# Publicatieblad C 107/2009

| | ISSN 1725-2474
  doi:10.3000/17252474.C_2009.107.nld |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 107 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 52e jaargang9 mei 2009 |

ISSN 1725-2474

doi:10.3000/17252474.C_2009.107.nld

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 107

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

52e jaargang9 mei 2009

---

| Nummer | Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- | --- |
| | II   Mededelingen |
| | MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN EN ORGANEN VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Commissie |
| 2009/C 107/01 | Mededeling van de Commissie — Drankverpakkingen, statiegeldsystemen en het vrije verkeer van goederen | 1 |
| 2009/C 107/02 | Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie — (Zaak COMP/M.5347 — Mapfre/Salvador Caetano/JV'S) (
  1
  ) | 10 |

Nummer

Inhoud

Bladzijde

II   Mededelingen

MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN EN ORGANEN VAN DE EUROPESE UNIE

Commissie

2009/C 107/01

Mededeling van de Commissie — Drankverpakkingen, statiegeldsystemen en het vrije verkeer van goederen

1

2009/C 107/02

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie — (Zaak COMP/M.5347 — Mapfre/Salvador Caetano/JV'S) (
  1
  )

1

10

| | IV   Informatie |
| --- | --- |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN EN ORGANEN VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Commissie |
| 2009/C 107/03 | Wisselkoersen van de euro | 11 |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE LIDSTATEN |
| 2009/C 107/04 | Door de lidstaten meegedeelde informatie over staatssteun die wordt verleend overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1857/2006 van de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag op staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen die landbouwproducten produceren, en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 70/2001 | 12 |
| 2009/C 107/05 | Door de lidstaten meegedeelde informatie over staatssteun die wordt verleend overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1857/2006 van de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag op staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen die landbouwproducten produceren, en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 70/2001 | 18 |

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN EN ORGANEN VAN DE EUROPESE UNIE

Commissie

2009/C 107/03

Wisselkoersen van de euro

11

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE LIDSTATEN

2009/C 107/04

Door de lidstaten meegedeelde informatie over staatssteun die wordt verleend overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1857/2006 van de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag op staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen die landbouwproducten produceren, en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 70/2001

12

2009/C 107/05

Door de lidstaten meegedeelde informatie over staatssteun die wordt verleend overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1857/2006 van de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag op staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen die landbouwproducten produceren, en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 70/2001

18

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | Commissie |
| | BESTUURLIJKE PROCEDURES |
| 2009/C 107/06 | Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen | 23 |

V   Bekendmakingen

Commissie

BESTUURLIJKE PROCEDURES

2009/C 107/06

Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen

23

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst

1

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

II Mededelingen

MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN EN ORGANEN VAN DE EUROPESE UNIE

Commissie

| 9.5.2009 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 107/1 |
| --- | --- | --- | --- |

9.5.2009

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 107/1

---

Mededeling van de Commissie — Drankverpakkingen, statiegeldsystemen en het vrije verkeer van goederen

2009/C 107/01

1.   INLEIDING

Verpakkingen vervullen een belangrijke rol in de economie en samenleving. Zij zijn essentieel voor het moderne goederentransport. Uiteindelijk komen verpakkingen ook in de afvalstroom terecht. In 2006 produceerde de EU ongeveer 81 miljoen ton aan verpakkingsafval. Om de milieueffecten hiervan te beperken en de hoeveelheid definitief te verwijderen verpakkingen te verminderen, zijn in Richtlijn 94/62/EG betreffende verpakking en verpakkingsafval (1) maatregelen vastgelegd om de productie van verpakkingsafval te voorkomen en daarnaast ook maatregelen om hergebruik, recycling en terugwinning van verpakkingsafval te stimuleren. Op grond van deze richtlijn zijn de lidstaten verplicht te zorgen voor systemen voor de inzameling en het hergebruik van gebruikte verpakkingen en voor de recycling of terugwinning van verpakkingsafval met het oog op een zo goed mogelijk afvalbeheer. Als eerste prioriteit voorziet de richtlijn daartoe in maatregelen om de productie van verpakkingsafval te voorkomen; daarnaast vermeldt zij als fundamentele beginselen het hergebruik van verpakkingen en de recycling en terugwinning van verpakkingsafval.

Voor diverse soorten verpakkingen bestaan er nationale systemen voor hergebruik. Sommige van deze systemen — met name die voor verzendverpakkingen zoals kratten en laadborden en die voor drankverpakkingen in de horeca — functioneren heel goed. Er zijn echter andere gebieden waar overheidsmaatregelen nodig kunnen zijn om hergebruiksystemen voor verpakkingen te stimuleren, ongeacht de feitelijke commerciële haalbaarheid van die systemen. Het debat over hergebruik gaat in de Europese Unie vooral over consumentenverpakkingen van dranken (ruwweg 20 gewichtspercenten van het totaal aan verpakkingen) (2).

Voorschriften op lidstaatniveau om de invoering van hergebruiksystemen voor drankverpakkingen te stimuleren, mogen dan wel in het belang van het milieu zijn, maar zij kunnen ook tot opsplitsing van de interne markt leiden. Voor marktdeelnemers die in meer dan een lidstaat actief zijn, wordt het door deze systemen vaak moeilijker profijt te trekken van de zakelijke mogelijkheden van de interne markt. Zij kunnen hetzelfde product niet in dezelfde verpakking op verschillende markten verkopen, maar moeten hun verpakking aanpassen aan de eisen van elke lidstaat afzonderlijk, wat gewoonlijk extra kosten meebrengt.

Het harmoniserende effect van Richtlijn 94/62/EG, dat tevens de goede werking van de interne markt ten doel heeft, blijft in dit verband beperkt. De bepalingen van de richtlijn moeten veeleer worden gezien in het licht van de algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht en de uit het EG-Verdrag voortvloeiende verplichtingen (zie met name de artikelen 28 tot en met 30, 81, 82, 86 en 90 van dat Verdrag).

Richtlijn 94/62/EG heeft tot een aanzienlijke convergentie van de recyclingpercentages van de lidstaten geleid en door de informatieprocedure van Richtlijn 98/34/EG (3) konden veel problemen in verband met de interne markt al worden opgelost voordat de ontwerpmaatregelen werden aangenomen en in de praktijk problemen veroorzaakten. Het doel om voor een goede werking van de interne markt en minder handelsbelemmeringen te zorgen, is echter nog niet voor alle soorten verpakkingen volledig bereikt. Uit de ervaring en nog lopende zaken blijkt dat de vaststelling van unilaterale maatregelen in afzonderlijke lidstaten nog altijd voor problemen zorgt. In het bijzonder is bij inbreukprocedures in de drankensector gebleken dat nationale maatregelen tot concurrentievervalsing kunnen leiden en soms tot compartimentering van de interne markt, wat regelrecht indruist tegen het internemarktdoel van Richtlijn 94/62/EG.

In haar verslag over de implementatie van Richtlijn 94/62/EG uit 2006 heeft de Commissie beloofd nader onderzoek te doen naar de behoefte aan verduidelijking op dit gebied (4). Deze mededeling moet als een niet-regelgevende stap in deze richting worden beschouwd. Zij geeft aan wat vanuit EU-oogpunt wel en wat niet geoorloofd is en beoogt daarmee een grotere transparantie van het toepasselijke wetgevingskader van de EU.

Deze mededeling is in het bijzonder gericht tot de marktdeelnemers en overheidsinstanties van de lidstaten die actief zijn op het gebied van drankverpakkingen en drankverpakkingsafval en biedt hun een uitvoerig en actueel overzicht van de beginselen van het Gemeenschapsrecht en het afgeleide recht. Zij geeft weer hoe de Commissie de richtlijn, de bepalingen van het Verdrag en de jurisprudentie van het Hof van Justitie interpreteert.

De Commissie zal nauwlettend toezicht blijven houden op een juiste implementatie van de huidige beginselen en verbindt zich ertoe te reageren op maatregelen die de werking van de interne markt kunnen verstoren en niet om milieuredenen gerechtvaardigd zijn.

2.   VRIJ VERKEER VAN GOEDEREN EN VOORSCHRIFTEN VOOR DRANKVERPAKKINGEN

2.1.   Het probleem met quota voor drankverpakkingen

In de afgelopen jaren hebben sommige lidstaten streefcijfers (quota) vastgesteld voor het aantal herbruikbare verpakkingen voor bepaalde soorten dranken. Daar is geen bezwaar tegen zolang de quota passen in de doelstellingen van het algemeen beleid. Wanneer deze quota worden overschreden of niet worden gehaald, kunnen evenwel specifieke verplichtingen gelden. Die verplichtingen kunnen bedenkelijk zijn vanuit het oogpunt van de interne markt, onder meer omdat drankenimporteurs als gevolg van de extra kosten die met de organisatie van hergebruiksystemen en de vervoersafstanden verbonden zijn, doorgaans veel meer gebruik maken van wegwerpverpakkingen dan binnenlandse producenten.

Als de quota tot kwantitatieve beperkingen leiden, d.w.z. als zij inhouden dat producten in een bepaalde drankverpakking niet meer in de handel mogen worden gebracht zodra het quotum is bereikt, is sprake van een handelsbelemmering die in strijd is met artikel 28 van het EG-Verdrag (5).

De Commissie meent bovendien dat nationale bepalingen die een direct verband leggen tussen het percentage herbruikbare verpakkingen dat voor bepaalde dranken wordt gebruikt en de noodzaak een statiegeld- en retoursysteem in te voeren voor wegwerpverpakkingen, vanuit het oogpunt van de interne markt met de nodige voorzichtigheid moeten worden betracht. Bij een quasiwiskundig systeem op basis van het bestaande quotum bestaat het risico dat kortetermijnontwikkelingen die afwijken van de algemene tendens, het beeld vertekenen. Daarom is een directe koppeling met de cijfers in nationale bepalingen wellicht niet flexibel genoeg en biedt dit ondernemingen niet de betrouwbaarheid die zij voor de planning van hun zakelijke beslissingen nodig hebben. Het kan dan ook beter zijn om de ontwikkelingen in de verpakkingssector regelmatig te evalueren en op basis daarvan te beslissen of maatregelen moeten worden getroffen om hergebruikregelingen te stimuleren of de verhouding tussen herbruikbare en niet-herbruikbare verpakkingen te beïnvloeden.

2.2.   Verbod op drankverpakkingen

Richtlijn 94/62/EG legt vast aan welke essentiële eisen de samenstelling van verpakkingen moet voldoen. In artikel 18 van die richtlijn is bepaald dat de lidstaten niet mogen beletten dat verpakkingen die aan de bepalingen van de richtlijn voldoen op hun grondgebied in de handel worden gebracht. Daaruit volgt dat de lidstaten het in de handel brengen van bepaalde soorten drankverpakkingen die aan de communautaire wetgeving voldoen, niet mogen verbieden (6). De richtlijn streeft in dit verband een dubbel doel na, namelijk bescherming van het milieu en een goede werking van de interne markt, en stelt onder meer essentiële eisen voor verpakkingen en grenswaarden voor zware metalen in verpakkingen vast.

Nationale bepalingen ter beperking van de hoeveelheid producten die in een bepaalde soort drankverpakking mag worden ingevoerd, zijn eveneens in strijd met de bepaling over het vrije verkeer van goederen in artikel 18 van de richtlijn (7).

2.3.   Vergunningen voor drankverpakkingen

Nationale regelingen waarbij voor producten een vergunning moet worden verkregen voordat zij in de handel mogen worden gebracht, beperken de toegang tot de markt van het land van invoer. Deze regelingen moeten derhalve worden beschouwd als maatregelen van gelijke werking als kwantitatieve invoerbeperkingen in de zin van artikel 28 van het EG-Verdrag (8). Bovendien geldt in het specifieke geval van drankverpakkingen dat beperkingen van de markttoegang voor verpakkingen die aan de essentiële eisen van de richtlijn voldoen, zowel met die richtlijn als met artikel 28 van het EG-Verdrag in strijd zijn. Dat kan zelfs het geval zijn wanneer het vergunningsvereiste gebaseerd is op een vrijwillige overeenkomst tussen de betrokken bedrijfstak en de lidstaat, omdat de lidstaat door zijn deelname aan of aanmoediging van een dergelijke overeenkomst het resultaat ervan onderschrijft en daardoor riskeert in strijd met zijn verantwoordelijkheden krachtens het Gemeenschapsrecht te handelen, dat belemmeringen van de markttoegang voor drankverpakkingen die aan de richtlijn voldoen, verbiedt. Drankverpakkingen die in een andere lidstaat in de handel worden gebracht, worden geacht aan de essentiële eisen van de richtlijn te voldoen; daarom kan het verkeer ervan in de interne markt niet worden belemmerd.

3.   VRIJ VERKEER VAN GOEDEREN EN BEHEERSSYSTEMEN VOOR DRANKVERPAKKINGEN

3.1.   Hergebruik, terugwinning en recycling van drankverpakkingen

Bij drankverpakkingen betekent hergebruik dat een specifieke verpakking, die is bestemd en ontworpen om in haar levenscyclus een minimum aantal keren te worden gebruikt, opnieuw wordt gevuld voor hetzelfde doel als waarvoor zij aanvankelijk in de handel werd gebracht (9). Hergebruikte drankverpakkingen worden vaak „hervulbaar” genoemd.

In Richtlijn 94/62/EG wordt geen duidelijke rangorde bepaald tussen hergebruik van verpakkingen en de terugwinning van verpakkingsafval (10). In de achtste overweging van de preambule van de richtlijn wordt evenwel gesteld dat „hergebruik en recycling gezien hun milieueffect de voorkeur hebben, in afwachting van wetenschappelijke en technologische vooruitgang op het gebied van terugwinning”.

Afgezien hiervan biedt artikel 5 van Richtlijn 94/62/EG de lidstaten de mogelijkheid om overeenkomstig het Verdrag systemen te bevorderen voor het hergebruik van verpakkingen die op een milieuhygiënisch verantwoorde wijze kunnen worden hergebruikt. De lidstaten kunnen naar eigen goeddunken van deze optie gebruikmaken. Doen zij dat, dan moeten zij niet alleen voldoen aan de eisen die worden gesteld in andere bepalingen van de richtlijn, maar eveneens aan de verplichtingen die voortvloeien uit de bepalingen van het Verdrag, onder meer uit die betreffende het vrije verkeer van goederen (11).

3.2.   Algemene inzamelingssystemen voor drankverpakkingen

Het beheer van verpakkingen en verpakkingsafval vereist dat in de lidstaten retour-, inzamelings- en terugwinningssystemen worden opgezet. Deze systemen hebben tweeërlei doel: ten eerste de terugname en/of inzameling van gebruikte verpakkingen en/of verpakkingsafval en ten tweede het hergebruik van de verpakking of de terugwinning van ingezameld verpakkingsafval (12). Bij drankverpakkingen wordt de keuze tussen hergebruik en terugwinning beïnvloed door de vraag of de verpakkingen al dan niet hervulbaar zijn.

Bij hervulsystemen moet gewoonlijk statiegeld worden betaald om te garanderen dat een groot deel van de verpakkingen voor hervulling wordt geretourneerd. Deze statiegeld- en retoursystemen worden vaak op vrijwillige basis door de hervullende ondernemingen georganiseerd. Zij voeren hun eigen systeem voor de door hen gedistribueerde goederen in of zij werken met andere producenten samen en maken daarbij gebruik van gemeenschappelijke verpakkingen en kratten. Op dit soort vrijwillige hervulsystemen zijn zelden wettelijke voorschriften van toepassing. Enkele lidstaten hebben echter een aantal gemeenschappelijke parameters in regelgeving vastgelegd. Deze parameters beperken zich meestal tot algemene voorschriften, zoals een algemeen statiegeldtarief. Vanuit het oogpunt van de interne markt zullen vrijwillige systemen niet snel tot handelsbelemmeringen leiden, aangezien zij gebaseerd zijn op vrijwillige besluiten door de betrokken bedrijfstak. Als de lidstaten echter besluiten een nationaal wetgevingskader voor dergelijke hervulsystemen vast te leggen, dan moeten zij er overeenkomstig artikel 7 van Richtlijn 94/62/EG ten minste voor zorgen dat:

| — | de voorschriften ook onder niet-discriminerende voorwaarden voor ingevoerde producten gelden; |
| --- | --- |

—

de voorschriften ook onder niet-discriminerende voorwaarden voor ingevoerde producten gelden;

| — | concurrentieverstoringen worden vermeden. |
| --- | --- |

—

concurrentieverstoringen worden vermeden.

Vanuit het oogpunt van het bedrijfsleven moet worden opgemerkt dat vooral binnenlandse ondernemingen van hervulsystemen gebruikmaken, omdat een bepaalde omloop van verpakkingen nodig is en de kosten gewoonlijk hoger zijn naarmate de afstand tussen het hervullende bedrijf en het punt van verkoop groter is.

Wat niet-hervulbare verpakkingen betreft, blijven de algemene inzamelingssystemen het belangrijkste. Sommige lidstaten hebben echter ook verplichte statiegeldsystemen voor niet-herbruikbare drankverpakkingen ingevoerd. Het huidige Gemeenschapsrecht laat het aan de lidstaten over om afhankelijk van het soort product tussen een statiegeld- en retoursysteem enerzijds en een algemeen inzamelingssysteem voor verpakkingen anderzijds, of voor een combinatie van beide systemen, te kiezen; daarbij moet het gekozen systeem wel tot doel hebben de verpakkingen naar de meest geschikte beheersalternatieven toe te leiden, en moet het deel uitmaken van een beleid dat betrekking heeft op alle verpakkingen en alle verpakkingsafval (13).

Het gekozen systeem moet tevens in overeenstemming zijn met artikel 7 van Richtlijn 94/62/EG en met de desbetreffende bepalingen van het Verdrag:

| — | het moet openstaan voor deelneming van de ondernemingen in de betrokken sectoren en voor deelneming van de bevoegde overheidsinstanties; |
| --- | --- |

—

het moet openstaan voor deelneming van de ondernemingen in de betrokken sectoren en voor deelneming van de bevoegde overheidsinstanties;

| — | het moet ook gelden voor ingevoerde producten onder niet-discriminerende voorwaarden, waaronder ook de regels en eventuele tarieven voor toegang tot het systeem vallen. Wat dit laatste betreft, moeten de lidstaten regelingen vermijden waarbij ondernemingen zonder goede grond twee keer op verschillende niveaus deelnemingsgeld voor dezelfde dienst moeten betalen, wat met name voor kleine ondernemingen een obstakel kan zijn; |
| --- | --- |

—

het moet ook gelden voor ingevoerde producten onder niet-discriminerende voorwaarden, waaronder ook de regels en eventuele tarieven voor toegang tot het systeem vallen. Wat dit laatste betreft, moeten de lidstaten regelingen vermijden waarbij ondernemingen zonder goede grond twee keer op verschillende niveaus deelnemingsgeld voor dezelfde dienst moeten betalen, wat met name voor kleine ondernemingen een obstakel kan zijn;

| — | het mag geen ongerechtvaardigde handelsbelemmeringen scheppen en daardoor in strijd zijn met de artikelen 28 tot en met 30 van het EG-Verdrag; |
| --- | --- |

—

het mag geen ongerechtvaardigde handelsbelemmeringen scheppen en daardoor in strijd zijn met de artikelen 28 tot en met 30 van het EG-Verdrag;

| — | het mag overeenkomstig de artikelen 81, 82 en 86 van het EG-Verdrag de concurrentie niet verstoren. |
| --- | --- |

—

het mag overeenkomstig de artikelen 81, 82 en 86 van het EG-Verdrag de concurrentie niet verstoren.

3.3.   Verplichte statiegeldsystemen als handelsbelemmering

Wanneer voor niet-hervulbare drankverpakkingen een verplicht statiegeld- en retoursysteem wordt ingevoerd, werpt dat een handelsbelemmering op omdat het daardoor onmogelijk wordt hetzelfde product in dezelfde verpakking in meer dan een lidstaat te verkopen. Dat betekent dat producenten of distributeurs zich menigmaal gedwongen zien de verpakking of etikettering van de ingevoerde producten te veranderen en extra kosten te maken voor de organisatie van het retoursysteem, de terugbetaling van statiegeld en de verrekening van de betrokken bedragen tussen distributeurs. Ook al houden dergelijke systemen niet echt een verbod op de invoer van dranken in niet-herbruikbare verpakkingen in, zij vereisen wel aanzienlijke aanpassingen en investeringen en belemmeren daardoor de markttoegang voor ingevoerde dranken (14).

Maar ook al kunnen dit soort nationale bepalingen als handelsbelemmering worden beschouwd, toch kunnen zij uit milieuoverwegingen wel degelijk gerechtvaardigd zijn. Volgens het Hof van Justitie kan een statiegeld- en retoursysteem het percentage geretourneerde lege verpakkingen doen toenemen en tegelijkertijd tot meer gerichtheid bij de sortering van verpakkingsafval leiden. Bovendien kan een dergelijk systeem helpen afval op straat of in de natuur te voorkomen, daar de consument wordt aangespoord de lege verpakking te retourneren (15). Tot slot leveren nationale bepalingen hierover, voor zover zij producenten en distributeurs tot het gebruik van herbruikbare verpakkingen aanzetten, een bijdrage tot vermindering van de totale hoeveelheid afval die moet worden verwijderd, wat een algemeen doel van het milieubeleid is.

In de praktijk betekent dit dat lidstaten verplichte statiegeldsystemen mogen invoeren wanneer de lidstaat in kwestie een dergelijk systeem om milieuredenen noodzakelijk acht.

Bij de keuze voor een verplicht statiegeld- en retoursysteem moet de lidstaat niettemin een aantal eisen in acht nemen om het juiste evenwicht tussen milieudoelstellingen en internemarktbehoeften te vinden. Gezien de extra kosten voor ingevoerde producten moet bij dergelijke systemen de specifieke situatie in aanmerking worden genomen en moet voor een methode worden gekozen die niet verder gaat dan wat voor het beoogde doel noodzakelijk is.

Op grond van Richtlijn 94/62/EG en gelet op het evenredigheidsbeginsel ten aanzien van de artikelen 28 tot en met 30 van het EG-Verdrag heeft het Hof van Justitie een aantal voorwaarden vastgesteld waaraan de opzet van het systeem moet voldoen.

3.3.1.   Overgangsperiode

De omschakeling van het ene naar het andere afvalbeheerssysteem vergt een goede en grondige voorbereiding door alle hoofdbetrokkenen. Deze fase is voor marktdeelnemers namelijk van cruciaal belang aangezien onzekerheid over de wettelijke en feitelijke positie tot een gebrek aan stabiliteit op de markt kan leiden. De overstap moet zonder onderbreking verlopen en mag geen risico inhouden voor het vermogen van de betrokken ondernemingen van meet af aan werkelijk aan het nieuwe systeem deel te nemen. Dat vergt ontwikkeling en implementatie van de verschillende kenmerken van het systeem, aanpassing van productielijnen en distributieketens, en voorlichting van de consument. Dat alles kost tijd en moeite. Daarom moeten producenten en distributeurs voldoende tijd krijgen om zich aan het nieuwe systeem aan te passen, voordat het statiegeld- en retoursysteem in werking treedt. Bij een volledige omschakeling, waarbij een geheel nieuw systeem moet worden ontwikkeld, werd een periode van zes maanden tussen de aankondiging in de wetgeving en de inwerkingtreding ontoereikend geacht (16). In dat geval is een overgangsperiode van ten minste een jaar noodzakelijk.

Anderzijds kan een kortere overgangsperiode voldoende zijn voor de wijziging van een al ingevoerd statiegeld- en retoursysteem. Als algemene regel geldt dat de nationale overheden moeten beoordelen hoeveel overgangstijd in elk specifiek geval noodzakelijk is.

3.3.2.   Opzet van het systeem: eerlijk, open en transparant

Een ander belangrijk aspect zijn de operationele voorwaarden waaraan bij een verplicht statiegeldsysteem voor niet-hervulbare verpakkingen moet worden voldaan. Sommige van deze voorwaarden vloeien voort uit artikel 7 van Richtlijn 94/62/EG; andere werden door het Hof van Justitie in zijn jurisprudentie over artikel 28 van het EG-Verdrag ontwikkeld.

| a) | Er moet een landelijk systeem worden ingevoerd voor het hele gebied waar het verplichte statiegeldsysteem van toepassing is. Dit betekent echter niet dat er maar een exploitant kan zijn. Er kunnen best diverse exploitanten zijn zolang de systemen maar met elkaar verenigbaar en niet exclusief zijn. Een landelijk systeem moet ervoor zorgen dat er voldoende retourpunten zijn, zodat consumenten hun statiegeld onafhankelijk van de plaats van aankoop kunnen terugkrijgen. Daardoor wordt het systeem beter door de consument geaccepteerd, wordt de retournering van lege verpakkingen vergemakkelijkt en wordt zonder twijfel meer materiaal ingezameld. Uit de ervaring blijkt dat detailhandelaren zonder landelijk systeem op grote schaal hun eigen oplossingen (zgn. „island solutions”) zoeken, waardoor een lappendeken van onderling incompatibele retoursystemen ontstaat. Bovendien stellen eigen oplossingen detailhandelaren vaak in staat hun leveranciers te verplichten de verpakking aan hun eisen aan te passen, waardoor deze op extra kosten worden gejaagd. Hierdoor worden de schadelijke gevolgen voor de interne markt waarschijnlijk nog versterkt. Een landelijk systeem is derhalve van het allergrootste belang (17). |
| --- | --- |

a)

Er moet een landelijk systeem worden ingevoerd voor het hele gebied waar het verplichte statiegeldsysteem van toepassing is. Dit betekent echter niet dat er maar een exploitant kan zijn. Er kunnen best diverse exploitanten zijn zolang de systemen maar met elkaar verenigbaar en niet exclusief zijn. Een landelijk systeem moet ervoor zorgen dat er voldoende retourpunten zijn, zodat consumenten hun statiegeld onafhankelijk van de plaats van aankoop kunnen terugkrijgen. Daardoor wordt het systeem beter door de consument geaccepteerd, wordt de retournering van lege verpakkingen vergemakkelijkt en wordt zonder twijfel meer materiaal ingezameld. Uit de ervaring blijkt dat detailhandelaren zonder landelijk systeem op grote schaal hun eigen oplossingen (zgn. „island solutions”) zoeken, waardoor een lappendeken van onderling incompatibele retoursystemen ontstaat. Bovendien stellen eigen oplossingen detailhandelaren vaak in staat hun leveranciers te verplichten de verpakking aan hun eisen aan te passen, waardoor deze op extra kosten worden gejaagd. Hierdoor worden de schadelijke gevolgen voor de interne markt waarschijnlijk nog versterkt. Een landelijk systeem is derhalve van het allergrootste belang (17).

| b) | Verplichte statiegeld- en retoursystemen moeten openstaan voor alle marktdeelnemers in de betrokken sector. Zij moeten ook onder niet-discriminerende voorwaarden voor ingevoerde producten gelden. Het gaat hierbij niet alleen om de precieze operationele regelingen van het systeem, maar ook om de vergoedingen en tarieven die door de exploitant worden opgelegd. Deze waarborgen moeten ongerechtvaardigde handelsbelemmeringen of concurrentieverstoringen voorkomen. |
| --- | --- |

b)

Verplichte statiegeld- en retoursystemen moeten openstaan voor alle marktdeelnemers in de betrokken sector. Zij moeten ook onder niet-discriminerende voorwaarden voor ingevoerde producten gelden. Het gaat hierbij niet alleen om de precieze operationele regelingen van het systeem, maar ook om de vergoedingen en tarieven die door de exploitant worden opgelegd. Deze waarborgen moeten ongerechtvaardigde handelsbelemmeringen of concurrentieverstoringen voorkomen.

| c) | De lidstaten moeten erop toezien dat niet wordt gediscrimineerd tussen producten waarvoor het statiegeldsysteem niet geldt en die waarvoor het verplicht is, en dat, als er onderscheid wordt gemaakt, dit op basis van objectieve criteria geschiedt. De Commissie is daarom van oordeel dat het onderscheid in principe moet zijn gebaseerd op het materiaal dat voor de verpakking is gebruikt en niet op de inhoud van de dranken, omdat de inhoud geen verband houdt met de milieuprestatie van de verpakking. |
| --- | --- |

c)

De lidstaten moeten erop toezien dat niet wordt gediscrimineerd tussen producten waarvoor het statiegeldsysteem niet geldt en die waarvoor het verplicht is, en dat, als er onderscheid wordt gemaakt, dit op basis van objectieve criteria geschiedt. De Commissie is daarom van oordeel dat het onderscheid in principe moet zijn gebaseerd op het materiaal dat voor de verpakking is gebruikt en niet op de inhoud van de dranken, omdat de inhoud geen verband houdt met de milieuprestatie van de verpakking.

De lidstaten kunnen ervoor kiezen zelf een dergelijk systeem in te voeren of zij kunnen dit aan de betrokken bedrijfstak overlaten (bv. producenten en distributeurs). Als een lidstaat voor de tweede mogelijkheid kiest, moet hij er wel voor zorgen dat het systeem goed uitvoerbaar is. In dit opzicht is de lidstaat voor het resultaat verantwoordelijk. Dit vergt een actieve aanpak door de nationale overheidsinstanties. Om deze waarborgfunctie te vervullen, kunnen de lidstaten voorschriften vaststellen waaraan het systeem moet voldoen of kunnen zij bepaalde controle- en toezichtstaken ten opzichte van de voor het systeem verantwoordelijke exploitant op zich nemen.

3.3.3.   Beste praktijken

Met het oog op het bovenstaande kunnen de lidstaten de volgende praktische oplossingen overwegen:

| a) | Merktekens: Om het voor de consument duidelijker te maken op welke dranken of drankverpakkingen een statiegeld- en retoursysteem van toepassing is, kan het nuttig zijn om dat op de verpakking van de betrokken producten aan te geven, bijvoorbeeld door een gemeenschappelijk logo (18). Dit voordeel voor de consument kan echter extra kosten voor de fabrikant of distributeur meebrengen omdat de etikettering aan de specifieke eisen van de nationale markt moet worden aangepast. Verplichtingen om de verpakking te wijzigen, kunnen tot handelsbelemmeringen in de zin van artikel 28 van het EG-Verdrag leiden (19). Om de tegenstrijdige belangen, d.w.z. informatie voor de consument enerzijds en gemakkelijke markttoegang anderzijds, zo goed mogelijk met elkaar in overeenstemming te brengen, moeten etiketteringsvoorschriften tot een minimum worden beperkt. Bij een verplicht statiegeldmerkteken zou het nuttig zijn de details van het ontwerp en de drukspecificaties voor producenten toegankelijk te maken, waardoor deze het merkteken gemakkelijker kunnen aanbrengen. Daarnaast kunnen aan kleine importeurs stickers worden verstrekt, die zij naast het oorspronkelijke etiket kunnen plakken, zodat zij niet de hele etikettering hoeven aan te passen. Tot slot wordt aanbevolen voor drankverpakkingen niet één bepaald logo verplicht te stellen, maar ook andere logo's toe te laten die in andere lidstaten worden gebruikt. Hierdoor kunnen producenten dezelfde etikettering voor verscheidene lidstaten gebruiken. Onder specifieke omstandigheden kan de parallelle etikettering van verpakkingen met diverse statiegeldlogo's natuurlijk om redenen van fraudebestrijding worden beperkt. Soortgelijke overwegingen gelden ook voor de EAN-codes (European Article Number) die op producten zijn aangebracht. Er moet worden vermeden dat landspecifieke EAN-codes moeten worden gebruikt, aangezien in dat geval een landspecifieke verpakking noodzakelijk kan zijn, wat weer tot een belemmering van de grensoverschrijdende handel kan leiden. |
| --- | --- |

a)

Merktekens: Om het voor de consument duidelijker te maken op welke dranken of drankverpakkingen een statiegeld- en retoursysteem van toepassing is, kan het nuttig zijn om dat op de verpakking van de betrokken producten aan te geven, bijvoorbeeld door een gemeenschappelijk logo (18). Dit voordeel voor de consument kan echter extra kosten voor de fabrikant of distributeur meebrengen omdat de etikettering aan de specifieke eisen van de nationale markt moet worden aangepast. Verplichtingen om de verpakking te wijzigen, kunnen tot handelsbelemmeringen in de zin van artikel 28 van het EG-Verdrag leiden (19). Om de tegenstrijdige belangen, d.w.z. informatie voor de consument enerzijds en gemakkelijke markttoegang anderzijds, zo goed mogelijk met elkaar in overeenstemming te brengen, moeten etiketteringsvoorschriften tot een minimum worden beperkt. Bij een verplicht statiegeldmerkteken zou het nuttig zijn de details van het ontwerp en de drukspecificaties voor producenten toegankelijk te maken, waardoor deze het merkteken gemakkelijker kunnen aanbrengen. Daarnaast kunnen aan kleine importeurs stickers worden verstrekt, die zij naast het oorspronkelijke etiket kunnen plakken, zodat zij niet de hele etikettering hoeven aan te passen. Tot slot wordt aanbevolen voor drankverpakkingen niet één bepaald logo verplicht te stellen, maar ook andere logo's toe te laten die in andere lidstaten worden gebruikt. Hierdoor kunnen producenten dezelfde etikettering voor verscheidene lidstaten gebruiken. Onder specifieke omstandigheden kan de parallelle etikettering van verpakkingen met diverse statiegeldlogo's natuurlijk om redenen van fraudebestrijding worden beperkt. Soortgelijke overwegingen gelden ook voor de EAN-codes (European Article Number) die op producten zijn aangebracht. Er moet worden vermeden dat landspecifieke EAN-codes moeten worden gebruikt, aangezien in dat geval een landspecifieke verpakking noodzakelijk kan zijn, wat weer tot een belemmering van de grensoverschrijdende handel kan leiden.

| b) | Clearingsysteem: Met behulp van een clearingsysteem kunnen de verschillende bedragen die door de betrokken marktdeelnemers als statiegeld worden geïnd en terugbetaald, worden verrekend. Het systeem zou gemakkelijk toegankelijk moeten zijn, onafhankelijk van de lidstaat waar de producent of distributeur is gevestigd. |
| --- | --- |

b)

Clearingsysteem: Met behulp van een clearingsysteem kunnen de verschillende bedragen die door de betrokken marktdeelnemers als statiegeld worden geïnd en terugbetaald, worden verrekend. Het systeem zou gemakkelijk toegankelijk moeten zijn, onafhankelijk van de lidstaat waar de producent of distributeur is gevestigd.

| c) | Vrijstellingen voor kleine ondernemingen: De lidstaten kunnen de operationele lasten van statiegeldsystemen voor deelnemende kleine ondernemingen verlichten, bv. door de vaststelling van drempels. Om een voorbeeld te geven: kleine kiosken hebben vaak niet voldoende opslagruimte om hun terugnameverplichtingen na te komen. Daarom kan het redelijk zijn hen van bepaalde verplichtingen vrij te stellen. Daarbij moet echter wel worden nagegaan of dergelijke vrijstellingen niet de algehele kwaliteit en werking van het statiegeld- en retoursysteem zouden aantasten of tot discriminatie bij de toepassing van de voorwaarden ervan zouden leiden. |
| --- | --- |

c)

Vrijstellingen voor kleine ondernemingen: De lidstaten kunnen de operationele lasten van statiegeldsystemen voor deelnemende kleine ondernemingen verlichten, bv. door de vaststelling van drempels. Om een voorbeeld te geven: kleine kiosken hebben vaak niet voldoende opslagruimte om hun terugnameverplichtingen na te komen. Daarom kan het redelijk zijn hen van bepaalde verplichtingen vrij te stellen. Daarbij moet echter wel worden nagegaan of dergelijke vrijstellingen niet de algehele kwaliteit en werking van het statiegeld- en retoursysteem zouden aantasten of tot discriminatie bij de toepassing van de voorwaarden ervan zouden leiden.

| d) | Gemakkelijke invoer/uitvoer: Verplichte statiegeld- en retoursystemen bemoeilijken de markttoegang voor ingevoerde producten omdat de verpakking ervan gewoonlijk moet worden aangepast. Zij kunnen ook de uitvoer belemmeren, omdat producten die specifiek zijn ontworpen voor het statiegeld- en retoursysteem van de lidstaat waar zij voor het eerst op de markt worden aangeboden, vaak moeilijk in andere lidstaten in de handel te brengen zijn. Sommige van deze handelsbelemmeringen vloeien onvermijdelijk voort uit die systemen, die op de specifieke situatie in een bepaalde lidstaat en niet op die in de hele EU zijn afgestemd. Toch moeten de lidstaten vermijden voorschriften vast te stellen die de uitvoer, wederinvoer of parallelle invoer van dranken nagenoeg onmogelijk maken doordat aan verpakkingen bijzondere eisen worden gesteld. |
| --- | --- |

d)

Gemakkelijke invoer/uitvoer: Verplichte statiegeld- en retoursystemen bemoeilijken de markttoegang voor ingevoerde producten omdat de verpakking ervan gewoonlijk moet worden aangepast. Zij kunnen ook de uitvoer belemmeren, omdat producten die specifiek zijn ontworpen voor het statiegeld- en retoursysteem van de lidstaat waar zij voor het eerst op de markt worden aangeboden, vaak moeilijk in andere lidstaten in de handel te brengen zijn. Sommige van deze handelsbelemmeringen vloeien onvermijdelijk voort uit die systemen, die op de specifieke situatie in een bepaalde lidstaat en niet op die in de hele EU zijn afgestemd. Toch moeten de lidstaten vermijden voorschriften vast te stellen die de uitvoer, wederinvoer of parallelle invoer van dranken nagenoeg onmogelijk maken doordat aan verpakkingen bijzondere eisen worden gesteld.

3.4.   Geen concurrentieverstoring

Op grond van artikel 7 van Richtlijn 94/62/EG moeten de lidstaten er bij de invoering van retour-, inzamel- en terugwinningssystemen voor zorgen dat geen concurrentieverstoringen optreden. Terwijl het opzetten van dergelijke systemen aan de particuliere sector wordt toevertrouwd, moeten de nationale overheden erop toezien dat deze systemen niet kunnen worden gebruikt om nieuwe concurrenten van de markt te weren. Daartoe moeten in de wetgeving voldoende waarborgen worden opgenomen. Er moet hier worden benadrukt dat vooral de desbetreffende particuliere organisatie verantwoordelijk is, mochten zich gevallen van misbruik van een machtspositie of concurrentieverstorend gedrag als bedoeld in de artikelen 81 en 82 van het EG-Verdrag voordoen. Niettemin is het de taak van de lidstaten om de opzet en werking van het statiegeld- en retoursysteem onder de loep te nemen om te zien of dit dergelijk misbruik in de hand kan werken.

4.   ALTERNATIEVE BENADERINGEN

4.1.   Systemen op basis van belastingen

In artikel 15 van Richtlijn 94/62/EG is bepaald dat de lidstaten bij ontstentenis van harmonisatiemaatregelen economische instrumenten kunnen vaststellen om de verwezenlijking van de doelstellingen van het milieubeleid te bevorderen. Die instrumenten moeten onder meer in overeenstemming zijn met het beginsel „de vervuiler betaalt” en met de uit het Verdrag voortvloeiende verplichtingen.

Een mogelijk instrument zijn nationale systemen op basis van belastingen die door de lidstaten kunnen worden overwogen als alternatieve methode om het gebruik van duurzame verpakkingen te stimuleren. De kosten voor de naleving van dergelijke nationale, door het milieu ingegeven belastingregelingen zijn vaak lager dan de extra kosten die met de hierboven beschreven verplichte statiegeldsystemen zijn gemoeid. Belastingen op verpakkingen kunnen echter wel degelijk effect op de interne markt hebben. Wanneer zij gebaseerd zijn op het gebruikte materiaal, kunnen zij ertoe leiden dat wordt overgeschakeld op een ander materiaal, daar bij drankverpakkingen gewoonlijk goede substituten hiervoor beschikbaar zijn. Bovendien worden deze belastingen vaak doorberekend in de detailhandelsprijzen, die hierdoor stijgen en de keuze van de consument kunnen beïnvloeden.

In deze context moeten de lidstaten ervoor zorgen dat hun nationale belastingen in overeenstemming zijn met artikel 90 van het EG-Verdrag. Dit artikel moet waarborgen dat binnenlandse belastingen volstrekt neutraal zijn wat de concurrentie tussen binnenlandse producten en uit andere lidstaten ingevoerde producten betreft (20). Het belet de lidstaten nationale belastingen in te voeren die binnenlandse marktdeelnemers begunstigen ten opzichte van concurrenten in andere lidstaten die soortgelijke of concurrerende producten vervaardigen. Dit non-discriminatiebeginsel moet zowel de jure als de facto in acht worden genomen. De Commissie zal per geval beoordelen of nationale belastingregelingen verenigbaar zijn met artikel 90 van het EG-Verdrag.

Differentiaties tussen soortgelijke producten zijn in de context van dit artikel echter toegestaan wanneer zij gericht zijn op doelstellingen van economisch, sociaal of milieubeleid die verenigbaar zijn met de vereisten van het EG-Verdrag en het afgeleide recht, en wanneer in de uitvoeringsbepalingen iedere vorm van discriminatie wordt vermeden (21). Hieruit volgt dat een lidstaat belastingregelingen mag vaststellen die tussen soortgelijke producten differentiëren, mits dit gebeurt op basis van objectieve criteria, zoals de gebruikte grondstoffen of de toegepaste productieprocedés (22).

In verband met deze mededeling kunnen differentiatiecriteria als objectief worden beschouwd wanneer zij een afspiegeling zijn van het milieueffect van het gebruikte materiaal. Dergelijke milieucriteria moeten op constante wijze worden toegepast. Wanneer belastingen worden geheven omdat de verpakking niet herbruikbaar is, moeten differentiaties op grond van inhoud, die op zich niets met het milieueffect van de verpakking te maken heeft, met bijzondere voorzichtigheid worden betracht.

Bovenstaande overwegingen gelden voor het gehele belastingstelsel, dus ook voor belastingkortingen. Preferentiële behandelingen moeten zonder onderscheid ook van toepassing zijn op producten uit andere lidstaten die aan dezelfde eisen voldoen.

4.2.   Vrijwillige systemen

Bij herbruikbare verpakkingen wordt vaak gebruik gemaakt van vrijwillige of fabrikanteigen retoursystemen, omdat de producenten er in die gevallen zelf veel belang bij hebben een groot deel van de gebruikte verpakkingen in te zamelen zodat de „hervulcyclus” niet wordt onderbroken. Die systemen kunnen niet als handelsbelemmering op de interne markt worden beschouwd. Niettemin kunnen de lidstaten bepaalde parameters vaststellen om interoperabiliteit, toegang en bescherming van de consument te garanderen.

5.   KENNISGEVINGSPLICHT VAN DE LIDSTATEN

Richtlijn 98/34/EG (23) betreft een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften om te voorkomen dat door nationale normen en technische voorschriften nieuwe handelsbelemmeringen op de interne markt ontstaan. Ingevolge deze richtlijn zijn de lidstaten verplicht de Commissie al in de ontwerpfase van technische voorschriften in kennis te stellen. Deze procedure stelt de Commissie en de lidstaten in staat het ontwerp voor technische voorschriften van (andere) lidstaten te onderzoeken voordat deze worden vastgesteld, en daardoor belemmeringen voor het vrije verkeer van goederen aan de bron weg te nemen.

De informatieprocedure geldt voor ontwerpen voor technische voorschriften. Volgens artikel 1, punt 11, van de richtlijn is een technisch voorschrift een technische specificatie of andere eis of een regel betreffende diensten, met inbegrip van de erop toepasselijke bestuursrechtelijke bepalingen die moeten worden nageleefd.

Volgens artikel 1, punt 3, van de richtlijn is een technische specificatie een specificatie die voorkomt in een document ter omschrijving van de vereiste kenmerken van een product, zoals kwaliteitsniveau, prestaties, veiligheid of afmetingen, met inbegrip van de voor het product geldende voorschriften inzake verkoopbenaming, terminologie, symbolen, beproeving en beproevingsmethoden, verpakking, het merken of etiketteren, en de conformiteitsbeoordelingsprocedures. De term „technische specificatie” omvat ook de productiemethoden en -procedés voor landbouwproducten en voor producten bestemd voor menselijke voeding.

In overeenstemming met artikel 1, punt 4, van de richtlijn wordt onder „andere eis” verstaan een eis die, zonder een technische specificatie te zijn, ter bescherming van met name de consument of het milieu wordt opgelegd en betrekking heeft op de levenscyclus van het product nadat dit in de handel is gebracht, zoals voorwaarden voor gebruik, recycling, hergebruik of verwijdering van het product, wanneer deze voorwaarden op significante wijze de samenstelling, de aard of de verhandeling van het product kunnen beïnvloeden.

Nationale voorschriften betreffende het beheer van verpakkingsafval of tot instelling van een systeem voor de terugname of het hergebruik van verpakkingen, of zelfs de gescheiden inzameling van bepaalde producten, bevatten naar alle waarschijnlijkheid bepalingen die tot de categorie „andere eisen” behoren en moeten derhalve in het kader van de informatieprocedure van Richtlijn 98/34/EG bij de Commissie worden gemeld.

De kennisgevingsplicht geldt voor technische voorschriften die de jure of de facto moeten worden nageleefd, met inbegrip van vrijwillige regelingen waarbij een overheidsinstantie partij is.

Daarnaast is in artikel 16 van Richtlijn 94/62/EG betreffende verpakking en verpakkingsafval bepaald dat de lidstaten de Commissie in kennis stellen van ontwerpmaatregelen die zij in het kader van Richtlijn 94/62/EG voornemens zijn te nemen, voordat zij tot vaststelling van die maatregelen overgaan, zodat kan worden bepaald of zij al dan niet met die richtlijn in overeenstemming zijn.

Artikel 16 verruimt dus de kennisgevingsplicht, aangezien maatregelen die geen technische voorschriften zijn in de zin van Richtlijn 98/34/EG maar wel binnen het kader van Richtlijn 94/62/EG vallen, ook door de lidstaten aan de Commissie moeten worden gemeld. Van maatregelen die technische voorschriften bevatten, moet op grond van beide richtlijnen, 94/62/EG en 98/34/EG, worden kennisgegeven.

Om een soepele werking van deze informatieprocedures te garanderen, werd voor deze ontwerpmaatregelen een centraal meldpunt opgericht. Van deze maatregelen wordt kennisgegeven via de procedure van Richtlijn 98/34/EG waarna zij volgens deze procedure worden geanalyseerd.

De lidstaten geven in het kader van Richtlijn 98/34/EG regelmatig kennis van hun wetsontwerpen, in het bijzonder van die over statiegeld-, retour- en inzamelingssystemen. Dit heeft de Commissie inzicht gegeven in nationale initiatieven op het gebied van regelgeving en geleid tot de oprichting van een echt discussieforum (waaraan ook door het bedrijfsleven wordt deelgenomen), waardoor problemen in de kiem konden worden gesmoord. Dure en controversiële inbreukprocedures, die pas kunnen worden ingeleid nadat de maatregel in werking is getreden, konden zo worden vermeden.

6.   CONCLUSIE

Deze mededeling gaat in op verschillende juridische aspecten van de regelgeving op het gebied van drankverpakkingen, die een nadelige invloed kunnen hebben op een heuse interne markt. Met het oog hierop worden de lidstaten opgeroepen om in het belang van een betere regelgeving kennis te geven van nationale maatregelen en deze wat bovenbedoelde aspecten betreft preventief aan een nauwgezet onderzoek te onderwerpen, teneinde het vrije verkeer van goederen te bevorderen en een optimale interoperabiliteit van nationale systemen te waarborgen.

De Commissie zal op haar beurt toezicht blijven uitoefenen op de ontwikkelingen in de sector drankverpakkingen en zo nodig nagaan in welke mate behoefte bestaat aan verdere regelgeving of aan andere maatregelen, met inbegrip van een herziening van deze mededeling.

---

(1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 365 van 31.12.1994), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2005 (PB L 70 van 16.3.2005).

(2)  Verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de implementatie van Richtlijn 94/62/EG betreffende verpakking en verpakkingsafval en de invloed ervan op het milieu en op het functioneren van de interne markt, 6 december 2006, COM(2006) 767 definitief, blz. 8.

(3)  Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij (PB L 204 van 21.7.1998), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/96/EG van de Raad van 20 november 2006 (PB L 363 van 20.12.2006).

(4)  Verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de implementatie van Richtlijn 94/62/EG betreffende verpakking en verpakkingsafval en de invloed ervan op het milieu en op het functioneren van de interne markt, 6 december 2006, COM(2006) 767 definitief.

(5)  Zaak C-309/02, Radlberger Spitz, Jurispr. 2004, blz. I-11763, punt 62; zie ook zaak 302/86, Commissie/Denemarken, Jurispr. 1988, blz. 4607.

(6)  Zie de conclusie van advocaat-generaal Colomer in zaak C-246/99, Commissie/Denemarken, punt 40, en zijn conclusie in zaak C-233/99, punt 24 (beide zaken zijn doorgehaald zonder arrest). Dit neemt niet weg dat de lidstaten overeenkomstig artikel 95, lid 5, van het EG-Verdrag een afwijking mogen vragen wanneer zich in de lidstaat na het nemen van de harmonisatiemaatregel een specifiek probleem heeft aangediend.

(7)  Zaak C-309/02, Radlberger Spitz, Jurispr. 2004, blz. I-11763, punt 62.

(8)  Zie bijvoorbeeld zaak C-432/03, Commissie/Portugal, Jurispr. 2005, blz. I-9665, punt 41.

(9)  Zie artikel 3, lid 5, van Richtlijn 94/62/EG („Definities”).

(10)  Zaak C-309/02, Radlberger Spitz, Jurispr. 2004, blz. I-11763, punt 33; Zaak C-463/01, Commissie/Duitsland, Jurispr. 2004, blz. I-11705, punt 40. Het wetgevingskader voor afvalstoffen, dat onlangs is herzien (Richtlijn 2008/98/EG) en waarvan de verpakkingenrichtlijn een lex specialis is, legt een volgorde van prioriteiten voor het opstellen van wetgeving en beleidsinitiatieven voor de preventie en het beheer van afvalstoffen vast (preventie, voorbereiding voor hergebruik, recycling, andere nuttige toepassing, bv. energieterugwinning, en verwijdering) wanneer en voor zover deze volgorde over het geheel genomen het beste milieuresultaat oplevert. Dit kan betekenen dat voor bepaalde specifieke afvalstromen van de hiërarchie moet worden afgeweken indien dit op grond van het levenscyclusdenken met betrekking tot de algemene effecten van het produceren en beheren van dergelijke afvalstoffen gerechtvaardigd is, gelet onder meer op de technische uitvoerbaarheid, economische haalbaarheid en de bescherming van het milieu.

(11)  Zaak C-309/02, Radlberger Spitz, Jurispr. 2004, blz. I-11763, punt 36.

(12)  Artikel 7, lid 1, van Richtlijn 94/62/EG.

(13)  Zaak C-309/02, Radlberger Spitz, Jurispr. 2004, blz. I-11763, punt 42.

(14)  Zaak C-463/01, Commissie/Duitsland, Jurispr. 2004, blz. I-11705, punten 61 en 62.

(15)  Zaak C-309/02, Radlberger Spitz, Jurispr. 2004, blz. I-11763, punt 77.

(16)  Zaak C-463/01, Commissie/Duitsland, Jurispr. 2004, blz. I-11705, punt 81.

(17)  Zaak C-309/02, Radlberger Spitz, Jurispr. 2004, blz. I-11763, punt 46.

(18)  De systemen van merktekens en identificatie, zoals bedoeld in artikel 8 van Richtlijn 94/62/EG, zijn momenteel beperkt tot Beschikking 97/129/EG van 28 januari 1997 tot vaststelling van het identificatiesysteem voor verpakkingsmaterialen overeenkomstig Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval. Het merken van verpakkingen waarop een statiegeld- en retoursysteem van toepassing is, valt momenteel niet onder geharmoniseerde communautaire wetgeving.

(19)  Zaak C-315/92, Clinique Laboratoires, Jurispr. 1994, blz. I-317, punt 19.

(20)  Zaak C-167/05, Commissie/Zweden, punt 40.

(21)  Zaak C-221/02, Stadtgemeinde Frohnleiten, Jurispr. 2007, blz. I-9643, punt 56; Zaak C-213/96, Outokumpu Oy, Jurispr. 1998, blz. I-1777, punt 30.

(22)  Zaak C-90/94, Haahr Petroleum, Jurispr. 1997, blz. I-4085, punt 29.

(23)  Zie voetnoot 3.

---

| 9.5.2009 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 107/10 |
| --- | --- | --- | --- |

9.5.2009

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 107/10

---

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie

(Zaak COMP/M.5347 — Mapfre/Salvador Caetano/JV'S)

(Voor de EER relevante tekst)

2009/C 107/02

Op 20 april 2009 heeft de Commissie besloten geen bezwaar aan te tekenen tegen bovenvermelde aangemelde concentratie en deze verenigbaar met de gemeenschappelijke markt te verklaren. Deze beschikking is gebaseerd op artikel 6, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad. De volledige tekst van de beschikking is slechts beschikbaar in het Engels en zal openbaar worden gemaakt na verwijdering van eventuele bedrijfsgeheimen. De tekst is beschikbaar:

| — | op de website „concurrentie” van de Europese Commissie (http://ec.europa.eu/comm/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende mogelijkheden om individuele concentratiebeschikkingen op te zoeken, onder meer op bedrijfsnaam, nummer van de zaak, datum en sector; |
| --- | --- |

—

op de website „concurrentie” van de Europese Commissie (http://ec.europa.eu/comm/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende mogelijkheden om individuele concentratiebeschikkingen op te zoeken, onder meer op bedrijfsnaam, nummer van de zaak, datum en sector;

| — | in elektronische vorm op de EUR-Lex website onder documentnummer 32009M5347. EUR-Lex is het geïnformatiseerde documentatiesysteem voor de communautaire wetgeving (http://eur-lex.europa.eu). |
| --- | --- |

—

in elektronische vorm op de EUR-Lex website onder documentnummer 32009M5347. EUR-Lex is het geïnformatiseerde documentatiesysteem voor de communautaire wetgeving (http://eur-lex.europa.eu).

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN EN ORGANEN VAN DE EUROPESE UNIE

Commissie

| 9.5.2009 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 107/11 |
| --- | --- | --- | --- |

9.5.2009

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 107/11

---

Wisselkoersen van de euro (1)

8 mei 2009

2009/C 107/03

1 euro =

| | Munteenheid | Koers |
| --- | --- | --- |
| USD | US-dollar | 1,3425 |
| JPY | Japanse yen | 133,36 |
| DKK | Deense kroon | 7,4486 |
| GBP | Pond sterling | 0,89070 |
| SEK | Zweedse kroon | 10,5120 |
| CHF | Zwitserse frank | 1,5142 |
| ISK | IJslandse kroon | |
| NOK | Noorse kroon | 8,6415 |
| BGN | Bulgaarse lev | 1,9558 |
| CZK | Tsjechische koruna | 26,650 |
| EEK | Estlandse kroon | 15,6466 |
| HUF | Hongaarse forint | 277,75 |
| LTL | Litouwse litas | 3,4528 |
| LVL | Letlandse lat | 0,7091 |
| PLN | Poolse zloty | 4,3510 |
| RON | Roemeense leu | 4,1335 |
| TRY | Turkse lira | 2,0833 |
| AUD | Australische dollar | 1,7702 |
| CAD | Canadese dollar | 1,5582 |
| HKD | Hongkongse dollar | 10,4044 |
| NZD | Nieuw-Zeelandse dollar | 2,2531 |
| SGD | Singaporese dollar | 1,9676 |
| KRW | Zuid-Koreaanse won | 1 668,53 |
| ZAR | Zuid-Afrikaanse rand | 11,2542 |
| CNY | Chinese yuan renminbi | 9,1583 |
| HRK | Kroatische kuna | 7,3582 |
| IDR | Indonesische roepia | 13 915,01 |
| MYR | Maleisische ringgit | 4,7216 |
| PHP | Filipijnse peso | 63,185 |
| RUB | Russische roebel | 43,5980 |
| THB | Thaise baht | 46,800 |
| BRL | Braziliaanse real | 2,8066 |
| MXN | Mexicaanse peso | 17,5465 |
| INR | Indiase roepie | 66,1620 |

Munteenheid

Koers

USD

US-dollar

1,3425

JPY

Japanse yen

133,36

DKK

Deense kroon

7,4486

GBP

Pond sterling

0,89070

SEK

Zweedse kroon

10,5120

CHF

Zwitserse frank

1,5142

ISK

IJslandse kroon

NOK

Noorse kroon

8,6415

BGN

Bulgaarse lev

1,9558

CZK

Tsjechische koruna

26,650

EEK

Estlandse kroon

15,6466

HUF

Hongaarse forint

277,75

LTL

Litouwse litas

3,4528

LVL

Letlandse lat

0,7091

PLN

Poolse zloty

4,3510

RON

Roemeense leu

4,1335

TRY

Turkse lira

2,0833

AUD

Australische dollar

1,7702

CAD

Canadese dollar

1,5582

HKD

Hongkongse dollar

10,4044

NZD

Nieuw-Zeelandse dollar

2,2531

SGD

Singaporese dollar

1,9676

KRW

Zuid-Koreaanse won

1 668,53

ZAR

Zuid-Afrikaanse rand

11,2542

CNY

Chinese yuan renminbi

9,1583

HRK

Kroatische kuna

7,3582

IDR

Indonesische roepia

13 915,01

MYR

Maleisische ringgit

4,7216

PHP

Filipijnse peso

63,185

RUB

Russische roebel

43,5980

THB

Thaise baht

46,800

BRL

Braziliaanse real

2,8066

MXN

Mexicaanse peso

17,5465

INR

Indiase roepie

66,1620

---

(1)  Bron: door de Europese Centrale Bank gepubliceerde referentiekoers.

---

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE LIDSTATEN

| 9.5.2009 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 107/12 |
| --- | --- | --- | --- |

9.5.2009

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 107/12

---

Door de lidstaten meegedeelde informatie over staatssteun die wordt verleend overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1857/2006 van de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag op staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen die landbouwproducten produceren, en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 70/2001

2009/C 107/04

Steun nr.: XA 2/09

Lidstaat: Denemarken

Regio: Denemarken

Benaming van de steunregeling: Tilskud til certificerede partier af sædekorn og markfrø

Rechtsgrond: Bekendtgørelsen nr. 1360 af 19. december 2008 om tilskud til certificerede partier af sædekorn og markfrø udstedt med hjemmel i Finansloven for finansåret 2009

Voorziene jaarlijkse uitgaven krachtens de regeling: DKR 10 000 000.

Maximale steunintensiteit: 50 %

Datum van tenuitvoerlegging: bekendtgørelse om tilskud til certificerede partier af sædekorn og markfrø træder (decreet betreffende subsidies voor gecertificeerde partijen zaaigraan en ander zaaigoed) treedt in werking op 1 januari 2009; vanaf deze datum mag steun in het kader van deze regeling worden verleend.

Duur van de regeling: de regeling wordt gefinancierd door een toewijzing op grond van de wet op de openbare financiën voor 2009. Bijgevolg kan steun in het kader van deze regeling slechts worden betaald in de periode van 1 januari 2009 tot 31 december 2009.

Doelstelling van de steun: in het kader van de regeling wordt steun verleend aan landbouwbedrijven die zich toeleggen op de primaire productie van landbouwproducten; de steun heeft ten doel een gedeelte van de kosten te dekken voor de verplichte controlemaatregelen in verband met de certificering van zaaigraan en ander zaaigoed. De steun wordt verleend in overeenstemming met artikel 14, lid 2, onder e), van Verordening (EG) nr. 1857/2006 van de Commissie.

Betrokken economische sector(en): de landbouwsector — voor zaaigraan en ander zaaigoed.

Naam en adres van de autoriteit die de steun verleent:

| Plantedirektoratet |
| --- |
| Skovbrynet 20 |
| 2800 Kgs. Lyngby |
| DANMARK |

Plantedirektoratet

Skovbrynet 20

2800 Kgs. Lyngby

DANMARK

Website: https://www.lovtidende.dk/Forms/L0700.aspx?s31=10&s19=1360&s32=2008

Overige informatie: —

Steun nr.: XA 19/09

Lidstaat: Nederland

Regio: Provincie Fryslân (Friesland)

Benaming van de steunregeling of naam van de onderneming die individuele steun ontvangt: Subsidie agrarische bedrijfsverplaatsing en daaraan gerelateerde investeringskosten

Rechtsgrondslag:

| — | Kadersubsidieverordening pMJP Fryslân 2009 |
| --- | --- |

—

Kadersubsidieverordening pMJP Fryslân 2009

| — | Subsidieverordening pMJP Fryslân 2009, Hoofdstuk 1.1.3. Subsidie agrarische bedrijfsverplaatsing en daaraan gerelateerde investeringskosten |
| --- | --- |

—

Subsidieverordening pMJP Fryslân 2009, Hoofdstuk 1.1.3. Subsidie agrarische bedrijfsverplaatsing en daaraan gerelateerde investeringskosten

| — | Wet inkomstenbelasting 2001, art. 3.54 |
| --- | --- |

—

Wet inkomstenbelasting 2001, art. 3.54

Voorziene jaarlijkse uitgaven krachtens de regeling of totaalbedrag van de aan de onderneming verleende individuele steun: Geschatte jaarlijkse uitgaven: EUR 600 000.

Geraamde uitgaven 2009-2013: EUR 3 miljoen.

Maximale steunintensiteit: Binnen het kader zoals verwoord in artikel 4, en artikel 6 van de verordening (EG) nr. 1857/ 2006 van de Commissie wordt steun aan MKB landbouwers verleend in de vorm van:

De investeringen zijn met name gericht op:

| — | verlaging van de productiekosten; |
| --- | --- |

—

verlaging van de productiekosten;

| — | verbetering en omschakeling van de productie; |
| --- | --- |

—

verbetering en omschakeling van de productie;

| — | verhoging van de kwaliteit; |
| --- | --- |

—

verhoging van de kwaliteit;

| — | instandhouding en verbetering van het natuurlijke milieu, of verbetering van de hygiëneomstandigheden of de normen inzake dierenwelzijn. |
| --- | --- |

—

instandhouding en verbetering van het natuurlijke milieu, of verbetering van de hygiëneomstandigheden of de normen inzake dierenwelzijn.

De aanmerking komende uitgaven hebben betrekking op:

| — | bouw, verwerving of verbetering van onroerende goederen; |
| --- | --- |

—

bouw, verwerving of verbetering van onroerende goederen;

| — | koop of huurkoop van machines en materieel, met inbegrip van computerprogrammatuur, tot maximaal de marktwaarde van de activa; |
| --- | --- |

—

koop of huurkoop van machines en materieel, met inbegrip van computerprogrammatuur, tot maximaal de marktwaarde van de activa;

| — | algemene kosten in verband met de hierboven bedoelde uitgaven, zoals voor architecten, ingenieurs en adviseurs, haalbaarheidsstudies en het verkrijgen van octrooien en licenties. |
| --- | --- |

—

algemene kosten in verband met de hierboven bedoelde uitgaven, zoals voor architecten, ingenieurs en adviseurs, haalbaarheidsstudies en het verkrijgen van octrooien en licenties.

Alle MKB landbouwondernemingen in het betrokken gebied die aan de voorwaarden van de regeling voldoen, kunnen voor subsidie in aanmerking komen en een aanvraag voor subsidie indienen.

Er wordt geen steun verleend aan landbouwbedrijven die in moeilijkheden zijn.

Er wordt geen steun verleend in strijd met verbods- of beperkende bepalingen die zijn vastgesteld in verordeningen van de Raad houdende een gemeenschappelijke marktordening, ook niet als dergelijke verboden en beperkingen uitsluitend betrekking hebben op communautaire steunverlening.

Er wordt geen steun verleend voor:

| — | aankoop van productierechten, dieren en eenjarige gewassen; |
| --- | --- |

—

aankoop van productierechten, dieren en eenjarige gewassen;

| — | de aanplant van eenjarige gewassen; |
| --- | --- |

—

de aanplant van eenjarige gewassen;

| — | draineerwerkzaamheden of irrigatieapparatuur en irrigatiewerkzaamheden, tenzij dergelijke investeringen leiden tot een daling van het waterverbruik met tenminste 25 %; |
| --- | --- |

—

draineerwerkzaamheden of irrigatieapparatuur en irrigatiewerkzaamheden, tenzij dergelijke investeringen leiden tot een daling van het waterverbruik met tenminste 25 %;

| — | gewone vervangingsinvesteringen. |
| --- | --- |

—

gewone vervangingsinvesteringen.

Er wordt geen steun verleend voor de aankoop van grond.

De steun voor de onderdelen 1 t/m 4 gezamenlijk bedraagt maximaal EUR 400 000.

Datum van tenuitvoerlegging: de tenuitvoerlegging start na de in artikel 18, eerste lid van de verordening (EG) nr 1857/2006 van de Commissie, bedoelde bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie, doch niet eerder dan na goedkeuring door Provinciale Staten en ook niet voor de publicatie van een besluit tot inwerkingtreding van het besluit van 3 september 2007 houdende aanpassing van het Uitvoeringsbesluit inkomstenbelasting 2001, Stb. 2007, 328.

Duur van de regeling of van de individuele steunverlening: tot en met 31 december 2013.

Doelstelling van de steun: Verplaatsing van landbouwbedrijven in het algemeen belang, zijnde verbetering van de ruimtelijke of agrarische structuur, verbetering van natuur, landschap, water of milieu en daarmee samenhangende investeringen.

Landbouwondernemingen verkopen hun bedrijfslocatie en alle daartoe behorende landbouwgrond van de oude locatie aan Bureau Beheer Landbouwgronden (BBL) of een regionale overheid tegen de waarde zoals die geldt op de vrije markt (representatieve marktwaarde) en kopen, voor de voortzetting van de landbouwonderneming elders een nieuwe bedrijfslocatie en landbouwgrond. Kosten die voor subsidie in aanmerking komen betreffen:

100 % van de daadwerkelijk gemaakte verplaatsingskosten bestaande uit het demonteren, verhuizen en weer opbouwen van bestaande installaties alsmede de kosten van advies, ontwerp en onderzoek ten behoeve van de hervestiging en de fiscale afrekening in verband met bedrijfsverplaatsing. Als kosten van advies, ontwerp en onderzoek worden aangemerkt: notariskosten, kadastrale kosten, advieskosten in verband met verplaatsing zoals kosten van de makelaar, accountant, architect enz. De verplaatsing van de bedrijfsgebouwen heeft echter ook fiscale consequenties voor de betrokken ondernemers. Ondernemers die ten behoeve van verplaatsing van hun bedrijf hun onderneming fiscaal staken, zijn namelijk gehouden over stille reserves e.d. van hun (oude) onderneming met de fiscus af te rekenen. Dat vormt een kostenpost voor ondernemers die direct en onlosmakelijk verbonden is aan verplaatsing van hun bedrijf. Hierdoor is een verplaatsing voor de betrokken ondernemers financieel vaak niet haalbaar, waardoor agrarische bedrijven op hun oude locatie gevestigd blijven (bv bij kwetsbare natuurgebieden). Met deze steunmaatregel wordt steun verleend tot 100 % van de gemaakte kosten, conform artikel 6, tweede lid, van Verordening (EG) nr. 1857/2006.

40 % van de waardestijging van de betrokken installaties na de verplaatsing, indien de verplaatsing belang de landbouwer modernere installaties oplevert, met de voorwaarde dat de eigen bijdrage van de landbouwer overeen moet komen met tenminste 60 % van de hiermee gepaard gaande uitgaven, conform artikel 6, derde lid, van Verordening (EG) nr. 1857/2006.

40 % van de met verhoging van de productiecapaciteit gepaard gaande uitgaven, indien de verplaatsing belang leidt tot een verhoging van de productiecapaciteit, met de voorwaarde dat de eigen bijdrage van de landbouwer overeen moet komen met ten minste 60 % van de hiermee gepaard gaande uitgaven conform artikel 6, vierde lid, van Verordening (EG) nr. 1857/2006.

40 % van de met de verplaatsing samenhangende investeringen, waarvoor binnen een termijn van twee jaren na het passeren van de akte een aanvraag moet worden ingediend, conform artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1857/2006.

De steun bedraagt nooit meer dan EUR 400 000 per bedrijf.

Betrokken economische sector(en): alle kleine en middelgrote primaire landbouwondernemingen waar productie plaatsvindt van producten genoemd in bijlage I van het EG-verdrag.

Naam en adres van de autoriteit die de steun verleent:

| Provincie Fryslân (Friesland) |
| --- |
| Sneekertrekweg 1 |
| Leeuwarden |
| Postbus 20120 |
| 8900 HM Leeuwarden |
| NEDERLAND |

Provincie Fryslân (Friesland)

Sneekertrekweg 1

Leeuwarden

Postbus 20120

8900 HM Leeuwarden

NEDERLAND

Website: www.fryslan.nl/regelgevingeuropa

gebruikersnaam: europa

wachtwoord: regelgeving.

Overige inlichtingen: —

Steun nr.: XA 22/09

Lidstaat: Italië

Regio: Commissariato di Governo per l’Emergenza brucellosi negli allevamenti bufalini in provincia di Caserta e zone limitrofe

Benaming van de steunregeling of naam van de onderneming die individuele steun ontvangt: Indennizzi connessi con l’attuazione del Piano Operativo per fronteggiare il rischio sanitario connesso alla diffusione della brucellosi negli allevamenti bufalini nel territorio della provincia di Caserta e zone limitrofe

Rechtsgrond: Decreto del Presidente del Consiglio dei Ministri 3 agosto 2007 e successivo Decreto del Presidente del Consiglio dei Ministri 4 luglio 2008

Ordinanza del Presidente del Consiglio dei Ministri 21 Dicembre 2007 n. 3634 modificata con Ordinanza del Presidente del Consiglio dei Ministri 28 maggio 2008 n. 3675

Decreto Commissariale n. 4 del 6 maggio 2008 e Decreto Commissariale n. 10 del 31 luglio 2008

Decreto Commissariale n. 21 del 22 ottobre 2008

Decreto Commissariale n. 49 del 28 novembre 2008

Decreto ministeriale 27 dicembre 2007

Voorziene jaarlijkse uitgaven krachtens de regeling of totaalbedrag van de aan de onderneming verleende individuele steun:

| — | Vergoeding in de vorm van eenmalige betalingen ten bedrage van in totaal 37 miljoen EUR, zoals bepaald in artikel 3, lid 1, onder a) en b), van het decreet van de Minister-president (OPCM) nr. 3634/2007 |
| --- | --- |

—

Vergoeding in de vorm van eenmalige betalingen ten bedrage van in totaal 37 miljoen EUR, zoals bepaald in artikel 3, lid 1, onder a) en b), van het decreet van de Minister-president (OPCM) nr. 3634/2007

| — | Vergoeding in de vorm van eenmalige betalingen ten bedrage van in totaal 4 600 000 miljoen EUR, zoals bepaald in artikel 3, lid 1, onder c), van het decreet van de Minister-president (OPCM) nr. 3634/2007 |
| --- | --- |

—

Vergoeding in de vorm van eenmalige betalingen ten bedrage van in totaal 4 600 000 miljoen EUR, zoals bepaald in artikel 3, lid 1, onder c), van het decreet van de Minister-president (OPCM) nr. 3634/2007

Maximale steunintensiteit: 100 % van de geleden verliezen.

Datum van tenuitvoerlegging: de datum waarop het registratienummer van het vrijstellingsverzoek op de website van het directoraat-generaal Landbouw en plattelandsontwikkeling van de Commissie wordt bekendgemaakt.

Duur van de regeling of van de individuele steunverlening: tot aan het einde van de noodtoestand die in het decreet van de Minister-president (DPCM) van 3 augustus 2007 — zoals later gewijzigd — is vastgesteld, namelijk 31 december 2008; er mogen evenwel ook na deze datum vergoedingen worden verleend indien deze betrekking hebben op de slacht van zieke dieren of op de herbevolking van een bedrijf. Er wordt in geen geval later dan vier jaar na de gebeurtenis nog steun verleend.

Doelstelling van de steun: Artikel 10, lid 2:

Vergoeding in het kader van Wet nr. 615 van 9 juni 1964 — zoals later gewijzigd en aangevuld — verleend aan in aanmerking komende partijen voor op bevel van de overheid (decreet van de minister van volksgezondheid van 14 november 2006) geslachte dieren, na aftrek van de inkomsten uit de verkoop van het vlees;

Verdere vergoeding rekening houdend met de marktwaarde op de datum van uitvaardiging van het desbetreffende decreet (21 december 2007) en op basis van de gegevens van ISMEA, na aftrek van de vergoeding in het kader van Wet nr. 615 van 9 juni 1964 — zoals later gewijzigd en aangevuld — en van de inkomsten uit de verkoop van het vlees;

Vergoeding van inkomensverliezen ten gevolge van quarantaineverplichtingen en moeilijkheden bij de herbevolking van het bedrijf.

De steun wordt verleend indien de veehouder hiertoe een aanvraag indient en de controle van de desbetreffende veehouderij door het bureau van de overheid een gunstig resultaat heeft opgeleverd. Iedere begunstigde wordt duidelijk in kennis gesteld van het bedrag van de toe te kennen vergoeding en van de hierbij toegepaste berekeningsmethode. De steun wordt toegekend tot de middelen die in het kader van OPCM nr. 3634/2007 zijn uitgetrokken, zijn uitgeput.

Betrokken economische sector(en): veehouderij.

Naam en adres van de autoriteit die de steun verleent — Website: Commissariato di Governo per l’Emergenza brucellosi negli allevamenti bufalini in provincia di Caserta e zone limitrofe

De integrale tekst en aanverwante documenten kunnen worden geraadpleegd op: http://www.sito.regione.campania.it/agricoltura/brucellosi/brucellosi.html

Overige informatie: indien de omstandigheden het vereisen, wordt de noodtoestand die in de provincie Caserta en omgeving op sociaal en economisch vlak is uitgeroepen om het hoofd te kunnen bieden aan de gezondheidsrisico’s die door de hoge incidentie van brucellose op de buffelhouderijen zijn ontstaan, verlengd bij decreet van de Minister-president.

Steun nr.: XA 28/09

Lidstaat: Frankrijk

Regio: Bourgogne

Benaming van de steunregeling: Aide régionale jeune agriculteur HCF (Hors Cadre Familial)

Rechtsgrond: Code Général des collectivités territoriales, notamment son article L 1511-2

Circulaire DGFAR/SDEA/C2008-5002 (16.1.08)

Délibération du Conseil régional de Bourgogne

Voorziene jaarlijkse uitgaven krachtens de regeling: 400 000.

Maximale steunintensiteit: steun ten bedrage van 3 375 EUR tot 13 500 EUR per landbouwer.

Datum van tenuitvoerlegging: 2009

Duur van de regeling: tot in 2013.

Doelstelling van de steun: Deze steun valt onder artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1857/2006 van 15 december 2006.

De steun heeft ten doel landbouwers die aan de hiernavolgende voorwaarden voldoen aan te moedigen zich te vestigen maar hierbij niet het familiebedrijf over te nemen, en deze landbouwers bij hun vestiging te begeleiden:

jonger zijn dan 40 jaar en zich voor het eerst als bedrijfshoofd op een landbouwbedrijf vestigen;

beschikken over voldoende professionele vaardigheden en kwalificaties, in overeenstemming met de Europese regelgeving;

een bedrijfsplan met betrekking tot de landbouwactiviteiten kunnen voorleggen;

het bewijs van aansluiting bij het sociaal fonds voor de landbouw (mutualité sociale agricole (MSA)) kunnen leveren.

De steun wordt rechtstreeks aan de landbouwer betaald.

Deze steun verschilt van de steun die kan worden verleend in het kader van regeling XA 25/07 („programme pour l'installation et le développement des initiatives locales” PIDIL — programma voor de vestiging van landbouwers en de ontwikkeling van plaatselijke initiatieven).

Betrokken economische sector(en): landbouwsector.

Naam en adres van de autoriteit die de steun verleent:

| Conseil régional de Bourgogne |
| --- |
| Direction de l’agriculture et du développement rural |
| 17, boulevard de la Trémouille |
| BP 1602 |
| 21035 Dijon cedex |
| FRANCE |

Conseil régional de Bourgogne

Direction de l’agriculture et du développement rural

17, boulevard de la Trémouille

BP 1602

21035 Dijon cedex

FRANCE

Website: http://www.cr-bourgogne.fr/documents/gda/2008-12/jeune_agriculteur.doc

Steun nr.: XA 32/09

Lidstaat: Frankrijk

Regio: Bourgogne

Benaming van de steunregeling: Conseils aux agriculteurs

Rechtsgrond: Code Général des collectivités territoriales, notamment son article L 1511-2

Délibération du Conseil régional de Bourgogne.

Voorziene jaarlijkse uitgaven krachtens de regeling: 600 000 EUR.

Maximale steunintensiteit: 80 % van de subsidiabele uitgaven (uitgaven voor knowhow, documentatie, communicatie) voor adviesverlening in verband met:

energie, landbouwafval, geïntegreerde productiemethoden, opwaardering van de productie in het kader van een lokaal project;

landbouwuitrusting;

diversifiëring van de landbouwactiviteit;

productiewijzen : globale aanpak in het kader van ketenprojecten (gezondheidsaspect, genetisch aspect, beperking van de productiemiddelen).

Datum van tenuitvoerlegging: 2009.

Duur van de regeling: tot in 2013.

Doelstelling van de steun: Deze steun valt onder artikel 15 van Verordening (EG) nr. 1857/2006 van 15 december 2006.

De adviesverlening is van tijdelijke aard en houdt geen verband met de normale werking van het desbetreffende landbouwbedrijf.

Dankzij deze steunregeling kunnen de specifieke kosten van deze door collectieve structuren in de landbouwsector opgezette, diverse acties worden gefinancierd. In overeenstemming met artikel 15, leden 3 en 4, van de vrijstellingsverordening voor de landbouw wordt de landbouwers geen steun in de vorm van geldelijke betalingen verleend en heeft elke voor de steun in aanmerking komende persoon toegang tot de door de collectieve structuren opgezette acties zonder verplichting tot lidmaatschap.

Betrokken economische sector(en): sector landbouwproductie.

Naam en adres van de autoriteit die de steun verleent:

| Conseil régional de Bourgogne |
| --- |
| Direction de l’agriculture et du développement rural |
| 17, boulevard de la Trémouille |
| BP 1602 |
| 21035 Dijon cedex |
| FRANCE |

Conseil régional de Bourgogne

Direction de l’agriculture et du développement rural

17, boulevard de la Trémouille

BP 1602

21035 Dijon cedex

FRANCE

Website: http://www.cr-bourgogne.fr/documents/gda/2008-12/conseils_agriculteurs_agroequipt.doc

http://www.cr-bourgogne.fr/documents/gda/2008-12/conseils_agriculteurs_amelioration_modes_production.doc

http://www.cr-bourgogne.fr/documents/gda/2008-12/conseils_agriculteurs_diversification.doc

http://www.cr-bourgogne.fr/documents/gda/2008-12/conseils_agriculteurs.doc

---

| 9.5.2009 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 107/18 |
| --- | --- | --- | --- |

9.5.2009

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 107/18

---

Door de lidstaten meegedeelde informatie over staatssteun die wordt verleend overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1857/2006 van de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag op staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen die landbouwproducten produceren, en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 70/2001

2009/C 107/05

Steun nr.: XA 34/09

Lidstaat: Frankrijk

Regio: Département de Saône-et-Loire

Benaming van de Steunregeling: Aide relative aux pertes entraînées par la fièvre catarrhale ovine (FCO) dans les élevages ovins et caprins de Saône-et-Loire.

Rechtsgrond:

| — | Art L 1511-2-3-5 du Code général des collectivités territoriales, |
| --- | --- |

—

Art L 1511-2-3-5 du Code général des collectivités territoriales,

| — | Arrêté du 15 décembre 2008 du ministère de l’agriculture et de la pêche modifiant l’arrêté du 1er avril 2008 définissant les zones réglementées relatives à la fièvre catarrhale ovine, |
| --- | --- |

—

Arrêté du 15 décembre 2008 du ministère de l’agriculture et de la pêche modifiant l’arrêté du 1er avril 2008 définissant les zones réglementées relatives à la fièvre catarrhale ovine,

| — | Délibération du Conseil général de Saône et Loire du 20 novembre 2008 |
| --- | --- |

—

Délibération du Conseil général de Saône et Loire du 20 novembre 2008

Voorziene jaarlijkse uitgaven krachtens de regeling: 200 000 EUR.

Maximale Steunintensiteit: 100 %

De steun van het Département Saône et Loire bedraagt, naargelang van het ten gevolge van bluetongue gestorven of geslachte dier (mannelijk of vrouwelijk dier, geregistreerd of niet), 25 tot 75 EUR.

De maximale intensiteit van alle steunmaatregelen van de overheid samen bedraagt 100 %.

Bij de verificatie van de naleving van de maximale steunintensiteit worden de bedragen die in het kader van verzekeringscontracten worden ontvangen, in aanmerking genomen.

De steun wordt verleend aan de veehouders die aan alle hiernavolgende voorwaarden voldoen: ze moeten

de haarden hebben aangegeven in 2007 of in 2008;

de „Prime Brebis Chèvre” (schaap/geit-premie) genieten;

van de Franse Overheid een vergoeding hebben ontvangen voor de gestorven of geslachte dieren;

zich ertoe verbinden hun beslagen te vervangen. De aankopen moeten plaatsvinden in de periode van 1 juli 2007 tot en met 30 juni 2009.

Datum van tenuitvoerlegging: de datum van ontvangst van het ontvangstbewijs van de Europse Commissie, maar op zijn vroegst 16 februari 2009.

Duur van de regeling: 2009, onder voorbehoud van eventuele wijzigingen in de Europese wetgeving en voor zover de nodige begrotingsmiddelen beschikbaar zijn.

Doelstelling van de steun: De steunregeling heeft ten doel de schapen- en geitenhouders waarvan de kudden werden uitgedund door bluetongue, schadeloos te stellen, zodat aankopen voor de herbevolking van deze kudden worden vergemakkelijkt en de veehouders weer over evenveel fokdieren beschikken als vóór de uitbraak van de ziekte.

Deze steun zal strikt worden beperkt tot de verliezen ten gevolge van bluetongue waarvan de uitbraak officieel door de Franse openbare autoriteiten is erkend, en zal worden verleend in het kader van het regionale overheidsprogramma.

De uitgaven die voor de departementale steun in aanmerking komen in overeenstemming met artikel 10, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1857/2006 van de Commissie van 15 december 2006, zijn hierboven beschreven.

Betrokken economische sector(en): de sectoren schapen- en geitenhouderij.

Naam en adres van de steunverlenende autoriteit:

| Monsieur Le President Du Conseil General De Saone-Et-Loire |
| --- |
| Direction de l’Equipement rural et de l’agriculture |
| Service des Affaires Agricoles |
| Espace Duhesme — 18 rue de Flacé |
| 71026 Macon Cedex 9 |
| FRANCE |

Monsieur Le President Du Conseil General De Saone-Et-Loire

Direction de l’Equipement rural et de l’agriculture

Service des Affaires Agricoles

Espace Duhesme — 18 rue de Flacé

71026 Macon Cedex 9

FRANCE

Website: http://www.cg71.fr/jahia/webdav/site/internet_cg71/shared/Missions/Agriculture/Aides%20exemptees%20CE/Texte_integral_FCO.pdf

Steun nr.: XA 43/09

Lidstaat: Spanje

Regio: Principado de Asturias

Benaming van de steunregeling of naam van de onderneming die individuele steun ontvangt: Asociación de Criadores de Oveya Xalda de Asturias (ACOXA)

Rechtsgrond: Convenio de colaboración entre el Gobierno del Principado de Asturias y la Asociación de Criadores de Oveya Xalda de Asturias (ACOXA) para el desarrollo del programa de conservación de la raza autóctona asturiana Oveya Xalda durante el trienio 2009-2011.

Voorziene jaarlijkse uitgaven krachtens de regeling of totaalbedrag van de aan de onderneming verleende individuele steun: Het maximumsteunbedrag dat elk jaar in het kader van de overeenkomst wordt verstrekt, bedraagt:

Maximale steunintensiteit: Voor elk van de hoofdingen van het door de ontvanger van de steun toe te passen actieprogramma bedraagt de maximale steunintensiteit:

Datum van tenuitvoerlegging: de datum waarop het registratienummer van het vrijstellingsverzoek op de website van het directoraat-generaal Landbouw en plattelandsontwikkeling van de Commissie wordt bekendgemaakt.

Duur van de regeling of van de individuele steunverlening: de regeling loopt af op 31 december 2011.

Doelstelling van de steun: Uitvoering van het programma voor de instandhouding van het inlandse schapenras Xalda.

De volgende artikelen van Verordening (EG) nr. 1857/2006 zijn van toepassing:

Artikel 15 — Technische ondersteuning in de landbouwsector. Subsidiabele uitgaven: uitgaven voor het opzetten van opleidingsprogramma’s voor fokkers; door derden verleende adviesdiensten; de organisatie van fora met het oog op kennisuitwisseling, van wedstrijden en van tentoonstellingen; publicaties.

Artikel 16 — Steunverlening aan de sector dierlijke productie. Subsidiabele uitgaven: uitgaven voor het bijhouden van een stamboek.

Betrokken economische sector(en): schapen

Naam en adres van de autoriteit die de steun verleent:

| Consejería de Medio Rural y Pesca del Principado de Asturias |
| --- |
| C/Coronel Aranda, s/n, 4a planta |
| E-33071 Oviedo (Asturias) |
| ESPAÑA |

Consejería de Medio Rural y Pesca del Principado de Asturias

C/Coronel Aranda, s/n, 4a planta

E-33071 Oviedo (Asturias)

ESPAÑA

Website: de tekst van de overeenkomst kan worden geraadpleegd op www.asturias.es op het internetadres:

http://www.asturias.es/Asturias/descargas/CONVENIOS%20GANADERIA/ACOXA%2009%20convenio.pdf

Overige informatie: —

Luis Miguel ALVAREZ MORALES

El director general de ganadería y agroalimentación

Steun nr.: XA 48/09

Lidstaat: Estland

Regio: het gehele land

Benaming van de steunregeling of naam van de onderneming die individuele steun ontvangt: Põllumajandusloomade aretustoetus

Rechtsgrond:

| 1) | Maaelu ja põllumajandusturu korraldamise seaduse § 3 lg 2 p 2, § 7 lg 1 p 3, § 11 (RTI, 18.7.2008, 33, 202); |
| --- | --- |

1)

Maaelu ja põllumajandusturu korraldamise seaduse § 3 lg 2 p 2, § 7 lg 1 p 3, § 11 (RTI, 18.7.2008, 33, 202);

| 2) | Põllumajandusministri 18.1.2005.a määrus nr 6 „Põllumajandusloomade aretustoetuse saamiseks esitatavad nõuded ning toetuse taotlemise ja taotluse menetlemise kord” |
| --- | --- |

2)

Põllumajandusministri 18.1.2005.a määrus nr 6 „Põllumajandusloomade aretustoetuse saamiseks esitatavad nõuded ning toetuse taotlemise ja taotluse menetlemise kord”

Voorziene jaarlijkse uitgaven krachtens de regeling of totaalbedrag van de aan de onderneming verleende individuele steun: 20 000 000 EEK per jaar

Maximale steunintensiteit: tot 70 %

Datum van tenuitvoerlegging:

Duur van de regeling of van de individuele steunverlening: van 15 februari 2009 tot en met 31 december 2011.

Doelstelling van de steun: Veehouderij.

De regeling valt onder artikel 16 van Verordening (EG) nr. 1857/2006 van de Commissie.

De subsidiabele uitgaven zijn de uitgaven voor het houden van stamboeken of registers en voor het verrichten van prestatieonderzoek of het beoordelen van de genetische waarde.

De steun wordt verleend in de vorm van gesubsidieerde diensten en niet in de vorm van rechtstreekse geldelijke betalingen aan producenten.

Betrokken economische sector(en): rundveehouderij, paardenfokkerij, schapenhouderij, pluimveehouderij (NACE code A104)

Naam en adres van de autoriteit die de steun verleent:

| Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Amet |
| --- |
| Narva mnt 3 |
| Tartu 51009 |
| EESTI/ESTONIA |

Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Amet

Narva mnt 3

Tartu 51009

EESTI/ESTONIA

Website: http://www.agri.ee/siseriiklikud-toetused

Overige informatie: Deze aanmelding vervangt aanmelding XA 93/08.

Steun nr.: XA 58/09

Lidstaat: Spanje

Regio: Principado de Asturias

Benaming van de steunregeling of naam van de onderneming die individuele steun ontvangt: Laboratorio Interprofesional Lechero y Agroalimentario de Asturias (L.I.L.A.).

Rechtsgrond: Convenio de colaboración entre el Principado de Asturias y el Laboratorio Interprofesional Lechero y Agroalimentario de Asturias (L.I.L.A.) suscrito el 7 de abril de 2008 para la realización de los análisis de control lechero oficial. Adenda al citado Convenio de colaboración de 27 de enero de 2009.

Voorziene jaarlijkse uitgaven krachtens de regeling of totaalbedrag van de aan de onderneming verleende individuele steun: voor 2009 wordt maximaal 420 000 EUR steun toegekend.

Maximale steunintensiteit: tot 70 % van de uitgaven voor de door de begunstigde opgezette activiteit.

Datum van tenuitvoerlegging: de datum waarop het registratienummer van het vrijstellingsverzoek op de website van het directoraat-generaal Landbouw en plattelandsontwikkeling van de Commissie wordt bekendgemaakt.

Duur van de regeling of van de individuele steunverlening: de regeling loopt af in december 2009.

Doelstelling van de steun: In het Principado de Asturias officiële melkanalyses uitvoeren en deze als basisinstrument gebruiken voor de genetische evaluatie van fokdieren van melkveerassen en dus tevens als basiselement in het kader van veredelingsprogramma’s.

Het toepasselijke artikel van Verordening (EG) nr. 1857/2006 is:

Artikel 16: Steunverlening aan de sector dierlijke productie. Subsidiabele uitgaven: uitgaven voor testen om de genetische kwaliteit of het genetisch rendement van dieren te bepalen.

Artikel 16: Steunverlening aan de sector dierlijke productie.

Betrokken economische sector(en): het fokken van melkvee.

Naam en adres van de autoriteit die de steun verleent:

| Consejería de Medio Ambiente y Desarrollo Rural del Principado de Asturias |
| --- |
| C/Coronel Aranda, s/n, 4a planta |
| E-33071 Oviedo (Asturias) |
| ESPAÑA |

Consejería de Medio Ambiente y Desarrollo Rural del Principado de Asturias

C/Coronel Aranda, s/n, 4a planta

a

E-33071 Oviedo (Asturias)

ESPAÑA

Website: de tekst van de samenwerkingsovereenkomst kan worden geraadpleegd op www.asturias.es op de volgende pagina:

http://www.asturias.es/portal/site/Asturias/menuitem.fe57bf7c5fd38046e44f5310bb30a0a0/?vgnextoid=959f4749be187110VgnVCM10000097030a0aRCRD&vgnextchannel=d2907989c258f010VgnVCM100000b0030a0aRCRD&i18n.http.lang=es

Overige informatie: —

Luis Miguel ALVAREZ MORALES

El director general de ganadería y agroalimentación

Steun nr.: XA 59/09

Lidstaat: Verenigd Koninkrijk

Regio: England — Cornwall

Benaming van de steunregeling of naam van de onderneming die individuele steun ontvangt: Caradon Hill Area Heritage Project

Rechtsgrond: The National Heritage Act 1980 set up a fund called the National Heritage Memorial Fund (NHMF) as amended by the National Heritage Act 1997 and the National Lottery Act 1993 and 1998.

Voorziene jaarlijkse uitgaven krachtens de regeling of totaalbedrag van de aan de onderneming verleende individuele steun:

| (GBP) |
| --- |
| Datum | Bedrag |
| Jaar 1 — maart 2009-februari 2010 | £ 184 845,00 |
| Jaar 2 — maart 2010-februari 2011 | £ 87 828,00 |
| Jaar 3 — maart 2011-februari 2012 | £ 90 177,00 |
| Totaal bedrag | £ 362 850,00 |

(GBP)

Datum

Bedrag

Jaar 1 — maart 2009-februari 2010

£ 184 845,00

Jaar 2 — maart 2010-februari 2011

£ 87 828,00

Jaar 3 — maart 2011-februari 2012

£ 90 177,00

Totaal bedrag

Totaal bedrag

£ 362 850,00

£ 362 850,00

Maximale steunintensiteit: De maximale steunintensiteit voor technische ondersteuning bedraagt 100 %, hetgeen in overeenstemming is met artikel 15 van Verordening (EG) nr. 1857/2006 van de Commissie.

De maximale steunintensiteit voor maatregelen voor de instandhouding van traditionele landschappen bedraagt 100 % wanneer het een subsidie betreft voor de instandhouding van niet-productieve erfgoedelementen overeenkomstig artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1857/2006 van de Commissie. Betreft het evenwel een subsidie voor de instandhouding van productieve erfgoedelementen, dan wordt het maximumpercentage van de subsidie verlaagd overeenkomstig het bepaalde in artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1857/2006 van de Commissie.

Datum van tenuitvoerlegging: de regeling gaat in op 18 maart 2009.

Duur van de regeling of van de individuele steunverlening: de regeling gaat in op 18 maart 2009 en zal gedurende drie jaar lopen. Alle aanvragen moeten uiterlijk 1 maart 2012 zijn ingediend en de procedure wordt op 17 maart 2012 beëindigd. De laatste betalingen vinden plaats op 1 september 2012.

Doelstelling van de steun: De instandhouding en verbetering van belangrijke wildverblijven en van plaatsen van historisch en geologisch/mineralogisch belang en het verlenen van ondersteuning om het beheer op lange termijn van deze plaatsen te vergemakkelijken. De regeling is in overeenstemming met artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1857/2006 van de Commissie. Wordt de subsidie aangewend voor de instandhouding van productieve erfgoedelementen, dan wordt de maximale steunintensiteit verlaagd overeenkomstig het bepaalde in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1857/2006 van de Commissie.

Programma 2 — Historisch milieu

Programma 2

Alle maatregelen in het kader van dit programma vinden plaats op landbouwgrond, vallen onder deze aanmelding en voldoen aan de voorwaarden van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1857/2006 van de Commissie. Dit programma bestaat uit de volgende maatregelen:

Uitvoering en/of vergemakkelijking van de werkzaamheden om de toestand waarin deze belangrijke historische sites en het landschap verkeren, te verbeteren en zorgen voor een betere presentatie;

Deze projecten omvatten de beheersing van de varengroei en het herstel van historische grensmarkeringen op landbouwgrond.

Programma 4 — Landbeheer en toegankelijkheid

Programma 4

De maatregelen in het kader van dit programma vinden zowel op landbouwgrond als op niet-agrarische grond plaats. De maatregelen in het kader van het programma die plaatsvinden op landbouwgrond en onder deze aanmelding vallen, zijn hieronder vermeld en voldoen aan de voorwaarden van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1857/2006.

Herstel van de historische heggen/muurtjes van Cornwall als belangrijk landschaps element.

Sanering van archeologische monumenten.

Aanpak van het struikgewas/kreupelhout rond archeologische sites.

In het kader van het programma wordt ook relevante opleiding aangemoedigd — met name formele opleiding specifiek beschermingsbeheer — en workshops met het oog op het uitwisselen van vakkennis, advies en feedback alsmede voortgezette beroepsopleiding op maat voor landeigenaren, landbouwers, houders van weiderechten en aannemersbedrijven in het projectgebied. Het programma is in overeenstemming met artikel 15 van Verordening (EG) nr. 1857/2006 van de Commissie.

Programma 1 — Natuurlijk milieu

Programma 1

In het kader van de projecten „natuurlijk milieu” zal worden samengewerkt met landeigenaren en landbouwers om de instandhouding van habitats en soorten te vergemakkelijken en de beste praktijken te ondersteunen. Hiertoe zullen adviesverlening en opleiding worden georganiseerd die voor alle landbouwers en landeigenararen in het projectgebied toegankelijk zullen zijn.

Alle maatregelen in het kader van dit programma vinden plaats op landbouwgrond en voldoen aan de voorwaarden van artikel 15.

Programma 5 — Toelichting, onderwijs en opleiding

Programma 5

De maatregelen in het kader van dit programma vinden zowel op landbouwgrond als op niet-agrarische grond plaats. De maatregelen in het kader van het programma die plaatsvinden op landbouwgrond en onder deze aanmelding vallen, zijn hieronder vermeld en voldoen aan de voorwaarden van artikel 15 van Verordening (EG) nr. 1857/2006.

bestrijding van woekerplanten

Opleiding archeologisch bewustzijn

Programma 3 — Mijnbouwerfgoed

Programma 3

De maatregelen in het kader van dit programma vinden plaats op niet-agrarische grond en vallen onder NN 11/2002.

Betrokken economische sector(en): Kleine en middelgrote ondernemingen die zich toeleggen op de productie van landbouwproducten, komen voor de regeling in aanmerking.

Naam en adres van de autoriteit die de steun verleent:

| Cornwall County Council County Hall |
| --- |
| Treyew Road |
| Truro |
| Cornwall |
| TR1 3AY |
| VERENIGD KONINKRIJK |

Cornwall County Council County Hall

Treyew Road

Truro

Cornwall

TR1 3AY

VERENIGD KONINKRIJK

De voor de regeling bevoegde overheidsinstantie is:

| Cornwall County Council |
| --- |
| County Hall |
| Treyew Road |
| Truro |
| Cornwall |
| TR1 3AY |
| VERENIGD KONINKRIJK |

Cornwall County Council

County Hall

Treyew Road

Truro

Cornwall

TR1 3AY

VERENIGD KONINKRIJK

De voor de tenuitvoerlegging van de regeling bevoegde organisatie is:

| Caradon Hill Area Heritage Project |
| --- |
| Luxstowe House |
| Liskeard |
| Cornwall |
| PL14 3DZ |
| VERENIGD KONINKRIJK |

Caradon Hill Area Heritage Project

Luxstowe House

Liskeard

Cornwall

PL14 3DZ

VERENIGD KONINKRIJK

Website: http://www.cornwall.gov.uk/index.cfm?articleid=6835

Overige informatie: Op de niet-agrarische maatregelen in het kader van deze regeling zijn de voorwaarden van NN 11/2002 van toepassing en zij worden derhalve als staatssteun beschouwd.

Voor meer en uitvoeriger gegevens over de criteria waaraan moet worden voldaan om voor de regeling in aanmerking te komen en over de toepasselijke voorschriften, moeten vorengenoemde weblinks worden gevolgd.

---

V Bekendmakingen

Commissie

BESTUURLIJKE PROCEDURES

| 9.5.2009 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 107/23 |
| --- | --- | --- | --- |

9.5.2009

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 107/23

---

Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen

2009/C 107/06

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 510/2006 (1) van de Raad bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag. Bezwaarschriften moeten de Commissie bereiken binnen zes maanden te rekenen vanaf de datum van deze bekendmaking.

ENIG DOCUMENT

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

„MARRONE DI COMBAI”

EG-Nr.: IT-PGI-0005-0565-08.11.2006

BGA ( X ) BOB ( )

1.   Naam:

„Marrone di Combai”

2.   Lidstaat of derde land:

Italië

3.   Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel:

3.1.   Productcategorie (Bijlage II):

| Categorie 1.6.: | Groenten, fruit en granen, in ongewijzigde staat of verwerkt. |
| --- | --- |

Categorie 1.6.:

Groenten, fruit en granen, in ongewijzigde staat of verwerkt.

3.2.   Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is:

De Marrone di Combai is een ecotype dat tot ontwikkeling is gekomen in de typische omgeving van de Trevisiaanse Vooralpen. Wanneer het product voor consumptie wordt aangeboden, vertoont het de volgende morfologische en handelskenmerken:

elliptische vorm, afgeplatte apex. De navel heeft een regelmatige viltige omtrek en een goed zichtbare stervormige kroon. Het vruchtvlies is licht- tot donkerbruin, doch nooit mat, heeft duidelijke strepen en is gemakkelijk te verwijderen van de zaadhuid. Het lichtbruine episperma bedekt het eetbare gedeelte dat ondiepe en slechts weinig groeven vertoont, zodat het bij het schillen gemakkelijk te verwijderen is van het vruchtvlees. Het zaad (doorgaans één per vrucht en met een laag percentage door septum gescheiden zaden) bestaat uit één deel met oppervlakkige groeven. Het witachtige vruchtvlees heeft een melige textuur en wordt na koken knapperig en smakelijk.

Wanneer de vruchten in de handel worden gebracht, moeten zij uit fytosanitair oogpunt in een optimale staat verkeren en moeten zij aan de volgende eisen voldoen:

| | Klasse „Extra”:
  grote vrucht: | 50-80 vruchten per kilogram; |
| --- | --- | --- |

Klasse „Extra”:

grote vrucht:

50-80 vruchten per kilogram;

| | maximaal 4 % van het gewicht mag vruchten bevatten waarvan het endocarpium is aangetast door insecten; |
| --- | --- |

maximaal 4 % van het gewicht mag vruchten bevatten waarvan het endocarpium is aangetast door insecten;

| | maximaal 3 % van het gewicht mag vruchten bevatten waarvan de vruchtwand is aangetast. |
| --- | --- |

maximaal 3 % van het gewicht mag vruchten bevatten waarvan de vruchtwand is aangetast.

| | Klasse I: | 81-105 vruchten per kilogram; |
| --- | --- | --- |

Klasse I:

81-105 vruchten per kilogram;

| | maximaal 6 % van het gewicht mag vruchten bevatten waarvan het endocarpium is aangetast door insecten; |
| --- | --- |

maximaal 6 % van het gewicht mag vruchten bevatten waarvan het endocarpium is aangetast door insecten;

| | maximaal 5 % van het gewicht mag vruchten bevatten waarvan de vruchtwand is aangetast. |
| --- | --- |

maximaal 5 % van het gewicht mag vruchten bevatten waarvan de vruchtwand is aangetast.

3.3.   Grondstoffen (alleen voor verwerkte producten):

—

3.4.   Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong):

—

3.5.   Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden:

Het productieproces moet in het in punt 4 vastgestelde productiegebied plaatsvinden om de oorsprong en de controle van het product te garanderen.

3.6.   Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken, enz.:

De „curatura” of onderdompeling van de kastanjes mag ook buiten het in punt 4 vastgestelde geografische gebied plaatsvinden; dit moet evenwel binnen 24 uur na de oogst plaatsvinden teneinde de kwaliteit van het product niet aan te tasten.

Anders moet het product (maximaal 3 dagen) in een koelkamer worden bewaard bij een temperatuur tussen 0,5 en 2 °C en een vochtigheidsgraad tussen 95 en 98 %. Vervolgens moet het product worden ondergedompeld.

Het „curatura”-proces bestaat erin dat de vruchten gedurende 5 tot 7 dagen worden ondergedompeld in water op kamertemperatuur, waarbij het water na de helft van de tijd wordt vervangen; de kastanjes kunnen ook 45 minuten lang in water met een temperatuur van 45/48 graden worden ondergedompeld, waarna ze snel in koud water moeten worden overgebracht tot ze volledig zijn afgekoeld. Vervolgens worden de vruchten gedroogd met een warmeluchtdroger en ventilatoren of worden ze op vlechtmatten gelegd en dagelijks omgedraaid tot ze volledig droog zijn.

Het product wordt in de handel gebracht in een van de volgende verpakkingen: jutezakken van 1, 2, 3, 5 en 25 kg, plastic netjes van 1, 2, 3, 5 en 25 kg, mandjes en houten kistjes van minimaal 1 kg en maximaal 5 kg. De verpakkingen worden gesloten met metalen krammen met behulp van een clipsysteem of met een nylondraad met behulp van een naaimachine of nog vastgebonden met looddraad. Bij de verzegeling wordt het etiket met het logo op de verpakking aangebracht. De mandjes en kistjes worden in cellofaan verpakt en verzegeld met looddraad en een goed zichtbaar logo.

3.7.   Specifieke voorschriften betreffende de etikettering:

Het controleorgaan gaat na of het product geïdentificeerd is aan de hand van een etiket met het logo en de vermelding „Marrone di Combai” die beduidend groter moet zijn dan iedere andere vermelding. Op het etiket of de recipiënten kunnen de volgende gegevens worden vermeld: de naam en het handelsmerk van de producent of van het verpakkingsbedrijf; oorspronkelijk nettogewicht en categorie; nutritieve en dieetinformatie; het productiejaar; instructies voor de bewaring en het gebruik van het product. Het logo bestaat uit een gestileerde kastanje in een gestileerde lichtbruine kastanjebolster met als achtergrond een donkerbruin vierkant (lichtbruin — pant 465U, donkerbruin — pant 4625U). Afmetingen: het logo mag de volgende afmetingen hebben: 65 mm x 102 mm; 33 mm x 51 mm; 17 mm x 25 mm; 8 mm x 12 mm.

Image

4.   Beknopte omschrijving van de afbakening van het geografische gebied:

Het geografische productiegebied van de Marrone di Combai omvat het grondgebied van de volgende gemeenten in de provincie Treviso: Cison di Valmarino, Cordignano, Follina, Fregona, Miane, Revine Lago, Sarmede, Segusino, Tarzo, Valdobbiadene en Vittorio Veneto.

5.   Verband met het geografische gebied:

5.1.   Specificiteit van het geografische gebied:

Het in punt 4 vastgestelde grondgebied strekt zich uit over de heuvels van de Vooralpen.

Het typische berggebied (Vooralpen) waar de „Marrone di Combai” wordt geteeld, wordt uit strikt geologisch oogpunt gevormd door een geheel van kalksteenrotsen met een karstmorfologie en een geheel van heuvels die worden gekenmerkt door diepe ravijnen, steile hellingen en een wijdverspreide vorm van bodemaantasting door de superpositie van harde en resistente rotsen. Dit soort orografie is van significant belang vanuit klimaatoogpunt: door de scheiding in de vorm van de Vooralpenketen en van de heuvels ontstaat een barrière-effect ten aanzien van de oostenwinden, terwijl de luchtstromingen uit het noorden worden doorgelaten, waardoor de jaarlijkse thermische amplitude lager ligt dan in de vallei. De overvloedige neerslag volgens een equinoctiaal regenpatroon en de afwezigheid, in tegenstelling tot alle andere plaatsen in de vlakte van de Po en de Veneto, van mist, karakteriseren de omgeving en maken deze bijzonder geschikt voor de teelt van de „Marrone di Combai” BGA.

5.2.   Specificiteit van het product:

Uit de smaakanalysen met de paneltest bleek dat de kenmerken van het vruchtvlees, met name de zachte consistentie, een positieve invloed hadden op de algemene beoordeling van de vrucht. Naast de aspecten die bepalend zijn voor de tactiele waarneming kwam een bijzonder aromatisch profiel naar voren dat wordt gewaardeerd vanwege de intense kruidige en bloemige smaak. De kwantitatieve waarden die worden uitgedrukt door specifiek voor de smaakanalyse vastgestelde descriptoren, duidden op een hoge intensiteit voor het aroma, de duurzaamheid daarvan en de zachte smaak, en een hele lage intensiteit voor criteria die een negatieve invloed hebben op de algemene beoordeling van de vrucht en die betrekking hebben op wrangheid en bitterheid. De bijzonderheid van de aromatische kenmerken van de „Marrone di Combai” houdt verband met de kenmerken van de bodem van het teeltgebied en duiden op het nauwe verband tussen plant, bodem en teeltgebied.

5.3.   Causaal verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit of de kenmerken van het product (voor een BOB) dan wel een bepaalde hoedanigheid, de faam of een ander kenmerk van het product (voor een BGA):

De registratieaanvraag voor de BGA „Marrone di Combai” is gebaseerd op de bijzondere kenmerken van het product en in het bijzonder op de reputatie.

De aanwezigheid en de bijzondere kwalitatieve kenmerken van de kastanje in het gebied van de „Marrone di Combai” worden bevestigd door talrijke historische getuigenissen die teruggaan tot de 12e eeuw; uit deze getuigenissen blijkt het belang van zowel de omgevings- als de menselijke factoren voor de karakterisering van het product: de kastanje heeft altijd een fundamentele rol gespeeld voor de inwoners van deze heuvels. In een historische getuigenis van 18 september 1665 wordt eveneens gewezen op de sociale en participatieve aspecten van de kastanjeoogst: de hele bevolking, inclusief vrouwen en kinderen, nam deel aan de oogst van de vruchten waarbij quota werden toegewezen op basis van de gezinssamenstelling.

Meer recentelijk hebben de vermaardheid en faam van de „Marrone di Combai” zich verspreid van de Veneto naar consumenten in heel Italië, onder andere dankzij feesten en dorpsfeesten zoals het „Festa dei Marroni di Combai” dat sinds 1945 een belangrijk evenement vormt op plaatselijk en nationaal niveau.

De bijzonderheid van dit product hangt nauw samen met het geografische productiegebied.

Dankzij de geologische kenmerken van het productiegebied, met name de aanwezigheid van kalksteenrotsen met een kartsmorfologie, alsmede de steile hellingen van de heuvels, is er geen stagnerend water en wordt een optimale drainage van de teeltgronden gegarandeerd, waardoor het vruchtvlees een zachte textuur en een zoete smaak heeft, alsook een hoge aromatische intensiteit en een grote duurzaamheid, en geen wrange of bittere smaak heeft.

Bovendien hebben de door de heuvels tegen de oostenwinden gevormde barrière en de aanwezigheid van luchtstromingen uit het noorden, waardoor de jaarlijkse thermische amplitude lager ligt dan in de vallei, een positieve invloed op de fytosanitaire toestand en de ontwikkeling van de planten, waardoor een gezond product van hoge kwaliteit kan worden verkregen.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier:

De bevoegde instantie heeft de nationale procedure voor de indiening van bezwaarschriften ingeleid met de bekendmaking van het voorstel tot erkenning van de beschermde geografische aanduiding (BGA) „Marrone di Combai” in het staatsblad van de Italiaanse Republiek (Gazzetta Ufficiale della Repubblica Italiana) nr. 273 van 23 november 2005.

De geconsolideerde tekst van het productdossier kan worden geraadpleegd:

| — | op de volgende internetsite
  www.politicheagricole.it/DocumentiPubblicazioni/Search_Documenti_Elenco.htm?txtTipoDocumento=Disciplinare%20in%20esame%20UE&txtDocArgomento=Prodotti%20di%20Qualit%E0>Prodotti%20Dop%20Igp%20e%20Stg
  ofwel: |
| --- | --- |

—

op de volgende internetsite

www.politicheagricole.it/DocumentiPubblicazioni/Search_Documenti_Elenco.htm?txtTipoDocumento=Disciplinare%20in%20esame%20UE&txtDocArgomento=Prodotti%20di%20Qualit%E0>Prodotti%20Dop%20Igp%20e%20Stg

ofwel:

| — | door rechtstreeks de homepage van de site van het Ministerie (www.politicheagricole.it) te openen en te klikken op „Prodotti di Qualità” (aan de linkerkant van het scherm) en vervolgens op „Disciplinari di Produzione all’’esame dell’UE (Reg CE 510/2006)”. |
| --- | --- |

—

door rechtstreeks de homepage van de site van het Ministerie (www.politicheagricole.it) te openen en te klikken op „Prodotti di Qualità” (aan de linkerkant van het scherm) en vervolgens op „Disciplinari di Produzione all’’esame dell’UE (Reg CE 510/2006)”.

---

(1)  PB L 93 van 31.3.2006, blz. 12.

---