# Dziennik Urzędowy C 70/2009

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 70 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5224 marca 2009 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 70

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5224 marca 2009

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| | OPINIE |
| | Rada |
| 2009/C 070/01 | Opinia Rady z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie zaktualizowanego programu stabilności na lata 2008–2011 przedstawionego przez Włochy | 1 |
| 2009/C 070/02 | Opinia Rady z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2008–2011 przedstawionego przez Litwę | 8 |
| 2009/C 070/03 | Opinia Rady z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie zaktualizowanego programu stabilności na lata 2008–2010 przedstawionego przez Luksemburg | 13 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

OPINIE

Rada

2009/C 070/01

Opinia Rady z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie zaktualizowanego programu stabilności na lata 2008–2011 przedstawionego przez Włochy

1

2009/C 070/02

Opinia Rady z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2008–2011 przedstawionego przez Litwę

8

2009/C 070/03

Opinia Rady z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie zaktualizowanego programu stabilności na lata 2008–2010 przedstawionego przez Luksemburg

13

| | II   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja |
| 2009/C 070/04 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.5427 — Dexia Credit Local/Dexia Kommunalkredit Bank) (
  1
  ) | 19 |
| 2009/C 070/05 | Zezwolenie na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE — Przypadki, względem których Komisja nie wnosi sprzeciwu | 20 |

II   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja

2009/C 070/04

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.5427 — Dexia Credit Local/Dexia Kommunalkredit Bank) (
  1
  )

1

19

2009/C 070/05

Zezwolenie na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE — Przypadki, względem których Komisja nie wnosi sprzeciwu

20

| | IV   Zawiadomienia |
| --- | --- |
| | ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Rada |
| 2009/C 070/06 | Lista osób mianowanych przez Radę — Styczeń i luty 2009 r. (dziedzina społeczna) | 22 |
| | Komisja |
| 2009/C 070/07 | Kursy walutowe euro | 24 |
| | ZAWIADOMIENIA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH |
| 2009/C 070/08 | Informacje przekazane przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1628/2006 w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu (WE) do krajowej regionalnej pomocy inwestycyjnej (
  1
  ) | 25 |

IV   Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

2009/C 070/06

Lista osób mianowanych przez Radę — Styczeń i luty 2009 r. (dziedzina społeczna)

22

Komisja

2009/C 070/07

Kursy walutowe euro

24

ZAWIADOMIENIA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

2009/C 070/08

Informacje przekazane przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1628/2006 w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu (WE) do krajowej regionalnej pomocy inwestycyjnej (
  1
  )

1

25

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | INNE AKTY |
| | Komisja |
| 2009/C 070/09 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych | 27 |

V   Ogłoszenia

INNE AKTY

Komisja

2009/C 070/09

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

27

| | Sprostowania |
| --- | --- |
| 2009/C 070/10 | Sprostowanie do wykazu naturalnych wód mineralnych uznanych przez państwa członkowskie (Dz.U. C 54 z 7.3.2009) | 32 |

Sprostowania

2009/C 070/10

Sprostowanie do wykazu naturalnych wód mineralnych uznanych przez państwa członkowskie (Dz.U. C 54 z 7.3.2009)

(Dz.U. C 54 z 7.3.2009)

32

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

OPINIE

Rada

| 24.3.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 70/1 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 70/1

---

OPINIA RADY

z dnia 10 marca 2009 r.

w sprawie zaktualizowanego programu stabilności na lata 2008–2011 przedstawionego przez Włochy

(2009/C 70/01)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru sytuacji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), w szczególności jego art. 5 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji,

po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:

| (1) | W dniu 10 marca 2009 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program stabilności przedstawiony przez Włochy, obejmujący lata 2008–2011. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 10 marca 2009 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program stabilności przedstawiony przez Włochy, obejmujący lata 2008–2011.

| (2) | Dodatkowo w stosunku do utrzymujących się strukturalnych słabości, które od wielu lat uniemożliwiają osiągnięcie zadowalającego wzrostu wydajności, teraz również światowe spowolnienie gospodarcze dotkliwie uderza we włoską gospodarkę, mimo że niski poziom zadłużenia włoskiego sektora prywatnego i stosunkowo solidny system finansowy stanowiły dotychczas pewnego rodzaju ochronę przed bezpośrednim wpływem kryzysu finansowego. Znaczne osłabienie wzrostu realnego PKB we Włoszech nastąpiło już w połowie 2007 r., na długo przed pogłębieniem się kryzysu na rynkach finansowych. W wyniku mniejszego popytu krajowego i spadku eksportu spowolnienie przeszło w recesję w drugiej połowie 2008 r. Do najważniejszych wyzwań w najbliższej przyszłości zaliczyć należy przywrócenie zaufania przedsiębiorstw i konsumentów, zapewnienie dostępu do kredytów, zwłaszcza dla MŚP, ułatwienie dostosowań na rynku pracy umożliwiających przeciwdziałanie rosnącemu bezrobociu i polepszenie warunków dla wzrostu wydajności i wyższej konkurencyjności kosztowej. Wobec bardzo wysokiego długu publicznego i związanego z nim obciążenia odsetkami, reakcja rządu Włoch na te wyzwania musi odpowiednio uwzględniać potrzebę uniknięcia poważnego pogorszenia stanu finansów publicznych. Planowany kurs polityki budżetowej na rok 2009 jest zasadniczo neutralny. W tym kontekście, rząd przyjął w listopadzie 2008 roku w odpowiedzi na „Europejski plan naprawy gospodarczej”, pakiet środków naprawczych mający na celu wspieranie gospodarstw domowych i przedsiębiorstw o niskich dochodach, przy jednoczesnym zwiększaniu inwestycji publicznych. Kolejne środki zostały przyjęte w lutym 2009 r. w celu wspierania popytu na energooszczędne dobra trwałe. Jednakże spowolnienie gospodarcze poważnie wpływa na włoskie finanse publiczne. |
| --- | --- |

(2)

Dodatkowo w stosunku do utrzymujących się strukturalnych słabości, które od wielu lat uniemożliwiają osiągnięcie zadowalającego wzrostu wydajności, teraz również światowe spowolnienie gospodarcze dotkliwie uderza we włoską gospodarkę, mimo że niski poziom zadłużenia włoskiego sektora prywatnego i stosunkowo solidny system finansowy stanowiły dotychczas pewnego rodzaju ochronę przed bezpośrednim wpływem kryzysu finansowego. Znaczne osłabienie wzrostu realnego PKB we Włoszech nastąpiło już w połowie 2007 r., na długo przed pogłębieniem się kryzysu na rynkach finansowych. W wyniku mniejszego popytu krajowego i spadku eksportu spowolnienie przeszło w recesję w drugiej połowie 2008 r. Do najważniejszych wyzwań w najbliższej przyszłości zaliczyć należy przywrócenie zaufania przedsiębiorstw i konsumentów, zapewnienie dostępu do kredytów, zwłaszcza dla MŚP, ułatwienie dostosowań na rynku pracy umożliwiających przeciwdziałanie rosnącemu bezrobociu i polepszenie warunków dla wzrostu wydajności i wyższej konkurencyjności kosztowej. Wobec bardzo wysokiego długu publicznego i związanego z nim obciążenia odsetkami, reakcja rządu Włoch na te wyzwania musi odpowiednio uwzględniać potrzebę uniknięcia poważnego pogorszenia stanu finansów publicznych. Planowany kurs polityki budżetowej na rok 2009 jest zasadniczo neutralny. W tym kontekście, rząd przyjął w listopadzie 2008 roku w odpowiedzi na „Europejski plan naprawy gospodarczej”, pakiet środków naprawczych mający na celu wspieranie gospodarstw domowych i przedsiębiorstw o niskich dochodach, przy jednoczesnym zwiększaniu inwestycji publicznych. Kolejne środki zostały przyjęte w lutym 2009 r. w celu wspierania popytu na energooszczędne dobra trwałe. Jednakże spowolnienie gospodarcze poważnie wpływa na włoskie finanse publiczne.

| (3) | Scenariusz makroekonomiczny będący podstawą programu przewiduje, że po spadku realnego PKB o 0,6 % w 2008 roku, nastąpi dalsze jego zmniejszenie o 2 % w 2009 roku. Oczekuje się przywrócenia umiarkowanego wzrostu realnego PKB na poziomie 0,3 % w 2010 roku i bardziej zdecydowanego — w wysokości 1 % — w 2011 roku. Prognozy makroekonomiczne uwzględniają środki naprawcze uchwalone dnia 28 listopada, nie przedstawiono jednak w postaci liczbowej ich oczekiwanego wpływu na gospodarkę. W świetle obecnie dostępnych informacji (2) opublikowanych po dacie granicznej dla ujętych w programie prognoz, wzrost gospodarczy może okazać się jeszcze niższy niż przewidziano w programie.W tym kontekście również przewidywania dotyczące zatrudnienia w 2009 r. wydają się raczej optymistyczne, zwłaszcza w odniesieniu do liczby przepracowanych godzin. Przedstawione w programie prognozy dotyczące inflacji wydają się natomiast realistyczne. Przewidywania dotyczące inflacji oraz zakładanego zmniejszenia wzrostu jednostkowych kosztów pracy w perspektywie średnioterminowej zakładają ograniczenie utraty konkurencyjności, która charakteryzuje gospodarkę Włoch od późnych lat dziewięćdziesiątych. |
| --- | --- |

(3)

Scenariusz makroekonomiczny będący podstawą programu przewiduje, że po spadku realnego PKB o 0,6 % w 2008 roku, nastąpi dalsze jego zmniejszenie o 2 % w 2009 roku. Oczekuje się przywrócenia umiarkowanego wzrostu realnego PKB na poziomie 0,3 % w 2010 roku i bardziej zdecydowanego — w wysokości 1 % — w 2011 roku. Prognozy makroekonomiczne uwzględniają środki naprawcze uchwalone dnia 28 listopada, nie przedstawiono jednak w postaci liczbowej ich oczekiwanego wpływu na gospodarkę. W świetle obecnie dostępnych informacji (2) opublikowanych po dacie granicznej dla ujętych w programie prognoz, wzrost gospodarczy może okazać się jeszcze niższy niż przewidziano w programie.W tym kontekście również przewidywania dotyczące zatrudnienia w 2009 r. wydają się raczej optymistyczne, zwłaszcza w odniesieniu do liczby przepracowanych godzin. Przedstawione w programie prognozy dotyczące inflacji wydają się natomiast realistyczne. Przewidywania dotyczące inflacji oraz zakładanego zmniejszenia wzrostu jednostkowych kosztów pracy w perspektywie średnioterminowej zakładają ograniczenie utraty konkurencyjności, która charakteryzuje gospodarkę Włoch od późnych lat dziewięćdziesiątych.

| (4) | W śródokresowej prognozie służb Komisji ze stycznia 2009 roku przewidziano wzrost deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2008 roku do 2,8 % PKB, w porównaniu z docelowym deficytem zakładanym w aktualizacji programu z listopada 2007 roku w wysokości 2,2 %. Wyższy niż przewidywano poziom deficytu miał miejsce pomimo korzystnej sytuacji wyjściowej — w 2007 roku deficyt wyniósł 1,6 % PKB, poniżej zakładanego w poprzednim programie poziomu 2,4 %. Korzystniejsza sytuacja wyjściowa z 2007 roku została jednak utracona w wyniku rozwoju wydarzeń w 2008 roku częściowo w związku z niekorzystnymi warunkami gospodarczymi. Ponadto wyższe stopy procentowe doprowadziły do wyższych kosztów obsługi zadłużenia. Na niewystarczający wzrost dochodów — w stopniu większym niż wynikający ze spowolnienia gospodarczego — wpłynęło również wdrożenie szeregu środków uznaniowych, do których należą: wykorzystanie przez pracodawców w 2008 roku — przewidzianej już na 2007 rok — możliwości zmniejszenia obciążania płac podatkami (dla pracowników posiadających umowy na czas nieokreślony), całkowite zniesienie podatku od nieruchomości stanowiących stałe miejsce zamieszkania oraz odroczenie na 2009 roku terminów płatności niektórych podatków, przyjęte wraz z pakietem środków naprawczych pod koniec 2008 roku. Szacuje się, że deficyt strukturalny, tj. deficyt dostosowany cyklicznie bez uwzględnienia środków jednorazowych i innych środków tymczasowych, wzrósł o 0,5 punktu procentowego PKB w stosunku do 2007 roku. Natomiast w aktualizacji programu z listopada 2007 roku zakładano poprawę salda 0,25 punktu procentowego.. |
| --- | --- |

(4)

W śródokresowej prognozie służb Komisji ze stycznia 2009 roku przewidziano wzrost deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2008 roku do 2,8 % PKB, w porównaniu z docelowym deficytem zakładanym w aktualizacji programu z listopada 2007 roku w wysokości 2,2 %. Wyższy niż przewidywano poziom deficytu miał miejsce pomimo korzystnej sytuacji wyjściowej — w 2007 roku deficyt wyniósł 1,6 % PKB, poniżej zakładanego w poprzednim programie poziomu 2,4 %. Korzystniejsza sytuacja wyjściowa z 2007 roku została jednak utracona w wyniku rozwoju wydarzeń w 2008 roku częściowo w związku z niekorzystnymi warunkami gospodarczymi. Ponadto wyższe stopy procentowe doprowadziły do wyższych kosztów obsługi zadłużenia. Na niewystarczający wzrost dochodów — w stopniu większym niż wynikający ze spowolnienia gospodarczego — wpłynęło również wdrożenie szeregu środków uznaniowych, do których należą: wykorzystanie przez pracodawców w 2008 roku — przewidzianej już na 2007 rok — możliwości zmniejszenia obciążania płac podatkami (dla pracowników posiadających umowy na czas nieokreślony), całkowite zniesienie podatku od nieruchomości stanowiących stałe miejsce zamieszkania oraz odroczenie na 2009 roku terminów płatności niektórych podatków, przyjęte wraz z pakietem środków naprawczych pod koniec 2008 roku. Szacuje się, że deficyt strukturalny, tj. deficyt dostosowany cyklicznie bez uwzględnienia środków jednorazowych i innych środków tymczasowych, wzrósł o 0,5 punktu procentowego PKB w stosunku do 2007 roku. Natomiast w aktualizacji programu z listopada 2007 roku zakładano poprawę salda 0,25 punktu procentowego..

| (5) | Według programu poziom deficytu ma wzrosnąć z 2,6 % PKB w 2008 roku do 3,7 % PKB w 2009 roku, czyli powyżej wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB w 2008 roku. Natomiast w śródokresowej prognozie służb Komisji zakłada się poziom 3,8 % PKB. Zwiększenie deficytu spowodowane jest działaniem automatycznych stabilizatorów, przy czym planowany kurs polityki budżetowej jest zasadniczo neutralny. Szacuje się, że w szczególności wzrost wydatków pierwotnych, choć nie tak znaczny jak w przeszłości (3,1 % w ujęciu nominalnym wobec średnio 4,5 % w latach 1999–2007), w znacznej mierze przekracza nominalny wzrost PKB. Według programu wzrost dochodów znacząco się zmniejszy, ale mniej niż podstawa opodatkowania, między innymi ze względu na połączony efekt środków jednorazowych i stałych środków uznaniowych przyjętych z pakietem środków naprawczych i trzyletnim programem budżetowym oraz z uwagi na korzystny rozwój sytuacji w przypadku składek na zabezpieczenie społeczne. Mimo wzrostu zadłużenia niższe stopy procentowe doprowadzą do nieznacznego obniżenia wydatków z tytułu odsetek, co polepszyłoby nieco sytuację finansów publicznych. W konsekwencji saldo strukturalne zgodnie z obliczeniami przeprowadzonymi przez służby Komisji na podstawie informacji przedstawionych w programie polepszy się o 0,25 punktu procentowego PKB w porównaniu z 2008 roku. |
| --- | --- |

(5)

Według programu poziom deficytu ma wzrosnąć z 2,6 % PKB w 2008 roku do 3,7 % PKB w 2009 roku, czyli powyżej wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB w 2008 roku. Natomiast w śródokresowej prognozie służb Komisji zakłada się poziom 3,8 % PKB. Zwiększenie deficytu spowodowane jest działaniem automatycznych stabilizatorów, przy czym planowany kurs polityki budżetowej jest zasadniczo neutralny. Szacuje się, że w szczególności wzrost wydatków pierwotnych, choć nie tak znaczny jak w przeszłości (3,1 % w ujęciu nominalnym wobec średnio 4,5 % w latach 1999–2007), w znacznej mierze przekracza nominalny wzrost PKB. Według programu wzrost dochodów znacząco się zmniejszy, ale mniej niż podstawa opodatkowania, między innymi ze względu na połączony efekt środków jednorazowych i stałych środków uznaniowych przyjętych z pakietem środków naprawczych i trzyletnim programem budżetowym oraz z uwagi na korzystny rozwój sytuacji w przypadku składek na zabezpieczenie społeczne. Mimo wzrostu zadłużenia niższe stopy procentowe doprowadzą do nieznacznego obniżenia wydatków z tytułu odsetek, co polepszyłoby nieco sytuację finansów publicznych. W konsekwencji saldo strukturalne zgodnie z obliczeniami przeprowadzonymi przez służby Komisji na podstawie informacji przedstawionych w programie polepszy się o 0,25 punktu procentowego PKB w porównaniu z 2008 roku.

| (6) | W odniesieniu do średniookresowej strategii budżetowej w programie potwierdzono zobowiązanie do osiągnięcia celu średniookresowego polegającego na zrównoważonej sytuacji budżetowej w kategoriach strukturalnych, przy czym nie zakłada się osiągnięcia tego celu w 2011 roku. Spowolnienie gospodarcze oznacza opóźnienie w realizacji planu konsolidacji budżetowej przewidzianego w trzyletnim programie budżetowym przyjętym w lecie 2008 r. Potwierdzono zobowiązanie do korekty opierającej się na zmniejszaniu wydatków zawarte w tym pakiecie, w szczególności poprzez ogólne potwierdzenie średniookresowych prognoz w odniesieniu do poszczególnych kategorii wydatków i środków służących realizacji tego celu. Zakłada się wprawdzie, że pakiet środków naprawczych nie będzie miał wpływu na budżet, jednak jego wdrożenie doprowadzi do opóźnienia korekty opierającej się na zmniejszaniu wydatków, ze wzglądu na ożywienie inwestycji i jednorazowe wypłaty środków na rzecz gospodarstw domowych w 2009 roku. Po gwałtownym wzroście przewidywanym w 2009 roku wskaźnik stosunku wydatków pierwotnych do PKB stopniowo wróciłby do poziomu zakładanego dla 2008 roku dzięki lepszym warunkom gospodarczym i znacznie mniejszemu wzrostowi wydatków w latach 2010–2011 (średnio 0,8 % w ujęciu nominalnym). Przewiduje się, że wskaźnik stosunku dochodów do PKB nieznacznie wzrośnie w latach 2008–2011. Przewiduje się, że po osiągnięciu rekordowego poziomu w 2009 roku deficyt zasadniczy spadnie do 3,3 % PKB w 2010 roku i 2,9 % PKB w 2011 roku. Przewidywany wzrost wydatków z tytułu odsetek począwszy od 2010 roku oznacza, że oczekuje się, że saldo pierwotne będzie polepszało się w szybszym tempie. Przeliczone saldo strukturalne ulegałoby dalszej poprawie w latach 2010 i 2011, łącznie o 1 punkt procentowy PKB. Planowana konsolidacja budżetowa w latach 2010-2011 wynika z ograniczeń wynikających z bardzo wysokiego długu publicznego. Przewiduje się, że wskaźnik długu publicznego brutto — po wzroście do poziomu nieco poniżej 106 % PKB w 2008 roku, również w wyniku ostrożnościowego gromadzenia płynnych aktywów we włoskim banku centralnym — będzie nadal wzrastał w latach 2009 i 2010 do poziomu 112 % PKB, a następnie nieznacznie spadnie do 111,6 % PKB w 2011 roku. Głównymi czynnikami takiego rozwoju sytuacji są planowana niska nadwyżka pierwotna i niższy nominalny wzrost PKB. Przewidziana w programie korekta przepływów kapitału jest stosunkowo niewielka, ale nie uwzględnia ona możliwego wdrożenia programu dokapitalizowania banków przyjętego wraz z pakietem środków naprawczych, ponieważ jeszcze go nie wprowadzono. |
| --- | --- |

(6)

W odniesieniu do średniookresowej strategii budżetowej w programie potwierdzono zobowiązanie do osiągnięcia celu średniookresowego polegającego na zrównoważonej sytuacji budżetowej w kategoriach strukturalnych, przy czym nie zakłada się osiągnięcia tego celu w 2011 roku. Spowolnienie gospodarcze oznacza opóźnienie w realizacji planu konsolidacji budżetowej przewidzianego w trzyletnim programie budżetowym przyjętym w lecie 2008 r. Potwierdzono zobowiązanie do korekty opierającej się na zmniejszaniu wydatków zawarte w tym pakiecie, w szczególności poprzez ogólne potwierdzenie średniookresowych prognoz w odniesieniu do poszczególnych kategorii wydatków i środków służących realizacji tego celu. Zakłada się wprawdzie, że pakiet środków naprawczych nie będzie miał wpływu na budżet, jednak jego wdrożenie doprowadzi do opóźnienia korekty opierającej się na zmniejszaniu wydatków, ze wzglądu na ożywienie inwestycji i jednorazowe wypłaty środków na rzecz gospodarstw domowych w 2009 roku. Po gwałtownym wzroście przewidywanym w 2009 roku wskaźnik stosunku wydatków pierwotnych do PKB stopniowo wróciłby do poziomu zakładanego dla 2008 roku dzięki lepszym warunkom gospodarczym i znacznie mniejszemu wzrostowi wydatków w latach 2010–2011 (średnio 0,8 % w ujęciu nominalnym). Przewiduje się, że wskaźnik stosunku dochodów do PKB nieznacznie wzrośnie w latach 2008–2011. Przewiduje się, że po osiągnięciu rekordowego poziomu w 2009 roku deficyt zasadniczy spadnie do 3,3 % PKB w 2010 roku i 2,9 % PKB w 2011 roku. Przewidywany wzrost wydatków z tytułu odsetek począwszy od 2010 roku oznacza, że oczekuje się, że saldo pierwotne będzie polepszało się w szybszym tempie. Przeliczone saldo strukturalne ulegałoby dalszej poprawie w latach 2010 i 2011, łącznie o 1 punkt procentowy PKB. Planowana konsolidacja budżetowa w latach 2010-2011 wynika z ograniczeń wynikających z bardzo wysokiego długu publicznego. Przewiduje się, że wskaźnik długu publicznego brutto — po wzroście do poziomu nieco poniżej 106 % PKB w 2008 roku, również w wyniku ostrożnościowego gromadzenia płynnych aktywów we włoskim banku centralnym — będzie nadal wzrastał w latach 2009 i 2010 do poziomu 112 % PKB, a następnie nieznacznie spadnie do 111,6 % PKB w 2011 roku. Głównymi czynnikami takiego rozwoju sytuacji są planowana niska nadwyżka pierwotna i niższy nominalny wzrost PKB. Przewidziana w programie korekta przepływów kapitału jest stosunkowo niewielka, ale nie uwzględnia ona możliwego wdrożenia programu dokapitalizowania banków przyjętego wraz z pakietem środków naprawczych, ponieważ jeszcze go nie wprowadzono.

| (7) | Wyniki w zakresie deficytu mogą okazać się gorsze niż zakładane w programie w całym okresie objętym programem. Po pierwsze, wzrost gospodarczy może być niższy. Po drugie, niższy wzrost wydatków pierwotnych planowany na lata 2010–2011 wymaga rygorystycznego wprowadzenia na wszystkich szczeblach administracji korekty opartej na zmniejszaniu wydatków, stanowiącej podstawę trzyletniego programu przyjętego w lecie 2008 roku. Po trzecie, zawarte w programie przewidywania dotyczące składek na zabezpieczenie społeczne, zwłaszcza w 2009 roku, mogą się nie sprawdzić, również ze względu na raczej optymistyczne założenia dotyczące wzrostu zatrudnienia. Co więcej, mimo że zakłada się pełne finansowanie pakietu środków naprawczych przyjętego w listopadzie 2008 roku i nowych zachęt fiskalnych z lutego 2009 roku na rzecz zakupu dóbr trwałych (nie włączonych do programu), mogą one wpłynąć na wyniki budżetowe w 2009 roku. Z tych samych powodów począwszy od roku 2009 zmiana wskaźnika zadłużenia może być mniej korzystna niż przewidziano w programie. Na wskaźnik zadłużenia brutto mogą również wpłynąć ewentualne operacje dokapitalizowania sektora bankowego. |
| --- | --- |

(7)

Wyniki w zakresie deficytu mogą okazać się gorsze niż zakładane w programie w całym okresie objętym programem. Po pierwsze, wzrost gospodarczy może być niższy. Po drugie, niższy wzrost wydatków pierwotnych planowany na lata 2010–2011 wymaga rygorystycznego wprowadzenia na wszystkich szczeblach administracji korekty opartej na zmniejszaniu wydatków, stanowiącej podstawę trzyletniego programu przyjętego w lecie 2008 roku. Po trzecie, zawarte w programie przewidywania dotyczące składek na zabezpieczenie społeczne, zwłaszcza w 2009 roku, mogą się nie sprawdzić, również ze względu na raczej optymistyczne założenia dotyczące wzrostu zatrudnienia. Co więcej, mimo że zakłada się pełne finansowanie pakietu środków naprawczych przyjętego w listopadzie 2008 roku i nowych zachęt fiskalnych z lutego 2009 roku na rzecz zakupu dóbr trwałych (nie włączonych do programu), mogą one wpłynąć na wyniki budżetowe w 2009 roku. Z tych samych powodów począwszy od roku 2009 zmiana wskaźnika zadłużenia może być mniej korzystna niż przewidziano w programie. Na wskaźnik zadłużenia brutto mogą również wpłynąć ewentualne operacje dokapitalizowania sektora bankowego.

| (8) | Długoterminowy wpływ na budżet związany ze starzeniem się społeczeństwa jest we Włoszech mniejszy od średniej UE, przy wydatkach na emerytury rosnących nieco wolniej niż średnia unijna, co jest zasługą uchwalonych już reform systemu emerytalnego. Udział wydatków na emerytury w relacji do PKB nadal należy jednak do najwyższych w UE, a prognozy oparte są na założeniu, że uchwalone reformy zostaną w pełni wdrożone, w szczególności zaś, że zmienione współczynniki aktuarialne, które są w pełni zgodne z zasadą powiązania świadczeń z wysokością wpłaconych składek, stanowiącą podstawę zreformowanego systemu emerytalnego, zostaną wprowadzone zgodnie z planem od 2010 roku Należy rozważyć zastosowanie dodatkowych środków, w szczególności dalsze podwyższenie wieku emerytalnego, przede wszystkim dla kobiet. Pozwoli to na przesunięcie wydatków socjalnych, tak by wprowadzić bardziej kompleksowy i jednolity system zasiłków dla bezrobotnych, który zapewniałby odpowiednią motywację do podjęcia pracy, i skuteczne działania aktywizujące bezrobotnych. Zgodnie z oceną zamieszczoną w programie sytuacja budżetowa w 2008 roku, która jest gorsza niż sytuacja wyjściowa z poprzedniego programu, jest wystarczająca do ustabilizowania obecnego wskaźnika zadłużenia, ale nie przyczynia się do skompensowania przewidywanego długoterminowego wpływu starzenia się społeczeństwa na budżet. Ponadto obecny poziom zadłużenia brutto przekracza znacznie określoną w Traktacie wartość referencyjną. Do zmniejszenia zagrożeń dla stabilności finansów publicznych, które utrzymują się na średnim poziomie, ma przyczynić się osiągnięcie i utrzymanie wysokich nadwyżek pierwotnych w perspektywie średnioterminowej. |
| --- | --- |

(8)

Długoterminowy wpływ na budżet związany ze starzeniem się społeczeństwa jest we Włoszech mniejszy od średniej UE, przy wydatkach na emerytury rosnących nieco wolniej niż średnia unijna, co jest zasługą uchwalonych już reform systemu emerytalnego. Udział wydatków na emerytury w relacji do PKB nadal należy jednak do najwyższych w UE, a prognozy oparte są na założeniu, że uchwalone reformy zostaną w pełni wdrożone, w szczególności zaś, że zmienione współczynniki aktuarialne, które są w pełni zgodne z zasadą powiązania świadczeń z wysokością wpłaconych składek, stanowiącą podstawę zreformowanego systemu emerytalnego, zostaną wprowadzone zgodnie z planem od 2010 roku Należy rozważyć zastosowanie dodatkowych środków, w szczególności dalsze podwyższenie wieku emerytalnego, przede wszystkim dla kobiet. Pozwoli to na przesunięcie wydatków socjalnych, tak by wprowadzić bardziej kompleksowy i jednolity system zasiłków dla bezrobotnych, który zapewniałby odpowiednią motywację do podjęcia pracy, i skuteczne działania aktywizujące bezrobotnych. Zgodnie z oceną zamieszczoną w programie sytuacja budżetowa w 2008 roku, która jest gorsza niż sytuacja wyjściowa z poprzedniego programu, jest wystarczająca do ustabilizowania obecnego wskaźnika zadłużenia, ale nie przyczynia się do skompensowania przewidywanego długoterminowego wpływu starzenia się społeczeństwa na budżet. Ponadto obecny poziom zadłużenia brutto przekracza znacznie określoną w Traktacie wartość referencyjną. Do zmniejszenia zagrożeń dla stabilności finansów publicznych, które utrzymują się na średnim poziomie, ma przyczynić się osiągnięcie i utrzymanie wysokich nadwyżek pierwotnych w perspektywie średnioterminowej.

| (9) | W ostatnich latach poczyniono znaczne postępy odnośnie do udoskonalenia ram budżetowych, co stanowi kluczowy warunek wstępny dla wiarygodnej średniookresowej strategii w zakresie korekty opartej na zmniejszaniu wydatków, wspieranej przez podniesienie optymalizacji i efektywności wydatków publicznych. Trzyletni program podatkowy przyjęty w lecie 2008 roku wzmacnia średniookresowe ramy budżetowe, określając szczegółowe roczne pułapy dla poszczególnych kategorii wydatków i wspierając je ogólnymi działaniami. Podjęto szereg innych inicjatyw w celu usprawnienia instytucji budżetowych. Struktura budżetu centralnego została zracjonalizowana poprzez wprowadzenie opartej na programie klasyfikacji umożliwiającej lepszą alokację środków zgodnie z celami polityki rządu. Dopuszcza się większą elastyczność, tak by ministerstwa miały możliwość przesuwania środków między programami wydatków w zależności od priorytetów. W pięciu ministerstwach przeprowadzono pilotażowy przegląd wydatków w celu dokonania oceny efektywności wydatków publicznych obecnie planuje się taki przegląd w odniesieniu do całego procesu budżetowego. Wzmocniono mechanizmy egzekwowania zawarte w krajowym programie stabilności, regulujące relacje budżetowe pomiędzy poszczególnymi szczeblami administracji. Podejmowane są również istotne działania w celu podniesienia skuteczności i efektywności administracji publicznej, między innymi poprzez wspieranie bardziej racjonalnego wykorzystywania dostępnych środków i lepsze wynagradzanie zasług. W przyszłości jednym z największym wyzwań dla zarządzania budżetem będzie opracowanie nowych ram federalizmu budzetowego, które zapewniałyby odpowiedzialność administracji lokalnej i wspierałyby wydajność. |
| --- | --- |

(9)

W ostatnich latach poczyniono znaczne postępy odnośnie do udoskonalenia ram budżetowych, co stanowi kluczowy warunek wstępny dla wiarygodnej średniookresowej strategii w zakresie korekty opartej na zmniejszaniu wydatków, wspieranej przez podniesienie optymalizacji i efektywności wydatków publicznych. Trzyletni program podatkowy przyjęty w lecie 2008 roku wzmacnia średniookresowe ramy budżetowe, określając szczegółowe roczne pułapy dla poszczególnych kategorii wydatków i wspierając je ogólnymi działaniami. Podjęto szereg innych inicjatyw w celu usprawnienia instytucji budżetowych. Struktura budżetu centralnego została zracjonalizowana poprzez wprowadzenie opartej na programie klasyfikacji umożliwiającej lepszą alokację środków zgodnie z celami polityki rządu. Dopuszcza się większą elastyczność, tak by ministerstwa miały możliwość przesuwania środków między programami wydatków w zależności od priorytetów. W pięciu ministerstwach przeprowadzono pilotażowy przegląd wydatków w celu dokonania oceny efektywności wydatków publicznych obecnie planuje się taki przegląd w odniesieniu do całego procesu budżetowego. Wzmocniono mechanizmy egzekwowania zawarte w krajowym programie stabilności, regulujące relacje budżetowe pomiędzy poszczególnymi szczeblami administracji. Podejmowane są również istotne działania w celu podniesienia skuteczności i efektywności administracji publicznej, między innymi poprzez wspieranie bardziej racjonalnego wykorzystywania dostępnych środków i lepsze wynagradzanie zasług. W przyszłości jednym z największym wyzwań dla zarządzania budżetem będzie opracowanie nowych ram federalizmu budzetowego, które zapewniałyby odpowiedzialność administracji lokalnej i wspierałyby wydajność.

| (10) | Pod koniec 2008 r. w reakcji na światowy kryzys finansowy władze włoskie przyjęły szereg środków w celu ochrony interesów oszczędzających i utrzymania odpowiedniego poziomu płynności finansowej i kapitalizacji systemu bankowego. Do końca 2009 r. umożliwiają one rządowi dokapitalizowanie banków znajdujących się w sytuacji niedoboru kapitału oraz gwarantowanie nowych zobowiązań bankowych przez okres do pięciu lat. Ponadto zaoferowano dodatkowe gwarancje państwowe dla detalicznych depozytów bankowych, wzmacniając w ten sposób ochronę w ramach międzybankowego systemu gwarancji depozytów, która znajdowała się we Włoszech na stosunkowo wysokim poziomie (gwarancje nieznacznie powyżej 100 000 EUR). Celem wzmocnienia ogólnej zdolności systemu do finansowania działalności gospodarczej Ministerstwu Gospodarki i Finansów umożliwiono subskrypcję instrumentów finansowych emitowanych przez będące w dobrej kondycji banki notowane na giełdzie, które to instrumenty w celach regulacyjnych będą mogły być kwalifikowane jako kapitał własny.
  Wyceniane w programie na 10 mld EUR (około 0,7 % PKB) interwencje publiczne mają mieć charakter tymczasowy, a korzystające z nich banki muszą zobowiązać się do udzielania pożyczek gospodarstwom domowym i MŚP na odpowiednich warunkach. |
| --- | --- |

(10)

Pod koniec 2008 r. w reakcji na światowy kryzys finansowy władze włoskie przyjęły szereg środków w celu ochrony interesów oszczędzających i utrzymania odpowiedniego poziomu płynności finansowej i kapitalizacji systemu bankowego. Do końca 2009 r. umożliwiają one rządowi dokapitalizowanie banków znajdujących się w sytuacji niedoboru kapitału oraz gwarantowanie nowych zobowiązań bankowych przez okres do pięciu lat. Ponadto zaoferowano dodatkowe gwarancje państwowe dla detalicznych depozytów bankowych, wzmacniając w ten sposób ochronę w ramach międzybankowego systemu gwarancji depozytów, która znajdowała się we Włoszech na stosunkowo wysokim poziomie (gwarancje nieznacznie powyżej 100 000 EUR). Celem wzmocnienia ogólnej zdolności systemu do finansowania działalności gospodarczej Ministerstwu Gospodarki i Finansów umożliwiono subskrypcję instrumentów finansowych emitowanych przez będące w dobrej kondycji banki notowane na giełdzie, które to instrumenty w celach regulacyjnych będą mogły być kwalifikowane jako kapitał własny.

Wyceniane w programie na 10 mld EUR (około 0,7 % PKB) interwencje publiczne mają mieć charakter tymczasowy, a korzystające z nich banki muszą zobowiązać się do udzielania pożyczek gospodarstwom domowym i MŚP na odpowiednich warunkach.

| (11) | W ramach zasadniczo neutralnego kursu polityki budżetowej, rządy podjęły środki wsparcia gospodarki, zgodnie z „Europejskim planem naprawy gospodarczej”, w wysokości około 0,4 % PKB w 2009 roku i 0,2 % PKB w 2010 roku W każdym przypadku wpływ na budżet tych środków jest, zgodnie z oficjalnymi szacunkami, w pełni wyrównany przez jednorazowe dochody i trwałe podwyższenie niektórych podatków, wynikające przede wszystkim ze zwalczania uchylania się od płacenia podatków i unikania ich płacenia. Środki, które mają wspierać dochód do dyspozycji gospodarstw domowych oraz przywrócić zaufanie konsumentów, obejmują jednorazowe transfery gotówkowe dla gospodarstw domowych o niskich dochodach, rozszerzenie prawa do zasiłku na bezrobotnych o nietypowych formach zatrudnienia oraz zamrożenie niektórych cen za usługi użyteczności publicznej. Wsparcie dla przedsiębiorstw jest udzielane głównie w postaci odroczenia terminów płatności podatków oraz obniżenia podatku dochodowego od przedsiębiorstw. Obniżenie podatków dla wynagrodzeń w ramach systemów motywacyjnych jest próbą zwiększenia wydajności przy jednoczesnym obniżeniu kosztów pracy. Rząd próbuje również przesunąć dostępne środki unijne lub krajowe, tak by przyspieszyć realizację priorytetowych projektów dotyczących infrastruktury. Środki te są właściwie ukierunkowane i wprowadzane w odpowiednim momencie, pod warunkiem że osiągnięte zostanie planowane ożywienie inwestycji publicznych, i większość z nich ma charakter tymczasowy. Ich odwracalność jest zatem zapewniona, choć nie całkowicie. Wobec bardzo wysokiego wskaźnika zadłużenia pakiet stanowi odpowiednią reakcję na spowolnienie gospodarcze. W tym kontekście i biorąc pod uwagę konieczność zwiększenia wydajności i polepszenia zewnętrznej pozycji konkurencyjnej kraju, reformy strukturalne, w tym wzmocnienie ram w zakresie konkurencji, mają szczególne znaczenie dla Włoch. Wdrożenie już w 2009 r. szeregu zapowiedzianych środków strukturalnych może mocniej wspierać proces ożywienia i podnieść odporność gospodarki. Środki te obejmują inicjatywy na rzecz zwiększenia innowacji w przemyśle, promowania wykorzystywania odnawialnych źródeł energii, oszczędzania energii i zmniejszenia obciążeń administracyjnych. Działania podjęte ostatnio przez partnerów społecznych w celu zmiany ram negocjacji płacowych, wsparte wymienionymi powyżej zachętami fiskalnymi dla wynagrodzeń w ramach systemów motywacyjnych, mogą doprowadzić do lepszej korelacji zmian płac i wydajności. Środki te związane są ze średniookresowym programem reform i z zaleceniami dla Włoch, przedstawionymi przez Komisję w dniu 28 stycznia 2009 roku w ramach strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. |
| --- | --- |

(11)

W ramach zasadniczo neutralnego kursu polityki budżetowej, rządy podjęły środki wsparcia gospodarki, zgodnie z „Europejskim planem naprawy gospodarczej”, w wysokości około 0,4 % PKB w 2009 roku i 0,2 % PKB w 2010 roku W każdym przypadku wpływ na budżet tych środków jest, zgodnie z oficjalnymi szacunkami, w pełni wyrównany przez jednorazowe dochody i trwałe podwyższenie niektórych podatków, wynikające przede wszystkim ze zwalczania uchylania się od płacenia podatków i unikania ich płacenia. Środki, które mają wspierać dochód do dyspozycji gospodarstw domowych oraz przywrócić zaufanie konsumentów, obejmują jednorazowe transfery gotówkowe dla gospodarstw domowych o niskich dochodach, rozszerzenie prawa do zasiłku na bezrobotnych o nietypowych formach zatrudnienia oraz zamrożenie niektórych cen za usługi użyteczności publicznej. Wsparcie dla przedsiębiorstw jest udzielane głównie w postaci odroczenia terminów płatności podatków oraz obniżenia podatku dochodowego od przedsiębiorstw. Obniżenie podatków dla wynagrodzeń w ramach systemów motywacyjnych jest próbą zwiększenia wydajności przy jednoczesnym obniżeniu kosztów pracy. Rząd próbuje również przesunąć dostępne środki unijne lub krajowe, tak by przyspieszyć realizację priorytetowych projektów dotyczących infrastruktury. Środki te są właściwie ukierunkowane i wprowadzane w odpowiednim momencie, pod warunkiem że osiągnięte zostanie planowane ożywienie inwestycji publicznych, i większość z nich ma charakter tymczasowy. Ich odwracalność jest zatem zapewniona, choć nie całkowicie. Wobec bardzo wysokiego wskaźnika zadłużenia pakiet stanowi odpowiednią reakcję na spowolnienie gospodarcze. W tym kontekście i biorąc pod uwagę konieczność zwiększenia wydajności i polepszenia zewnętrznej pozycji konkurencyjnej kraju, reformy strukturalne, w tym wzmocnienie ram w zakresie konkurencji, mają szczególne znaczenie dla Włoch. Wdrożenie już w 2009 r. szeregu zapowiedzianych środków strukturalnych może mocniej wspierać proces ożywienia i podnieść odporność gospodarki. Środki te obejmują inicjatywy na rzecz zwiększenia innowacji w przemyśle, promowania wykorzystywania odnawialnych źródeł energii, oszczędzania energii i zmniejszenia obciążeń administracyjnych. Działania podjęte ostatnio przez partnerów społecznych w celu zmiany ram negocjacji płacowych, wsparte wymienionymi powyżej zachętami fiskalnymi dla wynagrodzeń w ramach systemów motywacyjnych, mogą doprowadzić do lepszej korelacji zmian płac i wydajności. Środki te związane są ze średniookresowym programem reform i z zaleceniami dla Włoch, przedstawionymi przez Komisję w dniu 28 stycznia 2009 roku w ramach strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia.

| (12) | Po dalszym wzroście deficytu w 2009 roku przewiduje się, że nastąpi jego stopniowe obniżenie w okresie objętym programem. Jednakże zmniejszenie deficytu zasadniczego do poziomu poniżej 3 % PKB do 2011 roku, jak przewidziano w programie, wymagać będzie zdecydowanego przestrzegania dyscypliny budżetowej i gotowości do przyjęcia — w razie konieczności — dodatkowych środków. W okresie objętym programem wskaźnik zadłużenia będzie wzrastał, oddalając się od poziomu wartości referencyjnej. |
| --- | --- |

(12)

Po dalszym wzroście deficytu w 2009 roku przewiduje się, że nastąpi jego stopniowe obniżenie w okresie objętym programem. Jednakże zmniejszenie deficytu zasadniczego do poziomu poniżej 3 % PKB do 2011 roku, jak przewidziano w programie, wymagać będzie zdecydowanego przestrzegania dyscypliny budżetowej i gotowości do przyjęcia — w razie konieczności — dodatkowych środków. W okresie objętym programem wskaźnik zadłużenia będzie wzrastał, oddalając się od poziomu wartości referencyjnej.

| (13) | Co do wymagań odnośnie do danych, określonych w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie przestawiono wszystkie dane obowiązkowe i większość opcjonalnych (3). |
| --- | --- |

(13)

Co do wymagań odnośnie do danych, określonych w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie przestawiono wszystkie dane obowiązkowe i większość opcjonalnych (3).

Podsumowując, należy stwierdzić, że pakiet środków naprawczych na rok 2009 jest zgodny z „Europejskim planem naprawy gospodarczej” i można go uznać za adekwatny do sytuacji, biorąc pod uwagę bardzo wysoki wskaźnik zadłużenia. W związku z silnym spowolnieniem gospodarczym wynikającym z kryzysu finansowego przewiduje się, że w 2009 roku deficyt nominalny znacznie wzrośnie do poziomu powyżej wartości referencyjnej 3 % PKB. W latach 2010 i 2011 w programie przewidziano korektę opartą na zmniejszaniu wydatków, która ma obniżyć deficyt do poziomu nieco poniżej 3 % PKB w 2011 roku. Realizacja celów w zakresie deficytu w całym okresie objętym programem może być jednak utrudniona, ponieważ wzrost gospodarczy może być niższy od zakładanego. Ponadto może dojść do niepewnego wprowadzenia planowanych ograniczeń wydatków pierwotnych, nawet jeśli udoskonalone ramy budżetowe poprawią warunki dyscypliny budżetowej i efektywność wydatków. Zakłada się, że wskaźnik zadłużenia wzrośnie ze 104,1 % PKB w 2007 roku do ponad 111 % PKB pod koniec okresu objętego programem. Możliwy jest jeszcze większy wzrost wskaźnika zadłużenia brutto w konsekwencji dokapitalizowania sektora bankowego. Istotne słabości strukturalne wciąż utrudniają stabilny wzrost wydajności we Włoszech i pogarszają zewnętrzną pozycję konkurencyjną kraju, natomiast obecna struktura wydatków socjalnych nie wspiera dostosowania na rynku pracy.

W świetle powyższej oceny wzywa się Włochy do:

| (i) | planowego wdrożenia polityki budżetowej w 2009 roku oraz zdecydowanej realizacji planowanej ścieżki dostosowania w okresie objętym programem; w celu doprowadzenia do systematycznego obniżania bardzo wysokiego wskaźnika zadłużenia oraz zapewnienia stabilności finansów publicznych w perspektywie długoterminowej; |
| --- | --- |

(i)

planowego wdrożenia polityki budżetowej w 2009 roku oraz zdecydowanej realizacji planowanej ścieżki dostosowania w okresie objętym programem; w celu doprowadzenia do systematycznego obniżania bardzo wysokiego wskaźnika zadłużenia oraz zapewnienia stabilności finansów publicznych w perspektywie długoterminowej;

| (ii) | Dalszych postępów w celu poprawy zarządzania budżetem i opracowania nowych ram federalizmu budżetowego, które zapewniałyby odpowiedzialność administracji lokalnej i stanowiłyby podstawę dyscypliny budżetowej; |
| --- | --- |

(ii)

Dalszych postępów w celu poprawy zarządzania budżetem i opracowania nowych ram federalizmu budżetowego, które zapewniałyby odpowiedzialność administracji lokalnej i stanowiłyby podstawę dyscypliny budżetowej;

| (iii) | kontynuowania wysiłków na rzecz podniesienia jakości finansów publicznych przez skupienie się na efektywności wydatków i ich strukturze, w tym poprzez przesunięcie wydatków socjalnych tak, by wprowadzić bardziej kompleksowy i jednolity system zasiłków dla bezrobotnych, który zapewniałby odpowiednią motywację do podjęcia pracy i skuteczne działania aktywizujące bezrobotnych, nie utrudniając przy tym procesu konsolidacji budżetowej. |
| --- | --- |

(iii)

kontynuowania wysiłków na rzecz podniesienia jakości finansów publicznych przez skupienie się na efektywności wydatków i ich strukturze, w tym poprzez przesunięcie wydatków socjalnych tak, by wprowadzić bardziej kompleksowy i jednolity system zasiłków dla bezrobotnych, który zapewniałby odpowiednią motywację do podjęcia pracy i skuteczne działania aktywizujące bezrobotnych, nie utrudniając przy tym procesu konsolidacji budżetowej.

Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych

| | | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Realny PKB
  (zmiana w %) | PS luty 2009 | 1,5 | – 0,6 | – 2,0 | 0,3 | 1,0 |
| KOM styczeń 2009 | 1,5 | – 0,6 | – 2,0 | 0,3 | bd. |
| PS listopad 2007 | 1,9 | 1,5 | 1,6 | 1,7 | 1,8 |
| Inflacja HICP
  (%) | PS luty 2009 | 2,0 | 3,5 | 1,2 | 1,7 | 2,0 |
| KOM styczeń 2009 | 2,0 | 3,5 | 1,2 | 2,2 | bd. |
| PS listopad 2007 | 1,9 | 2,0 | 2,0 | 1,8 | 1,9 |
| Luka produktowa (4)

  (% potencjalnego PKB) | PS luty 2009 | 1,7 | 0,3 | – 2,3 | – 2,7 | – 2,5 |
| KOM styczeń 2009 (5) | 1,8 | 0,3 | – 2,3 | – 2,7 | bd. |
| PS listopad 2007 | – 0,6 | – 0,6 | – 0,6 | – 0,6 | – 0,6 |
| Wierzytelności/zadłużenie netto wobec reszty świata
  (% PKB) | PS luty 2009 | – 1,6 | – 1,6 | – 1,3 | – 1,1 | – 0,9 |
| KOM styczeń 2009 | – 1,6 | – 2,2 | – 1,3 | – 1,5 | bd. |
| PS listopad 2007 | – 1,3 | – 0,8 | – 0,6 | – 0,4 | – 0,2 |
| Dochody sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PS luty 2009 | 46,6 | 46,4 | 46,8 | 46,8 | 46,6 |
| KOM styczeń 2009 | 46,6 | 46,4 | 46,5 | 46,5 | bd. |
| PS listopad 2007 | 46,2 | 46,3 | 45,9 | 45,8 | 45,7 |
| Wydatki sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PS luty 2009 | 48,2 | 49,0 | 50,5 | 50,0 | 49,5 |
| KOM styczeń 2009 | 48,2 | 49,2 | 50,3 | 50,2 | bd. |
| PS listopad 2007 | 48,6 | 48,5 | 47,9 | 47,3 | 47,0 |
| Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PS luty 2009 | – 1,6 | – 2,6 | – 3,7 | – 3,3 | – 2,9 |
| KOM styczeń 2009 | – 1,6 | – 2,8 | – 3,8 | – 3,7 | bd. |
| PS listopad 2007 | – 2,4 | – 2,2 | – 1,5 | – 0,7 | 0,0 |
| Saldo pierwotne
  (% PKB) | PS luty 2009 | 3,4 | 2,5 | 1,3 | 1,9 | 2,6 |
| KOM styczeń 2009 | 3,4 | 2,3 | 1,0 | 1,2 | bd. |
| PS listopad 2007 | 2,5 | 2,6 | 3,4 | 4,2 | 4,9 |
| Saldo dostosowane cyklicznie (4)

  (% PKB) | PS luty 2009 | – 2,4 | – 2,7 | – 2,6 | – 1,9 | – 1,6 |
| KOM styczeń 2009 | – 2,5 | – 2,9 | – 2,7 | – 2,4 | bd. |
| PS listopad 2007 | – 2,0 | – 1,9 | – 1,2 | – 0,4 | 0,2 |
| Saldo strukturalne (6)

  (% PKB) | PS luty 2009 | – 2,5 | – 2,9 | – 2,7 | – 2,0 | – 1,7 |
| KOM styczeń 2009 | – 2,6 | – 3,1 | – 2,8 | – 2,5 | bd. |
| PS listopad 2007 | – 2,2 | – 2,0 | – 1,3 | – 0,5 | 0,2 |
| Dług publiczny brutto
  (% PKB) | PS luty 2009 | 104,1 | 105,9 | 110,5 | 112,0 | 111,6 |
| KOM styczeń 2009 | 104,1 | 105,7 | 109,3 | 110,3 | bd. |
| PS listopad 2007 | 105,0 | 103,5 | 101,5 | 98,5 | 95,1 |
| Program stabilności (PS); prognozy śródokresowe służb Komisji ze stycznia 2009 r. (KOM); obliczenia służb Komisji. |

2007

2008

2009

2010

2011

Realny PKB

(zmiana w %)

PS luty 2009

1,5

– 0,6

– 2,0

0,3

1,0

KOM styczeń 2009

1,5

– 0,6

– 2,0

0,3

bd.

PS listopad 2007

1,9

1,5

1,6

1,7

1,8

Inflacja HICP

(%)

PS luty 2009

2,0

3,5

1,2

1,7

2,0

KOM styczeń 2009

2,0

3,5

1,2

2,2

bd.

PS listopad 2007

1,9

2,0

2,0

1,8

1,9

Luka produktowa (4)

(% potencjalnego PKB)

PS luty 2009

1,7

0,3

– 2,3

– 2,7

– 2,5

KOM styczeń 2009 (5)

1,8

0,3

– 2,3

– 2,7

bd.

PS listopad 2007

– 0,6

– 0,6

– 0,6

– 0,6

– 0,6

Wierzytelności/zadłużenie netto wobec reszty świata

(% PKB)

PS luty 2009

– 1,6

– 1,6

– 1,3

– 1,1

– 0,9

KOM styczeń 2009

– 1,6

– 2,2

– 1,3

– 1,5

bd.

PS listopad 2007

– 1,3

– 0,8

– 0,6

– 0,4

– 0,2

Dochody sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PS luty 2009

46,6

46,4

46,8

46,8

46,6

KOM styczeń 2009

46,6

46,4

46,5

46,5

bd.

PS listopad 2007

46,2

46,3

45,9

45,8

45,7

Wydatki sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PS luty 2009

48,2

49,0

50,5

50,0

49,5

KOM styczeń 2009

48,2

49,2

50,3

50,2

bd.

PS listopad 2007

48,6

48,5

47,9

47,3

47,0

Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PS luty 2009

– 1,6

– 2,6

– 3,7

– 3,3

– 2,9

KOM styczeń 2009

– 1,6

– 2,8

– 3,8

– 3,7

bd.

PS listopad 2007

– 2,4

– 2,2

– 1,5

– 0,7

0,0

Saldo pierwotne

(% PKB)

PS luty 2009

3,4

2,5

1,3

1,9

2,6

KOM styczeń 2009

3,4

2,3

1,0

1,2

bd.

PS listopad 2007

2,5

2,6

3,4

4,2

4,9

Saldo dostosowane cyklicznie (4)

(% PKB)

PS luty 2009

– 2,4

– 2,7

– 2,6

– 1,9

– 1,6

KOM styczeń 2009

– 2,5

– 2,9

– 2,7

– 2,4

bd.

PS listopad 2007

– 2,0

– 1,9

– 1,2

– 0,4

0,2

Saldo strukturalne (6)

(% PKB)

PS luty 2009

– 2,5

– 2,9

– 2,7

– 2,0

– 1,7

KOM styczeń 2009

– 2,6

– 3,1

– 2,8

– 2,5

bd.

PS listopad 2007

– 2,2

– 2,0

– 1,3

– 0,5

0,2

Dług publiczny brutto

(% PKB)

PS luty 2009

104,1

105,9

110,5

112,0

111,6

KOM styczeń 2009

104,1

105,7

109,3

110,3

bd.

PS listopad 2007

105,0

103,5

101,5

98,5

95,1

Program stabilności (PS); prognozy śródokresowe służb Komisji ze stycznia 2009 r. (KOM); obliczenia służb Komisji.

---

(1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1. Dokumenty przytoczone w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:

http://ec.europa.eu/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

(2)  Ocena uwzględnia w szczególności prognozę służb Komisji ze stycznia 2009 roku, a także inne informacje, które uzyskano od tego czasu.

(3)  W programie nie przedstawiono danych opcjonalnych dotyczących wydatków z podziałem na funkcje i pewnych szczegółów dotyczących zmian zadłużenia sektora instytucji rządowych i samorządowych.

(4)  Podane w programie wartości luki produktowej oraz salda dostosowanego cyklicznie zostały przeliczone przez służby Komisji na podstawie informacji przedstawionych w programie.

(5)  W oparciu o szacowany potencjalny wzrost w wysokości — odpowiednio — 1,1 %, 0,9 %, 0,6 % i 0,7 % w latach 2007–2010.

(6)  Saldo dostosowane cyklicznie z wyłączeniem środków jednorazowych i innych środków tymczasowych. Działania jednorazowe i tymczasowe wynoszą 0,1 % PKB w 2007 roku, 0,2 % PKB w 2008 roku i 0,1 % w latach 2009–2011; wszystkie przyczynią się do zmniejszenia deficytu zgodnie z najnowszym programem i ze śródokresową prognozę służb Komisji ze stycznia.

Źródło:

Program stabilności (PS); prognozy śródokresowe służb Komisji ze stycznia 2009 r. (KOM); obliczenia służb Komisji.

---

| 24.3.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 70/8 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 70/8

---

OPINIA RADY

z dnia 10 marca 2009 r.

w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2008–2011 przedstawionego przez Litwę

(2009/C 70/02)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), w szczególności jego art. 9 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji,

po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:

| (1) | W dniu 10 marca 2009 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program konwergencji Litwy na lata 2008–2011. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 10 marca 2009 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program konwergencji Litwy na lata 2008–2011.

| (2) | Po długotrwałym okresie wysokiej koniunktury, który rozpoczął się w roku 2003 i był napędzany wzrostem popytu wewnętrznego, w roku 2008 gospodarka Litwy zaczęła gwałtownie zwalniać. W kontekście systemu zarządu walutą w roku 2008 warunki monetarne i kredytowe uległy zaostrzeniu pod wpływem pogorszenia percepcji ryzyka kraju oraz postępującego umocnienia efektywnego realnego kursu wymiany. Niedawny okres wysokiego wzrostu doprowadził do przegrzania gospodarki — zwiększyła się nierównowaga makroekonomiczna, a w pierwszej połowie roku 2008 inflacja i deficyt bilansu płatniczego osiągnęły rekordowe poziomy. Wzrost płac znacznie przekroczył wzrost wydajności, co zmniejszyło konkurencyjność kraju. Podczas okresu wysokiej koniunktury polityka budżetowa miała charakter ekspansywny i nie zgromadzono rezerw, aby się przygotować na odwrócenie cyklu koniunkturalnego. Znaczna nierównowaga zewnętrzna zwiększyła podatność litewskiej gospodarki na takie czynniki jak powszechne zaostrzenie warunków kredytowania i mniejszy wzrost na rynkach eksportowych. Przewiduje się, że światowy kryzys finansowy i słaby popyt zewnętrzny przyczynią się do dalszego spadku popytu wewnętrznego i do kurczenia się gospodarki. Najpilniejszym wyzwaniem w dziedzinie polityki gospodarczej, które stoi obecnie przed Litwą, jest opanowanie skutków spowolnienia gospodarczego, aby zachować stabilność makroekonomiczną. W związku z koniecznością skorygowania poważnej nierównowagi władze Litwy przyjęły w grudniu 2008 r. pakiet oszczędnościowy w celu ułatwienia procesu dostosowania oraz podtrzymania zaufania na rynku. Działania te powinny także ograniczyć wzrost deficytu publicznego w okresie spadku koniunktury. |
| --- | --- |

(2)

Po długotrwałym okresie wysokiej koniunktury, który rozpoczął się w roku 2003 i był napędzany wzrostem popytu wewnętrznego, w roku 2008 gospodarka Litwy zaczęła gwałtownie zwalniać. W kontekście systemu zarządu walutą w roku 2008 warunki monetarne i kredytowe uległy zaostrzeniu pod wpływem pogorszenia percepcji ryzyka kraju oraz postępującego umocnienia efektywnego realnego kursu wymiany. Niedawny okres wysokiego wzrostu doprowadził do przegrzania gospodarki — zwiększyła się nierównowaga makroekonomiczna, a w pierwszej połowie roku 2008 inflacja i deficyt bilansu płatniczego osiągnęły rekordowe poziomy. Wzrost płac znacznie przekroczył wzrost wydajności, co zmniejszyło konkurencyjność kraju. Podczas okresu wysokiej koniunktury polityka budżetowa miała charakter ekspansywny i nie zgromadzono rezerw, aby się przygotować na odwrócenie cyklu koniunkturalnego. Znaczna nierównowaga zewnętrzna zwiększyła podatność litewskiej gospodarki na takie czynniki jak powszechne zaostrzenie warunków kredytowania i mniejszy wzrost na rynkach eksportowych. Przewiduje się, że światowy kryzys finansowy i słaby popyt zewnętrzny przyczynią się do dalszego spadku popytu wewnętrznego i do kurczenia się gospodarki. Najpilniejszym wyzwaniem w dziedzinie polityki gospodarczej, które stoi obecnie przed Litwą, jest opanowanie skutków spowolnienia gospodarczego, aby zachować stabilność makroekonomiczną. W związku z koniecznością skorygowania poważnej nierównowagi władze Litwy przyjęły w grudniu 2008 r. pakiet oszczędnościowy w celu ułatwienia procesu dostosowania oraz podtrzymania zaufania na rynku. Działania te powinny także ograniczyć wzrost deficytu publicznego w okresie spadku koniunktury.

| (3) | Scenariusz makroekonomiczny będący podstawą programu zakłada wzrost realnego PKB roku 2008 o 3,5 % i przewiduje jego gwałtowny spadek o 4,8 % w roku 2009, dalszy niewielki spadek o 0,2 % w roku 2010, a następnie powrót do tendencji wzrostowej (4,5 %) w roku 2011. Z dostępnych obecnie informacji (2) wynika, że scenariusz ten jest oparty na założeniach realistycznych w odniesieniu do wzrostu do roku 2009, natomiast wyraźnie optymistycznych w odniesieniu do lat kolejnych. Założenia dotyczące wzrostu począwszy od roku 2010 wydają się optymistyczne, ponieważ pogorszenie się perspektyw dotyczących wzrostu w krajach będących partnerami handlowymi Litwy oraz spadek popytu wewnętrznego w związku z ograniczoną dostępnością kredytów prawdopodobnie będą miały poważniejszy charakter i utrzymają się dłużej niż założono w programie. Szacunki dotyczące potencjalnego wzrostu w roku 2011 są raczej zawyżone. Zawarte w programie prognozy dotyczące inflacji są realistyczne w odniesieniu do roku 2009, natomiast w odniesieniu do roku 2010 mogą się okazać zbyt niskie, przede wszystkim ze względu na zmiany cen energii spowodowane zamknięciem elektrowni atomowej w Ignalinie, które jest planowane na koniec roku 2009. W porównaniu ze śródokresową prognozą służb Komisji ze stycznia 2009 roku program konwergencji zakłada dużo szybsze tempo likwidowania nierównowagi zewnętrznej w roku 2009, ponieważ przewiduje większy spadek popytu wewnętrznego i korzystniejszy rozwój sytuacji na rynkach eksportowych. |
| --- | --- |

(3)

Scenariusz makroekonomiczny będący podstawą programu zakłada wzrost realnego PKB roku 2008 o 3,5 % i przewiduje jego gwałtowny spadek o 4,8 % w roku 2009, dalszy niewielki spadek o 0,2 % w roku 2010, a następnie powrót do tendencji wzrostowej (4,5 %) w roku 2011. Z dostępnych obecnie informacji (2) wynika, że scenariusz ten jest oparty na założeniach realistycznych w odniesieniu do wzrostu do roku 2009, natomiast wyraźnie optymistycznych w odniesieniu do lat kolejnych. Założenia dotyczące wzrostu począwszy od roku 2010 wydają się optymistyczne, ponieważ pogorszenie się perspektyw dotyczących wzrostu w krajach będących partnerami handlowymi Litwy oraz spadek popytu wewnętrznego w związku z ograniczoną dostępnością kredytów prawdopodobnie będą miały poważniejszy charakter i utrzymają się dłużej niż założono w programie. Szacunki dotyczące potencjalnego wzrostu w roku 2011 są raczej zawyżone. Zawarte w programie prognozy dotyczące inflacji są realistyczne w odniesieniu do roku 2009, natomiast w odniesieniu do roku 2010 mogą się okazać zbyt niskie, przede wszystkim ze względu na zmiany cen energii spowodowane zamknięciem elektrowni atomowej w Ignalinie, które jest planowane na koniec roku 2009. W porównaniu ze śródokresową prognozą służb Komisji ze stycznia 2009 roku program konwergencji zakłada dużo szybsze tempo likwidowania nierównowagi zewnętrznej w roku 2009, ponieważ przewiduje większy spadek popytu wewnętrznego i korzystniejszy rozwój sytuacji na rynkach eksportowych.

| (4) | W odniesieniu do roku 2008 w śródokresowej prognozie służb Komisji deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych oszacowano na 2,9 % PKB, podczas gdy w poprzedniej aktualizacji programu konwergencji zakładano, że osiągnie on 0,5 % PKB. Ten znacznie gorszy od zakładanego wynik jest związany głównie z faktem znacznego przekroczenia pułapu wydatków na wynagrodzenia w sektorze publicznym i świadczenia socjalne dla rodzin, emerytów i rencistów na podstawie decyzji politycznych przyjętych w ciągu tego roku, a więc nieobjętych budżetem na rok 2008, oraz — w mniejszym stopniu — z mniejszymi dochodami z podatków niż zakładane pierwotnie przez władze, co wynikało przede wszystkim z dużego osłabienia aktywności gospodarczej pod koniec roku. Wydatki inwestycyjne i wykorzystanie funduszy UE były niższe niż zakładano. |
| --- | --- |

(4)

W odniesieniu do roku 2008 w śródokresowej prognozie służb Komisji deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych oszacowano na 2,9 % PKB, podczas gdy w poprzedniej aktualizacji programu konwergencji zakładano, że osiągnie on 0,5 % PKB. Ten znacznie gorszy od zakładanego wynik jest związany głównie z faktem znacznego przekroczenia pułapu wydatków na wynagrodzenia w sektorze publicznym i świadczenia socjalne dla rodzin, emerytów i rencistów na podstawie decyzji politycznych przyjętych w ciągu tego roku, a więc nieobjętych budżetem na rok 2008, oraz — w mniejszym stopniu — z mniejszymi dochodami z podatków niż zakładane pierwotnie przez władze, co wynikało przede wszystkim z dużego osłabienia aktywności gospodarczej pod koniec roku. Wydatki inwestycyjne i wykorzystanie funduszy UE były niższe niż zakładano.

| (5) | Nowy rząd, który rozpoczął urzędowanie w dniu 9 grudnia 2008 r., przyjął program przewidujący znaczne oszczędności w finansach publicznych. Stosownie do tego programu, budżet na rok 2009 przyjęty przez Parlament w dniu 22 grudnia 2008 r. obejmuje pakiet dotyczący konsolidacji budżetowej, którego celem jest przywrócenie zaufania na rynkach i ograniczenie potrzeb finansowych sektora publicznego. Konsolidacja budżetowa opiera się na kompleksowej reformie podatkowej i znacznych cięciach wydatków budżetowych. Przewiduje się, że oba te działania przyczynią się do konsolidacji budżetowej w podobnym stopniu. Zapisany w budżecie deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wynosi 2,1 % PKB — w przypadku braku działań konsolidacyjnych byłby on znacznie wyższy. Celem zmian podatkowych jest przesunięcie obciążenia podatkowego z podatków bezpośrednich na podatki pośrednie oraz z opodatkowania pracy na opodatkowanie kapitału, a także rozszerzenie podstawy opodatkowania poprzez likwidację zwolnień podatkowych. Najważniejszymi środkami mającymi wpływ na dochody są: podwyższenie stawek podatku VAT i akcyzy o 1 punkt procentowy, obniżenie stawki podatku dochodowego od osób fizycznych o 3 punkty procentowe (wprowadzono także restrykcje dotyczące kwoty zwolnionej od podatku), zwiększenie o 5 punktów procentowych stawki podatku dochodowego od przedsiębiorstw, zlikwidowanie większości zwolnień od podatku VAT i podatku dochodowego od osób fizycznych i rozszerzenie podstawy opodatkowania, głównie przez włączenie większej liczby osób do systemu zabezpieczenia społecznego. W programie szacuje się, że wpływ netto tych zmian podatkowych wyniesie ok. 1,8 % PKB. W budżecie są także zaplanowane znaczne cięcia wydatków (obejmujące wynagrodzenia w sektorze publicznym, inne wydatki bieżące oraz inwestycje planowe), których wysokość szacuje się na ok. 2 % PKB.
  Niektóre środki legislacyjne stanowiące podstawę tego budżetu zostały jednak w całości lub w części odrzucone przez parlament i w związku z tym muszą zostać zastąpione nowymi środkami. Szacuje się, że ogólny kurs polityki budżetowej w roku 2009, mierzony obniżeniem PKB o 3 % w ramach salda strukturalnego (tj. salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe), będzie miał charakter bardzo restrykcyjny (3). |
| --- | --- |

(5)

Nowy rząd, który rozpoczął urzędowanie w dniu 9 grudnia 2008 r., przyjął program przewidujący znaczne oszczędności w finansach publicznych. Stosownie do tego programu, budżet na rok 2009 przyjęty przez Parlament w dniu 22 grudnia 2008 r. obejmuje pakiet dotyczący konsolidacji budżetowej, którego celem jest przywrócenie zaufania na rynkach i ograniczenie potrzeb finansowych sektora publicznego. Konsolidacja budżetowa opiera się na kompleksowej reformie podatkowej i znacznych cięciach wydatków budżetowych. Przewiduje się, że oba te działania przyczynią się do konsolidacji budżetowej w podobnym stopniu. Zapisany w budżecie deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wynosi 2,1 % PKB — w przypadku braku działań konsolidacyjnych byłby on znacznie wyższy. Celem zmian podatkowych jest przesunięcie obciążenia podatkowego z podatków bezpośrednich na podatki pośrednie oraz z opodatkowania pracy na opodatkowanie kapitału, a także rozszerzenie podstawy opodatkowania poprzez likwidację zwolnień podatkowych. Najważniejszymi środkami mającymi wpływ na dochody są: podwyższenie stawek podatku VAT i akcyzy o 1 punkt procentowy, obniżenie stawki podatku dochodowego od osób fizycznych o 3 punkty procentowe (wprowadzono także restrykcje dotyczące kwoty zwolnionej od podatku), zwiększenie o 5 punktów procentowych stawki podatku dochodowego od przedsiębiorstw, zlikwidowanie większości zwolnień od podatku VAT i podatku dochodowego od osób fizycznych i rozszerzenie podstawy opodatkowania, głównie przez włączenie większej liczby osób do systemu zabezpieczenia społecznego. W programie szacuje się, że wpływ netto tych zmian podatkowych wyniesie ok. 1,8 % PKB. W budżecie są także zaplanowane znaczne cięcia wydatków (obejmujące wynagrodzenia w sektorze publicznym, inne wydatki bieżące oraz inwestycje planowe), których wysokość szacuje się na ok. 2 % PKB.

Niektóre środki legislacyjne stanowiące podstawę tego budżetu zostały jednak w całości lub w części odrzucone przez parlament i w związku z tym muszą zostać zastąpione nowymi środkami. Szacuje się, że ogólny kurs polityki budżetowej w roku 2009, mierzony obniżeniem PKB o 3 % w ramach salda strukturalnego (tj. salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe), będzie miał charakter bardzo restrykcyjny (3).

| (6) | Głównym założeniem średniookresowej strategii budżetowej nakreślonej w programie jest osiągnięcie celu średniookresowego w postaci deficytu strukturalnego sektora instytucji rządowych i samorządowych w wysokości 1 % PKB do roku 2010 oraz osiągnięcie zrównoważonego salda nominalnego w latach późniejszych. Oczekuje się, że deficyt nominalny sektora instytucji rządowych i samorządowych zmniejszy się do 1,0 % PKB w 2010 roku, a w roku 2011 zostanie zrównoważony. Źródłem tej korekty ma być znaczny wzrost wskaźnika dochodów względem PKB oraz umiarkowany spadek wskaźnika wydatków. Rząd rozpoczął bardziej szczegółowy przegląd wydatków bieżących, w tym wydatków na zatrudnienie w sektorze publicznym, w wyniku którego może przedstawić w późniejszych latach dalsze propozycje dotyczące ograniczenia wydatków. Wyższy wzrost dochodów jest związany głównie ze zmianami podatkowymi wprowadzonymi w budżecie na rok 2009. W programie konwergencji stwierdza się jednak wyraźnie, że osiągnięcie przedstawionych w nim celów budżetowych wymaga podjęcia dodatkowych środków odpowiadających ok. 0,5 % PKB w roku 2010 i ok. 1,5 % PKB w roku 2011. |
| --- | --- |

(6)

Głównym założeniem średniookresowej strategii budżetowej nakreślonej w programie jest osiągnięcie celu średniookresowego w postaci deficytu strukturalnego sektora instytucji rządowych i samorządowych w wysokości 1 % PKB do roku 2010 oraz osiągnięcie zrównoważonego salda nominalnego w latach późniejszych. Oczekuje się, że deficyt nominalny sektora instytucji rządowych i samorządowych zmniejszy się do 1,0 % PKB w 2010 roku, a w roku 2011 zostanie zrównoważony. Źródłem tej korekty ma być znaczny wzrost wskaźnika dochodów względem PKB oraz umiarkowany spadek wskaźnika wydatków. Rząd rozpoczął bardziej szczegółowy przegląd wydatków bieżących, w tym wydatków na zatrudnienie w sektorze publicznym, w wyniku którego może przedstawić w późniejszych latach dalsze propozycje dotyczące ograniczenia wydatków. Wyższy wzrost dochodów jest związany głównie ze zmianami podatkowymi wprowadzonymi w budżecie na rok 2009. W programie konwergencji stwierdza się jednak wyraźnie, że osiągnięcie przedstawionych w nim celów budżetowych wymaga podjęcia dodatkowych środków odpowiadających ok. 0,5 % PKB w roku 2010 i ok. 1,5 % PKB w roku 2011.

| (7) | Wyniki budżetowe mogą okazać się znacznie gorsze od zakładanych. Dotyczy to wszystkich lat objętych programem: w roku 2009 nie można wykluczyć, że dochody okażą się znacznie niższe niż przewidziano w programie, ponieważ uznaniowe środki na rzecz zwiększenia dochodów (zwłaszcza podwyżki podatków pośrednich) mogą nie przełożyć się na większy wzrost dochodów podatkowych zaplanowany w programie, a niektóre proponowane cięcia wydatków (zwłaszcza te dotyczące dotacji i wynagrodzeń pracowników w sektorze publicznym) mogą nie zostać wprowadzone w życie; w latach 2010 i 2011 ryzyko wiąże się z faktem, że planowana konsolidacja budżetowa opiera się na bardzo optymistycznych założeniach dotyczących wzrostu i wymaga dodatkowych działań w celu osiągnięcia celów budżetowych. |
| --- | --- |

(7)

Wyniki budżetowe mogą okazać się znacznie gorsze od zakładanych. Dotyczy to wszystkich lat objętych programem: w roku 2009 nie można wykluczyć, że dochody okażą się znacznie niższe niż przewidziano w programie, ponieważ uznaniowe środki na rzecz zwiększenia dochodów (zwłaszcza podwyżki podatków pośrednich) mogą nie przełożyć się na większy wzrost dochodów podatkowych zaplanowany w programie, a niektóre proponowane cięcia wydatków (zwłaszcza te dotyczące dotacji i wynagrodzeń pracowników w sektorze publicznym) mogą nie zostać wprowadzone w życie; w latach 2010 i 2011 ryzyko wiąże się z faktem, że planowana konsolidacja budżetowa opiera się na bardzo optymistycznych założeniach dotyczących wzrostu i wymaga dodatkowych działań w celu osiągnięcia celów budżetowych.

| (8) | Długoterminowy wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet jest mniejszy od unijnej średniej, co jest wynikiem uchwalonych już reform systemu emerytalnego. Zgodnie z oceną zamieszczoną w programie sytuacja budżetowa w roku 2008 jest znacznie gorsza od stanu wyjściowego w poprzednim programie, co potęguje wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet, zwiększając zagrożenia dla długoterminowej stabilności finansów publicznych. Do zmniejszenia tych zagrożeń, które kształtują się na średnim poziomie, przyczyniłoby się osiągnięcie wyższych nadwyżek pierwotnych w perspektywie średnioterminowej, zgodnie z założeniami programu. |
| --- | --- |

(8)

Długoterminowy wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet jest mniejszy od unijnej średniej, co jest wynikiem uchwalonych już reform systemu emerytalnego. Zgodnie z oceną zamieszczoną w programie sytuacja budżetowa w roku 2008 jest znacznie gorsza od stanu wyjściowego w poprzednim programie, co potęguje wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet, zwiększając zagrożenia dla długoterminowej stabilności finansów publicznych. Do zmniejszenia tych zagrożeń, które kształtują się na średnim poziomie, przyczyniłoby się osiągnięcie wyższych nadwyżek pierwotnych w perspektywie średnioterminowej, zgodnie z założeniami programu.

| (9) | Średniookresowe ramy budżetowe Litwy nie zapobiegły przekraczaniu wydatków w ostatnich latach. Dynamiczny wzrost dochodów ułatwił wielokrotne korygowanie w górę celów dotyczących wydatków, a ramy budżetowe znalazły się pod dodatkową presją wynikającą z cyklu wyborczego, o czym świadczy niedawne pogorszenie się deficytu nominalnego. Z myślą o wzmocnieniu tych ram w listopadzie 2007 r. przyjęto ustawę o dyscyplinie finansów publicznych, która przewiduje m.in. zasadę kontroli wydatków budżetowych. Ustawa ta koncentruje się jednak na przygotowaniu i wykonaniu budżetu rocznego i jako taka nie wprowadza niezbędnego elementu perspektywicznego w postaci ram średniookresowych. Średniookresowe planowanie finansów publicznych i kontrola nad nimi stanowią zatem nadal stosunkowo słaby punkt obecnych ram budżetowych. Istnieje pole do udoskonalenia planowania i wzmocnienia wiążącego charakteru średniookresowych pułapów wydatków, co przyczyniłoby się do ograniczenia wzrostu wydatków. Ramy budżetowe muszą ponadto gwarantować konsolidację finansów publicznych w okresie dobrej koniunktury, zapobiegając sytuacji, w której wyższe dochody powodują wyższe wydatki. W dalszym ciągu mało przejrzysty jest cały proces budżetowy. Problem ten dotyczy m.in. należytej sprawozdawczości dotyczącej realizacji dochodów i wydatków, w tym porównywalności wskaźników budżetowych w ujęciu kasowym i memoriałowym. |
| --- | --- |

(9)

Średniookresowe ramy budżetowe Litwy nie zapobiegły przekraczaniu wydatków w ostatnich latach. Dynamiczny wzrost dochodów ułatwił wielokrotne korygowanie w górę celów dotyczących wydatków, a ramy budżetowe znalazły się pod dodatkową presją wynikającą z cyklu wyborczego, o czym świadczy niedawne pogorszenie się deficytu nominalnego. Z myślą o wzmocnieniu tych ram w listopadzie 2007 r. przyjęto ustawę o dyscyplinie finansów publicznych, która przewiduje m.in. zasadę kontroli wydatków budżetowych. Ustawa ta koncentruje się jednak na przygotowaniu i wykonaniu budżetu rocznego i jako taka nie wprowadza niezbędnego elementu perspektywicznego w postaci ram średniookresowych. Średniookresowe planowanie finansów publicznych i kontrola nad nimi stanowią zatem nadal stosunkowo słaby punkt obecnych ram budżetowych. Istnieje pole do udoskonalenia planowania i wzmocnienia wiążącego charakteru średniookresowych pułapów wydatków, co przyczyniłoby się do ograniczenia wzrostu wydatków. Ramy budżetowe muszą ponadto gwarantować konsolidację finansów publicznych w okresie dobrej koniunktury, zapobiegając sytuacji, w której wyższe dochody powodują wyższe wydatki. W dalszym ciągu mało przejrzysty jest cały proces budżetowy. Problem ten dotyczy m.in. należytej sprawozdawczości dotyczącej realizacji dochodów i wydatków, w tym porównywalności wskaźników budżetowych w ujęciu kasowym i memoriałowym.

| (10) | Aby ustabilizować sektor finansowy, w październiku 2008 r. władze Litwy podniosły pułap gwarancji depozytów z równowartości 22 000 EUR do 100 000 EUR i zwiększyły do 100 % udział gwarantowanych środków. W programie wspomniane jest potencjalne ryzyko związane z gwarancjami depozytów — na koniec roku 2008 łączna kwota objęta gwarancją wynosiła ok. 30 % PKB. |
| --- | --- |

(10)

Aby ustabilizować sektor finansowy, w październiku 2008 r. władze Litwy podniosły pułap gwarancji depozytów z równowartości 22 000 EUR do 100 000 EUR i zwiększyły do 100 % udział gwarantowanych środków. W programie wspomniane jest potencjalne ryzyko związane z gwarancjami depozytów — na koniec roku 2008 łączna kwota objęta gwarancją wynosiła ok. 30 % PKB.

| (11) | Zgodnie z europejskim planem naprawy gospodarczej, zatwierdzonym w grudniu przez Radę Europejską, Litwa — jako kraj mający do czynienia ze znacznymi zaburzeniami równowagi zewnętrznej i wewnętrznej — przyjęła politykę budżetową ukierunkowaną na jej przywrócenie. Biorąc pod uwagę potrzebę skorygowania nierównowagi gospodarczej oraz trudności z uzyskaniem nowego finansowania na akceptowalnych warunkach wobec panującej na rynku niechęci do podejmowania ryzyka, zaplanowany na lata 2009–2011 restrykcyjny kurs polityki budżetowej stanowi odpowiednią reakcję na sytuację makroekonomiczną i budżetową. Litwa podjęła kompleksową reformę podatkową i szereg działań oszczędnościowych, takich jak obniżka wynagrodzeń w sektorze publicznym w roku 2009. Litewskie władze planują również przyjęcie kompleksowego pakietu środków wspierających sektor przedsiębiorstw poprzez zmniejszenie obciążeń administracyjnych, ułatwienie dostępu do finansowania oraz ułatwienie eksportu i inwestycji. Jednym z priorytetów jest modernizacja starych budynków z czasów ZSRR, aby zwiększyć ich energooszczędność. W związku z tym Litwa stawia sobie za cel przyspieszenie i uproszczenie wykorzystania funduszy strukturalnych UE. Zgodnie z wnioskami Komisji zawartymi w europejskim planie naprawy gospodarczej, w ramach tych funduszy znacznie zwiększono by możliwości finansowania tego typu inwestycji. Środki te związane są ze średniookresowym programem reform i z zaleceniami dla Litwy, przedstawionymi przez Komisję w dniu 28 stycznia 2009 r. w ramach strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. |
| --- | --- |

(11)

Zgodnie z europejskim planem naprawy gospodarczej, zatwierdzonym w grudniu przez Radę Europejską, Litwa — jako kraj mający do czynienia ze znacznymi zaburzeniami równowagi zewnętrznej i wewnętrznej — przyjęła politykę budżetową ukierunkowaną na jej przywrócenie. Biorąc pod uwagę potrzebę skorygowania nierównowagi gospodarczej oraz trudności z uzyskaniem nowego finansowania na akceptowalnych warunkach wobec panującej na rynku niechęci do podejmowania ryzyka, zaplanowany na lata 2009–2011 restrykcyjny kurs polityki budżetowej stanowi odpowiednią reakcję na sytuację makroekonomiczną i budżetową. Litwa podjęła kompleksową reformę podatkową i szereg działań oszczędnościowych, takich jak obniżka wynagrodzeń w sektorze publicznym w roku 2009. Litewskie władze planują również przyjęcie kompleksowego pakietu środków wspierających sektor przedsiębiorstw poprzez zmniejszenie obciążeń administracyjnych, ułatwienie dostępu do finansowania oraz ułatwienie eksportu i inwestycji. Jednym z priorytetów jest modernizacja starych budynków z czasów ZSRR, aby zwiększyć ich energooszczędność. W związku z tym Litwa stawia sobie za cel przyspieszenie i uproszczenie wykorzystania funduszy strukturalnych UE. Zgodnie z wnioskami Komisji zawartymi w europejskim planie naprawy gospodarczej, w ramach tych funduszy znacznie zwiększono by możliwości finansowania tego typu inwestycji. Środki te związane są ze średniookresowym programem reform i z zaleceniami dla Litwy, przedstawionymi przez Komisję w dniu 28 stycznia 2009 r. w ramach strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia.

| (12) | Litwa przyjęła program konsolidacji, który jest odpowiedni do celów skorygowania nierównowagi makroekonomicznej. Wyniki budżetowe mogą jednak okazać się znacznie gorsze od zakładanych. Ponadto korekta powinna zostać wsparta dodatkowymi środkami, zwłaszcza w końcowych latach objętych tym programem. Wprawdzie wydaje się, że program we wszystkich latach począwszy od roku 2009 przewiduje margines bezpieczeństwa chroniący przed normalnymi wahaniami koniunkturalnymi, jednak ze względu na zagrożenia, w tym na ryzyko gwałtownego załamania gospodarczego, margines ten może okazać się niewystarczający, aby zapobiec naruszeniu progu deficytu wynoszącego 3 % PKB w latach 2009 i 2010. Oczekuje się, że kurs polityki budżetowej mierzony zmianą salda strukturalnego (pierwotnego) będzie restrykcyjny w latach 2009–2011. W kontekście członkostwa Litwy w ERM II oraz konieczności poprawy konkurencyjności kosztowej gospodarki, wskazana byłaby korekta dotychczasowego szybkiego wzrostu wynagrodzeń. |
| --- | --- |

(12)

Litwa przyjęła program konsolidacji, który jest odpowiedni do celów skorygowania nierównowagi makroekonomicznej. Wyniki budżetowe mogą jednak okazać się znacznie gorsze od zakładanych. Ponadto korekta powinna zostać wsparta dodatkowymi środkami, zwłaszcza w końcowych latach objętych tym programem. Wprawdzie wydaje się, że program we wszystkich latach począwszy od roku 2009 przewiduje margines bezpieczeństwa chroniący przed normalnymi wahaniami koniunkturalnymi, jednak ze względu na zagrożenia, w tym na ryzyko gwałtownego załamania gospodarczego, margines ten może okazać się niewystarczający, aby zapobiec naruszeniu progu deficytu wynoszącego 3 % PKB w latach 2009 i 2010. Oczekuje się, że kurs polityki budżetowej mierzony zmianą salda strukturalnego (pierwotnego) będzie restrykcyjny w latach 2009–2011. W kontekście członkostwa Litwy w ERM II oraz konieczności poprawy konkurencyjności kosztowej gospodarki, wskazana byłaby korekta dotychczasowego szybkiego wzrostu wynagrodzeń.

| (13) | Co do wymagań odnośnie do danych, określonych w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie przestawiono wszystkie dane obowiązkowe i większość opcjonalnych (4). |
| --- | --- |

(13)

Co do wymagań odnośnie do danych, określonych w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie przestawiono wszystkie dane obowiązkowe i większość opcjonalnych (4).

Podsumowując, po latach wzrostu kształtującego się powyżej możliwości potencjalnych jej gospodarki, na Litwie bardzo skurczył się popyt wewnętrzny. Pogłębiający się światowy kryzys finansowy oraz słabnący popyt zewnętrzny przyczyniają się do dalszego kurczenia się gospodarki. Przez długi czas wzrost płac znacznie przekraczał wzrost wydajności, co zmniejszyło konkurencyjność kraju, a tym samym perspektywy ożywienia gospodarczego opartego na eksporcie. W roku 2008 znacznie pogorszyło się saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych, głównie na skutek ekspansywnej polityki budżetowej. Program zakłada, że w roku 2009 deficyt ma wynieść 2,1 % PKB. Deficyt nominalny powinien następnie stopniowo maleć do roku 2011, kiedy to zostanie osiągnięta równowaga budżetowa. Biorąc pod uwagę zagrożenia związane ze scenariuszem makroekonomicznym oraz brak informacji dotyczących środków na rzecz konsolidacji budżetowej po roku 2009, wyniki budżetowe mogą okazać się znacznie gorsze od przewidywanych w programie, a deficyt nominalny może w latach 2009 i 2010 przekroczyć próg 3 % PKB, natomiast wskaźnik zadłużenia utrzyma się bez trudu poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 60 % PKB. W świetle istniejących zaburzeń równowagi zaplanowany na lata 2009–2011 restrykcyjny kurs polityki budżetowej stanowi adekwatną reakcję. Stosunkowo słabym punktem obecnych ram budżetowych są średniookresowe planowanie finansów publicznych i kontrola nad nimi, zwłaszcza jeżeli chodzi o wydatki.

W świetle powyższej oceny oraz wobec potrzeby zapewnienia trwałej konwergencji i płynnego przejścia na ERM II, wzywa się Litwę do:

| (i) | wdrożenia działań koniecznych do zrealizowania celu budżetowego w roku 2009 poprzez uszeregowanie wydatków pod względem ważności i kontynuację zakładanej konsolidacji budżetowej w perspektywie średnioterminowej; |
| --- | --- |

(i)

wdrożenia działań koniecznych do zrealizowania celu budżetowego w roku 2009 poprzez uszeregowanie wydatków pod względem ważności i kontynuację zakładanej konsolidacji budżetowej w perspektywie średnioterminowej;

| (ii) | ograniczenia płac w sektorze publicznym, aby ułatwić dostosowanie płac w całej gospodarce do poziomu wydajności i równocześnie poprawić konkurencyjność kosztową; |
| --- | --- |

(ii)

ograniczenia płac w sektorze publicznym, aby ułatwić dostosowanie płac w całej gospodarce do poziomu wydajności i równocześnie poprawić konkurencyjność kosztową;

| (iii) | poprawy zarządzania budżetem i zwiększenia przejrzystości, dzięki ulepszeniu średniookresowych ram budżetowych i utrzymywaniu dyscypliny w zakresie wydatków. |
| --- | --- |

(iii)

poprawy zarządzania budżetem i zwiększenia przejrzystości, dzięki ulepszeniu średniookresowych ram budżetowych i utrzymywaniu dyscypliny w zakresie wydatków.

Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych

| | | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Realny PKB
  (zmiana w %) | PK styczeń 2009 | 8,9 | 3,5 | – 4,8 | – 0,2 | 4,5 |
| KOM styczeń 2009 | 8,9 | 3,4 | – 4,0 | – 2,6 | bd. |
| PK grudzień 2007 | 9,8 | 5,3 | 4,5 | 5,2 | bd. |
| Inflacja HICP
  (%) | PK styczeń 2009 | 5,8 | 11,2 | 5,4 | 3,6 | – 0,1 |
| KOM styczeń 2009 | 5,8 | 11,1 | 5,6 | 4,8 | bd. |
| PK grudzień 2007 | 5,8 | 6,5 | 5,1 | 3,6 | bd. |
| Luka produktowa (5)

  (% potencjalnego PKB) | PK styczeń 2009 | 7,1 | 5,4 | – 2,8 | – 5,7 | – 4,0 |
| KOM styczeń 2009 (6) | 7,7 | 6,6 | – 0,5 | – 4,8 | bd. |
| PK grudzień 2007 | 3,3 | 1,5 | – 0,4 | – 1,3 | bd. |
| Wierzytelności/zadłużenie netto wobec reszty świata
  (% PKB) | PK styczeń 2009 | – 12,7 | – 10,2 | – 1,8 | – 4,7 | – 5,7 |
| KOM styczeń 2009 | – 13,2 | – 10,7 | – 4,8 | – 4,7 | bd. |
| PK grudzień 2007 | – 12,5 | – 12,7 | – 14,5 | – 15,4 | bd. |
| Dochody sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PK styczeń 2009 | 33,9 | 33,8 | 35,8 | 37,3 | 36,4 |
| KOM styczeń 2009 | 33,9 | 33,9 | 34,8 | 36,0 | bd. |
| PK grudzień 2007 | 35,5 | 37,4 | 38,6 | 39,4 | bd. |
| Wydatki sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PK styczeń 2009 | 35,2 | 36,7 | 37,8 | 38,3 | 36,4 |
| KOM styczeń 2009 | 35,2 | 36,8 | 37,8 | 39,4 | bd. |
| PK grudzień 2007 | 36,4 | 37,9 | 38,5 | 38,6 | bd. |
| Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PK styczeń 2009 | – 1,2 | – 2,9 | – 2,1 | – 1,0 | 0,0 |
| KOM styczeń 2009 | – 1,2 | – 2,9 | – 3,0 | – 3,4 | bd. |
| PK grudzień 2007 | – 0,9 | – 0,5 | 0,2 | 0,8 | bd. |
| Saldo pierwotne
  (% PKB) | PK styczeń 2009 | – 0,5 | – 2,3 | – 1,2 | 0,0 | 1,1 |
| KOM styczeń 2009 | – 0,5 | – 2,2 | – 2,0 | – 2,3 | bd. |
| PK grudzień 2007 | – 0,1 | 0,3 | 0,9 | 1,4 | bd. |
| Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne (5)

  (% PKB) | PK styczeń 2009 | – 3,1 | – 4,4 | – 1,3 | 0,5 | 1,1 |
| KOM styczeń 2009 | – 3,3 | – 4,6 | – 2,9 | – 2,1 | bd. |
| PK grudzień 2007 | – 1,8 | – 0,9 | 0,3 | 1,1 | bd. |
| Saldo strukturalne (7)

  (% PKB) | PK styczeń 2009 | – 2,6 | – 4,9 | – 1,8 | 0,1 | 1,1 |
| KOM styczeń 2009 | – 2,7 | – 4,6 | – 2,9 | – 2,1 | bd. |
| PK grudzień 2007 | – 1,2 | – 0,9 | 0,3 | 1,1 | bd. |
| Dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PK styczeń 2009 | 17,0 | 15,3 | 16,9 | 18,1 | 17,1 |
| KOM styczeń 2009 | 17,0 | 17,1 | 20,0 | 23,3 | bd. |
| PK grudzień 2007 | 17,6 | 17,2 | 15,0 | 14,0 | bd. |
| Program konwergencji (PK); prognozy śródokresowe służb Komisji ze stycznia 2009 r. (KOM); obliczenia służb Komisji. |

2007

2008

2009

2010

2011

Realny PKB

(zmiana w %)

PK styczeń 2009

8,9

3,5

– 4,8

– 0,2

4,5

KOM styczeń 2009

8,9

3,4

– 4,0

– 2,6

bd.

PK grudzień 2007

9,8

5,3

4,5

5,2

bd.

Inflacja HICP

(%)

PK styczeń 2009

5,8

11,2

5,4

3,6

– 0,1

KOM styczeń 2009

5,8

11,1

5,6

4,8

bd.

PK grudzień 2007

5,8

6,5

5,1

3,6

bd.

Luka produktowa (5)

(% potencjalnego PKB)

PK styczeń 2009

7,1

5,4

– 2,8

– 5,7

– 4,0

KOM styczeń 2009 (6)

7,7

6,6

– 0,5

– 4,8

bd.

PK grudzień 2007

3,3

1,5

– 0,4

– 1,3

bd.

Wierzytelności/zadłużenie netto wobec reszty świata

(% PKB)

PK styczeń 2009

– 12,7

– 10,2

– 1,8

– 4,7

– 5,7

KOM styczeń 2009

– 13,2

– 10,7

– 4,8

– 4,7

bd.

PK grudzień 2007

– 12,5

– 12,7

– 14,5

– 15,4

bd.

Dochody sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PK styczeń 2009

33,9

33,8

35,8

37,3

36,4

KOM styczeń 2009

33,9

33,9

34,8

36,0

bd.

PK grudzień 2007

35,5

37,4

38,6

39,4

bd.

Wydatki sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PK styczeń 2009

35,2

36,7

37,8

38,3

36,4

KOM styczeń 2009

35,2

36,8

37,8

39,4

bd.

PK grudzień 2007

36,4

37,9

38,5

38,6

bd.

Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PK styczeń 2009

– 1,2

– 2,9

– 2,1

– 1,0

0,0

KOM styczeń 2009

– 1,2

– 2,9

– 3,0

– 3,4

bd.

PK grudzień 2007

– 0,9

– 0,5

0,2

0,8

bd.

Saldo pierwotne

(% PKB)

PK styczeń 2009

– 0,5

– 2,3

– 1,2

0,0

1,1

KOM styczeń 2009

– 0,5

– 2,2

– 2,0

– 2,3

bd.

PK grudzień 2007

– 0,1

0,3

0,9

1,4

bd.

Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne (5)

(% PKB)

PK styczeń 2009

– 3,1

– 4,4

– 1,3

0,5

1,1

KOM styczeń 2009

– 3,3

– 4,6

– 2,9

– 2,1

bd.

PK grudzień 2007

– 1,8

– 0,9

0,3

1,1

bd.

Saldo strukturalne (7)

(% PKB)

PK styczeń 2009

– 2,6

– 4,9

– 1,8

0,1

1,1

KOM styczeń 2009

– 2,7

– 4,6

– 2,9

– 2,1

bd.

PK grudzień 2007

– 1,2

– 0,9

0,3

1,1

bd.

Dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PK styczeń 2009

17,0

15,3

16,9

18,1

17,1

KOM styczeń 2009

17,0

17,1

20,0

23,3

bd.

PK grudzień 2007

17,6

17,2

15,0

14,0

bd.

Program konwergencji (PK); prognozy śródokresowe służb Komisji ze stycznia 2009 r. (KOM); obliczenia służb Komisji.

---

(1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1. Dokumenty, do których odniesienie znajduje się w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:

http://ec.europa.eu/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

(2)  Ocena uwzględnia w szczególności prognozę służb Komisji ze stycznia 2009 r., a także inne informacje, które uzyskano od tego czasu.

(3)  Prognozowana w programie konsolidacja strukturalna wynosząca około 4 punkty procentowe PKB jest równa wartości nominalnej pakietu konsolidacyjnego. Jednak jest ona różna od salda strukturalnego ponownie obliczonego przez służby Komisji na podstawie informacji zawartych w programie, głównie z powodu odmiennych szacunków dotyczących potencjalnego wzrostu i luki produktowej.

(4)  W szczególności brakuje danych dotyczących niektórych składników korekty przepływów kapitału, szacunkowych danych na temat czynników potencjalnego wzrostu oraz niektórych danych dotyczących stabilności długookresowej.

(5)  Podane w programie wartości luki produktowej oraz salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne zostały przeliczone przez służby Komisji na podstawie informacji przedstawionych w programie.

(6)  W oparciu o szacowany potencjalny wzrost w wysokości — odpowiednio — 6,1 %, 4,5 %, 2,8 % i 1,8 % w latach 2007–2010.

(7)  Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe. Środki jednorazowe i inne środki tymczasowe wynoszą 0,6 % PKB w roku 2007 (zwiększające deficyt), 0,5 % PKB w roku 2008, 0,5 % PKB w roku 2009 i 0,5 % PKB w roku 2010; zgodnie z najnowszym programem wszystkie te środki przyczyniają się do zmniejszenia deficytu i wyniosą 0,6 % PKB w roku 2007; zgodnie ze śródokresową prognozą służb Komisji ze stycznia środki te przyczynią się do zwiększenia deficytu.

Źródło:

Program konwergencji (PK); prognozy śródokresowe służb Komisji ze stycznia 2009 r. (KOM); obliczenia służb Komisji.

---

| 24.3.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 70/13 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 70/13

---

OPINIA RADY

z dnia 10 marca 2009 r.

w sprawie zaktualizowanego programu stabilności na lata 2008–2010 przedstawionego przez Luksemburg

(2009/C 70/03)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), w szczególności jego art. 5 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji,

po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:

| (1) | W dniu 10 marca 2009 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program stabilności na lata 2008–2010 przedstawiony przez Luksemburg (2). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 10 marca 2009 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program stabilności na lata 2008–2010 przedstawiony przez Luksemburg (2).

| (2) | W wyniku światowego spowolnienia gospodarczego i kryzysu finansowego aktywność gospodarcza znacząco się zmniejszyła — wzrost realnego PKB obniżył się z 5,2 % w roku 2007 do ok. 1 % w roku 2008. Zgodnie ze śródokresową prognozą służb Komisji ze stycznia 2009 r. przewiduje się, że w roku 2009 aktywność gospodarcza zmniejszy się o 0,9 %. Luksemburska gospodarka — którą cechuje bardzo duża otwartość oraz zależność od wyników krajowego sektora finansowego — mocno ucierpi na skutek przewidywanego spadku wymiany handlowej na świecie i kryzysu finansowego; przewiduje się, że jedynymi czynnikami wspierającymi wzrost będą wydatki publiczne oraz, w ograniczonym stopniu, spożycie prywatne. Główne wyzwania polityczne w okresie spadku koniunktury są związane z bardzo umiędzynarodowionym sektorem finansowym oraz ze wsparciem popytu wewnętrznego. Spowolnienie będzie miało znaczące skutki dla finansów publicznych, ponieważ przewidywana na rok 2008 duża nadwyżka zamieni się w roku 2009 w deficyt, który pogłębi się w roku 2010. Powyższe pogorszenie równowagi budżetowej uwzględnia również skutki środków wsparcia, o których zdecydowano w ostatnich miesiącach; środki te obejmują przede wszystkim znaczne obniżki podatków (zwłaszcza podatku dochodowego od osób fizycznych) oraz istotne przyspieszenie realizacji inwestycji publicznych. W świetle korzystnej wyjściowej sytuacji budżetowej i bardzo niskiego długu publicznego środki te są adekwatne i pożądane. |
| --- | --- |

(2)

W wyniku światowego spowolnienia gospodarczego i kryzysu finansowego aktywność gospodarcza znacząco się zmniejszyła — wzrost realnego PKB obniżył się z 5,2 % w roku 2007 do ok. 1 % w roku 2008. Zgodnie ze śródokresową prognozą służb Komisji ze stycznia 2009 r. przewiduje się, że w roku 2009 aktywność gospodarcza zmniejszy się o 0,9 %. Luksemburska gospodarka — którą cechuje bardzo duża otwartość oraz zależność od wyników krajowego sektora finansowego — mocno ucierpi na skutek przewidywanego spadku wymiany handlowej na świecie i kryzysu finansowego; przewiduje się, że jedynymi czynnikami wspierającymi wzrost będą wydatki publiczne oraz, w ograniczonym stopniu, spożycie prywatne. Główne wyzwania polityczne w okresie spadku koniunktury są związane z bardzo umiędzynarodowionym sektorem finansowym oraz ze wsparciem popytu wewnętrznego. Spowolnienie będzie miało znaczące skutki dla finansów publicznych, ponieważ przewidywana na rok 2008 duża nadwyżka zamieni się w roku 2009 w deficyt, który pogłębi się w roku 2010. Powyższe pogorszenie równowagi budżetowej uwzględnia również skutki środków wsparcia, o których zdecydowano w ostatnich miesiącach; środki te obejmują przede wszystkim znaczne obniżki podatków (zwłaszcza podatku dochodowego od osób fizycznych) oraz istotne przyspieszenie realizacji inwestycji publicznych. W świetle korzystnej wyjściowej sytuacji budżetowej i bardzo niskiego długu publicznego środki te są adekwatne i pożądane.

| (3) | Zmieniony dodatkiem scenariusz makroekonomiczny będący podstawą zmienionego dodatkiem programu przewiduje, że realny PKB najpierw wyhamuje, a jego dynamika spadnie z 5,2 % w roku 2007 do 1,0 % w roku 2008, po czym zmniejszy się o 0,9 % w roku 2009, a następnie umocni się nieco w roku 2010, wzrastając o 1,4 %. Z dostępnych obecnie informacji (3) wynika, że scenariusz ten jest oparty na realistycznych założeniach dotyczących wzrostu gospodarczego w latach 2008–2010. Jest on również w pełni zgodny ze śródokresową prognozą służb Komisji ze stycznia 2009 r. Przedstawione w programie prognozy dotyczące inflacji i kształtowania się wynagrodzeń również wydają się realistyczne. |
| --- | --- |

(3)

Zmieniony dodatkiem scenariusz makroekonomiczny będący podstawą zmienionego dodatkiem programu przewiduje, że realny PKB najpierw wyhamuje, a jego dynamika spadnie z 5,2 % w roku 2007 do 1,0 % w roku 2008, po czym zmniejszy się o 0,9 % w roku 2009, a następnie umocni się nieco w roku 2010, wzrastając o 1,4 %. Z dostępnych obecnie informacji (3) wynika, że scenariusz ten jest oparty na realistycznych założeniach dotyczących wzrostu gospodarczego w latach 2008–2010. Jest on również w pełni zgodny ze śródokresową prognozą służb Komisji ze stycznia 2009 r. Przedstawione w programie prognozy dotyczące inflacji i kształtowania się wynagrodzeń również wydają się realistyczne.

| (4) | W dodatku do programu oszacowano nadwyżkę sektora instytucji rządowych i samorządowych w roku 2008 na 2,0 % PKB, natomiast w poprzedniej zaktualizowanej wersji programu stabilności zakładano, że wyniesie ona 0,8 % PKB. Ten znacznie lepszy od planowanego w poprzedniej aktualizacji wynik jest w dużej mierze zasługą efektu bazy związanego z korektą nadwyżki sektora instytucji rządowych i samorządowych w roku 2007 z 1 % PKB do 3,2 % PKB; głównym powodem tej różnicy dotyczącej oszacowań były nieoczekiwane dochody.
  W roku 2008 korzyści związane z lepszą niż oczekiwano wyjściową sytuacją budżetową zostały częściowo zniwelowane przez wyższy niż spodziewany wzrost wydatków, w szczególności w obszarach spożycia publicznego i inwestycji publicznych oraz transferów społecznych. Szybszy od przewidywanego wzrost spożycia publicznego wynika częściowo z faktu zatrudnienia nowych pracowników w związku z rozwojem Uniwersytetu Luksemburskiego i innych publicznych ośrodków badawczych. |
| --- | --- |

(4)

W dodatku do programu oszacowano nadwyżkę sektora instytucji rządowych i samorządowych w roku 2008 na 2,0 % PKB, natomiast w poprzedniej zaktualizowanej wersji programu stabilności zakładano, że wyniesie ona 0,8 % PKB. Ten znacznie lepszy od planowanego w poprzedniej aktualizacji wynik jest w dużej mierze zasługą efektu bazy związanego z korektą nadwyżki sektora instytucji rządowych i samorządowych w roku 2007 z 1 % PKB do 3,2 % PKB; głównym powodem tej różnicy dotyczącej oszacowań były nieoczekiwane dochody.

W roku 2008 korzyści związane z lepszą niż oczekiwano wyjściową sytuacją budżetową zostały częściowo zniwelowane przez wyższy niż spodziewany wzrost wydatków, w szczególności w obszarach spożycia publicznego i inwestycji publicznych oraz transferów społecznych. Szybszy od przewidywanego wzrost spożycia publicznego wynika częściowo z faktu zatrudnienia nowych pracowników w związku z rozwojem Uniwersytetu Luksemburskiego i innych publicznych ośrodków badawczych.

| (5) | Program przewiduje pogorszenie się salda sektora instytucji rządowych i samorządowych — nadwyżka z roku 2008 w wysokości 2 % PKB zmieni się w roku 2009 w deficyt wynoszący 0,6 % PKB. Pogorszenie tego salda można wytłumaczyć częściowo wpływem spowolnienia gospodarczego i związanego z nim normalnego działania automatycznych stabilizatorów, zwłaszcza w zakresie wpływów podatkowych z sektora finansowego. Deficyt w roku 2009 będzie ponadto wynikać z działań dyskrecjonalnych przyjętych w budżecie na ten rok, w tym środków przyjętych w odpowiedzi na spowolnienie gospodarcze i zgodnych z „Europejskim planem naprawy gospodarczej”, i wyniesie 1,75 % PKB. W budżecie na rok 2009 przewidziano znaczne obniżki podatków (zwłaszcza podatku dochodowego od osób fizycznych), wynoszące ex ante ok. 1,25 % PKB; planowane jest także przyspieszenie niektórych inwestycji publicznych zaplanowanych pierwotnie na rok 2010. Przewiduje się, że dochody spadną w roku 2009 o ok. 0,5 punktu procentowego PKB. Na spadek ten złoży się, z jednej strony, obniżenie wpływów z podatków bezpośrednich o 1 punkt procentowy PKB, będące skutkiem cięć podatkowych i kryzysu, oraz, z drugiej strony, wzrost o ok. 0,25 punktu procentowego PKB wpływów z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (wynikający z przeniesienia skutków dynamicznego wzrostu zatrudnienia, który utrzymywał się jeszcze do końca roku 2008) i taki sam wzrost dochodów z własności (odsetki otrzymane od pożyczek wspierających sektor finansowy). Jednocześnie przewiduje się, że w roku 2009 wydatki sektora instytucji rządowych i samorządowych wzrosną o 2,25 punktu procentowego PKB, głównie na skutek znacznego wzrostu spożycia publicznego i inwestycji publicznych oraz transferów społecznych. Wzrost tych ostatnich wynika częściowo z zastąpienia ulg podatkowych na dzieci systemem kredytu podatkowego oraz ze wzrostu przewidywanej stopy bezrobocia w tym roku. |
| --- | --- |

(5)

Program przewiduje pogorszenie się salda sektora instytucji rządowych i samorządowych — nadwyżka z roku 2008 w wysokości 2 % PKB zmieni się w roku 2009 w deficyt wynoszący 0,6 % PKB. Pogorszenie tego salda można wytłumaczyć częściowo wpływem spowolnienia gospodarczego i związanego z nim normalnego działania automatycznych stabilizatorów, zwłaszcza w zakresie wpływów podatkowych z sektora finansowego. Deficyt w roku 2009 będzie ponadto wynikać z działań dyskrecjonalnych przyjętych w budżecie na ten rok, w tym środków przyjętych w odpowiedzi na spowolnienie gospodarcze i zgodnych z „Europejskim planem naprawy gospodarczej”, i wyniesie 1,75 % PKB. W budżecie na rok 2009 przewidziano znaczne obniżki podatków (zwłaszcza podatku dochodowego od osób fizycznych), wynoszące ex ante ok. 1,25 % PKB; planowane jest także przyspieszenie niektórych inwestycji publicznych zaplanowanych pierwotnie na rok 2010. Przewiduje się, że dochody spadną w roku 2009 o ok. 0,5 punktu procentowego PKB. Na spadek ten złoży się, z jednej strony, obniżenie wpływów z podatków bezpośrednich o 1 punkt procentowy PKB, będące skutkiem cięć podatkowych i kryzysu, oraz, z drugiej strony, wzrost o ok. 0,25 punktu procentowego PKB wpływów z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (wynikający z przeniesienia skutków dynamicznego wzrostu zatrudnienia, który utrzymywał się jeszcze do końca roku 2008) i taki sam wzrost dochodów z własności (odsetki otrzymane od pożyczek wspierających sektor finansowy). Jednocześnie przewiduje się, że w roku 2009 wydatki sektora instytucji rządowych i samorządowych wzrosną o 2,25 punktu procentowego PKB, głównie na skutek znacznego wzrostu spożycia publicznego i inwestycji publicznych oraz transferów społecznych. Wzrost tych ostatnich wynika częściowo z zastąpienia ulg podatkowych na dzieci systemem kredytu podatkowego oraz ze wzrostu przewidywanej stopy bezrobocia w tym roku.

| (6) | Program przewiduje dalsze pogorszenie się deficytu nominalnego sektora instytucji rządowych i samorządowych z 0,6 % PKB w roku 2009 do 1,5 % PKB w roku 2010, podczas gdy deficyt pierwotny wzrośnie z 0,3 % PKB do 1,2 %. Średniookresowym celem budżetowym Luksemburga jest deficyt strukturalny (tj. w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe) w wysokości 0,75 % PKB. W oparciu o scenariusz makroekonomiczny i prognozy budżetowe zawarte w programie przewiduje się, że powyższy cel średniookresowy będzie w pełni realizowany przez cały okres objęty programem — zgodnie z przewidywaniami saldo strukturalne przeliczone zgodnie z powszechnie przyjętą metodyką w oparciu o informacje zawarte w programie pozostanie dodatnie, przy czym nadwyżka nieznacznie spadnie z 0,6 % PKB w roku 2009 do 0,4 % PKB w roku 2010. Zgodnie z prognozami dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych, który podwoił się z 7 % PKB w roku 2007 do 14,4 % PKB w roku 2008 w związku z finansowaniem pożyczek wspierających luksemburskie spółki zależne banków zagranicznych istotnych dla funkcjonowania systemu, zwiększy się do 15 % PKB w roku 2009 i do 17 % w roku 2010. Pomimo to dług publiczny brutto Luksemburga, nawet po jego podwojeniu się w roku 2008, będzie zdecydowanie najniższy w strefie euro. |
| --- | --- |

(6)

Program przewiduje dalsze pogorszenie się deficytu nominalnego sektora instytucji rządowych i samorządowych z 0,6 % PKB w roku 2009 do 1,5 % PKB w roku 2010, podczas gdy deficyt pierwotny wzrośnie z 0,3 % PKB do 1,2 %. Średniookresowym celem budżetowym Luksemburga jest deficyt strukturalny (tj. w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe) w wysokości 0,75 % PKB. W oparciu o scenariusz makroekonomiczny i prognozy budżetowe zawarte w programie przewiduje się, że powyższy cel średniookresowy będzie w pełni realizowany przez cały okres objęty programem — zgodnie z przewidywaniami saldo strukturalne przeliczone zgodnie z powszechnie przyjętą metodyką w oparciu o informacje zawarte w programie pozostanie dodatnie, przy czym nadwyżka nieznacznie spadnie z 0,6 % PKB w roku 2009 do 0,4 % PKB w roku 2010. Zgodnie z prognozami dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych, który podwoił się z 7 % PKB w roku 2007 do 14,4 % PKB w roku 2008 w związku z finansowaniem pożyczek wspierających luksemburskie spółki zależne banków zagranicznych istotnych dla funkcjonowania systemu, zwiększy się do 15 % PKB w roku 2009 i do 17 % w roku 2010. Pomimo to dług publiczny brutto Luksemburga, nawet po jego podwojeniu się w roku 2008, będzie zdecydowanie najniższy w strefie euro.

| (7) | Ryzyko związane z zawartymi w programie prognozami budżetowymi wydaje się zasadniczo zrównoważone. Z jednej strony, istnieje możliwość zrealizowania się niektórych zagrożeń związanych ze scenariuszem makroekonomicznym. Zwłaszcza spożycie prywatne może okazać się mniej dynamiczne niż zakładano. Oprócz tego wpływ kryzysu na dochody podatkowe, zwłaszcza z sektora finansowego, może okazać się jeszcze poważniejszy niż przewiduje się to obecnie. Z drugiej strony, wyniki budżetowe w roku 2008 mogą okazać się lepsze niż założono w programie (co stanowiłoby powtórzenie sytuacji z roku 2007), ponieważ luksemburskie prognozy budżetowe są tradycyjnie ostrożne. |
| --- | --- |

(7)

Ryzyko związane z zawartymi w programie prognozami budżetowymi wydaje się zasadniczo zrównoważone. Z jednej strony, istnieje możliwość zrealizowania się niektórych zagrożeń związanych ze scenariuszem makroekonomicznym. Zwłaszcza spożycie prywatne może okazać się mniej dynamiczne niż zakładano. Oprócz tego wpływ kryzysu na dochody podatkowe, zwłaszcza z sektora finansowego, może okazać się jeszcze poważniejszy niż przewiduje się to obecnie. Z drugiej strony, wyniki budżetowe w roku 2008 mogą okazać się lepsze niż założono w programie (co stanowiłoby powtórzenie sytuacji z roku 2007), ponieważ luksemburskie prognozy budżetowe są tradycyjnie ostrożne.

| (8) | Najważniejszym problemem finansów publicznych Luksemburga pozostaje ich długoterminowa stabilność, z uwagi na bardzo duży prognozowany wzrost wydatków publicznych związanych ze starzeniem się społeczeństwa oraz fakt, że jak dotąd nie zostały podjęte żadne działania w tym kontekście: wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet w perspektywie długoterminowej należy do najwyższych w UE, co wynika głównie z przewidywanego bardzo dużego wzrostu wydatków na emerytury. Do zrównoważenia przewidywanego długoterminowego wpływu starzenia się społeczeństwa na budżet przyczynia się sytuacja budżetowa w roku 2008, która zgodnie z oceną zamieszczoną w programie jest lepsza niż wyjściowa sytuacja z poprzedniego programu, a także niski wskaźnik zadłużenia, znaczne środki zgromadzone w systemie zabezpieczenia społecznego oraz nadwyżka strukturalnego salda pierwotnego. Jednak nie wystarcza to na pokrycie znacznego wzrostu wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa. Do zmniejszenia zagrożeń dla stabilności finansów publicznych, pozostających na średnim poziomie, przyczyniłoby się osiąganie wysokiej nadwyżki pierwotnej w perspektywie średniookresowej oraz — zgodnie z założeniami władz — realizacja działań służących ograniczeniu znacznego wzrostu wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa, w tym przez podniesienie rzeczywistego wieku emerytalnego. Zagrożenia dla stabilności finansów wynikające z niedawnych działań wspierających sektor finansowy nie wydają się obecnie duże, pomimo faktu, że działania te spowodowały znaczny wzrost długu publicznego, chociaż potencjalne zobowiązania mogłyby być stosunkowo wysokie z uwagi na bardzo duże rozmiary sektora finansowego. Ponadto znaczna część (czy nawet całość) kosztów związanych z tym wsparciem może zostać odzyskana w przyszłości. |
| --- | --- |

(8)

Najważniejszym problemem finansów publicznych Luksemburga pozostaje ich długoterminowa stabilność, z uwagi na bardzo duży prognozowany wzrost wydatków publicznych związanych ze starzeniem się społeczeństwa oraz fakt, że jak dotąd nie zostały podjęte żadne działania w tym kontekście: wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet w perspektywie długoterminowej należy do najwyższych w UE, co wynika głównie z przewidywanego bardzo dużego wzrostu wydatków na emerytury. Do zrównoważenia przewidywanego długoterminowego wpływu starzenia się społeczeństwa na budżet przyczynia się sytuacja budżetowa w roku 2008, która zgodnie z oceną zamieszczoną w programie jest lepsza niż wyjściowa sytuacja z poprzedniego programu, a także niski wskaźnik zadłużenia, znaczne środki zgromadzone w systemie zabezpieczenia społecznego oraz nadwyżka strukturalnego salda pierwotnego. Jednak nie wystarcza to na pokrycie znacznego wzrostu wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa. Do zmniejszenia zagrożeń dla stabilności finansów publicznych, pozostających na średnim poziomie, przyczyniłoby się osiąganie wysokiej nadwyżki pierwotnej w perspektywie średniookresowej oraz — zgodnie z założeniami władz — realizacja działań służących ograniczeniu znacznego wzrostu wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa, w tym przez podniesienie rzeczywistego wieku emerytalnego. Zagrożenia dla stabilności finansów wynikające z niedawnych działań wspierających sektor finansowy nie wydają się obecnie duże, pomimo faktu, że działania te spowodowały znaczny wzrost długu publicznego, chociaż potencjalne zobowiązania mogłyby być stosunkowo wysokie z uwagi na bardzo duże rozmiary sektora finansowego. Ponadto znaczna część (czy nawet całość) kosztów związanych z tym wsparciem może zostać odzyskana w przyszłości.

| (9) | Struktura finansów publicznych w Luksemburgu wydaje się stosunkowo korzystna: wydatki publiczne i obciążenia podatkowe są stosunkowo niskie, a system dochodów i wydatków wydaje się być stosunkowo sprawny, w porównaniu z innymi państwami członkowskimi. Stosunkowo niskie są w szczególności spożycie publiczne i opodatkowanie dochodów z pracy, natomiast inwestycje publiczne są jednymi z najwyższych w UE. |
| --- | --- |

(9)

Struktura finansów publicznych w Luksemburgu wydaje się stosunkowo korzystna: wydatki publiczne i obciążenia podatkowe są stosunkowo niskie, a system dochodów i wydatków wydaje się być stosunkowo sprawny, w porównaniu z innymi państwami członkowskimi. Stosunkowo niskie są w szczególności spożycie publiczne i opodatkowanie dochodów z pracy, natomiast inwestycje publiczne są jednymi z najwyższych w UE.

| (10) | W celu ustabilizowania sektora finansowego rząd Luksemburga zdecydował we wrześniu i w październiku 2008 r. o udzieleniu pożyczki zamiennej luksemburskim spółkom zależnym dwóch dużych banków zagranicznych, na łączną kwotę 2,766 mld EUR (7,6 % PKB). Podjęto również decyzję o objęciu gwarancją nowych zobowiązań jednego z tych banków, zaciąganych wobec inwestorów instytucjonalnych, o okresie wymagalności nieprzekraczającym trzech lat, w celu zwiększenia jego dostępu do finansowania. W celu przywrócenia zaufania deponentów zwiększono kwotę objętą systemem gwarantowania depozytów z 20 000 EUR do 100 000 EUR (na każdy depozyt). Należy zauważyć, że sektor instytucji rządowych i samorządowych dysponuje dużymi aktywami finansowymi zgromadzonymi z nadwyżek budżetowych, które były częste w ostatnich dziesięcioleciach; aktywa te przyrosły dodatkowo w związku z pożyczkami udzielonymi pod koniec 2008 roku luksemburskim spółkom zależnym tych dwóch banków zagranicznych. Wspomniane aktywa stanowiły w roku 2008 ok. 32 % PKB, z czego około jedna trzecia jest w posiadaniu podsektora centralnego, a dwie trzecie — systemu zabezpieczenia społecznego. W związku z tym sytuacja finansowa netto sektora instytucji rządowych i samorządowych jest bardzo korzystna. |
| --- | --- |

(10)

W celu ustabilizowania sektora finansowego rząd Luksemburga zdecydował we wrześniu i w październiku 2008 r. o udzieleniu pożyczki zamiennej luksemburskim spółkom zależnym dwóch dużych banków zagranicznych, na łączną kwotę 2,766 mld EUR (7,6 % PKB). Podjęto również decyzję o objęciu gwarancją nowych zobowiązań jednego z tych banków, zaciąganych wobec inwestorów instytucjonalnych, o okresie wymagalności nieprzekraczającym trzech lat, w celu zwiększenia jego dostępu do finansowania. W celu przywrócenia zaufania deponentów zwiększono kwotę objętą systemem gwarantowania depozytów z 20 000 EUR do 100 000 EUR (na każdy depozyt). Należy zauważyć, że sektor instytucji rządowych i samorządowych dysponuje dużymi aktywami finansowymi zgromadzonymi z nadwyżek budżetowych, które były częste w ostatnich dziesięcioleciach; aktywa te przyrosły dodatkowo w związku z pożyczkami udzielonymi pod koniec 2008 roku luksemburskim spółkom zależnym tych dwóch banków zagranicznych. Wspomniane aktywa stanowiły w roku 2008 ok. 32 % PKB, z czego około jedna trzecia jest w posiadaniu podsektora centralnego, a dwie trzecie — systemu zabezpieczenia społecznego. W związku z tym sytuacja finansowa netto sektora instytucji rządowych i samorządowych jest bardzo korzystna.

| (11) | W budżecie na rok 2009, który został przygotowany przed zaostrzeniem się kryzysu, zdecydowano już o podjęciu pewnych fiskalnych środków wspierających gospodarkę. Obejmowały one głównie cięcia podatków dochodowych, których koszt jest szacowany w programie na ok. 1,2 % PKB. W budżecie przewidziano również obniżenie stawki podatku dochodowego od przedsiębiorstw, które będzie miało wpływ na dochody budżetowe od roku 2010. Zgodnie z „Europejskim planem naprawy gospodarczej” zatwierdzonym w grudniu przez Radę Europejską, Luksemburg przyjął nowe środki wsparcia, z których najważniejsze to przyspieszenie inwestycji publicznych oraz dopłaty do zakupu energooszczędnych dóbr trwałych i dotowanie inwestycji powodujących oszczędności energii. Oprócz tego do końca roku 2009 rząd będzie zwracał pracodawcom przypadającą na nich część zasiłku dla bezrobotnych w przypadku osób zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin. Łączna wartość tych środków stymulacyjnych wyniesie ok. 1,75 % PKB. Dzięki znaczącej nadwyżce odnotowanej w roku 2008 i bardzo niskiemu długowi publicznemu Luksemburg dysponuje wyjątkowo dużą swobodą działania. Pakiet budżetowych środków stymulacyjnych na lata 2009 i 2010 wydaje się stanowić adekwatną reakcję na obecne spowolnienie gospodarcze, chociaż znaczna część środków stymulacyjnych nie ma z założenia charakteru tymczasowego (dotyczy to w szczególności cięć podatków dochodowych, które miały pierwotnie zrekompensować brak indeksacji przedziałów podatku dochodowego od roku 2001.) Luksemburg podjął także szereg działań mających na celu stworzenie atrakcyjniejszego otoczenia działalności gospodarczej i wdrożenie pakietu klimatyczno-energetycznego oraz zamierza w nadchodzących latach podjąć dodatkowe działania w tym kierunku. Środki te związane są ze średniookresowym programem reform przedstawionym przez Komisję w dniu 28 stycznia 2009 r. w ramach strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. |
| --- | --- |

(11)

W budżecie na rok 2009, który został przygotowany przed zaostrzeniem się kryzysu, zdecydowano już o podjęciu pewnych fiskalnych środków wspierających gospodarkę. Obejmowały one głównie cięcia podatków dochodowych, których koszt jest szacowany w programie na ok. 1,2 % PKB. W budżecie przewidziano również obniżenie stawki podatku dochodowego od przedsiębiorstw, które będzie miało wpływ na dochody budżetowe od roku 2010. Zgodnie z „Europejskim planem naprawy gospodarczej” zatwierdzonym w grudniu przez Radę Europejską, Luksemburg przyjął nowe środki wsparcia, z których najważniejsze to przyspieszenie inwestycji publicznych oraz dopłaty do zakupu energooszczędnych dóbr trwałych i dotowanie inwestycji powodujących oszczędności energii. Oprócz tego do końca roku 2009 rząd będzie zwracał pracodawcom przypadającą na nich część zasiłku dla bezrobotnych w przypadku osób zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin. Łączna wartość tych środków stymulacyjnych wyniesie ok. 1,75 % PKB. Dzięki znaczącej nadwyżce odnotowanej w roku 2008 i bardzo niskiemu długowi publicznemu Luksemburg dysponuje wyjątkowo dużą swobodą działania. Pakiet budżetowych środków stymulacyjnych na lata 2009 i 2010 wydaje się stanowić adekwatną reakcję na obecne spowolnienie gospodarcze, chociaż znaczna część środków stymulacyjnych nie ma z założenia charakteru tymczasowego (dotyczy to w szczególności cięć podatków dochodowych, które miały pierwotnie zrekompensować brak indeksacji przedziałów podatku dochodowego od roku 2001.) Luksemburg podjął także szereg działań mających na celu stworzenie atrakcyjniejszego otoczenia działalności gospodarczej i wdrożenie pakietu klimatyczno-energetycznego oraz zamierza w nadchodzących latach podjąć dodatkowe działania w tym kierunku. Środki te związane są ze średniookresowym programem reform przedstawionym przez Komisję w dniu 28 stycznia 2009 r. w ramach strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia.

| (12) | Przewiduje się, że saldo strukturalne obliczone zgodnie ze wspólnie przyjętą metodyką będzie w dalszym ciągu dodatnie, jednak wysokość nadwyżki spadnie z 1,5 % PKB w roku 2008 do 0,6 % PKB w roku 2009, a następnie do 0,4 % PKB w roku 2010. Ogólny kurs polityki budżetowej w roku 2009 jest ekspansywny (co odzwierciedla reakcję rządu luksemburskiego na spadek koniunktury) oraz umiarkowanie ekspansywny w roku 2010, choć zmiany w saldzie strukturalnym są nieco mniejsze niż podjęte środki stymulujące. Przewiduje się, że średniookresowy cel będzie realizowany przez cały okres objęty programem. |
| --- | --- |

(12)

Przewiduje się, że saldo strukturalne obliczone zgodnie ze wspólnie przyjętą metodyką będzie w dalszym ciągu dodatnie, jednak wysokość nadwyżki spadnie z 1,5 % PKB w roku 2008 do 0,6 % PKB w roku 2009, a następnie do 0,4 % PKB w roku 2010. Ogólny kurs polityki budżetowej w roku 2009 jest ekspansywny (co odzwierciedla reakcję rządu luksemburskiego na spadek koniunktury) oraz umiarkowanie ekspansywny w roku 2010, choć zmiany w saldzie strukturalnym są nieco mniejsze niż podjęte środki stymulujące. Przewiduje się, że średniookresowy cel będzie realizowany przez cały okres objęty programem.

| (13) | Co do wymagań odnośnie do danych, określonych w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie odnotowano brak pewnych danych obowiązkowych i opcjonalnych (4). Ponadto dodatek do programu, częściowo zastępujący pierwotny scenariusz makroekonomiczny i budżetowy, nie zawiera prognoz na rok 2011 (5). |
| --- | --- |

(13)

Co do wymagań odnośnie do danych, określonych w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie odnotowano brak pewnych danych obowiązkowych i opcjonalnych (4). Ponadto dodatek do programu, częściowo zastępujący pierwotny scenariusz makroekonomiczny i budżetowy, nie zawiera prognoz na rok 2011 (5).

Podsumowując, w świetle dobrej pozycji wyjściowej budżetu, środki, o których zdecydowano w odpowiedzi na spowolnienie gospodarcze i które zostały przedstawione w dodatku do programu stabilności, są adekwatne i pożądane. Są one zasadniczo zgodne z zasadami „Europejskiego planu naprawy gospodarczej”, ponieważ zostały przyjęte w odpowiednim czasie, są ukierunkowane i mają charakter przejściowy, chociaż obniżki podatku dochodowego, o których zdecydowano przed zaostrzeniem się kryzysu, nie są planowane jako środek tymczasowy. W związku z przewidywanym gwałtownym spowolnieniem gospodarczym oraz środkami, o których zdecydowano w odpowiedzi na to spowolnienie, Luksemburg, który przez kilka lat odnotowywał nadwyżkę budżetową, przejdzie w roku 2009 od równowagi budżetowej do deficytu; wysokość tego deficytu będzie jednak dużo niższa od wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB i przewiduje się, że cel średniookresowy będzie realizowany przez cały okres objęty programem. Ryzyko związane z celami budżetowymi przewidzianymi w programie wydaje się być zasadniczo zrównoważone. Długoterminowa stabilność finansów publicznych może być jednak zagrożona, ponieważ przewiduje się, że wzrost wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa w nadchodzących dziesięcioleciach w Luksemburgu będzie jednym z najwyższych w EU i będzie stanowił poważne obciążenie dla budżetu.

W świetle powyższej oceny oraz wobec bardzo dużego prognozowanego wzrostu wydatków w nadchodzących dekadach, związanego ze starzeniem się społeczeństwa, wzywa się Luksemburg do:

| (i) | realizacji planów budżetowych, w tym podjęcia środków stymulujących zgodnych z „Europejskim planem naprawy gospodarczej” i mieszczących się w ramach paktu stabilności i wzrostu; |
| --- | --- |

(i)

realizacji planów budżetowych, w tym podjęcia środków stymulujących zgodnych z „Europejskim planem naprawy gospodarczej” i mieszczących się w ramach paktu stabilności i wzrostu;

| (ii) | poprawy długoterminowej stabilności finansów publicznych poprzez przeprowadzenie reform strukturalnych, zwłaszcza w dziedzinie emerytur. |
| --- | --- |

(ii)

poprawy długoterminowej stabilności finansów publicznych poprzez przeprowadzenie reform strukturalnych, zwłaszcza w dziedzinie emerytur.

Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych

| | | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Realny PKB
  (zmiana w %) | PS październik 2008 | 5,2 | 1,0 | – 0,9 | 1,4 |
| KOM styczeń 2009 | 5,2 | 1,0 | – 0,9 | 1,4 |
| PS listopad 2007 | 6,0 | 4,5 | 5,0 | 4,0 |
| Inflacja HICP
  (%) | PS październik 2008 | 2,7 | 4,1 | 0,6 | 2,5 |
| KOM styczeń 2009 | 2,7 | 4,1 | 0,6 | 2,5 |
| PS listopad 2007 | 2,3 | 2,0 | 2,1 | 2,1 |
| Luka produktowa (6)

  (% potencjalnego PKB) | PS październik 2008 | 3,2 | 1,1 | – 2,5 | – 3,8 |
| KOM styczeń 2009 (7) | 3,2 | 1,1 | – 2,3 | – 3,5 |
| PS listopad 2007 | 0,5 | 0,1 | 0,2 | – 0,8 |
| Wierzytelności/zadłużenie netto wobec reszty świata
  (% PKB) | PS październik 2008 | bd. | bd. | bd. | bd. |
| KOM styczeń 2009 | bd. | bd. | bd. | bd. |
| PS listopad 2007 | bd. | bd. | bd. | bd. |
| Dochody sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PS październik 2008 | 41,0 | 43,2 | 42,8 | 42,8 |
| KOM styczeń 2009 | 41,0 | 43,6 | 44,0 | 42,9 |
| PS listopad 2007 | 38,5 | 37,8 | 37,9 | 37,8 |
| Wydatki sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PS październik 2008 | 37,8 | 41,2 | 43,4 | 44,3 |
| KOM styczeń 2009 | 37,8 | 40,6 | 43,5 | 44,3 |
| PS listopad 2007 | 37,5 | 36,9 | 36,9 | 36,6 |
| Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PS październik 2008 | 3,2 | 2,0 | – 0,6 | – 1,5 |
| KOM styczeń 2009 | 3,2 | 3,0 | 0,4 | – 1,4 |
| PS listopad 2007 | 1,0 | 0,8 | 1,0 | 1,2 |
| Saldo pierwotne
  (% PKB) | PS październik 2008 | 3,5 | 2,3 | – 0,3 | – 1,2 |
| KOM styczeń 2009 | 3,5 | 3,3 | 1,0 | – 0,9 |
| PS listopad 2007 | 1,2 | 1,1 | 1,2 | 1,5 |
| Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne (6)

  (% PKB) | PS październik 2008 | 1,6 | 1,5 | 0,6 | 0,4 |
| KOM styczeń 2009 | 1,6 | 2,4 | 1,6 | 0,3 |
| PS listopad 2007 | 0,7 | 0,8 | 0,9 | 1,6 |
| Saldo strukturalne (8)

  (% PKB) | PS październik 2008 | 1,6 | 1,5 | 0,6 | 0,4 |
| KOM styczeń 2009 | 1,6 | 2,4 | 1,6 | 0,3 |
| PS listopad 2007 | 0,7 | 0,8 | 0,9 | 1,6 |
| Dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PS październik 2008 | 7,0 | 14,4 | 14,9 | 17,0 |
| KOM styczeń 2009 | 7,0 | 14,4 | 15,0 | 15,1 |
| PS listopad 2007 | 6,9 | 7,1 | 7,2 | 7,0 |
| Program stabilności (PS); prognozy śródokresowe służb Komisji ze stycznia 2009 r. (KOM); obliczenia służb Komisji. |

2007

2008

2009

2010

Realny PKB

(zmiana w %)

PS październik 2008

5,2

1,0

– 0,9

1,4

KOM styczeń 2009

5,2

1,0

– 0,9

1,4

PS listopad 2007

6,0

4,5

5,0

4,0

Inflacja HICP

(%)

PS październik 2008

2,7

4,1

0,6

2,5

KOM styczeń 2009

2,7

4,1

0,6

2,5

PS listopad 2007

2,3

2,0

2,1

2,1

Luka produktowa (6)

(% potencjalnego PKB)

PS październik 2008

3,2

1,1

– 2,5

– 3,8

KOM styczeń 2009 (7)

3,2

1,1

– 2,3

– 3,5

PS listopad 2007

0,5

0,1

0,2

– 0,8

Wierzytelności/zadłużenie netto wobec reszty świata

(% PKB)

PS październik 2008

bd.

bd.

bd.

bd.

KOM styczeń 2009

bd.

bd.

bd.

bd.

PS listopad 2007

bd.

bd.

bd.

bd.

Dochody sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PS październik 2008

41,0

43,2

42,8

42,8

KOM styczeń 2009

41,0

43,6

44,0

42,9

PS listopad 2007

38,5

37,8

37,9

37,8

Wydatki sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PS październik 2008

37,8

41,2

43,4

44,3

KOM styczeń 2009

37,8

40,6

43,5

44,3

PS listopad 2007

37,5

36,9

36,9

36,6

Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PS październik 2008

3,2

2,0

– 0,6

– 1,5

KOM styczeń 2009

3,2

3,0

0,4

– 1,4

PS listopad 2007

1,0

0,8

1,0

1,2

Saldo pierwotne

(% PKB)

PS październik 2008

3,5

2,3

– 0,3

– 1,2

KOM styczeń 2009

3,5

3,3

1,0

– 0,9

PS listopad 2007

1,2

1,1

1,2

1,5

Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne (6)

(% PKB)

PS październik 2008

1,6

1,5

0,6

0,4

KOM styczeń 2009

1,6

2,4

1,6

0,3

PS listopad 2007

0,7

0,8

0,9

1,6

Saldo strukturalne (8)

(% PKB)

PS październik 2008

1,6

1,5

0,6

0,4

KOM styczeń 2009

1,6

2,4

1,6

0,3

PS listopad 2007

0,7

0,8

0,9

1,6

Dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PS październik 2008

7,0

14,4

14,9

17,0

KOM styczeń 2009

7,0

14,4

15,0

15,1

PS listopad 2007

6,9

7,1

7,2

7,0

Program stabilności (PS); prognozy śródokresowe służb Komisji ze stycznia 2009 r. (KOM); obliczenia służb Komisji.

---

(1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1. Dokumenty przytoczone w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:

http://ec.europa.eu/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

(2)  Pierwotny program z października 2008 r. obejmował lata 2008–2011. Władze Luksemburga przedstawiły jednak w dniu 2 lutego dodatek zastępujący pierwotny scenariusz makroekonomiczny i budżetowy nowym, gruntownie zmienionym scenariuszem, który obejmuje jednak tylko lata 2008–2010. W związku z tym służby Komisji nie były w stanie ocenić scenariusza makroekonomicznego i celów budżetowych na 2011 r.

(3)  Ocena uwzględnia w szczególności prognozę służb Komisji ze stycznia 2009 r., a także inne informacje, które uzyskano od tego czasu.

(4)  W szczególności nie przedstawiono danych dotyczących salda poszczególnych sektorów z wyjątkiem sektora instytucji rządowych i samorządowych.

(5)  W art. 3 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 określono, że:„Informacje dotyczące zmian relacji nadwyżki/deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych do PKB, zmian relacji długu tego sektora do PKB oraz zmian podstawowych założeń ekonomicznych [...] będą obejmować, oprócz roku bieżącego i ubiegłego, przynajmniej trzy następne lata”.

(6)  Podane w programie wartości luki produktowej oraz salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne zostały przeliczone przez służby Komisji na podstawie informacji przedstawionych w programach.

(7)  W oparciu o szacowany potencjalny wzrost w wysokości — odpowiednio — 4,2 %, 3,2 %, 2,7 % i 2,8 % w latach 2007-2010.

(8)  Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe. Zgodnie z najnowszym programem i ze śródokresową prognozą służb Komisji ze stycznia działania jednorazowe i inne działania tymczasowe wynoszą 0 % PKB w latach 2009, 2010 i 2011.

Źródło:

Program stabilności (PS); prognozy śródokresowe służb Komisji ze stycznia 2009 r. (KOM); obliczenia służb Komisji.

---

II Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja

| 24.3.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 70/19 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 70/19

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa COMP/M.5427 — Dexia Credit Local/Dexia Kommunalkredit Bank)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/C 70/04)

W dniu 12 marca 2009 r. Komisja podjęła decyzję o nie sprzeciwianiu się wyżej wymienionej koncentracji oraz uznaniu jej za zgodną z regułami wspólnego rynku. Powyższa decyzja zostaje wydana na mocy art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) Nr. 139/2004. Pełny tekst decyzji jest dostępny wyłącznie w języku angielskim i będzie opublikowany po uprzednim usunięciu ewentualnych tajemnic handlowych przedsiębiorstw. Tekst decyzji będzie dostępny:

| — | na stronie internetowej: Europa — Dyrekcja Generalna do spraw Konkurencji (http://ec.europa.eu/comm/competition/mergers/cases/). Strona ta została wyposażona w różnorodne opcje wyszukiwania, takie jak spis firm, numerów spraw, dat oraz spis sektorów przemysłowych, które mogą być pomocne w znalezieniu poszczególnych decyzji w sprawach połączeń, |
| --- | --- |

—

na stronie internetowej: Europa — Dyrekcja Generalna do spraw Konkurencji (http://ec.europa.eu/comm/competition/mergers/cases/). Strona ta została wyposażona w różnorodne opcje wyszukiwania, takie jak spis firm, numerów spraw, dat oraz spis sektorów przemysłowych, które mogą być pomocne w znalezieniu poszczególnych decyzji w sprawach połączeń,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex, pod numerem dokumentu 32009M5427. EUR-Lex pozwala na dostęp on-line do dokumentacji prawa Europejskiego (http://eur-lex.europa.eu). |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex, pod numerem dokumentu 32009M5427. EUR-Lex pozwala na dostęp on-line do dokumentacji prawa Europejskiego (http://eur-lex.europa.eu).

---

| 24.3.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 70/20 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 70/20

---

Zezwolenie na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE

Przypadki, względem których Komisja nie wnosi sprzeciwu

(2009/C 70/05)

| Data przyjęcia decyzji | 25.2.2009 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy | NN 116/02 ex N 563/02 |
| Państwo członkowskie | Niderlandy |
| Region | — |
| Nazwa środka pomocy (i/lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc) | Tijdelijke noodmaatregel: overname varkens wegens MPA-verontreiniging |
| Podstawa prawna | Artikelen 93 en 26 van de wet op de bedrijfsorganisaties. Algemene Voorwaarden tijdelijke noodmatregel overname varkens wegens MPA-verontreiniging zoals vastgesteld door het Productschap Vee en Vlees |
| Rodzaj środka pomocy | Środek w formie jednorazowego odszkodowania |
| Cel pomocy | Zdrowie zwierząt i ludzi, zapobieganie skażeniu hormonem MPA (octan medroksyprogesteronu); zapobieganie przedostaniu się do łańcucha żywnościowego |
| Forma pomocy | Odszkodowanie za ubój świń w gospodarstwach hodowlanych podejrzanych o skażenie hormonem MPA, ponieważ wynik testu na obecność MPA, jakiemu poddano próbki pobrane z niektórych świń w odnośnych gospodarstwach, okazał się pozytywny |
| Budżet | 6 350 000 EUR |
| Intensywność pomocy | Maksymanie 100 % rynkowej wartości świń |
| Czas trwania (okres) pomocy | Sierpień-wrzesień 2002 r. |
| Sektory gospodarki | Rolnictwo — sektor zwierząt gospodarskich (świnie) |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit |
| Postbus 20401 |
| 2500 EK Den Haag |
| Nederland |

Data przyjęcia decyzji

25.2.2009

Numer środka pomocy

NN 116/02 ex N 563/02

Państwo członkowskie

Niderlandy

Region

—

Nazwa środka pomocy (i/lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc)

Tijdelijke noodmaatregel: overname varkens wegens MPA-verontreiniging

Podstawa prawna

Artikelen 93 en 26 van de wet op de bedrijfsorganisaties. Algemene Voorwaarden tijdelijke noodmatregel overname varkens wegens MPA-verontreiniging zoals vastgesteld door het Productschap Vee en Vlees

Rodzaj środka pomocy

Środek w formie jednorazowego odszkodowania

Cel pomocy

Zdrowie zwierząt i ludzi, zapobieganie skażeniu hormonem MPA (octan medroksyprogesteronu); zapobieganie przedostaniu się do łańcucha żywnościowego

Forma pomocy

Odszkodowanie za ubój świń w gospodarstwach hodowlanych podejrzanych o skażenie hormonem MPA, ponieważ wynik testu na obecność MPA, jakiemu poddano próbki pobrane z niektórych świń w odnośnych gospodarstwach, okazał się pozytywny

Budżet

6 350 000 EUR

Intensywność pomocy

Maksymanie 100 % rynkowej wartości świń

Czas trwania (okres) pomocy

Sierpień-wrzesień 2002 r.

Sektory gospodarki

Rolnictwo — sektor zwierząt gospodarskich (świnie)

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

Postbus 20401

2500 EK Den Haag

Nederland

Inne informacje

Artykuł 87 ust. 2 lit. b) Traktatu WE — Zdarzenie nadzwyczajne

Tekst decyzji w autentycznej wersji językowej, z którego usunięto wszystkie informacje o charakterze poufnym, można znaleźć na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/

| Data przyjęcia decyzji | 13.1.2009 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy | N 394/08 |
| Państwo członkowskie | Hiszpania |
| Region | Navarra |
| Nazwa środka pomocy (i/lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc) | Ayudas para el fomento de sistemas de producción ganadera sostenibles |
| Podstawa prawna | Orden foral de la Consejería de Desarrollo Rural y Medio Ambiente, por la que se establecen las normas reguladoras para la concesión de las ayudas para el fomento de sistemas de producción ganadera sostenibles |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy |
| Cel pomocy | Pomoc na rzecz zobowiązań rolnośrodowiskowych dotyczących dostosowań do bardziej zrównoważonych form produkcji zwierzęcej w regionie Nawarry |
| Forma pomocy | Dotacja bezpośrednia |
| Budżet | 12 000 000 EUR |
| Intensywność pomocy | Maks. 35 EUR/ha |
| Czas trwania pomocy | Do 31 grudnia 2013 r. |
| Sektory gospodarki | Sektor rolnictwa |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Departamento de Desarrollo Rural y Medio Ambiente del Gobierno de Navarra |
| C/ Tudela, 20 |
| 31003 Pamplona (Navarra) |
| ESPAÑA |

Data przyjęcia decyzji

13.1.2009

Numer środka pomocy

N 394/08

Państwo członkowskie

Hiszpania

Region

Navarra

Nazwa środka pomocy (i/lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc)

Ayudas para el fomento de sistemas de producción ganadera sostenibles

Podstawa prawna

Orden foral de la Consejería de Desarrollo Rural y Medio Ambiente, por la que se establecen las normas reguladoras para la concesión de las ayudas para el fomento de sistemas de producción ganadera sostenibles

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Pomoc na rzecz zobowiązań rolnośrodowiskowych dotyczących dostosowań do bardziej zrównoważonych form produkcji zwierzęcej w regionie Nawarry

Forma pomocy

Dotacja bezpośrednia

Budżet

12 000 000 EUR

Intensywność pomocy

Maks. 35 EUR/ha

Czas trwania pomocy

Do 31 grudnia 2013 r.

Sektory gospodarki

Sektor rolnictwa

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Departamento de Desarrollo Rural y Medio Ambiente del Gobierno de Navarra

C/ Tudela, 20

31003 Pamplona (Navarra)

ESPAÑA

Inne informacje

—

Tekst decyzji w autentycznej wersji językowej, z którego usunięto wszystkie informacje o charakterze poufnym, można znaleźć na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/

---

IV Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

| 24.3.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 70/22 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 70/22

---

Lista osób mianowanych przez Radę

Styczeń i luty 2009 r. (dziedzina społeczna)

(2009/C 70/06)

| Komitet | Data końca kadencji | Publikacja w Dz.U. | Osoba zastąpiona | Rezygnacja/Mianowanie | Członek/Zastępca członka | Kategoria | Państwo | Osoba mianowana | Przynależność | Data decyzji Rady |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Komitet Doradczy ds. Swobodnego Przepływu Pracowników | 24.9.2010 | C 253 z 4.10.2008 | Gaetan BEZIER | rezygnacja | członek | pracodawcy | Francja | Natacha MARQUET | FNSEA | 23.2.2009 |
| Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 28.2.2010 | L 64 z 2.3.2007 | Yolanda PALACIO FERRERO | rezygnacja | zastępca członka | rząd | Hiszpania | Mario GRAU RIOS | Ministerio de Trabajo e Inmigración | 23.2.2009 |
| Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 28.2.2010 | L 64 z 2.3.2007 | Mikko HURMALAINEN | rezygnacja | członek | rząd | Finlandia | Leo SUOMAA | Ministry of Social Affairs and Health | 23.2.2009 |
| Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 28.2.2010 | L 64 z 2.3.2007 | Anna-Liisa SUNDQUIST | rezygnacja | zastępca członka | rząd | Finlandia | Erkki YRJÄNHEIKKI | Ministry of Social Affairs and Health | 23.2.2009 |
| Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 28.2.2010 | L 64 z 2.3.2007 | Matti LAMBERG | rezygnacja | zastępca członka | rząd | Finlandia | Ritva PARTINEN | Ministry of Social Affairs and Health | 23.2.2009 |
| Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 28.2.2010 | L 64 z 2.3.2007 | Renate CZESKLEBA | rezygnacja | członek | pracownicy | Austria | Karin ZIMMERMANN | Österreichischer Gewerkschaftsbund Sozialpolitik — Gesundheitspolitik | 23.2.2009 |
| Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 28.2.2010 | L 64 z 2.3.2007 | — | mianowanie | zastępca członka | pracownicy | Austria | Alexander HEIDER | Bundesarbeitskammer Abteilung Sicherheit, Gesundheit und Arbeit | 23.2.2009 |
| Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 28.2.2010 | L 64 z 2.3.2007 | Miloš JANOUŠEK | rezygnacja | zastępca członka | rząd | Słowacja | Laurencia JANČUROVÁ | National Labour Inspectorate | 23.2.2009 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 7.11.2010 | C 271 z 14.11.2007 | Pilar CASLA BENITO | rezygnacja | zastępca członka | rząd | Hiszpania | Mario GRAU RIOS | Ministerio de Trabajo e Inmigración | 23.2.2009 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 7.11.2010 | C 271 z 14.11.2007 | Miloš JANOUŠEK | rezygnacja | członek | rząd | Słowacja | Laurencia JANČUROVÁ | National Labour Inspectorate | 23.2.2009 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy | 30.11.2010 | C 282 z 24.11.2007 | Ana Cristina LÓPEZ LÓPEZ | rezygnacja | członek | rząd | Hiszpania | Juan Pablo PARRA GUTIERREZ | Ministerio de Trabajo e Immigración | 23.2.2009 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy | 30.11.2010 | C 282 z 24.11.2007 | Birgit STIMMER | rezygnacja | zastępca członka | rząd | Austria | Petra HRIBERNIG | Bundesministerium für Wirtschaft und Arbeit | 23.2.2009 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy | 30.11.2010 | C 282 z 24.11.2007 | Paul CLERINX | rezygnacja | zastępca członka | pracodawcy | Belgia | Kris De MEESTER | VBO-FEB | 23.2.2009 |

Komitet

Data końca kadencji

Publikacja w Dz.U.

Osoba zastąpiona

Rezygnacja/Mianowanie

Członek/Zastępca członka

Kategoria

Państwo

Osoba mianowana

Przynależność

Data decyzji Rady

Komitet Doradczy ds. Swobodnego Przepływu Pracowników

24.9.2010

C 253 z 4.10.2008

Gaetan BEZIER

rezygnacja

członek

pracodawcy

Francja

Natacha MARQUET

FNSEA

23.2.2009

Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

28.2.2010

L 64 z 2.3.2007

Yolanda PALACIO FERRERO

rezygnacja

zastępca członka

rząd

Hiszpania

Mario GRAU RIOS

Ministerio de Trabajo e Inmigración

23.2.2009

Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

28.2.2010

L 64 z 2.3.2007

Mikko HURMALAINEN

rezygnacja

członek

rząd

Finlandia

Leo SUOMAA

Ministry of Social Affairs and Health

23.2.2009

Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

28.2.2010

L 64 z 2.3.2007

Anna-Liisa SUNDQUIST

rezygnacja

zastępca członka

rząd

Finlandia

Erkki YRJÄNHEIKKI

Ministry of Social Affairs and Health

23.2.2009

Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

28.2.2010

L 64 z 2.3.2007

Matti LAMBERG

rezygnacja

zastępca członka

rząd

Finlandia

Ritva PARTINEN

Ministry of Social Affairs and Health

23.2.2009

Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

28.2.2010

L 64 z 2.3.2007

Renate CZESKLEBA

rezygnacja

członek

pracownicy

Austria

Karin ZIMMERMANN

Österreichischer Gewerkschaftsbund Sozialpolitik — Gesundheitspolitik

23.2.2009

Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

28.2.2010

L 64 z 2.3.2007

—

mianowanie

zastępca członka

pracownicy

Austria

Alexander HEIDER

Bundesarbeitskammer Abteilung Sicherheit, Gesundheit und Arbeit

23.2.2009

Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

28.2.2010

L 64 z 2.3.2007

Miloš JANOUŠEK

rezygnacja

zastępca członka

rząd

Słowacja

Laurencia JANČUROVÁ

National Labour Inspectorate

23.2.2009

Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

7.11.2010

C 271 z 14.11.2007

Pilar CASLA BENITO

rezygnacja

zastępca członka

rząd

Hiszpania

Mario GRAU RIOS

Ministerio de Trabajo e Inmigración

23.2.2009

Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

7.11.2010

C 271 z 14.11.2007

Miloš JANOUŠEK

rezygnacja

członek

rząd

Słowacja

Laurencia JANČUROVÁ

National Labour Inspectorate

23.2.2009

Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy

30.11.2010

C 282 z 24.11.2007

Ana Cristina LÓPEZ LÓPEZ

rezygnacja

członek

rząd

Hiszpania

Juan Pablo PARRA GUTIERREZ

Ministerio de Trabajo e Immigración

23.2.2009

Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy

30.11.2010

C 282 z 24.11.2007

Birgit STIMMER

rezygnacja

zastępca członka

rząd

Austria

Petra HRIBERNIG

Bundesministerium für Wirtschaft und Arbeit

23.2.2009

Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy

30.11.2010

C 282 z 24.11.2007

Paul CLERINX

rezygnacja

zastępca członka

pracodawcy

Belgia

Kris De MEESTER

VBO-FEB

23.2.2009

---

Komisja

| 24.3.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 70/24 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 70/24

---

Kursy walutowe euro (1)

23 marca 2009 r.

(2009/C 70/07)

1 euro=

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,3558 |
| JPY | Jen | 131,12 |
| DKK | Korona duńska | 7,4506 |
| GBP | Funt szterling | 0,92945 |
| SEK | Korona szwedzka | 11,0760 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,5301 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 8,6345 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 26,820 |
| EEK | Korona estońska | 15,6466 |
| HUF | Forint węgierski | 304,15 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,7093 |
| PLN | Złoty polski | 4,5703 |
| RON | Lej rumuński | 4,2940 |
| TRY | Lir turecki | 2,2674 |
| AUD | Dolar australijski | 1,9475 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,6753 |
| HKD | Dolar hong kong | 10,5054 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 2,3938 |
| SGD | Dolar singapurski | 2,0493 |
| KRW | Won | 1 887,52 |
| ZAR | Rand | 12,8424 |
| CNY | Juan renminbi | 9,2623 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,4667 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 15 693,39 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,9381 |
| PHP | Peso filipińskie | 65,060 |
| RUB | Rubel rosyjski | 45,2775 |
| THB | Bat tajlandzki | 47,897 |
| BRL | Real | 3,0522 |
| MXN | Peso meksykańskie | 19,1710 |
| INR | Rupia indyjska | 68,3040 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,3558

JPY

Jen

131,12

DKK

Korona duńska

7,4506

GBP

Funt szterling

0,92945

SEK

Korona szwedzka

11,0760

CHF

Frank szwajcarski

1,5301

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

8,6345

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

26,820

EEK

Korona estońska

15,6466

HUF

Forint węgierski

304,15

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,7093

PLN

Złoty polski

4,5703

RON

Lej rumuński

4,2940

TRY

Lir turecki

2,2674

AUD

Dolar australijski

1,9475

CAD

Dolar kanadyjski

1,6753

HKD

Dolar hong kong

10,5054

NZD

Dolar nowozelandzki

2,3938

SGD

Dolar singapurski

2,0493

KRW

Won

1 887,52

ZAR

Rand

12,8424

CNY

Juan renminbi

9,2623

HRK

Kuna chorwacka

7,4667

IDR

Rupia indonezyjska

15 693,39

MYR

Ringgit malezyjski

4,9381

PHP

Peso filipińskie

65,060

RUB

Rubel rosyjski

45,2775

THB

Bat tajlandzki

47,897

BRL

Real

3,0522

MXN

Peso meksykańskie

19,1710

INR

Rupia indyjska

68,3040

---

(1)

Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.

---

ZAWIADOMIENIA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

| 24.3.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 70/25 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 70/25

---

Informacje przekazane przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1628/2006 w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu (WE) do krajowej regionalnej pomocy inwestycyjnej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/C 70/08)

| Numer pomocy | XR 51/07 |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Portugalia |
| Region | Açores |
| Nazwa programu pomocy lub nazwa przedsiębiorstwa otrzymującego uzupełniającą pomoc ad hoc | SIDER — Sistema de Incentivos para o Desenvolvimento Regional dos Açores |
| Podstawa prawna | Decreto Legislativo Regional n.o 13/2005/A, de 1 de Julho.
  Decretos Regulamentares Regionais n.os 25/2005/A, de 6 de Dezembro, 12/2005/A, de 24 de Maio e 6/2006/A, de 16 de Janeiro |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy |
| Roczne wydatki planowane w ramach programu pomocy | 3,5 mln EUR |
| Maksymalna intensywność pomocy | 45 % |
| Zgodnie z art. 4 rozporządzenia |
| Data realizacji | 1.1.2007 |
| Czas trwania | 31.12.2007 |
| Sektory gospodarki | Wszystkie sektory kwalifikujące się do regionalnej pomocy inwestycyjnej |
| — |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Secretaria Regional da Economia |
| Rua de São João, 47 |
| 9504-533 Ponta Delgada (S. Miguel) Açores |
| PORTUGAL |
| drace@azores.gov.pt |

Numer pomocy

XR 51/07

Państwo członkowskie

Portugalia

Region

Açores

Nazwa programu pomocy lub nazwa przedsiębiorstwa otrzymującego uzupełniającą pomoc ad hoc

SIDER — Sistema de Incentivos para o Desenvolvimento Regional dos Açores

Podstawa prawna

Decreto Legislativo Regional n.o 13/2005/A, de 1 de Julho.

Decretos Regulamentares Regionais n.os 25/2005/A, de 6 de Dezembro, 12/2005/A, de 24 de Maio e 6/2006/A, de 16 de Janeiro

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Roczne wydatki planowane w ramach programu pomocy

3,5 mln EUR

Maksymalna intensywność pomocy

45 %

Zgodnie z art. 4 rozporządzenia

Data realizacji

1.1.2007

Czas trwania

31.12.2007

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory kwalifikujące się do regionalnej pomocy inwestycyjnej

—

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Secretaria Regional da Economia

Rua de São João, 47

9504-533 Ponta Delgada (S. Miguel) Açores

PORTUGAL

drace@azores.gov.pt

Adres internetowy publikacji programu pomocy

www.azores.gov.pt

Inne informacje

—

| Numer pomocy | XR 52/07 |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Portugalia |
| Region | Açores |
| Nazwa programu pomocy lub nazwa przedsiębiorstwa otrzymującego uzupełniającą pomoc ad hoc | Proenergia — Sistema de Incentivos à produção de energia a partir de fontes renováveis |
| Podstawa prawna | Decreto Legislativo Regional n.o 26/2006/A, de 31 de Julho |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy |
| Roczne wydatki planowane w ramach programu pomocy | 1 mln EUR |
| Maksymalna intensywność pomocy | 25 % |
| Zgodnie z art. 4 rozporządzenia |
| Data realizacji | 1.1.2007 |
| Czas trwania | 31.12.2013 |
| Sektory gospodarki | Wszystkie sektory kwalifikujące się do regionalnej pomocy inwestycyjnej |
| — |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Secretaria Regional da Economia |
| Rua de São João, 47 |
| 9504-533 Ponta Delgada (S. Miguel) Açores |
| PORTUGAL |
| drace@azores.gov.pt |

Numer pomocy

XR 52/07

Państwo członkowskie

Portugalia

Region

Açores

Nazwa programu pomocy lub nazwa przedsiębiorstwa otrzymującego uzupełniającą pomoc ad hoc

Proenergia — Sistema de Incentivos à produção de energia a partir de fontes renováveis

Podstawa prawna

Decreto Legislativo Regional n.o 26/2006/A, de 31 de Julho

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Roczne wydatki planowane w ramach programu pomocy

1 mln EUR

Maksymalna intensywność pomocy

25 %

Zgodnie z art. 4 rozporządzenia

Data realizacji

1.1.2007

Czas trwania

31.12.2013

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory kwalifikujące się do regionalnej pomocy inwestycyjnej

—

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Secretaria Regional da Economia

Rua de São João, 47

9504-533 Ponta Delgada (S. Miguel) Açores

PORTUGAL

drace@azores.gov.pt

Adres internetowy publikacji programu pomocy

www.azores.gov.pt

Inne informacje

—

---

V Ogłoszenia

INNE AKTY

Komisja

| 24.3.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 70/27 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 70/27

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

(2009/C 70/09)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (1). Oświadczenia o sprzeciwie muszą wpłynąć do Komisji w terminie sześciu miesięcy od daty niniejszej publikacji.

STRESZCZENIE

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) nr 510/2006

„MAKÓI VÖRÖSHAGYMA” lub „MAKÓI HAGYMA”

Nr WE: HU-PDO-005-0387-21.10.2004

CHNP (X) CHOG ( )

Niniejsze streszczenie zawiera główne elementy specyfikacji produktu i jest przeznaczone do celów informacyjnych.

1.   Właściwy organ państwa członkowskiego:

| Nazwa: | Földművelésügyi és Vidékfejlesztési Minisztérium – Élelmiszerlánc-elemzési Főosztály |
| --- | --- |
| Adres: | 1055 Budapest |
| Kossuth Lajos tér 11. |
| MAGYARORSZÁG |

Nazwa:

Földművelésügyi és Vidékfejlesztési Minisztérium – Élelmiszerlánc-elemzési Főosztály

Adres:

1055 Budapest

Kossuth Lajos tér 11.

MAGYARORSZÁG

Telefon:

+36 13014419

Faks:

+36 13014808

E-mail:

zobore@fvm.hu

2.   Grupa składająca wniosek:

| Nazwa: | Magyarországi Hagymatermesztők, Feldolgozók, Forgalmazók Szakmaközi Szervezete, Szövetsége és Terméktanácsa |
| --- | --- |
| Adres: | 6900 Makó |
| Návay Lajos tér 5-7. |
| MAGYARORSZÁG |

Nazwa:

Magyarországi Hagymatermesztők, Feldolgozók, Forgalmazók Szakmaközi Szervezete, Szövetsége és Terméktanácsa

Adres:

6900 Makó

Návay Lajos tér 5-7.

MAGYARORSZÁG

Telefon:

+36 62/212865, +36 62/213676

Faks:

+36 62/213676, +36 62/212865

E-mail:

hagymatanacs@vnet.hu

Skład:

producenci/przetwórcy ( X ) inni ( X )

3.   Rodzaj produktu:

Klasa 1.6 — Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone.

4.   Specyfikacja produktu:

(podsumowanie wymogów określonych w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

4.1.   Nazwa produktu:

„Makói vöröshagyma” lub „Makói hagyma”

4.2.   Opis produktu:

„Makói vöröshagyma” lub „Makói hagyma” (Allium cepa L.) należy do rodziny Alliaceae, która przyjęła się dobrze w warunkach regionu Makó. Charakterystycznymi cechami „Makói vöröshagyma” lub „Makói hagyma”, przypisywanymi wpływowi środowiska geograficznego, są: wysoka zawartość suchej masy, wyraźny smak i długi okres trwałości. Do użycia dopuszczone są jedynie odmiany „Makói CR” (climate resistant — odporny na warunki klimatyczne), „Csanád” i „Makói Bronz”.

Cebula ma kształt kulisty, nieco wyciągnięty względem osi podłużnej, jej średnica waha się od 35 do 80 mm. Brązowo-czerwona, błyszcząca, szczelnie okryta zewnętrzną, wielowarstwową łuską całkowicie pokrywającą łuski wewnętrzne, o zwartym, gęstym, białym miąższu. Technologia produkcji właściwa dla regionu Makó i sucha pogoda pod koniec lata decydują o wysokiej zawartości suchej masy przekraczającej 16 %, czyli znacznie powyżej średniej. Może być magazynowana przez długi czas, kiełkuje późno, a walory zachowuje przez całą zimę. Niska zawartość wilgoci opóźnia psucie się produktu. Charakterystyczny mocny i pikantny smak spowodowany jest wysoką zawartością siarczku allilowego.

4.3.   Obszar geograficzny:

Nazwa pochodzenia „Makói vöröshagyma” lub „Makói hagyma” może być zastosowana jedynie do cebuli pochodzącej z regionu produkcji, obejmującego okręgi administracyjne miejscowości podanych poniżej. Granice tego regionu pokrywają się z granicami sąsiadujących ze sobą komitatów Csongrád oraz Békés.

Miejscowości leżące w regionie produkcji:

| — | komitat Csongrád: Makó, Királyhegyes, Apátfalva, Kövegy, Pitvaros, Magyarcsanád, Csanádpalota, Csanádalberti, Ambrózfalva, Nagyér, Földeák, Maroslele, Klárafalva, Ferencszállás, Kiszombor, Nagylak |
| --- | --- |

—

komitat Csongrád: Makó, Királyhegyes, Apátfalva, Kövegy, Pitvaros, Magyarcsanád, Csanádpalota, Csanádalberti, Ambrózfalva, Nagyér, Földeák, Maroslele, Klárafalva, Ferencszállás, Kiszombor, Nagylak

| — | komitat Békés: Tótkomlós, Békéssámson. |
| --- | --- |

—

komitat Békés: Tótkomlós, Békéssámson.

4.4.   Dowód pochodzenia:

Nazwa pochodzenia „Makói vöröshagyma” lub „Makói hagyma” może być stosowana jedynie do cebuli, której produkcja i pochodzenie są udokumentowane w Rejestrze Chronionych Nazw Pochodzenia i Chronionych Oznaczeń Geograficznych poświadczonym przez Hagyma Terméktanács (radę ds. cebuli).

Dziennik oprysków aktualizowany zgodnie z wymogami jest niezbędnym elementem przy wpisie do Rejestru Chronionych Nazw Pochodzenia i Chronionych Oznaczeń Geograficznych.

Hagyma Terméktanács po zaakceptowaniu producenta lub dystrybutora kontroluje cały technologiczny proces produkcji. Jeżeli wszystkie wymogi są spełnione, produkt może zostać oznaczony etykietą: „Hagyma Terméktanács által ellenőrzött minőség”(„Jakość produktu potwierdzona przez radę ds. cebuli”).

Rada ds. cebuli przyczynia się do kontroli zgodności z przepisami dotyczącymi oznaczeń geograficznych oraz do wykorzystywania nazw pochodzenia zgodnie z prawem.

4.5.   Metoda produkcji:

Dwuletnia metoda produkcji:

W przypadku dwuletniej metody produkcji w pierwszym roku z małych nasion kwiatowych (tzw. czarnych nasion) otrzymuje się sadzonki. Sadzonki produkowane są w procesie gęstego siewu, a w roku następnym służą jako materiał wyjściowy (materiał do rozmnażania) do produkcji jadalnej cebuli.

Do celów produkcyjnych używa się płaskiej, średnio twardej, sypkiej, niezbrylającej się ziemi, o wysokiej zawartości próchnicy i składników odżywczych oraz neutralnym współczynniku pH (cechy charakterystyczne gleby Makó).

W przypadku płodozmianu, jednym z zaleceń jest, by cebula nie była ponownie sadzona przez okres pięciu lat.

Produkcja sadzonek:

Przygotowanie ziemi: głęboka orka w okresie jesiennym, w październiku roku poprzedzającego, dokańczana wiosną. Wysiew przeprowadza się na wyrównanym podłożu do wysiewu, na glebie o dużej sypkości w końcu lutego bądź na początku marca w liniach pojedynczych (z zachowaniem odstępu ok. 20 cm) lub podwójnych (z zachowaniem odstępu 5–30 cm). Sucha łodyga jest usuwana z sadzonek, które dojrzewają do połowy sierpnia. Następnie sadzonki się zbiera, oczyszcza z ziemi, poddaje procesowi wtórnego dojrzewania, transportuje i klasyfikuje według wielkości.

Właściwie sklasyfikowane sadzonki muszą być przechowywane przez okres jesienny w luźnych materiałowych workach. Specjalna metoda produkcji Makó rozpoczyna się w listopadzie od poddania cebulek (sadzonek) działaniu wysokiej temperatury. Ten zabieg zapobiega formowaniu się zalążka kwiatu, a przez to rozwojowi pędu, który pozbawiłby właściwą cebulę wartości. W ramach poddawania sadzonek działaniu wysokiej temperatury są one przez 12 dni podgrzewane od temperatury przechowywania (3–5 °C) do 30–32 °C. W zależności od wielkości, utrzymuje je się w tej temperaturze przez 30 do 60 dni (w tym czasie na 10 dni są one podgrzewane do 32–35 °C), po czym następuje stopniowe schłodzenie do 10–14 °C w przygotowaniu do sadzenia.

Produkcja cebuli jadalnej:

W procesie produkcji „Makói vöröshagyma” lub „Makói hagyma”, właściwa cebula jadalna (cebula stołowa) wytwarzana jest w drugim roku uprawy. Na wiosnę, po przeniesieniu z urządzeń do podgrzewania, sadzonki są czyszczone, poddawane zabiegom usuwania szkodników i sadzone w coraz cieplejszej ziemi aż do połowy kwietnia. Wymogi dla rodzaju gleby i zalecany płodozmian są takie same, jak w przypadku sadzonek. W zależności od ilości, sadzi się 15–25 sadzonek na metr bieżący, na głębokość 3–5 cm.

Istotne jest, by zapewniać roślinom właściwe nawożenie, usuwać chwasty i stosować właściwe zabiegi ochronne, odpowiednio dokumentowane w dzienniku oprysków. Zbiór plonów odbywa się w drugiej połowie sierpnia (właściwe zbieranie, suszenie w pryzmach, załadunek i dostawa). Dojrzała cebula jest składowana lub od razu trafia na rynek.

Jednoroczna metoda produkcji (z wysiewu)

Przy metodzie jednorocznej, produkcja rozpoczyna się w marcu wysiewem 5–7 kg nasion na hektar (900 000 do 1 100 000 nasion na hektar). W procesie rozmnażania używa się materiału genetycznego pozyskanego z sadzonek „Makói vöröshagyma” lub „Makói hagyma”.

W okresie wegetacji zabiegi związane z produkcją i zbiorem są podobne, jak w przypadku cebul pozyskiwanych z sadzonek. Różnice polegają na tym, że sezon wegetacji cebuli jest dłuższy, zbiory są prowadzone w połowie września, a nawadnianie jest nieodzownym elementem tego typu uprawy.

Zebrane cebule muszą być składowane w chłodnym, przewiewnym pomieszczeniu. Cebula może wytrzymać w takich warunkach dłużej niż inne odmiany i bez wyraźnej straty jakości może być przechowywana aż do przełomu kwietnia i maja następnego roku.

„Makói vöröshagyma” lub „Makói hagyma” jest sortowana, pakowana i etykietowana przez producenta, pod bezpośrednim nadzorem producenta lub pod nadzorem przedstawicieli producenta na określonym obszarze geograficznym. Do pakowania używa się worków raszlowych o wadze pół, 1, 2, 5, 10, lub 15 kg albo skrzyń o wadze 15, 20, 25 lub 50 kg lub opakowań zawierających odpowiednio 3, 5 bądź 10 cebul. Możliwe jest również pakowanie innych ilości i użycie innego rodzaju opakowań. Produkt może być przepakowany poza określonym obszarem geograficznym.

4.6.   Związek z obszarem geograficznym:

Czynniki naturalne:

Pochodząca ze środkowej Azji cebula wyjątkowo dobrze przyjęła się w warunkach regionu Makó. Gleby regionu zostały ukształtowane przez materiał osadowy zmieniającej koryto rzeki Maros; są to gleby lessowe i aluwialne charakteryzujące się wysoką zawartością składników odżywczych. Innymi cechami mającymi duży wpływ na jakość cebuli są: bogactwo pierwiastków śladowych, średnia gęstość i sypkość gleby, płaska powierzchnia wysiewu oraz dobre współczynniki retencji wody i powietrza.

Najbardziej charakterystyczną cechą regionu Makó jest suche i gorące lato. W okresie wegetacji cebuli jest bardzo wiele dni słonecznych (2 100 godzin słonecznych w ciągu roku), a czas oddziaływania wysokich temperatur jest wydłużony (30 gorących dni, średnia temperatura 18,1 °C, a skumulowane promieniowanie 3 340 °C). Wszystkie te elementy (85–90 dni lata) sprawiają, że „Makói vöröshagyma” lub „Makói hagyma” zyskują niezwykle cenione walory. Wymogiem dla rozwoju światłolubnej odmiany „Makói vöröshagyma” lub „Makói hagyma” jest nasłonecznienie przez 15 godzin dziennie, który to warunek również jest spełniony dzięki opisanym powyżej cechom klimatycznym regionu Makó. Proces formowania się głowy cebuli ulega spowolnieniu w lipcu i sierpniu — miesiącach ciepłych, suchych i charakteryzujących się niższymi opadami. Liście i korzenie rośliny usychają, miąższ staje się gęstszy i wzrasta zawartość suchej masy. Zewnętrzne łuski cebuli stają się cienkie i zaczynają tworzyć najmocniejszą, brązowo-czerwoną warstwę ochronną.

Dzięki wysokiej zawartości suchej masy oraz wielowarstwowej, mocnej, szczelnej, zwłaszcza w okolicach pędu, łusce „Makói vöröshagyma” lub „Makói hagyma” może być przechowywana przez długi czas.

Czynniki ludzkie:

Cebula była uprawiana w regionie Makó od stuleci. Po okresie panowania tureckiego, na obszary wiejskie napłynęło wielu osadników. Nastąpił szybki wzrost populacji, co doprowadziło do podziału gruntów na małe gospodarstwa oraz do niedoborów ziemi. W połowie XIX w. trzy czwarte populacji stanowili uprawiający ziemię chłopi, którzy zmuszeni byli do intensywnej uprawy roślin na swoich małych poletkach. Często wybierali cebulę ze względu na długie tradycje stosowania jej łupin i miąższu w medycynie ludowej.

Wykorzystując dogodne położenie i sprzyjające warunki rynkowe, producenci z regionu Makó wyhodowali odmiany regionalne. Sukces osiągnęli dzięki ciężkiej pracy, trosce, uważnej selekcji i wspaniałej glebie. By osiągnąć cel, stworzyli unikatową technologię starannie dostosowaną do biologii cebuli oraz lokalnych warunków (dwuletnia metoda produkcji). W naturze producentów regionu Makó leży przedsiębiorczość i chęć podejmowania ryzyka związanego z podbojem innych, nierzadko dalekich rynków.

Dzięki uprawie linii wsobnej cebuli uprawiający ją rolnicy z Makó zdołali się oprzeć presji migracyjnej na przełomie stuleci. Udało im się również wykreować solidną i trwałą markę. Cebula została wyróżniona na Grand Concours International des Sciences et de l'Industrie w Brukseli w 1888 r. oraz na wielu innych konkursach w latach późniejszych. Tradycja i doświadczenie przekazywane z pokolenia na pokolenie są gwarantami tego, że cebula z pewnością będzie nadal uprawiana w regionie Makó.

Najwcześniejsze wzmianki o uprawie cebuli odnaleźć można w opisach Miklósa Szirbika w 1835 r. Inne opisy znajdują się w książkach Imre Palugyaia i Jánosa Reizmana. Regionalni producenci mieli na początku XX w. swój tygodnik noszący tytuł „Cebulowy Ogrodnik”. W latach trzydziestych ubiegłego wieku ważną postacią dla regionu Makó i jego producentów cebuli był Ferenc Erdei.

4.7.   Organ kontrolny:

Mezőgazdasági Szakigazgatási Hivatal jako wyznaczony organ kontroli ds. owoców i warzyw

| Nazwa: | Csongrád Megyei Mezőgazdasági Szakigazgatási Hivatal Növény- és Talajvédelmi Igazgatóság |
| --- | --- |
| Adres: | 6800 Hódmezővásárhely |
| Rárósi út 110. |
| MAGYARORSZÁG |

Nazwa:

Csongrád Megyei Mezőgazdasági Szakigazgatási Hivatal Növény- és Talajvédelmi Igazgatóság

Adres:

6800 Hódmezővásárhely

Rárósi út 110.

MAGYARORSZÁG

Telefon:

+36 62/535741

Faks:

+36 62/246036

E-mail:

Hodi.Laszlo@csongrad.ontsz.hu

Nazwa:

Békés Megyei Mezőgazdasági Szakigazgatási Hivatal, Növény- és Talajvédelmi Igazgatóság

Adres:

| 5602 Békéscsaba |
| --- |
| Szarvasi út 79/1. |
| MAGYARORSZÁG |

5602 Békéscsaba

Szarvasi út 79/1.

MAGYARORSZÁG

Telefon:

+36 66/529-257

Faks:

+36 66/529-265

E-mail:

Mike.Zsolt@bekes.ontsz.hu

4.8.   Etykietowanie:

Na opakowaniu cebuli, oprócz treści określonych przez przepisy prawne, musi znaleźć się chroniona nazwa pochodzenia „Makói vöröshagyma” lub „Makói hagyma” oraz (po wpisaniu do rejestru gminy) logo gminy.

Dodatkowo, po wewnętrznej kontroli przeprowadzonej przez radę ds. cebuli, na opakowaniu można umieścić etykietę „Hagyma Terméktanács által ellenőrzött minőség” („Jakość zatwierdzona przez radę ds. cebuli”).

---

(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

---

Sprostowania

| 24.3.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 70/32 |
| --- | --- | --- | --- |

24.3.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 70/32

---

Sprostowanie do wykazu naturalnych wód mineralnych uznanych przez państwa członkowskie

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 54 z dnia 7 marca 2009 r.
  )

(2009/C 70/10)

Strona 72, wykaz:

zamiast:

| „Opis handlowy | Nazwa źródła | Miejsce wydobywania |
| --- | --- | --- |
| Icelandic spring | Jadar spring area | Reykjavík” |

„Opis handlowy

Nazwa źródła

Miejsce wydobywania

Icelandic spring

Jadar spring area

Reykjavík”

powinno być:

| „Opis handlowy | Nazwa źródła | Miejsce wydobywania |
| --- | --- | --- |
| Icelandic Glacial | Ölfus Spring | Hlíðarendi, Ölfus, Selfoss” |

„Opis handlowy

Nazwa źródła

Miejsce wydobywania

Icelandic Glacial

Ölfus Spring

Hlíðarendi, Ölfus, Selfoss”

---