# Publicatieblad C 73/14 f

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 73 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 65e jaargang14 februari 2022 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 73

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

65e jaargang14 februari 2022

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2022/C 73/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2022/C 73/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2022/C 73/02 | Zaak C-154/20: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 9 december 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechië) — Kemwater ProChemie s.r.o. / Odvolací finanční ředitelství (Prejudiciële verwijzing – Fiscale bepalingen – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 168 – Recht op aftrek van voorbelasting – Materiële voorwaarden voor het recht op aftrek – Hoedanigheid van belastingplichtige van de leverancier – Bewijslast – Weigering van recht op aftrek wanneer de werkelijke leverancier niet is geïdentificeerd – Voorwaarden) | 2 |
| 2022/C 73/03 | Zaak C-217/20: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 december 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Overijssel — Nederland) — XXXX / Staatssecretaris van Financiën (Prejudiciële verwijzing – Richtlijn 2003/88/EG – Organisatie van de arbeidstijd – Bescherming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers – Artikel 7, lid 1 – Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon – Hoogte van het loon – Lager loon wegens arbeidsongeschiktheid) | 3 |
| 2022/C 73/04 | Zaak C-242/20: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 december 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Visoki trgovački sud Republike Hrvatske — Kroatië) — HRVATSKE ŠUME d.o.o., Zagreb, handelend als rechtsopvolgster van HRVATSKE ŠUME javno poduzeće za gospodarenje šumama i šumskim zemljištima u Republici Hrvatskoj p.o., Zagreb / BP Europa SE, handelend als rechtsopvolgster van Deutsche BP AG, die zelf handelt als rechtsopvolgster van The Burmah Oil (Deutschland) GmbH [Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in burgerlijke en handelszaken – Verordening (EG) nr. 44/2001 – Artikel 5, punt 3 – Begrip verbintenissen uit onrechtmatige daad – Gerechtelijke tenuitvoerleggingsprocedure – Vordering tot terugbetaling van het onverschuldigd betaalde wegens ongerechtvaardigde verrijking – Artikel 22, punt 5 – Tenuitvoerlegging van beslissingen – Exclusieve bevoegdheid] | 3 |
| 2022/C 73/05 | Zaak C-370/20: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 december 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Pro Rauchfrei eV / JS e.K. (Prejudiciële verwijzing – Productie, presentatie en verkoop van tabaksproducten – Richtlijn 2014/40/EU – Etikettering en verpakking – Artikel 8, lid 8 – Gezondheidswaarschuwingen die op elke verpakkingseenheid van een tabaksproduct en op elke buitenverpakking moeten voorkomen – Verkoopautomaat van pakjes sigaretten – Van buitenaf onzichtbare gezondheidswaarschuwingen – Voorstelling van verpakkingseenheden – Begrip afbeelding van verpakkingseenheden en buitenverpakkingen die zijn gericht op consumenten in de Europese Unie) | 4 |
| 2022/C 73/06 | Zaak C-374/20 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 9 december 2021 — Agrochem-Maks d.o.o. / Europese Commissie en Koninkrijk Zweden (Hogere voorziening – Gewasbeschermingsmiddelen – Werkzame stof – Verordening (EG) nr. 1107/2009 – Artikel 6, onder f) – Bijlage II, punt 2.2 – Begrip verdere bevestigende informatie – Uitvoeringsverordening (EU) nr. 844/2012 – Artikel 13, lid 3 – Niet-verlenging van de goedkeuring om de werkzame stof oxasulfuron op de markt te brengen – Reikwijdte van het besluit van de als rapporteur optredende lidstaat waarbij de verlengingsaanvraag ontvankelijk wordt verklaard – Recht van die lidstaat en de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) om van de aanvrager te verlangen dat hij verdere informatie verstrekt – Recht van de als rapporteur optredende lidstaat om zijn ontwerpbeoordelingsverslag over de verlenging te wijzigen – Voorzorgsbeginsel) | 5 |
| 2022/C 73/07 | Zaak C-708/20: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 9 december 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de County Court at Birkenhead — Verenigd Koninkrijk) — BT/Seguros Catalana Occidente, EB [Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in burgerlijke en handelszaken – Verordening (EU) nr. 1215/2012 – Rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken – Bevoegdheid in verzekeringszaken – Vordering tot vergoeding van de schade geleden door een particulier met woonplaats in een lidstaat na een ongeval in een gehuurde woning in een andere lidstaat – Vordering van de getroffene tegen de verzekeraar en tegen de verzekerde die eigenaar is van de woning – Toepasselijkheid van artikel 13, lid 3, van die verordening] | 5 |
| 2022/C 73/08 | Zaak C-630/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberlandesgericht Stuttgart (Duitsland) op 13 oktober 2021 — O.K./Mercedes-Benz Bank AG | 6 |
| 2022/C 73/09 | Zaak C-647/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Słupsku (Polen) op 25 oktober 2021 — Strafzaak tegen D.K. | 6 |
| 2022/C 73/10 | Zaak C-648/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Słupsku (Polen) op 25 oktober 2021 — Strafzaak tegen M.C., M.F. | 7 |
| 2022/C 73/11 | Zaak C-650/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 27 oktober 2021 — FW, CE | 8 |
| 2022/C 73/12 | Zaak C-658/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (België) op 29 oktober 2021 — VZW Belgische Vereniging van de Industrie van Plantenbeschermingsmiddelen (PHYTOFAR) tegen Vlaams Gewest | 9 |
| 2022/C 73/13 | Zaak C-663/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 5 november 2021 — Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl | 10 |
| 2022/C 73/14 | Zaak C-680/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal de première instance francophone de Bruxelles (België) op 11 november 2021 — UL, SA Royal Antwerp Football Club / VZW Koninklijke Belgische Voetbalbond | 10 |
| 2022/C 73/15 | Zaak C-693/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 november 2021 door EDP España, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 8 september 2021 in zaak T-328/18, Naturgy Energy Group / Commissie | 11 |
| 2022/C 73/16 | Zaak C-696/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 november 2021 door GABO:mi Gesellschaft für Ablauforganisation:milliarium mbH & Co. KG tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 9 september 2021 in zaak T-881/19, GABO:mi / Commissie | 12 |
| 2022/C 73/17 | Zaak C-698/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 november 2021 door Naturgy Energy Group S.A., voorheen Gas Natural SDG, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 8 september 2021 in zaak T-328/18, Naturgy Energy Group / Commissie | 13 |
| 2022/C 73/18 | Zaak C-699/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte costituzionale (Italië) op 22 november 2021 — E.D.L. | 14 |
| 2022/C 73/19 | Zaak C-700/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte costituzionale (Italië) op 22 november 2021 — O.G. | 14 |
| 2022/C 73/20 | Zaak C-731/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg (Luxemburg) op 1 december 2021 — GV / Caisse nationale d'assurance pension | 15 |
| 2022/C 73/21 | Zaak C-747/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 december 2021 door PAO Severstal tegen het arrest van het Gerecht (Tiende kamer) van 22 september 2021 in zaak T-753/16, Severstal/Commissie | 16 |
| 2022/C 73/22 | Zaak C-748/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 december 2021 door Novolipetsk Steel PAO tegen het arrest van het Gerecht (Tiende kamer) van 22 september 2021 in zaak T-752/16, NLMK/Commissie | 17 |
| 2022/C 73/23 | Zaak C-755/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2021 door Marián Kočner tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 29 september 2021 in zaak T-528/20, Kočner/Europol | 18 |
| 2022/C 73/24 | Zaak C-763/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 september 2021 door TUIfly GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 10 december 2021 in zaak T-447/18, TUIfly GmbH / Europese Commissie | 18 |
| 2022/C 73/25 | Zaak C-780/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 december 2021 door Oriol Junqueras i Vies tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 5 oktober 2021 in zaak T-613/20, Junqueras i Vies / Parlement | 20 |
| 2022/C 73/26 | Zaak C-790/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2021 door Covestro Deutschland AG tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in zaak T-745/18, Covestro Deutschland AG / Europese Commissie | 21 |
| 2022/C 73/27 | Zaak C-791/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2021 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in zaak T-745/18, Covestro Deutschland AG / Europese Commissie | 22 |
| 2022/C 73/28 | Zaak C-792/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2021 door AZ tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in zaak T-196/19, AZ / Commissie | 23 |
| 2022/C 73/29 | Zaak C-793/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2021 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in zaak T-196/19, AZ / Commissie | 26 |
| 2022/C 73/30 | Zaak C-794/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2021 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in de gevoegde zaken T-233/19 en T-234/19, Infineon Technologies Dresden GmbH & Co. KG en Infineon Technologies AG / Europese Commissie | 26 |
| 2022/C 73/31 | Zaak C-795/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2021 door WEPA Hygieneprodukte GmbH, WEPA Deutschland GmbH & Co. KG, voorheen Wepa Leuna GmbH, en Wepa Papierfabrik Sachsen GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in zaak T-238/19, Wepa Hygieneprodukte GmbH e.a. / Europese Commissie | 27 |
| 2022/C 73/32 | Zaak C-796/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2021 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in zaak T-238/19, Wepa Hygieneprodukte GmbH e.a. / Europese Commissie | 28 |
| 2022/C 73/33 | Zaak C-800/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 december 2021 door Infineon Technologies AG en Infineon Technologies Dresden GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in de gevoegde zaken T-233/19 en T-234/19, Infineon Technologies Dresden GmbH & Co. KG en Infineon Technologies AG / Europese Commissie | 29 |
| 2022/C 73/34 | Zaak C-803/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 december 2021 door Versobank AS tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer — uitgebreid) van 6 oktober 2021 in zaak T-351/18 en T-584/18, Ukrselhosprom PCF en Versobank/ECB | 30 |
| 2022/C 73/35 | Zaak C-828/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 december 2021 door European Union Copper Task Force tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 13 oktober 2021 in zaak T-153/19, European Union Copper Task Force/Commissie | 31 |
| | Gerecht |
| 2022/C 73/36 | Zaak T-627/16 RENV: Arrest van het Gerecht van 15 december 2021 — Tsjechische Republiek/Commissie (ELGF en Elfpo – Uitgaven die aan financiering zijn onttrokken – Uitgaven verricht door de Tsjechische Republiek – Ontkoppelde rechtstreekse steun – Traditionele controles ter plaatse en teledetectiecontroles – Afwijkende controleresultaten – Wijnsector – Steekproefsgewijze controles ter plaatse van investeringen) | 32 |
| 2022/C 73/37 | Zaak T-693/16 P RENV-RX: Arrest van het Gerecht van 15 december 2021 — HG / Commissie (Hogere voorziening – Openbare dienst – Ambtenaren – Tewerkstelling in een derde land – Door de administratie ter beschikking gestelde gezinswoning – Niet-nakoming van de verplichting om daar als gezin te wonen – Tuchtprocedure – Tuchtmaatregel van opschorting van de plaatsing in een hogere salaristrap – Vergoeding van de door de Unie geleden schade – Artikel 22 van het Statuut – Verwerping van het beroep ten gronde – Vernietiging in hogere voorziening – Arrest in hogere voorziening door het Hof heroverwogen en vernietigd – Terugverwijzing naar het Gerecht) | 33 |
| 2022/C 73/38 | Zaak T-127/19: Arrest van het Gerecht van 8 december 2021 — Dyson e.a./Commissie [Niet-contractuele aansprakelijkheid – Energie – Richtlijn 2010/30/EU – Vermelding van het energieverbruik op de etikettering en in de standaardproductinformatie – Gedelegeerde verordening (EU) nr. 665/2013 – Energie-etikettering van stofzuigers – Energie-efficiëntie – Meetmethode – Nietigverklaring door het Gerecht – Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die ertoe strekt aan particulieren rechten toe te kennen] | 33 |
| 2022/C 73/39 | Zaak T-556/19: Arrest van het Gerecht van 8 december 2021 — Cyprus/EUIPO — Fontana Food (GRILLOUMI) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk GRILLOUMI – Oudere nationale certificeringswoordmerken ΧΑΛΛΟΥΜΙ HALLOUMI – Relatieve weigeringsgrond – Geen verwarringsgevaar – Soortgelijkheid van de diensten en waren – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]] | 34 |
| 2022/C 73/40 | Zaak T-593/19: Arrest van het Gerecht van 8 december 2021 — Cyprus/EUIPO — Fontana Food (GRILLOUMI BURGER) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk GRILLOUMI BURGER – Oudere nationale certificeringswoordmerken ΧΑΛΛΟΥΜΙ HALLOUMI – Relatieve weigeringsgronden – Geen verwarringsgevaar – Geen afbreuk aan de reputatie – Artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001]] | 35 |
| 2022/C 73/41 | Zaak T-595/19: Arrest van het Gerecht van 8 december 2021 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO — Fontana Food (GRILLOUMI BURGER) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk GRILLOUMI BURGER – Ouder collectief Uniewoordmerk HALLOUMI – Relatieve weigeringsgronden – Geen verwarringsgevaar – Geen afbreuk aan de reputatie – Artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001]] | 35 |
| 2022/C 73/42 | Zaak T-247/20: Arrest van het Gerecht van 8 december 2021 — JP/Commissie [Toegang tot documenten – Verordening (EG) nr. 1049/2001 – Documenten betreffende algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/363/18 voor de aanwerving van administrateurs (AD 7) op het gebied van belastingen – Beperking van de omvang van het verzoek om toegang – Weigering van toegang – Artikel 4, lid 3, van verordening nr. 1049/2001 – Uitzondering betreffende de bescherming van het besluitvormingsproces – Artikel 6 van bijlage III bij het Statuut – Geheim van de werkzaamheden van de jury – Gedeeltelijke toegang – Niet-contractuele aansprakelijkheid] | 36 |
| 2022/C 73/43 | Zaak T-294/20: Arrest van het Gerecht van 8 december 2021 — Talleres de Escoriaza/EUIPO — Salto Systems (KAAS KEYS AS A SERVICE) [Uniemerk – Nietigheidsprocedure – Uniewoordmerk KAAS KEYS AS A SERVICE – Absolute weigeringsgronden – Beschrijvend karakter – Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c),van verordening (EU) 2017/1001] – Geen onderscheidend vermogen – Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001] – Tekens of benamingen die gebruikelijk zijn geworden – Artikel 7, lid 1, onder d), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder d), van verordening 2017/1001] – Motiveringsplicht – Recht om te worden gehoord – Artikel 94, lid 1, van verordening 2017/1001] | 37 |
| 2022/C 73/44 | Zaak T-569/20: Arrest van het Gerecht van 15 december 2021 — Stichting Comité N65 Ondergronds Helvoirt/Commissie [Milieu – Verordening (EG) nr. 1367/2006 – Verplichting van de lidstaten om de luchtkwaliteit te beschermen en te verbeteren – Verzoek tot interne herziening – Niet-ontvankelijkverklaring van het verzoek] | 37 |
| 2022/C 73/45 | Zaak T-623/20: Arrest van het Gerecht van 8 december 2021 — Sun West e.a./Commissie [Staatssteun – Opwekking van elektriciteit door fotovoltaïsche installaties – Verplichting tot afname van elektriciteit tegen een hogere prijs dan de marktprijs – Afwijzing van een klacht – Artikel 12, lid 1, tweede alinea, en artikel 24, lid 2, van verordening (EU) 2015/1589] | 38 |
| 2022/C 73/46 | Zaak T-689/20: Arrest van het Gerecht van 15 december 2021 — HB / EIB (Openbare dienst – Personeel van de EIB – Ontslag – Kennelijk onjuiste beoordeling – Beginsel van behoorlijk bestuur – Onbevoegdheid van degene die de handeling heeft verricht) | 39 |
| 2022/C 73/47 | Zaak T-705/20: Arrest van het Gerecht van 15 december 2021 — OI / Commissie [Openbare dienst – Ambtenaren – Aanwerving – Intern vergelijkend onderzoek COM/03/AD/18 (AD 6) – Besluit om verzoekers naam niet op te nemen op de reservelijst van het vergelijkend onderzoek – Motiveringsplicht – Geheim van de werkzaamheden van de jury – Geen mededeling over voorlopige punten en de weging van de elementen waaruit een in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek bedoelde toets bestaat] | 39 |
| 2022/C 73/48 | Zaak T-69/21: Arrest van het Gerecht van 15 december 2021 — Rotondaro/EUIPO — Pollini (COLLINI) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk COLLINI – Ouder nationaal woordmerk POLLINI en ouder Uniewoordmerk STUDIO POLLINI – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]] | 40 |
| 2022/C 73/49 | Zaak T-85/21: Arrest van het Gerecht van 15 december 2021 — QF / Commissie [Openbare dienst – Ambtenaren – Aanwerving – Intern vergelijkend onderzoek COM/03/AD/18 (AD 6) – Besluit om verzoekers naam niet op te nemen op de reservelijst van het vergelijkend onderzoek – Motiveringsplicht – Geheim van de werkzaamheden van de jury – Geen mededeling over voorlopige punten en de weging van de elementen waaruit een in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek bedoelde toets bestaat] | 40 |
| 2022/C 73/50 | Zaak T-515/16: Beschikking van het Gerecht van 29 november 2021 — Kanellou / Raad (Openbare dienst – Ambtenaren – Hervorming van het Statuut van 2014 – Vergoeding van jaarlijkse reiskosten en toekenning van reisdagen – Beroep kennelijk rechtens ongegrond) | 41 |
| 2022/C 73/51 | Zaak T-521/16: Beschikking van het Gerecht van 29 november 2021 — Bergallou / Raad (Openbare dienst – Arbeidscontractanten – Hervorming van het Statuut van 2014 – Vergoeding van jaarlijkse reiskosten en toekenning van reisdagen – Beroep kennelijk rechtens ongegrond) | 42 |
| 2022/C 73/52 | Zaak T-522/16: Beschikking van het Gerecht van 29 november 2021 — Nguyen / Raad (Openbare dienst – Arbeidscontractanten – Hervorming van het Statuut van 2014 – Vergoeding van jaarlijkse reiskosten en toekenning van reisdagen – Beroep kennelijk rechtens ongegrond) | 42 |
| 2022/C 73/53 | Zaak T-524/16: Beschikking van het Gerecht van 29 november 2021 — Aresu / Commissie (Openbare dienst – Ambtenaren – Hervorming van het Statuut van 2014 – Reisdagen – Thuisverlof – Beroep kennelijk rechtens ongegrond) | 43 |
| 2022/C 73/54 | Zaak T-709/20 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 1 december 2021 — OJ / Commissie (Kort geding – Openbare dienst – Aanwerving – Algemeen vergelijkend onderzoek – Besluit van EPSO houdende weigering om de data van de meerkeuzetoetsen per computer te verlengen – Verzoek om voorlopige maatregelen – Geen spoedeisendheid) | 44 |
| 2022/C 73/55 | Zaak T-726/20: Beschikking van het Gerecht van 29 november 2021 — Grupa Azoty e.a./Commissie (Beroep tot nietigverklaring – Staatssteun – Richtsnoeren betreffende bepaalde staatssteunmaatregelen in het kader van het systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten na 2021 – In aanmerking komende sectoren – Uitsluiting van de meststoffensector – Niet rechtstreeks geraakt – Niet-ontvankelijkheid) | 44 |
| 2022/C 73/56 | Zaak T-741/20: Beschikking van het Gerecht van 29 november 2021 — Advansa Manufacturing e.a./Commissie (Beroep tot nietigverklaring – Staatssteun – Richtsnoeren betreffende bepaalde staatssteunmaatregelen in het kader van het systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten na 2021 – In aanmerking komende bedrijfstakken – Uitsluiting van de bedrijfstak kunstmatige en synthetische vezels – Niet rechtstreeks geraakt – Niet-ontvankelijkheid) | 45 |
| 2022/C 73/57 | Zaak T-744/20: Beschikking van het Gerecht van 30 november 2021 — Airoldi Metalli/Commissie (Dumping – Invoer van aluminium extrusies van oorsprong uit China – Handeling waarbij een voorlopig antidumpingrecht wordt opgelegd – Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld – Voorbereidende handeling – Niet-ontvankelijkheid – Definitief antidumpingrecht – Verdwijnen van het procesbelang – Afdoening zonder beslissing) | 45 |
| 2022/C 73/58 | Zaak T-710/21 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 30 november 2021 — Roos e.a / Parlement (Kort geding – Leden van het Parlement – Met de gezondheidscrisis verband houdende voorwaarden voor toegang tot de gebouwen van het Parlement in zijn drie standplaatsen – Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging – Geen spoedeisendheid) | 46 |
| 2022/C 73/59 | Zaak T-711/21 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 30 november 2021 — ID e.a. / Parlement (Kort geding – Openbare dienst – Voorwaarden voor toegang tot de gebouwen van het Parlement op de drie werkplekken in verband met de gezondheidscrisis – Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging – Geen spoedeisendheid) | 47 |
| 2022/C 73/60 | Zaak T-713/21: Beroep ingesteld op 5 november 2021 — Agentur für Globale Gesundheitsverantwortung / EMA | 47 |
| 2022/C 73/61 | Zaak T-733/21: Beroep ingesteld op 16 november 2021 — Greenspider / Eismea | 48 |
| 2022/C 73/62 | Zaak T-739/21: Beroep ingesteld op 19 november 2021 — Eurecna / Commissie | 49 |
| 2022/C 73/63 | Zaak T-763/21: Beroep ingesteld op 7 december 2021 — SE / Commissie | 50 |
| 2022/C 73/64 | Zaak T-765/21: Beroep ingesteld op 7 december 2021 — Imdea Materiales/Commissie | 50 |
| 2022/C 73/65 | Zaak T-771/21: Beroep ingesteld op 11 december 2021 — Bategu Gummitechnologie / Commissie | 51 |
| 2022/C 73/66 | Zaak T-772/21: Beroep ingesteld op 13 december 2021 — Brobet/EUIPO — Efbet Partners (efbet) | 52 |
| 2022/C 73/67 | Zaak T-779/21: Beroep ingesteld op 15 december 2021 — Financiere Batteur/EUIPO — Leno Beauty (by L.e.n.o beauty) | 53 |
| 2022/C 73/68 | Zaak T-781/21: Beroep ingesteld op 18 december 2021 — EAA / Commissie | 54 |
| 2022/C 73/69 | Zaak T-782/21: Beroep ingesteld op 18 december 2021 — EAA / Commissie | 54 |
| 2022/C 73/70 | Zaak T-784/21: Beroep ingesteld op 20 december 2021 — NP / Commissie | 55 |
| 2022/C 73/71 | Zaak T-786/21: Beroep ingesteld op 20 december 2021 — Team Beverage/EUIPO (TEAM BUSINESS IT DATEN — PROZESSE — SYSTEME) | 56 |
| 2022/C 73/72 | Zaak T-787/21: Beroep ingesteld op 21 december 2021 — UniSkin/EUIPO — Unicskin (UNISKIN by Dr. Søren Frankild) | 57 |
| 2022/C 73/73 | Zaak T-790/21: Beroep ingesteld op 22 december 2021 — PL / Commissie | 58 |
| 2022/C 73/74 | Zaak T-793/21: Beroep ingesteld op 21 december 2021 — Front Polisario / Raad | 59 |
| 2022/C 73/75 | Zaak T-794/21: Beroep ingesteld op 22 december 2021 — Wenz Kunststoff/EUIPO — Mouldpro (MOULDPRO) | 61 |
| 2022/C 73/76 | Zaak T-795/21: Beroep ingesteld op 22 december 2021 — Protectoplus/EUIPO (Li-SAFE) | 61 |
| 2022/C 73/77 | Zaak T-797/21: Beroep ingesteld op 23 december 2021 — Gustopharma Consumer Health/EUIPO — Helixor Heilmittel (HELIXORIGINAL) | 62 |
| 2022/C 73/78 | Zaak T-798/21: Beroep ingesteld op 23 december 2021 — Gustopharma Consumer Health/EUIPO — Helixor Heilmittel (HELIXFORTE) | 63 |
| 2022/C 73/79 | Zaak T-800/21: Beroep ingesteld op 28 december 2021 — Fieldpoint (Cyprus)/EUIPO (HYPERLIGHTOPTICS) | 63 |
| 2022/C 73/80 | Zaak T-801/21: Beroep ingesteld op 28 december 2021 — Fieldpoint (Cyprus)/EUIPO (HYPERLIGHTEYEWEAR) | 64 |
| 2022/C 73/81 | Zaak T-802/21: Beroep ingesteld op 23 december 2021 — just-organic.com/EUIPO (JUST ORGANIC) | 65 |
| 2022/C 73/82 | Zaak T-805/21: Beroep ingesteld op 23 december 2021 — NS / Parlement | 65 |
| 2022/C 73/83 | Zaak T-806/21: Beroep ingesteld op 27 december 2021 — NT / EMA | 66 |
| 2022/C 73/84 | Zaak T-807/21: Beroep ingesteld op 29 december 2021 — QI / Commissie | 67 |
| 2022/C 73/85 | Zaak T-47/21: Beschikking van het Gerecht van 26 november 2021 — Cepewa/EUIPO — Out of the blue (LIEBLINGSMENSCH) | 68 |
| 2022/C 73/86 | Zaak T-48/21: Beschikking van het Gerecht van 26 november 2021 — Cepewa/EUIPO — Out of the blue (Lieblingsmensch) | 68 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2022/C 73/02

Zaak C-154/20: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 9 december 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechië) — Kemwater ProChemie s.r.o. / Odvolací finanční ředitelství (Prejudiciële verwijzing – Fiscale bepalingen – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 168 – Recht op aftrek van voorbelasting – Materiële voorwaarden voor het recht op aftrek – Hoedanigheid van belastingplichtige van de leverancier – Bewijslast – Weigering van recht op aftrek wanneer de werkelijke leverancier niet is geïdentificeerd – Voorwaarden)

2

2022/C 73/03

Zaak C-217/20: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 december 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Overijssel — Nederland) — XXXX / Staatssecretaris van Financiën (Prejudiciële verwijzing – Richtlijn 2003/88/EG – Organisatie van de arbeidstijd – Bescherming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers – Artikel 7, lid 1 – Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon – Hoogte van het loon – Lager loon wegens arbeidsongeschiktheid)

3

2022/C 73/04

Zaak C-242/20: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 december 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Visoki trgovački sud Republike Hrvatske — Kroatië) — HRVATSKE ŠUME d.o.o., Zagreb, handelend als rechtsopvolgster van HRVATSKE ŠUME javno poduzeće za gospodarenje šumama i šumskim zemljištima u Republici Hrvatskoj p.o., Zagreb / BP Europa SE, handelend als rechtsopvolgster van Deutsche BP AG, die zelf handelt als rechtsopvolgster van The Burmah Oil (Deutschland) GmbH [Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in burgerlijke en handelszaken – Verordening (EG) nr. 44/2001 – Artikel 5, punt 3 – Begrip verbintenissen uit onrechtmatige daad – Gerechtelijke tenuitvoerleggingsprocedure – Vordering tot terugbetaling van het onverschuldigd betaalde wegens ongerechtvaardigde verrijking – Artikel 22, punt 5 – Tenuitvoerlegging van beslissingen – Exclusieve bevoegdheid]

3

2022/C 73/05

Zaak C-370/20: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 december 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Pro Rauchfrei eV / JS e.K. (Prejudiciële verwijzing – Productie, presentatie en verkoop van tabaksproducten – Richtlijn 2014/40/EU – Etikettering en verpakking – Artikel 8, lid 8 – Gezondheidswaarschuwingen die op elke verpakkingseenheid van een tabaksproduct en op elke buitenverpakking moeten voorkomen – Verkoopautomaat van pakjes sigaretten – Van buitenaf onzichtbare gezondheidswaarschuwingen – Voorstelling van verpakkingseenheden – Begrip afbeelding van verpakkingseenheden en buitenverpakkingen die zijn gericht op consumenten in de Europese Unie)

4

2022/C 73/06

Zaak C-374/20 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 9 december 2021 — Agrochem-Maks d.o.o. / Europese Commissie en Koninkrijk Zweden (Hogere voorziening – Gewasbeschermingsmiddelen – Werkzame stof – Verordening (EG) nr. 1107/2009 – Artikel 6, onder f) – Bijlage II, punt 2.2 – Begrip verdere bevestigende informatie – Uitvoeringsverordening (EU) nr. 844/2012 – Artikel 13, lid 3 – Niet-verlenging van de goedkeuring om de werkzame stof oxasulfuron op de markt te brengen – Reikwijdte van het besluit van de als rapporteur optredende lidstaat waarbij de verlengingsaanvraag ontvankelijk wordt verklaard – Recht van die lidstaat en de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) om van de aanvrager te verlangen dat hij verdere informatie verstrekt – Recht van de als rapporteur optredende lidstaat om zijn ontwerpbeoordelingsverslag over de verlenging te wijzigen – Voorzorgsbeginsel)

5

2022/C 73/07

Zaak C-708/20: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 9 december 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de County Court at Birkenhead — Verenigd Koninkrijk) — BT/Seguros Catalana Occidente, EB [Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in burgerlijke en handelszaken – Verordening (EU) nr. 1215/2012 – Rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken – Bevoegdheid in verzekeringszaken – Vordering tot vergoeding van de schade geleden door een particulier met woonplaats in een lidstaat na een ongeval in een gehuurde woning in een andere lidstaat – Vordering van de getroffene tegen de verzekeraar en tegen de verzekerde die eigenaar is van de woning – Toepasselijkheid van artikel 13, lid 3, van die verordening]

5

2022/C 73/08

Zaak C-630/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberlandesgericht Stuttgart (Duitsland) op 13 oktober 2021 — O.K./Mercedes-Benz Bank AG

6

2022/C 73/09

Zaak C-647/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Słupsku (Polen) op 25 oktober 2021 — Strafzaak tegen D.K.

6

2022/C 73/10

Zaak C-648/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Słupsku (Polen) op 25 oktober 2021 — Strafzaak tegen M.C., M.F.

7

2022/C 73/11

Zaak C-650/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 27 oktober 2021 — FW, CE

8

2022/C 73/12

Zaak C-658/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (België) op 29 oktober 2021 — VZW Belgische Vereniging van de Industrie van Plantenbeschermingsmiddelen (PHYTOFAR) tegen Vlaams Gewest

9

2022/C 73/13

Zaak C-663/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 5 november 2021 — Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl

10

2022/C 73/14

Zaak C-680/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal de première instance francophone de Bruxelles (België) op 11 november 2021 — UL, SA Royal Antwerp Football Club / VZW Koninklijke Belgische Voetbalbond

10

2022/C 73/15

Zaak C-693/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 november 2021 door EDP España, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 8 september 2021 in zaak T-328/18, Naturgy Energy Group / Commissie

11

2022/C 73/16

Zaak C-696/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 november 2021 door GABO:mi Gesellschaft für Ablauforganisation:milliarium mbH & Co. KG tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 9 september 2021 in zaak T-881/19, GABO:mi / Commissie

12

2022/C 73/17

Zaak C-698/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 november 2021 door Naturgy Energy Group S.A., voorheen Gas Natural SDG, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 8 september 2021 in zaak T-328/18, Naturgy Energy Group / Commissie

13

2022/C 73/18

Zaak C-699/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte costituzionale (Italië) op 22 november 2021 — E.D.L.

14

2022/C 73/19

Zaak C-700/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte costituzionale (Italië) op 22 november 2021 — O.G.

14

2022/C 73/20

Zaak C-731/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg (Luxemburg) op 1 december 2021 — GV / Caisse nationale d'assurance pension

15

2022/C 73/21

Zaak C-747/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 december 2021 door PAO Severstal tegen het arrest van het Gerecht (Tiende kamer) van 22 september 2021 in zaak T-753/16, Severstal/Commissie

16

2022/C 73/22

Zaak C-748/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 december 2021 door Novolipetsk Steel PAO tegen het arrest van het Gerecht (Tiende kamer) van 22 september 2021 in zaak T-752/16, NLMK/Commissie

17

2022/C 73/23

Zaak C-755/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2021 door Marián Kočner tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 29 september 2021 in zaak T-528/20, Kočner/Europol

18

2022/C 73/24

Zaak C-763/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 september 2021 door TUIfly GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 10 december 2021 in zaak T-447/18, TUIfly GmbH / Europese Commissie

18

2022/C 73/25

Zaak C-780/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 december 2021 door Oriol Junqueras i Vies tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 5 oktober 2021 in zaak T-613/20, Junqueras i Vies / Parlement

20

2022/C 73/26

Zaak C-790/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2021 door Covestro Deutschland AG tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in zaak T-745/18, Covestro Deutschland AG / Europese Commissie

21

2022/C 73/27

Zaak C-791/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2021 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in zaak T-745/18, Covestro Deutschland AG / Europese Commissie

22

2022/C 73/28

Zaak C-792/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2021 door AZ tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in zaak T-196/19, AZ / Commissie

23

2022/C 73/29

Zaak C-793/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2021 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in zaak T-196/19, AZ / Commissie

26

2022/C 73/30

Zaak C-794/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2021 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in de gevoegde zaken T-233/19 en T-234/19, Infineon Technologies Dresden GmbH & Co. KG en Infineon Technologies AG / Europese Commissie

26

2022/C 73/31

Zaak C-795/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2021 door WEPA Hygieneprodukte GmbH, WEPA Deutschland GmbH & Co. KG, voorheen Wepa Leuna GmbH, en Wepa Papierfabrik Sachsen GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in zaak T-238/19, Wepa Hygieneprodukte GmbH e.a. / Europese Commissie

27

2022/C 73/32

Zaak C-796/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2021 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in zaak T-238/19, Wepa Hygieneprodukte GmbH e.a. / Europese Commissie

28

2022/C 73/33

Zaak C-800/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 december 2021 door Infineon Technologies AG en Infineon Technologies Dresden GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in de gevoegde zaken T-233/19 en T-234/19, Infineon Technologies Dresden GmbH & Co. KG en Infineon Technologies AG / Europese Commissie

29

2022/C 73/34

Zaak C-803/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 december 2021 door Versobank AS tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer — uitgebreid) van 6 oktober 2021 in zaak T-351/18 en T-584/18, Ukrselhosprom PCF en Versobank/ECB

30

2022/C 73/35

Zaak C-828/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 december 2021 door European Union Copper Task Force tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 13 oktober 2021 in zaak T-153/19, European Union Copper Task Force/Commissie

31

Gerecht

2022/C 73/36

Zaak T-627/16 RENV: Arrest van het Gerecht van 15 december 2021 — Tsjechische Republiek/Commissie (ELGF en Elfpo – Uitgaven die aan financiering zijn onttrokken – Uitgaven verricht door de Tsjechische Republiek – Ontkoppelde rechtstreekse steun – Traditionele controles ter plaatse en teledetectiecontroles – Afwijkende controleresultaten – Wijnsector – Steekproefsgewijze controles ter plaatse van investeringen)

32

2022/C 73/37

Zaak T-693/16 P RENV-RX: Arrest van het Gerecht van 15 december 2021 — HG / Commissie (Hogere voorziening – Openbare dienst – Ambtenaren – Tewerkstelling in een derde land – Door de administratie ter beschikking gestelde gezinswoning – Niet-nakoming van de verplichting om daar als gezin te wonen – Tuchtprocedure – Tuchtmaatregel van opschorting van de plaatsing in een hogere salaristrap – Vergoeding van de door de Unie geleden schade – Artikel 22 van het Statuut – Verwerping van het beroep ten gronde – Vernietiging in hogere voorziening – Arrest in hogere voorziening door het Hof heroverwogen en vernietigd – Terugverwijzing naar het Gerecht)

33

2022/C 73/38

Zaak T-127/19: Arrest van het Gerecht van 8 december 2021 — Dyson e.a./Commissie [Niet-contractuele aansprakelijkheid – Energie – Richtlijn 2010/30/EU – Vermelding van het energieverbruik op de etikettering en in de standaardproductinformatie – Gedelegeerde verordening (EU) nr. 665/2013 – Energie-etikettering van stofzuigers – Energie-efficiëntie – Meetmethode – Nietigverklaring door het Gerecht – Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die ertoe strekt aan particulieren rechten toe te kennen]

33

2022/C 73/39

Zaak T-556/19: Arrest van het Gerecht van 8 december 2021 — Cyprus/EUIPO — Fontana Food (GRILLOUMI) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk GRILLOUMI – Oudere nationale certificeringswoordmerken ΧΑΛΛΟΥΜΙ HALLOUMI – Relatieve weigeringsgrond – Geen verwarringsgevaar – Soortgelijkheid van de diensten en waren – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]]

34

2022/C 73/40

Zaak T-593/19: Arrest van het Gerecht van 8 december 2021 — Cyprus/EUIPO — Fontana Food (GRILLOUMI BURGER) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk GRILLOUMI BURGER – Oudere nationale certificeringswoordmerken ΧΑΛΛΟΥΜΙ HALLOUMI – Relatieve weigeringsgronden – Geen verwarringsgevaar – Geen afbreuk aan de reputatie – Artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001]]

35

2022/C 73/41

Zaak T-595/19: Arrest van het Gerecht van 8 december 2021 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO — Fontana Food (GRILLOUMI BURGER) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk GRILLOUMI BURGER – Ouder collectief Uniewoordmerk HALLOUMI – Relatieve weigeringsgronden – Geen verwarringsgevaar – Geen afbreuk aan de reputatie – Artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001]]

35

2022/C 73/42

Zaak T-247/20: Arrest van het Gerecht van 8 december 2021 — JP/Commissie [Toegang tot documenten – Verordening (EG) nr. 1049/2001 – Documenten betreffende algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/363/18 voor de aanwerving van administrateurs (AD 7) op het gebied van belastingen – Beperking van de omvang van het verzoek om toegang – Weigering van toegang – Artikel 4, lid 3, van verordening nr. 1049/2001 – Uitzondering betreffende de bescherming van het besluitvormingsproces – Artikel 6 van bijlage III bij het Statuut – Geheim van de werkzaamheden van de jury – Gedeeltelijke toegang – Niet-contractuele aansprakelijkheid]

36

2022/C 73/43

Zaak T-294/20: Arrest van het Gerecht van 8 december 2021 — Talleres de Escoriaza/EUIPO — Salto Systems (KAAS KEYS AS A SERVICE) [Uniemerk – Nietigheidsprocedure – Uniewoordmerk KAAS KEYS AS A SERVICE – Absolute weigeringsgronden – Beschrijvend karakter – Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c),van verordening (EU) 2017/1001] – Geen onderscheidend vermogen – Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001] – Tekens of benamingen die gebruikelijk zijn geworden – Artikel 7, lid 1, onder d), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder d), van verordening 2017/1001] – Motiveringsplicht – Recht om te worden gehoord – Artikel 94, lid 1, van verordening 2017/1001]

37

2022/C 73/44

Zaak T-569/20: Arrest van het Gerecht van 15 december 2021 — Stichting Comité N65 Ondergronds Helvoirt/Commissie [Milieu – Verordening (EG) nr. 1367/2006 – Verplichting van de lidstaten om de luchtkwaliteit te beschermen en te verbeteren – Verzoek tot interne herziening – Niet-ontvankelijkverklaring van het verzoek]

37

2022/C 73/45

Zaak T-623/20: Arrest van het Gerecht van 8 december 2021 — Sun West e.a./Commissie [Staatssteun – Opwekking van elektriciteit door fotovoltaïsche installaties – Verplichting tot afname van elektriciteit tegen een hogere prijs dan de marktprijs – Afwijzing van een klacht – Artikel 12, lid 1, tweede alinea, en artikel 24, lid 2, van verordening (EU) 2015/1589]

38

2022/C 73/46

Zaak T-689/20: Arrest van het Gerecht van 15 december 2021 — HB / EIB (Openbare dienst – Personeel van de EIB – Ontslag – Kennelijk onjuiste beoordeling – Beginsel van behoorlijk bestuur – Onbevoegdheid van degene die de handeling heeft verricht)

39

2022/C 73/47

Zaak T-705/20: Arrest van het Gerecht van 15 december 2021 — OI / Commissie [Openbare dienst – Ambtenaren – Aanwerving – Intern vergelijkend onderzoek COM/03/AD/18 (AD 6) – Besluit om verzoekers naam niet op te nemen op de reservelijst van het vergelijkend onderzoek – Motiveringsplicht – Geheim van de werkzaamheden van de jury – Geen mededeling over voorlopige punten en de weging van de elementen waaruit een in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek bedoelde toets bestaat]

39

2022/C 73/48

Zaak T-69/21: Arrest van het Gerecht van 15 december 2021 — Rotondaro/EUIPO — Pollini (COLLINI) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk COLLINI – Ouder nationaal woordmerk POLLINI en ouder Uniewoordmerk STUDIO POLLINI – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]]

40

2022/C 73/49

Zaak T-85/21: Arrest van het Gerecht van 15 december 2021 — QF / Commissie [Openbare dienst – Ambtenaren – Aanwerving – Intern vergelijkend onderzoek COM/03/AD/18 (AD 6) – Besluit om verzoekers naam niet op te nemen op de reservelijst van het vergelijkend onderzoek – Motiveringsplicht – Geheim van de werkzaamheden van de jury – Geen mededeling over voorlopige punten en de weging van de elementen waaruit een in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek bedoelde toets bestaat]

40

2022/C 73/50

Zaak T-515/16: Beschikking van het Gerecht van 29 november 2021 — Kanellou / Raad (Openbare dienst – Ambtenaren – Hervorming van het Statuut van 2014 – Vergoeding van jaarlijkse reiskosten en toekenning van reisdagen – Beroep kennelijk rechtens ongegrond)

41

2022/C 73/51

Zaak T-521/16: Beschikking van het Gerecht van 29 november 2021 — Bergallou / Raad (Openbare dienst – Arbeidscontractanten – Hervorming van het Statuut van 2014 – Vergoeding van jaarlijkse reiskosten en toekenning van reisdagen – Beroep kennelijk rechtens ongegrond)

42

2022/C 73/52

Zaak T-522/16: Beschikking van het Gerecht van 29 november 2021 — Nguyen / Raad (Openbare dienst – Arbeidscontractanten – Hervorming van het Statuut van 2014 – Vergoeding van jaarlijkse reiskosten en toekenning van reisdagen – Beroep kennelijk rechtens ongegrond)

42

2022/C 73/53

Zaak T-524/16: Beschikking van het Gerecht van 29 november 2021 — Aresu / Commissie (Openbare dienst – Ambtenaren – Hervorming van het Statuut van 2014 – Reisdagen – Thuisverlof – Beroep kennelijk rechtens ongegrond)

43

2022/C 73/54

Zaak T-709/20 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 1 december 2021 — OJ / Commissie (Kort geding – Openbare dienst – Aanwerving – Algemeen vergelijkend onderzoek – Besluit van EPSO houdende weigering om de data van de meerkeuzetoetsen per computer te verlengen – Verzoek om voorlopige maatregelen – Geen spoedeisendheid)

44

2022/C 73/55

Zaak T-726/20: Beschikking van het Gerecht van 29 november 2021 — Grupa Azoty e.a./Commissie (Beroep tot nietigverklaring – Staatssteun – Richtsnoeren betreffende bepaalde staatssteunmaatregelen in het kader van het systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten na 2021 – In aanmerking komende sectoren – Uitsluiting van de meststoffensector – Niet rechtstreeks geraakt – Niet-ontvankelijkheid)

44

2022/C 73/56

Zaak T-741/20: Beschikking van het Gerecht van 29 november 2021 — Advansa Manufacturing e.a./Commissie (Beroep tot nietigverklaring – Staatssteun – Richtsnoeren betreffende bepaalde staatssteunmaatregelen in het kader van het systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten na 2021 – In aanmerking komende bedrijfstakken – Uitsluiting van de bedrijfstak kunstmatige en synthetische vezels – Niet rechtstreeks geraakt – Niet-ontvankelijkheid)

45

2022/C 73/57

Zaak T-744/20: Beschikking van het Gerecht van 30 november 2021 — Airoldi Metalli/Commissie (Dumping – Invoer van aluminium extrusies van oorsprong uit China – Handeling waarbij een voorlopig antidumpingrecht wordt opgelegd – Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld – Voorbereidende handeling – Niet-ontvankelijkheid – Definitief antidumpingrecht – Verdwijnen van het procesbelang – Afdoening zonder beslissing)

45

2022/C 73/58

Zaak T-710/21 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 30 november 2021 — Roos e.a / Parlement (Kort geding – Leden van het Parlement – Met de gezondheidscrisis verband houdende voorwaarden voor toegang tot de gebouwen van het Parlement in zijn drie standplaatsen – Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging – Geen spoedeisendheid)

46

2022/C 73/59

Zaak T-711/21 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 30 november 2021 — ID e.a. / Parlement (Kort geding – Openbare dienst – Voorwaarden voor toegang tot de gebouwen van het Parlement op de drie werkplekken in verband met de gezondheidscrisis – Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging – Geen spoedeisendheid)

47

2022/C 73/60

Zaak T-713/21: Beroep ingesteld op 5 november 2021 — Agentur für Globale Gesundheitsverantwortung / EMA

47

2022/C 73/61

Zaak T-733/21: Beroep ingesteld op 16 november 2021 — Greenspider / Eismea

48

2022/C 73/62

Zaak T-739/21: Beroep ingesteld op 19 november 2021 — Eurecna / Commissie

49

2022/C 73/63

Zaak T-763/21: Beroep ingesteld op 7 december 2021 — SE / Commissie

50

2022/C 73/64

Zaak T-765/21: Beroep ingesteld op 7 december 2021 — Imdea Materiales/Commissie

50

2022/C 73/65

Zaak T-771/21: Beroep ingesteld op 11 december 2021 — Bategu Gummitechnologie / Commissie

51

2022/C 73/66

Zaak T-772/21: Beroep ingesteld op 13 december 2021 — Brobet/EUIPO — Efbet Partners (efbet)

52

2022/C 73/67

Zaak T-779/21: Beroep ingesteld op 15 december 2021 — Financiere Batteur/EUIPO — Leno Beauty (by L.e.n.o beauty)

53

2022/C 73/68

Zaak T-781/21: Beroep ingesteld op 18 december 2021 — EAA / Commissie

54

2022/C 73/69

Zaak T-782/21: Beroep ingesteld op 18 december 2021 — EAA / Commissie

54

2022/C 73/70

Zaak T-784/21: Beroep ingesteld op 20 december 2021 — NP / Commissie

55

2022/C 73/71

Zaak T-786/21: Beroep ingesteld op 20 december 2021 — Team Beverage/EUIPO (TEAM BUSINESS IT DATEN — PROZESSE — SYSTEME)

56

2022/C 73/72

Zaak T-787/21: Beroep ingesteld op 21 december 2021 — UniSkin/EUIPO — Unicskin (UNISKIN by Dr. Søren Frankild)

57

2022/C 73/73

Zaak T-790/21: Beroep ingesteld op 22 december 2021 — PL / Commissie

58

2022/C 73/74

Zaak T-793/21: Beroep ingesteld op 21 december 2021 — Front Polisario / Raad

59

2022/C 73/75

Zaak T-794/21: Beroep ingesteld op 22 december 2021 — Wenz Kunststoff/EUIPO — Mouldpro (MOULDPRO)

61

2022/C 73/76

Zaak T-795/21: Beroep ingesteld op 22 december 2021 — Protectoplus/EUIPO (Li-SAFE)

61

2022/C 73/77

Zaak T-797/21: Beroep ingesteld op 23 december 2021 — Gustopharma Consumer Health/EUIPO — Helixor Heilmittel (HELIXORIGINAL)

62

2022/C 73/78

Zaak T-798/21: Beroep ingesteld op 23 december 2021 — Gustopharma Consumer Health/EUIPO — Helixor Heilmittel (HELIXFORTE)

63

2022/C 73/79

Zaak T-800/21: Beroep ingesteld op 28 december 2021 — Fieldpoint (Cyprus)/EUIPO (HYPERLIGHTOPTICS)

63

2022/C 73/80

Zaak T-801/21: Beroep ingesteld op 28 december 2021 — Fieldpoint (Cyprus)/EUIPO (HYPERLIGHTEYEWEAR)

64

2022/C 73/81

Zaak T-802/21: Beroep ingesteld op 23 december 2021 — just-organic.com/EUIPO (JUST ORGANIC)

65

2022/C 73/82

Zaak T-805/21: Beroep ingesteld op 23 december 2021 — NS / Parlement

65

2022/C 73/83

Zaak T-806/21: Beroep ingesteld op 27 december 2021 — NT / EMA

66

2022/C 73/84

Zaak T-807/21: Beroep ingesteld op 29 december 2021 — QI / Commissie

67

2022/C 73/85

Zaak T-47/21: Beschikking van het Gerecht van 26 november 2021 — Cepewa/EUIPO — Out of the blue (LIEBLINGSMENSCH)

68

2022/C 73/86

Zaak T-48/21: Beschikking van het Gerecht van 26 november 2021 — Cepewa/EUIPO — Out of the blue (Lieblingsmensch)

68

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/1 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2022/C 73/01)

Laatste publicatie

PB C 64 van 7.2.2022

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 51 van 31.1.2022

PB C 37 van 24.1.2022

PB C 24 van 17.1.2022

PB C 11 van 10.1.2022

PB C 2 van 3.1.2022

PB C 513 van 20.12.2021

Deze teksten zijn beschikbaar in:

EUR-Lex: https://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/2 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/2

---

Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 9 december 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechië) — Kemwater ProChemie s.r.o. / Odvolací finanční ředitelství

(Zaak C-154/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 168 - Recht op aftrek van voorbelasting - Materiële voorwaarden voor het recht op aftrek - Hoedanigheid van belastingplichtige van de leverancier - Bewijslast - Weigering van recht op aftrek wanneer de werkelijke leverancier niet is geïdentificeerd - Voorwaarden)

(2022/C 73/02)

Procestaal: Tsjechisch

Verwijzende rechter

Nejvyšší správní soud

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Kemwater ProChemie s.r.o.

Verwerende partij: Odvolací finanční ředitelství

Dictum

Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat het recht op aftrek van de voorbelasting moet worden ontzegd, zonder dat de belastingdienst hoeft te bewijzen dat de belastingplichtige btw-fraude heeft gepleegd of dat hij wist of had moeten weten dat de handeling waarop het recht op aftrek is gebaseerd, onderdeel was van dergelijke fraude, wanneer — ingeval niet vaststaat wie de werkelijke leverancier van de betrokken goederen of diensten is — deze belastingplichtige niet bewijst dat deze leverancier belastingplichtige was indien, gelet op de feitelijke omstandigheden en de door deze belastingplichtige verstrekte informatie, de gegevens die nodig zijn om na te gaan of de werkelijke leverancier belastingplichtig was, ontbreken.

---

(1)  PB C 209 van 22.06.2020

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/3 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/3

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 december 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Overijssel — Nederland) — XXXX / Staatssecretaris van Financiën

(Zaak C-217/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2003/88/EG - Organisatie van de arbeidstijd - Bescherming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers - Artikel 7, lid 1 - Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon - Hoogte van het loon - Lager loon wegens arbeidsongeschiktheid)

(2022/C 73/03)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank Overijssel

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: XXXX

Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

Dictum

Artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan nationale bepalingen en gebruiken volgens welke bij de vaststelling van het loon dat een wegens ziekte arbeidsongeschikte werknemer tijdens zijn jaarlijkse vakantie met behoud van loon ontvangt, rekening wordt gehouden met de korting die als gevolg van zijn arbeidsongeschiktheid werd toegepast op het loon dat hij ontving in het arbeidstijdvak dat voorafging aan de aangevraagde vakantie.

---

(1)  PB C 297 van 7.9.2020.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/3 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/3

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 december 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Visoki trgovački sud Republike Hrvatske — Kroatië) — HRVATSKE ŠUME d.o.o., Zagreb, handelend als rechtsopvolgster van HRVATSKE ŠUME javno poduzeće za gospodarenje šumama i šumskim zemljištima u Republici Hrvatskoj p.o., Zagreb / BP Europa SE, handelend als rechtsopvolgster van Deutsche BP AG, die zelf handelt als rechtsopvolgster van The Burmah Oil (Deutschland) GmbH

(Zaak C-242/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke en handelszaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 5, punt 3 - Begrip “verbintenissen uit onrechtmatige daad” - Gerechtelijke tenuitvoerleggingsprocedure - Vordering tot terugbetaling van het onverschuldigd betaalde wegens ongerechtvaardigde verrijking - Artikel 22, punt 5 - Tenuitvoerlegging van beslissingen - Exclusieve bevoegdheid)

(2022/C 73/04)

Procestaal: Kroatisch

Verwijzende rechter

Visoki trgovački sud Republike Hrvatske

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: HRVATSKE ŠUME d.o.o., Zagreb, handelend als rechtsopvolgster van HRVATSKE ŠUME javno poduzeće za gospodarenje šumama i šumskim zemljištima u Republici Hrvatskoj p.o., Zagreb

Verwerende partij: BP Europa SE, handelend als rechtsopvolgster van Deutsche BP AG, die zelf handelt als rechtsopvolgster van The Burmah Oil (Deutschland) GmbH

Dictum

| 1) | Artikel 22, punt 5, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat een vordering tot terugbetaling wegens ongerechtvaardigde verrijking niet onder de exclusieve bevoegdheid in deze bepaling valt, ook al is deze vordering ingesteld omdat de termijn waarbinnen de in een procedure van gedwongen tenuitvoerlegging onterecht betaalde sommen in het kader van dezelfde procedure kunnen worden teruggevorderd, is verstreken. |
| --- | --- |

1)

Artikel 22, punt 5, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat een vordering tot terugbetaling wegens ongerechtvaardigde verrijking niet onder de exclusieve bevoegdheid in deze bepaling valt, ook al is deze vordering ingesteld omdat de termijn waarbinnen de in een procedure van gedwongen tenuitvoerlegging onterecht betaalde sommen in het kader van dezelfde procedure kunnen worden teruggevorderd, is verstreken.

| 2) | Artikel 5, punt 3, van verordening nr. 44/2001 moet aldus worden uitgelegd dat een vordering tot terugbetaling wegens ongerechtvaardigde verrijking niet onder de bevoegdheidsgrond van deze bepaling valt. |
| --- | --- |

2)

Artikel 5, punt 3, van verordening nr. 44/2001 moet aldus worden uitgelegd dat een vordering tot terugbetaling wegens ongerechtvaardigde verrijking niet onder de bevoegdheidsgrond van deze bepaling valt.

---

(1)  PB C 262 van 10.8.2020.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/4 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/4

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 december 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Pro Rauchfrei eV / JS e.K.

(Zaak C-370/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Productie, presentatie en verkoop van tabaksproducten - Richtlijn 2014/40/EU - Etikettering en verpakking - Artikel 8, lid 8 - Gezondheidswaarschuwingen die op elke verpakkingseenheid van een tabaksproduct en op elke buitenverpakking moeten voorkomen - Verkoopautomaat van pakjes sigaretten - Van buitenaf onzichtbare gezondheidswaarschuwingen - Voorstelling van verpakkingseenheden - Begrip “afbeelding” van verpakkingseenheden en buitenverpakkingen die zijn gericht op consumenten in de Europese Unie)

(2022/C 73/05)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Pro Rauchfrei eV

Verwerende partij: JS e.K.

Dictum

| 1) | Artikel 8, lid 8, van richtlijn 2014/40/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten en tot intrekking van richtlijn 2001/37/EG moet aldus worden uitgelegd dat een afbeelding die geen getrouwe weergave van een verpakkingseenheid van sigaretten vormt, maar die de consument associeert met een dergelijke verpakking op grond van de verschijningsvorm, namelijk de contouren, de verhoudingen, de kleuren en het merklogo ervan, een “afbeelding van een verpakkingseenheid” in de zin van deze bepaling vormt. |
| --- | --- |

1)

Artikel 8, lid 8, van richtlijn 2014/40/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten en tot intrekking van richtlijn 2001/37/EG moet aldus worden uitgelegd dat een afbeelding die geen getrouwe weergave van een verpakkingseenheid van sigaretten vormt, maar die de consument associeert met een dergelijke verpakking op grond van de verschijningsvorm, namelijk de contouren, de verhoudingen, de kleuren en het merklogo ervan, een “afbeelding van een verpakkingseenheid” in de zin van deze bepaling vormt.

| 2) | Artikel 8, lid 8, van richtlijn 2014/40 moet aldus worden uitgelegd dat een afbeelding van een pakje sigaretten die onder deze bepaling valt maar waarop niet de in titel II, hoofdstuk II, van deze richtlijn voorgeschreven gezondheidswaarschuwingen staan, niet in overeenstemming is met die bepaling, ook niet indien de consument de mogelijkheid heeft om deze waarschuwingen vóór de aankoop van de sigaretten te zien op het pakje sigaretten dat met die afbeelding overeenstemt. |
| --- | --- |

2)

Artikel 8, lid 8, van richtlijn 2014/40 moet aldus worden uitgelegd dat een afbeelding van een pakje sigaretten die onder deze bepaling valt maar waarop niet de in titel II, hoofdstuk II, van deze richtlijn voorgeschreven gezondheidswaarschuwingen staan, niet in overeenstemming is met die bepaling, ook niet indien de consument de mogelijkheid heeft om deze waarschuwingen vóór de aankoop van de sigaretten te zien op het pakje sigaretten dat met die afbeelding overeenstemt.

---

(1)  PB C 390 van 16.11.2020

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/5 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/5

---

Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 9 december 2021 — Agrochem-Maks d.o.o. / Europese Commissie en Koninkrijk Zweden

(Zaak C-374/20 P) (1)

(Hogere voorziening - Gewasbeschermingsmiddelen - Werkzame stof - Verordening (EG) nr. 1107/2009 - Artikel 6, onder f) - Bijlage II, punt 2.2 - Begrip “verdere bevestigende informatie” - Uitvoeringsverordening (EU) nr. 844/2012 - Artikel 13, lid 3 - Niet-verlenging van de goedkeuring om de werkzame stof “oxasulfuron” op de markt te brengen - Reikwijdte van het besluit van de als rapporteur optredende lidstaat waarbij de verlengingsaanvraag ontvankelijk wordt verklaard - Recht van die lidstaat en de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) om van de aanvrager te verlangen dat hij verdere informatie verstrekt - Recht van de als rapporteur optredende lidstaat om zijn ontwerpbeoordelingsverslag over de verlenging te wijzigen - Voorzorgsbeginsel)

(2022/C 73/06)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Agrochem-Maks d.o.o. (vertegenwoordigers: S. Pappas en A. Pappas, avocats)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk X. Lewis, I. Naglis en G. Koleva, vervolgens G. Koleva, gemachtigden) en Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: J. Lundberg, O. Simonsson, C. Meyer-Seitz, A. M. Runeskjöld, H. Shev, H. Eklinder, R. Shahsavan Eriksson en M. Salborn Hodgson, gemachtigden)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | Agrochems-Maks d.o.o. wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

Agrochems-Maks d.o.o. wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

| 3) | Het Koninkrijk Zweden draagt zijn eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Koninkrijk Zweden draagt zijn eigen kosten.

---

(1)  PB C 329 van 5.10.2020.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/5 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/5

---

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 9 december 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de County Court at Birkenhead — Verenigd Koninkrijk) — BT/Seguros Catalana Occidente, EB

(Zaak C-708/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke en handelszaken - Verordening (EU) nr. 1215/2012 - Rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken - Bevoegdheid in verzekeringszaken - Vordering tot vergoeding van de schade geleden door een particulier met woonplaats in een lidstaat na een ongeval in een gehuurde woning in een andere lidstaat - Vordering van de getroffene tegen de verzekeraar en tegen de verzekerde die eigenaar is van de woning - Toepasselijkheid van artikel 13, lid 3, van die verordening)

(2022/C 73/07)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

County Court at Birkenhead

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: BT

Verwerende partij: Seguros Catalana Occidente, EB

Dictum

Artikel 13, lid 3, van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat het gerecht van de lidstaat waarin de getroffene woonplaats heeft, zich in geval van een rechtstreekse vordering van deze persoon tegen een verzekeraar overeenkomstig artikel 13, lid 2, niet op grond van artikel 13, lid 3, tevens bevoegd kan verklaren om te beslissen op een vordering tot schadevergoeding die tegelijkertijd door de getroffene is ingesteld tegen de verzekeringnemer of de verzekerde met woonplaats in een andere lidstaat die niet door de verzekeraar in het geding is geroepen.

---

(1)  PB C 110 van 29.3.2021

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/6 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/6

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberlandesgericht Stuttgart (Duitsland) op 13 oktober 2021 — O.K./Mercedes-Benz Bank AG

(Zaak C-630/21)

(2022/C 73/08)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberlandesgericht Stuttgart

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij en appelant: O.K.

Verwerende partij en geïntimeerde: Mercedes-Benz Bank AG

Prejudiciële vragen

| 1. | Moet artikel 14 van richtlijn 2008/48/EG (1) aldus worden uitgelegd dat de consument geen herroepingsrecht meer heeft wanneer de kredietovereenkomst door beide partijen volledig is uitgevoerd? |
| --- | --- |

1.

Moet artikel 14 van richtlijn 2008/48/EG (1) aldus worden uitgelegd dat de consument geen herroepingsrecht meer heeft wanneer de kredietovereenkomst door beide partijen volledig is uitgevoerd?

| 2. | Indien vraag a) ontkennend wordt beantwoord:
  Staat artikel 14 van richtlijn 2008/48 in de weg aan een regeling in het nationale recht van een lidstaat die ertoe leidt dat de consument zijn herroepingsrecht niet meer kan uitoefenen wanneer de kredietovereenkomst door beide partijen volledig is uitgevoerd? |
| --- | --- |

2.

Indien vraag a) ontkennend wordt beantwoord:

Staat artikel 14 van richtlijn 2008/48 in de weg aan een regeling in het nationale recht van een lidstaat die ertoe leidt dat de consument zijn herroepingsrecht niet meer kan uitoefenen wanneer de kredietovereenkomst door beide partijen volledig is uitgevoerd?

| 3. | Indien vraag a) ontkennend en vraag b) bevestigend wordt beantwoord:
  Staat artikel 14, lid 3, van richtlijn 2008/48 in de weg aan een regeling in het nationale recht van een lidstaat op grond waarvan een consument die zijn herroepingsrecht krachtens artikel 14, lid 1, van richtlijn 2008/48 rechtsgeldig heeft uitgeoefend, van de kredietgever de teruggave kan vorderen van de voordelen die de kredietgever heeft verkregen uit de betalingen die de consument tot de herroeping heeft gedaan aan de kredietgever? |
| --- | --- |

3.

Indien vraag a) ontkennend en vraag b) bevestigend wordt beantwoord:

Staat artikel 14, lid 3, van richtlijn 2008/48 in de weg aan een regeling in het nationale recht van een lidstaat op grond waarvan een consument die zijn herroepingsrecht krachtens artikel 14, lid 1, van richtlijn 2008/48 rechtsgeldig heeft uitgeoefend, van de kredietgever de teruggave kan vorderen van de voordelen die de kredietgever heeft verkregen uit de betalingen die de consument tot de herroeping heeft gedaan aan de kredietgever?

---

(1)  Richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad (PB 2008, L 133, blz. 66).

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/6 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/6

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Słupsku (Polen) op 25 oktober 2021 — Strafzaak tegen D.K.

(Zaak C-647/21)

(2022/C 73/09)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Okręgowy w Słupsku

Partij in de strafzaak

D.K.

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten, aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als artikel 47b, leden 5 en 6, gelezen in samenhang met artikel 30, lid 1, en artikel 24, lid 1, van de Ustawa — Prawo o ustroju sądów powszechnych (wet betreffende de organisatie van de gewone rechterlijke instanties) van 27 juli 2001, op grond waarvan een orgaan van een nationale rechterlijke instantie, zoals het college van presidenten van de rechterlijke instanties uit het rechtsgebied van een Sąd Okręgowy, de bevoegdheid heeft een rechter van die rechterlijke instantie geheel of gedeeltelijk te ontheffen van zijn taak om de hem toegewezen zaken te behandelen, waarbij:






  a) | dat college van rechtswege bestaat uit presidenten van rechterlijke instanties, die in die functies zijn benoemd door een orgaan van de uitvoerende macht, zoals de minister van Justitie, die tegelijkertijd de functie van Prokurator Generalny (procureur-generaal) uitoefent; |
| --- | --- | --- |

1)

Moet artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten, aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als artikel 47b, leden 5 en 6, gelezen in samenhang met artikel 30, lid 1, en artikel 24, lid 1, van de Ustawa — Prawo o ustroju sądów powszechnych (wet betreffende de organisatie van de gewone rechterlijke instanties) van 27 juli 2001, op grond waarvan een orgaan van een nationale rechterlijke instantie, zoals het college van presidenten van de rechterlijke instanties uit het rechtsgebied van een Sąd Okręgowy, de bevoegdheid heeft een rechter van die rechterlijke instantie geheel of gedeeltelijk te ontheffen van zijn taak om de hem toegewezen zaken te behandelen, waarbij:

a)

dat college van rechtswege bestaat uit presidenten van rechterlijke instanties, die in die functies zijn benoemd door een orgaan van de uitvoerende macht, zoals de minister van Justitie, die tegelijkertijd de functie van Prokurator Generalny (procureur-generaal) uitoefent;

| b) | de ontheffing van de taak om de hem toegewezen zaken te behandelen geschiedt zonder zijn instemming; |
| --- | --- |

b)

de ontheffing van de taak om de hem toegewezen zaken te behandelen geschiedt zonder zijn instemming;

| c) | het nationale recht niet voorziet in criteria die dat college van presidenten moet aanleggen bij het ontheffen van een rechter van zijn taak om de hem toegewezen zaken te behandelen noch in de verplichting tot motivering en rechterlijke toetsing; |
| --- | --- |

c)

het nationale recht niet voorziet in criteria die dat college van presidenten moet aanleggen bij het ontheffen van een rechter van zijn taak om de hem toegewezen zaken te behandelen noch in de verplichting tot motivering en rechterlijke toetsing;

| d) | sommige leden van dat college zijn benoemd tot rechter in omstandigheden die analoog zijn aan de omstandigheden genoemd in het arrest van het Hof van Justitie van 15 juli 2021, Commissie/Polen (Tuchtregeling voor rechters), C-791/19, EU:C:2021:596? |
| --- | --- |

d)

sommige leden van dat college zijn benoemd tot rechter in omstandigheden die analoog zijn aan de omstandigheden genoemd in het arrest van het Hof van Justitie van 15 juli 2021, Commissie/Polen (Tuchtregeling voor rechters), C-791/19, EU:C:2021:596?

| 2) | Moeten de in de eerste vraag genoemde bepalingen en het voorrangsbeginsel aldus worden uitgelegd dat de nationale rechterlijke instantie die een zaak behandelt in het kader van een binnen de werkingssfeer van richtlijn 2016/343 (1) vallende strafprocedure, waarvan een rechter op de in de eerste vraag omschreven wijze is ontheven van zijn taak om de zaak te behandelen, op grond daarvan de akten van het college van presidenten van de rechterlijke instanties uit het rechtsgebied van een Sąd Okręgowy en alle akten die in navolging ervan zijn uitgevaardigd, buiten beschouwing kan of moet laten, met name beschikkingen houdende een hernieuwde toewijzing van zaken (daaronder begrepen het hoofdgeding) waarbij de rechter die van zijn taak is ontheven niet in aanmerking is genomen, zodat deze wel kan blijven deelnemen in de rechtsprekende formatie die de zaak behandelt? |
| --- | --- |

2)

Moeten de in de eerste vraag genoemde bepalingen en het voorrangsbeginsel aldus worden uitgelegd dat de nationale rechterlijke instantie die een zaak behandelt in het kader van een binnen de werkingssfeer van richtlijn 2016/343 (1) vallende strafprocedure, waarvan een rechter op de in de eerste vraag omschreven wijze is ontheven van zijn taak om de zaak te behandelen, op grond daarvan de akten van het college van presidenten van de rechterlijke instanties uit het rechtsgebied van een Sąd Okręgowy en alle akten die in navolging ervan zijn uitgevaardigd, buiten beschouwing kan of moet laten, met name beschikkingen houdende een hernieuwde toewijzing van zaken (daaronder begrepen het hoofdgeding) waarbij de rechter die van zijn taak is ontheven niet in aanmerking is genomen, zodat deze wel kan blijven deelnemen in de rechtsprekende formatie die de zaak behandelt?

| 3) | Moeten de in de eerste vraag genoemde bepalingen en het voorrangsbeginsel aldus worden uitgelegd dat zij vereisen dat er in de nationale rechtsorde, in het kader van een binnen de werkingssfeer van richtlijn 2016/34 vallende strafprocedure, middelen bestaan die de procesdeelnemers, zoals de beklaagde in het hoofdgeding, de mogelijkheid bieden van toetsing van en beroep tegen een beslissing als bedoeld in de [eerste vraag] die ertoe strekt de samenstelling van de in het hoofdgeding rechtsprekende formatie te wijzigen, met als gevolg dat de rechter aan wie de zaak tot dusver was toegewezen op de in vraag 1 omschreven wijze wordt ontheven van zijn taak om er kennis van te nemen? |
| --- | --- |

3)

Moeten de in de eerste vraag genoemde bepalingen en het voorrangsbeginsel aldus worden uitgelegd dat zij vereisen dat er in de nationale rechtsorde, in het kader van een binnen de werkingssfeer van richtlijn 2016/34 vallende strafprocedure, middelen bestaan die de procesdeelnemers, zoals de beklaagde in het hoofdgeding, de mogelijkheid bieden van toetsing van en beroep tegen een beslissing als bedoeld in de [eerste vraag] die ertoe strekt de samenstelling van de in het hoofdgeding rechtsprekende formatie te wijzigen, met als gevolg dat de rechter aan wie de zaak tot dusver was toegewezen op de in vraag 1 omschreven wijze wordt ontheven van zijn taak om er kennis van te nemen?

---

(1)  Richtlijn (EU) 2016/343 van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2016 betreffende de versterking van bepaalde aspecten van het vermoeden van onschuld en van het recht om in strafprocedures bij de terechtzitting aanwezig te zijn (PB 2016, L 65, blz. 1).

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/7 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/7

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Słupsku (Polen) op 25 oktober 2021 — Strafzaak tegen M.C., M.F.

(Zaak C-648/21)

(2022/C 73/10)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Okręgowy w Słupsku

Partijen in de strafzaak

M.C., M.F.

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten, aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als artikel 47b, leden 5 en 6, gelezen in samenhang met artikel 30, lid 1, en artikel 24, lid 1, van de Ustawa — Prawo o ustroju sądów powszechnych (wet betreffende de organisatie van de gewone rechterlijke instanties) van 27 juli 2001, op grond waarvan een orgaan van een nationale rechterlijke instantie, zoals het college van presidenten van de rechterlijke instanties uit het rechtsgebied van een Sąd Okręgowy, de bevoegdheid heeft een rechter van die rechterlijke instantie geheel of gedeeltelijk te ontheffen van zijn taak om de hem toegewezen zaken te behandelen, waarbij:






  a) | dat college van rechtswege bestaat uit presidenten van rechterlijke instanties, die in die functies zijn benoemd door een orgaan van de uitvoerende macht, zoals de minister van Justitie, die tegelijkertijd de functie van Prokurator Generalny (procureur-generaal) uitoefent; |
| --- | --- | --- |

1)

Moet artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten, aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als artikel 47b, leden 5 en 6, gelezen in samenhang met artikel 30, lid 1, en artikel 24, lid 1, van de Ustawa — Prawo o ustroju sądów powszechnych (wet betreffende de organisatie van de gewone rechterlijke instanties) van 27 juli 2001, op grond waarvan een orgaan van een nationale rechterlijke instantie, zoals het college van presidenten van de rechterlijke instanties uit het rechtsgebied van een Sąd Okręgowy, de bevoegdheid heeft een rechter van die rechterlijke instantie geheel of gedeeltelijk te ontheffen van zijn taak om de hem toegewezen zaken te behandelen, waarbij:

a)

dat college van rechtswege bestaat uit presidenten van rechterlijke instanties, die in die functies zijn benoemd door een orgaan van de uitvoerende macht, zoals de minister van Justitie, die tegelijkertijd de functie van Prokurator Generalny (procureur-generaal) uitoefent;

| b) | de ontheffing van de taak om de hem toegewezen zaken te behandelen geschiedt zonder zijn instemming; |
| --- | --- |

b)

de ontheffing van de taak om de hem toegewezen zaken te behandelen geschiedt zonder zijn instemming;

| c) | het nationale recht niet voorziet in criteria die dat college van presidenten moet aanleggen bij het ontheffen van een rechter van zijn taak om de hem toegewezen zaken te behandelen noch in de verplichting tot motivering en rechterlijke toetsing; |
| --- | --- |

c)

het nationale recht niet voorziet in criteria die dat college van presidenten moet aanleggen bij het ontheffen van een rechter van zijn taak om de hem toegewezen zaken te behandelen noch in de verplichting tot motivering en rechterlijke toetsing;

| d) | sommige leden van dat college zijn benoemd tot rechter in omstandigheden die analoog zijn aan de omstandigheden genoemd in het arrest van het Hof van Justitie van 15 juli 2021, Commissie/Polen (Tuchtregeling voor rechters), C-791/19, EU:C:2021:596? |
| --- | --- |

d)

sommige leden van dat college zijn benoemd tot rechter in omstandigheden die analoog zijn aan de omstandigheden genoemd in het arrest van het Hof van Justitie van 15 juli 2021, Commissie/Polen (Tuchtregeling voor rechters), C-791/19, EU:C:2021:596?

| 2) | Moeten de in de eerste vraag genoemde bepalingen en het voorrangsbeginsel aldus worden uitgelegd dat de nationale rechterlijke instantie die een zaak behandelt in het kader van een binnen de werkingssfeer van richtlijn 2016/343 (1) vallende strafprocedure, waarvan een rechter op de in de eerste vraag omschreven wijze is ontheven van zijn taak om de zaak te behandelen, op grond daarvan de akten van het college van presidenten van de rechterlijke instanties uit het rechtsgebied van een Sąd Okręgowy en alle akten die in navolging ervan zijn uitgevaardigd, buiten beschouwing kan of moet laten, met name beschikkingen houdende een hernieuwde toewijzing van zaken (daaronder begrepen het hoofdgeding) waarbij de rechter die van zijn taak is ontheven niet in aanmerking is genomen, zodat deze wel kan blijven deelnemen in de rechtsprekende formatie die de zaak behandelt? |
| --- | --- |

2)

Moeten de in de eerste vraag genoemde bepalingen en het voorrangsbeginsel aldus worden uitgelegd dat de nationale rechterlijke instantie die een zaak behandelt in het kader van een binnen de werkingssfeer van richtlijn 2016/343 (1) vallende strafprocedure, waarvan een rechter op de in de eerste vraag omschreven wijze is ontheven van zijn taak om de zaak te behandelen, op grond daarvan de akten van het college van presidenten van de rechterlijke instanties uit het rechtsgebied van een Sąd Okręgowy en alle akten die in navolging ervan zijn uitgevaardigd, buiten beschouwing kan of moet laten, met name beschikkingen houdende een hernieuwde toewijzing van zaken (daaronder begrepen het hoofdgeding) waarbij de rechter die van zijn taak is ontheven niet in aanmerking is genomen, zodat deze wel kan blijven deelnemen in de rechtsprekende formatie die de zaak behandelt?

| 3) | Moeten de in de eerste vraag genoemde bepalingen en het voorrangsbeginsel aldus worden uitgelegd dat zij vereisen dat er in de nationale rechtsorde, in het kader van een binnen de werkingssfeer van richtlijn 2016/34 vallende strafprocedure, middelen bestaan die de procesdeelnemers, zoals de beklaagden in het hoofdgeding, de mogelijkheid bieden van toetsing van en beroep tegen een beslissing als bedoeld in de [eerste vraag] die ertoe strekt de samenstelling van de in het hoofdgeding rechtsprekende formatie te wijzigen, met als gevolg dat de rechter aan wie de zaak tot dusver was toegewezen op de in vraag 1 omschreven wijze wordt ontheven van zijn taak om er kennis van te nemen? |
| --- | --- |

3)

Moeten de in de eerste vraag genoemde bepalingen en het voorrangsbeginsel aldus worden uitgelegd dat zij vereisen dat er in de nationale rechtsorde, in het kader van een binnen de werkingssfeer van richtlijn 2016/34 vallende strafprocedure, middelen bestaan die de procesdeelnemers, zoals de beklaagden in het hoofdgeding, de mogelijkheid bieden van toetsing van en beroep tegen een beslissing als bedoeld in de [eerste vraag] die ertoe strekt de samenstelling van de in het hoofdgeding rechtsprekende formatie te wijzigen, met als gevolg dat de rechter aan wie de zaak tot dusver was toegewezen op de in vraag 1 omschreven wijze wordt ontheven van zijn taak om er kennis van te nemen?

---

(1)  Richtlijn (EU) 2016/343 van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2016 betreffende de versterking van bepaalde aspecten van het vermoeden van onschuld en van het recht om in strafprocedures bij de terechtzitting aanwezig te zijn (PB 2016, L 65, blz. 1).

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/8 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 27 oktober 2021 — FW, CE

(Zaak C-650/21)

(2022/C 73/11)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: FW, CE

Verwerende partijen: Landespolizeidirektion Niederösterreich, Finanzamt Österreich

Prejudiciële vragen

| 1. | Moet het Unierecht, met name de artikelen 1, 2 en 6 van richtlijn 2000/78/EG (1) juncto artikel 21 van het Handvest van de grondrechten, aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling waarbij een op grond van leeftijd discriminerende bezoldigingsregeling wordt vervangen door een bezoldigingsregeling in het kader waarvan de indeling van een ambtenaar nog steeds wordt bepaald op basis van de overeenkomstig de oude bezoldigingsregeling voor een bepaalde overgangsmaand (februari 2015) op discriminerende wijze vastgestelde salarisanciënniteit, met dien verstande dat deze indeling met betrekking tot de oorspronkelijk vastgestelde eerdere diensttijdvakken wordt gecorrigeerd door de vaststelling van een referentiepeildatum, waarbij evenwel met betrekking tot de na het bereiken van de leeftijd van 18 jaar gelegen tijdvakken alleen de overige voor de helft in aanmerking te nemen tijdvakken worden onderzocht en waarbij tegenover de uitbreiding met vier jaar van de periode waarin eerdere diensttijdvakken in aanmerking moeten worden genomen, staat dat met de overige, voor de helft in aanmerking te nemen tijdvakken bij de vaststelling van de referentiepeildatum alleen rekening hoeft te worden genomen indien deze tijdvakken meer dan vier voor de helft in aanmerking te nemen jaren overschrijden (algemene aftrek van vier voor de helft in aanmerking te nemen jaren)? |
| --- | --- |

1.

Moet het Unierecht, met name de artikelen 1, 2 en 6 van richtlijn 2000/78/EG (1) juncto artikel 21 van het Handvest van de grondrechten, aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling waarbij een op grond van leeftijd discriminerende bezoldigingsregeling wordt vervangen door een bezoldigingsregeling in het kader waarvan de indeling van een ambtenaar nog steeds wordt bepaald op basis van de overeenkomstig de oude bezoldigingsregeling voor een bepaalde overgangsmaand (februari 2015) op discriminerende wijze vastgestelde salarisanciënniteit, met dien verstande dat deze indeling met betrekking tot de oorspronkelijk vastgestelde eerdere diensttijdvakken wordt gecorrigeerd door de vaststelling van een referentiepeildatum, waarbij evenwel met betrekking tot de na het bereiken van de leeftijd van 18 jaar gelegen tijdvakken alleen de overige voor de helft in aanmerking te nemen tijdvakken worden onderzocht en waarbij tegenover de uitbreiding met vier jaar van de periode waarin eerdere diensttijdvakken in aanmerking moeten worden genomen, staat dat met de overige, voor de helft in aanmerking te nemen tijdvakken bij de vaststelling van de referentiepeildatum alleen rekening hoeft te worden genomen indien deze tijdvakken meer dan vier voor de helft in aanmerking te nemen jaren overschrijden (algemene aftrek van vier voor de helft in aanmerking te nemen jaren)?

| 2. | Moet de eerste vraag anders worden beantwoord als het gaat om procedures waarin vóór de inwerkingtreding van de tweede wet tot wijziging van het ambtenarenrecht uit 2019 weliswaar reeds onherroepelijk een nieuwe peildatum voor bevordering is vastgesteld maar dit nog geen gevolgen heeft gehad voor de bezoldigingsrechtelijke positie van de ambtenaar, omdat de overheid nog geen besluit heeft vastgesteld met rechtstreekse toepassing van het Unierecht, en waarin thans de referentiepeildatum opnieuw, zonder de inmiddels vastgestelde peildatum voor bevordering in aanmerking te nemen, moet worden vastgesteld op basis van de op grond van leeftijd discriminerend vastgestelde peildatum voor bevordering en op de overige voor de helft in aanmerking te nemen tijdvakken de algemene aftrek wordt toegepast? |
| --- | --- |

2.

Moet de eerste vraag anders worden beantwoord als het gaat om procedures waarin vóór de inwerkingtreding van de tweede wet tot wijziging van het ambtenarenrecht uit 2019 weliswaar reeds onherroepelijk een nieuwe peildatum voor bevordering is vastgesteld maar dit nog geen gevolgen heeft gehad voor de bezoldigingsrechtelijke positie van de ambtenaar, omdat de overheid nog geen besluit heeft vastgesteld met rechtstreekse toepassing van het Unierecht, en waarin thans de referentiepeildatum opnieuw, zonder de inmiddels vastgestelde peildatum voor bevordering in aanmerking te nemen, moet worden vastgesteld op basis van de op grond van leeftijd discriminerend vastgestelde peildatum voor bevordering en op de overige voor de helft in aanmerking te nemen tijdvakken de algemene aftrek wordt toegepast?

| 3. | Moet het Unierecht, met name de artikelen 1, 2 en 6 van richtlijn 2000/78/EG juncto artikel 21 van het Handvest van de grondrechten, aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling op grond waarvan, ondanks de herziening van de salarisanciënniteit en de bezoldigingsrechtelijke positie, tijdvakken die als leerling zijn vervuld in het kader van een opleidingsplaats bij een binnenlands territoriaal publiekrechtelijk lichaam, bij de vaststelling van de referentiepeildatum alleen in aanmerking hoeven te worden genomen indien de ambtenaar na 31 maart 2000 in dienst is getreden, bij gebreke waarvan met deze tijdvakken alleen als overige voor de helft in aanmerking te nemen tijdvakken rekening wordt gehouden, zodat op die tijdvakken de algemene aftrek wordt toegepast, waarbij deze regeling vaak ambtenaren met een hogere anciënniteit benadeelt? |
| --- | --- |

3.

Moet het Unierecht, met name de artikelen 1, 2 en 6 van richtlijn 2000/78/EG juncto artikel 21 van het Handvest van de grondrechten, aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling op grond waarvan, ondanks de herziening van de salarisanciënniteit en de bezoldigingsrechtelijke positie, tijdvakken die als leerling zijn vervuld in het kader van een opleidingsplaats bij een binnenlands territoriaal publiekrechtelijk lichaam, bij de vaststelling van de referentiepeildatum alleen in aanmerking hoeven te worden genomen indien de ambtenaar na 31 maart 2000 in dienst is getreden, bij gebreke waarvan met deze tijdvakken alleen als overige voor de helft in aanmerking te nemen tijdvakken rekening wordt gehouden, zodat op die tijdvakken de algemene aftrek wordt toegepast, waarbij deze regeling vaak ambtenaren met een hogere anciënniteit benadeelt?

---

(1)  Richtlijn van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB 2000, L 303, blz. 16).

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/9 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/9

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (België) op 29 oktober 2021 — VZW Belgische Vereniging van de Industrie van Plantenbeschermingsmiddelen (PHYTOFAR) tegen Vlaams Gewest

(Zaak C-658/21)

(2022/C 73/12)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster: VZW Belgische Vereniging van de Industrie van Plantenbeschermingsmiddelen (PHYTOFAR)

Verweerder: Vlaams Gewest

Prejudiciële vraag

Moet artikel 5, lid 1, van richtlijn 2015/1535/EU (1) van het Europees Parlement en de Raad van 9 september 2015“betreffende een informatieprocedure op het gebied van technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij” aldus worden uitgelegd dat een verbod op het gebruik van pesticiden die glyfosaat bevatten door gebruikers die niet over een fytolicentie beschikken op terreinen in particulier gebruik wordt geacht betrekking te hebben op een technisch voorschrift dat overeenkomstig het bepaalde in dat artikel bij de Europese Commissie moet worden aangemeld?

---

(1)  PB 2015, L 241, blz. 1.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/10 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/10

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 5 november 2021 — Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl

(Zaak C-663/21)

(2022/C 73/13)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl

Andere partij in de procedure: AA

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet bij de beoordeling of de eerder door de bevoegde autoriteit aan een persoon verleende vluchtelingenstatus mag worden ingetrokken om de reden die wordt genoemd in artikel 14, lid 4, onder b), van richtlijn 2011/95/EU (1) van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming (herschikking), een belangenafweging worden verricht die een zelfstandig criterium vormt en inhoudt dat het voor de intrekking noodzakelijk is dat de met de verwijdering van de betrokkene gemoeide openbare belangen zwaarder wegen dan de belangen die de vluchteling heeft bij de voortzetting van de bescherming door de staat van toevlucht, met dien verstande dat de laakbaarheid van een misdrijf en het potentiële gevaar voor de samenleving moeten worden afgewogen tegen de beschermingsbelangen van de vreemdeling, waarbij de omvang en de aard van de voor hem dreigende maatregelen in aanmerking moeten worden genomen? |
| --- | --- |

1)

Moet bij de beoordeling of de eerder door de bevoegde autoriteit aan een persoon verleende vluchtelingenstatus mag worden ingetrokken om de reden die wordt genoemd in artikel 14, lid 4, onder b), van richtlijn 2011/95/EU (1) van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming (herschikking), een belangenafweging worden verricht die een zelfstandig criterium vormt en inhoudt dat het voor de intrekking noodzakelijk is dat de met de verwijdering van de betrokkene gemoeide openbare belangen zwaarder wegen dan de belangen die de vluchteling heeft bij de voortzetting van de bescherming door de staat van toevlucht, met dien verstande dat de laakbaarheid van een misdrijf en het potentiële gevaar voor de samenleving moeten worden afgewogen tegen de beschermingsbelangen van de vreemdeling, waarbij de omvang en de aard van de voor hem dreigende maatregelen in aanmerking moeten worden genomen?

| 2) | Staan de bepalingen van richtlijn 2008/115/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, met name de artikelen 5, 6 en 8 alsook artikel 9, lid 1, in de weg aan een nationale regeling op grond waarvan tegen een derdelander aan wie het eerdere verblijfsrecht als vluchteling wordt ontnomen ten gevolge van de intrekking van de vluchtelingenstatus, ook een terugkeerbesluit moet worden uitgevaardigd wanneer reeds ten tijde van de uitvaardiging van dat besluit vaststaat dat de verwijdering van de betrokkene voor onbepaalde tijd ontoelaatbaar is wegens het verbod op refoulement, hetgeen tevens bij onherroepelijke beslissing wordt vastgesteld? |
| --- | --- |

2)

Staan de bepalingen van richtlijn 2008/115/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, met name de artikelen 5, 6 en 8 alsook artikel 9, lid 1, in de weg aan een nationale regeling op grond waarvan tegen een derdelander aan wie het eerdere verblijfsrecht als vluchteling wordt ontnomen ten gevolge van de intrekking van de vluchtelingenstatus, ook een terugkeerbesluit moet worden uitgevaardigd wanneer reeds ten tijde van de uitvaardiging van dat besluit vaststaat dat de verwijdering van de betrokkene voor onbepaalde tijd ontoelaatbaar is wegens het verbod op refoulement, hetgeen tevens bij onherroepelijke beslissing wordt vastgesteld?

---

(1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming (PB 2011, L 337, blz. 9).

(2)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (PB 2008, L 348, blz. 98).

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/10 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/10

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal de première instance francophone de Bruxelles (België) op 11 november 2021 — UL, SA Royal Antwerp Football Club / VZW Koninklijke Belgische Voetbalbond

(Zaak C-680/21)

(2022/C 73/14)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal de première instance francophone de Bruxelles

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: UL, SA Royal Antwerp Football Club

Verwerende partij: VZW Koninklijke Belgische Voetbalbond

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 101 VWEU aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen het plan met betrekking tot “HGP”, dat op 2 februari 2005 door het uitvoerend comité van de UEFA is vastgesteld, dat op het congres van Tallinn van 21 april 2005 is goedgekeurd door de 52 bij de UEFA aangesloten bonden en dat is uitgevoerd door middel van reglementen die zijn vastgesteld door zowel de UEFA als de bij de UEFA aangesloten federaties? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 101 VWEU aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen het plan met betrekking tot “HGP”, dat op 2 februari 2005 door het uitvoerend comité van de UEFA is vastgesteld, dat op het congres van Tallinn van 21 april 2005 is goedgekeurd door de 52 bij de UEFA aangesloten bonden en dat is uitgevoerd door middel van reglementen die zijn vastgesteld door zowel de UEFA als de bij de UEFA aangesloten federaties?

| 2) | Moeten de artikelen 45 en 101 VWEU aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen de toepassing van de regels voor het inschrijven op het wedstrijdformulier en het opstellen van lokaal opgeleide spelers, die formeel zijn vastgesteld in de artikelen P335.11 en P.1422 van het bondsreglement van de KBVB en die zijn overgenomen in artikel B4.1[12] van Titel 4 en artikel B6.109 van Titel 6 van het nieuwe reglement van de KBVB? |
| --- | --- |

2)

Moeten de artikelen 45 en 101 VWEU aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen de toepassing van de regels voor het inschrijven op het wedstrijdformulier en het opstellen van lokaal opgeleide spelers, die formeel zijn vastgesteld in de artikelen P335.11 en P.1422 van het bondsreglement van de KBVB en die zijn overgenomen in artikel B4.1[12] van Titel 4 en artikel B6.109 van Titel 6 van het nieuwe reglement van de KBVB?

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/11 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/11

---

Hogere voorziening ingesteld op 18 november 2021 door EDP España, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 8 september 2021 in zaak T-328/18, Naturgy Energy Group / Commissie

(Zaak C-693/21 P)

(2022/C 73/15)

Procestaal: Spaans

Partijen

Rekwirante: EDP Espana, S.A. (vertegenwoordigers: J.L. Buendía Sierra, A. Lamadrid de Pablo, V. Romero Algarra, abogados)

Andere partijen in de procedure: Naturgy Energy Group, S.A., voorheen Gas Natural SDG, S.A., Europese Commissie, Viesgo Producción, S.L., opvolger van Viesgo Generación, S.L.

Conclusies

| — | De in de onderhavige hogere voorziening aangevoerde middelen ontvankelijk en gegrond verklaren. |
| --- | --- |

—

De in de onderhavige hogere voorziening aangevoerde middelen ontvankelijk en gegrond verklaren.

| — | Het arrest van het Gerecht van 8 september 2021 in zaak T-328/18, Naturgy Energy Group, S.A. c. Comisión, vernietigen. |
| --- | --- |

—

Het arrest van het Gerecht van 8 september 2021 in zaak T-328/18, Naturgy Energy Group, S.A. c. Comisión, vernietigen.

| — | Het besluit van de Commissie van 27 november 2017 inzake de door Spanje ten uitvoer gelegde steunmaatregel SA.47912 (2017/NN) (1) — Milieustimuleringsmaatregel voor steenkoolcentrales, waarbij de Commissie heeft besloten de formele onderzoeksprocedure van artikel 108, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie in te leiden, nietig verklaren. |
| --- | --- |

—

Het besluit van de Commissie van 27 november 2017 inzake de door Spanje ten uitvoer gelegde steunmaatregel SA.47912 (2017/NN) (1) — Milieustimuleringsmaatregel voor steenkoolcentrales, waarbij de Commissie heeft besloten de formele onderzoeksprocedure van artikel 108, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie in te leiden, nietig verklaren.

| — | De Europese Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

De Europese Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter onderbouwing van haar vordering tot vernietiging van het bestreden arrest voert verzoekster de volgende middelen aan:

Eerste middel: het Gerecht heeft de motiveringsplicht met betrekking tot het begrip selectiviteit onjuist uitgelegd en toegepast.

Verzoekster betoogt dat het Gerecht heeft verzuimd de juridische consequentie te trekken die voortvloeit uit de rechtspraak van de rechterlijke instanties van de Unie, waaraan het in de onderhavige zaak geen toepassing heeft gegeven. Die consequentie is namelijk dat het ontbreken van motivering met betrekking tot de selectiviteit moet leiden tot nietigverklaring van het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure. Bovendien tracht het Gerecht dit motiveringsgebrek te verhelpen door, in strijd met de rechtspraak, een schijn van motivering te reconstrueren aan de hand van de verschillende punten van het besluit.

Tweede middel: voor het geval dat het Hof het eerste middel in hogere voorziening niet zou toewijzen, stelt verzoekster dat het Gerecht artikel 107, lid 1, VWEU met betrekking tot het begrip selectiviteit onjuist heeft uitgelegd en toegepast.

Verzoekster betoogt in het bijzonder dat het Gerecht ten onrechte heeft geoordeeld dat zijn toetsing beperkt moet blijven tot de vraag of de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt. Het Gerecht geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting door zijn analyse toe te spitsen op de vraag of partijen “kennelijk” hebben aangetoond dat de Commissie een fout in haar analyse heeft gemaakt, en niet op de relevante vraag, namelijk of de selectiviteitsanalyse van de Commissie al dan niet gebrekkig is. Zelfs indien dit het toepasselijk criterium was, had het Gerecht hoe dan ook moeten concluderen dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout had gemaakt bij haar onderzoek van het selectiviteitsvereiste.

---

(1)  PB 2018, C 80, blz. 20.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/12 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/12

---

Hogere voorziening ingesteld op 18 november 2021 door GABO:mi Gesellschaft für Ablauforganisation:milliarium mbH & Co. KG tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 9 september 2021 in zaak T-881/19, GABO:mi / Commissie

(Zaak C-696/21 P)

(2022/C 73/16)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: GABO:mi Gesellschaft für Ablauforganisation:milliarium mbH & Co. KG (vertegenwoordiger: C. Mayer, Rechtsanwalt)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

Rekwirante verzoekt het Hof om:

| — | de bestreden beschikking te vernietigen voor zover deze geen betrekking heeft op de door het Uitvoerend Agentschap onderzoek (REA) of de Gemeenschappelijke Onderneming IMI-JU (CANCER-ID, DIACAT, EU-AIMS, EUC2LID, EUROFORGEN, ONCOTRACK, RADAR-CNS) gesloten subsidieovereenkomsten, en verweerster te veroordelen tot betaling van 1 304 465,36 EUR, vermeerderd met 74 024,01 EUR rente, aan Ivo-Meinert Willrodt als curator van GABO:mi Gesellschaft für Ablauforganisation:milliarium mbhH & Co. KG; |
| --- | --- |

—

de bestreden beschikking te vernietigen voor zover deze geen betrekking heeft op de door het Uitvoerend Agentschap onderzoek (REA) of de Gemeenschappelijke Onderneming IMI-JU (CANCER-ID, DIACAT, EU-AIMS, EUC2LID, EUROFORGEN, ONCOTRACK, RADAR-CNS) gesloten subsidieovereenkomsten, en verweerster te veroordelen tot betaling van 1 304 465,36 EUR, vermeerderd met 74 024,01 EUR rente, aan Ivo-Meinert Willrodt als curator van GABO:mi Gesellschaft für Ablauforganisation:milliarium mbhH & Co. KG;

| — | subsidiair, de bestreden beschikking te vernietigen voor zover deze geen betrekking heeft op de door het REA of IMI-JU (CANCER-ID, DIACAT, EU-AIMS, EUC2LID, EUROFORGEN, ONCOTRACK, RADAR-CNS) gesloten subsidieovereenkomsten, het door thans rekwirante bij het Gerecht van de Europese Unie ingestelde beroep ontvankelijk te verklaren en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor een uitspraak ten gronde; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de bestreden beschikking te vernietigen voor zover deze geen betrekking heeft op de door het REA of IMI-JU (CANCER-ID, DIACAT, EU-AIMS, EUC2LID, EUROFORGEN, ONCOTRACK, RADAR-CNS) gesloten subsidieovereenkomsten, het door thans rekwirante bij het Gerecht van de Europese Unie ingestelde beroep ontvankelijk te verklaren en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor een uitspraak ten gronde;

| — | subsidiair, de bestreden beschikking te vernietigen voor zover deze geen betrekking heeft op de door het REA of IMI-JU gesloten subsidieovereenkomsten en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de bestreden beschikking te vernietigen voor zover deze geen betrekking heeft op de door het REA of IMI-JU gesloten subsidieovereenkomsten en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht;

| — | verweerster te verwijzen in alle kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in alle kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

1.   Eerste middel in hogere voorziening: schending van het recht op een eerlijk proces wegens niet-nakoming van de plicht tot informatieverstrekking

Het Gerecht heeft het recht op een eerlijk proces geschonden door het beroep niet-ontvankelijk te verklaren zonder thans rekwirante vooraf in kennis te stellen van het beweerde gebrek aan precisie met betrekking tot het voorwerp ervan.

Het in artikel 47 van het Handvest neergelegde recht omvat een zorgvuldigheidsplicht voor de partijen in de procedure die in dit geval neerkomt op een plicht om partijen expliciet in kennis te stellen van de rechtsopvatting van het Gerecht voor er een beslissing wordt genomen en om hen uit te nodigen om opmerkingen te maken of indien nodig nadere toelichting te verstrekken. Dit geldt met name in een zaak zoals de onderhavige, waarin er kennelijk ook misverstanden bestaan over de strekking van de documenten waarover rekwirante beschikt en het Gerecht van oordeel is dat de vordering niet voldoende onderbouwd is.

2.   Tweede middel in hogere voorziening: onjuiste toepassing van artikel 76, onder d), van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht

Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat het verzoekschrift niet voldeed aan de vereisten van artikel 76, onder d), van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht. Het Gerecht heeft de vereisten die volgens die bepaling gelden bij de onderbouwing van een beroep te ruim opgevat.

Het was in het bijzonder, anders het Gerecht heeft geoordeeld, voor de Commissie mogelijk om zich adequaat te verweren, en het was tevens mogelijk voor het Gerecht om uitspraak te doen over het beroep. Dit is met name zo omdat de Commissie rekwirantes vorderingen al had aanvaard.

Verder was het verzoekschrift niet vaag en onduidelijk waar het gaat om de door rekwirante gevorderde bedragen.

Daarnaast was het beroep, anders dan het Gerecht heeft vastgesteld, ook niet onduidelijk in zijn geheel. Er was in het bijzonder geen sprake van tegenstrijdigheid tussen de aangevoerde rechtsgrond en de aangevoerde argumenten.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/13 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/13

---

Hogere voorziening ingesteld op 19 november 2021 door Naturgy Energy Group S.A., voorheen Gas Natural SDG, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 8 september 2021 in zaak T-328/18, Naturgy Energy Group / Commissie

(Zaak C-698/21 P)

(2022/C 73/17)

Procestaal: Spaans

Partijen

Rekwirante: Naturgy Energy Group S.A., voorheen Gas Natural SDG, S.A. (vertegenwoordigers: F. González Díaz, J. Blanco Carol, abogados)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, EDP España, S.A., Viesgo Producción, S.L., opvolger van Viesgo Generación, S.L.

Conclusies

| — | Het arrest van het Gerecht van 8 september 2021 in zaak T-328/18, Naturgy Energy Group c. Comisión, vernietigen. |
| --- | --- |

—

Het arrest van het Gerecht van 8 september 2021 in zaak T-328/18, Naturgy Energy Group c. Comisión, vernietigen.

| — | De zaak overeenkomstig artikel 61 van het Statuut van het Hof van Justitie zelf afdoen zonder de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht, en besluit C(2017) 7733 final van 27 november 2017 inzake de door Spanje ten uitvoer gelegde steunmaatregel SA.47912 (2017/NN) (1) — Milieustimuleringsmaatregel voor steenkoolcentrales, nietig verklaren. |
| --- | --- |

—

De zaak overeenkomstig artikel 61 van het Statuut van het Hof van Justitie zelf afdoen zonder de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht, en besluit C(2017) 7733 final van 27 november 2017 inzake de door Spanje ten uitvoer gelegde steunmaatregel SA.47912 (2017/NN) (1) — Milieustimuleringsmaatregel voor steenkoolcentrales, nietig verklaren.

| — | De Commissie verwijzen in de kosten van deze procedure en in die van de procedure bij het Gerecht. |
| --- | --- |

—

De Commissie verwijzen in de kosten van deze procedure en in die van de procedure bij het Gerecht.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter onderbouwing van haar hogere voorziening voert verzoekster de volgende twee middelen aan:

1.   Eerste middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toetsing van de motivering van het bestreden besluit met betrekking tot de selectiviteit van de litigieuze maatregel.

Naturgy is van mening dat het onderzoek door het Gerecht van de motivering van het bestreden besluit, wat de selectiviteit van de litigieuze maatregel betreft, blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting.

Samenvattend is Naturgy van mening dat niet kan worden geconcludeerd dat de motivering van het besluit tot inleiding van de procedure rechtmatig is wanneer daarin niet wordt verwezen naar de door de rechtspraak vereiste vergelijkbaarheidsanalyse ter rechtvaardiging van de selectiviteit van de steun, en evenmin, zelfs niet summier of voorlopig, is uiteengezet waarom de litigieuze maatregel op grond van die vergelijkbaarheidsanalyse selectief zou zijn. Het Gerecht kan de onjuiste motiveringsstandaard niet rechtvaardigen op grond van het voorlopige karakter van het besluit tot inleiding van de procedure. In het bijzonder had het Gerecht, gelet op het feit dat het besluit tot inleiding van de procedure betrekking heeft op een maatregel die in uitvoering is en dus aanzienlijke rechtsgevolgen heeft voor de begunstigden ervan, van de Commissie een — zij het summiere en voorlopige — motivering moeten verlangen die voldoet aan de normen van de rechtspraak inzake selectiviteit.

2.   Tweede middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toetsing van de toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU wat betreft de selectiviteit van de litigieuze maatregel.

Naturgy is van mening dat de conclusie van het onderzoek door het Gerecht van de door de Commissie gegeven kwalificatie van de selectiviteit van de litigieuze maatregel op meerdere punten blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting. Naturgy is van mening dat het Gerecht niet alleen blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de juridische criteria voor de toetsing van het selectieve karakter van een maatregel verschillend zijn naargelang de betrokken maatregel vóór dan wel na de inleiding van de formele onderzoeksprocedure is onderzocht, maar ook blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de bewijslast om te keren en niet vast te stellen dat de Commissie een fout heeft gemaakt door op basis van de motivering in het besluit tot inleiding van de procedure te concluderen dat de litigieuze maatregel selectief is en/of door de selectiviteit van de maatregel niet rechtens genoegzaam aan te tonen.

---

(1)  PB 2018, C 80, blz. 20

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/14 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/14

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte costituzionale (Italië) op 22 november 2021 — E.D.L.

(Zaak C-699/21)

(2022/C 73/18)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Corte costituzionale

Partij in de strafzaak

E.D.L.

Prejudiciële vraag

Moet artikel 1, lid 3, van kaderbesluit 2002/584/JBZ (1) betreffende het Europees aanhoudingsbevel, gelezen in het licht van de artikelen 3, 4 en 35 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat de uitvoerende rechterlijke autoriteit, wanneer zij van oordeel is dat een persoon die aan een ernstige, chronische en mogelijk ongeneeslijke ziekte lijdt door overlevering het risico loopt dat zijn gezondheid ernstig wordt geschaad, de uitvaardigende rechterlijke autoriteit moet verzoeken om gegevens op grond waarvan het bestaan van dit risico kan worden uitgesloten, en overlevering moet weigeren indien zij dergelijke waarborgen niet binnen een redelijke termijn heeft verkregen?

---

(1)  Kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB 2002, L 190, blz. 1).

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/14 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/14

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte costituzionale (Italië) op 22 november 2021 — O.G.

(Zaak C-700/21)

(2022/C 73/19)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Corte costituzionale

Partij in de strafzaak

O.G.

Prejudiciële vragen

| a) | Verzet artikel 4, punt 6, van [kaderbesluit] 2002/584/JBZ (1), van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, uitgelegd in het licht van artikel 1, lid 3, van dit kaderbesluit en artikel 7 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, zich tegen een regeling als de Italiaanse die — in het kader van een procedure betreffende een Europees arrestatiebevel met het oog op de uitvoering van een straf of maatregel — de uitvoerende rechterlijke autoriteiten absoluut en automatisch belet om overlevering te weigeren van onderdanen van derde landen die ingezetenen zijn of verblijven op Italiaans grondgebied, ongeacht de banden die zij met dit grondgebied hebben? |
| --- | --- |

a)

Verzet artikel 4, punt 6, van [kaderbesluit] 2002/584/JBZ (1), van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, uitgelegd in het licht van artikel 1, lid 3, van dit kaderbesluit en artikel 7 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, zich tegen een regeling als de Italiaanse die — in het kader van een procedure betreffende een Europees arrestatiebevel met het oog op de uitvoering van een straf of maatregel — de uitvoerende rechterlijke autoriteiten absoluut en automatisch belet om overlevering te weigeren van onderdanen van derde landen die ingezetenen zijn of verblijven op Italiaans grondgebied, ongeacht de banden die zij met dit grondgebied hebben?

| b) | indien de vraag onder a) bevestigend wordt beantwoord: op grond van welke criteria en veronderstellingen moeten dergelijke banden worden beschouwd als dermate belangrijk dat de rechterlijke autoriteit de tenuitvoerlegging van de overlevering moet weigeren? |
| --- | --- |

b)

indien de vraag onder a) bevestigend wordt beantwoord: op grond van welke criteria en veronderstellingen moeten dergelijke banden worden beschouwd als dermate belangrijk dat de rechterlijke autoriteit de tenuitvoerlegging van de overlevering moet weigeren?

---

(1)  PB 2002, L 190, blz. 1.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/15 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/15

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg (Luxemburg) op 1 december 2021 — GV / Caisse nationale d'assurance pension

(Zaak C-731/21)

(2022/C 73/20)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: GV

Verwerende partij: Caisse nationale d'assurance pension

Prejudiciële vraag

“Staat het recht van de Europese Unie, met name de artikelen 18, 45 en 48 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 7, lid 2, van verordening (EU) nr. 492/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Unie (1) in de weg aan bepalingen van een lidstaat, zoals artikel 195 van het Luxemburgse wetboek sociale zekerheid en de artikelen 3, 4 en 4-1 van de gewijzigde wet van 9 juli 2004 inzake de rechtsgevolgen van bepaalde partnerschappen, op grond waarvan aan de overlevende partner van een in de lidstaat van herkomst rechtsgeldig gesloten en geregistreerd partnerschap, slechts een overlevingspensioen wordt toegekend wegens de door de overleden partner in de lidstaat van ontvangst uitgeoefende beroepsactiviteit, op voorwaarde dat dit partnerschap is ingeschreven in een door laatstgenoemde lidstaat bijgehouden register teneinde na te gaan of is voldaan aan de materiële voorwaarden die deze lidstaat bij wet stelt om een partnerschap te erkennen en te verzekeren dat het aan derden kan worden tegengeworpen, terwijl de toekenning van een overlevingspensioen aan de overlevende partner van een in de lidstaat van ontvangst gesloten partnerschap enkel afhankelijk wordt gesteld van de voorwaarde dat het partnerschap aldaar rechtsgeldig is gesloten en ingeschreven?”

---

(1)  PB 2011, L 141, blz. 1.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/16 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/16

---

Hogere voorziening ingesteld op 3 december 2021 door PAO Severstal tegen het arrest van het Gerecht (Tiende kamer) van 22 september 2021 in zaak T-753/16, Severstal/Commissie

(Zaak C-747/21 P)

(2022/C 73/21)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: PAO Severstal (vertegenwoordigers: M. Krestiyanova en N. Tuominen, lawyers)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie en Eurofer, Association européenne de l’acier, ASBL

Conclusies

| — | het bestreden arrest vernietigen; |
| --- | --- |

—

het bestreden arrest vernietigen;

| — | de zaak zelf afdoen voor zover deze in staat van wijzen is; |
| --- | --- |

—

de zaak zelf afdoen voor zover deze in staat van wijzen is;

| — | subsidiair, de zaak voor verdere afdoening terugverwijzen naar het Gerecht; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de zaak voor verdere afdoening terugverwijzen naar het Gerecht;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten van zowel de procedure bij het Hof als van die bij het Gerecht. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten van zowel de procedure bij het Hof als van die bij het Gerecht.

Middelen en voornaamste argumenten

De hogere voorziening berust op de volgende middelen:

| — | Ten eerste heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door artikel 18, lid 1, van de basisverordening (1) onjuist uit te leggen, en van inhoudelijk onjuiste feitelijke vaststellingen. Het Gerecht is, zonder enige uitlegging, uitgegaan van de premisse dat het betrokken product een halffabricaat was. Dit was/is echter het eerste geschilpunt tussen partijen. Door dit geschilpunt niet te beoordelen, laat staan te erkennen dat het relevant is voor de toepassing van artikel 18, lid 1, gaat het Gerecht eraan voorbij dat zonder dit eerste geschilpunt tussen partijen op te lossen niets kan worden geconcludeerd over de vraag of de Commissie artikel 18, lid 1, al dan niet juist heeft toegepast in de onderhavige procedure. |
| --- | --- |

—

Ten eerste heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door artikel 18, lid 1, van de basisverordening (1) onjuist uit te leggen, en van inhoudelijk onjuiste feitelijke vaststellingen. Het Gerecht is, zonder enige uitlegging, uitgegaan van de premisse dat het betrokken product een halffabricaat was. Dit was/is echter het eerste geschilpunt tussen partijen. Door dit geschilpunt niet te beoordelen, laat staan te erkennen dat het relevant is voor de toepassing van artikel 18, lid 1, gaat het Gerecht eraan voorbij dat zonder dit eerste geschilpunt tussen partijen op te lossen niets kan worden geconcludeerd over de vraag of de Commissie artikel 18, lid 1, al dan niet juist heeft toegepast in de onderhavige procedure.

| — | Ten tweede heeft het Gerecht blijk gegeven van een kennelijke beoordelingsfout bij zijn uitleg van artikel 9, lid 4, van de basisverordening en door niet in te gaan op wezenlijke argumenten dan wel geen motivering te verstrekken. De Commissie heeft, onder bescherming van het Gerecht, de termijnen van de onderzoeksperiode ruim overschreven, door 2008 te kiezen als “het meest recente representatieve jaar” dat niet werd beïnvloed door de financiële crisis. In dat verband betoogt rekwirante ook dat de vaststelling in het bestreden arrest dat sprake is van schade gebrekkig is, omdat deze vaststelling niet voortvloeit uit een afweging van zowel positieve als negatieve relevante factoren. In deze context heeft rekwirante aangevoerd dat een vermindering van de productiekosten van de bedrijfstak van de Unie, naast andere factoren, ook in verband moet worden gebracht met de situatie van de bedrijfstak van de Unie na de wereldwijde financiële crisis van 2012. Het Gerecht heeft echter geweigerd om überhaupt te overwegen of de financiële crisis ook van invloed zou zijn geweest op de schadeketen. |
| --- | --- |

—

Ten tweede heeft het Gerecht blijk gegeven van een kennelijke beoordelingsfout bij zijn uitleg van artikel 9, lid 4, van de basisverordening en door niet in te gaan op wezenlijke argumenten dan wel geen motivering te verstrekken. De Commissie heeft, onder bescherming van het Gerecht, de termijnen van de onderzoeksperiode ruim overschreven, door 2008 te kiezen als “het meest recente representatieve jaar” dat niet werd beïnvloed door de financiële crisis. In dat verband betoogt rekwirante ook dat de vaststelling in het bestreden arrest dat sprake is van schade gebrekkig is, omdat deze vaststelling niet voortvloeit uit een afweging van zowel positieve als negatieve relevante factoren. In deze context heeft rekwirante aangevoerd dat een vermindering van de productiekosten van de bedrijfstak van de Unie, naast andere factoren, ook in verband moet worden gebracht met de situatie van de bedrijfstak van de Unie na de wereldwijde financiële crisis van 2012. Het Gerecht heeft echter geweigerd om überhaupt te overwegen of de financiële crisis ook van invloed zou zijn geweest op de schadeketen.

| — | Ten derde heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door artikel 2, lid 9, van de basisverordening onjuist uit te leggen en door niet op alle argumenten in te gaan, waarvan het sommigen zelf had opgeworpen. Het Gerecht is ingegaan tegen zijn eigen rechtspraak om ten onrechte te oordelen dat correcties op grond van artikel 2, lid 9, naar analogie ook kunnen worden toegepast op de berekening van de schademarge. De correctie voor VAA-kosten en winst die, met het oog op de schademarge, is toegepast op de exportprijs van rekwirante, is ontoereikend en onredelijk en geeft blijk van een kennelijke beoordelingsfout. De enige relevante exportprijs is namelijk de daadwerkelijke vrije marktprijs (CIF) aan de grens van de Unie bij het binnenkomen van de Uniemarkt [vergeleken met] de concurrerende marktprijs van de bedrijfstak van de Unie. Het standpunt van rekwirante wordt gestaafd door het arrest van het Gerecht, T-383/17, Hansol Paper/Commissie (2) (punten 196-204). |
| --- | --- |

—

Ten derde heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door artikel 2, lid 9, van de basisverordening onjuist uit te leggen en door niet op alle argumenten in te gaan, waarvan het sommigen zelf had opgeworpen. Het Gerecht is ingegaan tegen zijn eigen rechtspraak om ten onrechte te oordelen dat correcties op grond van artikel 2, lid 9, naar analogie ook kunnen worden toegepast op de berekening van de schademarge. De correctie voor VAA-kosten en winst die, met het oog op de schademarge, is toegepast op de exportprijs van rekwirante, is ontoereikend en onredelijk en geeft blijk van een kennelijke beoordelingsfout. De enige relevante exportprijs is namelijk de daadwerkelijke vrije marktprijs (CIF) aan de grens van de Unie bij het binnenkomen van de Uniemarkt [vergeleken met] de concurrerende marktprijs van de bedrijfstak van de Unie. Het standpunt van rekwirante wordt gestaafd door het arrest van het Gerecht, T-383/17, Hansol Paper/Commissie (2) (punten 196-204).

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 2009, L 343, blz. 51, met rectificatie in PB 2010, L 7, blz. 22).

(2)  Arrest van het Gerecht van 2 april 2020 (zaak T-383/17, Hansol Paper/Commissie, EU:T:2020:139).

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/17 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/17

---

Hogere voorziening ingesteld op 3 december 2021 door Novolipetsk Steel PAO tegen het arrest van het Gerecht (Tiende kamer) van 22 september 2021 in zaak T-752/16, NLMK/Commissie

(Zaak C-748/21 P)

(2022/C 73/22)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Novolipetsk Steel PAO (vertegenwoordigers: M. Krestiyanova en N. Tuominen, advocaten)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie en Eurofer, Association européenne de l’acier, ASBL

Conclusies

| — | het bestreden arrest vernietigen; |
| --- | --- |

—

het bestreden arrest vernietigen;

| — | de zaak zelf afdoen voor zover deze in staat van wijzen is; |
| --- | --- |

—

de zaak zelf afdoen voor zover deze in staat van wijzen is;

| — | subsidiair, de zaak voor verdere afdoening terugverwijzen naar het Gerecht; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de zaak voor verdere afdoening terugverwijzen naar het Gerecht;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten van zowel de procedure bij het Hof van justitie als van die bij het Gerecht. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten van zowel de procedure bij het Hof van justitie als van die bij het Gerecht.

Middelen en voornaamste argumenten

De hogere voorziening berust op de volgende middelen:

| — | Ten eerste heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door artikel 18, lid 1, van de basisverordening (1) onjuist uit te leggen, van inhoudelijk onjuiste feitelijke vaststellingen en van een onjuiste opvatting van het bewijs. Het Gerecht is uitgegaan van de premisse dat het betrokken product een halffabricaat was en heeft niet onderbouwd waarom het op dit punt simpelweg het standpunt van de Commissie heeft overgenomen. Dit is echter het eerste geschilpunt tussen partijen en is van aanzienlijke invloed op de wijze waarop artikel 18, lid 1, van de basisverordening moet worden toegepast. Door dit geschilpunt niet te beoordelen, laat staan te erkennen dat het relevant is voor de toepassing van artikel 18, lid 1, gaat het Gerecht eraan voorbij dat zonder dit eerste geschilpunt tussen partijen op te lossen niets kan worden geconcludeerd over de vraag of de Commissie artikel 18, lid 1, al dan niet juist heeft toegepast in de onderhavige procedure. |
| --- | --- |

—

Ten eerste heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door artikel 18, lid 1, van de basisverordening (1) onjuist uit te leggen, van inhoudelijk onjuiste feitelijke vaststellingen en van een onjuiste opvatting van het bewijs. Het Gerecht is uitgegaan van de premisse dat het betrokken product een halffabricaat was en heeft niet onderbouwd waarom het op dit punt simpelweg het standpunt van de Commissie heeft overgenomen. Dit is echter het eerste geschilpunt tussen partijen en is van aanzienlijke invloed op de wijze waarop artikel 18, lid 1, van de basisverordening moet worden toegepast. Door dit geschilpunt niet te beoordelen, laat staan te erkennen dat het relevant is voor de toepassing van artikel 18, lid 1, gaat het Gerecht eraan voorbij dat zonder dit eerste geschilpunt tussen partijen op te lossen niets kan worden geconcludeerd over de vraag of de Commissie artikel 18, lid 1, al dan niet juist heeft toegepast in de onderhavige procedure.

| — | Ten tweede heeft het Gerecht blijk gegeven van een kennelijke beoordelingsfout bij zijn uitleg van artikel 9, lid 4, van de basisverordening en door niet in te gaan op wezenlijke argumenten dan wel geen motivering te verstrekken. De Commissie heeft, onder bescherming van het Gerecht, de grenzen van de onderzoeksperiode of van de in aanmerking genomen periode ruim overschreven, door 2008 te kiezen als “het meest recente representatieve jaar”, wegens de financiële crisis. In dat verband betoogt rekwirante ook dat de vaststelling in het bestreden arrest dat sprake is van schade, gebrekkig is, omdat deze vaststelling niet voortvloeit uit een afweging van zowel positieve als negatieve relevante factoren. In deze context heeft rekwirante aangevoerd dat een vermindering van de productiekosten van de bedrijfstak van de Unie, naast andere factoren, ook in verband moet worden gebracht met de situatie van de bedrijfstak van de Unie na de wereldwijde financiële crisis van 2012. Het Gerecht heeft echter tegelijkertijd geweigerd om überhaupt te overwegen of de financiële crisis ook van invloed zou zijn geweest op de schadeketen |
| --- | --- |

—

Ten tweede heeft het Gerecht blijk gegeven van een kennelijke beoordelingsfout bij zijn uitleg van artikel 9, lid 4, van de basisverordening en door niet in te gaan op wezenlijke argumenten dan wel geen motivering te verstrekken. De Commissie heeft, onder bescherming van het Gerecht, de grenzen van de onderzoeksperiode of van de in aanmerking genomen periode ruim overschreven, door 2008 te kiezen als “het meest recente representatieve jaar”, wegens de financiële crisis. In dat verband betoogt rekwirante ook dat de vaststelling in het bestreden arrest dat sprake is van schade, gebrekkig is, omdat deze vaststelling niet voortvloeit uit een afweging van zowel positieve als negatieve relevante factoren. In deze context heeft rekwirante aangevoerd dat een vermindering van de productiekosten van de bedrijfstak van de Unie, naast andere factoren, ook in verband moet worden gebracht met de situatie van de bedrijfstak van de Unie na de wereldwijde financiële crisis van 2012. Het Gerecht heeft echter tegelijkertijd geweigerd om überhaupt te overwegen of de financiële crisis ook van invloed zou zijn geweest op de schadeketen

| — | Ten derde heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door artikel 2, lid 9, van de basisverordening onjuist uit te leggen en door niet op alle argumenten in te gaan, waarvan het sommige zelf had opgeworpen. Het Gerecht is ingegaan tegen zijn eigen rechtspraak door in strijd met het recht te oordelen dat correcties op grond van artikel 2, lid 9, naar analogie ook kunnen worden toegepast op de berekening van de schademarge. De correctie voor VAA-kosten en winst die, met het oog op de schademarge, is toegepast op de exportprijs van rekwirante, is ontoereikend en onredelijk en geeft blijk van een kennelijke beoordelingsfout. De enige relevante exportprijs is namelijk de daadwerkelijke vrije marktprijs (CIF) aan de grens van de Unie bij het binnenkomen van de Uniemarkt [vergeleken met] de concurrerende marktprijs van de bedrijfstak van de Unie. Het standpunt van rekwirante wordt gestaafd door het arrest van het Gerecht, T-383/17, Hansol Paper/Commissie (2) (punten 196-204). |
| --- | --- |

—

Ten derde heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door artikel 2, lid 9, van de basisverordening onjuist uit te leggen en door niet op alle argumenten in te gaan, waarvan het sommige zelf had opgeworpen. Het Gerecht is ingegaan tegen zijn eigen rechtspraak door in strijd met het recht te oordelen dat correcties op grond van artikel 2, lid 9, naar analogie ook kunnen worden toegepast op de berekening van de schademarge. De correctie voor VAA-kosten en winst die, met het oog op de schademarge, is toegepast op de exportprijs van rekwirante, is ontoereikend en onredelijk en geeft blijk van een kennelijke beoordelingsfout. De enige relevante exportprijs is namelijk de daadwerkelijke vrije marktprijs (CIF) aan de grens van de Unie bij het binnenkomen van de Uniemarkt [vergeleken met] de concurrerende marktprijs van de bedrijfstak van de Unie. Het standpunt van rekwirante wordt gestaafd door het arrest van het Gerecht, T-383/17, Hansol Paper/Commissie (2) (punten 196-204).

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 2009, L 343, blz. 51, met rectificatie in PB 2010, L 7, blz. 22).

(2)  Arrest van het Gerecht van 2 april 2020 (zaak T-383/17, Hansol Paper/Commissie, EU:T:2020:139).

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/18 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/18

---

Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2021 door Marián Kočner tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 29 september 2021 in zaak T-528/20, Kočner/Europol

(Zaak C-755/21 P)

(2022/C 73/23)

Procestaal: Slowaaks

Partijen

Rekwirant: Marián Kočner (vertegenwoordigers: M. Mandzák, M. Para, advokáti)

Andere partijen in de procedure: Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving, Koninkrijk Spanje

Conclusies

| — | vernietiging van het bestreden arrest in zijn geheel; |
| --- | --- |

—

vernietiging van het bestreden arrest in zijn geheel;

| — | terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht; |
| --- | --- |

—

terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht;

| — | bevel aan het Gerecht om te beslissen over de proceskosten. |
| --- | --- |

—

bevel aan het Gerecht om te beslissen over de proceskosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirant wijst op twee schadeveroorzakende gebeurtenissen. Hij voert zes middelen in hogere voorziening aan. Het Gerecht heeft blijk gegeven van onjuiste rechtsopvattingen en heeft het materiële recht onjuist toegepast, inzonderheid wat betreft de hoofdelijke aansprakelijkheid van de gerekwireerde en de lidstaat voor de schade, het heeft het nationale recht onjuist uitgelegd, ten onrechte vastgesteld dat een causaal verband tussen de gedraging van de gerekwireerde en de schadeveroorzakende gebeurtenis ontbrak, en heeft daarnaast het bestreden arrest ontoereikend gemotiveerd en bewijzen onjuist opgevat.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/18 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/18

---

Hogere voorziening ingesteld op 29 september 2021 door TUIfly GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 10 december 2021 in zaak T-447/18, TUIfly GmbH / Europese Commissie

(Zaak C-763/21 P)

(2022/C 73/24)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: TUIfly GmbH (vertegenwoordigers: L. Giesberts en D. J. Westarp, Rechtsanwälte)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| — | Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 29 september 2021 in zaak T-447/18 in zijn geheel vernietigen en de artikelen 7 en 8, alsmede de artikelen 9, 10 en 11, voor zover deze laatste betrekking hebben op de artikelen 7 en 8, van besluit (EU) 2018/628 van verweerster van 11 november 2016 betreffende staatssteun SA.24221 (2011/C) (ex 2011/NN) die Oostenrijk ten uitvoer heeft gelegd ten gunste van de luchthaven van Klagenfurt, Ryanair en andere luchtvaartmaatschappijen die van de luchthaven gebruikmaken (PB 2018, L 107, blz. 1), nietig verklaren. |
| --- | --- |

—

Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 29 september 2021 in zaak T-447/18 in zijn geheel vernietigen en de artikelen 7 en 8, alsmede de artikelen 9, 10 en 11, voor zover deze laatste betrekking hebben op de artikelen 7 en 8, van besluit (EU) 2018/628 van verweerster van 11 november 2016 betreffende staatssteun SA.24221 (2011/C) (ex 2011/NN) die Oostenrijk ten uitvoer heeft gelegd ten gunste van de luchthaven van Klagenfurt, Ryanair en andere luchtvaartmaatschappijen die van de luchthaven gebruikmaken (PB 2018, L 107, blz. 1), nietig verklaren.

| — | Verweerster verwijzen in de kosten van beide instanties. |
| --- | --- |

—

Verweerster verwijzen in de kosten van beide instanties.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante twee middelen aan.

In de eerste plaats heeft het Gerecht in het bestreden arrest artikel 107, lid 1, VWEU onjuist uitgelegd en aldus het Unierecht geschonden. In het kader van artikel 107, lid 1, VWEU heeft het Gerecht bij de toepassing van het beginsel van de investeerder in een markteconomie de grenzen van de toelaatbare uitlegging van het Unierecht overschreden.

Enerzijds heeft het Gerecht, in navolging van de Commissie, ten onrechte aangenomen dat rekwirante een voordeel is toegekend. In dit verband heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door bij de toepassing van het beginsel van de investeerder in een markteconomie een aantal ontoelaatbare overwegingen te hanteren. In de eerste plaats heeft het Hof artikel 107, lid 1, VWEU niet strikt objectief, maar subjectief uitgelegd. Daarbij heeft het Gerecht (in navolging van de Commissie) rekening gehouden met het feit dat de lidstaat vóór het sluiten van de overeenkomsten geen bedrijfsplan had opgesteld. Dit was echter niet in overeenstemming met de toenmalige rechtspraak en administratieve praktijk, zodat de rechter het vereiste van bescherming van het gewettigd vertrouwen en het verbod van terugwerkende kracht heeft geschonden.

Bovendien heeft het Gerecht zijn analyse van de rentabiliteit uitsluitend gebaseerd op overwegingen van rentabiliteit op korte termijn, hoewel dit volgens de rechtspraak van de Europese rechterlijke instanties materieel onjuist was en niet strookte met de administratieve praktijk in de betrokken periode. Aldus heeft het Gerecht de richtsnoeren van de Commissie voor de luchtvaartsector, die pas na de sluiting van de afzetovereenkomsten zijn vastgesteld, met ontoelaatbare terugwerkende kracht op de overeenkomsten toegepast. De aanvraag zelf was ook onjuist. Het Gerecht baseerde zijn bevindingen ook op gestelde bijzondere kenmerken van de sector van de lagekostenluchtvaartmaatschappijen, die op het relevante tijdstip niet bestonden.

Rekwirante betoogt dat, indien overwegingen van rentabiliteit op lange termijn in aanmerking waren genomen, of indien de voormelde inbreuken niet hadden plaatsgevonden, het bestaan van steun op grond van artikel 107, lid 1, VWEU had moeten worden ontkend.

In de tweede plaats verwijt rekwirante het Gerecht dat het op het niveau van de mogelijke rechtvaardiging van de steun artikel 107, lid 3, onder a), VWEU onjuist heeft toegepast en verstrikt is geraakt in evidente tegenstrijdigheden.

Om te beginnen is de door het Gerecht gekozen toetsingsmaatstaf (waarbij uitsluitend wordt gekeken naar de rentabiliteit van de afzonderlijke door rekwirante geëxploiteerde vluchtverbindingen) materieel onjuist, aangezien daarbij geen rekening is gehouden met het door het rechtsstelsel vereiste onderscheid tussen het niveau van de feiten en het niveau van de rechtvaardiging. Bovendien stemde de norm (inzonderheid met betrekking tot de marketingovereenkomst van 2003) geenszins overeen met de op dat moment relevante administratieve of juridische praktijk. Bovendien heeft het Gerecht, anders dan op het niveau van de aan de luchthaven toegekende steun, op het niveau van rekwirante ten onrechte geen rekening gehouden met de vervoersbehoeften van de regio Karinthië. Daarin is op grond van de verwandheid respectievelijk het identieke belang van de aan de luchthaven en aan rekwirante toegekende steun een onoplosbare tegenstrijdigheid van waarden gelegen. Het Gerecht heeft de fundamentele waarden van artikel 107, lid 3, VWEU verkeerd opgevat en aldus deze bepaling geschonden.

Rekwirante betoogt dat, indien artikel 107, lid 3, VWEU op toelaatbare wijze was toegepast, de steun als gerechtvaardigd had moeten worden aangemerkt.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/20 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/20

---

Hogere voorziening ingesteld op 15 december 2021 door Oriol Junqueras i Vies tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 5 oktober 2021 in zaak T-613/20, Junqueras i Vies / Parlement

(Zaak C-780/21 P)

(2022/C 73/25)

Procestaal: Spaans

Partijen

Rekwirant: Oriol Junqueras i Vies (vertegenwoordiger: M. Marsal i Ferret, abogado)

Andere partij in de procedure: Europees Parlement

Conclusies

De beschikking van de Zesde kamer van het Gerecht van de Europese Unie van 5 oktober 2021 in zaak T-613/20 vernietigen.

De hogere voorziening in haar geheel ontvankelijk verklaren.

De zaak voortzetten opdat de Zesde kamer van het Gerecht de ontvankelijk verklaarde hogere voorziening behandelt.

Het Europees Parlement verwijzen in de kosten van de procedure inzake de exceptie van niet-ontvankelijkheid en in die van de onderhavige hogere voorziening.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn hogere voorziening voert rekwirant vijf met juridische argumenten onderbouwde middelen aan.

Eerste middel: De beschikking doet afbreuk aan het recht op effectieve rechterlijke bescherming (artikel 47 VWEU en de artikelen 6 en 13 EVRM), aangezien zij, doordat hierbij het beroep niet-ontvankelijk is verklaard (en is beslist dat de zaken niet worden gevoegd en de procedure niet wordt geschorst), elk nuttig effect ontneemt aan de beslissing die het Hof van Justitie van de Europese Unie kan geven in zaak C-115/21 P en, indien de zaak wordt terugverwezen, aan de beslissing die het Gerecht van de Europese Unie kan geven in zaak T-24/20 (1). Dit omdat het Gerecht ook blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van de rechtsgevolgen van de rechterlijke beslissing die kan worden gegeven in de zaken T-24/20 en C-115/21 P. Het Gerecht was van oordeel dat een nieuw besluit van de nationale autoriteiten van het Koninkrijk Spanje nodig was om Junqueras in staat te stellen zijn zetel opnieuw in te nemen, terwijl dat de rechterlijke beslissingen ten gunste van zijn verzoek zouden betekenen dat Junqueras zijn zetel zou hebben kunnen behouden.

Tweede middel: De bestreden beschikking geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van de jurisprudentiële voorwaarden voor de vaststelling dat de bestreden handeling leidt tot rechtstreekse geraaktheid, en geeft derhalve blijk van een onjuiste rechtsopvatting door te concluderen dat verzoekster geen procesbevoegdheid in de zin van artikel 263, lid 4, VWEU heeft. De beschikking ontneemt elk nuttig effect aan de rechterlijke beslissingen die kunnen worden gegeven in de zaken C-115/21 P en T-24/20 en miskent dat, indien de handeling niet was vastgesteld, de zetel van Junqueras nog steeds vacant zou zijn, hij deze weer had kunnen innemen en het herstel van zijn rechten niet zou zijn verhinderd.

Derde middel: De beschikking schendt het recht op gelijke behandeling (art. 20 VWEU) en het recht op effectieve rechterlijke bescherming (art. 47 VWEU). In de beschikking worden deze bepalingen verkeerd uitgelegd, namelijk in die zin dat de schending van deze rechten enkel tot uiting komt in de behandeling van de zaak ten gronde, terwijl, indien Junqueras op dezelfde wijze zou zijn behandeld als het lid van het Europees Parlement tot wie de bestreden handeling was gericht (rechtstreekse toepassing van de gevolgen van het arrest van het Hof van Justitie van 19 december 2019 in zaak C-502/19 (2) en vaststelling van het besluit van het Europees Parlement in tegenstelling tot hetgeen door het Koninkrijk Spanje is meegedeeld), de thans bestreden beschikking niet zou zijn vastgesteld, aangezien Junqueras zijn zetel zou hebben behouden. De schending van het recht op gelijke behandeling en van het recht op effectieve rechterlijke bescherming toont aan dat Junqueras rechtstreeks is geraakt, hetgeen hem procesbevoegdheid krachtens artikel 263, lid 4, VWEU verleent.

Vierde middel: De beschikking geeft een juridisch onjuiste uitlegging van de gevolgen van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. De beschikking gaat er ten onrechte van uit dat de rechtstreekse gevolgen van bestreden handelingen voor uit het VWEU voortvloeiende rechten niet leiden tot procesbevoegdheid in de zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU, en miskent dat in casu geen afbreuk wordt gedaan aan de bevoegdheden van rechterlijke toetsing van het Unierecht, omdat van Junqueras niet kan worden verlangd dat hij in eigen land opkomt tegen een handeling waarbij de zetel die hij opnieuw wenst in te nemen, vacant is verklaard, en geeft derhalve blijk van een onjuiste rechtsopvatting.

Vijfde middel: In de beschikking is een rechtens onjuiste toepassing gegeven aan de beginselen van doeltreffendheid en voorrang van het Unierecht. De beschikking geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting door niet vast te stellen dat uit de bestreden handeling bleek dat het voornemen bestond om geen nuttige werking te verlenen aan het arrest van het Hof van Justitie van 19 december 2019 in zaak C-502/19, hetgeen tevens schending opleverde van het recht op effectieve rechterlijke bescherming van art. 47 VWEU in de vorm van het recht op correcte tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen, zodat Junqueras procesbevoegdheid heeft in de zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU.

---

(1)  Beschikking van 15 december 2020, Junqueras i Vies/Parlement (T-24/20, EU:T:2020:601)

(2)  Arrest van 19 december 2019, Junqueras Vies (C-502/19, EU:C:2019:1115)

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/21 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/21

---

Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2021 door Covestro Deutschland AG tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in zaak T-745/18, Covestro Deutschland AG / Europese Commissie

(Zaak C-790/21 P)

(2022/C 73/26)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Covestro Deutschland AG (vertegenwoordigers: T. Hartmann, M. Kachel, D. Fouquet, advocaten)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Bondsrepubliek Duitsland

Conclusies

| 1. | het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 6 oktober 2021 in zaak T-745/18 vernietigen en het besluit van de Europese Commissie van 28 mei 2018 betreffende steunmaatregel SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN), C(2018) 3166, voor de jaren 2012 en 2013 nietig verklaren; |
| --- | --- |

1.

het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 6 oktober 2021 in zaak T-745/18 vernietigen en het besluit van de Europese Commissie van 28 mei 2018 betreffende steunmaatregel SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN), C(2018) 3166, voor de jaren 2012 en 2013 nietig verklaren;

| 2. | subsidiair, het bestreden arrest vernietigen en het litigieuze besluit jegens rekwirante nietig verklaren; |
| --- | --- |

2.

subsidiair, het bestreden arrest vernietigen en het litigieuze besluit jegens rekwirante nietig verklaren;

| 3. | subsidiair ten opzichte van de vordering onder 1, het bestreden arrest vernietigen, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe beslissing en het litigieuze besluit nietig verklaren; |
| --- | --- |

3.

subsidiair ten opzichte van de vordering onder 1, het bestreden arrest vernietigen, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe beslissing en het litigieuze besluit nietig verklaren;

| 4. | subsidiair ten opzichte van de vordering onder 2, het bestreden arrest vernietigen, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe beslissing en het litigieuze besluit jegens rekwirante nietig verklaren; |
| --- | --- |

4.

subsidiair ten opzichte van de vordering onder 2, het bestreden arrest vernietigen, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe beslissing en het litigieuze besluit jegens rekwirante nietig verklaren;

| 5. | de Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

5.

de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter onderbouwing van haar hogere voorziening voert rekwirante vier middelen aan.

Eerste middel en tweede middel: schending van het recht om te worden gehoord en niet-nakoming van de motiveringsplicht

In het kader van de eerste twee middelen stelt rekwirante dat het Gerecht Unierechtelijke procedurevoorschriften heeft geschonden, te weten rekwirantes recht om te worden gehoord en de verplichting van het Gerecht om zijn arresten te motiveren. Als gevolg van deze schendingen is het Gerecht ten onrechte tot de slotsom gekomen dat sprake is van staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU.

Met het eerste onderdeel van deze twee middelen stelt rekwirante dat het Gerecht haar betoog over de vaststelling van het bedrag van de heffing overeenkomstig artikel 19, lid 2, van de Duitse Stromnetzentgeltverordnung (federaal besluit betreffende de nettarieven; hierna: “StromNEV”) niet in aanmerking heeft genomen bij de beoordeling van de vraag of sprake is van staatscontrole (punt 8 van het bestreden arrest).

Met het tweede onderdeel van deze twee middelen voert rekwirante aan dat het Gerecht geen rekening heeft gehouden met haar betoog over de vaststelling van het bedrag van de heffing overeenkomstig artikel 19, lid 2, StromNEV (punten 12, 94, 103, 129, 135 en 146 van het bestreden arrest).

Met het derde onderdeel van deze twee middelen verwijt rekwirante het Gerecht dat het is voorbijgegaan aan haar betoog over het ontbreken van schadeloosstelling voor de gederfde inkomsten en de kosten als gevolg van de verleende vrijstellingen van nettarieven (punten 130 en 143 van het bestreden arrest).

Met het vierde onderdeel van deze twee middelen voert rekwirante aan dat het Gerecht haar betoog over de nietigheid van het besluit van 2011 van het Bundesnetzagentur (federaal agentschap voor netwerken, Duitsland) niet in aanmerking heeft genomen bij de beoordeling van de vraag of sprake is van staatsmiddelen (punten 107 en 125 van het bestreden arrest).

Derde middel: schending van artikel 107, lid 1 VWEU

In het kader van het derde middel betoogt rekwirante voorts dat het Gerecht materieel Unierecht heeft geschonden door de in artikel 19, lid 2, StromNEV vastgestelde heffing als staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU aan te merken (punten 78-145 van het bestreden arrest).

In de eerste plaats voert rekwirante in dit verband aan dat het Gerecht in het kader van zijn beoordeling rechtens onjuiste staatssteuncriteria heeft gehanteerd, aangezien het heeft geoordeeld dat de litigieuze heffing een voordeel vormt. Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat er sprake is van een voordeel en is voorbijgegaan aan het feit dat uit de aard van de zaak en de systematiek van de StromNEV volgt dat er geen selectiviteit is.

In de tweede plaats stelt rekwirante dat het Gerecht de heffing overeenkomstig artikel 19, lid 2, StromNEV ten onrechte heeft aangemerkt als een met staatsmiddelen bekostigde steunmaatregel. In dit verband heeft het Gerecht een verkeerd uitgangspunt gehanteerd voor de beoordeling van de vraag of de middelen staatsmiddelen zijn en ten onrechte geoordeeld dat sprake is van een verplichte heffing, hetgeen impliceert dat de middelen staatsmiddelen zijn.

In de derde plaats betoogt rekwirante dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat sprake is van controle van de staat over de middelen die afkomstig zijn van de heffing overeenkomstig artikel 19, lid 2, StromNEV.

Vierde middel: schending van het non-discriminatiebeginsel

Ten slotte beroept rekwirante zich in het kader van haar vierde middel op schending van het non-discriminatiebeginsel, die erin bestaat dat het Gerecht, ten eerste, is voorbijgegaan aan het verboden verschil in behandeling dat voortvloeit uit de door de Commissie bij het litigieuze besluit gelaste terugvordering van de steun ten opzichte van de overgangsbepaling in artikel 32, lid 7, StromNEV van 2013, ten tweede een ongeoorloofd onderscheid maakt tussen bandlastverbruikers en ten derde anticyclische verbruikers en bandlastverbruikers op ongerechtvaardigde wijze gelijk behandelt (punten 192-210 van het bestreden arrest).

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/22 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/22

---

Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2021 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in zaak T-745/18, Covestro Deutschland AG / Europese Commissie

(Zaak C-791/21 P)

(2022/C 73/27)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: J. Möller en R. Kanitz, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Covestro Deutschland AG, Europese Commissie

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 6 oktober 2021 in zaak T-745/18 vernietigen voor zover het beroep daarbij ongegrond is verklaard, |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 6 oktober 2021 in zaak T-745/18 vernietigen voor zover het beroep daarbij ongegrond is verklaard,

| — | het besluit van de Commissie van 28 mei 2018 betreffende steunmaatregel SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) van Duitsland voor bandlastverbruikers volgens artikel 19 StromNEV, C(2018) 3166 final, voor de jaren 2012 en 2013 overeenkomstig artikel 61, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie nietig verklaren, |
| --- | --- |

—

het besluit van de Commissie van 28 mei 2018 betreffende steunmaatregel SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) van Duitsland voor bandlastverbruikers volgens artikel 19 StromNEV, C(2018) 3166 final, voor de jaren 2012 en 2013 overeenkomstig artikel 61, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie nietig verklaren,

| — | de Commissie verwijzen in de kosten die voor het Gerecht en voor het Hof van Justitie zijn opgekomen. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten die voor het Gerecht en voor het Hof van Justitie zijn opgekomen.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter onderbouwing van haar hogere voorziening voert rekwirante één enkel middel aan, dat is ontleend aan schending van artikel 107, lid 1, VWEU. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat het bij de regeling in artikel 19, lid 2, van de Duitse Stromnetzentgeltverordnung (federaal besluit betreffende de nettarieven; hierna: “StromNEV”) om staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU gaat.

Ten eerste heeft het Gerecht in het kader van de beoordeling of de nettarieven staatsmiddelen zijn ten onrechte vastgesteld dat het bestaan van een verplichte heffing ten laste van de eindverbruikers of eindafnemers en de controle van de staat over de middelen of de beheerders van deze middelen twee elementen vormen die “twee alternatieve voorwaarden” zijn.

Ten tweede is het Gerecht in het kader van de beoordeling of er sprake is van een “verplichte heffing ten laste van de eindverbruikers of eindafnemers” ten onrechte ervan uitgegaan dat de relatie tussen de elektriciteitsleverancier en de eindverbruikers niet van belang is. Voorts heeft het Gerecht ten onrechte de verplichting tot inning van de heffing in aanmerking genomen, en niet de wettelijke verplichting tot betaling van de nettarieven.

Ten derde heeft het Gerecht in het kader van de beoordeling of er sprake is van staatscontrole of beschikkingsbevoegdheid van de staat ten onrechte geoordeeld dat de doelbinding van de geïnde nettarieven niet uitsluit dat de staat over die middelen kon beschikken.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/23 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/23

---

Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2021 door AZ tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in zaak T-196/19, AZ / Commissie

(Zaak C-792/21 P)

(2022/C 73/28)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: AZ (vertegenwoordigers: T. Hartmann, D. Fouquet, M. Kachel, Rechtsanwälte)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Bondsrepubliek Duitsland

Conclusies

| 1. | a) | het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 6 oktober 2021 in zaak T-196/19 vernietigen en het besluit van de Europese Commissie van 28 mei 2018 betreffende steunmaatregel SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN), kennisgeving geschied onder nummer C(2018) 3166, nietig verklaren met betrekking tot de jaren 2012 en 2013; |
| --- | --- | --- |

1.

a)

het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 6 oktober 2021 in zaak T-196/19 vernietigen en het besluit van de Europese Commissie van 28 mei 2018 betreffende steunmaatregel SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN), kennisgeving geschied onder nummer C(2018) 3166, nietig verklaren met betrekking tot de jaren 2012 en 2013;

| b) | subsidiair ten opzichte van a), het bestreden arrest vernietigen en het litigieuze besluit jegens rekwirante nietig verklaren; |
| --- | --- |

b)

subsidiair ten opzichte van a), het bestreden arrest vernietigen en het litigieuze besluit jegens rekwirante nietig verklaren;

| 2. | subsidiair ten opzichte van punt 1,






  a) | het bestreden arrest vernietigen, het litigieuze besluit nietig verklaren voor zover daarbij voor bandlastverbruikers met minstens 7 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 20 %, voor bandlastverbruikers met minstens 7 500 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 15 % en voor bandlastverbruikers met minstens 8 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 10 % van de gepubliceerde nettarieven wordt gelast, de zaak voor het overige terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe uitspraak over de in eerste aanleg ingestelde vordering onder punt 1 a), en het litigieuze besluit ook voor het overige nietig verklaren; |
| --- | --- | --- |

2.

subsidiair ten opzichte van punt 1,

a)

het bestreden arrest vernietigen, het litigieuze besluit nietig verklaren voor zover daarbij voor bandlastverbruikers met minstens 7 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 20 %, voor bandlastverbruikers met minstens 7 500 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 15 % en voor bandlastverbruikers met minstens 8 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 10 % van de gepubliceerde nettarieven wordt gelast, de zaak voor het overige terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe uitspraak over de in eerste aanleg ingestelde vordering onder punt 1 a), en het litigieuze besluit ook voor het overige nietig verklaren;

| b) | subsidiair ten opzichte van a), het bestreden arrest vernietigen, het litigieuze besluit jegens rekwirante nietig verklaren voor zover daarbij voor bandlastverbruikers met minstens 7 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 20 % van de gepubliceerde nettarieven wordt gelast, de zaak voor het overige terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe uitspraak over de in eerste aanleg ingestelde vordering onder punt 1 b), en het litigieuze besluit jegens rekwirante in zijn geheel [of “voor het overige ook”] nietig verklaren; |
| --- | --- |

b)

subsidiair ten opzichte van a), het bestreden arrest vernietigen, het litigieuze besluit jegens rekwirante nietig verklaren voor zover daarbij voor bandlastverbruikers met minstens 7 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 20 % van de gepubliceerde nettarieven wordt gelast, de zaak voor het overige terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe uitspraak over de in eerste aanleg ingestelde vordering onder punt 1 b), en het litigieuze besluit jegens rekwirante in zijn geheel [of “voor het overige ook”] nietig verklaren;

| 3. | subsidiair ten opzichte van punt 2,






  a) | het bestreden arrest vernietigen, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe uitspraak over de in eerste aanleg ingestelde vordering onder punt 1 a), en het litigieuze besluit nietig verklaren; |
| --- | --- | --- |

3.

subsidiair ten opzichte van punt 2,

a)

het bestreden arrest vernietigen, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe uitspraak over de in eerste aanleg ingestelde vordering onder punt 1 a), en het litigieuze besluit nietig verklaren;

| b) | subsidiair ten opzichte van a), het bestreden arrest vernietigen, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe uitspraak over de in eerste aanleg ingestelde vordering onder punt 1 b), en het litigieuze besluit jegens rekwirante nietig verklaren; |
| --- | --- |

b)

subsidiair ten opzichte van a), het bestreden arrest vernietigen, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe uitspraak over de in eerste aanleg ingestelde vordering onder punt 1 b), en het litigieuze besluit jegens rekwirante nietig verklaren;

| 4. | subsidiair ten opzichte van punt 3,






  a) | het bestreden arrest vernietigen en het litigieuze besluit nietig verklaren voor zover daarbij voor bandlastverbruikers met minstens 7 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 20 %, voor bandlastverbruikers met minstens 7 500 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 15 % en voor bandlastverbruikers met minstens 8 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 10 % van de gepubliceerde nettarieven wordt gelast; |
| --- | --- | --- |

4.

subsidiair ten opzichte van punt 3,

a)

het bestreden arrest vernietigen en het litigieuze besluit nietig verklaren voor zover daarbij voor bandlastverbruikers met minstens 7 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 20 %, voor bandlastverbruikers met minstens 7 500 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 15 % en voor bandlastverbruikers met minstens 8 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 10 % van de gepubliceerde nettarieven wordt gelast;

| b) | subsidiair ten opzichte van a), het bestreden arrest vernietigen en het litigieuze besluit jegens rekwirante nietig verklaren voor zover daarbij voor bandlastverbruikers met minstens 7 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 20 % van de gepubliceerde nettarieven wordt gelast; |
| --- | --- |

b)

subsidiair ten opzichte van a), het bestreden arrest vernietigen en het litigieuze besluit jegens rekwirante nietig verklaren voor zover daarbij voor bandlastverbruikers met minstens 7 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 20 % van de gepubliceerde nettarieven wordt gelast;

| 5. | subsidiair ten opzichte van punt 4,






  a) | het bestreden arrest vernietigen, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe uitspraak over de in eerste aanleg ingestelde vordering onder punt 2 a), en het litigieuze besluit nietig verklaren voor zover daarbij voor bandlastverbruikers met minstens 7 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 20 %, voor bandlastverbruikers met minstens 7 500 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 15 % en voor bandlastverbruikers met minstens 8 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 10 % van de gepubliceerde nettarieven wordt gelast; |
| --- | --- | --- |

5.

subsidiair ten opzichte van punt 4,

a)

het bestreden arrest vernietigen, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe uitspraak over de in eerste aanleg ingestelde vordering onder punt 2 a), en het litigieuze besluit nietig verklaren voor zover daarbij voor bandlastverbruikers met minstens 7 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 20 %, voor bandlastverbruikers met minstens 7 500 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 15 % en voor bandlastverbruikers met minstens 8 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 10 % van de gepubliceerde nettarieven wordt gelast;

| b) | subsidiair ten opzichte van a), het bestreden arrest vernietigen, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe uitspraak over de in eerste aanleg ingestelde vordering onder punt 2 b), en het litigieuze besluit jegens rekwirante nietig verklaren voor zover daarbij voor bandlastverbruikers met minstens 7 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 20 % van de gepubliceerde nettarieven wordt gelast; |
| --- | --- |

b)

subsidiair ten opzichte van a), het bestreden arrest vernietigen, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe uitspraak over de in eerste aanleg ingestelde vordering onder punt 2 b), en het litigieuze besluit jegens rekwirante nietig verklaren voor zover daarbij voor bandlastverbruikers met minstens 7 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 20 % van de gepubliceerde nettarieven wordt gelast;

| 6. | de Commissie verwijzen in de kosten, met inbegrip van advocaten- en reiskosten. |
| --- | --- |

6.

de Commissie verwijzen in de kosten, met inbegrip van advocaten- en reiskosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter onderbouwing van haar hogere voorziening voert rekwirante vier middelen aan.

Eerste middel en tweede middel: schending van het recht om te worden gehoord en niet-nakoming van de motiveringsplicht

In het kader van het eerste en het tweede middel stelt rekwirante dat het Gerecht Unierechtelijke procedurevoorschriften heeft geschonden, te weten rekwirantes recht om te worden gehoord en zijn verplichting om zijn arresten te motiveren. Als gevolg van deze schendingen is het Gerecht ten onrechte tot de slotsom gekomen dat sprake is van staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU.

Met het eerste onderdeel van deze twee middelen voert rekwirante aan dat het Gerecht geen rekening heeft gehouden met haar betoog over de onjuistheid van het referentiekader dat ten grondslag ligt aan de beoordeling van de vraag of sprake is van een selectief voordeel (punten 8, 117 en 127 van het bestreden arrest).

Met het tweede onderdeel van deze beide middelen voert rekwirante aan dat het Gerecht haar betoog over de vaststelling van de hoogte van de heffing als bedoeld in artikel 19, lid 2, van de Duitse Stromnetzentgeltverordnung (hierna: “StromNEV”) niet in aanmerking heeft genomen (punten 12, 68, 100 en 101 van het bestreden arrest).

Met het derde onderdeel van deze twee middelen voert rekwirante aan dat het Gerecht haar betoog over het ontbreken van schadeloosstelling voor de gederfde inkomsten en de kosten als gevolg van de verleende vrijstellingen van de nettarieven niet in aanmerking heeft genomen bij zijn beoordeling van de vraag of sprake is van staatsmiddelen (punten 95 en 96 van het bestreden arrest).

Met het vierde onderdeel van deze twee middelen voert rekwirante aan dat het Gerecht haar betoog over de nietigheid van het besluit van 2011 van de Bundesnetzagentur (Duitse federale energietoezichthouder) niet in aanmerking heeft genomen bij de beoordeling van de vraag of sprake is van staatsmiddelen (punt 76 van het bestreden arrest).

Derde middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU

In het kader van het derde middel betoogt rekwirante voorts dat het Gerecht materieel Unierecht heeft geschonden door de in artikel 19, lid 2, StromNEV vastgestelde heffing aan te merken als staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU.

In de eerste plaats voert rekwirante in dit verband aan dat het Gerecht rechtens onjuiste staatssteuncriteria heeft gehanteerd bij zijn beoordeling of er sprake is van een belasting vanuit het oogpunt van de staatssteunregels en van staatscontrole (punten 77, 83, 86 en 101 van het bestreden arrest).

In de tweede plaats voert rekwirante aan dat het Gerecht, wegens een onjuiste opvatting van het nationaal recht, de heffing als bedoeld in artikel 19, lid 2, StromNEV ten onrechte heeft gekwalificeerd als een belasting vanuit het oogpunt van de staatssteunregels, hoewel er geen sprake was van een inningsplicht van de netbeheerder of van een betalingsplicht van de netgebruiker of de eindverbruiker van elektriciteit en de netbeheerders niet schadeloos waren gesteld voor de gederfde inkomsten en de kosten (punt 68 en punten 75-115 van het bestreden arrest).

In de derde plaats betoogt rekwirante dat het Gerecht op basis van een onjuiste opvatting van het nationaal recht ten onrechte heeft geoordeeld dat er sprake is van controle van de staat over de heffing als bedoeld in artikel 19, lid 2, StromNEV, omdat het ervan is uitgegaan dat een inningsplicht gold en dat de kosten volledig gedekt waren en het van oordeel was dat de Bundesnetzagentur de hoogte van de heffing had vastgelegd (punten 100-112 van het bestreden arrest).

In de vierde plaats verwijt rekwirante het Gerecht dat het op basis van een onjuiste opvatting van het nationaal recht een onvolledig en onjuist referentiekader heeft gehanteerd (punt 8 en punten 128-131 van het bestreden arrest).

Vierde middel: schending van het non-discriminatiebeginsel

Ten slotte beroept rekwirante zich in het kader van haar vierde middel op schending van het non-discriminatiebeginsel, die erin bestaat dat het Gerecht is voorbijgegaan aan het verboden verschil in behandeling dat voortvloeit uit de door de Commissie bij het litigieuze besluit gelaste terugvordering van de steun ten opzichte van de overgangsbepaling in artikel 32, lid 7, StromNEV 2013 en dientengevolge tot de slotsom is gekomen dat het algemene unierechtelijke beginsel van gelijke behandeling niet is geschonden (punt 141 van het bestreden arrest).

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/26 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/26

---

Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2021 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in zaak T-196/19, AZ / Commissie

(Zaak C-793/21 P)

(2022/C 73/29)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: J. Möller en R. Kanitz, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: AZ, Europese Commissie

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 6 oktober 2021 in zaak T-196/19 vernietigen voor zover het beroep daarbij ongegrond is verklaard, |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 6 oktober 2021 in zaak T-196/19 vernietigen voor zover het beroep daarbij ongegrond is verklaard,

| — | het besluit van de Commissie van 28 mei 2018 betreffende steunmaatregel SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) van Duitsland voor bandlastverbruikers volgens artikel 19 StromNEV, C(2018) 3166 final, voor de jaren 2012 en 2013 overeenkomstig artikel 61, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie nietig verklaren, |
| --- | --- |

—

het besluit van de Commissie van 28 mei 2018 betreffende steunmaatregel SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) van Duitsland voor bandlastverbruikers volgens artikel 19 StromNEV, C(2018) 3166 final, voor de jaren 2012 en 2013 overeenkomstig artikel 61, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie nietig verklaren,

| — | de Commissie verwijzen in de kosten die voor het Gerecht en voor het Hof van Justitie zijn opgekomen. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten die voor het Gerecht en voor het Hof van Justitie zijn opgekomen.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter onderbouwing van haar hogere voorziening voert rekwirante één enkel middel aan, dat is ontleend aan schending van artikel 107, lid 1, VWEU. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat het bij de regeling in artikel 19, lid 2, van de Duitse Stromnetzentgeltverordnung (federaal besluit betreffende de nettarieven; hierna: “StromNEV”) om staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU gaat.

Ten eerste heeft het Gerecht in het kader van de beoordeling of de nettarieven staatsmiddelen zijn ten onrechte vastgesteld dat het bestaan van een verplichte heffing ten laste van de eindverbruikers of eindafnemers en de controle van de staat over de middelen of de beheerders van deze middelen twee elementen vormen die “twee alternatieve voorwaarden” zijn.

Ten tweede is het Gerecht in het kader van de beoordeling of er sprake is van een “verplichte heffing ten laste van de eindverbruikers of eindafnemers” ten onrechte ervan uitgegaan dat de relatie tussen de elektriciteitsleverancier en de eindverbruikers niet van belang is. Voorts heeft het Gerecht ten onrechte de verplichting tot inning van de heffing in aanmerking genomen, en niet de wettelijke verplichting tot betaling van de nettarieven.

Ten derde heeft het Gerecht in het kader van de beoordeling of er sprake is van staatscontrole of beschikkingsbevoegdheid van de staat ten onrechte geoordeeld dat de doelbinding van de geïnde nettarieven niet uitsluit dat de staat over die middelen kon beschikken.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/26 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/26

---

Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2021 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in de gevoegde zaken T-233/19 en T-234/19, Infineon Technologies Dresden GmbH & Co. KG en Infineon Technologies AG / Europese Commissie

(Zaak C-794/21 P)

(2022/C 73/30)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: J. Möller en R. Kanitz, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Infineon Technologies Dresden GmbH & Co, KG, Infineon Technologies AG, Europese Commissie

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 6 oktober 2021 in de gevoegde zaken T-233/19 en T-234/19 vernietigen voor zover de beroepen daarbij ongegrond zijn verklaard, |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 6 oktober 2021 in de gevoegde zaken T-233/19 en T-234/19 vernietigen voor zover de beroepen daarbij ongegrond zijn verklaard,

| — | het besluit van de Commissie van 28 mei 2018 betreffende steunmaatregel SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) van Duitsland voor bandlastverbruikers volgens artikel 19 StromNEV, C(2018) 3166 final, voor de jaren 2012 en 2013 overeenkomstig artikel 61, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie nietig verklaren, |
| --- | --- |

—

het besluit van de Commissie van 28 mei 2018 betreffende steunmaatregel SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) van Duitsland voor bandlastverbruikers volgens artikel 19 StromNEV, C(2018) 3166 final, voor de jaren 2012 en 2013 overeenkomstig artikel 61, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie nietig verklaren,

| — | de Commissie verwijzen in de kosten die voor het Gerecht en voor het Hof van Justitie zijn opgekomen. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten die voor het Gerecht en voor het Hof van Justitie zijn opgekomen.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter onderbouwing van haar hogere voorziening voert rekwirante één enkel middel aan, dat is ontleend aan schending van artikel 107, lid 1, VWEU. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat het bij de regeling in artikel 19, lid 2, van de Duitse Stromnetzentgeltverordnung (federaal besluit betreffende de nettarieven; hierna: “StromNEV”) om staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU gaat.

Ten eerste heeft het Gerecht in het kader van de beoordeling of de nettarieven staatsmiddelen zijn ten onrechte vastgesteld dat het bestaan van een verplichte heffing ten laste van de eindverbruikers of eindafnemers en de controle van de staat over de middelen of de beheerders van deze middelen twee middelen vormen die “twee alternatieve voorwaarden” zijn.

Ten tweede is het Gerecht in het kader van de beoordeling of er sprake is van een “verplichte heffing ten laste van de eindverbruikers of eindafnemers” ten onrechte ervan uitgegaan dat de relatie tussen de elektriciteitsleverancier en de eindverbruikers niet van belang is. Voorts heeft het Gerecht ten onrechte de verplichting tot inning van de heffing in aanmerking genomen, en niet de wettelijke verplichting tot betaling van de nettarieven.

Ten derde heeft het Gerecht in het kader van de beoordeling of er sprake is van staatscontrole of beschikkingsbevoegdheid van de staat ten onrechte geoordeeld dat de doelbinding van de geïnde nettarieven niet uitsluit dat de staat over die middelen kon beschikken.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/27 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/27

---

Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2021 door WEPA Hygieneprodukte GmbH, WEPA Deutschland GmbH & Co. KG, voorheen Wepa Leuna GmbH, en Wepa Papierfabrik Sachsen GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in zaak T-238/19, Wepa Hygieneprodukte GmbH e.a. / Europese Commissie

(Zaak C-795/21 P)

(2022/C 73/31)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirantes: WEPA Hygieneprodukte GmbH, WEPA Deutschland GmbH & Co. KG, voorheen Wepa Leuna GmbH, en Wepa Papierfabrik Sachsen GmbH (vertegenwoordigers: H. Janssen, A. Vallone, Rechtsanwälte, D. Salm, Rechtsanwältin)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Bondsrepubliek Duitsland

Conclusies

| 1. | het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in zaak T-238/19 in zijn geheel vernietigen; |
| --- | --- |

1.

het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in zaak T-238/19 in zijn geheel vernietigen;

| 2. | het besluit van de Commissie van 28 mei 2018 in de zaak “Steunmaatregel SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) van Duitsland voor bandlastverbruikers volgens artikel 19 StromNEV” nietig verklaren; |
| --- | --- |

2.

het besluit van de Commissie van 28 mei 2018 in de zaak “Steunmaatregel SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) van Duitsland voor bandlastverbruikers volgens artikel 19 StromNEV” nietig verklaren;

| 3. | subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht; |
| --- | --- |

3.

subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht;

| 4. | de Commissie verwijzen in de kosten van beide instanties. |
| --- | --- |

4.

de Commissie verwijzen in de kosten van beide instanties.

Middelen en voornaamste argumenten

Met hun eerste middel in hogere voorziening betogen rekwirantes dat het Gerecht de feiten onjuist heeft voorgesteld en de inhoud en de draagwijdte van het nationaal recht onjuist heeft opgevat, voor zover het ter motivering van zijn beslissing heeft uiteengezet dat ten eerste de Bundesnetzagentur (Duitse federale energietoezichthouder) de hoogte van de heffing bedoeld in artikel 19, lid 2, van de Duitse Stromnetzentgeltverordnung (regeling inzake nettarieven; hierna: “StromNEV”) op bindende wijze heeft vastgesteld, ten tweede de Bundesnetzagentur dienaangaande zeer gedetailleerde regels heeft vastgesteld en ten derde het inkomstenverlies van de netbeheerders volledig werd gedekt door de genoemde heffing. Bijgevolg was er helemaal geen sprake van de voor de beslissing van het Gerecht relevante feiten die moesten aantonen dat de staat controle had over de uit de heffing voortvloeiende middelen.

Met hun tweede middel in hogere voorziening stellen rekwirantes dat het Gerecht de voorwaarden om te kunnen spreken van met staatsmiddelen bekostigde steun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU niet in acht heeft genomen. Ten eerste is het Gerecht eraan voorbijgegaan dat het bij de heffing als bedoeld in artikel 19, lid 2, StromNEV niet om een belasting, een “verplichte heffing” of een “parafiscale heffing” gaat (eerste onderdeel van het tweede middel). Ten tweede is het Gerecht eraan voorbijgegaan dat de vrijstelling voor bandlastverbruikers krachtens artikel 19, lid 2, tweede volzin, StromNEV en de heffing overeenkomstig artikel 19, lid 2, StromNEV geen met staatsmiddelen bekostigde steunmaatregelen vormen (tweede onderdeel van het tweede middel). Wanneer echter — zoals in casu — de heffing geen belasting vormt, dan is de voorwaarde van artikel 107, lid 1, VWEU volgens het Gerecht ook niet vervuld. Zelfs indien sprake zou zijn van een belasting, dan nog zou niet zijn voldaan aan de voorwaarde van artikel 107, lid 1, VWEU, omdat de heffing geen staatssteun of met staatsmiddelen bekostigde steun is.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/28 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/28

---

Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2021 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in zaak T-238/19, Wepa Hygieneprodukte GmbH e.a. / Europese Commissie

(Zaak C-796/21 P)

(2022/C 73/32)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: J. Möller en R. Kanitz, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: WEPA Hygieneprodukte GmbH, WEPA Deutschland GmbH & Co. KG, voorheen Wepa Leuna GmbH, Wepa Papierfabrik Sachsen GmbH, Europese Commissie

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 6 oktober 2021 in zaak T-238/19 vernietigen voor zover het beroep daarbij ongegrond is verklaard, |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 6 oktober 2021 in zaak T-238/19 vernietigen voor zover het beroep daarbij ongegrond is verklaard,

| — | het besluit van de Commissie van 28 mei 2018 betreffende steunmaatregel SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) van Duitsland voor bandlastverbruikers volgens artikel 19 StromNEV, C(2018) 3166 final, voor de jaren 2012 en 2013 overeenkomstig artikel 61, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie nietig verklaren, |
| --- | --- |

—

het besluit van de Commissie van 28 mei 2018 betreffende steunmaatregel SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) van Duitsland voor bandlastverbruikers volgens artikel 19 StromNEV, C(2018) 3166 final, voor de jaren 2012 en 2013 overeenkomstig artikel 61, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie nietig verklaren,

| — | de Commissie verwijzen in de kosten die voor het Gerecht en voor het Hof van Justitie zijn opgekomen. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten die voor het Gerecht en voor het Hof van Justitie zijn opgekomen.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter onderbouwing van haar hogere voorziening voert rekwirante één enkel middel aan, dat is ontleend aan schending van artikel 107, lid 1, VWEU. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat het bij de regeling in artikel 19, lid 2, van de Duitse Stromnetzentgeltverordnung (federaal besluit betreffende de nettarieven; hierna: “StromNEV”) om staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU gaat.

Ten eerste heeft het Gerecht in het kader van de beoordeling of de nettarieven staatsmiddelen zijn ten onrechte vastgesteld dat het bestaan van een verplichte heffing ten laste van de eindverbruikers of eindafnemers en de controle van de staat over de middelen of de beheerders van deze middelen twee middelen vormen die “twee alternatieve voorwaarden” zijn.

Ten tweede is het Gerecht in het kader van de beoordeling of er sprake is van een “verplichte heffing ten laste van de eindverbruikers of eindafnemers” ten onrechte ervan uitgegaan dat de relatie tussen de elektriciteitsleverancier en de eindverbruikers niet van belang is. Voorts heeft het Gerecht ten onrechte de verplichting tot inning van de heffing in aanmerking genomen, en niet de wettelijke verplichting tot betaling van de nettarieven.

Ten derde heeft het Gerecht in het kader van de beoordeling of er sprake is van staatscontrole of beschikkingsbevoegdheid van de staat ten onrechte geoordeeld dat de doelbinding van de geïnde nettarieven niet uitsluit dat de staat over die middelen kon beschikken.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/29 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/29

---

Hogere voorziening ingesteld op 17 december 2021 door Infineon Technologies AG en Infineon Technologies Dresden GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in de gevoegde zaken T-233/19 en T-234/19, Infineon Technologies Dresden GmbH & Co. KG en Infineon Technologies AG / Europese Commissie

(Zaak C-800/21 P)

(2022/C 73/33)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirantes: Infineon Technologies AG en Infineon Technologies Dresden GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: L. Assmann en M. Peiffer, Rechtsanwälte)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Bondsrepubliek Duitsland

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in de gevoegde zaken T-233/19 en T-234/19 (EU:T:2021:647) in zijn geheel vernietigen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 oktober 2021 in de gevoegde zaken T-233/19 en T-234/19 (EU:T:2021:647) in zijn geheel vernietigen;

| — | het besluit van de Europese Commissie van 28 mei 2018 in de zaak “Steunmaatregel SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) van Duitsland voor bandlastverbruikers volgens artikel 19 StromNEV” nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van de Europese Commissie van 28 mei 2018 in de zaak “Steunmaatregel SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) van Duitsland voor bandlastverbruikers volgens artikel 19 StromNEV” nietig verklaren;

| — | subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht;

| — | de Europese Commissie verwijzen in de kosten van beide instanties. |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie verwijzen in de kosten van beide instanties.

Middelen en voornaamste argumenten

De achtergrond van de onderhavige zaak wordt gevormd door een vrijstelling van de nettarieven, op grond waarvan rekwirantes in 2012 en 2013 voor de afname van elektriciteit uit het algemene net geen nettarieven hoefden te betalen aan hun netbeheerders (hierna: “vrijstelling van de nettarieven”).

Het Gerecht heeft in het bestreden arrest geoordeeld dat de vrijstelling van de nettarieven werd gefinancierd met staatsmiddelen en dat zij derhalve een steunmaatregel in de zin van artikel 107 VWEU vormt (punt 111 van het bestreden arrest). In dit verband heeft het Gerecht het begrip steun, zoals het in de rechtspraak van het Hof wordt uitgelegd, kennelijk onjuist opgevat.

De vrijstelling van de nettarieven werd gefinancierd met de heffing als bedoeld in artikel 19, lid 2, van de Duitse Stromnetzentgeltverordnung (StromNEV). Deze heffing is — anders dan het Gerecht in punt 97 van het bestreden arrest heeft geoordeeld — geen verplichte heffing in de zin van de rechtspraak van het Hof, die erop zou kunnen wijzen dat er sprake is van staatsmiddelen in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU.

Met het middel betwisten rekwirantes in eerste instantie de toepassing van het Europees recht en voeren zij aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste beoordeling van het nationaal recht op basis van de criteria van de Europese staatssteunregels (eerste middel). In werkelijkheid zijn de vrijstellingen van de nettarieven niet met staatsmiddelen in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU bekostigd.

Uit de rechtspraak van het Hof volgt dat slechts sprake kan zijn van staatsmiddelen in die zin indien een voldoende directe band met de staatsbegroting bestaat. In dit opzicht vertoont de litigieuze heffing als bedoeld in artikel 19, lid 2, StromNEV geen voldoende directe band met de Duitse staatsbegroting. De genoemde heffing is dus geen staatsmiddel, maar een particulier middel dat tussen netbeheerders en netgebruikers wordt betaald.

Voorts betogen rekwirantes ter ondersteuning van het middel dat het Gerecht de feiten onjuist heeft voorgesteld door de inhoud en de draagwijdte van het nationaal recht onjuist op te vatten (tweede middel).

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/30 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/30

---

Hogere voorziening ingesteld op 17 december 2021 door Versobank AS tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer — uitgebreid) van 6 oktober 2021 in zaak T-351/18 en T-584/18, Ukrselhosprom PCF en Versobank/ECB

(Zaak C-803/21 P)

(2022/C 73/34)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Versobank AS (vertegenwoordiger: O. Behrends, Rechtsanwalt)

Andere partij in de procedure: Europese Centrale Bank (ECB), Europese Commissie, Ukrselhosprom PCF LLC

Conclusies

| — | het bestreden arrest vernietigen; |
| --- | --- |

—

het bestreden arrest vernietigen;

| — | de besluiten van de ECB van 26 maart 2018 (hierna: “eerste litigieuze besluit”) en 17 juli 2018 (hierna: “tweede litigieuze besluit”) tot intrekking van rekwirantes vergunning, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

de besluiten van de ECB van 26 maart 2018 (hierna: “eerste litigieuze besluit”) en 17 juli 2018 (hierna: “tweede litigieuze besluit”) tot intrekking van rekwirantes vergunning, nietig verklaren;

| — | voor zover het Hof van Justitie van de Europese Unie niet in staat is om een beslissing ten gronde te nemen, gevoegde zaken T-351/18 en T-584/18 terugverwijzen naar het Gerecht voor verdere afdoening van de beroepen tot nietigverklaring, en |
| --- | --- |

—

voor zover het Hof van Justitie van de Europese Unie niet in staat is om een beslissing ten gronde te nemen, gevoegde zaken T-351/18 en T-584/18 terugverwijzen naar het Gerecht voor verdere afdoening van de beroepen tot nietigverklaring, en

| — | de ECB verwijzen in de kosten van rekwirante, met inbegrip van de kosten van deze hogere voorziening. |
| --- | --- |

—

de ECB verwijzen in de kosten van rekwirante, met inbegrip van de kosten van deze hogere voorziening.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert rekwirante zes middelen aan.

Eerste middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door ten onrechte aan te nemen dat zaak T-351/18 kon worden afgedaan zonder beslissing, door ten onrechte niet in aanmerking te nemen dat de vermeende ex tunc werking van het tweede litigieuze besluit in strijd was met artikel 263 VWEU en door ten onrechte aan te nemen dat rekwirante geen belang heeft bij nietigverklaring van het eerste litigieuze besluit.

Tweede middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot verscheidene schendingen van wezenlijke vormvoorschriften.

Derde middel: het Gerecht heeft ten onrechte niet erkend dat de ECB haar bevoegdheid heeft overschreden door vaststellingen te doen op het gebied van betalingsdiensten en andere financiële diensten, de bestrijding van witwassen en van financiering van terrorisme, en op het gebied van afwikkeling.

Vierde middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vaststellingen te doen over een kwestie die reeds was afgedaan in een schikking bij een nationale bestuursrechter.

Vijfde middel: het Gerecht heeft ten onrechte in plaats van nationaal recht de GAM-verordening (1) toegepast met betrekking tot beoordelingen of entiteiten falen of waarschijnlijk zullen falen alsmede met betrekking tot besluiten om niet over te gaan tot afwikkeling, en heeft — zonder de openbaarmaking van dergelijke besluiten te gelasten — het belang van deze beoordelingen en besluiten verkeerd uitgelegd.

Zesde middel: het Gerecht heeft (1) de grenzen van zijn bevoegdheid op grond van artikel 263 VWEU overschreden door vaststellingen te doen over kwesties die door het nationale recht worden geregeld en onder de exclusieve bevoegdheid van de bevoegde nationale autoriteiten en gerechten vallen en is verder gegaan dan een toetsing van de besluiten van de ECB door vaststellingen te doen en beoordelingen te geven die de ECB niet had gedaan respectievelijk gegeven, (2) zijn beslissing gebaseerd op verassende bevindingen op grond van een late overlegging van omvangrijke stukken vlak voor de hoorzitting, zonder rekwirante de kans te geven zich daarover uit te spreken, (3) geen rekening gehouden met de schending van rekwirantes rechten op grond van artikel 47 van het Handvest voorafgaand aan de inleiding van de procedure, noch met rekwirantes voortdurende gebrek aan effectieve vertegenwoordiging gedurende de procedure, en (4) ten onrechte geweigerd om de overlegging van nationale afwikkelingsbesluiten te gelasten en heeft desondanks gedetailleerde maar onjuiste opvattingen geuit over de juridische betekenis en rechtsgrondslag van deze besluiten.

---

(1)  Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB 2014, L 225, blz. 1).

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/31 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/31

---

Hogere voorziening ingesteld op 22 december 2021 door European Union Copper Task Force tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 13 oktober 2021 in zaak T-153/19, European Union Copper Task Force/Commissie

(Zaak C-828/21 P)

(2022/C 73/35)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: European Union Copper Task Force (vertegenwoordigers: I. Moreno-Tapia Rivas en C. Vila Gisbert, abogadas)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | het bestreden arrest vernietigen; |
| --- | --- |

—

het bestreden arrest vernietigen;

| — | uitspraak ten gronde doen op het beroep tot nietigverklaring of, subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht; |
| --- | --- |

—

uitspraak ten gronde doen op het beroep tot nietigverklaring of, subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht;

| — | de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de hogere voorziening. |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de hogere voorziening.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert rekwirante de volgende middelen aan.

Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot de omvang van zijn rechtelijke toetsing en heeft rekwirantes recht op effectieve rechterlijke bescherming geschonden.

Het Gerecht heeft het verbod van willekeur geschonden door niet een geharmoniseerde aanpak te vereisen ten aanzien van het toepassingsbereik van PBT-criteria (persistentie, bioaccumulatie en toxiciteit).

Het Gerecht heeft het voorzorgsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel geschonden.

Het Gerecht heeft de procesregels geschonden door rekwirantes verzoek tot benoeming van een deskundige af te wijzen.

---

Gerecht

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/32 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/32

---

Arrest van het Gerecht van 15 december 2021 — Tsjechische Republiek/Commissie

(Zaak T-627/16 RENV) (1)

(“ELGF en Elfpo - Uitgaven die aan financiering zijn onttrokken - Uitgaven verricht door de Tsjechische Republiek - Ontkoppelde rechtstreekse steun - Traditionele controles ter plaatse en teledetectiecontroles - Afwijkende controleresultaten - Wijnsector - Steekproefsgewijze controles ter plaatse van investeringen”)

(2022/C 73/36)

Procestaal: Tsjechisch

Partijen

Verzoekende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, O. Serdula, J. Pavliš en J. Vláčil, gemachtigden)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Walkerová en J. Aquilina, gemachtigden)

Interveniënt aan de zijde van verzoekende partij: Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: C. Meyer-Seitz, F. Bergius en H. Shev, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1059 van de Commissie van 20 juni 2016 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB 2016, L 173, blz. 59), voor zover daarbij aan financiering worden onttrokken de uitgaven die de Tsjechische Republiek in het kader van het ELGF heeft verricht ten bedrage van 462 517,83 EUR aan ontkoppelde rechtstreekse steun en van 636 516,20 EUR aan investeringen in de wijnsector

Dictum

| 1) | Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1059 van de Commissie van 20 juni 2016 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) wordt nietig verklaard voor zover daarbij de volgende uitgaven die de Tsjechische Republiek in het kader van het ELGF heeft verricht, aan financiering worden onttrokken:






  — | wat de regeling voor ontkoppelde rechtstreekse steun voor de begrotingsjaren 2013-2015 betreft: 69 054,23 EUR vanwege tekortkomingen in de risicoanalyse; |
| --- | --- | --- |

1)

Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1059 van de Commissie van 20 juni 2016 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) wordt nietig verklaard voor zover daarbij de volgende uitgaven die de Tsjechische Republiek in het kader van het ELGF heeft verricht, aan financiering worden onttrokken:

—

wat de regeling voor ontkoppelde rechtstreekse steun voor de begrotingsjaren 2013-2015 betreft: 69 054,23 EUR vanwege tekortkomingen in de risicoanalyse;

| — | wat de steunregeling voor investeringen in de wijnsector voor de begrotingsjaren 2011-2014 betreft: 636 516,20 EUR. |
| --- | --- |

—

wat de steunregeling voor investeringen in de wijnsector voor de begrotingsjaren 2011-2014 betreft: 636 516,20 EUR.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | De Tsjechische Republiek en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten met betrekking tot de procedures voor het Gerecht en het Hof van Justitie. |
| --- | --- |

3)

De Tsjechische Republiek en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten met betrekking tot de procedures voor het Gerecht en het Hof van Justitie.

| 4) | Het Koninkrijk Zweden draagt zijn eigen kosten. |
| --- | --- |

4)

Het Koninkrijk Zweden draagt zijn eigen kosten.

---

(1)  PB C 392 van 24.10.2016.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/33 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/33

---

Arrest van het Gerecht van 15 december 2021 — HG / Commissie

(Zaak T-693/16 P RENV-RX) (1)

(“Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Tewerkstelling in een derde land - Door de administratie ter beschikking gestelde gezinswoning - Niet-nakoming van de verplichting om daar als gezin te wonen - Tuchtprocedure - Tuchtmaatregel van opschorting van de plaatsing in een hogere salaristrap - Vergoeding van de door de Unie geleden schade - Artikel 22 van het Statuut - Verwerping van het beroep ten gronde - Vernietiging in hogere voorziening - Arrest in hogere voorziening door het Hof heroverwogen en vernietigd - Terugverwijzing naar het Gerecht”)

(2022/C 73/37)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirant: HG (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

Andere partij in de procedure: Commissie (vertegenwoordigers: T. Bohr, gemachtigde, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 19 juli 2016, HG/Commissie (F-149/15, EU:F:2016:155), strekkende tot vernietiging van dat arrest

Dictum

| 1) | Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 19 juli 2016, HG/Commissie (F-149/15), wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 19 juli 2016, HG/Commissie (F-149/15), wordt vernietigd.

| 2) | Het bedrag van de door HG aan de Europese Unie verschuldigde vergoeding wordt vastgesteld op een bedrag van 80 000 EUR op de dag van uitspraak van dit arrest. |
| --- | --- |

2)

Het bedrag van de door HG aan de Europese Unie verschuldigde vergoeding wordt vastgesteld op een bedrag van 80 000 EUR op de dag van uitspraak van dit arrest.

| 3) | Het beroep in zaak F-149/15 wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

3)

Het beroep in zaak F-149/15 wordt verworpen voor het overige.

| 4) | HG en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten in de zaken F-149/15, T-693/16 P, T-440/18 RENV et T-693/16 P-RENV-RX. |
| --- | --- |

4)

HG en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten in de zaken F-149/15, T-693/16 P, T-440/18 RENV et T-693/16 P-RENV-RX.

---

(1)  PB C 441 van 28.11.2016.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/33 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/33

---

Arrest van het Gerecht van 8 december 2021 — Dyson e.a./Commissie

(Zaak T-127/19) (1)

(“Niet-contractuele aansprakelijkheid - Energie - Richtlijn 2010/30/EU - Vermelding van het energieverbruik op de etikettering en in de standaardproductinformatie - Gedelegeerde verordening (EU) nr. 665/2013 - Energie-etikettering van stofzuigers - Energie-efficiëntie - Meetmethode - Nietigverklaring door het Gerecht - Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die ertoe strekt aan particulieren rechten toe te kennen”)

(2022/C 73/38)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Dyson Ltd (Malmesbury, Verenigd Koninkrijk) en de andere 14 verzoekende partijen waarvan de namen zijn opgenomen in de bijlage bij het arrest (vertegenwoordigers: E. Batchelor, T. Selwyn Sharpe en M. Healy, solicitors)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland, Y. Marinova en K. Talabér-Ritz, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van de schade die verzoeksters stellen te hebben geleden als gevolg van de onwettigheid van gedelegeerde verordening (EU) nr. 665/2013 van de Commissie van 3 mei 2013 houdende aanvulling van richtlijn 2010/30/EU van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de energie-etikettering van stofzuigers (PB 2013, L 192, blz. 1)

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Dyson Ltd en de andere verzoekende partijen waarvan de namen zijn opgenomen in de bijlage, worden verwezen in hun eigen kosten en in de kosten van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

Dyson Ltd en de andere verzoekende partijen waarvan de namen zijn opgenomen in de bijlage, worden verwezen in hun eigen kosten en in de kosten van de Europese Commissie.

---

(1)  PB C 139 van 15.4.2019.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/34 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/34

---

Arrest van het Gerecht van 8 december 2021 — Cyprus/EUIPO — Fontana Food (GRILLOUMI)

(Zaak T-556/19) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk GRILLOUMI - Oudere nationale certificeringswoordmerken ΧΑΛΛΟΥΜΙ HALLOUMI - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Soortgelijkheid van de diensten en waren - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”)

(2022/C 73/39)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Republiek Cyprus (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC, S. Baran, barrister, en V. Marsland, solicitor)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Gája, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Fontana Food AB (Tyresö, Zweden) (vertegenwoordigers: P. Nihlmark en L. Zacharoff, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 29 mei 2019 (zaak R 1284/2018-4) inzake een oppositieprocedure tussen de Republiek Cyprus en Fontana Food

Dictum

| 1) | De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 29 mei 2019 (zaak R 1284/2018-4) wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 29 mei 2019 (zaak R 1284/2018-4) wordt vernietigd.

| 2) | Het EUIPO wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van de Republiek Cyprus. |
| --- | --- |

2)

Het EUIPO wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van de Republiek Cyprus.

| 3) | Fontana Food AB zal haar eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

Fontana Food AB zal haar eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 328 van 30.9.2019.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/35 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/35

---

Arrest van het Gerecht van 8 december 2021 — Cyprus/EUIPO — Fontana Food (GRILLOUMI BURGER)

(Zaak T-593/19) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk GRILLOUMI BURGER - Oudere nationale certificeringswoordmerken ΧΑΛΛΟΥΜΙ HALLOUMI - Relatieve weigeringsgronden - Geen verwarringsgevaar - Geen afbreuk aan de reputatie - Artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001]”)

(2022/C 73/40)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Republiek Cyprus (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC, S. Baran, barrister, en V. Marsland, solicitor)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Gája en D. Botis, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Fontana Food AB (Tyresö, Zweden) (vertegenwoordigers: P. Nihlmark en L. Zacharoff, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 19 juni 2019 (zaak R 1297/2018-4) inzake een oppositieprocedure tussen de Republiek Cyprus en Fontana Food

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | De Republiek Cyprus wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Republiek Cyprus wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 363 van 28.10.2019.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/35 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/35

---

Arrest van het Gerecht van 8 december 2021 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO — Fontana Food (GRILLOUMI BURGER)

(Zaak T-595/19) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk GRILLOUMI BURGER - Ouder collectief Uniewoordmerk HALLOUMI - Relatieve weigeringsgronden - Geen verwarringsgevaar - Geen afbreuk aan de reputatie - Artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001]”)

(2022/C 73/41)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC, S. Baran, barrister, en V. Marsland, solicitor)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Gája, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Fontana Food AB (Tyresö, Zweden) (vertegenwoordigers: P. Nihlmark en L. Zacharoff, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 19 juni 2019 (zaak R 1356/2018-4) inzake een oppositieprocedure tussen Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi en Fontana Food

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 357 van 21.10.2019.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/36 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/36

---

Arrest van het Gerecht van 8 december 2021 — JP/Commissie

(Zaak T-247/20) (1)

(“Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten betreffende algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/363/18 voor de aanwerving van administrateurs (AD 7) op het gebied van belastingen - Beperking van de omvang van het verzoek om toegang - Weigering van toegang - Artikel 4, lid 3, van verordening nr. 1049/2001 - Uitzondering betreffende de bescherming van het besluitvormingsproces - Artikel 6 van bijlage III bij het Statuut - Geheim van de werkzaamheden van de jury - Gedeeltelijke toegang - Niet-contractuele aansprakelijkheid”)

(2022/C 73/42)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: JP (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Champetier, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Ehrbar en D. Milanowska, gemachtigden)

Voorwerp

Ten eerste verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2020) 1195 final van de Commissie van 24 februari 2020 betreffende een confirmatief verzoek om toegang tot documenten uit hoofde van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43) en, ten tweede, verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van de immateriële schade die de verzoekende partij stelt te hebben geleden

Dictum

| 1) | Besluit C(2020) 1195 final van de Commissie van 24 februari 2020 betreffende een confirmatief verzoek om toegang tot documenten uit hoofde van verordening (EG) nr. 1049/2001 wordt nietig verklaard voor zover bij dit besluit aan JP in het kader van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/363/18 de toegang is geweigerd tot de vragen van de rubrieken “Anchor” en “Possible questions” waarop de beoordeling van haar antwoorden tijdens het onderhoud over de vakinhoudelijke vaardigheden door de leden van de jury is gebaseerd (document nr. 1), en tot de vragen van de rubrieken “Situation 1”, “Situation 2” en “Situation 3” waarop de beoordeling van haar antwoorden tijdens het onderhoud over de algemene vaardigheden door de leden van de jury is gebaseerd (document nr. 2). |
| --- | --- |

1)

Besluit C(2020) 1195 final van de Commissie van 24 februari 2020 betreffende een confirmatief verzoek om toegang tot documenten uit hoofde van verordening (EG) nr. 1049/2001 wordt nietig verklaard voor zover bij dit besluit aan JP in het kader van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/363/18 de toegang is geweigerd tot de vragen van de rubrieken “Anchor” en “Possible questions” waarop de beoordeling van haar antwoorden tijdens het onderhoud over de vakinhoudelijke vaardigheden door de leden van de jury is gebaseerd (document nr. 1), en tot de vragen van de rubrieken “Situation 1”, “Situation 2” en “Situation 3” waarop de beoordeling van haar antwoorden tijdens het onderhoud over de algemene vaardigheden door de leden van de jury is gebaseerd (document nr. 2).

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | Elke partij draagt haar eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Elke partij draagt haar eigen kosten.

---

(1)  PB C 222 van 6.7.2020.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/37 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/37

---

Arrest van het Gerecht van 8 december 2021 — Talleres de Escoriaza/EUIPO — Salto Systems (KAAS KEYS AS A SERVICE)

(Zaak T-294/20) (1)

(“Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk KAAS KEYS AS A SERVICE - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c),van verordening (EU) 2017/1001] - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001] - Tekens of benamingen die gebruikelijk zijn geworden - Artikel 7, lid 1, onder d), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder d), van verordening 2017/1001] - Motiveringsplicht - Recht om te worden gehoord - Artikel 94, lid 1, van verordening 2017/1001”)

(2022/C 73/43)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Talleres de Escoriaza, SA (Irún, Spanje) (vertegenwoordigers: T. Müller en F. Togo, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Gája, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Salto Systems, SL (Oiartzun, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Alejos Cutuli, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 28 februari 2020 (zaak R 1363/2019-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Talleres de Escoriaza en Salto Systems

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Talleres de Escoriaza, SA wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Talleres de Escoriaza, SA wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 247 van 27.7.2020.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/37 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/37

---

Arrest van het Gerecht van 15 december 2021 — Stichting Comité N65 Ondergronds Helvoirt/Commissie

(Zaak T-569/20) (1)

(“Milieu - Verordening (EG) nr. 1367/2006 - Verplichting van de lidstaten om de luchtkwaliteit te beschermen en te verbeteren - Verzoek tot interne herziening - Niet-ontvankelijkverklaring van het verzoek”)

(2022/C 73/44)

Procestaal: Nederlands

Partijen

Verzoekende partij: Stichting Comité N65 Ondergronds Helvoirt (Helvoirt, Nederland) (vertegenwoordigers: T. Malfait en A. Croes, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Haasbeek, G. Gattinara en M. Noll-Ehlers, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. Bulterman, M. de Ree, J. Langer en J. Hoogveld, gemachtigden), Europees Parlement (vertegenwoordigers: W. Kuzmienko en C. Ionescu Dima, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: K. Michoel en A. Maceroni, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 6 juli 2020 waarbij een verzoek tot interne herziening van het besluit tot afsluiting van klachtprocedure CHAP (2019) 2512 niet-ontvankelijk is verklaard.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Stichting Comité N65 Ondergronds Helvoirt wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

Stichting Comité N65 Ondergronds Helvoirt wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

| 3) | Het Koninkrijk der Nederlanden, het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Koninkrijk der Nederlanden, het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 378 van 9.11.2020.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/38 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/38

---

Arrest van het Gerecht van 8 december 2021 — Sun West e.a./Commissie

(Zaak T-623/20) (1)

(“Staatssteun - Opwekking van elektriciteit door fotovoltaïsche installaties - Verplichting tot afname van elektriciteit tegen een hogere prijs dan de marktprijs - Afwijzing van een klacht - Artikel 12, lid 1, tweede alinea, en artikel 24, lid 2, van verordening (EU) 2015/1589”)

(2022/C 73/45)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Sun West (Saint-Allouestre, Frankrijk), JB Solar (Saint-Allouestre) en Azimut56 (Saint-Allouestre) (vertegenwoordiger: S. Manna, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouchagiar en B. Stromsky, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep krachtens artikel 263 VWEU strekkende i) tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 28 juli 2020 tot afwijzing van de klacht van verzoeksters dat de Franse Republiek bij de tariefbesluiten van 10 juli 2006, 12 januari 2010 en 31 augustus 2010 onrechtmatig staatssteun heeft verleend aan producenten van fotovoltaïsche energie, en ii) tot vaststelling dat de verleende steun onverenigbaar is met de interne markt

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Sun West, JB Solar en Azimut56 worden verwezen in hun eigen kosten en in de kosten van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

Sun West, JB Solar en Azimut56 worden verwezen in hun eigen kosten en in de kosten van de Europese Commissie.

---

(1)  PB C 414 van 30.11.2020.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/39 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/39

---

Arrest van het Gerecht van 15 december 2021 — HB / EIB

(Zaak T-689/20) (1)

(“Openbare dienst - Personeel van de EIB - Ontslag - Kennelijk onjuiste beoordeling - Beginsel van behoorlijk bestuur - Onbevoegdheid van degene die de handeling heeft verricht”)

(2022/C 73/46)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: HB (vertegenwoordiger: C. Bernard-Glanz, advocaat)

Verwerende partij: Europese Investeringsbank (vertegenwoordigers: G. Faedo en K. Carr, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU en artikel 50 bis van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie tot nietigverklaring van het besluit van de EIB van 27 april 2020 om verzoekster te ontslaan

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | HB draagt haar eigen kosten en de kosten van de Europese Investeringsbank (EIB). |
| --- | --- |

2)

HB draagt haar eigen kosten en de kosten van de Europese Investeringsbank (EIB).

---

(1)  PB C 9 van 11.1.2021.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/39 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/39

---

Arrest van het Gerecht van 15 december 2021 — OI / Commissie

(Zaak T-705/20) (1)

(“Openbare dienst - Ambtenaren - Aanwerving - Intern vergelijkend onderzoek COM/03/AD/18 (AD 6) - Besluit om verzoekers naam niet op te nemen op de reservelijst van het vergelijkend onderzoek - Motiveringsplicht - Geheim van de werkzaamheden van de jury - Geen mededeling over voorlopige punten en de weging van de elementen waaruit een in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek bedoelde toets bestaat”)

(2022/C 73/47)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: OI (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Milanowska en T. Lilamand, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de jury van intern vergelijkend onderzoek COM/03/AD/18 (AD 6) — Administrateurs van 25 maart 2020 tot afwijzing van verzoekers verzoek om heronderzoek van het besluit van die jury van 16 december 2019 om zijn naam niet op te nemen op de reservelijst van dat vergelijkend onderzoek

Dictum

| 1) | Het besluit van de jury van intern vergelijkend onderzoek COM/03/AD/18 (AD 6) — Administrateurs van 25 maart 2020 om OI niet op te nemen op de reservelijst voor de aanwerving van administrateurs van de rang AD 6 op het gebied van ontwikkelingssamenwerking en nabuurschap wordt nietig verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het besluit van de jury van intern vergelijkend onderzoek COM/03/AD/18 (AD 6) — Administrateurs van 25 maart 2020 om OI niet op te nemen op de reservelijst voor de aanwerving van administrateurs van de rang AD 6 op het gebied van ontwikkelingssamenwerking en nabuurschap wordt nietig verklaard.

| 2) | De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 28 van 25.1.2021.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/40 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/40

---

Arrest van het Gerecht van 15 december 2021 — Rotondaro/EUIPO — Pollini (COLLINI)

(Zaak T-69/21) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk COLLINI - Ouder nationaal woordmerk POLLINI en ouder Uniewoordmerk STUDIO POLLINI - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”)

(2022/C 73/48)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Carmine Rotondaro (Monaco, Monaco) (vertegenwoordiger: M. Locatelli, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Capostagno, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Pollini SpA (Gatteo, Italië) (vertegenwoordiger: F. Sanna, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 3 december 2020 (zaak R 2518/2019-1) inzake een oppositieprocedure tussen Pollini en C. Rotondaro

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Carmine Rotondaro wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Carmine Rotondaro wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 98 van 22.3.2021.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/40 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/40

---

Arrest van het Gerecht van 15 december 2021 — QF / Commissie

(Zaak T-85/21) (1)

(“Openbare dienst - Ambtenaren - Aanwerving - Intern vergelijkend onderzoek COM/03/AD/18 (AD 6) - Besluit om verzoekers naam niet op te nemen op de reservelijst van het vergelijkend onderzoek - Motiveringsplicht - Geheim van de werkzaamheden van de jury - Geen mededeling over voorlopige punten en de weging van de elementen waaruit een in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek bedoelde toets bestaat”)

(2022/C 73/49)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: QF (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Milanowska en T. Lilamand, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de jury van intern vergelijkend onderzoek COM/03/AD/18 (AD 6) — Administrateurs van 15 april 2020 tot afwijzing van verzoekers verzoek om heronderzoek van het besluit van die jury van 16 december 2019 om zijn naam niet op te nemen op de reservelijst van dat vergelijkend onderzoek

Dictum

| 1) | Het besluit van de jury van intern vergelijkend onderzoek COM/03/AD/18 (AD 6) — Administrateurs van 15 april 2020 om QF niet op te nemen op de reservelijst voor de aanwerving van administrateurs van de rang AD 6 op het vakgebied Europees openbaar bestuur wordt nietig verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het besluit van de jury van intern vergelijkend onderzoek COM/03/AD/18 (AD 6) — Administrateurs van 15 april 2020 om QF niet op te nemen op de reservelijst voor de aanwerving van administrateurs van de rang AD 6 op het vakgebied Europees openbaar bestuur wordt nietig verklaard.

| 2) | De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 98 van 22.3.2021.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/41 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/41

---

Beschikking van het Gerecht van 29 november 2021 — Kanellou / Raad

(Zaak T-515/16) (1)

(“Openbare dienst - Ambtenaren - Hervorming van het Statuut van 2014 - Vergoeding van jaarlijkse reiskosten en toekenning van reisdagen - Beroep kennelijk rechtens ongegrond”)

(2022/C 73/50)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Despina Kanellou (Brussel, België) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en R. Meyer, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: E. Taneva en M. Ecker, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Gattinara en B. Mongin, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU tot, kort samengevat, nietigverklaring van het besluit om met ingang van 1 januari 2014 de vergoeding van jaarlijkse reiskosten te schrappen zodat verzoekster een band met haar plaats van herkomst kan houden

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Despina Kanellou wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2)

Despina Kanellou wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie.

| 3) | De Europese Commissie en het Europees Parlement dragen elk hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

De Europese Commissie en het Europees Parlement dragen elk hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 395 van 10.11.2014 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-77/14 en op 1.9.2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/42 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/42

---

Beschikking van het Gerecht van 29 november 2021 — Bergallou / Raad

(Zaak T-521/16) (1)

(“Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Hervorming van het Statuut van 2014 - Vergoeding van jaarlijkse reiskosten en toekenning van reisdagen - Beroep kennelijk rechtens ongegrond”)

(2022/C 73/51)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Amal Bergallou (Lot, België) (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en R. Meyer, gemachtigden)

Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: E. Taneva en M. Ecker, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU tot nietigverklaring van de besluiten om verzoekster met ingang van 1 januari 2014 geen reisdagen en vergoeding van jaarlijkse reiskosten toe te kennen zodat zij een band met haar plaats van herkomst kan behouden, en veroordeling van de verwerende partij tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die zij zou hebben geleden

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Amal Bergallou wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van de Raad van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2)

Amal Bergallou wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van de Raad van de Europese Unie.

| 3) | Het Europees Parlement draagt zijn eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Europees Parlement draagt zijn eigen kosten.

---

(1)  PB C 431 van 1.12.2014 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-98/14 en op 1.9.2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/42 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/42

---

Beschikking van het Gerecht van 29 november 2021 — Nguyen / Raad

(Zaak T-522/16) (1)

(“Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Hervorming van het Statuut van 2014 - Vergoeding van jaarlijkse reiskosten en toekenning van reisdagen - Beroep kennelijk rechtens ongegrond”)

(2022/C 73/52)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Huynh Duong Vi Nguyen (Sint-Lambrechts-Woluwe, België) (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en R. Meyer, gemachtigden)

Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: E. Taneva en M. Ecker, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU tot nietigverklaring van de besluiten om verzoekster met ingang van 1 januari 2014 geen reisdagen en vergoeding van jaarlijkse reiskosten meer toe te kennen zodat zij een band met haar plaats van herkomst kan behouden, en veroordeling van de verwerende partij tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die zij zou hebben geleden

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Huynh Duong Vi Nguyen wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2)

Huynh Duong Vi Nguyen wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie.

| 3) | Het Europees Parlement draagt zijn eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Europees Parlement draagt zijn eigen kosten.

---

(1)  PB C 448 van 15.12.2014 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-99/14 en op 1.9.2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/43 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/43

---

Beschikking van het Gerecht van 29 november 2021 — Aresu / Commissie

(Zaak T-524/16) (1)

(“Openbare dienst - Ambtenaren - Hervorming van het Statuut van 2014 - Reisdagen - Thuisverlof - Beroep kennelijk rechtens ongegrond”)

(2022/C 73/53)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Antonio Aresu (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Gattinara en F. Blanc, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: E. Taneva en M. Ecker, gemachtigden) en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en R. Meyer, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU tot nietigverklaring van het besluit om verzoeker met ingang van 1 januari 2014 niet meer de vijf reisdagen toe te kennen die hij voordien genoot op basis van artikel 7 van bijlage V bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, zoals gewijzigd bij verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2013 (PB 2013, L 287, blz. 15).

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Antonio Aresu wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in de kosten van de Europese Commissie, daaronder begrepen die van de procedure in kort geding. |
| --- | --- |

2)

Antonio Aresu wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in de kosten van de Europese Commissie, daaronder begrepen die van de procedure in kort geding.

| 3) | Het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie dragen elk hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie dragen elk hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 26 van 26.1.2015 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-106/14 en op 1.9.2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/44 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/44

---

Beschikking van de president van het Gerecht van 1 december 2021 — OJ / Commissie

(Zaak T-709/20 R)

(“Kort geding - Openbare dienst - Aanwerving - Algemeen vergelijkend onderzoek - Besluit van EPSO houdende weigering om de data van de meerkeuzetoetsen per computer te verlengen - Verzoek om voorlopige maatregelen - Geen spoedeisendheid”)

(2022/C 73/54)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: OJ (vertegenwoordiger: H.-E. von Harpe, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: I. Melo Sampaio en L. Hohenecker, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot opschorting van de selectieprocedure van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/380/19 met het oog op de opstelling door de Commissie van een reservelijst van administrateurs op het gebied internationale samenwerking en hulp aan landen buiten de EU

Dictum

| 1) | Het verzoek in kort geding wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

| 2) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

2)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/44 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/44

---

Beschikking van het Gerecht van 29 november 2021 — Grupa Azoty e.a./Commissie

(Zaak T-726/20) (1)

(“Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Richtsnoeren betreffende bepaalde staatssteunmaatregelen in het kader van het systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten na 2021 - In aanmerking komende sectoren - Uitsluiting van de meststoffensector - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid”)

(2022/C 73/55)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Grupa Azoty S.A. (Tarnów, Polen), Azomureș S.A. (Târgu Mureş, Roemenië) en Lipasmata Kavalas LTD Ypokatastima Allodapis (Palaio Fáliro, Griekenland) (vertegenwoordigers: D. Haverbeke, L. Ruessmann en P. Sellar, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouchagiar en G. Braga da Cruz, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van de mededeling van de Commissie van 25 september 2020“Richtsnoeren betreffende bepaalde staatssteunmaatregelen in het kader van het systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten na 2021” (PB 2020, C 317, blz. 5)

Dictum

| 1) | Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

| 2) | Er hoeft niet meer te worden beslist op het verzoek tot interventie van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA. |
| --- | --- |

2)

Er hoeft niet meer te worden beslist op het verzoek tot interventie van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA.

| 3) | Grupa Azoty S.A., Azomureș S.A. en Lipasmata Kavalas LTD Ypokatastima Allodapis worden verwezen in hun eigen kosten en in de kosten van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

3)

Grupa Azoty S.A., Azomureș S.A. en Lipasmata Kavalas LTD Ypokatastima Allodapis worden verwezen in hun eigen kosten en in de kosten van de Europese Commissie.

| 4) | De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA draagt de kosten met betrekking tot het verzoek tot interventie. |
| --- | --- |

4)

De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA draagt de kosten met betrekking tot het verzoek tot interventie.

---

(1)  PB C 72 van 1.3.2021.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/45 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/45

---

Beschikking van het Gerecht van 29 november 2021 — Advansa Manufacturing e.a./Commissie

(Zaak T-741/20) (1)

(“Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Richtsnoeren betreffende bepaalde staatssteunmaatregelen in het kader van het systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten na 2021 - In aanmerking komende bedrijfstakken - Uitsluiting van de bedrijfstak kunstmatige en synthetische vezels - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid”)

(2022/C 73/56)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Advansa Manufacturing GmbH (Frankfurt am Main, Duitsland) en de 14 andere verzoekende partijen waarvan de namen zijn opgenomen in de bijlage bij de beschikking (vertegenwoordigers: D. Haverbeke, L. Ruessmann en P. Sellar, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouchagiar en G. Braga da Cruz, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van de mededeling van de Commissie van 25 september 2020“Richtsnoeren betreffende bepaalde staatssteunmaatregelen in het kader van het systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten na 2021” (PB 2020, C 317, blz. 5)

Dictum

| 1) | Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

| 2) | Er hoeft niet meer te worden beslist op het verzoek tot interventie van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA. |
| --- | --- |

2)

Er hoeft niet meer te worden beslist op het verzoek tot interventie van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA.

| 3) | Advansa Manufacturing GmbH en de andere verzoekende partijen waarvan de namen zijn opgenomen in de bijlage, dragen hun eigen kosten en de kosten van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

3)

Advansa Manufacturing GmbH en de andere verzoekende partijen waarvan de namen zijn opgenomen in de bijlage, dragen hun eigen kosten en de kosten van de Europese Commissie.

| 4) | De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA draagt de kosten met betrekking tot haar verzoek tot interventie. |
| --- | --- |

4)

De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA draagt de kosten met betrekking tot haar verzoek tot interventie.

---

(1)  PB C 79 van 8.3.2021.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/45 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/45

---

Beschikking van het Gerecht van 30 november 2021 — Airoldi Metalli/Commissie

(Zaak T-744/20) (1)

(“Dumping - Invoer van aluminium extrusies van oorsprong uit China - Handeling waarbij een voorlopig antidumpingrecht wordt opgelegd - Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld - Voorbereidende handeling - Niet-ontvankelijkheid - Definitief antidumpingrecht - Verdwijnen van het procesbelang - Afdoening zonder beslissing”)

(2022/C 73/57)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Airoldi Metalli SpA (Molteno, Italië) (vertegenwoordigers: M. Campa, D. Rovetta, G. Pandey en V. Villante, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Luengo en P. Němečková, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) 2020/1428 van de Commissie van 12 oktober 2020 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op aluminium extrusies van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB 2020, L 336, blz. 8)

Dictum

| 1) | Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

| 2) | Airoldi Metalli SpA draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

Airoldi Metalli SpA draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie.

| 3) | Het Europees Parlement, Airoldi Metalli en de Commissie dragen hun eigen kosten in verband met het verzoek tot interventie. |
| --- | --- |

3)

Het Europees Parlement, Airoldi Metalli en de Commissie dragen hun eigen kosten in verband met het verzoek tot interventie.

---

(1)  PB C 53 van 15.2.2021.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/46 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/46

---

Beschikking van de president van het Gerecht van 30 november 2021 — Roos e.a / Parlement

(Zaak T-710/21 R)

(“Kort geding - Leden van het Parlement - Met de gezondheidscrisis verband houdende voorwaarden voor toegang tot de gebouwen van het Parlement in zijn drie standplaatsen - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”)

(2022/C 73/58)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Robert Roos (Poortugaal, Nederland), Anne-Sophie Pelletier (Elsene, België), Francesca Donato (Palermo, Italië), Virginie Joron (Durningen, Frankrijk), IC (vertegenwoordigers: P. de Bandt, M. Gherghinaru en L. Panepinto, advocaten)

Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: S. Alves en A.-M. Dumbrăvan, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van het Bureau van het Parlement van 27 oktober 2021 houdende uitzonderlijke regels op het gebied van gezondheid en veiligheid ten aanzien van de toegang tot de gebouwen van het Europees Parlement in zijn drie standplaatsen.

Dictum

| 1) | Het verzoek in kort geding wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

| 2) | De beschikking van 5 november 2021, Roos e.a./Parlement (T-710/21 R), wordt ingetrokken. |
| --- | --- |

2)

De beschikking van 5 november 2021, Roos e.a./Parlement (T-710/21 R), wordt ingetrokken.

| 3) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

3)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/47 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/47

---

Beschikking van de president van het Gerecht van 30 november 2021 — ID e.a. / Parlement

(Zaak T-711/21 R)

(“Kort geding - Openbare dienst - Voorwaarden voor toegang tot de gebouwen van het Parlement op de drie werkplekken in verband met de gezondheidscrisis - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”)

(2022/C 73/59)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: ID en 6 andere verzoekende partijen wier namen zijn opgenomen in de bijlage bij de beschikking (vertegenwoordigers: P. de Bandt, M. Gherghinaru en L. Panepinto, advocaten)

Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: D. Boytha, S. Bukšek Tomac en L. Darie, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van het bureau van het Parlement van 27 oktober 2021 betreffende uitzonderlijke gezondheids- en veiligheidsregels voor de toegang tot de gebouwen van het Parlement op de drie werkplekken

Dictum

| 1) | Het verzoek in kort geding wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

| 2) | De beschikking van 5 november 2021, ID e.a./Parlement (T-711/21 R), wordt ingetrokken. |
| --- | --- |

2)

De beschikking van 5 november 2021, ID e.a./Parlement (T-711/21 R), wordt ingetrokken.

| 3) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

3)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/47 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/47

---

Beroep ingesteld op 5 november 2021 — Agentur für Globale Gesundheitsverantwortung / EMA

(Zaak T-713/21)

(2022/C 73/60)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Agentur für Globale Gesundheitsverantwortung (Elsbethen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: A. Steindl, advocaat)

Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau

Conclusies

| — | het besluit van het EMA van 21 september 2021 (EMA/468888/2021) tot verwerping van verzoeksters beroep van 13 augustus 2021 tegen het besluit van het EMA van 28 juli 2021 (EMA/421922/2021) nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van het EMA van 21 september 2021 (EMA/468888/2021) tot verwerping van verzoeksters beroep van 13 augustus 2021 tegen het besluit van het EMA van 28 juli 2021 (EMA/421922/2021) nietig verklaren;

| — | toegang verlenen tot het onderzoek met referentie “c4591001-interim-ado-report-body” op basis waarvan beoordelingsrapport EMA/CHMP/282047/2021 Rev. 1 van 22 juli 2021 en uitvoeringsbesluit C(2021) 4034 final van de Commissie van 31 mei 2021 zijn vastgesteld. |
| --- | --- |

—

toegang verlenen tot het onderzoek met referentie “c4591001-interim-ado-report-body” op basis waarvan beoordelingsrapport EMA/CHMP/282047/2021 Rev. 1 van 22 juli 2021 en uitvoeringsbesluit C(2021) 4034 final van de Commissie van 31 mei 2021 zijn vastgesteld.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan.

| 1. | Eerste middel: nietigheid wegens onjuiste juridische kwalificatie van de geanonimiseerde gegevensreeksen van het onderzoek met referentienummer C4591001, die betrekking hebben op Amerikaanse deelnemers aan dit onderzoek, als persoonsgegevens overeenkomstig verordening 2018/1725 (1). |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: nietigheid wegens onjuiste juridische kwalificatie van de geanonimiseerde gegevensreeksen van het onderzoek met referentienummer C4591001, die betrekking hebben op Amerikaanse deelnemers aan dit onderzoek, als persoonsgegevens overeenkomstig verordening 2018/1725 (1).

| 2. | Tweede middel: nietigheid wegens de onjuiste rechtsopvatting van het EMA dat het onderzoek met referentienummer C4591001 nog niet was afgerond voor wat betreft de wijziging van de pediatrische indicatie en dat het in overeenstemming was met “EMA Policy(0070) on Clinical Data Publication” [beleid (0070) van het EMA inzake de publicatie van klinische gegevens] (EMA/144064/2019). |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: nietigheid wegens de onjuiste rechtsopvatting van het EMA dat het onderzoek met referentienummer C4591001 nog niet was afgerond voor wat betreft de wijziging van de pediatrische indicatie en dat het in overeenstemming was met “EMA Policy(0070) on Clinical Data Publication” [beleid (0070) van het EMA inzake de publicatie van klinische gegevens] (EMA/144064/2019).

| 3. | Derde middel: nietigheid wegens de onjuiste rechtsopvatting dat artikel 4, lid 2, eerste toepassingsgeval, van verordening 1049/2001 (2) (“de bescherming van de commerciële belangen van een natuurlijke of rechtspersoon, met inbegrip van intellectuele eigendom”) van toepassing is. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: nietigheid wegens de onjuiste rechtsopvatting dat artikel 4, lid 2, eerste toepassingsgeval, van verordening 1049/2001 (2) (“de bescherming van de commerciële belangen van een natuurlijke of rechtspersoon, met inbegrip van intellectuele eigendom”) van toepassing is.

| 4. | Vierde middel: nietigheid wegens de onjuiste rechtsopvatting dat er geen sprake is van een hoger openbaar belang overeenkomstig artikel 4, lid 2, laatste volzin, van verordening 1049/2001. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: nietigheid wegens de onjuiste rechtsopvatting dat er geen sprake is van een hoger openbaar belang overeenkomstig artikel 4, lid 2, laatste volzin, van verordening 1049/2001.

---

(1)  Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 45/2001 en besluit nr. 1247/2002/EG (PB 2018, L 295, blz. 39).

(2)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/48 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/48

---

Beroep ingesteld op 16 november 2021 — Greenspider / Eismea

(Zaak T-733/21)

(2022/C 73/61)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Greenspider (Germering, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Vignolo en V. Palmisano, advocaten)

Verwerende partij: Europees Uitvoerend Agentschap Innovatieraad en het mkb (Eismea)

Conclusies

| — | het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren op grond van artikel 272 VWEU; |
| --- | --- |

—

het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren op grond van artikel 272 VWEU;

| — | vaststellen en verklaren dat Greenspider haar contractuele verplichtingen uit hoofde van de subsidieovereenkomst (Grant Agreement) naar behoren is nagekomen; |
| --- | --- |

—

vaststellen en verklaren dat Greenspider haar contractuele verplichtingen uit hoofde van de subsidieovereenkomst (Grant Agreement) naar behoren is nagekomen;

| — | vaststellen en verklaren dat krachtens artikel 1162 van het Belgische burgerlijk wetboek, in geval van twijfel, de uitlegging van de overeenkomst door Greenspider voorrang heeft boven die welke het Eismea heeft verstrekt; |
| --- | --- |

—

vaststellen en verklaren dat krachtens artikel 1162 van het Belgische burgerlijk wetboek, in geval van twijfel, de uitlegging van de overeenkomst door Greenspider voorrang heeft boven die welke het Eismea heeft verstrekt;

| — | vaststellen dat niet is voldaan aan de voorwaarden voor afgifte van de door het Eismea aan Greenspider gerichte debetnota, en dat het daarin gevraagde bedrag derhalve niet verschuldigd is; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat niet is voldaan aan de voorwaarden voor afgifte van de door het Eismea aan Greenspider gerichte debetnota, en dat het daarin gevraagde bedrag derhalve niet verschuldigd is;

| — | vaststellen en verklaren dat het Eismea haar contractuele verplichtingen niet is nagekomen, en dit agentschap derhalve veroordelen tot betaling van 111 475,00 EUR aan Greenspider; |
| --- | --- |

—

vaststellen en verklaren dat het Eismea haar contractuele verplichtingen niet is nagekomen, en dit agentschap derhalve veroordelen tot betaling van 111 475,00 EUR aan Greenspider;

| — | het Eismea verwijzen in de kosten die Greenspider in het kader van deze procedure heeft gemaakt. |
| --- | --- |

—

het Eismea verwijzen in de kosten die Greenspider in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

| 1. | Eerste middel: niet-nakoming van contractuele verplichtingen door het Eismea.






  — | Met dit middel wordt aangevoerd dat de redenen die het Agentschap heeft aangevoerd voor de weigering om het saldo van de in aanmerking komende kosten van het project te betalen, ongegrond zijn en de eenheidskosten kunnen worden achterhaald. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: niet-nakoming van contractuele verplichtingen door het Eismea.

—

Met dit middel wordt aangevoerd dat de redenen die het Agentschap heeft aangevoerd voor de weigering om het saldo van de in aanmerking komende kosten van het project te betalen, ongegrond zijn en de eenheidskosten kunnen worden achterhaald.

| 2. | Tweede middel: schending van het op de overeenkomst toepasselijke recht.






  — | Dit middel is ontleend aan schending van artikel 126 van verordening nr. 966/2012 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012; misbruik van het beginsel van onderhandelingsautonomie: schending en niet-toepassing van artikel 1162 van het Belgische burgerlijk wetboek en de artikelen 3 en 5 van richtlijn 93/13/EEG (2) van de Raad van 5 april 1993; schending van het beginsel van goede trouw bij de uitvoering van de overeenkomst en misbruik van recht; schending van het beginsel van behoorlijk bestuur; schending van het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel en schending van het evenredigheidsbeginsel. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van het op de overeenkomst toepasselijke recht.

—

Dit middel is ontleend aan schending van artikel 126 van verordening nr. 966/2012 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012; misbruik van het beginsel van onderhandelingsautonomie: schending en niet-toepassing van artikel 1162 van het Belgische burgerlijk wetboek en de artikelen 3 en 5 van richtlijn 93/13/EEG (2) van de Raad van 5 april 1993; schending van het beginsel van goede trouw bij de uitvoering van de overeenkomst en misbruik van recht; schending van het beginsel van behoorlijk bestuur; schending van het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel en schending van het evenredigheidsbeginsel.

---

(1)  Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (PB 2012, L 298, blz. 1).

(2)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/49 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/49

---

Beroep ingesteld op 19 november 2021 — Eurecna / Commissie

(Zaak T-739/21)

(2022/C 73/62)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Eurecna SpA (Venetië, Italië) (vertegenwoordiger: R. Sciaudone, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | nietigverklaring van de bestreden besluiten tot schuldvergelijking die zijn vervat in de brieven van de Commissie van 10 september 2021, 16 september 2021 en 30 september 2021, waarbij de Commissie is overgegaan tot terugvordering van nagenoeg het gehele bedrag dat in het kader van een door de Europese Unie gefinancierd project is betaald en dat als terugvorderbaar wordt beschouwd wegens onregelmatigheden die zich in de boekhouding zouden hebben voorgedaan; en |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van de bestreden besluiten tot schuldvergelijking die zijn vervat in de brieven van de Commissie van 10 september 2021, 16 september 2021 en 30 september 2021, waarbij de Commissie is overgegaan tot terugvordering van nagenoeg het gehele bedrag dat in het kader van een door de Europese Unie gefinancierd project is betaald en dat als terugvorderbaar wordt beschouwd wegens onregelmatigheden die zich in de boekhouding zouden hebben voorgedaan; en

| — | verwijzing van de Commissie in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Commissie in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan het ontbreken van een rechtsgrondslag voor het besluit van 10 september 2021. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan het ontbreken van een rechtsgrondslag voor het besluit van 10 september 2021.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan schending van de rechten van de verdediging in verband met het besluit van 10 september 2021. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan schending van de rechten van de verdediging in verband met het besluit van 10 september 2021.

| 3. | Derde middel, ontleend aan het argument dat de bestreden vordering niet bestaat.






  — | In dit verband wordt gesteld dat er sprake is van schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en zorgvuldigheid bij het bestuurlijk optreden met betrekking tot de door Ernst & Young (EY) verrichte controle; schending van de rechten van de verdediging met betrekking tot de door EY verrichte controle; schending van het beginsel van behoorlijk bestuur door niet-nakoming van de verplichting tot onpartijdigheid bij het bestuurlijk optreden en een onjuiste uitlegging van de overeenkomst in het rapport van EY. |
| --- | --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan het argument dat de bestreden vordering niet bestaat.

—

In dit verband wordt gesteld dat er sprake is van schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en zorgvuldigheid bij het bestuurlijk optreden met betrekking tot de door Ernst & Young (EY) verrichte controle; schending van de rechten van de verdediging met betrekking tot de door EY verrichte controle; schending van het beginsel van behoorlijk bestuur door niet-nakoming van de verplichting tot onpartijdigheid bij het bestuurlijk optreden en een onjuiste uitlegging van de overeenkomst in het rapport van EY.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/50 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/50

---

Beroep ingesteld op 7 december 2021 — SE / Commissie

(Zaak T-763/21)

(2022/C 73/63)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: SE (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Blot, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | nietigverklaring van het besluit van 23 april 2021 tot afwijzing van verzoekers aanmelding voor het Junior Professional Pilot program (hierna: “JPP programma”); |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van 23 april 2021 tot afwijzing van verzoekers aanmelding voor het Junior Professional Pilot program (hierna: “JPP programma”);

| — | voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 27 augustus 2021 tot afwijzing van verzoekers klacht van 27 april 2021; |
| --- | --- |

—

voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 27 augustus 2021 tot afwijzing van verzoekers klacht van 27 april 2021;

| — | vergoeding van verzoekers materiële schade als gevolg van het verlies van een kans om per 1 oktober 2021 te worden heringedeeld als tijdelijk functionaris van de rang AD 5, zoals begroot in het verzoekschrift; |
| --- | --- |

—

vergoeding van verzoekers materiële schade als gevolg van het verlies van een kans om per 1 oktober 2021 te worden heringedeeld als tijdelijk functionaris van de rang AD 5, zoals begroot in het verzoekschrift;

| — | vergoeding van verzoekers materiële schade als gevolg van het verlies van een kans om op grond van deelneming aan interne vergelijkende onderzoeken voor tijdelijke functionarissen van de rang AD ambtenaar in vaste dienst te worden, zoals begroot in het verzoekschrift; |
| --- | --- |

—

vergoeding van verzoekers materiële schade als gevolg van het verlies van een kans om op grond van deelneming aan interne vergelijkende onderzoeken voor tijdelijke functionarissen van de rang AD ambtenaar in vaste dienst te worden, zoals begroot in het verzoekschrift;

| — | verwijzing van de verwerende partij in alle kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de verwerende partij in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel: discriminatie op grond van leeftijd, schending van artikel 21, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, van artikel 1 quinquies van het Ambtenarenstatuut en van artikel 10, lid 1, van de Regeling andere personeelsleden. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: discriminatie op grond van leeftijd, schending van artikel 21, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, van artikel 1 quinquies van het Ambtenarenstatuut en van artikel 10, lid 1, van de Regeling andere personeelsleden.

| 2. | Tweede middel: misbruik van mandaat en/of gebrek aan bevoegdheid. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: misbruik van mandaat en/of gebrek aan bevoegdheid.

| 3. | Derde middel: de oproep tot het indienen van blijken van belangstelling is onrechtmatig. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: de oproep tot het indienen van blijken van belangstelling is onrechtmatig.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/50 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/50

---

Beroep ingesteld op 7 december 2021 — Imdea Materiales/Commissie

(Zaak T-765/21)

(2022/C 73/64)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Fundación Imdea Materiales (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: P. Suárez Fernández, J. Salinas Casado en Z. Marcos Vaquero, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | Vaststellen dat de Europese Commissie artikel II.22.5 van de Algemene Voorwaarden van de overeenkomst, getiteld “FP7 Grant Agreement — Annex II General Conditions”, niet heeft nageleefd en dat de situatie bijgevolg moet worden teruggebracht tot het tijdstip waarop de opmerkingen bij de Europese Commissie zijn ingediend. |
| --- | --- |

—

Vaststellen dat de Europese Commissie artikel II.22.5 van de Algemene Voorwaarden van de overeenkomst, getiteld “FP7 Grant Agreement — Annex II General Conditions”, niet heeft nageleefd en dat de situatie bijgevolg moet worden teruggebracht tot het tijdstip waarop de opmerkingen bij de Europese Commissie zijn ingediend.

| — | Vaststellen dat IMDEA [Fundación Imdea Materiales] de voorwaarden van de overeenkomst niet heeft geschonden en dat de opgelegde maatregelen tot terugvordering en schadevergoeding bijgevolg worden ingetrokken. |
| --- | --- |

—

Vaststellen dat IMDEA [Fundación Imdea Materiales] de voorwaarden van de overeenkomst niet heeft geschonden en dat de opgelegde maatregelen tot terugvordering en schadevergoeding bijgevolg worden ingetrokken.

| — | Subsidiair, het door de Europese Commissie terug te vorderen bedrag herberekenen overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel. |
| --- | --- |

—

Subsidiair, het door de Europese Commissie terug te vorderen bedrag herberekenen overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel: de Europese Commissie heeft artikel II.22.5 van de Algemene Voorwaarden geschonden door de toegang te weigeren tot aan IMDEA verstrekte documenten en informatie, waarmee bij de formulering van de argumenten geen rekening kon worden gehouden. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: de Europese Commissie heeft artikel II.22.5 van de Algemene Voorwaarden geschonden door de toegang te weigeren tot aan IMDEA verstrekte documenten en informatie, waarmee bij de formulering van de argumenten geen rekening kon worden gehouden.

| 2. | Tweede middel: de uitgaven van de onderzoekers die deelnamen aan het Compose3-project, zoals IMDEA die bij de Commissie heeft gedeclareerd overeenkomstig de artikelen II.14 en II.15 van de Algemene Voorwaarden, zijn waarheidsgetrouw.






  — | In dit verband wordt een grote hoeveelheid bewijsmateriaal aangevoerd waaruit blijkt dat de uitgaven waarheidsgetrouw zijn. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: de uitgaven van de onderzoekers die deelnamen aan het Compose3-project, zoals IMDEA die bij de Commissie heeft gedeclareerd overeenkomstig de artikelen II.14 en II.15 van de Algemene Voorwaarden, zijn waarheidsgetrouw.

—

In dit verband wordt een grote hoeveelheid bewijsmateriaal aangevoerd waaruit blijkt dat de uitgaven waarheidsgetrouw zijn.

| 3. | Derde middel: artikel II.22.6 van de Algemene Voorwaarden is geschonden wegens strijd met het evenredigheidsbeginsel, aangezien de Europese Commissie niet heeft beoordeeld of de opgelegde strafmaatregelen evenredig zijn. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: artikel II.22.6 van de Algemene Voorwaarden is geschonden wegens strijd met het evenredigheidsbeginsel, aangezien de Europese Commissie niet heeft beoordeeld of de opgelegde strafmaatregelen evenredig zijn.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/51 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/51

---

Beroep ingesteld op 11 december 2021 — Bategu Gummitechnologie / Commissie

(Zaak T-771/21)

(2022/C 73/65)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Bategu Gummitechnologie GmbH (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: G. Maderbacher, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het onderhavige beroep ontvankelijk verklaren; |
| --- | --- |

—

het onderhavige beroep ontvankelijk verklaren;

| — | de Unie, vertegenwoordigd door de Commissie, veroordelen tot betaling van 70 695 720,35 EUR; |
| --- | --- |

—

de Unie, vertegenwoordigd door de Commissie, veroordelen tot betaling van 70 695 720,35 EUR;

| — | de Unie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Unie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster verzoekt krachtens artikel 268 VWEU om vergoeding van de schade die zij stelt te hebben geleden als gevolg van gekwalificeerde schendingen van rechtsregels die de Commissie bij de uitoefening van haar taken heeft begaan. De Commissie heeft niet voldaan aan haar verplichting om inbreuken van fabrikanten van spoorvoertuigen op de artikelen 101 en 102 VWEU vast te stellen en te beëindigen. De Commissie heeft een gewettigd vertrouwen gewekt en heeft verzoekster aangemoedigd om investeringen te doen.

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

| 1. | Eerste middel: gekwalificeerd misbruik van bevoegdheid en kennelijke beoordelingsfout van de Commissie
  De Commissie heeft nagelaten om in het kader van een door verzoekster krachtens artikel 7 van verordening nr. 1/2003 (1) ingediende formele klacht alle feitelijke en juridische elementen grondig te onderzoeken. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: gekwalificeerd misbruik van bevoegdheid en kennelijke beoordelingsfout van de Commissie

De Commissie heeft nagelaten om in het kader van een door verzoekster krachtens artikel 7 van verordening nr. 1/2003 (1) ingediende formele klacht alle feitelijke en juridische elementen grondig te onderzoeken.

| 2. | Tweede middel: gekwalificeerde schending door de Commissie van het vertrouwens- en het rechtszekerheidsbeginsel
  De Commissie heeft nauwkeurige, onvoorwaardelijke en onderling overeenstemmende toezeggingen gedaan dat in spoorvoertuigen gebruikte materialen moesten voldoen aan vereisten die de Commissie zelf heeft vastgesteld. Gelet op die toezeggingen heeft verzoekster aanzienlijke investeringen verricht — onder andere in de ontwikkeling van technologie die aan deze vereisten voldoet — die als gevolg van het niet-handelen van de Commissie waardeloos zijn geworden. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: gekwalificeerde schending door de Commissie van het vertrouwens- en het rechtszekerheidsbeginsel

De Commissie heeft nauwkeurige, onvoorwaardelijke en onderling overeenstemmende toezeggingen gedaan dat in spoorvoertuigen gebruikte materialen moesten voldoen aan vereisten die de Commissie zelf heeft vastgesteld. Gelet op die toezeggingen heeft verzoekster aanzienlijke investeringen verricht — onder andere in de ontwikkeling van technologie die aan deze vereisten voldoet — die als gevolg van het niet-handelen van de Commissie waardeloos zijn geworden.

| 3. | Derde middel: gekwalificeerde schending door de Commissie van verzoeksters grondrecht op eigendom krachtens artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (2)

  Volgens de rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens met betrekking tot artikel 1 van het eerste aanvullend protocol bij het Europees Verdrag voor de rechten van de mens, die volgens artikel 52 van het Handvest in aanmerking moet worden genomen bij de uitlegging van het Handvest, dient de Commissie positieve maatregelen vast te stellen ter bescherming van de intellectuele eigendom van verzoekster. De Commissie heeft dergelijke maatregelen niet genomen. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: gekwalificeerde schending door de Commissie van verzoeksters grondrecht op eigendom krachtens artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (2)

Volgens de rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens met betrekking tot artikel 1 van het eerste aanvullend protocol bij het Europees Verdrag voor de rechten van de mens, die volgens artikel 52 van het Handvest in aanmerking moet worden genomen bij de uitlegging van het Handvest, dient de Commissie positieve maatregelen vast te stellen ter bescherming van de intellectuele eigendom van verzoekster. De Commissie heeft dergelijke maatregelen niet genomen.

| 4. | Vierde middel: schending van verzoeksters recht op behoorlijk bestuur krachtens artikel 41 van het Handvest
  Na de indiening door verzoekster van een formele klacht over schending van mededingingsregels heeft de Commissie ongeveer vier jaar nodig gehad om verzoekster mee te delen dat zij niet voornemens was om naar aanleiding van deze klacht de gestelde inbreuk te beëindigen. Uit de door de Commissie openbaar gemaakte dossierstukken kan echter niet worden opgemaakt wat de reden is voor deze lange duur van de procedure. De Commissie heeft zich dus schuldig gemaakt aan schending van artikel 41 van het Handvest. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: schending van verzoeksters recht op behoorlijk bestuur krachtens artikel 41 van het Handvest

Na de indiening door verzoekster van een formele klacht over schending van mededingingsregels heeft de Commissie ongeveer vier jaar nodig gehad om verzoekster mee te delen dat zij niet voornemens was om naar aanleiding van deze klacht de gestelde inbreuk te beëindigen. Uit de door de Commissie openbaar gemaakte dossierstukken kan echter niet worden opgemaakt wat de reden is voor deze lange duur van de procedure. De Commissie heeft zich dus schuldig gemaakt aan schending van artikel 41 van het Handvest.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).

(2)  Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (PB 2012, C 326, blz. 391).

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/52 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/52

---

Beroep ingesteld op 13 december 2021 — Brobet/EUIPO — Efbet Partners (efbet)

(Zaak T-772/21)

(2022/C 73/66)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Brobet ltd. (Ta'Xbiex, Malta) (vertegenwoordiger: F. Bojinova, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Efbet Partners OOD (Sofia, Bulgarije)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniebeeldmerk efbet — Uniemerk nr. 10 818 748

Procedure voor het EUIPO: vervallenverklaringsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 22 september 2021 in zaak R 624/2021-2

Conclusies

| — | de bestreden beslissing gedeeltelijk vernietigen, te weten het deel waarin het beroep van Brobet Limited wordt verworpen met betrekking tot de vervallenverklaring van haar Uniemerk nr. 010818748 voor de volgende waren en diensten: computerinterfaces; geregistreerde software die op een andere drager overgedragen kan worden; elektronische spelapparatuur (klasse 9) en ontspanning (uitgezonderd kansspelen); infodiensten op het gebied van ontspanning (uitgezonderd kansspelen); gokspelen (uitgezonderd kansspelen) (klasse 41) |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing gedeeltelijk vernietigen, te weten het deel waarin het beroep van Brobet Limited wordt verworpen met betrekking tot de vervallenverklaring van haar Uniemerk nr. 010818748 voor de volgende waren en diensten: computerinterfaces; geregistreerde software die op een andere drager overgedragen kan worden; elektronische spelapparatuur (klasse 9) en ontspanning (uitgezonderd kansspelen); infodiensten op het gebied van ontspanning (uitgezonderd kansspelen); gokspelen (uitgezonderd kansspelen) (klasse 41)

| — | het EUIPO verwijzen in de kosten die verzoekster in verband met dit beroep heeft gemaakt. |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in de kosten die verzoekster in verband met dit beroep heeft gemaakt.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 95, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 95, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | subsidiair, schending van artikel 95, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, zoals uitgelegd in de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie; |
| --- | --- |

—

subsidiair, schending van artikel 95, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, zoals uitgelegd in de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie;

| — | schending van artikel 58, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 58, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/53 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/53

---

Beroep ingesteld op 15 december 2021 — Financiere Batteur/EUIPO — Leno Beauty (by L.e.n.o beauty)

(Zaak T-779/21)

(2022/C 73/67)

Taal van het verzoekschrift: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Financiere Batteur (Hérouville-Saint-Clair, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P. Greffe en F. Donaud, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Leno Beauty Sas (Ventimiglia, Italië)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk by L.e.n.o beauty — inschrijvingsaanvraag nr. 18 083 647

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 13 oktober 2021 in zaak R 514/2021-2

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerd middel

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/54 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/54

---

Beroep ingesteld op 18 december 2021 — EAA / Commissie

(Zaak T-781/21)

(2022/C 73/68)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: European Aluminium Association (EAA) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: B. O. Connor en M. Hommé, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht om:

| — | artikel 3 van uitvoeringsverordening (EU) 2021/1784 van de Commissie, waarin niet wordt overgegaan tot inning van voorlopige rechten, nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

artikel 3 van uitvoeringsverordening (EU) 2021/1784 van de Commissie, waarin niet wordt overgegaan tot inning van voorlopige rechten, nietig te verklaren;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten van de verzoekende partij. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten van de verzoekende partij.

Middelen en voornaamste argumenten

De verzoekende partij voert drie middelen aan ter ondersteuning van haar beroep tot nietigverklaring van artikel 3 van uitvoeringsverordening (EU) 2021/1784 (1).

| 1. | Eerste middel: de Commissie heeft gehandeld in strijd met i) verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad (2) en in het bijzonder van artikel 10, lid 2, ii) het voorwerp en doel van die verordening en iii) de vaste praktijk van de Commissie om de inning van voorlopige rechten te gelasten. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: de Commissie heeft gehandeld in strijd met i) verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad (2) en in het bijzonder van artikel 10, lid 2, ii) het voorwerp en doel van die verordening en iii) de vaste praktijk van de Commissie om de inning van voorlopige rechten te gelasten.

| 2. | Tweede middel: de Commissie is de in artikel 296 VWEU neergelegde motiveringsplicht niet nagekomen. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: de Commissie is de in artikel 296 VWEU neergelegde motiveringsplicht niet nagekomen.

| 3. | Derde middel: de Commissie heeft de beginselen van eerlijke procesvoering en behoorlijk bestuur niet in acht genomen. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: de Commissie heeft de beginselen van eerlijke procesvoering en behoorlijk bestuur niet in acht genomen.

---

(1)  Uitvoeringsverordening van de Commissie van 8 oktober 2021 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op gewalste platte aluminiumproducten van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB 2021, L 359, blz. 6).

(2)  Verordening van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/54 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/54

---

Beroep ingesteld op 18 december 2021 — EAA / Commissie

(Zaak T-782/21)

(2022/C 73/69)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: European Aluminium Association (EAA) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: B. O. Connor en M. Hommé, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht om:

| — | voor twee aspecten van de zaak een maatregel tot organisatie van de procesgang te nemen; |
| --- | --- |

—

voor twee aspecten van de zaak een maatregel tot organisatie van de procesgang te nemen;

| — | uitvoeringsbesluit (EU) 2021/1788 (1) waarbij de Commissie de gevolgen van uitvoeringsverordening (EU) 2021/1784 (2) heeft opgeschort, nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

uitvoeringsbesluit (EU) 2021/1788 (1) waarbij de Commissie de gevolgen van uitvoeringsverordening (EU) 2021/1784 (2) heeft opgeschort, nietig te verklaren;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten van de verzoekende partij. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten van de verzoekende partij.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

| 1. | Eerste middel: de Commissie heeft verordening (EU) 2016/1036 (3) en in het bijzonder artikel 14, lid 4 van die verordening geschonden. De Commissie heeft met name niet overeenkomstig artikel 3, lid 5, van verordening 2016/1036 onderzocht of er sprake is van schade, maar slechts gekeken naar een beperkt aantal schade-indicatoren. Daarnaast heeft de Commissie het belang van de Unie niet beoordeeld. Voorts heeft de Commissie geen rekening gehouden met het decarbonisatiebeleid van de Unie en heeft zij zichzelf een termijn opgelegd waarin het recht niet voorziet. Ten slotte heeft de Commissie een onjuiste juridische beoordeling gemaakt waar het gaat om het opnieuw optreden van schade. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: de Commissie heeft verordening (EU) 2016/1036 (3) en in het bijzonder artikel 14, lid 4 van die verordening geschonden. De Commissie heeft met name niet overeenkomstig artikel 3, lid 5, van verordening 2016/1036 onderzocht of er sprake is van schade, maar slechts gekeken naar een beperkt aantal schade-indicatoren. Daarnaast heeft de Commissie het belang van de Unie niet beoordeeld. Voorts heeft de Commissie geen rekening gehouden met het decarbonisatiebeleid van de Unie en heeft zij zichzelf een termijn opgelegd waarin het recht niet voorziet. Ten slotte heeft de Commissie een onjuiste juridische beoordeling gemaakt waar het gaat om het opnieuw optreden van schade.

| 2. | Tweede middel: de Commissie heeft de beginselen van eerlijke procesvoering en behoorlijk bestuur geschonden. In het bijzonder is het schorsingsonderzoek van de Commissie in het algemeen gebrekkig verlopen en rechtens noch feitelijk geïnitieerd. Daarnaast heeft de Commissie ten onrechte termijnen gesteld om een onredelijke deadline te halen waaraan helemaal geen behoefte was. Voorts heeft de Commissie inconsequent gehandeld door wel het begrip “openbaarmaking” dat van toepassing is op nieuwe en herzieningsonderzoeken over te nemen, maar niet de termijnen die voor deze onderzoeken gelden. Ten slotte is de beoordeling van het belang van de Unie niet meegedeeld aan de partijen, zodat zij daarover geen opmerkingen hebben kunnen maken. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: de Commissie heeft de beginselen van eerlijke procesvoering en behoorlijk bestuur geschonden. In het bijzonder is het schorsingsonderzoek van de Commissie in het algemeen gebrekkig verlopen en rechtens noch feitelijk geïnitieerd. Daarnaast heeft de Commissie ten onrechte termijnen gesteld om een onredelijke deadline te halen waaraan helemaal geen behoefte was. Voorts heeft de Commissie inconsequent gehandeld door wel het begrip “openbaarmaking” dat van toepassing is op nieuwe en herzieningsonderzoeken over te nemen, maar niet de termijnen die voor deze onderzoeken gelden. Ten slotte is de beoordeling van het belang van de Unie niet meegedeeld aan de partijen, zodat zij daarover geen opmerkingen hebben kunnen maken.

| 3. | Derde middel: de Commissie heeft artikel 296 VWEU geschonden door haar besluit niet voldoende te motiveren. De Commissie heeft met name niet toereikend gemotiveerd waarom het noodzakelijk was om de termijn voor de afronding van het schorsingsonderzoek samen te laten vallen met die voor het afronden van het antidumpingonderzoek. Voorts heeft de Commissie onvoldoende onderbouwd waarom het in het belang van de Unie was om de maatregelen te schorsen. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: de Commissie heeft artikel 296 VWEU geschonden door haar besluit niet voldoende te motiveren. De Commissie heeft met name niet toereikend gemotiveerd waarom het noodzakelijk was om de termijn voor de afronding van het schorsingsonderzoek samen te laten vallen met die voor het afronden van het antidumpingonderzoek. Voorts heeft de Commissie onvoldoende onderbouwd waarom het in het belang van de Unie was om de maatregelen te schorsen.

| 4. | Vierde middel: de Commissie heeft de feiten kennelijk onjuist beoordeeld. Zij heeft in het bijzonder fouten gemaakt in het onderzoek naar i) de gewijzigde marktverhoudingen, ii) het vermogen van de bedrijfstak in de Unie om de markt te bevoorraden, iii) de gegevens over de productie buiten de Unie en iv) vraag en aanbod. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: de Commissie heeft de feiten kennelijk onjuist beoordeeld. Zij heeft in het bijzonder fouten gemaakt in het onderzoek naar i) de gewijzigde marktverhoudingen, ii) het vermogen van de bedrijfstak in de Unie om de markt te bevoorraden, iii) de gegevens over de productie buiten de Unie en iv) vraag en aanbod.

| 5. | Vijfde middel: de Commissie heeft de opschortingsbepaling ten onrechte toegepast. De Commissie heeft haar bevoegdheid misbruikt door de schorsing te gebruiken als een alternatief voor afgewezen verzoeken om producten uit de productomschrijving uit te sluiten. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: de Commissie heeft de opschortingsbepaling ten onrechte toegepast. De Commissie heeft haar bevoegdheid misbruikt door de schorsing te gebruiken als een alternatief voor afgewezen verzoeken om producten uit de productomschrijving uit te sluiten.

---

(1)  Uitvoeringsbesluit van de Commissie van 8 oktober 2021 tot schorsing van de bij uitvoeringsverordening (EU) 2021/1784 ingestelde definitieve antidumpingrechten op gewalste platte aluminiumproducten van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB 2021, L 359, blz. 105).

(2)  Uitvoeringsverordening van de Commissie van 8 oktober 2021 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op gewalste platte aluminiumproducten van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB 2021, L 359, blz. 6).

(3)  Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/55 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/55

---

Beroep ingesteld op 20 december 2021 — NP / Commissie

(Zaak T-784/21)

(2022/C 73/70)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: NP (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie (TABG) van 8 februari 2021 voor zover daarbij 1) verzoeksters verzoeken, gebaseerd op psychisch geweld waarvoor de Europese Commissie op basis van artikel 12 bis, leden 1 tot en met 3, van het Statuut verantwoordelijk is, ten dele worden afgewezen, meer in het bijzonder door niet het psychisch geweld te erkennen dat zij sinds november 2014 ondervindt, door de aangevoerde feiten kennelijk onjuist te beoordelen, door niet alle juiste consequenties te trekken en de bijstandsplicht niet na te komen, door te weigeren de procedure in te leiden voor de erkenning van verzoeksters onzichtbare hersenstoornis vóór de procedure van herplaatsing na haar pensionering wegens invaliditeit, en door te weigeren om redelijke aanpassingen te treffen voor de uitoefening van haar taken, zoals deeltijdwerk op medische gronden, telewerk en opfriscursussen overeenkomstig artikel 1 quinquies, lid 4, en artikel 33 van het Statuut, artikel 15 van bijlage VIII bij het Statuut en besluit C(2004) 1318 van de Commissie van 7 april 2004; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie (TABG) van 8 februari 2021 voor zover daarbij 1) verzoeksters verzoeken, gebaseerd op psychisch geweld waarvoor de Europese Commissie op basis van artikel 12 bis, leden 1 tot en met 3, van het Statuut verantwoordelijk is, ten dele worden afgewezen, meer in het bijzonder door niet het psychisch geweld te erkennen dat zij sinds november 2014 ondervindt, door de aangevoerde feiten kennelijk onjuist te beoordelen, door niet alle juiste consequenties te trekken en de bijstandsplicht niet na te komen, door te weigeren de procedure in te leiden voor de erkenning van verzoeksters onzichtbare hersenstoornis vóór de procedure van herplaatsing na haar pensionering wegens invaliditeit, en door te weigeren om redelijke aanpassingen te treffen voor de uitoefening van haar taken, zoals deeltijdwerk op medische gronden, telewerk en opfriscursussen overeenkomstig artikel 1 quinquies, lid 4, en artikel 33 van het Statuut, artikel 15 van bijlage VIII bij het Statuut en besluit C(2004) 1318 van de Commissie van 7 april 2004;

| — | veroordeling van de Europese Commissie tot betaling van het bedrag van 40 000 EUR aan verzoekster voor de immateriële schade die zij daardoor heeft geleden; |
| --- | --- |

—

veroordeling van de Europese Commissie tot betaling van het bedrag van 40 000 EUR aan verzoekster voor de immateriële schade die zij daardoor heeft geleden;

| — | veroordeling van de Europese Commissie tot betaling van het bedrag van 106 649,02 EUR aan verzoekster voor de materiële schade die zij daardoor tot en met 31 december 2021 heeft geleden, onder voorbehoud van haar recht om een nieuwe beoordeling van de vergoeding te vragen voor de materiële schade tussen 1 januari 2022 en de datum van de gevraagde herplaatsing; |
| --- | --- |

—

veroordeling van de Europese Commissie tot betaling van het bedrag van 106 649,02 EUR aan verzoekster voor de materiële schade die zij daardoor tot en met 31 december 2021 heeft geleden, onder voorbehoud van haar recht om een nieuwe beoordeling van de vergoeding te vragen voor de materiële schade tussen 1 januari 2022 en de datum van de gevraagde herplaatsing;

| — | verwijzing van de verwerende partij in de proceskosten overeenkomstig artikel 134 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van de Europese Unie. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de verwerende partij in de proceskosten overeenkomstig artikel 134 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van de Europese Unie.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

| 1. | Eerste middel: psychisch geweld door een aantal leden van de medische dienst van de Europese Commissie jegens verzoekster, niet-nakoming van de zorgplicht, schending van de beginselen van non-discriminatie en evenredigheid in het kader van haar verzoek om herplaatsing na haar invaliditeit sinds november 2014, kennelijk onjuiste beoordeling van de aangevoerde feiten, niet-nakoming van de bijstandsplicht en, ten slotte, niet-nakoming van de verplichting om vóór de procedure met het oog op haar herplaatsing de procedure voor vaststelling van haar handicap in te leiden. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: psychisch geweld door een aantal leden van de medische dienst van de Europese Commissie jegens verzoekster, niet-nakoming van de zorgplicht, schending van de beginselen van non-discriminatie en evenredigheid in het kader van haar verzoek om herplaatsing na haar invaliditeit sinds november 2014, kennelijk onjuiste beoordeling van de aangevoerde feiten, niet-nakoming van de bijstandsplicht en, ten slotte, niet-nakoming van de verplichting om vóór de procedure met het oog op haar herplaatsing de procedure voor vaststelling van haar handicap in te leiden.

| 2. | Tweede middel: verzoek om schadevergoeding als gevolg van het genoemde psychisch geweld. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: verzoek om schadevergoeding als gevolg van het genoemde psychisch geweld.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/56 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/56

---

Beroep ingesteld op 20 december 2021 — Team Beverage/EUIPO (TEAM BUSINESS IT DATEN — PROZESSE — SYSTEME)

(Zaak T-786/21)

(2022/C 73/71)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Team Beverage AG (Bremen, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Spieker, D. Mienert en J. Selbmann, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk TEAM BUSINESS IT DATEN — PROZESSE — SYSTEME in de kleuren blauw en grijs — inschrijvingsaanvraag nr. 17 660 655

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 8 oktober 2021 in zaak R 2185/2020-2

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c, juncto artikel 7, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c, juncto artikel 7, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b, juncto artikel 7, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b, juncto artikel 7, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/57 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/57

---

Beroep ingesteld op 21 december 2021 — UniSkin/EUIPO — Unicskin (UNISKIN by Dr. Søren Frankild)

(Zaak T-787/21)

(2022/C 73/72)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: UniSkin ApS (Silkeborg, Denemarken) (vertegenwoordiger: M. Hoffgaard Rasmussen, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Unicskin, SL (Madrid, Spanje)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk UNISKIN by Dr. Søren Frankild — inschrijvingsaanvraag nr. 18 153 435

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 20 oktober 2021 in zaak R 771/2021-4

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen en, dientengevolge, de oppositie tegen het merk volledig afwijzen. |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen en, dientengevolge, de oppositie tegen het merk volledig afwijzen.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/58 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/58

---

Beroep ingesteld op 22 december 2021 — PL / Commissie

(Zaak T-790/21)

(2022/C 73/73)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: PL (vertegenwoordiger: N. de Montigny, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | nietigverklaring van het besluit tot overplaatsing van het directoraat-generaal Personele middelen en veiligheid van 16 februari 2021; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit tot overplaatsing van het directoraat-generaal Personele middelen en veiligheid van 16 februari 2021;

| — | voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de op 16 september 2021 krachtens artikel 22 quater van het Statuut ingediende klacht; |
| --- | --- |

—

voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de op 16 september 2021 krachtens artikel 22 quater van het Statuut ingediende klacht;

| — | vaststelling dat de Commissie heeft verzuimd de maatregelen vast te stellen ter uitvoering van de arresten van het Gerecht van 15 april 2015 en 13 december 2018 met inachtneming van de gronden ervan, en dat zij het gezag van gewijsde heeft geschonden; |
| --- | --- |

—

vaststelling dat de Commissie heeft verzuimd de maatregelen vast te stellen ter uitvoering van de arresten van het Gerecht van 15 april 2015 en 13 december 2018 met inachtneming van de gronden ervan, en dat zij het gezag van gewijsde heeft geschonden;

| — | veroordeling van de Commissie tot betaling van het bedrag van 250 000 EUR ter vergoeding van de geleden materiële schade en het bedrag van 100 000 EUR ter vergoeding van de geleden immateriële schade; |
| --- | --- |

—

veroordeling van de Commissie tot betaling van het bedrag van 250 000 EUR ter vergoeding van de geleden materiële schade en het bedrag van 100 000 EUR ter vergoeding van de geleden immateriële schade;

| — | verwijzing van de Commissie in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Commissie in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel: onbevoegdheid van het administratief gezag dat verzoekers klacht heeft afgewezen. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: onbevoegdheid van het administratief gezag dat verzoekers klacht heeft afgewezen.

| 2. | Tweede middel: schending van artikel 266 VWEU, van het gezag van gewijsde en van het verbod van terugwerkende kracht, misbruik van bevoegdheid, schending van procedurele waarborgen en van het recht om op doeltreffende wijze te worden gehoord en op een wijze die in overeenstemming is met het door dat recht beoogde doel. Dit middel bestaat uit drie onderdelen:






  — | eerste onderdeel: schending van verzoekers rechten van verdediging en van zijn recht om te worden gehoord, het ontbreken van een administratief onderzoek, schending van het beginsel van hoor en wederhoor en van het recht op een eerlijk proces, schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en van het recht op behoorlijk bestuur alsmede niet-eerbiediging van de redelijke termijn; |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van artikel 266 VWEU, van het gezag van gewijsde en van het verbod van terugwerkende kracht, misbruik van bevoegdheid, schending van procedurele waarborgen en van het recht om op doeltreffende wijze te worden gehoord en op een wijze die in overeenstemming is met het door dat recht beoogde doel. Dit middel bestaat uit drie onderdelen:

—

eerste onderdeel: schending van verzoekers rechten van verdediging en van zijn recht om te worden gehoord, het ontbreken van een administratief onderzoek, schending van het beginsel van hoor en wederhoor en van het recht op een eerlijk proces, schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en van het recht op behoorlijk bestuur alsmede niet-eerbiediging van de redelijke termijn;

| — | tweede onderdeel: erkenning van de niet-eerbiediging van het procedurele doel, misbruik van bevoegdheid, niet-nakoming van de zorgplicht en van de verplichting om informanten te beschermen; |
| --- | --- |

—

tweede onderdeel: erkenning van de niet-eerbiediging van het procedurele doel, misbruik van bevoegdheid, niet-nakoming van de zorgplicht en van de verplichting om informanten te beschermen;

| — | derde onderdeel: schending van de beginselen en de regels voor terugwerkende kracht en van de daarmee verband houdende rechtszekerheid, schending van de beginselen van (objectieve en subjectieve) onpartijdigheid, alsmede de wens om een besluit te nemen met dezelfde strekking en gebaseerd op dezelfde gronden in plaats van een compensatie te bieden voor het verlies van een kans om verzoekers procedurele rechten tijdig en doeltreffend te eerbiedigen. |
| --- | --- |

—

derde onderdeel: schending van de beginselen en de regels voor terugwerkende kracht en van de daarmee verband houdende rechtszekerheid, schending van de beginselen van (objectieve en subjectieve) onpartijdigheid, alsmede de wens om een besluit te nemen met dezelfde strekking en gebaseerd op dezelfde gronden in plaats van een compensatie te bieden voor het verlies van een kans om verzoekers procedurele rechten tijdig en doeltreffend te eerbiedigen.

| 3. | Derde middel: schending van artikel 22 bis van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: “Statuut”), niet-nakoming van de bijstands- en de zorgplicht in het kader van de overplaatsingsprocedure, schending van artikel 22 quater van het Statuut, niet-bescherming van klokkenluiders, niet-nakoming van de verplichting tot zorgvuldigheid, neutraliteit en objectiviteit, schending van verzoekers recht op een onvooringenomen behandeling van zijn dossier door de administratie en van zijn gewettigde verwachtingen alsmede misbruik van procedure. Dit middel bestaat uit vier onderdelen:






  — | eerste onderdeel: schending van artikel 22 quater van het Statuut aangezien het tot aanstelling bevoegd gezag (hierna: “TABG”) niet de daarin bedoelde procedure heeft vastgesteld; |
| --- | --- | --- |

3.

Derde middel: schending van artikel 22 bis van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: “Statuut”), niet-nakoming van de bijstands- en de zorgplicht in het kader van de overplaatsingsprocedure, schending van artikel 22 quater van het Statuut, niet-bescherming van klokkenluiders, niet-nakoming van de verplichting tot zorgvuldigheid, neutraliteit en objectiviteit, schending van verzoekers recht op een onvooringenomen behandeling van zijn dossier door de administratie en van zijn gewettigde verwachtingen alsmede misbruik van procedure. Dit middel bestaat uit vier onderdelen:

—

eerste onderdeel: schending van artikel 22 quater van het Statuut aangezien het tot aanstelling bevoegd gezag (hierna: “TABG”) niet de daarin bedoelde procedure heeft vastgesteld;

| — | tweede onderdeel: niet-nakoming van de zorgplicht; |
| --- | --- |

—

tweede onderdeel: niet-nakoming van de zorgplicht;

| — | derde onderdeel: schending van de beginselen van objectiviteit, onpartijdigheid en neutraliteit van het bevoegde TABG alsmede schending van het beginsel van gelijke behandeling en non-discriminatie; |
| --- | --- |

—

derde onderdeel: schending van de beginselen van objectiviteit, onpartijdigheid en neutraliteit van het bevoegde TABG alsmede schending van het beginsel van gelijke behandeling en non-discriminatie;

| — | vierde onderdeel: schending van de regels op het gebied van de bewijslast. |
| --- | --- |

—

vierde onderdeel: schending van de regels op het gebied van de bewijslast.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/59 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/59

---

Beroep ingesteld op 21 december 2021 — Front Polisario / Raad

(Zaak T-793/21)

(2022/C 73/74)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Front populaire pour la libération de la Saguia el-Hamra et du Rio de oro (Front Polisario) (vertegenwoordiger: G. Devers, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | verzoekers beroep ontvankelijk verklaren; |
| --- | --- |

—

verzoekers beroep ontvankelijk verklaren;

| — | de bestreden verordening nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

de bestreden verordening nietig verklaren;

| — | de Raad verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Raad verwijzen in de kosten.

Middel en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep tegen verordening (EU) 2021/1750 van de Raad van 28 september 2021 tot wijziging van verordening (EU) 2019/440 betreffende de verdeling van de vangstmogelijkheden in het kader van de partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Marokko en het bijbehorende uitvoeringsprotocol (PB 2021, L 349, blz. 1) voert verzoeker één middel aan, ontleend aan de afwezigheid van rechtsgrondslag van die verordening gelet op de onrechtmatigheid van besluit 2019/441 (1).

| 1. | Eerste onderdeel: onbevoegdheid van de Raad tot het vaststellen van besluit 2019/441, aangezien de Europese Unie en het Koninkrijk Marokko onbevoegd zijn om in plaats van de door het Front Polisario vertegenwoordigde Sahrawi een internationale overeenkomst te sluiten die van toepassing is op de Westelijke Sahara. |
| --- | --- |

1.

Eerste onderdeel: onbevoegdheid van de Raad tot het vaststellen van besluit 2019/441, aangezien de Europese Unie en het Koninkrijk Marokko onbevoegd zijn om in plaats van de door het Front Polisario vertegenwoordigde Sahrawi een internationale overeenkomst te sluiten die van toepassing is op de Westelijke Sahara.

| 2. | Tweede onderdeel: niet-nakoming van de verplichting om de kwestie van de eerbiediging van de grondrechten en van het internationale humanitaire recht te onderzoeken, aangezien de Raad deze kwestie niet heeft onderzocht alvorens besluit 2019/441 vast te stellen. |
| --- | --- |

2.

Tweede onderdeel: niet-nakoming van de verplichting om de kwestie van de eerbiediging van de grondrechten en van het internationale humanitaire recht te onderzoeken, aangezien de Raad deze kwestie niet heeft onderzocht alvorens besluit 2019/441 vast te stellen.

| 3. | Derde onderdeel: schending door de Raad van zijn verplichting om de arresten van het Hof ten uitvoer te leggen, aangezien met besluit 2019/441 is voorbijgegaan aan de motivering van het arrest van 27 februari 2018, Western Sahara Campaign UK (C-266/16, EU:C:2018:118). |
| --- | --- |

3.

Derde onderdeel: schending door de Raad van zijn verplichting om de arresten van het Hof ten uitvoer te leggen, aangezien met besluit 2019/441 is voorbijgegaan aan de motivering van het arrest van 27 februari 2018, Western Sahara Campaign UK (C-266/16, EU:C:2018:118).

| 4. | Vierde onderdeel: schending van de beginselen en wezenlijke waarden die leidend zijn voor het optreden van de Unie op het internationale toneel, aangezien,
  ten eerste, besluit 2019/44, in strijd met het recht van volkeren op eerbiediging van hun nationale eenheid, het bestaan van de Sahrawi ontkent door de naam van dit volk te vervangen door de bewoordingen “bevolking van de Westelijke Sahara” en “betrokken bevolking”;
  ten tweede, bij besluit 2019/441, in strijd met het recht van volkeren om vrij over hun natuurlijke hulpbronnen te beschikken, een internationale overeenkomst wordt gesloten die, zonder instemming van de Sahrawi, de exploitatie van hun visbestanden door vaartuigen van de Unie organiseert;
  ten derde, bij besluit 2019/441 een op de bezette Westelijke Sahara toepasselijke internationale overeenkomst is gesloten met het Koninkrijk Marokko in het kader van zijn annexatiebeleid ten aanzien van dit grondgebied en de systematische schendingen van de grondrechten die de handhaving van dit beleid vereist. |
| --- | --- |

4.

Vierde onderdeel: schending van de beginselen en wezenlijke waarden die leidend zijn voor het optreden van de Unie op het internationale toneel, aangezien,

ten eerste, besluit 2019/44, in strijd met het recht van volkeren op eerbiediging van hun nationale eenheid, het bestaan van de Sahrawi ontkent door de naam van dit volk te vervangen door de bewoordingen “bevolking van de Westelijke Sahara” en “betrokken bevolking”;

ten tweede, bij besluit 2019/441, in strijd met het recht van volkeren om vrij over hun natuurlijke hulpbronnen te beschikken, een internationale overeenkomst wordt gesloten die, zonder instemming van de Sahrawi, de exploitatie van hun visbestanden door vaartuigen van de Unie organiseert;

ten derde, bij besluit 2019/441 een op de bezette Westelijke Sahara toepasselijke internationale overeenkomst is gesloten met het Koninkrijk Marokko in het kader van zijn annexatiebeleid ten aanzien van dit grondgebied en de systematische schendingen van de grondrechten die de handhaving van dit beleid vereist.

| 5. | Vijfde onderdeel: schending van het vertrouwensbeginsel, aangezien besluit 2019/441 strijdig is met de verklaringen van de Unie die, bij herhaling, steeds heeft bevestigd dat de beginselen van zelfbeschikking en de relatieve werking van verdragen moeten worden geëerbiedigd. |
| --- | --- |

5.

Vijfde onderdeel: schending van het vertrouwensbeginsel, aangezien besluit 2019/441 strijdig is met de verklaringen van de Unie die, bij herhaling, steeds heeft bevestigd dat de beginselen van zelfbeschikking en de relatieve werking van verdragen moeten worden geëerbiedigd.

| 6. | Zesde onderdeel: onjuiste toepassing van het evenredigheidsbeginsel, aangezien het, gelet op het eigen en afzonderlijke statuut van de Westelijke Sahara, de onaantastbaarheid van het recht op zelfbeschikking en de hoedanigheid van derde van de Sahrawi, niet aan de Raad was om een evenredigheidsafweging te maken tussen de vermeende “voordelen” die voortvloeien uit de visserijovereenkomst en de gevolgen ervan voor de Saharaanse natuurlijke hulpbronnen. |
| --- | --- |

6.

Zesde onderdeel: onjuiste toepassing van het evenredigheidsbeginsel, aangezien het, gelet op het eigen en afzonderlijke statuut van de Westelijke Sahara, de onaantastbaarheid van het recht op zelfbeschikking en de hoedanigheid van derde van de Sahrawi, niet aan de Raad was om een evenredigheidsafweging te maken tussen de vermeende “voordelen” die voortvloeien uit de visserijovereenkomst en de gevolgen ervan voor de Saharaanse natuurlijke hulpbronnen.

| 7. | Zevende onderdeel: strijdigheid met het gemeenschappelijk visserijbeleid, aangezien de vaartuigen van de Europese Unie krachtens de bij besluit 2019/441 gesloten overeenkomst toegang zullen hebben tot de visbestanden van de Sahrawi zonder de toestemming van dit volk, in ruil voor een financiële bijdrage aan de Marokkaanse autoriteiten, terwijl de wateren van de Westelijke Sahara geen Marokkaanse “wateren” in de zin van de artikelen 61 en 62 van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee zijn. |
| --- | --- |

7.

Zevende onderdeel: strijdigheid met het gemeenschappelijk visserijbeleid, aangezien de vaartuigen van de Europese Unie krachtens de bij besluit 2019/441 gesloten overeenkomst toegang zullen hebben tot de visbestanden van de Sahrawi zonder de toestemming van dit volk, in ruil voor een financiële bijdrage aan de Marokkaanse autoriteiten, terwijl de wateren van de Westelijke Sahara geen Marokkaanse “wateren” in de zin van de artikelen 61 en 62 van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee zijn.

| 8. | Achtste onderdeel: schending van het zelfbeschikkingsrecht, aangezien,
  ten eerste, besluit 2019/441 de nationale eenheid van de Sahrawi als subject van het recht op zelfbeschikking ontkent door in plaats van de naam van dat volk de bewoordingen “bevolking van de Westelijke Sahara” en “betrokken bevolking” te gebruiken;
  ten tweede, besluit 2019/441, in strijd met het recht van de Sahrawi om vrij over hun natuurlijke hulpbronnen te beschikken, zonder hun instemming de exploitatie van hun visbestanden door schepen van de Unie organiseert;
  ten derde, besluit 2019/441, in strijd met het recht van de Sahrawi op eerbiediging van de territoriale integriteit van hun nationale grondgebied, voorbijgaat aan de eigen en onderscheiden status van de Westelijke Sahara en de onrechtmatige splitsing van dat gebied door de “Marokkaanse Muur” onderschrijft. |
| --- | --- |

8.

Achtste onderdeel: schending van het zelfbeschikkingsrecht, aangezien,

ten eerste, besluit 2019/441 de nationale eenheid van de Sahrawi als subject van het recht op zelfbeschikking ontkent door in plaats van de naam van dat volk de bewoordingen “bevolking van de Westelijke Sahara” en “betrokken bevolking” te gebruiken;

ten tweede, besluit 2019/441, in strijd met het recht van de Sahrawi om vrij over hun natuurlijke hulpbronnen te beschikken, zonder hun instemming de exploitatie van hun visbestanden door schepen van de Unie organiseert;

ten derde, besluit 2019/441, in strijd met het recht van de Sahrawi op eerbiediging van de territoriale integriteit van hun nationale grondgebied, voorbijgaat aan de eigen en onderscheiden status van de Westelijke Sahara en de onrechtmatige splitsing van dat gebied door de “Marokkaanse Muur” onderschrijft.

| 9. | Negende onderdeel: schending van het beginsel van de relatieve werking van verdragen, aangezien besluit 2019/441 niet erkent dat de Sahrawi de hoedanigheid van derde hebben ten aanzien van de verhoudingen tussen de Unie en Marokko en aan hen, zonder hun instemming, internationale verplichtingen inzake hun nationale grondgebied en hun natuurlijke hulpbronnen oplegt. |
| --- | --- |

9.

Negende onderdeel: schending van het beginsel van de relatieve werking van verdragen, aangezien besluit 2019/441 niet erkent dat de Sahrawi de hoedanigheid van derde hebben ten aanzien van de verhoudingen tussen de Unie en Marokko en aan hen, zonder hun instemming, internationale verplichtingen inzake hun nationale grondgebied en hun natuurlijke hulpbronnen oplegt.

| 10. | Tiende onderdeel: schending van het internationale humanitaire recht en het internationale strafrecht, aangezien,
  ten eerste, bij besluit 2019/441 een op de Westelijke Sahara toepasselijke internationale overeenkomst is gesloten, terwijl de Marokkaanse bezettingsmacht ten aanzien van dit grondgebied niet over het ius tractatus beschikt en het deze bezettingsmacht is verboden de natuurlijke hulpbronnen van dat grondgebied te exploiteren;
  ten tweede, de Unie krachtens de bij het besluit 2019/441 gesloten overeenkomst Marokkaanse infrastructuur in het bezette Sahrawigebied zal subsidiëren, zodat het Koninkrijk Marokko zijn burgerbevolking en zijn strijdkrachten daar duurzaam kan vestigen;
  ten derde, in besluit 2019/441 de illegale overbrenging van Marokkaanse kolonisten naar het bezette Sahrawigebied wordt goedgekeurd door de woorden “bevolking van de Westelijke Sahara” en “betrokken bevolking” te gebruiken. |
| --- | --- |

10.

Tiende onderdeel: schending van het internationale humanitaire recht en het internationale strafrecht, aangezien,

ten eerste, bij besluit 2019/441 een op de Westelijke Sahara toepasselijke internationale overeenkomst is gesloten, terwijl de Marokkaanse bezettingsmacht ten aanzien van dit grondgebied niet over het ius tractatus beschikt en het deze bezettingsmacht is verboden de natuurlijke hulpbronnen van dat grondgebied te exploiteren;

ten tweede, de Unie krachtens de bij het besluit 2019/441 gesloten overeenkomst Marokkaanse infrastructuur in het bezette Sahrawigebied zal subsidiëren, zodat het Koninkrijk Marokko zijn burgerbevolking en zijn strijdkrachten daar duurzaam kan vestigen;

ten derde, in besluit 2019/441 de illegale overbrenging van Marokkaanse kolonisten naar het bezette Sahrawigebied wordt goedgekeurd door de woorden “bevolking van de Westelijke Sahara” en “betrokken bevolking” te gebruiken.

| 11. | Elfde onderdeel: schending van de verplichtingen van de Unie inzake het internationale aansprakelijkheidsrecht, aangezien besluit 2019/441, door de sluiting van een internationale overeenkomst met het Koninkrijk Marokko die van toepassing is op de Westelijke Sahara, de ernstige schendingen van het internationaal recht die de Marokkaanse bezettingsmacht ten aanzien van het volk van de Westelijke Sahara heeft begaan, als rechtmatig erkent en hulp en bijstand verleent bij de instandhouding van de situatie die uit deze schendingen voortvloeit. |
| --- | --- |

11.

Elfde onderdeel: schending van de verplichtingen van de Unie inzake het internationale aansprakelijkheidsrecht, aangezien besluit 2019/441, door de sluiting van een internationale overeenkomst met het Koninkrijk Marokko die van toepassing is op de Westelijke Sahara, de ernstige schendingen van het internationaal recht die de Marokkaanse bezettingsmacht ten aanzien van het volk van de Westelijke Sahara heeft begaan, als rechtmatig erkent en hulp en bijstand verleent bij de instandhouding van de situatie die uit deze schendingen voortvloeit.

---

(1)  Besluit (EU) 2019/441 van de Raad van 4 maart 2019 betreffende de sluiting van de partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Marokko, het bijbehorende uitvoeringsprotocol en de briefwisseling bij de overeenkomst (PB 2019, L 77, blz. 4).

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/61 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/61

---

Beroep ingesteld op 22 december 2021 — Wenz Kunststoff/EUIPO — Mouldpro (MOULDPRO)

(Zaak T-794/21)

(2022/C 73/75)

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Wenz Kunststoff GmbH & Co. KG (Lüdenscheid, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Bühling en D. Graetsch, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Mouldpro ApS (Ballerup, Denemarken)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniewoordmerk MOULDPRO — Uniemerk nr. 10 022 317

Procedure voor het EUIPO: vervallenverklaringsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 8 oktober 2021 in zaak R 646/2020-2

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | de vordering van Mouldpro ApS van 30 januari 2018 tot vervallenverklaring van Uniemerk nr. 10 022 317 afwijzen; |
| --- | --- |

—

de vordering van Mouldpro ApS van 30 januari 2018 tot vervallenverklaring van Uniemerk nr. 10 022 317 afwijzen;

subsidiair:

| — | de vordering tot vervallenverklaring afwijzen, voor zover deze betrekking heeft op andere waren dan “slangkoppelingen van kunststof (voor zover begrepen in klasse 17)”; |
| --- | --- |

—

de vordering tot vervallenverklaring afwijzen, voor zover deze betrekking heeft op andere waren dan “slangkoppelingen van kunststof (voor zover begrepen in klasse 17)”;

nog meer subsidiair:

| — | de zaak voor verdere behandeling en beslissing terugverwijzen naar het EUIPO; |
| --- | --- |

—

de zaak voor verdere behandeling en beslissing terugverwijzen naar het EUIPO;

| — | het EUIPO verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten van de beroepsprocedure. |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten van de beroepsprocedure.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 58, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 58, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/61 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/61

---

Beroep ingesteld op 22 december 2021 — Protectoplus/EUIPO (Li-SAFE)

(Zaak T-795/21)

(2022/C 73/76)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Protectoplus GmbH (Rensburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Riegger, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk Li-SAFE — inschrijvingsaanvraag nr. 18 288 094

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 6 oktober 2021 in zaak R 845/2021-1

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/62 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/62

---

Beroep ingesteld op 23 december 2021 — Gustopharma Consumer Health/EUIPO — Helixor Heilmittel (HELIXORIGINAL)

(Zaak T-797/21)

(2022/C 73/77)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Gustopharma Consumer Health, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Wachinger en R. Drozdz, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Helixor Heilmittel GmbH (Rosenfeld, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk HELIXORIGINAL — inschrijvingsaanvraag nr. 17 234 824

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 18 oktober 2021 in zaak R 1644/2019-1

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | het EUIPO verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in de kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/63 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/63

---

Beroep ingesteld op 23 december 2021 — Gustopharma Consumer Health/EUIPO — Helixor Heilmittel (HELIXFORTE)

(Zaak T-798/21)

(2022/C 73/78)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Gustopharma Consumer Health, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Wachinger en R. Drozdz, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Helixor Heilmittel GmbH (Rosenfeld, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk HELIXFORTE — inschrijvingsaanvraag nr. 17 234 899

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 19 oktober 2021 in zaak R 1645/2019-1

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | het EUIPO verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in de kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/63 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/63

---

Beroep ingesteld op 28 december 2021 — Fieldpoint (Cyprus)/EUIPO (HYPERLIGHTOPTICS)

(Zaak T-800/21)

(2022/C 73/79)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Fieldpoint (Cyprus) LTD (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordigers: P. Rath en S. Gebele, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk HYPERLIGHTOPTICS — inschrijvingsaanvraag nr. 18 335 960

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 6 oktober 2021 in zaak R 1166/2021-2

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | verklaren dat Uniemerkaanvraag nr. 18 335 960 (HYPERLIGHTOPTICS) in aanmerking komt voor inschrijving; |
| --- | --- |

—

verklaren dat Uniemerkaanvraag nr. 18 335 960 (HYPERLIGHTOPTICS) in aanmerking komt voor inschrijving;

| — | het EUIPO verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht. |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van het gelijkheidsbeginsel. |
| --- | --- |

—

schending van het gelijkheidsbeginsel.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/64 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/64

---

Beroep ingesteld op 28 december 2021 — Fieldpoint (Cyprus)/EUIPO (HYPERLIGHTEYEWEAR)

(Zaak T-801/21)

(2022/C 73/80)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Fieldpoint (Cyprus) LTD (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordigers: P. Rath en S. Gebele, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk HYPERLIGHTEYEWEAR — inschrijvingsaanvraag nr. 18 335 969

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 6 oktober 2021 in zaak R 1165/2021-2

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | verklaren dat Uniemerkaanvraag nr. 18 335 969 (HYPERLIGHTEYEWEAR) in aanmerking komt voor inschrijving; |
| --- | --- |

—

verklaren dat Uniemerkaanvraag nr. 18 335 969 (HYPERLIGHTEYEWEAR) in aanmerking komt voor inschrijving;

| — | het EUIPO verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht. |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van het gelijkheidsbeginsel. |
| --- | --- |

—

schending van het gelijkheidsbeginsel.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/65 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/65

---

Beroep ingesteld op 23 december 2021 — just-organic.com/EUIPO (JUST ORGANIC)

(Zaak T-802/21)

(2022/C 73/81)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: just-organic.com GmbH (Essen, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Menebröcker, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk JUST ORGANIC — inschrijvingsaanvraag nr. 18 317 774

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 20 oktober 2021 in zaak R 1010/2021-2

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen, voor zover Uniemerkaanvraag nr. 18 317 774 werd afgewezen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen, voor zover Uniemerkaanvraag nr. 18 317 774 werd afgewezen;

| — | het EUIPO verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/65 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/65

---

Beroep ingesteld op 23 december 2021 — NS / Parlement

(Zaak T-805/21)

(2022/C 73/82)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: NS (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Blot, advocaten)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

| — | het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren; |
| --- | --- |

—

het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

| — | het besluit van 21 januari 2021 om verzoekster over te plaatsen naar de post van adviseur bij het directoraat-generaal Presidium en, voor zover nodig, het besluit tot terugvordering van het onverschuldigd betaalde van 8 maart 2021 nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van 21 januari 2021 om verzoekster over te plaatsen naar de post van adviseur bij het directoraat-generaal Presidium en, voor zover nodig, het besluit tot terugvordering van het onverschuldigd betaalde van 8 maart 2021 nietig verklaren;

| — | voor zover nodig, het besluit van 16 september 2021 tot afwijzing van verzoeksters klacht van 7 april 2021 nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

voor zover nodig, het besluit van 16 september 2021 tot afwijzing van verzoeksters klacht van 7 april 2021 nietig verklaren;

| — | verzoeksters materiële en immateriële schade vergoeden; |
| --- | --- |

—

verzoeksters materiële en immateriële schade vergoeden;

| — | de verwerende partij verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en met name van het recht om te worden gehoord, alsmede niet-nakoming van de motiveringsplicht. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en met name van het recht om te worden gehoord, alsmede niet-nakoming van de motiveringsplicht.

| 2. | Tweede middel: kennelijk ontbreken van dienstbelang en niet-nakoming van de zorgplicht. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: kennelijk ontbreken van dienstbelang en niet-nakoming van de zorgplicht.

| 3. | Derde middel: misbruik van bevoegdheid en van procedure. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: misbruik van bevoegdheid en van procedure.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/66 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/66

---

Beroep ingesteld op 27 december 2021 — NT / EMA

(Zaak T-806/21)

(2022/C 73/83)

Procestaal: Frans

Partijen_

Verzoekende partij: NT (vertegenwoordiger: N. Montigny, advocaat)

Verwerende partij: Europees geneesmiddelenbureau

Conclusies

| — | nietigverklaring van het besluit van 15 maart 2021; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van 15 maart 2021;

| — | voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 30 september 2021; |
| --- | --- |

—

voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 30 september 2021;

| — | veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding van 2 500,00 EUR aan verzoekster voor de door haar geleden immateriële schade; |
| --- | --- |

—

veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding van 2 500,00 EUR aan verzoekster voor de door haar geleden immateriële schade;

| — | verwijzing van de verwerende partij in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de verwerende partij in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

| 1. | Eerste middel: de motivering van het besluit is rechtens ontoereikend. Verzoekster beroept zich in dit verband op het ontbreken van een concreet en uitvoerig onderzoek van de situatie en op tegenstrijdigheden in elementen van de toegezonden conclusies. Voorts beroept zij zich op onjuiste uitlegging van het begrip “beroepsziekte” en op een kennelijk onjuiste beoordeling. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: de motivering van het besluit is rechtens ontoereikend. Verzoekster beroept zich in dit verband op het ontbreken van een concreet en uitvoerig onderzoek van de situatie en op tegenstrijdigheden in elementen van de toegezonden conclusies. Voorts beroept zij zich op onjuiste uitlegging van het begrip “beroepsziekte” en op een kennelijk onjuiste beoordeling.

| 2. | Tweede middel: de raadgevend arts van het agentschap heeft geen of onjuiste informatie verstrekt aan de door verzoekster aangewezen en de derde arts over de kwalificatie van beroepsziekte in de zin van het Statuut. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: de raadgevend arts van het agentschap heeft geen of onjuiste informatie verstrekt aan de door verzoekster aangewezen en de derde arts over de kwalificatie van beroepsziekte in de zin van het Statuut.

| 3. | Derde middel: er is sprake van een procedurele onregelmatigheid en de conclusies van de invaliditeitscommissie zijn prematuur, aangezien zij rekening zouden moeten houden met de door het werk veroorzaakte stresssituatie en de daaraan ten grondslag liggende feiten thans het voorwerp vormen van een administratief onderzoek. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: er is sprake van een procedurele onregelmatigheid en de conclusies van de invaliditeitscommissie zijn prematuur, aangezien zij rekening zouden moeten houden met de door het werk veroorzaakte stresssituatie en de daaraan ten grondslag liggende feiten thans het voorwerp vormen van een administratief onderzoek.

| 4. | Vierde middel: schending van verzoeksters recht om vóór de vaststelling van het besluit te worden gehoord door het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag, en van haar recht op nakoming van de zorg- en de bijstandsplicht en op behoorlijk bestuur. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: schending van verzoeksters recht om vóór de vaststelling van het besluit te worden gehoord door het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag, en van haar recht op nakoming van de zorg- en de bijstandsplicht en op behoorlijk bestuur.

| 5. | Vijfde middel: de administratie heeft bij de behandeling van haar verzoek een dienstfout gemaakt waardoor zij schade heeft geleden welke ex aequo et bono wordt begroot op 2 500,00 EUR. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: de administratie heeft bij de behandeling van haar verzoek een dienstfout gemaakt waardoor zij schade heeft geleden welke ex aequo et bono wordt begroot op 2 500,00 EUR.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/67 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/67

---

Beroep ingesteld op 29 december 2021 — QI / Commissie

(Zaak T-807/21)

(2022/C 73/84)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: QI (vertegenwoordiger: N. de Montigny, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | nietigverklaring van het besluit van de directeur-generaal van het DG Personele middelen en veiligheid van 26 februari 2021 tot afwijzing van verzoeksters op grond van artikel 24 van het Statuut ingediende klacht van 25 oktober 2020; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van de directeur-generaal van het DG Personele middelen en veiligheid van 26 februari 2021 tot afwijzing van verzoeksters op grond van artikel 24 van het Statuut ingediende klacht van 25 oktober 2020;

| — | voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 27 september 2021 tot afwijzing van verzoeksters klacht van 26 mei 2021; |
| --- | --- |

—

voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 27 september 2021 tot afwijzing van verzoeksters klacht van 26 mei 2021;

| — | veroordeling van de Commissie tot betaling van een vergoeding voor de materiële en immateriële schade die verzoekster heeft geleden en die ex aequo et bono op 100 000 EUR wordt begroot; |
| --- | --- |

—

veroordeling van de Commissie tot betaling van een vergoeding voor de materiële en immateriële schade die verzoekster heeft geleden en die ex aequo et bono op 100 000 EUR wordt begroot;

| — | verwijzing van de Commissie in alle kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Commissie in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

| 1. | Eerste middel: de afwijzing van het verzoek om bijstand was prematuur aangezien het is genomen zonder een onderzoek in te stellen, zonder het resultaat af te wachten van haar verzoek om toegang tot haar medisch dossier en dus in strijd met haar recht om vóór de vaststelling van het besluit op doeltreffende wijze te worden gehoord. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: de afwijzing van het verzoek om bijstand was prematuur aangezien het is genomen zonder een onderzoek in te stellen, zonder het resultaat af te wachten van haar verzoek om toegang tot haar medisch dossier en dus in strijd met haar recht om vóór de vaststelling van het besluit op doeltreffende wijze te worden gehoord.

| 2. | Tweede middel: een kennelijk onjuiste beoordeling ten aanzien van de ontoereikendheid van het bewijs over het bestaan van gedragingen in strijd met het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: “Statuut”). Verzoekster beroept zich op de echtheid van de ondervonden intimidatie, de te korte procestermijnen en op schending van artikel 59 van het Statuut, dat de in casu door de medische dienst verrichte controles niet zou toestaan. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: een kennelijk onjuiste beoordeling ten aanzien van de ontoereikendheid van het bewijs over het bestaan van gedragingen in strijd met het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: “Statuut”). Verzoekster beroept zich op de echtheid van de ondervonden intimidatie, de te korte procestermijnen en op schending van artikel 59 van het Statuut, dat de in casu door de medische dienst verrichte controles niet zou toestaan.

| 3. | Derde middel: schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, niet-nakoming van de bijstands- en de zorgplicht, schending van verzoeksters recht op behoorlijk bestuur en op gelijke behandeling. Verzoekster beroept zich tevens op schending van haar legitieme verwachtingen. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, niet-nakoming van de bijstands- en de zorgplicht, schending van verzoeksters recht op behoorlijk bestuur en op gelijke behandeling. Verzoekster beroept zich tevens op schending van haar legitieme verwachtingen.

| 4. | Vierde middel: schending van het recht om op doeltreffende wijze te worden gehoord aangezien er vóór de sluiting van het dossier geen sprake is geweest van hoor en wederhoor ten aanzien van de door het Bureau voor onderzoek en disciplinaire maatregelen van de Commissie (IDOC) onderzochte elementen. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: schending van het recht om op doeltreffende wijze te worden gehoord aangezien er vóór de sluiting van het dossier geen sprake is geweest van hoor en wederhoor ten aanzien van de door het Bureau voor onderzoek en disciplinaire maatregelen van de Commissie (IDOC) onderzochte elementen.

| 5. | Vijfde middel: verzoek tot vergoeding van de materiële en immateriële schade. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: verzoek tot vergoeding van de materiële en immateriële schade.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/68 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/68

---

Beschikking van het Gerecht van 26 november 2021 — Cepewa/EUIPO — Out of the blue (LIEBLINGSMENSCH)

(Zaak T-47/21) (1)

(2022/C 73/85)

Procestaal: Duits

De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 88 van 15.3.2021.

---

| 14.2.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 73/68 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 73/68

---

Beschikking van het Gerecht van 26 november 2021 — Cepewa/EUIPO — Out of the blue (Lieblingsmensch)

(Zaak T-48/21) (1)

(2022/C 73/86)

Procestaal: Duits

De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 88 van 15.3.2021.

---