# Dziennik Urzędowy C 24/17 s

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 24 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6517 stycznia 2022 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 24

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6517 stycznia 2022

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2022/C 24/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Spis treści

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2022/C 24/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2022/C 24/02 | Sprawa C-680/19 P: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 18 listopada 2021 r. – Fulmen/Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska [Odwołanie – Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB) – Środki ograniczające podjęte wobec Islamskiej Republiki Iranu – Szkoda i krzywda, jakie miały zostać poniesione przez stronę wnoszącą odwołanie wskutek umieszczenia i pozostawienia jej nazwy w wykazie osób i podmiotów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Skarga o odszkodowanie i o zadośćuczynienie – Właściwość Trybunału do orzekania w przedmiocie żądania naprawienia szkody i krzywdy, jakie miały zostać poniesione z powodu środków ograniczających przewidzianych w decyzjach wydanych w ramach WPZiB – Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom] | 2 |
| 2022/C 24/03 | Sprawa C-681/19 P: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 18 listopada 2021 r. – Fereydoun Mahmoudian / Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska [Odwołanie – Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB) – Środki ograniczające podjęte wobec Islamskiej Republiki Iranu – Szkoda, jaką miał ponieść skarżący wskutek umieszczenia i pozostawienia jego nazwiska w wykazie osób i podmiotów, do których znajduje zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Skarga o odszkodowanie – Właściwość Trybunału do orzekania w przedmiocie żądania naprawienia szkody, jaka miała zostać wyrządzona w następstwie przyjęcia środków ograniczających przewidzianych w decyzjach objętych WPZiB – Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom] | 3 |
| 2022/C 24/04 | Sprawy połączone od C-748/19 do C-754/19: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 listopada 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie – Polska) – postępowanie karne przeciwko WB (C-748/19), XA, YZ (C-749/19), DT (C-750/19), ZY (C-751/19), AX (C-752/19), BV (C-753/19), CU (C-754/19) [Odesłanie prejudycjalne – Państwo prawne – Niezawisłość sędziowska – Artykuł 19 ust. 1 akapit drugi TUE – Przepisy krajowe przewidujące możliwość delegowania przez Ministra Sprawiedliwości sędziów do sądów wyższej instancji oraz odwoływania sędziów z tego delegowania – Składy orzekające w sprawach karnych, w których skład wchodzą sędziowie delegowani przez Ministra Sprawiedliwości – Dyrektywa (UE) 2016/343 – Domniemanie niewinności] | 3 |
| 2022/C 24/05 | Sprawa C-821/19: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 listopada 2021 r. – Komisja Europejska/Węgry [Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Polityka azylowa – Dyrektywy 2013/32/UE i 2013/33/UE – Procedura przyznawania ochrony międzynarodowej – Podstawy niedopuszczalności – Pojęcia bezpiecznego kraju trzeciego i kraju pierwszego azylu – Pomoc świadczona osobom ubiegającym się o azyl – Karalność – Zakaz wjazdu do strefy nadgranicznej danego państwa członkowskiego] | 4 |
| 2022/C 24/06 | Sprawa C-107/20 P: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 18 listopada 2021 r. – Republika Grecka/Komisja Europejska [Odwołanie – Wspólna polityka rolna (WPR) – Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) i Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) – Wydatki wyłączone z finansowania przez Unię Europejską – Wydatki poniesione przez Republikę Grecką – Rozporządzenie (UE) nr 1306/2013 – Artykuł 52 ust. 4 lit. c) – Ryczałtowe korekty finansowe – Termin 24 miesięcy – Wydatki objęte tym terminem – Metoda obliczania korekty – Dostosowanie stawki korekty] | 5 |
| 2022/C 24/07 | Sprawa C-212/20: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 18 listopada 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Woli w Warszawie – Polska) – M.P., B.P./A. prowadzący działalność za pośrednictwem A. S.A. [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona konsumentów – Dyrektywa 93/13/EWG – Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich – Umowa kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty obcej – Warunek umowny dotyczący kupna i sprzedaży waluty obcej – Wymóg zrozumiałości i przejrzystości – Uprawnienia sądu krajowego] | 5 |
| 2022/C 24/08 | Sprawa C-306/20: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 18 listopada 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratīvā apgabaltiesa – Łotwa) – Visma Enterprise SIA/Konkurences padome [Odesłanie prejudycjalne – Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Artykuł 101 ust. 1 i 3 TFUE – Porozumienia wertykalne – Ograniczenie ze względu na cel lub ze względu na skutek – Wyłączenie – Zarejestrowanie przez dystrybutora potencjalnej transakcji z użytkownikiem końcowym – Klauzula zapewniająca dystrybutorowi pierwszeństwo do przeprowadzenia transakcji sprzedaży przez sześć miesięcy od zarejestrowania – Wyjątek – Sprzeciw użytkownika – Właściwość Trybunału – Sytuacja o charakterze wyłącznie wewnętrznym – Ustawodawstwo krajowe dostosowujące się do rozwiązań przyjętych w prawie Unii] | 6 |
| 2022/C 24/09 | Sprawa C-358/20: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 18 listopada 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Judecătoria Oradea – Rumunia) – Promexor Trade SRL / Direcția Generală a Finanțelor Publice Cluj – Administrația Județeană a Finanțelor Publice Bihor [Odesłanie prejudycjalne – Harmonizacja ustawodawstw podatkowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Prawo do odliczenia VAT – Unieważnienie rejestracji podatnika do celów VAT – Odmowa prawa do odliczenia – Przesłanki formalne] | 7 |
| 2022/C 24/10 | Sprawa C-413/20: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 18 listopada 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de première instance francophone de Bruxelles – Belgia) – État belge / LO i in. [Odesłanie prejudycjalne – Transport lotniczy – Rozporządzenie (UE) nr 1178/2011 – Wymogi techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do załóg w lotnictwie cywilnym – Punkt A ust. 9 i 10 dodatku 3 do załącznika I – Szkolenia do wydania licencji pilota zawodowego – Szkolenie lotnicze – Czas ćwiczeń na ziemi według wskazań przyrządów – Obliczanie – Szkolenia na symulatorze – Egzamin praktyczny – Zasada pewności prawa – Ograniczenie w czasie skutków wyroku wydanego w trybie prejudycjalnym] | 8 |
| 2022/C 24/11 | Sprawa C-479/21 PPU: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 listopada 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court – Irlandia) – Wykonanie europejskich nakazów aresztowania wydanych przeciwko SN, SD [Odesłanie prejudycjalne – Pilny tryb prejudycjalny – Artykuł 50 TUE – Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej – Artykuł 217 TFUE – Umowa o handlu i współpracy ze Zjednoczonym Królestwem – Protokół (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych – Europejski nakaz aresztowania – Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW – Tymczasowe utrzymanie systemu europejskiego nakazu aresztowania względem Zjednoczonego Królestwa na mocy umowy o wystąpieniu – Zastosowanie przepisów dotyczących mechanizmu wydawania osób, wprowadzonego umową o handlu i współpracy ze Zjednoczonym Królestwem do europejskiego nakazu aresztowania – Systemy wiążące dla Irlandii] | 9 |
| 2022/C 24/12 | Sprawa C-686/20: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 11 października 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de Proximité d’Aulnay-sous-Bois – Francja) – YE i in. / Vueling Airlines SA [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Transport lotniczy – Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 – Wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów – Artykuł 3 ust. 3 – Zakres stosowania – Pasażerowie podróżujący bezpłatnie lub na podstawie taryfy zniżkowej, która nie jest bezpośrednio lub pośrednio dostępna powszechnie – Małe dziecko podróżujące bezpłatnie – Artykuł 2 lit. f) – Pojęcie biletu] | 9 |
| 2022/C 24/13 | Sprawa C-688/20: Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 29 października 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy w Opatowie – Polska) – HG, TC/Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Obowiązkowe ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych – Dyrektywa 2009/103/WE – Artykuł 3 akapit pierwszy – Obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia – Zakres – Pojazd niezdolny do jazdy, niezarejestrowany i w należyty sposób wycofany z ruchu] | 10 |
| 2022/C 24/14 | Sprawa C-345/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 24 marca 2021 r. w sprawie T-282/19, Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 3 czerwca 2021 r. przez Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi | 11 |
| 2022/C 24/15 | Sprawa C-452/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie (Polska) w dniu 21 lipca 2021 r. – J.K., B.K. przeciwko Przedsiębiorstwu Państwowemu X | 11 |
| 2022/C 24/16 | Sprawa C-469/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo (Hiszpania) w dniu 29 lipca 2021 r. – Consejo General de Colegios Oficiales de Farmacéuticos de España / Administración General del Estado | 12 |
| 2022/C 24/17 | Sprawa C-498/21 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 2 czerwca 2021 r. w sprawie T-365/20, Birkenstock Sales GmbH/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 12 sierpnia 2021 r. przez Birkenstock IP GmbH i Birkenstock Sales GmbH | 12 |
| 2022/C 24/18 | Sprawa C-521/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy Poznań – Stare Miasto w Poznaniu (Polska) w dniu 23 sierpnia 2021 r. – MJ przeciwko AA | 13 |
| 2022/C 24/19 | Sprawa C-541/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 30 czerwca 2021 r. w sprawie T-51/20, Mélin/Parlament, wniesione w dniu 30 sierpnia 2021 r. przez Joëlle Mélin | 14 |
| 2022/C 24/20 | Sprawa C-570/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie (Polska) w dniu 13 września 2021 r. – I.S., K.S. przeciwko YYY. S.A. | 15 |
| 2022/C 24/21 | Sprawa C-573/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 14 lipca 2021 r. w sprawie T-740/20, Arnautu/Parlament, wniesione w dniu 17 września 2021 r. przez Marie-Christine Arnautu | 16 |
| 2022/C 24/22 | Sprawa C-620/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wyrchowen administratiwen syd (Bułgaria) w dniu 6 października 2021 r. – Momtrade – Ruse OOD / Direktor na direkcija Obżałwane i danyczno-osiguritełna praktika Warna pri Centrałno uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite | 17 |
| 2022/C 24/23 | Sprawa C-621/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen syd Sofija-grad (Bułgaria) w dniu 6 października 2021 r. – WS / Interwjuiraszt organ na Dyrżawna agencija za beżancite pri Ministerskija sywet | 17 |
| 2022/C 24/24 | Sprawa C-631/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof 's-Hertogenbosch (Niderlandy) w dniu 14 października 2021 r. – Taxi Horn Tours BV/gemeente Weert, gemeente Nederweert, Touringcars VOF | 18 |
| 2022/C 24/25 | Sprawa C-637/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 18 października 2021 r. – K.R./Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid | 19 |
| 2022/C 24/26 | Sprawa C-646/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch (Niderlandy) w dniu 25 października 2021 r. – K, L / Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid | 20 |
| 2022/C 24/27 | Sprawa C-660/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal correctionnel de Villefranche-sur-Saône (Francja) w dniu 29 października 2021 r. – Procureur de la République/K.B., F.S. | 21 |
| 2022/C 24/28 | Sprawa C-662/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 4 listopada 2021 r. – Booky.fi Oy | 22 |
| 2022/C 24/29 | Sprawa C-666/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hovrätten för Nedre Norrland (Szwecja) w dniu 5 listopada 2021 r. – AI i Åklagarmyndigheten | 22 |
| | Sąd |
| 2022/C 24/30 | Sprawa T-147/17: Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – Anastassopoulos i in./Rada i Komisja [Odpowiedzialność pozaumowna – Polityka gospodarcza i pieniężna – Restrukturyzacja greckiego długu publicznego – Udział sektora prywatnego – Klauzule wspólnego działania – Wierzyciele prywatni – Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom – Równość traktowania – Osoby fizyczne i prawne – Przedawnienie – Możliwość przypisania – Dopuszczalność – Odpowiedzialność niezależna od winy – Nienormalny i szczególny charakter szkody] | 24 |
| 2022/C 24/31 | Sprawa T-612/17: Wyrok Sądu z dnia 10 listopada 2021 r. – Google i Alphabet/Komisja (Google Shopping) [Konkurencja – Nadużycie pozycji dominującej – Ogólne i wyspecjalizowane wyszukiwanie produktów w Internecie – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 102 TFUE i art. 54 porozumienia EOG – Nadużycie poprzez wykorzystanie efektu dźwigni – Konkurencja pozacenowa lub praktyka antykonkurencyjna – Warunki dostępu konkurentów do świadczonej przez przedsiębiorstwo zajmujące pozycję dominującą usługi, która w rzeczywistości jest niezastępowalna – Faworyzowane przez przedsiębiorstwo zajmujące pozycję dominującą wyświetlania wyników uzyskanych za pomocą jego własnej usługi wyszukiwania wyspecjalizowanego – Skutki – Konieczność ustalenia alternatywnego scenariusza – Brak – Obiektywne uzasadnienie – Brak – Możliwość nałożenia grzywny ze względu na pewne okoliczności – Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien – Nieograniczone prawo orzekania] | 25 |
| 2022/C 24/32 | Sprawa T-160/19: Wyrok Sądu z dnia 24 listopada 2021 r. – LTTE/Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające podjęte w ramach walki z terroryzmem – Zamrożenie środków finansowych – Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie – Podstawa faktyczna decyzji o zamrożeniu środków finansowych – Błąd w ocenie – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do obrony – Prawo do skutecznej ochrony sądowej] | 26 |
| 2022/C 24/33 | Sprawa T-298/19.: Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – Think Schuhwerk/EUIPO (Przedstawienie czerwonych skuwek sznurowadeł do butów) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego przedstawiającego czerwone skuwki sznurowadeł do butów – Odrzucenie zgłoszenia – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Zasadniczo identyczne zgłoszenie wcześniejsze – Brak powagi rzeczy osądzonej – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Badanie stanu faktycznego z urzędu – Artykuł 95 rozporządzenia 2017/1001] | 27 |
| 2022/C 24/34 | Sprawa T-193/20: Postanowienie Sądu z dnia 10 listopada 2021 r. – Eternit / EUIPO – Eternit Österreich (Płyta budowlana) [Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający płytę budowlaną – Wcześniejszy wzór przedstawiający panel dźwiękochłonny – Podstawa unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Branża, do której odnosi się wzór – Poinformowany użytkownik – Stopień swobody twórcy – Brak innego całościowego wrażenia – Znaczenie produktów rzeczywiście rozprowadzanych – Artykuł 6 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002] | 27 |
| 2022/C 24/35 | Sprawa T-408/20: Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – KR / Komisja [Służba publiczna – Urzędnicy – Wynagrodzenie – Dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu – Artykuł 2 załącznika VII do regulaminu postępowania – Pojęcie dziecka pozostającego na utrzymaniu – Odmowa przyznania statusu dziecka pozostającego na utrzymaniu studentowi otrzymującemu stypendium – Rzeczywiste łożenie na utrzymanie dziecka – System ubezpieczenia zdrowotnego] | 28 |
| 2022/C 24/36 | Sprawa T-430/20: Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – KV/Komisja [Służba publiczna – Urzędnicy – Zatrudnienie – Ogłoszenie o konkursie otwartym EPSO/AD/371/19 – Decyzja komisji konkursowej o niedopuszczeniu skarżącego do kolejnego etapu konkursu – Kryterium przyjęcia związane z doświadczeniem zawodowym – Zgodność kryterium użytego przez komisję konkursową z ogłoszeniem o konkursie] | 29 |
| 2022/C 24/37 | Sprawa T-434/20: Wyrok Sądu z dnia 24 listopada 2021 r. – Włodarczyk/EUIPO – Ave Investment (dziandruk) [Znak towarowy Unii Europejski – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy dziandruk – Bezwzględna podstawa unieważnienia – Brak złej wiary – Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 29 |
| 2022/C 24/38 | Sprawa T-504/20: Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – Soapland/EUIPO – Norma (Manòu) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Manòu – Wcześniejsze słowne, krajowy i międzynarodowy, znaki towarowe MANOU – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Dowód rzeczywistego używania wcześniejszych znaków towarowych] | 30 |
| 2022/C 24/39 | Sprawa T-517/20: Wyrok Sądu z dnia 10 listopada 2021 r. – VF International/EUIPO – National Geographic Society (NATIONAL GEOGRAPHIC) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy NATIONAL GEOGRAPHIC – Niezarejestrowany wcześniejszy znak towarowy geographic – Względna podstawa odmowy rejestracji – Używanie w obrocie handlowym oznaczenia o zasięgu większym niż lokalny – Artykuł 8 ust. 4 i art. 53 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 4 i art. 60 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 30 |
| 2022/C 24/40 | Sprawa T-518/20: Wyrok Sądu z dnia 10 listopada 2021 r. – VF International/EUIPO – National Geographic Society (NATIONAL GEOGRAPHIC) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy NATIONAL GEOGRAPHIC – Niezarejestrowany wcześniejszy znak towarowy GEOGRAPHIC – Względna podstawa odmowy rejestracji – Używanie w obrocie handlowym oznaczenia o zasięgu większym niż lokalny – Artykuł 8 ust. 4 i art. 52 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 4 i art. 60 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 31 |
| 2022/C 24/41 | Sprawa T-538/20: Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – Guasch Pubill/EUIPO – Nap Kings (Obrus) [Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający obrus – Ujawnienie wcześniejszego wzoru – Artykuł 7 rozporządzenia (WE) nr 6/2002 – Podstawa unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Artykuł 6 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 6/2002 – Niedopuszczalność wniosku o unieważnienie prawa do wzoru – Artykuł 52 ust. 3 rozporządzenia nr 6/2002] | 32 |
| 2022/C 24/42 | Sprawa T-551/20: Wyrok Sądu z dnia 24 listopada 2021 r. – Jeronimo Martins Polska/EUIPO – Rivella International (Riviva) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Riviva – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy RIVELLA – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Częściowe odrzucenie zgłoszenia do rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Dowód rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 42 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 47 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001]] | 32 |
| 2022/C 24/43 | Sprawa T-616/20: Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – Société des produits Nestlé/EUIPO – Amigüitos pets & life (THE ONLY ONE by alphaspirit wild and perfect) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego THE ONLY ONE by alphaspirit wild and perfect – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy ONE – Względne podstawy odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 202/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd nieważności wcześniejszej decyzji – Artykuł 72 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Powaga rzeczy osądzonej] | 33 |
| 2022/C 24/44 | Sprawa T-658/20: Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – Jakober/EUIPO (Kształt filiżanki) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie trójwymiarowego unijnego znaku towarowego – Kształt filiżanki – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania – Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 7 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001)] | 34 |
| 2022/C 24/45 | Sprawa T-247/16 RENV: Postanowienie Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – Trasta Komercbanka / EBC [Skarga o stwierdzenie nieważności – Nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi – Szczególne zadania nadzorcze powierzone EBC – Decyzja w sprawie cofnięcia zezwolenia instytucji kredytowej – Następcza bezprzedmiotowość skargi – Utrata interesu prawnego – Umorzenie postępowania] | 34 |
| 2022/C 24/46 | Sprawa T-271/19: Postanowienie Sądu z dnia 12 listopada 2021 r. – Proodeftiki/Komisja [Pomoc państwa – Skarżący, który przestał odpowiadać na wezwania Sądu – Umorzenie postępowania] | 35 |
| 2022/C 24/47 | Sprawa T-689/19: Postanowienie Sądu z dnia 11 listopada 2021 r. – ZU / ESDZ [Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie – Służba publiczna – Urzędnicy – Personel Komisji w służbie ESDZ – Wniosek o zwrot kosztów podróży służbowej – Wniosek o udzielenie wsparcia – Oddalenie – Właściwość organu wydającego akt – Delegowanie uprawnień – Postępowanie poprzedzające wniesienie skargi – Oznaczenie strony pozwanej – Częściowa niedopuszczalność – Zasada należytego zarządzania finansami – Nadużycie władzy – Skarga w części prawnie oczywiście bezzasadna] | 36 |
| 2022/C 24/48 | Sprawa T-136/20: Postanowienie Sądu z dnia 11 listopada 2021 r. – Ardex/EUIPO – Chen (ArtiX PAINTS) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Uchylenie zaskarżonej decyzji – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania] | 36 |
| 2022/C 24/49 | Sprawa T-771/20: Postanowienie Sądu z dnia 10 listopada 2021 r. – KS i KD / Rada i in. [Skarga o stwierdzenie nieważności – Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Misja Eulex Kosowo – Oczywisty brak właściwości] | 37 |
| 2022/C 24/50 | Sprawa T-5/21: Postanowienie Sądu z dnia 4 listopada 2021 r. – Stichting Comité N 65 Ondergronds Helvoirt/EEA [Skarga o stwierdzenie nieważności – Środowisko – Dyrektywa 2008/50/WE – Obowiązek państw członkowskich dotyczący ochrony i poprawy dobrej jakości powietrza – Odmowa przez EEA wystąpienia z pytaniem do Trybunału Sprawiedliwości – Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 – Wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej – Niedopuszczalność] | 38 |
| 2022/C 24/51 | Sprawa T-77/21: Postanowienie Sądu z dnia 11 listopada 2021 r. – QC/Komisja [Służba Publiczna – Urzędnicy – Emerytura – Przeniesienie krajowych uprawnień emerytalnych – Decyzja w sprawie ustalenia liczby lat służby uprawniających do emerytury – Ograniczona swoboda – Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna – Niewszczęcie postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Niedopuszczalność – Wniosek o wydanie nakazu – Oczywisty brak właściwości] | 38 |
| 2022/C 24/52 | Sprawa T-96/21: Postanowienie Sądu z dnia 9 listopada 2021 r. – Amort i in./Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Warunkowe pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi Comirnaty – szczepionka mRNA przeciw COVID-19 (nukleozyd modyfikowany) – Brak interesu prawnego – Brak bezpośredniego oddziaływania – Brak indywidualnego oddziaływania – Akt nieregulacyjny – Niedopuszczalność] | 39 |
| 2022/C 24/53 | Sprawa T-136/21: Postanowienie Sądu z dnia 9 listopada 2021 r. – Amort i in./Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Warunkowe pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi COVID-19 Vaccine Moderna – szczepionka mRNA przeciw COVID-19 (ze zmodyfikowanymi nukleozydami) – Brak interesu prawnego – Brak bezpośredniego oddziaływania – Brak indywidualnego oddziaływania – Akt nieregulacyjny – Niedopuszczalność] | 40 |
| 2022/C 24/54 | Sprawa T-165/21: Postanowienie Sądu z dnia 9 listopada 2021 r. – Amort i in./Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Warunkowe pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi COVID-19 Vaccine AstraZeneca – Szczepionka przeciw COVID-19 (ChAdOx1-S [rekombinowana]) – Brak interesu prawnego – Brak bezpośredniego oddziaływania – Brak indywidualnego oddziaływania – Akt nieregulacyjny – Niedopuszczalność] | 41 |
| 2022/C 24/55 | Sprawa T-267/21: Postanowienie Sądu z dnia 9 listopada 2021 r. – Amort i in./Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Warunkowe pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi COVID-19 Vaccine Janssen – Szczepionka przeciw COVID-19 (Ad26.COV2-S [rekombinowana]) – Brak interesu prawnego – Brak bezpośredniego oddziaływania – Brak indywidualnego oddziaływania – Akt nieregulacyjny – Niedopuszczalność] | 42 |
| 2022/C 24/56 | Sprawa T-653/21: Skarga wniesiona w dniu 6 października 2021 r. – Callaway/Komisja | 42 |
| 2022/C 24/57 | Sprawa T-661/21: Skarga wniesiona w dniu 7 października 2021 r. – ClientEarth/Komisja | 44 |
| 2022/C 24/58 | Sprawa T-663/21: Skarga wniesiona w dniu 8 października 2021 r. –Zegers / Komisja | 44 |
| 2022/C 24/59 | Sprawa T-702/21: Skarga wniesiona w dniu 30 października 2021 r. – Ekobulkos/Komisja | 45 |
| 2022/C 24/60 | Sprawa T-701/21: Skarga wniesiona w dniu 3 listopada 2021 r. – Hoteles Olivencia/EUIPO – Corporacion H10 Hotels (HOTELES HO) | 46 |
| 2022/C 24/61 | Sprawa T-721/21: Skarga wniesiona w dniu 10 listopada 2021 r. – Sunrise Medical and Sunrise Medical Logistics / Komisja | 47 |
| 2022/C 24/62 | Sprawa T-730/21: Skarga wniesiona w dniu 12 listopada 2021 r. – Łosowski/EUIPO – Skawiński (KOMBI) | 48 |
| 2022/C 24/63 | Sprawa T-740/21: Skarga wniesiona w dniu 19 listopada 2021 r. – Alcogroup i Alcodis/Komisja | 48 |
| 2022/C 24/64 | Sprawa T-491/19: Postanowienie Sądu z dnia 16 listopada 2021 r. – Vodafone Group i in. / Komisja | 49 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2022/C 24/02

Sprawa C-680/19 P: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 18 listopada 2021 r. – Fulmen/Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska [Odwołanie – Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB) – Środki ograniczające podjęte wobec Islamskiej Republiki Iranu – Szkoda i krzywda, jakie miały zostać poniesione przez stronę wnoszącą odwołanie wskutek umieszczenia i pozostawienia jej nazwy w wykazie osób i podmiotów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Skarga o odszkodowanie i o zadośćuczynienie – Właściwość Trybunału do orzekania w przedmiocie żądania naprawienia szkody i krzywdy, jakie miały zostać poniesione z powodu środków ograniczających przewidzianych w decyzjach wydanych w ramach WPZiB – Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom]

2

2022/C 24/03

Sprawa C-681/19 P: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 18 listopada 2021 r. – Fereydoun Mahmoudian / Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska [Odwołanie – Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB) – Środki ograniczające podjęte wobec Islamskiej Republiki Iranu – Szkoda, jaką miał ponieść skarżący wskutek umieszczenia i pozostawienia jego nazwiska w wykazie osób i podmiotów, do których znajduje zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Skarga o odszkodowanie – Właściwość Trybunału do orzekania w przedmiocie żądania naprawienia szkody, jaka miała zostać wyrządzona w następstwie przyjęcia środków ograniczających przewidzianych w decyzjach objętych WPZiB – Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom]

3

2022/C 24/04

Sprawy połączone od C-748/19 do C-754/19: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 listopada 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie – Polska) – postępowanie karne przeciwko WB (C-748/19), XA, YZ (C-749/19), DT (C-750/19), ZY (C-751/19), AX (C-752/19), BV (C-753/19), CU (C-754/19) [Odesłanie prejudycjalne – Państwo prawne – Niezawisłość sędziowska – Artykuł 19 ust. 1 akapit drugi TUE – Przepisy krajowe przewidujące możliwość delegowania przez Ministra Sprawiedliwości sędziów do sądów wyższej instancji oraz odwoływania sędziów z tego delegowania – Składy orzekające w sprawach karnych, w których skład wchodzą sędziowie delegowani przez Ministra Sprawiedliwości – Dyrektywa (UE) 2016/343 – Domniemanie niewinności]

3

2022/C 24/05

Sprawa C-821/19: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 listopada 2021 r. – Komisja Europejska/Węgry [Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Polityka azylowa – Dyrektywy 2013/32/UE i 2013/33/UE – Procedura przyznawania ochrony międzynarodowej – Podstawy niedopuszczalności – Pojęcia bezpiecznego kraju trzeciego i kraju pierwszego azylu – Pomoc świadczona osobom ubiegającym się o azyl – Karalność – Zakaz wjazdu do strefy nadgranicznej danego państwa członkowskiego]

4

2022/C 24/06

Sprawa C-107/20 P: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 18 listopada 2021 r. – Republika Grecka/Komisja Europejska [Odwołanie – Wspólna polityka rolna (WPR) – Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) i Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) – Wydatki wyłączone z finansowania przez Unię Europejską – Wydatki poniesione przez Republikę Grecką – Rozporządzenie (UE) nr 1306/2013 – Artykuł 52 ust. 4 lit. c) – Ryczałtowe korekty finansowe – Termin 24 miesięcy – Wydatki objęte tym terminem – Metoda obliczania korekty – Dostosowanie stawki korekty]

5

2022/C 24/07

Sprawa C-212/20: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 18 listopada 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Woli w Warszawie – Polska) – M.P., B.P./A. prowadzący działalność za pośrednictwem A. S.A. [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona konsumentów – Dyrektywa 93/13/EWG – Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich – Umowa kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty obcej – Warunek umowny dotyczący kupna i sprzedaży waluty obcej – Wymóg zrozumiałości i przejrzystości – Uprawnienia sądu krajowego]

5

2022/C 24/08

Sprawa C-306/20: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 18 listopada 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratīvā apgabaltiesa – Łotwa) – Visma Enterprise SIA/Konkurences padome [Odesłanie prejudycjalne – Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Artykuł 101 ust. 1 i 3 TFUE – Porozumienia wertykalne – Ograniczenie ze względu na cel lub ze względu na skutek – Wyłączenie – Zarejestrowanie przez dystrybutora potencjalnej transakcji z użytkownikiem końcowym – Klauzula zapewniająca dystrybutorowi pierwszeństwo do przeprowadzenia transakcji sprzedaży przez sześć miesięcy od zarejestrowania – Wyjątek – Sprzeciw użytkownika – Właściwość Trybunału – Sytuacja o charakterze wyłącznie wewnętrznym – Ustawodawstwo krajowe dostosowujące się do rozwiązań przyjętych w prawie Unii]

6

2022/C 24/09

Sprawa C-358/20: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 18 listopada 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Judecătoria Oradea – Rumunia) – Promexor Trade SRL / Direcția Generală a Finanțelor Publice Cluj – Administrația Județeană a Finanțelor Publice Bihor [Odesłanie prejudycjalne – Harmonizacja ustawodawstw podatkowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Prawo do odliczenia VAT – Unieważnienie rejestracji podatnika do celów VAT – Odmowa prawa do odliczenia – Przesłanki formalne]

7

2022/C 24/10

Sprawa C-413/20: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 18 listopada 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de première instance francophone de Bruxelles – Belgia) – État belge / LO i in. [Odesłanie prejudycjalne – Transport lotniczy – Rozporządzenie (UE) nr 1178/2011 – Wymogi techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do załóg w lotnictwie cywilnym – Punkt A ust. 9 i 10 dodatku 3 do załącznika I – Szkolenia do wydania licencji pilota zawodowego – Szkolenie lotnicze – Czas ćwiczeń na ziemi według wskazań przyrządów – Obliczanie – Szkolenia na symulatorze – Egzamin praktyczny – Zasada pewności prawa – Ograniczenie w czasie skutków wyroku wydanego w trybie prejudycjalnym]

8

2022/C 24/11

Sprawa C-479/21 PPU: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 listopada 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court – Irlandia) – Wykonanie europejskich nakazów aresztowania wydanych przeciwko SN, SD [Odesłanie prejudycjalne – Pilny tryb prejudycjalny – Artykuł 50 TUE – Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej – Artykuł 217 TFUE – Umowa o handlu i współpracy ze Zjednoczonym Królestwem – Protokół (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych – Europejski nakaz aresztowania – Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW – Tymczasowe utrzymanie systemu europejskiego nakazu aresztowania względem Zjednoczonego Królestwa na mocy umowy o wystąpieniu – Zastosowanie przepisów dotyczących mechanizmu wydawania osób, wprowadzonego umową o handlu i współpracy ze Zjednoczonym Królestwem do europejskiego nakazu aresztowania – Systemy wiążące dla Irlandii]

9

2022/C 24/12

Sprawa C-686/20: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 11 października 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de Proximité d’Aulnay-sous-Bois – Francja) – YE i in. / Vueling Airlines SA [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Transport lotniczy – Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 – Wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów – Artykuł 3 ust. 3 – Zakres stosowania – Pasażerowie podróżujący bezpłatnie lub na podstawie taryfy zniżkowej, która nie jest bezpośrednio lub pośrednio dostępna powszechnie – Małe dziecko podróżujące bezpłatnie – Artykuł 2 lit. f) – Pojęcie biletu]

9

2022/C 24/13

Sprawa C-688/20: Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 29 października 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy w Opatowie – Polska) – HG, TC/Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Obowiązkowe ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych – Dyrektywa 2009/103/WE – Artykuł 3 akapit pierwszy – Obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia – Zakres – Pojazd niezdolny do jazdy, niezarejestrowany i w należyty sposób wycofany z ruchu]

10

2022/C 24/14

Sprawa C-345/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 24 marca 2021 r. w sprawie T-282/19, Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 3 czerwca 2021 r. przez Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi

11

2022/C 24/15

Sprawa C-452/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie (Polska) w dniu 21 lipca 2021 r. – J.K., B.K. przeciwko Przedsiębiorstwu Państwowemu X

11

2022/C 24/16

Sprawa C-469/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo (Hiszpania) w dniu 29 lipca 2021 r. – Consejo General de Colegios Oficiales de Farmacéuticos de España / Administración General del Estado

12

2022/C 24/17

Sprawa C-498/21 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 2 czerwca 2021 r. w sprawie T-365/20, Birkenstock Sales GmbH/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 12 sierpnia 2021 r. przez Birkenstock IP GmbH i Birkenstock Sales GmbH

12

2022/C 24/18

Sprawa C-521/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy Poznań – Stare Miasto w Poznaniu (Polska) w dniu 23 sierpnia 2021 r. – MJ przeciwko AA

13

2022/C 24/19

Sprawa C-541/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 30 czerwca 2021 r. w sprawie T-51/20, Mélin/Parlament, wniesione w dniu 30 sierpnia 2021 r. przez Joëlle Mélin

14

2022/C 24/20

Sprawa C-570/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie (Polska) w dniu 13 września 2021 r. – I.S., K.S. przeciwko YYY. S.A.

15

2022/C 24/21

Sprawa C-573/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 14 lipca 2021 r. w sprawie T-740/20, Arnautu/Parlament, wniesione w dniu 17 września 2021 r. przez Marie-Christine Arnautu

16

2022/C 24/22

Sprawa C-620/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wyrchowen administratiwen syd (Bułgaria) w dniu 6 października 2021 r. – Momtrade – Ruse OOD / Direktor na direkcija Obżałwane i danyczno-osiguritełna praktika Warna pri Centrałno uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite

17

2022/C 24/23

Sprawa C-621/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen syd Sofija-grad (Bułgaria) w dniu 6 października 2021 r. – WS / Interwjuiraszt organ na Dyrżawna agencija za beżancite pri Ministerskija sywet

17

2022/C 24/24

Sprawa C-631/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof 's-Hertogenbosch (Niderlandy) w dniu 14 października 2021 r. – Taxi Horn Tours BV/gemeente Weert, gemeente Nederweert, Touringcars VOF

18

2022/C 24/25

Sprawa C-637/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 18 października 2021 r. – K.R./Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

19

2022/C 24/26

Sprawa C-646/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch (Niderlandy) w dniu 25 października 2021 r. – K, L / Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

20

2022/C 24/27

Sprawa C-660/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal correctionnel de Villefranche-sur-Saône (Francja) w dniu 29 października 2021 r. – Procureur de la République/K.B., F.S.

21

2022/C 24/28

Sprawa C-662/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 4 listopada 2021 r. – Booky.fi Oy

22

2022/C 24/29

Sprawa C-666/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hovrätten för Nedre Norrland (Szwecja) w dniu 5 listopada 2021 r. – AI i Åklagarmyndigheten

22

Sąd

2022/C 24/30

Sprawa T-147/17: Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – Anastassopoulos i in./Rada i Komisja [Odpowiedzialność pozaumowna – Polityka gospodarcza i pieniężna – Restrukturyzacja greckiego długu publicznego – Udział sektora prywatnego – Klauzule wspólnego działania – Wierzyciele prywatni – Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom – Równość traktowania – Osoby fizyczne i prawne – Przedawnienie – Możliwość przypisania – Dopuszczalność – Odpowiedzialność niezależna od winy – Nienormalny i szczególny charakter szkody]

24

2022/C 24/31

Sprawa T-612/17: Wyrok Sądu z dnia 10 listopada 2021 r. – Google i Alphabet/Komisja (Google Shopping) [Konkurencja – Nadużycie pozycji dominującej – Ogólne i wyspecjalizowane wyszukiwanie produktów w Internecie – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 102 TFUE i art. 54 porozumienia EOG – Nadużycie poprzez wykorzystanie efektu dźwigni – Konkurencja pozacenowa lub praktyka antykonkurencyjna – Warunki dostępu konkurentów do świadczonej przez przedsiębiorstwo zajmujące pozycję dominującą usługi, która w rzeczywistości jest niezastępowalna – Faworyzowane przez przedsiębiorstwo zajmujące pozycję dominującą wyświetlania wyników uzyskanych za pomocą jego własnej usługi wyszukiwania wyspecjalizowanego – Skutki – Konieczność ustalenia alternatywnego scenariusza – Brak – Obiektywne uzasadnienie – Brak – Możliwość nałożenia grzywny ze względu na pewne okoliczności – Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien – Nieograniczone prawo orzekania]

25

2022/C 24/32

Sprawa T-160/19: Wyrok Sądu z dnia 24 listopada 2021 r. – LTTE/Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające podjęte w ramach walki z terroryzmem – Zamrożenie środków finansowych – Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie – Podstawa faktyczna decyzji o zamrożeniu środków finansowych – Błąd w ocenie – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do obrony – Prawo do skutecznej ochrony sądowej]

26

2022/C 24/33

Sprawa T-298/19.: Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – Think Schuhwerk/EUIPO (Przedstawienie czerwonych skuwek sznurowadeł do butów) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego przedstawiającego czerwone skuwki sznurowadeł do butów – Odrzucenie zgłoszenia – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Zasadniczo identyczne zgłoszenie wcześniejsze – Brak powagi rzeczy osądzonej – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Badanie stanu faktycznego z urzędu – Artykuł 95 rozporządzenia 2017/1001]

27

2022/C 24/34

Sprawa T-193/20: Postanowienie Sądu z dnia 10 listopada 2021 r. – Eternit / EUIPO – Eternit Österreich (Płyta budowlana) [Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający płytę budowlaną – Wcześniejszy wzór przedstawiający panel dźwiękochłonny – Podstawa unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Branża, do której odnosi się wzór – Poinformowany użytkownik – Stopień swobody twórcy – Brak innego całościowego wrażenia – Znaczenie produktów rzeczywiście rozprowadzanych – Artykuł 6 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002]

27

2022/C 24/35

Sprawa T-408/20: Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – KR / Komisja [Służba publiczna – Urzędnicy – Wynagrodzenie – Dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu – Artykuł 2 załącznika VII do regulaminu postępowania – Pojęcie dziecka pozostającego na utrzymaniu – Odmowa przyznania statusu dziecka pozostającego na utrzymaniu studentowi otrzymującemu stypendium – Rzeczywiste łożenie na utrzymanie dziecka – System ubezpieczenia zdrowotnego]

28

2022/C 24/36

Sprawa T-430/20: Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – KV/Komisja [Służba publiczna – Urzędnicy – Zatrudnienie – Ogłoszenie o konkursie otwartym EPSO/AD/371/19 – Decyzja komisji konkursowej o niedopuszczeniu skarżącego do kolejnego etapu konkursu – Kryterium przyjęcia związane z doświadczeniem zawodowym – Zgodność kryterium użytego przez komisję konkursową z ogłoszeniem o konkursie]

29

2022/C 24/37

Sprawa T-434/20: Wyrok Sądu z dnia 24 listopada 2021 r. – Włodarczyk/EUIPO – Ave Investment (dziandruk) [Znak towarowy Unii Europejski – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy dziandruk – Bezwzględna podstawa unieważnienia – Brak złej wiary – Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

29

2022/C 24/38

Sprawa T-504/20: Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – Soapland/EUIPO – Norma (Manòu) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Manòu – Wcześniejsze słowne, krajowy i międzynarodowy, znaki towarowe MANOU – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Dowód rzeczywistego używania wcześniejszych znaków towarowych]

30

2022/C 24/39

Sprawa T-517/20: Wyrok Sądu z dnia 10 listopada 2021 r. – VF International/EUIPO – National Geographic Society (NATIONAL GEOGRAPHIC) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy NATIONAL GEOGRAPHIC – Niezarejestrowany wcześniejszy znak towarowy geographic – Względna podstawa odmowy rejestracji – Używanie w obrocie handlowym oznaczenia o zasięgu większym niż lokalny – Artykuł 8 ust. 4 i art. 53 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 4 i art. 60 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

30

2022/C 24/40

Sprawa T-518/20: Wyrok Sądu z dnia 10 listopada 2021 r. – VF International/EUIPO – National Geographic Society (NATIONAL GEOGRAPHIC) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy NATIONAL GEOGRAPHIC – Niezarejestrowany wcześniejszy znak towarowy GEOGRAPHIC – Względna podstawa odmowy rejestracji – Używanie w obrocie handlowym oznaczenia o zasięgu większym niż lokalny – Artykuł 8 ust. 4 i art. 52 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 4 i art. 60 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

31

2022/C 24/41

Sprawa T-538/20: Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – Guasch Pubill/EUIPO – Nap Kings (Obrus) [Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający obrus – Ujawnienie wcześniejszego wzoru – Artykuł 7 rozporządzenia (WE) nr 6/2002 – Podstawa unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Artykuł 6 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 6/2002 – Niedopuszczalność wniosku o unieważnienie prawa do wzoru – Artykuł 52 ust. 3 rozporządzenia nr 6/2002]

32

2022/C 24/42

Sprawa T-551/20: Wyrok Sądu z dnia 24 listopada 2021 r. – Jeronimo Martins Polska/EUIPO – Rivella International (Riviva) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Riviva – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy RIVELLA – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Częściowe odrzucenie zgłoszenia do rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Dowód rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 42 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 47 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001]]

32

2022/C 24/43

Sprawa T-616/20: Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – Société des produits Nestlé/EUIPO – Amigüitos pets & life (THE ONLY ONE by alphaspirit wild and perfect) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego THE ONLY ONE by alphaspirit wild and perfect – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy ONE – Względne podstawy odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 202/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd nieważności wcześniejszej decyzji – Artykuł 72 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Powaga rzeczy osądzonej]

33

2022/C 24/44

Sprawa T-658/20: Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – Jakober/EUIPO (Kształt filiżanki) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie trójwymiarowego unijnego znaku towarowego – Kształt filiżanki – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania – Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 7 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001)]

34

2022/C 24/45

Sprawa T-247/16 RENV: Postanowienie Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – Trasta Komercbanka / EBC [Skarga o stwierdzenie nieważności – Nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi – Szczególne zadania nadzorcze powierzone EBC – Decyzja w sprawie cofnięcia zezwolenia instytucji kredytowej – Następcza bezprzedmiotowość skargi – Utrata interesu prawnego – Umorzenie postępowania]

34

2022/C 24/46

Sprawa T-271/19: Postanowienie Sądu z dnia 12 listopada 2021 r. – Proodeftiki/Komisja [Pomoc państwa – Skarżący, który przestał odpowiadać na wezwania Sądu – Umorzenie postępowania]

35

2022/C 24/47

Sprawa T-689/19: Postanowienie Sądu z dnia 11 listopada 2021 r. – ZU / ESDZ [Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie – Służba publiczna – Urzędnicy – Personel Komisji w służbie ESDZ – Wniosek o zwrot kosztów podróży służbowej – Wniosek o udzielenie wsparcia – Oddalenie – Właściwość organu wydającego akt – Delegowanie uprawnień – Postępowanie poprzedzające wniesienie skargi – Oznaczenie strony pozwanej – Częściowa niedopuszczalność – Zasada należytego zarządzania finansami – Nadużycie władzy – Skarga w części prawnie oczywiście bezzasadna]

36

2022/C 24/48

Sprawa T-136/20: Postanowienie Sądu z dnia 11 listopada 2021 r. – Ardex/EUIPO – Chen (ArtiX PAINTS) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Uchylenie zaskarżonej decyzji – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania]

36

2022/C 24/49

Sprawa T-771/20: Postanowienie Sądu z dnia 10 listopada 2021 r. – KS i KD / Rada i in. [Skarga o stwierdzenie nieważności – Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Misja Eulex Kosowo – Oczywisty brak właściwości]

37

2022/C 24/50

Sprawa T-5/21: Postanowienie Sądu z dnia 4 listopada 2021 r. – Stichting Comité N 65 Ondergronds Helvoirt/EEA [Skarga o stwierdzenie nieważności – Środowisko – Dyrektywa 2008/50/WE – Obowiązek państw członkowskich dotyczący ochrony i poprawy dobrej jakości powietrza – Odmowa przez EEA wystąpienia z pytaniem do Trybunału Sprawiedliwości – Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 – Wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej – Niedopuszczalność]

38

2022/C 24/51

Sprawa T-77/21: Postanowienie Sądu z dnia 11 listopada 2021 r. – QC/Komisja [Służba Publiczna – Urzędnicy – Emerytura – Przeniesienie krajowych uprawnień emerytalnych – Decyzja w sprawie ustalenia liczby lat służby uprawniających do emerytury – Ograniczona swoboda – Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna – Niewszczęcie postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Niedopuszczalność – Wniosek o wydanie nakazu – Oczywisty brak właściwości]

38

2022/C 24/52

Sprawa T-96/21: Postanowienie Sądu z dnia 9 listopada 2021 r. – Amort i in./Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Warunkowe pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi Comirnaty – szczepionka mRNA przeciw COVID-19 (nukleozyd modyfikowany) – Brak interesu prawnego – Brak bezpośredniego oddziaływania – Brak indywidualnego oddziaływania – Akt nieregulacyjny – Niedopuszczalność]

39

2022/C 24/53

Sprawa T-136/21: Postanowienie Sądu z dnia 9 listopada 2021 r. – Amort i in./Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Warunkowe pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi COVID-19 Vaccine Moderna – szczepionka mRNA przeciw COVID-19 (ze zmodyfikowanymi nukleozydami) – Brak interesu prawnego – Brak bezpośredniego oddziaływania – Brak indywidualnego oddziaływania – Akt nieregulacyjny – Niedopuszczalność]

40

2022/C 24/54

Sprawa T-165/21: Postanowienie Sądu z dnia 9 listopada 2021 r. – Amort i in./Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Warunkowe pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi COVID-19 Vaccine AstraZeneca – Szczepionka przeciw COVID-19 (ChAdOx1-S [rekombinowana]) – Brak interesu prawnego – Brak bezpośredniego oddziaływania – Brak indywidualnego oddziaływania – Akt nieregulacyjny – Niedopuszczalność]

41

2022/C 24/55

Sprawa T-267/21: Postanowienie Sądu z dnia 9 listopada 2021 r. – Amort i in./Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Warunkowe pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi COVID-19 Vaccine Janssen – Szczepionka przeciw COVID-19 (Ad26.COV2-S [rekombinowana]) – Brak interesu prawnego – Brak bezpośredniego oddziaływania – Brak indywidualnego oddziaływania – Akt nieregulacyjny – Niedopuszczalność]

42

2022/C 24/56

Sprawa T-653/21: Skarga wniesiona w dniu 6 października 2021 r. – Callaway/Komisja

42

2022/C 24/57

Sprawa T-661/21: Skarga wniesiona w dniu 7 października 2021 r. – ClientEarth/Komisja

44

2022/C 24/58

Sprawa T-663/21: Skarga wniesiona w dniu 8 października 2021 r. –Zegers / Komisja

44

2022/C 24/59

Sprawa T-702/21: Skarga wniesiona w dniu 30 października 2021 r. – Ekobulkos/Komisja

45

2022/C 24/60

Sprawa T-701/21: Skarga wniesiona w dniu 3 listopada 2021 r. – Hoteles Olivencia/EUIPO – Corporacion H10 Hotels (HOTELES HO)

46

2022/C 24/61

Sprawa T-721/21: Skarga wniesiona w dniu 10 listopada 2021 r. – Sunrise Medical and Sunrise Medical Logistics / Komisja

47

2022/C 24/62

Sprawa T-730/21: Skarga wniesiona w dniu 12 listopada 2021 r. – Łosowski/EUIPO – Skawiński (KOMBI)

48

2022/C 24/63

Sprawa T-740/21: Skarga wniesiona w dniu 19 listopada 2021 r. – Alcogroup i Alcodis/Komisja

48

2022/C 24/64

Sprawa T-491/19: Postanowienie Sądu z dnia 16 listopada 2021 r. – Vodafone Group i in. / Komisja

49

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/1 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2022/C 24/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 11 z 10.1.2022

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 2 z 3.1.2022

Dz.U. C 513 z 20.12.2021

Dz.U. C 502 z 13.12.2021

Dz.U. C 490 z 6.12.2021

Dz.U. C 481 z 29.11.2021

Dz.U. C 471 z 22.11.2021

Teksty te są dostępne na stronie internetowej:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/2 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/2

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 18 listopada 2021 r. – Fulmen/Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska

(Sprawa C-680/19 P) (1)

(Odwołanie - Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB) - Środki ograniczające podjęte wobec Islamskiej Republiki Iranu - Szkoda i krzywda, jakie miały zostać poniesione przez stronę wnoszącą odwołanie wskutek umieszczenia i pozostawienia jej nazwy w wykazie osób i podmiotów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Skarga o odszkodowanie i o zadośćuczynienie - Właściwość Trybunału do orzekania w przedmiocie żądania naprawienia szkody i krzywdy, jakie miały zostać poniesione z powodu środków ograniczających przewidzianych w decyzjach wydanych w ramach WPZiB - Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom)

(2022/C 24/02)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnosząca odwołanie: Fulmen (przedstawiciele: A. Bahrami, adwokat, N. Korogiannakis, dikigoros)

Pozostali uczestnicy postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M.-C. Cadilhac i M. Bishop, pełnomocnicy), Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Bouquet i J. Roberti di Sarsina, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Fulmen pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2)

Fulmen pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 372 z 4.11.2019.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/3 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/3

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 18 listopada 2021 r. – Fereydoun Mahmoudian / Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska

(Sprawa C-681/19 P) (1)

(Odwołanie - Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB) - Środki ograniczające podjęte wobec Islamskiej Republiki Iranu - Szkoda, jaką miał ponieść skarżący wskutek umieszczenia i pozostawienia jego nazwiska w wykazie osób i podmiotów, do których znajduje zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Skarga o odszkodowanie - Właściwość Trybunału do orzekania w przedmiocie żądania naprawienia szkody, jaka miała zostać wyrządzona w następstwie przyjęcia środków ograniczających przewidzianych w decyzjach objętych WPZiB - Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom)

(2022/C 24/03)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Fereydoun Mahmoudian (przedstawiciele: adwokat A. Bahrami, oraz N. Korogiannakis, dikigoros)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M.-C. Cadilhac i M. Bishop, pełnomocnicy), Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Bouquet i J. Roberti di Sarsina, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Fereydoun Mahmoudian pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2)

Fereydoun Mahmoudian pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 372 z 4.11.2019.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/3 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/3

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 listopada 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie – Polska) – postępowanie karne przeciwko WB (C-748/19), XA, YZ (C-749/19), DT (C-750/19), ZY (C-751/19), AX (C-752/19), BV (C-753/19), CU (C-754/19)

(Sprawy połączone od C-748/19 do C-754/19) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Państwo prawne - Niezawisłość sędziowska - Artykuł 19 ust. 1 akapit drugi TUE - Przepisy krajowe przewidujące możliwość delegowania przez Ministra Sprawiedliwości sędziów do sądów wyższej instancji oraz odwoływania sędziów z tego delegowania - Składy orzekające w sprawach karnych, w których skład wchodzą sędziowie delegowani przez Ministra Sprawiedliwości - Dyrektywa (UE) 2016/343 - Domniemanie niewinności)

(2022/C 24/04)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Okręgowy w Warszawie

Strony w postępowaniu głównym w sprawie karnej

WB (C-748/19), XA, YZ (C-749/19), DT (C-750/19), ZY (C-751/19), AX (C-752/19), BV (C-753/19), CU (C-754/19)

przy udziale: Prokuratury Krajowej, wcześniej Prokuratury Rejonowej w Mińsku Mazowieckim (C-748/19), Prokuratury Rejonowej Warszawa-Żoliborz w Warszawie (C-749/19), Prokuratury Rejonowej Warszawa-Wola w Warszawie (C-750/19, C-753/19 i C-754/19), Prokuratury Rejonowej w Pruszkowie (C-751/19), Prokuratury Rejonowej Warszawa-Ursynów w Warszawie (C-752/19), a także Pictura sp. z o.o. (C-754/19)

Sentencja

Artykuł 19 ust. 1 akapit drugi TUE odczytywany w świetle art. 2 TUE oraz art. 6 ust. 1 i 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie wzmocnienia niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisom krajowym, zgodnie z którymi minister sprawiedliwości państwa członkowskiego może, na podstawie kryteriów, które nie zostały podane do publicznej wiadomości, z jednej strony delegować sędziego do sądu karnego wyższej instancji na czas określony albo na czas nieokreślony, zaś z drugiej strony w każdym czasie, na podstawie decyzji, która nie zawiera uzasadnienia, odwołać sędziego z tego delegowania, niezależnie od tego, czy nastąpiło ono na czas określony, czy na czas nieokreślony.

---

(1)  Dz.U. C 54 z 17.02.2020.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/4 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/4

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 listopada 2021 r. – Komisja Europejska/Węgry

(Sprawa C-821/19) (1)

(Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Polityka azylowa - Dyrektywy 2013/32/UE i 2013/33/UE - Procedura przyznawania ochrony międzynarodowej - Podstawy niedopuszczalności - Pojęcia „bezpiecznego kraju trzeciego” i „kraju pierwszego azylu” - Pomoc świadczona osobom ubiegającym się o azyl - Karalność - Zakaz wjazdu do strefy nadgranicznej danego państwa członkowskiego)

(2022/C 24/05)

Język postępowania: węgierski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo J. Tomkin, A. Tokár i M. Condou-Durande, następnie J. Tomkin i A. Tokár, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Węgry (przedstawiciele: K. Szíjjártó, M. Tátrai i M.Z. Fehér, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Węgry uchybiły zobowiązaniom ciążącym na nich na mocy:






  — | art. 33 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej, pozwalając na odrzucenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej jako niedopuszczalnego ze względu na to, że wnioskodawca przybył na terytorium Węgier przez państwo, w którym nie jest narażony na prześladowania lub na ryzyko doznania poważnej krzywdy lub w którym zapewniony jest odpowiedni poziom ochrony; |
| --- | --- | --- |

1)

Węgry uchybiły zobowiązaniom ciążącym na nich na mocy:

—

art. 33 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej, pozwalając na odrzucenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej jako niedopuszczalnego ze względu na to, że wnioskodawca przybył na terytorium Węgier przez państwo, w którym nie jest narażony na prześladowania lub na ryzyko doznania poważnej krzywdy lub w którym zapewniony jest odpowiedni poziom ochrony;

| — | art. 8 ust. 2 i art. 22 ust. 1 dyrektywy 2013/32, a także art. 10 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową, obwarowując w prawie krajowym sankcją karną czyn każdej osoby, która w ramach działalności organizacyjnej świadczy pomoc w wystąpieniu z wnioskiem o udzielenie azylu na terytorium Węgier lub w złożeniu takiego wniosku, jeżeli można udowodnić ponad wszelką rozsądną wątpliwość, że osoba ta była świadoma tego, iż taki wniosek nie może zostać uwzględniony na podstawie tego prawa; |
| --- | --- |

—

art. 8 ust. 2 i art. 22 ust. 1 dyrektywy 2013/32, a także art. 10 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową, obwarowując w prawie krajowym sankcją karną czyn każdej osoby, która w ramach działalności organizacyjnej świadczy pomoc w wystąpieniu z wnioskiem o udzielenie azylu na terytorium Węgier lub w złożeniu takiego wniosku, jeżeli można udowodnić ponad wszelką rozsądną wątpliwość, że osoba ta była świadoma tego, iż taki wniosek nie może zostać uwzględniony na podstawie tego prawa;

| — | art. 8 ust. 2, art. 12 ust. 1 lit. c) i art. 22 ust. 1 dyrektywy 2013/32, a także art. 10 ust. 4 dyrektywy 2013/33, pozbawiając prawa do zbliżania się do granic zewnętrznych tego państwa każdego, kto jest podejrzewany o popełnienie takiego czynu zabronionego. |
| --- | --- |

—

art. 8 ust. 2, art. 12 ust. 1 lit. c) i art. 22 ust. 1 dyrektywy 2013/32, a także art. 10 ust. 4 dyrektywy 2013/33, pozbawiając prawa do zbliżania się do granic zewnętrznych tego państwa każdego, kto jest podejrzewany o popełnienie takiego czynu zabronionego.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Węgry pokrywają, oprócz własnych kosztów, cztery piąte kosztów poniesionych przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

3)

Węgry pokrywają, oprócz własnych kosztów, cztery piąte kosztów poniesionych przez Komisję Europejską.

| 4) | Komisja Europejska pokrywa jedną piątą własnych kosztów. |
| --- | --- |

4)

Komisja Europejska pokrywa jedną piątą własnych kosztów.

---

(1)  Dz.U. C 19 z 20.01.2020.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/5 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/5

---

Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 18 listopada 2021 r. – Republika Grecka/Komisja Europejska

(Sprawa C-107/20 P) (1)

(Odwołanie - Wspólna polityka rolna (WPR) - Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) i Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) - Wydatki wyłączone z finansowania przez Unię Europejską - Wydatki poniesione przez Republikę Grecką - Rozporządzenie (UE) nr 1306/2013 - Artykuł 52 ust. 4 lit. c) - Ryczałtowe korekty finansowe - Termin 24 miesięcy - Wydatki objęte tym terminem - Metoda obliczania korekty - Dostosowanie stawki korekty)

(2022/C 24/06)

Język postępowania: grecki

Strony

Wnosząca odwołanie: Republika Grecka (przedstawiciele: E. Tsaousi, A.E. Vasilopoulou i E.E. Krompa, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Konstantinidis i J. Aquilina, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 161 z 11.5.2020.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/5 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/5

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 18 listopada 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Woli w Warszawie – Polska) – M.P., B.P./„A.” prowadzący działalność za pośrednictwem „A.” S.A.

(Sprawa C-212/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Ochrona konsumentów - Dyrektywa 93/13/EWG - Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich - Umowa kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty obcej - Warunek umowny dotyczący kupna i sprzedaży waluty obcej - Wymóg zrozumiałości i przejrzystości - Uprawnienia sądu krajowego)

(2022/C 24/07)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: M.P., B.P.

Strona pozwana:„A.” prowadzący działalność za pośrednictwem „A.” S.A.

przy udziale: Rzecznik Praw Obywatelskich

Sentencja

| 1) | Artykuł 5 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że treść klauzuli umowy kredytu zawartej między przedsiębiorcą a konsumentem ustalającej cenę zakupu i sprzedaży waluty obcej, do której kredyt jest indeksowany, powinna, na podstawie jasnych i zrozumiałych kryteriów, umożliwić właściwie poinformowanemu oraz dostatecznie uważnemu i racjonalnemu konsumentowi zrozumienie sposobu ustalania kursu wymiany waluty obcej stosowanego w celu obliczenia kwoty rat kredytu, w taki sposób, aby konsument miał możliwość w każdej chwili samodzielnie ustalić kurs wymiany stosowany przez przedsiębiorcę. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 5 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że treść klauzuli umowy kredytu zawartej między przedsiębiorcą a konsumentem ustalającej cenę zakupu i sprzedaży waluty obcej, do której kredyt jest indeksowany, powinna, na podstawie jasnych i zrozumiałych kryteriów, umożliwić właściwie poinformowanemu oraz dostatecznie uważnemu i racjonalnemu konsumentowi zrozumienie sposobu ustalania kursu wymiany waluty obcej stosowanego w celu obliczenia kwoty rat kredytu, w taki sposób, aby konsument miał możliwość w każdej chwili samodzielnie ustalić kurs wymiany stosowany przez przedsiębiorcę.

| 2) | Artykuły 5 i 6 dyrektywy 93/13 należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie temu, by sąd krajowy, który stwierdził nieuczciwy charakter warunku umowy zawartej między przedsiębiorcą a konsumentem w rozumieniu art. 3 ust. 1 tej dyrektywy, dokonał wykładni tego warunku w celu złagodzenia jego nieuczciwego charakteru, nawet jeśli taka wykładnia odpowiadałaby wspólnej woli stron. |
| --- | --- |

2)

Artykuły 5 i 6 dyrektywy 93/13 należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie temu, by sąd krajowy, który stwierdził nieuczciwy charakter warunku umowy zawartej między przedsiębiorcą a konsumentem w rozumieniu art. 3 ust. 1 tej dyrektywy, dokonał wykładni tego warunku w celu złagodzenia jego nieuczciwego charakteru, nawet jeśli taka wykładnia odpowiadałaby wspólnej woli stron.

---

(1)  Dz.U. C 304 z 14.9.2020.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/6 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/6

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 18 listopada 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratīvā apgabaltiesa – Łotwa) – „Visma Enterprise” SIA/Konkurences padome

(Sprawa C-306/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Artykuł 101 ust. 1 i 3 TFUE - Porozumienia wertykalne - Ograniczenie „ze względu na cel” lub „ze względu na skutek” - Wyłączenie - Zarejestrowanie przez dystrybutora potencjalnej transakcji z użytkownikiem końcowym - Klauzula zapewniająca dystrybutorowi „pierwszeństwo do przeprowadzenia transakcji sprzedaży” przez sześć miesięcy od zarejestrowania - Wyjątek - Sprzeciw użytkownika - Właściwość Trybunału - Sytuacja o charakterze wyłącznie wewnętrznym - Ustawodawstwo krajowe dostosowujące się do rozwiązań przyjętych w prawie Unii)

(2022/C 24/08)

Język postępowania: łotewski

Sąd odsyłający

Administratīvā apgabaltiesa

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca:„Visma Enterprise” SIA

Strona przeciwna: Konkurences padome

Sentencja

| 1) | Artykuł 101 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że umowa zawarta pomiędzy dostawcą i dystrybutorem, zgodnie z którą przez okres sześciu miesięcy od rejestracji potencjalnej transakcji dystrybutor, który jako pierwszy zarejestrował tę potencjalną transakcję z użytkownikiem końcowym, korzysta z „pierwszeństwa do przeprowadzenia transakcji sprzedaży” z danym użytkownikiem końcowym, o ile ten ostatni nie zgłosi sprzeciwu, nie może być uznana za „porozumienie, którego celem” jest zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji w rozumieniu tego postanowienia, chyba że można uznać, iż umowa ta ze względu na jej treść, cele i kontekst przedstawia wystarczający stopień szkodliwości dla konkurencji, żeby została tak zakwalifikowana.
  W wypadku gdyby taka umowa nie stanowiła ograniczenia konkurencji „ze względu na cel” w rozumieniu art. 101 ust. 1 TFUE, sąd krajowy powinien zbadać, czy w świetle wszystkich istotnych okoliczności sprawy w postępowaniu głównym, mianowicie w szczególności kontekstu gospodarczego i prawnego, w jakim wykonują działalność zainteresowane przedsiębiorstwa, charakteru towarów lub usług, których dana umowa dotyczy, jak również rzeczywistych warunków funkcjonowania i struktury rozpatrywanego rynku, umowa ta może zostać uznana za ograniczającą konkurencję w sposób wystarczająco odczuwalny ze względu na potencjalne lub rzeczywiste skutki. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 101 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że umowa zawarta pomiędzy dostawcą i dystrybutorem, zgodnie z którą przez okres sześciu miesięcy od rejestracji potencjalnej transakcji dystrybutor, który jako pierwszy zarejestrował tę potencjalną transakcję z użytkownikiem końcowym, korzysta z „pierwszeństwa do przeprowadzenia transakcji sprzedaży” z danym użytkownikiem końcowym, o ile ten ostatni nie zgłosi sprzeciwu, nie może być uznana za „porozumienie, którego celem” jest zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji w rozumieniu tego postanowienia, chyba że można uznać, iż umowa ta ze względu na jej treść, cele i kontekst przedstawia wystarczający stopień szkodliwości dla konkurencji, żeby została tak zakwalifikowana.

W wypadku gdyby taka umowa nie stanowiła ograniczenia konkurencji „ze względu na cel” w rozumieniu art. 101 ust. 1 TFUE, sąd krajowy powinien zbadać, czy w świetle wszystkich istotnych okoliczności sprawy w postępowaniu głównym, mianowicie w szczególności kontekstu gospodarczego i prawnego, w jakim wykonują działalność zainteresowane przedsiębiorstwa, charakteru towarów lub usług, których dana umowa dotyczy, jak również rzeczywistych warunków funkcjonowania i struktury rozpatrywanego rynku, umowa ta może zostać uznana za ograniczającą konkurencję w sposób wystarczająco odczuwalny ze względu na potencjalne lub rzeczywiste skutki.

| 2) | Artykuł 101 ust. 3 TFUE należy interpretować w ten sposób, że umowa zawarta pomiędzy dostawcą i dystrybutorem, zgodnie z którą przez okres sześciu miesięcy od rejestracji potencjalnej transakcji dystrybutor, który jako pierwszy zarejestrował tę potencjalną transakcję z użytkownikiem końcowym, korzysta z „pierwszeństwa do przeprowadzenia transakcji sprzedaży” z danym użytkownikiem końcowym, o ile ten ostatni nie zgłosi sprzeciwu, w wypadku gdyby stanowiła porozumienie, którego „celem” lub „skutkiem” jest zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji w rozumieniu art. 101 ust. 1 TFUE, może być przedmiotem wyłączenia na podstawie ust. 3 tego postanowienia tylko wtedy, gdy spełnia określone w nim łączne przesłanki. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 101 ust. 3 TFUE należy interpretować w ten sposób, że umowa zawarta pomiędzy dostawcą i dystrybutorem, zgodnie z którą przez okres sześciu miesięcy od rejestracji potencjalnej transakcji dystrybutor, który jako pierwszy zarejestrował tę potencjalną transakcję z użytkownikiem końcowym, korzysta z „pierwszeństwa do przeprowadzenia transakcji sprzedaży” z danym użytkownikiem końcowym, o ile ten ostatni nie zgłosi sprzeciwu, w wypadku gdyby stanowiła porozumienie, którego „celem” lub „skutkiem” jest zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji w rozumieniu art. 101 ust. 1 TFUE, może być przedmiotem wyłączenia na podstawie ust. 3 tego postanowienia tylko wtedy, gdy spełnia określone w nim łączne przesłanki.

| 3) | Artykuł 101 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że istnienie porozumienia zakazanego tym postanowieniem nie może zostać wykluczone z tego tylko powodu, iż organ odpowiedzialny za wprowadzenie w życie wspomnianego postanowienia dokonał odmiennej oceny odnoszącej się do przypisania stronom tego porozumienia odpowiedzialności za naruszenie. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 101 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że istnienie porozumienia zakazanego tym postanowieniem nie może zostać wykluczone z tego tylko powodu, iż organ odpowiedzialny za wprowadzenie w życie wspomnianego postanowienia dokonał odmiennej oceny odnoszącej się do przypisania stronom tego porozumienia odpowiedzialności za naruszenie.

---

(1)  Dz.U. C 304 z 14.9.2020.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/7 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/7

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 18 listopada 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Judecătoria Oradea – Rumunia) – Promexor Trade SRL / Direcția Generală a Finanțelor Publice Cluj – Administrația Județeană a Finanțelor Publice Bihor

(Sprawa C-358/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Harmonizacja ustawodawstw podatkowych - Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Prawo do odliczenia VAT - Unieważnienie rejestracji podatnika do celów VAT - Odmowa prawa do odliczenia - Przesłanki formalne)

(2022/C 24/09)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Judecătoria Oradea

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Promexor Trade SRL

Strona przeciwna: Direcția Generală a Finanțelor Publice Cluj – Administrația Județeană a Finanțelor Publice Bihor

Sentencja

Artykuł 168, art. 213 ust. 1, art. 214 ust. 1 i art. 273 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej dyrektywą Rady 2010/45/UE z dnia 13 lipca 2010 r., a także zasadę neutralności podatku od wartości dodanej (VAT), rozpatrywane w świetle zasad pewności prawa, ochrony uzasadnionych oczekiwań i proporcjonalności, należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie – w przypadku gdy rejestrację podatnika do celów VAT unieważniono z powodu niewykazania podlegających opodatkowaniu transakcji w złożonych przez niego za sześć kolejnych miesięcy deklaracjach VAT, lecz pomimo tego unieważnienia podatnik ten nadal prowadzi działalność – przepisom krajowym, które pozwalają właściwemu organowi podatkowemu na nałożenie na owego podatnika obowiązku pobierania VAT należnego z tytułu jego opodatkowanych transakcji, pod warunkiem że podatnik ten może ubiegać się o ponowną rejestrację do celów VAT i odliczać VAT naliczony. Okoliczność, że członek zarządu podatnika jest wspólnikiem innej spółki, która jest objęta postępowaniem upadłościowym, nie może jako taka być podnoszona w celu automatycznego odmówienia temu podatnikowi ponownej rejestracji do celów VAT.

---

(1)  Dz.U. C 378 z 9.11.2020.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/8 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/8

---

Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 18 listopada 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de première instance francophone de Bruxelles – Belgia) – État belge / LO i in.

(Sprawa C-413/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Transport lotniczy - Rozporządzenie (UE) nr 1178/2011 - Wymogi techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do załóg w lotnictwie cywilnym - Punkt A ust. 9 i 10 dodatku 3 do załącznika I - Szkolenia do wydania licencji pilota zawodowego - Szkolenie lotnicze - Czas ćwiczeń na ziemi według wskazań przyrządów - Obliczanie - Szkolenia na symulatorze - Egzamin praktyczny - Zasada pewności prawa - Ograniczenie w czasie skutków wyroku wydanego w trybie prejudycjalnym)

(2022/C 24/10)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Tribunal de première instance francophone de Bruxelles

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: État belge

Strona pozwana: LO, OG, SH, MB, JD, OP, Bluetail Flight School SA (BFS)

Sentencja

| 1) | Punkt A ust. 9 lit. e) dodatku 3 do załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1178/2011 z dnia 3 listopada 2011 r. ustanawiającego wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do załóg w lotnictwie cywilnym zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008, zmienionego rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/1119 z dnia 31 lipca 2018 r., należy interpretować w ten sposób, że przy rozliczeniu wskazanych w tym przepisie 115 godzin czasu według wskazań przyrządów nie jest możliwe zaliczanie więcej niż 55 godzin ćwiczeń na ziemi według wskazań przyrządów. |
| --- | --- |

1)

Punkt A ust. 9 lit. e) dodatku 3 do załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1178/2011 z dnia 3 listopada 2011 r. ustanawiającego wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do załóg w lotnictwie cywilnym zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008, zmienionego rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/1119 z dnia 31 lipca 2018 r., należy interpretować w ten sposób, że przy rozliczeniu wskazanych w tym przepisie 115 godzin czasu według wskazań przyrządów nie jest możliwe zaliczanie więcej niż 55 godzin ćwiczeń na ziemi według wskazań przyrządów.

| 2) | Punkt A ust. 10 dodatku 3 do załącznika I do rozporządzenia nr 1178/2011, zmienionego rozporządzeniem 2018/1119, należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy kandydat zdał egzamin praktyczny przed odbyciem wszystkich wymaganych godzin szkolenia, licencja CPL(A) może zostać mu przyznana dopiero po uzupełnieniu jego szkolenia i ponownym zdaniu odpowiedniego egzaminu praktycznego. |
| --- | --- |

2)

Punkt A ust. 10 dodatku 3 do załącznika I do rozporządzenia nr 1178/2011, zmienionego rozporządzeniem 2018/1119, należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy kandydat zdał egzamin praktyczny przed odbyciem wszystkich wymaganych godzin szkolenia, licencja CPL(A) może zostać mu przyznana dopiero po uzupełnieniu jego szkolenia i ponownym zdaniu odpowiedniego egzaminu praktycznego.

---

(1)  Dz.U. C 378 z 9.11.2020.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/9 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/9

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 listopada 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court – Irlandia) – Wykonanie europejskich nakazów aresztowania wydanych przeciwko SN, SD

(Sprawa C-479/21 PPU) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Pilny tryb prejudycjalny - Artykuł 50 TUE - Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej - Artykuł 217 TFUE - Umowa o handlu i współpracy ze Zjednoczonym Królestwem - Protokół (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych - Europejski nakaz aresztowania - Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW - Tymczasowe utrzymanie systemu europejskiego nakazu aresztowania względem Zjednoczonego Królestwa na mocy umowy o wystąpieniu - Zastosowanie przepisów dotyczących mechanizmu wydawania osób, wprowadzonego umową o handlu i współpracy ze Zjednoczonym Królestwem do europejskiego nakazu aresztowania - Systemy wiążące dla Irlandii)

(2022/C 24/11)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

Supreme Court

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: SN, SD

Przy udziale: Governor of Cloverhill Prison, Irlande, Attorney General, Governor of Mountjoy prison

Sentencja

Wykładni art. 50 TUE, art. 217 TFUE i protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do traktatów UE i FUE należy dokonywać w ten sposób, że art. 62 ust. 1 lit. b) Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej w związku z jej art. 185 akapit czwarty oraz art. 632 Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony są wiążące dla Irlandii.

---

(1)  Dz.U. C 391 z 27.9.2021.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/9 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/9

---

Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 11 października 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de Proximité d’Aulnay-sous-Bois – Francja) – YE i in. / Vueling Airlines SA

(Sprawa C-686/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Transport lotniczy - Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 - Wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów - Artykuł 3 ust. 3 - Zakres stosowania - Pasażerowie podróżujący bezpłatnie lub na podstawie taryfy zniżkowej, która nie jest bezpośrednio lub pośrednio dostępna powszechnie - Małe dziecko podróżujące bezpłatnie - Artykuł 2 lit. f) - Pojęcie „biletu”)

(2022/C 24/12)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Tribunal de Proximité d’Aulnay-sous-Bois

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: YE, LP, AN, zastępowana przez przedstawicieli ustawowych – swoich rodziców YE i LP, OL, zastępowany przez przedstawicieli ustawowych – swoich rodziców YE i LP, VX zastępowany przez przedstawicieli ustawowych – swoich rodziców YE i LP, CE zastępowany przez przedstawicieli ustawowych – swoich rodziców YE i LP

Strona pozwana: Vueling Airlines SA

Sentencja

| 1) | Artykuł 3 ust. 3 zdanie pierwsze rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91 należy interpretować w ten sposób, że zawarta w tym przepisie przesłanka bezpośredniej lub pośredniej, powszechnej dostępności, nie odnosi się do pasażerów podróżujących bezpłatnie. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 3 ust. 3 zdanie pierwsze rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91 należy interpretować w ten sposób, że zawarta w tym przepisie przesłanka bezpośredniej lub pośredniej, powszechnej dostępności, nie odnosi się do pasażerów podróżujących bezpłatnie.

| 2) | Artykuł 3 ust. 3 zdanie drugie rozporządzenia nr 261/2004 należy interpretować w ten sposób, że pasażer podróżujący bezpłatnie ze względu na swój niski wiek, lecz który nie posiada ani przydzielonego miejsca, ani karty pokładowej, a na rezerwacjach dokonanych przez jego rodziców nie znajduje się jego nazwisko, nie jest objęty zakresem stosowania tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 3 ust. 3 zdanie drugie rozporządzenia nr 261/2004 należy interpretować w ten sposób, że pasażer podróżujący bezpłatnie ze względu na swój niski wiek, lecz który nie posiada ani przydzielonego miejsca, ani karty pokładowej, a na rezerwacjach dokonanych przez jego rodziców nie znajduje się jego nazwisko, nie jest objęty zakresem stosowania tego rozporządzenia.

---

(1)  Data złożenia: 18.12.2020.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/10 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/10

---

Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 29 października 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy w Opatowie – Polska) – HG, TC/Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny

(Sprawa C-688/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Obowiązkowe ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych - Dyrektywa 2009/103/WE - Artykuł 3 akapit pierwszy - Obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia - Zakres - Pojazd niezdolny do jazdy, niezarejestrowany i w należyty sposób wycofany z ruchu)

(2022/C 24/13)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Rejonowy w Opatowie

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: HG, TC

Strona pozwana: Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny

Sentencja

Wykładni art. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/103/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych i egzekwowania obowiązku ubezpieczania od takiej odpowiedzialności należy dokonywać w ten sposób, że nie jest obowiązkowe zawarcie umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej w związku z ruchem pojazdu mechanicznego w odniesieniu do okresu, w którym dany pojazd nie jest zdolny do ruchu z uwagi na swój stan techniczny, nie jest zarejestrowany i jest tymczasowo wycofany z ruchu zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa krajowego.

---

(1)  Data złożenia: 17.12.2020.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/11 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/11

---

Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 24 marca 2021 r. w sprawie T-282/19, Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 3 czerwca 2021 r. przez Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi

(Sprawa C-345/21 P)

(2022/C 24/14)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (przedstawiciele: S. Malynicz, BL, S. Baran, barrister, V. Marsland, solicitor)

Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej

Postanowieniem z dnia 23 listopada 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości (izba ds. przyjmowania odwołań do rozpoznania) odmówił przyjęcia odwołania do rozpoznania i orzekł, że Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi pokrywa własne koszty.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/11 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie (Polska) w dniu 21 lipca 2021 r. – J.K., B.K. przeciwko Przedsiębiorstwu Państwowemu X

(Sprawa C-452/21)

(2022/C 24/15)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Okręgowy w Warszawie

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: J.K., B.K.

Strona pozwana: Przedsiębiorstwo Państwowe X

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 191 ust. 1 i 2 Traktatu o Funkcjonowaniu UE, art. 7, 17 i 37 Karty Praw Podstawowych w zw. z art. 1 ust. 1 i art. 2, 8 i 9 Dyrektywy 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnoszącej się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku (1) należy intepretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one takiej wykładni przepisu prawa krajowego, art. 129 ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, która przewiduje zawity termin trzech lat na wystąpienie z roszczeniem związanym z ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości, która uniemożliwia właścicielom nieruchomości objętych obszarem ograniczonego użytkowania związanego z działaniem lotniska uzyskanie odszkodowania za obniżenie wartości nieruchomości i pokrycia kosztów rewitalizacji akustycznej jak w przedmiotowej sprawie?

---

(1)  Dz. U.2002, L 189, s. 12; Polskie wydanie specjalne: Rozdział 15 Tom 007 P. 101 – 115

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/12 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/12

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo (Hiszpania) w dniu 29 lipca 2021 r. – Consejo General de Colegios Oficiales de Farmacéuticos de España / Administración General del Estado

(Sprawa C-469/21)

(2022/C 24/16)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Tribunal Supremo

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Consejo General de Colegios Oficiales de Farmacéuticos de España

Druga strona postępowania: Administración General del Estado

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy przepis krajowy, który ustanawia – jako narzędzie służące systemowi baz – węzeł komunikacji należący do Administración del Estado (administracji państwowej) i zarządzany przez nią, jest zgodny z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2016/161 (1), w szczególności z jego art. 25, 31, 32, 35, 36 i 44? |
| --- | --- |

1)

Czy przepis krajowy, który ustanawia – jako narzędzie służące systemowi baz – węzeł komunikacji należący do Administración del Estado (administracji państwowej) i zarządzany przez nią, jest zgodny z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2016/161 (1), w szczególności z jego art. 25, 31, 32, 35, 36 i 44?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na poprzednie pytanie, czy przepis krajowy, który zobowiązuje apteki do korzystania z tego węzła przy wydawaniu produktów leczniczych finansowanych z Sistema Nacional de Salud (krajowego systemu opieki zdrowotnej), jest zgodny z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2016/161, w szczególności z jego art. 25, 31, 32, 35, 36 i 44? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na poprzednie pytanie, czy przepis krajowy, który zobowiązuje apteki do korzystania z tego węzła przy wydawaniu produktów leczniczych finansowanych z Sistema Nacional de Salud (krajowego systemu opieki zdrowotnej), jest zgodny z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2016/161, w szczególności z jego art. 25, 31, 32, 35, 36 i 44?

| 3) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na poprzednie pytanie, czy przepis krajowy – stanowiący, że w przypadku braku osiągnięcia porozumienia między Administración del Estado (administracją państwową) a podmiotem zarządzającym krajowym systemem, dotyczącego integracji wspomnianego węzła z tym systemem, integracja może zostać narzucona w sposób jednostronny i władczy w drodze rozporządzenia ministerialnego – jest zgodny z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2016/161, w szczególności z jego art. 25, 31, 32, 35, 36 i 44? |
| --- | --- |

3)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na poprzednie pytanie, czy przepis krajowy – stanowiący, że w przypadku braku osiągnięcia porozumienia między Administración del Estado (administracją państwową) a podmiotem zarządzającym krajowym systemem, dotyczącego integracji wspomnianego węzła z tym systemem, integracja może zostać narzucona w sposób jednostronny i władczy w drodze rozporządzenia ministerialnego – jest zgodny z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2016/161, w szczególności z jego art. 25, 31, 32, 35, 36 i 44?

---

(1)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/161 z dnia 2 października 2015 r., uzupełniające dyrektywę 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady przez określenie szczegółowych zasad dotyczących zabezpieczeń umieszczanych na opakowaniach produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. 2016, L 32, s. 1)

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/12 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/12

---

Odwołanie od postanowienia Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 2 czerwca 2021 r. w sprawie T-365/20, Birkenstock Sales GmbH/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 12 sierpnia 2021 r. przez Birkenstock IP GmbH i Birkenstock Sales GmbH

(Sprawa C-498/21 P)

(2022/C 24/17)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszące odwołanie: Birkenstock IP GmbH, Birkenstock Sales GmbH (przedstawiciele: N. Weber i D. Leisner, Rechtsanwälte)

Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej

Postanowieniem z dnia 22 listopada 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (izba ds. przyjmowania odwołań do rozpoznania) odmówił przyjęcia odwołania do rozpoznania i obciążył wnoszące odwołanie ich własnymi kosztami.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/13 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy Poznań – Stare Miasto w Poznaniu (Polska) w dniu 23 sierpnia 2021 r. – MJ przeciwko AA

(Sprawa C-521/21)

(2022/C 24/18)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Rejonowy Poznań – Stare Miasto w Poznaniu

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: MJ

Strona pozwana: AA

Pozostali uczestnicy: Rzecznik Praw Obywatelskich

Pytania prejudycjalne

| 1. | Czy art. 2 i 19 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej („TUE”) oraz art. 6 ust. 1–3 TUE w związku z art. 47 Karty Praw Podstawowych („KPP”) należy rozumieć w ten sposób, że nie jest sądem ustanowionym na podstawie ustawy w rozumieniu prawa Unii sąd, w którego składzie zasiada osoba powołana na stanowisko sędziego w tym sądzie w procedurze, w której:






  a) | wyboru osoby wskazanej do nominacji sędziowskiej Prezydentowi RP dokonała obecna Krajowa Rada Sądownictwa, wybrana sprzecznie z polskimi przepisami konstytucyjnymi i ustawowymi, która nie jest organem niezależnym i nie zasiadają w niej przedstawiciele środowiska sędziowskiego powołani w jej skład niezależnie od władzy wykonawczej i ustawodawczej, a tym samym nie doszło do skutecznego złożenia wniosku o powołanie na urząd sędziego przewidzianego w prawie krajowym; |
| --- | --- | --- |

1.

Czy art. 2 i 19 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej („TUE”) oraz art. 6 ust. 1–3 TUE w związku z art. 47 Karty Praw Podstawowych („KPP”) należy rozumieć w ten sposób, że nie jest sądem ustanowionym na podstawie ustawy w rozumieniu prawa Unii sąd, w którego składzie zasiada osoba powołana na stanowisko sędziego w tym sądzie w procedurze, w której:

a)

wyboru osoby wskazanej do nominacji sędziowskiej Prezydentowi RP dokonała obecna Krajowa Rada Sądownictwa, wybrana sprzecznie z polskimi przepisami konstytucyjnymi i ustawowymi, która nie jest organem niezależnym i nie zasiadają w niej przedstawiciele środowiska sędziowskiego powołani w jej skład niezależnie od władzy wykonawczej i ustawodawczej, a tym samym nie doszło do skutecznego złożenia wniosku o powołanie na urząd sędziego przewidzianego w prawie krajowym;

| b) | uczestnikom konkursu nominacyjnego nie przysługiwało odwołanie do sądu w rozumieniu art. 2 i 19 ust. 1 TUE oraz art. 6 ust. 1–3 TUE w związku z art. 47 Karty Praw Podstawowych; |
| --- | --- |

b)

uczestnikom konkursu nominacyjnego nie przysługiwało odwołanie do sądu w rozumieniu art. 2 i 19 ust. 1 TUE oraz art. 6 ust. 1–3 TUE w związku z art. 47 Karty Praw Podstawowych;

| 2. | Czy art. 2 i art. 19 ust. 1 TUE w związku z art. 47 KPP należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji, gdy w składzie sądu zasiada osoba powołana w warunkach opisanych w punkcie 1:






  a) | stoją one na przeszkodzie stosowaniu przepisów prawa krajowego, które badanie zgodności z prawem powołania takiej osoby na urząd sędziego przekazują do wyłącznej właściwości izby Sądu Najwyższego, składającej się wyłącznie z osób powołanych na urząd sędziego w warunkach opisanych w punkcie 1, i które zarazem nakazują pozostawienie bez rozpoznania zarzutów dotyczących powołania na urząd sędziego, przy uwzględnieniu kontekstu instytucjonalnego oraz systemowego; |
| --- | --- | --- |

2.

Czy art. 2 i art. 19 ust. 1 TUE w związku z art. 47 KPP należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji, gdy w składzie sądu zasiada osoba powołana w warunkach opisanych w punkcie 1:

a)

stoją one na przeszkodzie stosowaniu przepisów prawa krajowego, które badanie zgodności z prawem powołania takiej osoby na urząd sędziego przekazują do wyłącznej właściwości izby Sądu Najwyższego, składającej się wyłącznie z osób powołanych na urząd sędziego w warunkach opisanych w punkcie 1, i które zarazem nakazują pozostawienie bez rozpoznania zarzutów dotyczących powołania na urząd sędziego, przy uwzględnieniu kontekstu instytucjonalnego oraz systemowego;

| b) | wymagają one, w celu zapewnienia skuteczności prawa europejskiego, takiej wykładni przepisów prawa krajowego, która umożliwi sądowi, również z urzędu, wyłączenie takiej osoby od rozpoznania sprawy na podstawie – stosowanych przez analogię – przepisów o wyłączeniu sędziego, który jest niezdolny do orzekania [iudex inhabilis]; |
| --- | --- |

b)

wymagają one, w celu zapewnienia skuteczności prawa europejskiego, takiej wykładni przepisów prawa krajowego, która umożliwi sądowi, również z urzędu, wyłączenie takiej osoby od rozpoznania sprawy na podstawie – stosowanych przez analogię – przepisów o wyłączeniu sędziego, który jest niezdolny do orzekania [iudex inhabilis];

| c) | wymagają one, aby sąd krajowy w celu zastosowania prawa unijnego i osiągnięcia effet utile pominął wyrok krajowego trybunału konstytucyjnego, o ile wyrok ten uznaje za niezgodne z prawem krajowym rozpoznanie wniosku o wyłączenie sędziego z powodu podniesienia okoliczności wadliwości powołania sędziego, które nie spełniało wymogów Unii Europejskiej dotyczących niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy w rozumieniu art. 19 ust. 1 TUE w związku z art. 47 KPP; |
| --- | --- |

c)

wymagają one, aby sąd krajowy w celu zastosowania prawa unijnego i osiągnięcia effet utile pominął wyrok krajowego trybunału konstytucyjnego, o ile wyrok ten uznaje za niezgodne z prawem krajowym rozpoznanie wniosku o wyłączenie sędziego z powodu podniesienia okoliczności wadliwości powołania sędziego, które nie spełniało wymogów Unii Europejskiej dotyczących niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy w rozumieniu art. 19 ust. 1 TUE w związku z art. 47 KPP;

| d) | wymagają one, aby sąd krajowy w celu zastosowania prawa unijnego i osiągnięcia effet utile pominął wyrok krajowego trybunału konstytucyjnego, jeśli stoi on na przeszkodzie wykonaniu postanowienia Trybunału Sprawiedliwości UE w przedmiocie środków tymczasowych, które to postanowienie nakazuje zawieszenie stosowania przepisów krajowych uniemożliwiających badanie przez sądy krajowe spełnienia wymogów Unii Europejskiej dotyczących niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy w rozumieniu art. 19 ust. 1 TUE w związku z art. 47 Karty Praw Podstawowych. |
| --- | --- |

d)

wymagają one, aby sąd krajowy w celu zastosowania prawa unijnego i osiągnięcia effet utile pominął wyrok krajowego trybunału konstytucyjnego, jeśli stoi on na przeszkodzie wykonaniu postanowienia Trybunału Sprawiedliwości UE w przedmiocie środków tymczasowych, które to postanowienie nakazuje zawieszenie stosowania przepisów krajowych uniemożliwiających badanie przez sądy krajowe spełnienia wymogów Unii Europejskiej dotyczących niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy w rozumieniu art. 19 ust. 1 TUE w związku z art. 47 Karty Praw Podstawowych.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/14 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/14

---

Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 30 czerwca 2021 r. w sprawie T-51/20, Mélin/Parlament, wniesione w dniu 30 sierpnia 2021 r. przez Joëlle Mélin

(Sprawa C-541/21 P)

(2022/C 24/19)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Joëlle Mélin (przedstawiciel: adwokat F. Wagner)

Druga strona postępowania: Parlament Europejski

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie T-51/20, Mélin/Parlement; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie T-51/20, Mélin/Parlement;

| — | uwzględnienie zarzutu bezprawności i stwierdzenie, że art. 33 akapity 1 i 2 oraz art. 68 akapity 1 i 2 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (zwanych dalej „przepisami wykonawczymi”) są niezgodne z prawem; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie zarzutu bezprawności i stwierdzenie, że art. 33 akapity 1 i 2 oraz art. 68 akapity 1 i 2 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (zwanych dalej „przepisami wykonawczymi”) są niezgodne z prawem;

| — | stwierdzenie braku podstawy prawnej decyzji sekretarza generalnego z dnia 17 grudnia 2019 r. i stwierdzenie jej nieważności; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie braku podstawy prawnej decyzji sekretarza generalnego z dnia 17 grudnia 2019 r. i stwierdzenie jej nieważności;

Tytułem żądanie głównego:

| — | stwierdzenie, że Joëlle Mélin przedstawiła dowód zatrudnienia swojej asystentki zgodnie z wymogami art. 33 akapity 1 i 2 przepisów wykonawczych i orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że Joëlle Mélin przedstawiła dowód zatrudnienia swojej asystentki zgodnie z wymogami art. 33 akapity 1 i 2 przepisów wykonawczych i orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej;

W rezultacie,

| — | stwierdzenie nieważności decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 17 grudnia 2019 r., doręczonej pismem nr D202484 z dnia 18 grudnia 2019 r., wydanej na podstawie art. 68 decyzji prezydium Parlamentu Europejskiego nr 2009/C 159/01 z dni 19 maja i 9 lipca 2008 r.„ustanawiającej przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego” ze zmianami, stwierdzającej istnienie po stronie Parlamentu wierzytelności wobec skarżącej w kwocie 130 339,35 EUR z tytułu nienależnie wypłaconych kwot w ramach pomocy parlamentarnej i uzasadniającej wszczęcie ich windykacji. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 17 grudnia 2019 r., doręczonej pismem nr D202484 z dnia 18 grudnia 2019 r., wydanej na podstawie art. 68 decyzji prezydium Parlamentu Europejskiego nr 2009/C 159/01 z dni 19 maja i 9 lipca 2008 r.„ustanawiającej przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego” ze zmianami, stwierdzającej istnienie po stronie Parlamentu wierzytelności wobec skarżącej w kwocie 130 339,35 EUR z tytułu nienależnie wypłaconych kwot w ramach pomocy parlamentarnej i uzasadniającej wszczęcie ich windykacji.

| — | stwierdzenie nieważności noty obciążeniowej nr 2019–2081 informującej skarżącą o istnieniu wierzytelności względem niej w związku z decyzją sekretarza generalnego z dnia 17 grudnia 2019 r. i wzywającej ją do zwrotu nienależnie wypłaconych kwot w ramach pomocy parlamentarnej na podstawie art. 68 przepisów wykonawczych oraz art. 98–101 rozporządzenia finansowego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności noty obciążeniowej nr 2019–2081 informującej skarżącą o istnieniu wierzytelności względem niej w związku z decyzją sekretarza generalnego z dnia 17 grudnia 2019 r. i wzywającej ją do zwrotu nienależnie wypłaconych kwot w ramach pomocy parlamentarnej na podstawie art. 68 przepisów wykonawczych oraz art. 98–101 rozporządzenia finansowego;

| — | Obciążenie Parlamentu kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Obciążenie Parlamentu kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca podnosi jeden zarzut, zatytułowany „NARUSZENIE PRZEZ SĄD PRAWA UNII – NARUSZENIE PRAWA I BŁĘDNA KWALIFIKACJA PRAWNA OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH – OCZYWISTY BŁĄD W OCENIE – PRZEINACZENIE WYROKU”, który został podzielony na dwie części – pierwszą, dotyczącą zarzutu bezprawności podniesionego w pierwszej instancji i analizy przez Sąd zarzutu pierwszego, oraz drugą, dotyczącą istoty zarzutu trzeciego i jego analizy przez Sąd.

W ramach części pierwszej skarżąca podnosi zarzut bezprawności, twierdząc, że art. 33 akapity 1 i 2 oraz art. 68 akapity 1 i 2 przepisów wykonawczych naruszają zasady pewności prawa i uzasadnionych oczekiwań. Argumenty podniesione przez skarżącą w ramach części drugiej dotyczą oceny przez Sąd naruszeń prawa zarzucanych sekretarzowi generalnemu.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/15 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie (Polska) w dniu 13 września 2021 r. – I.S., K.S. przeciwko YYY. S.A.

(Sprawa C-570/21)

(2022/C 24/20)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: I.S., K.S.

Strona pozwana: YYY. S.A.

Pytania prejudycjalne

| 1. | Czy art. 2 lit. b dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (1) oraz jej motywy, należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on zaliczeniu do definicji „konsumenta” osobę prowadzącą działalność gospodarczą, która zawarła wspólnie z kredytobiorcą nieprowadzącym takiej działalności umowę kredytu indeksowanego do waluty obcej przeznaczonego do użytku po części gospodarczego jednego z kredytobiorców, a po części niezwiązanego z jego działalnością gospodarczą i to nie tylko w sytuacji, gdy użytek gospodarczy jest na tyle marginalny, iż odgrywa jedynie nikłą rolę w ogólnym kontekście danej umowy, przy braku znaczenia, iż pozagospodarczy aspekt ma charakter dominujący;
  W razie pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, |
| --- | --- |

1.

Czy art. 2 lit. b dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (1) oraz jej motywy, należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on zaliczeniu do definicji „konsumenta” osobę prowadzącą działalność gospodarczą, która zawarła wspólnie z kredytobiorcą nieprowadzącym takiej działalności umowę kredytu indeksowanego do waluty obcej przeznaczonego do użytku po części gospodarczego jednego z kredytobiorców, a po części niezwiązanego z jego działalnością gospodarczą i to nie tylko w sytuacji, gdy użytek gospodarczy jest na tyle marginalny, iż odgrywa jedynie nikłą rolę w ogólnym kontekście danej umowy, przy braku znaczenia, iż pozagospodarczy aspekt ma charakter dominujący;

W razie pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze,

| 2. | czy art. 2 lit. b dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich oraz jej motywy, należy interpretować w ten sposób, że zawarte w tym przepisie pojęcie „konsumenta” obejmuje także osobę, która w chwili podpisania umowy prowadziła działalność gospodarczą, zaś drugi kredytobiorca takiej działalności w ogóle nie prowadził, a następnie obie te osoby zawarły z Bankiem umowę kredytu indeksowanego do waluty obcej, którego kapitał został częściowo wykorzystany na cel gospodarczy jednego z kredytobiorców, a po części na cel niezwiązany z prowadzoną działalnością gospodarczą, w sytuacji, gdy użytek gospodarczy nie ma charakteru marginalnego i nie odgrywa jedynie nikłej roli w ogólnym kontekście umowy kredytu, przy czym pozagospodarczy aspekt ma charakter dominujący, a bez wykorzystania kapitału kredytu na cel gospodarczy nie byłoby możliwe jego udzielenie na cel pozagospodarczy? |
| --- | --- |

2.

czy art. 2 lit. b dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich oraz jej motywy, należy interpretować w ten sposób, że zawarte w tym przepisie pojęcie „konsumenta” obejmuje także osobę, która w chwili podpisania umowy prowadziła działalność gospodarczą, zaś drugi kredytobiorca takiej działalności w ogóle nie prowadził, a następnie obie te osoby zawarły z Bankiem umowę kredytu indeksowanego do waluty obcej, którego kapitał został częściowo wykorzystany na cel gospodarczy jednego z kredytobiorców, a po części na cel niezwiązany z prowadzoną działalnością gospodarczą, w sytuacji, gdy użytek gospodarczy nie ma charakteru marginalnego i nie odgrywa jedynie nikłej roli w ogólnym kontekście umowy kredytu, przy czym pozagospodarczy aspekt ma charakter dominujący, a bez wykorzystania kapitału kredytu na cel gospodarczy nie byłoby możliwe jego udzielenie na cel pozagospodarczy?

---

(1)  Dz. U. 1993, L 95, s. 29; Polskie wydanie specjalne: Rozdział 15 Tom 002 P. 288 – 293

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/16 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/16

---

Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 14 lipca 2021 r. w sprawie T-740/20, Arnautu/Parlament, wniesione w dniu 17 września 2021 r. przez Marie-Christine Arnautu

(Sprawa C-573/21 P)

(2022/C 24/21)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Marie-Christine Arnautu (przedstawiciel: adwokat F. Wagner)

Druga strona postępowania: Parlament Europejski

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 14 lipca 2021 r. w sprawie T-740/20, Arnautu/Parlement; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 14 lipca 2021 r. w sprawie T-740/20, Arnautu/Parlement;

| — | uwzględnienie zarzutu bezprawności i stwierdzenie, że art. 33 akapity 1 i 2 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (zwanych dalej „przepisami wykonawczymi”) są niezgodne z prawem; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie zarzutu bezprawności i stwierdzenie, że art. 33 akapity 1 i 2 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (zwanych dalej „przepisami wykonawczymi”) są niezgodne z prawem;

| — | stwierdzenie braku podstawy prawnej decyzji sekretarza generalnego z dnia 21 września 2020 r. i stwierdzenie jej nieważności; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie braku podstawy prawnej decyzji sekretarza generalnego z dnia 21 września 2020 r. i stwierdzenie jej nieważności;

Tytułem żądanie głównego:

| — | stwierdzenie, że Marie-Christine Arnautu przedstawiła dowód zatrudnienia swojego asystenta zgodnie z wymogami art. 33 akapity 1 i 2 przepisów wykonawczych i orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że Marie-Christine Arnautu przedstawiła dowód zatrudnienia swojego asystenta zgodnie z wymogami art. 33 akapity 1 i 2 przepisów wykonawczych i orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej;

W rezultacie,

| — | stwierdzenie nieważności decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 21 września 2020 r., wydanej na podstawie art. 68 decyzji prezydium Parlamentu Europejskiego nr 2009/C 159/01 z dni 19 maja i 9 lipca 2008 r.„ustanawiającej przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego” ze zmianami, stwierdzającej istnienie po stronie Parlamentu wierzytelności wobec skarżącej w kwocie 87 203,46 EUR z tytułu nienależnie wypłaconych kwot w ramach pomocy parlamentarnej i uzasadniającej wszczęcie ich windykacji. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 21 września 2020 r., wydanej na podstawie art. 68 decyzji prezydium Parlamentu Europejskiego nr 2009/C 159/01 z dni 19 maja i 9 lipca 2008 r.„ustanawiającej przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego” ze zmianami, stwierdzającej istnienie po stronie Parlamentu wierzytelności wobec skarżącej w kwocie 87 203,46 EUR z tytułu nienależnie wypłaconych kwot w ramach pomocy parlamentarnej i uzasadniającej wszczęcie ich windykacji.

| — | stwierdzenie nieważności noty obciążeniowej nr 7000001577 informującej skarżącą o istnieniu wierzytelności względem niej w związku z decyzją sekretarza generalnego z dnia 21 września 2020 r. i wzywającej ją do zwrotu nienależnie wypłaconych kwot w ramach pomocy parlamentarnej na podstawie art. 68 przepisów wykonawczych oraz art. 98-101 rozporządzenia finansowego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności noty obciążeniowej nr 7000001577 informującej skarżącą o istnieniu wierzytelności względem niej w związku z decyzją sekretarza generalnego z dnia 21 września 2020 r. i wzywającej ją do zwrotu nienależnie wypłaconych kwot w ramach pomocy parlamentarnej na podstawie art. 68 przepisów wykonawczych oraz art. 98-101 rozporządzenia finansowego;

| — | Obciążenie Parlamentu kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Obciążenie Parlamentu kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca podnosi jeden zarzut, zatytułowany „NARUSZENIE PRZEZ SĄD PRAWA UNII – NARUSZENIE PRAWA I BŁĘDNA KWALIFIKACJA PRAWNA OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH – OCZYWISTY BŁĄD W OCENIE – PRZEINACZENIE WYROKU”, który został podzielony na dwie części – pierwszą, dotyczącą zarzutu bezprawności podniesionego w pierwszej instancji i analizy przez Sąd zarzutu pierwszego, oraz drugą, dotyczącą istoty zarzutu trzeciego i jego analizy przez Sąd.

W ramach części pierwszej skarżąca podnosi zarzut bezprawności, twierdząc, że art. 33 akapity 1 i 2 oraz art. 68 akapity 1 i 2 przepisów wykonawczych naruszają zasady pewności prawa i uzasadnionych oczekiwań. Argumenty podniesione przez skarżącą w ramach części drugiej dotyczą oceny przez Sąd pojęcia „niezbędnej pomocy bezpośrednio związanej z wykonywaniem mandatu poselskiego”.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/17 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wyrchowen administratiwen syd (Bułgaria) w dniu 6 października 2021 r. – „Momtrade – Ruse” OOD / Direktor na direkcija „Obżałwane i danyczno-osiguritełna praktika” Warna pri Centrałno uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite

(Sprawa C-620/21)

(2022/C 24/22)

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Wyrchowen administratiwen syd

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca w postępowaniu kasacyjnym i strona przeciwna w postępowaniu ze skargi wzajemnej:„Momtrade – Ruse” OOD

Strona przeciwna w postępowaniu kasacyjnym i strona skarżąca w postępowaniu ze skargi wzajemnej: Direktor na direkcija „Obżałwane i danyczno-osiguritełna praktika” Warna pri Centrałno uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy wykładnia art. 132 ust. 1 lit. g) dyrektywy 2006/112/WE (1) Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej umożliwia spółce handlowej zarejestrowanej jako usługodawca świadczący usługi opieki społecznej w danym państwie członkowskim (w niniejszym wypadku w Bułgarii) powołanie się na ten przepis w celu uzyskania zwolnienia dokonanych przez nią świadczeń dotyczących usług opieki społecznej na rzecz osób fizycznych będących obywatelami innych państw członkowskich na terytorium tych państw? Czy znaczenie dla odpowiedzi udzielonej na to pytanie ma okoliczność, że usługobiorcy są zapewniani usługodawcy za pośrednictwem spółek handlowych zarejestrowanych w państwach członkowskich, na których terytorium są świadczone usługi? |
| --- | --- |

1)

Czy wykładnia art. 132 ust. 1 lit. g) dyrektywy 2006/112/WE (1) Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej umożliwia spółce handlowej zarejestrowanej jako usługodawca świadczący usługi opieki społecznej w danym państwie członkowskim (w niniejszym wypadku w Bułgarii) powołanie się na ten przepis w celu uzyskania zwolnienia dokonanych przez nią świadczeń dotyczących usług opieki społecznej na rzecz osób fizycznych będących obywatelami innych państw członkowskich na terytorium tych państw? Czy znaczenie dla odpowiedzi udzielonej na to pytanie ma okoliczność, że usługobiorcy są zapewniani usługodawcy za pośrednictwem spółek handlowych zarejestrowanych w państwach członkowskich, na których terytorium są świadczone usługi?

| 2) | Na wypadek udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, w ramach wykładni i stosowania wspomnianego przepisu prawa Unii, według jakich kryteriów i zgodnie z którym prawem – bułgarskim czy też austriackim lub niemieckim – należy oceniać, czy kontrolowana spółka jest „podmiotem uznanym za podmiot o charakterze społecznym”, i uznać za wykazane wykonywanie świadczenia usług „ściśle związanych z opieką i pomocą społeczną”? |
| --- | --- |

2)

Na wypadek udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, w ramach wykładni i stosowania wspomnianego przepisu prawa Unii, według jakich kryteriów i zgodnie z którym prawem – bułgarskim czy też austriackim lub niemieckim – należy oceniać, czy kontrolowana spółka jest „podmiotem uznanym za podmiot o charakterze społecznym”, i uznać za wykazane wykonywanie świadczenia usług „ściśle związanych z opieką i pomocą społeczną”?

| 3) | Zgodnie z tą wykładnią, czy rejestracja spółki handlowej jako usługodawcy świadczącego usługi opieki społecznej – zdefiniowane w krajowym prawodawstwie – jest wystarczająca, aby przyjąć, że spółka stanowi „podmiot uznany za podmiot o charakterze społecznym” przez dane państwo członkowskie? |
| --- | --- |

3)

Zgodnie z tą wykładnią, czy rejestracja spółki handlowej jako usługodawcy świadczącego usługi opieki społecznej – zdefiniowane w krajowym prawodawstwie – jest wystarczająca, aby przyjąć, że spółka stanowi „podmiot uznany za podmiot o charakterze społecznym” przez dane państwo członkowskie?

---

(1)  Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej; Dz.U. 2006, L 347, s. 1.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/17 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen syd Sofija-grad (Bułgaria) w dniu 6 października 2021 r. – WS / Interwjuiraszt organ na Dyrżawna agencija za beżancite pri Ministerskija sywet

(Sprawa C-621/21)

(2022/C 24/23)

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Administratiwen syd Sofija-grad

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: WS

Strona przeciwna: Interwjuiraszt organ na Dyrżawna agencija za beżancite pri Ministerskija sywet

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy dla celów zakwalifikowania przemocy wobec kobiet ze względu na płeć jako podstawy udzielenia ochrony międzynarodowej na podstawie Konwencji dotyczącej statusu uchodźców, [sporządzonej w Genewie dnia 28 lipca] 1951 r., i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE (1) z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony, Dz.U. 2011, L 337, mają zastosowanie, zgodnie z motywem 17 dyrektywy 2011/95/UE, definicje i postanowienia Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet, [przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 18 grudnia 1979 r.], i Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej, [sporządzonej w Stambule dnia 11 maja 2011 r.], czy też przemoc wobec kobiet ze względu na płeć, jako podstawa udzielenia ochrony międzynarodowej na podstawie dyrektywy 2011/95, ma samodzielne znaczenie – odmienne od znaczenia wskazanego w wymienionych aktach prawa międzynarodowego? |
| --- | --- |

1)

Czy dla celów zakwalifikowania przemocy wobec kobiet ze względu na płeć jako podstawy udzielenia ochrony międzynarodowej na podstawie Konwencji dotyczącej statusu uchodźców, [sporządzonej w Genewie dnia 28 lipca] 1951 r., i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE (1) z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony, Dz.U. 2011, L 337, mają zastosowanie, zgodnie z motywem 17 dyrektywy 2011/95/UE, definicje i postanowienia Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet, [przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 18 grudnia 1979 r.], i Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej, [sporządzonej w Stambule dnia 11 maja 2011 r.], czy też przemoc wobec kobiet ze względu na płeć, jako podstawa udzielenia ochrony międzynarodowej na podstawie dyrektywy 2011/95, ma samodzielne znaczenie – odmienne od znaczenia wskazanego w wymienionych aktach prawa międzynarodowego?

| 2) | Czy dla celów ustalenia przynależności do szczególnej grupy społecznej jako powodu prześladowania określonego w art. 10 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2011/95, przy twierdzeniach dotyczących przemocy wobec kobiet ze względu na płeć, należy uwzględnić wyłącznie biologiczną lub społeczną płeć ofiary prześladowania (przemocy skierowanej przeciwko kobiecie wyłącznie ze względu na to, że jest kobietą), czy też wskazane w sposób niewyczerpujący w motywie 30 dyrektywy 2011/95/UE konkretne formy/akty/działania związane z prześladowaniem mogą być rozstrzygające dla celów określenia „szczególnej grupy społecznej”, to jest jej cechy odróżniającej, w zależności od warunków w państwie pochodzenia, czy też akty te odnoszą się jedynie do aktów prześladowania określonych w art. 9 ust. 2 lit. a) i b) dyrektywy 2011/95? |
| --- | --- |

2)

Czy dla celów ustalenia przynależności do szczególnej grupy społecznej jako powodu prześladowania określonego w art. 10 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2011/95, przy twierdzeniach dotyczących przemocy wobec kobiet ze względu na płeć, należy uwzględnić wyłącznie biologiczną lub społeczną płeć ofiary prześladowania (przemocy skierowanej przeciwko kobiecie wyłącznie ze względu na to, że jest kobietą), czy też wskazane w sposób niewyczerpujący w motywie 30 dyrektywy 2011/95/UE konkretne formy/akty/działania związane z prześladowaniem mogą być rozstrzygające dla celów określenia „szczególnej grupy społecznej”, to jest jej cechy odróżniającej, w zależności od warunków w państwie pochodzenia, czy też akty te odnoszą się jedynie do aktów prześladowania określonych w art. 9 ust. 2 lit. a) i b) dyrektywy 2011/95?

| 3) | W wypadku podnoszonych przez osobę wnioskującą o ochronę twierdzeń dotyczących przemocy ze względu na płeć w formie przemocy domowej, czy płeć biologiczna lub społeczna stanowi wystarczającą podstawę określenia przynależności do szczególnej grupy społecznej, o której mowa w art. 10 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2011/95, czy też należy ustalić dodatkową cechę odróżniającą grupy, przy literalnej, dosłownej wykładni art. 10 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2011/95/UE, w którym określono przesłanki kumulatywne, zaś w odniesieniu do aspektów płci – przesłanki alternatywne? |
| --- | --- |

3)

W wypadku podnoszonych przez osobę wnioskującą o ochronę twierdzeń dotyczących przemocy ze względu na płeć w formie przemocy domowej, czy płeć biologiczna lub społeczna stanowi wystarczającą podstawę określenia przynależności do szczególnej grupy społecznej, o której mowa w art. 10 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2011/95, czy też należy ustalić dodatkową cechę odróżniającą grupy, przy literalnej, dosłownej wykładni art. 10 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2011/95/UE, w którym określono przesłanki kumulatywne, zaś w odniesieniu do aspektów płci – przesłanki alternatywne?

| 4) | Czy związek przyczynowo-skutkowy, o którym mowa w art. 9 ust. 3 dyrektywy 2011/95, w wypadku istnienia twierdzeń dotyczących przemocy ze względu na płeć w formie przemocy domowej podmiotu niepublicznego dopuszczającego się prześladowania w rozumieniu art. 6 lit. c) dyrektywy 2011/95, należy interpretować w ten sposób, że wystarczające jest ustalenie związku między powodami wskazanymi w art. 10 a aktami prześladowania określonymi w [art. 9] ust. 1, czy też obligatoryjnie należy ustalić brak udzielenia ochrony przed podnoszonym prześladowaniem, odpowiednio – czy taki związek istnieje w wypadkach, gdy podmioty niepubliczne dopuszczające się prześladowania nie podejmują odrębnych aktów prześladowania/przemocy, jako takich, związanych z płcią prześladowanej osoby? |
| --- | --- |

4)

Czy związek przyczynowo-skutkowy, o którym mowa w art. 9 ust. 3 dyrektywy 2011/95, w wypadku istnienia twierdzeń dotyczących przemocy ze względu na płeć w formie przemocy domowej podmiotu niepublicznego dopuszczającego się prześladowania w rozumieniu art. 6 lit. c) dyrektywy 2011/95, należy interpretować w ten sposób, że wystarczające jest ustalenie związku między powodami wskazanymi w art. 10 a aktami prześladowania określonymi w [art. 9] ust. 1, czy też obligatoryjnie należy ustalić brak udzielenia ochrony przed podnoszonym prześladowaniem, odpowiednio – czy taki związek istnieje w wypadkach, gdy podmioty niepubliczne dopuszczające się prześladowania nie podejmują odrębnych aktów prześladowania/przemocy, jako takich, związanych z płcią prześladowanej osoby?

| 5) | W wypadku spełnienia pozostałych przesłanek w tym względzie, czy realna groźba zabójstwa honorowego na wypadek ewentualnego powrotu do państwa pochodzenia może uzasadnić udzielenie ochrony uzupełniającej określonej w art. 15 lit. a) dyrektywy 2011/95 w związku z art. 2 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (nikt nie może umyślnie zostać pozbawiony życia), czy też należy ją zakwalifikować jako krzywdę określoną w art. 15 lit. b) dyrektywy 2011/95 w związku z art. 3 EKPC, interpretowanych w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, przy łącznej ocenie ryzyka zaistnienia innych aktów przemocy ze względu na płeć, odpowiednio – czy wystarczający dla udzielenia tej ochrony jest wyrażony przez osobę wnioskującą subiektywny brak woli otrzymania ochrony w państwie jej pochodzenia? |
| --- | --- |

5)

W wypadku spełnienia pozostałych przesłanek w tym względzie, czy realna groźba zabójstwa honorowego na wypadek ewentualnego powrotu do państwa pochodzenia może uzasadnić udzielenie ochrony uzupełniającej określonej w art. 15 lit. a) dyrektywy 2011/95 w związku z art. 2 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (nikt nie może umyślnie zostać pozbawiony życia), czy też należy ją zakwalifikować jako krzywdę określoną w art. 15 lit. b) dyrektywy 2011/95 w związku z art. 3 EKPC, interpretowanych w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, przy łącznej ocenie ryzyka zaistnienia innych aktów przemocy ze względu na płeć, odpowiednio – czy wystarczający dla udzielenia tej ochrony jest wyrażony przez osobę wnioskującą subiektywny brak woli otrzymania ochrony w państwie jej pochodzenia?

---

(1)  Dz.U. 2011, L 337, s. 9.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/18 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof 's-Hertogenbosch (Niderlandy) w dniu 14 października 2021 r. – Taxi Horn Tours BV/gemeente Weert, gemeente Nederweert, Touringcars VOF

(Sprawa C-631/21)

(2022/C 24/24)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Gerechtshof 's-Hertogenbosch

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca środek odwoławczy: Taxi Horn Tours BV

Druga strona postępowania: gemeente Weert, gemeente Nederweert, Touringcars VOF

Pytania prejudycjalne

| 1) | Jeżeli współpracujące ze sobą podmioty (osoby fizyczne i/lub prawne) prowadzą wspólne przedsiębiorstwo (w niniejszej sprawie w formie vennootschap onder firma [spółki prawa niderlandzkiego mającej konstrukcję prawną zbliżoną do spółki jawnej]):






  — | to czy każdy z tych współpracujących podmiotów powinien złożyć odrębny jednolity europejski dokument zamówienia; czy też |
| --- | --- | --- |

1)

Jeżeli współpracujące ze sobą podmioty (osoby fizyczne i/lub prawne) prowadzą wspólne przedsiębiorstwo (w niniejszej sprawie w formie vennootschap onder firma [spółki prawa niderlandzkiego mającej konstrukcję prawną zbliżoną do spółki jawnej]):

—

to czy każdy z tych współpracujących podmiotów powinien złożyć odrębny jednolity europejski dokument zamówienia; czy też

| — | odrębny jednolity europejski dokument zamówienia powinny złożyć wszystkie współpracujące podmioty oraz ich wspólne przedsiębiorstwo; czy też |
| --- | --- |

—

odrębny jednolity europejski dokument zamówienia powinny złożyć wszystkie współpracujące podmioty oraz ich wspólne przedsiębiorstwo; czy też

| — | wystarczy, że jednolity europejski dokument zamówienia zostanie złożony tylko przez wspólne przedsiębiorstwo? |
| --- | --- |

—

wystarczy, że jednolity europejski dokument zamówienia zostanie złożony tylko przez wspólne przedsiębiorstwo?

| 2) | Czy ma przy tym znaczenie:






  — | czy wspólne przedsiębiorstwo ma charakter tymczasowy czy nie tymczasowy (trwały)?; |
| --- | --- | --- |

2)

Czy ma przy tym znaczenie:

—

czy wspólne przedsiębiorstwo ma charakter tymczasowy czy nie tymczasowy (trwały)?;

| — | że współpracujące osoby same są przedsiębiorcami; |
| --- | --- |

—

że współpracujące osoby same są przedsiębiorcami;

| — | że współpracujące osoby prowadzą własne przedsiębiorstwa podobne do wspólnego przedsiębiorstwa, a w każdym razie prowadzą działalność na tym samym rynku; |
| --- | --- |

—

że współpracujące osoby prowadzą własne przedsiębiorstwa podobne do wspólnego przedsiębiorstwa, a w każdym razie prowadzą działalność na tym samym rynku;

| — | że wspólne przedsiębiorstwo nie ma osobowości prawnej; |
| --- | --- |

—

że wspólne przedsiębiorstwo nie ma osobowości prawnej;

| — | że wspólne przedsiębiorstwo może posiadać odrębny (od majątku wspólników) majątek (z którego odpowiada za zobowiązania); |
| --- | --- |

—

że wspólne przedsiębiorstwo może posiadać odrębny (od majątku wspólników) majątek (z którego odpowiada za zobowiązania);

| — | czy zgodnie z prawem krajowym wspólne przedsiębiorstwo jest upoważnione do reprezentacji współpracujących osób w zakresie udzielania informacji objętych jednolitym europejskim dokumentem zamówienia; |
| --- | --- |

—

czy zgodnie z prawem krajowym wspólne przedsiębiorstwo jest upoważnione do reprezentacji współpracujących osób w zakresie udzielania informacji objętych jednolitym europejskim dokumentem zamówienia;

| — | że zgodnie z prawem krajowym w przypadku spółki takiej jak niderlandzka vennootschap onder firma to wspólnicy (a zatem nie sama spółka) zobowiązują się do wykonania zobowiązań wynikających z zamówienia i odpowiadają solidarnie za ich wykonanie? |
| --- | --- |

—

że zgodnie z prawem krajowym w przypadku spółki takiej jak niderlandzka vennootschap onder firma to wspólnicy (a zatem nie sama spółka) zobowiązują się do wykonania zobowiązań wynikających z zamówienia i odpowiadają solidarnie za ich wykonanie?

| 3) | Jeżeli znaczenie ma więcej niż jeden z czynników wymienionych w pytaniu 2, to jaki jest stosunek pomiędzy nimi? Czy niektóre z czynników mają większe znaczenie niż inne lub nawet znaczenie decydujące? |
| --- | --- |

3)

Jeżeli znaczenie ma więcej niż jeden z czynników wymienionych w pytaniu 2, to jaki jest stosunek pomiędzy nimi? Czy niektóre z czynników mają większe znaczenie niż inne lub nawet znaczenie decydujące?

| 4) | Czy prawdą jest, że w przypadku wspólnego przedsiębiorstwa wymaga się w każdym wypadku złożenia przez każdy współpracujący w nim podmiot odrębnego jednolitego europejskiego dokumentu zamówienia, jeżeli przy wykonywaniu zamówienia będzie ono wykorzystywać również środki, które należą do odrębnych przedsiębiorstw tych podmiotów (takich jak pracownicy czy inne zasoby przedsiębiorstwa)? |
| --- | --- |

4)

Czy prawdą jest, że w przypadku wspólnego przedsiębiorstwa wymaga się w każdym wypadku złożenia przez każdy współpracujący w nim podmiot odrębnego jednolitego europejskiego dokumentu zamówienia, jeżeli przy wykonywaniu zamówienia będzie ono wykorzystywać również środki, które należą do odrębnych przedsiębiorstw tych podmiotów (takich jak pracownicy czy inne zasoby przedsiębiorstwa)?

| 5) | Czy wspólne przedsiębiorstwo musi spełniać określone wymogi, aby można było uznać je za jednego wykonawcę? Jeżeli tak, to jakie są to wymogi? |
| --- | --- |

5)

Czy wspólne przedsiębiorstwo musi spełniać określone wymogi, aby można było uznać je za jednego wykonawcę? Jeżeli tak, to jakie są to wymogi?

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/19 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/19

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 18 października 2021 r. – K.R./Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

(Sprawa C-637/21)

(2022/C 24/25)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Raad van State

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: K.R.

Strona przeciwna: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 16 ust. 4 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG (1) należy interpretować w ten sposób, że każda, chociażby krótkotrwała obecność obywatela Unii korzystającego z prawa stałego pobytu w przyjmującym państwie członkowskim jest wystarczająca do przerwania biegu okresu nieobecności przekraczającej dwa kolejne lata? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 16 ust. 4 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG (1) należy interpretować w ten sposób, że każda, chociażby krótkotrwała obecność obywatela Unii korzystającego z prawa stałego pobytu w przyjmującym państwie członkowskim jest wystarczająca do przerwania biegu okresu nieobecności przekraczającej dwa kolejne lata?

| 2) | Jeżeli na powyższe pytanie zostanie udzielona odpowiedź przecząca: jakie czynniki należy brać pod uwagę ustalając, czy obecność takiego obywatela Unii w przyjmującym państwie członkowskim przerywa bieg okresu przekraczającej dwa kolejne lata nieobecności w przyjmującym państwie członkowskim? Czy można przy tym przyznać znaczenie okoliczności, że dany obywatel Unii przeniósł ośrodek swoich interesów życiowych do innego państwa członkowskiego? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli na powyższe pytanie zostanie udzielona odpowiedź przecząca: jakie czynniki należy brać pod uwagę ustalając, czy obecność takiego obywatela Unii w przyjmującym państwie członkowskim przerywa bieg okresu przekraczającej dwa kolejne lata nieobecności w przyjmującym państwie członkowskim? Czy można przy tym przyznać znaczenie okoliczności, że dany obywatel Unii przeniósł ośrodek swoich interesów życiowych do innego państwa członkowskiego?

---

(1)  Dz.U. 2004, L 158, s. 77.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/20 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/20

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch (Niderlandy) w dniu 25 października 2021 r. – K, L / Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

(Sprawa C-646/21)

(2022/C 24/26)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch

Strony w postępowaniu głównym

Wnioskodawczynie: K, L

Druga strona postępowania: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 10 ust. 1 lit. d) dyrektywy w sprawie kwalifikowania (1) należy interpretować w ten sposób, że zachodnie normy, wartości i zachowania przejęte przez obywateli państw trzecich, w sytuacji gdy obywatele ci przebywali w państwie członkowskim przez znaczną część tej fazy życia, podczas której kształtowała się ich tożsamość, oraz uczestniczyli w pełni w życiu społecznym, powinny być uznawane za nieusuwalną wspólną przeszłość lub też rys na tyle istotny z punktu widzenia tożsamości, że nie należy nikogo zmuszać do wyrzeczenia się go? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 10 ust. 1 lit. d) dyrektywy w sprawie kwalifikowania (1) należy interpretować w ten sposób, że zachodnie normy, wartości i zachowania przejęte przez obywateli państw trzecich, w sytuacji gdy obywatele ci przebywali w państwie członkowskim przez znaczną część tej fazy życia, podczas której kształtowała się ich tożsamość, oraz uczestniczyli w pełni w życiu społecznym, powinny być uznawane za nieusuwalną wspólną przeszłość lub też rys na tyle istotny z punktu widzenia tożsamości, że nie należy nikogo zmuszać do wyrzeczenia się go?

| 2) | W przypadku gdy na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź twierdząca: czy obywatele państw trzecich, którzy – niezależnie od motywów – przejęli tego rodzaju zachodnie normy i wartości na skutek faktycznego pobytu w państwie członkowskim w trakcie fazy życia, podczas której kształtowała się ich tożsamość, powinni być uznawani za „członków szczególnej grupy społecznej” w rozumieniu art. 10 ust. 1 lit. d) dyrektywy w sprawie kwalifikowania? Czy kwestię tego, czy w danej sytuacji jest mowa o „szczególnej grupie społecznej, która posiada odrębną tożsamość w danym państwie”, należy przy tym oceniać z perspektywy państwa członkowskiego, czy też przepis ten rozpatrywany w związku z art. 10 ust. 2 dyrektywy w sprawie kwalifikowania należy interpretować w ten sposób, że kwestią decydującą jest to, czy cudzoziemiec uprawdopodobni, że w państwie pochodzenia zostanie uznany za członka szczególnej grupy społecznej, a przynajmniej taka przynależność zostanie mu przypisana? Czy wymóg, zgodnie z którym westernizacja stanowi podstawę otrzymania statusu uchodźcy tylko wtedy, gdy wynika ona z motywów religijnych lub politycznych, jest zgodny z art. 10 dyrektywy w sprawie kwalifikowania rozpatrywanym w związku z zasadą non-refoulement oraz prawem do azylu? |
| --- | --- |

2)

W przypadku gdy na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź twierdząca: czy obywatele państw trzecich, którzy – niezależnie od motywów – przejęli tego rodzaju zachodnie normy i wartości na skutek faktycznego pobytu w państwie członkowskim w trakcie fazy życia, podczas której kształtowała się ich tożsamość, powinni być uznawani za „członków szczególnej grupy społecznej” w rozumieniu art. 10 ust. 1 lit. d) dyrektywy w sprawie kwalifikowania? Czy kwestię tego, czy w danej sytuacji jest mowa o „szczególnej grupie społecznej, która posiada odrębną tożsamość w danym państwie”, należy przy tym oceniać z perspektywy państwa członkowskiego, czy też przepis ten rozpatrywany w związku z art. 10 ust. 2 dyrektywy w sprawie kwalifikowania należy interpretować w ten sposób, że kwestią decydującą jest to, czy cudzoziemiec uprawdopodobni, że w państwie pochodzenia zostanie uznany za członka szczególnej grupy społecznej, a przynajmniej taka przynależność zostanie mu przypisana? Czy wymóg, zgodnie z którym westernizacja stanowi podstawę otrzymania statusu uchodźcy tylko wtedy, gdy wynika ona z motywów religijnych lub politycznych, jest zgodny z art. 10 dyrektywy w sprawie kwalifikowania rozpatrywanym w związku z zasadą non-refoulement oraz prawem do azylu?

| 3) | Czy praktyka krajowa, zgodnie z którą organ wydający decyzję, dokonując oceny wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, dokonuje wyważenia dobra dziecka bez wcześniejszego ustalenia (bądź zlecenia takiego ustalenia) (w każdym postępowaniu), na czym konkretnie to dobro polega, jest zgodne z prawem Unii, a w szczególności z art. 24 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej: „kartą praw podstawowych”) w związku z art. 51 ust. 1 tej karty? Czy odpowiedź na powyższe pytanie będzie inna, jeżeli państwo członkowskie będzie musiało rozpatrzyć wniosek o pozwolenie na pobyt na zasadach ogólnych, a dobro dziecka będzie musiało zostać uwzględnione w ramach decyzji w przedmiocie takiego wniosku? |
| --- | --- |

3)

Czy praktyka krajowa, zgodnie z którą organ wydający decyzję, dokonując oceny wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, dokonuje wyważenia dobra dziecka bez wcześniejszego ustalenia (bądź zlecenia takiego ustalenia) (w każdym postępowaniu), na czym konkretnie to dobro polega, jest zgodne z prawem Unii, a w szczególności z art. 24 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej: „kartą praw podstawowych”) w związku z art. 51 ust. 1 tej karty? Czy odpowiedź na powyższe pytanie będzie inna, jeżeli państwo członkowskie będzie musiało rozpatrzyć wniosek o pozwolenie na pobyt na zasadach ogólnych, a dobro dziecka będzie musiało zostać uwzględnione w ramach decyzji w przedmiocie takiego wniosku?

| 4) | W jaki sposób i na którym etapie rozpatrywania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej należy w świetle art. 24 ust. 2 karty uwzględnić i dokonać wyważenia dobra dziecka, w szczególności krzywdy, jakiej doznał małoletni na skutek długotrwałego faktycznego pobytu w państwie członkowskim? Czy ma przy tym znaczenie to, czy ten faktyczny pobyt był legalny? Czy w ramach dokonywanego w trakcie rozpatrywania wniosku, o którym mowa powyżej, wyważenia dobra dziecka znaczenie ma to, czy państwo członkowskie wydało decyzję w przedmiocie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej w terminie przewidzianym na wydanie takiej decyzji zgodnie z prawem Unii, czy zastosowano się do wcześniej nałożonego zobowiązania do powrotu i czy państwo członkowskie po wydaniu wcześniej decyzji nakazującej powrót nie wykonało jednak tej decyzji, na skutek czego faktyczny pobyt małoletniego w tym państwie członkowskim mógł trwać nadal? |
| --- | --- |

4)

W jaki sposób i na którym etapie rozpatrywania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej należy w świetle art. 24 ust. 2 karty uwzględnić i dokonać wyważenia dobra dziecka, w szczególności krzywdy, jakiej doznał małoletni na skutek długotrwałego faktycznego pobytu w państwie członkowskim? Czy ma przy tym znaczenie to, czy ten faktyczny pobyt był legalny? Czy w ramach dokonywanego w trakcie rozpatrywania wniosku, o którym mowa powyżej, wyważenia dobra dziecka znaczenie ma to, czy państwo członkowskie wydało decyzję w przedmiocie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej w terminie przewidzianym na wydanie takiej decyzji zgodnie z prawem Unii, czy zastosowano się do wcześniej nałożonego zobowiązania do powrotu i czy państwo członkowskie po wydaniu wcześniej decyzji nakazującej powrót nie wykonało jednak tej decyzji, na skutek czego faktyczny pobyt małoletniego w tym państwie członkowskim mógł trwać nadal?

| 5) | Czy praktyka krajowa, zgodnie z którą dokonuje się rozróżnienia pomiędzy pierwszym oraz kolejnym wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej, w tym sensie, że w przypadku kolejnego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej nie bada się, czy zachodzą ogólne podstawy umożliwiające uzyskanie prawa pobytu, jest – w świetle art. 7 karty w związku z art. 24 ust. 2 karty – zgodna z prawem Unii? |
| --- | --- |

5)

Czy praktyka krajowa, zgodnie z którą dokonuje się rozróżnienia pomiędzy pierwszym oraz kolejnym wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej, w tym sensie, że w przypadku kolejnego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej nie bada się, czy zachodzą ogólne podstawy umożliwiające uzyskanie prawa pobytu, jest – w świetle art. 7 karty w związku z art. 24 ust. 2 karty – zgodna z prawem Unii?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony (wersja przekształcona), Dz.U. 2011, L 337, p. 9.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/21 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/21

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal correctionnel de Villefranche-sur-Saône (Francja) w dniu 29 października 2021 r. – Procureur de la République/K.B., F.S.

(Sprawa C-660/21)

(2022/C 24/27)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Tribunal correctionnel de Villefranche-sur-Saône

Strony w postępowaniu głównym

Oskarżyciel: Procureur de la République

Oskarżeni: K.B, F.S.

Pytania prejudycjalne

Czy art. 3 (Prawo do informacji o prawach) i art. 4 (Pouczenie o prawach w przypadku zatrzymania) dyrektywy Parlamentu Europejskiego z dnia 22 maja 2012 r. (1), art. 7 (Prawo do nieskładania wyjaśnień) dyrektywy Parlamentu Europejskiego z dnia 9 marca 2016 r. (2), w związku z art. 48 (Domniemanie niewinności i prawo do obrony) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie nałożonemu na sąd krajowy zakazowi wzięcia pod uwagę z urzędu naruszenia prawa do obrony gwarantowanego przez powołane dyrektywy, a w szczególności nałożonemu na ten sąd zakazowi wzięcia pod uwagę z urzędu, w celu stwierdzenia nieważności postępowania, braku poinformowania o prawie do zachowania milczenia podczas zatrzymania lub zbyt późnego pouczenia o prawie do zachowania milczenia?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie prawa do informacji w postępowaniu karnym (Dz.U. 2012, L 142, s. 1).

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie wzmocnienia niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym (Dz.U. 2016, L 65, s. 1).

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/22 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/22

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 4 listopada 2021 r. – Booky.fi Oy

(Sprawa C-662/21)

(2022/C 24/28)

Język postępowania: fiński

Sąd odsyłający

Korkein hallinto-oikeus

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca środek odwoławczy: Booky.fi Oy

Uczestnik: Kansallinen audiovisuaalinen instituutti (KAVI)

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 34 TFUE przy uwzględnieniu art. 36 TFUE stoi na przeszkodzie takiej wykładni § 5 ust. 1 ustawy o treściach wizualnych, która wymaga, by nośniki treści wizualnych były klasyfikowane zgodnie z ustawą o treściach wizualnych i by oparta na tej klasyfikacji informacja o przeznaczeniu wiekowym była podawana wraz z informacją o produkcie już w momencie, gdy nośniki treści wizualnych są oferowane do sprzedaży w sklepie internetowym, nawet jeśli nośniki treści wizualnych zostały sklasyfikowane i oznakowane w innym państwie członkowskim, a nie zostały jeszcze dostarczone do Finlandii?
  Czy dla odpowiedzi na pytanie ma znaczenie, że ustawa o treściach wizualnych nie zawiera przepisu o zwolnieniu od obowiązku klasyfikacji i oznakowania w przypadku uzyskania pewności co do pełnoletniości kupującego nośnik treści wizualnych i że wspomniany wymóg ponownego klasyfikowania i oznakowania ma zastosowanie w przypadku oferowania nośnika treści wizualnych w sklepie internetowym wyłącznie wtedy, gdy treści te są oferowane przez podmioty lub przedsiębiorców zarejestrowanych lub mających oddział w Finlandii lub gdy są oferowane przez osobę mającą obywatelstwo fińskie lub miejsce zwykłego pobytu w Finlandii, względnie gdy decyzja o oferowaniu treści została podjęta w Finlandii? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 34 TFUE przy uwzględnieniu art. 36 TFUE stoi na przeszkodzie takiej wykładni § 5 ust. 1 ustawy o treściach wizualnych, która wymaga, by nośniki treści wizualnych były klasyfikowane zgodnie z ustawą o treściach wizualnych i by oparta na tej klasyfikacji informacja o przeznaczeniu wiekowym była podawana wraz z informacją o produkcie już w momencie, gdy nośniki treści wizualnych są oferowane do sprzedaży w sklepie internetowym, nawet jeśli nośniki treści wizualnych zostały sklasyfikowane i oznakowane w innym państwie członkowskim, a nie zostały jeszcze dostarczone do Finlandii?

Czy dla odpowiedzi na pytanie ma znaczenie, że ustawa o treściach wizualnych nie zawiera przepisu o zwolnieniu od obowiązku klasyfikacji i oznakowania w przypadku uzyskania pewności co do pełnoletniości kupującego nośnik treści wizualnych i że wspomniany wymóg ponownego klasyfikowania i oznakowania ma zastosowanie w przypadku oferowania nośnika treści wizualnych w sklepie internetowym wyłącznie wtedy, gdy treści te są oferowane przez podmioty lub przedsiębiorców zarejestrowanych lub mających oddział w Finlandii lub gdy są oferowane przez osobę mającą obywatelstwo fińskie lub miejsce zwykłego pobytu w Finlandii, względnie gdy decyzja o oferowaniu treści została podjęta w Finlandii?

| 2) | Jeżeli proporcjonalność wyżej wymienionego wymogu ponownej klasyfikacji i oznakowania zakłada, że można uczynić wyjątek od tego wymogu w przypadku uzyskania pewności co do pełnoletniości kupującego treści wizualne: Czy w przypadku sprzedaży na rzecz osób pełnoletnich konieczne jest wymaganie całkowitej pewności co do pełnoletniości kupującego w momencie zamawiania i sprzedaży nośników treści wizualnych, czy też wystarczy, że sprzedawca nośników treści wizualnych podejmie starania w celu upewnienia się, że kupujący jest pełnoletni? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli proporcjonalność wyżej wymienionego wymogu ponownej klasyfikacji i oznakowania zakłada, że można uczynić wyjątek od tego wymogu w przypadku uzyskania pewności co do pełnoletniości kupującego treści wizualne: Czy w przypadku sprzedaży na rzecz osób pełnoletnich konieczne jest wymaganie całkowitej pewności co do pełnoletniości kupującego w momencie zamawiania i sprzedaży nośników treści wizualnych, czy też wystarczy, że sprzedawca nośników treści wizualnych podejmie starania w celu upewnienia się, że kupujący jest pełnoletni?

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/22 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/22

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hovrätten för Nedre Norrland (Szwecja) w dniu 5 listopada 2021 r. – AI i Åklagarmyndigheten

(Sprawa C-666/21)

(2022/C 24/29)

Język postępowania: szwedzki

Sąd odsyłający

Hovrätten för Nedre Norrland

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca apelację i druga strona postępowania: AI i Åklagarmyndigheten

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy zawarte w art. 2 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 561/2006 (1) sformułowanie „przewóz drogowy rzeczy” należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono również przewóz wykonywany pojazdem o masie całkowitej przekraczającej 3,5 tony, którego zasadniczym przeznaczeniem jest zapewnienie tymczasowej przestrzeni mieszkalnej do użytku prywatnego? |
| --- | --- |

1)

Czy zawarte w art. 2 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 561/2006 (1) sformułowanie „przewóz drogowy rzeczy” należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono również przewóz wykonywany pojazdem o masie całkowitej przekraczającej 3,5 tony, którego zasadniczym przeznaczeniem jest zapewnienie tymczasowej przestrzeni mieszkalnej do użytku prywatnego?

| 2) | Jeśli tak, to czy ma znaczenie zdolność ładunkowa pojazdu lub sposób, w jaki pojazd zarejestrowano w krajowym rejestrze ruchu drogowego? |
| --- | --- |

2)

Jeśli tak, to czy ma znaczenie zdolność ładunkowa pojazdu lub sposób, w jaki pojazd zarejestrowano w krajowym rejestrze ruchu drogowego?

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz.U. L 102, s. 1).

---

Sąd

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/24 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/24

---

Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – Anastassopoulos i in./Rada i Komisja

(Sprawa T-147/17) (1)

(Odpowiedzialność pozaumowna - Polityka gospodarcza i pieniężna - Restrukturyzacja greckiego długu publicznego - Udział sektora prywatnego - Klauzule wspólnego działania - Wierzyciele prywatni - Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom - Równość traktowania - Osoby fizyczne i prawne - Przedawnienie - Możliwość przypisania - Dopuszczalność - Odpowiedzialność niezależna od winy - Nienormalny i szczególny charakter szkody)

(2022/C 24/30)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Nikolaos Anastassopoulos (Nea Erythraia, Grecja), Aristeidis Anastassopoulos (Nea Erythraia), Alexia Anastassopoulos (Nea Erythraia), Maria-Myrto Anastassopoulos (Nea Erythraia), Sophie Velliou (Kifisia, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci K. Floros, M. Meng-Papantoni i H. Tagaras)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: K. Michoel, E. Chatziioakeimidou i J. Bauerschmidt, pełnomocnicy), Komisja Europejska (przedstawiciele: J.P. Keppenne, L. Flynn i T. Maxian Rusche, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 268 TFUE żądanie naprawienia szkody, jaką skarżący mieli ponieść wskutek wprowadzenia w życie obowiązkowej wymiany państwowych instrumentów dłużnych w ramach restrukturyzacji greckiego długu publicznego w 2012 r., z uwagi na udział inwestorów prywatnych wiążący się z zastosowaniem klauzul wspólnego działania, z powodu związanych z tym zachowań lub aktów Eurogrupy, jej przewodniczącego, głów państw lub szefów rządów strefy euro i Komisji.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Nikolaos Anastassopoulos, Aristeidis Anastassopoulos, Alexia Anastassopoulos, Maria-Myrto Anastassopoulos i Sophie Velliou zostają obciążeni kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Nikolaos Anastassopoulos, Aristeidis Anastassopoulos, Alexia Anastassopoulos, Maria-Myrto Anastassopoulos i Sophie Velliou zostają obciążeni kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 202 z 26.6.2017.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/25 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/25

---

Wyrok Sądu z dnia 10 listopada 2021 r. – Google i Alphabet/Komisja (Google Shopping)

(Sprawa T-612/17) (1)

(Konkurencja - Nadużycie pozycji dominującej - Ogólne i wyspecjalizowane wyszukiwanie produktów w Internecie - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 102 TFUE i art. 54 porozumienia EOG - Nadużycie poprzez wykorzystanie efektu dźwigni - Konkurencja pozacenowa lub praktyka antykonkurencyjna - Warunki dostępu konkurentów do świadczonej przez przedsiębiorstwo zajmujące pozycję dominującą usługi, która w rzeczywistości jest niezastępowalna - Faworyzowane przez przedsiębiorstwo zajmujące pozycję dominującą wyświetlania wyników uzyskanych za pomocą jego własnej usługi wyszukiwania wyspecjalizowanego - Skutki - Konieczność ustalenia alternatywnego scenariusza - Brak - Obiektywne uzasadnienie - Brak - Możliwość nałożenia grzywny ze względu na pewne okoliczności - Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien - Nieograniczone prawo orzekania)

(2022/C 24/31)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Google LLC, uprzednio Google Inc. (Mountain View, Kalifornia, Stany Zjednoczone), Alphabet, Inc. (Mountain View) (przedstawiciele: T. Graf, R. Snelders, C. Thomas, K. Fountoukakos-Kyriakakos, adwokaci, R. O’Donoghue, M. Pickford, QC, i D. Piccinin, barrister)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Christoforou, N. Khan, A. Dawes, H. Leupold i C. Urraca Caviedes, pełnomocnicy)

Interwenient popierający żądania strony skarżącej: Computer & Communications Industry Association (Waszyngton, DC, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: J. Killick i A. Komninos, adwokaci)

Interwenienci popierający żądania strony pozwanej: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: J. Möller, S. Heimerl i S. Costanzo, pełnomocnicy), Urząd Nadzoru EFTA (przedstawiciele: C. Zatschler i C. Simpson, pełnomocnicy), Europejska Organizacja Konsumentów (BEUC) (Bruksela, Belgia) (pełnomocnik: A. Fratini, adwokat), Infederation Ltd (Crowthorne, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: A. Morfey, S. Gartagani, L. Hannah, A. D’heygere, K. Gwilliam, solicitors, i T. Vinje, adwokat), Kelkoo (Paryż, Francja) (przedstawiciele: J. Koponen i B. Meyring, adwokaci), Verband Deutscher Zeitschriftenverleger eV (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: T. Höppner, profesor, P. Westerhoff i J. Weber, adwokat), Visual Meta GmbH (Berlin) (przedstawiciele: T. Höppner, profesor, i P. Westerhoff, adwokat), BDZV – Bundesverband Digitalpublisher und Zeitungsverleger eV, uprzednio Bundesverband Deutscher Zeitungsverleger eV (Berlin) (przedstawiciele: T. Höppner, profesor, i P. Westerhoff, adwokat), Twenga (Paryż) (przedstawiciele: L. Godfroid, S. Hautbourg i S. Pelsy, adwokaci)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie zmierzające przede wszystkim do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2017) 4444 final z dnia 27 czerwca 2017 r., dotyczącej postępowania na mocy art. 102 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 54 Porozumienia EOG [Sprawa AT.39740 – Wyszukiwarka Google (Shopping)], i, tytułem ewentualnym, uchylenia lub obniżenia kwoty nałożonej na skarżące grzywny

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność art. 1 decyzji Komisji C(2017) 4444 final z dnia 27 czerwca 2017 r. dotyczącej postępowania na mocy art. 102 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 54 Porozumienia EOG [Sprawa AT.39740 – Wyszukiwarka Google (Shopping)] jedynie w zakresie, w jakim Komisja Europejska stwierdziła w nim naruszenie tych postanowień przez Google LLC i Alphabet, Inc. na trzynastu krajowych rynkach ogólnego wyszukiwania w Europejskim Obszarze Gospodarczym (EEE) ze względu na istnienie antykonkurencyjnych skutków na tych rynkach. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność art. 1 decyzji Komisji C(2017) 4444 final z dnia 27 czerwca 2017 r. dotyczącej postępowania na mocy art. 102 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 54 Porozumienia EOG [Sprawa AT.39740 – Wyszukiwarka Google (Shopping)] jedynie w zakresie, w jakim Komisja Europejska stwierdziła w nim naruszenie tych postanowień przez Google LLC i Alphabet, Inc. na trzynastu krajowych rynkach ogólnego wyszukiwania w Europejskim Obszarze Gospodarczym (EEE) ze względu na istnienie antykonkurencyjnych skutków na tych rynkach.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Google i Alphabet pokrywają własne koszty i koszty Komisji za wyjątkiem tych poniesionych przez nią w związku z interwencją Computer & Communications Industry Association. |
| --- | --- |

3)

Google i Alphabet pokrywają własne koszty i koszty Komisji za wyjątkiem tych poniesionych przez nią w związku z interwencją Computer & Communications Industry Association.

| 4) | Computer & Communications Industry Association pokrywa własne koszty i koszty poniesione przez Komisję w związku z jej interwencją. |
| --- | --- |

4)

Computer & Communications Industry Association pokrywa własne koszty i koszty poniesione przez Komisję w związku z jej interwencją.

| 5) | Republika Federalna Niemiec, Urząd Nadzoru EFTA, Europejska Organizacja Konsumentów (BEUC), Infederation Ltd, Kelkoo, Verband Deutscher Zeitschriftenverleger eV, Visual Meta GmbH, BDZV – Bundesverband Digitalpublisher und Zeitungsverleger eV i Twenga pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

5)

Republika Federalna Niemiec, Urząd Nadzoru EFTA, Europejska Organizacja Konsumentów (BEUC), Infederation Ltd, Kelkoo, Verband Deutscher Zeitschriftenverleger eV, Visual Meta GmbH, BDZV – Bundesverband Digitalpublisher und Zeitungsverleger eV i Twenga pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 369 z 30.10.2017

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/26 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/26

---

Wyrok Sądu z dnia 24 listopada 2021 r. – LTTE/Rada

(Sprawa T-160/19) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające podjęte w ramach walki z terroryzmem - Zamrożenie środków finansowych - Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie - Podstawa faktyczna decyzji o zamrożeniu środków finansowych - Błąd w ocenie - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony - Prawo do skutecznej ochrony sądowej)

(2022/C 24/32)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Europejska jednostka podziału administracyjnego Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) (Herning, Dania) (przedstawiciele: adwokaci A. van Eik i T. Buruma)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: B. Driessen i S. van Overmeire, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: F. Shibli i S. McCrory, pełnomocnicy wspierani przez P. Nevill, barrister)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/25 z dnia 8 stycznia 2019 r. dotyczącej zmiany oraz aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu i uchylenia decyzji (WPZiB) 2018/1084 (Dz.U. L 6, s. 6), po drugie, decyzji Rady (WPZiB) 2019/1341 z dnia 8 sierpnia 2019 r. dotyczącej aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu oraz uchylającej decyzję (WPZiB) 2019/25 (Dz.U 2019, L 209, s. 15), po trzecie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/19 z dnia 13 stycznia 2020 r. dotyczące wykonania art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu oraz uchylenia rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/1337 (Dz.U. 2020, L 8 I. s. 1), oraz po czwarte, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/1128 z dnia 30 lipca 2020 r. wykonującego art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu oraz uchylającego rozporządzenie wykonawcze 2020/19 (Dz.U. L 247, s. 1), oraz decyzji Rady (WPZiB) 2020/1132 z dnia 30 lipca 2020 r. w sprawie aktualizacji listy osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu oraz uchylenia decyzji (WPZiB) 2020/20 (Dz. U. 2020, L 247, s. 18).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Europejska jednostka podziału administracyjnego Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2)

Europejska jednostka podziału administracyjnego Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

| 3) | Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 155 z 6.5.2019.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/27 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/27

---

Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – Think Schuhwerk/EUIPO (Przedstawienie czerwonych skuwek sznurowadeł do butów)

(Sprawa T-298/19.) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego przedstawiającego czerwone skuwki sznurowadeł do butów - Odrzucenie zgłoszenia - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Zasadniczo identyczne zgłoszenie wcześniejsze - Brak powagi rzeczy osądzonej - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 - Badanie stanu faktycznego z urzędu - Artykuł 95 rozporządzenia 2017/1001)

(2022/C 24/33)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Think Schuhwerk GmbH (Kopfing, Austria) (przedstawiciel: adwokat M. Gail)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: D. Walicka, S. Hanne i M. Eberl, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 1 marca 2019 r. (sprawa R 1170/2018-5) dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego przedstawiającego czerwone skuwki sznurowadeł do butów jako unijnego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Think Schuhwerk GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Think Schuhwerk GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 220 z 1.7.2019.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/27 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/27

---

Postanowienie Sądu z dnia 10 listopada 2021 r. – Eternit / EUIPO – Eternit Österreich (Płyta budowlana)

(Sprawa T-193/20) (1)

(Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający płytę budowlaną - Wcześniejszy wzór przedstawiający panel dźwiękochłonny - Podstawa unieważnienia - Brak indywidualnego charakteru - Branża, do której odnosi się wzór - Poinformowany użytkownik - Stopień swobody twórcy - Brak innego całościowego wrażenia - Znaczenie produktów rzeczywiście rozprowadzanych - Artykuł 6 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002)

(2022/C 24/34)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Eternit (Capelle-au-Bois, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci J. Muyldermans i P. Maeyaert)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Ivanauskas i V. Ruze, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Eternit Österreich GmbH (Vöcklabruck, Austria) (przedstawiciel: adwokat M. Prohaska-Marchried)

Przedmiot

Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 5 lutego 2020 r. (sprawa R 1661/2018-3) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między Eternit Österreich a Eternit.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Eternit pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i przez Eternit Österreich GmbH. |
| --- | --- |

2)

Eternit pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i przez Eternit Österreich GmbH.

---

(1)  Dz.U. C 201 z 15.6.2020.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/28 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/28

---

Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – KR / Komisja

(Sprawa T-408/20) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Wynagrodzenie - Dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu - Artykuł 2 załącznika VII do regulaminu postępowania - Pojęcie „dziecka pozostającego na utrzymaniu” - Odmowa przyznania statusu dziecka pozostającego na utrzymaniu studentowi otrzymującemu stypendium - Rzeczywiste łożenie na utrzymanie dziecka - System ubezpieczenia zdrowotnego)

(2022/C 24/35)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: KR (przedstawiciel: adwokat S. Orlandi)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Bohr i D. Milanowska, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 270 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu ds. Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych Komisji z dnia 25 października 2019 r. o zaprzestaniu – z dniem 1 września 2019 r. – uznawania dziecka skarżącego za dziecko pozostające na utrzymaniu w rozumieniu art. 2 załącznika VII regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | KR zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

KR zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 279 z 24.8.2020.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/29 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/29

---

Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – KV/Komisja

(Sprawa T-430/20) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Zatrudnienie - Ogłoszenie o konkursie otwartym EPSO/AD/371/19 - Decyzja komisji konkursowej o niedopuszczeniu skarżącego do kolejnego etapu konkursu - Kryterium przyjęcia związane z doświadczeniem zawodowym - Zgodność kryterium użytego przez komisję konkursową z ogłoszeniem o konkursie)

(2022/C 24/36)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: KV (przedstawiciel: adwokat M. Velardo)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Gattinara, T. Lilamand i I. Melo Sampaio, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga, na podstawie art. 270 TFUE, o stwierdzenie nieważności, po pierwsze, decyzji komisji konkursowej z dnia 19 września 2019 r. oddalającej wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie decyzji odmownej w sprawie dopuszczenia go do kolejnego etapu konkursu otwartego EPSO/AD/371/19 i, po drugie, decyzji organu powołującego z dnia 31 marca 2020 r. oddalającej zażalenie skarżącego na tę decyzję.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji komisji konkursowej z dnia 19 września 2019 r. oddalającej wniosek KV o ponowne rozpatrzenie decyzji wykluczającej go z konkursu EPSO/AD/371/19. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji komisji konkursowej z dnia 19 września 2019 r. oddalającej wniosek KV o ponowne rozpatrzenie decyzji wykluczającej go z konkursu EPSO/AD/371/19.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 279 z 24.8.2020.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/29 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/29

---

Wyrok Sądu z dnia 24 listopada 2021 r. – Włodarczyk/EUIPO – Ave Investment (dziandruk)

(Sprawa T-434/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejski - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy dziandruk - Bezwzględna podstawa unieważnienia - Brak złej wiary - Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2022/C 24/37)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Piotr Włodarczyk (Pabianice, Polska) (przedstawiciele: M. Bohaczewski i A. Zalewska, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: D. Walicka i V. Ruzek, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Ave Investment sp. z o.o. (Pabianice) (przedstawiciel: K. Błach Morysińska, adwokat)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 maja 2020 r. (sprawa R 2192/2019-4) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między P. Włodarczykiem a Ave Investment.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Piotr Włodarczyk zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Piotr Włodarczyk zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 287 z 31.8.2020.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/30 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/30

---

Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – Soapland/EUIPO – Norma (Manòu)

(Sprawa T-504/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Manòu - Wcześniejsze słowne, krajowy i międzynarodowy, znaki towarowe MANOU - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Dowód rzeczywistego używania wcześniejszych znaków towarowych)

(2022/C 24/38)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Soapland GmbH & Co. OHG (Andernach, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat M. Gail)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Fischer i A. Graul, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Norma Lebensmittelfilialbetrieb Stiftung & Co. KG (Norymberga, Niemcy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 czerwca 2020 r. (sprawa R 1504/2019-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Norma Lebensmittelfilialbetrieb Stiftung & Co. a Soapland GmbH & Co.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Soapland GmbH & Co. OHG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Soapland GmbH & Co. OHG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 320 z 28.9.2020.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/30 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/30

---

Wyrok Sądu z dnia 10 listopada 2021 r. – VF International/EUIPO – National Geographic Society (NATIONAL GEOGRAPHIC)

(Sprawa T-517/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy NATIONAL GEOGRAPHIC - Niezarejestrowany wcześniejszy znak towarowy geographic - Względna podstawa odmowy rejestracji - Używanie w obrocie handlowym oznaczenia o zasięgu większym niż lokalny - Artykuł 8 ust. 4 i art. 53 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 4 i art. 60 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2022/C 24/39)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: VF International Sagl (Stabio, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci T. van Innis i A. Van der Planken)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Fischer i V. Ruzek, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: National Geographic Society (Waszyngton, Dystrykt Kolumbii, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: S. Malynicz, QC, i adwokat C. de Haas)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 21 maja 2020 r. (sprawa R 1665/2019-1), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między VF International a National Geographic Society.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | VF International Sagl zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

VF International Sagl zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 339 z 12.10.2020.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/31 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/31

---

Wyrok Sądu z dnia 10 listopada 2021 r. – VF International/EUIPO – National Geographic Society (NATIONAL GEOGRAPHIC)

(Sprawa T-518/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy NATIONAL GEOGRAPHIC - Niezarejestrowany wcześniejszy znak towarowy GEOGRAPHIC - Względna podstawa odmowy rejestracji - Używanie w obrocie handlowym oznaczenia o zasięgu większym niż lokalny - Artykuł 8 ust. 4 i art. 52 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 4 i art. 60 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2022/C 24/40)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: VF International Sagl (Stabio, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci T. van Innis i A. Van der Planken)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Fischer i V. Ruzek, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: National Geographic Society (Waszyngton, Dystrykt Kolumbii, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: S. Malynicz, QC, i adwokat C. de Haas)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 21 maja 2020 r. (sprawa R 1664/2019-1), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między VF International a National Geographic Society.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | VF International Sagl zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

VF International Sagl zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 339 z 12.10.2020.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/32 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/32

---

Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – Guasch Pubill/EUIPO – Nap Kings (Obrus)

(Sprawa T-538/20) (1)

(Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający obrus - Ujawnienie wcześniejszego wzoru - Artykuł 7 rozporządzenia (WE) nr 6/2002 - Podstawa unieważnienia - Brak indywidualnego charakteru - Artykuł 6 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 6/2002 - Niedopuszczalność wniosku o unieważnienie prawa do wzoru - Artykuł 52 ust. 3 rozporządzenia nr 6/2002)

(2022/C 24/41)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Marcos Guasch Pubill (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci R. Guerras Mazón i M. Centell Ribas)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Palmero Cabezas, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Nap Kings, SL (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat A. Otero Iglesias)

Przedmiot

Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 czerwca 2020 r. (sprawa R 1051/2019-3) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między Nap-Kings a M. Guaschem Pubillem.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Marcos Guasch Pubill zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Marcos Guasch Pubill zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 359 z 26.10.2020.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/32 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/32

---

Wyrok Sądu z dnia 24 listopada 2021 r. – Jeronimo Martins Polska/EUIPO – Rivella International (Riviva)

(Sprawa T-551/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Riviva - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy RIVELLA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Częściowe odrzucenie zgłoszenia do rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Dowód rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 42 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 47 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001])

(2022/C 24/42)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Jeronimo Martins Polska S.A. (Kostrzyn, Polska) (przedstawiciel: R. Skubisz, radca prawny)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Gája, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Rivella International AG (Rothrist, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci S. Pietzcker i C. Spintig)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 1 lipca 2021 r. (sprawa R 2420/2019-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Rivella International a Jeronimo Martins Polska.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Jeronimo Martins Polska S.A. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Jeronimo Martins Polska S.A. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 359 z 26.10.2020.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/33 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/33

---

Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – Société des produits Nestlé/EUIPO – Amigüitos pets & life (THE ONLY ONE by alphaspirit wild and perfect)

(Sprawa T-616/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego THE ONLY ONE by alphaspirit wild and perfect - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy ONE - Względne podstawy odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 202/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd nieważności wcześniejszej decyzji - Artykuł 72 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Powaga rzeczy osądzonej)

(2022/C 24/43)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci A. Jaeger-Lenz i C. Elkemann)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: G. Sakalaitė-Orlovskienė i D. Walicka, pełnomocnicy).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Amigüitos pets & life, SA (Lorca, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat N. Fernández Fernández-Pacheco)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 29 lipca 2020 r. (sprawa R 424/2020-5) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Société des produits Nestlé i Amigüitos pets & life.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 29 lipca 2020 r. (sprawa R 424/2020-5). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 29 lipca 2020 r. (sprawa R 424/2020-5).

| 2) | EUIPO pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Société des produits Nestlé SA w związku z postępowaniem przed Sądem. |
| --- | --- |

2)

EUIPO pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Société des produits Nestlé SA w związku z postępowaniem przed Sądem.

| 3) | Amigüitos pets & life, SA pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Amigüitos pets & life, SA pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 399 z 23.11.2020.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/34 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/34

---

Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – Jakober/EUIPO (Kształt filiżanki)

(Sprawa T-658/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie trójwymiarowego unijnego znaku towarowego - Kształt filiżanki - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 7 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001))

(2022/C 24/44)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Philip Jakober (Stuttgart, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat J. Klink)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Fischer, D. Hanf i M. Eberl, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 sierpnia 2020 r. (sprawa R 554/2020-5) dotyczącą rejestracji oznaczenia trójwymiarowego tworzonego przez kształt filiżanki jako unijnego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Philip Jakober zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Philip Jakober zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 433 z 14.12.2020.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/34 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/34

---

Postanowienie Sądu z dnia 17 listopada 2021 r. – Trasta Komercbanka / EBC

(Sprawa T-247/16 RENV) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi - Szczególne zadania nadzorcze powierzone EBC - Decyzja w sprawie cofnięcia zezwolenia instytucji kredytowej - Następcza bezprzedmiotowość skargi - Utrata interesu prawnego - Umorzenie postępowania)

(2022/C 24/45)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Trasta Komercbanka AS (Ryga, Łotwa) (przedstawiciel: O. Behrens, adwokat)

Strona pozwana: Europejski Bank Centralny (przedstawiciele: E. Koupepidou i C. Hernández Saseta, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów B. Schneidera i M. Petite’a)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Łotewska (przedstawiciel: K. Pommere, pełnomocnik), Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Di Bucci i A. Steiblytė, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji ECB/SSM/2016 – 529900WIP0INFDAWTJ81/1 WOANCA-2016-0005 wydanej przez EBC w dniu 3 marca 2016 r. na podstawie art. 4 ust. 1 lit. a) i art. 14 ust. 5 rozporządzenia Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzającego Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (Dz.U. 2013, L 287, s. 63).

Sentencja

| 1) | Postępowanie w przedmiocie niniejszej skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w przedmiocie niniejszej skargi zostaje umorzone.

| 2) | Trasta Komercbanka AS i Europejski Bank Centralny (EBC) pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Trasta Komercbanka AS i Europejski Bank Centralny (EBC) pokrywają własne koszty.

| 3) | Republika Łotewska i Komisja Europejska pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Łotewska i Komisja Europejska pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 270 z 25.7.2016.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/35 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/35

---

Postanowienie Sądu z dnia 12 listopada 2021 r. – Proodeftiki/Komisja

(Sprawa T-271/19) (1)

(Pomoc państwa - Skarżący, który przestał odpowiadać na wezwania Sądu - Umorzenie postępowania)

(2022/C 24/46)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Proodeftiki ATE (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: adwokat M. Panagopoulou)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Bouchagiar i L. Haasbeek, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Grecka (przedstawiciel: K. Boskovits), Aftokinitodromos Kentrikis Elladas AE Parachorisis (Odos Kentrikis Elladas AE) (Lamia, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci E. Bourtzalas i A. Kedikoglou)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2018) 6717 final z dnia 19 października 2018 r. w sprawie pomocy państwa S.A. 50233 (2018/N) – Grecja, uznającej za niezgodną z rynkiem wewnętrznym przyznaną przez Republikę Grecką przedsiębiorstwu Aftokinitodromos Kentrikis Elladas AE Parachorisis (Odos Kentrikis Elladas AE) pomoc państwa na budowę odcinka Lamia-Xiniada autostrady E65.

Sentencja

| 1) | Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone.

| 2) | Proodeftiki ATE pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską i przez Aftokinitodromos Kentrikis Elladas AE Parachorisis (Odos Kentrikis Elladas AE). |
| --- | --- |

2)

Proodeftiki ATE pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską i przez Aftokinitodromos Kentrikis Elladas AE Parachorisis (Odos Kentrikis Elladas AE).

| 3) | Republika Grecka pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Grecka pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 220 z 1.7.2019.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/36 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/36

---

Postanowienie Sądu z dnia 11 listopada 2021 r. – ZU / ESDZ

(Sprawa T-689/19) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Personel Komisji w służbie ESDZ - Wniosek o zwrot kosztów podróży służbowej - Wniosek o udzielenie wsparcia - Oddalenie - Właściwość organu wydającego akt - Delegowanie uprawnień - Postępowanie poprzedzające wniesienie skargi - Oznaczenie strony pozwanej - Częściowa niedopuszczalność - Zasada należytego zarządzania finansami - Nadużycie władzy - Skarga w części prawnie oczywiście bezzasadna)

(2022/C 24/47)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ZU (przedstawiciel: adwokat C. Bernard-Glanz)

Strona pozwana: Europejska Służba Działań Zewnętrznych (przedstawiciele: S. Marquardt i R. Spáč, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 270 TFUE żądanie, po pierwsze, stwierdzenia nieważności decyzji ESDZ z dnia 30 listopada 2018 r. oddalającej wnioski skarżącego o zwrot kosztów podróży służbowej oraz o udzielenia wsparcia na podstawie art. 24 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej, a także, ewentualnie, decyzji Komisji Europejskiej z dnia 28 czerwca 2019 r. oddalającej zażalenie skarżącego na powyższą decyzję ESDZ, oraz po drugie, naprawienie szkód, które miał ponieść.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | ZU zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

ZU zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 423 z 16.12.2019.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/36 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/36

---

Postanowienie Sądu z dnia 11 listopada 2021 r. – Ardex/EUIPO – Chen (ArtiX PAINTS)

(Sprawa T-136/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Uchylenie zaskarżonej decyzji - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)

(2022/C 24/48)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ardex GmbH (Witten, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. Becker)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Palmero Cabezas, pełnomocnik).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Lian Chen (Seseña Nuevo, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci A. González López-Mencheroit i V. Valero Piña)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 18 listopada 2019 r. (sprawa R 2503/2018-2), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Ardex a L. Chenem.

Sentencja

| 1) | Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone.

| 2) | Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej pokrywa swoje własne koszty oraz koszty poniesione przez Ardex GmbH i Liana Chena. |
| --- | --- |

2)

Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej pokrywa swoje własne koszty oraz koszty poniesione przez Ardex GmbH i Liana Chena.

---

(1)  Dz.U. C 161 z 11.5.2020.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/37 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/37

---

Postanowienie Sądu z dnia 10 listopada 2021 r. – KS i KD / Rada i in.

(Sprawa T-771/20) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Misja Eulex Kosowo - Oczywisty brak właściwości)

(2022/C 24/49)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: KS, KD (przedstawiciele: F. Randolph, QC, i J. Stojsavljevic-Savic, solicitor)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. Vitro, P. Mahnič i K. Kouri, pełnomocnicy), Komisja Europejska (przedstawiciele: Y. Marinova i J. Roberti di Sarsina, pełnomocnicy), Europejska Służba ds. Działań Zewnętrznych (przedstawiciele: S. Marquardt, S. Rodríguez Sánchez-Tabernero i E. Orgován, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 268 TFUE żądanie naprawienia szkody, którą ponieśli skarżący wskutek różnych działań i zaniechań Rady, Komisji i ESDZ w ramach realizacji wspólnego działania Rady 2008/124/WPZiB z dnia 4 lutego 2008 r. w sprawie misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO (Dz.U. 2008, L 42, s. 92), a konkretnie, w trakcie dochodzeń prowadzonych w ramach tej misji w związku z zaginięciem i zamordowaniem członków rodziny skarżących w 1999 r. w Prisztinie (Kosowo).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona ze względu na oczywisty brak właściwości Sądu do jej rozpoznania. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona ze względu na oczywisty brak właściwości Sądu do jej rozpoznania.

| 2) | KS i KD pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

KS i KD pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską.

| 3) | Europejska Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ) pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Europejska Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ) pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 62 z 22.2.2021.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/38 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/38

---

Postanowienie Sądu z dnia 4 listopada 2021 r. – Stichting Comité N 65 Ondergronds Helvoirt/EEA

(Sprawa T-5/21) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Środowisko - Dyrektywa 2008/50/WE - Obowiązek państw członkowskich dotyczący ochrony i poprawy dobrej jakości powietrza - Odmowa przez EEA wystąpienia z pytaniem do Trybunału Sprawiedliwości - Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 - Wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej - Niedopuszczalność)

(2022/C 24/50)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Stichting Comité N 65 Ondergronds Helvoirt (Helvoirt, Niderlandy) (przedstawiciel: J. Gebruers, avocaat)

Strona pozwana: Europejska Agencja Środowiska (EEA) (przedstawiciele: O. Cornu, pełnomocnik, wspierany przez B. Wägenbaura, avocat)

Przedmiot

Sformułowane na podstawie art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji EEA zakomunikowanej w formie wiadomości poczty elektronicznej z dnia 9 listopada 2020 r. i zawierającej odmowę wystąpienia do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami dotyczącymi właściwej wykładni przepisu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy (Dz.U. 2008, L 152, s. 1)

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Stichting Comité N 65 Ondergronds Helvoirt zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Europejską Agencję Środowiska (EEA). |
| --- | --- |

2)

Stichting Comité N 65 Ondergronds Helvoirt zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Europejską Agencję Środowiska (EEA).

---

(1)  Dz.U. C 88 z 15.3.2021.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/38 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/38

---

Postanowienie Sądu z dnia 11 listopada 2021 r. – QC/Komisja

(Sprawa T-77/21) (1)

(Służba Publiczna - Urzędnicy - Emerytura - Przeniesienie krajowych uprawnień emerytalnych - Decyzja w sprawie ustalenia liczby lat służby uprawniających do emerytury - Ograniczona swoboda - Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie - Skarga prawnie oczywiście bezzasadna - Niewszczęcie postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego - Niedopuszczalność - Wniosek o wydanie nakazu - Oczywisty brak właściwości)

(2022/C 24/51)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: QC (przedstawiciel: adwokat F. Moyse)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Martin, B. Mongin i M. Brauhoff, pełnomocnicy)

Przedmiot

Złożony na podstawie art. 270 TFUE wniosek o stwierdzenie nieważności zawiadomienia o ustaleniu uprawnień emerytalnych z dnia 6 kwietnia 2020 r. oraz o przyznanie odszkodowania za szkodę majątkową i zadośćuczynienia za krzywdę poniesione przez skarżącego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona w części jako prawnie oczywiście bezzasadna, w części jako niedopuszczalna, a w części z uwagi na oczywisty brak właściwości Sądu do jej rozpoznania. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona w części jako prawnie oczywiście bezzasadna, w części jako niedopuszczalna, a w części z uwagi na oczywisty brak właściwości Sądu do jej rozpoznania.

| 2) | QC zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

QC zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 138 z 19.4.2021.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/39 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/39

---

Postanowienie Sądu z dnia 9 listopada 2021 r. – Amort i in./Komisja

(Sprawa T-96/21) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Warunkowe pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi „Comirnaty – szczepionka mRNA przeciw COVID-19 (nukleozyd modyfikowany)” - Brak interesu prawnego - Brak bezpośredniego oddziaływania - Brak indywidualnego oddziaływania - Akt nieregulacyjny - Niedopuszczalność)

(2022/C 24/52)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Heidi Amort (Jenesien, Włochy) oraz 35 innych skarżących, których nazwiska figurują w załączniku do postanowienia (przedstawiciel: adwokat R. Holzeisen)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B.R. Killmann i A. Sipos, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2020) 9598 (final) z dnia 21 grudnia 2020 r. w sprawie udzielenia warunkowego dopuszczenia do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi „Comirnaty – szczepionka mRNA przeciw COVID-19 (nukleozyd modyfikowany)” na podstawie rozporządzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady, zmienionej i uzupełnionej.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Postępowanie w przedmiocie wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta złożonych przez Robertę Riccio i Alessandrę Rizzotto, przez Gheorghe’a Pipereę, przez TN, przez TF, TG, TH i TI, przez Jeana Goueza i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, przez VV, przez Stefano Del Gaudia i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, przez TO, TP i TQ, przez TR i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, przez VH i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, przez Dietera Achtschina i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, oraz przez VW, a także przez BioNTech Manufacturing GmbH i Pfizer Inc., zostaje umorzone. |
| --- | --- |

2)

Postępowanie w przedmiocie wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta złożonych przez Robertę Riccio i Alessandrę Rizzotto, przez Gheorghe’a Pipereę, przez TN, przez TF, TG, TH i TI, przez Jeana Goueza i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, przez VV, przez Stefano Del Gaudia i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, przez TO, TP i TQ, przez TR i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, przez VH i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, przez Dietera Achtschina i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, oraz przez VW, a także przez BioNTech Manufacturing GmbH i Pfizer Inc., zostaje umorzone.

| 3) | Heidi Amort i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku I, zostają obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Heidi Amort i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku I, zostają obciążone kosztami postępowania.

| 4) | Roberta Riccio i Alessandra Rizzotto, Gheorghe Piperea, TN, TF, TG, TH i TI, Jean Gouezo i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, VV, Stefano Del Gaudio i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, TO, TP i TQ, TR i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, VH i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, Dieter Achtschin i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, oraz VW, a także BioNTech Manufacturing GmbH i Pfizer Inc., pokrywają własne koszty związane ze złożeniem wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta. |
| --- | --- |

4)

Roberta Riccio i Alessandra Rizzotto, Gheorghe Piperea, TN, TF, TG, TH i TI, Jean Gouezo i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, VV, Stefano Del Gaudio i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, TO, TP i TQ, TR i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, VH i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, Dieter Achtschin i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, oraz VW, a także BioNTech Manufacturing GmbH i Pfizer Inc., pokrywają własne koszty związane ze złożeniem wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

---

(1)  Dz.U. C 148 z 26.4.2021.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/40 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/40

---

Postanowienie Sądu z dnia 9 listopada 2021 r. – Amort i in./Komisja

(Sprawa T-136/21) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Warunkowe pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi „COVID-19 Vaccine Moderna – szczepionka mRNA przeciw COVID-19 (ze zmodyfikowanymi nukleozydami)” - Brak interesu prawnego - Brak bezpośredniego oddziaływania - Brak indywidualnego oddziaływania - Akt nieregulacyjny - Niedopuszczalność)

(2022/C 24/53)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Amort Heidi Amort (Jenesien, Włochy) oraz 37 innych skarżących, których nazwiska figurują w załączniku I do postanowienia (przedstawiciel: adwokat R. Holzeisen)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B.R. Killmann i A. Sipos, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2021) 94 (final) z dnia 6 stycznia 2021 r. w sprawie udzielenia warunkowego dopuszczenia do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi „COVID-19 Vaccine Moderna – szczepionka mRNA przeciw COVID-19 (ze zmodyfikowanymi nukleozydami)” na podstawie rozporządzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Postępowanie w przedmiocie wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta złożonych przez TN, przez TF, TG, TH i TI, przez Jeana Goueza i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, przez Stefano Del Gaudia i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, przez TR i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, przez VH i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, oraz przez Dietera Achtschina i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, a także przez Moderna Biotech Spain SL, zostaje umorzone. |
| --- | --- |

2)

Postępowanie w przedmiocie wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta złożonych przez TN, przez TF, TG, TH i TI, przez Jeana Goueza i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, przez Stefano Del Gaudia i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, przez TR i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, przez VH i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, oraz przez Dietera Achtschina i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, a także przez Moderna Biotech Spain SL, zostaje umorzone.

| 3) | Heidi Amort i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku I, zostają obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Heidi Amort i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku I, zostają obciążone kosztami postępowania.

| 4) | TN, TF, TG, TH i TI, Jean Gouezo i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, Stefano Del Gaudio i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, TR i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku, VH i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, oraz Dieter Achtschin i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, a także Moderna Biotech Spain pokrywają własne koszty związane ze złożeniem wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta. |
| --- | --- |

4)

TN, TF, TG, TH i TI, Jean Gouezo i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, Stefano Del Gaudio i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, TR i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku, VH i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, oraz Dieter Achtschin i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, a także Moderna Biotech Spain pokrywają własne koszty związane ze złożeniem wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

---

(1)  Dz.U. C 148 z 26.4.2021.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/41 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/41

---

Postanowienie Sądu z dnia 9 listopada 2021 r. – Amort i in./Komisja

(Sprawa T-165/21) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Warunkowe pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi „COVID-19 Vaccine AstraZeneca – Szczepionka przeciw COVID-19 (ChAdOx1-S [rekombinowana])” - Brak interesu prawnego - Brak bezpośredniego oddziaływania - Brak indywidualnego oddziaływania - Akt nieregulacyjny - Niedopuszczalność)

(2022/C 24/54)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Heidi Amort (Jenesien, Włochy) oraz 31 innych skarżących, których nazwiska figurują w załączniku do postanowienia (przedstawiciel: adwokat R. Holzeisen)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B.R. Killmann i A. Sipos, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2021) 698 (final) z dnia 29 stycznia 2021 r. w sprawie udzielenia warunkowego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi „COVID-19 Vaccine AstraZeneca – Szczepionka przeciw COVID-19 (ChAdOx1-S [rekombinowana])” zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Postępowanie w przedmiocie wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta złożonych przez TN, przez TR i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, przez VH i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, przez Stefano Del Gaudia i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, oraz przez Dietera Achtschina i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, zostaje umorzone. |
| --- | --- |

2)

Postępowanie w przedmiocie wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta złożonych przez TN, przez TR i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, przez VH i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, przez Stefano Del Gaudia i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, oraz przez Dietera Achtschina i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, zostaje umorzone.

| 3) | Heidi Amort i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku I, zostają obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Heidi Amort i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku I, zostają obciążone kosztami postępowania.

| 4) | TN, TR i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, VH i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, Stefano Del Gaudio i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, oraz Dieter Achtschin i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, pokrywają własne koszty związane ze złożeniem wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta. |
| --- | --- |

4)

TN, TR i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, VH i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, Stefano Del Gaudio i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, oraz Dieter Achtschin i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, pokrywają własne koszty związane ze złożeniem wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

---

(1)  Dz.U. C 189 z 17.5.2021.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/42 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/42

---

Postanowienie Sądu z dnia 9 listopada 2021 r. – Amort i in./Komisja

(Sprawa T-267/21) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Warunkowe pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi „COVID-19 Vaccine Janssen – Szczepionka przeciw COVID-19 (Ad26.COV2-S [rekombinowana])” - Brak interesu prawnego - Brak bezpośredniego oddziaływania - Brak indywidualnego oddziaływania - Akt nieregulacyjny - Niedopuszczalność)

(2022/C 24/55)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Amort Heidi Amort (Jenesien, Włochy) oraz 22 innych skarżących, których nazwiska figurują w załączniku do postanowienia (przedstawiciel: adwokat R. Holzeisen)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B.R. Killmann i A. Sipos, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2021) 1763 (final) z dnia 11 marca 2021 r. w sprawie udzielenia warunkowego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi „COVID-19 Vaccine Janssen – Szczepionka przeciw COVID-19 (Ad26.COV2-S [rekombinowana])” zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady, zmienionej i uzupełnionej.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Postępowanie w przedmiocie wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta złożonych przez TF, TG, TH i TI, przez TR i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, a także przez VH i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, zostaje umorzone. |
| --- | --- |

2)

Postępowanie w przedmiocie wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta złożonych przez TF, TG, TH i TI, przez TR i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, a także przez VH i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, zostaje umorzone.

| 3) | Heidi Amort i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku I, zostają obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Heidi Amort i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku I, zostają obciążone kosztami postępowania.

| 4) | TF, TG, TH i TI, TR oraz inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, a także VH i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, pokrywają własne koszty związane ze złożeniem wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta. |
| --- | --- |

4)

TF, TG, TH i TI, TR oraz inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, a także VH i inne osoby, których nazwiska figurują w załączniku II, pokrywają własne koszty związane ze złożeniem wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

---

(1)  Dz.U. C 263 z 5.7.2021.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/42 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/42

---

Skarga wniesiona w dniu 6 października 2021 r. – Callaway/Komisja

(Sprawa T-653/21)

(2022/C 24/56)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: James C. Callaway (Kuopio, Finlandia) (przedstawiciel: P. Hoffman, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2021/1214 z dnia 22 lipca 2021 r. zezwalającej Polsce na ustanowienie na swoim terytorium zakazu wprowadzania do obrotu odmiany konopi Finola na podstawie dyrektywy Rady 2002/53/WE (1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2021/1214 z dnia 22 lipca 2021 r. zezwalającej Polsce na ustanowienie na swoim terytorium zakazu wprowadzania do obrotu odmiany konopi Finola na podstawie dyrektywy Rady 2002/53/WE (1);

| — | obciążenie Komisji jej własnymi kosztami postępowania i kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji jej własnymi kosztami postępowania i kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczy wniosku Polski o zezwolenie przyznane zaskarżoną decyzją oraz niezgodności z prawem art. 9 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 639/2017 (2).






  — | Zaskarżona decyzji została przyjęta na podstawie powiadomienia Polski, które nie stanowiło wniosku, zgodnie z wymogiem art. 18 dyrektywy Rady 2002/53/WE (3), a w każdym razie takie powiadomienie było dokonane wyłącznie w celu spełnienia obowiązku wynikającego z art. 9 ust. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014; ten ostatni przepis jest jednak niezgodny z prawem, na co powołuje się strona skarżąca na postawie art. 277 TFEU. Ponadto, powiadomienie zostało dokonane po upływie terminu wyznaczonego w art. 9 ust. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczy wniosku Polski o zezwolenie przyznane zaskarżoną decyzją oraz niezgodności z prawem art. 9 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 639/2017 (2).

—

Zaskarżona decyzji została przyjęta na podstawie powiadomienia Polski, które nie stanowiło wniosku, zgodnie z wymogiem art. 18 dyrektywy Rady 2002/53/WE (3), a w każdym razie takie powiadomienie było dokonane wyłącznie w celu spełnienia obowiązku wynikającego z art. 9 ust. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014; ten ostatni przepis jest jednak niezgodny z prawem, na co powołuje się strona skarżąca na postawie art. 277 TFEU. Ponadto, powiadomienie zostało dokonane po upływie terminu wyznaczonego w art. 9 ust. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014.

| 2. | Zarzut drugi dotyczy naruszenia art. 18 dyrektywy 2002/53 oraz niezgodności z prawem art. 9 ust. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014.






  — | Zaskarżona decyzja została przyjęta, mimo iż nie występuje obiektywne zagrożenie dla zdrowi ludzi jak wymaga tego art. 18 dyrektywy 2002/53 oraz, mimo iż Polska nie wskazywała na takie zagrożenie, bez żadnego wyjaśnienia co do rozumowania, które pozwoliło Komisji przyjąć decyzję bez wyraźnego wykazania takiego zagrożenia z naruszeniem art. 296 TFEU. Z ostrożności procesowej, w razie gdyby Komisja twierdziła, że zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014, nie ma konieczności wykazywania takiego zagrożenia, strona skarżąca w oparciu o art. 277 TFEU, podnosi niezgodność z prawem tego przepisu. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczy naruszenia art. 18 dyrektywy 2002/53 oraz niezgodności z prawem art. 9 ust. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014.

—

Zaskarżona decyzja została przyjęta, mimo iż nie występuje obiektywne zagrożenie dla zdrowi ludzi jak wymaga tego art. 18 dyrektywy 2002/53 oraz, mimo iż Polska nie wskazywała na takie zagrożenie, bez żadnego wyjaśnienia co do rozumowania, które pozwoliło Komisji przyjąć decyzję bez wyraźnego wykazania takiego zagrożenia z naruszeniem art. 296 TFEU. Z ostrożności procesowej, w razie gdyby Komisja twierdziła, że zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014, nie ma konieczności wykazywania takiego zagrożenia, strona skarżąca w oparciu o art. 277 TFEU, podnosi niezgodność z prawem tego przepisu.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczy naruszenia art. 32 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 (4) oraz niezgodności z prawem tego przepisu.






  — | Obliczenie średniej zawartości tetrahydrokanabinolu (THC) w odmianie konopi Finola przez polskie władze, stanowiące faktyczną podstawę zaskarżonej decyzji narusza art. 32 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, gdyż wynik nie został zaokrąglony do pierwszego miejsca po przecinku. Ponadto, ten ostatni przepis ustanawiający próg zawartość THC na jedynie 0,2 %, jest w każdym razie niezgodny z prawem, no co powołuje się strona skarżąca w oparciu o art. 277 TFEU. |
| --- | --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczy naruszenia art. 32 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 (4) oraz niezgodności z prawem tego przepisu.

—

Obliczenie średniej zawartości tetrahydrokanabinolu (THC) w odmianie konopi Finola przez polskie władze, stanowiące faktyczną podstawę zaskarżonej decyzji narusza art. 32 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, gdyż wynik nie został zaokrąglony do pierwszego miejsca po przecinku. Ponadto, ten ostatni przepis ustanawiający próg zawartość THC na jedynie 0,2 %, jest w każdym razie niezgodny z prawem, no co powołuje się strona skarżąca w oparciu o art. 277 TFEU.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczy naruszenia art. 9 ust. 2-5 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014 oraz załącznika III do tego rozporządzenia oraz praw podstawowych strony skarżącej.






  — | Polskie władze stosują definicję „zakończenia kwitnienia” konopi, która jest niezgodna z załącznikiem III do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014 i naukowo nieprawidłowa, a w rezultacie próba użyta do ustalenia zawartości THC w odmianie Finola została zebrana zbyt późno z naruszeniem załącznika III. Ponadto polskie władze nie zebrały danych dotyczących próby, które pozwoliłyby na sprawdzenie jej prawidłowości, wbrew wymogom art. 9 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 639/2014. Wreszcie prawo strony skarżącej do bycia wysłuchanym oraz prawo do skutecznej ochrony sądowej zostały naruszone w zakresie w jakim Komisja nie wysłuchała jej oraz nie wykazała ani nie sprawdziła istotnych okoliczności faktycznych, odmawiając stronie skarżącej prawa do jakiejkolwiek skutecznej ochrony sądowej, zważywszy iż Polska twierdzi, że dokonane przez nią powiadomienie zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014 nie podlega kontroli polskich sądów. |
| --- | --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczy naruszenia art. 9 ust. 2-5 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014 oraz załącznika III do tego rozporządzenia oraz praw podstawowych strony skarżącej.

—

Polskie władze stosują definicję „zakończenia kwitnienia” konopi, która jest niezgodna z załącznikiem III do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014 i naukowo nieprawidłowa, a w rezultacie próba użyta do ustalenia zawartości THC w odmianie Finola została zebrana zbyt późno z naruszeniem załącznika III. Ponadto polskie władze nie zebrały danych dotyczących próby, które pozwoliłyby na sprawdzenie jej prawidłowości, wbrew wymogom art. 9 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 639/2014. Wreszcie prawo strony skarżącej do bycia wysłuchanym oraz prawo do skutecznej ochrony sądowej zostały naruszone w zakresie w jakim Komisja nie wysłuchała jej oraz nie wykazała ani nie sprawdziła istotnych okoliczności faktycznych, odmawiając stronie skarżącej prawa do jakiejkolwiek skutecznej ochrony sądowej, zważywszy iż Polska twierdzi, że dokonane przez nią powiadomienie zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014 nie podlega kontroli polskich sądów.

---

(1)  Dz.U. 2021 L 265, s. 1.

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 639/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie uzupełnienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz zmiany załącznika X do tego rozporządzenia (Dz.U. 2014 L 181, s. 1).

(3)  Dyrektywa Rady 2002/53/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie Wspólnego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych (Dz.U. 2002 L 93, s. 1).

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. 2013 L 347, s. 608).

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/44 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/44

---

Skarga wniesiona w dniu 7 października 2021 r. – ClientEarth/Komisja

(Sprawa T-661/21)

(2022/C 24/57)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ClientEarth AISBL (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci O. Brouwer, B. Verheijen i T. van Helfteren)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji strony pozwanej w sprawie odmowy udzielenia dostępu do pewnych dokumentów dotyczących wylesiania i degradacji lasów na podstawie rozporządzenia (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1049/2001 z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (1) oraz rozporządzenia (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1367/2006 z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do [wymiaru] sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (2); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji strony pozwanej w sprawie odmowy udzielenia dostępu do pewnych dokumentów dotyczących wylesiania i degradacji lasów na podstawie rozporządzenia (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1049/2001 z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (1) oraz rozporządzenia (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1367/2006 z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do [wymiaru] sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (2);

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami strony skarżącej związanymi z niniejszym postępowaniem, w tym kosztami ewentualnych interwenientów. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami strony skarżącej związanymi z niniejszym postępowaniem, w tym kosztami ewentualnych interwenientów.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jeden zarzut, zgodnie z którym strona pozwana, nie kierując do strony skarżącej wyraźnej decyzji w sprawie jej wniosku o udzielenie dostępu w terminach rozpatrzenia ponownych wniosków, o których mowa w art. 8 ust. 1 i art. 8 ust. 2 rozporządzenia 1049/2001, w sposób dorozumiany odmówiła udzielenia dostępu w rozumieniu art. 8 ust. 3 tego rozporządzenia.

---

(1)  Dz.U. 2001, L 145, s. 43.

(2)  Dz.U. 2006, L 264, s. 13.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/44 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/44

---

Skarga wniesiona w dniu 8 października 2021 r. –Zegers / Komisja

(Sprawa T-663/21)

(2022/C 24/58)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Tanja Zegers (Hoeilaart, Belgia) (przedstawiciel: adwokat C. Bernard-Glanz)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej z dnia 3 grudnia 2020 r. oddalającej wniosek skarżącej o przeniesienie uprawnień emerytalnych oraz, w stosownym razie, decyzji oddalającej zażalenie; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej z dnia 3 grudnia 2020 r. oddalającej wniosek skarżącej o przeniesienie uprawnień emerytalnych oraz, w stosownym razie, decyzji oddalającej zażalenie;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jeden zarzut, dotyczący błędu w ocenie, naruszenia art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego oraz naruszenia zasady nemo auditur propriam turpitudinem allegans, ze względu na to, że:

| — | stwierdzając, że uprawnienia emerytalne, o których przeniesienie wnioskowała skarżąca, podlegały nabyciu po podjęciu przez nią służby w instytucjach Unii, ponieważ jej przynależność do Algemeen Burgerlijk Pensioen-Fonds (ABP) dobiegła końca w dniu 31 stycznia 2015 r., przy czym nie zastosowano rozróżnienia między okresem od 1 lipca 1992 r. do 31 grudnia 2010 r. a okresem od 1 stycznia 2011 r. do 31 stycznia 2015 r., Komisja nie uwzględniła wynoszącego osiemnaście lat i sześć miesięcy okresu podlegającego zaliczeniu do uprawnień emerytalnych podlegających przeniesieniu, a więc popełniła błąd w ocenie okoliczności faktycznych i naruszyła art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego; |
| --- | --- |

—

stwierdzając, że uprawnienia emerytalne, o których przeniesienie wnioskowała skarżąca, podlegały nabyciu po podjęciu przez nią służby w instytucjach Unii, ponieważ jej przynależność do Algemeen Burgerlijk Pensioen-Fonds (ABP) dobiegła końca w dniu 31 stycznia 2015 r., przy czym nie zastosowano rozróżnienia między okresem od 1 lipca 1992 r. do 31 grudnia 2010 r. a okresem od 1 stycznia 2011 r. do 31 stycznia 2015 r., Komisja nie uwzględniła wynoszącego osiemnaście lat i sześć miesięcy okresu podlegającego zaliczeniu do uprawnień emerytalnych podlegających przeniesieniu, a więc popełniła błąd w ocenie okoliczności faktycznych i naruszyła art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego;

| — | nie zapewniwszy, by ABP lub państwowy organ nadzorujący Niderlandów dostarczyły wymagane wyliczenia, Komisja nie mogła zgodnie z prawem oddalić wniosku skarżącej o przeniesienie uprawnień emerytalnych, gdyż stanowiło to czerpanie korzyści z własnego uchybienia, z naruszeniem zasady nemo auditur propriam turpitudinem allegans. |
| --- | --- |

—

nie zapewniwszy, by ABP lub państwowy organ nadzorujący Niderlandów dostarczyły wymagane wyliczenia, Komisja nie mogła zgodnie z prawem oddalić wniosku skarżącej o przeniesienie uprawnień emerytalnych, gdyż stanowiło to czerpanie korzyści z własnego uchybienia, z naruszeniem zasady nemo auditur propriam turpitudinem allegans.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/45 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/45

---

Skarga wniesiona w dniu 30 października 2021 r. – Ekobulkos/Komisja

(Sprawa T-702/21)

(2022/C 24/59)

Język postępowania: bułgarski

Strony

Strona skarżąca: Ekobulkos EOOD (Todorichene, Bułgaria) (przedstawiciel: adwokat M. Dimitrov)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie niezgodnej z prawem bezczynności Komisji Europejskiej w sprawie skargi SA.56620 (2020/FC) złożonej przez „Ekobulkos” EOOD; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie niezgodnej z prawem bezczynności Komisji Europejskiej w sprawie skargi SA.56620 (2020/FC) złożonej przez „Ekobulkos” EOOD;

| — | obciążenie Komisji kosztami sądowymi poniesionymi przez „Ekobulkos” EOOD; |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami sądowymi poniesionymi przez „Ekobulkos” EOOD;

| — | posiłkowo, na wypadek rozstrzygnięcia przez Komisję złożonej do niej skargi po wniesieniu niniejszej skargi do Sądu, obciążenie Komisji kosztami sądowymi. |
| --- | --- |

—

posiłkowo, na wypadek rozstrzygnięcia przez Komisję złożonej do niej skargi po wniesieniu niniejszej skargi do Sądu, obciążenie Komisji kosztami sądowymi.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1. | Komisja nie wypełniła swoich obowiązków wynikających z art. 107 TFUE i 108 TFUE w zakresie kontroli pomocy udzielonej przez państwa członkowskie. |
| --- | --- |

1.

Komisja nie wypełniła swoich obowiązków wynikających z art. 107 TFUE i 108 TFUE w zakresie kontroli pomocy udzielonej przez państwa członkowskie.

| 2. | Komisja nie zbadała zgodnie z art. 12 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 (1) bez zbędnej zwłoki złożoną przez spółkę skargę SA.56620 (2020/FC) z dnia 21 lutego 2020 r. w przedmiocie możliwej pomocy niezgodnej z prawem. |
| --- | --- |

2.

Komisja nie zbadała zgodnie z art. 12 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 (1) bez zbędnej zwłoki złożoną przez spółkę skargę SA.56620 (2020/FC) z dnia 21 lutego 2020 r. w przedmiocie możliwej pomocy niezgodnej z prawem.

| 3. | Komisja nie wydała wymaganej na podstawie art. 15 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 decyzji






  — | stwierdzającej, że zgłoszony jej środek nie stanowi pomocy, |
| --- | --- | --- |

3.

Komisja nie wydała wymaganej na podstawie art. 15 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 decyzji

—

stwierdzającej, że zgłoszony jej środek nie stanowi pomocy,

| — | stwierdzającej, że środek jest zgodny z rynkiem wewnętrznym, lub |
| --- | --- |

—

stwierdzającej, że środek jest zgodny z rynkiem wewnętrznym, lub

| — | wszczynającej postępowanie na podstawie art. 108 ust. 2 TFUE („decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego”). |
| --- | --- |

—

wszczynającej postępowanie na podstawie art. 108 ust. 2 TFUE („decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego”).

| 4. | Komisja nie przesłała spółce, która wniosła do niej skargę, kopii swojej decyzji zgodnie z art. [24] ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589. |
| --- | --- |

4.

Komisja nie przesłała spółce, która wniosła do niej skargę, kopii swojej decyzji zgodnie z art. [24] ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589.

| 5. | Komisja nie podjęła działania również po tym, jak została do tego wezwana w dniu 22 czerwca 2021 r. na podstawie art. 265 TFUE. |
| --- | --- |

5.

Komisja nie podjęła działania również po tym, jak została do tego wezwana w dniu 22 czerwca 2021 r. na podstawie art. 265 TFUE.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. 2015, L 248, s. 9).

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/46 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/46

---

Skarga wniesiona w dniu 3 listopada 2021 r. – Hoteles Olivencia/EUIPO – Corporacion H10 Hotels (HOTELES HO)

(Sprawa T-701/21)

(2022/C 24/60)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Hoteles Olivencia, SL (Almería, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci S. Mohamed Acosta)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Corporacion H10 Hotels, SL (Barcelona, Hiszpania)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy HOTELES HO – zgłoszenie nr 18 202 245

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 27 sierpnia 2021 r. w sprawie R 782/2021-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, dopuszczając do rejestracji spornego znaku i obciążając stronę wnoszącą sprzeciw wobec pierwotnego zgłoszenia do rejestracji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, dopuszczając do rejestracji spornego znaku i obciążając stronę wnoszącą sprzeciw wobec pierwotnego zgłoszenia do rejestracji;

| — | posiłkowo, w wypadku oddalenia skargi, nakazanie każdej ze stron pokrycia własnych kosztów z uwagi na przedmiot sprawy i jej widoczną złożoność, jeśli spojrzeć na liczne zmiany stanowiska w decyzjach poszczególnych instancji i okoliczności, jakie należy mieć na uwadze w związku z postanowieniami art. 109 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 |
| --- | --- |

—

posiłkowo, w wypadku oddalenia skargi, nakazanie każdej ze stron pokrycia własnych kosztów z uwagi na przedmiot sprawy i jej widoczną złożoność, jeśli spojrzeć na liczne zmiany stanowiska w decyzjach poszczególnych instancji i okoliczności, jakie należy mieć na uwadze w związku z postanowieniami art. 109 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001

Podniesione zarzuty

| — | Spór dotyczy zastosowania lub braku zastosowania art. 8 ust. 1 lit. b) i w rezultacie (lub w następstwie braku jego zastosowania) niestosowania art. 8 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Spór dotyczy zastosowania lub braku zastosowania art. 8 ust. 1 lit. b) i w rezultacie (lub w następstwie braku jego zastosowania) niestosowania art. 8 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie wynikające z niezastosowania art. 109 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie wynikające z niezastosowania art. 109 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1001.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/47 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/47

---

Skarga wniesiona w dniu 10 listopada 2021 r. – Sunrise Medical and Sunrise Medical Logistics / Komisja

(Sprawa T-721/21)

(2022/C 24/61)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Sunrise Medical BV (Amsterdam, Niderlandy), Sunrise Medical Logistics BV (Amsterdam) (przedstawiciele: L. Ruessmann i J. Beck, lawyers)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności w całości rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/1367 z dnia 6 sierpnia 2021 r. od jego daty wejścia w życie; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności w całości rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/1367 z dnia 6 sierpnia 2021 r. od jego daty wejścia w życie;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi o stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/1367 z dnia 6 sierpnia 2021 r. (1) strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia traktatów lub jakiegokolwiek przepisu prawa związanego z ich stosowaniem. Po pierwsze, skarżący twierdzą, że Komisja błędnie zastosowała prawo, nie uwzględniając Konwencji Narodów Zjednoczonych dotyczącej ochrony i wspierania praw i godności osób niepełnosprawnych. Po drugie, Komisja nie uwzględniła w ogóle lub w wystarczającym stopniu implementacji konwencji do prawa Unii Europejskiej w tym kontekście, a mianowicie, wynikającej z zastosowania jej w sprawie C-198/15 Invamed Group i in. (2), stosując zamiast tego błędne pojęcie niepełnosprawności. Zaskarżone rozporządzenie uwzględnia natomiast nieistotne kryteria pochodzące z aktów prawnych wydanych przed decyzją Rady z dnia 26 listopada 2009 r. (3) oraz Konwencją Narodów Zjednoczonych dotyczącą ochrony i wspierania praw i godności osób niepełnosprawnych. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia traktatów lub jakiegokolwiek przepisu prawa związanego z ich stosowaniem. Po pierwsze, skarżący twierdzą, że Komisja błędnie zastosowała prawo, nie uwzględniając Konwencji Narodów Zjednoczonych dotyczącej ochrony i wspierania praw i godności osób niepełnosprawnych. Po drugie, Komisja nie uwzględniła w ogóle lub w wystarczającym stopniu implementacji konwencji do prawa Unii Europejskiej w tym kontekście, a mianowicie, wynikającej z zastosowania jej w sprawie C-198/15 Invamed Group i in. (2), stosując zamiast tego błędne pojęcie niepełnosprawności. Zaskarżone rozporządzenie uwzględnia natomiast nieistotne kryteria pochodzące z aktów prawnych wydanych przed decyzją Rady z dnia 26 listopada 2009 r. (3) oraz Konwencją Narodów Zjednoczonych dotyczącą ochrony i wspierania praw i godności osób niepełnosprawnych.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący oczywistego błędu w rozumieniu wyroku w sprawie C-463/98 Cabletron (4). Skarżące podnoszą, że przy ustalaniu, że produkt określony w zaskarżonym rozporządzeniu (w kolumnie 3 załącznika do zaskarżonego rozporządzenia) należy zaklasyfikować do pozycji CN 8703, a nie do pozycji CN 8713, uwzględniono i oparto się na nieistotnych okolicznościach. Ponadto, pomocniczo, Komisja błędnie zaklasyfikowała produkt, który zgodnie ze wskazówkami Trybunału w sprawie C-198/15 Invamed powinien zostać zaklasyfikowany do pozycji CN 8713. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący oczywistego błędu w rozumieniu wyroku w sprawie C-463/98 Cabletron (4). Skarżące podnoszą, że przy ustalaniu, że produkt określony w zaskarżonym rozporządzeniu (w kolumnie 3 załącznika do zaskarżonego rozporządzenia) należy zaklasyfikować do pozycji CN 8703, a nie do pozycji CN 8713, uwzględniono i oparto się na nieistotnych okolicznościach. Ponadto, pomocniczo, Komisja błędnie zaklasyfikowała produkt, który zgodnie ze wskazówkami Trybunału w sprawie C-198/15 Invamed powinien zostać zaklasyfikowany do pozycji CN 8713.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia istotnych wymogów proceduralnych, w szczególności przepisu proceduralnego mającego na celu zapewnienie, by akty były formułowane z należytą starannością, którego przestrzeganie może mieć wpływ na treść aktu. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia istotnych wymogów proceduralnych, w szczególności przepisu proceduralnego mającego na celu zapewnienie, by akty były formułowane z należytą starannością, którego przestrzeganie może mieć wpływ na treść aktu.

---

(1)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/1367 z dnia 6 sierpnia 2021 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz.U. 2021 L 294, s. 1).

(2)  Wyrok z dnia 26 maja 2016 r., Invamed Group Ltd I in. / Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs, C-198/15, EU:C:2016:362.

(3)  Decyzja Rady z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych (2010/48/WE) (Dz.U. 2010 L 23, s. 35).

(4)  Wyrok z dnia 10 maja 2001 r., Cabletron Systems Ltd / The Revenue Commissioners, C-463/98, EU:C:2001:256.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/48 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/48

---

Skarga wniesiona w dniu 12 listopada 2021 r. – Łosowski/EUIPO – Skawiński (KOMBI)

(Sprawa T-730/21)

(2022/C 24/62)

Język skargi: polski

Strony

Strona skarżąca: Sławomir Łosowski (Gdańsk, Polska) (przedstawiciel: adwokat K. Czub)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Grzegorz Skawiński (Sopot, Polska)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca przed Sądem

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „KOMBI” – unijny znak towarowy nr 12 534 491

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 września 2021 r. w sprawie R 381/2017-5

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO oraz Grzegorza Skawińskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO oraz Grzegorza Skawińskiego kosztami postępowania.

Podniesiony zarzut

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2017/1001.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/48 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/48

---

Skarga wniesiona w dniu 19 listopada 2021 r. – Alcogroup i Alcodis/Komisja

(Sprawa T-740/21)

(2022/C 24/63)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Alcogroup (Bruksela, Belgia) i Alcodis (Bruksela) (przedstawiciele: adwokaci P. de Bandt, C. Binet i M. Nuytten)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zobowiązanie Komisji do przedstawienia zaskarżonych decyzji w ramach środków organizacji postępowania; |
| --- | --- |

—

zobowiązanie Komisji do przedstawienia zaskarżonych decyzji w ramach środków organizacji postępowania;

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji;

| — | obciążenie Komisji całością kosztów niniejszego postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji całością kosztów niniejszego postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi na decyzję Komisji wzywającą Abengoa SA i Abengoa Bioenergia SA do powtórnego przystąpienia, pod pewnymi warunkami, do postępowania ugodowego w sprawie AT.40054 – Ethanol Benchmarks, a także na decyzję o ponownym wszczęciu tego postępowania, skarżące podnoszą jeden zarzut, dotyczący naruszenia zasad obowiązujących w postępowaniu ugodowym.

Skarżące podnoszą, że wydając zaskarżone decyzje, Komisja naruszyła zasady obowiązujące w postępowaniu ugodowym. Obowiązujące przepisy nie pozwalają bowiem Komisji na ponowne wszczęcie postępowania ugodowego na tym etapie postępowania, a tym bardziej – z wykluczeniem jakiejkolwiek dyskusji na temat przeglądu sprawy przekazanego w ramach pierwszego postępowania ugodowego w 2016 i 2017 r. Skarżące podnoszą ponadto, że zaskarżone decyzje doprowadziły do oczywistego naruszenia ich prawa do obrony.

---

| 17.1.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 24/49 |
| --- | --- | --- | --- |

17.1.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 24/49

---

Postanowienie Sądu z dnia 16 listopada 2021 r. – Vodafone Group i in. / Komisja

(Sprawa T-491/19) (1)

(2022/C 24/64)

Język postępowania: angielski

Prezes drugiej izby zarządziła wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 312 z 16.9.2019.

---