# Dziennik Urzędowy C 66/2009

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 66 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5220 marca 2009 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 66

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5220 marca 2009

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| | OPINIE |
| | Rada |
| 2009/C 066/01 | Opinia Rady z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie zaktualizowanego programu stabilności na lata 2008–2012 przedstawionego przez Niemcy | 1 |
| 2009/C 066/02 | Opinia Rady z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2008–2011 przedstawionego przez Węgry | 6 |
| 2009/C 066/03 | Opinia Rady z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie zaktualizowanego programu stabilności na lata 2008–2011 przedstawionego przez Maltę | 12 |
| 2009/C 066/04 | Opinia Rady z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2008–2011 przedstawionego przez Polskę | 17 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

OPINIE

Rada

2009/C 066/01

Opinia Rady z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie zaktualizowanego programu stabilności na lata 2008–2012 przedstawionego przez Niemcy

1

2009/C 066/02

Opinia Rady z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2008–2011 przedstawionego przez Węgry

6

2009/C 066/03

Opinia Rady z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie zaktualizowanego programu stabilności na lata 2008–2011 przedstawionego przez Maltę

12

2009/C 066/04

Opinia Rady z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2008–2011 przedstawionego przez Polskę

17

| | II   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja |
| 2009/C 066/05 | Zezwolenie na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE — Przypadki, względem których Komisja nie wnosi sprzeciwu (
  1
  ) | 22 |
| 2009/C 066/06 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.5408 — Fortress/Unicredit/Torre) (
  1
  ) | 23 |
| 2009/C 066/07 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.5451 — CNP Assurances/CNP Unicredit Life) (
  1
  ) | 23 |
| 2009/C 066/08 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.5253 — Sanofi-Aventis/Zentiva) (
  1
  ) | 24 |

II   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja

2009/C 066/05

Zezwolenie na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE — Przypadki, względem których Komisja nie wnosi sprzeciwu (
  1
  )

1

22

2009/C 066/06

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.5408 — Fortress/Unicredit/Torre) (
  1
  )

1

23

2009/C 066/07

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.5451 — CNP Assurances/CNP Unicredit Life) (
  1
  )

1

23

2009/C 066/08

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.5253 — Sanofi-Aventis/Zentiva) (
  1
  )

1

24

| | IV   Zawiadomienia |
| --- | --- |
| | ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja |
| 2009/C 066/09 | Kursy walutowe euro | 25 |
| | ZAWIADOMIENIA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH |
| 2009/C 066/10 | Zestawienie informacji przekazanych przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1857/2006 w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z wytwarzaniem produktów rolnych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 70/2001 | 26 |
| 2009/C 066/11 | Zestawienie informacji przekazanych przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1857/2006 w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z wytwarzaniem produktów rolnych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 70/2001 | 30 |

IV   Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja

2009/C 066/09

Kursy walutowe euro

25

ZAWIADOMIENIA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

2009/C 066/10

Zestawienie informacji przekazanych przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1857/2006 w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z wytwarzaniem produktów rolnych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 70/2001

26

2009/C 066/11

Zestawienie informacji przekazanych przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1857/2006 w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z wytwarzaniem produktów rolnych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 70/2001

30

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | PROCEDURY ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja |
| 2009/C 066/12 | Komunikat rządu francuskiego wydany w związku z dyrektywą 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów (Zawiadomienie dotyczące wniosku o koncesję na wydobywanie węglowodorów płynnych lub gazowych, zwaną koncesją Nesles)
   (
  1
  ) | 33 |

V   Ogłoszenia

PROCEDURY ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja

2009/C 066/12

Komunikat rządu francuskiego wydany w związku z dyrektywą 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów (Zawiadomienie dotyczące wniosku o koncesję na wydobywanie węglowodorów płynnych lub gazowych, zwaną koncesją Nesles)
   (
  1
  )

(Zawiadomienie dotyczące wniosku o koncesję na wydobywanie węglowodorów płynnych lub gazowych, zwaną koncesją Nesles)

1

33

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

OPINIE

Rada

| 20.3.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 66/1 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 66/1

---

OPINIA RADY

z dnia 10 marca 2009 r.

w sprawie zaktualizowanego programu stabilności na lata 2008–2012 przedstawionego przez Niemcy

(2009/C 66/01)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), w szczególności jego art. 5 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji,

po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:

| (1) | W dniu 10 marca 2009 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program stabilności na lata 2008–2012 przedstawiony przez Niemcy. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 10 marca 2009 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program stabilności na lata 2008–2012 przedstawiony przez Niemcy.

| (2) | Gospodarka Niemiec, w dużym stopniu nastawiona na eksport i wyspecjalizowana w produkcji dóbr inwestycyjnych, mocno cierpi na skutek światowej recesji. W związku ze słabszym wzrostem eksportu gwałtownie spadło również w 2008 r. tempo wzrostu realnego PKB. Wiele instytucji finansowych, w tym banki krajów związkowych (Landesbanken), poniosło znaczne straty w wyniku kryzysu finansowego. Bezpośredni wpływ tego kryzysu na gospodarkę został jednak ograniczony przez ogólnie zdrowe bilanse spółek, silną konkurencję cenową oraz fakt, że Niemcy nie doświadczają korekty rynku mieszkaniowego. Do najważniejszych wyzwań w najbliższej przyszłości zaliczyć należy przywrócenie zaufania do sektora finansowego, zapewnienie przedsiębiorstwom dostępu do źródeł finansowania, ułatwienie dostosowań na rynku pracy umożliwiających przeciwdziałanie rosnącemu bezrobociu oraz wzmocnienie popytu wewnętrznego. Dzięki skutecznej konsolidacji budżetowej budżet sektora instytucji rządowych i samorządowych był w roku 2007 i 2008 w stanie bliskim równowagi. W tej sytuacji jesienią 2008 r. i w styczniu 2009 r. Niemcy uchwaliły dwa pakiety budżetowych środków stymulujących służące zwiększeniu spożycia prywatnego, ożywienie inwestycji prywatnych i publicznych, zapewnieniu dostępu do źródeł finansowania, uniknięciu likwidacji miejsc pracy oraz zwiększeniu możliwości szkoleń zawodowych, przy czym pakiety te obejmują również środki wspierające przemysł motoryzacyjny. Niższe dochody i wyższe wydatki uwarunkowane uchwalonymi środkami, a także działaniem automatycznych stabilizatorów, doprowadzą do deficytu finansów publicznych. Dodatkowe ryzyko dla budżetu stanowią ponadto zobowiązania warunkowe związane z zakrojonymi na szeroką skalę operacjami ratowania banków. Mocne ramy budżetowe będą wspierać konsolidację budżetową po ustąpieniu kryzysu. |
| --- | --- |

(2)

Gospodarka Niemiec, w dużym stopniu nastawiona na eksport i wyspecjalizowana w produkcji dóbr inwestycyjnych, mocno cierpi na skutek światowej recesji. W związku ze słabszym wzrostem eksportu gwałtownie spadło również w 2008 r. tempo wzrostu realnego PKB. Wiele instytucji finansowych, w tym banki krajów związkowych (Landesbanken), poniosło znaczne straty w wyniku kryzysu finansowego. Bezpośredni wpływ tego kryzysu na gospodarkę został jednak ograniczony przez ogólnie zdrowe bilanse spółek, silną konkurencję cenową oraz fakt, że Niemcy nie doświadczają korekty rynku mieszkaniowego. Do najważniejszych wyzwań w najbliższej przyszłości zaliczyć należy przywrócenie zaufania do sektora finansowego, zapewnienie przedsiębiorstwom dostępu do źródeł finansowania, ułatwienie dostosowań na rynku pracy umożliwiających przeciwdziałanie rosnącemu bezrobociu oraz wzmocnienie popytu wewnętrznego. Dzięki skutecznej konsolidacji budżetowej budżet sektora instytucji rządowych i samorządowych był w roku 2007 i 2008 w stanie bliskim równowagi. W tej sytuacji jesienią 2008 r. i w styczniu 2009 r. Niemcy uchwaliły dwa pakiety budżetowych środków stymulujących służące zwiększeniu spożycia prywatnego, ożywienie inwestycji prywatnych i publicznych, zapewnieniu dostępu do źródeł finansowania, uniknięciu likwidacji miejsc pracy oraz zwiększeniu możliwości szkoleń zawodowych, przy czym pakiety te obejmują również środki wspierające przemysł motoryzacyjny. Niższe dochody i wyższe wydatki uwarunkowane uchwalonymi środkami, a także działaniem automatycznych stabilizatorów, doprowadzą do deficytu finansów publicznych. Dodatkowe ryzyko dla budżetu stanowią ponadto zobowiązania warunkowe związane z zakrojonymi na szeroką skalę operacjami ratowania banków. Mocne ramy budżetowe będą wspierać konsolidację budżetową po ustąpieniu kryzysu.

| (3) | Scenariusz makroekonomiczny będący podstawą uzupełnionego w styczniu programu przewiduje, że wzrost realnego PKB obniży się z poziomu 1,25 % w 2008 r. do -2,25 % w roku 2009, a następnie począwszy od 2010 r. wzrośnie do poziomu 1,25 %. W świetle dostępnych obecnie informacji (2) scenariusz ten wydaje się być oparty na wiarygodnych założeniach dotyczących wzrostu do 2009 r. oraz nieco optymistycznych założeniach dotyczących okresu po roku 2010. W szczególności oczekiwane w roku 2010 ożywienie spożycia prywatnego może mieć ograniczony wymiar, jeżeli kryzys gospodarczy pociągnie za sobą znaczny spadek zatrudnienia. Prognozy makroekonomiczne uwzględniają uchwalone środki stymulacyjne, nie dokonano jednak kwantyfikacji ich oczekiwanego wpływu na gospodarkę. Przedstawione w programie prognozy dotyczące inflacji wydają się realistyczne. |
| --- | --- |

(3)

Scenariusz makroekonomiczny będący podstawą uzupełnionego w styczniu programu przewiduje, że wzrost realnego PKB obniży się z poziomu 1,25 % w 2008 r. do -2,25 % w roku 2009, a następnie począwszy od 2010 r. wzrośnie do poziomu 1,25 %. W świetle dostępnych obecnie informacji (2) scenariusz ten wydaje się być oparty na wiarygodnych założeniach dotyczących wzrostu do 2009 r. oraz nieco optymistycznych założeniach dotyczących okresu po roku 2010. W szczególności oczekiwane w roku 2010 ożywienie spożycia prywatnego może mieć ograniczony wymiar, jeżeli kryzys gospodarczy pociągnie za sobą znaczny spadek zatrudnienia. Prognozy makroekonomiczne uwzględniają uchwalone środki stymulacyjne, nie dokonano jednak kwantyfikacji ich oczekiwanego wpływu na gospodarkę. Przedstawione w programie prognozy dotyczące inflacji wydają się realistyczne.

| (4) | W śródokresowej prognozie służb Komisji ze stycznia 2009 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2008 r. oszacowano na 0,1 % PKB, podczas gdy w zaktualizowanej wersji programu z grudnia 2007 r. zakładano, że osiągnie on 0,5 % PKB. Ten lepszy od oczekiwanego wynik budżet zawdzięcza znacznym dodatkowym dochodom, które odnotowano mimo reformy podatków od przedsiębiorstw oraz obniżenia stawek składek na ubezpieczenia społeczne. Wyższe dochody z podatków bezpośrednich odzwierciedlają wysokie tempo wzrostu zatrudnienia i płac i związane z tym oddziaływanie hamulca fiskalnego. Część dodatkowych dochodów posłużyła do sfinansowania obniżki stawek składek na ubezpieczenia społeczne oraz została przeznaczona na dodatkowe wydatki. Wydatki były o 0,75 % PKB wyższe niż planowano, głównie wskutek środków jednorazowych związanych z operacjami ratowania banków oraz wyższych wypłat świadczeń emerytalnych związanych ze zmianami ad hoc formuły waloryzacji emerytur. |
| --- | --- |

(4)

W śródokresowej prognozie służb Komisji ze stycznia 2009 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2008 r. oszacowano na 0,1 % PKB, podczas gdy w zaktualizowanej wersji programu z grudnia 2007 r. zakładano, że osiągnie on 0,5 % PKB. Ten lepszy od oczekiwanego wynik budżet zawdzięcza znacznym dodatkowym dochodom, które odnotowano mimo reformy podatków od przedsiębiorstw oraz obniżenia stawek składek na ubezpieczenia społeczne. Wyższe dochody z podatków bezpośrednich odzwierciedlają wysokie tempo wzrostu zatrudnienia i płac i związane z tym oddziaływanie hamulca fiskalnego. Część dodatkowych dochodów posłużyła do sfinansowania obniżki stawek składek na ubezpieczenia społeczne oraz została przeznaczona na dodatkowe wydatki. Wydatki były o 0,75 % PKB wyższe niż planowano, głównie wskutek środków jednorazowych związanych z operacjami ratowania banków oraz wyższych wypłat świadczeń emerytalnych związanych ze zmianami ad hoc formuły waloryzacji emerytur.

| (5) | Oczekuje się, że w 2009 r. saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych będzie stanowił deficyt w wysokości 3 % PKB. Odpowiada to śródokresowej prognozie służb Komisji. Przyczyną wzrostu deficytu są uwarunkowane działaniem automatycznych stabilizatorów niższe dochody podatkowe i wyższe wydatki (około 1,5 % PKB) oraz przyjęte w reakcji na kryzys środki stymulacyjne (1,5 % PKB). Oczekuje się, że wskaźnik relacji wydatków do PKB wzrośnie o 2,5 punktu procentowego, podczas gdy wskaźnik relacji dochodów do PKB spadnie o 0,5 punktu procentowego. Szacuje się, że deficyt strukturalny (zgodnie z obliczeniami przeprowadzonymi przez służby Komisji na podstawie informacji przedstawionych w programie) zwiększy się o około 1,5 punktu procentowego. |
| --- | --- |

(5)

Oczekuje się, że w 2009 r. saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych będzie stanowił deficyt w wysokości 3 % PKB. Odpowiada to śródokresowej prognozie służb Komisji. Przyczyną wzrostu deficytu są uwarunkowane działaniem automatycznych stabilizatorów niższe dochody podatkowe i wyższe wydatki (około 1,5 % PKB) oraz przyjęte w reakcji na kryzys środki stymulacyjne (1,5 % PKB). Oczekuje się, że wskaźnik relacji wydatków do PKB wzrośnie o 2,5 punktu procentowego, podczas gdy wskaźnik relacji dochodów do PKB spadnie o 0,5 punktu procentowego. Szacuje się, że deficyt strukturalny (zgodnie z obliczeniami przeprowadzonymi przez służby Komisji na podstawie informacji przedstawionych w programie) zwiększy się o około 1,5 punktu procentowego.

| (6) | Średniookresowym celem budżetowym jest utrzymanie sytuacji zbliżonej do równowagi w budżecie sektora instytucji rządowych i samorządowych w kategoriach strukturalnych (tj. salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe). Zgodnie z programem oznacza to deficyt strukturalny w wysokości 0–0,5 % PKB. Nie oczekuje się osiągnięcia celu średniookresowego w okresie objętym programem. W 2010 r. deficyt ma wprawdzie osiągnąć maksymalną wartość 4 % PKB, a więc przekroczy wartość referencyjną określoną w Traktacie, jednak wraz ze spadkiem deficytu do poziomu 3 % PKB w roku 2011 i 2,5 % PKB w roku 2012, nastąpi powrót na ścieżkę konsolidacji budżetowej. Prognozy zawarte w styczniowym uzupełnieniu programu oparte są na założeniu kontynuacji dotychczasowej polityki i przewidują, że po roku 2010 konsolidacja nastąpi głównie po stronie wydatków. Oczekuje się, że w okresie 2008–2010 wskaźnik relacji dochodów do PKB spadnie o 1,5 punktu procentowego do 42,5 %, utrzyma się na tym poziomie w roku 2011, a w 2012 r. wzrośnie o 0,5 punktu procentowego. Wskaźnik relacji wydatków do PKB wzrośnie o 2,5 punktu procentowego w okresie 2008–2010, a następnie spadnie o 1 punkt procentowy.
  Zmiany po stronie dochodów i wydatków w roku 2010 wynikają głównie z budżetowych środków stymulacyjnych przyjętych w reakcji na kryzys. Nie sprecyzowano środków, które mają przyczynić się do konsolidacji budżetowej po roku 2010. W wysiłkach na rzecz konsolidacji pomocne może być zarówno wygaśnięcie niektórych środków stymulacyjnych, jak i zamknięcie funduszu spłaty zadłużenia. Rosnące deficyty, osłabienie nominalnego wzrostu PKB oraz korekty przepływów kapitału w 2008 r., które odzwierciedlają przede wszystkim operacje ratowania banków, prowadzą w okresie objętym programem do wzrostu długu w relacji do PKB o 7 punktów procentowych do poziomu 72,5 % PKB. |
| --- | --- |

(6)

Średniookresowym celem budżetowym jest utrzymanie sytuacji zbliżonej do równowagi w budżecie sektora instytucji rządowych i samorządowych w kategoriach strukturalnych (tj. salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe). Zgodnie z programem oznacza to deficyt strukturalny w wysokości 0–0,5 % PKB. Nie oczekuje się osiągnięcia celu średniookresowego w okresie objętym programem. W 2010 r. deficyt ma wprawdzie osiągnąć maksymalną wartość 4 % PKB, a więc przekroczy wartość referencyjną określoną w Traktacie, jednak wraz ze spadkiem deficytu do poziomu 3 % PKB w roku 2011 i 2,5 % PKB w roku 2012, nastąpi powrót na ścieżkę konsolidacji budżetowej. Prognozy zawarte w styczniowym uzupełnieniu programu oparte są na założeniu kontynuacji dotychczasowej polityki i przewidują, że po roku 2010 konsolidacja nastąpi głównie po stronie wydatków. Oczekuje się, że w okresie 2008–2010 wskaźnik relacji dochodów do PKB spadnie o 1,5 punktu procentowego do 42,5 %, utrzyma się na tym poziomie w roku 2011, a w 2012 r. wzrośnie o 0,5 punktu procentowego. Wskaźnik relacji wydatków do PKB wzrośnie o 2,5 punktu procentowego w okresie 2008–2010, a następnie spadnie o 1 punkt procentowy.

Zmiany po stronie dochodów i wydatków w roku 2010 wynikają głównie z budżetowych środków stymulacyjnych przyjętych w reakcji na kryzys. Nie sprecyzowano środków, które mają przyczynić się do konsolidacji budżetowej po roku 2010. W wysiłkach na rzecz konsolidacji pomocne może być zarówno wygaśnięcie niektórych środków stymulacyjnych, jak i zamknięcie funduszu spłaty zadłużenia. Rosnące deficyty, osłabienie nominalnego wzrostu PKB oraz korekty przepływów kapitału w 2008 r., które odzwierciedlają przede wszystkim operacje ratowania banków, prowadzą w okresie objętym programem do wzrostu długu w relacji do PKB o 7 punktów procentowych do poziomu 72,5 % PKB.

| (7) | Wyniki budżetowe mogą okazać się gorsze od przewidywanych, zwłaszcza począwszy od roku 2010. Po pierwsze, w przypadku założeń makroekonomicznych leżących u podstaw programu istnieje niepewność co do długości, skali i skutków kryzysu finansowego. Założenia te wydają się być nieco optymistyczne w szczególności dla roku 2010 i lat kolejnych, kiedy to przewiduje się, że szybkie ożywienie koniunktury przywróci wzrost realnego PKB do poziomu odpowiadającego potencjalnemu. Po drugie, prognozy obarczone są ryzykiem ewentualnego braku niezbędnego zaangażowania na rzecz zachowania dyscypliny w zakresie wydatków przez wszystkie szczeble administracji. Po trzecie, znaczne ryzyko wypływa z faktu, iż nie przedstawiono informacji dotyczących środków mających wspierać planowaną konsolidację po roku 2010, choć znaczna część budżetowych środków stymulacyjnych ma charakter trwały. W świetle zagrożeń dla osiągnięcia celów budżetowych również zmiany wskaźnika zadłużenia mogą być mniej korzystne niż przewidywane w programie. Dodatkowe zagrożenia dla rachunków sektora instytucji rządowych i samorządowych związane są bezpośrednio z następstwami kryzysu finansowego, w szczególności z możliwymi kolejnymi operacjami dokapitalizowania oraz potencjalnymi przejęciami banków (mającymi wpływ na poziom zadłużenia, choć nie można również wykluczyć wpływu na deficyt) lub gwarancjami dla banków (które będą miały wpływ na deficyt i zadłużenie tylko w przypadku skorzystania z nich). |
| --- | --- |

(7)

Wyniki budżetowe mogą okazać się gorsze od przewidywanych, zwłaszcza począwszy od roku 2010. Po pierwsze, w przypadku założeń makroekonomicznych leżących u podstaw programu istnieje niepewność co do długości, skali i skutków kryzysu finansowego. Założenia te wydają się być nieco optymistyczne w szczególności dla roku 2010 i lat kolejnych, kiedy to przewiduje się, że szybkie ożywienie koniunktury przywróci wzrost realnego PKB do poziomu odpowiadającego potencjalnemu. Po drugie, prognozy obarczone są ryzykiem ewentualnego braku niezbędnego zaangażowania na rzecz zachowania dyscypliny w zakresie wydatków przez wszystkie szczeble administracji. Po trzecie, znaczne ryzyko wypływa z faktu, iż nie przedstawiono informacji dotyczących środków mających wspierać planowaną konsolidację po roku 2010, choć znaczna część budżetowych środków stymulacyjnych ma charakter trwały. W świetle zagrożeń dla osiągnięcia celów budżetowych również zmiany wskaźnika zadłużenia mogą być mniej korzystne niż przewidywane w programie. Dodatkowe zagrożenia dla rachunków sektora instytucji rządowych i samorządowych związane są bezpośrednio z następstwami kryzysu finansowego, w szczególności z możliwymi kolejnymi operacjami dokapitalizowania oraz potencjalnymi przejęciami banków (mającymi wpływ na poziom zadłużenia, choć nie można również wykluczyć wpływu na deficyt) lub gwarancjami dla banków (które będą miały wpływ na deficyt i zadłużenie tylko w przypadku skorzystania z nich).

| (8) | Długoterminowy wpływ na budżet związany ze starzeniem się społeczeństwa jest zbliżony do średniej UE, przy wydatkach na emerytury rosnących nieco wolniej niż w wielu innych krajach, co jest wynikiem uchwalonych już reform systemu emerytalnego. O ile sytuacja budżetowa w 2008 r. — według szacunków zamieszczonych w uzupełnieniu programu — przyczyniałaby się do częściowego zrównoważenia długoterminowego wpływu starzenia się społeczeństwa na budżet, to w przypadku urzeczywistnienia się prognoz budżetowych nastąpiłoby odwrócenie sytuacji. Obecny wskaźnik zadłużenia brutto w relacji do PKB przekracza ponadto określoną w Traktacie wartość referencyjną. Do zmniejszenia kształtujących się na średnim poziomie zagrożeń dla stabilności finansów publicznych przyczyniłoby się osiąganie wysokich nadwyżek pierwotnych w perspektywie średnioterminowej. Wspomniane powyżej zagrożenia związane z wdrożonymi przez Niemcy programami stabilizacji sektora finansowego (obejmującymi np. dokapitalizowanie, gwarancje) mogą mieć potencjalnie negatywny wpływ na długoterminową stabilność finansów publicznych, głównie z racji ich wpływu na dług sektora instytucji rządowych i samorządowych, mimo że część udostępnionych przez rząd środków mogłaby zostać w przyszłości odzyskana. |
| --- | --- |

(8)

Długoterminowy wpływ na budżet związany ze starzeniem się społeczeństwa jest zbliżony do średniej UE, przy wydatkach na emerytury rosnących nieco wolniej niż w wielu innych krajach, co jest wynikiem uchwalonych już reform systemu emerytalnego. O ile sytuacja budżetowa w 2008 r. — według szacunków zamieszczonych w uzupełnieniu programu — przyczyniałaby się do częściowego zrównoważenia długoterminowego wpływu starzenia się społeczeństwa na budżet, to w przypadku urzeczywistnienia się prognoz budżetowych nastąpiłoby odwrócenie sytuacji. Obecny wskaźnik zadłużenia brutto w relacji do PKB przekracza ponadto określoną w Traktacie wartość referencyjną. Do zmniejszenia kształtujących się na średnim poziomie zagrożeń dla stabilności finansów publicznych przyczyniłoby się osiąganie wysokich nadwyżek pierwotnych w perspektywie średnioterminowej. Wspomniane powyżej zagrożenia związane z wdrożonymi przez Niemcy programami stabilizacji sektora finansowego (obejmującymi np. dokapitalizowanie, gwarancje) mogą mieć potencjalnie negatywny wpływ na długoterminową stabilność finansów publicznych, głównie z racji ich wpływu na dług sektora instytucji rządowych i samorządowych, mimo że część udostępnionych przez rząd środków mogłaby zostać w przyszłości odzyskana.

| (9) | Mimo ogólnie solidnych finansów publicznych i przepisów budżetowych możliwe jest dalsze ulepszenie instytucjonalnych ram budżetowych Niemiec. Rada z zadowoleniem przyjmuje postęp osiągnięty na drodze do ustanowienia nowej zasady budżetowej służącej ograniczeniu strukturalnego deficytu rządu federalnego do 0,35 % PKB w normalnych warunkach koniunkturalnych i zobowiązaniu krajów związkowych do zrównoważenia budżetów w kategoriach strukturalnych. Zasada ta ma być osadzona w niemieckiej konstytucji jeszcze w bieżącym okresie legislacyjnym i ma zacząć działać do roku 2011, przy czym przewidziane byłyby okresy przejściowe — do roku 2015 dla rządu federalnego i do roku 2019 dla krajów związkowych. Rząd planuje ponadto zmianę federalnego systemu budżetowania i rachunkowości, tak by w większym stopniu uwzględnić zorientowane na zadania szacunki dochodów i wydatków. |
| --- | --- |

(9)

Mimo ogólnie solidnych finansów publicznych i przepisów budżetowych możliwe jest dalsze ulepszenie instytucjonalnych ram budżetowych Niemiec. Rada z zadowoleniem przyjmuje postęp osiągnięty na drodze do ustanowienia nowej zasady budżetowej służącej ograniczeniu strukturalnego deficytu rządu federalnego do 0,35 % PKB w normalnych warunkach koniunkturalnych i zobowiązaniu krajów związkowych do zrównoważenia budżetów w kategoriach strukturalnych. Zasada ta ma być osadzona w niemieckiej konstytucji jeszcze w bieżącym okresie legislacyjnym i ma zacząć działać do roku 2011, przy czym przewidziane byłyby okresy przejściowe — do roku 2015 dla rządu federalnego i do roku 2019 dla krajów związkowych. Rząd planuje ponadto zmianę federalnego systemu budżetowania i rachunkowości, tak by w większym stopniu uwzględnić zorientowane na zadania szacunki dochodów i wydatków.

| (10) | W celu stabilizacji sektora finansowego władze Niemiec utworzyły fundusz stabilizacji rynku finansowego, który ma działać do końca 2009 r. i udostępniać środki na dokapitalizowanie (80 mld EUR, około 3 % PKB) oraz gwarantować kredyty (400 mld EUR, około 16 % PKB). Już w latach 2007–2008 niemiecki rząd federalny i rządy krajów związkowych były zaangażowane w szeroko zakrojone operacje ratowania banków, udostępniając kapitał i udzielając gwarancji. W 2008 r. rząd niemiecki objął również nieograniczoną gwarancją wszystkie prywatne depozyty bankowe. Dyskutowane są obecnie kolejne inicjatywy, które mają przyczynić się do oczyszczenia bilansów banków z „problematycznych” aktywów. Zobowiązania warunkowe będące skutkiem tego rodzaju środków stanowią dodatkowe zagrożenie dla budżetu. |
| --- | --- |

(10)

W celu stabilizacji sektora finansowego władze Niemiec utworzyły fundusz stabilizacji rynku finansowego, który ma działać do końca 2009 r. i udostępniać środki na dokapitalizowanie (80 mld EUR, około 3 % PKB) oraz gwarantować kredyty (400 mld EUR, około 16 % PKB). Już w latach 2007–2008 niemiecki rząd federalny i rządy krajów związkowych były zaangażowane w szeroko zakrojone operacje ratowania banków, udostępniając kapitał i udzielając gwarancji. W 2008 r. rząd niemiecki objął również nieograniczoną gwarancją wszystkie prywatne depozyty bankowe. Dyskutowane są obecnie kolejne inicjatywy, które mają przyczynić się do oczyszczenia bilansów banków z „problematycznych” aktywów. Zobowiązania warunkowe będące skutkiem tego rodzaju środków stanowią dodatkowe zagrożenie dla budżetu.

| (11) | Zgodnie z europejskim planem naprawy gospodarczej, zatwierdzonym w grudniu przez Radę Europejską, Niemcy przyjęły na lata 2009 i 2010 dwa obszerne pakiety budżetowych środków stymulacyjnych (rzędu 3,5 % PKB przez okres dwóch lat), które uznaje się za adekwatną reakcję na spowolnienie gospodarcze. Środki te koncentrują się na wsparciu dochodów, inwestycjach prywatnych i publicznych, uniknięciu likwidacji miejsc pracy i polepszeniu możliwości szkoleń, wsparciu przedsiębiorstw mających problemy z uzyskaniem kredytów oraz na branży motoryzacyjnej. Środki te są zasadniczo zgodne z europejskim planem naprawy gospodarczej, są ukierunkowane i zostały zastosowane we właściwym momencie, nawet jeśli impuls zadziała z pewnym opóźnieniem. Niektóre z tych środków są wprawdzie tymczasowe, jednak znaczna ich część ma charakter stały. Pełna odwracalność środków uchwalonych w reakcji na kryzys nie jest zatem zapewniona. Przewidziany harmonogram spłaty zadłużenia oraz nowe przepisy budżetowe będą jednak wspomagać proces niezbędnej konsolidacji budżetowej po ustąpieniu kryzysu. Do ożywienia gospodarczego przyczynią się środki strukturalne, takie jak wspieranie innowacji w sektorze prywatnym, ulepszenie usług pośrednictwa pracy oraz ułatwienie dostępu do łączy szerokopasmowych w ramach planowanej w tym obszarze strategii. Środki te związane są ze średniookresowym programem reform i z zaleceniami dla poszczególnych krajów, przedstawionymi przez Komisję w dniu 28 stycznia 2009 r. w ramach strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. Obowiązujące przez ograniczony okres czasu zmiany w procedurach zamówień publicznych posłużą ponadto do przyspieszenia realizacji inwestycji w infrastrukturę. |
| --- | --- |

(11)

Zgodnie z europejskim planem naprawy gospodarczej, zatwierdzonym w grudniu przez Radę Europejską, Niemcy przyjęły na lata 2009 i 2010 dwa obszerne pakiety budżetowych środków stymulacyjnych (rzędu 3,5 % PKB przez okres dwóch lat), które uznaje się za adekwatną reakcję na spowolnienie gospodarcze. Środki te koncentrują się na wsparciu dochodów, inwestycjach prywatnych i publicznych, uniknięciu likwidacji miejsc pracy i polepszeniu możliwości szkoleń, wsparciu przedsiębiorstw mających problemy z uzyskaniem kredytów oraz na branży motoryzacyjnej. Środki te są zasadniczo zgodne z europejskim planem naprawy gospodarczej, są ukierunkowane i zostały zastosowane we właściwym momencie, nawet jeśli impuls zadziała z pewnym opóźnieniem. Niektóre z tych środków są wprawdzie tymczasowe, jednak znaczna ich część ma charakter stały. Pełna odwracalność środków uchwalonych w reakcji na kryzys nie jest zatem zapewniona. Przewidziany harmonogram spłaty zadłużenia oraz nowe przepisy budżetowe będą jednak wspomagać proces niezbędnej konsolidacji budżetowej po ustąpieniu kryzysu. Do ożywienia gospodarczego przyczynią się środki strukturalne, takie jak wspieranie innowacji w sektorze prywatnym, ulepszenie usług pośrednictwa pracy oraz ułatwienie dostępu do łączy szerokopasmowych w ramach planowanej w tym obszarze strategii. Środki te związane są ze średniookresowym programem reform i z zaleceniami dla poszczególnych krajów, przedstawionymi przez Komisję w dniu 28 stycznia 2009 r. w ramach strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. Obowiązujące przez ograniczony okres czasu zmiany w procedurach zamówień publicznych posłużą ponadto do przyspieszenia realizacji inwestycji w infrastrukturę.

| (12) | W latach 2009 i 2010 zasadniczo ekspansywny kurs polityki budżetowej, co stanowi odpowiedź na spowolnienie gospodarcze. W roku 2010 deficyt przekroczy prawdopodobnie wartość referencyjną. W 2011 r. w programie założono znaczną poprawę salda strukturalnego (o 1 punkt procentowy), a w roku 2012 dalsze, choć już tylko niewielkie, zmniejszenie deficytu strukturalnego. Ścieżka redukcji deficytu jest wprawdzie zasadniczo zgodna z paktem stabilności i wzrostu, jednak w okresie objętym programem nie zostanie osiągnięty wystarczający margines bezpieczeństwa chroniący przed naruszeniem progu deficytu wynoszącego 3 % PKB, a nakreślona ścieżka konsolidacji może być poważnie zagrożona. Wreszcie, wskaźnik zadłużenia rośnie przez cały okres objęty programem, odzwierciedlając ekspansywny kurs objęty w latach 2009 i 2010 oraz transakcje finansowe związane z prowadzonymi operacjami ratowania banków. |
| --- | --- |

(12)

W latach 2009 i 2010 zasadniczo ekspansywny kurs polityki budżetowej, co stanowi odpowiedź na spowolnienie gospodarcze. W roku 2010 deficyt przekroczy prawdopodobnie wartość referencyjną. W 2011 r. w programie założono znaczną poprawę salda strukturalnego (o 1 punkt procentowy), a w roku 2012 dalsze, choć już tylko niewielkie, zmniejszenie deficytu strukturalnego. Ścieżka redukcji deficytu jest wprawdzie zasadniczo zgodna z paktem stabilności i wzrostu, jednak w okresie objętym programem nie zostanie osiągnięty wystarczający margines bezpieczeństwa chroniący przed naruszeniem progu deficytu wynoszącego 3 % PKB, a nakreślona ścieżka konsolidacji może być poważnie zagrożona. Wreszcie, wskaźnik zadłużenia rośnie przez cały okres objęty programem, odzwierciedlając ekspansywny kurs objęty w latach 2009 i 2010 oraz transakcje finansowe związane z prowadzonymi operacjami ratowania banków.

| (13) | Co do wymagań odnośnie do danych, określonych w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie zanotowano brak pewnych danych obowiązkowych i opcjonalnych (3). |
| --- | --- |

(13)

Co do wymagań odnośnie do danych, określonych w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie zanotowano brak pewnych danych obowiązkowych i opcjonalnych (3).

Podsumowując należy stwierdzić, że dzięki wcześniejszej konsolidacji i osiągnięciu niemal zrównoważonego budżetu w roku 2008 Niemcy mogły zastosować szeroko zakrojone budżetowe środki stymulacyjne. Należy przyjąć to z uznaniem, ponieważ środki te są współmierne do skali spowolnienia gospodarczego. Realizacja strategii budżetowej może napotkać przeszkody, jeśli wziąć pod uwagę gwałtowne pogorszenie sytuacji gospodarczej na świecie oraz niepokojący stan sektora finansowego. Pełna odwracalność krótkoterminowych środków uchwalonych w reakcji na kryzys nie jest obecnie zapewniona. Jeśli po ustąpieniu kryzysu nastąpić ma powrót na ścieżkę konsolidacji budżetowej, kluczowe znaczenie będzie miało planowane ulepszenie średniookresowych ram budżetowych, które muszą być następnie w zdecydowany sposób wdrażane na wszystkich szczeblach administracji. W obliczu rosnącego długu publicznego, zmian ad hoc formuły waloryzacji świadczeń emerytalnych oraz niepewności co do skutków reformy systemu opieki zdrowotnej, istotne jest utrzymanie dotychczasowych osiągnięć w zakresie poprawy długoterminowej stabilności finansów publicznych.

Na podstawie powyższej oceny wzywa się Niemcy do:

| (i) | wprowadzania w życie polityki budżetowej na lata 2009 i 2010 zgodnie z planem, łącznie ze środkami stymulacyjnymi założonymi w europejskim planie naprawy gospodarczej i w ramach paktu stabilności i wzrostu oraz odwrócenia budżetowych środków stymulacyjnych w celu wspierania istotnej konsolidacji budżetowej zmierzającej do realizacji celów średniookresowych, i rozpoczęcia tych działań najpóźniej w roku 2011; |
| --- | --- |

(i)

wprowadzania w życie polityki budżetowej na lata 2009 i 2010 zgodnie z planem, łącznie ze środkami stymulacyjnymi założonymi w europejskim planie naprawy gospodarczej i w ramach paktu stabilności i wzrostu oraz odwrócenia budżetowych środków stymulacyjnych w celu wspierania istotnej konsolidacji budżetowej zmierzającej do realizacji celów średniookresowych, i rozpoczęcia tych działań najpóźniej w roku 2011;

| (ii) | do wzmocnienia w tym celu instytucjonalnych ram budżetowych przez planowe wprowadzenie w życie nowych przepisów budżetowych celem wsparcia niezbędnej konsolidacji po roku 2010; |
| --- | --- |

(ii)

do wzmocnienia w tym celu instytucjonalnych ram budżetowych przez planowe wprowadzenie w życie nowych przepisów budżetowych celem wsparcia niezbędnej konsolidacji po roku 2010;

| (iii) | ponownego zwrócenia uwagi na środki wzmacniające długoterminową stabilność finansów publicznych i zadbania o zgodne z planami odejście w 2008 r. od zmienionej formuły waloryzacji świadczeń emerytalnych. |
| --- | --- |

(iii)

ponownego zwrócenia uwagi na środki wzmacniające długoterminową stabilność finansów publicznych i zadbania o zgodne z planami odejście w 2008 r. od zmienionej formuły waloryzacji świadczeń emerytalnych.

Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych

| | | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Realny PKB
  (zmiana w %) | PS grudzień 2008 | 2,5 | 1,3 | – 2,25 | 1,25 | 1,25 | 1,25 |
| KOM styczeń 2009 | 2,5 | 1,3 | – 2,3 | 0,7 | bd. | bd. |
| PS listopad 2007 | 2,4 | 2,0 | 1,5 | 1,5 | 1,5 | bd. |
| Inflacja HICP
  (%) | PS grudzień 2008 | bd. | bd. | bd. | bd. | bd. | bd. |
| KOM styczeń 2009 | 2,3 | 2,8 | 0,8 | 1,4 | bd. | bd. |
| PS listopad 2007 | bd. | bd. | bd. | bd. | bd. | bd. |
| Luka produktowa  (4)

  (% potencjalnego PKB) | PS grudzień 2008 | 2,0 | 2,2 | – 0,9 | – 0,7 | – 0,7 | – 1,0 |
| KOM styczeń 2009 (5) | 2,2 | 2,3 | – 1,0 | – 1,2 | bd. | bd. |
| PS listopad 2007 | 0,7 | 1,1 | 0,8 | 0,5 | – 0,1 | bd. |
| Wierzytelności/zadłużenie netto wobec reszty świata
  (% PKB) | PS grudzień 2008 | 7,6 | 7,1 | 7,0 | 7 | 7 | 7 |
| KOM styczeń 2009 | 7,6 | 7,1 | 5,2 | 5,4 | bd. | bd. |
| PS listopad 2007 | 6,1 | 6,1 | 6,3 | 6,3 | 6,3 | bd. |
| Dochody sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PS grudzień 2008 | 44,0 | 44 | 43,5 | 42,5 | 42,5 | 43 |
| KOM styczeń 2009 | 43,9 | 43,7 | 43,5 | 42,3 | bd. | bd. |
| PS listopad 2007 | 44 | 43 | 43 | 42,5 | 42 | bd. |
| Wydatki sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PS grudzień 2008 | 44,2 | 44 | 46,5 | 46,5 | 45,5 | 45,5 |
| KOM styczeń 2009 | 44,1 | 43,8 | 46,4 | 46,4 | bd. | bd. |
| PS listopad 2007 | 44 | 43,5 | 43 | 42 | 41,5 | bd. |
| Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PS grudzień 2008 | – 0,2 | – 0 | – 3 | – 4 | – 3 | – 2,5 |
| KOM styczeń 2009 | – 0,2 | – 0,1 | – 2,9 | – 4,2 | bd. | bd. |
| PS listopad 2007 | 0 | – 0,5 | 0 | 0,5 | 0,5 | bd. |
| Saldo pierwotne
  (% PKB) | PS grudzień 2008 | 2,6 | 2,5 | 0 | – 1 | 0 | ,5 |
| KOM styczeń 2009 | 2,6 | 2,6 | – 0,1 | – 1,3 | bd. | bd. |
| PS listopad 2007 | 3 | 2,5 | 2,5 | 3 | 3,5 | bd. |
| Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne (4)

  (% PKB) | PS grudzień 2008 | – 1,2 | – 1,2 | – 2,4 | – 3,5 | – 2,4 | – 2,1 |
| KOM styczeń 2009 | – 1,3 | – 1,3 | – 2,4 | – 3,6 | bd. | bd. |
| PS listopad 2007 | – 0,3 | – 0,8 | – 0,4 | 0,0 | 0,7 | bd. |
| Saldo strukturalne (6)

  (% PKB) | PS grudzień 2008 | – 0,9 | – 0.8 | – 2,5 | – 3,4 | – 2,4 | – 2,1 |
| KOM styczeń 2009 | – 1,0 | – 0,9 | – 2,4 | – 3,4 | bd. | bd. |
| PS listopad 2007 | – 0,3 | – 0,7 | – 0,3 | 0 | 0,7 | bd. |
| Dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PS grudzień 2008 | 65,1 | 65,5 | 68,5 | 70,5 | 71,5 | 72,5 |
| KOM styczeń 2009 | 65,1 | 65,6 | 69,6 | 72,3 | bd. | bd. |
| PS listopad 2007 | 65 | 63 | – 61,5 | – 59,5 | – 57,5 | bd. |
| Program stabilności (PS); prognozy śródokresowe służb Komisji ze stycznia 2009 r. (KOM); obliczenia służb Komisji. |

2007

2008

2009

2010

2011

2012

Realny PKB

(zmiana w %)

PS grudzień 2008

2,5

1,3

– 2,25

1,25

1,25

1,25

KOM styczeń 2009

2,5

1,3

– 2,3

0,7

bd.

bd.

PS listopad 2007

2,4

2,0

1,5

1,5

1,5

bd.

Inflacja HICP

(%)

PS grudzień 2008

bd.

bd.

bd.

bd.

bd.

bd.

KOM styczeń 2009

2,3

2,8

0,8

1,4

bd.

bd.

PS listopad 2007

bd.

bd.

bd.

bd.

bd.

bd.

Luka produktowa  (4)

(% potencjalnego PKB)

PS grudzień 2008

2,0

2,2

– 0,9

– 0,7

– 0,7

– 1,0

KOM styczeń 2009 (5)

2,2

2,3

– 1,0

– 1,2

bd.

bd.

PS listopad 2007

0,7

1,1

0,8

0,5

– 0,1

bd.

Wierzytelności/zadłużenie netto wobec reszty świata

(% PKB)

PS grudzień 2008

7,6

7,1

7,0

7

7

7

KOM styczeń 2009

7,6

7,1

5,2

5,4

bd.

bd.

PS listopad 2007

6,1

6,1

6,3

6,3

6,3

bd.

Dochody sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PS grudzień 2008

44,0

44

43,5

42,5

42,5

43

KOM styczeń 2009

43,9

43,7

43,5

42,3

bd.

bd.

PS listopad 2007

44

43

43

42,5

42

bd.

Wydatki sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PS grudzień 2008

44,2

44

46,5

46,5

45,5

45,5

KOM styczeń 2009

44,1

43,8

46,4

46,4

bd.

bd.

PS listopad 2007

44

43,5

43

42

41,5

bd.

Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PS grudzień 2008

– 0,2

– 0

– 3

– 4

– 3

– 2,5

KOM styczeń 2009

– 0,2

– 0,1

– 2,9

– 4,2

bd.

bd.

PS listopad 2007

0

– 0,5

0

0,5

0,5

bd.

Saldo pierwotne

(% PKB)

PS grudzień 2008

2,6

2,5

0

– 1

0

,5

KOM styczeń 2009

2,6

2,6

– 0,1

– 1,3

bd.

bd.

PS listopad 2007

3

2,5

2,5

3

3,5

bd.

Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne (4)

(% PKB)

PS grudzień 2008

– 1,2

– 1,2

– 2,4

– 3,5

– 2,4

– 2,1

KOM styczeń 2009

– 1,3

– 1,3

– 2,4

– 3,6

bd.

bd.

PS listopad 2007

– 0,3

– 0,8

– 0,4

0,0

0,7

bd.

Saldo strukturalne (6)

(% PKB)

PS grudzień 2008

– 0,9

– 0.8

– 2,5

– 3,4

– 2,4

– 2,1

KOM styczeń 2009

– 1,0

– 0,9

– 2,4

– 3,4

bd.

bd.

PS listopad 2007

– 0,3

– 0,7

– 0,3

0

0,7

bd.

Dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PS grudzień 2008

65,1

65,5

68,5

70,5

71,5

72,5

KOM styczeń 2009

65,1

65,6

69,6

72,3

bd.

bd.

PS listopad 2007

65

63

– 61,5

– 59,5

– 57,5

bd.

Program stabilności (PS); prognozy śródokresowe służb Komisji ze stycznia 2009 r. (KOM); obliczenia służb Komisji.

---

(1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1. Dokumenty przytoczone w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:

http://ec.europa.eu/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

(2)  Ocena uwzględnia w szczególności prognozę służb Komisji ze stycznia 2009 r., a także inne informacje, które uzyskano od tego czasu.

(3)  W szczególności w programie nie przedstawiono danych na temat inflacji HICP, rozbicia dochodów podatkowych i wydatków sektora instytucji rządowych i samorządowych na spożycie pośrednie, rzeczowe transfery socjalne i wynagrodzenia pracownicze, a także nie wymieniono wszystkich podstawowych założeń scenariusza makroekonomicznego.

(4)  Podane w programie wartości luki produktowej oraz salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne zostały przeliczone przez służby Komisji na podstawie informacji przedstawionych w programach.

(5)  2W oparciu o szacowany potencjalny wzrost w wysokości — odpowiednio — 1,1 %, 1,2 %, 0,9 % i 1,0 % w latach 2007–2010.

(6)  Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe. Działania jednorazowe i tymczasowe wynoszą 0,3 % PKB w 2007 r. i 0,5 % PKB w 2008 r. zgodnie z najnowszym programem (wszystkie te środki przyczynią się do zwiększenia deficytu) oraz 0,3 % PKB w 2007 r., 0,3 % PKB w 2008 r. i 0,1 % PKB w 2010 r. zgodnie ze śródokresową prognozą służb Komisji ze stycznia 2009 r. (wszystkie te środki przyczynią się do zwiększenia deficytu).

Źródło:

Program stabilności (PS); prognozy śródokresowe służb Komisji ze stycznia 2009 r. (KOM); obliczenia służb Komisji.

---

| 20.3.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 66/6 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 66/6

---

OPINIA RADY

z dnia 10 marca 2009 r.

w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2008–2011 przedstawionego przez Węgry

(2009/C 66/02)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), w szczególności jego art. 9 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji,

po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:

| (1) | W dniu 10 marca 2009 r. Rada zbadała zaktualizowany program konwergencji Węgier na lata 2008–2011. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 10 marca 2009 r. Rada zbadała zaktualizowany program konwergencji Węgier na lata 2008–2011.

| (2) | Po okresie umiarkowanego wzrostu w pierwszej połowie 2008 roku, w trzecim kwartale odnotowano nieznaczny, a w czwartym kwartale większy spadek PKB. Pomimo zmniejszenia w ostatnich latach obydwu deficytów Węgier, kraj ten pozostał narażony na zagrożenia związane z wysokim poziomem długu publicznego i zagranicznego. Dlatego też kryzys finansowy dotknął Węgry szczególnie mocno, doprowadzając do gwałtownego spadku kursu węgierskiej waluty oraz zaburzenia funkcjonowania wielu segmentów rynków finansowych tego kraju. Przywrócenie zaufania inwestorów oraz usprawnienie funkcjonowania rynków finansowych są zatem wyzwaniami w dziedzinie polityki gospodarczej, które należy podjąć w najbliższym czasie. Bank centralny wprowadził w tym celu nowe instrumenty, a także przyjęto nowy program gospodarczy przewidujący dalsze korekty budżetowe, bardziej wyśrubowane cele deficytowe, jak również pakiet na rzecz ratowania banków oraz udoskonalone przepisy dotyczące sektora finansowego. Na wsparcie tych działań Węgry uzyskały ze strony UE, MFW i Banku Światowego znaczną międzynarodową pomoc finansową (20 mld EUR) (2), uwarunkowaną postępami tego kraju w konsolidacji budżetowej, realizacji reformy dotyczącej zarządzania budżetem, reformy regulacji i nadzoru nad sektorem finansowym oraz reform strukturalnych (3). Związany z pożyczką program gospodarczy został włączony zarówno do budżetu na rok 2009, jak i do aktualizacji programu konwergencji. Narodowy Bank Węgier zacieśnił politykę monetarną przez podwyżkę w październiku 2008 roku stawki podstawowej z 8,50 % do 11,50 % przed obniżeniem stawek w dwóch ostatnich miesiącach 2008 roku (w trzech etapach do 10 % w grudniu 2008 roku). W ciągu 2008 roku węgierski forint uległ deprecjacji o 2,6 % w efektywnym ujęciu nominalnym. |
| --- | --- |

(2)

Po okresie umiarkowanego wzrostu w pierwszej połowie 2008 roku, w trzecim kwartale odnotowano nieznaczny, a w czwartym kwartale większy spadek PKB. Pomimo zmniejszenia w ostatnich latach obydwu deficytów Węgier, kraj ten pozostał narażony na zagrożenia związane z wysokim poziomem długu publicznego i zagranicznego. Dlatego też kryzys finansowy dotknął Węgry szczególnie mocno, doprowadzając do gwałtownego spadku kursu węgierskiej waluty oraz zaburzenia funkcjonowania wielu segmentów rynków finansowych tego kraju. Przywrócenie zaufania inwestorów oraz usprawnienie funkcjonowania rynków finansowych są zatem wyzwaniami w dziedzinie polityki gospodarczej, które należy podjąć w najbliższym czasie. Bank centralny wprowadził w tym celu nowe instrumenty, a także przyjęto nowy program gospodarczy przewidujący dalsze korekty budżetowe, bardziej wyśrubowane cele deficytowe, jak również pakiet na rzecz ratowania banków oraz udoskonalone przepisy dotyczące sektora finansowego. Na wsparcie tych działań Węgry uzyskały ze strony UE, MFW i Banku Światowego znaczną międzynarodową pomoc finansową (20 mld EUR) (2), uwarunkowaną postępami tego kraju w konsolidacji budżetowej, realizacji reformy dotyczącej zarządzania budżetem, reformy regulacji i nadzoru nad sektorem finansowym oraz reform strukturalnych (3). Związany z pożyczką program gospodarczy został włączony zarówno do budżetu na rok 2009, jak i do aktualizacji programu konwergencji. Narodowy Bank Węgier zacieśnił politykę monetarną przez podwyżkę w październiku 2008 roku stawki podstawowej z 8,50 % do 11,50 % przed obniżeniem stawek w dwóch ostatnich miesiącach 2008 roku (w trzech etapach do 10 % w grudniu 2008 roku). W ciągu 2008 roku węgierski forint uległ deprecjacji o 2,6 % w efektywnym ujęciu nominalnym.

| (3) | Program zawiera dwa różne scenariusze prognoz makroekonomicznych i budżetowych: scenariusz „podstawowy” oraz scenariusz „alternatywny”. Za scenariusz odniesienia w ocenie prognoz budżetowych przyjęto scenariusz „podstawowy”, ponieważ jedynie ten scenariusz zawiera szczegółowe obliczenia dotyczące podziału agregatów budżetowych i makroekonomicznych. Przewiduje on, że po okresie niewielkiego wzrostu na poziomie około 1 % w ostatnich dwóch latach, realny PKB zmniejszy się o 0,9 % w 2009 roku zanim powróci na ścieżkę wzrostu na poziomie 1,6 % i 2,5 % odpowiednio w latach 2010 i 2011. Z dostępnych obecnie informacji wynika (4), że scenariusz podstawowy jest oparty na wyraźnie optymistycznych założeniach dotyczących wzrostu gospodarczego w całym okresie objętym programem, co jest częściowo związane z faktem, że pogorszenie perspektyw wzrostu w krajach będących partnerami handlowymi Węgier może być silniejsze niż zakłada się w scenariuszu będącym podstawą programu. Zakładając gorszy wynik w zakresie handlu zagranicznego i nieznacznie większy spadek inwestycji, w śródokresowej prognozie służb Komisji ze stycznia 2009 roku przewiduje się, że PKB zmniejszy się o 1,6 % w 2009 roku, a następnie wzrośnie o 1 % w roku 2010. Jednakże w świetle najnowszych danych, w tym na temat gwałtownego spadku produkcji przemysłowej w grudniu oraz silnego spowolnienia na rynku kredytów dla przedsiębiorstw i gospodarstw domowych pod koniec 2008 roku, wynik ten może okazać się o wiele gorszy (około –3,25 % w 2009 roku). Przyjęte w programie założenia przewidujące, że inflacja w 2009 roku wyniesie 4,5 %, również wydają się zawyżone. Ponadto nieco optymistyczne wydają się założenia dotyczące dobrych wyników w zakresie eksportu i związanej z nimi poprawy możliwości finansowania netto sektora prywatnego w całym okresie objętym programem. |
| --- | --- |

(3)

Program zawiera dwa różne scenariusze prognoz makroekonomicznych i budżetowych: scenariusz „podstawowy” oraz scenariusz „alternatywny”. Za scenariusz odniesienia w ocenie prognoz budżetowych przyjęto scenariusz „podstawowy”, ponieważ jedynie ten scenariusz zawiera szczegółowe obliczenia dotyczące podziału agregatów budżetowych i makroekonomicznych. Przewiduje on, że po okresie niewielkiego wzrostu na poziomie około 1 % w ostatnich dwóch latach, realny PKB zmniejszy się o 0,9 % w 2009 roku zanim powróci na ścieżkę wzrostu na poziomie 1,6 % i 2,5 % odpowiednio w latach 2010 i 2011. Z dostępnych obecnie informacji wynika (4), że scenariusz podstawowy jest oparty na wyraźnie optymistycznych założeniach dotyczących wzrostu gospodarczego w całym okresie objętym programem, co jest częściowo związane z faktem, że pogorszenie perspektyw wzrostu w krajach będących partnerami handlowymi Węgier może być silniejsze niż zakłada się w scenariuszu będącym podstawą programu. Zakładając gorszy wynik w zakresie handlu zagranicznego i nieznacznie większy spadek inwestycji, w śródokresowej prognozie służb Komisji ze stycznia 2009 roku przewiduje się, że PKB zmniejszy się o 1,6 % w 2009 roku, a następnie wzrośnie o 1 % w roku 2010. Jednakże w świetle najnowszych danych, w tym na temat gwałtownego spadku produkcji przemysłowej w grudniu oraz silnego spowolnienia na rynku kredytów dla przedsiębiorstw i gospodarstw domowych pod koniec 2008 roku, wynik ten może okazać się o wiele gorszy (około –3,25 % w 2009 roku). Przyjęte w programie założenia przewidujące, że inflacja w 2009 roku wyniesie 4,5 %, również wydają się zawyżone. Ponadto nieco optymistyczne wydają się założenia dotyczące dobrych wyników w zakresie eksportu i związanej z nimi poprawy możliwości finansowania netto sektora prywatnego w całym okresie objętym programem.

| (4) | W śródokresowej prognozie służb Komisji ze stycznia 2009 roku deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2008 roku oszacowano na 3,3 % PKB, natomiast w poprzedniej aktualizacji programu konwergencji zakładano, że wyniesie on 4 % PKB. Przekroczenie tego celu w kontekście słabego wzrostu jest zasługą przede wszystkim korzystnej — zarówno po stronie dochodów, jak i wydatków — pozycji wyjściowej od 2007 roku (kiedy to deficyt osiągnął poziom 5 % PKB). |
| --- | --- |

(4)

W śródokresowej prognozie służb Komisji ze stycznia 2009 roku deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2008 roku oszacowano na 3,3 % PKB, natomiast w poprzedniej aktualizacji programu konwergencji zakładano, że wyniesie on 4 % PKB. Przekroczenie tego celu w kontekście słabego wzrostu jest zasługą przede wszystkim korzystnej — zarówno po stronie dochodów, jak i wydatków — pozycji wyjściowej od 2007 roku (kiedy to deficyt osiągnął poziom 5 % PKB).

| (5) | Aktualizacja zakłada, że docelowy deficyt budżetowy w 2009 roku wyniesie 2,6 % PKB, w porównaniu z 3,2 % PKB zakładanymi w poprzedniej aktualizacji i przewidywaniami na poziomie 2,8 % PKB zawartymi w śródokresowej prognozie służ Komisji. Zaostrzenie założeń tego celu było częścią rządowej odpowiedzi na kryzys finansowy i miało miejsce w kontekście znacznego pogorszenia scenariusza makroekonomicznego. W sytuacji kryzysu finansowego oraz znacznego deficytu i długu publicznego, rząd nie przyjął żadnych budżetowych środków stymulacyjnych. Jednak ostatnio w świetle większego niż przewidywano spowolnienia gospodarczego, które ma spowodować, że dochody będą niższe o około 1 % PKB, w dniu 15 lutego rząd przyjął w kontekście pierwszego przeglądu swojego nowego programu gospodarczego dodatkowy pakiet naprawczy odpowiadający 0,7 % PKB i dokonał rewizji docelowego deficytu na 2009 rok do poziomu 2,7–2,9 % PKB. Zgodnie z informacjami przedstawionymi w aktualizacji oraz z ponownymi obliczeniami służb Komisji saldo strukturalne (tj. saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe) ma się poprawić o około 1,75 punktu procentowego PKB, co wskazuje na mocno restrykcyjny kurs polityki budżetowej. |
| --- | --- |

(5)

Aktualizacja zakłada, że docelowy deficyt budżetowy w 2009 roku wyniesie 2,6 % PKB, w porównaniu z 3,2 % PKB zakładanymi w poprzedniej aktualizacji i przewidywaniami na poziomie 2,8 % PKB zawartymi w śródokresowej prognozie służ Komisji. Zaostrzenie założeń tego celu było częścią rządowej odpowiedzi na kryzys finansowy i miało miejsce w kontekście znacznego pogorszenia scenariusza makroekonomicznego. W sytuacji kryzysu finansowego oraz znacznego deficytu i długu publicznego, rząd nie przyjął żadnych budżetowych środków stymulacyjnych. Jednak ostatnio w świetle większego niż przewidywano spowolnienia gospodarczego, które ma spowodować, że dochody będą niższe o około 1 % PKB, w dniu 15 lutego rząd przyjął w kontekście pierwszego przeglądu swojego nowego programu gospodarczego dodatkowy pakiet naprawczy odpowiadający 0,7 % PKB i dokonał rewizji docelowego deficytu na 2009 rok do poziomu 2,7–2,9 % PKB. Zgodnie z informacjami przedstawionymi w aktualizacji oraz z ponownymi obliczeniami służb Komisji saldo strukturalne (tj. saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe) ma się poprawić o około 1,75 punktu procentowego PKB, co wskazuje na mocno restrykcyjny kurs polityki budżetowej.

| (6) | Głównym celem średniookresowej strategii budżetowej przedstawionej w aktualizacji jest zmniejszenie deficytu nominalnego z 3,4 % PKB w 2008 roku do 2,6 % PKB w 2009 roku, po czym ma nastąpić jego nieznaczny spadek do 2,5 % w 2010 roku i dalsze zmniejszenie do 2,2 % PKB w 2011 roku. Ponieważ przewiduje się, że wydatki na odsetki wzrosną w 2009 roku o pół punktu procentowego PKB, na ten rok zapisano większą poprawę salda pierwotnego (przekraczającą 1 punkt procentowy), po której ma nastąpić poprawa o 0,3 % PKB do 2011 roku, kiedy to saldo pierwotne wykaże nadwyżkę na poziomie 2,2 % PKB. W okresie objętym programem nie przewiduje się osiągnięcia średniookresowego celu budżetowego kraju w odniesieniu do sytuacji budżetowej (deficyt w wysokości 0,5 % PKB w ujęciu strukturalnym — tj. saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe). Łączna konsolidacja budżetowa na poziomie 1,2 punktu procentowego PKB ma się odbywać zarówno po stronie dochodów, jak i wydatków. W programie nie przedstawiono szczegółowych środków wspierających planowane zmniejszenie deficytu po 2009 roku. W aktualizacji ocenia się, że poziom długu w relacji do PKB w 2008 roku znacznie wzrósł do poziomu nieco powyżej 71 %, co było przede wszystkim związane z wykorzystaniem pierwszej transzy pomocy finansowej udzielanej przez UE i MFW, przeznaczonej w dużej mierze na odbudowanie rezerw. W 2009 roku wskaźnik zadłużenia ma dalej rosnąć do 72,5 %, lecz w późniejszych latach przewiduje się coraz szybszy spadek jej wartości (do 69 %), do czego przyczyni się również stopniowe przyśpieszenie tempa wzrostu. |
| --- | --- |

(6)

Głównym celem średniookresowej strategii budżetowej przedstawionej w aktualizacji jest zmniejszenie deficytu nominalnego z 3,4 % PKB w 2008 roku do 2,6 % PKB w 2009 roku, po czym ma nastąpić jego nieznaczny spadek do 2,5 % w 2010 roku i dalsze zmniejszenie do 2,2 % PKB w 2011 roku. Ponieważ przewiduje się, że wydatki na odsetki wzrosną w 2009 roku o pół punktu procentowego PKB, na ten rok zapisano większą poprawę salda pierwotnego (przekraczającą 1 punkt procentowy), po której ma nastąpić poprawa o 0,3 % PKB do 2011 roku, kiedy to saldo pierwotne wykaże nadwyżkę na poziomie 2,2 % PKB. W okresie objętym programem nie przewiduje się osiągnięcia średniookresowego celu budżetowego kraju w odniesieniu do sytuacji budżetowej (deficyt w wysokości 0,5 % PKB w ujęciu strukturalnym — tj. saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe). Łączna konsolidacja budżetowa na poziomie 1,2 punktu procentowego PKB ma się odbywać zarówno po stronie dochodów, jak i wydatków. W programie nie przedstawiono szczegółowych środków wspierających planowane zmniejszenie deficytu po 2009 roku. W aktualizacji ocenia się, że poziom długu w relacji do PKB w 2008 roku znacznie wzrósł do poziomu nieco powyżej 71 %, co było przede wszystkim związane z wykorzystaniem pierwszej transzy pomocy finansowej udzielanej przez UE i MFW, przeznaczonej w dużej mierze na odbudowanie rezerw. W 2009 roku wskaźnik zadłużenia ma dalej rosnąć do 72,5 %, lecz w późniejszych latach przewiduje się coraz szybszy spadek jej wartości (do 69 %), do czego przyczyni się również stopniowe przyśpieszenie tempa wzrostu.

| (7) | Wyniki budżetowe mogą być gorsze niż przewidziano w programie, szczególnie w jego końcowych latach. W całym okresie objętym programem występują znaczne zagrożenia dla kształtowania się ścieżki deficytu wynikające z perspektyw makroekonomicznych. Głębsza i bardziej długotrwała recesja spowoduje znaczne zmniejszenie dochodów ze wszystkich źródeł i umiarkowany wzrost wydatków. Jednakże po stronie wydatków pojawiło się ostatnio kilka pozytywnych elementów. Od 2006 roku znacznie usprawniono kontrolę budżetową i wydaje się, że rozpoczęte etapy reform przyczyniły się do strukturalnego ograniczenia mających miejsce w przeszłości przypadków przekraczania planów budżetowych w niektórych ważnych obszarach (np. subsydia cenowe).
  Ponadto w odpowiedzi na ostatnie gwałtowne pogorszenie perspektyw gospodarczych rząd uchwalił na 2009 roku dalsze cięcia wydatków o kwotę odpowiadającą 0,7 % PKB. Mimo tego nie można wykluczyć ryzyka przekroczenia wydatków, zwłaszcza po roku 2009. Zabraknąć może w szczególności wsparcia dla planowanego ograniczania wydatków w postaci dalszych etapów reform administracji publicznej, systemów opieki zdrowotnej i szkolnictwa, a także nie wydaje się, by dalsze konieczne środki budżetowe zostały w pełni sprecyzowane i wdrożone. Z drugiej strony realizacja planowanych reform systemu emerytalnego, systemu świadczeń socjalnych oraz systemu subsydiów dla gospodarstw domowych powinna przyczynić się do ograniczenia wydatków w perspektywie średniookresowej. Zgodnie z doświadczeniem z lat wcześniejszych nie można w pełni wykluczyć ryzyka rozluźnienia polityki budżetowej w porównaniu z planami, mimo znacznego wzmocnienia ram zarządzania budżetem, również dlatego, że nowe ramy budżetowe nie zostały jeszcze przetestowane. Zagrożenia dla realizacji celów budżetowych dotyczą też wskaźnika zadłużenia, który począwszy od 2009 roku również może się kształtować na mniej korzystnym poziomie niż przewidziano w programie. |
| --- | --- |

(7)

Wyniki budżetowe mogą być gorsze niż przewidziano w programie, szczególnie w jego końcowych latach. W całym okresie objętym programem występują znaczne zagrożenia dla kształtowania się ścieżki deficytu wynikające z perspektyw makroekonomicznych. Głębsza i bardziej długotrwała recesja spowoduje znaczne zmniejszenie dochodów ze wszystkich źródeł i umiarkowany wzrost wydatków. Jednakże po stronie wydatków pojawiło się ostatnio kilka pozytywnych elementów. Od 2006 roku znacznie usprawniono kontrolę budżetową i wydaje się, że rozpoczęte etapy reform przyczyniły się do strukturalnego ograniczenia mających miejsce w przeszłości przypadków przekraczania planów budżetowych w niektórych ważnych obszarach (np. subsydia cenowe).

Ponadto w odpowiedzi na ostatnie gwałtowne pogorszenie perspektyw gospodarczych rząd uchwalił na 2009 roku dalsze cięcia wydatków o kwotę odpowiadającą 0,7 % PKB. Mimo tego nie można wykluczyć ryzyka przekroczenia wydatków, zwłaszcza po roku 2009. Zabraknąć może w szczególności wsparcia dla planowanego ograniczania wydatków w postaci dalszych etapów reform administracji publicznej, systemów opieki zdrowotnej i szkolnictwa, a także nie wydaje się, by dalsze konieczne środki budżetowe zostały w pełni sprecyzowane i wdrożone. Z drugiej strony realizacja planowanych reform systemu emerytalnego, systemu świadczeń socjalnych oraz systemu subsydiów dla gospodarstw domowych powinna przyczynić się do ograniczenia wydatków w perspektywie średniookresowej. Zgodnie z doświadczeniem z lat wcześniejszych nie można w pełni wykluczyć ryzyka rozluźnienia polityki budżetowej w porównaniu z planami, mimo znacznego wzmocnienia ram zarządzania budżetem, również dlatego, że nowe ramy budżetowe nie zostały jeszcze przetestowane. Zagrożenia dla realizacji celów budżetowych dotyczą też wskaźnika zadłużenia, który począwszy od 2009 roku również może się kształtować na mniej korzystnym poziomie niż przewidziano w programie.

| (8) | Wdrożono ostatnio kilka elementów reformy emerytalnej, mających nieco ograniczyć wzrost przyszłych wydatków na emerytury, lecz konieczne są dalsze kroki w tym zakresie. Zgodnie z oceną zamieszczoną w programie sytuacja budżetowa w 2008 roku poprawiła się w porównaniu z wyjściową sytuacją z poprzedniego programu, lecz wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet jest nadal wysoki. Obecny poziom długu brutto nadal przekracza określoną w Traktacie wartość referencyjną. Do zmniejszenia kształtujących się na średnim poziomie zagrożeń dla stabilności finansów publicznych przyczyniłoby się zapewnienie wyższych nadwyżek pierwotnych w perspektywie średnioterminowej, zgodnie z założeniami programu, jak również wdrożenie dalszych etapów reformy emerytalnej zapowiedzianych przez rząd. |
| --- | --- |

(8)

Wdrożono ostatnio kilka elementów reformy emerytalnej, mających nieco ograniczyć wzrost przyszłych wydatków na emerytury, lecz konieczne są dalsze kroki w tym zakresie. Zgodnie z oceną zamieszczoną w programie sytuacja budżetowa w 2008 roku poprawiła się w porównaniu z wyjściową sytuacją z poprzedniego programu, lecz wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet jest nadal wysoki. Obecny poziom długu brutto nadal przekracza określoną w Traktacie wartość referencyjną. Do zmniejszenia kształtujących się na średnim poziomie zagrożeń dla stabilności finansów publicznych przyczyniłoby się zapewnienie wyższych nadwyżek pierwotnych w perspektywie średnioterminowej, zgodnie z założeniami programu, jak również wdrożenie dalszych etapów reformy emerytalnej zapowiedzianych przez rząd.

| (9) | Do 2006 roku — kiedy to deficyt osiągnął wartość szczytową na poziomie 9,3 % PKB — węgierskie ramy budżetowe były bardzo nieodporne na przekraczanie planów budżetowych i stale narażone na cykl wyborczy. Od 2006 roku nastąpiła stopniowa poprawa w zakresie przejrzystości i planowania budżetowego, a w listopadzie 2008 roku przyjęto reformatorską ustawę w sprawie zarządzania budżetem zawierającą wieloletnie kryteria liczbowe i ustanawiającą Radę Budżetową. Ten nowy organ ma sporządzać niezależne prognozy makroekonomiczne i budżetowe oraz oceny skutków budżetowych, jak również oceniać sytuację budżetową i wnioski w sprawie budżetu. Jeśli nowa struktura zostanie wdrożona w zdecydowany sposób, powinna ona sprzyjać poprawie przejrzystości i stabilności finansów publicznych. Jednak pewne ważne kwestie, takie jak sprecyzowanie skutecznych mechanizmów egzekwowania przepisów i objęcie zmianami sektora poniżej szczebla krajowego, pozostały nierozwiązane. |
| --- | --- |

(9)

Do 2006 roku — kiedy to deficyt osiągnął wartość szczytową na poziomie 9,3 % PKB — węgierskie ramy budżetowe były bardzo nieodporne na przekraczanie planów budżetowych i stale narażone na cykl wyborczy. Od 2006 roku nastąpiła stopniowa poprawa w zakresie przejrzystości i planowania budżetowego, a w listopadzie 2008 roku przyjęto reformatorską ustawę w sprawie zarządzania budżetem zawierającą wieloletnie kryteria liczbowe i ustanawiającą Radę Budżetową. Ten nowy organ ma sporządzać niezależne prognozy makroekonomiczne i budżetowe oraz oceny skutków budżetowych, jak również oceniać sytuację budżetową i wnioski w sprawie budżetu. Jeśli nowa struktura zostanie wdrożona w zdecydowany sposób, powinna ona sprzyjać poprawie przejrzystości i stabilności finansów publicznych. Jednak pewne ważne kwestie, takie jak sprecyzowanie skutecznych mechanizmów egzekwowania przepisów i objęcie zmianami sektora poniżej szczebla krajowego, pozostały nierozwiązane.

| (10) | W odpowiedzi na kryzys finansowy władze węgierskie nie tylko zaostrzyły w październiku 2008 roku cele budżetowe, aby zredukować potrzeby w zakresie zewnętrznego finansowania gospodarki w ramach nowego programu gospodarczego, lecz przyjęły również szereg środków zapewniających stabilność sektora finansowego. Podwyższono poziom gwarancji dla depozytów z 6 mln HUF do 13 mln HUF. Władze przyjęły również program wsparcia dla sektora bankowego, przewidujący udzielanie gwarancji podmiotom rynku międzybankowego oraz utworzenie funduszu na rzecz dokapitalizowania. Bank centralny podjął dodatkowo szereg działań, aby zwiększających płynność na rynku, dla których wsparcie zapewniła również operacja repo dokonana z Europejskim Bankiem Centralnym. Zgodnie z programem gospodarczym związanym z międzynarodową pomocą finansową spodziewane są dalsze działania zmierzające do wzmocnienia regulacji sektora finansowego i nadzoru nad nim. |
| --- | --- |

(10)

W odpowiedzi na kryzys finansowy władze węgierskie nie tylko zaostrzyły w październiku 2008 roku cele budżetowe, aby zredukować potrzeby w zakresie zewnętrznego finansowania gospodarki w ramach nowego programu gospodarczego, lecz przyjęły również szereg środków zapewniających stabilność sektora finansowego. Podwyższono poziom gwarancji dla depozytów z 6 mln HUF do 13 mln HUF. Władze przyjęły również program wsparcia dla sektora bankowego, przewidujący udzielanie gwarancji podmiotom rynku międzybankowego oraz utworzenie funduszu na rzecz dokapitalizowania. Bank centralny podjął dodatkowo szereg działań, aby zwiększających płynność na rynku, dla których wsparcie zapewniła również operacja repo dokonana z Europejskim Bankiem Centralnym. Zgodnie z programem gospodarczym związanym z międzynarodową pomocą finansową spodziewane są dalsze działania zmierzające do wzmocnienia regulacji sektora finansowego i nadzoru nad nim.

| (11) | W odpowiedzi na kryzys gospodarczy węgierskie władze przyjęły pakiet neutralnych dla budżetu środków stymulujących gospodarkę, w tym reformy strukturalne. W świetle potrzeby dokonania korekty znacznych zaburzeń równowagi zewnętrznej i wewnętrznej, oraz zgodnie z europejskim planem naprawy gospodarczej zatwierdzonym w grudniu przez Radę Europejską, węgierskie władze nie wdrożyły żadnych budżetowych środków stymulacyjnych. W celu podtrzymania popytu globalnego i zatrudnienia w latach 2009–2010, przyjęte środki objęły w szczególności przyśpieszenie absorpcji funduszy strukturalnych UE i ich reorientację, jak również poprawę dostępu do źródeł finansowania dla małych i średnich przedsiębiorstw. Reformy strukturalne są ważnym elementem europejskiego planu naprawy gospodarczej, a w świetle ograniczonego pola manewru w zakresie bodźców budżetowych i potrzeby poprawy konkurencyjności zewnętrznej Węgier są one dla tego kraju szczególnie istotnym kierunkiem polityki. Mniejszy nacisk położono na poprawę konkurencyjności. Ponadto w grudniu parlament przyjął program zatytułowany „Droga do zatrudnienia”, mający na celu stworzenie zachęt do pracy i zwiększenie możliwości zatrudnienia osób o niskich kwalifikacjach i długotrwale bezrobotnych, między innymi przez częściową reorientację pasywnych środków Funduszu Rynku Pracy na aktywną politykę na rynku pracy. Program przewiduje znaczną rozbudowę programów robót publicznych oraz szkoleń, jak również dostarcza nowych zachęt do lepszej współpracy między grupą docelową a publicznymi służbami ds. zatrudnienia. Ponadto rząd kontynuował kolejne etapy reformy systemów opieki zdrowotnej i szkolnictwa oraz administracji publicznej. Środki te związane są ze średniookresowym programem reform i z zaleceniami dla Węgier, przedstawionymi przez Komisję w dniu 28 stycznia 2009 roku w ramach strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. W dniu 16 lutego rząd zapowiedział kolejne reformy strukturalne w obszarze emerytur, świadczeń socjalnych i podsektora lokalnego. |
| --- | --- |

(11)

W odpowiedzi na kryzys gospodarczy węgierskie władze przyjęły pakiet neutralnych dla budżetu środków stymulujących gospodarkę, w tym reformy strukturalne. W świetle potrzeby dokonania korekty znacznych zaburzeń równowagi zewnętrznej i wewnętrznej, oraz zgodnie z europejskim planem naprawy gospodarczej zatwierdzonym w grudniu przez Radę Europejską, węgierskie władze nie wdrożyły żadnych budżetowych środków stymulacyjnych. W celu podtrzymania popytu globalnego i zatrudnienia w latach 2009–2010, przyjęte środki objęły w szczególności przyśpieszenie absorpcji funduszy strukturalnych UE i ich reorientację, jak również poprawę dostępu do źródeł finansowania dla małych i średnich przedsiębiorstw. Reformy strukturalne są ważnym elementem europejskiego planu naprawy gospodarczej, a w świetle ograniczonego pola manewru w zakresie bodźców budżetowych i potrzeby poprawy konkurencyjności zewnętrznej Węgier są one dla tego kraju szczególnie istotnym kierunkiem polityki. Mniejszy nacisk położono na poprawę konkurencyjności. Ponadto w grudniu parlament przyjął program zatytułowany „Droga do zatrudnienia”, mający na celu stworzenie zachęt do pracy i zwiększenie możliwości zatrudnienia osób o niskich kwalifikacjach i długotrwale bezrobotnych, między innymi przez częściową reorientację pasywnych środków Funduszu Rynku Pracy na aktywną politykę na rynku pracy. Program przewiduje znaczną rozbudowę programów robót publicznych oraz szkoleń, jak również dostarcza nowych zachęt do lepszej współpracy między grupą docelową a publicznymi służbami ds. zatrudnienia. Ponadto rząd kontynuował kolejne etapy reformy systemów opieki zdrowotnej i szkolnictwa oraz administracji publicznej. Środki te związane są ze średniookresowym programem reform i z zaleceniami dla Węgier, przedstawionymi przez Komisję w dniu 28 stycznia 2009 roku w ramach strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. W dniu 16 lutego rząd zapowiedział kolejne reformy strukturalne w obszarze emerytur, świadczeń socjalnych i podsektora lokalnego.

| (12) | Biorąc pod uwagę zagrożenia makrofinansowe, polityka budżetowa musi być restrykcyjna. Po dwóch latach polityki restrykcyjnej, w warunkach głębokiej recesji, kurs polityki budżetowej w 2009 roku będzie po raz kolejny restrykcyjny, natomiast w późniejszych latach okresu objętego programem stanie się on zasadniczo neutralny. Aktualizacja potwierdza średnioterminową ścieżkę korekt określoną w nowym programie polityki gospodarczej władz, a tym samym jest spójna ze zobowiązaniami przyjętymi w kontekście średnioterminowej pomocy finansowej UE.
  Jednak śródokresowa prognoza służb Komisji przewidująca na 2009 roku większy deficyt (2,8 % PKB) oraz zagrożenia związane z prognozami makroekonomicznymi wskazują na to, że dalsze środki konsolidacyjne mogą okazać się konieczne. I tak, rząd przyjął nowy pakiet naprawczy odpowiadający 0,7 % PKB, podnosząc równocześnie w niewielkim stopniu docelową wartość deficytu na 2009 rok. Niedawno przyjęta reforma zarządzania budżetem powinna przyczynić się do poprawy długookresowej stabilności finansów publicznych przez planowane zmniejszenie wskaźnika zadłużenia. W świetle oceny ryzyka przewidziany w programie kurs polityki budżetowej wydaje się zasadniczo zgodny ze ścieżką dostosowania mającą na celu korektę nadmiernego deficytu zaleconą przez Radę, z zastrzeżeniem pełnego wdrożenia wszystkich środków budżetowych zapowiedzianych w programie i w ostatnim czasie, jak również skutecznej korekty odchyleń, które mogą nastąpić w ciągu roku. W latach następujących po korekcie nadmiernego deficytu, przewidziana w programie redukcja deficytu jest ograniczona i nie została wsparta wystarczającymi środkami. Mając na uwadze ryzyko związane ze wspomnianymi wyżej przewidywaniami odnośnie do poziomu długu, tempo obniżania się wskaźnika zadłużenia do wartości referencyjnej nie jest wystarczające w okresie objętym programem. |
| --- | --- |

(12)

Biorąc pod uwagę zagrożenia makrofinansowe, polityka budżetowa musi być restrykcyjna. Po dwóch latach polityki restrykcyjnej, w warunkach głębokiej recesji, kurs polityki budżetowej w 2009 roku będzie po raz kolejny restrykcyjny, natomiast w późniejszych latach okresu objętego programem stanie się on zasadniczo neutralny. Aktualizacja potwierdza średnioterminową ścieżkę korekt określoną w nowym programie polityki gospodarczej władz, a tym samym jest spójna ze zobowiązaniami przyjętymi w kontekście średnioterminowej pomocy finansowej UE.

Jednak śródokresowa prognoza służb Komisji przewidująca na 2009 roku większy deficyt (2,8 % PKB) oraz zagrożenia związane z prognozami makroekonomicznymi wskazują na to, że dalsze środki konsolidacyjne mogą okazać się konieczne. I tak, rząd przyjął nowy pakiet naprawczy odpowiadający 0,7 % PKB, podnosząc równocześnie w niewielkim stopniu docelową wartość deficytu na 2009 rok. Niedawno przyjęta reforma zarządzania budżetem powinna przyczynić się do poprawy długookresowej stabilności finansów publicznych przez planowane zmniejszenie wskaźnika zadłużenia. W świetle oceny ryzyka przewidziany w programie kurs polityki budżetowej wydaje się zasadniczo zgodny ze ścieżką dostosowania mającą na celu korektę nadmiernego deficytu zaleconą przez Radę, z zastrzeżeniem pełnego wdrożenia wszystkich środków budżetowych zapowiedzianych w programie i w ostatnim czasie, jak również skutecznej korekty odchyleń, które mogą nastąpić w ciągu roku. W latach następujących po korekcie nadmiernego deficytu, przewidziana w programie redukcja deficytu jest ograniczona i nie została wsparta wystarczającymi środkami. Mając na uwadze ryzyko związane ze wspomnianymi wyżej przewidywaniami odnośnie do poziomu długu, tempo obniżania się wskaźnika zadłużenia do wartości referencyjnej nie jest wystarczające w okresie objętym programem.

| (13) | Co do wymagań odnośnie do danych, określonych w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie zanotowano brak pewnych danych obowiązkowych i opcjonalnych (5). |
| --- | --- |

(13)

Co do wymagań odnośnie do danych, określonych w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie zanotowano brak pewnych danych obowiązkowych i opcjonalnych (5).

Ogólnie można stwierdzić, że pomimo wyraźnej korekty znacznej nierównowagi, w tym zmniejszenia deficytu budżetowego z 9,3 % PKB w 2006 roku do poziomu poniżej 3,5 % PKB w 2008 roku, Węgry zostały w szczególnym stopniu dotknięte kryzysem finansowym i stąd zamiast stymulować gospodarkę w okresie spowolnienia gospodarczego musiały ograniczać potrzeby rządu w zakresie finansowania. W tej sytuacji, w celu przywrócenia zaufania inwestorów, przyjęły politykę dalszych korekt budżetowych i bardziej wyśrubowanych celów w odniesieniu do deficytu. Strategia ta została wsparta międzynarodową pomocą finansową z UE, MFW i Banku Światowego. Program przewiduje kontynuację strategii konsolidacyjnej skoncentrowanej w początkowym okresie, z kolejną znaczną korektą do poziomu 2,6 % PKB w 2009 roku, po której przyjęta zostanie bardziej umiarkowana ścieżka korekt prowadząca do osiągnięcia deficytu budżetowego w wysokości 2,2 % PKB w 2011 roku. Jednakże ta ścieżka redukcji deficytu może być zagrożona, przede wszystkim dlatego, że założenia makroekonomiczne, na których bazuje program, okazały się w międzyczasie bardzo optymistyczne. Zagrożenie to może zostać znacznie zredukowane przez przyjęte środki naprawcze i zapowiedziane ostatnio przez rząd reformy strukturalne, którym towarzyszyć będzie niewielkie podniesienie docelowej wartości deficytu do poziomu 2,7–2,9 % PKB. Ponadto przyjęcie ustawy o odpowiedzialności budżetowej jest ważnym krokiem do ustanowienia rozważnej polityki budżetowej i — pod warunkiem jej wykonania w zdecydowany sposób — powinno przyczynić się do trwałości konsolidacji budżetowej. Mimo tego stabilność finansów publicznych jest również uzależniona od kontynuacji reform strukturalnych, w zakresie w jakim zwiększają one wzrost w długim okresie, przyczyniają się do osiągnięcia celów budżetowych i ograniczają słabości tego kraju.

W świetle powyższej oceny, zobowiązań przyjętych w ramach międzynarodowej pomocy finansowej oraz zalecenia z dnia 10 października 2006 r., wydanego zgodnie z art. 104 ust. 7 Traktatu, jak również wobec potrzeby zapewnienia trwałej konwergencji, Węgry wzywa się, by:

| (i) | w świetle zagrożeń zachowały odpowiednie marginesy bezpieczeństwa, podjęły działania niezbędne do doprowadzenia deficytu budżetowego poniżej progu 3 % PKB w 2009 roku oraz zapewniły następnie odpowiednie postępy w zakresie konsolidacji budżetowej na drodze do realizacji średniookresowego celu budżetowego, doprowadzając w ten sposób do skierowania wskaźnika relacji długu do PKB na ścieżkę spadkową w kierunku progu 60 % PKB; |
| --- | --- |

(i)

w świetle zagrożeń zachowały odpowiednie marginesy bezpieczeństwa, podjęły działania niezbędne do doprowadzenia deficytu budżetowego poniżej progu 3 % PKB w 2009 roku oraz zapewniły następnie odpowiednie postępy w zakresie konsolidacji budżetowej na drodze do realizacji średniookresowego celu budżetowego, doprowadzając w ten sposób do skierowania wskaźnika relacji długu do PKB na ścieżkę spadkową w kierunku progu 60 % PKB;

| (ii) | zapewniły pełne wdrożenie ustawy o odpowiedzialności budżetowej, kontynuowały — zgodnie z zapowiedziami — ograniczanie wydatków poprzez dalsze reformy systemów administracji publicznej, opieki zdrowotnej i szkolnictwa oraz wzmocniły regulację rynku finansowego i nadzór nad nim; |
| --- | --- |

(ii)

zapewniły pełne wdrożenie ustawy o odpowiedzialności budżetowej, kontynuowały — zgodnie z zapowiedziami — ograniczanie wydatków poprzez dalsze reformy systemów administracji publicznej, opieki zdrowotnej i szkolnictwa oraz wzmocniły regulację rynku finansowego i nadzór nad nim;

| (iii) | dążyły do dalszej poprawy stabilności finansów publicznych w długim okresie w związku z poziomem zadłużenia i wzrostem wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa; oraz kontynuowały reformy systemu emerytalnego po działaniach podjętych już w tym zakresie w latach 2006–2008. |
| --- | --- |

(iii)

dążyły do dalszej poprawy stabilności finansów publicznych w długim okresie w związku z poziomem zadłużenia i wzrostem wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa; oraz kontynuowały reformy systemu emerytalnego po działaniach podjętych już w tym zakresie w latach 2006–2008.

Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych

| | | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Realny PKB
  (zmiana w %) | PK grudzień 2008 | 1,1 | 1,3 | – 0,9 | 1,6 | 2,5 |
| Komisja, styczeń 2009 r. | 1,1 | 0,9 | – 1,6 | 1,0 | bd. |
| PK listopad 2007 | 1,7 | 2,8 | 4,0 | 4,1 | 4,2 |
| Inflacja HICP
  (%) | PK grudzień 2008 | 7,9 | 6,2 | 4,5 | 3,2 | 3,0 |
| Komisja, styczeń 2009 r. | 7,9 | 6,1 | 2,8 | 2,2 | bd. |
| PK listopad 2007 | 7,9 | 4,8 | 3,0 | 2,9 | 2,8 |
| Luka produktowa (6)

  (% potencjalnego PKB) | PK grudzień 2008 | 1,9 | 1,1 | – 1,7 | – 1,9 | – 1,1 |
| Komisja, styczeń 20092 r. (7) | 2,7 | 2,3 | – 0,1 | 0,4 | bd. |
| PK listopad 2007 | – 0,9 | – 1,8 | – 1,5 | – 0,9 | – 0,5 |
| Wierzytelności/zadłużenie netto wobec reszty świata
  (% PKB) | PK grudzień 2008 | – 5,3 | – 5,1 | – 3,7 | – 2,5 | – 1,6 |
| Komisja, styczeń 2009 r. | – 5,3 | – 6,0 | – 4,0 | – 3,5 | bd. |
| PK listopad 2007 | – 4,1 | – 2,3 | – 1,7 | – 1,3 | – 0,8 |
| Dochody sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PK grudzień 2008 | 44,9 | 45,2 | 45,8 | 46,0 | 45,8 |
| Komisja, styczeń 2009 r. | 44,9 | 45,5 | 46,1 | 46,4 | bd. |
| PK listopad 2007 | 44,1 | 44,2 | 43,3 | 42,4 | 42,0 |
| Wydatki sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PK grudzień 2008 | 49,8 | 48,6 | 48,4 | 48,5 | 48,0 |
| Komisja, styczeń 2009 r. | 49,8 | 48,8 | 48,9 | 49,5 | bd. |
| PK listopad 2007 | 50,3 | 48,2 | 46,5 | 45,1 | 44,2 |
| Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PK grudzień 2008 | – 5,0 | – 3,4 | – 2,6 | – 2,5 | – 2,2 |
| Komisja, styczeń 2009 r. | – 5,0 | – 3,3 | – 2,8 | – 3,0 | bd. |
| PK listopad 2007 | – 6,2 | – 4,0 | – 3,2 | – 2,7 | – 2,2 |
| Saldo pierwotne
  (% PKB) | PK grudzień 2008 | – 0,9 | 0,6 | 1,9 | 2,0 | 2,2 |
| Komisja, styczeń 2009 r. | – 0,9 | 0,8 | 1,6 | 1,5 | bd. |
| PK listopad 2007 | – 2,2 | 0,1 | 0,6 | 0,8 | 1,1 |
| Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne (6)

  (% PKB) | PK grudzień 2008 | – 5,8 | – 3,9 | – 1,8 | – 1,6 | – 1,7 |
| Komisja, styczeń 2009 r. | – 6,2 | – 4,3 | – 2,8 | – 3,2 | bd. |
| PK listopad 2007 | – 6,0 | – 3,5 | – 2,8 | – 2,5 | – 2,1 |
| Saldo strukturalne (8)

  (% PKB) | PK grudzień 2008 | – 4,9 | – 3,5 | – 1,8 | – 1,6 | – 1,7 |
| Komisja, styczeń 2009 r. | – 5,3 | – 4,0 | – 2,8 | – 3,2 | bd. |
| PK listopad 2007 | – 4,9 | – 3,7 | – 2,9 | – 2,5 | – 2,1 |
| Dług publiczny brutto
  (% PKB) | PK grudzień 2008 | 65,8 | 71,1 | 72,5 | 72,2 | 69,0 |
| Komisja, styczeń 2009 r. | 65,8 | 71,9 | 73,8 | 74,0 | bd. |
| PK listopad 2007 | 65,4 | 65,8 | 64,4 | 63,3 | 61,8 |
| Program konwergencji (PK); prognozy śródokresowe służb Komisji ze stycznia 2009 r. (KOM); obliczenia służb Komisji. |

2007

2008

2009

2010

2011

Realny PKB

(zmiana w %)

PK grudzień 2008

1,1

1,3

– 0,9

1,6

2,5

Komisja, styczeń 2009 r.

1,1

0,9

– 1,6

1,0

bd.

PK listopad 2007

1,7

2,8

4,0

4,1

4,2

Inflacja HICP

(%)

PK grudzień 2008

7,9

6,2

4,5

3,2

3,0

Komisja, styczeń 2009 r.

7,9

6,1

2,8

2,2

bd.

PK listopad 2007

7,9

4,8

3,0

2,9

2,8

Luka produktowa (6)

(% potencjalnego PKB)

PK grudzień 2008

1,9

1,1

– 1,7

– 1,9

– 1,1

Komisja, styczeń 20092 r. (7)

2,7

2,3

– 0,1

0,4

bd.

PK listopad 2007

– 0,9

– 1,8

– 1,5

– 0,9

– 0,5

Wierzytelności/zadłużenie netto wobec reszty świata

(% PKB)

PK grudzień 2008

– 5,3

– 5,1

– 3,7

– 2,5

– 1,6

Komisja, styczeń 2009 r.

– 5,3

– 6,0

– 4,0

– 3,5

bd.

PK listopad 2007

– 4,1

– 2,3

– 1,7

– 1,3

– 0,8

Dochody sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PK grudzień 2008

44,9

45,2

45,8

46,0

45,8

Komisja, styczeń 2009 r.

44,9

45,5

46,1

46,4

bd.

PK listopad 2007

44,1

44,2

43,3

42,4

42,0

Wydatki sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PK grudzień 2008

49,8

48,6

48,4

48,5

48,0

Komisja, styczeń 2009 r.

49,8

48,8

48,9

49,5

bd.

PK listopad 2007

50,3

48,2

46,5

45,1

44,2

Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PK grudzień 2008

– 5,0

– 3,4

– 2,6

– 2,5

– 2,2

Komisja, styczeń 2009 r.

– 5,0

– 3,3

– 2,8

– 3,0

bd.

PK listopad 2007

– 6,2

– 4,0

– 3,2

– 2,7

– 2,2

Saldo pierwotne

(% PKB)

PK grudzień 2008

– 0,9

0,6

1,9

2,0

2,2

Komisja, styczeń 2009 r.

– 0,9

0,8

1,6

1,5

bd.

PK listopad 2007

– 2,2

0,1

0,6

0,8

1,1

Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne (6)

(% PKB)

PK grudzień 2008

– 5,8

– 3,9

– 1,8

– 1,6

– 1,7

Komisja, styczeń 2009 r.

– 6,2

– 4,3

– 2,8

– 3,2

bd.

PK listopad 2007

– 6,0

– 3,5

– 2,8

– 2,5

– 2,1

Saldo strukturalne (8)

(% PKB)

PK grudzień 2008

– 4,9

– 3,5

– 1,8

– 1,6

– 1,7

Komisja, styczeń 2009 r.

– 5,3

– 4,0

– 2,8

– 3,2

bd.

PK listopad 2007

– 4,9

– 3,7

– 2,9

– 2,5

– 2,1

Dług publiczny brutto

(% PKB)

PK grudzień 2008

65,8

71,1

72,5

72,2

69,0

Komisja, styczeń 2009 r.

65,8

71,9

73,8

74,0

bd.

PK listopad 2007

65,4

65,8

64,4

63,3

61,8

Program konwergencji (PK); prognozy śródokresowe służb Komisji ze stycznia 2009 r. (KOM); obliczenia służb Komisji.

---

(1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1. Dokumenty przytoczone w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:

http://ec.europa.eu/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

(2)  Zob. decyzja Rady 2009/102/WE w sprawie udzielenia Węgrom średnioterminowej pomocy finansowej Wspólnoty (Dz.U. L 37 z 6.2.2009, s. 5).

(3)  Szczegółowe informacje na temat średnioterminowej pomocy finansowej UE na rzecz Węgier są dostępne na następującej stronie internetowej:

http://ec.europa.eu/economy_finance/thematic_articles/article13488_en.htm

(4)  Ocena uwzględnia w szczególności prognozę służb Komisji ze stycznia 2009 roku, a także inne informacje, które uzyskano od tego czasu.

(5)  W szczególności brak danych dotyczących podziału korekty przepływów kapitału oraz niektórych danych dotyczących długoterminowej stabilności finansów publicznych.

(6)  Podane w programie wartości luki produktowej oraz salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne zostały przeliczone przez służby Komisji na podstawie informacji przedstawionych w programie.

(7)  W oparciu o szacunkowy potencjalny wzrost w wysokości odpowiednio 1,7 %, 1,3 %, 0,9 % i 0,5 % w latach 2007–2010.

(8)  Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe. Podane w programie wartości salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne zostały przeliczone przez służby Komisji na podstawie informacji przedstawionych w programie. Działania jednorazowe i tymczasowe wynoszą, zgodnie z najnowszym programem, 0,9 % PKB w 2006 r. i 0,4 % PKB w 2008 r.; wszystkie te środki przyczynią się do zwiększenia deficytu zgodnie z najnowszym programem oraz 0,9 % PKB w 2007 r. i 0,3 % PKB w 2008 r.; wszystkie te środki przyczynią się do zwiększenia deficytu zgodnie z prognozą służb Komisji ze stycznia 2009 r.

Źródło:

Program konwergencji (PK); prognozy śródokresowe służb Komisji ze stycznia 2009 r. (KOM); obliczenia służb Komisji.

---

| 20.3.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 66/12 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 66/12

---

OPINIA RADY

z dnia 10 marca 2009 r.

w sprawie zaktualizowanego programu stabilności na lata 2008–2011 przedstawionego przez Maltę

(2009/C 66/03)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), w szczególności jego art. 5 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji,

po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:

| (1) | W dniu 10 marca 2009 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program stabilności Malty na lata 2008–2011. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 10 marca 2009 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program stabilności Malty na lata 2008–2011.

| (2) | Wprawdzie dotychczas kryzys finansowy w umiarkowany sposób wpłynął na Maltę, ale przewiduje się, że aktywność gospodarcza, zwłaszcza w sektorze zewnętrznym, ucierpi wskutek obecnego światowego spowolnienia gospodarczego. Znaczące obniżenie deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych, jakie nastąpiło w latach 2004–2007, tymczasowo wyhamowało w 2008 r., gdy, jak się szacuje, deficyt ten wzrósł do 3,5 % PKB w powiązaniu z określonymi decyzjami dotyczącymi zwiększenia wydatków. W myśl strategii budżetowej w 2009 roku wznowiony zostanie proces konsolidacji budżetowej. W ramach tej ogólnej strategii podjęto pewne środki, by zaradzić zwolnieniu gospodarczemu przez zwiększenie inwestycji publicznych (częściowo finansowanych z funduszy UE), wzmocnienie siły nabywczej oraz bezpośrednie wsparcie dla sektora wytwórczego, turystyki oraz MŚP. Najistotniejsze wyzwania dla Malty to wznowienie procesu konsolidacji budżetowej przy jednoczesnej dalszej dywersyfikacji bazy gospodarczej i wzmacnianiu sektora eksportu przez zwiększanie konkurencyjności. Chociaż Malta realizuje strategię promowania konkurencyjności niecenowej przez wspieranie działalności na zaawansowanych etapach łańcucha tworzenia wartości dodanej, kluczowe znaczenie dla wzrostu opartego na eksporcie ma nadal konkurencyjność kosztowa. |
| --- | --- |

(2)

Wprawdzie dotychczas kryzys finansowy w umiarkowany sposób wpłynął na Maltę, ale przewiduje się, że aktywność gospodarcza, zwłaszcza w sektorze zewnętrznym, ucierpi wskutek obecnego światowego spowolnienia gospodarczego. Znaczące obniżenie deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych, jakie nastąpiło w latach 2004–2007, tymczasowo wyhamowało w 2008 r., gdy, jak się szacuje, deficyt ten wzrósł do 3,5 % PKB w powiązaniu z określonymi decyzjami dotyczącymi zwiększenia wydatków. W myśl strategii budżetowej w 2009 roku wznowiony zostanie proces konsolidacji budżetowej. W ramach tej ogólnej strategii podjęto pewne środki, by zaradzić zwolnieniu gospodarczemu przez zwiększenie inwestycji publicznych (częściowo finansowanych z funduszy UE), wzmocnienie siły nabywczej oraz bezpośrednie wsparcie dla sektora wytwórczego, turystyki oraz MŚP. Najistotniejsze wyzwania dla Malty to wznowienie procesu konsolidacji budżetowej przy jednoczesnej dalszej dywersyfikacji bazy gospodarczej i wzmacnianiu sektora eksportu przez zwiększanie konkurencyjności. Chociaż Malta realizuje strategię promowania konkurencyjności niecenowej przez wspieranie działalności na zaawansowanych etapach łańcucha tworzenia wartości dodanej, kluczowe znaczenie dla wzrostu opartego na eksporcie ma nadal konkurencyjność kosztowa.

| (3) | Scenariusz makroekonomiczny będący podstawą programu przewiduje, że wzrost realnego PKB obniży się z poziomu 2,8 % w roku 2008 do 2,2 % w roku 2009, a następnie umocni się do poziomu wynoszącego średnio 2,7 % w pozostałych latach okresu objętego programem. Z dostępnych obecnie informacji (2) wynika, że scenariusz ten jest oparty na wyraźnie optymistycznych założeniach dotyczących wzrostu gospodarczego z uwagi na zakładane względnie duże ożywienie eksportu. Ujęte w programie prognozy dotyczące inflacji wydają się zawyżone w odniesieniu do 2009 roku, natomiast są realistyczne dla kolejnych lat. Ewentualny ogólny wzrost wynagrodzeń przewyższający wzrost wydajności może powodować mniej korzystny rozwój konkurencyjności Malty niż zakładany w zaktualizowanej wersji programu stabilności. |
| --- | --- |

(3)

Scenariusz makroekonomiczny będący podstawą programu przewiduje, że wzrost realnego PKB obniży się z poziomu 2,8 % w roku 2008 do 2,2 % w roku 2009, a następnie umocni się do poziomu wynoszącego średnio 2,7 % w pozostałych latach okresu objętego programem. Z dostępnych obecnie informacji (2) wynika, że scenariusz ten jest oparty na wyraźnie optymistycznych założeniach dotyczących wzrostu gospodarczego z uwagi na zakładane względnie duże ożywienie eksportu. Ujęte w programie prognozy dotyczące inflacji wydają się zawyżone w odniesieniu do 2009 roku, natomiast są realistyczne dla kolejnych lat. Ewentualny ogólny wzrost wynagrodzeń przewyższający wzrost wydajności może powodować mniej korzystny rozwój konkurencyjności Malty niż zakładany w zaktualizowanej wersji programu stabilności.

| (4) | W śródokresowej prognozie służb Komisji ze stycznia 2009 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2008 roku oszacowano na 3,5 % PKB, natomiast w poprzednim programie zakładano, że wyniesie on 1,2 % PKB (3). Różnica ta wynika przede wszystkim z wyższego od planowanego wzrostu wydatków, na który złożyły się głównie takie czynniki jak: (i) nieprzewidziane w budżecie koszty jednorazowe powiązane z objęciem pracowników stoczni programem wcześniejszych emerytur (1 % PKB); (ii) dodatkowe wydatki na dotacje w sektorze energii (0,8 % PKB) oraz (iii) wyższy od planowanego wzrost wynagrodzeń w związku z dodatkowym zatrudnieniem i wyższymi pensjami w szczególności w sektorze opieki zdrowotnej (0,5 % PKB). |
| --- | --- |

(4)

W śródokresowej prognozie służb Komisji ze stycznia 2009 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2008 roku oszacowano na 3,5 % PKB, natomiast w poprzednim programie zakładano, że wyniesie on 1,2 % PKB (3). Różnica ta wynika przede wszystkim z wyższego od planowanego wzrostu wydatków, na który złożyły się głównie takie czynniki jak: (i) nieprzewidziane w budżecie koszty jednorazowe powiązane z objęciem pracowników stoczni programem wcześniejszych emerytur (1 % PKB); (ii) dodatkowe wydatki na dotacje w sektorze energii (0,8 % PKB) oraz (iii) wyższy od planowanego wzrost wynagrodzeń w związku z dodatkowym zatrudnieniem i wyższymi pensjami w szczególności w sektorze opieki zdrowotnej (0,5 % PKB).

| (5) | Zgodnie z programem deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych ma spaść do poziomu 1,5 % PKB w 2009 roku (przewiduje się, że jednorazowe transakcje w formie sprzedaży gruntów zmniejszą deficyt o 0,3 % PKB). Deficyt strukturalny zmniejszy się w 2009 roku. Wpływ na budżet środków podjętych w celu wsparcia gospodarki (których wartość, jak się szacuje, wyniesie 1,5 % PKB) jest kompensowany z nadwyżką wpływem, jaki na ograniczenie deficytu ma zmniejszenie dotacji w sektorze energii i innych rodzajów dotacji, brak kosztów jednorazowych powiązanych z objęciem pracowników stoczni programem wcześniejszych emerytur oraz wzrost akcyzy, jak również rosnące wpływy z podatków (pochodzących od międzynarodowych przedsiębiorstw); wartość tych środków wyniesie około 2,25 % PKB. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z programem deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych ma spaść do poziomu 1,5 % PKB w 2009 roku (przewiduje się, że jednorazowe transakcje w formie sprzedaży gruntów zmniejszą deficyt o 0,3 % PKB). Deficyt strukturalny zmniejszy się w 2009 roku. Wpływ na budżet środków podjętych w celu wsparcia gospodarki (których wartość, jak się szacuje, wyniesie 1,5 % PKB) jest kompensowany z nadwyżką wpływem, jaki na ograniczenie deficytu ma zmniejszenie dotacji w sektorze energii i innych rodzajów dotacji, brak kosztów jednorazowych powiązanych z objęciem pracowników stoczni programem wcześniejszych emerytur oraz wzrost akcyzy, jak również rosnące wpływy z podatków (pochodzących od międzynarodowych przedsiębiorstw); wartość tych środków wyniesie około 2,25 % PKB.

| (6) | Celem średniookresowej strategii budżetowej przedstawionej w zaktualizowanym programie jest dalsza konsolidacja budżetowa w okresie objętym programem, przy czym nadrzędnym zamierzeniem jest osiągnięcie średniookresowego celu budżetowego, jakim jest zrównoważenie budżetu w kategoriach strukturalnych (tj. salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe), do roku 2011, czyli rok później niż planowano w programie stabilności z 2007 roku. Przewiduje się, że deficyt nominalny będzie w dalszym ciągu zmniejszał się i w 2010 roku osiągnie poziom 0,3 % PKB, natomiast w 2011 r. osiągnięta zostanie nadwyżka na poziomie 1,2 % PKB, aczkolwiek program nie zawiera żadnych wskazówek co do środków służących osiągnięciu tych wartości. Konsolidacja przewidziana w okresie objętym programem zostanie osiągnięta przede wszystkim dzięki ograniczeniu wydatków (zakładane obniżenie wskaźnika wydatków o 3,2 punktu procentowego PKB), z kolei dochody mają wzrosnąć o 1,2 punktu procentowego. Ograniczenie wydatków nastąpi poprzez niższe dotacje i świadczenia socjalne (w początkowej fazie programu, w roku 2009) oraz mniejsze spożycie publiczne (w późniejszej fazie programu, w latach 2010–2011). Wzrost dochodów w okresie objętym programem jest w głównej mierze związany z zakładanymi wyższymi wpływami z podatków bezpośrednich, co w programie przypisuje się wyższej liczbie zarejestrowanych na Malcie międzynarodowych podmiotów gospodarczych. Dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych, szacowany na 62,8 % PKB w 2008 r., ma spaść o 3 punkty procentowe do 2010 roku, a następnie o 3,5 punktu procentowego w 2011 roku, czemu sprzyjać ma przede wszystkim rosnąca, począwszy od 2009 roku, nadwyżka pierwotna. |
| --- | --- |

(6)

Celem średniookresowej strategii budżetowej przedstawionej w zaktualizowanym programie jest dalsza konsolidacja budżetowa w okresie objętym programem, przy czym nadrzędnym zamierzeniem jest osiągnięcie średniookresowego celu budżetowego, jakim jest zrównoważenie budżetu w kategoriach strukturalnych (tj. salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe), do roku 2011, czyli rok później niż planowano w programie stabilności z 2007 roku. Przewiduje się, że deficyt nominalny będzie w dalszym ciągu zmniejszał się i w 2010 roku osiągnie poziom 0,3 % PKB, natomiast w 2011 r. osiągnięta zostanie nadwyżka na poziomie 1,2 % PKB, aczkolwiek program nie zawiera żadnych wskazówek co do środków służących osiągnięciu tych wartości. Konsolidacja przewidziana w okresie objętym programem zostanie osiągnięta przede wszystkim dzięki ograniczeniu wydatków (zakładane obniżenie wskaźnika wydatków o 3,2 punktu procentowego PKB), z kolei dochody mają wzrosnąć o 1,2 punktu procentowego. Ograniczenie wydatków nastąpi poprzez niższe dotacje i świadczenia socjalne (w początkowej fazie programu, w roku 2009) oraz mniejsze spożycie publiczne (w późniejszej fazie programu, w latach 2010–2011). Wzrost dochodów w okresie objętym programem jest w głównej mierze związany z zakładanymi wyższymi wpływami z podatków bezpośrednich, co w programie przypisuje się wyższej liczbie zarejestrowanych na Malcie międzynarodowych podmiotów gospodarczych. Dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych, szacowany na 62,8 % PKB w 2008 r., ma spaść o 3 punkty procentowe do 2010 roku, a następnie o 3,5 punktu procentowego w 2011 roku, czemu sprzyjać ma przede wszystkim rosnąca, począwszy od 2009 roku, nadwyżka pierwotna.

| (7) | Wyniki budżetowe mogą być gorsze w całym okresie objętym programem. Zagrożenia są związane głównie z optymistycznym scenariuszem makroekonomicznym, oparciem się na zmiennych źródłach dochodów (niepewny wzrost podatków bezpośrednich pochodzących od przedsiębiorstw międzynarodowych) oraz możliwością przekroczenia wydatków w porównaniu z przewidywanym w późniejszych latach okresu objętego programem zmniejszeniem spożycia publicznego. W odniesieniu do lat 2010 i 2011 dodatkowym czynnikiem ryzyka jest brak informacji o działaniach stanowiących podstawę procesu konsolidacji, w szczególności jeżeli chodzi o przewidywane dalsze ograniczanie wysokości wynagrodzeń w sektorze publicznym. Zagrożenia dla prognoz dotyczących deficytu sprawiają, że wskaźnik zadłużenia może się okazać wyższy od prognozowanego w programie. Ponadto w oparciu o dostępne obecnie informacje można przypuszczać, że likwidacja przedsiębiorstwa Malta Shipyards w 2009 roku może przyczynić się do zwiększenia poziomu zadłużenia. |
| --- | --- |

(7)

Wyniki budżetowe mogą być gorsze w całym okresie objętym programem. Zagrożenia są związane głównie z optymistycznym scenariuszem makroekonomicznym, oparciem się na zmiennych źródłach dochodów (niepewny wzrost podatków bezpośrednich pochodzących od przedsiębiorstw międzynarodowych) oraz możliwością przekroczenia wydatków w porównaniu z przewidywanym w późniejszych latach okresu objętego programem zmniejszeniem spożycia publicznego. W odniesieniu do lat 2010 i 2011 dodatkowym czynnikiem ryzyka jest brak informacji o działaniach stanowiących podstawę procesu konsolidacji, w szczególności jeżeli chodzi o przewidywane dalsze ograniczanie wysokości wynagrodzeń w sektorze publicznym. Zagrożenia dla prognoz dotyczących deficytu sprawiają, że wskaźnik zadłużenia może się okazać wyższy od prognozowanego w programie. Ponadto w oparciu o dostępne obecnie informacje można przypuszczać, że likwidacja przedsiębiorstwa Malta Shipyards w 2009 roku może przyczynić się do zwiększenia poziomu zadłużenia.

| (8) | Długoterminowy wpływ starzenia się społeczeństwa na Malcie na budżet jest znacząco niższy od średniej UE, a udział wydatków na emerytury w PKB ma w długim okresie maleć zgodnie z prognozami z 2005 roku. Jednak reforma systemu emerytalnego z 2006 roku, która ma na celu zarówno zwiększenie wysokości emerytur, jak i podniesienie wieku emerytalnego, może w dłuższym okresie spowodować zwiększenie wydatków. Ponadto obecny poziom zadłużenia brutto przekracza określoną w Traktacie wartość referencyjną. Zgodnie z oceną zamieszczoną w programie sytuacja budżetowa w 2008 roku, która jest gorsza niż wyjściowa sytuacja z poprzedniego programu, potęguje wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet, zwiększając niestabilność. Do ograniczenia kształtujących się na średnim poziomie zagrożeń dla stabilności finansów publicznych przyczyniłaby się poprawa sytuacji budżetowej. |
| --- | --- |

(8)

Długoterminowy wpływ starzenia się społeczeństwa na Malcie na budżet jest znacząco niższy od średniej UE, a udział wydatków na emerytury w PKB ma w długim okresie maleć zgodnie z prognozami z 2005 roku. Jednak reforma systemu emerytalnego z 2006 roku, która ma na celu zarówno zwiększenie wysokości emerytur, jak i podniesienie wieku emerytalnego, może w dłuższym okresie spowodować zwiększenie wydatków. Ponadto obecny poziom zadłużenia brutto przekracza określoną w Traktacie wartość referencyjną. Zgodnie z oceną zamieszczoną w programie sytuacja budżetowa w 2008 roku, która jest gorsza niż wyjściowa sytuacja z poprzedniego programu, potęguje wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet, zwiększając niestabilność. Do ograniczenia kształtujących się na średnim poziomie zagrożeń dla stabilności finansów publicznych przyczyniłaby się poprawa sytuacji budżetowej.

| (9) | Wprawdzie wydatki w latach 2004–2007 były niższe od przeznaczonych na nie w budżecie kwot, jednak doświadczenie z 2008 roku pokazuje, że wydatki publiczne w dalszym ciągu podlegają uznaniowym decyzjom podejmowanym na etapie wykonywania budżetu, przy czym budżet nie ma wyraźnego średniookresowego ukierunkowania. W programie nie przewiduje się poprawy pod tym względem. Oprócz tego skuteczność i efektywność wydatków w takich obszarach jak edukacja i zdrowie wydają się niskie. |
| --- | --- |

(9)

Wprawdzie wydatki w latach 2004–2007 były niższe od przeznaczonych na nie w budżecie kwot, jednak doświadczenie z 2008 roku pokazuje, że wydatki publiczne w dalszym ciągu podlegają uznaniowym decyzjom podejmowanym na etapie wykonywania budżetu, przy czym budżet nie ma wyraźnego średniookresowego ukierunkowania. W programie nie przewiduje się poprawy pod tym względem. Oprócz tego skuteczność i efektywność wydatków w takich obszarach jak edukacja i zdrowie wydają się niskie.

| (10) | W październiku 2008 r. rząd ogłosił zwiększenie kwoty gwarancji dla depozytów złożonych w maltańskich bankach z 20 000 EUR do 100 000 EUR. Jak dotąd nie było konieczne przyjęcie żadnych innych środków mających pomóc w ustabilizowaniu systemu finansowego. |
| --- | --- |

(10)

W październiku 2008 r. rząd ogłosił zwiększenie kwoty gwarancji dla depozytów złożonych w maltańskich bankach z 20 000 EUR do 100 000 EUR. Jak dotąd nie było konieczne przyjęcie żadnych innych środków mających pomóc w ustabilizowaniu systemu finansowego.

| (11) | Polityka budżetowa w 2009 roku zasadniczo zakłada konsolidację budżetu, co jest właściwe i zgodne z europejskim planem naprawy gospodarczej, który w grudniu 2008 r. zatwierdziła Rada Europejska z uwagi na wysoki deficyt i wysokie wskaźniki zadłużenia, a także problemy z konkurencyjnością. Jednak zgodnie z tym planem Malta przyjęła szereg środków służących wsparciu gospodarki w 2009 roku. Większość z nich została zastosowana we właściwym momencie oraz jest ukierunkowana na te sektory, które przypuszczalnie najdotkliwiej odczują spowolnienie gospodarcze, np. turystyka i sektor wytwórczy. Z wyjątkiem inwestycji publicznych, których udział w PKB obniży się w 2011 roku, środki te wydają się mieć charakter stały. Szereg środków strukturalnych, będących częścią bardziej długofalowego programu reform politycznych, powinno pomóc w uporaniu się z problemami spowodowanymi przez spowolnienie gospodarcze przez zwiększenie potencjału wzrostu. W szczególności planowana liberalizacja transportu publicznego sprawi, że sektor ten stanie się bardziej wydajny i konkurencyjny; z kolei wdrożenie planu działania w zakresie modelu „flexicurity” pomoże zapewnić odpowiednią podaż wykwalifikowanych pracowników w rozwijających się sektorach wymagających wysokich kwalifikacji. Oprócz tego w programie przewidziano wyższe płatności na realizację projektów infrastrukturalnych i dotyczących ochrony środowiska. Środki te związane są ze średniookresowym programem reform i z zaleceniami dla poszczególnych państw, przedstawionymi przez Komisję w dniu 28 stycznia 2009 r. w ramach strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. |
| --- | --- |

(11)

Polityka budżetowa w 2009 roku zasadniczo zakłada konsolidację budżetu, co jest właściwe i zgodne z europejskim planem naprawy gospodarczej, który w grudniu 2008 r. zatwierdziła Rada Europejska z uwagi na wysoki deficyt i wysokie wskaźniki zadłużenia, a także problemy z konkurencyjnością. Jednak zgodnie z tym planem Malta przyjęła szereg środków służących wsparciu gospodarki w 2009 roku. Większość z nich została zastosowana we właściwym momencie oraz jest ukierunkowana na te sektory, które przypuszczalnie najdotkliwiej odczują spowolnienie gospodarcze, np. turystyka i sektor wytwórczy. Z wyjątkiem inwestycji publicznych, których udział w PKB obniży się w 2011 roku, środki te wydają się mieć charakter stały. Szereg środków strukturalnych, będących częścią bardziej długofalowego programu reform politycznych, powinno pomóc w uporaniu się z problemami spowodowanymi przez spowolnienie gospodarcze przez zwiększenie potencjału wzrostu. W szczególności planowana liberalizacja transportu publicznego sprawi, że sektor ten stanie się bardziej wydajny i konkurencyjny; z kolei wdrożenie planu działania w zakresie modelu „flexicurity” pomoże zapewnić odpowiednią podaż wykwalifikowanych pracowników w rozwijających się sektorach wymagających wysokich kwalifikacji. Oprócz tego w programie przewidziano wyższe płatności na realizację projektów infrastrukturalnych i dotyczących ochrony środowiska. Środki te związane są ze średniookresowym programem reform i z zaleceniami dla poszczególnych państw, przedstawionymi przez Komisję w dniu 28 stycznia 2009 r. w ramach strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia.

| (12) | Zgodnie z programem saldo strukturalne obliczone przez służby Komisji na podstawie informacji zawartych w programie ma się dalej polepszać o średnio 1,25 punktu procentowego PKB rocznie w latach 2010–2011. Biorąc pod uwagę istotne zagrożenia dla realizacji celów budżetowych, przedstawiony w programie kurs polityki nie zapewniłby odpowiedniego marginesu bezpieczeństwa chroniącego przed naruszeniem progu deficytu w wysokości 3 % PKB do końca okresu objętego programem. Konsolidacja przewidywana w końcowych latach okresu objętego programem powinna zostać wsparta odpowiednimi środkami. Uwzględniając zagrożenia dla prognoz dotyczących długu, wskaźnik zadłużenia wydaje się w wystarczającym stopniu zmniejszać i zbliżać do wartości referencyjnej w perspektywie średniookresowej — choć według prognoz Komisji wzrośnie on nieznacznie w perspektywie krótkookresowej — zwłaszcza jeśli pamiętać o znaczącym zmniejszeniu tego wskaźnika w latach 2004–2007. |
| --- | --- |

(12)

Zgodnie z programem saldo strukturalne obliczone przez służby Komisji na podstawie informacji zawartych w programie ma się dalej polepszać o średnio 1,25 punktu procentowego PKB rocznie w latach 2010–2011. Biorąc pod uwagę istotne zagrożenia dla realizacji celów budżetowych, przedstawiony w programie kurs polityki nie zapewniłby odpowiedniego marginesu bezpieczeństwa chroniącego przed naruszeniem progu deficytu w wysokości 3 % PKB do końca okresu objętego programem. Konsolidacja przewidywana w końcowych latach okresu objętego programem powinna zostać wsparta odpowiednimi środkami. Uwzględniając zagrożenia dla prognoz dotyczących długu, wskaźnik zadłużenia wydaje się w wystarczającym stopniu zmniejszać i zbliżać do wartości referencyjnej w perspektywie średniookresowej — choć według prognoz Komisji wzrośnie on nieznacznie w perspektywie krótkookresowej — zwłaszcza jeśli pamiętać o znaczącym zmniejszeniu tego wskaźnika w latach 2004–2007.

| (13) | Co do wymagań dotyczących danych, określonych w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie przestawiono wszystkie dane obowiązkowe i większość opcjonalnych (4). |
| --- | --- |

(13)

Co do wymagań dotyczących danych, określonych w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie przestawiono wszystkie dane obowiązkowe i większość opcjonalnych (4).

Zasadniczo można stwierdzić, że w kontekście słabnącego wzrostu gospodarczego i przekroczenia w 2008 roku wartości referencyjnej dla deficytu w wysokości 3 % PKB w programie przewiduje się przywrócenie konsolidacji budżetowej począwszy od 2009 roku, do czego przyczynią się ograniczenia wydatków oraz, w mniejszym stopniu, wyższe dochody. Jest to zgodne z europejskim planem naprawy gospodarczej i można to uznać za adekwatne do sytuacji, biorąc pod uwagę wysokie wskaźniki deficytu i zadłużenia oraz problemy związane z konkurencyjnością. Istnieją jednak zagrożenia dla realizacji celów dotyczących deficytu i zadłużenia w okresie objętym programem, których źródłem jest optymistyczny scenariusz makroekonomiczny, oparcie się na niestabilnych źródłach dochodów, możliwość przekroczenia wydatków oraz brak informacji o środkach konsolidacji w końcowych latach. Wskaźnik zadłużenia, który ma się stopniowo zmniejszać w okresie objętym programem, by docelowo osiągnąć wartość poniżej wynoszącej 60 % PKB wartości referencyjnej i który jednak narażony jest na wspomniane powyżej zagrożenia, wydaje się w wystarczającym stopniu zmniejszać i zbliżać do wartości referencyjnej w perspektywie średniookresowej — choć według prognozy Komisji wzrośnie on nieznacznie w perspektywie krótkookresowej — zwłaszcza jeśli pamiętać o znaczącym zmniejszeniu tego wskaźnika w latach 2004–2007. Brak dywersyfikacji bazy gospodarczej (chociaż sytuacja pod tym względem poprawia się w ostatnich latach) zwiększa podatność Malty na oddziaływanie wstrząsów zewnętrznych, szczególnie w kontekście obecnego spowolnienia gospodarczego. Ponadto w dalszym ciągu podatna na zagrożenia jest konkurencyjność, w szczególności w sytuacji, gdy wzrost wynagrodzeń ogółem będzie nieproporcjonalny do wydajności.

W świetle powyższej oceny wzywa się Maltę do:

| (i) | wznowienia procesu konsolidacji budżetowej jak to przewidziano w programie, tak by przywrócić planowany wskaźnik deficytu względem PKB do poziomu poniżej 3 % PKB w 2009 roku i zapewnienia odpowiedniego obniżenia wskaźnika zadłużenia sektora instytucji rządowych i samorządowych przez określenie środków wspierających planowaną konsolidację w końcowych latach okresu objętego programem mającą na celu osiągnięcie średniookresowego celu budżetowego; |
| --- | --- |

(i)

wznowienia procesu konsolidacji budżetowej jak to przewidziano w programie, tak by przywrócić planowany wskaźnik deficytu względem PKB do poziomu poniżej 3 % PKB w 2009 roku i zapewnienia odpowiedniego obniżenia wskaźnika zadłużenia sektora instytucji rządowych i samorządowych przez określenie środków wspierających planowaną konsolidację w końcowych latach okresu objętego programem mającą na celu osiągnięcie średniookresowego celu budżetowego;

| (ii) | wzmocnienia średniookresowych ram budżetowych i poprawy skuteczności i efektywności wydatków publicznych, w tym przez przyspieszenie planowania i realizacji kompleksowej reformy systemu opieki zdrowotnej. |
| --- | --- |

(ii)

wzmocnienia średniookresowych ram budżetowych i poprawy skuteczności i efektywności wydatków publicznych, w tym przez przyspieszenie planowania i realizacji kompleksowej reformy systemu opieki zdrowotnej.

Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych

| | | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Realny PKB
  (zmiana w %) | PS grudzień 2008 | 3,7 | 2,8 | 2,2 | 2,5 | 2,8 |
| KOM styczeń 2009 | 3,9 | 2,1 | 0,7 | 1,3 | bd. |
| PK listopad 2007 | 3,5 | 3,1 | 3,2 | 3,4 | bd. |
| Inflacja HICP
  (%) | PS grudzień 2008 | 0,7 | 4,5 | 2,7 | 2,3 | 2,0 |
| KOM styczeń 2009 | 0,7 | 4,6 | 1,9 | 2,2 | bd. |
| PK listopad 2007 | 0,9 | 2,5 | 2,3 | 2,1 | bd. |
| Luka produktowa (5)

  (% potencjalnego PKB) | PS grudzień 2008 | 0,0 | 0,1 | – 0,3 | – 0,5 | 0,5 |
| KOM styczeń 2009 (6) | 1,1 | 1,2 | 0,0 | – 0,6 | bd. |
| PK listopad 2007 | – 0,8 | – 0,1 | 0,5 | 1,9 | bd. |
| Wierzytelności/zadłużenie netto wobec reszty świata
  (% PKB) | PS grudzień 2008 | – 5,5 | – 5,1 | – 3,1 | – 2,7 | 0,7 |
| KOM styczeń 2009 | – 4,6 | – 5,5 | – 5,5 | – 5,3 | bd. |
| PK listopad 2007 | – 0,5 | 0,2 | 3,2 | 5,5 | bd. |
| Dochody sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PS grudzień 2008 | 40,6 | 40,6 | 41,7 | 41,8 | 41,9 |
| KOM styczeń 2009 | 40,4 | 40,7 | 41,1 | 41,2 | bd. |
| PK listopad 2007 | 41,0 | 40,9 | 39,9 | 39,5 | bd. |
| Wydatki sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PS grudzień 2008 | 42,4 | 43,9 | 43,2 | 42,1 | 40,7 |
| KOM styczeń 2009 | 42,2 | 44,2 | 43,7 | 43,8 | bd. |
| PK listopad 2007 | 42,7 | 42,2 | 40,0 | 38,5 | bd. |
| Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PS grudzień 2008 | – 1,8 | – 3,3 | – 1,5 | – 0,3 | 1,2 |
| KOM styczeń 2009 | – 1,8 | – 3,5 | – 2,6 | – 2,5 | bd. |
| PK listopad 2007 | – 1,6 | – 1,2 | – 0,1 | 0,9 | bd. |
| Saldo pierwotne
  (% PKB) | PS grudzień 2008 | 1,6 | 0,0 | 1,9 | 3,0 | 4,3 |
| KOM styczeń 2009 | 1,6 | – 0,2 | 0,8 | 0,8 | bd. |
| PK listopad 2007 | 1,7 | 2,0 | 2,9 | 3,8 | bd. |
| Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne (5)

  (% PKB) | PS grudzień 2008 | – 1,8 | – 3,4 | – 1,4 | – 0,1 | 1,0 |
| KOM styczeń 2009 | – 2,2 | – 4,0 | – 2,6 | – 2,3 | bd. |
| PK listopad 2007 | – 1,3 | – 1,2 | – 0,3 | 0,3 | bd. |
| Saldo strukturalne (7)

  (% PKB) | PS grudzień 2008 | – 2,4 | – 3,7 | – 1,7 | – 0,2 | 0,9 |
| KOM styczeń 2009 | – 2,8 | – 3,3 | – 2,9 | – 2,3 | bd. |
| PK listopad 2007 | – 2,1 | – 1,4 | – 0,5 | 0,1 | bd. |
| Dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PS grudzień 2008 | 62,2 | 62,8 | 61,9 | 59,8 | 56,3 |
| KOM styczeń 2009 | 61,9 | 63,3 | 64,0 | 64,2 | bd. |
| PK listopad 2007 | 62,9 | 60,0 | 57,2 | 53,3 | bd. |
| Program stabilności (PS); prognozy śródokresowe służb Komisji ze stycznia 2009 r. (KOM); obliczenia służb Komisji. |

2007

2008

2009

2010

2011

Realny PKB

(zmiana w %)

PS grudzień 2008

3,7

2,8

2,2

2,5

2,8

KOM styczeń 2009

3,9

2,1

0,7

1,3

bd.

PK listopad 2007

3,5

3,1

3,2

3,4

bd.

Inflacja HICP

(%)

PS grudzień 2008

0,7

4,5

2,7

2,3

2,0

KOM styczeń 2009

0,7

4,6

1,9

2,2

bd.

PK listopad 2007

0,9

2,5

2,3

2,1

bd.

Luka produktowa (5)

(% potencjalnego PKB)

PS grudzień 2008

0,0

0,1

– 0,3

– 0,5

0,5

KOM styczeń 2009 (6)

1,1

1,2

0,0

– 0,6

bd.

PK listopad 2007

– 0,8

– 0,1

0,5

1,9

bd.

Wierzytelności/zadłużenie netto wobec reszty świata

(% PKB)

PS grudzień 2008

– 5,5

– 5,1

– 3,1

– 2,7

0,7

KOM styczeń 2009

– 4,6

– 5,5

– 5,5

– 5,3

bd.

PK listopad 2007

– 0,5

0,2

3,2

5,5

bd.

Dochody sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PS grudzień 2008

40,6

40,6

41,7

41,8

41,9

KOM styczeń 2009

40,4

40,7

41,1

41,2

bd.

PK listopad 2007

41,0

40,9

39,9

39,5

bd.

Wydatki sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PS grudzień 2008

42,4

43,9

43,2

42,1

40,7

KOM styczeń 2009

42,2

44,2

43,7

43,8

bd.

PK listopad 2007

42,7

42,2

40,0

38,5

bd.

Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PS grudzień 2008

– 1,8

– 3,3

– 1,5

– 0,3

1,2

KOM styczeń 2009

– 1,8

– 3,5

– 2,6

– 2,5

bd.

PK listopad 2007

– 1,6

– 1,2

– 0,1

0,9

bd.

Saldo pierwotne

(% PKB)

PS grudzień 2008

1,6

0,0

1,9

3,0

4,3

KOM styczeń 2009

1,6

– 0,2

0,8

0,8

bd.

PK listopad 2007

1,7

2,0

2,9

3,8

bd.

Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne (5)

(% PKB)

PS grudzień 2008

– 1,8

– 3,4

– 1,4

– 0,1

1,0

KOM styczeń 2009

– 2,2

– 4,0

– 2,6

– 2,3

bd.

PK listopad 2007

– 1,3

– 1,2

– 0,3

0,3

bd.

Saldo strukturalne (7)

(% PKB)

PS grudzień 2008

– 2,4

– 3,7

– 1,7

– 0,2

0,9

KOM styczeń 2009

– 2,8

– 3,3

– 2,9

– 2,3

bd.

PK listopad 2007

– 2,1

– 1,4

– 0,5

0,1

bd.

Dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PS grudzień 2008

62,2

62,8

61,9

59,8

56,3

KOM styczeń 2009

61,9

63,3

64,0

64,2

bd.

PK listopad 2007

62,9

60,0

57,2

53,3

bd.

Program stabilności (PS); prognozy śródokresowe służb Komisji ze stycznia 2009 r. (KOM); obliczenia służb Komisji.

---

(1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1. Dokumenty, do których odniesienia zawarto w niniejszym tekście, są dostępne na stronie internetowej:

http://ec.europa.eu/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

(2)  Ocena uwzględnia w szczególności prognozę służb Komisji ze stycznia 2009 r., a także inne informacje, które uzyskano od tego czasu.

(3)  W programie szacuje się, że deficyt w 2008 roku wyniesie 3,3 % PKB, potwierdzając wartość przytoczoną w zgłoszeniu w ramach procedury nadmiernego deficytu z października 2008 r. Biorąc pod uwagę przekroczenie określonej w Traktacie wartości referencyjnej, Komisja sporządziła w dniu 18 lutego 2009 r. sprawozdanie na mocy art. 104 ust. 3 Traktatu.

(4)  Np. dla okresu 2007–2011 nie są podane dane dotyczące zmian zadłużenia sektora instytucji rządowych i samorządowych, zwłaszcza dane o korekcie przepływów kapitału w odniesieniu do różnic między rozliczeniami w oparciu o metodę kasową i memoriałową, akumulacji netto aktywów finansowych, akumulacji netto aktywów finansowych — dochodów z prywatyzacji, wpływu wyceny i innych wpływów, płynnych aktywów finansowych i zadłużenia finansowego netto.

(5)  Podane w programie wartości luki produktowej oraz salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne zostały przeliczone przez służby Komisji na podstawie informacji przedstawionych w programie.

(6)  W oparciu o szacunkowy potencjalny wzrost w wysokości odpowiednio 2,3 %, 2 %, 1,9 % i 1,9 % w latach 2007–2010.

(7)  Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe. Zgodnie z programem stabilności z 2008 roku działania jednorazowe i tymczasowe wynoszą 0,6 % PKB w 2007 roku, 0,3 % PKB w 2008 roku, 0,3 % PKB w 2009 roku oraz 0,1 % PKB w 2010 roku; wszystkie te działania mają na celu zmniejszenie deficytu; natomiast zgodnie ze śródokresową prognozą służb Komisji ze stycznia 2009 r. działania te wynoszą: 0,6 % PKB w 2007 roku, -0,6 % PKB w 2008 roku i 0,3 % PKB w 2009 roku.

Źródło:

Program stabilności (PS); prognozy śródokresowe służb Komisji ze stycznia 2009 r. (KOM); obliczenia służb Komisji.

---

| 20.3.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 66/17 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 66/17

---

OPINIA RADY

z dnia 10 marca 2009 r.

w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2008–2011 przedstawionego przez Polskę

(2009/C 66/04)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), w szczególności jego art. 9 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji,

po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:

| (1) | W dniu 10 marca 2009 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program konwergencji przedstawiony przez Polskę na lata 2008–2011. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 10 marca 2009 r. Rada przeanalizowała zaktualizowany program konwergencji przedstawiony przez Polskę na lata 2008–2011.

| (2) | W śródokresowej prognozie służb Komisji ze stycznia 2009 roku przewiduje się, że tempo wzrostu PKB spadnie z 5 % w 2008 roku do około 2 % w roku 2009, przede wszystkim w następstwie światowego kryzysu finansowego. Osłabienie światowej wymiany handlowej ma negatywny wpływ na nastawione na eksport sektory polskiej gospodarki, natomiast kryzys finansowy powoduje spadek bezpośrednich inwestycji zagranicznych i ogranicza dostępność zewnętrznego finansowania zarówno dla sektora finansowego, jak i niefinansowego. Stosunkowo wysoki odsetek kredytów hipotecznych denominowanych w walutach obcych dodatkowo przyczynia się do osłabienia spożycia prywatnego w okresie znacznego osłabienia waluty, natomiast polska branża budowlana cierpi na skutek spadku cen i popytu na rynku mieszkaniowym. Po podniesieniu stóp procentowych w pierwszej połowie 2008 roku (z 5,25 % w styczniu 2008 roku do 6 % w czerwcu 2008 roku) Narodowy Bank Polski złagodził politykę pieniężną, obniżając stopy procentowe do poziomu 5 % w dwóch ostatnich miesiącach 2008 roku. Nominalny efektywny kurs złotego osłabił się w 2008 roku o 11,2 %. Wobec spowolnienia gospodarczego rząd przyjął szereg środków o charakterze ekspansywnym (przede wszystkim obniżki podatków i znaczne zwiększenie inwestycji publicznych), zarówno przed wystąpieniem kryzysu, jak i już po pojawieniu się jego objawów. Planowane środki budżetowe pobudzą zagregowany popyt w krótkiej perspektywie, a w dłuższej wzmocnią stronę podażową polskiej gospodarki. W śródokresowej prognozie służb Komisji ze stycznia 2009 roku przewiduje się wzrost deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych o około 1 punktu procentowego, do poziomu 3,5 % PKB w roku 2009. Wobec braku środków korygujących deficyt tylko nieznacznie zmniejszy się w 2010 roku. |
| --- | --- |

(2)

W śródokresowej prognozie służb Komisji ze stycznia 2009 roku przewiduje się, że tempo wzrostu PKB spadnie z 5 % w 2008 roku do około 2 % w roku 2009, przede wszystkim w następstwie światowego kryzysu finansowego. Osłabienie światowej wymiany handlowej ma negatywny wpływ na nastawione na eksport sektory polskiej gospodarki, natomiast kryzys finansowy powoduje spadek bezpośrednich inwestycji zagranicznych i ogranicza dostępność zewnętrznego finansowania zarówno dla sektora finansowego, jak i niefinansowego. Stosunkowo wysoki odsetek kredytów hipotecznych denominowanych w walutach obcych dodatkowo przyczynia się do osłabienia spożycia prywatnego w okresie znacznego osłabienia waluty, natomiast polska branża budowlana cierpi na skutek spadku cen i popytu na rynku mieszkaniowym. Po podniesieniu stóp procentowych w pierwszej połowie 2008 roku (z 5,25 % w styczniu 2008 roku do 6 % w czerwcu 2008 roku) Narodowy Bank Polski złagodził politykę pieniężną, obniżając stopy procentowe do poziomu 5 % w dwóch ostatnich miesiącach 2008 roku. Nominalny efektywny kurs złotego osłabił się w 2008 roku o 11,2 %. Wobec spowolnienia gospodarczego rząd przyjął szereg środków o charakterze ekspansywnym (przede wszystkim obniżki podatków i znaczne zwiększenie inwestycji publicznych), zarówno przed wystąpieniem kryzysu, jak i już po pojawieniu się jego objawów. Planowane środki budżetowe pobudzą zagregowany popyt w krótkiej perspektywie, a w dłuższej wzmocnią stronę podażową polskiej gospodarki. W śródokresowej prognozie służb Komisji ze stycznia 2009 roku przewiduje się wzrost deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych o około 1 punktu procentowego, do poziomu 3,5 % PKB w roku 2009. Wobec braku środków korygujących deficyt tylko nieznacznie zmniejszy się w 2010 roku.

| (3) | Scenariusz makroekonomiczny będący podstawą programu przewiduje, że tempo wzrostu realnego PKB zmniejszy się z poziomu 5,1 % w 2008 roku do 3,7 % w roku 2009, a następnie wzrośnie do poziomu wynoszącego średnio 4,2 % w pozostałych latach okresu objętego programem. Z dostępnych obecnie informacji (2) wynika, że scenariusz ten jest oparty na wyraźnie optymistycznych założeniach dotyczących wzrostu w roku 2009 i w kolejnych latach, które wynikają z optymistycznej oceny perspektyw wzrostowych rynku eksportowego, i nie w pełni uwzględnia nowsze informacje wskazujące na dalsze pogorszenie sytuacji gospodarczej. Niewiele uwagi poświęcono zwłaszcza sytuacji w zakresie kredytów denominowanych w walutach obcych oraz zmianom sytuacji na rynku mieszkaniowym; jednocześnie w programie nie docenia się wpływu osłabienia wzrostu kredytów na inwestycje prywatne. Przedstawione w programie przewidywania dotyczące inflacji są realistyczne. |
| --- | --- |

(3)

Scenariusz makroekonomiczny będący podstawą programu przewiduje, że tempo wzrostu realnego PKB zmniejszy się z poziomu 5,1 % w 2008 roku do 3,7 % w roku 2009, a następnie wzrośnie do poziomu wynoszącego średnio 4,2 % w pozostałych latach okresu objętego programem. Z dostępnych obecnie informacji (2) wynika, że scenariusz ten jest oparty na wyraźnie optymistycznych założeniach dotyczących wzrostu w roku 2009 i w kolejnych latach, które wynikają z optymistycznej oceny perspektyw wzrostowych rynku eksportowego, i nie w pełni uwzględnia nowsze informacje wskazujące na dalsze pogorszenie sytuacji gospodarczej. Niewiele uwagi poświęcono zwłaszcza sytuacji w zakresie kredytów denominowanych w walutach obcych oraz zmianom sytuacji na rynku mieszkaniowym; jednocześnie w programie nie docenia się wpływu osłabienia wzrostu kredytów na inwestycje prywatne. Przedstawione w programie przewidywania dotyczące inflacji są realistyczne.

| (4) | W śródokresowej prognozie służb Komisji ze stycznia 2009 roku deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2008 roku oszacowano na 2,5 % PKB, co odpowiada wartości zakładanej w poprzedniej aktualizacji programu konwergencji. Jest to zasadniczo wynikiem mniejszego wzrostu dochodów w roku 2008 (odpowiadającego szacowanemu mniejszemu wzrostowi PKB), który kompensuje mniejsza dynamika wydatków. |
| --- | --- |

(4)

W śródokresowej prognozie służb Komisji ze stycznia 2009 roku deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2008 roku oszacowano na 2,5 % PKB, co odpowiada wartości zakładanej w poprzedniej aktualizacji programu konwergencji. Jest to zasadniczo wynikiem mniejszego wzrostu dochodów w roku 2008 (odpowiadającego szacowanemu mniejszemu wzrostowi PKB), który kompensuje mniejsza dynamika wydatków.

| (5) | W programie konwergencji z grudnia 2008 roku zakłada się, że deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych zmniejszy się w 2009 roku do poziomu 2,5 % PKB, natomiast w opartej na mniej optymistycznym scenariuszu makroekonomicznym śródokresowej prognozie służb Komisji przewiduje się wzrost deficytu do 3,5 %. Szacuje się, że działania dyskrecjonalne doprowadzą do ekspansji budżetu o więcej niż 1 punkt procentowy netto. Dotyczy to także działań specjalnych podjętych w odpowiedzi na pogorszenie koniunktury („Plan stabilności i rozwoju” ogłoszony w dniu 30 listopada 2008 roku). Ze względu na zmianę struktury dochodów podatkowych w Polsce nie przyczynia się to do pogorszenia salda strukturalnego, szacowanego na ok. 1/3 punktu procentowego. |
| --- | --- |

(5)

W programie konwergencji z grudnia 2008 roku zakłada się, że deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych zmniejszy się w 2009 roku do poziomu 2,5 % PKB, natomiast w opartej na mniej optymistycznym scenariuszu makroekonomicznym śródokresowej prognozie służb Komisji przewiduje się wzrost deficytu do 3,5 %. Szacuje się, że działania dyskrecjonalne doprowadzą do ekspansji budżetu o więcej niż 1 punkt procentowy netto. Dotyczy to także działań specjalnych podjętych w odpowiedzi na pogorszenie koniunktury („Plan stabilności i rozwoju” ogłoszony w dniu 30 listopada 2008 roku). Ze względu na zmianę struktury dochodów podatkowych w Polsce nie przyczynia się to do pogorszenia salda strukturalnego, szacowanego na ok. 1/3 punktu procentowego.

| (6) | Średniookresowym celem budżetowym zawartym w programie konwergencji z grudnia 2008 roku jest utrzymanie w sposób trwały salda sektora instytucji rządowych i samorządowych na poziomie poniżej 3 % PKB oraz jego stopniowe obniżanie w okresie objętym programem, przy założeniu docelowej wartości nominalnego salda sektora instytucji rządowych i samorządowych na poziomie –1,9 % w roku 2011. Ze względu na znaczne pogorszenie scenariusza makroekonomicznego, realizację średniookresowego celu budżetowego odpowiadającego docelowym wartościom deficytu nominalnego, w postaci salda strukturalnego sektora instytucji rządowych i samorządowych (tj. salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i inne działania tymczasowe) w wysokości –1 % PKB, odłożono na okres po roku 2011, który w poprzedniej aktualizacji był zakładanym terminem osiągnięcia tego celu. Ścieżka dostosowania oparta jest na założeniu znacznych ograniczeń wydatków (o 1,5 punktu procentowego PKB), podczas gdy wskaźnik dochodów obniży się o 1 punkt procentowy. W programie nie określono jednak środków ograniczania wydatków. Program przewiduje zmniejszenie wskaźnika zadłużenia z poziomu wynoszącego niemal 46 % PKB w roku 2008 do poniżej 45 % w roku 2011 (przy założeniu jego obniżenia o 0,7 punktu procentowego w ostatnim roku objętym programem). Odbiega to od śródokresowej prognozy służb Komisji, w której przewiduje się szybki wzrost wskaźnika zadłużenia brutto z 45,5 % w 2008 roku do nieco poniżej 50 % w roku 2010. Główną przyczyną rozbieżności są różnice w prognozach dotyczących kształtowania się deficytu pierwotnego. |
| --- | --- |

(6)

Średniookresowym celem budżetowym zawartym w programie konwergencji z grudnia 2008 roku jest utrzymanie w sposób trwały salda sektora instytucji rządowych i samorządowych na poziomie poniżej 3 % PKB oraz jego stopniowe obniżanie w okresie objętym programem, przy założeniu docelowej wartości nominalnego salda sektora instytucji rządowych i samorządowych na poziomie –1,9 % w roku 2011. Ze względu na znaczne pogorszenie scenariusza makroekonomicznego, realizację średniookresowego celu budżetowego odpowiadającego docelowym wartościom deficytu nominalnego, w postaci salda strukturalnego sektora instytucji rządowych i samorządowych (tj. salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i inne działania tymczasowe) w wysokości –1 % PKB, odłożono na okres po roku 2011, który w poprzedniej aktualizacji był zakładanym terminem osiągnięcia tego celu. Ścieżka dostosowania oparta jest na założeniu znacznych ograniczeń wydatków (o 1,5 punktu procentowego PKB), podczas gdy wskaźnik dochodów obniży się o 1 punkt procentowy. W programie nie określono jednak środków ograniczania wydatków. Program przewiduje zmniejszenie wskaźnika zadłużenia z poziomu wynoszącego niemal 46 % PKB w roku 2008 do poniżej 45 % w roku 2011 (przy założeniu jego obniżenia o 0,7 punktu procentowego w ostatnim roku objętym programem). Odbiega to od śródokresowej prognozy służb Komisji, w której przewiduje się szybki wzrost wskaźnika zadłużenia brutto z 45,5 % w 2008 roku do nieco poniżej 50 % w roku 2010. Główną przyczyną rozbieżności są różnice w prognozach dotyczących kształtowania się deficytu pierwotnego.

| (7) | Wyniki budżetowe mogą być gorsze niż przewidziano w programie. Korzystne założenia dotyczące wzrostu PKB prowadzą do optymistycznego oszacowania wzrostu dochodów w okresie objętym programem. W 2009 roku w szczególności zawyżone wydają się przewidywane dochody z podatków bezpośrednich oraz dochody ze źródeł innych niż podatki, składki na ubezpieczenia społeczne i dochody z tytułu własności. Scenariusz makroekonomiczny będący podstawą programu wydaje się zakładać, że budżetowe środki stymulacyjne wprowadzone w roku 2009 (obniżka stawek podatku dochodowego od osób fizycznych oraz znaczne zwiększenie inwestycji publicznych) będą bardzo skutecznym środkiem pobudzenia wzrostu gospodarczego. Może się to nie do końca sprawdzić, ponieważ na reformie podatkowej najbardziej skorzystają gospodarstwa domowe o wysokich dochodach i stosunkowo wysokiej skłonności do oszczędzania, a plan inwestycji może nie zostać wykonany podobnie jak w latach poprzednich. Ponadto niektóre wydatki, np. świadczenia socjalne i dotacje, mogą w 2009 roku wzrosnąć bardziej niż się oczekuje. W końcowych latach okresu objętego programem planowane ograniczenia wydatków są zagrożone ze względu na: i) cykl wyborczy oraz ii) brak informacji na temat konkretnych środków podejmowanych w ramach reform. |
| --- | --- |

(7)

Wyniki budżetowe mogą być gorsze niż przewidziano w programie. Korzystne założenia dotyczące wzrostu PKB prowadzą do optymistycznego oszacowania wzrostu dochodów w okresie objętym programem. W 2009 roku w szczególności zawyżone wydają się przewidywane dochody z podatków bezpośrednich oraz dochody ze źródeł innych niż podatki, składki na ubezpieczenia społeczne i dochody z tytułu własności. Scenariusz makroekonomiczny będący podstawą programu wydaje się zakładać, że budżetowe środki stymulacyjne wprowadzone w roku 2009 (obniżka stawek podatku dochodowego od osób fizycznych oraz znaczne zwiększenie inwestycji publicznych) będą bardzo skutecznym środkiem pobudzenia wzrostu gospodarczego. Może się to nie do końca sprawdzić, ponieważ na reformie podatkowej najbardziej skorzystają gospodarstwa domowe o wysokich dochodach i stosunkowo wysokiej skłonności do oszczędzania, a plan inwestycji może nie zostać wykonany podobnie jak w latach poprzednich. Ponadto niektóre wydatki, np. świadczenia socjalne i dotacje, mogą w 2009 roku wzrosnąć bardziej niż się oczekuje. W końcowych latach okresu objętego programem planowane ograniczenia wydatków są zagrożone ze względu na: i) cykl wyborczy oraz ii) brak informacji na temat konkretnych środków podejmowanych w ramach reform.

| (8) | Wprawdzie według programu konwergencji sytuacja budżetowa w 2008 roku charakteryzuje się niewielkim strukturalnym deficytem pierwotnym, jednak — zgodnie z prognozami opracowanymi w 2005 roku na podstawie wspólnej metody — długoterminowy wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet należy do najniższych w UE. Ostatnie reformy prowadzą jednak w dłuższej perspektywie do wzrostu wydatków. Utrzymanie wysokich nadwyżek pierwotnych w perspektywie średnioterminowej przyczyniłoby się do zmniejszenia zagrożeń dla długoterminowej stabilności finansów publicznych, które obecnie kształtują się na niskim poziomie. |
| --- | --- |

(8)

Wprawdzie według programu konwergencji sytuacja budżetowa w 2008 roku charakteryzuje się niewielkim strukturalnym deficytem pierwotnym, jednak — zgodnie z prognozami opracowanymi w 2005 roku na podstawie wspólnej metody — długoterminowy wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet należy do najniższych w UE. Ostatnie reformy prowadzą jednak w dłuższej perspektywie do wzrostu wydatków. Utrzymanie wysokich nadwyżek pierwotnych w perspektywie średnioterminowej przyczyniłoby się do zmniejszenia zagrożeń dla długoterminowej stabilności finansów publicznych, które obecnie kształtują się na niskim poziomie.

| (9) | W przeszłości Polska uzyskiwała na ogół dobre wyniki w zakresie realizacji celów budżetowych. Jest to jednak przede wszystkim zasługą dynamicznego wzrostu gospodarczego oraz znacznych dodatkowych dochodów budżetowych w ostatnich latach, a także niezamierzonego niepełnego wykonania planów wydatków (przede wszystkim inwestycyjnych). W programie konwergencji wspomina się o planowanej zmianie ustawy o finansach publicznych, obejmującej zmniejszenie wielkości niezależnych funduszy publicznych, które nie znajdują się bezpośrednio pod kontrolą władz centralnych bądź samorządowych, oraz obowiązkowe wieloletnie plany budżetowe dla budżetu centralnego i budżetów samorządowych, a także zmiany w przepisach budżetowych. W programie potwierdzono ponadto plany wprowadzenia budżetowania zadaniowego, które stopniowo obejmować ma coraz więcej instytucji. Są to kroki we właściwym kierunku, choć ich oczekiwany wpływ pozostaje ograniczony. |
| --- | --- |

(9)

W przeszłości Polska uzyskiwała na ogół dobre wyniki w zakresie realizacji celów budżetowych. Jest to jednak przede wszystkim zasługą dynamicznego wzrostu gospodarczego oraz znacznych dodatkowych dochodów budżetowych w ostatnich latach, a także niezamierzonego niepełnego wykonania planów wydatków (przede wszystkim inwestycyjnych). W programie konwergencji wspomina się o planowanej zmianie ustawy o finansach publicznych, obejmującej zmniejszenie wielkości niezależnych funduszy publicznych, które nie znajdują się bezpośrednio pod kontrolą władz centralnych bądź samorządowych, oraz obowiązkowe wieloletnie plany budżetowe dla budżetu centralnego i budżetów samorządowych, a także zmiany w przepisach budżetowych. W programie potwierdzono ponadto plany wprowadzenia budżetowania zadaniowego, które stopniowo obejmować ma coraz więcej instytucji. Są to kroki we właściwym kierunku, choć ich oczekiwany wpływ pozostaje ograniczony.

| (10) | W odpowiedzi na kryzys finansowy rząd Polski przyjął szereg środków mających zapewnić stabilność sektora finansowego. Znacznie zwiększono gwarancje dla depozytów bankowych, które obecnie gwarantowane są do równowartości 50 000 EUR. Główny środek, jakim jest podniesienie limitu gwarancji dla pożyczek międzybankowych i kredytów dla przedsiębiorstw (o prawie 2 % PKB), przewidziany jest tylko na rok 2009, a zatem w założeniu ma charakter tymczasowy. Rząd planuje ponadto dokapitalizowanie (w wysokości około 0,15 % PKB) BGK, będącego własnością skarbu państwa, w celu zwiększenia akcji kredytowej dla małych i średnich przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(10)

W odpowiedzi na kryzys finansowy rząd Polski przyjął szereg środków mających zapewnić stabilność sektora finansowego. Znacznie zwiększono gwarancje dla depozytów bankowych, które obecnie gwarantowane są do równowartości 50 000 EUR. Główny środek, jakim jest podniesienie limitu gwarancji dla pożyczek międzybankowych i kredytów dla przedsiębiorstw (o prawie 2 % PKB), przewidziany jest tylko na rok 2009, a zatem w założeniu ma charakter tymczasowy. Rząd planuje ponadto dokapitalizowanie (w wysokości około 0,15 % PKB) BGK, będącego własnością skarbu państwa, w celu zwiększenia akcji kredytowej dla małych i średnich przedsiębiorstw.

| (11) | Zgodnie z „Europejskim planem naprawy gospodarczej”, zatwierdzonym w grudniu przez Radę Europejską, planowane przez rząd Polski budżetowe środki stymulacyjne mające na celu pobudzenie zagregowanego popytu poprzez zwiększenie inwestycji publicznych w infrastrukturę powinny mieć również korzystny wpływ na długoterminowy potencjał wzrostu, a tym samym na finanse publiczne. Obniżka stawek podatku dochodowego od osób fizycznych zmniejsza klin podatkowy, choć przede wszystkim dla podatników o wysokich dochodach. Te środki stymulacyjne nie mają charakteru tymczasowego. Biorąc pod uwagę zagrożenie wysokim deficytem budżetowym przy jednocześnie stosunkowo stabilnym wzroście, jak wskazano w śródokresowej prognozie służb Komisji, przyjęte przez Polskę budżetowe środki stymulacyjne na rok 2009 stanowią odpowiednią reakcję na spowolnienie gospodarcze. Konieczne jest jednak szybkie przyjęcie wszystkich planowanych środków przez rząd i parlament oraz ich wdrożenie. Jeśli chodzi o środki strukturalne, do poprawy stabilności finansów publicznych przyczyni się zastąpienie wcześniejszych emerytur mniej kosztownymi emeryturami pomostowymi. Polska podjęła także środki służące poprawie jakości finansów publicznych (nowa ustawa o finansach publicznych wzmacniająca przepisy budżetowe oraz kontrolę nad niezależnymi funduszami, a także dalsze wprowadzanie budżetowania zadaniowego). Środki te związane są ze średniookresowym programem reform i z zaleceniami dla Polski zaproponowanymi przez Komisję w dniu 28 stycznia 2009 r. w ramach strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. |
| --- | --- |

(11)

Zgodnie z „Europejskim planem naprawy gospodarczej”, zatwierdzonym w grudniu przez Radę Europejską, planowane przez rząd Polski budżetowe środki stymulacyjne mające na celu pobudzenie zagregowanego popytu poprzez zwiększenie inwestycji publicznych w infrastrukturę powinny mieć również korzystny wpływ na długoterminowy potencjał wzrostu, a tym samym na finanse publiczne. Obniżka stawek podatku dochodowego od osób fizycznych zmniejsza klin podatkowy, choć przede wszystkim dla podatników o wysokich dochodach. Te środki stymulacyjne nie mają charakteru tymczasowego. Biorąc pod uwagę zagrożenie wysokim deficytem budżetowym przy jednocześnie stosunkowo stabilnym wzroście, jak wskazano w śródokresowej prognozie służb Komisji, przyjęte przez Polskę budżetowe środki stymulacyjne na rok 2009 stanowią odpowiednią reakcję na spowolnienie gospodarcze. Konieczne jest jednak szybkie przyjęcie wszystkich planowanych środków przez rząd i parlament oraz ich wdrożenie. Jeśli chodzi o środki strukturalne, do poprawy stabilności finansów publicznych przyczyni się zastąpienie wcześniejszych emerytur mniej kosztownymi emeryturami pomostowymi. Polska podjęła także środki służące poprawie jakości finansów publicznych (nowa ustawa o finansach publicznych wzmacniająca przepisy budżetowe oraz kontrolę nad niezależnymi funduszami, a także dalsze wprowadzanie budżetowania zadaniowego). Środki te związane są ze średniookresowym programem reform i z zaleceniami dla Polski zaproponowanymi przez Komisję w dniu 28 stycznia 2009 r. w ramach strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia.

| (12) | Przewidywany kurs polityki budżetowej ma charakter ekspansywny w 2009 roku i restrykcyjny w roku 2010. Większy deficyt w roku 2009 mógłby doprowadzić do zwiększenia wydatków z tytułu odsetek ze względu na niechęć do podejmowania ryzyka na wschodzących rynkach. Planowane środki mogą okazać się niewystarczające do tego, by zapewnić dokonanie przewidywanej korekty po 2009 roku. Ponadto strategia budżetowa powinna zostać wsparta konkretnymi środkami na rzecz zmniejszenia deficytu w latach 2010 i 2011. |
| --- | --- |

(12)

Przewidywany kurs polityki budżetowej ma charakter ekspansywny w 2009 roku i restrykcyjny w roku 2010. Większy deficyt w roku 2009 mógłby doprowadzić do zwiększenia wydatków z tytułu odsetek ze względu na niechęć do podejmowania ryzyka na wschodzących rynkach. Planowane środki mogą okazać się niewystarczające do tego, by zapewnić dokonanie przewidywanej korekty po 2009 roku. Ponadto strategia budżetowa powinna zostać wsparta konkretnymi środkami na rzecz zmniejszenia deficytu w latach 2010 i 2011.

| (13) | Co do wymagań dotyczących danych, określonych w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie przedstawiono wszystkie dane obowiązkowe i większość opcjonalnych (3). |
| --- | --- |

(13)

Co do wymagań dotyczących danych, określonych w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie przedstawiono wszystkie dane obowiązkowe i większość opcjonalnych (3).

Podsumowując, należy stwierdzić, że Polska planuje wprowadzenie adekwatnych budżetowych środków stymulacyjnych, z których nie wszystkie mają charakter tymczasowy. Planowane środki pobudzą zagregowany popyt w krótkiej perspektywie, a w dłuższej wzmocnią stronę podażową polskiej gospodarki. Ze względu na optymistyczne prognozy dotyczące wzrostu PKB wyniki budżetowe mogą — zgodnie z prognozą Komisji — okazać się gorsze od zakładanych w programie w całym okresie, którego dotyczy obecna aktualizacja. Ponadto w końcowych latach okresu objętego programem planowane ograniczenia wydatków będą musiały zostać odpowiednio wsparte konkretnymi środkami.

W świetle powyższej oceny, jak również z uwagi na konieczność zapewnienia trwałej konwergencji, wzywa się Polskę do:

| (i) | wdrożenia planów budżetowych na rok 2009, w tym także środków stymulacyjnych zgodnie z „Europejskim planem naprawy gospodarczej” oraz ramami przewidzianymi w pakcie na rzecz stabilności i wzrostu, a jednocześnie zadbania o to, by nie przekroczyć docelowej wartości referencyjnej ustalonej przez rząd; |
| --- | --- |

(i)

wdrożenia planów budżetowych na rok 2009, w tym także środków stymulacyjnych zgodnie z „Europejskim planem naprawy gospodarczej” oraz ramami przewidzianymi w pakcie na rzecz stabilności i wzrostu, a jednocześnie zadbania o to, by nie przekroczyć docelowej wartości referencyjnej ustalonej przez rząd;

| (ii) | wsparcia strategii konsolidacyjnej na lata 2010 i 2011 konkretnymi środkami na rzecz zmniejszenia deficytu; |
| --- | --- |

(ii)

wsparcia strategii konsolidacyjnej na lata 2010 i 2011 konkretnymi środkami na rzecz zmniejszenia deficytu;

| (iii) | wzmocnienia ram budżetowych poprzez lepszą kontrolę nad wydatkami, w tym do szybkiego wprowadzenia w życie znowelizowanej ustawy o finansach publicznych i budżetowania zadaniowego. |
| --- | --- |

(iii)

wzmocnienia ram budżetowych poprzez lepszą kontrolę nad wydatkami, w tym do szybkiego wprowadzenia w życie znowelizowanej ustawy o finansach publicznych i budżetowania zadaniowego.

Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych

| | | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Realny PKB
  (zmiana w %) | PK grudzień 2008 | 6,7 | 5,1 | 3,7 | 4,0 | 4,5 |
| KOM styczeń 2009 | 6,7 | 5,0 | 2,0 | 2,4 | bd. |
| PK marzec 2008 | 6,5 | 5,3 | 5,0 | 5,0 | bd. |
| Inflacja HICP
  (%) | PK grudzień 2008 | 2,6 | 4,2 | 2,9 | 2,5 | 2,5 |
| KOM styczeń 2009 | 2,6 | 4,2 | 2,9 | 2,5 | bd. |
| PK marzec 2008 | 2,6 | 3,5 | 2,9 | 2,5 | bd. |
| Luka produktowa
  (procent potencjalnego PKB) (4) | PK grudzień 2008 | 1,3 | 1,0 | – 0,1 | – 0,6 | – 0,5 |
| KOM styczeń 2009 (5) | 2,2 | 2,2 | 0,1 | – 1,1 | bd. |
| PK marzec 2008 | 1,1 | 0,7 | – 0,2 | – 0,9 | bd. |
| Wierzytelności/zadłużenie netto wobec reszty świata
  (% PKB) | PK grudzień 2008 | – 3,6 | – 4,0 | – 1,8 | – 1,3 | 1,5 |
| KOM styczeń 2009 | – 3,6 | – 4,1 | – 3,5 | – 2,9 | bd. |
| PK marzec 2008 | – 2,6 | – 3,5 | – 4,2 | – 4,6 | bd. |
| Dochody sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PK grudzień 2008 | 40,0 | 39,8 | 40,7 | 40,0 | 39,7 |
| KOM styczeń 2009 | 40,0 | 39,6 | 40,2 | 40,3 | bd. |
| PK marzec 2008 | 40,0 | 40,0 | 39,2 | 38,7 | bd. |
| Wydatki sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PK grudzień 2008 | 42,0 | 42,6 | 43,2 | 42,4 | 41,7 |
| KOM styczeń 2009 | 42,0 | 42,1 | 43,8 | 43,7 | bd. |
| PK marzec 2008 | 42,0 | 42,5 | 41,2 | 40,1 | bd. |
| Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PK grudzień 2008 | – 2,0 | – 2,7 | – 2,5 | – 2,3 | – 1,9 |
| KOM styczeń 2009 | – 2,0 | – 2,5 | – 3,6 | – 3,5 | bd. |
| PK marzec 2008 | – 2,0 | – 2,5 | – 2,0 | – 1,5 | bd. |
| Saldo pierwotne
  (% PKB) | PK grudzień 2008 | 0,5 | – 0,3 | 0,1 | 0,2 | 0,5 |
| KOM styczeń 2009 | 0,5 | – 0,2 | – 1,2 | – 1,3 | bd. |
| PK marzec 2008 | 0,2 | – 0,2 | 0,3 | 0,8 | bd. |
| Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne (4)

  (% PKB) | PK grudzień 2008 | – 2,5 | – 3,1 | – 2,5 | – 2,1 | – 1,7 |
| KOM styczeń 2009 | – 2,8 | – 3,4 | – 3,7 | – 3,0 | bd. |
| PK marzec 2008 | 0,6 | 0,5 | 0,1 | – 0,1 | bd. |
| Saldo strukturalne (6)

  (% PKB) | PK grudzień 2008 | – 2,5 | – 3,1 | – 2,5 | – 1,9 | – 1,7 |
| KOM styczeń 2009 | – 2,8 | – 3,4 | – 3,7 | – 2,9 | bd. |
| PK marzec 2008 | – 2,2 | – 2,7 | – 2,1 | – 1,4 | bd. |
| Dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PK grudzień 2008 | 44,9 | 45,9 | 45,8 | 45,5 | 44,8 |
| KOM styczeń 2009 | 44,9 | 45,5 | 47,7 | 49,7 | bd. |
| PK marzec 2008 | 44,9 | 44,2 | 43,3 | 42,3 | bd. |
| Program konwergencji (PK); prognozy śródokresowe służb Komisji ze stycznia 2009 roku (KOM); obliczenia służb Komisji. |

2007

2008

2009

2010

2011

Realny PKB

(zmiana w %)

PK grudzień 2008

6,7

5,1

3,7

4,0

4,5

KOM styczeń 2009

6,7

5,0

2,0

2,4

bd.

PK marzec 2008

6,5

5,3

5,0

5,0

bd.

Inflacja HICP

(%)

PK grudzień 2008

2,6

4,2

2,9

2,5

2,5

KOM styczeń 2009

2,6

4,2

2,9

2,5

bd.

PK marzec 2008

2,6

3,5

2,9

2,5

bd.

Luka produktowa

(procent potencjalnego PKB) (4)

PK grudzień 2008

1,3

1,0

– 0,1

– 0,6

– 0,5

KOM styczeń 2009 (5)

2,2

2,2

0,1

– 1,1

bd.

PK marzec 2008

1,1

0,7

– 0,2

– 0,9

bd.

Wierzytelności/zadłużenie netto wobec reszty świata

(% PKB)

PK grudzień 2008

– 3,6

– 4,0

– 1,8

– 1,3

1,5

KOM styczeń 2009

– 3,6

– 4,1

– 3,5

– 2,9

bd.

PK marzec 2008

– 2,6

– 3,5

– 4,2

– 4,6

bd.

Dochody sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PK grudzień 2008

40,0

39,8

40,7

40,0

39,7

KOM styczeń 2009

40,0

39,6

40,2

40,3

bd.

PK marzec 2008

40,0

40,0

39,2

38,7

bd.

Wydatki sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PK grudzień 2008

42,0

42,6

43,2

42,4

41,7

KOM styczeń 2009

42,0

42,1

43,8

43,7

bd.

PK marzec 2008

42,0

42,5

41,2

40,1

bd.

Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PK grudzień 2008

– 2,0

– 2,7

– 2,5

– 2,3

– 1,9

KOM styczeń 2009

– 2,0

– 2,5

– 3,6

– 3,5

bd.

PK marzec 2008

– 2,0

– 2,5

– 2,0

– 1,5

bd.

Saldo pierwotne

(% PKB)

PK grudzień 2008

0,5

– 0,3

0,1

0,2

0,5

KOM styczeń 2009

0,5

– 0,2

– 1,2

– 1,3

bd.

PK marzec 2008

0,2

– 0,2

0,3

0,8

bd.

Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne (4)

(% PKB)

PK grudzień 2008

– 2,5

– 3,1

– 2,5

– 2,1

– 1,7

KOM styczeń 2009

– 2,8

– 3,4

– 3,7

– 3,0

bd.

PK marzec 2008

0,6

0,5

0,1

– 0,1

bd.

Saldo strukturalne (6)

(% PKB)

PK grudzień 2008

– 2,5

– 3,1

– 2,5

– 1,9

– 1,7

KOM styczeń 2009

– 2,8

– 3,4

– 3,7

– 2,9

bd.

PK marzec 2008

– 2,2

– 2,7

– 2,1

– 1,4

bd.

Dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PK grudzień 2008

44,9

45,9

45,8

45,5

44,8

KOM styczeń 2009

44,9

45,5

47,7

49,7

bd.

PK marzec 2008

44,9

44,2

43,3

42,3

bd.

Program konwergencji (PK); prognozy śródokresowe służb Komisji ze stycznia 2009 roku (KOM); obliczenia służb Komisji.

---

(1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1. Dokumenty wymienione w niniejszym tekście są dostępne na stronie internetowej:

http://ec.europa.eu/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

(2)  Ocena uwzględnia w szczególności prognozę służb Komisji ze stycznia 2009 r., lecz także inne informacje, które uzyskano od tego czasu.

(3)  W programie przedstawiono dodatkowe dane nieobowiązkowe, które należy sprawdzić pod kątem spójności.

(4)  Podane w programie wartości luki produktowej oraz salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne zostały przeliczone przez służby Komisji na podstawie informacji zawartych w programach.

(5)  W oparciu o szacowany potencjalny wzrost w wysokości — odpowiednio — 5,2 %, 4,9 %, 4,2 % i 3,7 % w latach 2007–2010.

(6)  Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i inne działania tymczasowe. Działania jednorazowe i inne działania tymczasowe wynoszą 0,2 % PKB w 2010 roku (zwiększają deficyt) i zero w pozostałych latach, zgodnie z najnowszym programem i ze śródokresową prognozą służb Komisji ze stycznia 2009 roku.

Źródło:

Program konwergencji (PK); prognozy śródokresowe służb Komisji ze stycznia 2009 roku (KOM); obliczenia służb Komisji.

---

II Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja

| 20.3.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 66/22 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 66/22

---

Zezwolenie na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE

Przypadki, względem których Komisja nie wnosi sprzeciwu

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/C 66/05)

| Data przyjęcia decyzji | 26.11.2008 |
| --- | --- |
| Numer pomocy | N 293/08 |
| Państwo członkowskie | Węgry |
| Region | Közép-Dunántúl, Nyugat-Dunántúl, Dél-Dunántúl, Észak-Magyarország, Észak-Alföld, Dél-Alföld |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Magyarország 6 konvergencia régiójában térségi központi szerepet ellátó nagyvárosok önkormányzatai, az 1997. évi CXL törvényben foglalt közművelődési, múzeumi, könyvtári intézmények, ezek tulajdonosai, fenntartói |
| Podstawa prawna | 27/2007 (X.10) a Társadalmi Infrastruktúra Operatív Program előirányzatából nyújtott, az Európai Közösséget Létrehozó Szerződés 87. Cikk (1) bekezdés hatálya alá tartozó támogatások felhasználásáról szóló ÖTM rendelet |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy |
| Cel pomocy | Promowanie kultury |
| Forma pomocy | Dotacje bezpośrednie |
| Budżet | Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 35 863 mln HUF |
| Intensywność pomocy | 100 % |
| Czas trwania | 1.9.2008-31.12.2013 |
| Sektory gospodarki | Działalność związana z kulturą, rekreacją i sportem |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Nemzeti Fejlesztési Ügynökség |
| Inne informacje | — |

Data przyjęcia decyzji

26.11.2008

Numer pomocy

N 293/08

Państwo członkowskie

Węgry

Region

Közép-Dunántúl, Nyugat-Dunántúl, Dél-Dunántúl, Észak-Magyarország, Észak-Alföld, Dél-Alföld

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Magyarország 6 konvergencia régiójában térségi központi szerepet ellátó nagyvárosok önkormányzatai, az 1997. évi CXL törvényben foglalt közművelődési, múzeumi, könyvtári intézmények, ezek tulajdonosai, fenntartói

Podstawa prawna

27/2007 (X.10) a Társadalmi Infrastruktúra Operatív Program előirányzatából nyújtott, az Európai Közösséget Létrehozó Szerződés 87. Cikk (1) bekezdés hatálya alá tartozó támogatások felhasználásáról szóló ÖTM rendelet

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Promowanie kultury

Forma pomocy

Dotacje bezpośrednie

Budżet

Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 35 863 mln HUF

Intensywność pomocy

100 %

Czas trwania

1.9.2008-31.12.2013

Sektory gospodarki

Działalność związana z kulturą, rekreacją i sportem

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Nemzeti Fejlesztési Ügynökség

Inne informacje

—

Tekst decyzji w autentycznej wersji językowej, z którego usunięto wszystkie informacje o charakterze poufnym, można znaleźć na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/

---

| 20.3.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 66/23 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 66/23

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa COMP/M.5408 — Fortress/Unicredit/Torre)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/C 66/06)

W dniu 12 marca 2009 r. Komisja podjęła decyzję o nie sprzeciwianiu się wyżej wymienionej koncentracji oraz uznaniu jej za zgodną z regułami wspólnego rynku. Powyższa decyzja zostaje wydana na mocy art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji jest dostępny wyłącznie w języku angielskim i będzie opublikowany po uprzednim usunięciu ewentualnych tajemnic handlowych przedsiębiorstw. Tekst decyzji będzie dostępny:

| — | na stronie internetowej: Europa — Dyrekcja Generalna do spraw Konkurencji (http://ec.europa.eu/comm/competition/mergers/cases/). Strona ta została wyposażona w różnorodne opcje wyszukiwania, takie jak spis firm, numerów spraw, dat oraz spis sektorów przemysłowych, które mogą być pomocne w znalezieniu poszczególnych decyzji w sprawach połączeń, |
| --- | --- |

—

na stronie internetowej: Europa — Dyrekcja Generalna do spraw Konkurencji (http://ec.europa.eu/comm/competition/mergers/cases/). Strona ta została wyposażona w różnorodne opcje wyszukiwania, takie jak spis firm, numerów spraw, dat oraz spis sektorów przemysłowych, które mogą być pomocne w znalezieniu poszczególnych decyzji w sprawach połączeń,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex, pod numerem dokumentu 32009M5408. EUR-Lex pozwala na dostęp on-line do dokumentacji prawa Europejskiego (http://eur-lex.europa.eu). |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex, pod numerem dokumentu 32009M5408. EUR-Lex pozwala na dostęp on-line do dokumentacji prawa Europejskiego (http://eur-lex.europa.eu).

---

| 20.3.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 66/23 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 66/23

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa COMP/M.5451 — CNP Assurances/CNP Unicredit Life)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/C 66/07)

W dniu 12 marca 2009 r. Komisja podjęła decyzję o nie sprzeciwianiu się wyżej wymienionej koncentracji oraz uznaniu jej za zgodną z regułami wspólnego rynku. Powyższa decyzja zostaje wydana na mocy art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji jest dostępny wyłącznie w języku angielskim i będzie opublikowany po uprzednim usunięciu ewentualnych tajemnic handlowych przedsiębiorstw. Tekst decyzji będzie dostępny:

| — | na stronie internetowej: Europa — Dyrekcja Generalna do spraw Konkurencji (http://ec.europa.eu/comm/competition/mergers/cases/). Strona ta została wyposażona w różnorodne opcje wyszukiwania, takie jak spis firm, numerów spraw, dat oraz spis sektorów przemysłowych, które mogą być pomocne w znalezieniu poszczególnych decyzji w sprawach połączeń, |
| --- | --- |

—

na stronie internetowej: Europa — Dyrekcja Generalna do spraw Konkurencji (http://ec.europa.eu/comm/competition/mergers/cases/). Strona ta została wyposażona w różnorodne opcje wyszukiwania, takie jak spis firm, numerów spraw, dat oraz spis sektorów przemysłowych, które mogą być pomocne w znalezieniu poszczególnych decyzji w sprawach połączeń,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex, pod numerem dokumentu 32009M5451. EUR-Lex pozwala na dostęp on-line do dokumentacji prawa Europejskiego (http://eur-lex.europa.eu). |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex, pod numerem dokumentu 32009M5451. EUR-Lex pozwala na dostęp on-line do dokumentacji prawa Europejskiego (http://eur-lex.europa.eu).

---

| 20.3.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 66/24 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 66/24

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa COMP/M.5253 — Sanofi-Aventis/Zentiva)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/C 66/08)

W dniu 4 lutego 2009 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną ze wspólnym rynkiem. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 w związku z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale internetowego portalu Europa poświęconym konkurencji: (http://ec.europa.eu/comm/competition/mergers/cases/ ). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale internetowego portalu Europa poświęconym konkurencji: (http://ec.europa.eu/comm/competition/mergers/cases/ ). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako dokument nr 32009M5253 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa (http://eur-lex.europa.eu). |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako dokument nr 32009M5253 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa (http://eur-lex.europa.eu).

---

IV Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja

| 20.3.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 66/25 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 66/25

---

Kursy walutowe euro (1)

19 marca 2009 r.

(2009/C 66/09)

1 euro=

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,3671 |
| JPY | Jen | 129,67 |
| DKK | Korona duńska | 7,4514 |
| GBP | Funt szterling | 0,94050 |
| SEK | Korona szwedzka | 10,8663 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,5385 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 8,6450 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 26,779 |
| EEK | Korona estońska | 15,6466 |
| HUF | Forint węgierski | 298,50 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,7080 |
| PLN | Złoty polski | 4,5410 |
| RON | Lej rumuński | 4,3003 |
| TRY | Lir turecki | 2,3047 |
| AUD | Dolar australijski | 1,9771 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,6732 |
| HKD | Dolar hong kong | 10,5972 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 2,4601 |
| SGD | Dolar singapurski | 2,0589 |
| KRW | Won | 1 897,94 |
| ZAR | Rand | 13,0797 |
| CNY | Juan renminbi | 9,3352 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,4555 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 16 357,35 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,9933 |
| PHP | Peso filipińskie | 65,830 |
| RUB | Rubel rosyjski | 45,6515 |
| THB | Bat tajlandzki | 48,430 |
| BRL | Real | 3,0624 |
| MXN | Peso meksykańskie | 18,8722 |
| INR | Rupia indyjska | 68,7790 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,3671

JPY

Jen

129,67

DKK

Korona duńska

7,4514

GBP

Funt szterling

0,94050

SEK

Korona szwedzka

10,8663

CHF

Frank szwajcarski

1,5385

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

8,6450

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

26,779

EEK

Korona estońska

15,6466

HUF

Forint węgierski

298,50

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,7080

PLN

Złoty polski

4,5410

RON

Lej rumuński

4,3003

TRY

Lir turecki

2,3047

AUD

Dolar australijski

1,9771

CAD

Dolar kanadyjski

1,6732

HKD

Dolar hong kong

10,5972

NZD

Dolar nowozelandzki

2,4601

SGD

Dolar singapurski

2,0589

KRW

Won

1 897,94

ZAR

Rand

13,0797

CNY

Juan renminbi

9,3352

HRK

Kuna chorwacka

7,4555

IDR

Rupia indonezyjska

16 357,35

MYR

Ringgit malezyjski

4,9933

PHP

Peso filipińskie

65,830

RUB

Rubel rosyjski

45,6515

THB

Bat tajlandzki

48,430

BRL

Real

3,0624

MXN

Peso meksykańskie

18,8722

INR

Rupia indyjska

68,7790

---

(1)

Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.

---

ZAWIADOMIENIA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

| 20.3.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 66/26 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 66/26

---

Zestawienie informacji przekazanych przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1857/2006 w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z wytwarzaniem produktów rolnych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 70/2001

(2009/C 66/10)

Numer XA: XA 406/08

Państwo członkowskie: Austria

Region: Bundesland Wien

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną: Richtlinie für die Gewährung eines Zuschusses zu den Versicherungsprämien für versicherbare Risiken in der Landwirtschaft

Podstawa prawna: Gesetz über die Förderung der Landwirtschaft in Wien (Wiener Landwirtschaftsgesetz), LGBl. für Wien Nr. 15/2000, in der geltenden Fassung

Planowane w ramach programu roczne wydatki lub łączna kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi: 0,13 mln EUR

Maksymalna intensywność pomocy: Przyznaje się dotację w maksymalnej wysokości 50 % kosztów składek

Data realizacji: Od dnia 1 stycznia 2009 r.

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej: 1. Od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.

Cel pomocy: W kraju związkowym Wiedeń jest ogółem około 700 gospodarstw rolnych, prowadzących działalność głównie w zakresie ogrodnictwa i uprawy roli. Gospodarstwa te należą wyłącznie do kategorii małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP). Niezależnie od zaopatrywania mieszkańców miasta w świeże produkty rolne wysokiej jakości, poprzez uprawę roli i gospodarowanie na jej obszarze przedmiotowe przedsiębiorstwa rodzinne przyczyniają się wydatnie do utrzymania rolniczego krajobrazu regionu okolic Wiednia i dbałości o ich wygląd. Zapewnienie długotrwałego bezpieczeństwa tych gospodarstw stanowi zatem istotny cel polityki kraju związkowego Wiedeń.

Wykupywanie polis ubezpieczeniowych obejmujących szkody w produkcji rolnej wywołane niekorzystnymi zjawiskami klimatycznymi porównywalnymi z klęską żywiołową stanowi ważny element bezpieczeństwa ekonomicznego gospodarstw rolnych. Obserwowane w ostatnich latach narastające zmiany warunków klimatycznych sprawiły, że sprawne zarządzanie ryzykiem nabiera coraz większego znaczenia dla gospodarstw rolnych.

Zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. pomoc na zabezpieczenie przed ryzykiem w postaci dopłat do składek ubezpieczeniowych jest zgodna ze wspólnym rynkiem.

Począwszy od roku 2001 kraj związkowy Wiedeń przekazuje co roku na rzecz wiedeńskich gospodarstw ogrodniczych dopłaty w wysokości nieprzekraczającej 50 % kosztów składek na ubezpieczenia od wyrządzonych przez burzę szkód w szklarniach. Ten zatwierdzony przez Komisję Europejską program pomocy państwa (nr N 845/00/Austria/Wiedeń) okazał się nadzwyczaj skuteczny, w szczególności przyczynił się do osiągnięcia sytuacji, w której ponad 90 % szklarni w Wiedniu objętych jest ubezpieczeniem od szkód wywołanych przez burzę. Dla zapewnienia ciągłości tego środka konieczne jest dalsze udzielanie pomocy gospodarstwom w ramach tych nowych wytycznych.

W obliczu wysokiej skuteczności tego programu pomocy i z uwagi na wywołane przez zmiany klimatyczne narastające zagrożenie niekorzystnymi zjawiskami pogodowymi, które mogą prowadzić do znacznych strat w produkcji rolnej, w szczególności w odniesieniu do uprawy roli, poczynając od roku 2009 programem pomocy należy objąć również wiedeńskie gospodarstwa rolne. Ubezpieczenia gruntów ornych od wszelkiego ryzyka zapewnią gospodarstwom ochronę nie tylko przed skutkami gradu i mrozu, ale również zabezpieczy je przed wieloma dalszymi zagrożeniami związanymi z czynnikami pogodowymi, takimi jak susza, powódź, zawieja, zamulanie, burza itp.

W celu zachęcenia właścicieli wiedeńskich gospodarstw rolnych do wykupu tego typu ubezpieczeń, powinni oni otrzymywać coroczną dopłatę w wysokości do 50 % kosztów składek ubezpieczeniowych. Dopłata ta ma służyć służyć przyspieszeniu jak najszerszego zabezpieczenia gruntów ornych Wiednia przed wyżej wymienionymi zagrożeniami, przyczyniając się tym samym do poprawy jakości zarządzania ryzykiem oraz stabilności finansowej gospodarstw rolnych kraju związkowego Wiedeń

Sektory gospodarki: Gospodarstwa rolne (ogrodnictwo i rolnictwo) w Wiedniu

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc:

| Amt der Wiener Landesregierung |
| --- |
| Magistratsabteilung 58 |
| Volksgartenstraße 3 |
| 1082 Wien |
| ÖSTERREICH |

Amt der Wiener Landesregierung

Magistratsabteilung 58

Volksgartenstraße 3

1082 Wien

ÖSTERREICH

Adres internetowy: http://www.wien.gv.at/umwelt/wasserrecht/foerderrichtlinie.html

Inne informacje: Wraz z wejściem w życie tych wytycznych uchylone zostają „Richtlinie für die Gewährung eines Zuschusses zu den Versicherungsprämien zum Schutz vor Sturmschäden an Gewächshäusern in der Landwirtschaft” („Wytyczne w sprawie przyznawania dofinansowania do składek ubezpieczeniowych na wypadek szkód spowodowanych przez burze w szklarniach w rolnictwie”, pomoc państwa nr N 845/00/Austria/Wiedeń).

Program ten opiera się na art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006 i jest w pełni zgodny z zawartymi w nim wymaganiami. W szczególności, pomoc ta nie stanowi bariery w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego w sektorze usług ubezpieczeniowych. Podmiot udzielający pomocy gwarantuje, że pomoc nie ogranicza się do ubezpieczeń udzielanych przez jedno towarzystwo ubezpieczeniowe lub grupę towarzystw, ani nie jest uzależniona od tego, czy umowa ubezpieczenia zawierana jest z towarzystwem lub towarzystwami z siedzibą w Austrii

Numer XA: XA 409/08

Państwo członkowskie: Francja

Region: Champagne-Ardenne

Nazwa programu pomocy: Aide à la reconstitution du cheptel ovin de la région Champagne-Ardenne à la suite de la crise de la fièvre catarrhale ovine (F.C.O.)

Podstawa prawna:

| — | Article L 1511-2 du Code Général des Collectivités Territoriales. |
| --- | --- |

—

Article L 1511-2 du Code Général des Collectivités Territoriales.

| — | Artykuł 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006, |
| --- | --- |

—

Artykuł 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006,

| — | Règlement «Aide à la reconstitution des troupes ovines» adopté par la Commission permanente du Conseil Régional de Champagne-Ardenne du 7 juillet 2008 |
| --- | --- |

—

Règlement «Aide à la reconstitution des troupes ovines» adopté par la Commission permanente du Conseil Régional de Champagne-Ardenne du 7 juillet 2008

Planowane w ramach programu roczne wydatki: 800 000 EUR na program kończący się w styczniu 2010 r.

Maksymalna intensywność pomocy: Region zapewnia wsparcie maksymalnie w wysokości 80 % niezrekompensowanej straty (wsparcie nie może przekroczyć 200 EUR za wymianę owcy maciorki, 20 EUR za jagnię i 320 EUR na zarejestrowanego tryka).

Wypłata pomocy jest ograniczona do liczby padłych zwierząt zgłoszonej stowarzyszeniu ochrony sanitarnej (groupement de défense sanitaire) od dnia ogłoszenia wystąpienia choroby niebieskiego języka do dnia złożenia wniosku o pomoc

Data realizacji: Od daty opublikowania numeru, pod którym zarejestrowany został wniosek o wyłączenie, na stronach internetowych Dyrekcji Generalnej ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich Komisji Europejskiej

Czas trwania programu pomocy: Do dnia 31 stycznia 2010 r.

Cel pomocy: Celem pomocy jest zrekompensowanie hodowcom strat finansowych poniesionych w wyniku śmierci zwierząt w ramach kryzysu sanitarnego spowodowanego przez chorobę niebieskiego języka.

Szacuje się, że w regionie Champagne-Ardenne we wnioskach o państwową rekompensatę z tytułu śmierci zwierząt wskutek wybuchu choroby niebieskiego języka zgłoszono łącznie śmierć 6 639 owiec w 237 gospodarstwach (w tym 1 660 dorosłych zwierząt). Ponadto w 2008 roku hodowcy zgłosili o 2 882 mniej wniosków o premie za kozy i owce maciorki niż w 2007 r. (premie za kozy i owce maciorki, PCB, odzwierciedlają liczbę owiec maciorek, które co najmniej raz wydały jagnięta lub mają więcej niż 12 miesięcy, i które były zgłoszone jako obecne w gospodarstwie między 1 lutego a 10 maja danego roku) Kryzys nastąpił w okresie rozwoju stad owiec w regionie, rozpoczętym w 2003 r. (liczba owiec maciorek w ciągu czterech lat wzrosła o 10 000). Stało się to poważnym zagrożeniem dla dynamiki rozwoju sektora w regionie.

Z tego powodu region Champagne-Ardenne zamierza przyznać pomoc hodowcom owiec dotkniętym kryzysem związanym z wybuchem choroby niebieskiego języka u owiec, którzy borykają się z poważnymi problemami finansowymi i sanitarnymi od września 2006 r.

Pomoc regionu przeznaczona jest na wsparcie profesjonalnych gospodarstw hodujących owce, posiadających stado wielkości odpowiadającej co najmniej 100 premiom za owce maciorki (PBC).

Beneficjenci pomocy regionalnej muszą zobowiązać się do utrzymania poziomu produkcji przez pięć lat; przeprowadzane będą kontrole rocznych deklaracji liczby PBC

Sektor(y) gospodarki: Wszyscy hodowcy owiec, których gospodarstwa obejmują użytki rolne leżące w co najmniej 80 procentach na terenie regionu Champagne-Ardenne, dla których działalność rolnicza jest głównym zajęciem, w wieku do 60 lat włącznie (bądź też spółki rolne należące w 50 procentach do osób fizycznych w wieku do 60 lat włącznie, będących członkami rolniczego systemu ubezpieczeń AMEXA w związku z wykonywaniem działalność rolnej jako podstawowego zajęcia)

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc:

| Région Champagne-Ardenne |
| --- |
| Hôtel de Région |
| 5, rue de Jéricho |
| 51037 Chalons en Champagne cedex |
| FRANCE |

Région Champagne-Ardenne

Hôtel de Région

5, rue de Jéricho

51037 Chalons en Champagne cedex

FRANCE

Strona internetowa: http://www.cr-champagne-ardenne.fr/?SID=731

http://www.cr-champagne-ardenne.fr/getFile.aspx?FILEID=2808

Numer XA: XA 414/08

Państwo członkowskie: Republika Federalna Niemiec

Region: Land Baden-Württemberg

Nazwa programu pomocy: Landwirtschaft — Wachstum

Podstawa prawna: Rechtsgrundlage ist das Gesetz über die Landeskreditbank Baden-Württemberg — Förderbank vom 11.11.1998 (Gesetzblatt für Baden-Württemberg (GBl.) vom 18.11.1998, S. 581), zuletzt geändert durch Gesetz vom 11.12.2007 (GBl. vom 14.12.2007, S. 581) in Verbindung mit dem Programmmerkblatt Landwirtschaft — Wachstum

Planowane w ramach programu roczne wydatki lub łączna kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi: Przyznawane będą pożyczki o korzystnym oprocentowaniu. Planowana wartość pomocy wynosi 500 000 do 600 000 EUR. Ta kwota wsparcia zostanie udostępniona przez Landwirtschaftliche Rentenbank; brak własnej kwoty wsparcia ze strony L-Bank

Maksymalna intensywność pomocy: Maksymalnie 20 % kosztów kwalifikowalnych. Maksymalna kwota pomocy przyznana jednemu przedsiębiorstwu nie może w żadnym okresie trzech lat budżetowych przekraczać 400 000 EUR. W przypadku kumulacji z innymi środkami publicznymi w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowalnych przestrzegane są wartości progowe określone w rozporządzeniu (WE) nr 1857/2006. Na nabycie działek, z wyłączeniem działek do celów budowlanych, może zostać przyznana pomoc w wysokości do 10 % wydatków kwalifikowalnych inwestycji

Data realizacji: Stosownie do terminu określonego w art. 20 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006, jednak nie wcześniej niż przed dniem 2.1.2009 r.

Czas trwania programu pomocy:

Cel pomocy: Wsparcie dla MŚP działających w dziedzinie produkcji podstawowej produktów rolnych wymienionych w załączniku I do Traktatu WE (z wyłączeniem rybołówstwa i akwakultury) poprzez wspieranie inwestycji na rzecz produkcji podstawowej produktów rolnych (art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006). Koszty kwalifikowalne obejmują: a) budowę, pozyskanie lub ulepszenie nieruchomości, b) koszty zakupu lub zakupu w formie leasingu maszyn i sprzętu, w tym oprogramowania komputerowego, do wartości rynkowej majątku lub c) koszty ogólne związane z wydatkami określonymi w lit. a) i b), np. takie jak: honoraria dla architektów, inżynierów, opłaty za konsultacje, studia wykonalności. Przy tym gwarantuje się, że udzielana pomoc nie narusza zakazów lub ograniczeń określonych w rozporządzeniach Rady ustanawiających wspólne organizacje rynków, nawet jeśli takie zakazy i ograniczenia dotyczą jedynie wsparcia Wspólnoty

Sektory gospodarki: Rolnictwo, uprawa winorośli, ogrodnictwo

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc:

| Landeskreditbank Baden-Württemberg — Förderbank |
| --- |
| Postfach 10 29 43 |
| 70025 Stuttgart |
| DEUTSCHLAND |

Landeskreditbank Baden-Württemberg — Förderbank

Postfach 10 29 43

70025 Stuttgart

DEUTSCHLAND

Adres internetowy: www.l-bank.de/landwirtschaft-wachstum

Inne informacje: —

Numer XA: XA 417/08

Państwo członkowskie: Republika Federalna Niemiec

Region: Freistaat Bayern

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną: Bezuschussung der aufgrund gesetzlicher Testpflicht durchgeführten BSE/TSE-Schnelltests bei Schlachtrindern über 30 Monaten entstandenen Kosten, durch Verrechnung der Finanzhilfe der Gemeinschaft für diese BSE-Pflichttests

Podstawa prawna:

| — | art. 6 ust. 1 w związku z rozdziałem A II nr 2 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 |
| --- | --- |

—

art. 6 ust. 1 w związku z rozdziałem A II nr 2 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 999/2001

| — | Gesetz zum Vollzug des Tierseuchenrechts und der Verordnung über die Benutzungsgebühren der Gesundheitsverwaltung |
| --- | --- |

—

Gesetz zum Vollzug des Tierseuchenrechts und der Verordnung über die Benutzungsgebühren der Gesundheitsverwaltung

Planowane w ramach programu roczne wydatki lub łączna kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi: Około 2,3 mln EUR dotacji na szybkie testy na wykrycie BSE u bydła rzeźnego w wieku ponad 30 miesięcy; Wysokość dotacji uzależniona jest od ustalanej corocznie wysokości pomocy finansowej ze strony Wspólnoty, jak również od liczby koniecznych testów

Maksymalna intensywność pomocy: Do 100 %

Data realizacji: Realizacja roczna

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej:

Cel pomocy: Pomoc państwa na pokrycie kosztów powstających w związku z ustawowym obowiązkiem przeprowadzania testów mających na celu zwalczanie TSE lub BSE.

Podstawa prawna pomocy: art. 16 ust. 1 lit. g) rozporządzenia (WE) nr 1857/2006.

Potwierdza się, że pomoc zgodnie z art. 16 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006 nie obejmuje bezpośrednich płatności na rzecz producentów

Sektory gospodarki: Rzeźnie i zakłady utylizacyjne w Bawarii, a także małe i średnie gospodarstwa rolne. W odniesieniu do rzeźni i zakładów utylizacyjnych w Bawarii spełnione są wymogi art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc:

| Bayerisches Staatsministerium für Umwelt und Gesundheit |
| --- |
| Rosenkavalierplatz 2 |
| Postfach 810140 |
| 81901 München |
| DEUTSCHLAND |

Bayerisches Staatsministerium für Umwelt und Gesundheit

Rosenkavalierplatz 2

Postfach 810140

81901 München

DEUTSCHLAND

Pytania należy kierować do::

| Bayerisches Staatsministerium für |
| --- |
| Landwirtschaft und Forsten |
| Referat C/6 |
| Ludwigstr. 2 |
| 80539 München |
| DEUTSCHLAND |
| Tel. +49 892182-2222 |

Bayerisches Staatsministerium für

Landwirtschaft und Forsten

Referat C/6

Ludwigstr. 2

80539 München

DEUTSCHLAND

Tel. +49 892182-2222

Adres internetowy: http://www.stmugv.bayern.de/tiergesundheit/krankheiten/bsediagnostik.htm

Inne informacje: —

Numer XA: XA 429/08

Państwo członkowskie: Irlandia

Region: Państwo członkowskie

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną: Cattle Breeding Infrastructure Program

Podstawa prawna: National Development Plan 2007-2013

Roczne wydatki planowane w ramach programu lub całkowita kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi: Maksymalnie 1,5 mln EUR rocznie

Maksymalna intensywność pomocy: Do 70 % kosztów kwalifikowalnych

Data realizacji:

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej: 1 stycznia 2009 r. — 31 grudnia 2013 r.

Cel pomocy: „The Cattle Breeding Infrastructure Program 2008” będzie zarządzany przez Irish Cattle Breeding Federation (ICBF). Celem programu jest zachęcenie producentów wołowiny i mleka do korzystania z nowoczesnych, naukowych wartości hodowlanych, przyczyniając się w ten sposób do długoterminowej rentowności ich przedsiębiorstw. Program składa się z wielu elementów związanych z przeprowadzaniem badań, oceną genetyczną oraz zbieraniem danych i rozpowszechnianiem informacji.

Program oceny genetycznej obejmuje badanie, weryfikację i opracowywanie ulepszeń w stosowanych w Irlandii systemach oceny genetycznej w zakresie produkcji bydła i mleka oraz, w stosownych przypadkach, danych dotyczących genomu, wprowadzenie na rynek nowych ocen dotyczących wołowiny, w tym poprzez reklamę, publikację materiałów edukacyjnych, informacje przesyłane pocztą bezpośrednio do rolników oraz spotkania z rolnikami i zainteresowanymi podmiotami sektora, co ma na celu lepsze zrozumienie nowych wskaźników przez rolników.

Część programu związana ze zbieraniem danych i rozpowszechnianiem informacji ma na celu rozwój systemów komputerowych, szkolenia i wsparcie w zakresie wprowadzenia wskaźników dotyczących wołowiny i mleka.

Niniejsza pomoc przyznawana jest zgodnie z art. 15 ust. 2 lit. d), art. 15 ust. 2 lit. e) i art. 16 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1857/2006 dotyczącymi zapewnienia wsparcia technicznego w sektorze rolnym i wsparcia dla sektora produkcji zwierzęcej

Sektor(y) gospodarki: Bydło

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc:

| Department of Agriculture, Fisheries and Food |
| --- |
| Agriculture House |
| Kildare Street |
| Dublin 2 |
| IRELAND |

Department of Agriculture, Fisheries and Food

Agriculture House

Kildare Street

Dublin 2

IRELAND

Adres internetowy: http://www.agriculture.gov.ie/schemes/NDP_State_Aid/CattleBreedingInfrastructure2009_13.doc

---

| 20.3.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 66/30 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 66/30

---

Zestawienie informacji przekazanych przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1857/2006 w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z wytwarzaniem produktów rolnych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 70/2001

(2009/C 66/11)

Numer XA: XA 425/08

Państwo członkowskie: Hiszpania

Region: Comunitat Valenciana

Nazwa programu pomocy: Ayudas a los programas de mejora de calidad de la leche cruda de vaca, oveja y cabra

Podstawa prawna: Orden de 23 de septiembre de 2008 de la Consellería de Agricultura, Pesca y Alimentación por la que se modifican determinados aspectos de la Orden de 28 de diciembre de 2005, por la que se aprueban las bases reguladoras para la financiación de programas de mejora de calidad de la leche cruda de vaca, oveja y cabra y de la Orden de 24 de mayo de 2006, por la que se establecen las bases reguladoras de ayudas al programa de genotipado, se convocan las ayudas para la mejora de la calidad de la leche, en la Comunidad Valenciana y se fijan los importes globales de la ayuda al programa de genotipado en la Comunidad Valenciana (DOCV no 5875 de 21.10.2008).

Orden de 28 de diciembre de 2005, de la CAPA, por la que se aprueban las bases reguladoras para la financiación de programas de mejora de calidad de la leche cruda de vaca, oveja y cabra (DOGV no 5175)

Planowane roczne wydatki: 90 000 EUR

Maksymalna intensywność pomocy: 50 % wydatków

Data realizacji: Począwszy od dnia publikacji numeru, pod którym zarejestrowano wniosek o wyłączenie, na stronie internetowej Komisji — Dyrekcji Generalnej ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

Czas trwania programu pomocy: Lata 2008–2013

Cel pomocy: wsparcie techniczne sektora produkcji mlecznej poprzez programy kontroli i poprawy jakości mleka surowego krów, owiec i kóz, służące podnoszeniu jakości mleka w gospodarstwach poprzez odpowiednie dostosowanie warunków pozyskiwania, składowania i transportu mleka surowego, ukierunkowane na postępy w zakresie wszystkich lub niektórych z poniższych aspektów:

Zastosowanie ma art. 15 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006

Sektor(y) gospodarki: właściciele gospodarstw w Comunidad Valenciana, w których prowadzona jest hodowla przeżuwaczy, specjalizujących się w produkcji mlecznej

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc:

| Amadeo de Saboya, 2 |
| --- |
| 46010 Valencia |
| ESPAÑA |

Amadeo de Saboya, 2

46010 Valencia

ESPAÑA

Inne informacje: —

Adres internetowy: http://www.agricultura.gva.es/especiales/ayudas_agrarias/pdf/Ordenes%20modif%20leche%20genotipado_14agosto_2008.pdf

Numer XA: XA 426/08

Państwo członkowskie: Hiszpania

Region: Comunitat Valenciana

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną: Ayudas para los consejos reguladores u órganos de gestión de las figuras de calidad de la Comunitat Valenciana y entidades asociativas gestoras de la autorización del uso de la marca „CV”

Podstawa prawna: Orden de la Consellería de Agricultura, Pesca y Alimentación por la que se establecen las ayudas para los Consejos Reguladores u Órganos de Gestión de las figuras de calidad de la Comunitat Valenciana y entidades asociativas gestoras de la autorización del uso de la marca „CV”

Planowane w ramach programu roczne wydatki: 4 193 400 EUR

Maksymalna intensywność pomocy:

I.   W odniesieniu do działań realizowanych przez organy regulacyjne i organy zarządzające:

| — | wsparcie wytwarzania produktów rolnych wysokiej jakości może sięgać poziomu 80 %. |
| --- | --- |

—

wsparcie wytwarzania produktów rolnych wysokiej jakości może sięgać poziomu 80 %.

| — | Początkowa pomoc na utworzenie może sięgać 100 %. |
| --- | --- |

—

Początkowa pomoc na utworzenie może sięgać 100 %.

W żadnym przypadku kwota pomocy przyznanej poszczególnym organom regulacyjnym i organom zarządzającym oznaczeniami geograficznymi i nazwami pochodzenia, jak również Komitetowi ds. Rolnictwa Ekologicznego (Comité de Agricultura Ecológica) nie może przekroczyć 550 000 EUR rocznie.

II.   W odniesieniu do działań realizowanych przez zrzeszenia zarządzające zezwoleniami na korzystanie ze znaku „CV”:

| — | pomoc do 70 %. |
| --- | --- |

—

pomoc do 70 %.

W żadnym przypadku kwota pomocy przyznanej poszczególnym zrzeszeniom nie może przekroczyć 50 000 EUR rocznie.

III.   W odniesieniu do działań realizowanych przez zrzeszenia organów regulacyjnych, federacje i konfederacje tworzone przez takie zrzeszenia oraz organizacje międzybranżowe zajmujące się znakami jakości:

| — | pomoc do 50 %. |
| --- | --- |

—

pomoc do 50 %.

W żadnym przypadku kwota pomocy przyznanej jednej z tych instytucji nie może przekroczyć 70 000 EUR rocznie

Data realizacji: Począwszy od dnia publikacji numeru, pod którym zarejestrowano wniosek o wyłączenie, na stronie internetowej Komisji — Dyrekcji Generalnej ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej: Od 2009 do 2013 r. włącznie

Cel pomocy: Ogólnym celem pomocy jest ustanowienie podstaw rozwoju w latach 2009–2013 działalności związanej z chronionymi wysokiej jakości produktami rolno-spożywczymi w Comunitat Valenciana.

Środki pomocy podlegają wyłączeniu przewidzianemu w rozporządzeniu (WE) nr 1857/2006, zgodnie z jego art. 9 ust. 3, art. 14 ust. 2 oraz art. 15 ust. 2

Sektor(y) gospodarki: Sektor rolno-spożywczy w Comunitat Valenciana

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc:

| Consellería de Agricultura, Pesca y Alimentación |
| --- |
| C/ Amadeo de Saboya, 2 |
| 46010 Valencia |
| ESPAÑA |

Consellería de Agricultura, Pesca y Alimentación

C/ Amadeo de Saboya, 2

46010 Valencia

ESPAÑA

Adres internetowy: http://www.agricultura.gva.es/especiales/ayudas_agrarias/pdf/AYUDAS%20A%20LOS%20CONSEJO%20REGULADORES,%20ASOCIACIONES%20GESTORAS%20MARCAS%20CV%20Y%20FEDERACIONES%20DE%20LA%20COMUNITAT%20VALENCIANA.pdf

Inne informacje: —

La Directora General de Comercialización

Marta VALSANGIACOMO GIL

Numer XA: XA 427/08

Państwo członkowskie: Hiszpania

Region: Comunidad Valenciana

Nazwa programu pomocy: Ayudas al programa de genotipado

Podstawa prawna: Orden de 23 de septiembre de 2008 de la Consellería de Agricultura, Pesca y Alimentación por la que se modifican determinados aspectos de la Orden de 28 de diciembre de 2005, por la que se aprueban las bases reguladoras para la financiación de programas de mejora de calidad de la leche cruda de vaca, oveja y cabra y de la Orden de 24 de mayo de 2006, por la que se establecen las bases reguladoras de ayudas al programa de genotipado, se convocan las ayudas para la mejora de la calidad de la leche, en la Comunidad Valenciana y se fijan los importes globales de la ayuda al programa de genotipado en la Comunidad Valenciana (DOCV no5 875 de 21.10.2008).

Orden de 24 de mayo de 2006, de la CAPA, por la que se establecen las bases reguladoras de ayudas al programa de genotipado.

Planowane roczne wydatki: 21 000 EUR

Maksymalna intensywność pomocy: 50 % wydatków

Data realizacji: Począwszy od dnia publikacji numeru, pod którym zarejestrowano wniosek o wyłączenie, na stronie internetowej Komisji — Dyrekcji Generalnej ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

Czas trwania programu pomocy: Lata 2008–2013

Cel pomocy: Rozwój krajowego programu selekcji genetycznej w celu zwiększenia odporności na trzęsawkę owiec (TSE u owiec i kóz). Zastosowanie ma art. 16 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006

Sektor(y) gospodarki: Właściciele gospodarstw hodowlanych w Comunidad Valenciana, w których prowadzona jest hodowla rasowych kóz i owiec wpisanych do księgi hodowlanej

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc:

| Consellería de Agricultura, Pesca y Alimentación |
| --- |
| Amadeo de Saboya, 2 |
| 46010 Valencia |
| ESPAÑA |

Consellería de Agricultura, Pesca y Alimentación

Amadeo de Saboya, 2

46010 Valencia

ESPAÑA

Adres internetowy: http://www.agricultura.gva.es/especiales/ayudas_agrarias/pdf/Ordenes%20modif%20leche%20genotipado_14agosto_2008.pdf

Numer XA: XA 428/08

Państwo członkowskie: Królestwo Niderlandów

Region: Provincie Limburg

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną: Wijnen Paprika's BV (Advieskosten Geothermisch onderzoek fase 2)

Podstawa prawna: Algemene Subsidieverordening 2004 Provincie Limburg en Subsidieverordening Inrichting Landelijk Gebied

Planowane w ramach programu roczne wydatki lub łączna kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi: 31 000 EUR

Maksymalna intensywność pomocy: 100 %

Data realizacji: Do dnia 19 grudnia 2008 r.

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej: Do dnia 1 marca 2009 r.

Cel pomocy: Pomoc przyznawana jest zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006. Kryteria wymienione w art. 15 ust. 2–4 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006 zostały spełnione

Sektor(y) gospodarki: Podstawowa produkcja rolna (papryka)

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc:

| Provincie Limburg |
| --- |
| Limburglaan 10 |
| 6229 GA Maastricht |
| NEDERLAND |

Provincie Limburg

Limburglaan 10

6229 GA Maastricht

NEDERLAND

Strona internetowa: http://www.limburg.nl/nl/html/algemeen/beleid/Europa/KennisgevingenStaatssteun/KennisgevingenStaatssteun.asp#a1RSN3VF5X0O0EBAKCMO1

Inne informacje: Wijnen Paprika's rozszerza powierzchnię zajmowaną przez szklarnie. Rozszerzenie to przebiega w trzech etapach. Szklarnie, które powstaną w pierwszych dwóch etapach, będą ogrzewane gazowo dzięki procesowi skojarzonej gospodarki energetycznej. Szklarnie, które powstaną na trzecim etapie, mają być ogrzewane za pomocą energii geotermicznej. Realizacja tego projektu wymaga przeprowadzenia pewnych badań.

Pierwszy etap dotyczy badania modelu głębokości i temperatury danego terenu. Na podstawie wyników badań wybiera się dwa potencjalne zbiorniki. Ich głębokość gwarantuje dostateczną ciepłotę wody porowej do ogrzewania szklarni ogrodniczych. Nie jest jednak jasne, czy ze zbiorników będzie można pobrać wystarczającą ilość wody. Należy zatem ustalić, ile wody znajduje się w zbiornikach oraz jak wygląda porowatość i szczelność warstwy skalnej. Dotyczy to drugiego etapu, na który przeznacza się przyznaną pomoc. Wysokość pomocy wynosi 31 000 EUR i przeznaczona jest na koszty badań.

Pomoc przyznaje się na podstawie art. 15 rozporządzenia 1857/2006. Pomoc nie zostanie wypłacona bezpośrednio uprawnionemu rolnikowi, lecz przyznana w formie dotowanych usług doradczych. Pomoc ta nie jest przeznaczona do wykorzystania w ramach usług o charakterze stałym lub okresowym, nie zalicza się również do wydatków operacyjnych przedsiębiorstwa. Pomoc przydzielana jest na podstawie rozporządzenia w sprawie dotacji na zagospodarowanie obszarów wiejskich w Limburgii (Subsidieverordening Inrichting Landelijk Gebied van de provincie Limburg) i związku z tym dostępna jest dla wszystkich przedsiębiorstw spełniających warunki określone w wymienionym rozporządzeniu.

Numer XA: XA 431/08

Państwo członkowskie: Republika Federalna Niemiec

Region: Thüringen (DEG0)

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną: Satzung über Beihilfen der Thüringer Tierseuchenkasse (Beihilfesatzung)

Podstawa prawna:

| — | § 7 Abs. 2 und § 20 Thüringer Ausführungsgesetz zum Tierseuchengesetz (Thüringer Tierseuchengesetz -ThürTierSG-) |
| --- | --- |

—

§ 7 Abs. 2 und § 20 Thüringer Ausführungsgesetz zum Tierseuchengesetz (Thüringer Tierseuchengesetz -ThürTierSG-)

| — | Satzung über Beihilfen der Thüringer Tierseuchenkasse (Beihilfesatzung) |
| --- | --- |

—

Satzung über Beihilfen der Thüringer Tierseuchenkasse (Beihilfesatzung)

Planowane w ramach programu roczne wydatki lub łączna kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi: Łączna pomoc w wysokości około 2,47 mln EUR

Maksymalna intensywność pomocy: do 100 %

Data realizacji: Od momentu opublikowania przez Komisję środka pomocy

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej: do 31 grudnia 2013 r.

Cel pomocy:

| — | Rekompensowanie rolnikom kosztów powstałych w związku z kontrolami zdrowia, badaniami i innymi środkami diagnostycznymi, zakupem i zarządzaniem szczepionkami lub lekarstwami w ramach zapobiegania i zwalczania chorób zwierząt w rozumieniu art. 10 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006.






  — | art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006, |
| --- | --- | --- |

—

Rekompensowanie rolnikom kosztów powstałych w związku z kontrolami zdrowia, badaniami i innymi środkami diagnostycznymi, zakupem i zarządzaniem szczepionkami lub lekarstwami w ramach zapobiegania i zwalczania chorób zwierząt w rozumieniu art. 10 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006.

—

art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006,

| — | Rekompensowanie rolnikom strat powstałych w wyniku chorób zwierząt w rozumieniu art. 10 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006.






  — | art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006, |
| --- | --- | --- |

—

Rekompensowanie rolnikom strat powstałych w wyniku chorób zwierząt w rozumieniu art. 10 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006.

—

art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006,

Koszty kwalifikowane: Zob. załącznik 1 do Satzung über Beihilfen der Thüringer Tierseuchenkasse (Beihilfesatzung)

Sektory gospodarki: Chów bydła, świń, owiec, kóz i koni, pszczelarstwo

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc:

| Thüringer Tierseuchenkasse |
| --- |
| Anstalt des öffentlichen Rechts |
| Victor Goerttler Straße 4 |
| 07745 Jena |
| DEUTSCHLAND |
| E-mail: direkt@thueringertierseuchenkasse.de |

Thüringer Tierseuchenkasse

Anstalt des öffentlichen Rechts

Victor Goerttler Straße 4

07745 Jena

DEUTSCHLAND

E-mail: direkt@thueringertierseuchenkasse.de

Adres internetowy: Satzung über Beihilfen der Thüringer Tierseuchenkasse (Beihilfesatzung):

http://www.thueringertierseuchenkasse.de

Inne informacje: —

---

V Ogłoszenia

PROCEDURY ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja

| 20.3.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 66/33 |
| --- | --- | --- | --- |

20.3.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 66/33

---

Komunikat rządu francuskiego wydany w związku z dyrektywą 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów (1)

(Zawiadomienie dotyczące wniosku o koncesję na wydobywanie węglowodorów płynnych lub gazowych, zwaną „koncesją Nesles”)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/C 66/12)

Wnioskiem z dnia 18 września 2008 r. spółka Geopetrol S.A., z siedzibą pod adresem 9, rue Nicolas Copernic, BP 20, 93151 Le Blanc-Mesnil Cedex (Francja) wystąpiła o koncesję na okres dziesięciu lat na wydobywanie węglowodorów płynnych lub gazowych, zwaną „koncesją Nesles”, na powierzchni ok. 11,27 km2 obejmującej część departamentu Seine et Marne.

Obszar, którego dotyczy wspomniane zezwolenie, wyznaczają południki i równoleżniki łączące kolejno punkty, których współrzędne geograficzne w stopniach określono poniżej (NTF, południk Paryża):

| Wierzchołki | Długość geograficzna
  (wschodnia) | Szerokość geograficzna
  (północna) |
| --- | --- | --- |
| A | 0,70 | 54,15 |
| B | 0,72 | 54,15 |
| C | 0,72 | 54,09 |
| D | 0,69 | 54,09 |
| E | 0,69 | 54,14 |
| F | 0,70 | 54,14 |

Wierzchołki

Długość geograficzna

(wschodnia)

Szerokość geograficzna

(północna)

A

0,70

54,15

B

0,72

54,15

C

0,72

54,09

D

0,69

54,09

E

0,69

54,14

F

0,70

54,14

Składanie wniosków i kryteria udzielenia koncesji

Podmioty składające wniosek pierwotny oraz podmioty składające wnioski konkurencyjne muszą spełniać warunki określone w art. 4 i 5 dekretu nr 2006-648 z dnia 2 czerwca 2006 r. dotyczącego zezwoleń na wydobycie i składowanie podziemne (Dziennik Urzędowy Republiki Francuskiej z dnia 3 czerwca 2006 r.).

Zainteresowane przedsiębiorstwa mogą składać konkurencyjne wnioski w terminie dziewięćdziesięciu dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia, zgodnie z zasadami streszczonymi w „Zawiadomieniu dotyczącym uzyskiwania zezwoleń na wydobywanie węglowodorów we Francji”, opublikowanym w
  Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich C 374 z dnia 30 grudnia 1994 r., s. 11, i ustanowionymi dekretem nr 2006-648 dotyczącym zezwoleń na wydobycie i składowanie podziemne. Konkurencyjne wnioski należy kierować do ministra odpowiedzialnego za górnictwo na podany poniżej adres.

Decyzje dotyczące wniosku początkowego i wniosków konkurencyjnych podlegają kryteriom udzielania zezwoleń na wydobycie określonym w art. 6 wspomnianego dekretu i zostaną podjęte najpóźniej do dnia 23 września 2011 r.

Warunki i wymagania dotyczące prowadzenia działalności i jej zaprzestania

Wnioskodawcy proszeni są o zapoznanie się z treścią art. 79 i 79.1 kodeksu górniczego oraz z dekretem nr 2006-649 z dnia 2 czerwca 2006 r. w sprawie prac wydobywczych, robót związanych ze składowaniem podziemnym oraz urzędu nadzoru kopalń i składowania podziemnego (Dziennik Urzędowy Republiki Francuskiej z dnia 3 czerwca 2006 r.).

Wszelkie dodatkowe informacje można uzyskać w Ministerstwie ds. Ekologii, Zrównoważonego Rozwoju i Gospodarki Przestrzennej — Ministère de l'écologie, du développement et de l'aménagement durables (Direction générale de l'énergie et climat, Direction de l'énergie, Sous-direction de la Sécurité d'Approvisionnement et des Nouveaux Produits Energétiques, Bureau exploration production des hydrocarbures), 41, boulevard Vincent Auriol, Paris Cedex 13 (tel.: (33) 153 94 14 81 faks: (33) 153 94 14 40).

Teksty wyżej wymienionych przepisów ustawowych i wykonawczych są dostępne na stronie internetowej Légifrance: http://www.legifrance.gouv.fr

---

(1)  Dz.U. L 164 z 30.6.1994, s. 3.

---