90 21. |
| --- | --- |

c)

kontyngent taryfowy 040 (ser cheddar w całości): Unia usuwa szczegółowe specyfikacje produktu, które miały zastosowanie w ramach tego kontyngentu taryfowego, i rozszerza kwalifikowalność, umożliwiając skorzystanie z tego kontyngentu taryfowego, na cały kod CN 0406 90 21.

3.   W odniesieniu do pozostałych kontyngentów taryfowych, w przypadku których Nowa Zelandia ma prawo do negocjacji lub konsultacji na podstawie art. XXVIII GATT 1994, Nowa Zelandia zgadza się na proponowane zobowiązania w ramach kontyngentu taryfowego określone w dokumencie G/SECRET/42/Add.2, podjęte przez Unię po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z UE, z zastrzeżeniem wszelkich dostosowań wynikających z art. 4 poniżej.

Artykuł 4

Toczące się negocjacje Unii na podstawie art. XXVIII GATT 1994

1.   Strony potwierdzają, że Unia nadal prowadzi negocjacje i konsultacje z innymi członkami WTO posiadającymi prawa do negocjacji lub konsultacji na podstawie art. XXVIII GATT 1994 w następstwie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii, o czym powiadomiono członków WTO.

2.   W wyniku tych negocjacji i konsultacji Unia może rozważyć zmianę udziałów i ilości lub innych warunków określonych w art. 3 lub w dokumencie G/SECRET/42/Add.2. W przypadku takiej zmiany dotyczącej wcześniejszego zobowiązania w ramach kontyngentu taryfowego Unii, o którym mowa w art. 3, w odniesieniu do którego Nowa Zelandia ma prawo do negocjacji lub konsultacji, Unia konsultuje się z Nową Zelandią w celu osiągnięcia wzajemnie zadowalającego wyniku przed przystąpieniem do wszelkich takich zmian, bez uszczerbku dla praw każdej ze stron na podstawie art. XXVIII GATT 1994.

Artykuł 5

Postanowienia końcowe

1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie następnego dnia po dniu, w którym Strony powiadomiły się wzajemnie o zakończeniu niezbędnych w tym celu wewnętrznych procedur prawnych.

2.   Niniejsza umowa stanowi umowę międzynarodową między Unią a Nową Zelandią, w tym do celów art. XXVIII ust. 3 lit. a) i b) GATT 1994.

3.   Niniejsza umowa jest sporządzona w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym wszystkie te teksty są jednakowo autentyczne.

NA DOWÓD CZEGO niżej podpisani pełnomocnicy, należycie upoważnieni do tego, podpisali niniejszą umowę.

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/63 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/63

---

Zawiadomienie dotyczące daty wejścia w życie zmiany załączników 10-A i 10-B do umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Korei

Zmiana załączników 10-A i 10-B do umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Korei (1), podpisanej w Brukseli w dniu 6 października 2010 r., wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.

1

---

(1)  
  Dz.U. L 127 z 14.5.2011, s. 6.

1

---

ROZPORZĄDZENIA

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/64 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/64

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2022/2525

z dnia 21 grudnia 2022 r.

wykonujące rozporządzenie (UE) 2016/44 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2016/44 z dnia 18 stycznia 2016 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 204/2011 (1), w szczególności jego art. 21 ust. 6,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 18 stycznia 2016 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) 2016/44. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 18 stycznia 2016 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) 2016/44.

| (2) | W związku z wyrokiem Sądu w sprawie T-627/20 (2) należy usunąć wpis dotyczący jednego podmiotu umieszczonego w wykazie. |
| --- | --- |

(2)

W związku z wyrokiem Sądu w sprawie T-627/20 (2) należy usunąć wpis dotyczący jednego podmiotu umieszczonego w wykazie.

| (3) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik III do rozporządzenia (UE) 2016/44, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik III do rozporządzenia (UE) 2016/44,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku III do rozporządzenia (UE) 2016/44 wprowadza się zmiany określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 grudnia 2022 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

M. BEK

---

(1)  
  Dz.U. L 12 z 19.1.2016, s. 1.

1

(2)  Wyrok Sądu z dnia 28 września 2022 r., Libyan African Investment Company (Laico)/Rada Unii Europejskiej, T-627/20.

2

Libyan African Investment Company (Laico)/Rada Unii Europejskiej

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku III do rozporządzenia (UE) 2016/44 (Wykaz osób fizycznych i prawnych, podmiotów lub organów, o których mowa w art. 6 ust. 2), część B. (Podmioty) skreśla się następujący wpis:

| „1. | Libyan Arab African Investment Company — LAAICO (alias LAICO)”. |
| --- | --- |

„1.

Libyan Arab African Investment Company — LAAICO (alias LAICO)”.

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/66 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/66

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2022/2526

z dnia 23 września 2022 r.

zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/852 w odniesieniu do czasowego składowania odpadów rtęciowych w postaci ciekłej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/852 z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie rtęci oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1102/2008 (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Art. 11 rozporządzenia (UE) 2017/852 stanowi, że rtęć i związki rtęci, w postaci czystej lub mieszanin i pochodzące z czterech dużych źródeł określonych w tym artykule, uznaje się za odpady w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE (2), które są przeznaczone do trwałego unieszkodliwienia. |
| --- | --- |

(1)

Art. 11 rozporządzenia (UE) 2017/852 stanowi, że rtęć i związki rtęci, w postaci czystej lub mieszanin i pochodzące z czterech dużych źródeł określonych w tym artykule, uznaje się za odpady w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE (2), które są przeznaczone do trwałego unieszkodliwienia.

| (2) | Art. 13 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/852 zawiera wymóg, aby odpady rtęciowe, w tym odpady pochodzące z czterech dużych źródeł, były przed trwałym unieszkodliwieniem poddawane specjalnym procesom przetwarzania, tj. konwersji oraz – w przypadku gdy mają być trwale unieszkodliwione w obiektach naziemnych – konwersji i zestaleniu. |
| --- | --- |

(2)

Art. 13 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/852 zawiera wymóg, aby odpady rtęciowe, w tym odpady pochodzące z czterech dużych źródeł, były przed trwałym unieszkodliwieniem poddawane specjalnym procesom przetwarzania, tj. konwersji oraz – w przypadku gdy mają być trwale unieszkodliwione w obiektach naziemnych – konwersji i zestaleniu.

| (3) | W art. 13 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/852 zezwala się, na zasadzie odstępstwa od art. 5 ust. 3 lit. a) dyrektywy Rady 1999/31/WE (3), na czasowe składowanie odpadów rtęciowych w postaci ciekłej do czasu ich konwersji i zestalenia na przeznaczonych do tego celu i odpowiednio wyposażonych składowiskach do dnia 31 grudnia 2022 r., zgodnie z wymogami w zakresie ochrony środowiska i zdrowia ludzkiego określonymi w dyrektywie 1999/31/WE. |
| --- | --- |

(3)

W art. 13 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/852 zezwala się, na zasadzie odstępstwa od art. 5 ust. 3 lit. a) dyrektywy Rady 1999/31/WE (3), na czasowe składowanie odpadów rtęciowych w postaci ciekłej do czasu ich konwersji i zestalenia na przeznaczonych do tego celu i odpowiednio wyposażonych składowiskach do dnia 31 grudnia 2022 r., zgodnie z wymogami w zakresie ochrony środowiska i zdrowia ludzkiego określonymi w dyrektywie 1999/31/WE.

| (4) | Z informacji przekazanych przez państwa członkowskie w maju 2022 r. wynika, że ponad 2 000 ton płynnych odpadów rtęciowych jest w dalszym ciągu czasowo składowanych w Unii oraz że konwersja i zestalenie tych odpadów wymagają więcej czasu. Przedłużenie okresu takiego składowania do dnia 31 grudnia 2025 r. uznaje się za konieczne, aby zagwarantować, że dalsze czasowe składowanie na składowiskach odbywa się zgodnie z mającymi zastosowanie wymogami określonymi w dyrektywie 1999/31/WE. |
| --- | --- |

(4)

Z informacji przekazanych przez państwa członkowskie w maju 2022 r. wynika, że ponad 2 000 ton płynnych odpadów rtęciowych jest w dalszym ciągu czasowo składowanych w Unii oraz że konwersja i zestalenie tych odpadów wymagają więcej czasu. Przedłużenie okresu takiego składowania do dnia 31 grudnia 2025 r. uznaje się za konieczne, aby zagwarantować, że dalsze czasowe składowanie na składowiskach odbywa się zgodnie z mającymi zastosowanie wymogami określonymi w dyrektywie 1999/31/WE.

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2017/852, |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2017/852,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W art. 13 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/852 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Odstępstwo określone w akapicie pierwszym przestaje mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2026 r.
  ”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 września 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 137 z 24.5.2017, s. 1.

1

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3).

2

(3)  Dyrektywa Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (Dz.U. L 182 z 16.7.1999, s. 1).

3

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/68 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/68

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2022/2527

z dnia 17 października 2022 r.

uchylające rozporządzenie delegowane (UE) nr 807/2014 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i wprowadzające przepisy przejściowe

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (1), w szczególności jego art. 2 ust. 3, art. 14 ust. 5, art. 16 ust. 5, art. 19 ust. 8, art. 22 ust. 3, art. 28 ust. 10 i 11, art. 29 ust. 6, art. 30 ust. 8, art. 33 ust. 4, art. 34 ust. 5, art. 35 ust. 10, art. 36 ust. 5, art. 45 ust. 6, art. 47 ust. 6 i art. 89,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 (2) ustanowiono nowe ramy prawne wspólnej polityki rolnej (WPR), aby usprawnić realizację przez nią celów Unii określonych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W rozporządzeniu tym doprecyzowano te cele Unii, które mają zostać zrealizowane w ramach WPR, oraz określono rodzaje interwencji, a także wspólne wymogi unijne mające zastosowanie do państw członkowskich, pozostawiając im jednocześnie elastyczność w projektowaniu interwencji, które mają być przewidziane w ich planach strategicznych WPR na okres od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2027 r. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 (2) ustanowiono nowe ramy prawne wspólnej polityki rolnej (WPR), aby usprawnić realizację przez nią celów Unii określonych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W rozporządzeniu tym doprecyzowano te cele Unii, które mają zostać zrealizowane w ramach WPR, oraz określono rodzaje interwencji, a także wspólne wymogi unijne mające zastosowanie do państw członkowskich, pozostawiając im jednocześnie elastyczność w projektowaniu interwencji, które mają być przewidziane w ich planach strategicznych WPR na okres od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2027 r.

| (2) | W rozporządzeniu (UE) 2021/2115 przewidziano rodzaje interwencji na rzecz rozwoju obszarów wiejskich. W związku z tym uchyla ono rozporządzenie (UE) nr 1305/2013 ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. |
| --- | --- |

(2)

W rozporządzeniu (UE) 2021/2115 przewidziano rodzaje interwencji na rzecz rozwoju obszarów wiejskich. W związku z tym uchyla ono rozporządzenie (UE) nr 1305/2013 ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r.

| (3) | W tym kontekście Komisja przyjęła dodatkowe wymogi na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/2115 dotyczące projektowania interwencji, które mają zostać określone w planach strategicznych WPR, a mianowicie zrobiła to w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2022/126 (3). To rozporządzenie delegowane zastępuje przepisy ustanowione obecnie w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 807/2014 (4). |
| --- | --- |

(3)

W tym kontekście Komisja przyjęła dodatkowe wymogi na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/2115 dotyczące projektowania interwencji, które mają zostać określone w planach strategicznych WPR, a mianowicie zrobiła to w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2022/126 (3). To rozporządzenie delegowane zastępuje przepisy ustanowione obecnie w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 807/2014 (4).

| (4) | W celu zapewnienia jasności i pewności prawa należy uchylić rozporządzenie delegowane (UE) 807/2014 ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. Zgodnie z art. 154 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/2115 powinno ono jednak nadal mieć zastosowanie do realizacji programów rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 do dnia 31 grudnia 2025 r. oraz do wydatków poniesionych przez beneficjentów i pokrytych przez agencję płatniczą w ramach tych programów rozwoju obszarów wiejskich do dnia 31 grudnia 2025 r. |
| --- | --- |

(4)

W celu zapewnienia jasności i pewności prawa należy uchylić rozporządzenie delegowane (UE) 807/2014 ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. Zgodnie z art. 154 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/2115 powinno ono jednak nadal mieć zastosowanie do realizacji programów rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 do dnia 31 grudnia 2025 r. oraz do wydatków poniesionych przez beneficjentów i pokrytych przez agencję płatniczą w ramach tych programów rozwoju obszarów wiejskich do dnia 31 grudnia 2025 r.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Uchylenie i przepisy przejściowe

Rozporządzenie delegowane (UE) nr 807/2014 traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r.

Powinno ono jednak nadal mieć zastosowanie do realizacji programów rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 do dnia 31 grudnia 2025 r. oraz do wydatków poniesionych przez beneficjentów i pokrytych przez agencję płatniczą w ramach tych programów rozwoju obszarów wiejskich do dnia 31 grudnia 2025 r.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 października 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 487.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 z dnia 2 grudnia 2021 r. ustanawiające przepisy dotyczące wsparcia planów strategicznych sporządzanych przez państwa członkowskie w ramach wspólnej polityki rolnej (planów strategicznych WPR) i finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) i z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz uchylające rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 i (UE) nr 1307/2013 (Dz.U. L 435 z 6.12.2021, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/126 z dnia 7 grudnia 2021 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 o dodatkowe wymogi w odniesieniu do niektórych rodzajów interwencji określonych przez państwa członkowskie w ich planach strategicznych WPR na lata 2023–2027 na podstawie tego rozporządzenia, jak również o przepisy dotyczące współczynnika dotyczącego normy dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska (GAEC) nr 1 (Dz.U. L 20 z 31.1.2022, s. 52).

3

(4)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 807/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i wprowadzające przepisy przejściowe (Dz.U. L 227 z 31.7.2014, s. 1).

4

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/70 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/70

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2022/2528

z dnia 17 października 2022 r.

zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2017/891 i uchylające rozporządzenia delegowane (UE) nr 611/2014, (UE) 2015/1366 i (UE) 2016/1149 mające zastosowanie do programów wsparcia w niektórych sektorach rolnych

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 30, art. 37, lit. a) pkt (i), (ii), (iii) i (vi), lit. b), c), d) oraz e) pkt (i), art. 53 oraz art. 56 ust. 1, art. 223 ust. 2 i art. 231ust. 1,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (2), w szczególności jego art. 62 ust. 1, art. 63 ust. 4, art. 64 ust. 6 i art. 106 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 (3) ustanowiono nowe ramy prawne wspólnej polityki rolnej (WPR), aby usprawnić realizację przez nią celów Unii określonych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W rozporządzeniu tym doprecyzowano te cele Unii, które mają zostać zrealizowane w ramach WPR, oraz określono rodzaje interwencji, a także wspólne wymogi unijne mające zastosowanie do państw członkowskich, pozostawiając im jednocześnie elastyczność w projektowaniu interwencji, które mają być przewidziane w ich planach strategicznych WPR na okres od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2027 r. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 (3) ustanowiono nowe ramy prawne wspólnej polityki rolnej (WPR), aby usprawnić realizację przez nią celów Unii określonych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W rozporządzeniu tym doprecyzowano te cele Unii, które mają zostać zrealizowane w ramach WPR, oraz określono rodzaje interwencji, a także wspólne wymogi unijne mające zastosowanie do państw członkowskich, pozostawiając im jednocześnie elastyczność w projektowaniu interwencji, które mają być przewidziane w ich planach strategicznych WPR na okres od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2027 r.

| (2) | Rozporządzenie (UE) 2021/2115 określa wszystkie rodzaje interwencji w niektórych sektorach rolnych, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013. W związku z tym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2117 (4) uchyla ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. przepisy dotyczące wsparcia w sektorze oliwy z oliwek i oliwek stołowych, w sektorze owoców i warzyw, w sektorze wina, w sektorze pszczelarstwa i sektorze chmielu, ustanowione w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie (UE) 2021/2115 określa wszystkie rodzaje interwencji w niektórych sektorach rolnych, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013. W związku z tym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2117 (4) uchyla ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. przepisy dotyczące wsparcia w sektorze oliwy z oliwek i oliwek stołowych, w sektorze owoców i warzyw, w sektorze wina, w sektorze pszczelarstwa i sektorze chmielu, ustanowione w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013.

| (3) | W tym kontekście Komisja przyjęła dodatkowe wymogi na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/2115 dotyczące projektowania interwencji, które mają zostać określone w planach strategicznych WPR, a mianowicie zrobiła to w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2022/126 (5). To rozporządzenie delegowane zastępuje przepisy ustanowione obecnie w rozporządzeniach delegowanych Komisji (UE) nr 611/2014 (6), (UE) 2015/1366 (7), (UE) 2016/1149 (8) i (UE) 2017/891 (9). |
| --- | --- |

(3)

W tym kontekście Komisja przyjęła dodatkowe wymogi na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/2115 dotyczące projektowania interwencji, które mają zostać określone w planach strategicznych WPR, a mianowicie zrobiła to w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2022/126 (5). To rozporządzenie delegowane zastępuje przepisy ustanowione obecnie w rozporządzeniach delegowanych Komisji (UE) nr 611/2014 (6), (UE) 2015/1366 (7), (UE) 2016/1149 (8) i (UE) 2017/891 (9).

| (4) | Rozporządzenia delegowane (UE) 2015/1366, (UE) 2016/1149 i (UE) 2017/891 zawierają również pewne przepisy związane z kontrolami, karami lub specyfikacją terminu operacyjnego w odniesieniu do wsparcia w sektorze owoców i warzyw, w sektorze wina i w sektorze pszczelarskim, które to przepisy zostały przyjęte na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. |
| --- | --- |

(4)

Rozporządzenia delegowane (UE) 2015/1366, (UE) 2016/1149 i (UE) 2017/891 zawierają również pewne przepisy związane z kontrolami, karami lub specyfikacją terminu operacyjnego w odniesieniu do wsparcia w sektorze owoców i warzyw, w sektorze wina i w sektorze pszczelarskim, które to przepisy zostały przyjęte na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

| (5) | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116 (10) ustanawia przepisy dotyczące finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchyla rozporządzenie (UE) nr 1306/2013. Zgodnie z wprowadzonym rozporządzeniem (UE) 2021/2115 podejściem do realizacji celów Unii rozporządzenie to pozostawia również państwom członkowskim większą elastyczność, w szczególności w odniesieniu do kontroli, które mają być przeprowadzone, i do kar, które mają być nałożone. |
| --- | --- |

(5)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116 (10) ustanawia przepisy dotyczące finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchyla rozporządzenie (UE) nr 1306/2013. Zgodnie z wprowadzonym rozporządzeniem (UE) 2021/2115 podejściem do realizacji celów Unii rozporządzenie to pozostawia również państwom członkowskim większą elastyczność, w szczególności w odniesieniu do kontroli, które mają być przeprowadzone, i do kar, które mają być nałożone.

| (6) | W celu zapewnienia jasności i pewności prawa odpowiednie artykuły rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 i załączniki do niego należy uchylić ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. Zgodnie z art. 5 ust. 4 i 6 lit. c) rozporządzenia (UE) 2021/2117 oraz z art. 104 ust. 1 lit. a) pkt (ii) i (iii) rozporządzenia (UE) 2021/2116 powinny one jednak nadal obowiązywać w odniesieniu do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi przed dniem 1 stycznia 2023 r. w ramach programów wsparcia w sektorze owoców i warzyw oraz w odniesieniu do programów operacyjnych, które nadal funkcjonują aż do czasu ich zakończenia, w tym programów operacyjnych, które państwa członkowskie zatwierdziły w 2022 r. zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013 i rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/891 przed dniem 1 stycznia 2023 r. |
| --- | --- |

(6)

W celu zapewnienia jasności i pewności prawa odpowiednie artykuły rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 i załączniki do niego należy uchylić ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. Zgodnie z art. 5 ust. 4 i 6 lit. c) rozporządzenia (UE) 2021/2117 oraz z art. 104 ust. 1 lit. a) pkt (ii) i (iii) rozporządzenia (UE) 2021/2116 powinny one jednak nadal obowiązywać w odniesieniu do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi przed dniem 1 stycznia 2023 r. w ramach programów wsparcia w sektorze owoców i warzyw oraz w odniesieniu do programów operacyjnych, które nadal funkcjonują aż do czasu ich zakończenia, w tym programów operacyjnych, które państwa członkowskie zatwierdziły w 2022 r. zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013 i rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/891 przed dniem 1 stycznia 2023 r.

| (7) | Rozporządzenia delegowane (UE) nr 611/2014 i (UE) 2015/1366 należy uchylić ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. Zgodnie z art. 5 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2021/2117 powinny one jednak nadal obowiązywać w odniesieniu do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi przed dniem 1 stycznia 2023 r. w ramach, odpowiednio, programów wsparcia w sektorze oliwy z oliwek i oliwek stołowych oraz w sektorze pszczelarskim |
| --- | --- |

(7)

Rozporządzenia delegowane (UE) nr 611/2014 i (UE) 2015/1366 należy uchylić ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. Zgodnie z art. 5 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2021/2117 powinny one jednak nadal obowiązywać w odniesieniu do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi przed dniem 1 stycznia 2023 r. w ramach, odpowiednio, programów wsparcia w sektorze oliwy z oliwek i oliwek stołowych oraz w sektorze pszczelarskim

| (8) | Zgodnie z art. 5 ust. 7 rozporządzenia (UE) 2021/2117 należy uchylić rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1149 ze skutkiem od dnia 16 października 2023 r. i nadal stosować je w odniesieniu do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi przed dniem 16 października 2023 r. w ramach programów wsparcia w sektorze wina oraz w odniesieniu do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi zgodnie z art. 46 i 50 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przed dniem 16 października 2025 r., o ile warunki określone w art. 5 ust. 7 rozporządzenia (UE) 2021/2117 zostały spełnione, |
| --- | --- |

(8)

Zgodnie z art. 5 ust. 7 rozporządzenia (UE) 2021/2117 należy uchylić rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1149 ze skutkiem od dnia 16 października 2023 r. i nadal stosować je w odniesieniu do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi przed dniem 16 października 2023 r. w ramach programów wsparcia w sektorze wina oraz w odniesieniu do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi zgodnie z art. 46 i 50 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przed dniem 16 października 2025 r., o ile warunki określone w art. 5 ust. 7 rozporządzenia (UE) 2021/2117 zostały spełnione,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2017/891 i przepisy przejściowe

Art. 2 lit. f)–m), art. 22–54, art. 56, 57 i 58, art. 59 ust. 7 i 8, art. 60–67, art. 76, art. 77 lit. a) oraz art. 78, 79 i 80 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 i załączniki I, II, III, IV i V do tego rozporządzenia uchyla się ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r.

Te uchylone artykuły i załączniki stosuje się jednak nadal:

| a) | do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi przed dniem 1 stycznia 2023 r. w ramach programów wsparcia, o których mowa w art. 32–38 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013; |
| --- | --- |

a)

do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi przed dniem 1 stycznia 2023 r. w ramach programów wsparcia, o których mowa w art. 32–38 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;

| b) | do programów wsparcia w sektorze owoców i warzyw oraz do programów operacyjnych, które nadal funkcjonują aż do czasu ich zakończenia na warunkach obowiązujących w ramach rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zgodnie z art. 5 ust. 6 lit. c) rozporządzenia (UE) 2021/2117 lub które państwa członkowskie zatwierdziły zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013 i rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/891 przed dniem 1 stycznia 2023 r. |
| --- | --- |

b)

do programów wsparcia w sektorze owoców i warzyw oraz do programów operacyjnych, które nadal funkcjonują aż do czasu ich zakończenia na warunkach obowiązujących w ramach rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zgodnie z art. 5 ust. 6 lit. c) rozporządzenia (UE) 2021/2117 lub które państwa członkowskie zatwierdziły zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013 i rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/891 przed dniem 1 stycznia 2023 r.

Artykuł 2

Uchylenie rozporządzeń delegowanych (UE) nr 611/2014, (UE) 2015/1366 i (UE) 2016/1149 i przepisy przejściowe

1.   Rozporządzenie delegowane (UE) nr 611/2014 traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r.

Rozporządzenie to stosuje się jednak nadal do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi przed dniem 1 stycznia 2023 r. w ramach programów wsparcia, o których mowa w art. 29, 30 i 31 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

2.   Rozporządzenie delegowane (UE) 2015/1366 traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r.

Rozporządzenie to stosuje się jednak nadal do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi przed dniem 1 stycznia 2023 r. w ramach programów wsparcia, o których mowa w art. 55, 56 i 57 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

3.   Rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1149 traci moc ze skutkiem od dnia 16 października 2023 r.

Rozporządzenie to stosuje się jednak nadal do:

| a) | poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013 przed dniem 16 października 2023 r. w ramach programów wsparcia, o których mowa w art. 39–52 tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

a)

poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013 przed dniem 16 października 2023 r. w ramach programów wsparcia, o których mowa w art. 39–52 tego rozporządzenia;

| b) | poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi zgodnie z art. 46 i 50 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przed dniem 16 października 2025 r., pod warunkiem że do dnia 15 października 2023 r. takie operacje zostały częściowo zrealizowane, a poniesione wydatki wynoszą co najmniej 30 % całości planowanych wydatków oraz że takie operacje zostały w pełni zrealizowane do dnia 15 października 2025 r. |
| --- | --- |

b)

poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi zgodnie z art. 46 i 50 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przed dniem 16 października 2025 r., pod warunkiem że do dnia 15 października 2023 r. takie operacje zostały częściowo zrealizowane, a poniesione wydatki wynoszą co najmniej 30 % całości planowanych wydatków oraz że takie operacje zostały w pełni zrealizowane do dnia 15 października 2025 r.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 października 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 z dnia 2 grudnia 2021 r. ustanawiające przepisy dotyczące wsparcia planów strategicznych sporządzanych przez państwa członkowskie w ramach wspólnej polityki rolnej (planów strategicznych WPR) i finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) i z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz uchylające rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 i (UE) nr 1307/2013 (Dz.U. L 435 z 6.12.2021, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2117 z dnia 2 grudnia 2021 r. zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych, (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych, (UE) nr 251/2014 w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych aromatyzowanych produktów sektora wina i (UE) nr 228/2013 ustanawiające szczególne środki w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskie (Dz.U. L 435 z 6.12.2021, s. 262).

4

(5)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/126 z dnia 7 grudnia 2021 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 o dodatkowe wymogi w odniesieniu do niektórych rodzajów interwencji określonych przez państwa członkowskie w ich planach strategicznych WPR na lata 2023–2027 na podstawie tego rozporządzenia, jak również o przepisy dotyczące współczynnika dotyczącego normy dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska (GAEC) nr 1 (Dz.U. L 20 z 31.1.2022, s. 52).

5

(6)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 611/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do programów wsparcia dla sektora oliwy z oliwek i oliwek stołowych (Dz.U. L 168 z 7.6.2014, s. 55).

6

(7)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/1366 z dnia 11 maja 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do pomocy w sektorze pszczelarskim (Dz.U. L 211 z 8.8.2015, s. 3).

7

(8)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1149 z dnia 15 kwietnia 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do krajowych programów wsparcia w sektorze wina oraz zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 555/2008 (Dz.U. L 190 z 15.7.2016, s. 1).

8

(9)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/891 z dnia 13 marca 2017 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw, uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do kar, które mają być stosowane w tych sektorach, a także zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 (Dz.U. L 138 z 25.5.2017, s. 4).

9

(10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116 z dnia 2 grudnia 2021 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 (Dz.U. L 435 z 6.12.2021, s. 187).

10

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/74 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/74

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2022/2529

z dnia 17 października 2022 r.

uchylające rozporządzenie delegowane (UE) nr 639/2014 w sprawie uzupełnienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz zmiany załącznika X do tego rozporządzenia

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (1), w szczególności jego art. 4 ust. 3, art. 8 ust. 3, art. 9 ust. 5, art. 35 ust. 1, 2 i 3, art. 36 ust. 6, art. 39 ust. 3, art. 43 ust. 12, art. 44 ust. 5, art. 45 ust. 5 i 6, art. 46 ust. 9, art. 50 ust. 11, art. 52 ust. 9, art. 57 ust. 3, art. 58 ust. 5, art. 59 ust. 3 i art. 67 ust. 1 i 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 (2) ustanowiono nowe ramy prawne wspólnej polityki rolnej (WPR), aby usprawnić realizację przez nią celów Unii określonych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W rozporządzeniu tym doprecyzowano te cele Unii, które mają zostać zrealizowane w ramach WPR, oraz określono rodzaje interwencji, a także wspólne wymogi unijne mające zastosowanie do państw członkowskich, pozostawiając im jednocześnie elastyczność w projektowaniu interwencji, które mają być przewidziane w ich planach strategicznych WPR na okres od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2027 r. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 (2) ustanowiono nowe ramy prawne wspólnej polityki rolnej (WPR), aby usprawnić realizację przez nią celów Unii określonych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W rozporządzeniu tym doprecyzowano te cele Unii, które mają zostać zrealizowane w ramach WPR, oraz określono rodzaje interwencji, a także wspólne wymogi unijne mające zastosowanie do państw członkowskich, pozostawiając im jednocześnie elastyczność w projektowaniu interwencji, które mają być przewidziane w ich planach strategicznych WPR na okres od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2027 r.

| (2) | W rozporządzeniu (UE) 2021/2115 przewidziano rodzaje interwencji na rzecz płatności bezpośrednich. W związku z tym uchyla ono rozporządzenie (UE) nr 1307/2013 ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. |
| --- | --- |

(2)

W rozporządzeniu (UE) 2021/2115 przewidziano rodzaje interwencji na rzecz płatności bezpośrednich. W związku z tym uchyla ono rozporządzenie (UE) nr 1307/2013 ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r.

| (3) | W tym kontekście Komisja przyjęła dodatkowe wymogi na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/2115 dotyczące projektowania interwencji, które mają zostać określone w planach strategicznych WPR, a mianowicie zrobiła to w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2022/126 (3). To rozporządzenie delegowane zastępuje przepisy ustanowione obecnie w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 639/2014 (4). |
| --- | --- |

(3)

W tym kontekście Komisja przyjęła dodatkowe wymogi na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/2115 dotyczące projektowania interwencji, które mają zostać określone w planach strategicznych WPR, a mianowicie zrobiła to w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2022/126 (3). To rozporządzenie delegowane zastępuje przepisy ustanowione obecnie w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 639/2014 (4).

| (4) | W celu zapewnienia jasności i pewności prawa należy uchylić rozporządzenie delegowane (UE) nr 639/2014 ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. Zgodnie z art. 154 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2021/2115 powinno ono jednak nadal mieć zastosowanie do wniosków o wsparcie dotyczących lat składania wniosków zaczynających się przed dniem 1 stycznia 2023 r., |
| --- | --- |

(4)

W celu zapewnienia jasności i pewności prawa należy uchylić rozporządzenie delegowane (UE) nr 639/2014 ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. Zgodnie z art. 154 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2021/2115 powinno ono jednak nadal mieć zastosowanie do wniosków o wsparcie dotyczących lat składania wniosków zaczynających się przed dniem 1 stycznia 2023 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Uchylenie i przepisy przejściowe

Rozporządzenie delegowane (UE) nr 639/2014 traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r.

Powinno ono jednak nadal mieć zastosowanie do wniosków o wsparcie dotyczących lat składania wniosków zaczynających się przed dniem 1 stycznia 2023 r.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 października 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 z dnia 2 grudnia 2021 r. ustanawiające przepisy dotyczące wsparcia planów strategicznych sporządzanych przez państwa członkowskie w ramach wspólnej polityki rolnej (planów strategicznych WPR) i finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) i z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz uchylające rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 i (UE) nr 1307/2013 (Dz.U. L 435 z 6.12.2021, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/126 z dnia 7 grudnia 2021 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 o dodatkowe wymogi w odniesieniu do niektórych rodzajów interwencji określonych przez państwa członkowskie w ich planach strategicznych WPR na lata 2023–2027 na podstawie tego rozporządzenia, jak również o przepisy dotyczące współczynnika dotyczącego normy dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska (GAEC) nr 1 (Dz.U. L 20 z 31.1.2022, s. 52).

3

(4)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 639/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie uzupełnienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz zmiany załącznika X do tego rozporządzenia (Dz.U. L 181 z 20.6.2014, s. 1).

4

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/76 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/76

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/2530

z dnia 1 grudnia 2022 r.

uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 641/2014 ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (1), w szczególności jego art. 24 ust. 11, art. 31 ust. 2, art. 34 ust. 5, art. 36 ust. 4, art. 39 ust. 4, art. 43 ust. 13, art. 45 ust. 7, art. 55 ust. 2, art. 57 ust. 4 i art. 67 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 (2) ustanowiono nowe ramy prawne wspólnej polityki rolnej (WPR), aby usprawnić realizację przez nią celów Unii określonych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W rozporządzeniu tym doprecyzowano te cele Unii, które mają zostać zrealizowane w ramach WPR, oraz określono rodzaje interwencji, a także wspólne wymogi unijne mające zastosowanie do państw członkowskich, pozostawiając im jednocześnie elastyczność w projektowaniu interwencji, które mają być przewidziane w ich planach strategicznych WPR na okres od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2027 r. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 (2) ustanowiono nowe ramy prawne wspólnej polityki rolnej (WPR), aby usprawnić realizację przez nią celów Unii określonych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W rozporządzeniu tym doprecyzowano te cele Unii, które mają zostać zrealizowane w ramach WPR, oraz określono rodzaje interwencji, a także wspólne wymogi unijne mające zastosowanie do państw członkowskich, pozostawiając im jednocześnie elastyczność w projektowaniu interwencji, które mają być przewidziane w ich planach strategicznych WPR na okres od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2027 r.

| (2) | W rozporządzeniu (UE) 2021/2115 przewidziano rodzaje interwencji w formie płatności bezpośrednich. W związku z tym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. |
| --- | --- |

(2)

W rozporządzeniu (UE) 2021/2115 przewidziano rodzaje interwencji w formie płatności bezpośrednich. W związku z tym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r.

| (3) | W tym kontekście, w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2022/126 (3) Komisja przyjęła na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/2115 dodatkowe wymogi w zakresie projektowania interwencji, które mają zostać określone w planach strategicznych WPR, między innymi w odniesieniu do płatności bezpośrednich. Wspomniane rozporządzenie delegowane zastępuje przepisy ustanowione obecnie w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 641/2014 (4). |
| --- | --- |

(3)

W tym kontekście, w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2022/126 (3) Komisja przyjęła na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/2115 dodatkowe wymogi w zakresie projektowania interwencji, które mają zostać określone w planach strategicznych WPR, między innymi w odniesieniu do płatności bezpośrednich. Wspomniane rozporządzenie delegowane zastępuje przepisy ustanowione obecnie w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 641/2014 (4).

| (4) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 641/2014 należy uchylić ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. Zgodnie z art. 154 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2021/2115 powinno ono jednak nadal mieć zastosowanie do wniosków o wsparcie dotyczących lat składania wniosków zaczynających się przed dniem 1 stycznia 2023 r. |
| --- | --- |

(4)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 641/2014 należy uchylić ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. Zgodnie z art. 154 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2021/2115 powinno ono jednak nadal mieć zastosowanie do wniosków o wsparcie dotyczących lat składania wniosków zaczynających się przed dniem 1 stycznia 2023 r.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Płatności Bezpośrednich, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Płatności Bezpośrednich,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Uchylenie rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 641/2014 i przepis przejściowy

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 641/2014 traci moc.

Powinno ono jednak nadal mieć zastosowanie do wniosków o wsparcie dotyczących lat składania wniosków zaczynających się przed dniem 1 stycznia 2023 r.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 grudnia 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 z dnia 2 grudnia 2021 r. ustanawiające przepisy dotyczące wsparcia planów strategicznych sporządzanych przez państwa członkowskie w ramach wspólnej polityki rolnej (planów strategicznych WPR) i finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) i z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz uchylające rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 i (UE) nr 1307/2013 (Dz.U. L 435 z 6.12.2021, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/126 z dnia 7 grudnia 2021 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 o dodatkowe wymogi w odniesieniu do niektórych rodzajów interwencji określonych przez państwa członkowskie w ich planach strategicznych WPR na lata 2023–2027 na podstawie tego rozporządzenia, jak również o przepisy dotyczące współczynnika dotyczącego normy dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska (GAEC) nr 1 (Dz.U. L 20 z 31.1.2022, s. 52).

3

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 641/2014 z dnia 16 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej (Dz.U. L 181 z 20.6.2014, s. 74).

4

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/78 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/78

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/2531

z dnia 1 grudnia 2022 r.

uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 808/2014 ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (1), w szczególności jego art. 8 ust. 3, art. 12, art. 14 ust. 6, art. 41, art. 54 ust. 4, art. 66 ust. 5, art. 67, art. 75 ust. 5 i art. 76 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 (2) ustanowiono nowe ramy prawne wspólnej polityki rolnej (WPR), aby usprawnić realizację przez nią celów Unii określonych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W rozporządzeniu tym doprecyzowano te cele Unii, które mają zostać zrealizowane w ramach WPR, oraz określono rodzaje interwencji, a także wspólne wymogi unijne mające zastosowanie do państw członkowskich, pozostawiając im jednocześnie elastyczność w projektowaniu interwencji, które mają być przewidziane w ich planach strategicznych WPR na okres od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2027 r. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 (2) ustanowiono nowe ramy prawne wspólnej polityki rolnej (WPR), aby usprawnić realizację przez nią celów Unii określonych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W rozporządzeniu tym doprecyzowano te cele Unii, które mają zostać zrealizowane w ramach WPR, oraz określono rodzaje interwencji, a także wspólne wymogi unijne mające zastosowanie do państw członkowskich, pozostawiając im jednocześnie elastyczność w projektowaniu interwencji, które mają być przewidziane w ich planach strategicznych WPR na okres od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2027 r.

| (2) | W rozporządzeniu (UE) 2021/2115 przewidziano rodzaje interwencji na rzecz rozwoju obszarów wiejskich. W związku z tym rozporządzenie (UE) nr 1305/2013 (3)traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. |
| --- | --- |

(2)

W rozporządzeniu (UE) 2021/2115 przewidziano rodzaje interwencji na rzecz rozwoju obszarów wiejskich. W związku z tym rozporządzenie (UE) nr 1305/2013 (3)traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r.

| (3) | W tym kontekście, w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2022/126 (4) Komisja przyjęła na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/2115 dodatkowe wymogi w zakresie projektowania interwencji, które mają zostać określone w planach strategicznych WPR, między innymi w odniesieniu do rozwoju obszarów wiejskich. Wspomniane rozporządzenie delegowane zastępuje przepisy ustanowione obecnie w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 808/2014 (5). |
| --- | --- |

(3)

W tym kontekście, w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2022/126 (4) Komisja przyjęła na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/2115 dodatkowe wymogi w zakresie projektowania interwencji, które mają zostać określone w planach strategicznych WPR, między innymi w odniesieniu do rozwoju obszarów wiejskich. Wspomniane rozporządzenie delegowane zastępuje przepisy ustanowione obecnie w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 808/2014 (5).

| (4) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) 808/2014 należy uchylić ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. Zgodnie z art. 154 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/2115 powinno ono jednak nadal mieć zastosowanie do realizacji programów rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 do dnia 31 grudnia 2025 r. oraz do wydatków poniesionych przez beneficjentów i pokrytych przez agencję płatniczą w ramach tych programów rozwoju obszarów wiejskich do dnia 31 grudnia 2025 r. |
| --- | --- |

(4)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) 808/2014 należy uchylić ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. Zgodnie z art. 154 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/2115 powinno ono jednak nadal mieć zastosowanie do realizacji programów rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 do dnia 31 grudnia 2025 r. oraz do wydatków poniesionych przez beneficjentów i pokrytych przez agencję płatniczą w ramach tych programów rozwoju obszarów wiejskich do dnia 31 grudnia 2025 r.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Uchylenie rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 808/2014 i przepis przejściowy

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 808/2014 traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r.

Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 powinno ono jednak nadal mieć zastosowanie do realizacji programów rozwoju obszarów wiejskich do dnia 31 grudnia 2025 r. oraz do wydatków poniesionych przez beneficjentów i pokrytych przez agencję płatniczą w ramach tych programów rozwoju obszarów wiejskich do dnia 31 grudnia 2025 r.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 grudnia 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 487.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 z dnia 2 grudnia 2021 r. ustanawiające przepisy dotyczące wsparcia planów strategicznych sporządzanych przez państwa członkowskie w ramach wspólnej polityki rolnej (planów strategicznych WPR) i finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) i z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz uchylające rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 i (UE) nr 1307/2013 (Dz.U. L 435 z 6.12.2021, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 487).

3

(4)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/126 z dnia 7 grudnia 2021 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 o dodatkowe wymogi w odniesieniu do niektórych rodzajów interwencji określonych przez państwa członkowskie w ich planach strategicznych WPR na lata 2023–2027 na podstawie tego rozporządzenia, jak również o przepisy dotyczące współczynnika dotyczącego normy dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska (GAEC) nr 1 (Dz.U. L 20 z 31.1.2022, s. 52).

4

(5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 808/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. L 227 z 31.7.2014, s. 18).

5

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/80 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/80

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/2532

z dnia 1 grudnia 2022 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/892 oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 738/2010 i rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 615/2014, (UE) 2015/1368 i (UE) 2016/1150 mające zastosowanie do programów wsparcia w niektórych sektorach rolnych

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 31, 38, 54 i art. 57 akapit pierwszy lit. a) i c), art. 60 i art. 174 ust. 1 lit. d) i art. 223 ust. 3,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (2), w szczególności jego art. 58 ust. 4 lit. a) i b), art. 62 ust. 2 lit. a)–d) i h) oraz art. 63 ust. 5, art. 64 ust. 7, art. 66 ust. 4 i art. 106 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 (3) ustanowiono nowe ramy prawne wspólnej polityki rolnej (WPR), aby usprawnić realizację przez nią celów Unii określonych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W rozporządzeniu tym doprecyzowano te cele Unii, które mają zostać zrealizowane w ramach WPR, oraz określono rodzaje interwencji, a także wspólne wymogi unijne mające zastosowanie do państw członkowskich, pozostawiając im jednocześnie elastyczność w projektowaniu interwencji, które mają być przewidziane w ich planach strategicznych WPR na okres od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2027 r. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 (3) ustanowiono nowe ramy prawne wspólnej polityki rolnej (WPR), aby usprawnić realizację przez nią celów Unii określonych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W rozporządzeniu tym doprecyzowano te cele Unii, które mają zostać zrealizowane w ramach WPR, oraz określono rodzaje interwencji, a także wspólne wymogi unijne mające zastosowanie do państw członkowskich, pozostawiając im jednocześnie elastyczność w projektowaniu interwencji, które mają być przewidziane w ich planach strategicznych WPR na okres od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2027 r.

| (2) | Rozporządzenie (UE) 2021/2115 określa wszystkie rodzaje interwencji w niektórych sektorach rolnych, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013. W związku z tym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2117 (4) uchyla ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. przepisy dotyczące wsparcia w sektorze oliwy z oliwek i oliwek stołowych, w sektorze owoców i warzyw, w sektorze wina, w sektorze pszczelarskim i sektorze chmielu, ustanowione w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie (UE) 2021/2115 określa wszystkie rodzaje interwencji w niektórych sektorach rolnych, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013. W związku z tym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2117 (4) uchyla ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. przepisy dotyczące wsparcia w sektorze oliwy z oliwek i oliwek stołowych, w sektorze owoców i warzyw, w sektorze wina, w sektorze pszczelarskim i sektorze chmielu, ustanowione w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013.

| (3) | W tym kontekście, w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2022/126 (5) Komisja przyjęła na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/2115 dodatkowe wymogi dotyczące projektowania interwencji, które mają zostać określone w planach strategicznych WPR. Wspomniane rozporządzenie delegowane zastępuje przepisy ustanowione obecnie w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 738/2010 (6), jak również w rozporządzeniach wykonawczych Komisji (UE) nr 615/2014 (7), (UE) 2015/1368 (8), (UE) 2016/1150 (9) i (UE) 2017/892 (10). |
| --- | --- |

(3)

W tym kontekście, w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2022/126 (5) Komisja przyjęła na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/2115 dodatkowe wymogi dotyczące projektowania interwencji, które mają zostać określone w planach strategicznych WPR. Wspomniane rozporządzenie delegowane zastępuje przepisy ustanowione obecnie w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 738/2010 (6), jak również w rozporządzeniach wykonawczych Komisji (UE) nr 615/2014 (7), (UE) 2015/1368 (8), (UE) 2016/1150 (9) i (UE) 2017/892 (10).

| (4) | Rozporządzenia te zawierają niektóre przepisy dotyczące weryfikacji, kontroli, kar, zabezpieczeń w odniesieniu do pomocy w sektorze oliwy z oliwek i oliwek stołowych, w sektorze owoców i warzyw, w sektorze pszczelarskim, w sektorze wina i w sektorze chmielu, które zostały przyjęte na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. |
| --- | --- |

(4)

Rozporządzenia te zawierają niektóre przepisy dotyczące weryfikacji, kontroli, kar, zabezpieczeń w odniesieniu do pomocy w sektorze oliwy z oliwek i oliwek stołowych, w sektorze owoców i warzyw, w sektorze pszczelarskim, w sektorze wina i w sektorze chmielu, które zostały przyjęte na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

| (5) | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116 (11) ustanawia przepisy dotyczące finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchyla rozporządzenie (UE) nr 1306/2013. Zgodnie z wprowadzonym rozporządzeniem (UE) 2021/2115 podejściem do realizacji celów Unii rozporządzenie to pozostawia również państwom członkowskim większą elastyczność, w szczególności w odniesieniu do weryfikacji i kontroli, które mają być przeprowadzone, oraz do kar, które mają być nałożone. |
| --- | --- |

(5)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116 (11) ustanawia przepisy dotyczące finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchyla rozporządzenie (UE) nr 1306/2013. Zgodnie z wprowadzonym rozporządzeniem (UE) 2021/2115 podejściem do realizacji celów Unii rozporządzenie to pozostawia również państwom członkowskim większą elastyczność, w szczególności w odniesieniu do weryfikacji i kontroli, które mają być przeprowadzone, oraz do kar, które mają być nałożone.

| (6) | Zatem w celu zapewnienia jasności i pewności prawa odpowiednie artykuły rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892 i załączniki do niego należy uchylić ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. Zgodnie z art. 5 ust. 4 i 6 lit. c) rozporządzenia (UE) 2021/2117 oraz z art. 104 ust. 1 lit. a) pkt (ii) i (iii) rozporządzenia (UE) 2021/2116 powinny one jednak nadal obowiązywać w odniesieniu do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi przed dniem 1 stycznia 2023 r. w ramach programów wsparcia w sektorze owoców i warzyw oraz w odniesieniu do programów operacyjnych, które nadal funkcjonują aż do czasu ich zakończenia, w tym programów operacyjnych, które państwa członkowskie zatwierdziły w 2022 r. zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013 i rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2017/891 (12) przed dniem 1 stycznia 2023 r. |
| --- | --- |

(6)

Zatem w celu zapewnienia jasności i pewności prawa odpowiednie artykuły rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892 i załączniki do niego należy uchylić ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. Zgodnie z art. 5 ust. 4 i 6 lit. c) rozporządzenia (UE) 2021/2117 oraz z art. 104 ust. 1 lit. a) pkt (ii) i (iii) rozporządzenia (UE) 2021/2116 powinny one jednak nadal obowiązywać w odniesieniu do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi przed dniem 1 stycznia 2023 r. w ramach programów wsparcia w sektorze owoców i warzyw oraz w odniesieniu do programów operacyjnych, które nadal funkcjonują aż do czasu ich zakończenia, w tym programów operacyjnych, które państwa członkowskie zatwierdziły w 2022 r. zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013 i rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2017/891 (12) przed dniem 1 stycznia 2023 r.

| (7) | Rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 615/2014 i (UE) 2015/1368 należy uchylić ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. Zgodnie z art. 5 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2021/2117 powinny one jednak nadal obowiązywać w odniesieniu do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi przed dniem 1 stycznia 2023 r. w ramach, odpowiednio, programów wsparcia w sektorze oliwy z oliwek i oliwek stołowych oraz w sektorze pszczelarskim. |
| --- | --- |

(7)

Rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 615/2014 i (UE) 2015/1368 należy uchylić ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. Zgodnie z art. 5 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2021/2117 powinny one jednak nadal obowiązywać w odniesieniu do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi przed dniem 1 stycznia 2023 r. w ramach, odpowiednio, programów wsparcia w sektorze oliwy z oliwek i oliwek stołowych oraz w sektorze pszczelarskim.

| (8) | Zgodnie z art. 5 ust. 7 rozporządzenia (UE) 2021/2117 należy uchylić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/1150 ze skutkiem od dnia 16 października 2023 r. i nadal stosować je w odniesieniu do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi przed dniem 16 października 2023 r. w ramach programów wsparcia w sektorze wina oraz w odniesieniu do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi zgodnie z art. 46 i 50 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przed dniem 16 października 2025 r., o ile warunki określone w art. 5 ust. 7 rozporządzenia (UE) 2021/2117 zostały spełnione. |
| --- | --- |

(8)

Zgodnie z art. 5 ust. 7 rozporządzenia (UE) 2021/2117 należy uchylić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/1150 ze skutkiem od dnia 16 października 2023 r. i nadal stosować je w odniesieniu do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi przed dniem 16 października 2023 r. w ramach programów wsparcia w sektorze wina oraz w odniesieniu do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi zgodnie z art. 46 i 50 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przed dniem 16 października 2025 r., o ile warunki określone w art. 5 ust. 7 rozporządzenia (UE) 2021/2117 zostały spełnione.

| (9) | Rozporządzenie (UE) nr 738/2010 należy uchylić ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. Zgodnie z art. 5 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2021/2117 powinno ono jednak nadal obowiązywać w odniesieniu do poniesionych wydatków i dokonanych płatności zrealizowanych przed dniem 1 stycznia 2023 r. w ramach programu wsparcia w sektorze konopi. |
| --- | --- |

(9)

Rozporządzenie (UE) nr 738/2010 należy uchylić ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. Zgodnie z art. 5 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2021/2117 powinno ono jednak nadal obowiązywać w odniesieniu do poniesionych wydatków i dokonanych płatności zrealizowanych przed dniem 1 stycznia 2023 r. w ramach programu wsparcia w sektorze konopi.

| (10) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(10)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2017/892 i przepisy przejściowe

Art. 2–21 i art. 25–35 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892 oraz załączniki I–VI do tego rozporządzenia uchyla się ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r.

Te uchylone artykuły i załączniki stosuje się jednak nadal:

| a) | do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi przed dniem 1 stycznia 2023 r. w ramach programów wsparcia, o których mowa w art. 32–38 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013; |
| --- | --- |

a)

do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi przed dniem 1 stycznia 2023 r. w ramach programów wsparcia, o których mowa w art. 32–38 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;

| b) | do programów wsparcia w sektorze owoców i warzyw oraz do programów operacyjnych, które nadal funkcjonują aż do czasu ich zakończenia na warunkach mających zastosowanie na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zgodnie z art. 5 ust. 6 lit. c) rozporządzenia (UE) 2021/2117 lub które państwa członkowskie zatwierdziły zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013 i rozporządzeniem (UE) 2017/891 przed dniem 1 stycznia 2023 r. |
| --- | --- |

b)

do programów wsparcia w sektorze owoców i warzyw oraz do programów operacyjnych, które nadal funkcjonują aż do czasu ich zakończenia na warunkach mających zastosowanie na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zgodnie z art. 5 ust. 6 lit. c) rozporządzenia (UE) 2021/2117 lub które państwa członkowskie zatwierdziły zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013 i rozporządzeniem (UE) 2017/891 przed dniem 1 stycznia 2023 r.

Artykuł 2

Uchylenie rozporządzeń wykonawczych (UE) nr 615/2014, (UE) 2015/1368, (UE) 2016/1150 i rozporządzenia (UE) nr 738/2010 oraz przepisy przejściowe

1.   Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 615/2014 traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r.

Rozporządzenie to stosuje się jednak nadal do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi przed dniem 1 stycznia 2023 r. w ramach programów wsparcia, o których mowa w art. 29, 30 i 31 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

2.   Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/1368 traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r.

Rozporządzenie to stosuje się jednak nadal do poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi przed dniem 1 stycznia 2023 r. w ramach programów wsparcia, o których mowa w art. 55, 56 i 57 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

3.   Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/1150 traci moc z dniem 16 października 2023 r.

Rozporządzenie to stosuje się jednak nadal do:

| a) | poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013 przed dniem 16 października 2023 r. w ramach programów wsparcia, o których mowa w art. 39–52 tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

a)

poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013 przed dniem 16 października 2023 r. w ramach programów wsparcia, o których mowa w art. 39–52 tego rozporządzenia;

| b) | poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi zgodnie z art. 46 i 50 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przed dniem 16 października 2025 r., pod warunkiem że do dnia 15 października 2023 r. takie operacje zostały częściowo zrealizowane, a poniesione wydatki wynoszą co najmniej 30 % całości planowanych wydatków oraz że takie operacje zostały w pełni zrealizowane do dnia 15 października 2025 r. |
| --- | --- |

b)

poniesionych wydatków i dokonanych płatności związanych z operacjami zrealizowanymi zgodnie z art. 46 i 50 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przed dniem 16 października 2025 r., pod warunkiem że do dnia 15 października 2023 r. takie operacje zostały częściowo zrealizowane, a poniesione wydatki wynoszą co najmniej 30 % całości planowanych wydatków oraz że takie operacje zostały w pełni zrealizowane do dnia 15 października 2025 r.

4.   Rozporządzenie (UE) nr 738/2010 traci moc z dniem 1 stycznia 2023 r.

Rozporządzenie to stosuje się jednak nadal do poniesionych wydatków i dokonanych płatności zrealizowanych przed dniem 1 stycznia 2023 r. w ramach programów wsparcia, o których mowa w art. 58, 59 i 60 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 grudnia 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 z dnia 2 grudnia 2021 r. ustanawiające przepisy dotyczące wsparcia planów strategicznych sporządzanych przez państwa członkowskie w ramach wspólnej polityki rolnej (planów strategicznych WPR) i finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) i z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz uchylające rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 i (UE) nr 1307/2013 (Dz.U. L 435 z 6.12.2021, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2117 z dnia 2 grudnia 2021 r. zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych, (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych, (UE) nr 251/2014 w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych aromatyzowanych produktów sektora wina i (UE) nr 228/2013 ustanawiające szczególne środki w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskie (Dz.U. L 435 z 6.12.2021, s. 262).

4

(5)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/126 z dnia 7 grudnia 2021 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 o dodatkowe wymogi w odniesieniu do niektórych rodzajów interwencji określonych przez państwa członkowskie w ich planach strategicznych WPR na lata 2023–2027 na podstawie tego rozporządzenia, jak również o przepisy dotyczące współczynnika dotyczącego normy dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska (GAEC) nr 1 (Dz.U. L 20 z 31.1.2022, s. 52).

5

(6)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 738/2010 z dnia 16 sierpnia 2010 r. ustanawiające szczegółowe zasady dotyczące płatności dla niemieckich organizacji producentów w sektorze chmielu (Dz.U. L 216 z 17.8.2010, s. 11).

6

(7)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 615/2014 z dnia 6 czerwca 2014 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do programów prac w celu wsparcia sektorów oliwy z oliwek i oliwek stołowych (Dz.U. L 168 z 7.6.2014, s. 95).

7

(8)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1368 z dnia 6 sierpnia 2015 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do pomocy w sektorze pszczelarskim (Dz.U. L 211 z 8.8.2015, s. 9).

8

(9)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1150 z dnia 15 kwietnia 2016 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do krajowych programów wsparcia w sektorze wina (Dz.U. L 190 z 15.7.2016, s. 23).

9

(10)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/892 z dnia 13 marca 2017 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz.U. L 138 z 25.5.2017, s. 57).

10

(11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116 z dnia 2 grudnia 2021 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 (Dz.U. L 435 z 6.12.2021, s. 187).

11

(12)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/891 z dnia 13 marca 2017 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw, uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do kar, które mają być stosowane w tych sektorach, a także zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 (Dz.U. L 138 z 25.5.2017, s. 4).

12

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/84 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/84

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/2533

z dnia 15 grudnia 2022 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [„Miele della Lunigiana”(ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Włoch o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Miele della Lunigiana”, zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1845/2004 (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Włoch o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Miele della Lunigiana”, zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1845/2004 (2).

| (2) | Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3) wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(2)

Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3) wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia.

| (3) | Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę w specyfikacji należy zatem zatwierdzić, |
| --- | --- |

(3)

Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę w specyfikacji należy zatem zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę w specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Miele della Lunigiana” (ChNP).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 grudnia 2022 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącą,

Janusz WOJCIECHOWSKI

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1845/2004 z dnia 22 października 2004 r. uzupełniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2400/96 w sprawie wpisu niektórych nazw do „Rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych” (Tergeste, Lucca, Miele della Lunigiana i Άγιος Ματθαίος Κέρκυρας (Agios Mathaios Kerkyras)) (Dz.U. L 322 z 23.10.2004, s. 14).

2

(3)  
  Dz.U. C 327 z 30.8.2022, s. 20.

3

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/85 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/85

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/2534

z dnia 21 grudnia 2022 r.

zezwalające na wprowadzanie na rynek beta-laktoglobuliny mleka krowiego (β-laktoglobulina) jako nowej żywności oraz zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/2470

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie nowej żywności, zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1852/2001 (1), w szczególności jego art. 12 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (UE) 2015/2283 stanowi, że nowa żywność może być wprowadzana na rynek w Unii, pod warunkiem że wydano na nią zezwolenie i została ona wpisana do unijnego wykazu nowej żywności. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (UE) 2015/2283 stanowi, że nowa żywność może być wprowadzana na rynek w Unii, pod warunkiem że wydano na nią zezwolenie i została ona wpisana do unijnego wykazu nowej żywności.

| (2) | Na podstawie art. 8 rozporządzenia (UE) 2015/2283 w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2017/2470 (2) ustanowiono unijny wykaz nowej żywności. |
| --- | --- |

(2)

Na podstawie art. 8 rozporządzenia (UE) 2015/2283 w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2017/2470 (2) ustanowiono unijny wykaz nowej żywności.

| (3) | 22 lipca 2020 r. przedsiębiorstwo Arla Foods Ingredients Group P/S („wnioskodawca”) zwróciło się do Komisji zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/2283 z wnioskiem o wprowadzenie na rynek w Unii beta-laktoglobuliny mleka krowiego (β-laktoglobulina), wyizolowanej z serwatki pochodzącej z mleka krowiego w kwaśnych lub neutralnych warunkach, jako nowej żywności. Wnioskodawca wystąpił o stosowanie beta-laktoglobuliny mleka krowiego w napojach bezalkoholowych wprowadzanych do obrotu w związku z ćwiczeniami fizycznymi, serwatce w proszku, napojach na bazie mleka i podobnych produktach oraz w żywności specjalnego przeznaczenia medycznego zdefiniowanej w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013 (3) przeznaczonej dla ogółu populacji w wieku powyżej trzech lat, z wyłączeniem kobiet w ciąży i karmiących piersią. |
| --- | --- |

(3)

22 lipca 2020 r. przedsiębiorstwo Arla Foods Ingredients Group P/S („wnioskodawca”) zwróciło się do Komisji zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/2283 z wnioskiem o wprowadzenie na rynek w Unii beta-laktoglobuliny mleka krowiego (β-laktoglobulina), wyizolowanej z serwatki pochodzącej z mleka krowiego w kwaśnych lub neutralnych warunkach, jako nowej żywności. Wnioskodawca wystąpił o stosowanie beta-laktoglobuliny mleka krowiego w napojach bezalkoholowych wprowadzanych do obrotu w związku z ćwiczeniami fizycznymi, serwatce w proszku, napojach na bazie mleka i podobnych produktach oraz w żywności specjalnego przeznaczenia medycznego zdefiniowanej w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013 (3) przeznaczonej dla ogółu populacji w wieku powyżej trzech lat, z wyłączeniem kobiet w ciąży i karmiących piersią.

| (4) | 22 lipca 2020 r. wnioskodawca zwrócił się również do Komisji z wnioskiem o ochronę zastrzeżonych badań naukowych i danych na temat testu mutacji powrotnych (4); testu mikrojądrowego in vitro z wykorzystaniem ludzkich limfocytów (5); 14-dniowego badania toksyczności pokarmowej u gryzoni ustalającego zakres dawkowania (6); 90-dniowego badania toksyczności podprzewlekłej drogą pokarmową u gryzoni (7); wyników analiz składu i certyfikatów analitycznych dla 23 dodatkowych partii nowej żywności i 20 partii komercyjnego izolatu białka serwatkowego (8); oraz wyników analiz ogólnej liczby drobnoustrojów w nowej żywności i ich certyfikatów (9), przedłożonych na poparcie wniosku. |
| --- | --- |

(4)

22 lipca 2020 r. wnioskodawca zwrócił się również do Komisji z wnioskiem o ochronę zastrzeżonych badań naukowych i danych na temat testu mutacji powrotnych (4); testu mikrojądrowego in vitro z wykorzystaniem ludzkich limfocytów (5); 14-dniowego badania toksyczności pokarmowej u gryzoni ustalającego zakres dawkowania (6); 90-dniowego badania toksyczności podprzewlekłej drogą pokarmową u gryzoni (7); wyników analiz składu i certyfikatów analitycznych dla 23 dodatkowych partii nowej żywności i 20 partii komercyjnego izolatu białka serwatkowego (8); oraz wyników analiz ogólnej liczby drobnoustrojów w nowej żywności i ich certyfikatów (9), przedłożonych na poparcie wniosku.

| (5) | 5 listopada 2020 r. Komisja zwróciła się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) o przeprowadzenie oceny beta-laktoglobuliny jako nowej żywności. |
| --- | --- |

(5)

5 listopada 2020 r. Komisja zwróciła się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) o przeprowadzenie oceny beta-laktoglobuliny jako nowej żywności.

| (6) | 28 lutego 2022 r. Urząd przyjął opinię naukową dotyczącą „Bezpieczeństwa beta-laktoglobuliny jako nowej żywności na podstawie rozporządzenia (UE) 2015/2283” (10), zgodnie z wymogami art. 11 rozporządzenia (UE) 2015/2283. |
| --- | --- |

(6)

28 lutego 2022 r. Urząd przyjął opinię naukową dotyczącą „Bezpieczeństwa beta-laktoglobuliny jako nowej żywności na podstawie rozporządzenia (UE) 2015/2283” (10), zgodnie z wymogami art. 11 rozporządzenia (UE) 2015/2283.

| (7) | W swojej opinii naukowej Urząd stwierdził, że beta-laktoglobulina mleka krowiego jest bezpieczna w proponowanych warunkach stosowania. W związku z tym wspomniana opinia naukowa daje wystarczające podstawy do stwierdzenia, że beta-laktoglobulina mleka krowiego, stosowana w napojach bezalkoholowych wprowadzanych do obrotu w związku z ćwiczeniami fizycznymi, serwatce w proszku, napojach na bazie mleka i podobnych produktach oraz w żywności specjalnego przeznaczenia medycznego zdefiniowanej w rozporządzeniu (UE) nr 609/2013, przeznaczonej dla ogółu populacji w wieku powyżej trzech lat, z wyłączeniem kobiet w ciąży i karmiących piersią, spełnia warunki wprowadzenia do obrotu zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/2283. |
| --- | --- |

(7)

W swojej opinii naukowej Urząd stwierdził, że beta-laktoglobulina mleka krowiego jest bezpieczna w proponowanych warunkach stosowania. W związku z tym wspomniana opinia naukowa daje wystarczające podstawy do stwierdzenia, że beta-laktoglobulina mleka krowiego, stosowana w napojach bezalkoholowych wprowadzanych do obrotu w związku z ćwiczeniami fizycznymi, serwatce w proszku, napojach na bazie mleka i podobnych produktach oraz w żywności specjalnego przeznaczenia medycznego zdefiniowanej w rozporządzeniu (UE) nr 609/2013, przeznaczonej dla ogółu populacji w wieku powyżej trzech lat, z wyłączeniem kobiet w ciąży i karmiących piersią, spełnia warunki wprowadzenia do obrotu zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/2283.

| (8) | W swojej opinii naukowej Urząd zauważył również, że jego wniosek dotyczący bezpieczeństwa nowej żywności opierał się na badaniach naukowych i danych na temat testu mutacji powrotnych; testu mikrojądrowego in vitro z wykorzystaniem ludzkich limfocytów; 14-dniowego badania toksyczności pokarmowej u gryzoni ustalającego zakres dawkowania; 90-dniowego badania toksyczności podprzewlekłej drogą pokarmową u gryzoni; wyników analiz składu; certyfikatów analitycznych dla 23 dodatkowych partii nowej żywności i 20 partii komercyjnego izolatu białka serwatkowego oraz na wynikach analiz ogólnej liczby drobnoustrojów w nowej żywności i na ich certyfikatach, zawartych w dokumentacji wnioskodawcy, bez których nie mógłby on ocenić nowej żywności i wyciągnąć wniosków. |
| --- | --- |

(8)

W swojej opinii naukowej Urząd zauważył również, że jego wniosek dotyczący bezpieczeństwa nowej żywności opierał się na badaniach naukowych i danych na temat testu mutacji powrotnych; testu mikrojądrowego in vitro z wykorzystaniem ludzkich limfocytów; 14-dniowego badania toksyczności pokarmowej u gryzoni ustalającego zakres dawkowania; 90-dniowego badania toksyczności podprzewlekłej drogą pokarmową u gryzoni; wyników analiz składu; certyfikatów analitycznych dla 23 dodatkowych partii nowej żywności i 20 partii komercyjnego izolatu białka serwatkowego oraz na wynikach analiz ogólnej liczby drobnoustrojów w nowej żywności i na ich certyfikatach, zawartych w dokumentacji wnioskodawcy, bez których nie mógłby on ocenić nowej żywności i wyciągnąć wniosków.

| (9) | Komisja zwróciła się do wnioskodawcy o dalsze wyjaśnienie uzasadnienia jego wniosku o ochronę zastrzeżonych danych w odniesieniu do tych badań naukowych i danych oraz o wyjaśnienie jego wniosku o wyłączne prawo powoływania się na nie, zgodnie z art. 26 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) 2015/2283. |
| --- | --- |

(9)

Komisja zwróciła się do wnioskodawcy o dalsze wyjaśnienie uzasadnienia jego wniosku o ochronę zastrzeżonych danych w odniesieniu do tych badań naukowych i danych oraz o wyjaśnienie jego wniosku o wyłączne prawo powoływania się na nie, zgodnie z art. 26 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) 2015/2283.

| (10) | Wnioskodawca oświadczył, że posiadał zastrzeżone i wyłączne prawa do powoływania się na badania naukowe i dane na temat testu mutacji powrotnych, testu mikrojądrowego in vitro z wykorzystaniem ludzkich limfocytów; 14-dniowego badania toksyczności pokarmowej u gryzoni ustalającego zakres dawkowania; 90-dniowego badania toksyczności podprzewlekłej drogą pokarmową u gryzoni; wyników analiz składu i certyfikatów analitycznych dla 23 dodatkowych partii nowej żywności i 20 partii komercyjnego izolatu białka serwatkowego; oraz wyników analiz ogólnej liczby drobnoustrojów w nowej żywności i ich certyfikatów w momencie składania wniosku oraz że osoby trzecie nie mogą zgodnie z prawem uzyskać dostępu do tych danych, korzystać z nich ani odwoływać się do tych danych. |
| --- | --- |

(10)

Wnioskodawca oświadczył, że posiadał zastrzeżone i wyłączne prawa do powoływania się na badania naukowe i dane na temat testu mutacji powrotnych, testu mikrojądrowego in vitro z wykorzystaniem ludzkich limfocytów; 14-dniowego badania toksyczności pokarmowej u gryzoni ustalającego zakres dawkowania; 90-dniowego badania toksyczności podprzewlekłej drogą pokarmową u gryzoni; wyników analiz składu i certyfikatów analitycznych dla 23 dodatkowych partii nowej żywności i 20 partii komercyjnego izolatu białka serwatkowego; oraz wyników analiz ogólnej liczby drobnoustrojów w nowej żywności i ich certyfikatów w momencie składania wniosku oraz że osoby trzecie nie mogą zgodnie z prawem uzyskać dostępu do tych danych, korzystać z nich ani odwoływać się do tych danych.

| (11) | Komisja oceniła wszystkie informacje dostarczone przez wnioskodawcę i uznała, że należycie uzasadniają one spełnienie wymogów określonych w art. 26 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2015/2283. W związku z tym zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/2283 należy objąć ochroną badania naukowe i dane na temat testu mutacji powrotnych, testu mikrojądrowego in vitro z wykorzystaniem ludzkich limfocytów; 14-dniowego badania toksyczności pokarmowej u gryzoni ustalającego zakres dawkowania; 90-dniowego badania toksyczności podprzewlekłej drogą pokarmową u gryzoni; wyników analiz składu i certyfikatów analitycznych dla 23 dodatkowych partii nowej żywności i 20 partii komercyjnego izolatu białka serwatkowego; oraz wyniki analiz ogólnej liczby drobnoustrojów w nowej żywności i ich certyfikaty. Co za tym idzie, jedynie wnioskodawca powinien być upoważniony do wprowadzania beta-laktoglobuliny mleka krowiego na rynek Unii w okresie pięciu lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(11)

Komisja oceniła wszystkie informacje dostarczone przez wnioskodawcę i uznała, że należycie uzasadniają one spełnienie wymogów określonych w art. 26 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2015/2283. W związku z tym zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/2283 należy objąć ochroną badania naukowe i dane na temat testu mutacji powrotnych, testu mikrojądrowego in vitro z wykorzystaniem ludzkich limfocytów; 14-dniowego badania toksyczności pokarmowej u gryzoni ustalającego zakres dawkowania; 90-dniowego badania toksyczności podprzewlekłej drogą pokarmową u gryzoni; wyników analiz składu i certyfikatów analitycznych dla 23 dodatkowych partii nowej żywności i 20 partii komercyjnego izolatu białka serwatkowego; oraz wyniki analiz ogólnej liczby drobnoustrojów w nowej żywności i ich certyfikaty. Co za tym idzie, jedynie wnioskodawca powinien być upoważniony do wprowadzania beta-laktoglobuliny mleka krowiego na rynek Unii w okresie pięciu lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

| (12) | Ograniczenie zezwolenia dotyczącego beta-laktoglobuliny mleka krowiego oraz powoływania się na badania naukowe i dane zawarte w dokumentacji wnioskodawcy wyłącznie do użytku wnioskodawcy nie uniemożliwia jednak kolejnym wnioskodawcom ubiegania się o zezwolenie na wprowadzenie na rynek tej samej nowej żywności, pod warunkiem że ich wnioski będą się opierać na uzyskanych zgodnie z prawem informacjach potwierdzających na potrzeby takiego zezwolenia. |
| --- | --- |

(12)

Ograniczenie zezwolenia dotyczącego beta-laktoglobuliny mleka krowiego oraz powoływania się na badania naukowe i dane zawarte w dokumentacji wnioskodawcy wyłącznie do użytku wnioskodawcy nie uniemożliwia jednak kolejnym wnioskodawcom ubiegania się o zezwolenie na wprowadzenie na rynek tej samej nowej żywności, pod warunkiem że ich wnioski będą się opierać na uzyskanych zgodnie z prawem informacjach potwierdzających na potrzeby takiego zezwolenia.

| (13) | Ponieważ źródło nowej żywności pochodzi z mleka krowiego, które jest wymienione w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 (11) jako jedna z szeregu substancji lub produktów powodujących alergie lub reakcje nietolerancji, żywność zawierająca beta-laktoglobulinę powinna być odpowiednio etykietowana zgodnie z wymogami art. 21 tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(13)

Ponieważ źródło nowej żywności pochodzi z mleka krowiego, które jest wymienione w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 (11) jako jedna z szeregu substancji lub produktów powodujących alergie lub reakcje nietolerancji, żywność zawierająca beta-laktoglobulinę powinna być odpowiednio etykietowana zgodnie z wymogami art. 21 tego rozporządzenia.

| (14) | Włączenie beta-laktoglobuliny mleka krowiego jako nowej żywności do unijnego wykazu nowej żywności powinno zawierać informacje, o których mowa w art. 9 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2015/2283. |
| --- | --- |

(14)

Włączenie beta-laktoglobuliny mleka krowiego jako nowej żywności do unijnego wykazu nowej żywności powinno zawierać informacje, o których mowa w art. 9 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2015/2283.

| (15) | Beta-laktoglobulinę mleka krowiego włącza się do unijnego wykazu nowej żywności określonego w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2017/2470. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/2470. |
| --- | --- |

(15)

Beta-laktoglobulinę mleka krowiego włącza się do unijnego wykazu nowej żywności określonego w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2017/2470. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/2470.

| (16) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(16)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Zezwala się na wprowadzanie do obrotu w Unii beta-laktoglobuliny mleka krowiego (β-laktoglobulina).

Beta-laktoglobulinę mleka krowiego (β-laktoglobulina) włącza się do unijnego wykazu nowej żywności określonego w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2017/2470.

2.   W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/2470 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Wyłącznie przedsiębiorstwo Arla Foods Ingredients Group P/S (12) jest upoważnione do wprowadzania na rynek w Unii nowej żywności, o której mowa w art. 1, przez okres 5 lat od 11 stycznia 2023 r., chyba że kolejny wnioskodawca uzyska zezwolenie na tę nową żywność bez powoływania się na dane naukowe chronione na podstawie art. 3 lub za zgodą Arla Foods Ingredients Group P/S.

Artykuł 3

Dane naukowe zawarte w dokumentacji wniosku i spełniające warunki określone w art. 26 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2015/2283 nie mogą być wykorzystywane bez zgody Arla Foods Ingredients Group P/S na rzecz kolejnego wnioskodawcy przez okres 5 lat od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 grudnia 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 327 z 11.12.2015, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2470 z dnia 20 grudnia 2017 r. ustanawiające unijny wykaz nowej żywności zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 w sprawie nowej żywności (Dz.U. L 351 z 30.12.2017, s. 72).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego i środków spożywczych zastępujących całodzienną dietę, do kontroli masy ciała oraz uchylające dyrektywę Rady 92/52/EWG, dyrektywy Komisji 96/8/WE, 1999/21/WE, 2006/125/WE i 2006/141/WE, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/39/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 41/2009 i (WE) nr 953/2009 (Dz.U. L 181 z 29.6.2013, s. 35).

3

(4)  Arla Foods Ingredients Group P/S (2019a, nieopublikowane).

4

(5)  Arla Foods Ingredients Group P/S (2019b, nieopublikowane).

5

(6)  Arla Foods Ingredients Group P/S (2019c, nieopublikowane).

6

(7)  Arla Foods Ingredients Group P/S (2019d, nieopublikowane).

7

(8)  Arla Foods Ingredients Group P/S (2021 i 2022 nieopublikowane).

8

(9)  Arla Foods Ingredients Group P/S (2022, nieopublikowane).

9

(10)  Dziennik EFSA 2022;20(4):7204.

10

(11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 18).

11

(12)  Adres: Sønderhøj 10-12, 8260 Viby J, Dania.

12

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/2470 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w tabeli 1 (Nowa żywność, na którą wydano zezwolenie) dodaje się wpis w brzmieniu:










  Nowa żywność, na którą wydano zezwolenie | Warunki stosowania nowej żywności | Dodatkowe szczególne wymogi dotyczące etykietowania | Inne wymogi | Ochrona danych |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| „Beta-laktoglobulina mleka krowiego (β-laktoglobulina) | Określona kategoria żywności | Maksymalne poziomy (g NF/100 ml) | Nowa żywność jest oznaczana w ramach etykietowania zawierających ją środków spożywczych jako »beta-laktoglobulina mleka krowiego« lub »
  β-laktoglobulina mleka krowiego«. | | Zezwolenie wydane w dniu 11 stycznia 2023 r. Niniejszy wpis opiera się na zastrzeżonych dowodach naukowych i danych naukowych objętych ochroną zgodnie z art. 26 rozporządzenia (UE) 2015/2283.
  Wnioskodawca: Arla Foods Ingredients Group P/S, Sønderhøj 10-12, 8260 Viby J, Dania. W okresie ochrony danych nowa żywność beta-laktoglobulina (β-laktoglobulina) może być wprowadzana na rynek w Unii wyłącznie przez przedsiębiorstwo Arla Foods Ingredients Group P/S, chyba że kolejny wnioskodawca uzyska zezwolenie na przedmiotową nową żywność bez powoływania się na zastrzeżone dowody naukowe lub dane naukowe objęte ochroną zgodnie z art. 26 rozporządzenia (UE) 2015/2283 lub za zgodą przedsiębiorstwa Arla Foods Ingredients Group P/S.
  Data zakończenia ochrony danych: 11 stycznia 2028 r.” |
| Napoje bezalkoholowe wprowadzane do obrotu w związku z ćwiczeniami fizycznymi | 25 |
| Serwatka w proszku (odtworzona) | 8 |
| Napoje na bazie mleka i podobne produkty | 12 |
| Żywność specjalnego przeznaczenia medycznego zdefiniowana w rozporządzeniu (UE) nr 609/2013 przeznaczona dla ogółu populacji w wieku powyżej 3 lat, z wyłączeniem kobiet w ciąży i karmiących piersią | Zgodnie ze szczególnymi wymogami żywieniowymi osób, dla których produkty te są przeznaczone. |

1)

w tabeli 1 (Nowa żywność, na którą wydano zezwolenie) dodaje się wpis w brzmieniu:

Nowa żywność, na którą wydano zezwolenie

Warunki stosowania nowej żywności

Dodatkowe szczególne wymogi dotyczące etykietowania

Inne wymogi

Ochrona danych

„Beta-laktoglobulina mleka krowiego (β-laktoglobulina)

Określona kategoria żywności

Maksymalne poziomy (g NF/100 ml)

Nowa żywność jest oznaczana w ramach etykietowania zawierających ją środków spożywczych jako »beta-laktoglobulina mleka krowiego« lub »
  β-laktoglobulina mleka krowiego«.

Zezwolenie wydane w dniu 11 stycznia 2023 r. Niniejszy wpis opiera się na zastrzeżonych dowodach naukowych i danych naukowych objętych ochroną zgodnie z art. 26 rozporządzenia (UE) 2015/2283.

Wnioskodawca: Arla Foods Ingredients Group P/S, Sønderhøj 10-12, 8260 Viby J, Dania. W okresie ochrony danych nowa żywność beta-laktoglobulina (β-laktoglobulina) może być wprowadzana na rynek w Unii wyłącznie przez przedsiębiorstwo Arla Foods Ingredients Group P/S, chyba że kolejny wnioskodawca uzyska zezwolenie na przedmiotową nową żywność bez powoływania się na zastrzeżone dowody naukowe lub dane naukowe objęte ochroną zgodnie z art. 26 rozporządzenia (UE) 2015/2283 lub za zgodą przedsiębiorstwa Arla Foods Ingredients Group P/S.

Data zakończenia ochrony danych: 11 stycznia 2028 r.”

Napoje bezalkoholowe wprowadzane do obrotu w związku z ćwiczeniami fizycznymi

25

Serwatka w proszku (odtworzona)

8

Napoje na bazie mleka i podobne produkty

12

Żywność specjalnego przeznaczenia medycznego zdefiniowana w rozporządzeniu (UE) nr 609/2013 przeznaczona dla ogółu populacji w wieku powyżej 3 lat, z wyłączeniem kobiet w ciąży i karmiących piersią

Zgodnie ze szczególnymi wymogami żywieniowymi osób, dla których produkty te są przeznaczone.

| 2) | w tabeli 2 (Specyfikacje) dodaje się następujący wpis w porządku alfabetycznym:






  Nowa żywność, na którą wydano zezwolenie | Specyfikacja |
| --- | --- | --- |
| „Beta-laktoglobulina mleka krowiego (β-laktoglobulina) | Opis:

  Białko beta-laktoglobuliny (β-laktoglobuliny) jest to proszek o barwie białej do kremowej wytwarzany z serwatki z mleka krowiego w szeregu etapów obejmujących filtrację, zagęszczanie, krystalizację, ponowne rozpuszczanie (w wodzie), dostosowanie pH do pH kwaśnego lub neutralnego, ponowne zagęszczenie i suszenie.
  Nr CAS: 9045-23-2
  Masa cząsteczkowa: 36,7 kDa (dimer); 18,3 kDa (monomer)

  Charakterystyka/skład:

  pH (10 % roztwór): 3,5–8,0
  Białko (N x 6,38) (%): ≥ 86,0
  Beta-laktoglobulina (% białka): ≥ 90,0
  Laktoza (%): ≤ 1,0
  Tłuszcz (%): ≤ 1,0
  Popiół (%) ≤ 5,0
  Wilgotność (%): ≤ 5,5

  Metale ciężkie:
  Kadm (mg/kg): < 0,2
  Ołów (mg/kg): < 0,1
  Rtęć (mg/kg): < 0,01

  Substancje zanieczyszczające:

  Aflatoksyna M1 (μg/kg): < 0,01

  Kryteria mikrobiologiczne:

  Ogólna liczba drobnoustrojów: ≤ 5 000 jtk/g
  Ogólna liczba drożdży/pleśni: ≤ 10 jtk/g
  Enterobakterie: ≤ 10 jtk/g

  Salmonella spp.: Nieobecne w 25 g

  Bacillus cereus: < 100 jtk/g

  Listeria monocytogenes: Nieobecne w 25 g

  Staphylococcus aureus: < 10 jtk/g
  Clostridia redukujące siarczyny: < 10 jtk/g
  jtk: jednostki tworzące kolonię; kDa: kilodaltony” |

2)

w tabeli 2 (Specyfikacje) dodaje się następujący wpis w porządku alfabetycznym:

Nowa żywność, na którą wydano zezwolenie

Specyfikacja

„Beta-laktoglobulina mleka krowiego (β-laktoglobulina)

Opis:

Białko beta-laktoglobuliny (β-laktoglobuliny) jest to proszek o barwie białej do kremowej wytwarzany z serwatki z mleka krowiego w szeregu etapów obejmujących filtrację, zagęszczanie, krystalizację, ponowne rozpuszczanie (w wodzie), dostosowanie pH do pH kwaśnego lub neutralnego, ponowne zagęszczenie i suszenie.

Nr CAS: 9045-23-2

Masa cząsteczkowa: 36,7 kDa (dimer); 18,3 kDa (monomer)

Charakterystyka/skład:

pH (10 % roztwór): 3,5–8,0

Białko (N x 6,38) (%): ≥ 86,0

Beta-laktoglobulina (% białka): ≥ 90,0

Laktoza (%): ≤ 1,0

Tłuszcz (%): ≤ 1,0

Popiół (%) ≤ 5,0

Wilgotność (%): ≤ 5,5

Metale ciężkie:

Kadm (mg/kg): < 0,2

Ołów (mg/kg): < 0,1

Rtęć (mg/kg): < 0,01

Substancje zanieczyszczające:

Aflatoksyna M1 (μg/kg): < 0,01

Kryteria mikrobiologiczne:

Ogólna liczba drobnoustrojów: ≤ 5 000 jtk/g

Ogólna liczba drożdży/pleśni: ≤ 10 jtk/g

Enterobakterie: ≤ 10 jtk/g

Salmonella spp.: Nieobecne w 25 g

Bacillus cereus: < 100 jtk/g

Listeria monocytogenes: Nieobecne w 25 g

Staphylococcus aureus: < 10 jtk/g

Clostridia redukujące siarczyny: < 10 jtk/g

jtk: jednostki tworzące kolonię; kDa: kilodaltony”

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/91 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/91

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/2535

z dnia 21 grudnia 2022 r.

zezwalające na wprowadzenie na rynek grzybni Antrodia camphorata w postaci liofilizowanego proszku jako nowej żywności oraz zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/2470

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie nowej żywności, zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1852/2001 (1), w szczególności jego art. 12 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (UE) 2015/2283 stanowi, że nowa żywność może być wprowadzana na rynek w Unii, pod warunkiem że wydano na nią zezwolenie i została ona wpisana do unijnego wykazu nowej żywności. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (UE) 2015/2283 stanowi, że nowa żywność może być wprowadzana na rynek w Unii, pod warunkiem że wydano na nią zezwolenie i została ona wpisana do unijnego wykazu nowej żywności.

| (2) | Na podstawie art. 8 rozporządzenia (UE) 2015/2283 w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2017/2470 (2) ustanowiono unijny wykaz nowej żywności. |
| --- | --- |

(2)

Na podstawie art. 8 rozporządzenia (UE) 2015/2283 w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2017/2470 (2) ustanowiono unijny wykaz nowej żywności.

| (3) | 5 listopada 2018 r. przedsiębiorstwo Golden Biotechnology Corp („wnioskodawca”) złożyło do Komisji wniosek zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/2283 dotyczący wprowadzenia na rynek w Unii grzybni Antrodia camphorata w postaci liofilizowanego proszku jako nowej żywności. Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o stosowanie grzybni Antrodia camphorata w postaci liofilizowanego proszku w suplementach żywnościowych określonych w dyrektywie 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) w maksymalnej dawce 990 mg na dobę, w odniesieniu do ogółu populacji. |
| --- | --- |

(3)

5 listopada 2018 r. przedsiębiorstwo Golden Biotechnology Corp („wnioskodawca”) złożyło do Komisji wniosek zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/2283 dotyczący wprowadzenia na rynek w Unii grzybni Antrodia camphorata w postaci liofilizowanego proszku jako nowej żywności. Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o stosowanie grzybni Antrodia camphorata w postaci liofilizowanego proszku w suplementach żywnościowych określonych w dyrektywie 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) w maksymalnej dawce 990 mg na dobę, w odniesieniu do ogółu populacji.

| (4) | 12 maja 2020 r. Komisja zwróciła się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) o przeprowadzenie oceny grzybni Antrodia camphorata w postaci liofilizowanego proszku jako nowej żywności. |
| --- | --- |

(4)

12 maja 2020 r. Komisja zwróciła się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) o przeprowadzenie oceny grzybni Antrodia camphorata w postaci liofilizowanego proszku jako nowej żywności.

| (5) | 18 maja 2022 r. Urząd przyjął opinię naukową dotyczącą bezpieczeństwa grzybni Antrodia camphorata w postaci liofilizowanego proszku jako nowej żywności („Safety of freeze-dried mycelia of Antrodia camphorata as a novel food pursuant to Regulation (EU) 2015/2283”) (4), zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) 2015/2283. |
| --- | --- |

(5)

18 maja 2022 r. Urząd przyjął opinię naukową dotyczącą bezpieczeństwa grzybni Antrodia camphorata w postaci liofilizowanego proszku jako nowej żywności („Safety of freeze-dried mycelia of Antrodia camphorata as a novel food pursuant to Regulation (EU) 2015/2283”) (4), zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) 2015/2283.

| (6) | W swojej opinii naukowej Urząd stwierdził, że liofilizowana grzybnia Antrodia camphorata jest bezpieczna dla dorosłych i nastolatków w wieku powyżej 14 lat, pod warunkiem że jest dodawana do suplementów żywnościowych w maksymalnej dawce dziennej wynoszącej 990 mg/dzień. Urząd nie potwierdził jednak, że ta nowa żywność jest bezpieczna w suplementach żywnościowych przeznaczonych dla osób w wieku poniżej 14 lat przy maksymalnym poziomie spożycia wynoszącym 990 mg/dzień zaproponowanym przez wnioskodawcę, ponieważ takie spożycie przekraczałoby bezpieczny poziom (16,5 mg/kg masy ciała dziennie) określony przez Urząd. W związku z tym opinia Urzędu daje wystarczające podstawy do stwierdzenia, że liofilizowana grzybnia Antrodia camphorata, stosowana w maksymalnej dawce dziennej wynoszącej 990 mg/dzień w suplementach żywnościowych przeznaczonych dla osób w wieku co najmniej 14 lat, spełnia warunki jej wprowadzenia na rynek zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/2283. |
| --- | --- |

(6)

W swojej opinii naukowej Urząd stwierdził, że liofilizowana grzybnia Antrodia camphorata jest bezpieczna dla dorosłych i nastolatków w wieku powyżej 14 lat, pod warunkiem że jest dodawana do suplementów żywnościowych w maksymalnej dawce dziennej wynoszącej 990 mg/dzień. Urząd nie potwierdził jednak, że ta nowa żywność jest bezpieczna w suplementach żywnościowych przeznaczonych dla osób w wieku poniżej 14 lat przy maksymalnym poziomie spożycia wynoszącym 990 mg/dzień zaproponowanym przez wnioskodawcę, ponieważ takie spożycie przekraczałoby bezpieczny poziom (16,5 mg/kg masy ciała dziennie) określony przez Urząd. W związku z tym opinia Urzędu daje wystarczające podstawy do stwierdzenia, że liofilizowana grzybnia Antrodia camphorata, stosowana w maksymalnej dawce dziennej wynoszącej 990 mg/dzień w suplementach żywnościowych przeznaczonych dla osób w wieku co najmniej 14 lat, spełnia warunki jej wprowadzenia na rynek zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/2283.

| (7) | W swojej opinii naukowej Urząd stwierdził, że pomimo braku dostępnych dowodów na ryzyko alergenności, ze względu na zawartość białka w nowej żywności pewnego ryzyka nie można wykluczyć. W ramach badania literaturowego przeprowadzonego przez wnioskodawcę nie stwierdzono żadnych opublikowanych dowodów dotyczących potencjału alergizującego Antrodia camphorata; brak jest też innych informacji lub danych, które zwykle są potrzebne do potwierdzenia lub wykluczenia potencjalnego ryzyka alergenności. Komisja uważa jednak, że obecnie prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznej na proszek z grzybni Antrodia camphorata jest niewielkie, w związku z czym w unijnym wykazie nowej żywności nie należy wprowadzać żadnych szczególnych wymogów dotyczących etykietowania. |
| --- | --- |

(7)

W swojej opinii naukowej Urząd stwierdził, że pomimo braku dostępnych dowodów na ryzyko alergenności, ze względu na zawartość białka w nowej żywności pewnego ryzyka nie można wykluczyć. W ramach badania literaturowego przeprowadzonego przez wnioskodawcę nie stwierdzono żadnych opublikowanych dowodów dotyczących potencjału alergizującego Antrodia camphorata; brak jest też innych informacji lub danych, które zwykle są potrzebne do potwierdzenia lub wykluczenia potencjalnego ryzyka alergenności. Komisja uważa jednak, że obecnie prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznej na proszek z grzybni Antrodia camphorata jest niewielkie, w związku z czym w unijnym wykazie nowej żywności nie należy wprowadzać żadnych szczególnych wymogów dotyczących etykietowania.

| (8) | Należy jasno określić nową żywność oraz wymóg etykietowania suplementów żywnościowych zawierających grzybnię Antrodia camphorata w postaci liofilizowanego proszku, aby te suplementy żywnościowe nie były spożywane przez dzieci i nastolatki przed ukończeniem 14. roku życia. |
| --- | --- |

(8)

Należy jasno określić nową żywność oraz wymóg etykietowania suplementów żywnościowych zawierających grzybnię Antrodia camphorata w postaci liofilizowanego proszku, aby te suplementy żywnościowe nie były spożywane przez dzieci i nastolatki przed ukończeniem 14. roku życia.

| (9) | Włączając grzybnię Antrodia camphorata w postaci liofilizowanego proszku jako nową żywność do unijnego wykazu nowej żywności, należy zatem podać informacje, o których mowa w art. 9 rozporządzenia (UE) 2015/2283. |
| --- | --- |

(9)

Włączając grzybnię Antrodia camphorata w postaci liofilizowanego proszku jako nową żywność do unijnego wykazu nowej żywności, należy zatem podać informacje, o których mowa w art. 9 rozporządzenia (UE) 2015/2283.

| (10) | Grzybnię Antrodia camphorata w postaci liofilizowanego proszku należy włączyć do unijnego wykazu nowej żywności określonego w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2017/2470. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/2470. |
| --- | --- |

(10)

Grzybnię Antrodia camphorata w postaci liofilizowanego proszku należy włączyć do unijnego wykazu nowej żywności określonego w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2017/2470. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/2470.

| (11) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(11)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Zezwala się na wprowadzanie na rynek w Unii grzybni Antrodia camphorata w postaci liofilizowanego proszku.

Grzybnię Antrodia camphorata w postaci liofilizowanego proszku należy włączyć do unijnego wykazu nowej żywności określonego w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2017/2470.

2.   W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/2470 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 grudnia 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 327 z 11.12.2015, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2470 z dnia 20 grudnia 2017 r. ustanawiające unijny wykaz nowej żywności zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 w sprawie nowej żywności (Dz.U. L 351 z 30.12.2017, s. 72).

2

(3)  Dyrektywa 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych (Dz.U. L 183 z 12.7.2002, s. 51).

3

(4)  Dziennik EFSA 2022; 20(6):7380.

4

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/2470 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w tabeli 1 (Nowa żywność, na którą wydano zezwolenie) dodaje się wpis w brzmieniu:









  Nowa żywność, na którą wydano zezwolenie | Warunki stosowania nowej żywności | Dodatkowe szczególne wymogi dotyczące etykietowania | Inne wymogi |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| „Proszek z grzybni Antrodia camphorata | Określona kategoria żywności | Maksymalne poziomy | 1. | Nowa żywność jest oznaczana w ramach etykietowania zawierających ją suplementów żywnościowych jako »proszek z grzybni Antrodia camphorata«. |

1)

w tabeli 1 (Nowa żywność, na którą wydano zezwolenie) dodaje się wpis w brzmieniu:

Nowa żywność, na którą wydano zezwolenie

Warunki stosowania nowej żywności

Dodatkowe szczególne wymogi dotyczące etykietowania

Inne wymogi

„Proszek z grzybni Antrodia camphorata

Określona kategoria żywności

Maksymalne poziomy

1.

Nowa żywność jest oznaczana w ramach etykietowania zawierających ją suplementów żywnościowych jako »proszek z grzybni Antrodia camphorata«.

| 2. | Etykiety suplementów żywnościowych zawierających proszek z grzybni Antrodia camphorata zawierają informację, że dany suplement żywnościowy nie powinien być spożywany przez niemowlęta, dzieci i nastolatków w wieku poniżej 14 lat.” |
| --- | --- |

2.

Etykiety suplementów żywnościowych zawierających proszek z grzybni Antrodia camphorata zawierają informację, że dany suplement żywnościowy nie powinien być spożywany przez niemowlęta, dzieci i nastolatków w wieku poniżej 14 lat.”

Suplementy żywnościowe zdefiniowane w dyrektywie 2002/46/WE, z wyjątkiem niemowląt, dzieci i nastolatków w wieku poniżej 14 lat

990 mg/dzień

| 2) | w tabeli 2 (Specyfikacje) dodaje się wpis w brzmieniu:






  Nowa żywność, na którą wydano zezwolenie | Specyfikacja |
| --- | --- | --- |
| „Proszek z grzybni Antrodia camphorata | Opis/definicja:

  Nowa żywność to liofilizowana grzybnia grzyba Antrodia camphorata (szczep BCRC 39106) uprawianego w podłożu stałym. Liofilizowaną grzybnię mieli się następnie na proszek. Antrodia camphorata jest synonimem Taiwanofungus camphoratus (rodzina: Fomitopsidaceae).

  Charakterystyka/skład:

  Strata po suszeniu (wilgotność): < 10 %
  Węglowodany: ≤ 80 g/100 g
  Białko: ≤ 20 g/100 g
  Popiół: ≤ 6 g/100 g
  Tłuszcz: ≤ 6 g/100 g
  Triterpenoidy ogółem: 1,0–10,0 g/100 g
  Antrochinonol: 1,0–20,0 mg/g

  Metale ciężkie:

  Arsen: < 0,5 mg/kg

  Kryteria mikrobiologiczne:

  Ogólna liczba drobnoustrojów tlenowych: ≤ 103 *jtk/g
  Ogólna liczba drożdży i pleśni: ≤ 100 jtk/g

  Escherichia coli: nie wykryto w 10 g

  Salmonella spp.: nie wykryto w 25 g

  Staphylococcus aureus: nie wykryto w 10 g
  *jtk: jednostki tworzące kolonię” |

2)

w tabeli 2 (Specyfikacje) dodaje się wpis w brzmieniu:

Nowa żywność, na którą wydano zezwolenie

Specyfikacja

„Proszek z grzybni Antrodia camphorata

Opis/definicja:

Nowa żywność to liofilizowana grzybnia grzyba Antrodia camphorata (szczep BCRC 39106) uprawianego w podłożu stałym. Liofilizowaną grzybnię mieli się następnie na proszek. Antrodia camphorata jest synonimem Taiwanofungus camphoratus (rodzina: Fomitopsidaceae).

Charakterystyka/skład:

Strata po suszeniu (wilgotność): < 10 %

Węglowodany: ≤ 80 g/100 g

Białko: ≤ 20 g/100 g

Popiół: ≤ 6 g/100 g

Tłuszcz: ≤ 6 g/100 g

Triterpenoidy ogółem: 1,0–10,0 g/100 g

Antrochinonol: 1,0–20,0 mg/g

Metale ciężkie:

Arsen: < 0,5 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne:

Ogólna liczba drobnoustrojów tlenowych: ≤ 103 *jtk/g

Ogólna liczba drożdży i pleśni: ≤ 100 jtk/g

Escherichia coli: nie wykryto w 10 g

Salmonella spp.: nie wykryto w 25 g

Staphylococcus aureus: nie wykryto w 10 g

*jtk: jednostki tworzące kolonię”

---

DECYZJE

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/94 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/94

---

DECYZJA RADY (UE) 2022/2536

z dnia 12 grudnia 2022 r.

w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie stosowania niektórych przepisów decyzji Rady 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, decyzji Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, oraz załącznika do tej decyzji, a także decyzji ramowej Rady 2009/905/WSiSW w sprawie akredytacji dostawców usług kryminalistycznych wykonujących czynności laboratoryjne

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 82 ust. 1 akapit drugi lit. d) oraz art. 87 ust. 2 lit. a), w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2019/1187 (2) Umowa między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie stosowania niektórych przepisów decyzji Rady 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, decyzji Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, oraz załącznika do tej decyzji, a także decyzji ramowej Rady 2009/905/WSiSW w sprawie akredytacji dostawców usług kryminalistycznych wykonujących czynności laboratoryjne (zwana dalej „umową”) została podpisana w dniu 27 June 2019 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2019/1187 (2) Umowa między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie stosowania niektórych przepisów decyzji Rady 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, decyzji Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, oraz załącznika do tej decyzji, a także decyzji ramowej Rady 2009/905/WSiSW w sprawie akredytacji dostawców usług kryminalistycznych wykonujących czynności laboratoryjne (zwana dalej „umową”) została podpisana w dniu 27 June 2019 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

| (2) | Usprawnienie wymiany informacji związanych ze ściganiem w celu utrzymania bezpieczeństwa w Unii nie może zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie działające osobno ze względu na charakter międzynarodowej przestępczości, która wykracza poza granice Unii. Umożliwienie wszystkim państwom członkowskim i Konfederacji Szwajcarskiej wzajemnego dostępu do krajowych baz danych dotyczących zbiorów analiz DNA, systemów identyfikacji daktyloskopijnej oraz danych rejestracyjnych pojazdów ma kluczowe znaczenie dla wspierania transgranicznej współpracy organów ścigania. |
| --- | --- |

(2)

Usprawnienie wymiany informacji związanych ze ściganiem w celu utrzymania bezpieczeństwa w Unii nie może zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie działające osobno ze względu na charakter międzynarodowej przestępczości, która wykracza poza granice Unii. Umożliwienie wszystkim państwom członkowskim i Konfederacji Szwajcarskiej wzajemnego dostępu do krajowych baz danych dotyczących zbiorów analiz DNA, systemów identyfikacji daktyloskopijnej oraz danych rejestracyjnych pojazdów ma kluczowe znaczenie dla wspierania transgranicznej współpracy organów ścigania.

| (3) | Zgodnie z art. 8 ust. 3 umowy, art. 5 ust. 1 i 2 umowy stosuje się tymczasowo od momentu podpisania umowy. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 8 ust. 3 umowy, art. 5 ust. 1 i 2 umowy stosuje się tymczasowo od momentu podpisania umowy.

| (4) | Irlandia jest związana decyzją Rady 2008/615/WSiSW (3), decyzją Rady 2008/616/WSiSW (4) oraz załącznikiem do niej, a także decyzją ramową Rady 2009/905/WSiSW (5), a zatem uczestniczy w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(4)

Irlandia jest związana decyzją Rady 2008/615/WSiSW (3), decyzją Rady 2008/616/WSiSW (4) oraz załącznikiem do niej, a także decyzją ramową Rady 2009/905/WSiSW (5), a zatem uczestniczy w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

| (5) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

| (6) | Umowa powinna zostać zatwierdzona, |
| --- | --- |

(6)

Umowa powinna zostać zatwierdzona,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Umowa między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie stosowania niektórych przepisów decyzji Rady 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, decyzji Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, oraz załącznika do tej decyzji, a także decyzji ramowej Rady 2009/905/WSiSW w sprawie akredytacji dostawców usług kryminalistycznych wykonujących czynności laboratoryjne zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii (6).

Artykuł 2

Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w art. 8 ust. 1 umowy (7).

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2022 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

Z. NEKULA

---

(1)  Zgoda z dnia 17 grudnia 2019 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Decyzja Rady (UE) 2019/1187 z dnia 6 czerwca 2019 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania niektórych postanowień Umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie stosowania niektórych przepisów decyzji Rady 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, decyzji Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, oraz załącznika do tej decyzji, a także decyzji ramowej Rady 2009/905/WSiSW w sprawie akredytacji dostawców usług kryminalistycznych wykonujących czynności laboratoryjne (Dz.U. L 187 z 12.7.2019, s. 1).

2

(3)  Decyzja Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1).

3

(4)  Decyzja Rady 2008/616/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 12).

4

(5)  Decyzja ramowa Rady 2009/905/WSiSW z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie akredytacji dostawców usług kryminalistycznych wykonujących czynności laboratoryjne (Dz.U. L 322 z 9.12.2009, s. 14).

5

(6)  Tekst umowy został opublikowany w Dz.U. L 187 z 12.7.2019, s. 3 wraz z decyzją w sprawie podpisania.

6

(7)  Data wejścia w życie umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

7

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/96 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/96

---

DECYZJA RADY (UE) 2022/2537

z dnia 12 grudnia 2022 r.

w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Księstwem Liechtensteinu w sprawie stosowania niektórych przepisów decyzji Rady 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, decyzji Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, oraz załącznika do tej decyzji, a także decyzji ramowej Rady 2009/905/WSiSW w sprawie akredytacji dostawców usług kryminalistycznych wykonujących czynności laboratoryjne

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 82 ust. 1 akapit drugi lit. d) oraz art. 87 ust. 2 lit. a), w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2019/1172 (2)Umowa między Unią Europejską a Księstwem Liechtensteinu w sprawie stosowania niektórych przepisów decyzji Rady 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, decyzji Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, oraz załącznika do tej decyzji, a także decyzji ramowej Rady 2009/905/WSiSW w sprawie akredytacji dostawców usług kryminalistycznych wykonujących czynności laboratoryjne (zwana dalej „umową”) została podpisana w dniu 27 czerwca 2019 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2019/1172 (2)Umowa między Unią Europejską a Księstwem Liechtensteinu w sprawie stosowania niektórych przepisów decyzji Rady 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, decyzji Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, oraz załącznika do tej decyzji, a także decyzji ramowej Rady 2009/905/WSiSW w sprawie akredytacji dostawców usług kryminalistycznych wykonujących czynności laboratoryjne (zwana dalej „umową”) została podpisana w dniu 27 czerwca 2019 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

| (2) | Usprawnienie wymiany informacji związanych ze ściganiem w celu utrzymania bezpieczeństwa w Unii nie może zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie działające osobno ze względu na charakter międzynarodowej przestępczości, która wykracza poza granice Unii. Umożliwienie wszystkim państwom członkowskim i Księstwu Liechtensteinu wzajemnego dostępu do krajowych baz danych dotyczących zbiorów analiz DNA, systemów identyfikacji daktyloskopijnej oraz danych rejestracyjnych pojazdów ma kluczowe znaczenie dla wspierania transgranicznej współpracy organów ścigania. |
| --- | --- |

(2)

Usprawnienie wymiany informacji związanych ze ściganiem w celu utrzymania bezpieczeństwa w Unii nie może zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie działające osobno ze względu na charakter międzynarodowej przestępczości, która wykracza poza granice Unii. Umożliwienie wszystkim państwom członkowskim i Księstwu Liechtensteinu wzajemnego dostępu do krajowych baz danych dotyczących zbiorów analiz DNA, systemów identyfikacji daktyloskopijnej oraz danych rejestracyjnych pojazdów ma kluczowe znaczenie dla wspierania transgranicznej współpracy organów ścigania.

| (3) | Zgodnie z art. 8 ust. 3 umowy, art. 5 ust. 1 i 2 umowy stosuje się tymczasowo od momentu podpisania umowy. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 8 ust. 3 umowy, art. 5 ust. 1 i 2 umowy stosuje się tymczasowo od momentu podpisania umowy.

| (4) | Irlandia jest związana decyzją Rady 2008/615/WSiSW (3), decyzją Rady 2008/616/WSiSW (4) oraz załącznikiem do niej, a także decyzją ramową Rady 2009/905/WSiSW (5), a zatem uczestniczy w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(4)

Irlandia jest związana decyzją Rady 2008/615/WSiSW (3), decyzją Rady 2008/616/WSiSW (4) oraz załącznikiem do niej, a także decyzją ramową Rady 2009/905/WSiSW (5), a zatem uczestniczy w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

| (5) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

| (6) | Umowa powinna zostać zatwierdzona, |
| --- | --- |

(6)

Umowa powinna zostać zatwierdzona,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Umowa między Unią Europejską a Księstwem Liechtensteinu w sprawie stosowania niektórych przepisów decyzji Rady 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, decyzji Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, oraz załącznika do tej decyzji, a także decyzji ramowej Rady 2009/905/WSiSW w sprawie akredytacji dostawców usług kryminalistycznych wykonujących czynności laboratoryjne zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii (6).

Artykuł 2

Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w art. 8 ust. 1 umowy (7).

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2022 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

Z. NEKULA

---

(1)  Zgoda z dnia 17 grudnia 2019 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Decyzja Rady (UE) 2019/1172 z dnia 6 czerwca 2019 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania niektórych postanowień Umowy między Unią Europejską a Księstwem Liechtensteinu w sprawie stosowania niektórych przepisów decyzji Rady 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, decyzji Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, oraz załącznika do tej decyzji, a także decyzji ramowej Rady 2009/905/WSiSW w sprawie akredytacji dostawców usług kryminalistycznych wykonujących czynności laboratoryjne (Dz.U. L 184 z 10.7.2019, s. 1).

2

(3)  Decyzja Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1).

3

(4)  Decyzja Rady 2008/616/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 12).

4

(5)  Decyzja ramowa Rady 2009/905/WSiSW z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie akredytacji dostawców usług kryminalistycznych wykonujących czynności laboratoryjne (Dz.U. L 322 z 9.12.2009, s. 14).

5

(6)  Tekst umowy został opublikowany w Dz.U. L 184 z 10.7.2019, s. 3, wraz z decyzją w sprawie podpisania.

6

(7)  Data wejścia w życie umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

7

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/98 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/98

---

DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2022/2538

z dnia 13 grudnia 2022 r.

w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania zdolności w Somalii (EUCAP Somalia) (EUCAP Somalia/1/2022)

KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,

uwzględniając decyzję Rady 2012/389/WPZiB z dnia 16 lipca 2012 r. w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania zdolności w Somalii (EUCAP Somalia) (1), w szczególności jej art. 9 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na podstawie art. 9 ust. 1 decyzji 2012/389/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) jest upoważniony – zgodnie z art. 38 akapit trzeci Traktatu – do podejmowania stosownych decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad misją Unii Europejskiej dotyczącą budowania zdolności w Somalii (EUCAP Somalia), w tym decyzji o mianowaniu szefa misji. |
| --- | --- |

(1)

Na podstawie art. 9 ust. 1 decyzji 2012/389/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) jest upoważniony – zgodnie z art. 38 akapit trzeci Traktatu – do podejmowania stosownych decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad misją Unii Europejskiej dotyczącą budowania zdolności w Somalii (EUCAP Somalia), w tym decyzji o mianowaniu szefa misji.

| (2) | W dniu 7 grudnia 2021 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2021/2210 (2) przedłużającą mandat Christophera REYNOLDSA jako szefa misji EUCAP Somalia od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 7 grudnia 2021 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2021/2210 (2) przedłużającą mandat Christophera REYNOLDSA jako szefa misji EUCAP Somalia od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r.

| (3) | W dniu 12 grudnia 2022 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2022/2445 (3) przedłużającą mandat misji EUCAP Somalia do dnia 31 grudnia 2024 r. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 12 grudnia 2022 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2022/2445 (3) przedłużającą mandat misji EUCAP Somalia do dnia 31 grudnia 2024 r.

| (4) | W dniu 17 listopada 2022 r. Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, aby na stanowisko szefa misji EUCAP Somalia na okres od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2023 r. mianować Kauka AALTOMAA, |
| --- | --- |

(4)

W dniu 17 listopada 2022 r. Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, aby na stanowisko szefa misji EUCAP Somalia na okres od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2023 r. mianować Kauka AALTOMAA,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Kauko AALTOMAA zostaje mianowany na stanowisko szefa misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania zdolności w Somalii (EUCAP Somalia) na okres od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2023 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2023 r.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 grudnia 2022 r.

W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

D. PRONK

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 187 z 17.7.2012, s. 40.

1

(2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2021/2210 z dnia 7 grudnia 2021 r. w sprawie przedłużenia mandatu szefa misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania zdolności w Somalii (EUCAP Somalia) (EUCAP Somalia/1/2021) (Dz.U. L 447 z 14.12.2021, s. 3).

2

(3)  Decyzja Rady (WPZiB) 2022/2445 z dnia 12 grudnia 2022 r. zmieniająca decyzję 2012/389/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania zdolności w Somalii (EUCAP Somalia) (Dz.U. L 319 z 13.12.2022, s. 91).

3

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/99 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/99

---

DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2022/2539

z dnia 13 grudnia 2022 r.

w sprawie mianowania dowódcy sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie oraz uchylenia decyzji (WPZiB) 2022/59 (BiH/34/2022)

KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38,

uwzględniając wspólne działanie Rady 2004/570/WPZiB z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (1), w szczególności jego art. 6 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na podstawie art. 6 ust. 1 wspólnego działania 2004/570/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podejmowania odpowiednich decyzji w sprawie mianowania dowódcy sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (operacji ALTHEA) (zwanego dalej „dowódcą sił UE”). |
| --- | --- |

(1)

Na podstawie art. 6 ust. 1 wspólnego działania 2004/570/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podejmowania odpowiednich decyzji w sprawie mianowania dowódcy sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (operacji ALTHEA) (zwanego dalej „dowódcą sił UE”).

| (2) | W dniu 10 stycznia 2022 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2022/59 (2) w sprawie mianowania generała dywizji Antona WESSELY’EGO dowódcą sił UE. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 10 stycznia 2022 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2022/59 (2) w sprawie mianowania generała dywizji Antona WESSELY’EGO dowódcą sił UE.

| (3) | W dniu 13 października 2022 r. austriackie władze wojskowe zaleciły mianowanie generała dywizji Helmuta HABERMAYERA dowódcą sił UE od dnia 20 stycznia 2023 r., na miejsce generała dywizji Antona WESSELY’EGO. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 13 października 2022 r. austriackie władze wojskowe zaleciły mianowanie generała dywizji Helmuta HABERMAYERA dowódcą sił UE od dnia 20 stycznia 2023 r., na miejsce generała dywizji Antona WESSELY’EGO.

| (4) | Dowódca operacji ALTHEA poparł zalecenie austriackich władz wojskowych. |
| --- | --- |

(4)

Dowódca operacji ALTHEA poparł zalecenie austriackich władz wojskowych.

| (5) | W dniu 24 listopada 2022 r. Komitet Wojskowy UE wyraził zgodę na zalecenie austriackich władz wojskowych. |
| --- | --- |

(5)

W dniu 24 listopada 2022 r. Komitet Wojskowy UE wyraził zgodę na zalecenie austriackich władz wojskowych.

| (6) | Należy zatem uchylić decyzję (WPZiB) 2022/59. |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem uchylić decyzję (WPZiB) 2022/59.

| (7) | W dniach 12 i 13 grudnia 2002 r. Rada Europejska na posiedzeniu w Kopenhadze przyjęła deklarację stwierdzającą, że uzgodnienia „Berlin Plus” i ich wykonanie będą miały zastosowanie tylko do tych państw członkowskich Unii, które są członkami NATO albo biorą udział w programie „Partnerstwo dla Pokoju” i które wskutek tego zawarły z NATO dwustronne umowy dotyczące bezpieczeństwa, |
| --- | --- |

(7)

W dniach 12 i 13 grudnia 2002 r. Rada Europejska na posiedzeniu w Kopenhadze przyjęła deklarację stwierdzającą, że uzgodnienia „Berlin Plus” i ich wykonanie będą miały zastosowanie tylko do tych państw członkowskich Unii, które są członkami NATO albo biorą udział w programie „Partnerstwo dla Pokoju” i które wskutek tego zawarły z NATO dwustronne umowy dotyczące bezpieczeństwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Generał dywizji Helmut HABERMAYER zostaje niniejszym mianowany dowódcą sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (operacja ALTHEA) od dnia 20 stycznia 2023 r.

Artykuł 2

Decyzja (WPZiB) 2022/59 traci moc.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 20 stycznia 2023 r.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 grudnia 2022 r.

W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

D. PRONK

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 252 z 28.7.2004, s. 10.

1

(2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2022/59 z dnia 10 stycznia 2022 r. w sprawie mianowania dowódcy sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie oraz uchylenia decyzji (WPZiB) 2021/5 (BiH/32/2022) (Dz.U. L 10 z 17.1.2022, s. 77).

2

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/101 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/101

---

DECYZJA RADY (UE) 2022/2540

z dnia 19 grudnia 2022 r.

w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Królestwo Belgii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,

uwzględniając decyzję Rady (UE) 2019/853 z dnia 21 maja 2019 r. ustalającą skład Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając propozycję rządu Belgii,

po konsultacji z Komisją Europejską,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 300 ust. 2 Traktatu w skład Komitetu Ekonomiczno-Społecznego wchodzą przedstawiciele organizacji pracodawców, pracowników oraz inni przedstawiciele podmiotów reprezentujących społeczeństwo obywatelskie, w szczególności z dziedzin społeczno-ekonomicznej, obywatelskiej, zawodowej i kultury. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 300 ust. 2 Traktatu w skład Komitetu Ekonomiczno-Społecznego wchodzą przedstawiciele organizacji pracodawców, pracowników oraz inni przedstawiciele podmiotów reprezentujących społeczeństwo obywatelskie, w szczególności z dziedzin społeczno-ekonomicznej, obywatelskiej, zawodowej i kultury.

| (2) | W dniu 2 października 2020 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2020/1392 (2) w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2020 r. do dnia 20 września 2025 r. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 2 października 2020 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2020/1392 (2) w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2020 r. do dnia 20 września 2025 r.

| (3) | Stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z rezygnacją Dominique’a MICHELA. |
| --- | --- |

(3)

Stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z rezygnacją Dominique’a MICHELA.

| (4) | Rząd belgijski zaproponował Oliviera JORISA, Executive Manager du Centre de compétence Europe et International de la Fédération des Entreprises de Belgique (FEB) (dyrektor wykonawczy, Wydział Spraw Europejskich i Międzynarodowych, Federacja Przedsiębiorstw w Belgii), na stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 20 września 2025 r., |
| --- | --- |

(4)

Rząd belgijski zaproponował Oliviera JORISA, Executive Manager du Centre de compétence Europe et International de la Fédération des Entreprises de Belgique (FEB) (dyrektor wykonawczy, Wydział Spraw Europejskich i Międzynarodowych, Federacja Przedsiębiorstw w Belgii), na stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 20 września 2025 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Olivier JORIS, Executive Manager du Centre de compétence Europe et International de la Fédération des Entreprises de Belgique (FEB) (dyrektor wykonawczy, Wydział Spraw Europejskich i Międzynarodowych, Federacja Przedsiębiorstw w Belgii), zostaje niniejszym mianowany członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 20 września 2025 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 grudnia 2022 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

J. SÍKELA

---

(1)  
  Dz.U. L 139 z 27.5.2019, s. 15.

1

(2)  Decyzja Rady (UE) 2020/1392 z dnia 2 października 2020 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2020 r. do dnia 20 września 2025 r. oraz uchylenia i zastąpienia decyzji Rady w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2020 r. do dnia 20 września 2025 r. przyjętej w dniu 18 września 2020 r. (Dz.U. L 322 z 5.10.2020, s. 1).

2

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/103 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/103

---

DECYZJA RADY (UE) 2022/2541

z dnia 19 grudnia 2022 r.

w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Republikę Federalną Niemiec

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,

uwzględniając decyzję Rady (UE) 2019/853 z dnia 21 maja 2019 r. ustalającą skład Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając propozycję rządu Niemiec,

po konsultacji z Komisją Europejską,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 300 ust. 2 Traktatu w skład Komitetu Ekonomiczno-Społecznego wchodzą przedstawiciele organizacji pracodawców, pracowników oraz inni przedstawiciele podmiotów reprezentujących społeczeństwo obywatelskie, w szczególności z dziedzin społeczno-ekonomicznej, obywatelskiej, zawodowej i kultury. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 300 ust. 2 Traktatu w skład Komitetu Ekonomiczno-Społecznego wchodzą przedstawiciele organizacji pracodawców, pracowników oraz inni przedstawiciele podmiotów reprezentujących społeczeństwo obywatelskie, w szczególności z dziedzin społeczno-ekonomicznej, obywatelskiej, zawodowej i kultury.

| (2) | W dniu 2 października 2020 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2020/1392 (2) w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2020 r. do dnia 20 września 2025 r. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 2 października 2020 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2020/1392 (2) w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2020 r. do dnia 20 września 2025 r.

| (3) | Stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z rezygnacją Gabriele MÜLLER-LIST. |
| --- | --- |

(3)

Stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z rezygnacją Gabriele MÜLLER-LIST.

| (4) | Rząd niemiecki zaproponował Andreasa KRUSE’A, Mitglied im Vorstand der Bundesarbeitsgemeinschaft der Seniorenorganisation e.V. (BAGSO) (członek Zarządu Niemieckiego Krajowego Stowarzyszenia Organizacji Seniorów (BAGSO)) na stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 20 września 2025 r., |
| --- | --- |

(4)

Rząd niemiecki zaproponował Andreasa KRUSE’A, Mitglied im Vorstand der Bundesarbeitsgemeinschaft der Seniorenorganisation e.V. (BAGSO) (członek Zarządu Niemieckiego Krajowego Stowarzyszenia Organizacji Seniorów (BAGSO)) na stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 20 września 2025 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Andreas KRUSE, Mitglied im Vorstand der Bundesarbeitsgemeinschaft der Seniorenorganisation e.V. (BAGSO) (członek Zarządu Niemieckiego Krajowego Stowarzyszenia Organizacji Seniorów (BAGSO)), zostaje niniejszym mianowany na stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 20 września 2025 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 grudnia 2022 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

J. SÍKELA

---

(1)  
  Dz.U. L 139 z 27.5.2019, s. 15.

1

(2)  Decyzja Rady (UE) 2020/1392 z dnia 2 października 2020 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2020 r. do dnia 20 września 2025 r. oraz uchylenia i zastąpienia decyzji Rady w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2020 r. do dnia 20 września 2025 r. przyjętej w dniu 18 września 2020 r. (Dz.U. L 322 z 5.10.2020, s. 1).

2

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/105 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/105

---

DECYZJA WYKONAWCZA RADY (UE) 2022/2542

z dnia 19 grudnia 2022 r.

zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2018/1904 w sprawie upoważnienia Niderlandów do wprowadzenia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 285 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1), w szczególności jej art. 395 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzją wykonawczą Rady (UE) 2018/1904 (2) upoważniono Niderlandy do wprowadzenia środka szczególnego stanowiącego odstępstwo od art. 285 dyrektywy 2006/112/WE w celu zwolnienia z podatku od wartości dodanej (VAT) podatników, których roczny obrót nie przekracza 25 000 EUR (zwanego dalej „środkiem szczególnym”). |
| --- | --- |

(1)

Decyzją wykonawczą Rady (UE) 2018/1904 (2) upoważniono Niderlandy do wprowadzenia środka szczególnego stanowiącego odstępstwo od art. 285 dyrektywy 2006/112/WE w celu zwolnienia z podatku od wartości dodanej (VAT) podatników, których roczny obrót nie przekracza 25 000 EUR (zwanego dalej „środkiem szczególnym”).

| (2) | Decyzja wykonawcza (UE) 2018/1904 traci moc z dniem 31 grudnia 2022 r. Pismem z dnia 23 sierpnia 2022 r. Niderlandy zwróciły się z wnioskiem o upoważnienie do dalszego stosowania środka szczególnego przez kolejny okres do dnia 31 grudnia 2024 r., czyli do dnia, do którego państwa członkowskie mają dokonać transpozycji dyrektywy Rady (UE) 2020/285 (3). Z dyrektywy tej wynika, że od dnia 1 stycznia 2025 r. państwa członkowskie będą mogły zwalniać z VAT dostawy towarów i świadczenie usług dokonywane przez podatników, których roczny obrót w danym państwie członkowskim nie przekracza progu 85 000 EUR lub równowartości tej kwoty w walucie krajowej. |
| --- | --- |

(2)

Decyzja wykonawcza (UE) 2018/1904 traci moc z dniem 31 grudnia 2022 r. Pismem z dnia 23 sierpnia 2022 r. Niderlandy zwróciły się z wnioskiem o upoważnienie do dalszego stosowania środka szczególnego przez kolejny okres do dnia 31 grudnia 2024 r., czyli do dnia, do którego państwa członkowskie mają dokonać transpozycji dyrektywy Rady (UE) 2020/285 (3). Z dyrektywy tej wynika, że od dnia 1 stycznia 2025 r. państwa członkowskie będą mogły zwalniać z VAT dostawy towarów i świadczenie usług dokonywane przez podatników, których roczny obrót w danym państwie członkowskim nie przekracza progu 85 000 EUR lub równowartości tej kwoty w walucie krajowej.

| (3) | Zgodnie z art. 395 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE pismem z dnia 25 sierpnia 2022 r. Komisja przekazała wniosek złożony przez Niderlandy pozostałym państwom członkowskim, z wyjątkiem Hiszpanii. Pismem z 26 sierpnia Komisja przekazała ten wniosek Hiszpanii. Pismem z 29 sierpnia 2022 r. Komisja powiadomiła Niderlandy, że posiada wszystkie informacje konieczne do rozpatrzenia wniosku. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 395 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE pismem z dnia 25 sierpnia 2022 r. Komisja przekazała wniosek złożony przez Niderlandy pozostałym państwom członkowskim, z wyjątkiem Hiszpanii. Pismem z 26 sierpnia Komisja przekazała ten wniosek Hiszpanii. Pismem z 29 sierpnia 2022 r. Komisja powiadomiła Niderlandy, że posiada wszystkie informacje konieczne do rozpatrzenia wniosku.

| (4) | Środek szczególny jest zgodny z dyrektywą 2006/112/WE zmienioną dyrektywą (UE) 2020/285, której celem jest zmniejszenie obciążenia małych przedsiębiorstw związanego z przestrzeganiem przepisów oraz zapobieganie zakłóceniom konkurencji na rynku wewnętrznym. |
| --- | --- |

(4)

Środek szczególny jest zgodny z dyrektywą 2006/112/WE zmienioną dyrektywą (UE) 2020/285, której celem jest zmniejszenie obciążenia małych przedsiębiorstw związanego z przestrzeganiem przepisów oraz zapobieganie zakłóceniom konkurencji na rynku wewnętrznym.

| (5) | Środek szczególny pozostanie dla podatników nieobowiązkowy i nadal będą oni mogli wybrać stosowanie zasad ogólnych VAT zgodnie z art. 290 dyrektywy 2006/112/WE. |
| --- | --- |

(5)

Środek szczególny pozostanie dla podatników nieobowiązkowy i nadal będą oni mogli wybrać stosowanie zasad ogólnych VAT zgodnie z art. 290 dyrektywy 2006/112/WE.

| (6) | Według informacji przedstawionych przez Niderlandy środek szczególny będzie miał tylko nieznaczny wpływ na ogólną kwotę dochodów podatkowych pobieranych na etapie ostatecznej konsumpcji. |
| --- | --- |

(6)

Według informacji przedstawionych przez Niderlandy środek szczególny będzie miał tylko nieznaczny wpływ na ogólną kwotę dochodów podatkowych pobieranych na etapie ostatecznej konsumpcji.

| (7) | Po wejściu w życie rozporządzenia Rady (UE, Euratom) 2021/769 (4) Niderlandy nie będą dokonywały obliczenia rekompensaty w odniesieniu do sprawozdania dotyczącego zasobów własnych opartych na VAT za rok budżetowy 2022 i za kolejne lata. |
| --- | --- |

(7)

Po wejściu w życie rozporządzenia Rady (UE, Euratom) 2021/769 (4) Niderlandy nie będą dokonywały obliczenia rekompensaty w odniesieniu do sprawozdania dotyczącego zasobów własnych opartych na VAT za rok budżetowy 2022 i za kolejne lata.

| (8) | Biorąc pod uwagę że szczególny środek miał pozytywny wpływ na uproszczenie obowiązków związanych z VAT, podobnie jak i na zmniejszenie obciążenia administracyjnego i kosztów przestrzegania przepisów zarówno dla małych przedsiębiorstw, jak i dla organów podatkowych, a także biorąc pod uwagę brak znaczącego wpływu na całkowite dochody z tytułu VAT, należy upoważnić Niderlandy do dalszego stosowania środka szczególnego, określonego w decyzji wykonawczej (UE) 2018/1904. |
| --- | --- |

(8)

Biorąc pod uwagę że szczególny środek miał pozytywny wpływ na uproszczenie obowiązków związanych z VAT, podobnie jak i na zmniejszenie obciążenia administracyjnego i kosztów przestrzegania przepisów zarówno dla małych przedsiębiorstw, jak i dla organów podatkowych, a także biorąc pod uwagę brak znaczącego wpływu na całkowite dochody z tytułu VAT, należy upoważnić Niderlandy do dalszego stosowania środka szczególnego, określonego w decyzji wykonawczej (UE) 2018/1904.

| (9) | Stosowanie środka szczególnego powinno być ograniczone w czasie. Okres ten powinien być wystarczający, aby umożliwić Komisji ocenę skuteczności i adekwatności obecnego progu. Zgodnie z art. 3 ust. 1 dyrektywy (UE) 2020/285 państwa członkowskie mają ponadto do dnia 31 grudnia 2024 r. przyjąć i opublikować przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 1 tej dyrektywy i stosować te przepisy od dnia 1 stycznia 2025 r. Należy zatem upoważnić Niderlandy do stosowania tego środka szczególnego do dnia 31 grudnia 2024 r. |
| --- | --- |

(9)

Stosowanie środka szczególnego powinno być ograniczone w czasie. Okres ten powinien być wystarczający, aby umożliwić Komisji ocenę skuteczności i adekwatności obecnego progu. Zgodnie z art. 3 ust. 1 dyrektywy (UE) 2020/285 państwa członkowskie mają ponadto do dnia 31 grudnia 2024 r. przyjąć i opublikować przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 1 tej dyrektywy i stosować te przepisy od dnia 1 stycznia 2025 r. Należy zatem upoważnić Niderlandy do stosowania tego środka szczególnego do dnia 31 grudnia 2024 r.

| (10) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą (UE) 2018/1904, |
| --- | --- |

(10)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą (UE) 2018/1904,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Art. 2 decyzji wykonawczej (UE) 2018/1904 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 2

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej notyfikacji.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Niderlandów.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 grudnia 2022 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

J. SÍKELA

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.

1

(2)  Decyzja wykonawcza Rady (UE) 2018/1904 z dnia 4 grudnia 2018 r. w sprawie upoważnienia Niderlandów do wprowadzenia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 285 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 310 z 6.12.2018, s. 25).

2

(3)  Dyrektywa Rady (UE) 2020/285 z dnia 18 lutego 2020 r. zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w odniesieniu do procedury szczególnej dla małych przedsiębiorstw oraz rozporządzenie (UE) nr 904/2010 w odniesieniu do współpracy administracyjnej i wymiany informacji do celów monitorowania i prawidłowego stosowania procedury szczególnej dla małych przedsiębiorstw (Dz.U. L 62 z 2.3.2020, s. 13).

3

(4)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) 2021/769 z dnia 30 kwietnia 2021 r. zmieniające rozporządzenie (EWG, Euratom) nr 1553/89 w sprawie ostatecznych jednolitych warunków poboru środków własnych pochodzących z podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 165 z 11.5.2021, s. 9).

4

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/107 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/107

---

DECYZJA WYKONAWCZA RADY (WPZiB) 2022/2543

z dnia 21 grudnia 2022 r.

wykonująca decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 ust. 2,

uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2015/1333 z dnia 31 lipca 2015 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii oraz uchylającą decyzję 2011/137/WPZiB (1), w szczególności jej art. 12 ust. 1,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 31 lipca 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/1333. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 31 lipca 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/1333.

| (2) | W związku z wyrokiem Sądu w sprawie T-627/20 (2) należy usunąć wpis dotyczący jednego podmiotu umieszczonego w wykazie. |
| --- | --- |

(2)

W związku z wyrokiem Sądu w sprawie T-627/20 (2) należy usunąć wpis dotyczący jednego podmiotu umieszczonego w wykazie.

| (3) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (WPZiB) 2015/1333, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (WPZiB) 2015/1333,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku IV do decyzji (WPZiB) 2015/1333 wprowadza się zmianę określoną w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 grudnia 2022 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

M. BEK

---

(1)  
  Dz.U. L 206 z 1.8.2015, s. 34.

1

(2)  Wyrok Sądu z dnia 28 września 2022 r., Libyan African Investment Company (Laico)/Rada Unii Europejskiej, T-627/20.

2

Libyan African Investment Company (Laico)/Rada Unii Europejskiej

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku IV do decyzji (WPZiB) 2015/1333 (Wykaz osób i podmiotów, o których mowa w art. 9 ust. 2), część B. (Podmioty) skreśla się następujący wpis:

| „1. | Libyan Arab African Investment Company — LAAICO (alias LAICO)”. |
| --- | --- |

„1.

Libyan Arab African Investment Company — LAAICO (alias LAICO)”.

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/109 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/109

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE, Euratom) 2022/2544

z dnia 19 grudnia 2022 r.

ustanawiająca ustalenia dotyczące kierowania unijnymi operacjami zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w ramach zróżnicowanej strategii finansowania oraz powiązanymi operacjami udzielania pożyczek, a także realizowania takich operacji

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (1), w szczególności jego art. 220a,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2022/2434 (2) zmieniono rozporządzenie (UE, Euratom) 2018/1046 (rozporządzenie finansowe) przez ustanowienie zróżnicowanej strategii finansowania jako jednolitej metody finansowania w odniesieniu do operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem prowadzonych przez Komisję. Art. 220a rozporządzenia finansowego stosuje się do programów pomocy finansowej, w odniesieniu do których akty podstawowe wchodzą w życie 9 listopada 2022 r. lub po tym dniu. Zróżnicowana strategia finansowania nie ma zastosowania do istniejących programów, w ramach których operacje zaciągania i udzielania pożyczek powinny być nadal prowadzone według tradycyjnej metody „back-to-back”, zgodnie z art. 220 rozporządzenia finansowego. Metoda „back-to-back” może mieć również zastosowanie, w drodze wyjątku, do nowych programów pomocy finansowej i ma zastosowanie do wszelkich programów Euratomu. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2022/2434 (2) zmieniono rozporządzenie (UE, Euratom) 2018/1046 (rozporządzenie finansowe) przez ustanowienie zróżnicowanej strategii finansowania jako jednolitej metody finansowania w odniesieniu do operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem prowadzonych przez Komisję. Art. 220a rozporządzenia finansowego stosuje się do programów pomocy finansowej, w odniesieniu do których akty podstawowe wchodzą w życie 9 listopada 2022 r. lub po tym dniu. Zróżnicowana strategia finansowania nie ma zastosowania do istniejących programów, w ramach których operacje zaciągania i udzielania pożyczek powinny być nadal prowadzone według tradycyjnej metody „back-to-back”, zgodnie z art. 220 rozporządzenia finansowego. Metoda „back-to-back” może mieć również zastosowanie, w drodze wyjątku, do nowych programów pomocy finansowej i ma zastosowanie do wszelkich programów Euratomu.

| (2) | Zgodnie z art. 220a rozporządzenia finansowego Komisja dokonuje koniecznych ustaleń w zakresie wdrażania zróżnicowanej strategii finansowania. Ustalenia te powinny obejmować ramy zarządzania, procedury zarządzania ryzykiem oraz metodykę alokacji kosztów służącą zapewnieniu, by wszystkie koszty poniesione przez Unię w związku z pomocą finansową były pokrywane przez kraj będący beneficjentem. Konieczne jest zatem dokonanie ustaleń mających zastosowanie do operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem realizowanych przez Komisję w ramach zróżnicowanej strategii finansowania oraz do powiązanych operacji udzielania pożyczek. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 220a rozporządzenia finansowego Komisja dokonuje koniecznych ustaleń w zakresie wdrażania zróżnicowanej strategii finansowania. Ustalenia te powinny obejmować ramy zarządzania, procedury zarządzania ryzykiem oraz metodykę alokacji kosztów służącą zapewnieniu, by wszystkie koszty poniesione przez Unię w związku z pomocą finansową były pokrywane przez kraj będący beneficjentem. Konieczne jest zatem dokonanie ustaleń mających zastosowanie do operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem realizowanych przez Komisję w ramach zróżnicowanej strategii finansowania oraz do powiązanych operacji udzielania pożyczek.

| (3) | Komisja po raz pierwszy zastosowała zróżnicowaną strategię finansowania w odniesieniu do operacji zaciągania pożyczek w kontekście NextGenerationEU („NGEU”), tymczasowego instrumentu Unii wspierającego odbudowę gospodarczą w następstwie kryzysu związanego z COVID-19. Umożliwiło to skuteczne uruchomienie środków na bezzwrotne wsparcie i pożyczki na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 (3) oraz w ramach innych programów unijnych, o których mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Rady (UE) 2020/2094 (4). |
| --- | --- |

(3)

Komisja po raz pierwszy zastosowała zróżnicowaną strategię finansowania w odniesieniu do operacji zaciągania pożyczek w kontekście NextGenerationEU („NGEU”), tymczasowego instrumentu Unii wspierającego odbudowę gospodarczą w następstwie kryzysu związanego z COVID-19. Umożliwiło to skuteczne uruchomienie środków na bezzwrotne wsparcie i pożyczki na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 (3) oraz w ramach innych programów unijnych, o których mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Rady (UE) 2020/2094 (4).

| (4) | Model zarządzania oraz procesy konieczne do wdrożenia zróżnicowanej strategii finansowania w ramach NGEU ustanowiono zgodnie z decyzją wykonawczą Komisji C(2021) 2502 (5). Ustalenia te obejmują m.in. ramy zarządzania, procedury zarządzania ryzykiem i procedury zapewnienia zgodności z przepisami. Opracowaną metodykę alokacji kosztów przedstawiono w decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2021/1095 (6). Ustalenia dotyczące wdrażania zróżnicowanej strategii finansowania, o której mowa w art. 220a rozporządzenia finansowego, należy oprzeć na modelu zarządzania NGEU. |
| --- | --- |

(4)

Model zarządzania oraz procesy konieczne do wdrożenia zróżnicowanej strategii finansowania w ramach NGEU ustanowiono zgodnie z decyzją wykonawczą Komisji C(2021) 2502 (5). Ustalenia te obejmują m.in. ramy zarządzania, procedury zarządzania ryzykiem i procedury zapewnienia zgodności z przepisami. Opracowaną metodykę alokacji kosztów przedstawiono w decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2021/1095 (6). Ustalenia dotyczące wdrażania zróżnicowanej strategii finansowania, o której mowa w art. 220a rozporządzenia finansowego, należy oprzeć na modelu zarządzania NGEU.

| (5) | Niniejsza decyzja powinna mieć zastosowanie głównie do operacji realizowanych w ramach zróżnicowanej strategii finansowania, przy czym niektóre z ustaleń przewidzianych w niniejszej decyzji należy jednak rozszerzyć na operacje realizowane w ramach metody „back-to-back”. Takie podejście zapewniłoby spójność między poszczególnymi programami w zakresie, w jakim ma to zastosowanie. Stanowiłoby również gwarancję, że wszystkie operacje będą podlegać zasadom o najwyższych standardach, zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami. Powinno tak być w przypadku ustaleń dotyczących zarządzania ryzykiem i procedur zapewnienia zgodności z przepisami. |
| --- | --- |

(5)

Niniejsza decyzja powinna mieć zastosowanie głównie do operacji realizowanych w ramach zróżnicowanej strategii finansowania, przy czym niektóre z ustaleń przewidzianych w niniejszej decyzji należy jednak rozszerzyć na operacje realizowane w ramach metody „back-to-back”. Takie podejście zapewniłoby spójność między poszczególnymi programami w zakresie, w jakim ma to zastosowanie. Stanowiłoby również gwarancję, że wszystkie operacje będą podlegać zasadom o najwyższych standardach, zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami. Powinno tak być w przypadku ustaleń dotyczących zarządzania ryzykiem i procedur zapewnienia zgodności z przepisami.

| (6) | W corocznej decyzji w sprawie zaciągania pożyczek należy określić elementy operacji zaciągania pożyczek w ramach zróżnicowanej strategii finansowania planowanych na okres jednego roku. W szczególności w decyzji należy ustalić wielkość prowadzonych operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w celu określenia ogólnego poziomu ekspozycji budżetu Unii oraz beneficjentów pożyczek. W tym celu w decyzji należy określić zakres maksymalnych kwot emisji długoterminowego finansowania na realizację wszystkich celów, maksymalną niespłaconą kwotę finansowania krótkoterminowego, maksymalny średni termin zapadalności unijnego finansowania długoterminowego, limit ostatecznej niespłaconej kwoty na jedną emisję oraz, w stosownych przypadkach, maksymalną kwotę emisji Komisji, którą może ona przechowywać na własnym rachunku i która może zostać wykorzystana jako dodatkowe źródło finansowania lub do wsparcia rynku wtórnego. |
| --- | --- |

(6)

W corocznej decyzji w sprawie zaciągania pożyczek należy określić elementy operacji zaciągania pożyczek w ramach zróżnicowanej strategii finansowania planowanych na okres jednego roku. W szczególności w decyzji należy ustalić wielkość prowadzonych operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w celu określenia ogólnego poziomu ekspozycji budżetu Unii oraz beneficjentów pożyczek. W tym celu w decyzji należy określić zakres maksymalnych kwot emisji długoterminowego finansowania na realizację wszystkich celów, maksymalną niespłaconą kwotę finansowania krótkoterminowego, maksymalny średni termin zapadalności unijnego finansowania długoterminowego, limit ostatecznej niespłaconej kwoty na jedną emisję oraz, w stosownych przypadkach, maksymalną kwotę emisji Komisji, którą może ona przechowywać na własnym rachunku i która może zostać wykorzystana jako dodatkowe źródło finansowania lub do wsparcia rynku wtórnego.

| (7) | Aby zapewnić dostępność koniecznych środków na pokrycie zobowiązań wynikających z powiązanych programów pomocy finansowej, w miarę jak stają się wymagalne, operacje zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w ramach zróżnicowanej strategii finansowania powinny być realizowane na podstawie dwuletnich planów finansowania. Takie plany zapewniłyby ramy dla tych operacji w tym okresie dzięki odniesieniom do płatności, których należy dokonać w celu wdrożenia powiązanych programów. Ustanowienie planu finansowania powinno zatem zapewnić bezpośrednie powiązanie z potrzebami w zakresie płatności w celu spełnienia zobowiązań na wydatki, które to zobowiązania zaciągnięto na podstawie odpowiednich aktów podstawowych. Plan finansowania powinien zostać przyjęty w oparciu o limity określone w corocznej decyzji w sprawie zaciągania pożyczek. Plan finansowania stanowi dla uczestników rynku źródło informacji o orientacyjnych planach finansowania w nadchodzącym okresie. |
| --- | --- |

(7)

Aby zapewnić dostępność koniecznych środków na pokrycie zobowiązań wynikających z powiązanych programów pomocy finansowej, w miarę jak stają się wymagalne, operacje zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w ramach zróżnicowanej strategii finansowania powinny być realizowane na podstawie dwuletnich planów finansowania. Takie plany zapewniłyby ramy dla tych operacji w tym okresie dzięki odniesieniom do płatności, których należy dokonać w celu wdrożenia powiązanych programów. Ustanowienie planu finansowania powinno zatem zapewnić bezpośrednie powiązanie z potrzebami w zakresie płatności w celu spełnienia zobowiązań na wydatki, które to zobowiązania zaciągnięto na podstawie odpowiednich aktów podstawowych. Plan finansowania powinien zostać przyjęty w oparciu o limity określone w corocznej decyzji w sprawie zaciągania pożyczek. Plan finansowania stanowi dla uczestników rynku źródło informacji o orientacyjnych planach finansowania w nadchodzącym okresie.

| (8) | Dzięki ustaleniu orientacyjnej maksymalnej kwoty pożyczki obejmującej – co do zasady – okres sześciu miesięcy oraz określeniu niektórych innych kluczowych parametrów planowanych operacji plan finansowania zapewniłby również większą przewidywalność emisji, przy jednoczesnym zachowaniu elastyczności i zapewnieniu przejrzystości na rynkach. Baza docelowych inwestorów potrzebuje informacji na temat zbliżających się emisji oraz ich harmonogramu, aby mogli oni przygotować własne plany inwestycyjne. |
| --- | --- |

(8)

Dzięki ustaleniu orientacyjnej maksymalnej kwoty pożyczki obejmującej – co do zasady – okres sześciu miesięcy oraz określeniu niektórych innych kluczowych parametrów planowanych operacji plan finansowania zapewniłby również większą przewidywalność emisji, przy jednoczesnym zachowaniu elastyczności i zapewnieniu przejrzystości na rynkach. Baza docelowych inwestorów potrzebuje informacji na temat zbliżających się emisji oraz ich harmonogramu, aby mogli oni przygotować własne plany inwestycyjne.

| (9) | Coroczna decyzja w sprawie zaciągania pożyczek oraz plan finansowania powinny służyć także jako główne źródło informacji przekazywanych Parlamentowi Europejskiemu i Radzie przez Komisję, zgodnie z art. 220a ust. 2 rozporządzenia finansowego, jak również informacji dostarczanych rynkom i opinii publicznej. Ponadto zgodnie z art. 220a ust. 2 rozporządzenia finansowego Komisja powinna składać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wyczerpujące i regularne sprawozdania na temat wszystkich aspektów swojej strategii zaciągania pożyczek i zarządzania długiem. |
| --- | --- |

(9)

Coroczna decyzja w sprawie zaciągania pożyczek oraz plan finansowania powinny służyć także jako główne źródło informacji przekazywanych Parlamentowi Europejskiemu i Radzie przez Komisję, zgodnie z art. 220a ust. 2 rozporządzenia finansowego, jak również informacji dostarczanych rynkom i opinii publicznej. Ponadto zgodnie z art. 220a ust. 2 rozporządzenia finansowego Komisja powinna składać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wyczerpujące i regularne sprawozdania na temat wszystkich aspektów swojej strategii zaciągania pożyczek i zarządzania długiem.

| (10) | Określenie dokładnych i adekwatnych planów finansowania w ramach zróżnicowanej strategii finansowania zależy od regularnego i terminowego przekazywania informacji przez urzędników zatwierdzających odpowiedzialnych za realizację programów pomocy finansowej w odpowiednich ramach czasowych oraz w granicach kwot koniecznych do zatwierdzenia przewidywanych płatności. Informacje te należy przekazywać Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu, będącej służbą odpowiedzialną za określanie i wdrażanie planów finansowania, przy zastosowaniu narzędzia prognozowania finansowego Komisji. |
| --- | --- |

(10)

Określenie dokładnych i adekwatnych planów finansowania w ramach zróżnicowanej strategii finansowania zależy od regularnego i terminowego przekazywania informacji przez urzędników zatwierdzających odpowiedzialnych za realizację programów pomocy finansowej w odpowiednich ramach czasowych oraz w granicach kwot koniecznych do zatwierdzenia przewidywanych płatności. Informacje te należy przekazywać Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu, będącej służbą odpowiedzialną za określanie i wdrażanie planów finansowania, przy zastosowaniu narzędzia prognozowania finansowego Komisji.

| (11) | W ramach zróżnicowanej strategii finansowania należy dążyć do uzyskania najkorzystniejszych dla Unii warunków finansowych, w drodze rzetelnego planowania oraz sprawnej realizacji transakcji na najlepszych możliwych warunkach w danej sytuacji rynkowej. Ze względu na potrzebę pozyskania finansowania umożliwiającego wypłatę środków na rzecz odpowiednich programów Komisja ma ograniczone możliwości decyzyjne w zakresie harmonogramu transakcji rynkowych. Dzięki zróżnicowanej strategii finansowania Komisja mogłaby korzystać z szerszego zakresu technik finansowania, w tym finansowania krótkoterminowego, co pozwoliłoby jej ograniczyć ryzyko niewykonania założeń w sytuacji konieczności pozyskania funduszy w bardziej niekorzystnych warunkach rynkowych. |
| --- | --- |

(11)

W ramach zróżnicowanej strategii finansowania należy dążyć do uzyskania najkorzystniejszych dla Unii warunków finansowych, w drodze rzetelnego planowania oraz sprawnej realizacji transakcji na najlepszych możliwych warunkach w danej sytuacji rynkowej. Ze względu na potrzebę pozyskania finansowania umożliwiającego wypłatę środków na rzecz odpowiednich programów Komisja ma ograniczone możliwości decyzyjne w zakresie harmonogramu transakcji rynkowych. Dzięki zróżnicowanej strategii finansowania Komisja mogłaby korzystać z szerszego zakresu technik finansowania, w tym finansowania krótkoterminowego, co pozwoliłoby jej ograniczyć ryzyko niewykonania założeń w sytuacji konieczności pozyskania funduszy w bardziej niekorzystnych warunkach rynkowych.

| (12) | Instrumenty finansowania w ramach zróżnicowanej strategii finansowania powinny obejmować m.in. różne obligacje referencyjne i eurobony. Operacje zaciągania pożyczek w ramach zróżnicowanej strategii finansowania powinny być organizowane w formie aukcji, transakcji konsorcjalnych lub emisji niepublicznych, w zależności od tego, która z tych form jest najbardziej odpowiednia ze względu na wielkość i charakter operacji. |
| --- | --- |

(12)

Instrumenty finansowania w ramach zróżnicowanej strategii finansowania powinny obejmować m.in. różne obligacje referencyjne i eurobony. Operacje zaciągania pożyczek w ramach zróżnicowanej strategii finansowania powinny być organizowane w formie aukcji, transakcji konsorcjalnych lub emisji niepublicznych, w zależności od tego, która z tych form jest najbardziej odpowiednia ze względu na wielkość i charakter operacji.

| (13) | Zróżnicowana strategia finansowania powinna obejmować zdolność do emitowania instrumentów krótkoterminowych i utrzymywania bufora płynnościowego, co umożliwi Komisji złagodzenie rozbieżności czasowych między zaciąganiem pożyczek a wypłatami środków oraz zaspokojenie wniosków o wypłatę również w przypadku niekorzystnych warunków finansowania. Aby zapewnić elastyczność i skuteczność, krótkoterminowe operacje zaciągania pożyczek za pośrednictwem eurobonów należy realizować w drodze regularnych aukcji. Aukcje te powinny być organizowane w taki sposób, aby zapewnić przejrzysty i przewidywalny status Unii jako emitenta oraz równe traktowanie uczestników. |
| --- | --- |

(13)

Zróżnicowana strategia finansowania powinna obejmować zdolność do emitowania instrumentów krótkoterminowych i utrzymywania bufora płynnościowego, co umożliwi Komisji złagodzenie rozbieżności czasowych między zaciąganiem pożyczek a wypłatami środków oraz zaspokojenie wniosków o wypłatę również w przypadku niekorzystnych warunków finansowania. Aby zapewnić elastyczność i skuteczność, krótkoterminowe operacje zaciągania pożyczek za pośrednictwem eurobonów należy realizować w drodze regularnych aukcji. Aukcje te powinny być organizowane w taki sposób, aby zapewnić przejrzysty i przewidywalny status Unii jako emitenta oraz równe traktowanie uczestników.

| (14) | Operacje zarządzania długiem w ramach zróżnicowanej strategii finansowania umożliwiają lepsze zarządzanie stopami procentowymi i innymi rodzajami ryzyka finansowego. Należy zatem zezwolić na stosowanie instrumentów pochodnych, takich jak swapy, w celu zarządzania ryzykiem stóp procentowych lub innymi rodzajami ryzyka finansowego związanymi z pożyczkami dla krajów będących beneficjentami, zawsze z poszanowaniem zasady równowagi budżetowej, lub zezwolić na zawieranie zabezpieczonych lub niezabezpieczonych transakcji rynku pieniężnego z organami państw członkowskich odpowiedzialnymi za zarządzanie długiem, instytucjami ponadnarodowymi, krajowymi agencjami sektora publicznego, instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi o odpowiedniej zdolności kredytowej lub kontrahentami centralnymi. W tym kontekście Komisja powinna być również upoważniona do odkupu lub utrzymywania własnych obligacji do celów zarządzania płynnością i wspierania płynności na rynku euroobligacji. |
| --- | --- |

(14)

Operacje zarządzania długiem w ramach zróżnicowanej strategii finansowania umożliwiają lepsze zarządzanie stopami procentowymi i innymi rodzajami ryzyka finansowego. Należy zatem zezwolić na stosowanie instrumentów pochodnych, takich jak swapy, w celu zarządzania ryzykiem stóp procentowych lub innymi rodzajami ryzyka finansowego związanymi z pożyczkami dla krajów będących beneficjentami, zawsze z poszanowaniem zasady równowagi budżetowej, lub zezwolić na zawieranie zabezpieczonych lub niezabezpieczonych transakcji rynku pieniężnego z organami państw członkowskich odpowiedzialnymi za zarządzanie długiem, instytucjami ponadnarodowymi, krajowymi agencjami sektora publicznego, instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi o odpowiedniej zdolności kredytowej lub kontrahentami centralnymi. W tym kontekście Komisja powinna być również upoważniona do odkupu lub utrzymywania własnych obligacji do celów zarządzania płynnością i wspierania płynności na rynku euroobligacji.

| (15) | Operacje udzielania pożyczek powinny być przeprowadzane zgodnie z odpowiednim aktem podstawowym i odpowiednimi umowami pożyczki. Należy określić minimalne warunki wypłaty pożyczek. Należy również zapewnić, aby kraje będące beneficjentami ponosiły wszystkie koszty związane z pożyczką zaciągniętą przez Unię zgodnie z metodyką określoną przez Komisję w odrębnej decyzji uzupełnionej o szczegółowe wytyczne dotyczące obliczania takich kosztów. |
| --- | --- |

(15)

Operacje udzielania pożyczek powinny być przeprowadzane zgodnie z odpowiednim aktem podstawowym i odpowiednimi umowami pożyczki. Należy określić minimalne warunki wypłaty pożyczek. Należy również zapewnić, aby kraje będące beneficjentami ponosiły wszystkie koszty związane z pożyczką zaciągniętą przez Unię zgodnie z metodyką określoną przez Komisję w odrębnej decyzji uzupełnionej o szczegółowe wytyczne dotyczące obliczania takich kosztów.

| (16) | Kraje będące beneficjentami powinny mieć możliwość zwrócenia się do Komisji o udzielenie pożyczek o stałym oprocentowaniu dzięki strategiom zabezpieczającym. Wymagałoby to od Komisji wykorzystania instrumentów finansowych, takich jak swapy stóp procentowych, w celu oferowania pożyczek o stałym oprocentowaniu. Koszty zarządzania ryzykiem związanym z instrumentami pochodnymi powinien ponosić kraj będący beneficjentem. |
| --- | --- |

(16)

Kraje będące beneficjentami powinny mieć możliwość zwrócenia się do Komisji o udzielenie pożyczek o stałym oprocentowaniu dzięki strategiom zabezpieczającym. Wymagałoby to od Komisji wykorzystania instrumentów finansowych, takich jak swapy stóp procentowych, w celu oferowania pożyczek o stałym oprocentowaniu. Koszty zarządzania ryzykiem związanym z instrumentami pochodnymi powinien ponosić kraj będący beneficjentem.

| (17) | Operacje zaciągania pożyczek przewidziane w istniejących programach pomocy finansowej prowadzi się w ramach programu emisji długu UE-Euratom ustanowionego w 2019 r. i zaktualizowanego w 2021 r. („program emisji długu”). Obejmuje to m.in. dokument ofertowy zawierający wszystkie informacje dla rynków wymagane zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz ustalenia operacyjne i umowne z kontrahentami, które mają zasadnicze znaczenie dla zaciągania pożyczek. Operacje zaciągania pożyczek w ramach zróżnicowanej strategii finansowania powinny być realizowane zgodnie z zasadami programu emisji długu, po wprowadzeniu niezbędnych zmian w istniejącej dokumentacji. |
| --- | --- |

(17)

Operacje zaciągania pożyczek przewidziane w istniejących programach pomocy finansowej prowadzi się w ramach programu emisji długu UE-Euratom ustanowionego w 2019 r. i zaktualizowanego w 2021 r. („program emisji długu”). Obejmuje to m.in. dokument ofertowy zawierający wszystkie informacje dla rynków wymagane zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz ustalenia operacyjne i umowne z kontrahentami, które mają zasadnicze znaczenie dla zaciągania pożyczek. Operacje zaciągania pożyczek w ramach zróżnicowanej strategii finansowania powinny być realizowane zgodnie z zasadami programu emisji długu, po wprowadzeniu niezbędnych zmian w istniejącej dokumentacji.

| (18) | W celu realizacji operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w ramach zróżnicowanej strategii finansowania należy ustanowić odpowiednie zdolności operacyjne, w tym zdolności w zakresie rozliczania transakcji, platformę aukcyjną oraz możliwość korzystania ze swapów i z transakcji z udzielonym przyrzeczeniem odkupu. |
| --- | --- |

(18)

W celu realizacji operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w ramach zróżnicowanej strategii finansowania należy ustanowić odpowiednie zdolności operacyjne, w tym zdolności w zakresie rozliczania transakcji, platformę aukcyjną oraz możliwość korzystania ze swapów i z transakcji z udzielonym przyrzeczeniem odkupu.

| (19) | W celu prowadzenia operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w ramach zróżnicowanej strategii finansowania oraz powiązanych operacji udzielania pożyczek Komisja powinna otworzyć specjalne rachunki wyłącznie do celów tych operacji. Do tych rachunków powinny mieć zastosowanie te same względy, co w przypadku rachunków utworzonych na potrzeby operacji w ramach NGEU. W szczególności, aby ograniczyć ryzyko utraty płynności wynikające z tych operacji, należy ustanowić bezpieczne i celowe ostrożnościowe środki pieniężne na potrzeby płatności. Wymóg utrzymywania takiego specjalnego ostrożnościowego bufora środków pieniężnych stanowi integralną i niezbędną część podejścia do zarządzania ryzykiem w ramach zróżnicowanej strategii finansowania. W celu zapewnienia, aby krytyczne zasoby gotówkowe nie były narażone na żadne ryzyko kontrahenta wynikające z upadłości instytucji, w której zdeponowane są te rezerwy, należy koniecznie przechowywać te ostrożnościowe środki pieniężne w banku centralnym. Zasoby te powinny być deponowane na specjalnym rachunku w EBC i utrzymywane na najniższym możliwym poziomie koniecznym do zaspokojenia zbliżających się płatności w krótkim okresie, ale ich kwota może się zmieniać w zależności od harmonogramu emisji i wypłat. Należy zawrzeć z EBC umowę o świadczenie usług agenta skarbowego, umożliwiającą pokrycie związanych z tym kosztów. |
| --- | --- |

(19)

W celu prowadzenia operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w ramach zróżnicowanej strategii finansowania oraz powiązanych operacji udzielania pożyczek Komisja powinna otworzyć specjalne rachunki wyłącznie do celów tych operacji. Do tych rachunków powinny mieć zastosowanie te same względy, co w przypadku rachunków utworzonych na potrzeby operacji w ramach NGEU. W szczególności, aby ograniczyć ryzyko utraty płynności wynikające z tych operacji, należy ustanowić bezpieczne i celowe ostrożnościowe środki pieniężne na potrzeby płatności. Wymóg utrzymywania takiego specjalnego ostrożnościowego bufora środków pieniężnych stanowi integralną i niezbędną część podejścia do zarządzania ryzykiem w ramach zróżnicowanej strategii finansowania. W celu zapewnienia, aby krytyczne zasoby gotówkowe nie były narażone na żadne ryzyko kontrahenta wynikające z upadłości instytucji, w której zdeponowane są te rezerwy, należy koniecznie przechowywać te ostrożnościowe środki pieniężne w banku centralnym. Zasoby te powinny być deponowane na specjalnym rachunku w EBC i utrzymywane na najniższym możliwym poziomie koniecznym do zaspokojenia zbliżających się płatności w krótkim okresie, ale ich kwota może się zmieniać w zależności od harmonogramu emisji i wypłat. Należy zawrzeć z EBC umowę o świadczenie usług agenta skarbowego, umożliwiającą pokrycie związanych z tym kosztów.

| (20) | Ponadto ramy zarządzania ryzykiem i zapewniania zgodności z przepisami na potrzeby operacji zaciągania pożyczek, zarządzania długiem i udzielania pożyczek powinny zapewniać ochronę interesów finansowych Unii i gwarantować, że wszystkie działania będą prowadzone w sposób zgodny z najwyższymi standardami uczciwości, prawości oraz należytego zarządzania finansami i ryzykiem. W związku z tym rolę dyrektora ds. ryzyka ustanowioną wcześniej na mocy decyzji Komisji C(2021) 2502 należy rozszerzyć na wszystkie operacje realizowane w ramach zróżnicowanej strategii finansowania na podstawie niniejszej decyzji. W wykonywaniu swoich zadań dyrektor ds. ryzyka powinien być wspierany przez komitet ds. ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami. |
| --- | --- |

(20)

Ponadto ramy zarządzania ryzykiem i zapewniania zgodności z przepisami na potrzeby operacji zaciągania pożyczek, zarządzania długiem i udzielania pożyczek powinny zapewniać ochronę interesów finansowych Unii i gwarantować, że wszystkie działania będą prowadzone w sposób zgodny z najwyższymi standardami uczciwości, prawości oraz należytego zarządzania finansami i ryzykiem. W związku z tym rolę dyrektora ds. ryzyka ustanowioną wcześniej na mocy decyzji Komisji C(2021) 2502 należy rozszerzyć na wszystkie operacje realizowane w ramach zróżnicowanej strategii finansowania na podstawie niniejszej decyzji. W wykonywaniu swoich zadań dyrektor ds. ryzyka powinien być wspierany przez komitet ds. ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami.

| (21) | Dyrektor ds. ryzyka powinien opracować, zgodnie z najlepszymi praktykami i uznanymi normami międzynarodowymi, politykę wysokiego szczebla w zakresie ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami, która będzie zawierać wytyczne dotyczące ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami na potrzeby wdrożenia omawianych operacji z zachowaniem pełnej niezależności. |
| --- | --- |

(21)

Dyrektor ds. ryzyka powinien opracować, zgodnie z najlepszymi praktykami i uznanymi normami międzynarodowymi, politykę wysokiego szczebla w zakresie ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami, która będzie zawierać wytyczne dotyczące ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami na potrzeby wdrożenia omawianych operacji z zachowaniem pełnej niezależności.

| (22) | W szczególności dyrektor ds. ryzyka powinien dopilnować, aby operacje były zgodne z polityką wysokiego szczebla w zakresie ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami, aby identyfikowano i rozumiano ryzyko związane z tymi operacjami, aby zarządzano tym ryzykiem oraz aby je mu zgłaszano. W wykonywaniu tych zadań dyrektora ds. ryzyka powinien wspierać pracownik ds. zgodności z przepisami, podlegający mu bezpośrednio w sprawach dotyczących zgodności z zasadami, procedur oraz zapobiegania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. |
| --- | --- |

(22)

W szczególności dyrektor ds. ryzyka powinien dopilnować, aby operacje były zgodne z polityką wysokiego szczebla w zakresie ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami, aby identyfikowano i rozumiano ryzyko związane z tymi operacjami, aby zarządzano tym ryzykiem oraz aby je mu zgłaszano. W wykonywaniu tych zadań dyrektora ds. ryzyka powinien wspierać pracownik ds. zgodności z przepisami, podlegający mu bezpośrednio w sprawach dotyczących zgodności z zasadami, procedur oraz zapobiegania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

| (23) | Aby zapewnić jednolite zasady mające zastosowanie do wszystkich operacji realizowanych w ramach zróżnicowanej strategii finansowania, należy uchylić decyzję C(2021) 2502. |
| --- | --- |

(23)

Aby zapewnić jednolite zasady mające zastosowanie do wszystkich operacji realizowanych w ramach zróżnicowanej strategii finansowania, należy uchylić decyzję C(2021) 2502.

| (24) | Aby zagwarantować, że przyszłe operacje zaciągania pożyczek w ramach instrumentu wsparcia dla Ukrainy (7) będą korzystać ze zróżnicowanej strategii finansowania, niniejsza decyzja powinna wejść w życie w trybie pilnym następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(24)

Aby zagwarantować, że przyszłe operacje zaciągania pożyczek w ramach instrumentu wsparcia dla Ukrainy (7) będą korzystać ze zróżnicowanej strategii finansowania, niniejsza decyzja powinna wejść w życie w trybie pilnym następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

ROZDZIAŁ 1

PRZEDMIOT I DEFINICJE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

1.   Niniejsza decyzja ustanawia ustalenia dotyczące realizacji zróżnicowanej strategii finansowania na potrzeby operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w zakresie art. 220a rozporządzenia finansowego oraz ustalenia dotyczące wdrażania związanych z nimi operacji udzielania pożyczek.

2.   Rozdział 4 ma również zastosowanie do operacji zaciągania i udzielania pożyczek przeprowadzanych zgodnie z metodą „back-to-back”.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

| 1) | „operacje zaciągania pożyczek” oznaczają operacje na rynkach, w szczególności emisje długu w celu zaciągnięcia pożyczki, w tym rolowanie pożyczek; |
| --- | --- |

1)

„operacje zaciągania pożyczek” oznaczają operacje na rynkach, w szczególności emisje długu w celu zaciągnięcia pożyczki, w tym rolowanie pożyczek;

| 2) | „operacje zarządzania długiem” oznaczają operacje rynkowe związane z długiem wynikającym z operacji zaciągania pożyczek w celu optymalizacji struktury długu pozostałego do spłaty oraz ograniczenia ryzyka stopy procentowej, ryzyka płynności i innych rodzajów ryzyka finansowego oraz operacje wspierające płynność rynku wtórnego; |
| --- | --- |

2)

„operacje zarządzania długiem” oznaczają operacje rynkowe związane z długiem wynikającym z operacji zaciągania pożyczek w celu optymalizacji struktury długu pozostałego do spłaty oraz ograniczenia ryzyka stopy procentowej, ryzyka płynności i innych rodzajów ryzyka finansowego oraz operacje wspierające płynność rynku wtórnego;

| 3) | „operacje udzielania pożyczek” oznaczają operacje związane z wdrożeniem pożyczek i linii kredytowych przeznaczonych na pomoc finansową na podstawie art. 220 rozporządzenia finansowego; |
| --- | --- |

3)

„operacje udzielania pożyczek” oznaczają operacje związane z wdrożeniem pożyczek i linii kredytowych przeznaczonych na pomoc finansową na podstawie art. 220 rozporządzenia finansowego;

| 4) | „wypłata” oznacza przekazanie wpływów uzyskanych w wyniku operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w celu sfinansowania zwrotnego lub bezzwrotnego wsparcia na rzecz beneficjenta; |
| --- | --- |

4)

„wypłata” oznacza przekazanie wpływów uzyskanych w wyniku operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w celu sfinansowania zwrotnego lub bezzwrotnego wsparcia na rzecz beneficjenta;

| 5) | „urzędnik zatwierdzający program” oznacza właściwego urzędnika zatwierdzającego, zgodnie z załącznikiem I do przepisów wewnętrznych ustanowionych decyzją Komisji C(2018) 5120 (8), odpowiedzialnego za wykonanie linii budżetowych programu pomocy finansowej oraz programu finansowanego na podstawie art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/2094, w zakresie, w jakim program ten wdraża środki, o których mowa w art. 1 ust. 2 tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

5)

„urzędnik zatwierdzający program” oznacza właściwego urzędnika zatwierdzającego, zgodnie z załącznikiem I do przepisów wewnętrznych ustanowionych decyzją Komisji C(2018) 5120 (8), odpowiedzialnego za wykonanie linii budżetowych programu pomocy finansowej oraz programu finansowanego na podstawie art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/2094, w zakresie, w jakim program ten wdraża środki, o których mowa w art. 1 ust. 2 tego rozporządzenia;

8

| 6) | „swap” oznacza transakcje swapowe zdefiniowane w sekcji 1 pkt 10 załącznika III do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/583 (9); |
| --- | --- |

6)

„swap” oznacza transakcje swapowe zdefiniowane w sekcji 1 pkt 10 załącznika III do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/583 (9);

9

| 7) | „instrumenty pochodne” oznaczają instrumenty pochodne zdefiniowane w art. 2 pkt 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 (10); |
| --- | --- |

7)

„instrumenty pochodne” oznaczają instrumenty pochodne zdefiniowane w art. 2 pkt 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 (10);

10

| 8) | „transakcja z udzielonym przyrzeczeniem odkupu” lub „transakcja z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu” oznacza transakcję z udzielonym przyrzeczeniem odkupu lub transakcję z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu zdefiniowaną w art. 3 pkt 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 (11); |
| --- | --- |

8)

„transakcja z udzielonym przyrzeczeniem odkupu” lub „transakcja z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu” oznacza transakcję z udzielonym przyrzeczeniem odkupu lub transakcję z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu zdefiniowaną w art. 3 pkt 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 (11);

11

| 9) | „transakcja zwrotna kupno-sprzedaż” lub „transakcja zwrotna sprzedaż-kupno” oznacza transakcję zwrotną kupno-sprzedaż i transakcję zwrotną sprzedaż-kupno zdefiniowaną w art. 3 pkt 8 rozporządzenia (UE) 2015/2365; |
| --- | --- |

9)

„transakcja zwrotna kupno-sprzedaż” lub „transakcja zwrotna sprzedaż-kupno” oznacza transakcję zwrotną kupno-sprzedaż i transakcję zwrotną sprzedaż-kupno zdefiniowaną w art. 3 pkt 8 rozporządzenia (UE) 2015/2365;

| 10) | „transakcja konsorcjalna” oznacza transakcję, w ramach której finansowanie oferowane jest jednemu pożyczkobiorcy przez grupę kredytodawców, zwaną konsorcjum; |
| --- | --- |

10)

„transakcja konsorcjalna” oznacza transakcję, w ramach której finansowanie oferowane jest jednemu pożyczkobiorcy przez grupę kredytodawców, zwaną konsorcjum;

| 11) | „aukcja” oznacza proces emisji dłużnych papierów wartościowych Unii i Euratomu oparty na konkurencyjnych ofertach za pośrednictwem platformy aukcyjnej; |
| --- | --- |

11)

„aukcja” oznacza proces emisji dłużnych papierów wartościowych Unii i Euratomu oparty na konkurencyjnych ofertach za pośrednictwem platformy aukcyjnej;

| 12) | „finansowanie długoterminowe” oznacza finansowanie poprzez operacje zaciągania pożyczek na okres dłuższy niż rok, z wyłączeniem kwot przechowywanych na rachunku własnym; |
| --- | --- |

12)

„finansowanie długoterminowe” oznacza finansowanie poprzez operacje zaciągania pożyczek na okres dłuższy niż rok, z wyłączeniem kwot przechowywanych na rachunku własnym;

| 13) | „finansowanie krótkoterminowe” oznacza finansowanie poprzez operacje zaciągania pożyczek na okres nie dłuższy niż rok, jak również wykorzystanie niezabezpieczonych transakcji rynku pieniężnego oraz zabezpieczonych transakcji rynku pieniężnego z użyciem papierów wartościowych przechowywanych na rachunku własnym. |
| --- | --- |

13)

„finansowanie krótkoterminowe” oznacza finansowanie poprzez operacje zaciągania pożyczek na okres nie dłuższy niż rok, jak również wykorzystanie niezabezpieczonych transakcji rynku pieniężnego oraz zabezpieczonych transakcji rynku pieniężnego z użyciem papierów wartościowych przechowywanych na rachunku własnym.

ROZDZIAŁ 2

OPERACJE ZACIĄGANIA POŻYCZEK, ZARZĄDZANIA DŁUGIEM I UDZIELANIA POŻYCZEK

SEKCJA 1

Strategia finansowania

Artykuł 3

Coroczna decyzja w sprawie zaciągania pożyczek

1.   Komisja przyjmuje decyzję ramową w sprawie zaciągania pożyczek, która określa maksymalne limity operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem, obejmujące okres jednego roku („coroczna decyzja w sprawie zaciągania pożyczek”).

2.   W corocznej decyzji w sprawie zaciągania pożyczek określa się następujące parametry finansowania:

| a) | maksymalną roczną kwotę finansowania długoterminowego w oparciu o przewidywane wielkości planowanych wypłat i potrzeb w zakresie refinansowania; |
| --- | --- |

a)

maksymalną roczną kwotę finansowania długoterminowego w oparciu o przewidywane wielkości planowanych wypłat i potrzeb w zakresie refinansowania;

| b) | maksymalną niespłaconą kwotę finansowania krótkoterminowego, z uwzględnieniem finansowania krótkoterminowego w drodze emisji eurobonów, wykorzystania niezabezpieczonych transakcji rynku pieniężnego, w oparciu o przewidywane potrzeby w zakresie zarządzania płynnością, finansowania tymczasowego oraz, w stosownych przypadkach, wykorzystania zabezpieczonych transakcji rynku pieniężnego przy użyciu emisji własnych utrzymywanych na rachunku własnym, w tym w celu wsparcia rynku wtórnego euroobligacji; |
| --- | --- |

b)

maksymalną niespłaconą kwotę finansowania krótkoterminowego, z uwzględnieniem finansowania krótkoterminowego w drodze emisji eurobonów, wykorzystania niezabezpieczonych transakcji rynku pieniężnego, w oparciu o przewidywane potrzeby w zakresie zarządzania płynnością, finansowania tymczasowego oraz, w stosownych przypadkach, wykorzystania zabezpieczonych transakcji rynku pieniężnego przy użyciu emisji własnych utrzymywanych na rachunku własnym, w tym w celu wsparcia rynku wtórnego euroobligacji;

| c) | maksymalną ostateczną niespłaconą kwotę na jedną emisję odzwierciedlającą ryzyko koncentracji w terminie zapadalności; |
| --- | --- |

c)

maksymalną ostateczną niespłaconą kwotę na jedną emisję odzwierciedlającą ryzyko koncentracji w terminie zapadalności;

| d) | maksymalny średni termin zapadalności finansowania długoterminowego; |
| --- | --- |

d)

maksymalny średni termin zapadalności finansowania długoterminowego;

| e) | w stosownych przypadkach, maksymalną niespłaconą kwotę emisji własnych, które mogą być przechowywane na rachunku własnym Komisji i wykorzystane na potrzeby zabezpieczonych transakcji rynku pieniężnego lub w celu wsparcia rynku wtórnego euroobligacji. |
| --- | --- |

e)

w stosownych przypadkach, maksymalną niespłaconą kwotę emisji własnych, które mogą być przechowywane na rachunku własnym Komisji i wykorzystane na potrzeby zabezpieczonych transakcji rynku pieniężnego lub w celu wsparcia rynku wtórnego euroobligacji.

3.   Przygotowując coroczną decyzję w sprawie zaciągania pożyczek, uwzględnia się następujące czynniki:

| a) | wymogi wynikające z odnośnych aktów podstawowych, w szczególności aktów podstawowych, o których mowa w art. 220 ust. 1 rozporządzenia finansowego; |
| --- | --- |

a)

wymogi wynikające z odnośnych aktów podstawowych, w szczególności aktów podstawowych, o których mowa w art. 220 ust. 1 rozporządzenia finansowego;

| b) | zobowiązania płatnicze związane z obsługą długu pozostałego do spłaty oraz ze spłatą kwoty głównej, zgodnie z rocznym programem prac i z uwzględnieniem programowania finansowego; |
| --- | --- |

b)

zobowiązania płatnicze związane z obsługą długu pozostałego do spłaty oraz ze spłatą kwoty głównej, zgodnie z rocznym programem prac i z uwzględnieniem programowania finansowego;

| c) | zgodność z limitami określonymi w decyzji (UE, Euratom) 2020/2053 i, w stosownych przypadkach, w rozporządzeniu Rady (UE, Euratom) 2020/2093 (12), a także z limitami maksymalnego czasu trwania lub maksymalnego średniego terminu zapadalności określonymi w odnośnym akcie podstawowym. W odniesieniu do NGEU limity te odpowiadają limitom określonym w art. 6 decyzji (UE, Euratom) 2020/2053 w przypadku dodatkowego pułapu zasobów własnych wynoszącego 0,6 punktu procentowego DNB państw członkowskich, a w przypadku planowanej spłaty pożyczek z budżetu Unii – limitowi określonemu w art. 5 ust. 2 akapit trzeci tej decyzji; |
| --- | --- |

c)

zgodność z limitami określonymi w decyzji (UE, Euratom) 2020/2053 i, w stosownych przypadkach, w rozporządzeniu Rady (UE, Euratom) 2020/2093 (12), a także z limitami maksymalnego czasu trwania lub maksymalnego średniego terminu zapadalności określonymi w odnośnym akcie podstawowym. W odniesieniu do NGEU limity te odpowiadają limitom określonym w art. 6 decyzji (UE, Euratom) 2020/2053 w przypadku dodatkowego pułapu zasobów własnych wynoszącego 0,6 punktu procentowego DNB państw członkowskich, a w przypadku planowanej spłaty pożyczek z budżetu Unii – limitowi określonemu w art. 5 ust. 2 akapit trzeci tej decyzji;

| d) | terminy zapadalności pożyczek określone w umowach pożyczki zawartych między Komisją a krajem będącym beneficjentem; |
| --- | --- |

d)

terminy zapadalności pożyczek określone w umowach pożyczki zawartych między Komisją a krajem będącym beneficjentem;

| e) | inne czynniki istotne dla określenia operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem. |
| --- | --- |

e)

inne czynniki istotne dla określenia operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem.

4.   Coroczną decyzję w sprawie zaciągania pożyczek przyjmuje się przed rozpoczęciem okresu, którego dotyczy.

5.   Coroczną decyzję w sprawie zaciągania pożyczek można zmienić w szczególności w przypadku poważnego ryzyka niedotrzymania maksymalnego średniego terminu zapadalności z powodu niższych niż zakładane emisji kwot finansowania długoterminowego lub w przypadku zmiany co najmniej jednego z czynników, o których mowa w ust. 3.

6.   Komisja przekazuje coroczną decyzję w sprawie zaciągania pożyczek Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Artykuł 4

Plan finansowania

1.   W planie finansowania, który obejmuje co do zasady okres sześciu miesięcy, ustala się orientacyjny cel w odniesieniu do środków, które mają zostać pozyskane w drodze operacji zaciągania pożyczek i zarządzane w ramach operacji zarządzania długiem.

2.   W planie finansowania wskazuje się planowane operacje zaciągania pożyczek oraz, w zależności od przypadku, operacje zarządzania długiem, które mają zostać przeprowadzone w ramach zróżnicowanej strategii finansowania. W granicach określonych w corocznej decyzji w sprawie zaciągania pożyczek i z uwzględnieniem czynników, o których mowa w art. 3 ust. 3, oraz warunków finansowych na rynku pierwotnym i wtórnym plan finansowania musi zawierać między innymi następujące parametry finansowania:

| a) | maksymalną przewidywaną kwotę finansowania krótko- i długoterminowego w danym okresie; |
| --- | --- |

a)

maksymalną przewidywaną kwotę finansowania krótko- i długoterminowego w danym okresie;

| b) | ważony maksymalny średni termin zapadalności finansowania długoterminowego, które ma zostać zrealizowane; |
| --- | --- |

b)

ważony maksymalny średni termin zapadalności finansowania długoterminowego, które ma zostać zrealizowane;

| c) | górną granicę przewidywanej średniej płynności, która ma być dostępna jako rezerwa na pokrycie potrzeb płatniczych w planowanym okresie; |
| --- | --- |

c)

górną granicę przewidywanej średniej płynności, która ma być dostępna jako rezerwa na pokrycie potrzeb płatniczych w planowanym okresie;

| d) | w stosownych przypadkach, maksymalną niespłaconą kwotę emisji własnych, które mogą być przechowywane na rachunku własnym Komisji i wykorzystane na potrzeby zabezpieczonych transakcji rynku pieniężnego lub w celu wsparcia rynku wtórnego. |
| --- | --- |

d)

w stosownych przypadkach, maksymalną niespłaconą kwotę emisji własnych, które mogą być przechowywane na rachunku własnym Komisji i wykorzystane na potrzeby zabezpieczonych transakcji rynku pieniężnego lub w celu wsparcia rynku wtórnego.

Przy opracowywaniu planu finansowania należycie uwzględnia się opinię dyrektora ds. ryzyka, o którym mowa w art. 18 ust. 2 lit. a).

3.   Plan finansowania przyjmuje się przed rozpoczęciem okresu, którego dotyczy.

4.   Plan finansowania może zostać zmieniony w przypadku istotnej zmiany co najmniej jednego z czynników, o których mowa w art. 3 ust. 3.

5.   Na podstawie przyjętego planu finansowania Komisja informuje Parlament Europejski i Radę.

Artykuł 5

Informowanie o przewidywanych potrzebach w zakresie wypłat do celów przygotowania i realizacji planu finansowania

1.   Plan finansowania sporządza się na podstawie aktualnych informacji przekazywanych Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu przez urzędników zatwierdzających program i dotyczących harmonogramu przewidywanych płatności w ciągu danego sześciomiesięcznego okresu. W zakresie, w jakim to możliwe, przekazywane informacje powinny być dokładne i wiarygodne.

2.   Na miesiąc przed przyjęciem planu finansowania urzędnicy zatwierdzający program przedstawiają szczegółową prognozę potrzeb w zakresie wypłat dla odpowiednich programów.

3.   W zakresie, w jakim to możliwe, urzędnicy zatwierdzający program dostarczają regularne, dokładne i wiarygodne aktualizacje przekazanych informacji w odniesieniu do prognozowanych wypłat, w tym zmiany harmonogramu zakończenia procedur zatwierdzania płatności.

4.   Do celów przekazywania informacji wymaganych na mocy ust. 1–3 niniejszego artykułu urzędnicy zatwierdzający program korzystają z elektronicznego systemu do przekazywania i aktualizowania informacji dotyczących prognozowanych potrzeb w zakresie wypłat, o którym mowa w art. 11 ust. 2 lit. h).

Artykuł 6

Realizacja operacji zaciągania pożyczek i operacji zarządzania długiem

1.   Poszczególne operacje zaciągania pożyczek przeprowadza się zgodnie z najnowszym mającym zastosowanie zaktualizowanym planem finansowania na dany okres.

W oparciu o regularne aktualizacje informacji dotyczących kwot i przewidywanego harmonogramu zatwierdzenia wypłat przekazywane przez urzędników zatwierdzających, o których to aktualizacjach mowa w art. 5 ust. 3, dyrektor generalny Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu wydaje regularne polecenia dotyczące kwot, które mają zostać pozyskane w drodze emisji długu.

2.   Wskazane kwoty pozyskuje się w drodze zastosowania zróżnicowanej strategii finansowania określonej w art. 7, przestrzegając przy tym parametry finansowania planu finansowania wskazane w art. 4 ust. 2.

Operacje zaciągania pożyczek i operacje zarządzania długiem muszą być zgodne z zasadą należytego zarządzania finansami, która obejmuje odpowiedni podział ról i obowiązków, przepływ informacji i przepływy sprawozdawcze mające zagwarantować niezależny nadzór i rozliczalność, a także legalność i prawidłowość wszystkich transakcji. Operacje te przeprowadza się zgodnie z najlepszymi praktykami rynkowymi i z poszanowaniem konwencji rynkowych.

Artykuł 7

Zróżnicowana strategia finansowania

1.   W trakcie realizacji zróżnicowanej strategii finansowania służby Komisji stosują, odpowiednio do przypadku, następujące zasady, przy pełnym poszanowaniu zasady należytego zarządzania finansami, w celu pożyczenia wymaganych środków finansowych mających zaspokoić w terminie potrzeby odpowiednich programów w zakresie zwrotnego i bezzwrotnego wsparcia oraz w celu zarządzania powstałym w ten sposób długiem w sposób jak najbardziej efektywny i sprawny, przy jednoczesnym dążeniu do uzyskania najkorzystniejszych warunków finansowych w danej sytuacji rynkowej dla budżetu Unii i krajów będących beneficjentami oraz zabieganiu o regularną obecność na rynku kapitałowym:

| a) | operacje zaciągania pożyczek i zarządzania długiem mogą być prowadzone na rynku pierwotnym, na rynku wtórnym i na rynkach pieniężnych; |
| --- | --- |

a)

operacje zaciągania pożyczek i zarządzania długiem mogą być prowadzone na rynku pierwotnym, na rynku wtórnym i na rynkach pieniężnych;

| b) | operacje zaciągania pożyczek organizuje się w formie zestawu indywidualnych pożyczek o różnych terminach zapadalności, od finansowania krótkoterminowego po finansowanie długoterminowe; |
| --- | --- |

b)

operacje zaciągania pożyczek organizuje się w formie zestawu indywidualnych pożyczek o różnych terminach zapadalności, od finansowania krótkoterminowego po finansowanie długoterminowe;

| c) | operacje zaciągania pożyczek mogą być organizowane w formie koszyka transakcji konsorcjalnych i aukcji, a także emisji niepublicznych, w obu przypadkach w oparciu o usługi instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, które są członkami sieci głównych dealerów ustanowionej na mocy decyzji Komisji (UE, Euratom) 2021/625 (13); |
| --- | --- |

c)

operacje zaciągania pożyczek mogą być organizowane w formie koszyka transakcji konsorcjalnych i aukcji, a także emisji niepublicznych, w obu przypadkach w oparciu o usługi instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, które są członkami sieci głównych dealerów ustanowionej na mocy decyzji Komisji (UE, Euratom) 2021/625 (13);

| d) | powstały w ten sposób dług można rolować na potrzeby zarządzania terminami zapadalności; |
| --- | --- |

d)

powstały w ten sposób dług można rolować na potrzeby zarządzania terminami zapadalności;

| e) | niedopasowaniu przepływów pieniężnych oraz ryzyku utraty płynności zapobiega się za pomocą zarządzania płynnością krótkoterminową w odniesieniu do kwot zdeponowanych na specjalnym rachunku przy użyciu zabezpieczonych i niezabezpieczonych transakcji rynku pieniężnego. |
| --- | --- |

e)

niedopasowaniu przepływów pieniężnych oraz ryzyku utraty płynności zapobiega się za pomocą zarządzania płynnością krótkoterminową w odniesieniu do kwot zdeponowanych na specjalnym rachunku przy użyciu zabezpieczonych i niezabezpieczonych transakcji rynku pieniężnego.

2.   W przypadku gdy jest to konieczne do zapewnienia lepszego zarządzania ryzykiem stopy procentowej i innymi rodzajami ryzyka finansowego wynikającymi z realizacji zróżnicowanej strategii finansowania, służby Komisji mogą również wykorzystywać operacje zarządzania długiem, które mogą polegać na stosowaniu instrumentów pochodnych takich jak swapy w celu kontrolowania ryzyka stopy procentowej lub innych rodzajów ryzyka finansowego, lub mogą zasugerować zawarcie zabezpieczonych lub niezabezpieczonych transakcji rynku pieniężnego z organami państw członkowskich odpowiedzialnymi za zarządzanie długiem, instytucjami ponadnarodowymi, krajowymi agencjami sektora publicznego, instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi o odpowiedniej zdolności kredytowej lub kontrahentami centralnymi. W tym celu służby Komisji mogą odkupić i utrzymywać własne obligacje. W szczególności swapy można wykorzystywać wyłącznie do zabezpieczenia ryzyka stopy procentowej ponoszonego przez kraje korzystające z pożyczek. Koszty zarządzania ryzykiem związanym z instrumentami pochodnymi ponosi beneficjent operacji zarządzania ryzykiem.

SEKCJA 2

Operacje udzielania pożyczek

Artykuł 8

Operacje udzielania pożyczek

Operacje udzielania pożyczek przeprowadza się zgodnie ze szczegółowymi zasadami określonymi w odpowiednim akcie podstawowym, jak również zgodnie z warunkami określonymi w umowach pożyczki zawartych między Komisją a krajem będącym beneficjentem zgodnie z odpowiednim aktem podstawowym.

Artykuł 9

Wypłaty i przyspieszenie spłaty pożyczki

Wypłata rat lub transz pożyczki odbywa się w sposób możliwie efektywny i sprawny, z zastrzeżeniem dostępności środków finansowych. Umowy pożyczki zawierają bezwarunkowe i nieodwoływalne zobowiązanie kraju będącego beneficjentem do poniesienia wszystkich kosztów związanych z zaciągnięciem pożyczki, w tym kosztów administracyjnych, oraz do spłaty kwoty głównej i odsetek, oraz mogą zezwalać na stosowanie instrumentów pochodnych, w szczególności swapów.

W umowach pożyczki na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/241 zamieszcza się klauzulę przyspieszenia spłaty pożyczki, uprawniającą Komisję do zwrócenia się o przedterminową spłatę pożyczki, między innymi zgodnie z art. 22 ust. 5 i art. 24 ust. 9 rozporządzenia (UE) 2021/241, oraz o odzyskanie nierozliczonych płatności zaliczkowych.

Artykuł 10

Koszty pożyczki

Wszystkie koszty, w tym koszty związane z zarządzaniem ryzykiem stopy procentowej i innymi rodzajami ryzyka finansowego, poniesione przez Unię w związku z pozyskiwaniem środków na potrzeby pożyczek, ponoszą kraje będące beneficjentami, zgodnie z art. 220 rozporządzenia finansowego i odpowiednimi aktami podstawowymi, i oblicza się je zgodnie z metodyką określoną przez Komisję w decyzji wykonawczej Komisji (UE, Euratom) 2022/2545 (14), uzupełnioną o szczegółowe wytyczne, przy pełnym poszanowaniu zasad przejrzystości i równego traktowania.

14

Wszelkie koszty poniesione przez Unię w związku z instrumentami pochodnymi ponosi kraj będący beneficjentem.

Faktury dotyczące tych kosztów są regularnie wystawiane krajowi będącemu beneficjentem.

SEKCJA 3

Wdrażanie i sprawozdawczość

Artykuł 11

Ustanowienie zdolności operacyjnych

1.   Wdrożenie operacji zaciągania pożyczek oraz zarządzania długiem w ramach zróżnicowanej strategii finansowania oraz związanych z nimi operacji udzielania pożyczek obejmuje ustanowienie zdolności operacyjnych i zarządzanie tymi zdolnościami, mające zapewnić, że wprowadzone systemy gwarantują należyte zarządzanie finansami i podlegają solidnemu zarządzaniu ryzykiem oraz dokumentacji procesów i decyzji.

2.   Wspomniane zdolności operacyjne obejmują w szczególności:

| a) | negocjowanie, przegląd i podpisywanie umów z publicznymi lub prywatnymi instytucjami kredytowymi oraz krajowymi lub międzynarodowymi centralnymi depozytami papierów wartościowych, które to umowy są konieczne do zakończenia rozliczenia transakcji; |
| --- | --- |

a)

negocjowanie, przegląd i podpisywanie umów z publicznymi lub prywatnymi instytucjami kredytowymi oraz krajowymi lub międzynarodowymi centralnymi depozytami papierów wartościowych, które to umowy są konieczne do zakończenia rozliczenia transakcji;

| b) | przegląd, modyfikację, zmianę, przeredagowanie i sfinalizowanie dokumentacji pożyczkowej, w tym dokumentacji w ramach programu emisji długu; |
| --- | --- |

b)

przegląd, modyfikację, zmianę, przeredagowanie i sfinalizowanie dokumentacji pożyczkowej, w tym dokumentacji w ramach programu emisji długu;

| c) | ustanowienie ustaleń i zasad dotyczących organizowania aukcji, w tym umów z zewnętrznymi dostawcami systemów oraz stałego nadzoru nad przeprowadzaniem aukcji; |
| --- | --- |

c)

ustanowienie ustaleń i zasad dotyczących organizowania aukcji, w tym umów z zewnętrznymi dostawcami systemów oraz stałego nadzoru nad przeprowadzaniem aukcji;

| d) | przeprowadzanie indywidualnych transakcji zaciągania pożyczek w drodze transakcji konsorcjalnych, aukcji i emisji niepublicznych; |
| --- | --- |

d)

przeprowadzanie indywidualnych transakcji zaciągania pożyczek w drodze transakcji konsorcjalnych, aukcji i emisji niepublicznych;

| e) | obliczanie – zgodnie z metodyką, która zostanie określona przez Komisję w szczegółowych wytycznych – kosztów poniesionych w kontekście operacji pożyczkowych, jakimi należy obciążyć budżet Unii i kraje będące beneficjentami; |
| --- | --- |

e)

obliczanie – zgodnie z metodyką, która zostanie określona przez Komisję w szczegółowych wytycznych – kosztów poniesionych w kontekście operacji pożyczkowych, jakimi należy obciążyć budżet Unii i kraje będące beneficjentami;

| f) | uzgadnianie zasad oraz negocjowanie, przegląd i podpisywanie umów, w tym umów z kontrahentami i dostawcami systemów obrotu, wymaganych do przeprowadzania następujących transakcji i do korzystania z następujących instrumentów:






  (i) | transakcje z udzielonym przyrzeczeniem odkupu lub transakcje z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu, transakcje zwrotne kupno-sprzedaż lub transakcje zwrotne sprzedaż-kupno oraz inne transakcje powodujące powstanie zobowiązań; |
| --- | --- | --- |

f)

uzgadnianie zasad oraz negocjowanie, przegląd i podpisywanie umów, w tym umów z kontrahentami i dostawcami systemów obrotu, wymaganych do przeprowadzania następujących transakcji i do korzystania z następujących instrumentów:

(i)

transakcje z udzielonym przyrzeczeniem odkupu lub transakcje z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu, transakcje zwrotne kupno-sprzedaż lub transakcje zwrotne sprzedaż-kupno oraz inne transakcje powodujące powstanie zobowiązań;

| (ii) | instrumenty pochodne, takie jak swapy, służące zarządzaniu ryzykiem i jego zabezpieczaniu wykorzystywane wyłącznie do celów pożyczek; |
| --- | --- |

(ii)

instrumenty pochodne, takie jak swapy, służące zarządzaniu ryzykiem i jego zabezpieczaniu wykorzystywane wyłącznie do celów pożyczek;

| g) | przeprowadzanie transakcji na rynku wtórnym oraz niezabezpieczonych i zabezpieczonych transakcji na rynku pieniężnym, w tym transakcji, o których mowa w lit. f) pkt (i) oraz (ii) powyżej; |
| --- | --- |

g)

przeprowadzanie transakcji na rynku wtórnym oraz niezabezpieczonych i zabezpieczonych transakcji na rynku pieniężnym, w tym transakcji, o których mowa w lit. f) pkt (i) oraz (ii) powyżej;

| h) | ustanowienie elektronicznego systemu do przekazywania i aktualizowania informacji dotyczących prognozowanych potrzeb w zakresie wypłat, o którym mowa w art. 5 ust. 4, oraz zarządzanie tym systemem. |
| --- | --- |

h)

ustanowienie elektronicznego systemu do przekazywania i aktualizowania informacji dotyczących prognozowanych potrzeb w zakresie wypłat, o którym mowa w art. 5 ust. 4, oraz zarządzanie tym systemem.

Artykuł 12

Sprawozdawczość dotycząca realizacji operacji zaciągania pożyczek, zarządzania długiem i udzielania pożyczek

Dwa razy w roku Komisja sporządza sprawozdanie na temat wszystkich aspektów swojej strategii zaciągania pożyczek i zarządzania długiem, takich jak podstawa prawna, niespłacone kwoty obligacji i bonów, profil zapadalności, wypłacone dotacje i pożyczki, harmonogram spłaty wypłaconych pożyczek, koszt finansowania oraz kwota, którą zamierza wyemitować w nadchodzącym półroczu. Sprawozdanie to przedkłada się Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

ROZDZIAŁ 3

RACHUNKOWOŚĆ I KSIĘGOWY

Artykuł 13

Rachunek na potrzeby zarządzania wpływami

1.   Wpływami z tytułu operacji zaciągania pożyczek, zarządzania długiem i udzielania pożyczek zarządza się za pośrednictwem rachunku otwartego przez księgowego Komisji. Księgowy przekazuje uprawnienia w zakresie zarządzania tym rachunkiem właściwym służbom Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu, które zarządzają nim zgodnie z przepisami, zasadami i procedurami określonymi w niniejszej decyzji.

2.   Rachunek prowadzony jest w EBC na podstawie umowy o świadczenie usług agenta skarbowego. Deponuje się na nim specjalne ostrożnościowe środki pieniężne, których wysokość dostosowana jest do kwot przyszłych płatności.

Artykuł 14

Księgowanie operacji zaciągania pożyczek, zarządzania długiem i udzielania pożyczek

Księgowy odpowiada za zapewnienie odpowiedniego księgowania wszystkich operacji zaciągania pożyczek, zarządzania długiem i udzielania pożyczek zgodnie z unijnymi regułami rachunkowości oraz z tytułem XIII rozporządzenia finansowego.

Artykuł 15

Sporządzanie sprawozdań finansowych

1.   Księgowy odpowiada za sporządzanie rocznych sprawozdań finansowych dotyczących operacji zaciągania pożyczek, zarządzania długiem i udzielania pożyczek zgodnie z unijnymi regułami rachunkowości i w oparciu o informacje przekazane przez urzędników zatwierdzających program.

2.   Te sprawozdania finansowe wchodzą w skład skonsolidowanego rocznego sprawozdania finansowego budżetu Unii.

ROZDZIAŁ 4

ZARZĄDZANIE RYZYKIEM I ZGODNOŚĆ Z PRZEPISAMI

Artykuł 16

Rola dyrektora ds. ryzyka w zakresie operacji zaciągania pożyczek, zarządzania długiem i udzielania pożyczek

1.   Należy powołać dyrektora ds. ryzyka w zakresie operacji zaciągania pożyczek, zarządzania długiem i udzielania pożyczek, którego uprawnienia i funkcje określa niniejsza decyzja.

2.   Zadaniem dyrektora ds. ryzyka jest zapewnienie, aby systemy i procesy stosowane do przeprowadzania operacji zaciągania pożyczek, zarządzania długiem i udzielania pożyczek były projektowane i wdrażane w sposób zapewniający w jak największym stopniu ochronę interesów finansowych Unii oraz należyte zarządzanie finansami w zakresie tych operacji.

3.   Funkcja dyrektora ds. ryzyka pełniona jest niezależnie od funkcji i zadań związanych z planowaniem, wdrażaniem, wykonywaniem i rozliczaniem operacji. Dyrektor ds. ryzyka jest niezależny w wykonywaniu zadań i obowiązków opisanych w niniejszym rozdziale i otrzymuje niezbędne zasoby.

4.   Dyrektor ds. ryzyka podlega bezpośrednio członkowi kolegium odpowiedzialnemu za budżet w zakresie obowiązków określonych w niniejszym rozdziale.

5.   Pracownik, któremu powierzono funkcję pracownika ds. zgodności z przepisami, podlega bezpośrednio dyrektorowi ds. ryzyka w kwestiach określonych w art. 17 ust. 4.

Artykuł 17

Ustanowienie polityki wysokiego szczebla w zakresie ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami

1.   Dyrektor ds. ryzyka opracowuje politykę wysokiego szczebla w zakresie ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami, w której określa główne rodzaje ryzyka dla interesów finansowych Unii wynikające z realizacji operacji zaciągania pożyczek, zarządzania długiem i udzielania pożyczek. W tym kontekście dyrektor ds. ryzyka bierze pod uwagę zasady dotyczące uznawania i oceny ryzyka, zgodnie z którymi główne rodzaje ryzyka są identyfikowane i na bieżąco oceniane przez skuteczny system kontroli wewnętrznej.

2.   Polityka wysokiego szczebla w zakresie ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami wyznacza strategiczne cele w zakresie ryzyka i zapewnia ogólne ramy wytycznych w zakresie zarządzania ryzykiem mające zastosowanie do operacji zaciągania pożyczek, zarządzania długiem i udzielania pożyczek.

3.   Polityka wysokiego szczebla w zakresie ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami określa wszystkie powiązane rodzaje ryzyka, w tym ryzyko utraty płynności, ryzyko rynkowe, ryzyko finansowania, ryzyko kredytowe, ryzyko kontrahenta i ryzyko operacyjne, wynikające z realizacji operacji zaciągania pożyczek, zarządzania długiem i udzielania pożyczek. Polityka ta określa w odniesieniu do każdego ryzyka: gotowość do podejmowania wysokiego ryzyka, ogólne metody pomiaru ekspozycji na ryzyko, wymogi w zakresie monitorowania i sprawozdawczości, a także mechanizm eskalacji mający zastosowanie w przypadku naruszeń lub braku zgodności z przepisami. Służy ona weryfikacji solidności procedur niezbędnych do zapewnienia prawości, uczciwości i przejrzystości tych operacji oraz odpowiednio ogranicza wszelkie ryzyko finansowe lub operacyjne.

4.   Polityka wysokiego szczebla w zakresie ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami obejmuje następujące zasady i procedury:

| a) | zasady i procedury obowiązujące osoby odpowiedzialne za operacyjne wdrażanie i realizację zróżnicowanej strategii finansowania; oraz |
| --- | --- |

a)

zasady i procedury obowiązujące osoby odpowiedzialne za operacyjne wdrażanie i realizację zróżnicowanej strategii finansowania; oraz

| b) | zasady i procedury mające na celu zapobieganie praniu pieniędzy, finansowaniu terroryzmu, przeprowadzaniu operacji zaciągania pożyczek, zarządzania długiem i udzielania pożyczek przez podmioty zarejestrowane lub mające siedzibę w jurysdykcjach, które znalazły się w wykazie w ramach odnośnej polityki Unii dotyczącej jurysdykcji niechętnych współpracy lub które wskazano jako państwa trzecie wysokiego ryzyka zgodnie z art. 9 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 (15), lub przez podmioty, które nie przestrzegają skutecznie unijnych lub międzynarodowych norm podatkowych dotyczących przejrzystości i wymiany informacji, naruszeniom systemów sankcji oraz innym istotnym nieprawidłowościom finansowym. |
| --- | --- |

b)

zasady i procedury mające na celu zapobieganie praniu pieniędzy, finansowaniu terroryzmu, przeprowadzaniu operacji zaciągania pożyczek, zarządzania długiem i udzielania pożyczek przez podmioty zarejestrowane lub mające siedzibę w jurysdykcjach, które znalazły się w wykazie w ramach odnośnej polityki Unii dotyczącej jurysdykcji niechętnych współpracy lub które wskazano jako państwa trzecie wysokiego ryzyka zgodnie z art. 9 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 (15), lub przez podmioty, które nie przestrzegają skutecznie unijnych lub międzynarodowych norm podatkowych dotyczących przejrzystości i wymiany informacji, naruszeniom systemów sankcji oraz innym istotnym nieprawidłowościom finansowym.

5.   Politykę wysokiego szczebla w zakresie ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami poddaje się przeglądowi co najmniej raz w roku i w razie potrzeby zmienia.

6.   Politykę wysokiego szczebla w zakresie ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami przedkłada do zatwierdzenia członkowi kolegium odpowiedzialnemu za budżet dyrektor ds. ryzyka.

Artykuł 18

Rola dyrektora ds. ryzyka

1.   Dyrektor ds. ryzyka monitoruje, czy polityka wysokiego szczebla w zakresie ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami jest wdrażana w sposób kompleksowy i spójny.

2.   W szczególności dyrektor ds. ryzyka wykonuje następujące zadania:

| a) | wydaje opinię w sprawie projektu planu finansowania; |
| --- | --- |

a)

wydaje opinię w sprawie projektu planu finansowania;

| b) | dokonuje przeglądu – pod kątem spójności z polityką wysokiego szczebla w zakresie ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami – wewnętrznych zasad i wytycznych wydanych przez dyrektora generalnego Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu w celu wykonania niniejszej decyzji, o których zmianę może się zwrócić; |
| --- | --- |

b)

dokonuje przeglądu – pod kątem spójności z polityką wysokiego szczebla w zakresie ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami – wewnętrznych zasad i wytycznych wydanych przez dyrektora generalnego Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu w celu wykonania niniejszej decyzji, o których zmianę może się zwrócić;

| c) | ustanawia solidne procesy identyfikacji, kwantyfikacji i monitorowania ryzyka oraz nadzoruje na bieżąco zgodność z tymi procesami; |
| --- | --- |

c)

ustanawia solidne procesy identyfikacji, kwantyfikacji i monitorowania ryzyka oraz nadzoruje na bieżąco zgodność z tymi procesami;

| d) | identyfikuje przypadki potencjalnego naruszenia polityki wysokiego szczebla w zakresie ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami lub innych wytycznych, strategii i limitów dotyczących ryzyka oraz zaleca ewentualne działania, które należy podjąć w przypadku naruszeń lub braku zgodności z przepisami. |
| --- | --- |

d)

identyfikuje przypadki potencjalnego naruszenia polityki wysokiego szczebla w zakresie ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami lub innych wytycznych, strategii i limitów dotyczących ryzyka oraz zaleca ewentualne działania, które należy podjąć w przypadku naruszeń lub braku zgodności z przepisami.

Artykuł 19

Sprawozdawczość dyrektora ds. ryzyka

1.   Dyrektor ds. ryzyka składa regularne sprawozdania na temat istotnego ryzyka oraz zgodności z zasadami i procedurami ustanowionymi zgodnie z art. 17 ust. 4 członkowi kolegium odpowiedzialnemu za budżet, komitetowi ds. ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami, dyrektorowi generalnemu Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu oraz księgowemu. Dyrektor ds. ryzyka przekazuje również regularnie informacje na temat ryzyka i limitów dotyczących ryzyka osobom odpowiedzialnym za operacyjne wykonanie zróżnicowanej strategii finansowania.

Dyrektor generalny Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu bez zbędnej zwłoki podejmuje niezbędne środki w celu zaradzenia przekazanym ustaleniom i udziela dyrektorowi ds. ryzyka wyjaśnień na temat wprowadzonych środków.

Składając sprawozdania członkowi kolegium odpowiedzialnemu za budżet, dyrektor ds. ryzyka może również, w stosownych przypadkach, przekazać mu informacje na temat ustaleń, o których mowa w akapicie drugim, oraz na temat obrad komitetu ds. ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami.

2.   Dyrektor ds. ryzyka raz w roku składa Komisji sprawozdanie z wdrażania polityki wysokiego szczebla w zakresie ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami.

Artykuł 20

Rola komitetu ds. ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami

1.   Ustanawia się komitet ds. ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami mający wspierać dyrektora ds. ryzyka w wykonywaniu powierzonych mu obowiązków.

2.   Komitet ds. ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami:

| a) | udziela opinii dyrektorowi ds. ryzyka, który ma obowiązek konsultować się z nim w sprawie polityki wysokiego szczebla w zakresie ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami; |
| --- | --- |

a)

udziela opinii dyrektorowi ds. ryzyka, który ma obowiązek konsultować się z nim w sprawie polityki wysokiego szczebla w zakresie ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami;

| b) | wspiera dyrektora ds. ryzyka w wykonywaniu zadań, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. a), b) i c); |
| --- | --- |

b)

wspiera dyrektora ds. ryzyka w wykonywaniu zadań, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. a), b) i c);

| c) | uczestniczy w ocenie, monitorowaniu i zatwierdzaniu praktyk dotyczących wdrażania polityki wysokiego szczebla w zakresie ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami, a także praktyk związanych z zarządzaniem ryzykiem w odniesieniu do operacji zaciągania pożyczek, zarządzania długiem i udzielania pożyczek; |
| --- | --- |

c)

uczestniczy w ocenie, monitorowaniu i zatwierdzaniu praktyk dotyczących wdrażania polityki wysokiego szczebla w zakresie ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami, a także praktyk związanych z zarządzaniem ryzykiem w odniesieniu do operacji zaciągania pożyczek, zarządzania długiem i udzielania pożyczek;

| d) | wspiera dyrektora ds. ryzyka w dokonywaniu oceny ekspozycji na pojawiające się ryzyko w związku z operacjami zaciągania pożyczek, zarządzania długiem i udzielania pożyczek oraz jest informowany przez dyrektora ds. ryzyka o przypadkach przekroczenia limitów ustanowionych w celu ograniczenia ryzyka lub przypadkach nieprzestrzegania polityki wysokiego szczebla w zakresie ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami, jak również innych wytycznych, strategii i limitów dotyczących ryzyka. |
| --- | --- |

d)

wspiera dyrektora ds. ryzyka w dokonywaniu oceny ekspozycji na pojawiające się ryzyko w związku z operacjami zaciągania pożyczek, zarządzania długiem i udzielania pożyczek oraz jest informowany przez dyrektora ds. ryzyka o przypadkach przekroczenia limitów ustanowionych w celu ograniczenia ryzyka lub przypadkach nieprzestrzegania polityki wysokiego szczebla w zakresie ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami, jak również innych wytycznych, strategii i limitów dotyczących ryzyka.

Artykuł 21

Członkowie i organizacja komitetu ds. ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami

1.   W skład komitetu ds. ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami wchodzą: dyrektor ds. ryzyka, księgowy Komisji, pracownik ds. zgodności, dwóch pracowników dyrekcji generalnych, których funkcje wymagają wiedzy w zakresie zarządzania ryzykiem i nadzoru nad rynkami finansowymi, a także dwóch pracowników Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu wyznaczonych przez dyrektora generalnego tej dyrekcji.

2.   Dyrektor ds. ryzyka zaprasza dwóch ekspertów zewnętrznych na posiedzenia komitetu ds. ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami. Eksperci zewnętrzni udzielają opinii i uczestniczą w obradach bez prawa do głosowania w sprawach skierowanych do komitetu.

3.   O ile to możliwe, komitet ds. ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami przyjmuje stanowiska na zasadzie konsensusu lub, w przypadku jego braku, zwykłą większością głosów swoich członków. W przypadku równej liczby głosów decyduje głos dyrektora ds. ryzyka.

4.   Komitet ds. ryzyka i zapewnienia zgodności z przepisami przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

ROZDZIAŁ 5

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE ORAZ KOŃCOWE

Artykuł 22

Uchylenie

Decyzja C(2021) 2502 traci moc.

Odniesienia do uchylonej decyzji interpretuje się jako odniesienia do niniejszej decyzji.

Artykuł 23

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Sporządzono w Brukseli dnia 19 grudnia 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2022/2434 z dnia 6 grudnia 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046 w odniesieniu do ustanowienia zróżnicowanej strategii finansowania jako ogólnej metody zaciągania pożyczek (Dz.U. L 319 z 13.12.2022, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 z dnia 12 lutego 2021 r. ustanawiające Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz.U. L 57 z 18.2.2021, s. 17).

3

(4)  Rozporządzenie Rady (UE) 2020/2094 z dnia 14 grudnia 2020 r. ustanawiające Instrument Unii Europejskiej na rzecz Odbudowy w celu wsparcia odbudowy w następstwie kryzysu związanego z COVID-19 (Dz.U. L 433 I z 22.12.2020, s. 23).

4

(5)  Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 14 kwietnia 2021 r. ustanawiająca niezbędne ustalenia dotyczące zarządzania operacjami zaciągania pożyczek na podstawie decyzji Rady (UE, Euratom) 2020/2053 i operacjami udzielania pożyczek związanymi z pożyczkami udzielanymi zgodnie z art. 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241.

5

(6)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2021/1095 z dnia 2 lipca 2021 r. ustanawiająca metodykę alokacji kosztów związanych z operacjami zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w ramach NextGenerationEU (Dz.U. L 236 z 5.7.2021, s. 75).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2463 z dnia 14 grudnia 2022 r. ustanawiające Instrument wsparcia dla Ukrainy na 2023 r. (pomoc makrofinansowa +) (Dz.U. L 322 z 16.12.2022, s. 1).

7

(8)  Decyzja Komisji C(2018) 5120 final z dnia 3 sierpnia 2018 r. w sprawie przepisów wewnętrznych dotyczących wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej (sekcja dotycząca Komisji Europejskiej) na użytek służb Komisji.

8

(9)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/583 z dnia 14 lipca 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 w sprawie rynków instrumentów finansowych w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów w zakresie przejrzystości dla systemów obrotu i firm inwestycyjnych w odniesieniu do obligacji, strukturyzowanych produktów finansowych, uprawnień do emisji oraz instrumentów pochodnych (Dz.U. L 87 z 31.3.2017, s. 229).

9

(10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1).

10

(11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie przejrzystości transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych i ponownego wykorzystania oraz zmiany rozporządzenia (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 1).

11

(12)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) 2020/2093 z dnia 17 grudnia 2020 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027 (Dz.U. L 433 I z 22.12.2020, s. 11).

12

(13)  Decyzja Komisji (UE, Euratom) 2021/625 z dnia 14 kwietnia 2021 r. w sprawie ustanowienia sieci głównych dealerów oraz określenia kryteriów kwalifikowalności dotyczących upoważnień do kierowania i współkierowania transakcjami konsorcjalnymi do celów działań w zakresie zaciągania pożyczek realizowanych przez Komisję w imieniu Unii i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. L 131 z 16.4.2021, s. 170).

13

(14)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE, Euratom) 2022/2545 z dnia 19 grudnia 2022 r. ustanawiająca ramy alokacji kosztów związanych z operacjami zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w ramach zróżnicowanej strategii finansowania (zob. s. 123 niniejszego Dziennika Urzędowego).

14

(15)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73).

15

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/123 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/123

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE, Euratom) 2022/2545

z dnia 19 grudnia 2022 r.

ustanawiająca ramy alokacji kosztów związanych z operacjami zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w ramach zróżnicowanej strategii finansowania

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (1), w szczególności jego art. 220a,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2022/2434 (2) wprowadzono do rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046 („rozporządzenie finansowe”) zróżnicowaną strategię finansowania jako jednolitą metodę finansowania realizacji operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem prowadzonych przez Komisję. Po wejściu w życie rozporządzenia (UE, Euratom) 2022/2434 zróżnicowana strategia finansowania ma mieć zastosowanie do programów pomocy finansowej, w przypadku których akty podstawowe wchodzą w życie 9 listopada 2022 r. lub później. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2022/2434 (2) wprowadzono do rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046 („rozporządzenie finansowe”) zróżnicowaną strategię finansowania jako jednolitą metodę finansowania realizacji operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem prowadzonych przez Komisję. Po wejściu w życie rozporządzenia (UE, Euratom) 2022/2434 zróżnicowana strategia finansowania ma mieć zastosowanie do programów pomocy finansowej, w przypadku których akty podstawowe wchodzą w życie 9 listopada 2022 r. lub później.

| (2) | Komisja powinna dokonać koniecznych ustaleń w zakresie wdrażania zróżnicowanej strategia finansowania. Stosowanie zróżnicowanej strategii finansowania wymaga przyjęcia zbioru zasad pozwalających określić alokację odpowiednich kosztów do odpowiednich programów pomocy finansowej, co powinno zapewnić możliwość obciążenia beneficjenta wszystkimi kosztami poniesionymi przez Unię w związku z pomocą finansową. |
| --- | --- |

(2)

Komisja powinna dokonać koniecznych ustaleń w zakresie wdrażania zróżnicowanej strategia finansowania. Stosowanie zróżnicowanej strategii finansowania wymaga przyjęcia zbioru zasad pozwalających określić alokację odpowiednich kosztów do odpowiednich programów pomocy finansowej, co powinno zapewnić możliwość obciążenia beneficjenta wszystkimi kosztami poniesionymi przez Unię w związku z pomocą finansową.

| (3) | Metodyka alokacji kosztów związanych z wdrażaniem zróżnicowanej strategii finansowania w ramach NextGenerationEU (NGEU) została ustanowiona decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2021/1095 (3). Ustalenia te należy rozszerzyć na operacje zaciągania pożyczek i zarządzania długiem prowadzone w ramach zróżnicowanej strategii finansowania zgodnie z art. 220a rozporządzenia finansowego. |
| --- | --- |

(3)

Metodyka alokacji kosztów związanych z wdrażaniem zróżnicowanej strategii finansowania w ramach NextGenerationEU (NGEU) została ustanowiona decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2021/1095 (3). Ustalenia te należy rozszerzyć na operacje zaciągania pożyczek i zarządzania długiem prowadzone w ramach zróżnicowanej strategii finansowania zgodnie z art. 220a rozporządzenia finansowego.

| (4) | Zobowiązania do spłaty powinny nadal spoczywać na beneficjentach pomocy finansowej, zgodnie z art. 220 ust. 5 lit. e) rozporządzenia finansowego oraz z budżetowymi zasadami należytego zarządzania finansami i równowagi. Wszystkie koszty, jakimi obciąża się beneficjentów, powinny opierać się na jednolitej metodyce alokacji kosztów, która zapewnia przejrzystą i proporcjonalną alokację kosztów. |
| --- | --- |

(4)

Zobowiązania do spłaty powinny nadal spoczywać na beneficjentach pomocy finansowej, zgodnie z art. 220 ust. 5 lit. e) rozporządzenia finansowego oraz z budżetowymi zasadami należytego zarządzania finansami i równowagi. Wszystkie koszty, jakimi obciąża się beneficjentów, powinny opierać się na jednolitej metodyce alokacji kosztów, która zapewnia przejrzystą i proporcjonalną alokację kosztów.

| (5) | Metodyka alokacji kosztów powinna pozwolić uniknąć subsydiowania skrośnego kosztów jednej kategorii beneficjentów przez inną. Z jednej strony koszty pożyczek należy w pełni przypisać do beneficjentów tych pożyczek, natomiast, z drugiej strony, koszty wsparcia bezzwrotnego należy przypisać do budżetu UE na podstawie rzeczywistych kosztów poniesionych w celu pozyskania i wypłaty odpowiedniej części wpływów na rzecz poszczególnych beneficjentów. Metodyka ta powinna obejmować wszystkie koszty ponoszone przez Unię w związku z operacjami zaciągania pożyczek i zarządzania długiem, w tym wszystkie koszty administracyjne, oraz powinna zapewniać obliczanie różnych kategorii kosztów w odniesieniu do każdej wypłaty. |
| --- | --- |

(5)

Metodyka alokacji kosztów powinna pozwolić uniknąć subsydiowania skrośnego kosztów jednej kategorii beneficjentów przez inną. Z jednej strony koszty pożyczek należy w pełni przypisać do beneficjentów tych pożyczek, natomiast, z drugiej strony, koszty wsparcia bezzwrotnego należy przypisać do budżetu UE na podstawie rzeczywistych kosztów poniesionych w celu pozyskania i wypłaty odpowiedniej części wpływów na rzecz poszczególnych beneficjentów. Metodyka ta powinna obejmować wszystkie koszty ponoszone przez Unię w związku z operacjami zaciągania pożyczek i zarządzania długiem, w tym wszystkie koszty administracyjne, oraz powinna zapewniać obliczanie różnych kategorii kosztów w odniesieniu do każdej wypłaty.

| (6) | Aby zapewnić sprawiedliwe i równe traktowanie beneficjentów, Komisja powinna wdrożyć wspólną i ujednoliconą metodykę dotyczącą kosztów, mającą zastosowanie zarówno do wszystkich rodzajów wypłat (tych, w przypadku których spłata dokonywana jest z budżetu Unii, oraz tych, w przypadku których spłaty dokonuje beneficjent), które wiążą się z przypisaniem kosztów do beneficjentów na podstawie części otrzymanych wpływów. |
| --- | --- |

(6)

Aby zapewnić sprawiedliwe i równe traktowanie beneficjentów, Komisja powinna wdrożyć wspólną i ujednoliconą metodykę dotyczącą kosztów, mającą zastosowanie zarówno do wszystkich rodzajów wypłat (tych, w przypadku których spłata dokonywana jest z budżetu Unii, oraz tych, w przypadku których spłaty dokonuje beneficjent), które wiążą się z przypisaniem kosztów do beneficjentów na podstawie części otrzymanych wpływów.

| (7) | W ramach metodyki obliczania i alokacji kosztów należy dokonać rozróżnienia między trzema kategoriami kosztów: kosztami finansowania, kosztami zarządzania płynnością i kosztami administracyjnymi. Koszty finansowania wynikają z oprocentowania i innych opłat, jakie Komisja musi ponieść w związku z poszczególnymi instrumentami wyemitowanymi w celu sfinansowania danych wypłat. Koszty zarządzania płynnością to koszty ponoszone w związku z kwotami wyemitowanymi i utrzymywanymi tymczasowo na rachunkach płynności jako rezerwy na poczet przyszłych płatności. Te bieżące ogólne koszty operacyjne są nieodłączną cechą zróżnicowanej strategii finansowania i powinny być sprawiedliwie dzielone między wszystkich beneficjentów. Trzecia kategoria kosztów to koszty administracyjne, które są związane z budową zdolności technicznej i operacyjnej w celu wdrożenia zróżnicowanej strategii finansowania i które powstają wyraźnie w wyniku jej wdrażania. |
| --- | --- |

(7)

W ramach metodyki obliczania i alokacji kosztów należy dokonać rozróżnienia między trzema kategoriami kosztów: kosztami finansowania, kosztami zarządzania płynnością i kosztami administracyjnymi. Koszty finansowania wynikają z oprocentowania i innych opłat, jakie Komisja musi ponieść w związku z poszczególnymi instrumentami wyemitowanymi w celu sfinansowania danych wypłat. Koszty zarządzania płynnością to koszty ponoszone w związku z kwotami wyemitowanymi i utrzymywanymi tymczasowo na rachunkach płynności jako rezerwy na poczet przyszłych płatności. Te bieżące ogólne koszty operacyjne są nieodłączną cechą zróżnicowanej strategii finansowania i powinny być sprawiedliwie dzielone między wszystkich beneficjentów. Trzecia kategoria kosztów to koszty administracyjne, które są związane z budową zdolności technicznej i operacyjnej w celu wdrożenia zróżnicowanej strategii finansowania i które powstają wyraźnie w wyniku jej wdrażania.

| (8) | Sprawiedliwe i proporcjonalne przypisanie kosztów odbywa się poprzez przypisanie wypłat i powiązanych instrumentów finansowania do przedziałów czasowych (dalej „przedziały czasowe”). Na wcześniejsze wypłaty i powiązane transakcje zaciągania pożyczek przeprowadzone w ramach zróżnicowanej strategii finansowania, które zostały już przypisane do przedziałów czasowych, nie ma wpływu dodanie wypłat w ramach programów pomocy finansowej objętych zakresem art. 220a rozporządzenia finansowego. Od czasu rozpoczęcia takich wypłat pożyczek koszty wszelkich wypłat finansowanych z wykorzystaniem zróżnicowanej strategii finansowania będą obliczane i przypisywane w ten sam sposób. Nadrzędną zaletą tego podejścia jest to, że koszt finansowania jest taki sam w przypadku wszystkich wypłat przypisanych do tego samego przedziału czasowego, co sprawia, że zaciągane pożyczki są dostosowane do potrzeb w zakresie wypłat. |
| --- | --- |

(8)

Sprawiedliwe i proporcjonalne przypisanie kosztów odbywa się poprzez przypisanie wypłat i powiązanych instrumentów finansowania do przedziałów czasowych (dalej „przedziały czasowe”). Na wcześniejsze wypłaty i powiązane transakcje zaciągania pożyczek przeprowadzone w ramach zróżnicowanej strategii finansowania, które zostały już przypisane do przedziałów czasowych, nie ma wpływu dodanie wypłat w ramach programów pomocy finansowej objętych zakresem art. 220a rozporządzenia finansowego. Od czasu rozpoczęcia takich wypłat pożyczek koszty wszelkich wypłat finansowanych z wykorzystaniem zróżnicowanej strategii finansowania będą obliczane i przypisywane w ten sam sposób. Nadrzędną zaletą tego podejścia jest to, że koszt finansowania jest taki sam w przypadku wszystkich wypłat przypisanych do tego samego przedziału czasowego, co sprawia, że zaciągane pożyczki są dostosowane do potrzeb w zakresie wypłat.

| (9) | Należy zapewnić, aby nie miało to wpływu na podział kosztów w przypadku żadnego z programów, do których miałaby zastosowanie metodyka alokacji kosztów. Metodyka alokacji kosztów od chwili jej przyjęcia miałaby zastosowanie do pożyczek zaciąganych w ramach NGEU i pożyczek udzielanych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2463 (4), w przypadku których okresy, na jakie zaciągnięto pożyczki i na jakie ich udzielono, a także struktura pożyczek są podobne. W związku z tym możliwe jest ich włączenie do tych samych przedziałów czasowych. W przypadku ustanowienia nowego programu pomocy finansowej o innym czasie trwania i strukturze, który może mieć wpływ na koszty, metodykę tę należy w razie potrzeby poddać przeglądowi. |
| --- | --- |

(9)

Należy zapewnić, aby nie miało to wpływu na podział kosztów w przypadku żadnego z programów, do których miałaby zastosowanie metodyka alokacji kosztów. Metodyka alokacji kosztów od chwili jej przyjęcia miałaby zastosowanie do pożyczek zaciąganych w ramach NGEU i pożyczek udzielanych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2463 (4), w przypadku których okresy, na jakie zaciągnięto pożyczki i na jakie ich udzielono, a także struktura pożyczek są podobne. W związku z tym możliwe jest ich włączenie do tych samych przedziałów czasowych. W przypadku ustanowienia nowego programu pomocy finansowej o innym czasie trwania i strukturze, który może mieć wpływ na koszty, metodykę tę należy w razie potrzeby poddać przeglądowi.

| (10) | Obliczanie kosztu finansowania wynikającego z transakcji zaciągania pożyczek powinno opierać się na kosztach wynikających ze wszystkich operacji zaciągania pożyczek przeprowadzonych w sześciomiesięcznym okresie, na który przypada data wypłaty. Takie przypisywanie kosztów finansowania do przedziałów jest niezbędne do zapewnienia, aby koszt finansowania naliczany w związku z wypłatą był ściśle powiązany ze stopami rynkowymi obowiązującymi w momencie dokonywania wypłaty. Podejście to oznacza, że dokładny koszt finansowania ustala się dopiero po utworzeniu puli finansowania w momencie zamknięcia sześciomiesięcznego przedziału czasowego, chociaż beneficjenci pożyczek będą mieli dostęp do orientacyjnych cen przed ostatecznym rachunkiem kosztów. Opłata ponoszona przez beneficjentów pożyczek lub – w przypadku zewnętrznych dochodów przeznaczonych na określony cel zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) 2020/2094 (5) – z budżetu UE powinna być taka sama. W ten sposób unika się arbitralności lub przypadkowości, które charakteryzują tradycyjną metodę back-to-back, w której koszty po stronie konkretnego beneficjenta odpowiadały warunkom, jakie można było uzyskać w danym dniu, w którym zaciągnięto pożyczkę. |
| --- | --- |

(10)

Obliczanie kosztu finansowania wynikającego z transakcji zaciągania pożyczek powinno opierać się na kosztach wynikających ze wszystkich operacji zaciągania pożyczek przeprowadzonych w sześciomiesięcznym okresie, na który przypada data wypłaty. Takie przypisywanie kosztów finansowania do przedziałów jest niezbędne do zapewnienia, aby koszt finansowania naliczany w związku z wypłatą był ściśle powiązany ze stopami rynkowymi obowiązującymi w momencie dokonywania wypłaty. Podejście to oznacza, że dokładny koszt finansowania ustala się dopiero po utworzeniu puli finansowania w momencie zamknięcia sześciomiesięcznego przedziału czasowego, chociaż beneficjenci pożyczek będą mieli dostęp do orientacyjnych cen przed ostatecznym rachunkiem kosztów. Opłata ponoszona przez beneficjentów pożyczek lub – w przypadku zewnętrznych dochodów przeznaczonych na określony cel zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) 2020/2094 (5) – z budżetu UE powinna być taka sama. W ten sposób unika się arbitralności lub przypadkowości, które charakteryzują tradycyjną metodę back-to-back, w której koszty po stronie konkretnego beneficjenta odpowiadały warunkom, jakie można było uzyskać w danym dniu, w którym zaciągnięto pożyczkę.

| (11) | Każdy przedział czasowy powinien być aktywny przez okres sześciu miesięcy, począwszy od 1 stycznia lub 1 lipca. Pierwszy przedział czasowy powinien jednak obejmować okres od 1 czerwca 2021 r. do 31 grudnia 2021 r., o którym mowa w art. 4 decyzji. |
| --- | --- |

(11)

Każdy przedział czasowy powinien być aktywny przez okres sześciu miesięcy, począwszy od 1 stycznia lub 1 lipca. Pierwszy przedział czasowy powinien jednak obejmować okres od 1 czerwca 2021 r. do 31 grudnia 2021 r., o którym mowa w art. 4 decyzji.

| (12) | Chociaż koszt finansowania może różnić się między sześciomiesięcznymi przedziałami czasowymi z powodu różnic w warunkach finansowania pozostających poza kontrolą Komisji, Komisja będzie zarządzać operacjami zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w taki sposób, aby w możliwie największym stopniu w każdym przedziale czasowym zapewnić podobne profile zapadalności. |
| --- | --- |

(12)

Chociaż koszt finansowania może różnić się między sześciomiesięcznymi przedziałami czasowymi z powodu różnic w warunkach finansowania pozostających poza kontrolą Komisji, Komisja będzie zarządzać operacjami zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w taki sposób, aby w możliwie największym stopniu w każdym przedziale czasowym zapewnić podobne profile zapadalności.

| (13) | Strategia finansowania stosowane przez Komisję umożliwia lepsze zarządzanie ryzykiem stopy procentowej i innym ryzykiem finansowym. Podczas gdy stopy procentowe stosowane wobec beneficjentów pożyczek będą stabilne, to w razie potrzeby zastąpienia w puli finansowania instrumentów, które stają się zapadalne, konieczne będzie okresowe ponowne obliczanie stóp z wykorzystaniem rachunku marginalnego. W uzasadnionych przypadkach Komisja będzie rozwijać swoją zdolność w zakresie wykorzystania instrumentów pochodnych, takich jak swapy, by zarządzać ewentualnym pozostałym ryzykiem stopy procentowej i oferować beneficjentom opcje pożyczek o stałej stopie procentowej. Koszty takiego instrumentu o stałej stopie procentowej powinny być ponoszone w całości i wyłącznie przez beneficjenta korzystającego z tej opcji. |
| --- | --- |

(13)

Strategia finansowania stosowane przez Komisję umożliwia lepsze zarządzanie ryzykiem stopy procentowej i innym ryzykiem finansowym. Podczas gdy stopy procentowe stosowane wobec beneficjentów pożyczek będą stabilne, to w razie potrzeby zastąpienia w puli finansowania instrumentów, które stają się zapadalne, konieczne będzie okresowe ponowne obliczanie stóp z wykorzystaniem rachunku marginalnego. W uzasadnionych przypadkach Komisja będzie rozwijać swoją zdolność w zakresie wykorzystania instrumentów pochodnych, takich jak swapy, by zarządzać ewentualnym pozostałym ryzykiem stopy procentowej i oferować beneficjentom opcje pożyczek o stałej stopie procentowej. Koszty takiego instrumentu o stałej stopie procentowej powinny być ponoszone w całości i wyłącznie przez beneficjenta korzystającego z tej opcji.

| (14) | Kwoty wypłat w danym przedziale czasowym powinny być równe kwocie długoterminowych instrumentów finansowania przypisanych do tego przedziału czasowego. W większości przypadków wypłata wpływów będzie miała miejsce w tym samym przedziale czasowym co emisja długoterminowych instrumentów finansowania służących pozyskaniu tych wpływów oraz będzie przypisana do tego samego przedziału czasowego. Nieprzewidziane opóźnienia w dokonywaniu wypłaty mogą jednak prowadzić do sytuacji, w której wpływy z finansowania długoterminowego zostały pozyskane, ale nie mogą zostać wypłacone zgodnie z pierwotnym harmonogramem. W takim przypadku wypłata może zostać opóźniona i nastąpić w kolejnym przedziale czasowym. Jeżeli jednak środki na te konkretne potrzeby w zakresie finansowania zostały już pozyskane i przypisane do poprzedniego przedziału czasowego, nie można ich wykorzystać na inne potrzeby w tym przedziale czasowym. W takich okolicznościach powinno być możliwe przypisanie wypłat do przedziału czasowego, do którego zostały przypisane instrumenty finansowania. Powinna również istnieć możliwość przypisania długoterminowych instrumentów finansowania z kolejnego przedziału czasowego do poprzedniego przedziału czasowego, w przypadku gdy kwota długoterminowych instrumentów finansowania z tego przedziału czasowego nie wystarcza na pokrycie kwoty wypłat. |
| --- | --- |

(14)

Kwoty wypłat w danym przedziale czasowym powinny być równe kwocie długoterminowych instrumentów finansowania przypisanych do tego przedziału czasowego. W większości przypadków wypłata wpływów będzie miała miejsce w tym samym przedziale czasowym co emisja długoterminowych instrumentów finansowania służących pozyskaniu tych wpływów oraz będzie przypisana do tego samego przedziału czasowego. Nieprzewidziane opóźnienia w dokonywaniu wypłaty mogą jednak prowadzić do sytuacji, w której wpływy z finansowania długoterminowego zostały pozyskane, ale nie mogą zostać wypłacone zgodnie z pierwotnym harmonogramem. W takim przypadku wypłata może zostać opóźniona i nastąpić w kolejnym przedziale czasowym. Jeżeli jednak środki na te konkretne potrzeby w zakresie finansowania zostały już pozyskane i przypisane do poprzedniego przedziału czasowego, nie można ich wykorzystać na inne potrzeby w tym przedziale czasowym. W takich okolicznościach powinno być możliwe przypisanie wypłat do przedziału czasowego, do którego zostały przypisane instrumenty finansowania. Powinna również istnieć możliwość przypisania długoterminowych instrumentów finansowania z kolejnego przedziału czasowego do poprzedniego przedziału czasowego, w przypadku gdy kwota długoterminowych instrumentów finansowania z tego przedziału czasowego nie wystarcza na pokrycie kwoty wypłat.

| (15) | Komisja będzie również potrzebowała pewnych zasobów, aby w poprzedzającym przedziale czasowym przewidzieć potrzeby w zakresie wypłat mające pojawić się na początkowym etapie następnego przedziału czasowego. W celu uwzględnienia takich sytuacji i zapewnienia, aby Komisja dysponowała zasobami dostępnymi na korzystnych warunkach na potrzeby dokonywania wypłat w okresie przełomu między przedziałami czasowymi, Komisja powinna mieć możliwość przypisania długoterminowych instrumentów finansowania do kolejnego przedziału czasowego. |
| --- | --- |

(15)

Komisja będzie również potrzebowała pewnych zasobów, aby w poprzedzającym przedziale czasowym przewidzieć potrzeby w zakresie wypłat mające pojawić się na początkowym etapie następnego przedziału czasowego. W celu uwzględnienia takich sytuacji i zapewnienia, aby Komisja dysponowała zasobami dostępnymi na korzystnych warunkach na potrzeby dokonywania wypłat w okresie przełomu między przedziałami czasowymi, Komisja powinna mieć możliwość przypisania długoterminowych instrumentów finansowania do kolejnego przedziału czasowego.

| (16) | Główną i definiującą cechą zróżnicowanej strategii finansowania jest zdolność do zarządzania płynnością operacji finansowania poprzez dostęp do krótkoterminowych pożyczek i utrzymywanie środków pieniężnych do celów ostrożnościowych. Takie zarządzanie płynnością umożliwi Komisji zaspokojenie wszystkich potrzeb w zakresie płatności i dostosowanie emisji do warunków rynkowych. Zdolność ta powoduje powstanie kosztów pozyskania wpływów poprzez emisję krótkoterminowych papierów wartościowych oraz tymczasowe utrzymywanie części wpływów na rachunku płynnościowym w celu zagwarantowania zdolności do dokonywania wszystkich płatności na żądanie. Operacje zarządzania długiem w ramach zróżnicowanej strategii finansowania umożliwiają lepsze zarządzanie ryzykiem stopy procentowej i innymi rodzajami ryzyka finansowego. Mogą one obejmować wykorzystanie instrumentów pochodnych, takich jak swapy, do zarządzania ryzykiem stopy procentowej i innymi rodzajami ryzyka finansowego związanego z pożyczkami dla beneficjentów, lub zawieranie zabezpieczonych lub niezabezpieczonych transakcji rynku pieniężnego. Koszty poniesione w związku z wykupem lub utrzymywaniem własnych obligacji do celów zarządzania płynnością należy uznać za koszty zarządzania płynnością. W niniejszej decyzji należy ustanowić podstawę obliczania tych kosztów płynności i obciążania nimi na uczciwych i sprawiedliwych zasadach wszystkich odpowiednich beneficjentów wpływów w trakcie danego roku. |
| --- | --- |

(16)

Główną i definiującą cechą zróżnicowanej strategii finansowania jest zdolność do zarządzania płynnością operacji finansowania poprzez dostęp do krótkoterminowych pożyczek i utrzymywanie środków pieniężnych do celów ostrożnościowych. Takie zarządzanie płynnością umożliwi Komisji zaspokojenie wszystkich potrzeb w zakresie płatności i dostosowanie emisji do warunków rynkowych. Zdolność ta powoduje powstanie kosztów pozyskania wpływów poprzez emisję krótkoterminowych papierów wartościowych oraz tymczasowe utrzymywanie części wpływów na rachunku płynnościowym w celu zagwarantowania zdolności do dokonywania wszystkich płatności na żądanie. Operacje zarządzania długiem w ramach zróżnicowanej strategii finansowania umożliwiają lepsze zarządzanie ryzykiem stopy procentowej i innymi rodzajami ryzyka finansowego. Mogą one obejmować wykorzystanie instrumentów pochodnych, takich jak swapy, do zarządzania ryzykiem stopy procentowej i innymi rodzajami ryzyka finansowego związanego z pożyczkami dla beneficjentów, lub zawieranie zabezpieczonych lub niezabezpieczonych transakcji rynku pieniężnego. Koszty poniesione w związku z wykupem lub utrzymywaniem własnych obligacji do celów zarządzania płynnością należy uznać za koszty zarządzania płynnością. W niniejszej decyzji należy ustanowić podstawę obliczania tych kosztów płynności i obciążania nimi na uczciwych i sprawiedliwych zasadach wszystkich odpowiednich beneficjentów wpływów w trakcie danego roku.

| (17) | Wyższe potrzeby w zakresie wypłat środków niż wynosi kwota długoterminowych instrumentów finansowania przypisanych do danego przedziału czasowego lub płatności odsetek mogą skutkować deficytem płynności w danym przedziale czasowym. Niższe potrzeby w zakresie wypłat środków niż wynosi kwota długoterminowych instrumentów finansowania przypisanych do danego przedziału czasowego lub spłat otrzymanych w odniesieniu do pozostałych do spłaty wypłat przypisanych do tego przedziału czasowego mogą skutkować nadwyżką płynności. Wyrównanie tych nadwyżek lub deficytów płynności jest nieuniknionym wymogiem wdrażania zróżnicowanej strategii finansowania. Koszty te nie powinny być ponoszone według odpowiednich przedziałów czasowych, tylko powinny być wyodrębnione i zarządzane jako odrębne ogólne koszty zarządzania płynnością. W niniejszej decyzji należy ustanowić mechanizm mający na celu wyodrębnienie kosztów wynikających z deficytów lub nadwyżek płynności, tak aby mogły one zostać wchłonięte w formie kosztów zarządzania płynnością przez szerszy program finansowania. Komisja powinna korzystać z przedziału zarządzania płynnością, aby wyrównać wszelkie dodatnie lub ujemne salda środków pieniężnych w przedziałach czasowych do łącznej kwoty wypłat. |
| --- | --- |

(17)

Wyższe potrzeby w zakresie wypłat środków niż wynosi kwota długoterminowych instrumentów finansowania przypisanych do danego przedziału czasowego lub płatności odsetek mogą skutkować deficytem płynności w danym przedziale czasowym. Niższe potrzeby w zakresie wypłat środków niż wynosi kwota długoterminowych instrumentów finansowania przypisanych do danego przedziału czasowego lub spłat otrzymanych w odniesieniu do pozostałych do spłaty wypłat przypisanych do tego przedziału czasowego mogą skutkować nadwyżką płynności. Wyrównanie tych nadwyżek lub deficytów płynności jest nieuniknionym wymogiem wdrażania zróżnicowanej strategii finansowania. Koszty te nie powinny być ponoszone według odpowiednich przedziałów czasowych, tylko powinny być wyodrębnione i zarządzane jako odrębne ogólne koszty zarządzania płynnością. W niniejszej decyzji należy ustanowić mechanizm mający na celu wyodrębnienie kosztów wynikających z deficytów lub nadwyżek płynności, tak aby mogły one zostać wchłonięte w formie kosztów zarządzania płynnością przez szerszy program finansowania. Komisja powinna korzystać z przedziału zarządzania płynnością, aby wyrównać wszelkie dodatnie lub ujemne salda środków pieniężnych w przedziałach czasowych do łącznej kwoty wypłat.

| (18) | Wdrożenie zróżnicowanej strategii finansowania wymaga nabycia nowych zdolności niezbędnych do uzyskania jak najkorzystniejszego dostępu do rynków kapitałowych oraz zapewnienia utrzymania tej infrastruktury w sposób ciągły i efektywny. Obejmuje to koszty niezbędne do prowadzenia rachunków płynnościowych, do nabycia zdolności do przeprowadzania aukcji eurobonów i euroobligacji oraz do wdrożenia nowych wewnętrznych zdolności przetwarzania danych. Takie koszty, które wynikają bezpośrednio z realizacji operacji zaciągania pożyczek i wypłacania środków, należy traktować jako koszty ogólne, w których rozróżnia się koszty związane z utworzeniem oraz z utrzymaniem infrastruktury zaciągania pożyczek i wypłacania środków. Koszty te należy ująć w kosztach obsługi ogólnych kosztów administracyjnych. |
| --- | --- |

(18)

Wdrożenie zróżnicowanej strategii finansowania wymaga nabycia nowych zdolności niezbędnych do uzyskania jak najkorzystniejszego dostępu do rynków kapitałowych oraz zapewnienia utrzymania tej infrastruktury w sposób ciągły i efektywny. Obejmuje to koszty niezbędne do prowadzenia rachunków płynnościowych, do nabycia zdolności do przeprowadzania aukcji eurobonów i euroobligacji oraz do wdrożenia nowych wewnętrznych zdolności przetwarzania danych. Takie koszty, które wynikają bezpośrednio z realizacji operacji zaciągania pożyczek i wypłacania środków, należy traktować jako koszty ogólne, w których rozróżnia się koszty związane z utworzeniem oraz z utrzymaniem infrastruktury zaciągania pożyczek i wypłacania środków. Koszty te należy ująć w kosztach obsługi ogólnych kosztów administracyjnych.

| (19) | Koszty obsługi ogólnych kosztów administracyjnych obejmują wszystkie koszty administracyjne poniesione bezpośrednio podczas wdrażania zróżnicowanej strategii finansowania. Koszty te występują albo jako koszty utworzenia, związane z jednorazowymi kosztami budowania określonych zdolności operacyjnych, albo jako koszty stałe, które są nieuniknionymi kosztami dającymi się bezpośrednio przypisać do operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w ramach zróżnicowanej strategii finansowania i które występują z biegiem czasu. Podczas gdy koszty stałe stanowią regularne koszty roczne naliczane w związku z wypłatami, które mają miejsce w danym roku, koszty utworzenia powinny być naliczane jako opłaty jednorazowe. |
| --- | --- |

(19)

Koszty obsługi ogólnych kosztów administracyjnych obejmują wszystkie koszty administracyjne poniesione bezpośrednio podczas wdrażania zróżnicowanej strategii finansowania. Koszty te występują albo jako koszty utworzenia, związane z jednorazowymi kosztami budowania określonych zdolności operacyjnych, albo jako koszty stałe, które są nieuniknionymi kosztami dającymi się bezpośrednio przypisać do operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w ramach zróżnicowanej strategii finansowania i które występują z biegiem czasu. Podczas gdy koszty stałe stanowią regularne koszty roczne naliczane w związku z wypłatami, które mają miejsce w danym roku, koszty utworzenia powinny być naliczane jako opłaty jednorazowe.

| (20) | Koszty związane z utworzeniem i budowaniem zdolności do przeprowadzania tych operacji są ponoszone od 2021 r. i zostały już przypisane do beneficjentów programów wsparcia finansowego w ramach NGEU przy użyciu określonego kosztu ogólnego utworzenia. W związku z tym beneficjenci innych programów pomocy finansowej objętych zakresem art. 220a rozporządzenia finansowego nie powinni ponosić kosztów związanych z tym wcześniejszym budowaniem zdolności, a jedynie przyszłe wydatki związane z utrzymaniem tej infrastruktury. Część kosztów administracyjnych programów pomocy finansowej objętych zakresem art. 220a rozporządzenia finansowego, innych niż NGEU, powinna zatem być ograniczona do kosztów stałych, a programy te powinny być traktowane jak każdy beneficjent zróżnicowanej strategii finansowania. |
| --- | --- |

(20)

Koszty związane z utworzeniem i budowaniem zdolności do przeprowadzania tych operacji są ponoszone od 2021 r. i zostały już przypisane do beneficjentów programów wsparcia finansowego w ramach NGEU przy użyciu określonego kosztu ogólnego utworzenia. W związku z tym beneficjenci innych programów pomocy finansowej objętych zakresem art. 220a rozporządzenia finansowego nie powinni ponosić kosztów związanych z tym wcześniejszym budowaniem zdolności, a jedynie przyszłe wydatki związane z utrzymaniem tej infrastruktury. Część kosztów administracyjnych programów pomocy finansowej objętych zakresem art. 220a rozporządzenia finansowego, innych niż NGEU, powinna zatem być ograniczona do kosztów stałych, a programy te powinny być traktowane jak każdy beneficjent zróżnicowanej strategii finansowania.

| (21) | Koszty administracyjne ujęte w kosztach obsługi ogólnych kosztów administracyjnych powinny być ograniczone do zamkniętego wykazu kosztów kwalifikowalnych bezpośrednio związanych ze zróżnicowaną strategią finansowania. W następstwie porozumień osiągniętych w kontekście budżetu rocznego na 2023 r. do wykazu kwalifikowalnych wydatków administracyjnych dodaje się opłaty umowne za rekrutację konsultantów zewnętrznych. O rozszerzeniu wykazu kwalifikowalnych wydatków administracyjnych powiadomiono władze państw członkowskich przed przyjęciem niniejszej decyzji. Zagregowane koszty obsługi ogólnych kosztów administracyjnych stanowią bardzo ograniczoną część zagregowanych kosztów związanych z operacjami w ramach zróżnicowanej strategii finansowania. |
| --- | --- |

(21)

Koszty administracyjne ujęte w kosztach obsługi ogólnych kosztów administracyjnych powinny być ograniczone do zamkniętego wykazu kosztów kwalifikowalnych bezpośrednio związanych ze zróżnicowaną strategią finansowania. W następstwie porozumień osiągniętych w kontekście budżetu rocznego na 2023 r. do wykazu kwalifikowalnych wydatków administracyjnych dodaje się opłaty umowne za rekrutację konsultantów zewnętrznych. O rozszerzeniu wykazu kwalifikowalnych wydatków administracyjnych powiadomiono władze państw członkowskich przed przyjęciem niniejszej decyzji. Zagregowane koszty obsługi ogólnych kosztów administracyjnych stanowią bardzo ograniczoną część zagregowanych kosztów związanych z operacjami w ramach zróżnicowanej strategii finansowania.

| (22) | Proces fakturowania ex post opracowano w taki sposób, aby zapewnić odzyskiwanie kosztów w kolejnym roku i do momentu, w operacje zaciągania pożyczek oraz operacje zarządzania długiem i płatnościami przeprowadzane w ramach zróżnicowanej strategii finansowania nie będą już generować kosztów. |
| --- | --- |

(22)

Proces fakturowania ex post opracowano w taki sposób, aby zapewnić odzyskiwanie kosztów w kolejnym roku i do momentu, w operacje zaciągania pożyczek oraz operacje zarządzania długiem i płatnościami przeprowadzane w ramach zróżnicowanej strategii finansowania nie będą już generować kosztów.

| (23) | W drodze wyjątku w przypadku pożyczek w ramach pomocy finansowej dla Ukrainy udzielonych na podstawie rozporządzenia (UE) 2022/2463, Unia może ponosić koszty odsetek i koszty administracyjne związane z zaciąganiem i udzielaniem pożyczek zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) 2022/2463. Niezbędne zasoby zostałyby zapewnione z wkładów państw członkowskich zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2022/2463. Fakturowanie tych kosztów powinno być zatem dostosowane do fakturowania kosztów w odniesieniu do wypłat stanowiących zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel, o których mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2020/2094, a faktury powinny być grupowane według kwartału danego roku. |
| --- | --- |

(23)

W drodze wyjątku w przypadku pożyczek w ramach pomocy finansowej dla Ukrainy udzielonych na podstawie rozporządzenia (UE) 2022/2463, Unia może ponosić koszty odsetek i koszty administracyjne związane z zaciąganiem i udzielaniem pożyczek zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) 2022/2463. Niezbędne zasoby zostałyby zapewnione z wkładów państw członkowskich zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2022/2463. Fakturowanie tych kosztów powinno być zatem dostosowane do fakturowania kosztów w odniesieniu do wypłat stanowiących zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel, o których mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2020/2094, a faktury powinny być grupowane według kwartału danego roku.

| (24) | Komisja powinna wydać notę potwierdzającą w odniesieniu do każdej wypłaty, w tym bezzwrotnego wsparcia w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. a) i c) rozporządzenia (UE) 2020/2094, wsparcia podlegającego zwrotowi na rzecz państw członkowskich w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) 2020/2094 oraz pożyczek dla państwa członkowskiego lub państwa trzeciego w ramach programów pomocy finansowej objętych zakresem art. 220a rozporządzenia finansowego. |
| --- | --- |

(24)

Komisja powinna wydać notę potwierdzającą w odniesieniu do każdej wypłaty, w tym bezzwrotnego wsparcia w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. a) i c) rozporządzenia (UE) 2020/2094, wsparcia podlegającego zwrotowi na rzecz państw członkowskich w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) 2020/2094 oraz pożyczek dla państwa członkowskiego lub państwa trzeciego w ramach programów pomocy finansowej objętych zakresem art. 220a rozporządzenia finansowego.

| (25) | Pożyczki udzielane w ramach zróżnicowanej strategii finansowania mają być realizowane na standardowych warunkach finansowych (termin zapadalności i profil spłaty) w odniesieniu do każdej wypłaty. W przypadku bezzwrotnego wsparcia nota potwierdzająca powinna być głównym elementem określającym te warunki finansowe na potrzeby budżetu UE. Nota potwierdzająca służy określeniu wniosku o zwrot kosztów na podstawie zawartych w niej warunków finansowych. Warunki te powinny obejmować datę wypłaty, kwotę wsparcia finansowego oraz datę płatności kosztów finansowania oraz termin zapadalności. Nota potwierdzająca stanowi niezbędną podstawę, na której UE opiera planowanie budżetowe, obieg środków finansowych i rozliczanie bezzwrotnego wsparcia. |
| --- | --- |

(25)

Pożyczki udzielane w ramach zróżnicowanej strategii finansowania mają być realizowane na standardowych warunkach finansowych (termin zapadalności i profil spłaty) w odniesieniu do każdej wypłaty. W przypadku bezzwrotnego wsparcia nota potwierdzająca powinna być głównym elementem określającym te warunki finansowe na potrzeby budżetu UE. Nota potwierdzająca służy określeniu wniosku o zwrot kosztów na podstawie zawartych w niej warunków finansowych. Warunki te powinny obejmować datę wypłaty, kwotę wsparcia finansowego oraz datę płatności kosztów finansowania oraz termin zapadalności. Nota potwierdzająca stanowi niezbędną podstawę, na której UE opiera planowanie budżetowe, obieg środków finansowych i rozliczanie bezzwrotnego wsparcia.

| (26) | Odpowiednie odniesienia w umowach pożyczki będą zawierać wyjaśnienie, że koszty wypłat oblicza się poprzez zastosowanie metodyki określonej w niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(26)

Odpowiednie odniesienia w umowach pożyczki będą zawierać wyjaśnienie, że koszty wypłat oblicza się poprzez zastosowanie metodyki określonej w niniejszej decyzji.

| (27) | Niniejsza decyzja powinna mieć zastosowanie do wszystkich transakcji zaciągania pożyczek i wypłat w ramach programu NGEU, w tym tych, które miały miejsce przed jej wejściem w życie, |
| --- | --- |

(27)

Niniejsza decyzja powinna mieć zastosowanie do wszystkich transakcji zaciągania pożyczek i wypłat w ramach programu NGEU, w tym tych, które miały miejsce przed jej wejściem w życie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

ROZDZIAŁ 1

PRZEDMIOT, DEFINICJE I ZASADY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot, zakres i nadrzędna zasada

1.   W niniejszej decyzji ustanawia się jedną i ujednoliconą metodykę alokacji kosztów poniesionych w wyniku operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem prowadzonych w ramach programów pomocy finansowej objętych zakresem art. 220a rozporządzenia finansowego oraz bezzwrotnego wsparcia na podstawie art. 5 ust. 1 decyzji Rady (UE, Euratom) 2020/2053 (6) („programy CAM”).

2.   Metodyka alokacji kosztów jest stosowana zgodnie z zasadami sprawiedliwości i równego traktowania, przy jednoczesnym zapewnieniu rozdziału kosztów na podstawie względnego udziału otrzymanego wsparcia.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

| 1) | „beneficjent” oznacza państwo członkowskie lub państwo trzecie będące stroną umowy pożyczki w ramach programu CAM, lub – w przypadku bezzwrotnego wsparcia na podstawie art. 5 ust. 1 decyzji (UE, Euratom) 2020/2053 – budżet Unii; |
| --- | --- |

1)

„beneficjent” oznacza państwo członkowskie lub państwo trzecie będące stroną umowy pożyczki w ramach programu CAM, lub – w przypadku bezzwrotnego wsparcia na podstawie art. 5 ust. 1 decyzji (UE, Euratom) 2020/2053 – budżet Unii;

| 2) | „wypłata” oznacza przeniesienie wpływów uzyskanych w wyniku operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w celu sfinansowania zwrotnego lub bezzwrotnego wsparcia na rzecz beneficjenta; |
| --- | --- |

2)

„wypłata” oznacza przeniesienie wpływów uzyskanych w wyniku operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w celu sfinansowania zwrotnego lub bezzwrotnego wsparcia na rzecz beneficjenta;

| 3) | „instrumenty finansowania” oznaczają obligacje, weksle, papiery komercyjne, obligacje UE lub wszelkie inne odpowiednie transakcje finansowe krótko- lub długoterminowe w ramach zróżnicowanej strategii finansowania; |
| --- | --- |

3)

„instrumenty finansowania” oznaczają obligacje, weksle, papiery komercyjne, obligacje UE lub wszelkie inne odpowiednie transakcje finansowe krótko- lub długoterminowe w ramach zróżnicowanej strategii finansowania;

| 4) | „okres odsetkowy” oznacza okres dwunastu (12) miesięcy lub każdy inny okres, który może zostać określony w nocie potwierdzającej, rozpoczynający się od daty wypłaty lub poprzedniej daty płatności odsetek; |
| --- | --- |

4)

„okres odsetkowy” oznacza okres dwunastu (12) miesięcy lub każdy inny okres, który może zostać określony w nocie potwierdzającej, rozpoczynający się od daty wypłaty lub poprzedniej daty płatności odsetek;

| 5) | „zarządzanie płynnością” oznacza zarządzanie przepływami pieniężnymi związanymi z instrumentami finansowania i wypłatami; |
| --- | --- |

5)

„zarządzanie płynnością” oznacza zarządzanie przepływami pieniężnymi związanymi z instrumentami finansowania i wypłatami;

| 6) | „umowa pożyczki” oznacza umowę między Komisją a beneficjentem w ramach programu CAM; |
| --- | --- |

6)

„umowa pożyczki” oznacza umowę między Komisją a beneficjentem w ramach programu CAM;

| 7) | „operacje zaciągania pożyczek” oznaczają operacje, o których mowa w art. 2 ust. 1 decyzji wykonawczej Komisji (UE, Euratom) 2022/2544 (7); |
| --- | --- |

7)

„operacje zaciągania pożyczek” oznaczają operacje, o których mowa w art. 2 ust. 1 decyzji wykonawczej Komisji (UE, Euratom) 2022/2544 (7);

7

| 8) | „operacje zarządzania długiem” oznaczają operacje, o których mowa w art. 2 ust. 2 decyzji wykonawczej (UE, Euratom) 2022/2544; |
| --- | --- |

8)

„operacje zarządzania długiem” oznaczają operacje, o których mowa w art. 2 ust. 2 decyzji wykonawczej (UE, Euratom) 2022/2544;

| 9) | „finansowanie krótkoterminowe” oznacza finansowanie, o którym mowa w art. 2 ust. 11 decyzji wykonawczej (UE, Euratom) 2022/2544; |
| --- | --- |

9)

„finansowanie krótkoterminowe” oznacza finansowanie, o którym mowa w art. 2 ust. 11 decyzji wykonawczej (UE, Euratom) 2022/2544;

| 10) | „finansowanie długoterminowe” oznacza finansowanie, o którym mowa w art. 2 ust. 10 decyzji wykonawczej (UE, Euratom) 2022/2544. |
| --- | --- |

10)

„finansowanie długoterminowe” oznacza finansowanie, o którym mowa w art. 2 ust. 10 decyzji wykonawczej (UE, Euratom) 2022/2544.

Artykuł 3

Rodzaje kosztów

Ustanawia się następujące kategorie kosztów:

| a) | koszt finansowania; |
| --- | --- |

a)

koszt finansowania;

| b) | koszt zarządzania płynnością; |
| --- | --- |

b)

koszt zarządzania płynnością;

| c) | koszt obsługi ogólnych kosztów administracyjnych. |
| --- | --- |

c)

koszt obsługi ogólnych kosztów administracyjnych.

ROZDZIAŁ 2

KOSZT FINANSOWANIA I KOSZTY ZARZĄDZANIA PŁYNNOŚCIĄ

SEKCJA 1

Przedziały

Artykuł 4

Przedziały czasowe

1.   Przedział czasowy jest aktywny przez okres sześciu miesięcy, począwszy od 1 stycznia lub 1 lipca. Pierwszy przedział czasowy obejmuje jednak okres od 1 czerwca 2021 r. do 31 grudnia 2021 r.

2.   Na przedział czasowy składają się wypłaty dokonane w jego aktywnym okresie oraz związane z nimi instrumenty finansowania przypisane do tego przedziału. Wszelkie wypłaty przypisuje się do przedziału czasowego aktywnego w dniu dokonania danej wypłaty.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, w przypadku gdy kwota wpływów z długoterminowych instrumentów finansowania przypisanych do poprzedniego przedziału czasowego przekracza kwotę wypłat przypisanych do tego przedziału zgodnie z akapitem pierwszym, wypłaty w dalszym ciągu przypisuje się do tego przedziału czasowego do czasu, aż kwota wypłat osiągnie kwotę wpływów z przypisanych do niego długoterminowych instrumentów finansowania.

Wypłata pozostaje przypisana do przedziału czasowego w odniesieniu do wszelkich pozostałych kwot należnych, które pozostają do spłaty.

3.   Bez uszczerbku dla art. 6 ust. 2 wpływy z długoterminowych instrumentów finansowania przypisuje się do przedziału czasowego.

4.   Długoterminowe instrumenty finansowania inne niż te, o których mowa w ust. 5, przypisuje się do przedziału czasowego aktywnego w chwili zakończenia operacji zaciągania pożyczek, która generuje te instrumenty.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego:

| a) | instrumenty finansowania pozyskane w celu sfinansowania wypłaty w następnym przedziale czasowym można przypisać do tego przedziału czasowego; |
| --- | --- |

a)

instrumenty finansowania pozyskane w celu sfinansowania wypłaty w następnym przedziale czasowym można przypisać do tego przedziału czasowego;

| b) | w przypadku gdy kwota wypłat na koniec aktywnego przedziału czasowego przekracza kwotę wpływów z długoterminowych instrumentów finansowania, długoterminowe instrumenty finansowania wygenerowane w wyniku operacji zaciągania pożyczek po zakończeniu aktywnego okresu przedziału czasowego przypisuje się do tego przedziału czasowego do czasu, aż kwota wpływów z długoterminowych instrumentów finansowania osiągnie kwotę wypłat tego przedziału czasowego. |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy kwota wypłat na koniec aktywnego przedziału czasowego przekracza kwotę wpływów z długoterminowych instrumentów finansowania, długoterminowe instrumenty finansowania wygenerowane w wyniku operacji zaciągania pożyczek po zakończeniu aktywnego okresu przedziału czasowego przypisuje się do tego przedziału czasowego do czasu, aż kwota wpływów z długoterminowych instrumentów finansowania osiągnie kwotę wypłat tego przedziału czasowego.

5.   Długoterminowe instrumenty finansowania zastępujące długoterminowe instrumenty finansowania, które stają się zapadalne, przypisuje się do tego samego przedziału czasowego. Art. 6 stosuje się w przypadku niedopasowania między terminem zapadalności instrumentu długoterminowego, który staje się zapadalny, a datą zaciągnięcia pożyczki w ramach instrumentu długoterminowego zastępującego ten instrument.

Artykuł 5

Przedział zarządzania płynnością

1.   Przedział zarządzania płynnością pozostaje aktywny do chwili całkowitej spłaty pożyczek zaciągniętych w wyniku operacji zaciągania pożyczek zatwierdzonych w ramach programów CAM.

2.   Krótkoterminowe instrumenty finansowania, operacje zarządzania długiem i wynikające z nich koszty przypisuje się do przedziału zarządzania płynnością.

Artykuł 6

Wyrównanie sald płynności

1.   Poziom posiadanych zasobów płynności w przedziale czasowym oblicza się codziennie jako różnicę między wpływami a wypływami, jak określono w kroku 3 pkt 1 załącznika.

2.   Każdą kwotę dodatnią, o której mowa w ust. 1 („nadwyżka płynności”), przypisuje się codziennie z przedziału czasowego do przedziału zarządzania płynnością, jak określono w kroku 4 pkt 1 załącznika, po koszcie finansowania odpowiedniego przedziału czasowego w danym dniu.

3.   Każdą kwotę odpowiadającą kwocie ujemnej, o której mowa w ust. 1 („deficyt płynności”), przypisuje się codziennie z przedziału zarządzania płynnością do przedziału czasowego, jak określono w kroku 6 pkt 1 załącznika, po koszcie finansowania odpowiedniego przedziału czasowego w danym dniu.

SEKCJA 2

Obliczenie kosztów finansowania i kosztów zarządzania płynnością

Artykuł 7

Obliczanie kosztu finansowania przedziału czasowego

1.   Koszty finansowania oblicza się codziennie.

2.   Koszt finansowania instrumentu finansowania obejmuje dzienne odsetki w odniesieniu do każdego instrumentu finansowania oraz potencjalne agio/disagio w oparciu o całkowitą cenę emisyjną.

3.   Dzienny koszt finansowania przedziału czasowego obejmuje dzienny koszt finansowania instrumentów finansowania przypisanych do przedziału czasowego po wynikach zastosowania art. 6 ust. 2 i 3.

Artykuł 8

Obliczanie kosztu zarządzania płynnością

1.   Koszt zarządzania płynnością stanowi sumę kosztów utrzymywania aktywów w portfelu inwestycyjnym w ramach przedziału zarządzania płynnością, jak określono w pkt 2 załącznika.

2.   Koszt utrzymywania aktywów w portfelu inwestycyjnym stanowi różnicę między odsetkami narosłymi w ramach odpowiednich instrumentów finansowania w przedziale zarządzania płynnością, kosztami i zwrotami wynikającymi z wyrównania wszelkich nadwyżek płynności lub deficytów płynności, o których mowa w art. 6 ust. 2 i 3, a zwrotem z inwestycji wygenerowanym w wyniku ich utrzymywania.

3.   Koszty zarządzania płynnością oblicza się codziennie.

Artykuł 9

Alokacja kosztów zarządzania płynnością

1.   Koszty zarządzania płynnością oblicza się jako sumę dziennych kosztów zarządzania płynnością w ciągu jednego kwartału. Koszty te przypisuje się do każdej wypłaty proporcjonalnie do względnego udziału wypłaty w łącznych pozostałych do spłaty kwotach wypłat na koniec kwartału.

2.   Koszt zarządzania płynnością oblicza się na podstawie metodyki i kroków określonych w pkt 2 załącznika.

Artykuł 10

Przypisanie kosztu finansowania do wypłaty

1.   Wypłaty w ramach tego samego przedziału czasowego obciążane są takim samym średnim dziennym kosztem finansowania do czasu ich spłaty.

2.   W przypadku każdej pozostałej do spłaty wypłaty dzienny koszt finansowania oblicza się, mnożąc całkowity koszt finansowania przedziału po zastosowaniu art. 6 ust. 2 i 3 przez kwotę wypłaty podzieloną przez łączne pozostałe do spłaty kwoty wypłat w przedziale czasowym, do którego przypisana jest wypłata.

ROZDZIAŁ 3

KOSZT OBSŁUGI OGÓLNYCH KOSZTÓW ADMINISTRACYJNYCH

Artykuł 11

Koszt obsługi ogólnych kosztów administracyjnych

Koszt obsługi ogólnych kosztów administracyjnych obejmuje stałe koszty administracyjne dla beneficjentów i koszty utworzenia w odniesieniu do pożyczek w ramach RRF. Oblicza się je zgodnie z pkt 3 załącznika.

Artykuł 12

Stałe koszty administracyjne

1.   Stałe koszty administracyjne obejmują wszelkie koszty poniesione przez Komisję w związku z wykonywaniem operacji zaciągania pożyczek i zarządzania długiem; składają się na nie następujące rodzaje kosztów: opłaty prawne, takie jak opłaty za opinie prawne, koszty stałe związane z prowadzeniem rachunku, koszty audytu zewnętrznego, opłaty za utrzymanie platformy aukcyjnej, opłaty agencji ratingowych, opłaty za notowanie na giełdzie, podatki, opłaty za rejestrację, publikację i dokonywanie rozliczeń, opłaty za technologie informacyjne, wydatki związane z badaniami rynku oraz wynagrodzenie agentów kontraktowych związane z wdrażaniem zróżnicowanej strategii finansowania.

2.   O ile koszty takie są typowe dla operacji zaciągania pożyczek realizowanych na potrzeby innych programów pomocy finansowej, koszty uwzględniane w obliczeniu oblicza się na podstawie proporcjonalnego udziału przypisywanego do operacji zaciągania pożyczek i operacji zarządzania długiem w danym roku kalendarzowym.

3.   Stałe koszty administracyjne oblicza się dla każdej wypłaty otrzymanej na podstawie każdej umowy pożyczki proporcjonalnie do udziału wypłaty w łącznej kwocie wypłat na koniec roku kalendarzowego.

Artykuł 13

Koszty utworzenia w odniesieniu do pożyczek w ramach RRF

1.   Koszty utworzenia w odniesieniu do pożyczek w ramach RRF obejmują wszelkie koszty poniesione przez Komisję w związku z budowaniem zdolności do prowadzenia operacji zaciągania pożyczek, zarządzania długiem i zarządzania płatnościami w ramach NGEU. Obejmują one koszty związane z założeniem rachunków na potrzeby NGUE, utworzeniem platformy aukcyjnej, narzędziem do zarządzania inwestorami, inne koszty dotyczące technologii informacyjnych oraz koszty badań rynku i wynagrodzenia za konsultacje.

2.   Państwa członkowskie, które podpisują umowy pożyczki w ramach RRF, ponoszą 48 % całkowitych kosztów utworzenia.

3.   W latach 2021, 2022 i 2023 państwa członkowskie pokrywają koszty utworzenia, o których mowa w ust. 1, proporcjonalnie według stosunku kwoty pożyczki na podstawie podpisanej umowy pożyczki w ramach RRF do łącznej kwoty pożyczek na podstawie wszystkich podpisanych umów pożyczki w ramach RRF, jak określono w pkt 3.2. lit. a) i b) załącznika.

4.   Do 30 czerwca 2024 r. wszelkie koszty utworzenia nieprzypisane do państw członkowskich, które podpisały umowy pożyczki w ramach RRF, przypisuje się proporcjonalnie według stosunku kwoty pożyczek zaciągniętych na podstawie każdej umowy pożyczki w ramach RRF do łącznych kwot pożyczek na podstawie wszystkich podpisanych umów pożyczki w ramach RRF do 31 grudnia 2023 r., jak określono w pkt 3.2. lit. c) załącznika.

5.   Żadne dodatkowe koszty utworzenia w odniesieniu do operacji zaciągania pożyczek nie występują po zakończeniu 2023 r. ani nie są alokowane do programów CAM, chyba że są one objęte zakresem art. 5 ust. 1 decyzji (UE, Euratom) 2020/2053.

ROZDZIAŁ 4

FAKTUROWANIE

Artykuł 14

Nota potwierdzająca

1.   W odniesieniu do każdej wypłaty sporządza się notę potwierdzającą, w której określa się warunki wniosku Komisji o zwrot kosztów.

2.   W nocie potwierdzającej określa się warunki płatności kosztów finansowania i spłaty kapitału z budżetu Unii na podstawie art. 5 ust. 1 akapit pierwszy decyzji (UE, Euratom) 2020/2053 w przypadku bezzwrotnego wsparcia oraz przez beneficjentów umów pożyczki.

3.   Nota potwierdzająca zawiera następujące elementy:

| a) | kwotę wypłaty; |
| --- | --- |

a)

kwotę wypłaty;

| b) | termin zapadalności; |
| --- | --- |

b)

termin zapadalności;

| c) | harmonogram spłat; |
| --- | --- |

c)

harmonogram spłat;

| d) | przypisanie wypłaty do przedziału czasowego; |
| --- | --- |

d)

przypisanie wypłaty do przedziału czasowego;

| e) | okres odsetkowy oraz wskazany termin płatności. |
| --- | --- |

e)

okres odsetkowy oraz wskazany termin płatności.

4.   Nota potwierdzająca w przypadku pożyczki zawiera również dodatkowe elementy wskazane w umowie pożyczki.

Artykuł 15

Fakturowanie kosztów finansowania

1.   Koszt finansowania oblicza się w odniesieniu do każdej wypłaty na koniec okresu odsetkowego określonego w nocie potwierdzającej.

2.   Faktury wystawia się na koniec okresu odsetkowego określonego w nocie potwierdzającej. W odniesieniu do wypłat stanowiących zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel, o których mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2020/2094, oraz wypłat w ramach instrumentu MFA+, w przypadku gdy Ukraina wystąpi z wnioskiem o subsydiowanie powiązanych kosztów, faktury można grupować według kwartału danego roku.

Artykuł 16

Fakturowanie kosztu zarządzania płynnością

Faktury z tytułu kosztu zarządzania płynnością wystawia się na początku każdego roku kalendarzowego w odniesieniu do kosztu poniesionego w poprzednim roku kalendarzowym.

Artykuł 17

Fakturowanie kosztu obsługi ogólnych kosztów administracyjnych

Na początku każdego roku kalendarzowego beneficjentom pożyczek wystawia się faktury z tytułu kosztu obsługi ogólnych kosztów administracyjnych poniesionych w poprzednim roku kalendarzowym, z uwzględnieniem łącznych kosztów alokowanych na podstawie art. 11.

Płatności dokonywane przez beneficjentów z tytułu kosztów obsługi stanowią wewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel w rozumieniu art. 21 ust. 3 lit. a) rozporządzenia finansowego.

Artykuł 18

Uchylenie

Decyzja wykonawcza (UE) 2021/1095 traci moc.

Odniesienia do uchylonej decyzji interpretuje się jako odniesienia do niniejszej decyzji.

Artykuł 19

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Sporządzono w Brukseli dnia 19 grudnia 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2022/2434 z dnia 6 grudnia 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046 w odniesieniu do ustanowienia zróżnicowanej strategii finansowania jako ogólnej metody zaciągania pożyczek (Dz.U. L 319 z 13.12.2022, s. 1).

2

(3)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2021/1095 z dnia 2 lipca 2021 r. ustanawiająca metodykę alokacji kosztów związanych z operacjami zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w ramach NextGenerationEU na podstawie decyzji Rady (UE, Euratom) 2020/2053 i operacjami udzielania pożyczek związanymi z pożyczkami udzielanymi zgodnie z art. 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 (Dz.U. L 236 z 5.7.2021, s. 75).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2463 z dnia 14 grudnia 2022 r. ustanawiające instrument wsparcia dla Ukrainy na 2023 r. (pomoc makrofinansowa +) (Dz.U. L 322 z 16.12.2022, s. 1).

4

(5)  Rozporządzenie Rady (UE) 2020/2094 z dnia 14 grudnia 2020 r. ustanawiające Instrument Unii Europejskiej na rzecz Odbudowy w celu wsparcia odbudowy w następstwie kryzysu związanego z COVID-19 (Dz.U. L 433 I z 22.12.2020, s. 23).

5

(6)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2020/2053 z dnia 14 grudnia 2020 r w sprawie systemu zasobów własnych Unii Europejskiej oraz uchylająca decyzję 2014/335/UE, Euratom (Dz.U. L 424 z 15.12.2020, s. 1).

6

(7)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE, Euratom) 2022/2544 z dnia 19 grudnia 2022 r. ustanawiająca ustalenia dotyczące zarządzania unijnymi operacjami zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w ramach zróżnicowanej strategii finansowania oraz powiązanymi operacjami udzielania pożyczek, a także realizacji tych operacji (zob. s. 109 niniejszego Dziennika Urzędowego).

7

---

ZAŁĄCZNIK

1.   Obliczanie kosztu finansowania (CoF)

Koszt finansowania oblicza się przy zastosowaniu następujących kroków:

Krok 1: Obliczanie dziennych kosztów całkowitych poszczególnych instrumentów finansowania w przedziale czasowym lub w przedziale zarządzania płynnością

Dzienne skumulowane koszty odsetek oblicza się w następujący sposób:

Formula

W przypadku każdego instrumentu finansowania agio/disagio rozkłada się liniowo na cały okres trwania danego instrumentu:

agio/disagiodzienne = (100-cena emisyjna):(data zapadalności-data emisji)

gdzie „cena emisyjna” = cena całkowita (zawierająca opłaty bankowe)

W odniesieniu do każdego instrumentu finansowania dzienne koszty całkowite oblicza się w następujący sposób:

CoFdzienne przypadające na instrument = ACCdzienne+agio/disagiodzienne

Krok 2: Obliczanie zagregowanych dziennych kosztów całkowitych finansowania

Dla każdego przedziału czasowego (TC1–TC11) dzienne koszty całkowite w odniesieniu do danego przedziału (przed wyrównaniem), o którym mowa w art. 5, stanowią sumę wszystkich dziennych kosztów całkowitych poszczególnych instrumentów finansowania przypisanych do danego przedziału czasowego:

CoFdzienneTC(x) przed wyrównaniem = ∑ CoFdzienne przypadające na instrument przypisany do danego TC(x)

W przypadku przedziału zarządzania płynnością koszt finansowania oblicza się w następujący sposób:

CoFdzienneLMC przed wyrównaniem = ∑ CoFdzienne przypadające na instrument przypisany do danego LMC

Krok 3: Obliczanie sald płynności w przedziałach czasowych

Poziom zasobów płynności oblicza się w ujęciu dziennym w następujący sposób:

PłynnośćTC(x) = wpływy [wpływy z emisji + odsetkipożyczki/dotacje + spłatypożyczki/dotacje] – wypływy [wypłaty + kuponydług pozostały do spłaty + wykup długu]

Krok 4: Obliczanie kosztów finansowania w odniesieniu do instrumentu finansowania z nadwyżką płynności

Krok ten pozwala określić tę część CoF w przedziałach czasowych z nadwyżką płynności, którą można przypisać do zasobów płynności utrzymywanych w tym przedziale.

Koszty finansowania związane instrumentami finansowania oblicza się w następujący sposób:

CoFNadwyżka płynnościTC(nadwyżka) =

CoFdzienneTC(nadwyżka) przed wyrównaniem * płynność TC(nadwyżka) : TC(nadwyżka)

CoFdzienneTC(nadwyżka) po wyrównaniu = CoFdzienneTC(nadwyżka) przed wyrównaniem - CoFNadwyżka płynnościTC(nadwyżka)

Krok 5: Obliczanie kosztu przedziału zarządzania płynnością w przypadku przypisania do niego kosztu finansowania z przedziału czasowego z nadwyżką płynności

W przypadku gdy przedział zarządzania płynnością otrzymuje nadwyżkę z przedziału czasowego, koszt przedziału zarządzania płynnością oblicza się w następujący sposób:

CoFdzienneLMC po wyrównaniu = CoFdzienneLMC przed wyrównaniem + ∑ CoFNadwyżka płynnościTC (nadwyżka)

Krok 6: Obliczanie kosztu finansowania w przypadku przedziału czasowego z deficytem płynności

Ewentualny deficyt płynności w danym przedziale czasowym wyrównuje się przez przeniesienie płynności z przedziału zarządzania płynnością po dziennych kosztach finansowania w tym przedziale (krok 5).

W przypadku przedziałów czasowych z dodatnim saldem płynności koszt finansowania po wyrównaniu wynika już z kroku 4 powyżej.

CoFPrzeniesienie płynności z LMC = CoFdzienneLMC po wyrównaniu * Kwota przeniesienia : LMC

CoFdzienneTC(deficyt) po wyrównaniu = CoFdzienneTC(deficyt) przed wyrównaniem + CoFPrzeniesienie płynności z LMC

Chociaż koszt finansowania może różnić się między sześciomiesięcznymi przedziałami czasowymi z powodu różnic w warunkach finansowania pozostających poza kontrolą Komisji, Komisja zarządza operacjami zaciągania pożyczek i zarządzania długiem w taki sposób, aby w możliwie największym stopniu w każdym przedziale czasowym zapewnić podobne profile zapadalności.

Krok 7: Obliczanie dziennego kosztu finansowania wypłaty

Dzienny koszt finansowania wypłaty jest równy kwocie wypłaty pomnożonej przez względny udział wypłaty w stosunku do przedziału czasowego, do którego jest ona przypisana.

CoF wypłaty w TC(x) =

CoFdzienneTC(x) po wyrównaniu * kwota wypłaty pozostała do spłaty : ∑ wypłat pozostałych do spłaty w TC(x)

2.   Obliczanie kosztu zarządzania płynnością

Koszty zarządzania płynnością przypadające na każdą wypłatę oblicza się jako sumę dziennych kosztów zasobów płynności w przedziale zarządzania płynnością po wyrównaniu sald płynności przedziałów czasowych w okresie obliczeniowym. Wszelkie zwroty (lub koszty w przypadku stóp ujemnych) odlicza się w następujący sposób:

LIQMkwartał = ∑ CoFdzienneLMC po wyrównaniu w kwartale – RoI zasobów płynności kwartał

LIQM przypisuje się do każdej wypłaty w następujący sposób:

LIQM wypłaty =

LIQMkwartał *

∑ wypłata pozostała do spłaty koniec kwartału : ∑ wypłat pozostałych do spłaty koniec kwartału

3.   Obliczanie kosztu obsługi ogólnych kosztów administracyjnych

3.1.   Obliczanie stałych kosztów administracyjnych

Stałe koszty administracyjne oblicza się w następujący sposób:

roczne stałe koszty administracyjne łącznie = ∑ pozycji stałych kosztów administracyjnych za rok kalendarzowy

Stałe koszty administracyjne przypisuje się w następujący sposób:

roczne stałe koszty administracyjne na beneficjenta = roczne stałe koszty administracyjne łącznie *

∑ wypłata pozostała do spłaty wobec beneficjenta koniec roku : ∑ wypłat pozostałych do spłaty koniec roku

3.2.   Obliczanie i przypisywanie kosztów utworzenia

Przypadające na beneficjenta koszty utworzenia w odniesieniu do pożyczek w ramach RRF oblicza się poprzez zastosowanie dwóch następujących kroków:

| a) | Koszty utworzenia w odniesieniu do pożyczek w ramach RRF oblicza się w następujący sposób:
  koszty utworzenia w odniesieniu do pożyczek w ramach RRF = 48 %*∑ pozycji kosztów utworzenia |
| --- | --- |

a)

Koszty utworzenia w odniesieniu do pożyczek w ramach RRF oblicza się w następujący sposób:

koszty utworzenia w odniesieniu do pożyczek w ramach RRF = 48 %*∑ pozycji kosztów utworzenia

| b) | Za lata 2021, 2022 i 2023 koszty utworzenia w odniesieniu do pożyczek w ramach RRF są przypisywane do każdego państwa członkowskiego, które podpisało umowę pożyczki w ramach RRF, w następujący sposób:
  koszty utworzenia przypadające na udzieloną pożyczkę w ramach RRF = koszty utworzenia w odniesieniu do pożyczek w ramach RRF*
  kwota pożyczki zaciągniętej na państwo członkowskie koniec roku(:) łączna maksymalna kwota pożyczek w ramach RRF |
| --- | --- |

b)

Za lata 2021, 2022 i 2023 koszty utworzenia w odniesieniu do pożyczek w ramach RRF są przypisywane do każdego państwa członkowskiego, które podpisało umowę pożyczki w ramach RRF, w następujący sposób:

koszty utworzenia przypadające na udzieloną pożyczkę w ramach RRF = koszty utworzenia w odniesieniu do pożyczek w ramach RRF*

kwota pożyczki zaciągniętej na państwo członkowskie koniec roku(:) łączna maksymalna kwota pożyczek w ramach RRF

| c) | Począwszy od 1 stycznia 2024 r. wszelkie nieprzypisane koszty utworzenia oblicza się w następujący sposób:
  nieprzypisane koszty utworzenia w odniesieniu do pożyczek w ramach RRF = koszty utworzenia w odniesieniu do pożyczek w ramach RRF - ∑ pozycji kosztów utworzenia przypisanych do pożyczek w ramach RRF w latach 2021, 2022 i 2023

  Są one przypisywane jako dodatkowe koszty utworzenia do wypłat na rzecz państw członkowskich na podstawie umowy pożyczki w ramach RRF w następujący sposób:
  dodatkowe koszty utworzenia przypadające na beneficjenta = nieprzypisane koszty utworzenia w odniesieniu do pożyczek w ramach RRF koniec 2023 r.*
  ∑ kwot pożyczki zaciągniętej na beneficjenta koniec 2023 r. : całkowita kwota pożyczek zaciągniętych na podstawie umów pożyczki w ramach RRF koniec 2023 r. |
| --- | --- |

c)

Począwszy od 1 stycznia 2024 r. wszelkie nieprzypisane koszty utworzenia oblicza się w następujący sposób:

nieprzypisane koszty utworzenia w odniesieniu do pożyczek w ramach RRF = koszty utworzenia w odniesieniu do pożyczek w ramach RRF - ∑ pozycji kosztów utworzenia przypisanych do pożyczek w ramach RRF w latach 2021, 2022 i 2023

Są one przypisywane jako dodatkowe koszty utworzenia do wypłat na rzecz państw członkowskich na podstawie umowy pożyczki w ramach RRF w następujący sposób:

dodatkowe koszty utworzenia przypadające na beneficjenta = nieprzypisane koszty utworzenia w odniesieniu do pożyczek w ramach RRF koniec 2023 r.*

∑ kwot pożyczki zaciągniętej na beneficjenta koniec 2023 r. : całkowita kwota pożyczek zaciągniętych na podstawie umów pożyczki w ramach RRF koniec 2023 r.

3.3.   Obliczanie kosztu obsługi (CoS) przypadającego na beneficjenta

CoSroczne = ∑ pozycji stałych kosztów administracyjnych + ∑ pozycji administracyjnych kosztów utworzenia

4.   Wykaz/objaśnienie skrótów

| ACCdzienne | skumulowane koszty odsetkowe w podziale na dni |
| --- | --- |
| (ACC) dzienne | dzienne skumulowane koszty odsetek w przypadku poszczególnych instrumentów finansowania |
| agio/disagiodzienne | agio lub disagio w podziale na dni |
| Beneficjent | państwo członkowskie lub państwo trzecie będące stroną umowy pożyczki w ramach programu CAM lub budżet Unii w przypadku bezzwrotnego wsparcia na podstawie art. 5 ust. 1 decyzji (UE, Euratom) 2020/2053 |
| CoF związane z pojedynczym wnioskiem w TC(x) | koszty finansowania związane z danym wnioskiem w przedziale czasowym X |
| CoFdzienne przypadające na instrument | dzienne koszty finansowania przypadające na dany instrument finansowania |
| CoFdzienneLMC po wyrównaniu | dzienne koszty finansowania LMC po wyrównaniu |
| CoFdzienneLMC przed wyrównaniem | dzienne koszty finansowania LMC przed wyrównaniem |
| CoFdzienneTC(deficyt) po wyrównaniu | dzienne koszty finansowania po wyrównaniu dla przedziałów z początkowym deficytem płynności |
| CoFdzienneTC(nadwyżka) po wyrównaniu | dzienne koszty finansowania po wyrównaniu dla przedziałów z początkową nadwyżką płynności |
| CoFdzienneTC(x) przed wyrównaniem | dzienne koszty finansowania przed wyrównaniem przedziału X |
| CoFNadwyżka płynnościTC(nadwyżka) | dzienne koszty finansowania związane z nadwyżką płynności w danym przedziale czasowym |
| CoFPrzeniesienie płynności z LMC | dzienne koszty finansowania związane z płynnością, która jest przenoszona do LMC |
| CoSRoczne | suma kosztów administracyjnych obsługi w danym roku kalendarzowym |
| Kupon | odsetki od obligacji płacone przez emitenta |
| PłynnośćTC(x) | kwota płynności w przedziale czasowym X. Nadwyżkę lub deficyt określa się zgodnie z krokiem 3. |
| LMC Kosztykwartał | koszty zarządzania płynnością w ciągu kwartału |
| Nominalna | kwota nominalna |
| RoI zasobów płynnościkwartał | zwrot z inwestycji zasobów płynności w ciągu kwartału |
| TC(x) | łączna suma wniosków i płynności przedziału czasowego X |

ACCdzienne

skumulowane koszty odsetkowe w podziale na dni

(ACC) dzienne

dzienne skumulowane koszty odsetek w przypadku poszczególnych instrumentów finansowania

agio/disagiodzienne

agio lub disagio w podziale na dni

Beneficjent

państwo członkowskie lub państwo trzecie będące stroną umowy pożyczki w ramach programu CAM lub budżet Unii w przypadku bezzwrotnego wsparcia na podstawie art. 5 ust. 1 decyzji (UE, Euratom) 2020/2053

CoF związane z pojedynczym wnioskiem w TC(x)

koszty finansowania związane z danym wnioskiem w przedziale czasowym X

CoFdzienne przypadające na instrument

dzienne koszty finansowania przypadające na dany instrument finansowania

CoFdzienneLMC po wyrównaniu

dzienne koszty finansowania LMC po wyrównaniu

CoFdzienneLMC przed wyrównaniem

dzienne koszty finansowania LMC przed wyrównaniem

CoFdzienneTC(deficyt) po wyrównaniu

dzienne koszty finansowania po wyrównaniu dla przedziałów z początkowym deficytem płynności

CoFdzienneTC(nadwyżka) po wyrównaniu

dzienne koszty finansowania po wyrównaniu dla przedziałów z początkową nadwyżką płynności

CoFdzienneTC(x) przed wyrównaniem

dzienne koszty finansowania przed wyrównaniem przedziału X

CoFNadwyżka płynnościTC(nadwyżka)

dzienne koszty finansowania związane z nadwyżką płynności w danym przedziale czasowym

CoFPrzeniesienie płynności z LMC

dzienne koszty finansowania związane z płynnością, która jest przenoszona do LMC

CoSRoczne

suma kosztów administracyjnych obsługi w danym roku kalendarzowym

Kupon

odsetki od obligacji płacone przez emitenta

PłynnośćTC(x)

kwota płynności w przedziale czasowym X. Nadwyżkę lub deficyt określa się zgodnie z krokiem 3.

LMC Kosztykwartał

koszty zarządzania płynnością w ciągu kwartału

Nominalna

kwota nominalna

RoI zasobów płynnościkwartał

zwrot z inwestycji zasobów płynności w ciągu kwartału

TC(x)

łączna suma wniosków i płynności przedziału czasowego X

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/136 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/136

---

DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2022/2546

z dnia 16 grudnia 2022 r.

zmieniająca decyzję EBC/2010/29 w sprawie emisji banknotów euro (EBC/2022/46)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 128 ust. 1,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 16,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 1 decyzji Rady (UE) 2022/1211 (1) i zgodnie z procedurą określoną w art. 140 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) Chorwacja spełnia warunki konieczne do przyjęcia euro, a derogacja przyznana Chorwacji, o której mowa w art. 5 Aktu przystąpienia z 2012 r. (2), zostanie uchylona ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 1 decyzji Rady (UE) 2022/1211 (1) i zgodnie z procedurą określoną w art. 140 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) Chorwacja spełnia warunki konieczne do przyjęcia euro, a derogacja przyznana Chorwacji, o której mowa w art. 5 Aktu przystąpienia z 2012 r. (2), zostanie uchylona ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r.

| (2) | Artykuł 1 lit. d) decyzji Europejskiego Banku Centralnego EBC/2010/29 (3) definiuje „klucz przydziału banknotów” i odsyła do załącznika I do tej decyzji, który określa klucz przydziału banknotów obowiązujący od dnia 1 lutego 2020 r. Jako że Chorwacja przyjmie euro w dniu 1 stycznia 2023 r. i od tego dnia zaczną obowiązywać nowe wagi klucza kapitałowego, decyzja EBC/2010/29 powinna zostać zmieniona w celu określenia klucza przydziału banknotów obowiązującego od dnia 1 stycznia 2023 r., |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 1 lit. d) decyzji Europejskiego Banku Centralnego EBC/2010/29 (3) definiuje „klucz przydziału banknotów” i odsyła do załącznika I do tej decyzji, który określa klucz przydziału banknotów obowiązujący od dnia 1 lutego 2020 r. Jako że Chorwacja przyjmie euro w dniu 1 stycznia 2023 r. i od tego dnia zaczną obowiązywać nowe wagi klucza kapitałowego, decyzja EBC/2010/29 powinna zostać zmieniona w celu określenia klucza przydziału banknotów obowiązującego od dnia 1 stycznia 2023 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zmiany

W decyzji EBC/2010/29 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 1 lit. d) ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:

  „Załącznik I do niniejszej decyzji określa klucz przydziału banknotów mający zastosowanie od dnia 1 stycznia 2023 r.
  ”; |
| --- | --- |

1)

w art. 1 lit. d) ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:

„Załącznik I do niniejszej decyzji określa klucz przydziału banknotów mający zastosowanie od dnia 1 stycznia 2023 r.
  ”;

| 2) | załącznik I otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

2)

załącznik I otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 16 grudnia 2022 r.

Prezes EBC

Christine LAGARDE

---

(1)  Decyzja Rady (UE) 2022/1211 z dnia 12 lipca 2022 r. w sprawie przyjęcia przez Chorwację euro w dniu 1 stycznia 2023 r. (Dz.U. L 187 z 14.7.2022, s. 31).

1

(2)  Akt dotyczący warunków przystąpienia Republiki Chorwacji oraz dostosowań w Traktacie o Unii Europejskiej, Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktacie ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (Dz.U. L 112 z 24.4.2012, s. 21).

2

(3)  Decyzja Europejskiego Banku centralnego EBC/2010/29 z dnia 13 grudnia 2010 r. w sprawie emisji banknotów euro (Dz.U. L 35 z 9.2.2011, s. 26).

3

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK I

KLUCZ PRZYDZIAŁU BANKNOTÓW OBOWIĄZUJĄCY OD DNIA 1 stycznia 2023 r.

| % |
| --- |
| Europejski Bank Centralny | 8,0000 |
| Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique | 3,3250 |
| Deutsche Bundesbank | 24,0575 |
| Eesti Pank | 0,2570 |
| Banc Ceannais na hÉireann/Central Bank of Ireland | 1,5455 |
| Bank of Greece | 2,2575 |
| Banco de España | 10,8825 |
| Banque de France | 18,6390 |
| Hrvatska narodna banka | 0,7400 |
| Banca d’Italia | 15,5035 |
| Central Bank of Cyprus | 0,1965 |
| Latvijas Banka | 0,3555 |
| Lietuvos bankas | 0,5280 |
| Banque centrale du Luxembourg | 0,3005 |
| Bank Centrali ta’ Malta/Central Bank of Malta | 0,0960 |
| De Nederlandsche Bank | 5,3480 |
| Österreichische Nationalbank | 2,6710 |
| Banco de Portugal | 2,1360 |
| Banka Slovenije | 0,4395 |
| Národná banka Slovenska | 1,0450 |
| Suomen Pankki | 1,6765 |
| OGÓŁEM | 100,0000 |

%

Europejski Bank Centralny

8,0000

Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique

3,3250

Deutsche Bundesbank

24,0575

Eesti Pank

0,2570

Banc Ceannais na hÉireann/Central Bank of Ireland

1,5455

Bank of Greece

2,2575

Banco de España

10,8825

Banque de France

18,6390

Hrvatska narodna banka

0,7400

Banca d’Italia

15,5035

Central Bank of Cyprus

0,1965

Latvijas Banka

0,3555

Lietuvos bankas

0,5280

Banque centrale du Luxembourg

0,3005

Bank Centrali ta’ Malta/Central Bank of Malta

0,0960

De Nederlandsche Bank

5,3480

Österreichische Nationalbank

2,6710

Banco de Portugal

2,1360

Banka Slovenije

0,4395

Národná banka Slovenska

1,0450

Suomen Pankki

1,6765

OGÓŁEM

100,0000

---

ZALECENIA

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/138 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/138

---

ZALECENIE RADY (UE) 2022/2547

z dnia 13 grudnia 2022 r.

zmieniające zalecenie (UE) 2022/107 w sprawie skoordynowanego podejścia na rzecz ułatwienia bezpiecznego swobodnego przemieszczania się podczas pandemii COVID-19

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 21 ust. 2, art. 168 ust. 6 i art. 292 zdanie pierwsze i drugie,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 25 stycznia 2022 r. Rada przyjęła zalecenie (UE) 2022/107 (1). W zaleceniu (UE) 2022/107 zastosowano podejście do ograniczeń swobodnego przemieszczania się związanych z pandemią COVID-19 uwzględniające status danej osoby, stwierdzono w nim bowiem, że osoba posiadająca ważne zaświadczenie wydane na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 (2) („unijne cyfrowe zaświadczenie COVID”) nie powinna co do zasady podlegać dodatkowym ograniczeniom, takim jak testy lub kwarantanna, niezależnie od miejsca rozpoczęcia podróży w Unii. Osoby nieposiadające ważnego unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID mogą być zobowiązane do wykonania testu przed przyjazdem lub nie później niż 24 godziny po przyjeździe. W zaleceniu (UE) 2022/107 dostosowano również metodykę kolorystycznej mapy obszarów ryzyka przedstawiającej sytuację epidemiologiczną na szczeblu regionalnym w całej Unii, która to mapa została ustanowiona na mocy zalecenia Rady (UE) 2020/1475 (3) i którą co tydzień publikuje Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 25 stycznia 2022 r. Rada przyjęła zalecenie (UE) 2022/107 (1). W zaleceniu (UE) 2022/107 zastosowano podejście do ograniczeń swobodnego przemieszczania się związanych z pandemią COVID-19 uwzględniające status danej osoby, stwierdzono w nim bowiem, że osoba posiadająca ważne zaświadczenie wydane na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 (2) („unijne cyfrowe zaświadczenie COVID”) nie powinna co do zasady podlegać dodatkowym ograniczeniom, takim jak testy lub kwarantanna, niezależnie od miejsca rozpoczęcia podróży w Unii. Osoby nieposiadające ważnego unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID mogą być zobowiązane do wykonania testu przed przyjazdem lub nie później niż 24 godziny po przyjeździe. W zaleceniu (UE) 2022/107 dostosowano również metodykę kolorystycznej mapy obszarów ryzyka przedstawiającej sytuację epidemiologiczną na szczeblu regionalnym w całej Unii, która to mapa została ustanowiona na mocy zalecenia Rady (UE) 2020/1475 (3) i którą co tydzień publikuje Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób.

| (2) | W dniu 25 listopada 2021 r., gdy Komisja przyjmowała swój wniosek (4) dotyczący aktu prawnego, który ostatecznie przybrał formę zalecenia (UE) 2022/107, sytuacja epidemiologiczna związana z pandemią COVID-19 znacząco różniła się od sytuacji obecnej. Na terenie Unii nadal powszechnie występował wtedy budzący obawy wariant delta. Ponad dziesięć miesięcy później wariantem dominującym w UE stał się wysoce zaraźliwy wariant omikron i jego różne podwarianty. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 25 listopada 2021 r., gdy Komisja przyjmowała swój wniosek (4) dotyczący aktu prawnego, który ostatecznie przybrał formę zalecenia (UE) 2022/107, sytuacja epidemiologiczna związana z pandemią COVID-19 znacząco różniła się od sytuacji obecnej. Na terenie Unii nadal powszechnie występował wtedy budzący obawy wariant delta. Ponad dziesięć miesięcy później wariantem dominującym w UE stał się wysoce zaraźliwy wariant omikron i jego różne podwarianty.

| (3) | Wariant omikron jest mniej zjadliwy niż wcześniej obserwowany wariant delta, co można przynajmniej po części złożyć na karb ochronnego działania szczepień i wcześniej przebytych zakażeń (5). W efekcie, a także w związku z wyższymi poziomami ochrony wynikającymi z zaszczepienia i wcześniej przebytych zakażeń, obecne obciążenie systemów opieki zdrowotnej utrzymuje się na akceptowalnym poziomie, nawet w trakcie chwilowych wzrostów liczby zakażeń, takich jak fala wywołana podwariantami omikron BA.4 i omikron BA.5 latem 2022 r. |
| --- | --- |

(3)

Wariant omikron jest mniej zjadliwy niż wcześniej obserwowany wariant delta, co można przynajmniej po części złożyć na karb ochronnego działania szczepień i wcześniej przebytych zakażeń (5). W efekcie, a także w związku z wyższymi poziomami ochrony wynikającymi z zaszczepienia i wcześniej przebytych zakażeń, obecne obciążenie systemów opieki zdrowotnej utrzymuje się na akceptowalnym poziomie, nawet w trakcie chwilowych wzrostów liczby zakażeń, takich jak fala wywołana podwariantami omikron BA.4 i omikron BA.5 latem 2022 r.

| (4) | Wszelkie ograniczenia swobodnego przemieszczania się wprowadzane w odpowiedzi na pandemię COVID-19 nie mogą wykraczać poza to, co jest ściśle niezbędne do ochrony zdrowia publicznego. Jak wspomniano w pkt 1 i 2 zalecenia (UE) 2022/107 wszelkie ograniczenia tego rodzaju powinny, zgodnie z zasadami konieczności i proporcjonalności, zostać zniesione, gdy tylko pozwoli na to sytuacja epidemiologiczna. Do sierpnia 2022 r. wszystkie państwa członkowskie zniosły wszystkie środki ograniczające swobodne przemieszczanie się osób w Unii, w tym wymóg posiadania przez osoby podróżujące unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID. |
| --- | --- |

(4)

Wszelkie ograniczenia swobodnego przemieszczania się wprowadzane w odpowiedzi na pandemię COVID-19 nie mogą wykraczać poza to, co jest ściśle niezbędne do ochrony zdrowia publicznego. Jak wspomniano w pkt 1 i 2 zalecenia (UE) 2022/107 wszelkie ograniczenia tego rodzaju powinny, zgodnie z zasadami konieczności i proporcjonalności, zostać zniesione, gdy tylko pozwoli na to sytuacja epidemiologiczna. Do sierpnia 2022 r. wszystkie państwa członkowskie zniosły wszystkie środki ograniczające swobodne przemieszczanie się osób w Unii, w tym wymóg posiadania przez osoby podróżujące unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID.

| (5) | Z tego względu należy dostosować podejście przedstawione w zaleceniu (UE) 2022/107. W szczególności należy zalecenie to zmienić w taki sposób, by określić w nim, że państwa członkowskie nie powinny, co do zasady nakładać jakichkolwiek związanych z pandemią i wynikających ze względów związanych ze zdrowiem publicznym ograniczeń swobodnego przemieszczania się osób. Fala odnotowana latem 2022 r. dowodzi, że wysoka częstotliwość występowania wirusa w rezultacie pojawienia się nowego wariantu budzącego obawy niekoniecznie musi wiązać się ze znaczną presją na krajowe systemy opieki zdrowotnej. Fakt ten uwypukla znaczenie ostrożnego podejścia do wprowadzania ograniczeń swobodnego przemieszczania się osób w oparciu o liczbę przypadków zachorowań lub ze względu na pojawienie się nowego wariantu. |
| --- | --- |

(5)

Z tego względu należy dostosować podejście przedstawione w zaleceniu (UE) 2022/107. W szczególności należy zalecenie to zmienić w taki sposób, by określić w nim, że państwa członkowskie nie powinny, co do zasady nakładać jakichkolwiek związanych z pandemią i wynikających ze względów związanych ze zdrowiem publicznym ograniczeń swobodnego przemieszczania się osób. Fala odnotowana latem 2022 r. dowodzi, że wysoka częstotliwość występowania wirusa w rezultacie pojawienia się nowego wariantu budzącego obawy niekoniecznie musi wiązać się ze znaczną presją na krajowe systemy opieki zdrowotnej. Fakt ten uwypukla znaczenie ostrożnego podejścia do wprowadzania ograniczeń swobodnego przemieszczania się osób w oparciu o liczbę przypadków zachorowań lub ze względu na pojawienie się nowego wariantu.

| (6) | Jednocześnie globalna pandemia COVID-19 jeszcze się nie skończyła. Nie można wykluczyć nowych fal zakażeń, które mogą doprowadzić do pogorszenia się sytuacji epidemiologicznej, w tym również wskutek pojawienia się nowego wariantu budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania. Należy zatem w dalszym ciągu koordynować działania w zakresie gotowości w całej Unii. W ramach tych działań 29 czerwca 2022 r. Parlament Europejski i Rada przedłużyły okres stosowania rozporządzenia (UE) 2021/953 w sprawie unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID do 30 czerwca 2023 r. |
| --- | --- |

(6)

Jednocześnie globalna pandemia COVID-19 jeszcze się nie skończyła. Nie można wykluczyć nowych fal zakażeń, które mogą doprowadzić do pogorszenia się sytuacji epidemiologicznej, w tym również wskutek pojawienia się nowego wariantu budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania. Należy zatem w dalszym ciągu koordynować działania w zakresie gotowości w całej Unii. W ramach tych działań 29 czerwca 2022 r. Parlament Europejski i Rada przedłużyły okres stosowania rozporządzenia (UE) 2021/953 w sprawie unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID do 30 czerwca 2023 r.

| (7) | Przedłużenie okresu obowiązywania ram unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID zapewnia obywatelom Unii możliwość dalszego korzystania z interoperacyjnych i wzajemnie uznawanych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 w sytuacjach, w których państwa członkowskie mogą ze względów związanych ze zdrowiem publicznym uznać za konieczne tymczasowe przywrócenie niektórych ograniczeń swobodnego przemieszczania się. Jednocześnie należy podkreślić, że przepisy rozporządzenia (UE) 2021/953 w żadnym wypadku nie zobowiązują państw członkowskich do żądania okazania dowodu statusu osoby zaszczepionej, osoby, która przeprowadziła test, lub osoby, która powróciła do zdrowia, w kontekście korzystania ze swobody przemieszczania się. |
| --- | --- |

(7)

Przedłużenie okresu obowiązywania ram unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID zapewnia obywatelom Unii możliwość dalszego korzystania z interoperacyjnych i wzajemnie uznawanych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 w sytuacjach, w których państwa członkowskie mogą ze względów związanych ze zdrowiem publicznym uznać za konieczne tymczasowe przywrócenie niektórych ograniczeń swobodnego przemieszczania się. Jednocześnie należy podkreślić, że przepisy rozporządzenia (UE) 2021/953 w żadnym wypadku nie zobowiązują państw członkowskich do żądania okazania dowodu statusu osoby zaszczepionej, osoby, która przeprowadziła test, lub osoby, która powróciła do zdrowia, w kontekście korzystania ze swobody przemieszczania się.

| (8) | Jednak w przypadku gdy w odpowiedzi na poważne pogorszenie się sytuacji epidemiologicznej państwo członkowskie uzna, że wprowadzenie ograniczeń swobodnego przemieszczania się jest konieczne do zagwarantowania ochrony zdrowia publicznego i proporcjonalne, takie ograniczenia powinny obejmować jedynie nałożenie na podróżnych wymogu posiadania ważnego unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID. W szczególności osoby podróżujące w obrębie Unii, które posiadają unijne cyfrowe zaświadczenie COVID, nie powinny być w takich sytuacjach zobowiązane do poddawania się kwarantannie, samoizolacji lub dodatkowym testom. Aby ustalić, czy daną sytuację należy uznać za poważne pogorszenie się sytuacji epidemiologicznej, państwa członkowskie powinny w szczególności wziąć pod uwagę obciążenie swoich systemów opieki zdrowotnej w związku z COVID-19, zwłaszcza pod względem liczby hospitalizacji oraz liczby hospitalizowanych pacjentów przebywających w szpitalach i na oddziałach intensywnej terapii, stopień zjadliwości obecnie występujących wariantów SARS-CoV-2, a także przekazywane przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób informacje dotyczące rozwoju sytuacji epidemiologicznej. W tym kontekście Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób publikuje stosowne dane dotyczące rozwoju sytuacji epidemiologicznej. |
| --- | --- |

(8)

Jednak w przypadku gdy w odpowiedzi na poważne pogorszenie się sytuacji epidemiologicznej państwo członkowskie uzna, że wprowadzenie ograniczeń swobodnego przemieszczania się jest konieczne do zagwarantowania ochrony zdrowia publicznego i proporcjonalne, takie ograniczenia powinny obejmować jedynie nałożenie na podróżnych wymogu posiadania ważnego unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID. W szczególności osoby podróżujące w obrębie Unii, które posiadają unijne cyfrowe zaświadczenie COVID, nie powinny być w takich sytuacjach zobowiązane do poddawania się kwarantannie, samoizolacji lub dodatkowym testom. Aby ustalić, czy daną sytuację należy uznać za poważne pogorszenie się sytuacji epidemiologicznej, państwa członkowskie powinny w szczególności wziąć pod uwagę obciążenie swoich systemów opieki zdrowotnej w związku z COVID-19, zwłaszcza pod względem liczby hospitalizacji oraz liczby hospitalizowanych pacjentów przebywających w szpitalach i na oddziałach intensywnej terapii, stopień zjadliwości obecnie występujących wariantów SARS-CoV-2, a także przekazywane przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób informacje dotyczące rozwoju sytuacji epidemiologicznej. W tym kontekście Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób publikuje stosowne dane dotyczące rozwoju sytuacji epidemiologicznej.

| (9) | Państwa członkowskie powinny również ocenić, czy prawdopodobne jest, że tego rodzaju ograniczenia odbiją się korzystnie na sytuacji epidemiologicznej, w szczególności czy znacząco zmniejszą obciążenie krajowych systemów opieki zdrowotnej, biorąc pod uwagę fakt, że czynniki krajowe wywierają zazwyczaj silniejszy wpływ na sytuację epidemiologiczną niż podróże transgraniczne. W takich sytuacjach to nie ograniczenia związane z podróżą, ale krajowe pozafarmaceutyczne środki przeciwdziałania, takie jak noszenie masek, wentylacja i utrzymywanie dystansu fizycznego, mogą skutecznie spowolnić rozprzestrzenianie się COVID-19, pod warunkiem że zostaną wprowadzone na wczesnym etapie i w sposób kompleksowy oraz że społeczeństwo będzie je stosować w praktyce (6). |
| --- | --- |

(9)

Państwa członkowskie powinny również ocenić, czy prawdopodobne jest, że tego rodzaju ograniczenia odbiją się korzystnie na sytuacji epidemiologicznej, w szczególności czy znacząco zmniejszą obciążenie krajowych systemów opieki zdrowotnej, biorąc pod uwagę fakt, że czynniki krajowe wywierają zazwyczaj silniejszy wpływ na sytuację epidemiologiczną niż podróże transgraniczne. W takich sytuacjach to nie ograniczenia związane z podróżą, ale krajowe pozafarmaceutyczne środki przeciwdziałania, takie jak noszenie masek, wentylacja i utrzymywanie dystansu fizycznego, mogą skutecznie spowolnić rozprzestrzenianie się COVID-19, pod warunkiem że zostaną wprowadzone na wczesnym etapie i w sposób kompleksowy oraz że społeczeństwo będzie je stosować w praktyce (6).

| (10) | Jeżeli chodzi o ewentualny wymóg posiadania ważnego unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID, w zaleceniu (UE) 2022/107 powinny zostać odzwierciedlone zmiany wprowadzone w rozporządzeniu (UE) 2021/953 rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1034 (7). Po pierwsze, należy wspomnieć, że unijne cyfrowe zaświadczenia COVID wydawane osobom uczestniczącym w badaniach klinicznych nad szczepionkami przeciwko COVID-19 mogą być uznawane przez inne państwa członkowskie w celu zwolnienia z ograniczeń swobodnego przemieszczania się. Aby ułatwić korzystanie ze swobody przemieszczania się obywatelom Unii zaszczepionym szczepionką przeciwko COVID-19, która pomyślnie przeszła procedurę WHO dotyczącą nadzwyczajnego pozwolenia na stosowanie, państwom członkowskim zaleca się również uznawanie unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID wydawanych po podaniu takiej szczepionki. Ponadto zaświadczenia o wyniku testu i o powrocie do zdrowia mogą być obecnie wydawane na podstawie rezultatów laboratoryjnych testów antygenowych. |
| --- | --- |

(10)

Jeżeli chodzi o ewentualny wymóg posiadania ważnego unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID, w zaleceniu (UE) 2022/107 powinny zostać odzwierciedlone zmiany wprowadzone w rozporządzeniu (UE) 2021/953 rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1034 (7). Po pierwsze, należy wspomnieć, że unijne cyfrowe zaświadczenia COVID wydawane osobom uczestniczącym w badaniach klinicznych nad szczepionkami przeciwko COVID-19 mogą być uznawane przez inne państwa członkowskie w celu zwolnienia z ograniczeń swobodnego przemieszczania się. Aby ułatwić korzystanie ze swobody przemieszczania się obywatelom Unii zaszczepionym szczepionką przeciwko COVID-19, która pomyślnie przeszła procedurę WHO dotyczącą nadzwyczajnego pozwolenia na stosowanie, państwom członkowskim zaleca się również uznawanie unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID wydawanych po podaniu takiej szczepionki. Ponadto zaświadczenia o wyniku testu i o powrocie do zdrowia mogą być obecnie wydawane na podstawie rezultatów laboratoryjnych testów antygenowych.

| (11) | Z ewentualnego wymogu posiadania unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID powinny być zwolnione pewne kategorie osób podróżujących, ze względu na ich szczególną sytuację lub pełnioną niezbędną funkcję, podczas wykonywania tej funkcji. Biorąc pod uwagę aktualną sytuację pod względem bezpieczeństwa, ważne jest, aby wykaz takich osób podróżujących wyraźnie obejmował dyplomatów, pracowników organizacji międzynarodowych oraz osoby zaproszone przez organizacje międzynarodowe, personel wojskowy oraz pracowników pomocy humanitarnej i personel zajmujący się ochroną ludności. Wspomniany wykaz powinien również obejmować osoby, o których mowa w art. 2 decyzji wykonawczej Rady (UE) 2022/382 (8), i być spójny z treścią zalecenia Rady (UE) 2022/2548 (9). Nie powinno to jednak uniemożliwiać państwom członkowskim oferowania tym kategoriom osób szczepionek i testów. |
| --- | --- |

(11)

Z ewentualnego wymogu posiadania unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID powinny być zwolnione pewne kategorie osób podróżujących, ze względu na ich szczególną sytuację lub pełnioną niezbędną funkcję, podczas wykonywania tej funkcji. Biorąc pod uwagę aktualną sytuację pod względem bezpieczeństwa, ważne jest, aby wykaz takich osób podróżujących wyraźnie obejmował dyplomatów, pracowników organizacji międzynarodowych oraz osoby zaproszone przez organizacje międzynarodowe, personel wojskowy oraz pracowników pomocy humanitarnej i personel zajmujący się ochroną ludności. Wspomniany wykaz powinien również obejmować osoby, o których mowa w art. 2 decyzji wykonawczej Rady (UE) 2022/382 (8), i być spójny z treścią zalecenia Rady (UE) 2022/2548 (9). Nie powinno to jednak uniemożliwiać państwom członkowskim oferowania tym kategoriom osób szczepionek i testów.

| (12) | Aby zagwarantować możliwość szybkiego reagowania na pojawiające się nowe warianty SARS-CoV-2, należy utrzymać procedurę „hamulca bezpieczeństwa”, czyli możliwość podejmowanie dodatkowych działań oprócz stosowania unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID. Z procedury „hamulca bezpieczeństwa” można skorzystać w odpowiedzi na pojawienie się nowego wariantu SARS-CoV-2 budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania, aby poprzez wprowadzenie ograniczeń związanych z podróżą spowolnić jego rozprzestrzenianie się i zapewnić dodatkowy czas na zwiększenie wydolności systemów opieki zdrowotnej na wypadek skoków zachorowań, a także na zainicjowanie procesu opracowywania szczepionki. Z procedury tej można również skorzystać w przypadku gwałtownego i poważnego pogorszenia się sytuacji epidemiologicznej w sposób sugerujący pojawienie się nowego wariantu SARS-CoV-2 budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania. |
| --- | --- |

(12)

Aby zagwarantować możliwość szybkiego reagowania na pojawiające się nowe warianty SARS-CoV-2, należy utrzymać procedurę „hamulca bezpieczeństwa”, czyli możliwość podejmowanie dodatkowych działań oprócz stosowania unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID. Z procedury „hamulca bezpieczeństwa” można skorzystać w odpowiedzi na pojawienie się nowego wariantu SARS-CoV-2 budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania, aby poprzez wprowadzenie ograniczeń związanych z podróżą spowolnić jego rozprzestrzenianie się i zapewnić dodatkowy czas na zwiększenie wydolności systemów opieki zdrowotnej na wypadek skoków zachorowań, a także na zainicjowanie procesu opracowywania szczepionki. Z procedury tej można również skorzystać w przypadku gwałtownego i poważnego pogorszenia się sytuacji epidemiologicznej w sposób sugerujący pojawienie się nowego wariantu SARS-CoV-2 budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania.

| (13) | Jeżeli dane państwo członkowskie wprowadza wymóg okazania ważnego unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID lub jeżeli podejmuje dodatkowe działania zgodnie z procedurą „hamulca bezpieczeństwa”, powinno niezwłocznie powiadomić o tym fakcie Komisję i inne państwa członkowskie za pośrednictwem sieci reagowania na szczeblu politycznym w sytuacjach kryzysowych (IPCR) i przedstawić informacje dotyczące powodów wprowadzenia wszelkich tego rodzaju ograniczeń podróżowania, ich oczekiwanego wpływu, daty ich wejścia w życie oraz okresu ich obowiązywania. Wspomniane informacje powinny obejmować wyjaśnienie, dlaczego wprowadzenie takich ograniczeń podróżowania jest zgodne z zasadami konieczności i proporcjonalności, np. z uwagi na szczególną sytuację geograficzną danego państwa członkowskiego lub szczególną podatność jego krajowego systemu opieki zdrowotnej na zagrożenia. Powinno to przyczynić się również do zapewnienia zgodności z przepisami regulującymi kwestie związane z podróżowaniem z państw trzecich. Aby zapewnić skuteczną koordynację na szczeblu unijnym, sieć IPCR powinna zebrać się w trybie pilnym w celu dokonania przeglądu sytuacji, jeśli jedno z państw członkowskich uruchomi procedurę „hamulca bezpieczeństwa”. |
| --- | --- |

(13)

Jeżeli dane państwo członkowskie wprowadza wymóg okazania ważnego unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID lub jeżeli podejmuje dodatkowe działania zgodnie z procedurą „hamulca bezpieczeństwa”, powinno niezwłocznie powiadomić o tym fakcie Komisję i inne państwa członkowskie za pośrednictwem sieci reagowania na szczeblu politycznym w sytuacjach kryzysowych (IPCR) i przedstawić informacje dotyczące powodów wprowadzenia wszelkich tego rodzaju ograniczeń podróżowania, ich oczekiwanego wpływu, daty ich wejścia w życie oraz okresu ich obowiązywania. Wspomniane informacje powinny obejmować wyjaśnienie, dlaczego wprowadzenie takich ograniczeń podróżowania jest zgodne z zasadami konieczności i proporcjonalności, np. z uwagi na szczególną sytuację geograficzną danego państwa członkowskiego lub szczególną podatność jego krajowego systemu opieki zdrowotnej na zagrożenia. Powinno to przyczynić się również do zapewnienia zgodności z przepisami regulującymi kwestie związane z podróżowaniem z państw trzecich. Aby zapewnić skuteczną koordynację na szczeblu unijnym, sieć IPCR powinna zebrać się w trybie pilnym w celu dokonania przeglądu sytuacji, jeśli jedno z państw członkowskich uruchomi procedurę „hamulca bezpieczeństwa”.

| (14) | Aby uzyskać dostęp do aktualnych, istotnych i reprezentatywnych informacji na temat pojawiania się i występowania wariantów SARS-CoV-2 budzących obawy lub będących przedmiotem zainteresowania, państwa członkowskie powinny ocenić skalę rozpowszechnienia różnych wariantów SARS-CoV-2 w danej społeczności, dobierając reprezentatywne próby do celów sekwencjonowania, dokonać charakterystyki genetycznej i zgłosić wyniki typowania wariantów zgodnie z wytycznymi w zakresie sekwencjonowania opublikowanymi przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (10). |
| --- | --- |

(14)

Aby uzyskać dostęp do aktualnych, istotnych i reprezentatywnych informacji na temat pojawiania się i występowania wariantów SARS-CoV-2 budzących obawy lub będących przedmiotem zainteresowania, państwa członkowskie powinny ocenić skalę rozpowszechnienia różnych wariantów SARS-CoV-2 w danej społeczności, dobierając reprezentatywne próby do celów sekwencjonowania, dokonać charakterystyki genetycznej i zgłosić wyniki typowania wariantów zgodnie z wytycznymi w zakresie sekwencjonowania opublikowanymi przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (10).

| (15) | Ważne jest również zagwarantowanie jak najszybszego podawania do wiadomości publicznej informacji o wszelkich nowych środkach. Jak odnotowała Komisja w komunikacie z 2 września 2022 r. (11), państwa członkowskie powinny dołożyć wszelkich starań, aby potencjalni podróżni byli odpowiednio poinformowani o ewentualnych ograniczeniach związanych z podróżą, z jakimi mogą się spotkać przy wjeździe do innego państwa członkowskiego. Kluczowym punktem odniesienia dla wszystkich podróżujących po UE pozostaje platforma internetowa Re-open EU. |
| --- | --- |

(15)

Ważne jest również zagwarantowanie jak najszybszego podawania do wiadomości publicznej informacji o wszelkich nowych środkach. Jak odnotowała Komisja w komunikacie z 2 września 2022 r. (11), państwa członkowskie powinny dołożyć wszelkich starań, aby potencjalni podróżni byli odpowiednio poinformowani o ewentualnych ograniczeniach związanych z podróżą, z jakimi mogą się spotkać przy wjeździe do innego państwa członkowskiego. Kluczowym punktem odniesienia dla wszystkich podróżujących po UE pozostaje platforma internetowa Re-open EU.

| (16) | Wskazane jest zaprzestanie stosowania kolorystycznej mapy obszarów ryzyka, którą publikowało Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób od czasu przyjęcia zalecenia (UE) 2020/1475 w październiku 2020 r. W związku ze zmianą sytuacji epidemiologicznej metodyka, na podstawie której opracowywano wspomnianą mapę, była wielokrotnie zmieniana. Ostatnia wersja mapy wykorzystująca 14-dniowy wskaźnik zgłoszonych przypadków zachorowań ważony wskaźnikiem wyszczepienia została sporządzona na podstawie doświadczeń z wariantem delta. Wysoka liczba zakażeń wywołanych wariantem omikron spowodowała jednak, że znaczna część mapy została oznaczona kolorem ciemnoczerwonym, mimo że wszystkie państwa członkowskie zniosły nałożone przez siebie ograniczenia swobodnego przemieszczania się. Ponadto, jako że państwa członkowskie dostosowały swoje systemy przeprowadzania testów, wiele regionów zostało oznaczonych kolorem ciemnoszarym z racji tego, że wartość zgłaszanych wskaźników przeprowadzonych testów spadła poniżej progu wyznaczonego w zaleceniu (UE) 2022/107. To przesunięcie strategii przeprowadzania testów w kierunku reprezentatywnych prób populacji nie zmieni się w przewidywalnej przyszłości. W rezultacie kolorystyczna mapa obszarów ryzyka przestała pełnić funkcję wiarygodnego źródła informacji na temat sytuacji epidemiologicznej w Unii. Po przeprowadzeniu dyskusji z państwami członkowskimi i Komisją Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób zawiesiło już tymczasowo publikację mapy w lipcu 2022 r. |
| --- | --- |

(16)

Wskazane jest zaprzestanie stosowania kolorystycznej mapy obszarów ryzyka, którą publikowało Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób od czasu przyjęcia zalecenia (UE) 2020/1475 w październiku 2020 r. W związku ze zmianą sytuacji epidemiologicznej metodyka, na podstawie której opracowywano wspomnianą mapę, była wielokrotnie zmieniana. Ostatnia wersja mapy wykorzystująca 14-dniowy wskaźnik zgłoszonych przypadków zachorowań ważony wskaźnikiem wyszczepienia została sporządzona na podstawie doświadczeń z wariantem delta. Wysoka liczba zakażeń wywołanych wariantem omikron spowodowała jednak, że znaczna część mapy została oznaczona kolorem ciemnoczerwonym, mimo że wszystkie państwa członkowskie zniosły nałożone przez siebie ograniczenia swobodnego przemieszczania się. Ponadto, jako że państwa członkowskie dostosowały swoje systemy przeprowadzania testów, wiele regionów zostało oznaczonych kolorem ciemnoszarym z racji tego, że wartość zgłaszanych wskaźników przeprowadzonych testów spadła poniżej progu wyznaczonego w zaleceniu (UE) 2022/107. To przesunięcie strategii przeprowadzania testów w kierunku reprezentatywnych prób populacji nie zmieni się w przewidywalnej przyszłości. W rezultacie kolorystyczna mapa obszarów ryzyka przestała pełnić funkcję wiarygodnego źródła informacji na temat sytuacji epidemiologicznej w Unii. Po przeprowadzeniu dyskusji z państwami członkowskimi i Komisją Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób zawiesiło już tymczasowo publikację mapy w lipcu 2022 r.

| (17) | W związku z tym, wraz z kolorystyczną mapą obszarów ryzyka z zalecenia (UE) 2022/107 powinny zostać usunięte odniesienia do szczególnych dodatkowych środków stosowanych wobec osób podróżujących z obszarów ciemnoczerwonych. |
| --- | --- |

(17)

W związku z tym, wraz z kolorystyczną mapą obszarów ryzyka z zalecenia (UE) 2022/107 powinny zostać usunięte odniesienia do szczególnych dodatkowych środków stosowanych wobec osób podróżujących z obszarów ciemnoczerwonych.

| (18) | Dodatkowym wymogiem na potrzeby swobody przemieszczania się jest w kontekście podróży wewnątrzunijnych obowiązek przedstawiania kart lokalizacji pasażera („PLF”) do celów ustalania kontaktów zakaźnych. Taki wymóg jest uzasadniony wyłącznie w przypadku, gdy jest konieczny i proporcjonalny. W szczególności państwa członkowskie nie powinny zobowiązywać do przedstawiania PLF podróżnych korzystających z prywatnych środków transportu – samochodów, rowerów czy też podróżujących pieszo. Wynika to z faktu, że stopień ich narażenia jest siłą rzeczy mniejszy niż w przypadku osób korzystających ze środków transportu publicznego, a także z faktu, że takie osoby zazwyczaj znają tożsamość swoich towarzyszy podróży. |
| --- | --- |

(18)

Dodatkowym wymogiem na potrzeby swobody przemieszczania się jest w kontekście podróży wewnątrzunijnych obowiązek przedstawiania kart lokalizacji pasażera („PLF”) do celów ustalania kontaktów zakaźnych. Taki wymóg jest uzasadniony wyłącznie w przypadku, gdy jest konieczny i proporcjonalny. W szczególności państwa członkowskie nie powinny zobowiązywać do przedstawiania PLF podróżnych korzystających z prywatnych środków transportu – samochodów, rowerów czy też podróżujących pieszo. Wynika to z faktu, że stopień ich narażenia jest siłą rzeczy mniejszy niż w przypadku osób korzystających ze środków transportu publicznego, a także z faktu, że takie osoby zazwyczaj znają tożsamość swoich towarzyszy podróży.

| (19) | Jednocześnie, jeżeli państwa członkowskie będą chciały uruchomić system ustalania kontaktów zakaźnych w przypadku pasażerów transgranicznych, będą miały do dyspozycji wspólne narzędzia, takie jak unijna cyfrowa karta lokalizacji pasażera i moduł selektywnej wymiany w systemie wczesnego ostrzegania, umożliwiające wymianę danych pasażerów w celu zwiększenia możliwości ustalania kontaktów zakaźnych, przy jednoczesnym ograniczeniu obciążeń dla pasażerów i przewoźników. Aby uniknąć konieczności przedstawiania PLF, państwa członkowskie mogłyby – w przypadkach, w których jest to możliwe w świetle przepisów prawa krajowego i zgodnie z przepisami o ochronie danych – rozważyć możliwość wykorzystywania istniejących danych pasażerów do celów ustalania kontaktów zakaźnych. |
| --- | --- |

(19)

Jednocześnie, jeżeli państwa członkowskie będą chciały uruchomić system ustalania kontaktów zakaźnych w przypadku pasażerów transgranicznych, będą miały do dyspozycji wspólne narzędzia, takie jak unijna cyfrowa karta lokalizacji pasażera i moduł selektywnej wymiany w systemie wczesnego ostrzegania, umożliwiające wymianę danych pasażerów w celu zwiększenia możliwości ustalania kontaktów zakaźnych, przy jednoczesnym ograniczeniu obciążeń dla pasażerów i przewoźników. Aby uniknąć konieczności przedstawiania PLF, państwa członkowskie mogłyby – w przypadkach, w których jest to możliwe w świetle przepisów prawa krajowego i zgodnie z przepisami o ochronie danych – rozważyć możliwość wykorzystywania istniejących danych pasażerów do celów ustalania kontaktów zakaźnych.

| (20) | Komisja, wspierana przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób, powinna w dalszym ciągu regularnie dokonywać przeglądu zalecenia (UE) 2022/107 i przekazywać swoje ustalenia do rozpatrzenia Radzie, w razie potrzeby wraz z wnioskiem dotyczącym zmiany tego zalecenia, |
| --- | --- |

(20)

Komisja, wspierana przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób, powinna w dalszym ciągu regularnie dokonywać przeglądu zalecenia (UE) 2022/107 i przekazywać swoje ustalenia do rozpatrzenia Radzie, w razie potrzeby wraz z wnioskiem dotyczącym zmiany tego zalecenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:

W zaleceniu (UE) 2022/107 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | nagłówek „Skoordynowane ramy na rzecz ułatwiania bezpiecznego swobodnego przemieszczania się podczas pandemii COVID-19” po pkt 10 otrzymuje brzmienie:

  „Skoordynowane ramy na rzecz swobodnego przemieszczania się podczas pandemii COVID-19”; |
| --- | --- |

1)

nagłówek „Skoordynowane ramy na rzecz ułatwiania bezpiecznego swobodnego przemieszczania się podczas pandemii COVID-19” po pkt 10 otrzymuje brzmienie:

„Skoordynowane ramy na rzecz swobodnego przemieszczania się podczas pandemii COVID-19”;

| 2) | pkt 11 otrzymuje brzmienie:






  „11. | Państwa członkowskie poza sytuacjami, o których mowa w pkt 11a i 22, nie powinny wprowadzać żadnych związanych z pandemią ograniczeń prawa swobodnego przemieszczania się osób ze względów dotyczących zdrowia publicznego.”; |
| --- | --- | --- |

2)

pkt 11 otrzymuje brzmienie:

„11.

Państwa członkowskie poza sytuacjami, o których mowa w pkt 11a i 22, nie powinny wprowadzać żadnych związanych z pandemią ograniczeń prawa swobodnego przemieszczania się osób ze względów dotyczących zdrowia publicznego.”;

| 3) | dodaje się pkt 11a, 11b i 11c w brzmieniu:






  „11a. | Bez uszczerbku dla procedury „hamulca bezpieczeństwa”, o której mowa w pkt 22, ograniczenia prawa do swobodnego przemieszczania się osób związane z pandemią i wynikające ze względów dotyczących zdrowia publicznego powinny być wprowadzane przez państwo członkowskie wyłącznie zgodnie z zasadami ogólnymi przedstawionymi w pkt 1–10 i w odpowiedzi na poważne pogorszenie się sytuacji epidemiologicznej.
  Aby ustalić, czy daną sytuację należy do celów akapitu pierwszego uznać za poważne pogorszenie się sytuacji epidemiologicznej, państwa członkowskie powinny w szczególności wziąć pod uwagę obciążenie swoich systemów opieki zdrowotnej w związku z COVID-19, zwłaszcza pod względem liczby hospitalizacji oraz liczby hospitalizowanych pacjentów przebywających w szpitalach i na oddziałach intensywnej terapii, stopień zjadliwości dominujących wariantów SARS-CoV-2, a także przekazywane regularnie przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób informacje dotyczące rozwoju sytuacji epidemiologicznej.
  Przed wprowadzeniem takich ograniczeń dane państwo członkowskie powinno ocenić, czy istnieje prawdopodobieństwo, że tego rodzaju ograniczenia pozytywnie wpłyną na sytuację epidemiologiczną, znacząco zmniejszając w szczególności obciążenie krajowych systemów opieki zdrowotnej. |
| --- | --- | --- |

3)

dodaje się pkt 11a, 11b i 11c w brzmieniu:

„11a.

Bez uszczerbku dla procedury „hamulca bezpieczeństwa”, o której mowa w pkt 22, ograniczenia prawa do swobodnego przemieszczania się osób związane z pandemią i wynikające ze względów dotyczących zdrowia publicznego powinny być wprowadzane przez państwo członkowskie wyłącznie zgodnie z zasadami ogólnymi przedstawionymi w pkt 1–10 i w odpowiedzi na poważne pogorszenie się sytuacji epidemiologicznej.

Aby ustalić, czy daną sytuację należy do celów akapitu pierwszego uznać za poważne pogorszenie się sytuacji epidemiologicznej, państwa członkowskie powinny w szczególności wziąć pod uwagę obciążenie swoich systemów opieki zdrowotnej w związku z COVID-19, zwłaszcza pod względem liczby hospitalizacji oraz liczby hospitalizowanych pacjentów przebywających w szpitalach i na oddziałach intensywnej terapii, stopień zjadliwości dominujących wariantów SARS-CoV-2, a także przekazywane regularnie przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób informacje dotyczące rozwoju sytuacji epidemiologicznej.

Przed wprowadzeniem takich ograniczeń dane państwo członkowskie powinno ocenić, czy istnieje prawdopodobieństwo, że tego rodzaju ograniczenia pozytywnie wpłyną na sytuację epidemiologiczną, znacząco zmniejszając w szczególności obciążenie krajowych systemów opieki zdrowotnej.

| 11b. | Jeżeli państwo członkowskie nałoży ograniczenia zgodnie z pkt 11a, od osób podróżujących powinno się wymagać wyłącznie posiadania ważnego unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID wydanego zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953 i spełniającego warunki określone w pkt 12.
  W tym kontekście powinny mieć zastosowanie następujące odstępstwa:






  a) | zwolnienia z obowiązku posiadania ważnego unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID, o których mowa w pkt 16; |
| --- | --- | --- |

11b.

Jeżeli państwo członkowskie nałoży ograniczenia zgodnie z pkt 11a, od osób podróżujących powinno się wymagać wyłącznie posiadania ważnego unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID wydanego zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953 i spełniającego warunki określone w pkt 12.

W tym kontekście powinny mieć zastosowanie następujące odstępstwa:

a)

zwolnienia z obowiązku posiadania ważnego unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID, o których mowa w pkt 16;

| b) | dodatkowe środki wprowadzone zgodnie z procedurą „hamulca bezpieczeństwa” określoną w pkt 22 mające na celu opóźnienie rozprzestrzeniania się nowych wariantów SARS-CoV-2 budzących obawy lub będących przedmiotem zainteresowania. |
| --- | --- |

b)

dodatkowe środki wprowadzone zgodnie z procedurą „hamulca bezpieczeństwa” określoną w pkt 22 mające na celu opóźnienie rozprzestrzeniania się nowych wariantów SARS-CoV-2 budzących obawy lub będących przedmiotem zainteresowania.

| 11c. | Jeżeli państwo nałoży ograniczenia zgodnie z pkt 11a, powinno niezwłocznie poinformować o tym fakcie Komisję i pozostałe państwa członkowskie za pośrednictwem sieci reagowania na szczeblu politycznym w sytuacjach kryzysowych (IPCR). W tym celu państwo członkowskie powinno przekazać następujące informacje:






  a) | powody wprowadzenia tego rodzaju wymogu, a także informacje o jego zgodności z zasadami konieczności i proporcjonalności; |
| --- | --- | --- |

11c.

Jeżeli państwo nałoży ograniczenia zgodnie z pkt 11a, powinno niezwłocznie poinformować o tym fakcie Komisję i pozostałe państwa członkowskie za pośrednictwem sieci reagowania na szczeblu politycznym w sytuacjach kryzysowych (IPCR). W tym celu państwo członkowskie powinno przekazać następujące informacje:

a)

powody wprowadzenia tego rodzaju wymogu, a także informacje o jego zgodności z zasadami konieczności i proporcjonalności;

| b) | szacunkowy spodziewany wpływ takiego wymogu na sytuację epidemiologiczną; |
| --- | --- |

b)

szacunkowy spodziewany wpływ takiego wymogu na sytuację epidemiologiczną;

| c) | wejście w życie, datę przeglądu – w stosownych przypadkach – oraz planowany czas obowiązywania takiego wymogu. |
| --- | --- |

c)

wejście w życie, datę przeglądu – w stosownych przypadkach – oraz planowany czas obowiązywania takiego wymogu.

Ponadto decyzja o wprowadzeniu takich ograniczeń powinna zostać omówiona w ramach sieci IPCR, m.in. w celu zapewnienia ich zgodności z zaleceniem (UE) 2022/2548.”;

| 4) | pkt 12 otrzymuje brzmienie:






  „12. | Akceptowane powinny być następujące unijne cyfrowe zaświadczenia COVID, o ile można zweryfikować ich autentyczność, ważność i integralność:






  a) | zaświadczenia o szczepieniu wydane zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953 w odniesieniu do szczepionki przeciwko COVID-19 objętej przepisem art. 5 ust. 5 akapit pierwszy tego rozporządzenia lub w odniesieniu do szczepionki przeciwko COVID-19, która pomyślnie przeszła procedurę WHO dotyczącą nadzwyczajnego pozwolenia na stosowanie, i wskazujące na to, że ich posiadacz:






  — | zakończył serię szczepień pierwotnych, a od przyjęcia ostatniej dawki minęło co najmniej 14 dni, lub |
| --- | --- | --- | --- | --- |

4)

pkt 12 otrzymuje brzmienie:

„12.

Akceptowane powinny być następujące unijne cyfrowe zaświadczenia COVID, o ile można zweryfikować ich autentyczność, ważność i integralność:

a)

zaświadczenia o szczepieniu wydane zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953 w odniesieniu do szczepionki przeciwko COVID-19 objętej przepisem art. 5 ust. 5 akapit pierwszy tego rozporządzenia lub w odniesieniu do szczepionki przeciwko COVID-19, która pomyślnie przeszła procedurę WHO dotyczącą nadzwyczajnego pozwolenia na stosowanie, i wskazujące na to, że ich posiadacz:

—

zakończył serię szczepień pierwotnych, a od przyjęcia ostatniej dawki minęło co najmniej 14 dni, lub

| — | otrzymał co najmniej jedną dawkę przypominającą po zakończeniu serii szczepień pierwotnych, |
| --- | --- |

—

otrzymał co najmniej jedną dawkę przypominającą po zakończeniu serii szczepień pierwotnych,

pod warunkiem że nie upłynął jeszcze okres uznawania określony w rozporządzeniu (UE) 2021/953.

Państwa członkowskie mogą również akceptować zaświadczenia o szczepieniu wydane w odniesieniu do innych szczepionek przeciwko COVID-19 objętych przepisem art. 5 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia (UE) 2021/953 lub zaświadczenia o szczepieniu wydane zgodnie z art. 5 ust. 5 akapit czwarty rozporządzenia (UE) 2021/953.

Na podstawie dalszych dowodów naukowych Komisja powinna regularnie dokonywać ponownej oceny podejścia określonego w lit. a);

| b) | zaświadczenia o wyniku testu wydane zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953 wskazujące ujemny wynik testu uzyskany:






  — | nie więcej niż 72 godziny przed wyjazdem w przypadku testu z wykorzystaniem amplifikacji kwasów nukleinowych (NAAT), lub |
| --- | --- | --- |

b)

zaświadczenia o wyniku testu wydane zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953 wskazujące ujemny wynik testu uzyskany:

—

nie więcej niż 72 godziny przed wyjazdem w przypadku testu z wykorzystaniem amplifikacji kwasów nukleinowych (NAAT), lub

| — | nie więcej niż 24 godziny przed wyjazdem w przypadku testu antygenowego wymienionego w unijnym wspólnym wykazie testów antygenowych w kierunku COVID-19 uzgodnionym przez Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia (12). |
| --- | --- |

—

nie więcej niż 24 godziny przed wyjazdem w przypadku testu antygenowego wymienionego w unijnym wspólnym wykazie testów antygenowych w kierunku COVID-19 uzgodnionym przez Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia (12).

Do celów podróżowania w ramach korzystania z prawa do swobodnego przemieszczania się państwa członkowskie powinny akceptować oba rodzaje testów.

Państwa członkowskie powinny dążyć do zapewnienia, aby zaświadczenia o wyniku testu były wydawane jak najszybciej po pobraniu próbki testowej;

| c) | zaświadczenia o powrocie do zdrowia wydane zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953, pod warunkiem że nie upłynął jeszcze okres uznawania określony w tym rozporządzeniu.”; |
| --- | --- |

c)

zaświadczenia o powrocie do zdrowia wydane zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953, pod warunkiem że nie upłynął jeszcze okres uznawania określony w tym rozporządzeniu.”;

| 5) | pkt 15 otrzymuje brzmienie:






  „15. | Jeżeli państwo członkowskie wprowadzi wymóg posiadania ważnego unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID, osoby nieposiadające takiego zaświadczenia mogą być zobowiązane do wykonania – przed przybyciem lub nie później niż 24 godziny od przybycia – jednego z testów NAAT lub testów antygenowych wymienionych w unijnym wspólnym wykazie testów antygenowych w kierunku COVID-19. Nie ma to zastosowania do osób zwolnionych zgodnie z pkt 16 z obowiązku posiadania unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID.”; |
| --- | --- | --- |

5)

pkt 15 otrzymuje brzmienie:

„15.

Jeżeli państwo członkowskie wprowadzi wymóg posiadania ważnego unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID, osoby nieposiadające takiego zaświadczenia mogą być zobowiązane do wykonania – przed przybyciem lub nie później niż 24 godziny od przybycia – jednego z testów NAAT lub testów antygenowych wymienionych w unijnym wspólnym wykazie testów antygenowych w kierunku COVID-19. Nie ma to zastosowania do osób zwolnionych zgodnie z pkt 16 z obowiązku posiadania unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID.”;

| 6) | pkt 16 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | następujące kategorie osób podróżujących w związku z koniecznością lub z pełnioną niezbędną funkcją, podczas wykonywania tej funkcji lub występowania tej konieczności:






  — | pracownicy sektora transportu lub dostawcy usług transportowych, w tym kierowcy i załogi pojazdów towarowych przewożący towary do użytku na danym terytorium, jak również ci, którzy jedynie przemieszczają się tranzytem, |
| --- | --- | --- | --- |

6)

pkt 16 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

następujące kategorie osób podróżujących w związku z koniecznością lub z pełnioną niezbędną funkcją, podczas wykonywania tej funkcji lub występowania tej konieczności:

—

pracownicy sektora transportu lub dostawcy usług transportowych, w tym kierowcy i załogi pojazdów towarowych przewożący towary do użytku na danym terytorium, jak również ci, którzy jedynie przemieszczają się tranzytem,

| — | pracownicy służby zdrowia, osoby prowadzące badania naukowe w dziedzinie zdrowia oraz pracownicy służb opieki nad osobami starszymi, |
| --- | --- |

—

pracownicy służby zdrowia, osoby prowadzące badania naukowe w dziedzinie zdrowia oraz pracownicy służb opieki nad osobami starszymi,

| — | pasażerowie podróżujący ze szczególnych względów zdrowotnych lub rodzinnych, |
| --- | --- |

—

pasażerowie podróżujący ze szczególnych względów zdrowotnych lub rodzinnych,

| — | dyplomaci, personel organizacji międzynarodowych i osoby zaproszone przez organizacje międzynarodowe, personel wojskowy oraz pracownicy pomocy humanitarnej i personel zajmujący się ochroną ludności, a także osoby objęte przepisami art. 2 decyzji wykonawczej Rady (UE) 2022/382 (13), |
| --- | --- |

—

dyplomaci, personel organizacji międzynarodowych i osoby zaproszone przez organizacje międzynarodowe, personel wojskowy oraz pracownicy pomocy humanitarnej i personel zajmujący się ochroną ludności, a także osoby objęte przepisami art. 2 decyzji wykonawczej Rady (UE) 2022/382 (13),

| — | pasażerowie tranzytowi, |
| --- | --- |

—

pasażerowie tranzytowi,

| — | marynarze, |
| --- | --- |

—

marynarze,

| — | osoby pracujące przy infrastrukturze krytycznej lub innej strukturze podstawowej.”; |
| --- | --- |

—

osoby pracujące przy infrastrukturze krytycznej lub innej strukturze podstawowej.”;

| 7) | skreśla się nagłówek „Unijna kolorystyczna mapa obszarów ryzyka oraz wyjątki i dodatkowe środki wprowadzone na jej podstawie” po pkt 16; |
| --- | --- |

7)

skreśla się nagłówek „Unijna kolorystyczna mapa obszarów ryzyka oraz wyjątki i dodatkowe środki wprowadzone na jej podstawie” po pkt 16;

| 8) | uchyla się pkt 17, 18 i 19; |
| --- | --- |

8)

uchyla się pkt 17, 18 i 19;

| 9) | w pkt 20 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

  „W celu wsparcia państw członkowskich Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób powinno nadal publikować informacje i dane dotyczące wariantów SARS-CoV-2 budzących obawy lub będących przedmiotem zainteresowania.”; |
| --- | --- |

9)

w pkt 20 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W celu wsparcia państw członkowskich Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób powinno nadal publikować informacje i dane dotyczące wariantów SARS-CoV-2 budzących obawy lub będących przedmiotem zainteresowania.”;

| 10) | pkt 21, 22 i 23 otrzymują brzmienie:






  „21. | Państwa członkowskie powinny ocenić częstotliwość występowania różnych wariantów SARS-CoV-2 w danej społeczności, dobierając reprezentatywne próby do celów sekwencjonowania, dokonać charakterystyki genetycznej i zgłosić wyniki typowania wariantów zgodnie z wytycznymi w zakresie sekwencjonowania opublikowanymi przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób. |
| --- | --- | --- |

10)

pkt 21, 22 i 23 otrzymują brzmienie:

„21.

Państwa członkowskie powinny ocenić częstotliwość występowania różnych wariantów SARS-CoV-2 w danej społeczności, dobierając reprezentatywne próby do celów sekwencjonowania, dokonać charakterystyki genetycznej i zgłosić wyniki typowania wariantów zgodnie z wytycznymi w zakresie sekwencjonowania opublikowanymi przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób.

| 22. | W przypadku gdy w odpowiedzi na pojawienie się nowego budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania wariantu SARS-CoV-2 państwo członkowskie wymaga od podróżnych, w tym od posiadaczy unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID, poddania się, po wjeździe na jego terytorium, kwarantannie lub samoizolacji lub wykonania testu w kierunku zakażenia SARS-CoV-2, lub jeżeli nakłada ono inne ograniczenia na posiadaczy takich zaświadczeń, państwo to powinno – za pośrednictwem sieci IPCR – niezwłocznie poinformować o tym Komisję i pozostałe państwa członkowskie, między innymi przez przekazanie informacji, o których mowa w pkt 11c niniejszego zalecenia i art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2021/953. W miarę możliwości informacje takie należy przekazać 48 godzin przed wprowadzeniem takich nowych ograniczeń. Takie środki powinny w miarę możliwości mieć zasięg jedynie regionalny. Państwa członkowskie powinny w pierwszej kolejności wybierać testy przed innymi środkami.
  Powinno mieć to zastosowanie również w przypadku gwałtownego i poważnego pogorszenia się sytuacji epidemiologicznej w sposób wskazujący na pojawienie się nowego wariantu SARS-CoV-2 budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania. |
| --- | --- |

22.

W przypadku gdy w odpowiedzi na pojawienie się nowego budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania wariantu SARS-CoV-2 państwo członkowskie wymaga od podróżnych, w tym od posiadaczy unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID, poddania się, po wjeździe na jego terytorium, kwarantannie lub samoizolacji lub wykonania testu w kierunku zakażenia SARS-CoV-2, lub jeżeli nakłada ono inne ograniczenia na posiadaczy takich zaświadczeń, państwo to powinno – za pośrednictwem sieci IPCR – niezwłocznie poinformować o tym Komisję i pozostałe państwa członkowskie, między innymi przez przekazanie informacji, o których mowa w pkt 11c niniejszego zalecenia i art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2021/953. W miarę możliwości informacje takie należy przekazać 48 godzin przed wprowadzeniem takich nowych ograniczeń. Takie środki powinny w miarę możliwości mieć zasięg jedynie regionalny. Państwa członkowskie powinny w pierwszej kolejności wybierać testy przed innymi środkami.

Powinno mieć to zastosowanie również w przypadku gwałtownego i poważnego pogorszenia się sytuacji epidemiologicznej w sposób wskazujący na pojawienie się nowego wariantu SARS-CoV-2 budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania.

| 23. | W przypadku gdy państwo członkowskie uruchomi procedurę »hamulca bezpieczeństwa« i w związku z tym nałoży na pracowników sektora transportu i dostawców usług transportowych obowiązek wykonania testu w kierunku zakażenia COVID-19, należy stosować szybkie testy antygenowe bez wymogu kwarantanny i nie powinno to prowadzić do zakłóceń w transporcie. Jeżeli dojdzie do zakłóceń w transporcie lub łańcuchu dostaw, państwo członkowskie powinno natychmiast znieść lub uchylić wszelkie systemowe wymogi w zakresie testowania, aby zapewnić funkcjonowanie uprzywilejowanych korytarzy. Ponadto do poddania się kwarantannie lub samoizolacji nie powinny być zobowiązane inne kategorie osób podróżujących, o których mowa w pkt 16 lit. a) i b).”; |
| --- | --- |

23.

W przypadku gdy państwo członkowskie uruchomi procedurę »hamulca bezpieczeństwa« i w związku z tym nałoży na pracowników sektora transportu i dostawców usług transportowych obowiązek wykonania testu w kierunku zakażenia COVID-19, należy stosować szybkie testy antygenowe bez wymogu kwarantanny i nie powinno to prowadzić do zakłóceń w transporcie. Jeżeli dojdzie do zakłóceń w transporcie lub łańcuchu dostaw, państwo członkowskie powinno natychmiast znieść lub uchylić wszelkie systemowe wymogi w zakresie testowania, aby zapewnić funkcjonowanie uprzywilejowanych korytarzy. Ponadto do poddania się kwarantannie lub samoizolacji nie powinny być zobowiązane inne kategorie osób podróżujących, o których mowa w pkt 16 lit. a) i b).”;

| 11) | pkt 24 otrzymuje brzmienie:

  „W przypadku gdy państwo członkowskie rozważa uruchomienie procedury »hamulca bezpieczeństwa« w odpowiedzi na pojawienie się nowego wariantu SARS-CoV-2 budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania, należy w ciągu najbliższych 48 godzin zwołać posiedzenie sieci IPCR – w ścisłej współpracy z Komisją i przy wsparciu Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób – w celu omówienia konieczności zastosowania skoordynowanych środków w całej UE w celu opóźnienia rozprzestrzeniania się nowego wariantu. Podczas takiego posiedzenia koordynacyjnego dane państwo członkowskie powinno przedstawić powody, dla których rozważa uruchomienie procedury »hamulca bezpieczeństwa«. Omawiane środki powinny zostać w stosownych przypadkach w skoordynowany sposób wdrożone przez państwa członkowskie.
  Komisja, w oparciu o prowadzoną przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób regularną ocenę nowych dowodów dotyczących wariantów, odpowiednie dyskusje w zakresie zdrowia publicznego prowadzone na forum Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia oraz wyniki analizy przeprowadzonej przez europejską grupę ekspertów ds. wariantów SARS-CoV-2, może również zaproponować przeprowadzenie w Radzie dyskusji na temat nowego wariantu SARS-CoV-2 budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania.”; |
| --- | --- |

11)

pkt 24 otrzymuje brzmienie:

„W przypadku gdy państwo członkowskie rozważa uruchomienie procedury »hamulca bezpieczeństwa« w odpowiedzi na pojawienie się nowego wariantu SARS-CoV-2 budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania, należy w ciągu najbliższych 48 godzin zwołać posiedzenie sieci IPCR – w ścisłej współpracy z Komisją i przy wsparciu Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób – w celu omówienia konieczności zastosowania skoordynowanych środków w całej UE w celu opóźnienia rozprzestrzeniania się nowego wariantu. Podczas takiego posiedzenia koordynacyjnego dane państwo członkowskie powinno przedstawić powody, dla których rozważa uruchomienie procedury »hamulca bezpieczeństwa«. Omawiane środki powinny zostać w stosownych przypadkach w skoordynowany sposób wdrożone przez państwa członkowskie.

Komisja, w oparciu o prowadzoną przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób regularną ocenę nowych dowodów dotyczących wariantów, odpowiednie dyskusje w zakresie zdrowia publicznego prowadzone na forum Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia oraz wyniki analizy przeprowadzonej przez europejską grupę ekspertów ds. wariantów SARS-CoV-2, może również zaproponować przeprowadzenie w Radzie dyskusji na temat nowego wariantu SARS-CoV-2 budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania.”;

| 12) | pkt 27 otrzymuje brzmienie:






  „27. | W przypadku gdy w kontekście pkt 11a lub 22 państwa członkowskie wymagają od osób przybywających na ich terytorium środkami transportu zbiorowego z wcześniej przydzielonym miejscem lub kabiną przedstawienia karty lokalizacji pasażera (»PLF«) do celów ustalania kontaktów zakaźnych zgodnie z wymogami ochrony danych, państwa te zachęca się do korzystania z europejskiej cyfrowej karty lokalizacji pasażera opracowanej przez EU Healthy Gateways (14) i modułu selektywnej wymiany w systemie wczesnego ostrzegania ustanowionym w art. 8 decyzji nr 1082/2013/UE Parlamentu Europejskiego i Rady (15), z uwzględnieniem wszelkich ustrukturyzowanych informacji istotnych do celów transgranicznego ustalania kontaktów zakaźnych. Państwa członkowskie nie powinny wprowadzać wymogu przedstawiania PLF w przypadku osób podróżujących prywatnymi środkami transportu. W przypadkach, w których jest to możliwe w świetle przepisów prawa krajowego i zgodnie z przepisami o ochronie danych, państwa członkowskie mogłyby rozważyć również możliwość wykorzystania istniejących danych pasażerów do celów związanych z ustalaniem kontaktów zakaźnych.”; |
| --- | --- | --- |

12)

pkt 27 otrzymuje brzmienie:

„27.

W przypadku gdy w kontekście pkt 11a lub 22 państwa członkowskie wymagają od osób przybywających na ich terytorium środkami transportu zbiorowego z wcześniej przydzielonym miejscem lub kabiną przedstawienia karty lokalizacji pasażera (»PLF«) do celów ustalania kontaktów zakaźnych zgodnie z wymogami ochrony danych, państwa te zachęca się do korzystania z europejskiej cyfrowej karty lokalizacji pasażera opracowanej przez EU Healthy Gateways (14) i modułu selektywnej wymiany w systemie wczesnego ostrzegania ustanowionym w art. 8 decyzji nr 1082/2013/UE Parlamentu Europejskiego i Rady (15), z uwzględnieniem wszelkich ustrukturyzowanych informacji istotnych do celów transgranicznego ustalania kontaktów zakaźnych. Państwa członkowskie nie powinny wprowadzać wymogu przedstawiania PLF w przypadku osób podróżujących prywatnymi środkami transportu. W przypadkach, w których jest to możliwe w świetle przepisów prawa krajowego i zgodnie z przepisami o ochronie danych, państwa członkowskie mogłyby rozważyć również możliwość wykorzystania istniejących danych pasażerów do celów związanych z ustalaniem kontaktów zakaźnych.”;

| 13) | pkt 29 i 30 otrzymują brzmienie:






  „29. | Zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) 2021/953 państwa członkowskie powinny przekazywać odpowiednim zainteresowanym stronom i ogółowi społeczeństwa jasne, wyczerpujące i aktualne informacje na temat wszelkich środków mających wpływ na prawo do swobodnego przemieszczania się oraz wszelkich wymogów towarzyszących, takich jak konieczność przedłożenia PLF. Tego rodzaju informacje obejmują również informacje o zniesieniu lub braku takich wymogów. Informacje powinny być również publikowane w formacie nadającym się do odczytu maszynowego. |
| --- | --- | --- |

13)

pkt 29 i 30 otrzymują brzmienie:

„29.

Zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) 2021/953 państwa członkowskie powinny przekazywać odpowiednim zainteresowanym stronom i ogółowi społeczeństwa jasne, wyczerpujące i aktualne informacje na temat wszelkich środków mających wpływ na prawo do swobodnego przemieszczania się oraz wszelkich wymogów towarzyszących, takich jak konieczność przedłożenia PLF. Tego rodzaju informacje obejmują również informacje o zniesieniu lub braku takich wymogów. Informacje powinny być również publikowane w formacie nadającym się do odczytu maszynowego.

| 30. | Informacje te powinny być regularnie aktualizowane przez państwa członkowskie, a także jak najszybciej udostępniane na platformie internetowej »Re-open EU«. Państwa członkowskie powinny również publikować na platformie »Re-open EU« informacje na temat wszelkich przypadków stosowania unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID do celów krajowych.
  Informacje na temat wszelkich nowych środków powinny być publikowane jak najszybciej, co do zasady przynajmniej 24 godziny przed ich wejściem w życie, przy uwzględnieniu, że konieczna jest pewna elastyczność w sytuacjach zagrożenia epidemicznego.”; |
| --- | --- |

30.

Informacje te powinny być regularnie aktualizowane przez państwa członkowskie, a także jak najszybciej udostępniane na platformie internetowej »Re-open EU«. Państwa członkowskie powinny również publikować na platformie »Re-open EU« informacje na temat wszelkich przypadków stosowania unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID do celów krajowych.

Informacje na temat wszelkich nowych środków powinny być publikowane jak najszybciej, co do zasady przynajmniej 24 godziny przed ich wejściem w życie, przy uwzględnieniu, że konieczna jest pewna elastyczność w sytuacjach zagrożenia epidemicznego.”;

| 14) | uchyla się załącznik. |
| --- | --- |

14)

uchyla się załącznik.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 grudnia 2022 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

M. BEK

---

(1)  Zalecenie Rady (UE) 2022/107 z dnia 25 stycznia 2022 r. w sprawie skoordynowanego podejścia na rzecz ułatwienia bezpiecznego swobodnego przemieszczania się podczas pandemii COVID-19 i zastępujące zalecenie (UE) 2020/1475 (Dz.U. L 18 z 27.1.2022, s. 110).

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 z dnia 14 czerwca 2021 r. w sprawie ram wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID) w celu ułatwienia swobodnego przemieszczania się w czasie pandemii COVID-19 (Dz.U. L 211 z 15.6.2021, s. 1).

2

(3)  Zalecenie Rady (UE) 2020/1475 z dnia 13 października 2020 r. w sprawie skoordynowanego podejścia do ograniczania swobodnego przepływu w odpowiedzi na pandemię COVID-19 (Dz.U. L 337 z 14.10.2020, s. 3).

3

(4)  Wniosek dotyczący zalecenia Rady w sprawie skoordynowanego podejścia na rzecz ułatwienia bezpiecznego swobodnego przemieszczania się podczas pandemii COVID-19 zastępującego zalecenie (UE) 2020/1475 (COM(2021) 749 final).

4

(5)  https://www.ecdc.europa.eu/en/covid-19/latest-evidence/clinical

5

(6)  Zob. również komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Utrzymanie gotowości i reagowania UE na COVID-19 w dalszej perspektywie” (COM(2022) 190 final).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1034 z dnia 29 czerwca 2022 r. dotyczące zmiany rozporządzenia (UE) 2021/953 w sprawie ram wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID) w celu ułatwienia swobodnego przemieszczania się w czasie pandemii COVID-19 (Dz.U. L 173 z 30.6.2022, s. 37).

7

(8)  Decyzja wykonawcza Rady (UE) 2022/382 z dnia 4 marca 2022 r. stwierdzająca istnienie masowego napływu wysiedleńców z Ukrainy w rozumieniu art. 5 dyrektywy 2001/55/WE i skutkująca wprowadzeniem tymczasowej ochrony (Dz.U. L 71 z 4.3.2022, s. 1).

8

(9)  Zalecenie Rady (UE) 2022/2548 z dnia 13 grudnia 2022 r. w sprawie skoordynowanego podejścia do podróżowania do Unii podczas pandemii COVID-19 i zastępujące zalecenie Rady (UE) 2020/912 (zob. s. 146 niniejszego Dziennika Urzędowego).

9

(10)  https://www.ecdc.europa.eu/en/publications-data/methods-detection-and-characterisation-sars-cov-2-variants-second-update

10

(11)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Reagowanie na COVID-19 – zapewnienie gotowości na jesień i zimę 2023 r. (COM(2022) 452 final).

11

(12)  Dostępny pod adresem: https://ec.europa.eu/info/live-work-travel-eu/coronavirus-response/public-health/high-quality-covid-19-testing_en

12

(13)  Decyzja wykonawcza Rady (UE) 2022/382 z dnia 4 marca 2022 r. stwierdzająca istnienie masowego napływu wysiedleńców z Ukrainy w rozumieniu art. 5 dyrektywy 2001/55/WE i skutkująca wprowadzeniem tymczasowej ochrony (Dz.U. L 71 z 4.3.2022, s. 1).

13

(14)  https://www.euplf.eu/en/home/index.html

14

(15)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1082/2013/UE z dnia 22 października 2013 r. w sprawie poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia oraz uchylająca decyzję nr 2119/98/WE (Dz.U. L 293 z 5.11.2013, s. 1).

15

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/146 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/146

---

ZALECENIE RADY (UE) 2022/2548

z dnia 13 grudnia 2022 r.

w sprawie skoordynowanego podejścia do podróżowania do Unii podczas pandemii COVID-19 i zastępujące zalecenie Rady (UE) 2020/912

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. b) i e) oraz art. 292 zdanie pierwsze i drugie,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 30 czerwca 2020 r. Rada przyjęła zalecenie (UE) 2020/912 w sprawie tymczasowego ograniczenia innych niż niezbędne podróży do UE oraz ewentualnego zniesienia takiego ograniczenia (1). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 30 czerwca 2020 r. Rada przyjęła zalecenie (UE) 2020/912 w sprawie tymczasowego ograniczenia innych niż niezbędne podróży do UE oraz ewentualnego zniesienia takiego ograniczenia (1).

| (2) | Od tego czasu sytuacja epidemiologiczna znacznie się poprawiła ze względu na rosnący wskaźnik wyszczepienia na całym świecie, przy użyciu szczepionek dających wysoki poziom ochrony przed wystąpieniem ciężkich przypadków choroby i przed zgonem oraz występowanie szczepów omikron BA.4 i BA.5, które od lipca 2022 r. są dominującymi wariantami na całym świecie i które na ogół cechują się lżejszym przebiegiem zakażeń niż poprzednie warianty delta. |
| --- | --- |

(2)

Od tego czasu sytuacja epidemiologiczna znacznie się poprawiła ze względu na rosnący wskaźnik wyszczepienia na całym świecie, przy użyciu szczepionek dających wysoki poziom ochrony przed wystąpieniem ciężkich przypadków choroby i przed zgonem oraz występowanie szczepów omikron BA.4 i BA.5, które od lipca 2022 r. są dominującymi wariantami na całym świecie i które na ogół cechują się lżejszym przebiegiem zakażeń niż poprzednie warianty delta.

| (3) | W związku z tym, biorąc pod uwagę obecną i spodziewaną sytuację epidemiologiczną, właściwe wydaje się zalecenie zniesienia ograniczeń w podróżowaniu do Unii. Wszystkie państwa członkowskie i państwa, do których stosuje się dorobek Schengen, zniosły już te ograniczenia latem. |
| --- | --- |

(3)

W związku z tym, biorąc pod uwagę obecną i spodziewaną sytuację epidemiologiczną, właściwe wydaje się zalecenie zniesienia ograniczeń w podróżowaniu do Unii. Wszystkie państwa członkowskie i państwa, do których stosuje się dorobek Schengen, zniosły już te ograniczenia latem.

| (4) | W zaleceniu (UE) 2020/912 wprowadzono między innymi, w załączniku I do tego zalecenia, wykaz państw trzecich, specjalnych regionów administracyjnych oraz innych jednostek i władz terytorialnych („państwa lub regiony trzecie”) spełniających kryteria epidemiologiczne określone w tym zaleceniu i w odniesieniu do których można by znieść ograniczenie dotyczące innych niż niezbędne podróży do Unii. Po złagodzeniu ograniczeń wykaz ten nie jest już potrzebny i w związku z tym należy go uchylić. |
| --- | --- |

(4)

W zaleceniu (UE) 2020/912 wprowadzono między innymi, w załączniku I do tego zalecenia, wykaz państw trzecich, specjalnych regionów administracyjnych oraz innych jednostek i władz terytorialnych („państwa lub regiony trzecie”) spełniających kryteria epidemiologiczne określone w tym zaleceniu i w odniesieniu do których można by znieść ograniczenie dotyczące innych niż niezbędne podróży do Unii. Po złagodzeniu ograniczeń wykaz ten nie jest już potrzebny i w związku z tym należy go uchylić.

| (5) | Wirus SARS-CoV-2 nadal się jednak występuje. W związku z tym państwa członkowskie powinny być gotowe do działania w sposób skoordynowany i proporcjonalny w przypadku znacznego pogorszenia sytuacji epidemiologicznej, w tym spowodowanego pojawieniem się nowego wariantu budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania. |
| --- | --- |

(5)

Wirus SARS-CoV-2 nadal się jednak występuje. W związku z tym państwa członkowskie powinny być gotowe do działania w sposób skoordynowany i proporcjonalny w przypadku znacznego pogorszenia sytuacji epidemiologicznej, w tym spowodowanego pojawieniem się nowego wariantu budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania.

| (6) | W szczególności, w przypadku gdy sytuacja epidemiologiczna w danym państwie lub regionie trzecim znacznie się pogorszy, państwa członkowskie powinny w razie potrzeby ograniczyć podróże inne niż niezbędne, z wyjątkiem osób, które zostały zaszczepione lub powróciły do zdrowia lub w ciągu 72 godzin przed podróżą wykonały test z wykorzystaniem amplifikacji kwasów nukleinowych (NAAT) o wyniku negatywnym. Nie powinno to uniemożliwiać państwom członkowskim stosowania dodatkowych środków po przybyciu, takich jak na przykład dodatkowe testy, samoizolacja lub kwarantanna. |
| --- | --- |

(6)

W szczególności, w przypadku gdy sytuacja epidemiologiczna w danym państwie lub regionie trzecim znacznie się pogorszy, państwa członkowskie powinny w razie potrzeby ograniczyć podróże inne niż niezbędne, z wyjątkiem osób, które zostały zaszczepione lub powróciły do zdrowia lub w ciągu 72 godzin przed podróżą wykonały test z wykorzystaniem amplifikacji kwasów nukleinowych (NAAT) o wyniku negatywnym. Nie powinno to uniemożliwiać państwom członkowskim stosowania dodatkowych środków po przybyciu, takich jak na przykład dodatkowe testy, samoizolacja lub kwarantanna.

| (7) | W każdym przypadku, gdy jedno z państw członkowskich wprowadza ograniczenia związane z COVID-19 zgodnie z zaleceniem Rady 2022/107 (2), państwa członkowskie powinny – w ramach struktur Rady i w ścisłej współpracy z Komisją i Europejskim Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) oraz Komitetem ds. Bezpieczeństwa Zdrowia – koordynować działania w celu ustalenia, czy należy wprowadzić podobne ograniczenia w odniesieniu do podróży z państw trzecich do państw członkowskich. Informacje o wszelkich nowych środkach powinny być publikowane możliwie jak najwcześniej, a co do zasady co najmniej 48 godzin przed ich wejściem w życie, mając na uwadze, że w przypadku sytuacji zagrożenia epidemiologicznego konieczna jest pewna elastyczność. |
| --- | --- |

(7)

W każdym przypadku, gdy jedno z państw członkowskich wprowadza ograniczenia związane z COVID-19 zgodnie z zaleceniem Rady 2022/107 (2), państwa członkowskie powinny – w ramach struktur Rady i w ścisłej współpracy z Komisją i Europejskim Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) oraz Komitetem ds. Bezpieczeństwa Zdrowia – koordynować działania w celu ustalenia, czy należy wprowadzić podobne ograniczenia w odniesieniu do podróży z państw trzecich do państw członkowskich. Informacje o wszelkich nowych środkach powinny być publikowane możliwie jak najwcześniej, a co do zasady co najmniej 48 godzin przed ich wejściem w życie, mając na uwadze, że w przypadku sytuacji zagrożenia epidemiologicznego konieczna jest pewna elastyczność.

| (8) | W tym kontekście unijne cyfrowe zaświadczenie COVID ustanowione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 (3) i rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/954 (4) powinno pozostać punktem odniesienia dla udowodnienia szczepienia, powrotu do zdrowia i wyniku testu. Powinno dotyczyć to również zaświadczeń wydawanych przez państwa trzecie, które są objęte decyzją wykonawczą przyjętą zgodnie z art. 3 ust. 10 lub art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2021/953. |
| --- | --- |

(8)

W tym kontekście unijne cyfrowe zaświadczenie COVID ustanowione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 (3) i rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/954 (4) powinno pozostać punktem odniesienia dla udowodnienia szczepienia, powrotu do zdrowia i wyniku testu. Powinno dotyczyć to również zaświadczeń wydawanych przez państwa trzecie, które są objęte decyzją wykonawczą przyjętą zgodnie z art. 3 ust. 10 lub art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2021/953.

| (9) | W przypadku pojawienia się w państwie lub regionie trzecim wariantu budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania państwa członkowskie powinny ponadto nadal mieć możliwość podejmowania w skoordynowany sposób pilnych, ograniczonych w czasie i elastycznych środków w celu opóźnienia pojawienia się takiego wariantu budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania i przygotowania się na jego pojawienie się. |
| --- | --- |

(9)

W przypadku pojawienia się w państwie lub regionie trzecim wariantu budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania państwa członkowskie powinny ponadto nadal mieć możliwość podejmowania w skoordynowany sposób pilnych, ograniczonych w czasie i elastycznych środków w celu opóźnienia pojawienia się takiego wariantu budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania i przygotowania się na jego pojawienie się.

| (10) | W niniejszym zaleceniu należy również przewidzieć niezbędne zwolnienia z ograniczeń w podróżowaniu z państw trzecich do państw członkowskich. Osobom podróżującym w związku z koniecznością lub pełnieniem niezbędnej funkcji należy zezwolić na podróż do państw członkowskich i innych państw, do których stosuje się dorobek Schengen, również w przypadku gdy stosowana jest klauzula hamulca bezpieczeństwa. W tym celu wykaz osób odbywających podróż niezbędną należy dostosować tak, aby ograniczał się do tych osób, które muszą być w stanie podróżować nawet w takich sytuacjach. |
| --- | --- |

(10)

W niniejszym zaleceniu należy również przewidzieć niezbędne zwolnienia z ograniczeń w podróżowaniu z państw trzecich do państw członkowskich. Osobom podróżującym w związku z koniecznością lub pełnieniem niezbędnej funkcji należy zezwolić na podróż do państw członkowskich i innych państw, do których stosuje się dorobek Schengen, również w przypadku gdy stosowana jest klauzula hamulca bezpieczeństwa. W tym celu wykaz osób odbywających podróż niezbędną należy dostosować tak, aby ograniczał się do tych osób, które muszą być w stanie podróżować nawet w takich sytuacjach.

| (11) | Podobnie obywatele Unii i obywatele państw trzecich legalnie przebywający w Unii powinni zawsze mieć możliwość powrotu do państwa członkowskiego, którego są obywatelami lub w którym zamieszkują, przy czym mogą podlegać środkom po przybyciu. Od dzieci poniżej 12. roku życia nie należy wymagać posiadania dowodu szczepienia, powrotu do zdrowia ani wyniku testu. |
| --- | --- |

(11)

Podobnie obywatele Unii i obywatele państw trzecich legalnie przebywający w Unii powinni zawsze mieć możliwość powrotu do państwa członkowskiego, którego są obywatelami lub w którym zamieszkują, przy czym mogą podlegać środkom po przybyciu. Od dzieci poniżej 12. roku życia nie należy wymagać posiadania dowodu szczepienia, powrotu do zdrowia ani wyniku testu.

| (12) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego zalecenia. Ponieważ niniejsze zalecenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 wspomnianego protokołu Dania – w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszego zalecenia – podejmuje decyzję, czy dokona jego transpozycji. |
| --- | --- |

(12)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego zalecenia. Ponieważ niniejsze zalecenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 wspomnianego protokołu Dania – w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszego zalecenia – podejmuje decyzję, czy dokona jego transpozycji.

| (13) | Niniejsze zalecenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (5); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jego przyjęciu ani go nie stosuje. |
| --- | --- |

(13)

Niniejsze zalecenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (5); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jego przyjęciu ani go nie stosuje.

| (14) | W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze zalecenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (6), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE (7). |
| --- | --- |

(14)

W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze zalecenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (6), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE (7).

| (15) | W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze zalecenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (8), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (9). |
| --- | --- |

(15)

W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze zalecenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (8), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (9).

| (16) | W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze zalecenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (10), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (11). |
| --- | --- |

(16)

W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze zalecenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (10), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (11).

| (17) | W interesie właściwego funkcjonowania strefy Schengen decyzję o wszelkim przywróceniu ograniczeń dotyczących innych niż niezbędne podróży do Unii powinny podejmować wszystkie państwa członkowskie w sposób skoordynowany, |
| --- | --- |

(17)

W interesie właściwego funkcjonowania strefy Schengen decyzję o wszelkim przywróceniu ograniczeń dotyczących innych niż niezbędne podróży do Unii powinny podejmować wszystkie państwa członkowskie w sposób skoordynowany,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:

Zniesienie ograniczeń w podróżowaniu

| 1) | Od dnia 22 grudnia 2022 r. należy znieść wszystkie ograniczenia związane z COVID-19 dla osób podróżujących do Unii. |
| --- | --- |

1)

Wymogi dotyczące podróży w przypadku poważnego pogorszenia się sytuacji epidemiologicznej

| 2) | W przypadku konieczności zaradzenia poważnemu pogorszeniu się sytuacji epidemiologicznej w państwach członkowskich albo w państwach trzecich, państwa członkowskie powinny w razie potrzeby podjąć decyzję – w skoordynowany sposób na forum Rady i w ścisłej współpracy z Komisją – o ponownym wprowadzeniu odpowiednich wymogów obowiązujących podróżnych przed wyjazdem. Takie wymogi mogą obejmować jeden z następujących wymogów lub ich połączenie:






  a) | nie później niż 14 dni przed wjazdem na obszar Unii podróżny otrzymał ostatnią zalecaną dawkę serii szczepień pierwotnych jednej ze szczepionek przeciwko COVID-19 dopuszczonych w Unii zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (12) lub jednej ze szczepionek przeciwko COVID-19, w odniesieniu do których WHO wydało nadzwyczajne pozwolenie na stosowanie; w przypadku osób podróżujących, które ukończyły 18 lat, upłynęło nie więcej niż 270 dni od podania dawki wskazanej w zaświadczeniu o szczepieniu w celu zakończenia serii szczepień pierwotnych lub, po upływie tego okresu 270 dni, osoba podróżująca otrzymała dodatkową dawkę po zakończeniu serii szczepień pierwotnych; |
| --- | --- | --- |

2)

a)

nie później niż 14 dni przed wjazdem na obszar Unii podróżny otrzymał ostatnią zalecaną dawkę serii szczepień pierwotnych jednej ze szczepionek przeciwko COVID-19 dopuszczonych w Unii zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (12) lub jednej ze szczepionek przeciwko COVID-19, w odniesieniu do których WHO wydało nadzwyczajne pozwolenie na stosowanie; w przypadku osób podróżujących, które ukończyły 18 lat, upłynęło nie więcej niż 270 dni od podania dawki wskazanej w zaświadczeniu o szczepieniu w celu zakończenia serii szczepień pierwotnych lub, po upływie tego okresu 270 dni, osoba podróżująca otrzymała dodatkową dawkę po zakończeniu serii szczepień pierwotnych;

| b) | osoba podróżująca powróciła do zdrowia po przebyciu COVID-19, przy czym od daty pierwszego pozytywnego wyniku testu NAAT a podróżą do państw członkowskich upłynęło nie więcej niż 180 dni; |
| --- | --- |

b)

osoba podróżująca powróciła do zdrowia po przebyciu COVID-19, przy czym od daty pierwszego pozytywnego wyniku testu NAAT a podróżą do państw członkowskich upłynęło nie więcej niż 180 dni;

| c) | osoba podróżująca uzyskała negatywny wynik testu z wykorzystaniem amplifikacji kwasów nukleinowych (NAAT) wykonanego nie wcześniej niż 72 godziny przed wyjazdem do państw członkowskich. |
| --- | --- |

c)

osoba podróżująca uzyskała negatywny wynik testu z wykorzystaniem amplifikacji kwasów nukleinowych (NAAT) wykonanego nie wcześniej niż 72 godziny przed wyjazdem do państw członkowskich.

| 3) | Aby ustalić, czy daną sytuację należy do celów pkt 2 uznać za poważne pogorszenie sytuacji epidemiologicznej, państwa członkowskie powinny w szczególności wziąć pod uwagę obciążenie swoich systemów opieki zdrowotnej w związku z COVID-19, zwłaszcza pod względem liczby hospitalizacji oraz liczby hospitalizowanych pacjentów przebywających w szpitalach i na oddziałach intensywnej terapii, stopień ciężkości obecnie występujących wariantów SARS-CoV-2, a także przekazywane regularnie przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób informacje dotyczące rozwoju sytuacji epidemiologicznej. |
| --- | --- |

3)

| 4) | Ponadto jeżeli co najmniej jedno państwo członkowskie ponownie wprowadzi ograniczenia na podstawie zalecenia Rady (UE) 2022/107 (13) dotyczące podróży w obrębie Unii, państwa członkowskie, w ścisłej współpracy z Komisją i Europejskim Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób ustanowionym rozporządzeniem (WE) nr 851/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (14), powinny omówić, czy podobne ograniczenia należy wprowadzić na podstawie niniejszego zalecenia w odniesieniu do podróży z państw trzecich do państw członkowskich. |
| --- | --- |

4)

| 5) | W przypadku ponownego wprowadzenia ograniczeń zgodnie z pkt 2 lub 4, osoby podróżujące powinny posiadać co najmniej jeden z następujących dowodów:






  a) | ważny dowód szczepienia wydany po zaszczepieniu szczepionką przeciw COVID-19 dopuszczoną w Unii zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004; |
| --- | --- | --- |

5)

a)

ważny dowód szczepienia wydany po zaszczepieniu szczepionką przeciw COVID-19 dopuszczoną w Unii zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004;

| b) | ważny dowód szczepienia wydany po zaszczepieniu szczepionką przeciw COVID-19, w odniesieniu do której WHO wydało nadzwyczajne pozwolenie na stosowanie, ale która nie figuruje w wykazie szczepionek dopuszczonych w Unii zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004; |
| --- | --- |

b)

ważny dowód szczepienia wydany po zaszczepieniu szczepionką przeciw COVID-19, w odniesieniu do której WHO wydało nadzwyczajne pozwolenie na stosowanie, ale która nie figuruje w wykazie szczepionek dopuszczonych w Unii zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004;

| c) | ważny dowód powrotu do zdrowia; |
| --- | --- |

c)

ważny dowód powrotu do zdrowia;

| d) | ważny dowód negatywnego wyniku testu z wykorzystaniem amplifikacji kwasów nukleinowych (NAAT) wykonanego nie wcześniej niż 72 godziny przed wyjazdem. |
| --- | --- |

d)

ważny dowód negatywnego wyniku testu z wykorzystaniem amplifikacji kwasów nukleinowych (NAAT) wykonanego nie wcześniej niż 72 godziny przed wyjazdem.

| 6) | Dzieci poniżej 12. roku życia nie powinny podlegać żadnym wymogom przed wyjazdem. |
| --- | --- |

6)

| 7) | Państwa członkowskie mogą również stosować dodatkowe zgodne z prawem unijnym i krajowym środki po przybyciu, takie jak na przykład dodatkowe testy, samoizolacja i kwarantanna. |
| --- | --- |

7)

| 8) | Jednakże:






  a) | osoby podróżujące w związku z koniecznością lub z pełnioną niezbędną funkcją, o których mowa w załączniku (15), nie powinny podlegać po przybyciu żadnym środkom, które utrudniałyby realizację celu podróży; |
| --- | --- | --- |

8)

a)

osoby podróżujące w związku z koniecznością lub z pełnioną niezbędną funkcją, o których mowa w załączniku (15), nie powinny podlegać po przybyciu żadnym środkom, które utrudniałyby realizację celu podróży;

| b) | w przypadku pracowników sektora transportu, marynarzy i pracowników przygranicznych państwa członkowskie nie powinny stosować innych wymogów niż negatywny wynik szybkiego testu antygenowego (RAT) po przybyciu, by osoby te mogły wjechać do któregokolwiek z państw członkowskich; |
| --- | --- |

b)

w przypadku pracowników sektora transportu, marynarzy i pracowników przygranicznych państwa członkowskie nie powinny stosować innych wymogów niż negatywny wynik szybkiego testu antygenowego (RAT) po przybyciu, by osoby te mogły wjechać do któregokolwiek z państw członkowskich;

| c) | członkowie załóg lotniczych powinni być zwolnieni z wszelkich testów, jeżeli ich pobyt w państwie trzecim był krótszy niż 12 godzin. |
| --- | --- |

c)

członkowie załóg lotniczych powinni być zwolnieni z wszelkich testów, jeżeli ich pobyt w państwie trzecim był krótszy niż 12 godzin.

| 9) | W przypadku gdy państwa członkowskie nakładają określone w pkt 7 dodatkowe środki po przybyciu, powinny udostępniać osobom podróżującym odpowiednie informacje w łatwo dostępny sposób. |
| --- | --- |

9)

Dowody szczepienia, powrotu do zdrowia i wyniku testu

| 10) | Oprócz zaświadczeń wydawanych na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/953 państwa członkowskie powinny uznawać dotyczące COVID-19 dowody szczepienia, powrotu do zdrowia lub wyniku testu objęte aktem wykonawczym przyjętym na podstawie art. 3 ust. 10 lub art. 8 ust. 2 tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

10)

| 11) | W przypadku gdy nie przyjęto takiego aktu wykonawczego, do celów pkt 5, państwa członkowskie mogą zdecydować się, do celów niniejszego zalecenia i zgodnie ze swoim prawem krajowym, uznawać dowody przeprowadzenia szczepienia, powrotu do zdrowia lub wyniku testu wydawane przez to państwo trzecie, z uwzględnieniem konieczności dysponowania możliwością weryfikacji autentyczności, ważności i integralności dokumentu oraz tego, czy zawiera on wszystkie istotne dane, jak określono w rozporządzeniu (UE) 2021/953. |
| --- | --- |

11)

Postępowanie w przypadku wariantów budzących obawy lub będących przedmiotem zainteresowania oraz klauzula hamulca bezpieczeństwa

| 12) | W przypadku wykrycia wariantu budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania w państwie lub regionie trzecim państwa członkowskie powinny zastosować pilne środki („klauzula hamulca bezpieczeństwa”), aby powstrzymać rozprzestrzenienie się tego wariantu do Unii. W odpowiedzi na pojawienie się w państwie lub regionie trzecim takiego nowego wariantu budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania należy w ciągu najbliższych 48 godzin zwołać zebranie w strukturach Rady – w ścisłej współpracy z Komisją i przy wsparciu Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób – w celu omówienia konieczności skoordynowanych środków dotyczących podróży do Unii w celu opóźnienia rozprzestrzeniania się tego nowego wariantu. W razie potrzeby państwa członkowskie powinny w skoordynowany sposób na forum Rady zdecydować o wszelkich odpowiednich wymogach. Państwa członkowskie mogą wyjątkowo ustanowić w ramach struktur Rady w trybie pilnym wspólne i tymczasowe ograniczenie wszelkich podróży na swoje terytoria obywateli państw trzecich, którzy przebywali w danym państwie lub regionie trzecim w dowolnym czasie w ciągu 14 dni przed wyjazdem do państw członkowskich. Powinno to mieć również zastosowanie w przypadku gwałtownego i poważnego pogorszenia się sytuacji epidemiologicznej w sposób wskazujący na pojawienie się nowego wariantu SARS-CoV-2 budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania. |
| --- | --- |

12)

| 13) | Państwa członkowskie, w ramach struktur Rady i w ścisłej współpracy z Komisją, powinny w skoordynowany sposób regularnie dokonywać przeglądu sytuacji. |
| --- | --- |

13)

| 14) | Ograniczenia takie powinny wygasać po upływie 21 dni kalendarzowych, chyba że państwa członkowskie zdecydują, w drodze procedury określonej w pkt 12 i 13, o ich skróceniu lub przedłużeniu o dodatkowy okres. |
| --- | --- |

14)

| 15) | Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób powinno publikować i regularnie aktualizować mapę przedstawiającą sytuację w państwach trzecich w odniesieniu do wariantów budzących obawy i wariantów będących przedmiotem zainteresowania. |
| --- | --- |

15)

Zwolnienia z tymczasowych ograniczeń związanych z podróżą

| 16) | Ograniczeniom podróży, o których mowa w pkt 2 i 12, nie powinny podlegać wymienione w załączniku osoby podróżujące w związku z koniecznością lub z pełnioną niezbędną funkcją. |
| --- | --- |

16)

| 17) | Następujące kategorie osób mogą podlegać ograniczeniom podróży, o których mowa w pkt 2 i 12, ale powinny zachować możliwość powrotu do Unii:






  a) | obywatele Unii oraz obywatele państw trzecich, którzy na mocy porozumień między Unią i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a tymi państwami trzecimi, z drugiej strony, korzystają z prawa do swobodnego przemieszczania się równoważnego prawu obywateli Unii, a także członkowie ich rodzin (16); |
| --- | --- | --- |

17)

a)

obywatele Unii oraz obywatele państw trzecich, którzy na mocy porozumień między Unią i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a tymi państwami trzecimi, z drugiej strony, korzystają z prawa do swobodnego przemieszczania się równoważnego prawu obywateli Unii, a także członkowie ich rodzin (16);

| b) | obywatele państw trzecich będący rezydentami długoterminowymi na mocy dyrektywy Rady 2003/109/WE (17) i osoby, których prawo pobytu wynika z innych instrumentów prawa Unii lub prawa krajowego lub które posiadają krajowe wizy długoterminowe, a także członkowie ich rodzin. |
| --- | --- |

b)

obywatele państw trzecich będący rezydentami długoterminowymi na mocy dyrektywy Rady 2003/109/WE (17) i osoby, których prawo pobytu wynika z innych instrumentów prawa Unii lub prawa krajowego lub które posiadają krajowe wizy długoterminowe, a także członkowie ich rodzin.

W przypadku gdy takie osoby nie posiadają ważnego unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID, mogą po przybyciu podlegać dodatkowym środkom określonym w pkt 7.

| 18) | Dodatkowe środki, które mogą być stosowane po przybyciu, jak określono w pkt 7, powinny nadal mieć zastosowanie do osób podróżujących zwolnionych z ograniczeń zgodnie z pkt 16 i 17. |
| --- | --- |

18)

Komunikacja i informowanie społeczeństwa

| 19) | Informacje o wszelkich nowych środkach na podstawie pkt 5 powinny być publikowane możliwie jak najwcześniej, a co do zasady co najmniej 48 godzin przed ich wejściem w życie. |
| --- | --- |

19)

Przepisy końcowe

| 20) | Do celów niniejszego zalecenia mieszkańców Andory, Monako, San Marino i Watykanu/Stolicy Apostolskiej należy uznać za obywateli państw trzecich objętych zakresem stosowania pkt 17 lit. b). |
| --- | --- |

20)

| 21) | Niniejsze zalecenie zastępuje zalecenie (UE) 2020/912. Niniejsze zalecenie należy stosować od dnia 22 grudnia 2022 r. |
| --- | --- |

21)

Sporządzono w Brukseli dnia 13 grudnia 2022 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

M. BEK

---

(1)  Zalecenie Rady (UE) 2020/912 z dnia 30 czerwca 2020 r. w sprawie tymczasowego ograniczenia innych niż niezbędne podróży do UE oraz ewentualnego zniesienia takiego ograniczenia (Dz.U. L 208 I z 1.7.2020, s. 1).

1

(2)  Zalecenie Rady (UE) 2022/107 z dnia 25 stycznia 2022 r. w sprawie skoordynowanego podejścia na rzecz ułatwienia bezpiecznego swobodnego przemieszczania się podczas pandemii COVID-19 i zastępujące zalecenie (UE) 2020/1475 (Dz.U. L 18 z 27.1.2022, s. 110).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 z dnia 14 czerwca 2021 r. w sprawie ram wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID) w celu ułatwienia swobodnego przemieszczania się w czasie pandemii COVID-19 (Dz.U. L 211 z 15.6.2021, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/954 z dnia 14 czerwca 2021 r. w sprawie ram wydawania obywatelom państw trzecich legalnie przebywającym lub zamieszkującym na terytoriach państw członkowskich w czasie pandemii COVID-19 interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID), oraz weryfikowania i uznawania takich zaświadczeń (Dz.U. L 211 z 15.6.2021, s. 24).

4

(5)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

5

(6)  
  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

6

(7)  Decyzja Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31).

7

(8)  
  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.

8

(9)  Decyzja Rady 2008/146/WE z dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1).

9

(10)  
  Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 21.

10

(11)  Decyzja Rady 2011/350/UE z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, odnoszącego się do zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych i do przemieszczania się osób (Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 19).

11

(12)  Rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiające wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków (Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 1).

12

(13)  Zalecenie Rady (UE) 2022/107 w sprawie skoordynowanego podejścia na rzecz ułatwienia bezpiecznego swobodnego przemieszczania się podczas pandemii COVID-19 i zastępujące zalecenie (UE) 2020/1475.

13

(14)  Rozporządzenie (WE) nr 851/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (Dz.U. L 142 z 30.4.2004, s. 1).

14

(15)  Zob. również wytyczne Komisji z dnia 28 października 2020 r. (COM(2020) 686 final z 28.10.2020).

15

(16)  Zgodnie z art. 2 i 3 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG (Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 77).

16

(17)  Dyrektywa Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotycząca statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi (Dz.U. L 16 z 23.1.2004, s. 44).

17

---

ZAŁĄCZNIK

Kategorie osób podróżujących w związku z pełnioną niezbędną funkcją lub w związku z koniecznością:

| (i) | pracownicy służby zdrowia, osoby prowadzące badania naukowe w dziedzinie zdrowia oraz pracownicy służb opieki nad osobami starszymi; |
| --- | --- |

(i)

pracownicy służby zdrowia, osoby prowadzące badania naukowe w dziedzinie zdrowia oraz pracownicy służb opieki nad osobami starszymi;

| (ii) | pracownicy przygraniczni; |
| --- | --- |

(ii)

pracownicy przygraniczni;

| (iii) | pracownicy transportu; |
| --- | --- |

(iii)

pracownicy transportu;

| (iv) | dyplomaci, personel organizacji międzynarodowych i osoby zaproszone przez organizacje międzynarodowe, personel wojskowy i pracownicy pomocy humanitarnej oraz personel zajmujący się ochroną ludności; |
| --- | --- |

(iv)

dyplomaci, personel organizacji międzynarodowych i osoby zaproszone przez organizacje międzynarodowe, personel wojskowy i pracownicy pomocy humanitarnej oraz personel zajmujący się ochroną ludności;

| (v) | pasażerowie tranzytowi; |
| --- | --- |

(v)

pasażerowie tranzytowi;

| (vi) | pasażerowie podróżujący z niezbędnych przyczyn rodzinnych lub medycznych; |
| --- | --- |

(vi)

pasażerowie podróżujący z niezbędnych przyczyn rodzinnych lub medycznych;

| (vii) | marynarze; |
| --- | --- |

(vii)

marynarze;

| (viii) | osoby pracujące przy infrastrukturze krytycznej lub innej niezbędnej infrastrukturze; |
| --- | --- |

(viii)

osoby pracujące przy infrastrukturze krytycznej lub innej niezbędnej infrastrukturze;

| (ix) | osoby wymagające ochrony międzynarodowej lub ochrony z innych przyczyn humanitarnych. |
| --- | --- |

(ix)

osoby wymagające ochrony międzynarodowej lub ochrony z innych przyczyn humanitarnych.

---

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/153 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/153

---

DECYZJA nr 2/2022 RADY PARTNERSTWA USTANOWIONEJ UMOWĄ O HANDLU I WSPÓŁPRACY MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ I EUROPEJSKĄ WSPÓLNOTĄ ENERGII ATOMOWEJ, Z JEDNEJ STRONY, A ZJEDNOCZONYM KRÓLESTWEM WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ, Z DRUGIEJ STRONY

z dnia 21 grudnia 2022 r.

w odniesieniu do drugiego i ostatniego przedłużenia okresu przejściowego, w trakcie którego Zjednoczone Królestwo może odstąpić od obowiązku usuwania danych dotyczących przelotu pasażerów po ich wyjeździe ze Zjednoczonego Królestwa [2022/2549]

RADA PARTNERSTWA,

uwzględniając Umowę o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony („umowa o handlu i współpracy”), w szczególności jej art. 552,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Okres przejściowy, w trakcie którego Zjednoczone Królestwo może odstąpić od wynikającego z art. 552 ust. 4 umowy o handlu i współpracy obowiązku usuwania danych dotyczących przelotu pasażerów po ich wyjeździe ze Zjednoczonego Królestwa, zostaje przedłużony po raz drugi i ostatni do 31 grudnia 2023 r. zgodnie z art. 552 ust. 13 tej umowy.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli i Londynie dnia 21 grudnia 2022 r.

W imieniu Rady Partnerstwa

Współprzewodniczący

Maroš ŠEFČOVIČ

James CLEVERLY

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/154 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/154

---

DECYZJA NR 3/2022 RADY PARTNERSTWA USTANOWIONEJ UMOWĄ O HANDLU I WSPÓŁPRACY MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ I EUROPEJSKĄ WSPÓLNOTĄ ENERGII ATOMOWEJ, Z JEDNEJ STRONY, A ZJEDNOCZONYM KRÓLESTWEM WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ, Z DRUGIEJ STRONY

z dnia 21 grudnia 2022 r.

ustanawiająca listę osób, które wyrażają chęć pełnienia funkcji członków trybunału arbitrażowego na mocy umowy o handlu i współpracy i są do tego zdolne [2022/2550]

RADA PARTNERSTWA,

Uwzględniając Umowę o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony (1) („umowa o handlu i współpracy”), w szczególności jej art. 752 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 752 ust. 1 umowy o handlu i współpracy Rada Partnerstwa sporządza listę osób, które wyrażają chęć pełnienia funkcji członków trybunału arbitrażowego i są do tego zdolne. Lista obejmuje co najmniej 15 osób i składa się z trzech części: a) jednej części listy osób utworzonej na podstawie propozycji Unii; b) jednej części listy osób utworzonej na podstawie propozycji Zjednoczonego Królestwa; oraz c) części listy osób niebędących obywatelami żadnej ze Stron, które pełnią funkcję przewodniczącego trybunału arbitrażowego. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 752 ust. 1 umowy o handlu i współpracy Rada Partnerstwa sporządza listę osób, które wyrażają chęć pełnienia funkcji członków trybunału arbitrażowego i są do tego zdolne. Lista obejmuje co najmniej 15 osób i składa się z trzech części: a) jednej części listy osób utworzonej na podstawie propozycji Unii; b) jednej części listy osób utworzonej na podstawie propozycji Zjednoczonego Królestwa; oraz c) części listy osób niebędących obywatelami żadnej ze Stron, które pełnią funkcję przewodniczącego trybunału arbitrażowego.

| (2) | Każda część listy zawiera nazwiska co najmniej pięciu osób. |
| --- | --- |

(2)

Każda część listy zawiera nazwiska co najmniej pięciu osób.

| (3) | Zgodnie z art. 741 umowy o handlu i współpracy wszyscy arbitrzy są osobami o niekwestionowanej niezależności, które posiadają kwalifikacje wymagane do powołania na wysokie stanowiska w wymiarze sprawiedliwości w swoich odpowiednich krajach lub są prawnikami o uznanych kompetencjach. Posiadają oni wiedzę fachową w dziedzinie prawa i handlu międzynarodowego, w tym w konkretnych kwestiach objętych częścią drugą dział pierwszy tytuły I–VII, tytuł VIII rozdział 4, tytuł IX–XII lub częścią drugą dział szósty, lub w dziedzinie prawa i wszelkich innych kwestii objętych przedmiotową umową lub jakąkolwiek umową uzupełniającą, a w przypadku przewodniczącego mają również doświadczenie w procedurach rozstrzygania sporów. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 741 umowy o handlu i współpracy wszyscy arbitrzy są osobami o niekwestionowanej niezależności, które posiadają kwalifikacje wymagane do powołania na wysokie stanowiska w wymiarze sprawiedliwości w swoich odpowiednich krajach lub są prawnikami o uznanych kompetencjach. Posiadają oni wiedzę fachową w dziedzinie prawa i handlu międzynarodowego, w tym w konkretnych kwestiach objętych częścią drugą dział pierwszy tytuły I–VII, tytuł VIII rozdział 4, tytuł IX–XII lub częścią drugą dział szósty, lub w dziedzinie prawa i wszelkich innych kwestii objętych przedmiotową umową lub jakąkolwiek umową uzupełniającą, a w przypadku przewodniczącego mają również doświadczenie w procedurach rozstrzygania sporów.

| (4) | Zgodnie z art. 752 ust. 3 umowy o handlu i współpracy lista nie obejmuje osób będących członkami, urzędnikami lub innymi pracownikami instytucji Unii, rządu państwa członkowskiego lub rządu Zjednoczonego Królestwa. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 752 ust. 3 umowy o handlu i współpracy lista nie obejmuje osób będących członkami, urzędnikami lub innymi pracownikami instytucji Unii, rządu państwa członkowskiego lub rządu Zjednoczonego Królestwa.

| (5) | Właściwe jest, aby na podstawie propozycji Unii i Zjednoczonego Królestwa Rada Partnerstwa uzgodniła dwie części listy obejmujące sześć osób na stanowiska członków trybunału arbitrażowego oraz jedną część listy obejmującą osiem osób na stanowisko przewodniczącego trybunału arbitrażowego, |
| --- | --- |

(5)

Właściwe jest, aby na podstawie propozycji Unii i Zjednoczonego Królestwa Rada Partnerstwa uzgodniła dwie części listy obejmujące sześć osób na stanowiska członków trybunału arbitrażowego oraz jedną część listy obejmującą osiem osób na stanowisko przewodniczącego trybunału arbitrażowego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Lista osób, które wyrażają chęć pełnienia funkcji arbitra na mocy Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, i są do tego zdolne, została określona w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

Sporządzono w Brukseli i Londynie dnia 21 grudnia 2022 r.

W imieniu Rady Partnerstwa

Współprzewodniczący

Maroš ŠEFČOVIČ

James CLEVERLY

---

(1)  
  Dz.U. L 149 z 30.4.2021, s. 10.

1

---

ZAŁĄCZNIK

| a) | Część listy osób utworzona na podstawie propozycji Unii: | Laurence BOISSON DE CHAZOURNES |
| --- | --- | --- |

a)

Część listy osób utworzona na podstawie propozycji Unii:

Laurence BOISSON DE CHAZOURNES

| | Irina BUGA |
| --- | --- |

Irina BUGA

| | Hélène RUIZ FABRI |
| --- | --- |

Hélène RUIZ FABRI

| | Michael HAHN |
| --- | --- |

Michael HAHN

| | Crenguta LEAUA |
| --- | --- |

Crenguta LEAUA

| | Peter Leo Henri VAN DEN BOSSCHE |
| --- | --- |

Peter Leo Henri VAN DEN BOSSCHE

| b) | Część listy osób utworzona na podstawie propozycji Zjednoczonego Królestwa: | Lorand Alexander BARTELS |
| --- | --- | --- |

b)

Część listy osób utworzona na podstawie propozycji Zjednoczonego Królestwa:

Lorand Alexander BARTELS

| | Lawrence COLLINS |
| --- | --- |

Lawrence COLLINS

| | Jean E. KALICKI |
| --- | --- |

Jean E. KALICKI

| | Surya P. SUBEDI |
| --- | --- |

Surya P. SUBEDI

| | David UNTERHALTER |
| --- | --- |

David UNTERHALTER

| | Janet M. WHITTAKER |
| --- | --- |

Janet M. WHITTAKER

| c) | Część listy osób, które miałyby pełnić funkcję przewodniczącego trybunału arbitrażowego: | Leora BLUMBERG |
| --- | --- | --- |

c)

Część listy osób, które miałyby pełnić funkcję przewodniczącego trybunału arbitrażowego:

Leora BLUMBERG

| | Thomas COTTIER |
| --- | --- |

Thomas COTTIER

| | William J. DAVEY |
| --- | --- |

William J. DAVEY

| | Gavan GRIFFITH |
| --- | --- |

Gavan GRIFFITH

| | Valerie HUGHES |
| --- | --- |

Valerie HUGHES

| | Campbell MCLACHLAN |
| --- | --- |

Campbell MCLACHLAN

| | Penelope Jane RIDINGS |
| --- | --- |

Penelope Jane RIDINGS

| | J. Christopher THOMAS |
| --- | --- |

J. Christopher THOMAS

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/157 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/157

---

DECYZJA nr 4 KOMITETU UE-KOREA DS. HANDLU

z dnia 30 listopada 2022 r.

w sprawie zmiany załączników 10-A i 10-B do Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony [2022/2551]

KOMITET DS. HANDLU,

uwzględniając Umowę o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, a w szczególności jej art. 10.24 ust. 1, art. 10.25 ust. 1 i 3, art. 15.1 ust. 4 lit. c) i art. 15.5 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 15.1 ust. 4 lit. c) Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony (1) (zwanej dalej „Umową”) Komitet ds. Handlu może rozważyć zmiany w Umowie lub zmienić postanowienia Umowy w przypadkach wyraźnie w niej określonych. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 15.1 ust. 4 lit. c) Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony (1) (zwanej dalej „Umową”) Komitet ds. Handlu może rozważyć zmiany w Umowie lub zmienić postanowienia Umowy w przypadkach wyraźnie w niej określonych.

| (2) | Art. 15.5 ust. 2 Umowy stanowi, że decyzja Komitetu ds. Handlu dotycząca zmiany załączników, dodatków, protokołów i not do Umowy może zostać przyjęta przez Strony z zastrzeżeniem odpowiednich mających zastosowanie wymogów prawnych i procedur. |
| --- | --- |

(2)

Art. 15.5 ust. 2 Umowy stanowi, że decyzja Komitetu ds. Handlu dotycząca zmiany załączników, dodatków, protokołów i not do Umowy może zostać przyjęta przez Strony z zastrzeżeniem odpowiednich mających zastosowanie wymogów prawnych i procedur.

| (3) | Na mocy art. 10.24 ust. 1 Umowy Strony mogą dodawać oznaczenia geograficzne do załączników 10-A i 10-B w celu ich ochrony, zgodnie z postępowaniem określonym w art. 10.25. |
| --- | --- |

(3)

Na mocy art. 10.24 ust. 1 Umowy Strony mogą dodawać oznaczenia geograficzne do załączników 10-A i 10-B w celu ich ochrony, zgodnie z postępowaniem określonym w art. 10.25.

| (4) | Zgodnie z art. 10.25 ust. 1 Umowy grupa robocza ds. oznaczeń geograficznych (zwana dalej „grupą roboczą GI”) może formułować zalecenia i przyjmować decyzje na zasadzie jednomyślności. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 10.25 ust. 1 Umowy grupa robocza ds. oznaczeń geograficznych (zwana dalej „grupą roboczą GI”) może formułować zalecenia i przyjmować decyzje na zasadzie jednomyślności.

| (5) | Zgodnie z art. 10.25 ust. 3 Umowy grupa robocza GI może podejmować decyzje o zmianie załączników 10-A i 10-B w celu dodania indywidualnych oznaczeń geograficznych UE lub Korei lub usunięcia indywidualnych oznaczeń geograficznych, gdy przestają one podlegać ochronie na terytorium Strony, z której pochodzą, lub gdy oznaczenia te nie spełniają już odpowiednich warunków i tym samym nie mogą być uznawane za oznaczenia geograficzne na terytorium drugiej ze Stron. Może ona również zdecydować, że odniesienie do prawodawstwa w Umowie powinno być uznawane jako odniesienie do tego prawodawstwa w przypadku jego zmiany lub zastąpienia i gdy wchodzi ono w życie z konkretną datą po wejściu w życie Umowy. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 10.25 ust. 3 Umowy grupa robocza GI może podejmować decyzje o zmianie załączników 10-A i 10-B w celu dodania indywidualnych oznaczeń geograficznych UE lub Korei lub usunięcia indywidualnych oznaczeń geograficznych, gdy przestają one podlegać ochronie na terytorium Strony, z której pochodzą, lub gdy oznaczenia te nie spełniają już odpowiednich warunków i tym samym nie mogą być uznawane za oznaczenia geograficzne na terytorium drugiej ze Stron. Może ona również zdecydować, że odniesienie do prawodawstwa w Umowie powinno być uznawane jako odniesienie do tego prawodawstwa w przypadku jego zmiany lub zastąpienia i gdy wchodzi ono w życie z konkretną datą po wejściu w życie Umowy.

| (6) | Zgodnie z art. 5.2 decyzji nr 1/2019 grupy roboczej UE-Korea ds. oznaczeń geograficznych z dnia 17 września 2019 r. w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego (zwanego dalej „regulaminem wewnętrznym”) grupa robocza GI może zadecydować w drodze konsensusu o zaleceniu dodania lub usunięcia oznaczeń geograficznych do rozstrzygnięcia w drodze ostatecznej decyzji przez Komitet ds. Handlu zgodnie z art. 10.21 ust. 4, art. 10.24 i 10.25 Umowy. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z art. 5.2 decyzji nr 1/2019 grupy roboczej UE-Korea ds. oznaczeń geograficznych z dnia 17 września 2019 r. w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego (zwanego dalej „regulaminem wewnętrznym”) grupa robocza GI może zadecydować w drodze konsensusu o zaleceniu dodania lub usunięcia oznaczeń geograficznych do rozstrzygnięcia w drodze ostatecznej decyzji przez Komitet ds. Handlu zgodnie z art. 10.21 ust. 4, art. 10.24 i 10.25 Umowy.

| (7) | Zgodnie z art. 5 ust. 3 regulaminu wewnętrznego odnoszącego się do art. 15.3 ust. 5 i art. 15.5 ust. 2 Umowy Komitet ds. Handlu może przejąć zadanie powierzone grupie roboczej ds. oznaczeń geograficznych i zdecydować o zmianie załączników 10-A i 10-B, a Strony mogą przyjąć tę decyzję z zastrzeżeniem odpowiednich mających zastosowanie wymogów prawnych i procedur. |
| --- | --- |

(7)

Zgodnie z art. 5 ust. 3 regulaminu wewnętrznego odnoszącego się do art. 15.3 ust. 5 i art. 15.5 ust. 2 Umowy Komitet ds. Handlu może przejąć zadanie powierzone grupie roboczej ds. oznaczeń geograficznych i zdecydować o zmianie załączników 10-A i 10-B, a Strony mogą przyjąć tę decyzję z zastrzeżeniem odpowiednich mających zastosowanie wymogów prawnych i procedur.

| (8) | Stosując art. 10.25 ust. 3 lit. c) Umowy, Strony potwierdziły następujące kwestie związane z odniesieniami do przepisów w Umowie:






  a) | w dniu 17 kwietnia 2019 r. rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 (2), o którym mowa w podsekcji C „Oznaczenia geograficzne” Umowy, uchylono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/787 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji i etykietowania napojów spirytusowych, stosowania nazw napojów spirytusowych w prezentacji i etykietowaniu innych środków spożywczych, ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych, wykorzystywania alkoholu etylowego i destylatów pochodzenia rolniczego w napojach alkoholowych, a także uchylającym rozporządzenie (WE) nr 110/2008 (3). W związku z tym odniesienie do rozporządzenia (WE) nr 110/2008 w Umowie należy uznać jako odniesienie do rozporządzenia (UE) 2019/787; |
| --- | --- | --- |

(8)

Stosując art. 10.25 ust. 3 lit. c) Umowy, Strony potwierdziły następujące kwestie związane z odniesieniami do przepisów w Umowie:

a)

w dniu 17 kwietnia 2019 r. rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 (2), o którym mowa w podsekcji C „Oznaczenia geograficzne” Umowy, uchylono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/787 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji i etykietowania napojów spirytusowych, stosowania nazw napojów spirytusowych w prezentacji i etykietowaniu innych środków spożywczych, ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych, wykorzystywania alkoholu etylowego i destylatów pochodzenia rolniczego w napojach alkoholowych, a także uchylającym rozporządzenie (WE) nr 110/2008 (3). W związku z tym odniesienie do rozporządzenia (WE) nr 110/2008 w Umowie należy uznać jako odniesienie do rozporządzenia (UE) 2019/787;

| b) | w dniu 21 listopada 2012 r. rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (4), o którym mowa w podsekcji C „Oznaczenia geograficzne”, uchylono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (5). W związku z tym odniesienie do rozporządzenia (WE) nr 510/2006 w Umowie należy uznać jako odniesienie do rozporządzenia (UE) 1151/2012; |
| --- | --- |

b)

w dniu 21 listopada 2012 r. rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (4), o którym mowa w podsekcji C „Oznaczenia geograficzne”, uchylono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (5). W związku z tym odniesienie do rozporządzenia (WE) nr 510/2006 w Umowie należy uznać jako odniesienie do rozporządzenia (UE) 1151/2012;

| c) | w dniu 26 lutego 2014 r. rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91 z dnia 10 czerwca 1991 r. ustanawiające ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji win aromatyzowanych, aromatyzowanych napojów winopochodnych i aromatyzowanych koktajli winopodobnych (6), o którym mowa w podsekcji C „Oznaczenia geograficzne”, uchylono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 251/2014 z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych aromatyzowanych produktów sektora wina, uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91 (7). W związku z tym odniesienie do rozporządzenia (EWG) nr 1601/91 w Umowie należy uznać jako odniesienie do rozporządzenia (UE) 251/2014; |
| --- | --- |

c)

w dniu 26 lutego 2014 r. rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91 z dnia 10 czerwca 1991 r. ustanawiające ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji win aromatyzowanych, aromatyzowanych napojów winopochodnych i aromatyzowanych koktajli winopodobnych (6), o którym mowa w podsekcji C „Oznaczenia geograficzne”, uchylono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 251/2014 z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych aromatyzowanych produktów sektora wina, uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91 (7). W związku z tym odniesienie do rozporządzenia (EWG) nr 1601/91 w Umowie należy uznać jako odniesienie do rozporządzenia (UE) 251/2014;

| d) | w dniu 29 kwietnia 2008 r. rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (8), o którym mowa w podsekcji C „Oznaczenia geograficzne”, uchylono rozporządzeniem Rady (WE) nr 479/2008 z dnia 29 kwietnia 2008 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina, zmieniającym rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, (WE) nr 1782/2003, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 3/2008 oraz uchylającym rozporządzenia (EWG) nr 2392/86 i (WE) nr 1493/1999. To ostatnie rozporządzenie uchylono rozporządzeniem Rady (WE) nr 491/2009 z dnia 25 maja 2009 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (9), a jego przepisy włączono do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (10). W związku z tym odniesienie do rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 w Umowie należy uznać jako odniesienie do rozporządzenia (WE) 491/2009; |
| --- | --- |

d)

w dniu 29 kwietnia 2008 r. rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (8), o którym mowa w podsekcji C „Oznaczenia geograficzne”, uchylono rozporządzeniem Rady (WE) nr 479/2008 z dnia 29 kwietnia 2008 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina, zmieniającym rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, (WE) nr 1782/2003, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 3/2008 oraz uchylającym rozporządzenia (EWG) nr 2392/86 i (WE) nr 1493/1999. To ostatnie rozporządzenie uchylono rozporządzeniem Rady (WE) nr 491/2009 z dnia 25 maja 2009 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (9), a jego przepisy włączono do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (10). W związku z tym odniesienie do rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 w Umowie należy uznać jako odniesienie do rozporządzenia (WE) 491/2009;

| e) | w dniu 17 grudnia 2013 r. rozporządzenie (WE) nr 1234/2007, o którym mowa w podsekcji C „Oznaczenia geograficzne”, uchylono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającym rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (11). W związku z tym odniesienie do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 w Umowie należy uznać jako odniesienie do rozporządzenia (UE) 1308/2013; |
| --- | --- |

e)

w dniu 17 grudnia 2013 r. rozporządzenie (WE) nr 1234/2007, o którym mowa w podsekcji C „Oznaczenia geograficzne”, uchylono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającym rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (11). W związku z tym odniesienie do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 w Umowie należy uznać jako odniesienie do rozporządzenia (UE) 1308/2013;

| f) | zmieniono koreańską ustawę o kontroli jakości produktów rolnych [„Agricultural Products Quality Control Act”] (ustawa nr 9759 z 9 czerwca 2009 r.), o której mowa w podsekcji C „Oznaczenia geograficzne”. 21 grudnia 2021 r. ustawa o kontroli jakości produktów rolnych i rybołówstwa weszła w życie [„Agricultural and Fishery Products Quality Control Act”] (ustawa nr 18599 z 21 grudnia 2021 r.) (12). W związku z tym odniesienie do ustawy o kontroli jakości produktów rolnych (ustawa nr 9759 z 9 czerwca 2009 r.) w Umowie należy uznać jako odniesienie do ustawy o kontroli jakości produktów rolnych i rybołówstwa (ustawa nr 18599 z 21 grudnia 2021 r.); |
| --- | --- |

f)

zmieniono koreańską ustawę o kontroli jakości produktów rolnych [„Agricultural Products Quality Control Act”] (ustawa nr 9759 z 9 czerwca 2009 r.), o której mowa w podsekcji C „Oznaczenia geograficzne”. 21 grudnia 2021 r. ustawa o kontroli jakości produktów rolnych i rybołówstwa weszła w życie [„Agricultural and Fishery Products Quality Control Act”] (ustawa nr 18599 z 21 grudnia 2021 r.) (12). W związku z tym odniesienie do ustawy o kontroli jakości produktów rolnych (ustawa nr 9759 z 9 czerwca 2009 r.) w Umowie należy uznać jako odniesienie do ustawy o kontroli jakości produktów rolnych i rybołówstwa (ustawa nr 18599 z 21 grudnia 2021 r.);

| g) | zmieniono koreańską ustawę o podatku od napojów spirytusowych [„Liquor Tax Act”] (ustawa nr 8852 z 29 lutego 2008 r.), o której mowa w podsekcji C „Oznaczenia geograficzne”. Z dniem 1 stycznia 2021 r. przepisy szczegółowe dotyczące procedur administracyjnych związanych z produkcją i sprzedażą itp. napojów spirytusowych określone w ustawie o podatku od napojów spirytusowych zostały włączone do ustawy o zezwoleniach na sprzedaż napojów spirytusowych [„Liquor License Act”] (nieoficjalne tłumaczenie / ustawa nr 17761 z 29 grudnia 2020 r.) i weszły w życie (13). Od stycznia 2022 r. zarówno ustawa o podatku od napojów spirytusowych (ustawa nr 18593 z 21 grudnia 2021 r.) (14), jak i ustawa o zezwoleniach na sprzedaż napojów spirytusowych (ustawa nr 18723 z 6 stycznia 2022 r.) weszły w życie (15). W związku z tym odniesienie do ustawy o podatku od napojów spirytusowych (ustawa nr 8852 z 29 lutego 2008 r.) w Umowie należy uznać jako odniesienie do ustawy o podatku od napojów spirytusowych (ustawa nr 18593 z 21 grudnia 2021 r.) oraz ustawy o zezwoleniach na sprzedaż napojów spirytusowych (ustawa nr 18723 z 6 stycznia 2022 r.). |
| --- | --- |

g)

zmieniono koreańską ustawę o podatku od napojów spirytusowych [„Liquor Tax Act”] (ustawa nr 8852 z 29 lutego 2008 r.), o której mowa w podsekcji C „Oznaczenia geograficzne”. Z dniem 1 stycznia 2021 r. przepisy szczegółowe dotyczące procedur administracyjnych związanych z produkcją i sprzedażą itp. napojów spirytusowych określone w ustawie o podatku od napojów spirytusowych zostały włączone do ustawy o zezwoleniach na sprzedaż napojów spirytusowych [„Liquor License Act”] (nieoficjalne tłumaczenie / ustawa nr 17761 z 29 grudnia 2020 r.) i weszły w życie (13). Od stycznia 2022 r. zarówno ustawa o podatku od napojów spirytusowych (ustawa nr 18593 z 21 grudnia 2021 r.) (14), jak i ustawa o zezwoleniach na sprzedaż napojów spirytusowych (ustawa nr 18723 z 6 stycznia 2022 r.) weszły w życie (15). W związku z tym odniesienie do ustawy o podatku od napojów spirytusowych (ustawa nr 8852 z 29 lutego 2008 r.) w Umowie należy uznać jako odniesienie do ustawy o podatku od napojów spirytusowych (ustawa nr 18593 z 21 grudnia 2021 r.) oraz ustawy o zezwoleniach na sprzedaż napojów spirytusowych (ustawa nr 18723 z 6 stycznia 2022 r.).

| (9) | Strony uzgodniły, że dodadzą 44 oznaczenia geograficzne UE i 41 oznaczeń geograficznych Korei do załączników 10-A i 10-B w drodze następującego procesu:






  a) | podczas siódmego posiedzenia grupy roboczej GI, które odbyło się w Seulu w dniu 6 listopada 2019 r., Strony omówiły warunki zmiany załączników 10-A i 10-B do Umowy zgodnie z art. 10.24 i art. 10.25 ust. 3 i zgodziły się kontynuować rozmowy w kolejnych miesiącach, dążąc do osiągnięcia porozumienia związanego z dodaniem nowych oznaczeń geograficznych na kolejnym posiedzeniu grupy roboczej GI; |
| --- | --- | --- |

(9)

Strony uzgodniły, że dodadzą 44 oznaczenia geograficzne UE i 41 oznaczeń geograficznych Korei do załączników 10-A i 10-B w drodze następującego procesu:

a)

podczas siódmego posiedzenia grupy roboczej GI, które odbyło się w Seulu w dniu 6 listopada 2019 r., Strony omówiły warunki zmiany załączników 10-A i 10-B do Umowy zgodnie z art. 10.24 i art. 10.25 ust. 3 i zgodziły się kontynuować rozmowy w kolejnych miesiącach, dążąc do osiągnięcia porozumienia związanego z dodaniem nowych oznaczeń geograficznych na kolejnym posiedzeniu grupy roboczej GI;

| b) | na wniosek Stron i zgodnie z art. 10.18 ust. 3 i 4 oraz art. 10.24 i 10.25 Umowy UE zakończyła procedurę sprzeciwu i badanie 41 oznaczeń geograficznych Korei. Korea zakończyła procedurę sprzeciwu i badanie 44 oznaczeń geograficznych UE. |
| --- | --- |

b)

na wniosek Stron i zgodnie z art. 10.18 ust. 3 i 4 oraz art. 10.24 i 10.25 Umowy UE zakończyła procedurę sprzeciwu i badanie 41 oznaczeń geograficznych Korei. Korea zakończyła procedurę sprzeciwu i badanie 44 oznaczeń geograficznych UE.

| (10) | Strony uzgodniły, że usuną trzy oznaczenia geograficzne UE i cztery oznaczenia geograficzne Korei z załączników 10-A i 10-B w drodze następującego procesu:






  a) | w dniu 25 października 2016 r. UE powiadomiła Koreę o ustaniu ochrony hiszpańskiego oznaczenia geograficznego i zwróciła się o usunięcie nazwy „Pacharán” z załącznika 10-B do Umowy, zgodnie z art. 10.25 ust. 3 lit. b), ponieważ przestała być chroniona w UE; |
| --- | --- | --- |

(10)

Strony uzgodniły, że usuną trzy oznaczenia geograficzne UE i cztery oznaczenia geograficzne Korei z załączników 10-A i 10-B w drodze następującego procesu:

a)

w dniu 25 października 2016 r. UE powiadomiła Koreę o ustaniu ochrony hiszpańskiego oznaczenia geograficznego i zwróciła się o usunięcie nazwy „Pacharán” z załącznika 10-B do Umowy, zgodnie z art. 10.25 ust. 3 lit. b), ponieważ przestała być chroniona w UE;

| b) | po dokonaniu przeglądu oznaczeń geograficznych UE chronionych w Umowie i w świetle rozporządzenia Komisji (UE) 2019/674 z dnia 29 kwietnia 2019 r. zmieniającego załącznik III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych (16), UE wystąpiła w listopadzie 2020 r. o usunięcie nazwy „Polish Cherry” z załącznika 10-B do Umowy, zgodnie z art. 10.25 ust. 3 lit. b), ponieważ przestała być chroniona w UE; |
| --- | --- |

b)

po dokonaniu przeglądu oznaczeń geograficznych UE chronionych w Umowie i w świetle rozporządzenia Komisji (UE) 2019/674 z dnia 29 kwietnia 2019 r. zmieniającego załącznik III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych (16), UE wystąpiła w listopadzie 2020 r. o usunięcie nazwy „Polish Cherry” z załącznika 10-B do Umowy, zgodnie z art. 10.25 ust. 3 lit. b), ponieważ przestała być chroniona w UE;

| c) | 15 marca 2021 r. Korea powiadomiła o usunięciu oznaczeń geograficznych „Muan White Lotus Tea (무안백련차)” oraz „Cheongyang Powdered Hot Pepper (청양고춧가루)” z wykazu oznaczeń geograficznych Korei w części B załącznika 10-A do Umowy, zgodnie z art. 10.25 ust. 3 lit. b), ponieważ oznaczenia te przestały być chronione w Korei, oraz zwróciła się o takie usunięcie; |
| --- | --- |

c)

15 marca 2021 r. Korea powiadomiła o usunięciu oznaczeń geograficznych „Muan White Lotus Tea (무안백련차)” oraz „Cheongyang Powdered Hot Pepper (청양고춧가루)” z wykazu oznaczeń geograficznych Korei w części B załącznika 10-A do Umowy, zgodnie z art. 10.25 ust. 3 lit. b), ponieważ oznaczenia te przestały być chronione w Korei, oraz zwróciła się o takie usunięcie;

| d) | w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii z dniem 1 stycznia 2021 r., strony potwierdziły podczas wirtualnego spotkania technicznego 16 marca 2021 r., że oznaczenie geograficzne „Scotch Whisky” należy usunąć z nazw wymienionych w załączniku 10-B do Umowy; |
| --- | --- |

d)

w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii z dniem 1 stycznia 2021 r., strony potwierdziły podczas wirtualnego spotkania technicznego 16 marca 2021 r., że oznaczenie geograficzne „Scotch Whisky” należy usunąć z nazw wymienionych w załączniku 10-B do Umowy;

| e) | podczas dziewiątego spotkania grupy roboczej, które odbyło się 8 grudnia 2021 r., Korea powiadomiła o usunięciu oznaczeń geograficznych „Seosan Garlic (서산마늘)” i „Yeoju Sweet Potato (여주고구마)” z wykazu oznaczeń geograficznych Korei w części B załącznika 10-A do Umowy, zgodnie z art. 10.25 ust. 3 lit. b), ponieważ przestały one być chronione w Korei, oraz zwróciła się o takie usunięcie. |
| --- | --- |

e)

podczas dziewiątego spotkania grupy roboczej, które odbyło się 8 grudnia 2021 r., Korea powiadomiła o usunięciu oznaczeń geograficznych „Seosan Garlic (서산마늘)” i „Yeoju Sweet Potato (여주고구마)” z wykazu oznaczeń geograficznych Korei w części B załącznika 10-A do Umowy, zgodnie z art. 10.25 ust. 3 lit. b), ponieważ przestały one być chronione w Korei, oraz zwróciła się o takie usunięcie.

| (11) | Strony uzgodniły zastąpienie czterech oznaczeń geograficznych UE w załączniku 10-A do Umowy, których nazwy uległy zmianie, zaktualizowanymi odpowiadającymi im oznaczeniami geograficznymi w drodze następującego procesu:






  a) | w dniu 13 lipca 2017 r. UE powiadomiła Koreę, że nazwy czterech oznaczeń geograficznych chronionych w ramach Umowy uległy zmianie (17). UE zaproponowała, aby zaktualizować odpowiednie nazwy i transkrypcje w wykazie oznaczeń geograficznych UE chronionych obecnie w Korei; |
| --- | --- | --- |

(11)

Strony uzgodniły zastąpienie czterech oznaczeń geograficznych UE w załączniku 10-A do Umowy, których nazwy uległy zmianie, zaktualizowanymi odpowiadającymi im oznaczeniami geograficznymi w drodze następującego procesu:

a)

w dniu 13 lipca 2017 r. UE powiadomiła Koreę, że nazwy czterech oznaczeń geograficznych chronionych w ramach Umowy uległy zmianie (17). UE zaproponowała, aby zaktualizować odpowiednie nazwy i transkrypcje w wykazie oznaczeń geograficznych UE chronionych obecnie w Korei;

| b) | w tym samym powiadomieniu UE zażądała, aby oznaczenie geograficzne „Originali lietuviška degtinė/vodka lituanienne originale” proponowane do dodania do załącznika 10-B, zostało zmienione na „Originali lietuviška degtinė/Original Lithuanian vodka” (transkrypcja 오리지널 리투아니아 보드카). |
| --- | --- |

b)

w tym samym powiadomieniu UE zażądała, aby oznaczenie geograficzne „Originali lietuviška degtinė/vodka lituanienne originale” proponowane do dodania do załącznika 10-B, zostało zmienione na „Originali lietuviška degtinė/Original Lithuanian vodka” (transkrypcja 오리지널 리투아니아 보드카).

| (12) | Zgodnie z art. 12 ust. 2 załącznika do decyzji nr 1 Komitetu ds. Handlu UE-Korea z dnia 23 grudnia 2011 r. (18) Komitet ds. Handlu może przyjmować decyzje w drodze procedury pisemnej, jeżeli wyrażą na to zgodę obydwie Strony, w okresie między posiedzeniami Komitetu ds. Handlu. Procedura pisemna polega na wymianie not między przewodniczącymi Komitetu ds. Handlu, |
| --- | --- |

(12)

Zgodnie z art. 12 ust. 2 załącznika do decyzji nr 1 Komitetu ds. Handlu UE-Korea z dnia 23 grudnia 2011 r. (18) Komitet ds. Handlu może przyjmować decyzje w drodze procedury pisemnej, jeżeli wyrażą na to zgodę obydwie Strony, w okresie między posiedzeniami Komitetu ds. Handlu. Procedura pisemna polega na wymianie not między przewodniczącymi Komitetu ds. Handlu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Odniesienia do prawodawstwa UE i Korei w rozdziale 10 sekcja B podsekcja C „Oznaczenia geograficzne” przypisy 51, 53–55 w wersji Umowy opublikowanej w UE lub te same przypisy oznaczone numerami 2, 4–6 w wersji Umowy opublikowanej w Korei (19) uznaje się za odniesienia do tego prawodawstwa zmienionego lub zastąpionego zgodnie z załącznikiem I do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

W załącznikach 10-A i 10-B do Umowy wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | dodanie oznaczeń geograficznych wymienionych w załączniku II do niniejszej decyzji w ramach odpowiedniego wykazu oznaczeń geograficznych danego państwa członkowskiego w części A załącznika 10-A do Umowy; |
| --- | --- |

1)

dodanie oznaczeń geograficznych wymienionych w załączniku II do niniejszej decyzji w ramach odpowiedniego wykazu oznaczeń geograficznych danego państwa członkowskiego w części A załącznika 10-A do Umowy;

| 2) | dodanie oznaczeń geograficznych wymienionych w załączniku III do niniejszej decyzji w ramach odpowiedniego wykazu oznaczeń geograficznych Korei w części B załącznika 10-A do Umowy; |
| --- | --- |

2)

dodanie oznaczeń geograficznych wymienionych w załączniku III do niniejszej decyzji w ramach odpowiedniego wykazu oznaczeń geograficznych Korei w części B załącznika 10-A do Umowy;

| 3) | dodanie oznaczeń geograficznych wymienionych w załączniku IV do niniejszej decyzji w ramach odpowiedniego wykazu oznaczeń geograficznych danego państwa członkowskiego w sekcji 1 i 2 części A załącznika 10-B do Umowy; |
| --- | --- |

3)

dodanie oznaczeń geograficznych wymienionych w załączniku IV do niniejszej decyzji w ramach odpowiedniego wykazu oznaczeń geograficznych danego państwa członkowskiego w sekcji 1 i 2 części A załącznika 10-B do Umowy;

| 4) | dodanie oznaczeń geograficznych wymienionych w załączniku V do niniejszej decyzji w ramach odpowiedniego wykazu oznaczeń geograficznych Korei w części B załącznika 10-B do Umowy; |
| --- | --- |

4)

dodanie oznaczeń geograficznych wymienionych w załączniku V do niniejszej decyzji w ramach odpowiedniego wykazu oznaczeń geograficznych Korei w części B załącznika 10-B do Umowy;

| 5) | usunięcie oznaczeń geograficznych „Pacharán” (Hiszpania), „Polska Wiśniówka/Polish Cherry” (Polska) i „Scotch Whisky” (Zjednoczone Królestwo) z wykazu oznaczeń geograficznych w sekcji 2 części A załącznika 10-B do Umowy; |
| --- | --- |

5)

usunięcie oznaczeń geograficznych „Pacharán” (Hiszpania), „Polska Wiśniówka/Polish Cherry” (Polska) i „Scotch Whisky” (Zjednoczone Królestwo) z wykazu oznaczeń geograficznych w sekcji 2 części A załącznika 10-B do Umowy;

| 6) | usunięcie oznaczeń geograficznych „Seosan Garlic (서산마늘)”, „Muan White Lotus Tea (무안백련차)”, „Cheongyang Powdered Hot Pepper (청양고춧가루)” oraz „Yeoju Sweet Potato (여주고구마)” z wykazu oznaczeń geograficznych Korei w części B załącznika 10-A do Umowy oraz |
| --- | --- |

6)

usunięcie oznaczeń geograficznych „Seosan Garlic (서산마늘)”, „Muan White Lotus Tea (무안백련차)”, „Cheongyang Powdered Hot Pepper (청양고춧가루)” oraz „Yeoju Sweet Potato (여주고구마)” z wykazu oznaczeń geograficznych Korei w części B załącznika 10-A do Umowy oraz

| 7) | zastąpienie oznaczeń geograficznych, których nazwy uległy zmianie w wykazie oznaczeń geograficznych danego państwa członkowskiego w części A załącznika 10-A do Umowy, odpowiednimi nazwami oznaczeń geograficznych wymienionymi w załączniku VI do niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

7)

zastąpienie oznaczeń geograficznych, których nazwy uległy zmianie w wykazie oznaczeń geograficznych danego państwa członkowskiego w części A załącznika 10-A do Umowy, odpowiednimi nazwami oznaczeń geograficznych wymienionymi w załączniku VI do niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Strony wymienią drogą dyplomatyczną pisemne powiadomienia poświadczające, że wypełniły swoje odpowiednie mające zastosowanie procedury i wymogi prawne niezbędne do wejścia w życie niniejszej decyzji.

---

(1)  
  Dz.U. L z 14.5.2011, s. 1.

1

(2)  
  Dz.U. L 39 z 13.2.2008, s. 16.

2

(3)  
  Dz.U. L 130 z 17.5.2019, s. 1.

3

(4)  
  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

4

(5)  
  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

5

(6)  
  Dz.U. L 149 z 14.6.1991, s. 1.

6

(7)  
  Dz.U. L 84 z 20.3.2014, s. 14.

7

(8)  
  Dz.U. L 179 z 14.7.1999, s. 1.

8

(9)  
  Dz.U. L 154 z 17.6.2009, s. 1.

9

(10)  
  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

10

(11)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

11

(12)  대한민국정부 관보 제20151호(dziennik urzędowy nr 20151) z 21.12.2021 r., s. 47.

12

(13)  대한민국정부 관보 제19907호(dziennik urzędowy nr 19907) z 29.12.2020 r., s. 110.

13

(14)  대한민국정부 관보 제20151호(dziennik urzędowy nr 20151) z 21.12.2021 r., s. 39.

14

(15)  대한민국정부 관보 제20163호 별권1 (dziennik urzędowy 20163, oddzielny tom 1) z 6.1.2022 r., s. 4.

15

(16)  
  Dz.U. L 114 z 30.4.2019, s. 7.

16

(17)  
  „Huile essentielle de lavande de Haute-Provence” stało się „Huile essentielle de lavande de Haute-Provence/Essence de lavande de Haute-Provence” (transkrypcja: 윌 에썽씨엘 드 라벙드 드 오뜨 프로방스 / 에썽스 드 라벙드 드 오뜨 프로방스 (오뜨 프로방스 라벙드 에센스 오일) – „Prosciutto di S. Daniele” stało się „Prosciutto di San Daniele” (transkrypcja pozostaje bez zmian) – „Jamon de Teruel” stało się „Jamón de Teruel/Paleta de Teruel” (transkrypcja: 하몬 데 떼루엘 / 빨레따 데 떼루엘) – „Jamón de Huelva” stało się „Jabugo” (transkrypcja: 하부고).

17

(18)  Decyzja nr 1 Komitetu ds. Handlu UE-Korea z dnia 23 grudnia 2011 r. w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego Komitetu ds. Handlu (Dz.U. L 58 z 1.3.2013, s. 9).

18

(19)  대한민국 관보 제17538호(그2) (dziennik urzędowy nr 17538, oddzielny tom 2), 2011.6.28, s. 800.

19

---

ZAŁĄCZNIK I

Odniesienia do prawodawstwa UE i Korei w rozdziale 10 sekcja B podsekcja C „Oznaczenia geograficzne” przypisy 51, 53–55 w wersji Umowy opublikowanej w UE lub te same przypisy oznaczone numerami 2, 4–6 w wersji Umowy opublikowanej w Korei uznaje się za odniesienia do tego prawodawstwa zmienionego lub zastąpionego w następujący sposób:

| 1) | W przypadku odniesień do prawodawstwa UE:






  a) | odniesienia do „rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89” zastępuje się odniesieniami do „rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/787 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji i etykietowania napojów spirytusowych, stosowania nazw napojów spirytusowych w prezentacji i etykietowaniu innych środków spożywczych, ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych, wykorzystywania alkoholu etylowego i destylatów pochodzenia rolniczego w napojach alkoholowych, a także uchylającego rozporządzenie (WE) nr 110/2008”; |
| --- | --- | --- |

1)

W przypadku odniesień do prawodawstwa UE:

a)

odniesienia do „rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89” zastępuje się odniesieniami do „rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/787 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji i etykietowania napojów spirytusowych, stosowania nazw napojów spirytusowych w prezentacji i etykietowaniu innych środków spożywczych, ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych, wykorzystywania alkoholu etylowego i destylatów pochodzenia rolniczego w napojach alkoholowych, a także uchylającego rozporządzenie (WE) nr 110/2008”;

| b) | odniesienia do „rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych” zastępuje się odniesieniami do „rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych”; |
| --- | --- |

b)

odniesienia do „rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych” zastępuje się odniesieniami do „rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych”;

| c) | odniesienia do „rozporządzenia Rady (EWG) nr 1601/91 z dnia 10 czerwca 1991 r. ustanawiające ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji win aromatyzowanych, aromatyzowanych napojów winopochodnych i aromatyzowanych koktajli winopodobnych” zastępuje się odniesieniami do „rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 251/2014 z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych aromatyzowanych produktów sektora wina, uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91”; |
| --- | --- |

c)

odniesienia do „rozporządzenia Rady (EWG) nr 1601/91 z dnia 10 czerwca 1991 r. ustanawiające ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji win aromatyzowanych, aromatyzowanych napojów winopochodnych i aromatyzowanych koktajli winopodobnych” zastępuje się odniesieniami do „rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 251/2014 z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych aromatyzowanych produktów sektora wina, uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91”;

| d) | odniesienia do „rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina”, uchylonego rozporządzeniem Rady (WE) nr 479/2008 z dnia 29 kwietnia 2008 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina, zmieniającym rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, (WE) nr 1782/2003, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 3/2008 oraz uchylającym rozporządzenia (EWG) nr 2392/86 i (WE) nr 1493/1999” zastępuje się odniesieniami do „rozporządzenia Rady (WE) nr 491/2009 z dnia 25 maja 2009 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku)” oraz |
| --- | --- |

d)

odniesienia do „rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina”, uchylonego rozporządzeniem Rady (WE) nr 479/2008 z dnia 29 kwietnia 2008 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina, zmieniającym rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, (WE) nr 1782/2003, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 3/2008 oraz uchylającym rozporządzenia (EWG) nr 2392/86 i (WE) nr 1493/1999” zastępuje się odniesieniami do „rozporządzenia Rady (WE) nr 491/2009 z dnia 25 maja 2009 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku)” oraz

| e) | odniesienia do „rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku)” zastępuje się odniesieniami do „rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007”. |
| --- | --- |

e)

odniesienia do „rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku)” zastępuje się odniesieniami do „rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007”.

| 2) | W przypadku odniesień do prawodawstwa koreańskiego:






  a) | odniesienia do ustawy o kontroli jakości produktów rolnych (ustawa nr 9759 z 9 czerwca 2009 r.) zastępuje się odniesieniami do ustawy o kontroli jakości produktów rolnych i rybołówstwa (ustawa nr 18599 z 21 grudnia 2021 r.) oraz |
| --- | --- | --- |

2)

W przypadku odniesień do prawodawstwa koreańskiego:

a)

odniesienia do ustawy o kontroli jakości produktów rolnych (ustawa nr 9759 z 9 czerwca 2009 r.) zastępuje się odniesieniami do ustawy o kontroli jakości produktów rolnych i rybołówstwa (ustawa nr 18599 z 21 grudnia 2021 r.) oraz

| b) | odniesienia do ustawy o podatku od napojów spirytusowych (ustawa nr 8852 z 29 lutego 2008 r.) zastępuje się odniesieniami do ustawy o podatku od napojów spirytusowych (ustawa nr 18593 z 21 grudnia 2021 r.) oraz ustawy o zezwoleniach na sprzedaż napojów spirytusowych (ustawa nr 18723 z 6 stycznia 2022 r.). |
| --- | --- |

b)

odniesienia do ustawy o podatku od napojów spirytusowych (ustawa nr 8852 z 29 lutego 2008 r.) zastępuje się odniesieniami do ustawy o podatku od napojów spirytusowych (ustawa nr 18593 z 21 grudnia 2021 r.) oraz ustawy o zezwoleniach na sprzedaż napojów spirytusowych (ustawa nr 18723 z 6 stycznia 2022 r.).

---

ZAŁĄCZNIK II

| Kod państwa | Nazwa, która ma być chroniona | Produkt | Transkrypcja na alfabet koreański |
| --- | --- | --- | --- |
| AT | Steirisches Kürbiskernöl | Olej z nasion dyni | 슈타이리쉐스 퀴르비스케른욀 |
| CY | Λουκούμι Γεροσκήπου / Loukoumi Geroskipou | Wyroby cukiernicze | 루꾸미 게로스끼뿌 |
| DE | Hopfen aus der Hallertau | Chmiel | 할러타우 홉펜 |
| DE | Lübecker Marzipan | Wyroby cukiernicze | 뤼베커 마르지판 |
| DE | Nürnberger Lebkuchen | Wyroby cukiernicze | 뉘른베르거 렙쿠헨 |
| DE | Schwarzwälder Schinken | Szynka | 슈바르츠벨더 쉰켄 |
| DK | Danablu | Ser | 다나블루 |
| ES | Aceite de Terra Alta/Oli de Terra Alta | Oliwa z oliwek | 아쎄이떼 데 떼라 알따; 올리 데 떼라 알따 |
| ES | Aceite Monterrubio | Oliwa z oliwek | 아쎄이떼 몬떼루비오 |
| ES | Estepa | Oliwa z oliwek | 에스떼빠 |
| ES | Les Garrigues | Oliwa z oliwek | 레스 가리게스 |
| ES | Sierra de Cazorla | Oliwa z oliwek | 씨에라 데 까쏘를라 |
| ES | Siurana | Oliwa z oliwek | 씨우라나 |
| EL | Καλαμάτα / Kalamata (1) | Oliwa z oliwek | 칼라마타 |
| EL | Σητεία Λασιθίου Κρήτης / Sitia Lasithiou Kritis | Oliwa z oliwek | 시티아 라시티우 크리티스 |
| EL | Λακωνία / Lakonia | Oliwa z oliwek | 라코니아 |
| EL | Γραβιέρα Κρήτης / Graviera Kritis | Ser | 그라비에라 크리티스 |
| EL | Κασέρι / Kasseri | Ser | 카세리 |
| IT | Aceto Balsamico di Modena | Ocet | 아체토 발사미코 디 모데나 |
| IT | Bresaola della Valtellina | Szynka | 브레사올라 델라 발텔리나 |
| IT | Kiwi Latina | Owoce kiwi | 키위 라티나 |
| IT | Mela Alto Adige / Südtiroler Apfel | Jabłko | 멜라 알토 아디제; 수드티롤레르 아펠 |
| IT | Toscano | Oliwa z oliwek | 토스카노 |
| IT | Pecorino Toscano | Ser | 페코리노 토스카노 |
| IT | Salamini italiani alla cacciatora | Salami | 살라미니 이탈리아니 알라 카차토라 |
| NL | Edam Holland | Ser | 에담 홀란드 |
| NL | Gouda Holland | Ser | 고다 홀란드 |

Kod państwa

Nazwa, która ma być chroniona

Produkt

Transkrypcja na alfabet koreański

AT

Steirisches Kürbiskernöl

Olej z nasion dyni

슈타이리쉐스 퀴르비스케른욀

CY

Λουκούμι Γεροσκήπου / Loukoumi Geroskipou

Wyroby cukiernicze

루꾸미 게로스끼뿌

DE

Hopfen aus der Hallertau

Chmiel

할러타우 홉펜

DE

Lübecker Marzipan

Wyroby cukiernicze

뤼베커 마르지판

DE

Nürnberger Lebkuchen

Wyroby cukiernicze

뉘른베르거 렙쿠헨

DE

Schwarzwälder Schinken

Szynka

슈바르츠벨더 쉰켄

DK

Danablu

Ser

다나블루

ES

Aceite de Terra Alta/Oli de Terra Alta

Oliwa z oliwek

아쎄이떼 데 떼라 알따; 올리 데 떼라 알따

ES

Aceite Monterrubio

Oliwa z oliwek

아쎄이떼 몬떼루비오

ES

Estepa

Oliwa z oliwek

에스떼빠

ES

Les Garrigues

Oliwa z oliwek

레스 가리게스

ES

Sierra de Cazorla

Oliwa z oliwek

씨에라 데 까쏘를라

ES

Siurana

Oliwa z oliwek

씨우라나

EL

Καλαμάτα / Kalamata (1)

Oliwa z oliwek

칼라마타

EL

Σητεία Λασιθίου Κρήτης / Sitia Lasithiou Kritis

Oliwa z oliwek

시티아 라시티우 크리티스

EL

Λακωνία / Lakonia

Oliwa z oliwek

라코니아

EL

Γραβιέρα Κρήτης / Graviera Kritis

Ser

그라비에라 크리티스

EL

Κασέρι / Kasseri

Ser

카세리

IT

Aceto Balsamico di Modena

Ocet

아체토 발사미코 디 모데나

IT

Bresaola della Valtellina

Szynka

브레사올라 델라 발텔리나

IT

Kiwi Latina

Owoce kiwi

키위 라티나

IT

Mela Alto Adige / Südtiroler Apfel

Jabłko

멜라 알토 아디제; 수드티롤레르 아펠

IT

Toscano

Oliwa z oliwek

토스카노

IT

Pecorino Toscano

Ser

페코리노 토스카노

IT

Salamini italiani alla cacciatora

Salami

살라미니 이탈리아니 알라 카차토라

NL

Edam Holland

Ser

에담 홀란드

NL

Gouda Holland

Ser

고다 홀란드

---

(1)  Ochrona OG „Kalamata” nie stanowi przeszkody do stosowania nazwy odmiany roślin w odniesieniu do oliwek na terytorium Korei. Sformułowanie to nie zmienia ani nie zmniejsza ochrony przyznanej już na mocy Umowy chronionemu OG „Elia Kalamatas”.

---

ZAŁĄCZNIK III

| Nazwa, która ma być chroniona | Produkt | Transkrypcja na alfabet łaciński |
| --- | --- | --- |
| 천안배 (Cheonan Bae (Pear)) | Gruszka | Cheonan Bae |
| 나주배 (Naju Bae (Pear)) | Gruszka | Naju Bae |
| 안성배 (Anseong Bae (Pear)) | Gruszka | Anseong Bae |
| 고려흑삼제품 (Korean Black Ginseng Product) | Produkty z żeńszenia czarnego | Goryeo Heuksamjepum |
| 예산사과 (Yesan Apple) | Jabłko | Yesan Sagwa |
| 안성쌀 (Anseong Ssal (Rice)) | Ryż | Anseong Ssal |
| 영월고춧가루 (Yeongwol Red Pepper Powder) | Czerwona papryka sproszkowana | Yeongwol Gochutgaru |
| 고려흑삼 (Korean Black Ginseng) | Żeńszeń czarny | Goryeo Heuksam |
| 보성웅치올벼쌀 (Boseong Ungchi Olbyeossal) | Ryż | Boseong Ungchi Olbyeossal |
| 김포쌀 (Gimpo Ssal (Rice)) | Ryż | Gimpo Ssal |
| 진도검정쌀(Jindo Black Rice) | Ryż | Jindo Geomjeong Ssal |
| 군산쌀 (Gunsan Ssal (Rice)) | Ryż | Gunsan Ssal |
| 영월고추(Yeongwol Red Pepper) | Czerwona papryka | Yeongwol Gochu |
| 영천포도 (Yeongcheon Grapes) | Winogrona | Yeongcheon Podo |
| 무주사과(Muju Apple) | Jabłko | Muju Sagwa |
| 삼척마늘 (Samcheok Garlic) | Czosnek | Samcheok Maneul |
| 김천자두 (Gimcheon Jadu (Plum)) | Śliwki | Gimcheon Jadu |
| 영동포도 (Yeongdong Grapes) | Winogrona | Yeongdong Podo |
| 문경오미자(Mungyeong Omija) | Cytryniec chiński | Mungyeong Omija |
| 청도반시 (Cheongdo Seedless Flat Persimmon) | Kaki (szaron, persymon) | Cheongdo Bansi |
| 평창산양삼(PyeongChang Wild-cultivated Ginseng) | Dziki żeńszeń | PyeongChang Sanyangsam |
| 보은대추 (Boeun Jujube) | Jujuba | Boeun Daechu |
| 충주밤 (Chungju Bam (Chestnut)) | Kasztan jadalny | Chungju Bam |
| 가평잣(Gapyeong Korean Pine nuts) | Orzeszki sosnowe | Gapyeong Jat |
| 정선곤드레 (Jeongseon Gondre) | Gondre (Koreański ostropest plamisty) | Jeongseon Gondre |
| 영동곶감 (Yeongdong Persimmon Dried) | Kaki (szaron, persymon) | Yeongdong Gotgam |
| 부여표고 (Buyeo Pyogo (Oak mushroom)) | Shiitake (Lentinus edodes) | Buyeo Pyogo |
| 완도미역 (Wando Sea mustard) | Undaria | Wando Miyeok |
| 완도다시마 (Wando Sea tangle) | Laminaria | Wando Dasima |
| 기장미역 (Gijang sea mustard) | Undaria | Gijang Miyeok |
| 기장다시마 (Gijang sea tangle) | Laminaria | Gijang Dasima |
| 완도김 (Wando Laver) | Wodorosty | Wando Gim |
| 장흥김 (Jangheung Laver) | Wodorosty | Jangheung Gim |
| 여수굴 (Yeosu Gul (Yeosu Oyster)) | Ostryga | Yeosu Gul |
| 고흥미역 (Goheung Dried Sea mustard) | Undaria | Goheung Miyeok |
| 고흥다시마(Goheung Dried Sea tangle) | Laminaria | Goheung Dasima |
| 신안김 (Sinan Gim (Laver)) | Wodorosty | Sinan Gim |
| 해남김 (Haenam Gim (Laver)) | Wodorosty | Haenam Gim |
| 고흥김 (Goheung Laver) | Wodorosty | Goheung Gim |
| 고흥굴 (Goheung Gul (Oyster)) | Ostryga | Goheung Gul |

Nazwa, która ma być chroniona

Produkt

Transkrypcja na alfabet łaciński

천안배 (Cheonan Bae (Pear))

Gruszka

Cheonan Bae

나주배 (Naju Bae (Pear))

Gruszka

Naju Bae

안성배 (Anseong Bae (Pear))

Gruszka

Anseong Bae

고려흑삼제품 (Korean Black Ginseng Product)

Produkty z żeńszenia czarnego

Goryeo Heuksamjepum

예산사과 (Yesan Apple)

Jabłko

Yesan Sagwa

안성쌀 (Anseong Ssal (Rice))

Ryż

Anseong Ssal

영월고춧가루 (Yeongwol Red Pepper Powder)

Czerwona papryka sproszkowana

Yeongwol Gochutgaru

고려흑삼 (Korean Black Ginseng)

Żeńszeń czarny

Goryeo Heuksam

보성웅치올벼쌀 (Boseong Ungchi Olbyeossal)

Ryż

Boseong Ungchi Olbyeossal

김포쌀 (Gimpo Ssal (Rice))

Ryż

Gimpo Ssal

진도검정쌀(Jindo Black Rice)

Ryż

Jindo Geomjeong Ssal

군산쌀 (Gunsan Ssal (Rice))

Ryż

Gunsan Ssal

영월고추(Yeongwol Red Pepper)

Czerwona papryka

Yeongwol Gochu

영천포도 (Yeongcheon Grapes)

Winogrona

Yeongcheon Podo

무주사과(Muju Apple)

Jabłko

Muju Sagwa

삼척마늘 (Samcheok Garlic)

Czosnek

Samcheok Maneul

김천자두 (Gimcheon Jadu (Plum))

Śliwki

Gimcheon Jadu

영동포도 (Yeongdong Grapes)

Winogrona

Yeongdong Podo

문경오미자(Mungyeong Omija)

Cytryniec chiński

Mungyeong Omija

청도반시 (Cheongdo Seedless Flat Persimmon)

Kaki (szaron, persymon)

Cheongdo Bansi

평창산양삼(PyeongChang Wild-cultivated Ginseng)

Dziki żeńszeń

PyeongChang Sanyangsam

보은대추 (Boeun Jujube)

Jujuba

Boeun Daechu

충주밤 (Chungju Bam (Chestnut))

Kasztan jadalny

Chungju Bam

가평잣(Gapyeong Korean Pine nuts)

Orzeszki sosnowe

Gapyeong Jat

정선곤드레 (Jeongseon Gondre)

Gondre (Koreański ostropest plamisty)

Jeongseon Gondre

영동곶감 (Yeongdong Persimmon Dried)

Kaki (szaron, persymon)

Yeongdong Gotgam

부여표고 (Buyeo Pyogo (Oak mushroom))

Shiitake (Lentinus edodes)

Buyeo Pyogo

완도미역 (Wando Sea mustard)

Undaria

Wando Miyeok

완도다시마 (Wando Sea tangle)

Laminaria

Wando Dasima

기장미역 (Gijang sea mustard)

Undaria

Gijang Miyeok

기장다시마 (Gijang sea tangle)

Laminaria

Gijang Dasima

완도김 (Wando Laver)

Wodorosty

Wando Gim

장흥김 (Jangheung Laver)

Wodorosty

Jangheung Gim

여수굴 (Yeosu Gul (Yeosu Oyster))

Ostryga

Yeosu Gul

고흥미역 (Goheung Dried Sea mustard)

Undaria

Goheung Miyeok

고흥다시마(Goheung Dried Sea tangle)

Laminaria

Goheung Dasima

신안김 (Sinan Gim (Laver))

Wodorosty

Sinan Gim

해남김 (Haenam Gim (Laver))

Wodorosty

Haenam Gim

고흥김 (Goheung Laver)

Wodorosty

Goheung Gim

고흥굴 (Goheung Gul (Oyster))

Ostryga

Goheung Gul

---

ZAŁĄCZNIK IV

SEKCJA 1

WINA POCHODZĄCE Z UNII EUROPEJSKIEJ

| Kod państwa | Nazwa oznaczenia | Transkrypcja na alfabet koreański |
| --- | --- | --- |
| CY | Κουμανδαρία (transkrypcja na alfabet łaciński: Commandaria) | 꼬만다리아 |
| DE | Franken | 프랑켄 |
| ES | Utiel-Requena | 우띠엘 레께나 |
| FR | Pays d’Oc | 패이 독 / 뻬이 독 |
| FR | Romanée-Conti | 로마네 콘티 / 로마네 꽁띠 |
| FR | Pauillac | 포이약 / 뽀이약 |
| FR | Saint-Estèphe | 세인트 에스테브 / 쎙 에스테프 |
| IT | Prosecco | 프로세코 |
| RO | Cotnari | 코트나리 |
| SI | Vipavska dolina | 비파브스카 돌리나 |
| SK | Vinohradnícka oblasť Tokaj | 비노흐라드니스카 오블라스트 토카이 |

Kod państwa

Nazwa oznaczenia

Transkrypcja na alfabet koreański

CY

Κουμανδαρία (transkrypcja na alfabet łaciński: Commandaria)

꼬만다리아

DE

Franken

프랑켄

ES

Utiel-Requena

우띠엘 레께나

FR

Pays d’Oc

패이 독 / 뻬이 독

FR

Romanée-Conti

로마네 콘티 / 로마네 꽁띠

FR

Pauillac

포이약 / 뽀이약

FR

Saint-Estèphe

세인트 에스테브 / 쎙 에스테프

IT

Prosecco

프로세코

RO

Cotnari

코트나리

SI

Vipavska dolina

비파브스카 돌리나

SK

Vinohradnícka oblasť Tokaj

비노흐라드니스카 오블라스트 토카이

SEKCJA 2

OKOWITY POCHODZĄCE Z UNII EUROPEJSKIEJ

| Kod państwa | Nazwa oznaczenia | Transkrypcja na alfabet koreański |
| --- | --- | --- |
| CY | Ζιβανία/Τζιβανία/Ζιβάνα/Zivania | 지바니아 |
| ES | Brandy del Penedés | 브란디 델 뻬네데스 |
| EL | Τσίπουρο/Tsipouro | 치푸로 |
| IE | Irish Cream | 아이리쉬 크림 |
| LT | Originali lietuviška degtinė/Original Lithuanian vodka | 오리지널 리투아니아 보드카 |
| BE+NL+FR+DE | Genièvre/Jenever/Genever | 예네이버/제니버 |

Kod państwa

Nazwa oznaczenia

Transkrypcja na alfabet koreański

CY

Ζιβανία/Τζιβανία/Ζιβάνα/Zivania

지바니아

ES

Brandy del Penedés

브란디 델 뻬네데스

EL

Τσίπουρο/Tsipouro

치푸로

IE

Irish Cream

아이리쉬 크림

LT

Originali lietuviška degtinė/Original Lithuanian vodka

오리지널 리투아니아 보드카

BE+NL+FR+DE

Genièvre/Jenever/Genever

예네이버/제니버

---

ZAŁĄCZNIK V

| Nazwa, która ma być chroniona | Transkrypcja na alfabet łaciński |
| --- | --- |
| 무주머루와인 (Muju Wild Grape Wine) | Muju Meoru Wine |

Nazwa, która ma być chroniona

Transkrypcja na alfabet łaciński

무주머루와인 (Muju Wild Grape Wine)

Muju Meoru Wine

---

ZAŁĄCZNIK VI

FRANCJA

| Huile essentielle de lavande de Haute-Provence/Essence de lavande de Haute-Provence (1) | Olejek eteryczny z lawendy | 윌 에썽씨엘 드 라벙드 드 오뜨 프로방스 / 에썽스 드 라벙드 드 오뜨 프로방스 (오뜨 프로방스 라벙드 에센스 오일) |
| --- | --- | --- |

Huile essentielle de lavande de Haute-Provence/Essence de lavande de Haute-Provence (1)

Olejek eteryczny z lawendy

윌 에썽씨엘 드 라벙드 드 오뜨 프로방스 / 에썽스 드 라벙드 드 오뜨 프로방스 (오뜨 프로방스 라벙드 에센스 오일)

WŁOCHY

| Prosciutto di San Daniele (2) | Szynka | 프로슈토 디 산 다니엘레(생햄) |
| --- | --- | --- |

Prosciutto di San Daniele (2)

Szynka

프로슈토 디 산 다니엘레(생햄)

HISZPANIA

| Jamón de Teruel/Paleta de Teruel (3) | Szynka | 하몬 데 떼루엘 / 빨레따 데 떼루엘 |
| --- | --- | --- |
| Jabugo (4) | Szynka | 하부고 |

Jamón de Teruel/Paleta de Teruel (3)

Szynka

하몬 데 떼루엘 / 빨레따 데 떼루엘

Jabugo (4)

Szynka

하부고

---

(1)  
  „Huile essentielle de lavande de Haute-Provence” otrzymuje nazwę „Huile essentielle de lavande de Haute-Provence/Essence de lavande de Haute-Provence”.

(2)  
  „Prosciutto di S. Daniele” otrzymuje nazwę „Prosciutto di San Daniele”.

(3)  
  „Jamon de Teruel” otrzymuje nazwę „Jamón de Teruel/Paleta de Teruel”.

(4)  
  „Jamón de Huelva” otrzymuje nazwę „Jabugo”.

---

Sprostowania

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/169 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/169

---

Sprostowanie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2400 z dnia 23 listopada 2022 r. zmieniającego załączniki IV i V do rozporządzenia (UE) 2019/1021 dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 317 z dnia 9 grudnia 2022 r.
  )

Strona 29, załącznik pkt 1 lit. c), tabela kolumna czwarta lit. a):

zamiast:

| „a) | do dnia 29 grudnia 2027 r. – 500 mg/kg;”, |
| --- | --- |

„a)

do dnia 29 grudnia 2027 r. – 500 mg/kg;”,

powinno być:

| „a) | do dnia 29 grudnia 2025 r. – 500 mg/kg;”. |
| --- | --- |

„a)

do dnia 29 grudnia 2025 r. – 500 mg/kg;”.

Strona 29, załącznik pkt 1 lit. c), tabela kolumna czwarta lit. b):

zamiast:

| „b) | od dnia 30 grudnia 2025 r. do dnia 28 grudnia 2027 r. – 350 mg/kg lub, jeśli jest wyższa, suma stężeń tych substancji, jeżeli są obecne w mieszaninach lub wyrobach, jak określono w załączniku I kolumna czwarta pkt 2 dla substancji eter tetrabromodifenylu, eter pentabromodifenylu, eter heksabromodifenylu, eter heptabromodifenylu i eter dekabromodifenylu;”, |
| --- | --- |

„b)

od dnia 30 grudnia 2025 r. do dnia 28 grudnia 2027 r. – 350 mg/kg lub, jeśli jest wyższa, suma stężeń tych substancji, jeżeli są obecne w mieszaninach lub wyrobach, jak określono w załączniku I kolumna czwarta pkt 2 dla substancji eter tetrabromodifenylu, eter pentabromodifenylu, eter heksabromodifenylu, eter heptabromodifenylu i eter dekabromodifenylu;”,

powinno być:

| „b) | od dnia 30 grudnia 2025 r. do dnia 29 grudnia 2027 r. – 350 mg/kg lub, jeśli jest wyższa, suma stężeń tych substancji, jeżeli są obecne w mieszaninach lub wyrobach, jak określono w załączniku I kolumna czwarta pkt 2 dla substancji eter tetrabromodifenylu, eter pentabromodifenylu, eter heksabromodifenylu, eter heptabromodifenylu i eter dekabromodifenylu;”. |
| --- | --- |

„b)

od dnia 30 grudnia 2025 r. do dnia 29 grudnia 2027 r. – 350 mg/kg lub, jeśli jest wyższa, suma stężeń tych substancji, jeżeli są obecne w mieszaninach lub wyrobach, jak określono w załączniku I kolumna czwarta pkt 2 dla substancji eter tetrabromodifenylu, eter pentabromodifenylu, eter heksabromodifenylu, eter heptabromodifenylu i eter dekabromodifenylu;”.

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/170 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/170

---

Sprostowanie do decyzji Rady (UE) 2022/2353 z dnia 1 grudnia 2022 r. w sprawie środka pomocy w ramach Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju w celu wzmocnienia zdolności sił zbrojnych Bośni i Hercegowiny

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 311 z dnia 2 grudnia 2022 r.
  )

Spis treści i strona 149, tytuł:

zamiast:

„Decyzja Rady (UE) 2022/2353 ...”,

powinno być:

„Decyzja Rady (WPZiB) 2022/2353 ...”.

---

| 22.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 328/171 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/171

---

Sprostowanie do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/687 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zapobiegania niektórym chorobom umieszczonym w wykazie oraz ich zwalczania

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 174 z dnia 3 czerwca 2020 r.
  )

| 1. | Strona 77, art. 13 ust. 1 formuła wprowadzająca: |
| --- | --- |

1.

Strona 77, art. 13 ust. 1 formuła wprowadzająca:

zamiast:

„W przypadku wystąpienia ogniska choroby kategorii A w zakładach, w których zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie są utrzymywane w dwóch jednostkach epidemiologicznych lub większej liczbie takich jednostek, właściwy organ może przyznać jednostkom epidemiologicznym, w których nie potwierdzono wystąpienia choroby, odstępstwo od przepisów art. 12 ust. 1 lit. a) po przeprowadzeniu oceny ryzyka i, w razie konieczności, po uzyskaniu pozytywnych wyników badań laboratoryjnych, o ile:”,

powinno być:

„W przypadku wystąpienia ogniska choroby kategorii A w zakładach, w których zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie są utrzymywane w dwóch jednostkach epidemiologicznych lub większej liczbie takich jednostek, właściwy organ może przyznać jednostkom epidemiologicznym, w których nie potwierdzono wystąpienia choroby, odstępstwo od przepisów art. 12 ust. 1 lit. a) po przeprowadzeniu oceny ryzyka i, w razie konieczności, po uzyskaniu korzystnych wyników badań laboratoryjnych, o ile:”.

| 2. | Strona 84, art. 28 ust. 5 lit. a) i b): |
| --- | --- |

2.

Strona 84, art. 28 ust. 5 lit. a) i b):

zamiast:

| „a) | zakończonego pozytywnymi wynikami badania klinicznego zwierząt utrzymywanych w zakładzie, w tym zwierząt, które mają być przemieszczane; |
| --- | --- |

„a)

zakończonego pozytywnymi wynikami badania klinicznego zwierząt utrzymywanych w zakładzie, w tym zwierząt, które mają być przemieszczane;

| b) | w stosownych przypadkach, zakończonego pozytywnymi wynikami badania laboratoryjnego zwierząt utrzymywanych w zakładzie, w tym zwierząt, które mają być przemieszczane; oraz”, |
| --- | --- |

b)

w stosownych przypadkach, zakończonego pozytywnymi wynikami badania laboratoryjnego zwierząt utrzymywanych w zakładzie, w tym zwierząt, które mają być przemieszczane; oraz”,

powinno być:

| „a) | zakończonego korzystnymi wynikami badania klinicznego zwierząt utrzymywanych w zakładzie, w tym zwierząt, które mają być przemieszczane; |
| --- | --- |

„a)

zakończonego korzystnymi wynikami badania klinicznego zwierząt utrzymywanych w zakładzie, w tym zwierząt, które mają być przemieszczane;

| b) | w stosownych przypadkach, zakończonego korzystnymi wynikami badania laboratoryjnego zwierząt utrzymywanych w zakładzie, w tym zwierząt, które mają być przemieszczane; oraz”. |
| --- | --- |

b)

w stosownych przypadkach, zakończonego korzystnymi wynikami badania laboratoryjnego zwierząt utrzymywanych w zakładzie, w tym zwierząt, które mają być przemieszczane; oraz”.

| 3. | Strona 86, art. 31 ust. 2 lit. a); strona 87, art. 31 ust. 3 lit. a): |
| --- | --- |

3.

Strona 86, art. 31 ust. 2 lit. a); strona 87, art. 31 ust. 3 lit. a):

zamiast:

| „a) | stada rodzicielskie, z których pochodzą jaja wylęgowe, zostały poddane badaniu klinicznemu i pobrano z nich próbki na potrzeby badania laboratoryjnego, którego wyniki były pozytywne;”, |
| --- | --- |

„a)

stada rodzicielskie, z których pochodzą jaja wylęgowe, zostały poddane badaniu klinicznemu i pobrano z nich próbki na potrzeby badania laboratoryjnego, którego wyniki były pozytywne;”,

powinno być:

| „a) | stada rodzicielskie, z których pochodzą jaja wylęgowe, zostały poddane badaniu klinicznemu i pobrano z nich próbki na potrzeby badania laboratoryjnego, którego wyniki były korzystne;”. |
| --- | --- |

„a)

stada rodzicielskie, z których pochodzą jaja wylęgowe, zostały poddane badaniu klinicznemu i pobrano z nich próbki na potrzeby badania laboratoryjnego, którego wyniki były korzystne;”.

| 4. | Strona 87, art. 32 lit. c); strona 92, art. 48 lit. c): |
| --- | --- |

4.

Strona 87, art. 32 lit. c); strona 92, art. 48 lit. c):

zamiast:

| „c) | zwierzę dawca uzyskało pozytywny wynik w badaniu laboratoryjnym próbki pobranej nie wcześniej niż siedem dni po okresie monitorowania określonym w załączniku II dla danej choroby, wyliczonym do przodu od dnia, w którym pobrano nasienie.”, |
| --- | --- |

„c)

zwierzę dawca uzyskało pozytywny wynik w badaniu laboratoryjnym próbki pobranej nie wcześniej niż siedem dni po okresie monitorowania określonym w załączniku II dla danej choroby, wyliczonym do przodu od dnia, w którym pobrano nasienie.”,

powinno być:

| „c) | zwierzę dawca uzyskało korzystny wynik w badaniu laboratoryjnym próbki pobranej nie wcześniej niż siedem dni po okresie monitorowania określonym w załączniku II dla danej choroby, wyliczonym do przodu od dnia, w którym pobrano nasienie.”. |
| --- | --- |

„c)

zwierzę dawca uzyskało korzystny wynik w badaniu laboratoryjnym próbki pobranej nie wcześniej niż siedem dni po okresie monitorowania określonym w załączniku II dla danej choroby, wyliczonym do przodu od dnia, w którym pobrano nasienie.”.

| 5. | Strona 89, art. 39 ust. 1 lit. b): |
| --- | --- |

5.

Strona 89, art. 39 ust. 1 lit. b):

zamiast:

| „b) | we wszystkich zakładach, w których utrzymywane są zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie, z obszaru zapowietrzonego zwierzęta te zostały poddane zgodnie z art. 26 badaniom klinicznym i, w stosownych przypadkach, laboratoryjnym i uzyskały pozytywne wyniki.”, |
| --- | --- |

„b)

we wszystkich zakładach, w których utrzymywane są zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie, z obszaru zapowietrzonego zwierzęta te zostały poddane zgodnie z art. 26 badaniom klinicznym i, w stosownych przypadkach, laboratoryjnym i uzyskały pozytywne wyniki.”,

powinno być:

| „b) | we wszystkich zakładach, w których utrzymywane są zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie, z obszaru zapowietrzonego zwierzęta te zostały poddane zgodnie z art. 26 badaniom klinicznym i, w stosownych przypadkach, laboratoryjnym i uzyskały korzystne wyniki.”. |
| --- | --- |

„b)

we wszystkich zakładach, w których utrzymywane są zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie, z obszaru zapowietrzonego zwierzęta te zostały poddane zgodnie z art. 26 badaniom klinicznym i, w stosownych przypadkach, laboratoryjnym i uzyskały korzystne wyniki.”.

| 6. | Strona 90, art. 43 ust. 1 akapit pierwszy: |
| --- | --- |

6.

Strona 90, art. 43 ust. 1 akapit pierwszy:

zamiast:

„Na zasadzie odstępstwa od art. 42 właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie zwierząt i produktów jedynie w przypadkach opisanych w art. 44–52 oraz pod szczegółowymi warunkami wskazanymi w tych artykułach i warunkami ogólnymi określonymi w ust. 2 i 7 niniejszego artykułu.”,

powinno być:

„Na zasadzie odstępstwa od art. 42 właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie zwierząt i produktów jedynie w przypadkach opisanych w art. 44–52 oraz pod szczegółowymi warunkami wskazanymi w tych artykułach i warunkami ogólnymi określonymi w ust. 2–7 niniejszego artykułu.”.

| 7. | Strona 90, art. 43 ust. 5 lit. a) i b): |
| --- | --- |

7.

Strona 90, art. 43 ust. 5 lit. a) i b):

zamiast:

| „a) | badania klinicznego, z pozytywnymi wynikami, zwierząt utrzymywanych w zakładzie, w tym zwierząt, które mają być przemieszczane; |
| --- | --- |

„a)

badania klinicznego, z pozytywnymi wynikami, zwierząt utrzymywanych w zakładzie, w tym zwierząt, które mają być przemieszczane;

| b) | w stosownych przypadkach, badania laboratoryjnego, z pozytywnymi wynikami, zwierząt utrzymywanych w zakładzie, w tym zwierząt, które mają być przemieszczane; oraz”, |
| --- | --- |

b)

w stosownych przypadkach, badania laboratoryjnego, z pozytywnymi wynikami, zwierząt utrzymywanych w zakładzie, w tym zwierząt, które mają być przemieszczane; oraz”,

powinno być:

| „a) | badania klinicznego, z korzystnymi wynikami, zwierząt utrzymywanych w zakładzie, w tym zwierząt, które mają być przemieszczane; |
| --- | --- |

„a)

badania klinicznego, z korzystnymi wynikami, zwierząt utrzymywanych w zakładzie, w tym zwierząt, które mają być przemieszczane;

| b) | w stosownych przypadkach, badania laboratoryjnego, z korzystnymi wynikami, zwierząt utrzymywanych w zakładzie, w tym zwierząt, które mają być przemieszczane; oraz”. |
| --- | --- |

b)

w stosownych przypadkach, badania laboratoryjnego, z korzystnymi wynikami, zwierząt utrzymywanych w zakładzie, w tym zwierząt, które mają być przemieszczane; oraz”.

| 8. | Strona 94, art. 55 ust. 1 lit. b): |
| --- | --- |

8.

Strona 94, art. 55 ust. 1 lit. b):

zamiast:

| „b) | w reprezentatywnej liczbie zakładów utrzymujących zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie urzędowi lekarze weterynarii przeprowadzili zgodnie z art. 41 wizytacje, a wyniki tych wizytacji były pozytywne.”, |
| --- | --- |

„b)

w reprezentatywnej liczbie zakładów utrzymujących zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie urzędowi lekarze weterynarii przeprowadzili zgodnie z art. 41 wizytacje, a wyniki tych wizytacji były pozytywne.”,

powinno być:

| „b) | w reprezentatywnej liczbie zakładów utrzymujących zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie urzędowi lekarze weterynarii przeprowadzili zgodnie z art. 41 wizytacje, a wyniki tych wizytacji były korzystne.”. |
| --- | --- |

„b)

w reprezentatywnej liczbie zakładów utrzymujących zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie urzędowi lekarze weterynarii przeprowadzili zgodnie z art. 41 wizytacje, a wyniki tych wizytacji były korzystne.”.

| 9. | Strona 95, art. 56 ust. 1 lit. c): |
| --- | --- |

9.

Strona 95, art. 56 ust. 1 lit. c):

zamiast:

| „c) | urzędowi lekarze weterynarii przeprowadzili badania kliniczne i pobrali próbki do badań laboratoryjnych od zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie, w tym tych, które mają zostać przemieszczone, a wyniki tych badań były pozytywne.”, |
| --- | --- |

„c)

urzędowi lekarze weterynarii przeprowadzili badania kliniczne i pobrali próbki do badań laboratoryjnych od zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie, w tym tych, które mają zostać przemieszczone, a wyniki tych badań były pozytywne.”,

powinno być:

| „c) | urzędowi lekarze weterynarii przeprowadzili badania kliniczne i pobrali próbki do badań laboratoryjnych od zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie, w tym tych, które mają zostać przemieszczone, a wyniki tych badań były korzystne.”. |
| --- | --- |

„c)

urzędowi lekarze weterynarii przeprowadzili badania kliniczne i pobrali próbki do badań laboratoryjnych od zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie, w tym tych, które mają zostać przemieszczone, a wyniki tych badań były korzystne.”.

| 10. | Strona 96, art. 59 ust. 2 lit. b): |
| --- | --- |

10.

Strona 96, art. 59 ust. 2 lit. b):

zamiast:

| „b) | pobiera się od nich próbki do badań laboratoryjnych, aby wykluczyć występowanie choroby przed wprowadzeniem zwierząt do zakładu, a wyniki tych badań są pozytywne.”, |
| --- | --- |

„b)

pobiera się od nich próbki do badań laboratoryjnych, aby wykluczyć występowanie choroby przed wprowadzeniem zwierząt do zakładu, a wyniki tych badań są pozytywne.”,

powinno być:

| „b) | są źródłem próbek do badań laboratoryjnych, aby wykluczyć występowanie choroby przed wprowadzeniem zwierząt do zakładu, a wyniki tych badań są korzystne.”. |
| --- | --- |

„b)

są źródłem próbek do badań laboratoryjnych, aby wykluczyć występowanie choroby przed wprowadzeniem zwierząt do zakładu, a wyniki tych badań są korzystne.”.

| 11. | Strona 96, art. 59 ust. 4 lit. c): |
| --- | --- |

11.

Strona 96, art. 59 ust. 4 lit. c):

zamiast:

| „c) | w przypadku zakładów, w których prowadzi się chów lub hodowlę na wolnym powietrzu, lub gdy wymogi określone w lit. a) są niepraktyczne, poprzez wykorzystanie zwierząt wskaźnikowych, od których pobrano próbki do badań laboratoryjnych, a wyniki tych badań były pozytywne w przypadku danej choroby kategorii A przed wprowadzeniem zwierząt do zakładu.”, |
| --- | --- |

„c)

w przypadku zakładów, w których prowadzi się chów lub hodowlę na wolnym powietrzu, lub gdy wymogi określone w lit. a) są niepraktyczne, poprzez wykorzystanie zwierząt wskaźnikowych, od których pobrano próbki do badań laboratoryjnych, a wyniki tych badań były pozytywne w przypadku danej choroby kategorii A przed wprowadzeniem zwierząt do zakładu.”,

powinno być:

| „c) | w przypadku zakładów, w których prowadzi się chów lub hodowlę na wolnym powietrzu, lub gdy wymogi określone w lit. a) są niepraktyczne, poprzez wykorzystanie zwierząt wskaźnikowych, od których pobrano próbki do badań laboratoryjnych, a wyniki tych badań były korzystne w przypadku danej choroby kategorii A przed wprowadzeniem zwierząt do zakładu.”. |
| --- | --- |

„c)

w przypadku zakładów, w których prowadzi się chów lub hodowlę na wolnym powietrzu, lub gdy wymogi określone w lit. a) są niepraktyczne, poprzez wykorzystanie zwierząt wskaźnikowych, od których pobrano próbki do badań laboratoryjnych, a wyniki tych badań były korzystne w przypadku danej choroby kategorii A przed wprowadzeniem zwierząt do zakładu.”.

| 12. | Strona 97, art. 59 ust. 7: |
| --- | --- |

12.

Strona 97, art. 59 ust. 7:

zamiast:

„7.   Zwierzęta utrzymywane należące do gatunków umieszczonych w wykazie mogą opuścić zakład wyłącznie za zgodą właściwego organu i wyłącznie po uzyskaniu pozytywnych wyników badań laboratoryjnych, o których mowa w ust. 5 lit. c).”,

powinno być:

„7.   Zwierzęta utrzymywane należące do gatunków umieszczonych w wykazie mogą opuścić zakład wyłącznie za zgodą właściwego organu i wyłącznie po uzyskaniu korzystnych wyników badań laboratoryjnych, o których mowa w ust. 5 lit. c).”.

13. Strona 112, art. 101:

zamiast:

„Właściwy organ znosi środki zwalczania chorób, o których mowa w niniejszej sekcji, po upływie okresu nadzoru danej choroby kategorii A określonego w załączniku XV pkt 2 i uzyskaniu pozytywnych wyników.”,

powinno być:

„Właściwy organ znosi środki zwalczania chorób, o których mowa w niniejszej sekcji, po upływie okresu nadzoru danej choroby kategorii A określonego w załączniku XV pkt 2 i uzyskaniu korzystnych wyników.”.

---