# Dziennik Urzędowy C 89/2009

| | ISSN 1725-5228
  doi:10.3000/17255228.C_2009.089.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 89 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5218 kwietnia 2009 |

ISSN 1725-5228

doi:10.3000/17255228.C_2009.089.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 89

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5218 kwietnia 2009

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Zawiadomienia |
| | ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja |
| 2009/C 089/01 | Kursy walutowe euro | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja

2009/C 089/01

Kursy walutowe euro

1

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | PROCEDURY ADMINISTRACYJNE |
| | Komisja |
| 2009/C 089/02 | Zaproszenie do składania wniosków o finansowanie działań w obszarze innowacji ekologicznej w ramach Programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji (CIP, Decyzja Parlamentu Europejskiego I Rady nr 1639/2006/WE) | 2 |
| 2009/C 089/03 | Ogłoszenie o zaproszeniu do składania ofert na skup odtłuszczonego mleka w proszku przez agencje płatnicze | 3 |
| | INNE AKTY |
| | Komisja |
| 2009/C 089/04 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych | 4 |
| 2009/C 089/05 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych | 9 |
| 2009/C 089/06 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych | 13 |

V   Ogłoszenia

PROCEDURY ADMINISTRACYJNE

Komisja

2009/C 089/02

Zaproszenie do składania wniosków o finansowanie działań w obszarze innowacji ekologicznej w ramach Programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji (CIP, Decyzja Parlamentu Europejskiego I Rady nr 1639/2006/WE)

2

2009/C 089/03

Ogłoszenie o zaproszeniu do składania ofert na skup odtłuszczonego mleka w proszku przez agencje płatnicze

3

INNE AKTY

Komisja

2009/C 089/04

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

4

2009/C 089/05

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

9

2009/C 089/06

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

13

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja

| 18.4.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 89/1 |
| --- | --- | --- | --- |

18.4.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 89/1

---

Kursy walutowe euro (1)

17 kwietnia 2009 r.

2009/C 89/01

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,3058 |
| JPY | Jen | 129,67 |
| DKK | Korona duńska | 7,4492 |
| GBP | Funt szterling | 0,88280 |
| SEK | Korona szwedzka | 11,0405 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,5218 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 8,7440 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 26,797 |
| EEK | Korona estońska | 15,6466 |
| HUF | Forint węgierski | 293,85 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,7092 |
| PLN | Złoty polski | 4,2925 |
| RON | Lej rumuński | 4,2149 |
| TRY | Lir turecki | 2,1052 |
| AUD | Dolar australijski | 1,8125 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,5815 |
| HKD | Dolar hong kong | 10,1202 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 2,2891 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,9603 |
| KRW | Won | 1 734,10 |
| ZAR | Rand | 11,6983 |
| CNY | Yuan renminbi | 8,9220 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,3843 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 14 037,35 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,7224 |
| PHP | Peso filipińskie | 62,370 |
| RUB | Rubel rosyjski | 43,6835 |
| THB | Bat tajlandzki | 46,317 |
| BRL | Real | 2,8366 |
| MXN | Peso meksykańskie | 17,0616 |
| INR | Rupia indyjska | 65,1070 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,3058

JPY

Jen

129,67

DKK

Korona duńska

7,4492

GBP

Funt szterling

0,88280

SEK

Korona szwedzka

11,0405

CHF

Frank szwajcarski

1,5218

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

8,7440

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

26,797

EEK

Korona estońska

15,6466

HUF

Forint węgierski

293,85

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,7092

PLN

Złoty polski

4,2925

RON

Lej rumuński

4,2149

TRY

Lir turecki

2,1052

AUD

Dolar australijski

1,8125

CAD

Dolar kanadyjski

1,5815

HKD

Dolar hong kong

10,1202

NZD

Dolar nowozelandzki

2,2891

SGD

Dolar singapurski

1,9603

KRW

Won

1 734,10

ZAR

Rand

11,6983

CNY

Yuan renminbi

8,9220

HRK

Kuna chorwacka

7,3843

IDR

Rupia indonezyjska

14 037,35

MYR

Ringgit malezyjski

4,7224

PHP

Peso filipińskie

62,370

RUB

Rubel rosyjski

43,6835

THB

Bat tajlandzki

46,317

BRL

Real

2,8366

MXN

Peso meksykańskie

17,0616

INR

Rupia indyjska

65,1070

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.

---

V Ogłoszenia

PROCEDURY ADMINISTRACYJNE

Komisja

| 18.4.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 89/2 |
| --- | --- | --- | --- |

18.4.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 89/2

---

Zaproszenie do składania wniosków o finansowanie działań w obszarze innowacji ekologicznej w ramach Programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji (CIP, Decyzja Parlamentu Europejskiego I Rady nr 1639/2006/WE)

2009/C 89/02

Agencja Wykonawcza ds. Konkurencyjności i Innowacji (EACI) niniejszym ogłasza nabór wniosków grantowych do programu CIP Eko-Innowacje na projekty pilotażowe i replikacyjne. Termin składania wniosków upływa dnia 10 września 2009 r.

Informacje na temat procedur składania wniosków, formularze oraz instrukcje dla wnioskodawców dostępne są na następującej stronie internetowej:

http://ec.europa.eu/environment/etap/ecoinnovation/call_en.htm

Szczegółowe zapytania można zgłaszać pod adresem:

http://ec.europa.eu/environment/etap/ecoinnovation/contact_en.htm

---

| 18.4.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 89/3 |
| --- | --- | --- | --- |

18.4.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 89/3

---

Ogłoszenie o zaproszeniu do składania ofert na skup odtłuszczonego mleka w proszku przez agencje płatnicze

2009/C 89/03

| 1. | Procedura przetargowa skupu odtłuszczonego mleka w proszku przez agencje płatnicze została otwarta rozporządzeniem Komisji (WE) nr 310/2009 (1). Obowiązujące w tym względzie przepisy zostały ustanowione w sekcji 4 rozdziału II rozporządzenia Komisji (WE) nr 214/2001 (2). |
| --- | --- |

1.

Procedura przetargowa skupu odtłuszczonego mleka w proszku przez agencje płatnicze została otwarta rozporządzeniem Komisji (WE) nr 310/2009 (1). Obowiązujące w tym względzie przepisy zostały ustanowione w sekcji 4 rozdziału II rozporządzenia Komisji (WE) nr 214/2001 (2).

| 2. | Termin składania ofert w ramach pierwszego odrębnego zaproszenia do składania ofert wygasa w dniu 21 kwietnia 2009 r. |
| --- | --- |

2.

Termin składania ofert w ramach pierwszego odrębnego zaproszenia do składania ofert wygasa w dniu 21 kwietnia 2009 r.

| 3. | Oferty należy przedkładać agencjom płatniczym. Adresy agencji płatniczych znajdują się na specjalnej stronie internetowej Komisji Europejskiej, CIRCA: (http://circa.europa.eu/Public/irc/agri/lait/library?l=/&vm=detailed&sb=Title). |
| --- | --- |

3.

Oferty należy przedkładać agencjom płatniczym. Adresy agencji płatniczych znajdują się na specjalnej stronie internetowej Komisji Europejskiej, CIRCA: (http://circa.europa.eu/Public/irc/agri/lait/library?l=/&vm=detailed&sb=Title).

---

(1)  Dz.U. L 97 z 16.4.2009, s. 13.

(2)  Dz.U. L 192 z 7.2.2001, s. 100.

---

INNE AKTY

Komisja

| 18.4.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 89/4 |
| --- | --- | --- | --- |

18.4.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 89/4

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

2009/C 89/04

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (1). Oświadczenia o sprzeciwie należy przedłożyć Komisji w terminie sześciu miesięcy od daty niniejszej publikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

„TRUSKAWKA KASZUBSKA” LUB „KASZËBSKÔ MALËNA”

Nr WE: PL-PGI-0005-0593-19.03.2007

CHOG ( X ) CHNP ( )

1.   Nazwa

„Truskawka kaszubska” lub „kaszëbskô malëna”.

Nazwa truskawka kaszubska jest najczęściej wykorzystywana w obrotach handlowych dotyczących tego produktu, w szczególności wykorzystuje się ją w relacjach Kaszubów z podmiotami o innym pochodzeniu. Nazwa ta jest wykorzystywana w przypadku eksportu produktu na rynki zagraniczne oraz sprzedaży truskawki w innych, niż Kaszuby, częściach kraju. Drugą wykorzystywaną nazwą jest kaszëbskô malëna. Nazwa ta wykorzystywana jest najczęściej w użyciu potocznym. Nazwa ta wywodzi się z języka kaszubskiego, dlatego też najczęściej używają jej mieszkańcy tego obszaru – Kaszubi. Nazwy te mogą być stosowane zamiennie.

2.   Państwo członkowskie lub kraj trzeci

Polska.

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

Rodzaj produktu (zgodnie z załącznikiem II).

| Kategoria: | Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone – grupa 1.6. |
| --- | --- |

Kategoria:

Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone – grupa 1.6.

3.1.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

Pod chronioną nazwą truskawka kaszubska lub kaszëbskô malëna mogą być sprzedawane wyłącznie truskawki z następujących odmian o niżej określonych właściwościach sensorycznych:

Owoce przeznaczone do bezpośredniego spożycia (deserowe)

1.   Elsanta

| 1.1. | Wygląd i kształt: owoce o średnicy co najmniej 18 mm, od kulisto-stożkowatego do stożkowatego kształtu, całe, bez uszkodzeń, z szypułką. |
| --- | --- |

1.1.

Wygląd i kształt: owoce o średnicy co najmniej 18 mm, od kulisto-stożkowatego do stożkowatego kształtu, całe, bez uszkodzeń, z szypułką.

| 1.2. | Barwa skórka jasnoczerwona, z połyskiem, dość wyrównana; miąższ od jasnoróżowego do jasnoczerwonego dość jednolity na przekroju. |
| --- | --- |

1.2.

Barwa skórka jasnoczerwona, z połyskiem, dość wyrównana; miąższ od jasnoróżowego do jasnoczerwonego dość jednolity na przekroju.

| 1.3. | Konsystencja: miąższ bardzo soczysty, jędrny. |
| --- | --- |

1.3.

Konsystencja: miąższ bardzo soczysty, jędrny.

| 1.4. | Smak i zapach: słodki, aromatyczny, zharmonizowany, przypominający leśną poziomkę. |
| --- | --- |

1.4.

Smak i zapach: słodki, aromatyczny, zharmonizowany, przypominający leśną poziomkę.

2.   Honeoye

| 2.1. | Wygląd i kształt: owoce o średnicy co najmniej 18 mm stożkowate i kulisto-stożkowate z przewężeniem przy kielichu tworzącym szyjkę, całe, bez uszkodzeń, z szypułką. |
| --- | --- |

2.1.

Wygląd i kształt: owoce o średnicy co najmniej 18 mm stożkowate i kulisto-stożkowate z przewężeniem przy kielichu tworzącym szyjkę, całe, bez uszkodzeń, z szypułką.

| 2.2. | Barwa: od intensywnie czerwonej do ciemnoczerwonej jednolita na całej powierzchni z silnym połyskiem. Miąższ dość równomiernie jasnoczerwony. |
| --- | --- |

2.2.

Barwa: od intensywnie czerwonej do ciemnoczerwonej jednolita na całej powierzchni z silnym połyskiem. Miąższ dość równomiernie jasnoczerwony.

| 2.3. | Konsystencja: miąższ soczysty, bardzo jędrny. |
| --- | --- |

2.3.

Konsystencja: miąższ soczysty, bardzo jędrny.

| 2.4. | Smak i zapach: słodki, aromatyczny, zharmonizowany, przypominający leśną poziomkę. |
| --- | --- |

2.4.

Smak i zapach: słodki, aromatyczny, zharmonizowany, przypominający leśną poziomkę.

Truskawka kaszubska lub kaszëbskô malëna odmian Elsanta i Honeoye musi należeć do klasy ekstra lub klasy I. Truskawka kaszubska lub kaszëbskô malëna musi posiadać następujące właściwości:

| — | kolor musi być intensywnie czerwony przy poziomie wybarwienia przynajmniej 80 %, |
| --- | --- |

—

kolor musi być intensywnie czerwony przy poziomie wybarwienia przynajmniej 80 %,

| — | kształt musi być jednorodny, bez żadnych nieprawidłowości, |
| --- | --- |

—

kształt musi być jednorodny, bez żadnych nieprawidłowości,

| — | musi być jędrna w dotyku oraz nie może mieć śladu zgnilizny ani oznak choroby. |
| --- | --- |

—

musi być jędrna w dotyku oraz nie może mieć śladu zgnilizny ani oznak choroby.

Owoce przeznaczone do przetwórstwa

3.   Senga Sengana

| 3.1. | Wygląd i kształt: owoce zróżnicowanej wielkości, kształt szeroko-stożkowaty ze ściętym wierzchołkiem, sercowaty, sercowato-kulisty i kulisto-nerkowaty, cały bez uszkodzeń, z szypułką lub bez szypułki. |
| --- | --- |

3.1.

Wygląd i kształt: owoce zróżnicowanej wielkości, kształt szeroko-stożkowaty ze ściętym wierzchołkiem, sercowaty, sercowato-kulisty i kulisto-nerkowaty, cały bez uszkodzeń, z szypułką lub bez szypułki.

| 3.2. | Barwa: od intensywnie czerwonej do ciemnoczerwonej wyrównana na całej powierzchni. Miąższ intensywnie czerwony dość równomiernie wybarwiony. |
| --- | --- |

3.2.

Barwa: od intensywnie czerwonej do ciemnoczerwonej wyrównana na całej powierzchni. Miąższ intensywnie czerwony dość równomiernie wybarwiony.

| 3.3. | Konsystencja: miąższ jędrny, soczysty lub bardzo soczysty i lekko twardy. |
| --- | --- |

3.3.

Konsystencja: miąższ jędrny, soczysty lub bardzo soczysty i lekko twardy.

| 3.4. | Smak i zapach: słodki, aromatyczny, zharmonizowany, przypominający leśną poziomkę. |
| --- | --- |

3.4.

Smak i zapach: słodki, aromatyczny, zharmonizowany, przypominający leśną poziomkę.

3.2.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

—

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na określonym obszarze geograficznym

Na obszarze geograficznym określonym w pkt 4. powinny odbywać się wszystkie etapy produkcji truskawki kaszubskiej lub kaszëbskô malëna. Działki przeznaczone pod uprawę muszą charakteryzować się słabymi glebami należącymi do klasy IV, V lub VI. Zbioru owoców dokonuje się ręcznie, gdy owoce są dojrzałe, prawidłowo wykształcone, zdrowe, świeże, jędrne, całe, nieuszkodzone, niepogniecione, niezawilgocone, czyste, bez pleśni i pozostałości środków ochrony roślin. Truskawki należy sadzić w rzędzie, co 20–35 cm. Odległość między rzędami powinna wynosić od 70–100 cm. W przypadku, gdy stosuje się obornik, to dawkowanie nie może przekraczać 30 t/ha. Niedopuszczalne jest takie prowadzenie upraw, w szczególności tak intensywne nawożenie, aby plony były większe niż 25 ton truskawek z 1 hektara.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania, itd.

Truskawki powinny być poukładane w warstwach nieprzekraczających 10 cm grubości.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

—

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Truskawka kaszubska lub kaszëbskô malëna produkowana jest na obszarze powiatu kartuskiego, powiatu kościerskiego, powiatu bytowskiego oraz gminy Przywidz, Wejherowo, Luzino, Szemud, Linia, Łęczyce oraz Cewice.

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfikacja obszaru geograficznego

Na obszarze produkcji truskawki kaszubskiej lub kaszëbskô malëna, określonym w punkcie 4, występują jednorodne warunki środowiskowe. Obszar ten pod względem geograficznym nazywany jest Pojezierzem Kaszubskim, a pod względem historycznym Kaszubami.

Środowisko przyrodnicze Pojezierza Kaszubskiego różni się od otaczających obszarów warunkami naturalnymi: klimatem, rzeźbą terenu i rodzajem gleb.

Pojezierze Kaszubskie charakteryzuje się nieco surowszym klimatem niż otaczające go krainy. Wynika to z dużych wysokości między 180 a 300 m n.p.m. Na surowość klimatu ma również duży wpływ bardzo częsty napływ mas powietrza polarno-kontynentalnego ze wschodu. W porównaniu z klimatem nadmorskim w ciągu roku występują tu duże wahania temperatur. Opady wynoszą nieco powyżej średniej krajowej – 700 mm/rok, wiatry przeważają z sektora zachodniego. Jest tu jeden z najkrótszych w kraju okresów wegetacji - waha się od 180 do 200 dni.

Na omawianym obszarze przeważają gleby bielicowe powstałe na piaskach i żwirach i iłach. Są to gleby klasy IV, V i VI, a więc o najmniejszej żyzności. W mniejszym stopniu występują gleby brunatne na żwirach, glinach, nieco żyźniejsze od bielicowych. Ziemie wybrane do uprawy mają na ogół pH pomiędzy 5,0 a 6,0. Na Pojezierzu Kaszubskim występuje urozmaicona rzeźba polodowcowa charakteryzująca się licznymi oczkami wodnymi oraz jeziorami rynnowymi. Obszar produkcji truskawki kaszubskiej lub kaszëbskô malëna obejmuje 32 gminy, z czego aż 21 należy do obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania do strefy nizinnej II, a 10 z nich leży na terenie strefy nizinnej I.

5.2.   Specyfikacja produktu

Specyfika truskawki wynika w szczególności z bardzo silnego, wyjątkowego i intensywnego aromatu i zapachu. Ponadto, truskawka kaszubska lub kaszëbskô malëna charakteryzuje się smakiem słodszym od owoców pochodzących z innych regionów.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący pomiędzy obszarem geograficznym a jakością lub cechami charakterystycznymi produktu (w przypadku CHNP) lub określoną jakością, renomą lub inną cechą charakterystyczną produktu (w przypadku CHOG)

Specyficzne cechy jakościowe opisane w punkcie 5.2. truskawka kaszubska lub kaszëbskô malëna zawdzięcza specyficznym czynnikom klimatycznym i glebowym, które zostały scharakteryzowane w punkcie 5.1.

Słabe gleby i surowy klimat Pojezierza Kaszubskiego wpływają na opóźnienie czasu kwitnienia truskawek i krótszy okres wegetacyjny. Oddziaływanie czynników naturalnych, w szczególności surowego klimatu, korzystnie wpływa na proces rozwoju i dojrzewania truskawek, a bardzo słabe gleby i niekorzystne warunki gospodarowania nie sprzyjają innym uprawom. Duże różnice w wysokości względnej umożliwiają uprawę truskawki na stokach wystawionych na działanie promieni słonecznych, co gwarantuje właściwe dojrzewanie owoców. Te czynniki oraz lekko kwaśne gleby sprzyjają uprawie truskawek.

Historia sprowadzenia truskawek na Kaszuby mówi o zakładaniu pierwszych upraw truskawek w latach 20. i 30. XX wieku. Wysoka jakość i rosnąca popularność truskawek doprowadziły do tego, że pola truskawkowe rozrastały się przez ponad pół wieku, by ostatecznie stać się nieodłączną częścią kaszubskiego krajobrazu. Ich obfitość doprowadziła do podjęcia decyzji o zorganizowaniu – na początku lat 70. ubiegłego wieku - święta truskawkobrania. Jest to impreza plenerowa odbywająca się corocznie w pierwszą niedzielę lipca. Truskawkobranie jest największą imprezą w tym regionie i corocznie wzrasta liczba jego uczestników liczona w dziesiątkach tysięcy. O popularności tego święta świadczy również fakt, iż w ciągu jednego dnia w 2005 r. sprzedano tam prawie dwie tony truskawek.

Renomę truskawki kaszubskiej lub kaszëbskô malëna potwierdzają liczne artykuły i dowody świadczące o tym, że produkt ten stał się częścią kultury i tożsamości mieszkańców Kaszub. W prasie lokalnej publikuje się informacje istotne dla producentów truskawek oraz szczegółowo komentowane są ich wysiłki związane z jednoczeniem się i wspólnym występowaniem w sprawie truskawki kaszubskiej lub kaszëbskô malëna oraz działaniami mającymi na celu zachowanie jej specyficznej jakości, zapachu i smaku.

O renomie truskawki kaszubskiej świadczą także działania podejmowane przez odbiorców (chłodnie i zakłady przetwórcze), którzy pozostawiają rezerwy na potrzeby skupu truskawek kaszubskich lub kaszëbskô malëna pojawiających się później niż truskawki z innych regionów kraju. Renomę potwierdzają również próby sprzedawania truskawki z innych regionów, wcześniej dojrzewających, pod nazwą truskawka kaszubska lub kaszëbskô malëna.

Renomę truskawki kaszubskiej lub kaszëbskô malëna oraz jej silny związek z obszarem geograficznym określonym w punkcie 4 potwierdzają również wyniki badań konsumenckich. Aż 67 % badanych znało co najmniej jedną z nazw, pod którą sprzedawany jest produkt – truskawka kaszubska lub kaszëbskô malëna. Truskawka kaszubska postrzegana jest jako smaczniejsza (73 %) i słodsza (68 %) niż inne truskawki. Zdaniem 64 % pytanych osób truskawka kaszubska lub kaszëbskô malëna produktem charakterystycznym dla Kaszub. Ponadto, truskawki są uważane za zdecydowanie najbardziej charakterystyczne owoce regionu Pomorza i Kaszub przez jego mieszkańców. Prawie 1/3 Kaszubów wskazuje je spontanicznie, a o ich wyjątkowości w regionie wie prawie 80 %.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

http://www.minrol.gov.pl/DesktopDefault.aspx?TabOrgId=1620&LangId=0

---

(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

---

| 18.4.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 89/9 |
| --- | --- | --- | --- |

18.4.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 89/9

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

2009/C 89/05

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (1). Oświadczenia o sprzeciwie muszą wpłynąć do Komisji w terminie sześciu miesięcy od daty niniejszej publikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) Nr 510/2006

„MARRONI DEL MONFENERA”

Nr WE: IT-PGI-0005-0563-08.11.2006

CHOG ( X ) CHNP ( )

1.   Nazwa

„Marroni del Monfenera”.

2.   Państwo członkowskie lub kraj trzeci

Włochy.

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu (zgodnie z załącznikiem II)

| Klasa 1.6. | Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone. |
| --- | --- |

Klasa 1.6.

Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone.

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt (1)

„Produkt Marroni del Monfenera” to owoce świeże, pochodzące z lokalnego ekotypu roślin z gatunku Castanea sativa Mill. odmiany sativa.

W momencie wprowadzenia do obrotu produkt musi mieć następujące cechy: nasienie: jedno na owoc, na ogół gładkie lub lekko porowate; miąższ: barwa jasnoorzechowa przechodząca w słomkowożółty, konsystencja pulchna/mączysta, smak słodki i przyjemny; skórka wewnętrzna: barwa orzechowa, struktura skórki włóknista i trwała, w niewielkim stopniu przenikająca do nasienia; perykarp: barwa brązowa błyszcząca z ciemniejszymi smugami, które mają układ południkowy, struktura łykowata i trwała, powierzchnia pokryta meszkiem z nieregularnymi pozostałościami szypułki; zagłębienie szypułkowe: kształt zbliżony do owalnego, barwa jaśniejsza od barwy perykarpu z mniej lub bardziej wyraźnymi pasmami, układającymi się promieniście od środka w kierunku brzegu, ale niezachodzącymi na powierzchnie boczne; owoc: kształt owalny ze słabo zaznaczonym wierzchołkiem, o jednej powierzchni bocznej zbliżonej do płaskiej a drugiej wyraźnie wypukłej; na jeden kilogram przypada nie więcej niż 90 owoców. Łupina zawiera nie więcej niż 3 owoce.

„Określenie CHOG” mogą uzyskać owoce należące do klasy „extra” (kaliber owocu większy niż 3 cm; nie więcej niż 4 % masy owoców może mieć endokarp uszkodzony przez owady; nie więcej niż 3 % masy owoców może mieć wyżłobienia na perykarpie) oraz do klasy I (kaliber owocu od 2,8 do 3 cm; nie więcej niż 6 % masy owoców może mieć endokarp uszkodzony przez owady; nie więcej niż 5 % masy owoców może mieć wyżłobienia na perykarpie).

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Nie dotyczy.

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

Nie dotyczy.

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Czynności zbioru, sortowania, czyszczenia, kalibrowania i odpowiedniego sezonowania (tzw. curatura) muszą odbywać się na obszarze produkcji.

Produkt, który nie jest wprowadzony do obrotu w ciągu 48 godzin od zbioru, podlega sezonowaniu (tzw. curatura). Operacja ta polega na zanurzeniu kasztanów „Marroni del Monfenera” w wodzie o temperaturze otoczenia na okres nie dłuższy niż 9 dni. Po upływie tego okresu kasztany „Marroni del Monfenera” wyjmuje się z wody i osusza w odpowiednim urządzeniu. Proces ten umożliwia przechowywanie produktu w stanie świeżym przez okres nie dłuższy niż 3 miesiące.

Wyżej opisana czynność sezonowania musi zostać przeprowadzona w ciągu kilku godzin od zbioru owoców, by zapobiec procesowi fermentacji w transporcie, w szczególności w przypadku, gdy zbiór odbywa się w okresie intensywnych opadów deszczu lub przy panujących wysokich temperaturach.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Produkt musi być pakowany do specjalnych torebek siatkowych odpowiednich do zastosowań spożywczych, zamkniętych przez zgrzanie na gorąco lub zszycie górnych brzegów. Pojemność opakowań wynosi 1, 2 lub 3 kg (w przypadku opakowań zgrzewanych na gorąco) oraz 5 lub 10 kg (w przypadku opakowań zszywanych).

Wprowadzenie do obrotu nie może nastąpić wcześniej niż 15 września każdego roku.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Na opakowaniach obowiązkowo umieszcza się na etykiecie, poza wspólnotowym symbolem graficznym, odpowiednimi napisami i informacjami wymaganymi przepisami prawa, następujące dodatkowe napisy: „Marroni del Monfenera” oraz skrótowiec „CHOG” o wymiarach większych niż wymiary jakichkolwiek innych napisów, umieszczonych na etykiecie, takich jak nazwa, firma, adres przedsiębiorstwa pakującego, logo, klasa handlowa produktu (extra lub I) oraz waga brutto w momencie pakowania.

Image

Logo składa się z dwóch rozłącznych owali ułożonych współśrodkowo, wewnątrz których znajduje się rysunek wzgórz regionu Pedemontana del Grappa. Leżącą u ich stóp równinę przecina rzeka Piave, której rysunek przechodzi przez środek logo, dzieląc je na dwie niesymetryczne części. Logo zawiera też rysunek dwóch kasztanowców, rosnących jeden po lewej a drugi po prawej stronie koryta rzeki, obsypanych owocami kasztana. Przedstawione są dwie łupiny i dziesięć owoców kasztana, a całość ułożona jest na dwóch liściach. Rysunek częściowo wychodzi poza kontur logo po lewej stronie.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar produkcji „Marroni del Monfenera” obejmuje obszar następujących gmin w prowincji Treviso: Borso del Grappa, Crespano del Grappa, Paderno del Grappa, Possagno, Cavaso del Tomba, Pederobba, San Zenone degli Ezzelini, Fonte, Asolo, Maser, Castelcucco, Monfumo, Cornuda, Montebelluna, Caerano di San Marco, Crocetta del Montello, Volpago del Montello, Giavera del Montello, Nervesa della Battaglia.

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Tereny, na których produkowane są „Marroni del Monfenera”, w większości zaliczane są do kategorii nr 21 wg Carta dei Suoli d’Italia (Włoskiej Mapy Gleb) opisanej jako „gleby brunatne kwaśne, gleby brunatne ługowe, gleby brunatne i litosole”. Jest to kategoria, która na tym obszarze występuje wyłącznie na prawym brzegu rzeki Piave w paśmie podgórskim, zajmując większość geograficznego obszaru produkcji. Takie tereny charakteryzują się odczynem od bardzo kwaśnego do kwaśnego, niskim nasyceniem zasadowym i wysokim poziomem zmineralizowania substancji organicznej.

Na określonym obszarze panuje wilgotny klimat alpejski, na który wpływa obecność łańcucha Prealp, których strome zbocza mają ekspozycję południową; dzięki temu szczególnemu ukształtowaniu i ekspozycji terenu pochodzące z nizin masy powietrza przemieszczają się w górę, powodując obfite opady, przymrozki wiosenne są ograniczone, a wody deszczowe mają swobodny odpływ. Ta równowaga środowiskowa powoduje, że teren i otoczenie szczególnie sprzyjają uprawie „Marrone del Monfenera”.

5.2.   Specyfika produktu

Cechy, którym objęte chronionym oznaczeniem geograficznym kasztany „Marroni del Monfenera” zawdzięczają wyjątkowy charakter, odróżniający je od innych produktów należących do tej samej kategorii towarowej, to słodki smak miąższu, jednorodna i spójna struktura owocu oraz jego pulchna i mączysta konsystencja. Cechy te, a szczególnie smak, są wynikiem wyjątkowego składu chemicznego „Marroni del Monfenera”. Z porównania ze składem chemicznym innych kasztanów, którego wartości obliczone zostały przez INRAN (Istituto Nazionale di Ricerca per gli alimenti e la nutrizione – Krajowy Instytut Badań nad produktami spożywczymi i odżywianiem), wynika, że „Marroni del Monfenera” zawierają większe ilości węglowodanów, tłuszczy i potasu, a także mniejszą ilość sodu.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący pomiędzy charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku CHNP) lub szczególnymi cechami jakościowymi, renomą lub innymi właściwościami produktu (w przypadku CHOG)

Skład chemiczny owoców, a w konsekwencji ich jakość, związany jest z faktem, że obszar upraw „Marroni del Monfenera” sprzyja kasztanowcowi, gatunkowi wybitnie kwasolubnemu, ze względu na obecność gleb podgórskich, na ogół kwaśnych o odczynie przeciwnym niż odczyn obszarów sąsiadujących, które nie występują na innych podgórskich terenach w prowincji Treviso.

Powoduje to większą zawartość potasu i mniejszą zawartość sodu w „Marroni del Monfenera” w porównaniu z innymi kasztanami, jak wynika z porównania składu chemicznego tych dwóch produktów zgodnie z wartościami podanymi dla kasztanów w tabelach INRAN.

Jakość owoców wynika również z faktu, że kasztanowcom sprzyjają obfite średnie opady roczne, które umożliwiają ługowanie zasad z gleb, dzięki czemu te zachowują kwaśny odczyn; ponadto szczególne ukształtowanie i ekspozycja pasma podgórskiego znacznie ogranicza występowanie przymrozków w okresie wiosennym, na które roślina ta jest szczególnie wrażliwa.

Poza tymi ważnymi czynnikami środowiskowymi równie duże znaczenie ma czynnik ludzki. Uprawa „Marroni del Monfenera” sięga czasów średniowiecza, jak świadczy dokument z 1351 r., na mocy którego głowy miejscowych rodów ustalały zasady zbioru tych owoców. Ochronę lasów kasztanowych na obszarze produkcji „Marroni del Monfenera” potwierdzają również dokumenty notarialne sporządzane w kolejnych wiekach, których autorzy informują odpowiednie władze o niedozwolonych wyrębach lasów kasztanowych lub obecności zwierzyny wypasanej poza sezonem, co utrudniało zbiór kasztanów. Tradycja tych upraw przetrwała do naszych czasów również dzięki pojawieniu się licznych imprez, m.in. „Mostra Mercato dei Marroni del Monfenera” (wystawa-kiermasz), która po raz pierwszy odbyła się w 1970 r.

O renomie „Marroni del Monfenera” i ich znaczeniu dla lokalnej gospodarki świadczą liczne coroczne wydarzenia tematyczne. Ponadto z okazji trzydziestoledzia festynu „Mostra Mercato” gmina Pederobba, w której ta impreza się odbywa, wydała serię kart pocztowych i specjalny znak pocztowy.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

Właściwe władze administracyjne wszczęły krajową procedurę sprzeciwu, publikując propozycję uznania „Marroni del Monfenera” za CHOG w Dzienniku Urzędowym Republiki Włoskiej nr 276 z dnia 26 listopada 2005 r.

Skonsolidowany tekst specyfikacji produkcji można znaleźć na stronie internetowej:

| — | za pośrednictwem poniższego linku:
  www.politicheagricole.it/DocumentiPubblicazioni/Search_Documenti_Elenco.htm?txtTipoDocumento=Disciplinare%20in%20esame%20UE&txtDocArgomento=Prodotti%20di%20Qualit%E0>Prodotti%20Dop,%20Igp%20e%20Stg
  lub |
| --- | --- |

—

za pośrednictwem poniższego linku:

www.politicheagricole.it/DocumentiPubblicazioni/Search_Documenti_Elenco.htm?txtTipoDocumento=Disciplinare%20in%20esame%20UE&txtDocArgomento=Prodotti%20di%20Qualit%E0>Prodotti%20Dop,%20Igp%20e%20Stg

lub

| — | wchodząc na stronę internetową Ministerstwa polityki rolnej, żywnościowej i leśnej (www.politicheagricole.it), otwierając zakładkę „Prodotti di Qualità” (po lewej stronie ekranu), a następnie zakładkę „Disciplinari di Produzione all’esame dell’UE (Reg CE 510/2006)”. |
| --- | --- |

—

wchodząc na stronę internetową Ministerstwa polityki rolnej, żywnościowej i leśnej (www.politicheagricole.it), otwierając zakładkę „Prodotti di Qualità” (po lewej stronie ekranu), a następnie zakładkę „Disciplinari di Produzione all’esame dell’UE (Reg CE 510/2006)”.

---

(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

---

| 18.4.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 89/13 |
| --- | --- | --- | --- |

18.4.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 89/13

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

2009/C 89/06

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (1). Oświadczenia o sprzeciwie muszą wpłynąć do Komisji w terminie sześciu miesięcy od daty niniejszej publikacji.

STRESZCZENIE

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

„INSALATA DI LUSIA”

Nr WE: IT-PGI-0005-0433-22.11.2004

CHNP ( ) CHOG ( X )

Niniejsze streszczenie zawiera główne elementy specyfikacji produktu i jest przeznaczone do celów informacyjnych.

1.   Właściwy organ państwa członkowskiego:

| Nazwa: | Ministero delle politiche agricole e forestali (Ministerstwo Polityki Rolnej i Leśnej) |
| --- | --- |
| Adres: | Via XX Settembre n. 20 – |
| 00187 Roma |
| ITALIA |

Nazwa:

Ministero delle politiche agricole e forestali (Ministerstwo Polityki Rolnej i Leśnej)

Adres:

Via XX Settembre n. 20 –

00187 Roma

ITALIA

Tel.:

+39 064819968

Faks:

+39 0642013126

Email:

qtc3@politicheagricole.it

2.   Grupa składająca wniosek:

| Nazwa: | Cooperativa Ortolani di Lusia s.c.r.l. |
| --- | --- |
| Adres: | Via Provvidenza, 1 – |
| 45020 Lusia (RO) |
| ITALIA |

Nazwa:

Cooperativa Ortolani di Lusia s.c.r.l.

Adres:

Via Provvidenza, 1 –

45020 Lusia (RO)

ITALIA

Tel.:

+39 0425607069

Faks:

+39 0425667722

Email:

ortolani@gal.adigecolli.it

Skład:

Producenci/przetwórcy ( X ) Inni ( )

3.   Rodzaj produktu:

| Klasa 1.6 | Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone, o których mowa w załączniku II – Sałata |
| --- | --- |

Klasa 1.6

Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone, o których mowa w załączniku II – Sałata

4.   Specyfikacja produktu: (podsumowanie wymogów określonych w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

4.1.   Nazwa produktu:

„Insalata di Lusia”

4.2.   Opis produktu:

Chronione Oznaczenie Geograficzne „Insalata di Lusia” jest zastrzeżone wyłącznie dla sałaty Lactuca Sativa w odmianach Cappuccia i Gentile.

Łodyga: krótka, nie dłuższa niż 6 cm, bardzo mięsista, na niej osadzone są liście.

Smak: świeży i kruchy.

Roślina: produkt uprawiany w szklarni ma wygląd bardziej spójny i główkę bardziej rozwartą niż rośliny uprawiane w warunkach polowych.

Najważniejsze cechy:

| — | lekkość główki, |
| --- | --- |

—

lekkość główki,

| — | miękkość dzięki nieobecności włókien oraz mięsistość nawet po 10–12 godzinach od zebrania, brak zjawiska zdrewnienia, |
| --- | --- |

—

miękkość dzięki nieobecności włókien oraz mięsistość nawet po 10–12 godzinach od zebrania, brak zjawiska zdrewnienia,

| — | kruchość dzięki młodym, świeżym i mięsistym liściom, |
| --- | --- |

—

kruchość dzięki młodym, świeżym i mięsistym liściom,

| — | wyraźny smak, dzięki któremu nie jest konieczne dodawanie soli kuchennej przy doprawianiu. |
| --- | --- |

—

wyraźny smak, dzięki któremu nie jest konieczne dodawanie soli kuchennej przy doprawianiu.

4.3.   Obszar geograficzny:

Obszar produkcji obejmuje wymienione poniżej gminy, położone w prowincjach Rovigo i Padwa:

| — | Prowincja Rovigo: Lusia, Badia Polesine, Lendinara, Costa di Rovigo, Fratta Polesine, Villanova del Ghebbo i Rovigo, |
| --- | --- |

—

Prowincja Rovigo: Lusia, Badia Polesine, Lendinara, Costa di Rovigo, Fratta Polesine, Villanova del Ghebbo i Rovigo,

| — | Prowincja Padwa: Barbona, Vescovana i Sant’Urbano. |
| --- | --- |

—

Prowincja Padwa: Barbona, Vescovana i Sant’Urbano.

4.4.   Dowód pochodzenia:

Każdy etap procesu produkcyjnego musi być monitorowany z udokumentowaniem produktów wchodzących i wychodzących. W ten sposób, a także przez wpisanie działek, na których odbywa się uprawa, oraz wytwórców i przedsiębiorstw pakujących do odpowiednich rejestrów prowadzonych przez właściwy organ kontrolny, jak również dzięki natychmiastowemu zgłaszaniu organowi kontrolnemu wyprodukowanych ilości, zagwarantowana jest identyfikowalność produktu.

Wszystkie osoby fizyczne i prawne wpisane do odpowiednich rejestrów podlegają kontroli prowadzonej przez organ kontrolny, zgodnie z przepisami specyfikacji produkcji i odpowiednim planem kontroli.

4.5.   Metoda produkcji:

Teren upraw musi zawierać nie mniej niż 30 % piasku i nie więcej niż 20 % gliny. Ponadto musi być dostępna woda do nawadniania. Uprawa sałaty „Insalata di Lusia” może być gruntowa lub pod osłonami.

W celu przygotowania terenu pod uprawę, należy obowiązkowo przeprowadzać oranie (lub równoważne przygotowanie gleby) co najmniej raz w roku, tak aby wymieszać z ziemią zarówno pozostałości po poprzednich uprawach, jak i nawozy stosowane do nawożenia spodniej warstwy na głębokości 30–40 cm.

W przypadku uprawy szklarniowej, zważywszy na potencjalną trudność takiej obróbki na ograniczonej powierzchni, zamiennie dopuszczalne jest przekopywanie lub pielenie.

W kolejnych cyklach upraw dopuszczalne są obróbki, mające na celu przywrócenie struktury terenu i wymieszanie z ziemią ewentualnych pozostałości poprzednich upraw przez oranie, przekopywanie, spulchnianie lub pielenie.

Po tych obróbkach, a więc przed przesadzeniem, dokonuje się frezowania lub bronowania, a następnie wałowania w celu wyrównania terenu i stworzenia najlepszych warunków dla zakorzenienia się sadzonych roślin.

Zważywszy na fizyczno-agronomiczne właściwości gleby danego obszaru geograficznego nie jest konieczne stosowanie płodozmianu.

Sadzone są rośliny posiadające co najmniej 3 liście osadzone na korzeniu z ziemią. Przyjmuje się następujący układ wysadzania: odległość między rzędami 30 do 40 cm, odległość w rzędzie od 30 do 35 cm.

Liczba jednostek nawozów zawierających azot, fosfor i potas używanych w każdym cyklu upraw zależy od wyników analizy terenu, ale nie może przekroczyć następujących jednostek na hektar: azot – 150, fosfor – 100, potas – 200.

Konieczne jest nawożenie dojrzałym obornikiem krowim lub innym kompostem organicznym.

Stosowanie nawozów chemicznych zawierających azot musi być rozłożone na co najmniej dwa zabiegi, przy czym w pierwszym, przed rozsadą, nie można zastosować więcej niż 50 % całkowitej ilości nawozów, a ostatni należy przeprowadzić najpóźniej 15 dni po rozsadzie.

Jeśli chodzi o nawadnianie, dozwolona jest metoda „wężem” (nawadnianie kroplujące) lub zraszanie małymi ilościami wody (niewielkie urządzenia nawadniające), aby uniknąć zbicia gleby.

Usuwanie chwastów należy wykonywać technikami agronomicznymi (ściółkowanie, zwalczanie chwastów przed sadzeniem roślin, pielenie, frezowanie) lub chemicznymi środkami chwastobójczymi. Maksymalna jednostkowa produkcja z hektara w każdym cyklu produkcyjnym wynosi: 55 ton w przypadku upraw odmiany Cappuccia, 50 ton w przypadku upraw odmiany Gentile.

Po zebraniu odbywa się czynność zwana układaniem liści, która polega na czyszczeniu główki (usunięciu dolnych liści), a następnie układaniu główek sałaty w pojemnikach, w których jest sprzedawana. Obydwie czynności wykonywane są na polu, by uniknąć zbędnego transportu i innych czynności, które spowodowałyby pogorszenie jakości produktu.

Po wykonaniu tych czynności produkt transportowany jest do gospodarstwa producenta, gdzie odbywa się mycie sałaty bez wyjmowania jej z opakowań. Po umyciu doprowadza się operację pakowania do końca przez nałożenie na górną część opakowania przezroczystej folii.

W przypadku gdy dane gospodarstwo należy do spółdzielni producentów powyższe operacje mogą być przeprowadzane w siedzibie tej spółdzielni.

Ważne jest, by pakowanie odbywało się na wyznaczonym obszarze, ponieważ czynności zbioru sałaty, układania liści, mycia i pakowania muszą następować jedna po drugiej w krótkich odstępach czasu, aby uniknąć pogorszenia cech fizycznych i organoleptycznych produktu. Poddawanie sałaty „Insalata di Lusia” nadmiernym operacjom i długotrwały transport mogą powodować utratę mięsistości i kruchości liści.

4.6.   Związek z obszarem geograficznym:

„Insalata di Lusia” ceniona jest przez konsumenta dzięki takim cechom jak lekkość główki, długo zachowywana świeżość, brak włókien (roślina składa się w dużej części z wody), kruchość młodych, świeżych, mięsistych liści i naturalny smak.

Cechy te związane są z obszarem geograficznym i szczególnym połączeniem czynników glebowo-klimatycznych terenu produkcji sałaty „Insalata di Lusia”, takich jak gleby żyzne, luźne, bogate w sole mineralne, wilgotność atmosferyczna, obecność warstw wodonośnych wzdłuż kanałów.

Pełny smak, jaki charakteryzuje sałatę „Insalata di Lusia”, powoduje, że zbędne jest doprawienie jej solą, co wynika z dużej zawartości soli mineralnych w glebach. Obszar produkcji ChOG tworzy bowiem warstwa powierzchniowa, składająca się z piasków naniesionych w czasie licznych powodzi, jakie miały miejsce w związku z wylewaniem niektórych odnóg rzeki Tartaro w starożytności i średniowieczu oraz Adygi – w średniowieczu i czasach nowożytnych. Ostatnie wystąpienie z brzegów Adygi miało miejsce pod koniec XIX w., a prace nad wyrównywaniem ogromnych wydm piaskowych naniesionych przez tę powódź trwały aż do 1960 r. Na tych piaskowych glebach, które stały się jednorodne dzięki zarastaniu przez stulecia samorzutną roślinnością, sadzona jest sałata „Insalata di Lusia”, bogatsza od innych gatunków w potas i wapń.

Dzięki zasilanej na tym obszarze przez Adygę warstwie wody gruntowej, położonej wysoko pod gruntami uprawianymi wyłącznie w formie tarasów, oraz dzięki regularnie uzupełnianym kanałom nawadniającym utrzymywana jest stała wilgotność terenu, co pozwala na ograniczenie nawadniania bezpośrednio po zasadzeniu. To natomiast ogranicza spływanie wody po liściach, a co za tym idzie – utratę wartości odżywczych i konieczność stosowania środków grzybobójczych.

Warstwa wodonośna znajduje się na głębokości jednego metra i utrzymywana jest dzięki systemowi sztucznych kanałów. Wszystkie te czynniki pozwalają na ograniczenie operacji nawadniania, a w związku z tym zjawiska gnicia. Dzięki temu pozostawiają one nienaruszony świeży smak i kruchość typowe dla „Insalata di Lusia”, które odróżniają ją od sałat produkowanych na innych obszarach.

Dostępność wody zapewniana przez rzekę Adygę, wysokość warstwy wodonośnej i struktura terenu pozwalają na prowadzenie upraw z powodzeniem również w okresie letnim (lipiec–sierpień), dzięki czemu sałata obecna jest w sprzedaży przez 10–11 miesięcy w roku.

Luźne gleby mieszane o grubej strukturze, typowe dla grobli Adygi, oraz ich dobra przenikalność, która ułatwia odprowadzanie wody deszczowej, umożliwiają prowadzenie prac w optymalny sposób, niezależnie od warunków klimatyczno-meteorologicznych.

Poza tym również doświadczenie i wiedza producentów, zdobyte przez pięćdziesiąt lat uprawiania sałaty, pozwalają na udoskonalanie technik produkcji i znalezienie optymalnej równowagi czynników klimatycznych i agronomicznych.

4.7.   Organ kontrolny:

| Nazwa: | CSQA Srl Certificazioni (Ente privato conforme alla norma EN 45011) (Podmiot prywatny działający zgodnie z przepisami EN 45011) |
| --- | --- |
| Adres: | Via S. Gaetano, 74 Thiene (VI) |
| ITALIA |

Nazwa:

CSQA Srl Certificazioni (Ente privato conforme alla norma EN 45011) (Podmiot prywatny działający zgodnie z przepisami EN 45011)

Adres:

Via S. Gaetano, 74 Thiene (VI)

ITALIA

Tel.:

+39 0445366094

Faks:

+39 0445382672

Email:

f.broggiato@csqa.it

4.8.   Etykietowanie:

W celu wprowadzenia do obrotu sałata „I.G.P. INSALATA DI LUSIA” musi być zapakowana w pojemniki plastikowe, drewniane, kartonowe, polistyrenowe lub wykonane z innych materiałów odpowiednich do zastosowań spożywczych.

Zawartość każdego opakowania musi być jednorodna i zawierać tylko sałaty tej samej odmiany, tego samego pochodzenia, typu, kategorii i wielkości. Sztuki widoczne w opakowaniu muszą być reprezentatywne dla całej zawartości.

Górna część opakowania zawierającego produkt musi być osłonięta przezroczystą osłoną z materiału odpowiedniego do zastosowań spożywczych, opatrzoną wyłącznie logo I.G.P. „INSALATA DI LUSIA” – tak by zapewnić zarówno widoczność zawartości, jak i naturalny przewiew.

Na pojemnikach musi być widoczne logo I.G.P. o wymiarach nie mniejszych niż inne napisy umieszczone na tym opakowaniu.

Image

Logo składa się z litery „i” (kropka nad tą literą ma kształt elipsy) i „L”. Wewnętrzne krawędzie liter mają kształt wklęsły, tak że tworzą owalną ramkę, w środku której znajduje się szkic średniowiecznej wieży z miasta Lusia. Zewnętrzna i górna krawędź logo są obramowane, a na zewnątrz tego obramowania, w środku górnej części, umieszczony jest napis „I.G.P”. U podstawy logo znajduje się ograniczony ramką napis „INSALATA di LUSIA”.

Logo I.G.P. „INSALATA DI LUSIA” raz umieszczone na pojemnikach nie może być ponownie wykorzystane.

---

(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

---