# Dziennik Urzędowy C 528/2021

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 528 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6430 grudnia 2021 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 528

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6430 grudnia 2021

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | II   Komunikaty |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2021/C 528/01 | Komunikat Komisji uzupełniający Wytyczne w sprawie niektórych środków pomocy państwa w kontekście systemu handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych po 2021 r. | 1 |
| 2021/C 528/02 | Komunikat Komisji – Kryteria analizy zgodności z rynkiem wewnętrznym pomocy państwa na wspieranie realizacji ważnych projektów stanowiących przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania | 10 |
| 2021/C 528/03 | Zawiadomienie komisji – Zmienione WYTYCZNE – System UE regulujący handel kością słoniową | 19 |

Spis treści

Strona

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2021/C 528/01

Komunikat Komisji uzupełniający Wytyczne w sprawie niektórych środków pomocy państwa w kontekście systemu handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych po 2021 r.

1

2021/C 528/02

Komunikat Komisji – Kryteria analizy zgodności z rynkiem wewnętrznym pomocy państwa na wspieranie realizacji ważnych projektów stanowiących przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania

10

2021/C 528/03

Zawiadomienie komisji – Zmienione WYTYCZNE – System UE regulujący handel kością słoniową

19

---

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2021/C 528/04 | Kursy walutowe euro — 29 grudnia 2021 r. | 36 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2021/C 528/04

Kursy walutowe euro — 29 grudnia 2021 r.

36

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 30.12.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 528/1 |
| --- | --- | --- | --- |

30.12.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 528/1

---

Komunikat Komisji uzupełniający Wytyczne w sprawie niektórych środków pomocy państwa w kontekście systemu handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych po 2021 r.

(2021/C 528/01)

W komunikacie Komisji z dnia 21 września 2020 r. – Wytyczne w sprawie niektórych środków pomocy państwa w kontekście systemu handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych po 2021 r (1). wprowadza się następujące zmiany:

| (1) | w pkt 15 ppkt 15 liczbę „80” wstawia się w miejsce „[...]” oraz dodaje dwa akapity, tak aby definicja miała następujące brzmienie:






  „15) | » wskaźnik efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej« oznacza 80 % rzeczywistego zużycia energii elektrycznej, określony na podstawie decyzji Komisji oraz wskaźników efektywności zużycia energii elektrycznej. Odpowiada on średniemu wysiłkowi redukcyjnemu narzuconemu przez zastosowanie wskaźnika efektywności zużycia energii elektrycznej (referencyjne zużycie energii elektrycznej/średnie zużycie energii elektrycznej). Ma on zastosowanie do wszystkich produktów, które wchodzą w skład kwalifikujących się sektorów, ale w odniesieniu do których nie zdefiniowano wskaźnika efektywności zużycia energii elektrycznej.
  Wskaźnik efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej będzie co roku zmniejszany (począwszy od roku t = 2022) o 1,09 %, zgodnie ze wzorem ustalonym w załączniku II w sekcji „Zaktualizowane wskaźniki efektywności dla niektórych produktów, o których mowa w załączniku I”; |
| --- | --- | --- |

(1)

w pkt 15 ppkt 15 liczbę „80” wstawia się w miejsce „[...]” oraz dodaje dwa akapity, tak aby definicja miała następujące brzmienie:

„15)

» wskaźnik efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej« oznacza 80 % rzeczywistego zużycia energii elektrycznej, określony na podstawie decyzji Komisji oraz wskaźników efektywności zużycia energii elektrycznej. Odpowiada on średniemu wysiłkowi redukcyjnemu narzuconemu przez zastosowanie wskaźnika efektywności zużycia energii elektrycznej (referencyjne zużycie energii elektrycznej/średnie zużycie energii elektrycznej). Ma on zastosowanie do wszystkich produktów, które wchodzą w skład kwalifikujących się sektorów, ale w odniesieniu do których nie zdefiniowano wskaźnika efektywności zużycia energii elektrycznej.

Wskaźnik efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej będzie co roku zmniejszany (począwszy od roku t = 2022) o 1,09 %, zgodnie ze wzorem ustalonym w załączniku II w sekcji „Zaktualizowane wskaźniki efektywności dla niektórych produktów, o których mowa w załączniku I”;

| (2) | w pkt 28 lit. b) opis wskaźnika „Ct” użytego we wzorze uzupełnia się tak, aby obecne brzmienie tego punktu było następujące:






  „b) | W przypadku gdy wskaźniki efektywności zużycia energii elektrycznej wymienione w załączniku II nie mają zastosowania do produktów wytwarzanych przez beneficjenta, maksymalna pomoc wypłacana każdej instalacji z tytułu kosztów poniesionych w roku t obliczana jest w następujący sposób:
  Amaxt = Ai × Ct × Pt-1 × EF × AECt

  gdzie Ai odpowiada intensywności pomocy, wyrażonej jako ułamek (np. 0,75); Ct oznacza mający zastosowanie wskaźnik emisji CO2 lub wskaźnik emisji CO2 oparty na zasadach rynkowych (tCO2/MWh) (w roku t); Pt-1 oznacza terminową cenę uprawnień do emisji w roku t-1 (EUR/tCO2); EF oznacza wskaźnik efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej określony w pkt 15 ppkt 15.; AEC odpowiada rzeczywistemu zużyciu energii elektrycznej (MWh) w roku t.”; |
| --- | --- | --- |

(2)

w pkt 28 lit. b) opis wskaźnika „Ct” użytego we wzorze uzupełnia się tak, aby obecne brzmienie tego punktu było następujące:

„b)

W przypadku gdy wskaźniki efektywności zużycia energii elektrycznej wymienione w załączniku II nie mają zastosowania do produktów wytwarzanych przez beneficjenta, maksymalna pomoc wypłacana każdej instalacji z tytułu kosztów poniesionych w roku t obliczana jest w następujący sposób:

Amaxt = Ai × Ct × Pt-1 × EF × AECt

gdzie Ai odpowiada intensywności pomocy, wyrażonej jako ułamek (np. 0,75); Ct oznacza mający zastosowanie wskaźnik emisji CO2 lub wskaźnik emisji CO2 oparty na zasadach rynkowych (tCO2/MWh) (w roku t); Pt-1 oznacza terminową cenę uprawnień do emisji w roku t-1 (EUR/tCO2); EF oznacza wskaźnik efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej określony w pkt 15 ppkt 15.; AEC odpowiada rzeczywistemu zużyciu energii elektrycznej (MWh) w roku t.”;

| (3) | w tabeli w załączniku I opis sektora objętego kodem NACE 20.16.40.15 uzupełnia się tak, aby obecne brzmienie tego opisu było następujące:
  „Glikole polietylenowe oraz pozostałe alkohole polieterowe, w formach podstawowych”; |
| --- | --- |

(3)

w tabeli w załączniku I opis sektora objętego kodem NACE 20.16.40.15 uzupełnia się tak, aby obecne brzmienie tego opisu było następujące:

„Glikole polietylenowe oraz pozostałe alkohole polieterowe, w formach podstawowych”;

| (4) | dodaje się załącznik II w brzmieniu:


  „ZAŁĄCZNIK II
  Wskaźniki efektywności zużycia energii elektrycznej i roczne stopy redukcji dla produktów, o których mowa w załączniku I






  — | Wskaźniki efektywności zużycia energii elektrycznej dla produktów, o których mowa w załączniku I, z uwzględnieniem zamienności paliw i energii elektrycznej:


  Produkty, w odniesieniu do których w sekcji 2 załącznika I do rozporządzenia delegowanego UE 2019/331 stwierdzono zamienność paliw i energii elektrycznej.
  Zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331 w odniesieniu do niektórych produktów istnieje zamienność paliw i energii elektrycznej. W odniesieniu do tych produktów określanie wskaźnika emisyjności na podstawie MWh/t produktu nie jest wskazane. Zamiast tego jako punkt wyjścia należy przyjąć specyficzne krzywe emisji gazów cieplarnianych wyprowadzone z emisji bezpośrednich. W przypadku tych produktów wskaźniki emisyjności dla produktów zostały ustalone na podstawie sumy emisji bezpośrednich (składających się z emisji związanych z energią i emisji procesowych), jak również emisji pośrednich wynikających z wykorzystania wymienialnej części energii elektrycznej.
  W tych przypadkach wskaźnik »E« we wzorze stosowanym do obliczania maksymalnej pomocy, o którym mowa w pkt 28 lit. a) niniejszych wytycznych, należy zastąpić następującym terminem, który przekształca wskaźnik emisyjności dla produktów określony w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/331 we wskaźnik wydajności zużycia energii elektrycznej na podstawie przeciętnej wartości intensywności emisji w Europie wynoszącej 0,376 tCO2/MWh:
  Istniejący wskaźnik emisyjności dla produktów z sekcji 2 załącznika do rozporządzenia 2021/447 (w tCO2/t) × udział odpowiednich emisji pośrednich w okresie odniesienia (%)/0,376 (tCO2/MWh).
  Wartość wskaźników efektywności dla produktów o zamienności paliw i energii elektrycznej, którą należy stosować w latach 2021-2025, określona jest w rozporządzeniu (UE) 2021/447 z dnia 12 marca 2021 r. określającym zmienione wartości wskaźników emisyjności na potrzeby przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji na lata 2021-2025 zgodnie z art. 10a ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady. |
| --- | --- | --- |

(4)

dodaje się załącznik II w brzmieniu:

„ZAŁĄCZNIK II

Wskaźniki efektywności zużycia energii elektrycznej i roczne stopy redukcji dla produktów, o których mowa w załączniku I

—

Wskaźniki efektywności zużycia energii elektrycznej dla produktów, o których mowa w załączniku I, z uwzględnieniem zamienności paliw i energii elektrycznej:

Produkty, w odniesieniu do których w sekcji 2 załącznika I do rozporządzenia delegowanego UE 2019/331 stwierdzono zamienność paliw i energii elektrycznej.

Zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331 w odniesieniu do niektórych produktów istnieje zamienność paliw i energii elektrycznej. W odniesieniu do tych produktów określanie wskaźnika emisyjności na podstawie MWh/t produktu nie jest wskazane. Zamiast tego jako punkt wyjścia należy przyjąć specyficzne krzywe emisji gazów cieplarnianych wyprowadzone z emisji bezpośrednich. W przypadku tych produktów wskaźniki emisyjności dla produktów zostały ustalone na podstawie sumy emisji bezpośrednich (składających się z emisji związanych z energią i emisji procesowych), jak również emisji pośrednich wynikających z wykorzystania wymienialnej części energii elektrycznej.

W tych przypadkach wskaźnik »E« we wzorze stosowanym do obliczania maksymalnej pomocy, o którym mowa w pkt 28 lit. a) niniejszych wytycznych, należy zastąpić następującym terminem, który przekształca wskaźnik emisyjności dla produktów określony w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/331 we wskaźnik wydajności zużycia energii elektrycznej na podstawie przeciętnej wartości intensywności emisji w Europie wynoszącej 0,376 tCO2/MWh:

Istniejący wskaźnik emisyjności dla produktów z sekcji 2 załącznika do rozporządzenia 2021/447 (w tCO2/t) × udział odpowiednich emisji pośrednich w okresie odniesienia (%)/0,376 (tCO2/MWh).

Wartość wskaźników efektywności dla produktów o zamienności paliw i energii elektrycznej, którą należy stosować w latach 2021-2025, określona jest w rozporządzeniu (UE) 2021/447 z dnia 12 marca 2021 r. określającym zmienione wartości wskaźników emisyjności na potrzeby przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji na lata 2021-2025 zgodnie z art. 10a ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady.

| — | Wskaźniki efektywności dla produktów, o których mowa w załączniku I, niewymienionych w tabeli 1 niniejszego załącznika


  Wskaźnik efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej, zdefiniowany w pkt 15 ppkt 15 niniejszych wytycznych ma zastosowanie do wszystkich kwalifikujących się produktów wymienionych w załączniku I, dla których nie określono wskaźnika efektywności. |
| --- | --- |

—

Wskaźniki efektywności dla produktów, o których mowa w załączniku I, niewymienionych w tabeli 1 niniejszego załącznika

Wskaźnik efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej, zdefiniowany w pkt 15 ppkt 15 niniejszych wytycznych ma zastosowanie do wszystkich kwalifikujących się produktów wymienionych w załączniku I, dla których nie określono wskaźnika efektywności.

| — | Zaktualizowane wskaźniki efektywności dla niektórych produktów, o których mowa w załączniku I


  W tabeli 1 wymieniono wartości wskaźników, które należy stosować jako punkt wyjścia do wyznaczenia wskaźnika zużycia mającego zastosowanie na konkretny rok, z uwzględnieniem odpowiedniej rocznej stopy redukcji.
  Roczna stopa redukcji określa o ile wskaźniki są automatycznie obniżane każdego roku. O ile nie stwierdzono inaczej w tabeli 1, wszystkie wskaźniki efektywności (w tym »wskaźnik efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej«) będą obniżane co roku (począwszy od roku t = 2022) o 1,09 %, zgodnie z następującym wzorem:
  wskaźnik efektywności mający zastosowanie w (roku t) = wartość wskaźnika emisyjności w 2021 r. * (1 + roczna stopa redukcji) ^ (rok t - 2021) |
| --- | --- |

—

Zaktualizowane wskaźniki efektywności dla niektórych produktów, o których mowa w załączniku I

W tabeli 1 wymieniono wartości wskaźników, które należy stosować jako punkt wyjścia do wyznaczenia wskaźnika zużycia mającego zastosowanie na konkretny rok, z uwzględnieniem odpowiedniej rocznej stopy redukcji.

Roczna stopa redukcji określa o ile wskaźniki są automatycznie obniżane każdego roku. O ile nie stwierdzono inaczej w tabeli 1, wszystkie wskaźniki efektywności (w tym »wskaźnik efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej«) będą obniżane co roku (począwszy od roku t = 2022) o 1,09 %, zgodnie z następującym wzorem:

wskaźnik efektywności mający zastosowanie w (roku t) = wartość wskaźnika emisyjności w 2021 r. * (1 + roczna stopa redukcji) ^ (rok t - 2021)

Tabela 1

Wskaźniki efektywności zużycia energii elektrycznej dla niektórych produktów, o których mowa w załączniku I

| NACE4 | Wskaźnik emisyjności dla produktu | Wartość wskaźnika w 2021 r. | Jednostka wskaźnika | Jednostka produkcji | Roczna stopa redukcji [%] | Definicja produktu | Procesy objęte wskaźnikiem emisyjności dla produktu | Właściwy kod Prodcom | Opis |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 17.11 | Masa celulozowa drzewna | 0,904 | MWh/t 90 % sdt | Tona masy celulozowej drzewnej | 1,09 | Masa celulozowa drzewna do przerobu chemicznego | Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z produkcją masy celulozowej, w tym suszenie, płukanie i przesiewanie, a także wybielanie | 17.11.11.00 | Masa celulozowa drzewna do przerobu chemicznego |
| 17.11 | Masa celulozowa drzewna | 0,329 | MWh/t 90 % sdt | Tona masy celulozowej drzewnej | 1,09 | Masa celulozowa drzewna sodowa lub siarczanowa, inna niż do przerobu chemicznego | 17.11.12.00 | Masa celulozowa drzewna sodowa lub siarczanowa, inna niż do przerobu chemicznego |
| 17.11 | Masa celulozowa drzewna | 0,443 | MWh/t 90 % sdt | Tona masy celulozowej drzewnej | 1,09 | Masa celulozowa drzewna siarczynowa, inna niż do przerobu chemicznego | 17.11.13.00 | Masa celulozowa drzewna siarczynowa, inna niż do przerobu chemicznego |
| 17.11 | Półchemiczne masy włókniste drzewne | 0,443 | MWh/t 90 % sdt | Tona półchemicznych mas włóknistych drzewnych | 1,09 | Półchemiczne masy włókniste drzewne | 17.11.14.00 | Mechaniczne masy włókniste drzewne; półchemiczne masy włókniste drzewne; masy włókniste z pozostałych surowców celulozowych |
| 17.11 | Masa włóknista mechaniczna | Metoda rezerwowa | 1,09 | Masa włóknista mechaniczna | Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z produkcją masy włóknistej mechanicznej, w tym obróbka drewna, rafinacja, płukanie, bielenie, odzysk ciepła |
| 17.11 | Makulatura | 0,260 | MWh/t 90 % sdt | Tona makulatury | 1,09 | Makulatura | Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z produkcją makulatury, w tym zagęszczanie i rozdrabnianie oraz bielenie |
| 17.11 | Odbarwiona makulatura | 0,390 | MWh/t 90 % sdt | Tona odbarwionej makulatury | 1,09 | Odbarwiona makulatura |
| 17.12 | Papier gazetowy | 0,801 | MWh/t produktu | Tona papieru gazetowego | 1,09 | Papier gazetowy | Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z produkcją papieru, w tym rafinacja, prasowanie i suszenie termiczne | 17.12.11.00 | Papier gazetowy |
| 17.12 | Wysokogatunkowy papier niepowlekany | 0,645 | MWh/t produktu | Tona wysokogatunkowego papieru niepowlekanego | 1,09 | Wysokogatunkowy papier niepowlekany | 17.12.12.00
  17.12.13.00
  17.12.14.10
  17.12.14.35
  17.12.14.39
  17.12.14.50
  17.12.14.70 | Wysokogatunkowy papier niepowlekany |
| 17.12 | Wysokogatunkowy papier powlekany | 0,538 | MWh/t produktu | Tona wysokogatunkowego papieru powlekanego | 1,09 | Wysokogatunkowy papier powlekany | 17.12.73.35
  17.12.73.37
  17.12.73.60
  17.12.73.75
  17.12.73.79
  17.12.76.00 | Wysokogatunkowy papier powlekany |
| 17.12 | Bibułka higieniczna | 0,925 | MWh/t produktu | Tona bibułki higienicznej | 1,09 | Bibułka higieniczna | 17.12.20.30
  17.12.20.55
  17.12.20.57
  17.12.20.90 | Bibułka higieniczna |
| 17.12 | Testliner i fluting | 0,260 | MWh/t produktu | Tona papieru | 1,09 | Testliner i fluting | 17.12.33.00
  17.12.34.00
  17.12.35.20
  17.12.35.40 | Testliner i fluting |
| 17.12 | Tektura niepowlekana | 0,268 | MWh/t produktu | Tona tektury | 1,09 | Tektura niepowlekana | 17.12.31.00
  17.12.32.00
  17.12.42.60
  17.12.42.80
  17.12.51.10
  17.12.59.10 | Tektura niepowlekana |
| 17.12 | Tektura powlekana | 0,403 | MWh/t produktu | Tona tektury | 1,09 | Tektura powlekana | 17.12.75.00
  17.12.77.55
  17.12.77.59
  17.12.78.20
  17.12.78.50
  17.12.79.53
  17.12.79.55 | Tektura powlekana |
| 20.13 | Kwas siarkowy | 0,056 | MWh/t produktu | Tona kwasu siarkowego | 1,09 | Kwas siarkowy; oleum | Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z produkcją kwasu siarkowego | 20.13.24.34 | Kwas siarkowy; oleum |
| 20.13 | Chlor | 1,846 | MWh/t produktu | Tona chloru | 1,09 | Chlor | Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z urządzeniami do elektrolizy, w tym urządzeniami pomocniczymi | 20.13.21.11 | Chlor |
| 20.13 | Krzem | 11,87 | MWh/t produktu | Tona krzemu | 1,09 | Krzem. Inny niż zawierający nie mniej niż 99,99 % masy krzemu | Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z produkcją krzemu | 20.13.21.70 | Krzem. Inny niż zawierający nie mniej niż 99,99 % masy krzemu |
| 20.13 | Krzem | 60 | MWh/t produktu | Tona krzemu | 1,09 | Krzem. Zawierający nie mniej niż 99,99 % masy krzemu | Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z piecem, w tym urządzeniami pomocniczymi | 20.13.21.60 | Krzem. Zawierający nie mniej niż 99,99 % masy krzemu |
| 20.13 | Węglik krzemu | 6,2 | MWh/t produktu | Tona węglika krzemu | 1,09 | Krzem. Węgliki krzemu, nawet niezdefiniowane chemicznie | Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z produkcją węglika krzemu | 20.13.64.10 | Krzem. Węgliki krzemu, nawet niezdefiniowane chemicznie |
| 24.10 | Stal konwertorowa świeżona tlenem | 0,03385 | MWh/t produktu | Tona stali surowej (odlewanej) | 0,60 | Stal surowa: stal niestopowa produkowana w innych procesach niż w piecach elektrycznych | Obróbka pozapiecowa, podgrzewanie materiałów ogniotrwałych, procesy pomocnicze i urządzenia odlewnicze aż po cięcie wyrobów ze stali surowej | 24.10.T1.22 | Stal surowa: stal niestopowa produkowana w innych procesach niż w piecach elektrycznych |
| 24.10 | Stal surowa: stal stopowa inna niż stal nierdzewna produkowana w innych procesach niż w piecach elektrycznych | 24.10.T1.32 | Stal surowa: stal stopowa inna niż stal nierdzewna produkowana w innych procesach niż w piecach elektrycznych |
| 24.10 | Stal surowa: stal nierdzewna i stal żaroodporna produkowana w innych procesach niż w piecach elektrycznych | 24.12.T1.42 | Stal surowa: stal nierdzewna i stal żaroodporna produkowana w innych procesach niż w piecach elektrycznych |
| 24.10 | Żelazomangan | 2,2 | MWh/t produktu | Żelazomangan zawierający więcej niż 2 % masy węgla | 2,03 | Żelazomangan, zawierający więcej niż 2 % masy węgla, o granulacji nieprzekraczającej 5 mm i o zawartości manganu przekraczającej 65 % masy | | 24.10.12.10 | Żelazomangan, zawierający więcej niż 2 % masy węgla, o granulacji nieprzekraczającej 5 mm i o zawartości manganu przekraczającej 65 % masy |
| 24.10 | Żelazomangan zawierający więcej niż 2 % masy węgla | Pozostały żelazomangan, zawierający więcej niż 2 % masy węgla (z wyłączeniem żelazomanganu o granulacji nieprzekraczającej 5 mm i o zawartości manganu przekraczającej 65 % masy) | | 24.10.12.20 | Pozostały żelazomangan, zawierający więcej niż 2 % masy węgla (z wyłączeniem żelazomanganu o granulacji nieprzekraczającej 5 mm i o zawartości manganu przekraczającej 65 % masy) |
| 24.10 | Żelazomangan | 1,4 | MWh/t produktu | Żelazomangan, zawierający nie więcej niż 2 % masy węgla | 1,09 | Pozostały żelazomangan zawierający nie więcej niż 2 % masy węgla | | 24.10.12.25 | Pozostały żelazomangan zawierający nie więcej niż 2 % masy węgla |
| 24.10 | Żelazokrzem | 8,54 | MWh/t produktu | Żelazokrzem, zawierający więcej niż 55 % masy krzemu | 1,09 | Żelazokrzem, zawierający więcej niż 55 % masy krzemu | | 24.10.12.35 | Żelazokrzem, zawierający więcej niż 55 % masy krzemu |
| 24.10 | Żelazokrzem | Metoda rezerwowa | 1,09 | | | 24.10.12.36 | Żelazokrzem zawierający nie więcej niż 55 % masy krzemu i co najmniej 4 %, lecz nie więcej niż 10 % masy magnezu |
| 24.10 | Żelazonikiel | 9,28 | MWh/t produktu | Żelazonikiel | 1,09 | Żelazonikiel | | 24.10.12.40 | Żelazonikiel |
| 24.10 | Żelazokrzemomangan | 3,419 | MWh/t produktu | Żelazokrzemomangan | 1,12 | Żelazokrzemomangan | | 24.10.12.45 | Żelazokrzemomangan |
| 24.42 | Aluminium pierwotne | 13,90 | MWh/t produktu | Aluminium nieobrobione plastycznie, niestopowe | 0,25 | Nieobrobione plastycznie aluminium niestopowe z elektrolizy | Nieobrobione plastycznie aluminium niestopowe z elektrolizy, w tym z urządzeń służących ochronie przed zanieczyszczeniami, procesów pomocniczych i odlewni. W tym również fabryki anod (wstępne spiekanie). W przypadku gdy anody dostarczane są z odrębnego zakładu w UE, zakład ten nie powinien otrzymywać rekompensaty. W przypadku gdy anody są produkowane poza UE, można zastosować korektę | 24.42.11.30 | Aluminium nieobrobione plastycznie, niestopowe (z wyłączeniem aluminium w postaci proszku i płatków) |
| 24.42.11.53 | Stopy aluminium nieobrobione plastycznie, pierwotne (z wyłączeniem aluminium w postaci proszku i płatków) |
| 24.42.11.54 | Stopy aluminium nieobrobione plastycznie (z wyłączeniem aluminium w postaci proszku i płatków) |
| 24.42 | Tlenek glinu (rafinacja) | 0,20 | MWh/t produktu | tlenek glinu | 1,11 | | Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z produkcją tlenku glinu | 24.42.12.00 | Tlenek glinu (z wyłączeniem sztucznego korundu) |
| 24.43 | Elektroliza cynku | 3,994 | MWh/t produktu | cynk | 0,01 | Cynk pierwotny | Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z urządzeniami do elektrolizy cynku, w tym urządzeniami pomocniczymi | 24.43.12.30 | Cynk niestopowy nieobrobiony plastycznie (z wyłączeniem cynku w postaci pyłu, proszku i płatków) |
| 24.43.12.50 | Cynk stopowy nieobrobiony plastycznie (z wyłączeniem cynku w postaci pyłu, proszku i płatków) |
| 24.44 | Nieobrobiona plastycznie miedź rafinowana | 0,31 | MWh/t produktu | Katody miedziane | 1,09 | Katody miedziane | Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z elektrorafinacją, w tym, w stosownych przypadkach, odlewanie anod na miejscu | 24.44.13.30 | Miedź rafinowana, nieobrobiona plastycznie, niestopowa (z wyłączeniem spiekanych wyrobów walcowanych, wytłaczanych, kutych) |

NACE4

Wskaźnik emisyjności dla produktu

Wartość wskaźnika w 2021 r.

Jednostka wskaźnika

Jednostka produkcji

Roczna stopa redukcji [%]

Definicja produktu

Procesy objęte wskaźnikiem emisyjności dla produktu

Właściwy kod Prodcom

Opis

17.11

Masa celulozowa drzewna

0,904

MWh/t 90 % sdt

Tona masy celulozowej drzewnej

1,09

Masa celulozowa drzewna do przerobu chemicznego

Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z produkcją masy celulozowej, w tym suszenie, płukanie i przesiewanie, a także wybielanie

17.11.11.00

Masa celulozowa drzewna do przerobu chemicznego

17.11

Masa celulozowa drzewna

0,329

MWh/t 90 % sdt

Tona masy celulozowej drzewnej

1,09

Masa celulozowa drzewna sodowa lub siarczanowa, inna niż do przerobu chemicznego

17.11.12.00

Masa celulozowa drzewna sodowa lub siarczanowa, inna niż do przerobu chemicznego

17.11

Masa celulozowa drzewna

0,443

MWh/t 90 % sdt

Tona masy celulozowej drzewnej

1,09

Masa celulozowa drzewna siarczynowa, inna niż do przerobu chemicznego

17.11.13.00

Masa celulozowa drzewna siarczynowa, inna niż do przerobu chemicznego

17.11

Półchemiczne masy włókniste drzewne

0,443

MWh/t 90 % sdt

Tona półchemicznych mas włóknistych drzewnych

1,09

Półchemiczne masy włókniste drzewne

17.11.14.00

Mechaniczne masy włókniste drzewne; półchemiczne masy włókniste drzewne; masy włókniste z pozostałych surowców celulozowych

17.11

Masa włóknista mechaniczna

Metoda rezerwowa

1,09

Masa włóknista mechaniczna

Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z produkcją masy włóknistej mechanicznej, w tym obróbka drewna, rafinacja, płukanie, bielenie, odzysk ciepła

17.11

Makulatura

0,260

MWh/t 90 % sdt

Tona makulatury

1,09

Makulatura

Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z produkcją makulatury, w tym zagęszczanie i rozdrabnianie oraz bielenie

17.11

Odbarwiona makulatura

0,390

MWh/t 90 % sdt

Tona odbarwionej makulatury

1,09

Odbarwiona makulatura

17.12

Papier gazetowy

0,801

MWh/t produktu

Tona papieru gazetowego

1,09

Papier gazetowy

Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z produkcją papieru, w tym rafinacja, prasowanie i suszenie termiczne

17.12.11.00

Papier gazetowy

17.12

Wysokogatunkowy papier niepowlekany

0,645

MWh/t produktu

Tona wysokogatunkowego papieru niepowlekanego

1,09

Wysokogatunkowy papier niepowlekany

17.12.12.00

17.12.13.00

17.12.14.10

17.12.14.35

17.12.14.39

17.12.14.50

17.12.14.70

Wysokogatunkowy papier niepowlekany

17.12

Wysokogatunkowy papier powlekany

0,538

MWh/t produktu

Tona wysokogatunkowego papieru powlekanego

1,09

Wysokogatunkowy papier powlekany

17.12.73.35

17.12.73.37

17.12.73.60

17.12.73.75

17.12.73.79

17.12.76.00

Wysokogatunkowy papier powlekany

17.12

Bibułka higieniczna

0,925

MWh/t produktu

Tona bibułki higienicznej

1,09

Bibułka higieniczna

17.12.20.30

17.12.20.55

17.12.20.57

17.12.20.90

Bibułka higieniczna

17.12

Testliner i fluting

0,260

MWh/t produktu

Tona papieru

1,09

Testliner i fluting

17.12.33.00

17.12.34.00

17.12.35.20

17.12.35.40

Testliner i fluting

17.12

Tektura niepowlekana

0,268

MWh/t produktu

Tona tektury

1,09

Tektura niepowlekana

17.12.31.00

17.12.32.00

17.12.42.60

17.12.42.80

17.12.51.10

17.12.59.10

Tektura niepowlekana

17.12

Tektura powlekana

0,403

MWh/t produktu

Tona tektury

1,09

Tektura powlekana

17.12.75.00

17.12.77.55

17.12.77.59

17.12.78.20

17.12.78.50

17.12.79.53

17.12.79.55

Tektura powlekana

20.13

Kwas siarkowy

0,056

MWh/t produktu

Tona kwasu siarkowego

1,09

Kwas siarkowy; oleum

Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z produkcją kwasu siarkowego

20.13.24.34

Kwas siarkowy; oleum

20.13

Chlor

1,846

MWh/t produktu

Tona chloru

1,09

Chlor

Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z urządzeniami do elektrolizy, w tym urządzeniami pomocniczymi

20.13.21.11

Chlor

20.13

Krzem

11,87

MWh/t produktu

Tona krzemu

1,09

Krzem. Inny niż zawierający nie mniej niż 99,99 % masy krzemu

Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z produkcją krzemu

20.13.21.70

Krzem. Inny niż zawierający nie mniej niż 99,99 % masy krzemu

20.13

Krzem

60

MWh/t produktu

Tona krzemu

1,09

Krzem. Zawierający nie mniej niż 99,99 % masy krzemu

Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z piecem, w tym urządzeniami pomocniczymi

20.13.21.60

Krzem. Zawierający nie mniej niż 99,99 % masy krzemu

20.13

Węglik krzemu

6,2

MWh/t produktu

Tona węglika krzemu

1,09

Krzem. Węgliki krzemu, nawet niezdefiniowane chemicznie

Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z produkcją węglika krzemu

20.13.64.10

Krzem. Węgliki krzemu, nawet niezdefiniowane chemicznie

24.10

Stal konwertorowa świeżona tlenem

0,03385

MWh/t produktu

Tona stali surowej (odlewanej)

0,60

Stal surowa: stal niestopowa produkowana w innych procesach niż w piecach elektrycznych

Obróbka pozapiecowa, podgrzewanie materiałów ogniotrwałych, procesy pomocnicze i urządzenia odlewnicze aż po cięcie wyrobów ze stali surowej

24.10.T1.22

Stal surowa: stal niestopowa produkowana w innych procesach niż w piecach elektrycznych

24.10

Stal surowa: stal stopowa inna niż stal nierdzewna produkowana w innych procesach niż w piecach elektrycznych

24.10.T1.32

Stal surowa: stal stopowa inna niż stal nierdzewna produkowana w innych procesach niż w piecach elektrycznych

24.10

Stal surowa: stal nierdzewna i stal żaroodporna produkowana w innych procesach niż w piecach elektrycznych

24.12.T1.42

Stal surowa: stal nierdzewna i stal żaroodporna produkowana w innych procesach niż w piecach elektrycznych

24.10

Żelazomangan

2,2

MWh/t produktu

Żelazomangan zawierający więcej niż 2 % masy węgla

2,03

Żelazomangan, zawierający więcej niż 2 % masy węgla, o granulacji nieprzekraczającej 5 mm i o zawartości manganu przekraczającej 65 % masy

24.10.12.10

Żelazomangan, zawierający więcej niż 2 % masy węgla, o granulacji nieprzekraczającej 5 mm i o zawartości manganu przekraczającej 65 % masy

24.10

Żelazomangan zawierający więcej niż 2 % masy węgla

Pozostały żelazomangan, zawierający więcej niż 2 % masy węgla (z wyłączeniem żelazomanganu o granulacji nieprzekraczającej 5 mm i o zawartości manganu przekraczającej 65 % masy)

24.10.12.20

Pozostały żelazomangan, zawierający więcej niż 2 % masy węgla (z wyłączeniem żelazomanganu o granulacji nieprzekraczającej 5 mm i o zawartości manganu przekraczającej 65 % masy)

24.10

Żelazomangan

1,4

MWh/t produktu

Żelazomangan, zawierający nie więcej niż 2 % masy węgla

1,09

Pozostały żelazomangan zawierający nie więcej niż 2 % masy węgla

24.10.12.25

Pozostały żelazomangan zawierający nie więcej niż 2 % masy węgla

24.10

Żelazokrzem

8,54

MWh/t produktu

Żelazokrzem, zawierający więcej niż 55 % masy krzemu

1,09

Żelazokrzem, zawierający więcej niż 55 % masy krzemu

24.10.12.35

Żelazokrzem, zawierający więcej niż 55 % masy krzemu

24.10

Żelazokrzem

Metoda rezerwowa

1,09

24.10.12.36

Żelazokrzem zawierający nie więcej niż 55 % masy krzemu i co najmniej 4 %, lecz nie więcej niż 10 % masy magnezu

24.10

Żelazonikiel

9,28

MWh/t produktu

Żelazonikiel

1,09

Żelazonikiel

24.10.12.40

Żelazonikiel

24.10

Żelazokrzemomangan

3,419

MWh/t produktu

Żelazokrzemomangan

1,12

Żelazokrzemomangan

24.10.12.45

Żelazokrzemomangan

24.42

Aluminium pierwotne

13,90

MWh/t produktu

Aluminium nieobrobione plastycznie, niestopowe

0,25

Nieobrobione plastycznie aluminium niestopowe z elektrolizy

Nieobrobione plastycznie aluminium niestopowe z elektrolizy, w tym z urządzeń służących ochronie przed zanieczyszczeniami, procesów pomocniczych i odlewni. W tym również fabryki anod (wstępne spiekanie). W przypadku gdy anody dostarczane są z odrębnego zakładu w UE, zakład ten nie powinien otrzymywać rekompensaty. W przypadku gdy anody są produkowane poza UE, można zastosować korektę

24.42.11.30

Aluminium nieobrobione plastycznie, niestopowe (z wyłączeniem aluminium w postaci proszku i płatków)

24.42.11.53

Stopy aluminium nieobrobione plastycznie, pierwotne (z wyłączeniem aluminium w postaci proszku i płatków)

24.42.11.54

Stopy aluminium nieobrobione plastycznie (z wyłączeniem aluminium w postaci proszku i płatków)

24.42

Tlenek glinu (rafinacja)

0,20

MWh/t produktu

tlenek glinu

1,11

Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z produkcją tlenku glinu

24.42.12.00

Tlenek glinu (z wyłączeniem sztucznego korundu)

24.43

Elektroliza cynku

3,994

MWh/t produktu

cynk

0,01

Cynk pierwotny

Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z urządzeniami do elektrolizy cynku, w tym urządzeniami pomocniczymi

24.43.12.30

Cynk niestopowy nieobrobiony plastycznie (z wyłączeniem cynku w postaci pyłu, proszku i płatków)

24.43.12.50

Cynk stopowy nieobrobiony plastycznie (z wyłączeniem cynku w postaci pyłu, proszku i płatków)

24.44

Nieobrobiona plastycznie miedź rafinowana

0,31

MWh/t produktu

Katody miedziane

1,09

Katody miedziane

Wszystkie procesy bezpośrednio lub pośrednio związane z elektrorafinacją, w tym, w stosownych przypadkach, odlewanie anod na miejscu

24.44.13.30

Miedź rafinowana, nieobrobiona plastycznie, niestopowa (z wyłączeniem spiekanych wyrobów walcowanych, wytłaczanych, kutych)

| (5) | w załączniku III dane liczbowe wstawia się w trzeciej kolumnie tabeli, tak aby obecne brzmienie tego załącznika było następujące:


  „ZAŁĄCZNIK III
  Maksymalne regionalne wskaźniki emisji CO2 na różnych obszarach geograficznych (tCO2/MWh)







  Obszary | | Obowiązujący wskaźnik emisji CO2 |
| --- | --- | --- | --- |
| Adriatycki | Chorwacja, Słowenia | 0,69 |
| Iberyjski | Hiszpania, Portugalia | 0,53 |
| Bałtycki | Litwa, Łotwa, Estonia | 0,75 |
| Europa Środkowo-Zachodnia | Austria, Niemcy, Luksemburg | 0,72 |
| Nordycki | Szwecja, Finlandia | 0,58 |
| Czesko-Słowacki | Czechy, Słowacja | 0,85 |
| Belgia | | 0,36 |
| Bułgaria | | 0,98 |
| Dania | | 0,52 |
| Irlandia | | 0,49 |
| Grecja | | 0,73 |
| Francja | | 0,44 |
| Włochy | | 0,46 |
| Cypr | | 0,70 |
| Węgry | | 0,58 |
| Malta | | 0,40 |
| Holandia | | 0,45 |
| Polska | | 0,81 |
| Rumunia | | 0,96 |

(5)

w załączniku III dane liczbowe wstawia się w trzeciej kolumnie tabeli, tak aby obecne brzmienie tego załącznika było następujące:

„ZAŁĄCZNIK III

Maksymalne regionalne wskaźniki emisji CO2 na różnych obszarach geograficznych (tCO2/MWh)

Obszary

Obowiązujący wskaźnik emisji CO2

Adriatycki

Chorwacja, Słowenia

0,69

Iberyjski

Hiszpania, Portugalia

0,53

Bałtycki

Litwa, Łotwa, Estonia

0,75

Europa Środkowo-Zachodnia

Austria, Niemcy, Luksemburg

0,72

Nordycki

Szwecja, Finlandia

0,58

Czesko-Słowacki

Czechy, Słowacja

0,85

Belgia

0,36

Bułgaria

0,98

Dania

0,52

Irlandia

0,49

Grecja

0,73

Francja

0,44

Włochy

0,46

Cypr

0,70

Węgry

0,58

Malta

0,40

Holandia

0,45

Polska

0,81

Rumunia

0,96

---

(1)  Dz.U. C 317 z 25.9.2020, s. 5.

1

---

| 30.12.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 528/10 |
| --- | --- | --- | --- |

30.12.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 528/10

---

KOMUNIKAT KOMISJI

Kryteria analizy zgodności z rynkiem wewnętrznym pomocy państwa na wspieranie realizacji ważnych projektów stanowiących przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania

(2021/C 528/02)

1.   WPROWADZENIE

| 1. | W niniejszym komunikacie przedstawiono wskazówki na potrzeby oceny finansowania ze środków publicznych ważnych projektów stanowiących przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania (projektów IPCEI) pod kątem zgodności z unijnymi zasadami pomocy państwa. |
| --- | --- |

1.

W niniejszym komunikacie przedstawiono wskazówki na potrzeby oceny finansowania ze środków publicznych ważnych projektów stanowiących przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania (projektów IPCEI) pod kątem zgodności z unijnymi zasadami pomocy państwa.

| 2. | Projekty IPCEI mogą przyczynić się w znacznej mierze do zrównoważonego wzrostu gospodarczego, tworzenia miejsc pracy, poprawy konkurencyjności i odporności przemysłu i gospodarki w Unii oraz wzmocnić jej otwartą autonomię strategiczną, bowiem umożliwiają wprowadzanie przełomowych innowacji i realizację projektów infrastrukturalnych dzięki współpracy transgranicznej i zapewniają pozytywne skutki pośrednie na rynku wewnętrznym i dla społeczeństwa jako całości. |
| --- | --- |

2.

Projekty IPCEI mogą przyczynić się w znacznej mierze do zrównoważonego wzrostu gospodarczego, tworzenia miejsc pracy, poprawy konkurencyjności i odporności przemysłu i gospodarki w Unii oraz wzmocnić jej otwartą autonomię strategiczną, bowiem umożliwiają wprowadzanie przełomowych innowacji i realizację projektów infrastrukturalnych dzięki współpracy transgranicznej i zapewniają pozytywne skutki pośrednie na rynku wewnętrznym i dla społeczeństwa jako całości.

| 3. | Projekty IPCEI pozwalają gromadzić wiedzę ogólną i fachową, zasoby finansowe oraz umożliwiają współpracę podmiotów gospodarczych z całej Unii w celu zaradzenia istotnym niedoskonałościom rynku, brakom systemowym lub problemom społecznym, które w innym przypadku nie zostałyby przezwyciężone. Zostały one zaprojektowane z myślą o tym, by sektory publiczny i prywatny mogły wspólnie realizować duże projekty przynoszące znaczące korzyści Unii i jej obywatelom. |
| --- | --- |

3.

Projekty IPCEI pozwalają gromadzić wiedzę ogólną i fachową, zasoby finansowe oraz umożliwiają współpracę podmiotów gospodarczych z całej Unii w celu zaradzenia istotnym niedoskonałościom rynku, brakom systemowym lub problemom społecznym, które w innym przypadku nie zostałyby przezwyciężone. Zostały one zaprojektowane z myślą o tym, by sektory publiczny i prywatny mogły wspólnie realizować duże projekty przynoszące znaczące korzyści Unii i jej obywatelom.

| 4. | Projekty IPCEI mogą stanowić podstawę wszystkich strategii politycznych i działań służących osiągnięciu wspólnych celów europejskich, w szczególności Europejskiego Zielonego Ładu (1), strategii cyfrowej (2) i cyfrowej dekady (3), nowej strategii przemysłowej dla Europy (4) i jej aktualizacji (5), europejskiej strategii w zakresie danych (6) oraz Next Generation EU (7). Mogą one również przyczynić się do trwałej odbudowy po poważnych zakłóceniach gospodarczych, takich jak te spowodowane pandemią COVID-19, oraz wspierać starania na rzecz wzmocnienia odporności społecznej i gospodarczej Unii. |
| --- | --- |

4.

Projekty IPCEI mogą stanowić podstawę wszystkich strategii politycznych i działań służących osiągnięciu wspólnych celów europejskich, w szczególności Europejskiego Zielonego Ładu (1), strategii cyfrowej (2) i cyfrowej dekady (3), nowej strategii przemysłowej dla Europy (4) i jej aktualizacji (5), europejskiej strategii w zakresie danych (6) oraz Next Generation EU (7). Mogą one również przyczynić się do trwałej odbudowy po poważnych zakłóceniach gospodarczych, takich jak te spowodowane pandemią COVID-19, oraz wspierać starania na rzecz wzmocnienia odporności społecznej i gospodarczej Unii.

| 5. | Z uwagi na zaktualizowaną nową strategię przemysłową oraz strategię na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw (8), należy zapewnić MŚP i przedsiębiorstwom typu start-up możliwość uczestniczenia w projektach IPCEI i czerpania z nich korzyści. Komisja uwzględni w swojej ocenie wszelkie okoliczności, które wskazują, że prawdopodobieństwo nadmiernego zakłócenia konkurencji przez zgłaszaną pomoc jest niewielkie, na przykład ze względu na jej wysokość. |
| --- | --- |

5.

Z uwagi na zaktualizowaną nową strategię przemysłową oraz strategię na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw (8), należy zapewnić MŚP i przedsiębiorstwom typu start-up możliwość uczestniczenia w projektach IPCEI i czerpania z nich korzyści. Komisja uwzględni w swojej ocenie wszelkie okoliczności, które wskazują, że prawdopodobieństwo nadmiernego zakłócenia konkurencji przez zgłaszaną pomoc jest niewielkie, na przykład ze względu na jej wysokość.

| 6. | Realizacja projektów IPCEI często wymaga znacznego udziału władz publicznych, w przypadku gdy podmioty rynkowe nie sfinansowałyby samodzielnie tego typu przedsięwzięć. W niniejszym komunikacie określono zasady mające zastosowanie do finansowania tego typu projektów ze środków publicznych, w przypadku gdy stanowi ono pomoc państwa, aby pomoc państwa na rzecz IPCEI mogła zostać uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym. W szczególności zasady te mają na celu zagwarantowanie, że taka pomoc nie wpłynie w nadmiernym stopniu niekorzystnie na warunki wymiany handlowej między państwami członkowskimi, oraz ograniczenie do niezbędnego minimum wpływu takiej pomocy na wymianę handlową i konkurencję. |
| --- | --- |

6.

Realizacja projektów IPCEI często wymaga znacznego udziału władz publicznych, w przypadku gdy podmioty rynkowe nie sfinansowałyby samodzielnie tego typu przedsięwzięć. W niniejszym komunikacie określono zasady mające zastosowanie do finansowania tego typu projektów ze środków publicznych, w przypadku gdy stanowi ono pomoc państwa, aby pomoc państwa na rzecz IPCEI mogła zostać uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym. W szczególności zasady te mają na celu zagwarantowanie, że taka pomoc nie wpłynie w nadmiernym stopniu niekorzystnie na warunki wymiany handlowej między państwami członkowskimi, oraz ograniczenie do niezbędnego minimum wpływu takiej pomocy na wymianę handlową i konkurencję.

| 7. | Zgodnie z art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej pomoc przeznaczona na wspieranie realizacji ważnych projektów stanowiących przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania może zostać uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym. W związku z tym w niniejszym komunikacie przedstawiono wytyczne dotyczące kryteriów, jakie Komisja będzie stosować, przeprowadzając ocenę pomocy państwa udzielonej na wspieranie realizacji projektów IPCEI. W komunikacie najpierw określono jego zakres, a następnie przedstawiono wykaz kryteriów, które Komisja będzie wykorzystywać do oceny charakteru i znaczenia projektów IPCEI do celów stosowania art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu. Wyjaśniono również, w jaki sposób Komisja będzie przeprowadzać ocenę zgodności finansowania projektów IPCEI ze środków publicznych z zasadami pomocy państwa. |
| --- | --- |

7.

Zgodnie z art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej pomoc przeznaczona na wspieranie realizacji ważnych projektów stanowiących przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania może zostać uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym. W związku z tym w niniejszym komunikacie przedstawiono wytyczne dotyczące kryteriów, jakie Komisja będzie stosować, przeprowadzając ocenę pomocy państwa udzielonej na wspieranie realizacji projektów IPCEI. W komunikacie najpierw określono jego zakres, a następnie przedstawiono wykaz kryteriów, które Komisja będzie wykorzystywać do oceny charakteru i znaczenia projektów IPCEI do celów stosowania art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu. Wyjaśniono również, w jaki sposób Komisja będzie przeprowadzać ocenę zgodności finansowania projektów IPCEI ze środków publicznych z zasadami pomocy państwa.

| 8. | Niniejszy komunikat nie wyklucza możliwości uznania pomocy państwa na wspieranie realizacji projektów IPCEI za zgodną z rynkiem wewnętrznym na podstawie innych postanowień Traktatu, w szczególności na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu. Jednakże te postanowienia Traktatu nie zawsze w pełni odnoszą się do kwestii takich, jak znaczenie, specyfika i cechy charakterystyczne projektów IPCEI. Kwestie te mogą wymagać specjalnych uregulowań dotyczących kwalifikowalności i zgodności z rynkiem wewnętrznym, jak również uregulowań proceduralnych, co zostało określone w niniejszym komunikacie. |
| --- | --- |

8.

Niniejszy komunikat nie wyklucza możliwości uznania pomocy państwa na wspieranie realizacji projektów IPCEI za zgodną z rynkiem wewnętrznym na podstawie innych postanowień Traktatu, w szczególności na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu. Jednakże te postanowienia Traktatu nie zawsze w pełni odnoszą się do kwestii takich, jak znaczenie, specyfika i cechy charakterystyczne projektów IPCEI. Kwestie te mogą wymagać specjalnych uregulowań dotyczących kwalifikowalności i zgodności z rynkiem wewnętrznym, jak również uregulowań proceduralnych, co zostało określone w niniejszym komunikacie.

2.   ZAKRES

| 9. | Komisja będzie stosować zasady określone w niniejszym komunikacie do projektów IPCEI realizowanych we wszystkich sektorach działalności gospodarczej. |
| --- | --- |

9.

Komisja będzie stosować zasady określone w niniejszym komunikacie do projektów IPCEI realizowanych we wszystkich sektorach działalności gospodarczej.

| 10. | Te zasady nie mają zastosowania do:






  a) | środków w postaci pomocy dla przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji, zgodnie z definicją zawartą w wytycznych w sprawie ratowania i restrukturyzacji (9) lub w wytycznych, które je zastąpią, z wyjątkiem przedsiębiorstw, które nie znajdowały się w trudnej sytuacji w dniu 31 grudnia 2019 r., ale stały się przedsiębiorstwami znajdującymi się w trudnej sytuacji w dniu 1 stycznia 2020 r. lub po tej dacie, i tak długo, jak długo zastosowanie mają tymczasowe ramy prawne (10); |
| --- | --- | --- |

10.

Te zasady nie mają zastosowania do:

a)

środków w postaci pomocy dla przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji, zgodnie z definicją zawartą w wytycznych w sprawie ratowania i restrukturyzacji (9) lub w wytycznych, które je zastąpią, z wyjątkiem przedsiębiorstw, które nie znajdowały się w trudnej sytuacji w dniu 31 grudnia 2019 r., ale stały się przedsiębiorstwami znajdującymi się w trudnej sytuacji w dniu 1 stycznia 2020 r. lub po tej dacie, i tak długo, jak długo zastosowanie mają tymczasowe ramy prawne (10);

| b) | środków w postaci pomocy na rzecz przedsiębiorstw, na których ciąży obowiązek zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji uznającej pomoc za niezgodną z prawem oraz z rynkiem wewnętrznym; |
| --- | --- |

b)

środków w postaci pomocy na rzecz przedsiębiorstw, na których ciąży obowiązek zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji uznającej pomoc za niezgodną z prawem oraz z rynkiem wewnętrznym;

| c) | środków pomocy, które — przez warunki z nimi związane lub przez metody ich finansowania — nierozerwalnie wiążą się z naruszeniem prawa Unii (11), a w szczególności do:






  (i) | środków pomocy, zgodnie z którymi przyznanie pomocy jest uzależnione od zobowiązania beneficjenta do posiadania siedziby w zainteresowanym państwie członkowskim lub do prowadzenia działalności w przeważającej mierze w danym państwie członkowskim, |
| --- | --- | --- |

c)

środków pomocy, które — przez warunki z nimi związane lub przez metody ich finansowania — nierozerwalnie wiążą się z naruszeniem prawa Unii (11), a w szczególności do:

(i)

środków pomocy, zgodnie z którymi przyznanie pomocy jest uzależnione od zobowiązania beneficjenta do posiadania siedziby w zainteresowanym państwie członkowskim lub do prowadzenia działalności w przeważającej mierze w danym państwie członkowskim,

| (ii) | środków pomocy, zgodnie z którymi przyznanie pomocy jest uzależnione od zobowiązania beneficjenta do korzystania z towarów produkcji krajowej lub usług krajowych, |
| --- | --- |

(ii)

środków pomocy, zgodnie z którymi przyznanie pomocy jest uzależnione od zobowiązania beneficjenta do korzystania z towarów produkcji krajowej lub usług krajowych,

| (iii) | środków pomocy ograniczających możliwości beneficjenta w zakresie wykorzystania wyników działalności badawczej, rozwojowej i innowacyjnej w innych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

(iii)

środków pomocy ograniczających możliwości beneficjenta w zakresie wykorzystania wyników działalności badawczej, rozwojowej i innowacyjnej w innych państwach członkowskich.

3.   KRYTERIA KWALIFIKOWALNOŚCI

| 11. | Ustalając, czy dany projekt wchodzi w zakres art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, Komisja zastosuje kryteria określone w sekcjach 3.1, 3.2 i 3.3 niniejszego komunikatu. |
| --- | --- |

11.

Ustalając, czy dany projekt wchodzi w zakres art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, Komisja zastosuje kryteria określone w sekcjach 3.1, 3.2 i 3.3 niniejszego komunikatu.

3.1.   Definicja projektu

| 12. | Wniosek w sprawie pomocy musi dotyczyć pojedynczego projektu, który został jasno opisany pod względem celów i warunków realizacji, w tym uczestników oraz źródeł finansowania (12). |
| --- | --- |

12.

Wniosek w sprawie pomocy musi dotyczyć pojedynczego projektu, który został jasno opisany pod względem celów i warunków realizacji, w tym uczestników oraz źródeł finansowania (12).

| 13. | Za kwalifikowalny Komisja może również uznać projekt zintegrowany, tzn. grupę pojedynczych projektów mających taki sam cel i opartych na spójnym podejściu systemowym, ujętych w ramach wspólnej struktury, planu działania lub programu. Poszczególne elementy projektu zintegrowanego mogą się odnosić do odrębnych poziomów łańcucha dostaw, ale muszą wzajemnie się uzupełniać i wnosić istotną wartość dodaną w swój wkład w realizację ważnego europejskiego celu (13). |
| --- | --- |

13.

Za kwalifikowalny Komisja może również uznać projekt zintegrowany, tzn. grupę pojedynczych projektów mających taki sam cel i opartych na spójnym podejściu systemowym, ujętych w ramach wspólnej struktury, planu działania lub programu. Poszczególne elementy projektu zintegrowanego mogą się odnosić do odrębnych poziomów łańcucha dostaw, ale muszą wzajemnie się uzupełniać i wnosić istotną wartość dodaną w swój wkład w realizację ważnego europejskiego celu (13).

3.2.   Przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania

3.2.1.   Ogólne kryteria łączne

| 14. | Projekt musi w konkretny, jasny, identyfikowalny i istotny sposób przyczyniać się do realizacji celów lub strategii Unii i mieć znaczny wpływ na trwały wzrost gospodarczy, na przykład ze względu na swoje zasadnicze znaczenie dla Europejskiego Zielonego Ładu, strategii cyfrowej, cyfrowej dekady i europejskiej strategii w zakresie danych, nowej strategii przemysłowej dla Europy i jej aktualizacji, Next Generation EU, Europejskiej Unii Zdrowotnej (14), nowej europejskiej przestrzeni badawczej na rzecz badań naukowych i innowacji (15), nowego planu działania UE dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym (16) lub celu Unii, jakim jest osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2050 r. |
| --- | --- |

14.

Projekt musi w konkretny, jasny, identyfikowalny i istotny sposób przyczyniać się do realizacji celów lub strategii Unii i mieć znaczny wpływ na trwały wzrost gospodarczy, na przykład ze względu na swoje zasadnicze znaczenie dla Europejskiego Zielonego Ładu, strategii cyfrowej, cyfrowej dekady i europejskiej strategii w zakresie danych, nowej strategii przemysłowej dla Europy i jej aktualizacji, Next Generation EU, Europejskiej Unii Zdrowotnej (14), nowej europejskiej przestrzeni badawczej na rzecz badań naukowych i innowacji (15), nowego planu działania UE dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym (16) lub celu Unii, jakim jest osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2050 r.

| 15. | W ramach projektu należy wykazać, że ma on na celu przezwyciężenie istotnych niedoskonałości rynku lub braków systemowych, które uniemożliwiają realizację projektu w takim samym zakresie lub w ten sam sposób w przypadku braku pomocy, lub problemów społecznych, którym w inny sposób nie można odpowiednio zaradzić. |
| --- | --- |

15.

W ramach projektu należy wykazać, że ma on na celu przezwyciężenie istotnych niedoskonałości rynku lub braków systemowych, które uniemożliwiają realizację projektu w takim samym zakresie lub w ten sam sposób w przypadku braku pomocy, lub problemów społecznych, którym w inny sposób nie można odpowiednio zaradzić.

| 16. | O ile mniejsza liczba nie jest uzasadniona charakterem projektu (17), co do zasady musi on dotyczyć co najmniej czterech państw członkowskich, a korzyści wynikające z jego realizacji nie mogą ograniczać się jedynie do państw członkowskich zapewniających finansowanie, lecz muszą rozciągać się na większą część Unii. Korzyści płynące z projektu muszą być jasno zdefiniowane, konkretne i łatwo identyfikowalne (18). |
| --- | --- |

16.

O ile mniejsza liczba nie jest uzasadniona charakterem projektu (17), co do zasady musi on dotyczyć co najmniej czterech państw członkowskich, a korzyści wynikające z jego realizacji nie mogą ograniczać się jedynie do państw członkowskich zapewniających finansowanie, lecz muszą rozciągać się na większą część Unii. Korzyści płynące z projektu muszą być jasno zdefiniowane, konkretne i łatwo identyfikowalne (18).

| 17. | Wszystkie państwa członkowskie muszą mieć rzeczywistą możliwość uczestniczenia w powstającym projekcie. Zgłaszające go państwa członkowskie muszą wykazać, że wszystkie państwa członkowskie zostały poinformowane o ewentualnym pojawieniu się projektu, np. poprzez kontakty, sojusze, spotkania lub wydarzenia służące nawiązywaniu kontaktów, również obejmujące MŚP i przedsiębiorstwa typu start-up, oraz że miały one możliwość uczestniczenia w projekcie. |
| --- | --- |

17.

Wszystkie państwa członkowskie muszą mieć rzeczywistą możliwość uczestniczenia w powstającym projekcie. Zgłaszające go państwa członkowskie muszą wykazać, że wszystkie państwa członkowskie zostały poinformowane o ewentualnym pojawieniu się projektu, np. poprzez kontakty, sojusze, spotkania lub wydarzenia służące nawiązywaniu kontaktów, również obejmujące MŚP i przedsiębiorstwa typu start-up, oraz że miały one możliwość uczestniczenia w projekcie.

| 18. | Korzyści płynące z projektu nie mogą się ograniczać do określonych przedsiębiorstw lub danego sektora, lecz muszą mieć większe znaczenie i być szerzej odczuwalne dla gospodarki lub społeczeństwa w Unii poprzez pozytywne oddziaływanie pośrednie (np. wywoływać skutki o charakterze systemowym mające wpływ na poszczególne poziomy łańcucha wartości lub na rynki wyższego lub niższego szczebla, lub też mieć alternatywne zastosowanie w innych sektorach, lub prowadzić do przesunięcia modalnego). Takie korzyści muszą być jasno zdefiniowane, konkretne i łatwo identyfikowalne. |
| --- | --- |

18.

Korzyści płynące z projektu nie mogą się ograniczać do określonych przedsiębiorstw lub danego sektora, lecz muszą mieć większe znaczenie i być szerzej odczuwalne dla gospodarki lub społeczeństwa w Unii poprzez pozytywne oddziaływanie pośrednie (np. wywoływać skutki o charakterze systemowym mające wpływ na poszczególne poziomy łańcucha wartości lub na rynki wyższego lub niższego szczebla, lub też mieć alternatywne zastosowanie w innych sektorach, lub prowadzić do przesunięcia modalnego). Takie korzyści muszą być jasno zdefiniowane, konkretne i łatwo identyfikowalne.

| 19. | Projekt musi być w znaczącym stopniu współfinansowany przez beneficjenta (19). |
| --- | --- |

19.

Projekt musi być w znaczącym stopniu współfinansowany przez beneficjenta (19).

| 20. | Państwa członkowskie muszą przedstawić dowody potwierdzające, że projekt jest zgodny z zasadą „nie czyń poważnych szkód” w rozumieniu art. 17 rozporządzenia (UE) 2020/852 lub z innymi porównywalnymi metodami (20). W swojej ocenie ogólnego bilansu między pozytywnymi skutkami pomocy a jej negatywnym wpływem na konkurencję i wymianę handlową, Komisja uzna zgodność z tą zasadą za ważny czynnik. Zasadniczo jest mało prawdopodobne, aby inwestycje, które poważnie szkodzą celom środowiskowym w rozumieniu art. 17 rozporządzenia (UE) 2020/852, miały wystarczająco pozytywne skutki, które przeważyłyby nad ich negatywnymi skutkami dla konkurencji i wymiany handlowej. Pozytywne skutki projektu w zakresie eliminowania istotnych niedoskonałości rynku, braków systemowych lub problemów społecznych, których nie można rozwiązać w inny sposób, podlegają we wszystkich przypadkach indywidualnej ocenie. |
| --- | --- |

20.

Państwa członkowskie muszą przedstawić dowody potwierdzające, że projekt jest zgodny z zasadą „nie czyń poważnych szkód” w rozumieniu art. 17 rozporządzenia (UE) 2020/852 lub z innymi porównywalnymi metodami (20). W swojej ocenie ogólnego bilansu między pozytywnymi skutkami pomocy a jej negatywnym wpływem na konkurencję i wymianę handlową, Komisja uzna zgodność z tą zasadą za ważny czynnik. Zasadniczo jest mało prawdopodobne, aby inwestycje, które poważnie szkodzą celom środowiskowym w rozumieniu art. 17 rozporządzenia (UE) 2020/852, miały wystarczająco pozytywne skutki, które przeważyłyby nad ich negatywnymi skutkami dla konkurencji i wymiany handlowej. Pozytywne skutki projektu w zakresie eliminowania istotnych niedoskonałości rynku, braków systemowych lub problemów społecznych, których nie można rozwiązać w inny sposób, podlegają we wszystkich przypadkach indywidualnej ocenie.

3.2.2.   Ogólne pozytywne elementy

| 21. | Oprócz kryteriów łącznych wymienionych w sekcji 3.2.1, Komisja uzna również za pozytywne następujące elementy sugerowane przez państwa członkowskie:






  a) | w opracowaniu projektu uczestniczy Komisja lub dowolny podmiot prawny, któremu Komisja powierzyła swoje uprawnienia, taki jak Europejski Bank Inwestycyjny i Europejski Fundusz Inwestycyjny; |
| --- | --- | --- |

21.

Oprócz kryteriów łącznych wymienionych w sekcji 3.2.1, Komisja uzna również za pozytywne następujące elementy sugerowane przez państwa członkowskie:

a)

w opracowaniu projektu uczestniczy Komisja lub dowolny podmiot prawny, któremu Komisja powierzyła swoje uprawnienia, taki jak Europejski Bank Inwestycyjny i Europejski Fundusz Inwestycyjny;

| b) | w wybór projektu zaangażowana jest Komisja lub dowolny podmiot prawny, któremu Komisja powierzyła swoje uprawnienia, pod warunkiem że w tym celu podmiot ten działa jedynie jako struktura wdrażająca; |
| --- | --- |

b)

w wybór projektu zaangażowana jest Komisja lub dowolny podmiot prawny, któremu Komisja powierzyła swoje uprawnienia, pod warunkiem że w tym celu podmiot ten działa jedynie jako struktura wdrażająca;

| c) | struktura zarządzania projektem obejmuje Komisję lub dowolny podmiot prawny, któremu Komisja powierzyła swoje uprawnienia, oraz uczestniczące państwa członkowskie; |
| --- | --- |

c)

struktura zarządzania projektem obejmuje Komisję lub dowolny podmiot prawny, któremu Komisja powierzyła swoje uprawnienia, oraz uczestniczące państwa członkowskie;

| d) | realizacja projektu wymaga znacznych pod względem liczby partnerów wspólnych działań i interakcji, zaangażowania organizacji z różnych branż lub przedsiębiorstw różnej wielkości oraz w szczególności współpracy między dużymi przedsiębiorstwami a MŚP, w tym przedsiębiorstwami typu start-up, w różnych państwach członkowskich oraz wspiera rozwój regionów znajdujących się w niekorzystnym położeniu; |
| --- | --- |

d)

realizacja projektu wymaga znacznych pod względem liczby partnerów wspólnych działań i interakcji, zaangażowania organizacji z różnych branż lub przedsiębiorstw różnej wielkości oraz w szczególności współpracy między dużymi przedsiębiorstwami a MŚP, w tym przedsiębiorstwami typu start-up, w różnych państwach członkowskich oraz wspiera rozwój regionów znajdujących się w niekorzystnym położeniu;

| e) | projekt wiąże się ze współfinansowaniem z funduszu unijnego (21) w ramach zarządzania bezpośredniego, pośredniego lub dzielonego; |
| --- | --- |

e)

projekt wiąże się ze współfinansowaniem z funduszu unijnego (21) w ramach zarządzania bezpośredniego, pośredniego lub dzielonego;

| f) | projekt obejmuje duży wkład niezależnych inwestorów prywatnych (22); |
| --- | --- |

f)

projekt obejmuje duży wkład niezależnych inwestorów prywatnych (22);

| g) | projekt dotyczy wyraźnie zidentyfikowanej i znaczącej zależności strategicznej. |
| --- | --- |

g)

projekt dotyczy wyraźnie zidentyfikowanej i znaczącej zależności strategicznej.

3.2.3.   Kryteria szczegółowe

| 22. | Projekty w zakresie działalności badawczej, rozwojowej i innowacyjnej („BRI”) muszą mieć wyraźnie innowacyjny charakter lub wnosić istotną wartość dodaną w tej dziedzinie w świetle najnowszych osiągnięć w danym sektorze (23). |
| --- | --- |

22.

Projekty w zakresie działalności badawczej, rozwojowej i innowacyjnej („BRI”) muszą mieć wyraźnie innowacyjny charakter lub wnosić istotną wartość dodaną w tej dziedzinie w świetle najnowszych osiągnięć w danym sektorze (23).

| 23. | Projekty obejmujące pierwsze zastosowanie w przemyśle muszą umożliwiać rozwijanie nowych produktów bądź usług o wysokiej zawartości badawczej i innowacyjnej lub wprowadzenie całkowicie innowacyjnych procesów produkcyjnych. Pozbawione innowacyjnego wymiaru regularne modernizacje istniejących instalacji i tworzenie nowych wersji istniejących produktów nie kwalifikują się jako pierwsze zastosowanie w przemyśle. |
| --- | --- |

23.

Projekty obejmujące pierwsze zastosowanie w przemyśle muszą umożliwiać rozwijanie nowych produktów bądź usług o wysokiej zawartości badawczej i innowacyjnej lub wprowadzenie całkowicie innowacyjnych procesów produkcyjnych. Pozbawione innowacyjnego wymiaru regularne modernizacje istniejących instalacji i tworzenie nowych wersji istniejących produktów nie kwalifikują się jako pierwsze zastosowanie w przemyśle.

| 24. | Na potrzeby niniejszego komunikatu pierwsze zastosowanie w przemyśle oznacza rozbudowę instalacji pilotażowych, zakładów demonstracyjnych lub opracowanie całkowicie nowej aparatury i urządzeń w ramach etapów następujących po etapie linii pilotażowej w tym fazę testów oraz zwiększanie skali produkcji seryjnej, ale nie zastosowanie do produkcji masowej ani działalności handlowej (24). Koniec pierwszego zastosowania w przemyśle ustala się z uwzględnieniem m.in. odpowiednich wskaźników efektywności związanych z działalnością BRI, wskazujących na zdolność do rozpoczęcia produkcji masowej. Działania w zakresie pierwszego zastosowania w przemyśle mogą być finansowane z wykorzystaniem pomocy państwa, o ile wspomniane pierwsze zastosowanie w przemyśle wynika z działalności badawczej, rozwojowej i innowacyjnej („BRI”) oraz o ile ono samo zawiera znaczący element BRI, który jest integralną i niezbędną częścią pomyślnej realizacji projektu. Pierwszego zastosowania w przemyśle nie musi dokonywać ten sam podmiot co podmiot, który prowadził działalność BRI, o ile uzyska on prawa do wykorzystania wyników wcześniejszej działalności BRI oraz o ile zarówno działalność BRI, jak i pierwsze zastosowanie w przemyśle są opisane w projekcie. |
| --- | --- |

24.

Na potrzeby niniejszego komunikatu pierwsze zastosowanie w przemyśle oznacza rozbudowę instalacji pilotażowych, zakładów demonstracyjnych lub opracowanie całkowicie nowej aparatury i urządzeń w ramach etapów następujących po etapie linii pilotażowej w tym fazę testów oraz zwiększanie skali produkcji seryjnej, ale nie zastosowanie do produkcji masowej ani działalności handlowej (24). Koniec pierwszego zastosowania w przemyśle ustala się z uwzględnieniem m.in. odpowiednich wskaźników efektywności związanych z działalnością BRI, wskazujących na zdolność do rozpoczęcia produkcji masowej. Działania w zakresie pierwszego zastosowania w przemyśle mogą być finansowane z wykorzystaniem pomocy państwa, o ile wspomniane pierwsze zastosowanie w przemyśle wynika z działalności badawczej, rozwojowej i innowacyjnej („BRI”) oraz o ile ono samo zawiera znaczący element BRI, który jest integralną i niezbędną częścią pomyślnej realizacji projektu. Pierwszego zastosowania w przemyśle nie musi dokonywać ten sam podmiot co podmiot, który prowadził działalność BRI, o ile uzyska on prawa do wykorzystania wyników wcześniejszej działalności BRI oraz o ile zarówno działalność BRI, jak i pierwsze zastosowanie w przemyśle są opisane w projekcie.

| 25. | Projekty infrastrukturalne w dziedzinie środowiska, energii, transportu, zdrowia lub cyfrowej, w zakresie, w jakim nie są objęte pkt 22 i 23, muszą albo mieć duże znaczenie dla strategii UE w zakresie środowiska, klimatu, energii (w tym bezpieczeństwa dostaw energii), transportu, zdrowia, przemysłu lub dziedziny cyfrowej, albo wnosić znaczny wkład w rynek wewnętrzny, w tym w odniesieniu do tych sektorów, ale bez ograniczania wyłącznie do nich, i mogą być finansowane do czasu uzyskania pełnej operacyjności od momentu powstania. |
| --- | --- |

25.

Projekty infrastrukturalne w dziedzinie środowiska, energii, transportu, zdrowia lub cyfrowej, w zakresie, w jakim nie są objęte pkt 22 i 23, muszą albo mieć duże znaczenie dla strategii UE w zakresie środowiska, klimatu, energii (w tym bezpieczeństwa dostaw energii), transportu, zdrowia, przemysłu lub dziedziny cyfrowej, albo wnosić znaczny wkład w rynek wewnętrzny, w tym w odniesieniu do tych sektorów, ale bez ograniczania wyłącznie do nich, i mogą być finansowane do czasu uzyskania pełnej operacyjności od momentu powstania.

3.3.   Znaczenie projektu

| 26. | Aby kwalifikować się jako IPCEI, projekt musi być znaczący pod względem ilościowym lub jakościowym. Powinien być to projekt o szczególnie dużej skali bądź o szerokim zakresie lub wiązać się z bardzo znacznym poziomem ryzyka technologicznego lub finansowego lub spełniać oba te kryteria. Aby określić znaczenie projektu, Komisja weźmie pod uwagę kryteria określone w sekcji 3.2. |
| --- | --- |

26.

Aby kwalifikować się jako IPCEI, projekt musi być znaczący pod względem ilościowym lub jakościowym. Powinien być to projekt o szczególnie dużej skali bądź o szerokim zakresie lub wiązać się z bardzo znacznym poziomem ryzyka technologicznego lub finansowego lub spełniać oba te kryteria. Aby określić znaczenie projektu, Komisja weźmie pod uwagę kryteria określone w sekcji 3.2.

4.   KRYTERIA ZGODNOŚCI Z RYNKIEM WEWNĘTRZNYM

| 27. | Oceniając zgodność z rynkiem wewnętrznym pomocy na wspieranie realizacji projektu IPCEI w oparciu o art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, Komisja będzie brała pod uwagę kryteria (25) przedstawione w sekcjach 4.1, 4.2 i 4.3 niniejszego komunikatu. |
| --- | --- |

27.

Oceniając zgodność z rynkiem wewnętrznym pomocy na wspieranie realizacji projektu IPCEI w oparciu o art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, Komisja będzie brała pod uwagę kryteria (25) przedstawione w sekcjach 4.1, 4.2 i 4.3 niniejszego komunikatu.

| 28. | Komisja przeprowadzi, w rozumieniu sekcji 4.2, test bilansujący, aby ocenić, czy spodziewane skutki pozytywne pomocy przeważają nad ewentualnymi skutkami negatywnymi. |
| --- | --- |

28.

Komisja przeprowadzi, w rozumieniu sekcji 4.2, test bilansujący, aby ocenić, czy spodziewane skutki pozytywne pomocy przeważają nad ewentualnymi skutkami negatywnymi.

| 29. | Ze względu na charakter projektu Komisja może uznać, że w przypadku poszczególnych elementów projektu zintegrowanego można zakładać istnienie istotnych niedoskonałości rynku lub braków systemowych lub problemów społecznych, jak również że projekt stanowi wkład w przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania, jeśli spełnia kryteria kwalifikowalności wskazane w sekcji 3. |
| --- | --- |

29.

Ze względu na charakter projektu Komisja może uznać, że w przypadku poszczególnych elementów projektu zintegrowanego można zakładać istnienie istotnych niedoskonałości rynku lub braków systemowych lub problemów społecznych, jak również że projekt stanowi wkład w przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania, jeśli spełnia kryteria kwalifikowalności wskazane w sekcji 3.

4.1.   Konieczność i proporcjonalność pomocy

| 30. | Pomoc nie może subsydiować kosztów projektu, które przedsiębiorstwo i tak by poniosło, i nie może rekompensować zwykłego ryzyka związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej. Bez pomocy państwa realizacja projektu nie byłaby możliwa, bądź też byłaby możliwa wyłącznie na mniejszą skalę, w węższym zakresie, jej tempo nie byłoby odpowiednie lub zostałby on zrealizowany w inny sposób, który znacząco ograniczyłby spodziewane korzyści (26). Pomoc będzie uznana za proporcjonalną tylko wtedy, gdy takiego samego wyniku nie udałoby się osiągnąć przy wykorzystaniu mniejszej pomocy. |
| --- | --- |

30.

Pomoc nie może subsydiować kosztów projektu, które przedsiębiorstwo i tak by poniosło, i nie może rekompensować zwykłego ryzyka związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej. Bez pomocy państwa realizacja projektu nie byłaby możliwa, bądź też byłaby możliwa wyłącznie na mniejszą skalę, w węższym zakresie, jej tempo nie byłoby odpowiednie lub zostałby on zrealizowany w inny sposób, który znacząco ograniczyłby spodziewane korzyści (26). Pomoc będzie uznana za proporcjonalną tylko wtedy, gdy takiego samego wyniku nie udałoby się osiągnąć przy wykorzystaniu mniejszej pomocy.

| 31. | Państwa członkowskie muszą dostarczyć Komisji odpowiednie informacje dotyczące projektu objętego pomocą, jak również wyczerpujący opis scenariusza alternatywnego odpowiadającego sytuacji, w której żadne z państw członkowskich nie przyznaje pomocy (27). Scenariusz alternatywny może zakładać brak projektu alternatywnego – w przypadku gdy dowody potwierdzają, że jest to najbardziej prawdopodobne – lub projekt alternatywny rozważany przez beneficjentów w ramach wewnętrznego procesu decyzyjnego; może także odnosić się do projektu alternatywnego realizowanego w całości lub częściowo poza Unią. Aby wykazać wiarygodność scenariusza alternatywnego przedstawionego przez beneficjentów, wzywa się zgłaszające państwa członkowskie do przedstawienia odpowiednich dokumentów wewnętrznych beneficjentów, takich jak prezentacje zarządu, analizy, sprawozdania i badania (28). |
| --- | --- |

31.

Państwa członkowskie muszą dostarczyć Komisji odpowiednie informacje dotyczące projektu objętego pomocą, jak również wyczerpujący opis scenariusza alternatywnego odpowiadającego sytuacji, w której żadne z państw członkowskich nie przyznaje pomocy (27). Scenariusz alternatywny może zakładać brak projektu alternatywnego – w przypadku gdy dowody potwierdzają, że jest to najbardziej prawdopodobne – lub projekt alternatywny rozważany przez beneficjentów w ramach wewnętrznego procesu decyzyjnego; może także odnosić się do projektu alternatywnego realizowanego w całości lub częściowo poza Unią. Aby wykazać wiarygodność scenariusza alternatywnego przedstawionego przez beneficjentów, wzywa się zgłaszające państwa członkowskie do przedstawienia odpowiednich dokumentów wewnętrznych beneficjentów, takich jak prezentacje zarządu, analizy, sprawozdania i badania (28).

| 32. | W przypadku braku projektu alternatywnego Komisja sprawdzi, czy kwota pomocy nie przekracza minimalnego poziomu niezbędnego do zapewniania wystarczającej rentowności projektu objętego pomocą, np. poprzez umożliwienie osiągnięcia wewnętrznej stopy zwrotu na poziomie odpowiadającym poziomowi referencyjnemu lub minimalnej stopie zwrotu (tzw. hurdle rate) dla danego sektora lub danego przedsiębiorstwa. W tym celu można również wykorzystać zwykłe stopy zwrotu wymagane przez beneficjentów w ramach podobnych projektów inwestycyjnych, ich koszt kapitału jako całości lub zyski zwykle odnotowywane w danym sektorze. Należy uwzględnić wszystkie istotne spodziewane koszty i korzyści z całego okresu trwania projektu. |
| --- | --- |

32.

W przypadku braku projektu alternatywnego Komisja sprawdzi, czy kwota pomocy nie przekracza minimalnego poziomu niezbędnego do zapewniania wystarczającej rentowności projektu objętego pomocą, np. poprzez umożliwienie osiągnięcia wewnętrznej stopy zwrotu na poziomie odpowiadającym poziomowi referencyjnemu lub minimalnej stopie zwrotu (tzw. hurdle rate) dla danego sektora lub danego przedsiębiorstwa. W tym celu można również wykorzystać zwykłe stopy zwrotu wymagane przez beneficjentów w ramach podobnych projektów inwestycyjnych, ich koszt kapitału jako całości lub zyski zwykle odnotowywane w danym sektorze. Należy uwzględnić wszystkie istotne spodziewane koszty i korzyści z całego okresu trwania projektu.

| 33. | Maksymalny dopuszczalny pułap pomocy zostanie określony w oparciu o stwierdzoną lukę w finansowaniu w odniesieniu do kosztów kwalifikowalnych projektu. W uzasadnionych przypadkach potwierdzonych analizą luki w finansowaniu intensywność pomocy może obejmować nawet całość kosztów kwalifikowalnych. Luka w finansowaniu odnosi się do różnicy pomiędzy dodatnimi i ujemnymi przepływami pieniężnymi w okresie istnienia inwestycji, zdyskontowanymi do swojej bieżącej wartości w oparciu o odpowiedni czynnik dyskontowy odzwierciedlający stopę zwrotu, jaką beneficjent musi uzyskać, aby zrealizować projekt, w szczególności pod kątem istniejącego ryzyka. Koszty kwalifikowane określone są w załączniku (29). |
| --- | --- |

33.

Maksymalny dopuszczalny pułap pomocy zostanie określony w oparciu o stwierdzoną lukę w finansowaniu w odniesieniu do kosztów kwalifikowalnych projektu. W uzasadnionych przypadkach potwierdzonych analizą luki w finansowaniu intensywność pomocy może obejmować nawet całość kosztów kwalifikowalnych. Luka w finansowaniu odnosi się do różnicy pomiędzy dodatnimi i ujemnymi przepływami pieniężnymi w okresie istnienia inwestycji, zdyskontowanymi do swojej bieżącej wartości w oparciu o odpowiedni czynnik dyskontowy odzwierciedlający stopę zwrotu, jaką beneficjent musi uzyskać, aby zrealizować projekt, w szczególności pod kątem istniejącego ryzyka. Koszty kwalifikowane określone są w załączniku (29).

| 34. | Jeśli wykazano, np. za pomocą wewnętrznej dokumentacji przedsiębiorstwa, że beneficjent pomocy stoi wobec wyraźnego wyboru pomiędzy realizacją projektu objętego pomocą i realizacją projektu alternatywnego nieobjętego pomocą, Komisja porównuje oczekiwaną wartość bieżącą netto inwestycji w projekcie objętym pomocą i w projekcie alternatywnym, uwzględniając prawdopodobieństwo wystąpienia różnych scenariuszy biznesowych. |
| --- | --- |

34.

Jeśli wykazano, np. za pomocą wewnętrznej dokumentacji przedsiębiorstwa, że beneficjent pomocy stoi wobec wyraźnego wyboru pomiędzy realizacją projektu objętego pomocą i realizacją projektu alternatywnego nieobjętego pomocą, Komisja porównuje oczekiwaną wartość bieżącą netto inwestycji w projekcie objętym pomocą i w projekcie alternatywnym, uwzględniając prawdopodobieństwo wystąpienia różnych scenariuszy biznesowych.

| 35. | Pomoc państwa przeznaczona na wspieranie realizacji projektów IPCEI może być łączona z finansowaniem unijnym lub inną pomocą państwa, pod warunkiem że całkowita kwota finansowania publicznego przyznanego w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowalnych nie przekracza najbardziej korzystnej stopy finansowania określonej w mających zastosowanie przepisach prawa unijnego. |
| --- | --- |

35.

Pomoc państwa przeznaczona na wspieranie realizacji projektów IPCEI może być łączona z finansowaniem unijnym lub inną pomocą państwa, pod warunkiem że całkowita kwota finansowania publicznego przyznanego w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowalnych nie przekracza najbardziej korzystnej stopy finansowania określonej w mających zastosowanie przepisach prawa unijnego.

| 36. | Jako dodatkowe zabezpieczenie gwarantujące, że pomoc państwa pozostaje proporcjonalna i ograniczona do niezbędnego minimum, Komisja może zwrócić się do zgłaszającego państwa członkowskiego o wdrożenie mechanizmu wycofania (30). Mechanizm wycofania powinien zapewniać zrównoważony podział dodatkowych zysków, gdy projekt jest bardziej dochodowy niż przewidywano w zgłoszonej analizie luki w finansowaniu, i powinien mieć zastosowanie wyłącznie do tych inwestycji, które osiągają – na podstawie wyników przepływów pieniężnych ex post i wypłat pomocy państwa – stopę zwrotu przekraczającą koszt kapitału beneficjentów. Każdy taki mechanizm wycofania powinien być jasno określony z wyprzedzeniem, aby zapewnić beneficjentom przewidywalność finansową w momencie podejmowania decyzji o udziale w projekcie. Mechanizm powinien być zaprojektowany w taki sposób, aby utrzymać silne zachęty dla beneficjentów do maksymalizacji inwestycji i wyników projektów. |
| --- | --- |

36.

Jako dodatkowe zabezpieczenie gwarantujące, że pomoc państwa pozostaje proporcjonalna i ograniczona do niezbędnego minimum, Komisja może zwrócić się do zgłaszającego państwa członkowskiego o wdrożenie mechanizmu wycofania (30). Mechanizm wycofania powinien zapewniać zrównoważony podział dodatkowych zysków, gdy projekt jest bardziej dochodowy niż przewidywano w zgłoszonej analizie luki w finansowaniu, i powinien mieć zastosowanie wyłącznie do tych inwestycji, które osiągają – na podstawie wyników przepływów pieniężnych ex post i wypłat pomocy państwa – stopę zwrotu przekraczającą koszt kapitału beneficjentów. Każdy taki mechanizm wycofania powinien być jasno określony z wyprzedzeniem, aby zapewnić beneficjentom przewidywalność finansową w momencie podejmowania decyzji o udziale w projekcie. Mechanizm powinien być zaprojektowany w taki sposób, aby utrzymać silne zachęty dla beneficjentów do maksymalizacji inwestycji i wyników projektów.

| 37. | W swojej analizie Komisja bierze pod uwagę następujące elementy:






  a) | wskazanie zamierzonej zmiany: państwo członkowskie musi jasno określić zmianę zachowania oczekiwaną w wyniku przyznania pomocy państwa, tzn. czy uruchomiony zostanie nowy projekt, czy też zwiększona zostanie skala, zakres, tempo realizacji lub wymiar transgraniczny projektu. Zmianę zachowania należy określić poprzez porównanie oczekiwanych wyników i poziomu zamierzonej działalności w przypadku udzielenia pomocy i w przypadku braku pomocy. Różnica między tymi dwoma scenariuszami obrazuje wpływ środka pomocy i efekt zachęty; |
| --- | --- | --- |

37.

W swojej analizie Komisja bierze pod uwagę następujące elementy:

a)

wskazanie zamierzonej zmiany: państwo członkowskie musi jasno określić zmianę zachowania oczekiwaną w wyniku przyznania pomocy państwa, tzn. czy uruchomiony zostanie nowy projekt, czy też zwiększona zostanie skala, zakres, tempo realizacji lub wymiar transgraniczny projektu. Zmianę zachowania należy określić poprzez porównanie oczekiwanych wyników i poziomu zamierzonej działalności w przypadku udzielenia pomocy i w przypadku braku pomocy. Różnica między tymi dwoma scenariuszami obrazuje wpływ środka pomocy i efekt zachęty;

| b) | poziom rentowności: jeśli projekt sam w sobie nie byłby wystarczająco rentowny, aby jego realizacji mogło się podjąć przedsiębiorstwo prywatne, lecz przyniósłby istotne korzyści dla społeczeństwa, wskutek udzielenia pomocy zwiększa się prawdopodobieństwo wystąpienia efektu zachęty. |
| --- | --- |

b)

poziom rentowności: jeśli projekt sam w sobie nie byłby wystarczająco rentowny, aby jego realizacji mogło się podjąć przedsiębiorstwo prywatne, lecz przyniósłby istotne korzyści dla społeczeństwa, wskutek udzielenia pomocy zwiększa się prawdopodobieństwo wystąpienia efektu zachęty.

| 38. | W celu zniwelowania faktycznych lub potencjalnych, bezpośrednich lub pośrednich zakłóceń międzynarodowej wymiany handlowej Komisja może uwzględnić fakt, że, bezpośrednio lub pośrednio, konkurenci spoza Unii otrzymali w ciągu ostatnich trzech lat lub mają otrzymać pomoc o równoważnej intensywności na podobne projekty. Jeżeli jednak ze względu na charakter danego sektora zakłócenia międzynarodowej wymiany handlowej mogą wystąpić po upływie okresu dłuższego niż trzy lata, okres referencyjny można odpowiednio wydłużyć. Jeśli jest to możliwe, zainteresowane państwo członkowskie przekazuje Komisji odpowiednie informacje umożliwiające jej przeprowadzenie oceny sytuacji, w szczególności w odniesieniu do potrzeby uwzględnienia przewagi konkurencyjnej, jaką posiada konkurent z państwa trzeciego. Jeśli Komisja nie posiada dowodów dotyczących udzielonej lub planowanej pomocy, może również oprzeć swoją decyzję na istniejących poszlakach. Komisja może również podjąć odpowiednie działania w celu zaradzenia zakłóceniom konkurencji wynikającym z subsydiów otrzymanych poza Unią. |
| --- | --- |

38.

W celu zniwelowania faktycznych lub potencjalnych, bezpośrednich lub pośrednich zakłóceń międzynarodowej wymiany handlowej Komisja może uwzględnić fakt, że, bezpośrednio lub pośrednio, konkurenci spoza Unii otrzymali w ciągu ostatnich trzech lat lub mają otrzymać pomoc o równoważnej intensywności na podobne projekty. Jeżeli jednak ze względu na charakter danego sektora zakłócenia międzynarodowej wymiany handlowej mogą wystąpić po upływie okresu dłuższego niż trzy lata, okres referencyjny można odpowiednio wydłużyć. Jeśli jest to możliwe, zainteresowane państwo członkowskie przekazuje Komisji odpowiednie informacje umożliwiające jej przeprowadzenie oceny sytuacji, w szczególności w odniesieniu do potrzeby uwzględnienia przewagi konkurencyjnej, jaką posiada konkurent z państwa trzeciego. Jeśli Komisja nie posiada dowodów dotyczących udzielonej lub planowanej pomocy, może również oprzeć swoją decyzję na istniejących poszlakach. Komisja może również podjąć odpowiednie działania w celu zaradzenia zakłóceniom konkurencji wynikającym z subsydiów otrzymanych poza Unią.

| 39. | W celu gromadzenia dowodów Komisja może wykorzystać swoje uprawnienia dochodzeniowe (31). |
| --- | --- |

39.

W celu gromadzenia dowodów Komisja może wykorzystać swoje uprawnienia dochodzeniowe (31).

| 40. | Instrument pomocy należy wybierać z uwzględnieniem niedoskonałości rynku lub innych ważnych braków systemowych, które należy usunąć. Na przykład, jeżeli problem polega na braku dostępu do finansowania, państwo członkowskie powinno zasadniczo udzielić wsparcia w formie pomocy na utrzymanie płynności finansowej, np. pożyczki lub gwarancji (32). Jeżeli istnieje również konieczność, by przedsiębiorstwo miało swój udział w podziale ryzyka, preferowanym instrumentem pomocy powinna być zazwyczaj zaliczka zwrotna. Zwrotne instrumenty pomocy zasadniczo będą uznawane za element pozytywny. |
| --- | --- |

40.

Instrument pomocy należy wybierać z uwzględnieniem niedoskonałości rynku lub innych ważnych braków systemowych, które należy usunąć. Na przykład, jeżeli problem polega na braku dostępu do finansowania, państwo członkowskie powinno zasadniczo udzielić wsparcia w formie pomocy na utrzymanie płynności finansowej, np. pożyczki lub gwarancji (32). Jeżeli istnieje również konieczność, by przedsiębiorstwo miało swój udział w podziale ryzyka, preferowanym instrumentem pomocy powinna być zazwyczaj zaliczka zwrotna. Zwrotne instrumenty pomocy zasadniczo będą uznawane za element pozytywny.

| 41. | Za element pozytywny uznawany będzie również wybór beneficjentów za pomocą konkurencyjnej, przejrzystej i niedyskryminującej procedury. |
| --- | --- |

41.

Za element pozytywny uznawany będzie również wybór beneficjentów za pomocą konkurencyjnej, przejrzystej i niedyskryminującej procedury.

4.2.   Zapobieganie nadmiernym zakłóceniom konkurencji i test bilansujący

| 42. | Państwa członkowskie muszą wykazać, że proponowany środek pomocy jest odpowiednim instrumentem polityki do realizacji celów projektu. Środek pomocy nie zostanie uznany za właściwy, jeśli inne, mniej zakłócające instrumenty polityki lub mniej zakłócające rodzaje instrumentów pomocy umożliwiają osiągnięcie takiego samego skutku. |
| --- | --- |

42.

Państwa członkowskie muszą wykazać, że proponowany środek pomocy jest odpowiednim instrumentem polityki do realizacji celów projektu. Środek pomocy nie zostanie uznany za właściwy, jeśli inne, mniej zakłócające instrumenty polityki lub mniej zakłócające rodzaje instrumentów pomocy umożliwiają osiągnięcie takiego samego skutku.

| 43. | Aby pomoc można było uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym, negatywny wpływ środków pomocy na konkurencję i wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi musi być ograniczony i zrównoważony przez pozytywne skutki polegające na przyczynieniu się do osiągnięcia celu leżącego we wspólnym europejskim interesie. |
| --- | --- |

43.

Aby pomoc można było uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym, negatywny wpływ środków pomocy na konkurencję i wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi musi być ograniczony i zrównoważony przez pozytywne skutki polegające na przyczynieniu się do osiągnięcia celu leżącego we wspólnym europejskim interesie.

| 44. | Przy ocenie negatywnych skutków środka pomocy Komisja skupi się w swojej analizie na przewidywalnym wpływie pomocy na konkurencję między przedsiębiorstwami na rozpatrywanych rynkach produktowych, z uwzględnieniem rynków wyższego lub niższego szczebla oraz ryzyka nadwyżki mocy produkcyjnych. |
| --- | --- |

44.

Przy ocenie negatywnych skutków środka pomocy Komisja skupi się w swojej analizie na przewidywalnym wpływie pomocy na konkurencję między przedsiębiorstwami na rozpatrywanych rynkach produktowych, z uwzględnieniem rynków wyższego lub niższego szczebla oraz ryzyka nadwyżki mocy produkcyjnych.

| 45. | Komisja oceni ryzyko zamknięcia dostępu do rynku i pozycji dominującej na rynku. W przypadku projektów obejmujących budowę infrastruktury (33) konieczne jest zachowanie zgodności z zasadami otwartego i niedyskryminującego do niej dostępu, jak również niedyskryminacyjnymi zasadami ustalania cen i działania sieci, w tym z zasadami ustanowionymi w prawie Unii (34). |
| --- | --- |

45.

Komisja oceni ryzyko zamknięcia dostępu do rynku i pozycji dominującej na rynku. W przypadku projektów obejmujących budowę infrastruktury (33) konieczne jest zachowanie zgodności z zasadami otwartego i niedyskryminującego do niej dostępu, jak również niedyskryminacyjnymi zasadami ustalania cen i działania sieci, w tym z zasadami ustanowionymi w prawie Unii (34).

| 46. | Komisja oceni ewentualny negatywny wpływ projektu na wymianę handlową, w tym ryzyko wystąpienia sytuacji, w której państwa członkowskie prześcigałyby się w przyznawaniu dotacji, które może mieć miejsce w szczególności w odniesieniu do wyboru lokalizacji. |
| --- | --- |

46.

Komisja oceni ewentualny negatywny wpływ projektu na wymianę handlową, w tym ryzyko wystąpienia sytuacji, w której państwa członkowskie prześcigałyby się w przyznawaniu dotacji, które może mieć miejsce w szczególności w odniesieniu do wyboru lokalizacji.

| 47. | W swojej ocenie potencjalnego negatywnego wpływu projektu na wymianę handlową Komisja rozważy, czy pomoc jest uwarunkowana przeniesieniem działalności produkcyjnej lub jakiejkolwiek innej działalności beneficjenta z innej Umawiającej się Strony Porozumienia EOG na terytorium państwa członkowskiego przyznającego pomoc. Taki warunek wydaje się szkodliwy dla rynku wewnętrznego, niezależnie od liczby miejsc pracy rzeczywiście utraconych w pierwotnym miejscu prowadzenia przez beneficjenta działalności w EOG, i prawdopodobnie nie zostanie zrównoważony przez jakikolwiek skutek pozytywny. |
| --- | --- |

47.

W swojej ocenie potencjalnego negatywnego wpływu projektu na wymianę handlową Komisja rozważy, czy pomoc jest uwarunkowana przeniesieniem działalności produkcyjnej lub jakiejkolwiek innej działalności beneficjenta z innej Umawiającej się Strony Porozumienia EOG na terytorium państwa członkowskiego przyznającego pomoc. Taki warunek wydaje się szkodliwy dla rynku wewnętrznego, niezależnie od liczby miejsc pracy rzeczywiście utraconych w pierwotnym miejscu prowadzenia przez beneficjenta działalności w EOG, i prawdopodobnie nie zostanie zrównoważony przez jakikolwiek skutek pozytywny.

4.3.   Przejrzystość

| 48. | Państwa członkowskie muszą zapewnić zamieszczenie w prowadzonym przez Komisję module dotyczącym przejrzystości przyznawania pomocy państwa lub na kompleksowej stronie internetowej dotyczącej pomocy państwa następujących informacji na szczeblu krajowym lub regionalnym:






  a) | pełnego tekstu decyzji o przyznaniu pomocy indywidualnej oraz odnośnych przepisów wykonawczych lub odpowiedniego linku do tych informacji; |
| --- | --- | --- |

48.

Państwa członkowskie muszą zapewnić zamieszczenie w prowadzonym przez Komisję module dotyczącym przejrzystości przyznawania pomocy państwa lub na kompleksowej stronie internetowej dotyczącej pomocy państwa następujących informacji na szczeblu krajowym lub regionalnym:

a)

pełnego tekstu decyzji o przyznaniu pomocy indywidualnej oraz odnośnych przepisów wykonawczych lub odpowiedniego linku do tych informacji;

| b) | nazwy organu przyznającego pomoc lub organów przyznających pomoc; |
| --- | --- |

b)

nazwy organu przyznającego pomoc lub organów przyznających pomoc;

| c) | nazwy i identyfikatora każdego z beneficjentów, z wyjątkiem tajemnic handlowych i innych informacji poufnych w należycie uzasadnionych przypadkach oraz pod warunkiem uzyskania zgody Komisji zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie tajemnicy służbowej w decyzjach dotyczących pomocy państwa (35); |
| --- | --- |

c)

nazwy i identyfikatora każdego z beneficjentów, z wyjątkiem tajemnic handlowych i innych informacji poufnych w należycie uzasadnionych przypadkach oraz pod warunkiem uzyskania zgody Komisji zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie tajemnicy służbowej w decyzjach dotyczących pomocy państwa (35);

| d) | instrumentu pomocy (36), elementu pomocy, oraz, jeżeli jest inna, kwoty nominalnej pomocy, wyrażonej jako pełna kwota w walucie krajowej, przyznanej każdemu beneficjentowi; |
| --- | --- |

d)

instrumentu pomocy (36), elementu pomocy, oraz, jeżeli jest inna, kwoty nominalnej pomocy, wyrażonej jako pełna kwota w walucie krajowej, przyznanej każdemu beneficjentowi;

| e) | daty przyznania pomocy i daty publikacji; |
| --- | --- |

e)

daty przyznania pomocy i daty publikacji;

| f) | rodzaju beneficjenta (MŚP/duże przedsiębiorstwo/start-up); |
| --- | --- |

f)

rodzaju beneficjenta (MŚP/duże przedsiębiorstwo/start-up);

| g) | regionu, w którym beneficjent ma swoją siedzibę (na poziomie NUTS II lub niższym); |
| --- | --- |

g)

regionu, w którym beneficjent ma swoją siedzibę (na poziomie NUTS II lub niższym);

| h) | głównego sektora gospodarki, w którym beneficjent prowadzi działalność (na poziomie grupy NACE); |
| --- | --- |

h)

głównego sektora gospodarki, w którym beneficjent prowadzi działalność (na poziomie grupy NACE);

| i) | celu pomocy. |
| --- | --- |

i)

celu pomocy.

| 49. | Wymóg dotyczący publikacji informacji obowiązuje w przypadku przyznania pomocy indywidualnej w kwocie przekraczającej 100 000 EUR. Takie informacje należy opublikować po podjęciu decyzji o przyznaniu pomocy i przechowywać przez co najmniej 10 lat, zapewniając do nich powszechny i nieograniczony dostęp (37). |
| --- | --- |

49.

Wymóg dotyczący publikacji informacji obowiązuje w przypadku przyznania pomocy indywidualnej w kwocie przekraczającej 100 000 EUR. Takie informacje należy opublikować po podjęciu decyzji o przyznaniu pomocy i przechowywać przez co najmniej 10 lat, zapewniając do nich powszechny i nieograniczony dostęp (37).

5.   ZGŁASZANIE, SPRAWOZDAWCZOŚĆ I STOSOWANIE

5.1.   Obowiązek zgłoszenia

| 50. | Zgodnie z art. 108 ust. 3 Traktatu państwa członkowskie zobowiązane są powiadamiać Komisję z wyprzedzeniem o wszelkich planach przyznania lub zmiany pomocy państwa, w tym pomocy na rzecz projektów IPCEI. |
| --- | --- |

50.

Zgodnie z art. 108 ust. 3 Traktatu państwa członkowskie zobowiązane są powiadamiać Komisję z wyprzedzeniem o wszelkich planach przyznania lub zmiany pomocy państwa, w tym pomocy na rzecz projektów IPCEI.

| 51. | Zachęca się państwa członkowskie uczestniczące w tym samym projekcie IPCEI, aby, o ile to możliwe, przedstawiały Komisji wspólne zgłoszenie, w tym wspólny tekst zawierający opis projektu IPCEI i wykazujący jego kwalifikowalność. |
| --- | --- |

51.

Zachęca się państwa członkowskie uczestniczące w tym samym projekcie IPCEI, aby, o ile to możliwe, przedstawiały Komisji wspólne zgłoszenie, w tym wspólny tekst zawierający opis projektu IPCEI i wykazujący jego kwalifikowalność.

5.2.   Ocena ex post i sprawozdawczość

| 52. | Z realizacji projektu sporządza się regularne sprawozdania. W stosownych przypadkach Komisja może zwrócić się o przeprowadzenie oceny ex post. |
| --- | --- |

52.

Z realizacji projektu sporządza się regularne sprawozdania. W stosownych przypadkach Komisja może zwrócić się o przeprowadzenie oceny ex post.

5.3.   Stosowanie

| 53. | Komisja będzie stosować zasady określone w niniejszym komunikacie od dnia 1 stycznia 2022 r. |
| --- | --- |

53.

Komisja będzie stosować zasady określone w niniejszym komunikacie od dnia 1 stycznia 2022 r.

| 54. | Zasady te będą stosowane do wszystkich zgłoszonych projektów pomocy, w odniesieniu do których Komisja musi podjąć decyzję w dniu 1 stycznia 2022 r. lub po tej dacie, nawet jeśli zostały one zgłoszone przed tą datą. |
| --- | --- |

54.

Zasady te będą stosowane do wszystkich zgłoszonych projektów pomocy, w odniesieniu do których Komisja musi podjąć decyzję w dniu 1 stycznia 2022 r. lub po tej dacie, nawet jeśli zostały one zgłoszone przed tą datą.

| 55. | Zgodnie z zawiadomieniem w sprawie ustalania zasad stosowanych do oceny pomocy państwa niezgodnej z prawem (38) w przypadku pomocy niezgłoszonej Komisja będzie stosować zasady określone w niniejszym komunikacie, jeżeli pomoc została przyznana w dniu 1 stycznia 2022 r. lub po tej dacie, a we wszystkich pozostałych przypadkach – zasady obowiązujące w momencie przyznania pomocy. |
| --- | --- |

55.

Zgodnie z zawiadomieniem w sprawie ustalania zasad stosowanych do oceny pomocy państwa niezgodnej z prawem (38) w przypadku pomocy niezgłoszonej Komisja będzie stosować zasady określone w niniejszym komunikacie, jeżeli pomoc została przyznana w dniu 1 stycznia 2022 r. lub po tej dacie, a we wszystkich pozostałych przypadkach – zasady obowiązujące w momencie przyznania pomocy.

---

(1)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Europejski Zielony Ład, COM(2019) 640 final z dnia 11 grudnia 2019 r.

(2)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Kształtowanie cyfrowej przyszłości Europy, COM(2020) 67 final, z dnia 19 lutego 2020 r.

(3)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Cyfrowy kompas na 2030 r.: europejska droga w cyfrowej dekadzie, COM(2021) 118 final, z dnia 9 marca 2021 r.

(4)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Nowa strategia przemysłowa dla Europy, COM(2020) 102 final, z dnia 10 marca 2020 r.

(5)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Aktualizacja nowej strategii przemysłowej z 2020 r. – tworzenie silniejszego jednolitego rynku sprzyjającego odbudowie Europy, COM(2021) 350 final, z dnia 5 maja 2021 r.

(6)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Europejska strategia w zakresie danych, COM(2020) 66 final, z dnia 19 lutego 2020 r.

(7)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Decydujący moment dla Europy: naprawa i przygotowanie na następną generację, COM(2020) 456 final, z dnia 27 maja 2020 r.

(8)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Strategia MŚP na rzecz zrównoważonej i cyfrowej Europy, COM(2020) 103 final z dnia 10 marca 2020 r.

(9)  Wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz.U. C 249 z 31.7.2014, s. 1). Jak wyjaśniono w pkt 23 tych wytycznych, ze względu na fakt, że samo dalsze istnienie przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji jest niepewne, takie przedsiębiorstwo nie może być uznawane za odpowiednie narzędzie służące celom polityki publicznej aż do czasu zapewnienia jego rentowności.

(10)  Komunikat Komisji – Tymczasowe ramy środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki w kontekście trwającej epidemii COVID-19 (Dz.U. C 91I z 20.3.2020, s. 1), oraz jego późniejsze wersje.

(11)  Zob. np. sprawa C-156/98 Niemcy/Komisja [2000], ECLI:EU:C:2000:467, pkt 78 i sprawa C-333/07 Régie Networks/Rhone Alpes Bourgogne [2008], ECLI:EU:C:2008:764, pkt 94 do 116.

(12)  W przypadku badań i rozwoju, dwa lub większą liczbę projektów uznaje się za jeden projekt, jeżeli nie są one wyraźnie odrębne, a w szczególności jeżeli prawdopodobieństwo powodzenia technologicznego tych projektów nie jest od siebie niezależne.

(13)  W dalszej części dokumentu projekt pojedynczy i projekt zintegrowany określane są jako „projekt”.

(14)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Budowanie Europejskiej Unii Zdrowotnej: Zwiększenie odporności UE na transgraniczne zagrożenia zdrowia, COM(2020) 724 final, z dnia 11 listopada 2020 r.

(15)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Nowa europejska przestrzeń badawcza na rzecz badań naukowych i innowacji, COM(2020) 628 final, z dnia 30 września 2020 r.

(16)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Nowy plan działania UE dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym na rzecz czystszej i bardziej konkurencyjnej Europy, COM(2020) 98 final, z dnia 11 marca 2020 r.

(17)  Mniejsza liczba państw członkowskich, ale nie mniejsza niż dwa, może być uzasadniona w wyjątkowych, należycie uzasadnionych przypadkach, na przykład wówczas, gdy dany projekt dotyczy połączonej międzysystemowo infrastruktury badawczej lub w przypadku projektów TEN-E i TEN-T, które mają znaczenie zasadniczo ponadnarodowe ponieważ stanowią część fizycznie połączonej sieci transgranicznej lub są konieczne do poprawy zarządzania ruchem transgranicznym lub interoperacyjności lub gdy dany projekt jest finansowany ze środków UE, w odniesieniu do których przepisy prawne dotyczące współpracy państw członkowskich wymagają mniejszej liczby uczestniczących państw członkowskich. We wszystkich przypadkach projekty muszą być zaprojektowane w sposób przejrzysty zgodnie z pkt 17.

(18)  Sam fakt, że projekt realizowany jest przez przedsiębiorstwa z różnych krajów lub też że infrastruktura badawcza będzie następnie wykorzystywana przez przedsiębiorstwa mające swoją siedzibę w różnych państwach członkowskich, nie wystarcza, by zakwalifikować go jako projekt IPCEI. Trybunał poparł stanowisko Komisji, zgodnie z którym można uznać, że dany projekt stanowi przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania dla celów art. 107 ust. 3 lit. b), jeżeli wchodzi on w skład transnarodowego programu europejskiego finansowanego wspólnie przez rządy kilku państw członkowskich albo też jeżeli powstał on w wyniku zbiorowych działań kilku państw członkowskich w celu zaradzenia wspólnemu zagrożeniu. Wyrok w sprawach połączonych C-62/87 i 72/87 Exécutif regional wallon i SA Glaverbel/Komisja [1988] ECLI:EU:C:1988:132, pkt 22.

(19)  Oceniając zakres współfinansowania, Komisja uwzględni specyfikę niektórych sektorów i MŚP. W wyjątkowych i należycie uzasadnionych okolicznościach Komisja może uznać, że pomoc jest uzasadniona nawet w przypadku braku znacznego współfinansowania ze strony beneficjenta.

(20)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 z dnia 18 czerwca 2020 r. w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje (Dz.U. L 198 z 22.6.2020, s. 13). W przypadku środków, które są identyczne ze środkami w ramach planów odbudowy i zwiększania odporności zatwierdzonych przez Radę, uznaje się, że ich zgodność z zasadą „nie czyń poważnych szkód” jest spełniona, ponieważ została już zweryfikowana.

(21)  Finansowanie unijne zarządzane centralnie przez instytucje, agencje, wspólne przedsięwzięcia lub inne organy UE, które nie jest bezpośrednio ani pośrednio kontrolowane przez państwo członkowskie, nie stanowi pomocy państwa. Pomoc państwa może się łączyć z finansowaniem z funduszu unijnego pod warunkiem, że spełniony jest warunek określony w pkt 35 .

(22)  Wkład w postaci rzeczowych aktywów trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jak również gruntów, należy ustalić w oparciu o cenę rynkową.

(23)  Może to obejmować, w stosownych przypadkach, stopniowe dążenie do uwzględnienia najnowszych osiągnięć lub rozwiązań technicznych, o ile uczestniczący projekt wyraźnie zmierza do wykroczenia poza obecny stan wiedzy, i zawiera wiarygodny opis służących temu środków.

(24)  Ograniczona sprzedaż, prowadzona w razie potrzeby w danym sektorze, związana z fazą testów, obejmująca sprzedaż próbek, sprzedaż na potrzeby uzyskania informacji zwrotnej lub sprzedaż certyfikacyjną, nie mieści się w zakresie pojęcia „działalności handlowej”.

(25)  Zdaniem Trybunału Sprawiedliwości w przypadku oceny zgodności projektów IPCEI Komisja posiada pewien zakres swobody. Wyrok w sprawach połączonych C-62/87 i 72/87 Exécutif regional wallon i SA Glaverbel/Komisja [1988] ECLI:EU:C:1988:132, pkt 21.

(26)  Wniosek o pomoc musi zostać złożony przed rozpoczęciem prac, czyli przed rozpoczęciem robót budowlanych związanych z inwestycją albo przed pierwszym wiążącym zobowiązaniem do zamówienia urządzeń lub innym zobowiązaniem, które sprawia, że inwestycja staje się nieodwracalna, zależnie od tego, co nastąpi najpierw. Zakupu gruntów oraz prac przygotowawczych, takich jak uzyskiwanie zezwoleń i wykonywanie wstępnych studiów wykonalności, nie uznaje się za rozpoczęcie prac.

(27)  W przypadku projektów realizowanych przez MŚP scenariusz alternatywny może zakładać brak projektu alternatywnego, jak określono w pkt 32.

(28)  Jeżeli przekazane informacje są objęte obowiązkiem zachowania tajemnicy zawodowej, należy je przetwarzać zgodnie z art. 30 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 9).

(29)  W przypadku projektu zintegrowanego koszty kwalifikowane muszą być wyszczególnione na poziomie każdego z projektów indywidualnych.

(30)  W przypadku projektów realizowanych przez MŚP nie ma potrzeby stosowania mechanizmu wycofania, chyba że w wyjątkowych okolicznościach, w szczególności w odniesieniu do kwot pomocy zgłoszonych na takie projekty.

(31)  Zob. art. 25 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 9).

(32)  Pomoc w postaci gwarancji musi być ograniczona w czasie, a w przypadku pomocy w postaci pożyczek należy określić okresy spłaty.

(33)  W celu uniknięcia wątpliwości wyjaśnia się, że linii pilotażowych nie uważa się za infrastrukturę.

(34)  Projekty obejmujące infrastrukturę energetyczną podlegać będą regulacjom dotyczącym taryf i dostępu do rynku, jak również wymogom rozdziału dystrybucji i produkcji, jeżeli wymaga tego prawodawstwo w zakresie rynku wewnętrznego.

(35)  C(2003) 4582 (Dz.U. C 297 z 9.12.2003, s. 6).

(36)  Dotacja/dotacja na spłatę odsetek; pożyczka/zaliczki zwrotne/dotacja podlegająca zwrotowi; gwarancja; korzyść podatkowa lub zwolnienie podatkowe; finansowanie ryzyka; inne. Jeżeli pomoc przyznaje się za pomocą wielu instrumentów, kwotę pomocy należy podać w rozbiciu na poszczególne instrumenty.

(37)  Informacje te muszą zostać opublikowane w ciągu 6 miesięcy od daty przyznania pomocy. W przypadku pomocy niezgodnej z prawem państwa członkowskie będą zobowiązane zapewnić publikację tych informacji ex post, w terminie 6 miesięcy od dnia przyjęcia decyzji przez Komisję. Informacje muszą być dostępne w formacie umożliwiającym wyszukiwanie i pozyskiwanie danych oraz ich łatwe publikowanie w internecie, na przykład w formacie CSV lub XML.

(38)  Zawiadomienie Komisji w sprawie ustalania zasad stosowanych do oceny pomocy państwa niezgodnej z prawem (Dz.U. C 119 z 22.5.2002, s. 22).

---

ZAŁĄCZNIK

Koszty kwalifikowalne

| a) | Studia wykonalności, w tym wstępne badania techniczne, oraz koszty uzyskania pozwoleń niezbędnych do realizacji projektu. |
| --- | --- |

a)

Studia wykonalności, w tym wstępne badania techniczne, oraz koszty uzyskania pozwoleń niezbędnych do realizacji projektu.

| b) | Koszty aparatury i sprzętu (w tym instalacji i pojazdów transportowych) w zakresie i przez okres, w jakim są one wykorzystywane na potrzeby projektu. Jeśli aparatura i sprzęt nie są wykorzystywane na potrzeby projektu przez cały okres ich użytkowania, za koszty kwalifikowalne uznaje się tylko koszty amortyzacji odpowiadające okresowi realizacji projektu obliczone na podstawie dobrych praktyk księgowych. |
| --- | --- |

b)

Koszty aparatury i sprzętu (w tym instalacji i pojazdów transportowych) w zakresie i przez okres, w jakim są one wykorzystywane na potrzeby projektu. Jeśli aparatura i sprzęt nie są wykorzystywane na potrzeby projektu przez cały okres ich użytkowania, za koszty kwalifikowalne uznaje się tylko koszty amortyzacji odpowiadające okresowi realizacji projektu obliczone na podstawie dobrych praktyk księgowych.

| c) | Koszty nabycia (lub budowy) budynków, infrastruktury i gruntów w zakresie i przez okres, w jakim są one wykorzystywane na potrzeby projektu. W przypadku gdy koszty te ustalane są w oparciu o koszty przekazania na zasadach komercyjnych lub faktycznie poniesione koszty kapitałowe, w przeciwieństwie do kosztów amortyzacji, od luki w finansowaniu należy odjąć – ex ante bądź ex post – wartość końcową gruntów, budynków lub infrastruktury. |
| --- | --- |

c)

Koszty nabycia (lub budowy) budynków, infrastruktury i gruntów w zakresie i przez okres, w jakim są one wykorzystywane na potrzeby projektu. W przypadku gdy koszty te ustalane są w oparciu o koszty przekazania na zasadach komercyjnych lub faktycznie poniesione koszty kapitałowe, w przeciwieństwie do kosztów amortyzacji, od luki w finansowaniu należy odjąć – ex ante bądź ex post – wartość końcową gruntów, budynków lub infrastruktury.

| d) | Koszty innych materiałów, zaopatrzenia i podobnych produktów niezbędnych do realizacji projektu. |
| --- | --- |

d)

Koszty innych materiałów, zaopatrzenia i podobnych produktów niezbędnych do realizacji projektu.

| e) | Koszty uzyskania, walidacji i obrony patentów i innych wartości niematerialnych i prawnych. Koszty badań wykonywanych na podstawie umowy, wiedzy i patentów zakupionych lub użytkowanych na podstawie licencji udzielonej przez źródła zewnętrzne w warunkach pełnej konkurencji oraz koszty doradztwa i równorzędnych usług wykorzystywanych wyłącznie na potrzeby projektu. |
| --- | --- |

e)

Koszty uzyskania, walidacji i obrony patentów i innych wartości niematerialnych i prawnych. Koszty badań wykonywanych na podstawie umowy, wiedzy i patentów zakupionych lub użytkowanych na podstawie licencji udzielonej przez źródła zewnętrzne w warunkach pełnej konkurencji oraz koszty doradztwa i równorzędnych usług wykorzystywanych wyłącznie na potrzeby projektu.

| f) | Koszty personelu i administracyjne (w tym koszty pośrednie) poniesione bezpośrednio w związku z działalnością badawczą, rozwojową i innowacyjną (BRI), w tym dotyczącą pierwszego zastosowania w przemyśle, bądź – w przypadku projektów infrastrukturalnych – poniesione w trakcie budowy tej infrastruktury. |
| --- | --- |

f)

Koszty personelu i administracyjne (w tym koszty pośrednie) poniesione bezpośrednio w związku z działalnością badawczą, rozwojową i innowacyjną (BRI), w tym dotyczącą pierwszego zastosowania w przemyśle, bądź – w przypadku projektów infrastrukturalnych – poniesione w trakcie budowy tej infrastruktury.

| g) | W przypadku pomocy na rzecz projektu mającego na celu pierwsze zastosowanie w przemyśle – wydatki kapitałowe i operacyjne w zakresie i przez okres wykorzystany na realizację projektu, o ile wspomniane zastosowanie w przemyśle wynika z działalności badawczej, rozwojowej i innowacyjnej (BRI) oraz o ile ono samo zawiera znaczący element BRI, który jest integralną i niezbędną częścią pomyślnej realizacji projektu. Wydatki operacyjne muszą być związane z tym właśnie elementem projektu. |
| --- | --- |

g)

W przypadku pomocy na rzecz projektu mającego na celu pierwsze zastosowanie w przemyśle – wydatki kapitałowe i operacyjne w zakresie i przez okres wykorzystany na realizację projektu, o ile wspomniane zastosowanie w przemyśle wynika z działalności badawczej, rozwojowej i innowacyjnej (BRI) oraz o ile ono samo zawiera znaczący element BRI, który jest integralną i niezbędną częścią pomyślnej realizacji projektu. Wydatki operacyjne muszą być związane z tym właśnie elementem projektu.

| h) | W uzasadnionych przypadkach akceptowane mogą być również inne koszty, jeśli są one nierozłącznie powiązane z realizacją projektu, z wyjątkiem kosztów operacyjnych nieobjętych lit. g). |
| --- | --- |

h)

W uzasadnionych przypadkach akceptowane mogą być również inne koszty, jeśli są one nierozłącznie powiązane z realizacją projektu, z wyjątkiem kosztów operacyjnych nieobjętych lit. g).

---

| 30.12.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 528/19 |
| --- | --- | --- | --- |

30.12.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 528/19

---

ZAWIADOMIENIE KOMISJI

Zmienione WYTYCZNE

System UE regulujący handel kością słoniową

(2021/C 528/03)

Spis treści

| 1. | Wprowadzenie i glosariusz | 20 |
| --- | --- | --- |

1.

| 2. | Informacje ogólne | 20 |
| --- | --- | --- |

2.

| a) | Międzynarodowe i unijne ramy prawne regulujące handel kością słoniową | 20 |
| --- | --- | --- |

a)

| b) | Inicjatywy UE na rzecz zwalczania nielegalnego handlu dziką fauną i florą, które mają wpływ na wewnątrzunijny handel kością słoniową oraz powrotny wywóz kości słoniowej | 22 |
| --- | --- | --- |

b)

| 3. | Status niniejszego dokumentu | 22 |
| --- | --- | --- |

3.

| 4. | Uzasadnienie i streszczenie zaleceń | 23 |
| --- | --- | --- |

4.

| a) | Powrotny wywóz z UE | 23 |
| --- | --- | --- |

a)

| b) | Wewnątrzunijny handel kością słoniową | 24 |
| --- | --- | --- |

b)

| c) | Przywóz do UE | 24 |
| --- | --- | --- |

c)

| 5. | Jak interpretować przepisy UE dotyczące powrotnego wywozu kości słoniowej | 24 |
| --- | --- | --- |

5.

| a) | Powrotny wywóz surowej kości słoniowej | 25 |
| --- | --- | --- |

a)

| b) | Powrotny wywóz przetworzonej kości słoniowej | 25 |
| --- | --- | --- |

b)

| 6. | Sposób interpretacji przepisów UE dotyczących handlu wewnątrzunijnego kością słoniową | 27 |
| --- | --- | --- |

6.

| a) | Wytyczne szczegółowe dotyczące wewnątrzunijnego handlu surową kością słoniową | 27 |
| --- | --- | --- |

a)

| b) | Wytyczne szczegółowe dotyczące wewnątrzunijnego handlu przetworzoną kością słoniową | 28 |
| --- | --- | --- |

b)

| 7. | Sposób interpretacji przepisów UE dotyczących przywozu kości słoniowej | 29 |
| --- | --- | --- |

7.

| 8. | Koordynacja w państwach członkowskich UE i między nimi oraz z państwami trzecimi | 30 |
| --- | --- | --- |

8.

| 9. | Podsumowanie systemu UE regulującego handel kością słoniową | 30 |
| --- | --- | --- |

9.

| Załącznik I – Dowody poświadczające legalne pozyskanie | 32 |
| --- | --- |

| Załącznik II – Oznakowanie, rejestracja oraz inne wymogi dotyczące wydawania świadectw | 34 |
| --- | --- |

1.   Wprowadzenie i glosariusz

Niniejsze wytyczne mają na celu przedstawienie interpretacji rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 (1) („rozporządzenie podstawowe”) i rozporządzenia Komisji (WE) nr 865/2006 (2), w których zaleca się, aby państwa członkowskie UE:

| a) | wstrzymały (powrotny) wywóz i przywóz przedmiotów z surowej kości słoniowej; |
| --- | --- |

a)

wstrzymały (powrotny) wywóz i przywóz przedmiotów z surowej kości słoniowej;

| b) | wstrzymały wewnątrzunijny handel surową kością słoniową, z wyjątkiem napraw instrumentów muzycznych sprzed 1975 r. oraz antyków sprzed 1947 r. o dużym znaczeniu kulturowym, artystycznym lub historycznym; |
| --- | --- |

b)

wstrzymały wewnątrzunijny handel surową kością słoniową, z wyjątkiem napraw instrumentów muzycznych sprzed 1975 r. oraz antyków sprzed 1947 r. o dużym znaczeniu kulturowym, artystycznym lub historycznym;

| c) | wstrzymały wewnątrzunijny handel okazami przetworzonymi po 1947 r. z wyjątkiem instrumentów muzycznych sprzed 1975 r.; |
| --- | --- |

c)

wstrzymały wewnątrzunijny handel okazami przetworzonymi po 1947 r. z wyjątkiem instrumentów muzycznych sprzed 1975 r.;

| d) | ograniczyły zakres zezwolenia na przywóz i (powrotny) wywóz przetworzonej kości słoniowej do instrumentów muzycznych sprzed 1975 r. oraz sprzedaży do muzeów antyków sprzed 1947 r. o dużym znaczeniu kulturowym, artystycznym lub historycznym; oraz |
| --- | --- |

d)

ograniczyły zakres zezwolenia na przywóz i (powrotny) wywóz przetworzonej kości słoniowej do instrumentów muzycznych sprzed 1975 r. oraz sprzedaży do muzeów antyków sprzed 1947 r. o dużym znaczeniu kulturowym, artystycznym lub historycznym; oraz

| e) | zapewniły ścisłą wykładnię prawa Unii w zakresie pozostałego dopuszczonego handlu. |
| --- | --- |

e)

zapewniły ścisłą wykładnię prawa Unii w zakresie pozostałego dopuszczonego handlu.

Niniejsze wytyczne należy odczytywać w związku z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 2021/2280 xzmieniającym rozporządzenie Komisji (WE) nr 865/2006 (3).

Do celów niniejszych wytycznych następujące terminy mają określone znaczenie:

| — | kość słoniowa: odnosi się wyłącznie do kości słoniowej pochodzącej ze słoni; |
| --- | --- |

—

kość słoniowa: odnosi się wyłącznie do kości słoniowej pochodzącej ze słoni;

| — | instrument muzyczny sprzed 1975 r.: instrument muzyczny zawierający legalnie nabytą kość słoniową sprzed 1975 r., który jest lub był do niedawna używany przez artystę wykonawcę, a zatem nie jest jedynie przedmiotem dekoracyjnym. Konwencja CITES ma zastosowanie do słoni afrykańskich od dnia 26 lutego 1976 r. oraz do słoni indyjskich od dnia 1 lipca 1975 r. W celu uproszczenia niniejsze wytyczne wykorzystują jako odniesienie jedynie wcześniejszą datę (1975 r.); |
| --- | --- |

—

instrument muzyczny sprzed 1975 r.: instrument muzyczny zawierający legalnie nabytą kość słoniową sprzed 1975 r., który jest lub był do niedawna używany przez artystę wykonawcę, a zatem nie jest jedynie przedmiotem dekoracyjnym. Konwencja CITES ma zastosowanie do słoni afrykańskich od dnia 26 lutego 1976 r. oraz do słoni indyjskich od dnia 1 lipca 1975 r. W celu uproszczenia niniejsze wytyczne wykorzystują jako odniesienie jedynie wcześniejszą datę (1975 r.);

| — | antyk sprzed 1947 r.: przedmiot zawierający kość słoniową, który jest objęty definicją „przetworzonych okazów pozyskanych ponad 50 lat wcześniej” w art. 2 lit. w) rozporządzenia podstawowego; |
| --- | --- |

—

antyk sprzed 1947 r.: przedmiot zawierający kość słoniową, który jest objęty definicją „przetworzonych okazów pozyskanych ponad 50 lat wcześniej” w art. 2 lit. w) rozporządzenia podstawowego;

| — | muzeum: „niekomercyjna, stała instytucja służąca społeczeństwu i jego rozwojowi, otwarta dla ogółu społeczeństwa, która nabywa, przechowuje, bada, komunikuje i prezentuje materialne i niematerialne dziedzictwo ludzkości i jej środowiska w celach edukacyjnych, naukowych i rozrywkowych” (4). |
| --- | --- |

—

muzeum: „niekomercyjna, stała instytucja służąca społeczeństwu i jego rozwojowi, otwarta dla ogółu społeczeństwa, która nabywa, przechowuje, bada, komunikuje i prezentuje materialne i niematerialne dziedzictwo ludzkości i jej środowiska w celach edukacyjnych, naukowych i rozrywkowych” (4).

2.   Informacje ogólne

a)   
  Międzynarodowe i unijne ramy prawne regulujące handel kością słoniową

Zarówno słoń afrykański Loxodonta africana, jak i słoń indyjski Elephas maximus zostały uwzględnione w Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES), która ma 183 sygnatariuszy (strony), w tym UE i wszystkie państwa członkowskie UE.

Zgodnie z obowiązującym systemem CITES międzynarodowy handel kością słoniową (5) jest zabroniony z bardzo ograniczonymi wyjątkami (w odniesieniu do przedmiotów pozyskanych zanim CITES zaczęła mieć zastosowanie do kości słoniowej). W CITES nie uregulowano jednak krajowego handlu kością słoniową.

CITES została wdrożona w UE za pośrednictwem rozporządzenia podstawowego i powiązanych rozporządzeń Komisji („unijne rozporządzenia w sprawie handlu gatunkami dzikiej fauny i flory”). W przypadku kości słoniowej pochodzącej od słoni (podobnie jak w przypadku innych gatunków uwzględnionych w załączniku A do rozporządzenia podstawowego) UE przyjęła dodatkowe środki, które są bardziej rygorystyczne niż przepisy CITES.

W wyniku tego w UE handel kością słoniową jest ściśle regulowany w drodze unijnych rozporządzeń w sprawie handlu gatunkami dzikiej fauny i flory, a handel kością słoniową do UE, w obrębie jej terytorium lub między UE a państwami trzecimi ogólnie nie jest dozwolony.

Organy krajowe mogą jednak zezwolić na handel kością słoniową w celach handlowych pod następującymi warunkami:

| — | można zezwolić na powrotny wywóz okazów z kości słoniowej pozyskanych przed dniem, w którym CITES zaczęła mieć do tych gatunków zastosowanie, tj. dniem 26 lutego 1976 r. w przypadku słoni afrykańskich i dniem 1 lipca 1975 r. w przypadku słoni indyjskich; |
| --- | --- |

—

można zezwolić na powrotny wywóz okazów z kości słoniowej pozyskanych przed dniem, w którym CITES zaczęła mieć do tych gatunków zastosowanie, tj. dniem 26 lutego 1976 r. w przypadku słoni afrykańskich i dniem 1 lipca 1975 r. w przypadku słoni indyjskich;

| — | można zezwolić na handel w UE przedmiotami z kości słoniowej przywiezionymi do UE przed uwzględnieniem gatunków słoni w załączniku I do CITES (tj. przed dniem 18 stycznia 1990 r. w przypadku słoni afrykańskich i dniem 1 lipca 1975 r. w przypadku słoni indyjskich) (6), jeżeli państwo członkowskie UE, w którym dany przedmiot zostaje wystawiony na sprzedaż po raz pierwszy, wydało w tym celu świadectwo, |
| --- | --- |

—

można zezwolić na handel w UE przedmiotami z kości słoniowej przywiezionymi do UE przed uwzględnieniem gatunków słoni w załączniku I do CITES (tj. przed dniem 18 stycznia 1990 r. w przypadku słoni afrykańskich i dniem 1 lipca 1975 r. w przypadku słoni indyjskich) (6), jeżeli państwo członkowskie UE, w którym dany przedmiot zostaje wystawiony na sprzedaż po raz pierwszy, wydało w tym celu świadectwo,

| — | można zezwolić na przywóz przedmiotów sprzed 1947 r. oraz przywóz legalnie pozyskanych przedmiotów sprzed 1975 r., które już wcześniej legalnie wwieziono do UE. |
| --- | --- |

—

można zezwolić na przywóz przedmiotów sprzed 1947 r. oraz przywóz legalnie pozyskanych przedmiotów sprzed 1975 r., które już wcześniej legalnie wwieziono do UE.

Nielegalne polowania na słonie i przemyt kości słoniowej wynikające z rosnącego popytu w Azji nadal utrzymują się na niebezpiecznie wysokim poziomie.

W niedawnej przeszłości nastąpił bezprecedensowy wzrost poziomu nielegalnego polowania na słonie, co doprowadziło do powszechnego spadku populacji słoni afrykańskich (7).

Zgodnie z danymi pozyskanymi w ramach programu monitorowania nielegalnego zabijania słoni (MIKE) (8) CITES odsetek nielegalnie zabijanych słoni (ang. Proportion of Illegally Killed Elephants, PIKE) wykazuje stałą tendencję wzrostową począwszy od 2006 r., osiągając wartość maksymalną w 2011 r., a następnie tendencję spadkową w latach 2011–2019. Z danych tych wynika, że poziom nielegalnych polowań zaczyna spadać, lecz kwestia utrzymania tej tendencji wymaga przeprowadzenia dokładnej analizy. Należy również zauważyć, że wszelki spadek poziomu nielegalnego handlu kością słoniową ma miejsce w tym samym czasie co ogólny spadek populacji słoni w Afryce (9). Chociaż szacunki dotyczące odsetka nielegalnie zabijanych słoni wskazują, że od 2011 r. ma miejsce ogólny spadek nielegalnych polowań na słonie w Afryce, występują znaczne różnice na poziomie regionalnym, a ogólny poziom nielegalnych polowań na słonie afrykańskie nadal stanowi problem.

Nielegalny handel kością słoniową również utrzymuje się na wysokim poziomie, chociaż według danych zawartych w „Sprawozdaniu dotyczącym światowych przestępstw przeciwko dzikiej przyrodzie za 2020 r.” (10) ceny kości słoniowej stale spadają. Według sprawozdania opracowanego przez system informacji na temat handlu słoniami (ETIS) (11) w latach 2012–2017 zgłoszono około 280 ton kości słoniowej pochodzącej od słoni, którą pozyskano w ramach około 8 000 przypadków konfiskaty kości słoniowej na całym świecie. Dane ETIS wskazują również na wzrost liczby prowadzonych przez Chiny procesów przetwarzania kości słoniowej w Afryce, których celem jest wywóz produktów na rynki azjatyckie (12) – w 2017 r. w czterech państwach afrykańskich odnotowano co najmniej 24 przypadki takich działań, w ramach których wykryto 1,11 tony przetworzonej kości słoniowej przewożonej z Afryki do Azji (13). Fakt, że dochodzi do przemieszczania tak dużych ilości kości słoniowej, świadczy o coraz większym udziale ponadnarodowych zorganizowanych siatek przestępczych.

Odpowiedź międzynarodowa

W odpowiedzi na wyzwania związane z nielegalnymi polowaniami na słonie i przemytem kości słoniowej społeczność międzynarodowa podjęła liczne zobowiązania w drodze rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ oraz Zgromadzenia ONZ ds. Ochrony Środowiska, a także podczas kilku konferencji wysokiego szczebla.

Podczas 17. sesji Konferencji Stron konwencji CITES (CoP17), która odbyła się w październiku 2016 r., uzgodniono szereg środków mających na celu skuteczniejsze egzekwowanie przepisów służących zwalczaniu nielegalnego polowania na słonie oraz przemytu kości słoniowej, ograniczeniu popytu na nielegalną kość słoniową oraz wzmocnieniu kontroli legalności kości słoniowej znajdującej się na rynkach krajowych. W rezolucji konferencji CITES 10.10 (zmiany CoP 18) w sprawie handlu okazami słoni wezwano strony do wdrożenia kompleksowych wewnętrznych środków legislacyjnych, regulacyjnych, egzekucyjnych oraz innych środków w zakresie handlu kością słoniową/rynków krajowych kości słoniowej. W rezolucji zalecono również, by „wszystkie państwa będące i niebędące stronami, w których jurysdykcji funkcjonuje legalny rynek krajowy kości słoniowej przyczyniający się do kłusownictwa lub nielegalnego handlu, w trybie pilnym podjęły wszelkie niezbędne środki legislacyjne, regulacyjne i egzekucyjne w celu zamknięcia swoich rynków krajowych na handel komercyjny surową i przetworzoną kością słoniową”, oraz uznano, że „w odniesieniu do niektórych przedmiotów można zagwarantować nieliczne odstępstwa od tego zamknięcia; wyjątki nie powinny przyczyniać się do kłusownictwa ani nielegalnego handlu”.

UE – podobnie jak inne strony – jest również zobowiązana do zgłoszenia Stałemu Komitetowi i Konferencji Stron środków wprowadzonych w celu zapewnienia, aby jej rynek krajowy nie przyczyniał się do obecnego poziomu nielegalnych polowań i przemytu.

Ograniczony został legalny handel kością słoniową między UE a państwami trzecimi

Do 2015 r. odnotowano znaczny wzrost poziomu przebiegającego zgodnie z rozporządzeniem podstawowym powrotnego wywozu handlowego z UE zarówno surowej, jak i przetworzonej kości słoniowej („legalny powrotny wywóz”).

Od czasu przyjęcia poprzedniej wersji niniejszych wytycznych (14) w lipcu 2017 r. wstrzymano powrotny wywóz surowej kości słoniowej, co doprowadziło do spadku liczby powrotnie wywożonych ciosów słoniowych nawet przed wejściem w życie zakazu (w 2016 r. powrotnie wywieziono 420 ciosów, a w 2017 r. – 101).

Od 2016 r. odnotowano również spadek powrotnego wywozu handlowego legalnej przetworzonej kości słoniowej. Średnia liczba świadectwa powrotnego wywozu wydawanych rocznie przez państwa członkowskie UE spadła z około 470 w okresie 2012–2015 do 280 w okresie 2016–2018.

b)   
  Inicjatywy UE na rzecz zwalczania nielegalnego handlu dziką fauną i florą, które mają wpływ na wewnątrzunijny handel kością słoniową oraz powrotny wywóz kości słoniowej

W komunikacie pt. „Plan działania UE przeciwko nielegalnemu handlowi dziką fauną i florą” (15) wezwano UE i jej państwa członkowskie do wdrożenia kompleksowej strategii przeciw nielegalnemu handlowi dziką fauną i florą (16). W komunikacie przewidziano w szczególności (w ramach działania 2 „Dalsze ograniczenie handlu kością słoniową wewnątrz UE i z jej obszaru”), że do końca 2016 r. Komisja Europejska wyda wytyczne „zapewniające jednolitą interpretację przepisów UE, mając na celu wstrzymanie eksportu surowej, przedkonwencyjnej kości słoniowej i zagwarantowanie, że na terenie UE handluje się wyłącznie legalnymi, starymi wyrobami z kości słoniowej”. W konkluzjach dotyczących tego komunikatu w czerwcu 2016 r. Rada Unii Europejskiej wezwała „państwa członkowskie, by zgodnie z wytycznymi UE nie wydawały dokumentów wywozu i powrotnego wywozu dla surowej kości słoniowej pozyskanej przed zawarciem konwencji oraz by rozważyły dalsze środki w celu powstrzymania handlu kością słoniową”.

W maju 2017 r. Komisja przyjęła wytyczne w odpowiedzi na te wezwania. Niniejsze wytyczne aktualizują i zastępują wytyczne z 2017 r. oraz stanowią odpowiedź na podjęte przez Komisję w unijnej strategii na rzecz bioróżnorodności 2030 zobowiązanie do dalszego zaostrzenia przepisów dotyczących handlu kością słoniową w UE (17).

3.   Status niniejszego dokumentu

Niniejsze wytyczne omówiono i opracowano we współpracy z przedstawicielami państw członkowskich zgromadzonych w ramach grupy ekspertów właściwych organów administracyjnych CITES („grupa ekspertów”).

Mają one pomóc obywatelom, przedsiębiorstwom i organom krajowym w stosowaniu rozporządzenia podstawowego i powiązanych z nim rozporządzeń Komisji. Niniejsze wytyczne nie zastępują, nie zmieniają ani nie stanowią uzupełnienia treści przepisów rozporządzenia podstawowego ani jego rozporządzeń wykonawczych; ponadto nie należy stosować ich w oderwaniu, lecz w połączeniu z tym prawodawstwem. Jedynie Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest upoważniony do interpretowania prawa Unii w wiążący sposób.

Elektroniczna wersja niniejszych wytycznych jest publikowana przez Komisję i ewentualnie przez państwa członkowskie UE.

Zalecenia zawarte w niniejszym dokumencie są skierowane do państw członkowskich i pozostają ważne zgodnie z zasadą ostrożności, chyba że pojawią się nowe rozstrzygające dowody naukowe, które uzasadniałyby zmianę niniejszych wytycznych w porozumieniu z grupą ekspertów.

4.   Uzasadnienie i streszczenie zaleceń

Nieustający wysoki popyt na kość słoniową z Azji jest jednym z najważniejszych czynników przyczyniających się do obecnego wysokiego poziomu nielegalnych polowań na słonie oraz przemytu kości słoniowej. Z najnowszych analiz (MIKE i ETIS, zob. sekcja 2 lit. a)) wynika, że poziom nielegalnych polowań nieco się zmniejszył. Mimo to liczby nielegalnie upolowanych słoni nadal są niezrównoważone w stosunku do wielu populacji słoni w Afryce.

Mimo że żadne z państw członkowskich UE nie zostało wskazane w sprawozdaniach ETIS jako państwo zaangażowane w nielegalny handel kością słoniową, UE powinna nadal ograniczać ryzyko przyczyniania się do popytu na kość słoniową.

Niniejsze wytyczne mają na celu dalsze ograniczenie handlu produktami potencjalnie wysokiego ryzyka oraz niektórych rodzajów handlu przy jednoczesnym dalszym dopuszczeniu do ograniczonego i dobrze kontrolowanego handlu produktami niskiego ryzyka. Wytyczne oparte są na podejściu ostrożnościowym do wdrażania przepisów dotyczących krajowego handlu kością słoniową w UE. Stosuje się w nich ograniczenia w przypadkach, gdy istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia wyższego ryzyka, że handel przyczyni się do popytu na kość słoniową oraz nielegalnego handlu kością słoniową. W związku z tym handel wewnątrzunijny niektórymi ograniczonymi rodzajami produktów, w przypadku których ryzyko przyczynienia się do popytu na kość słoniową lub do nielegalnego polowania na słonie jest niskie lub nie istnieje, może nadal odbywać się na podstawie zezwoleń. Wytyczne mają także pomóc obywatelom i przedsiębiorstwom w lepszym zrozumieniu i przestrzeganiu przepisów oraz umożliwi skuteczniejsze ich egzekwowanie.

W kolejnych sekcjach odniesiono się do powrotnego wywozu kości słoniowej z UE (sekcja 5), wewnątrzunijnego handlu kością słoniową (sekcja 6), przywozu spoza UE (sekcja 7) oraz kwestii koordynacji (sekcja 8).

W dalszej części niniejszej sekcji przedstawiono dodatkowe uzasadnienia potrzeby podjęcia działań w każdym z tych przepływów handlowych oraz streszczenie zaleceń dla państw członkowskich. Bardziej zwięzłe streszczenie w formie tabeli znajduje się w podsumowaniu w sekcji 9.

a)   
  Powrotny wywóz z UE

Surowa kość słoniowa (18) stanowi największy odsetek kości słoniowej wprowadzanej do nielegalnego obrotu międzynarodowego na świecie. Świadczą o tym dane zgłoszone ETIS przez strony CITES, z których wynika, że skonfiskowana nielegalna surowa kość słoniowa stanowi znaczną większość konfiskowanej kości słoniowej na świecie.

Surowa kość słoniowa obejmuje głównie ciosy, które trudno jest od siebie rozróżnić. Zagrożenie, że legalny powrotny wywóz surowej kości słoniowej jest wykorzystywany do handlu nielegalną surową kością słoniową, jest większe niż w przypadku przetworzonej kości słoniowej, mimo że legalnymi ciosami można handlować wyłącznie w przypadku, gdy są one oznakowane.

Zawieszenie powrotnego wywozu surowej kości słoniowej z UE sprawia, że ciosy legalnego pochodzenia nie mieszają się z nielegalną kością słoniową, oraz pomaga państwom docelowym we wdrożeniu swoich środków na rzecz ograniczenia popytu na kość słoniową, które stanowią istotny krok w walce z nielegalnym handlem kością słoniową oraz nielegalnymi polowaniami na słonie. Stanowi to uzasadnienie dla rzeczywistego zakazu powrotnego wywozu handlowego surowej kości słoniowej, który obowiązuje od lipca 2017 r. (zob. sekcja 5 lit. a)).

Ponieważ istnieją przesłanki świadczące o tym, że przedmioty przetworzone są również w coraz większym stopniu przedmiotem międzynarodowego nielegalnego handlu kością słoniową (19), istnieje potrzeba zastosowania dalszych ograniczeń w odniesieniu do powrotnego wywozu przetworzonej kości słoniowej. Chociaż nic nie wskazuje na to, aby legalna działalność w UE przyczyniała się do nielegalnego polowania i nielegalnego przemytu, UE jest zobowiązana do zminimalizowania ryzyka, że jakikolwiek handel międzynarodowy pochodzący z UE mógłby napędzać popyt na kość słoniową i z kolei zachęcać do nielegalnego polowania na słonie w celu zaspokojenia tego popytu.

W związku z tym Komisja zaleca również wstrzymanie wydawania świadectw powrotnego wywozu dla przetworzonych okazów z kości słoniowej, z wyjątkiem instrumentów muzycznych sprzed 1975 r. i antyków sprzed 1947 r. o dużym znaczeniu kulturowym, artystycznym lub historycznym sprzedawanych muzeom (szczegółowe informacje na temat tych wyjątków znajdują się w sekcji 5 lit. b). Wyjątki te mają zastosowanie do przedmiotów, których wartość nie jest związana z kością słoniową, którą zawierają. Ponadto, biorąc pod uwagę zalecane kontrole, jest wysoce nieprawdopodobne, aby wyjątki te przyczyniły się do wzrostu nielegalnych polowań na słonie lub nielegalnego handlu kością słoniową, a jednocześnie pozwolą na zachowanie ważnych wartości artystycznych, kulturowych lub historycznych.

b)   
  Wewnątrzunijny handel kością słoniową

UE jest odpowiedzialna za zapewnienie ścisłej kontroli i regulacji wykorzystania kości słoniowej do celów handlowych zgodnie z rezolucją konferencji CITES 10.10 (zmiana CoP 18) i rozporządzeniem podstawowym.

Od czasu podjętej w 1989 r. decyzji CITES dotyczącej zakazu międzynarodowego handlu kością słoniową popyt na kość słoniową w Europie znacznie zmalał. Państwa członkowskie UE nie zostały uwzględnione w CITES jako istotne rynki docelowe ani państwa tranzytu nielegalnej kości słoniowej. Głównym przedmiotem handlu wewnątrzunijnego są antyki sprzed 1947 r.

Miały jednak miejsce pewne przypadki nielegalnego handlu przedmiotami z kości słoniowej w UE. Handel surową kością słoniową jest obarczony wyższym ryzykiem nielegalnego handlu kością słoniową niż handel przetworzonymi okazami z kości słoniowej. Uzasadnia to wstrzymanie wydawania świadectw do celów handlu surową kością słoniową na terenie UE, z wyjątkiem napraw instrumentów muzycznych sprzed 1975 r. lub antyków sprzed 1947 r. o dużym znaczeniu kulturowym, artystycznym lub historycznym będących w posiadaniu muzeum lub instytucji publicznej.

Ponadto Komisja zaleca wstrzymanie wydawania świadectw w odniesieniu do okazów przetworzonych pozyskanych po 1947 r., z wyjątkiem instrumentów muzycznych sprzed 1975 r. Ograniczy to wewnętrzny handel przedmiotami przetworzonymi do antyków sprzed 1947 r. i instrumentów muzycznych sprzed 1975 r.

Odmienny system mający zastosowanie do przedmiotów „przetworzonych” jest uzasadniony tym, że stwierdzono mniejsze ryzyko nielegalnego handlu kością słoniową w przypadku handlu wewnątrzunijnego takimi przedmiotami w porównaniu z handlem surową kością słoniową i ogólnie handlem zewnętrznym UE, w szczególności gdy przedmioty te są antykami sprzed 1947 r. lub instrumentami muzycznymi sprzed 1975 r. Jest bardzo mało prawdopodobne, aby wewnątrzunijny handel antykami sprzed 1947 r. lub instrumentami muzycznymi sprzed 1975 r. przyczyniał się do nielegalnego handlu kością słoniową lub popytu na nielegalną kość słoniową, ponieważ handel ten będzie ściśle kontrolowany. W związku z tym antyki sprzed 1947 r. i instrumenty muzyczne sprzed 1975 r. mogą być nadal przedmiotem handlu w UE, ale będą wymagać wydania świadectwa.

c)   
  Przywóz do UE

Przywóz kości słoniowej spoza UE jest ściśle regulowany. Przywóz w celach handlowych jest zabroniony, z wyjątkiem antyków sprzed 1947 r. lub powrotnego przywozu przedmiotów przedkonwencyjnych uprzednio legalnie przywiezionych do UE (zob. sekcja 7).

W ostatnich latach poziom przywozu do UE w celach handlowych był bardzo niski.

Mimo że w odniesieniu do przywozu okazów przetworzonych nadal istnieje pewne ryzyko podsycania popytu na kość słoniową lub przyczyniania się do nielegalnych polowań lub nielegalnego handlu w ujęciu ogólnym, jest bardzo mało prawdopodobne, aby instrumenty muzyczne sprzed 1975 r. i antyki sprzed 1947 r. o dużym znaczeniu kulturowym, artystycznym lub historycznym stwarzały takie ryzyko.

Aby zwiększyć spójność z przepisami proponowanymi w odniesieniu do handlu wewnątrzunijnego i powrotnego wywozu, Komisja zaleca wstrzymanie:

| — | wydawania zezwoleń na przywóz i przywóz powrotny w odniesieniu do surowej kości słoniowej; |
| --- | --- |

—

wydawania zezwoleń na przywóz i przywóz powrotny w odniesieniu do surowej kości słoniowej;

| — | wydawania zezwoleń na przywóz i przywóz powrotny w odniesieniu do przetworzonych okazów z kości słoniowej, z wyjątkiem instrumentów muzycznych sprzed 1975 r. oraz antyków sprzed 1947 r. o dużym znaczeniu kulturowym, artystycznym lub historycznym, sprzedawanych muzeom (więcej informacji na temat warunków stosowania wyjątków znajduje się w sekcji 7). |
| --- | --- |

—

wydawania zezwoleń na przywóz i przywóz powrotny w odniesieniu do przetworzonych okazów z kości słoniowej, z wyjątkiem instrumentów muzycznych sprzed 1975 r. oraz antyków sprzed 1947 r. o dużym znaczeniu kulturowym, artystycznym lub historycznym, sprzedawanych muzeom (więcej informacji na temat warunków stosowania wyjątków znajduje się w sekcji 7).

5.   Jak interpretować przepisy UE dotyczące powrotnego wywozu kości słoniowej

Przepisy regulujące powrotny wywóz okazów z kości słoniowej pozyskanych przed dniem, w którym CITES zaczęła mieć do nich zastosowanie, określono w art. 5 rozporządzenia podstawowego.

Zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. d) przy ocenie wniosków dotyczących powrotnego wywozu gatunków wymienionych w załączniku A organy administracyjne muszą upewnić się, „po konsultacjach z właściwym organem naukowym, że z ochroną gatunku nie wiążą się żadne inne czynniki, które przemawiają przeciwko wydaniu zezwolenia na wywóz”.

Wymóg ten należy interpretować w świetle okoliczności opisanych w sekcji 2 oraz z uwzględnieniem specyfiki międzynarodowego handlu kością słoniową – zarówno surową, jak i przedmiotami przetworzonymi.

a)   
  Powrotny wywóz surowej kości słoniowej

Komisja zaleca, aby państwa członkowskie wzięły pod uwagę istnienie poważnych czynników związanych z ochroną gatunków słoni, które przemawiają przeciwko wydawaniu świadectw powrotnego wywozu surowej kości słoniowej.

W związku z tym zgodnie z rozporządzeniem podstawowym Komisja zaleca, by – co ma już miejsce od dnia 1 lipca 2017 r. – państwa członkowskie nie wydawały świadectw powrotnego wywozu w odniesieniu do surowej kości słoniowej, z wyjątkiem szczególnych przypadków, gdy organ administracyjny danego państwa członkowskiego ma pewność, że przedmiot:

| 1. | jest częścią rzeczywistej wymiany dóbr kultury między renomowanymi instytucjami (np. muzeami); lub |
| --- | --- |

1.

jest częścią rzeczywistej wymiany dóbr kultury między renomowanymi instytucjami (np. muzeami); lub

| 2. | stanowi część dziedzictwa transportowanego w ramach przenosin rodziny; lub |
| --- | --- |

2.

stanowi część dziedzictwa transportowanego w ramach przenosin rodziny; lub

| 3. | jest transportowany w celach egzekwowania przepisów, celach naukowych lub edukacyjnych. |
| --- | --- |

3.

jest transportowany w celach egzekwowania przepisów, celach naukowych lub edukacyjnych.

W każdym takim wyjątkowym przypadku zaleca się, by organy administracyjne postępowały zgodnie z przedstawionymi w niniejszym dokumencie wytycznymi w zakresie zdobywania odpowiednich dowodów legalnego pochodzenia okazów (załącznik I do niniejszego dokumentu), oznakowania (załącznik II) oraz – w stosownych przypadkach – koordynacji z innymi państwami członkowskimi oraz państwami trzecimi (sekcja 8).

b)   
  Powrotny wywóz przetworzonej kości słoniowej

W przeciwieństwie do surowej kości słoniowej „przetworzona kość słoniowa” obejmuje różne rodzaje okazów. Należą do niej przedmioty, które od dziesięcioleci były przedmiotem legalnego obrotu (na przykład instrumenty muzyczne lub antyki).

Komisja zaleca, aby od daty opublikowania niniejszych wytycznych państwa członkowskie nie wydawały świadectw powrotnego wywozu do celów handlu okazami przetworzonymi.

W drodze wyjątku zezwala się na handel komercyjny, jeżeli organ administracyjny danego państwa członkowskiego jest przekonany, że:

| — | przedmiot jest instrumentem muzycznym sprzed 1975 r.; lub |
| --- | --- |

—

przedmiot jest instrumentem muzycznym sprzed 1975 r.; lub

| — | przedmiot jest antykiem sprzed 1947 r. sprzedanym muzeum, a właściwy organ odpowiedzialny za dziedzictwo kulturowe (np. właściwe ministerstwo) potwierdza jego duże znaczenie kulturowe, artystyczne lub historyczne i popiera transakcję. |
| --- | --- |

—

przedmiot jest antykiem sprzed 1947 r. sprzedanym muzeum, a właściwy organ odpowiedzialny za dziedzictwo kulturowe (np. właściwe ministerstwo) potwierdza jego duże znaczenie kulturowe, artystyczne lub historyczne i popiera transakcję.

Konieczne jest, by państwa członkowskie UE sprawowały ścisłą kontrolę w odniesieniu do wniosków o powrotny wywóz takich przedmiotów, aby mieć pewność, że właściwe dokumenty zostaną wydane dopiero po spełnieniu warunków określonych w prawie Unii, na mocy których gwarantuje się legalne pochodzenie kości słoniowej.

Oprócz opisanego powyżej zwolnienia dotyczącego powrotnego wywozu handlowego organy administracyjne mogą również wydać świadectwo powrotnego wywozu, jeżeli są przekonane, że dany przedmiot:

| 1. | jest częścią rzeczywistej wymiany dóbr kultury między renomowanymi instytucjami (np. muzeami); lub |
| --- | --- |

1.

jest częścią rzeczywistej wymiany dóbr kultury między renomowanymi instytucjami (np. muzeami); lub

| 2. | jest częścią dziedzictwa transportowanego w ramach przenosin rodziny; lub |
| --- | --- |

2.

jest częścią dziedzictwa transportowanego w ramach przenosin rodziny; lub

| 3. | jest transportowany w celach egzekwowania przepisów, celach naukowych lub edukacyjnych. |
| --- | --- |

3.

jest transportowany w celach egzekwowania przepisów, celach naukowych lub edukacyjnych.

Zaleca się ścisłą interpretację warunków wydawania świadectw powrotnego wywozu w odniesieniu do powyższych wyjątków.

Dokładniej rzecz ujmując, przy ocenie wniosku o powrotny wywóz, czy to w celach handlowych, czy do innych celów, państwa członkowskie powinny wziąć pod uwagę następujące kwestie:

| — | Podczas oceny, czy okaz spełnia definicję „instrumentu muzycznego sprzed 1975 r.”, właściciel powinien wykazać, że przedmiot jest lub był do niedawna używany jako instrument przez artystę wykonawcę, a zatem nie jest jedynie przedmiotem dekoracyjnym zawierającym kość słoniową. |
| --- | --- |

—

Podczas oceny, czy okaz spełnia definicję „instrumentu muzycznego sprzed 1975 r.”, właściciel powinien wykazać, że przedmiot jest lub był do niedawna używany jako instrument przez artystę wykonawcę, a zatem nie jest jedynie przedmiotem dekoracyjnym zawierającym kość słoniową.

| — | Podczas oceny, czy miejsce przeznaczenia antyku sprzed 1947 r. można uznać za muzeum, można wziąć pod uwagę, czy dana instytucja jest członkiem Międzynarodowej Rady Muzeów (ICOM) lub podobnej organizacji. |
| --- | --- |

—

Podczas oceny, czy miejsce przeznaczenia antyku sprzed 1947 r. można uznać za muzeum, można wziąć pod uwagę, czy dana instytucja jest członkiem Międzynarodowej Rady Muzeów (ICOM) lub podobnej organizacji.

| — | Jeżeli przedmiot jest opisany jako antyk sprzed 1947 r. o dużym znaczeniu kulturowym, artystycznym lub historycznym, należy wykazać, że spełnia on warunki dotyczące „przetworzonego okazu pozyskanego ponad 50 lat wcześniej”. „Wytyczne dotyczące okazów przetworzonych określonych w unijnych rozporządzeniach w sprawie handlu gatunkami dzikiej fauny i flory” (20) zawierają jasne instrukcje w tym zakresie. Organ publiczny właściwy w sprawach dziedzictwa kulturowego (np. właściwe ministerstwo) powinien wyraźnie potwierdzić duże znaczenie kulturalne, artystyczne lub historyczne danego przedmiotu oraz poprzeć transakcję jako warunek wstępny zezwolenia na sprzedaż do muzeum. Można wziąć pod uwagę takie kwestie jak repatriacja ważnych dóbr kultury do ich kraju pochodzenia. |
| --- | --- |

—

Jeżeli przedmiot jest opisany jako antyk sprzed 1947 r. o dużym znaczeniu kulturowym, artystycznym lub historycznym, należy wykazać, że spełnia on warunki dotyczące „przetworzonego okazu pozyskanego ponad 50 lat wcześniej”. „Wytyczne dotyczące okazów przetworzonych określonych w unijnych rozporządzeniach w sprawie handlu gatunkami dzikiej fauny i flory” (20) zawierają jasne instrukcje w tym zakresie. Organ publiczny właściwy w sprawach dziedzictwa kulturowego (np. właściwe ministerstwo) powinien wyraźnie potwierdzić duże znaczenie kulturalne, artystyczne lub historyczne danego przedmiotu oraz poprzeć transakcję jako warunek wstępny zezwolenia na sprzedaż do muzeum. Można wziąć pod uwagę takie kwestie jak repatriacja ważnych dóbr kultury do ich kraju pochodzenia.

| — | Dowody takie jak faktura – lub inny dokument, taki jak wycena rzeczoznawcy, określający szczegółowo wiek i cenę – oraz szczegółowy opis i zdjęcia przedmiotu są wymagane w celu wykazania, że wartość przedmiotu jest rzeczywista i nie jest związana kością słoniową w nim zawartą. |
| --- | --- |

—

Dowody takie jak faktura – lub inny dokument, taki jak wycena rzeczoznawcy, określający szczegółowo wiek i cenę – oraz szczegółowy opis i zdjęcia przedmiotu są wymagane w celu wykazania, że wartość przedmiotu jest rzeczywista i nie jest związana kością słoniową w nim zawartą.

| — | elementem oceny powinna być zarówno tożsamość sprzedającego, jak i kupującego. Tożsamość sprzedawcy może w niektórych przypadkach dostarczyć dodatkowych informacji o przedmiocie. Należy również wziąć pod uwagę kraj przeznaczenia, jak również szczególną tożsamość kupującego; |
| --- | --- |

—

elementem oceny powinna być zarówno tożsamość sprzedającego, jak i kupującego. Tożsamość sprzedawcy może w niektórych przypadkach dostarczyć dodatkowych informacji o przedmiocie. Należy również wziąć pod uwagę kraj przeznaczenia, jak również szczególną tożsamość kupującego;

| — | wnioski o powrotny wywóz do państwa docelowego zidentyfikowanego przez ETIS jako państwo uczestniczące w nielegalnym handlu kością słoniową wymagają ściślejszej kontroli niż w przypadku innych państw docelowych. Należy unikać powrotnego wywozu do państw będących stronami procesu dotyczącego krajowego planu działania na rzecz zwalczania handlu kością słoniową (21). |
| --- | --- |

—

wnioski o powrotny wywóz do państwa docelowego zidentyfikowanego przez ETIS jako państwo uczestniczące w nielegalnym handlu kością słoniową wymagają ściślejszej kontroli niż w przypadku innych państw docelowych. Należy unikać powrotnego wywozu do państw będących stronami procesu dotyczącego krajowego planu działania na rzecz zwalczania handlu kością słoniową (21).

| — | Ogólnie rzecz biorąc, tożsamość kupującego może stanowić dodatkową gwarancję, że transakcja jest przeprowadzana ze względu na wartość rzeczywistą okazu (np. muzea, renomowani kolekcjonerzy, muzycy lub podobni nabywcy). |
| --- | --- |

—

Ogólnie rzecz biorąc, tożsamość kupującego może stanowić dodatkową gwarancję, że transakcja jest przeprowadzana ze względu na wartość rzeczywistą okazu (np. muzea, renomowani kolekcjonerzy, muzycy lub podobni nabywcy).

Do wnioskodawcy należy przedstawienie dowodów na to, że dany przedmiot podlega opisanym powyżej zwolnieniom. Jeżeli wnioskodawca nie może przedstawić wystarczających dowodów zgodnych z wymogami organu państwa członkowskiego, a nadal istnieją powody do wątpliwości, nie należy wydawać świadectwa.

Jeżeli świadectwo zostanie wydane, należy w nim opisać instrument muzyczny sprzed 1975 r. lub antyk sprzed 1947 r., którego ono dotyczy, w sposób wystarczająco szczegółowy, by świadectwo mogło zostać użyte wyłącznie w odniesieniu do danego okazu. Ponadto, o ile zezwalają na to przepisy, państwa członkowskie mogą rozważyć zestawianie, weryfikowanie i odnotowywanie tożsamości wnioskodawcy oraz – jeżeli jest to możliwe – kupującego.

Szczególnie ważne jest, aby wnioskodawca ubiegający się o świadectwo powrotnego wywozu wykazał, że instrument muzyczny został wytworzony przy użyciu legalnej kości słoniowej sprzed 1975 r. lub że jest to antyk sprzed 1947 r. i że został on legalnie nabyty. Wnioskodawca może to zrobić przedkładając w odniesieniu do danego przedmiotu świadectwo do celów handlu wewnątrzunijnego, które stanowi dowód legalnego pozyskania i zazwyczaj zawiera również szczegółowe informacje dotyczące wieku okazu. Możliwe jest również, że wnioskodawca nie posiada świadectwa – być może nigdy nie ubiegał się o nie lub przedmiot ten był wcześniej objęty zwolnieniem z wymogu posiadania świadectwa w odniesieniu do „przetworzonego okazu pozyskanego ponad 50 lat wcześniej”. W takich przypadkach wnioskodawca musi wykazać ogólną zgodność z wymogami art. 5 rozporządzenia podstawowego.

Świadectwa, które straciły ważność na podstawie art. 11 ust. 4a rozporządzenia Komisji nr 865/2006, nie są już ważne w transakcjach handlowych. Zaleca się jednak, aby posiadacz przechowywał kopię tego świadectwa w celu wykorzystania go jako dowodu legalnego pozyskania w przyszłych wnioskach lub w przypadku kontroli.

Państwa członkowskie będą musiały sprawdzić, czy dany przedmiot faktycznie jest objęty którymś ze wspomnianych wyżej przypadków, tj. czy istnieje ważny powód braku świadectwa.

Aby dokonać dalszej oceny warunków, na jakich można zezwolić na taki handel, zaleca się, by państwa członkowskie UE stosowały również wytyczne dotyczące:

| — | „okazów przetworzonych określonych w unijnych rozporządzeniach w sprawie handlu gatunkami dzikiej fauny i flory”; |
| --- | --- |

—

„okazów przetworzonych określonych w unijnych rozporządzeniach w sprawie handlu gatunkami dzikiej fauny i flory”;

| — | „dowodów poświadczających legalne pozyskanie” zawartych w załączniku I do niniejszego dokumentu; |
| --- | --- |

—

„dowodów poświadczających legalne pozyskanie” zawartych w załączniku I do niniejszego dokumentu;

| — | „oznakowania, rejestracji oraz innych wymogów dotyczących wydawania świadectw” zawartych w załączniku II do niniejszego dokumentu. |
| --- | --- |

—

„oznakowania, rejestracji oraz innych wymogów dotyczących wydawania świadectw” zawartych w załączniku II do niniejszego dokumentu.

6.   Sposób interpretacji przepisów UE dotyczących handlu wewnątrzunijnego kością słoniową

Handel w UE okazami uwzględnionymi w załączniku A jest zasadniczo zakazany na mocy art. 8 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W art. 8 ust. 3 upoważniono państwa członkowskie do odstąpienia od tego zakazu, jeżeli spełniony zostanie co najmniej jeden warunek wymieniony w lit. a)–h).

Użycie słowa „może” w art. 8 ust. 3 wyraźnie jednak zaznacza, że państwa członkowskie nie są zobowiązane do wydania świadectwa do celów handlu wewnątrzunijnego, gdy warunki te zostały spełnione (chyba że przepisy UE stanowią inaczej, przewidując np. zastosowanie zasady proporcjonalności). Przy podejmowaniu decyzji o przyznaniu lub odmowie przyznania świadectwa organ powinien wykorzystać swoją swobodę decyzyjną w odpowiedni sposób.

Nie można zatem uznać, że na mocy art. 8 ust. 3 każdemu wnioskodawcy przyznaje się bezwzględne prawo do uzyskania świadectwa do celów handlu wewnątrzunijnego, nawet jeżeli spełniony został jeden z odpowiednich warunków. Ponadto art. 8 ust. 3 podlega zasadzie ostrożności, a – jak omówiono powyżej – ciężar dowodu dotyczący wykazania legalności transakcji i jej spójności z celami rozporządzenia podstawowego spoczywa na wnioskodawcy.

Po otrzymaniu wniosku dotyczącego wykorzystania kości słoniowej do celów handlowych w UE na podstawie art. 8 ust. 3 państwo członkowskie ma prawo na podstawie prawa Unii do odmowy wydania świadectwa, nawet jeżeli spełniony został jeden z omawianych warunków, pod warunkiem że odmowa jest zgodna z zasadą proporcjonalności (tj. odmowa jest odpowiednia w celu ochrony gatunków i nie wykracza ponad to, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu). Komisja oraz grupa ekspertów uważają, że sytuacja taka będzie miała miejsce w przypadku, gdy wnioskodawca nie wykazał ostatecznie legalności transakcji oraz jej spójności z celami rozporządzenia podstawowego.

Państwa członkowskie mają obowiązek wstrzymywać się od wydawania świadectw, które mogłyby ułatwiać jakiekolwiek nielegalne działania, a zatem powinny rozpatrywać przedmiotowe wnioski dotyczące handlu wewnątrzunijnego w sposób możliwie najbardziej ograniczający to ryzyko. Wydawanie świadectw powinno być rozważane jedynie w przypadku niektórych rodzajów transakcji wewnątrzunijnych, które nie stwarzają ryzyka przyczynienia się do nielegalnej działalności związanej z kością słoniową lub do popytu na nielegalną kość słoniową, lub stwarzają bardzo niskie ryzyko tego rodzaju. Zaleca się, by państwa członkowskie zapewniły maksymalny nadzór nad rozpatrywaniem wniosków o wydanie świadectw do celów handlu wewnątrzunijnego oraz by ściśle interpretowały warunki wydawania takich świadectw.

W tym celu zaleca się, by państwa członkowskie UE stosowały wytyczne dotyczące „dowodów poświadczających legalne pozyskanie” zawartych w załączniku I do niniejszego dokumentu oraz wytyczne dotyczące „oznakowania, rejestracji oraz innych wymogów dotyczących wydawania świadectw” zawarte w załączniku II.

Jeżeli świadectwo zostanie wydane, należy w nim opisać przedmiot, którego ono dotyczy, w sposób wystarczająco szczegółowy, by świadectwo mogło zostać użyte wyłącznie w odniesieniu do danego okazu – ma to szczególne znaczenie w przypadku surowej kości słoniowej, która może mieć mniej cech identyfikujących. Ponadto, o ile zezwalają na to przepisy (22), zaleca się, aby państwa członkowskie zestawiały, weryfikowały i odnotowywały tożsamość sprzedawcy oraz kupującego. Państwa członkowskie mogą ustanowić warunek specyficzny dla wewnątrzunijnego handlu surową kością słoniową, zobowiązujący sprzedawcę do informowania organów o tożsamości kupującego.

W przypadku składania wniosków dotyczących wewnątrzunijnego handlu kością słoniową na podstawie art. 8 ust. 3 lit. c), tj. „w celach, które w negatywny sposób nie wpłyną na możliwość przeżycia takiego gatunku”, przypomina się państwom członkowskim, że ponieważ przywóz kości słoniowej (w charakterze rzeczy osobistych, w szczególności trofeów myśliwskich) jest możliwy wyłącznie do celów innych niż handlowe, nie ma możliwości, by wydawać posiadaczom takich przedmiotów świadectw do celów handlowych na terenie Unii.

Zaleca się, aby przy ocenie wniosków o wydanie świadectw do celów wewnątrzunijnego handlu surową kością słoniową, a także okazami przetworzonymi zawierającymi kość słoniową, państwa członkowskie UE stosowały się do poniższych wytycznych.

a)   
  Wytyczne szczegółowe dotyczące wewnątrzunijnego handlu surową kością słoniową

Należy przypomnieć, że w art. 11 ust. 4a rozporządzenia Komisji (WE) nr 865/2006 (z późniejszymi zmianami) określono datę wygaśnięcia świadectw dotyczących surowej kości słoniowej, które zostały wydane przed dniem dnia 19 stycznia 2022 r. Komisja zaleca, aby począwszy od tej daty państwa członkowskie nie wystawiały już świadectw do celów handlu surową kością słoniową w UE.

Jednakże w przypadku gdy organ administracyjny danego państwa członkowskiego jest przekonany, że kość słoniowa jest niezbędna do naprawy określonego przedmiotu i nie można wykorzystać substytutu, świadectwo zezwalające na sprzedaż surowej kości słoniowej może zostać wydane wyłącznie w celu naprawy następujących przedmiotów:

| — | instrumentów muzycznych sprzed 1975 r.; |
| --- | --- |

—

instrumentów muzycznych sprzed 1975 r.;

| — | antyków sprzed 1947 r. będących w posiadaniu muzeum lub instytucji publicznej, w odniesieniu do których właściwy organ odpowiedzialny za dziedzictwo kulturowe (np. właściwe ministerstwo) potwierdza ich duże znaczenie kulturowe, artystyczne lub historyczne oraz potwierdza potrzebę naprawy z wykorzystaniem kości słoniowej. |
| --- | --- |

—

antyków sprzed 1947 r. będących w posiadaniu muzeum lub instytucji publicznej, w odniesieniu do których właściwy organ odpowiedzialny za dziedzictwo kulturowe (np. właściwe ministerstwo) potwierdza ich duże znaczenie kulturowe, artystyczne lub historyczne oraz potwierdza potrzebę naprawy z wykorzystaniem kości słoniowej.

Przypadki tego rodzaju uznaje się za rzadkie i bardzo wyjątkowe.

Świadectwo powinno być wydawane wyłącznie w przypadku, gdy organ administracyjny nie ma wątpliwości, że surowa kość słoniowa zostanie wykorzystana do naprawy takich przedmiotów, i jest w stanie kontrolować i weryfikować, w razie potrzeby, czy będzie to faktycznie miało miejsce i czy surowa kość słoniowa nie zostanie wykorzystana do żadnych innych celów.

Państwom członkowskim zaleca się rozważenie utworzenia własnego krajowego systemu kontroli zapasów surowej kości słoniowej w posiadaniu warsztatów zajmujących się naprawami.

Organy administracyjne powinny jasno określić, że wykorzystanie surowej kości słoniowej do takich napraw jest ostatecznością, i wezwać specjalistyczne podmioty zajmujące się renowacją do stosowania zamiast kości słoniowej, w miarę możliwości, zamienników niezawierających kości słoniowej. W rzadkich przypadkach, gdy nie jest to możliwe, organy administracyjne mogą wydać specjalne świadectwo dotyczące surowej kości słoniowej.

Świadectwo wydane na potrzeby naprawy z wykorzystaniem surowej kości słoniowej powinno zawierać co najmniej następujący zwrot w polu 20:

w odniesieniu do instrumentów muzycznych sprzed 1975 r.: „Niniejsze świadectwo jest ważne wyłącznie w odniesieniu do pojedynczej transakcji sprzedaży na rzecz specjalistycznego warsztatu do wyłącznego użytku w celu naprawy legalnie pozyskanych instrumentów muzycznych sprzed 1975 r.”

W przypadku antyków sprzed 1947 r. o dużym znaczeniu kulturowym, artystycznym lub historycznym posiadanych przez muzeum lub instytucję publiczną: „Niniejsze świadectwo jest ważne wyłącznie w odniesieniu do pojedynczej transakcji sprzedaży na rzecz specjalistycznego warsztatu do wyłącznego użytku w celu naprawy [wstawić opis przedmiotu do naprawy]”.

Jeżeli zostanie to uznane za właściwe, państwa członkowskie mogą umieścić w świadectwie dotyczącym konkretnej transakcji nazwę takiego specjalistycznego podmiotu zajmującego się renowacją.

Świadectwo należy wydać tylko w przypadku gdy państwo członkowskie upewni się, że kość słoniową pozyskano legalnie przed rozpoczęciem stosowania konwencji w odniesieniu do słoni (zob. przypis 2 powyżej).

Komisja zaleca również, aby państwa członkowskie znakowały surowe ciosy słoniowe zgodnie z rezolucją konferencji 10.10 (zmiany CoP 18) oraz zamieszczały odniesienia do tego oznakowania w polu świadectwa przeznaczonym na opis (zob. również załącznik II).

b)   
  Wytyczne szczegółowe dotyczące wewnątrzunijnego handlu przetworzoną kością słoniową

W drodze wyjątku od ogólnego zakazu wprowadzania do obrotu okazów uwzględnionych w załączniku A, zawartego w art. 8 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, handel wewnątrzunijny wszelkimi przedmiotami przetworzonymi zawierającymi kość słoniową jest dozwolony tylko wtedy, gdy organy państwa członkowskiego wydały w tym celu świadectwo na podstawie analizy indywidualnego przypadku (art. 8 ust. 3 lit. a) i b) rozporządzenia podstawowego).

Komisja zaleca, aby od daty opublikowania niniejszych wytycznych państwa członkowskie nie wydawały świadectw do celów handlu przetworzonymi okazami z kości słoniowej, chyba że upewnią się, że dany przedmiot jest:

| 1. | instrumentem muzycznym sprzed 1975 r.; lub |
| --- | --- |

1.

instrumentem muzycznym sprzed 1975 r.; lub

| 2. | antykiem sprzed 1947 r. |
| --- | --- |

2.

antykiem sprzed 1947 r.

Przy ocenie wniosku o dotyczącego antyku sprzed 1947 r. głównym przedmiotem rozważań jest wiek okazu i inne aspekty związane z definicją „okazu przetworzonego” (23), a państwa członkowskie powinny rozważyć dalsze badanie jedynie w przypadku, gdy istnieją przesłanki, że produkt został pozyskany nielegalnie.

W przypadku instrumentów muzycznych sprzed 1975 r., zarówno wiek, jak i legalne pozyskanie powinny być zasadniczo kontrolowane, a organ administracyjny może wydać świadectwo jedynie wtedy, gdy jest przekonany, że przedstawiono wystarczające dowody spełnienia obu tych warunków. Ponadto właściciel powinien wykazać, że przedmiot jest lub był do niedawna używany jako instrument przez artystę wykonawcę, a zatem nie jest jedynie przedmiotem dekoracyjnym zawierającym kość słoniową.

7.   Sposób interpretacji przepisów UE dotyczących przywozu kości słoniowej

Przepisy regulujące przywóz okazów z kości słoniowej ustanowiono w art. 4 rozporządzenia podstawowego. Zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. d), dokonując oceny wniosków dotyczących przywozu gatunków wymienionych w załączniku A organy administracyjne muszą się upewnić, że „okaz nie zostanie wykorzystany do celów głównie handlowych”, co skutecznie przeciwdziała przywozowi kości słoniowej do państw członkowskich UE w celach handlowych.

Wyjątek od tego ogólnego zakazu przywozu w celach handlowych jest możliwy w dwóch szczególnych przypadkach:

| — | okaz został poprzednio legalnie wprowadzony do UE lub pozyskany w UE i w stanie zmodyfikowanym lub niezmodyfikowanym jest ponownie wprowadzany do UE (art. 4 ust. 5 lit. a) rozporządzenia podstawowego) lub |
| --- | --- |

—

okaz został poprzednio legalnie wprowadzony do UE lub pozyskany w UE i w stanie zmodyfikowanym lub niezmodyfikowanym jest ponownie wprowadzany do UE (art. 4 ust. 5 lit. a) rozporządzenia podstawowego) lub

| — | jest to okaz przetworzony, który pozyskano ponad 50 lat wcześniej (art. 4 ust. 5 lit. b) rozporządzenia podstawowego). |
| --- | --- |

—

jest to okaz przetworzony, który pozyskano ponad 50 lat wcześniej (art. 4 ust. 5 lit. b) rozporządzenia podstawowego).

Nawet jeżeli jeden z tych dwóch warunków umożliwiających skorzystanie z takiego wyjątku jest spełniony, organ administracyjny może jednak nadal odrzucić wniosek, jeżeli w porozumieniu z właściwym organem naukowym uzna, że z ochroną gatunku wiążą się inne czynniki, które przemawiają przeciwko wydaniu zezwolenia na przywóz (art. 4 ust. 1 lit. e)).

Komisja zaleca, aby od daty opublikowania niniejszych wytycznych państwa członkowskie nie wydawały zezwoleń na przywóz w celach handlowych surowej kości słoniowej.

Komisja zaleca również, aby od tej samej daty państwa członkowskie nie wydawały zezwoleń na przywóz okazów przetworzonych.

Zezwala się na handel komercyjny w dwóch przypadkach, jeżeli organ administracyjny danego państwa członkowskiego jest przekonany, że:

| — | przedmiot jest instrumentem muzycznym sprzed 1975 r.; lub |
| --- | --- |

—

przedmiot jest instrumentem muzycznym sprzed 1975 r.; lub

| — | przedmiot jest antykiem sprzed 1947 r. sprzedanym muzeum, a właściwy organ odpowiedzialny za dziedzictwo kulturowe (np. właściwe ministerstwo) potwierdza jego duże znaczenie kulturowe, artystyczne lub historyczne i popiera transakcję. |
| --- | --- |

—

przedmiot jest antykiem sprzed 1947 r. sprzedanym muzeum, a właściwy organ odpowiedzialny za dziedzictwo kulturowe (np. właściwe ministerstwo) potwierdza jego duże znaczenie kulturowe, artystyczne lub historyczne i popiera transakcję.

Ocena wniosków o przywóz jest równoważna z oceną wniosków o powrotny wywóz, w związku z czym należy również stosować kryteria wymienione w sekcji 5 lit. b) w odniesieniu do wydawania zezwoleń.

Zezwolenia na przywóz surowej kości słoniowej lub przetworzonych okazów z kości słoniowej do celów innych niż handlowe mogą być wydawane zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Każdorazowo taki przywóz wymaga najwyższego poziomu kontroli, a zezwolenia powinny być co do zasady wydawane tylko wtedy, gdy organ administracyjny jest przekonany, że nie istnieje ryzyko, że produkty te staną się przedmiotem handlu. Na podstawie najnowszych danych handlowych (przywóz z Afryki do UE w latach 2016–2018) widać wyraźnie, że w praktyce taki przywóz odbywa się albo do celów osobistych, albo w charakterze trofeów myśliwskich, co nie pozwala na dalsze wprowadzanie do obrotu po dokonaniu przywozu. Zaleca się wyraźne wskazanie w zezwoleniu na przywóz ograniczenia, że takie przedmioty są przeznaczone wyłącznie do użytku osobistego. Można wykorzystać w tym celu następującą informację: „Przywozu niniejszego okazu dokonuje się wyłącznie do użytku osobistego. Przedmiot musi pozostać własnością posiadacza zezwolenia. Należy go przedstawić właściwym organom na ich żądanie”. Ma to również znaczenie w przypadku przywozu trofeów myśliwskich, ponieważ są to przedmioty przeznaczone do użytku osobistego.

Przypomina się organom administracyjnym, że dokonując oceny wniosków o przywóz trofeów myśliwskich powinny uwzględnić najnowsze opinie naukowe („orzeczenia o nieszkodliwości” lub ich brak), przedstawione przez Grupę ds. Przeglądu Naukowego.

Wykorzystywanie do celów handlowych po przywozie do UE trofeów myśliwskich z polowań na słonie jest zabronione, niezależnie od pochodzenia słonia (24). Trofea te muszą pozostać w posiadaniu myśliwego.

Oprócz opisanego powyżej zwolnienia dotyczącego przywozu w celach handlowych, organy administracyjne mogą również wydać zezwolenie na przywóz, jeżeli są przekonane, że dany przedmiot:

| 1. | jest częścią rzeczywistej wymiany dóbr kultury między renomowanymi instytucjami (np. muzeami); lub |
| --- | --- |

1.

jest częścią rzeczywistej wymiany dóbr kultury między renomowanymi instytucjami (np. muzeami); lub

| 2. | stanowi część dziedzictwa transportowanego w ramach przenosin rodziny; lub |
| --- | --- |

2.

stanowi część dziedzictwa transportowanego w ramach przenosin rodziny; lub

| 3. | jest transportowany w celach egzekwowania przepisów, celach naukowych lub edukacyjnych. |
| --- | --- |

3.

jest transportowany w celach egzekwowania przepisów, celach naukowych lub edukacyjnych.

Aby dokonać dalszej oceny warunków, na jakich można zezwolić na taki handel, zaleca się, by państwa członkowskie UE stosowały wytyczne dotyczące „dowodów poświadczających legalne pozyskanie” zawarte w załączniku I do niniejszego dokumentu oraz wytyczne dotyczące „oznakowania, rejestracji oraz innych wymogów dotyczących wydawania świadectw” zawarte w załączniku II.

8.   Koordynacja w państwach członkowskich UE i między nimi oraz z państwami trzecimi

Jeżeli za wydanie dokumentacji CITES odpowiedzialne są organy administracyjne CITES na szczeblu regionalnym lub lokalnym, zaleca się, aby państwa członkowskie dopilnowały, by organy te przekazały organom administracyjnym CITES na szczeblu centralnym informacje na temat wszystkich złożonych wniosków o wydanie świadectw powrotnego wywozu oraz świadectw do celów handlu wewnątrzunijnego. Działanie to zapewniłoby skoordynowaną weryfikację legalnego pozyskania i spójność w zakresie oceny wniosków. Można je wesprzeć dzięki ustanowieniu krajowych baz danych służących do przechowywania stosownych informacji.

Ponadto dodatkowe obostrzenia/kontrole mogą mieć zastosowanie do powrotnego wywozu do niektórych państw/terytoriów, w których wprowadzono bardziej rygorystyczne środki krajowe w zakresie handlu kością słoniową, takich jak Chiny, Specjalny Region Administracyjny Hongkong Chińskiej Republiki Ludowej oraz Stany Zjednoczone Ameryki. Przed wydaniem świadectwa powrotnego wywozu kości słoniowej zdecydowanie zaleca się zainteresowanym państwom członkowskim poinformowanie wnioskodawców, że w państwie przeznaczenia mogą obowiązywać bardziej rygorystyczne środki krajowe. Sprawdzenie warunków przywozu kości słoniowej do kraju przeznaczenia jest obowiązkiem wnioskodawcy.

W razie potrzeby państwo członkowskie może również poinformować organy CITES w państwie przeznaczenia, aby mogły one sprawdzić, czy przywóz danego okazu jest zgodny z obowiązującymi przepisami.

Jeżeli jako dowód legalnego pozyskania na potrzeby wniosku o wydanie świadectwa powrotnego wywozu (wyłącznie w odniesieniu do instrumentów muzycznych sprzed 1975 r.) lub wniosku o wydanie świadectwa do celów handlu wewnątrzunijnego przedstawiono świadectwo do celów handlu wewnątrzunijnego wydane przez państwo członkowskie UE, zachęca się państwo członkowskie rozpatrujące wniosek do zweryfikowania ważności tego świadectwa do celów handlu wewnątrzunijnego z państwem członkowskim, które go wydało.

Jeżeli organ administracyjny otrzyma wniosek dotyczący surowej kości słoniowej w przypadku, w którym tożsamość specjalistycznego podmiotu zajmującego się renowacją jest znana, ale znajduje się on w innym państwie członkowskim, zachęca się państwo członkowskie wydające świadectwo do skontaktowania się z państwem członkowskim przeznaczenia w celu sprawdzenia, czy istnieją jakiekolwiek względy, które przemawiałyby przeciwko wydaniu świadectwa.

9.   Podsumowanie systemu UE regulującego handel kością słoniową

W poniższej tabeli porównano „stary” i „obecny” system UE regulujący handel kością słoniową:

| — | stary system – obowiązujący przed opublikowaniem niniejszych wytycznych i rozporządzenia Komisji (UE) nr 2021/2280; |
| --- | --- |

—

stary system – obowiązujący przed opublikowaniem niniejszych wytycznych i rozporządzenia Komisji (UE) nr 2021/2280;

| — | obecny system — przepisy obowiązujące od czasu publikacji (25). |
| --- | --- |

—

obecny system — przepisy obowiązujące od czasu publikacji (25).

Szczegółowe informacje znajdują się w rozporządzeniach w sprawie handlu gatunkami dzikiej fauny i flory oraz w odpowiednich sekcjach niniejszych wytycznych.

| | Obrót wewnątrzunijny do celów handlowych | Powrotny wywóz z UE do celów handlowych | Przywóz do UE do celów handlowych |
| --- | --- | --- | --- |
| Stary system | Obecny system | Stary system | Obecny system | Stary system | Obecny system |
| Surowa kość słoniowa | Możliwe zatwierdzenie indywidualne w odniesieniu do przedmiotów sprzed 1990 r./sprzed 1975 r. – wymagane świadectwo | Zawieszone, możliwe zatwierdzenie w indywidualnych przypadkach do celów naprawy instrumentów muzycznych lub antyków sprzed1947 r. o dużym znaczeniu kulturowym, artystycznym lub historycznym (26) – wymagane jest świadectwo dotyczące pojedynczej transakcji | Zawieszone | Zawieszone
  (bez zmian) | Możliwe zatwierdzenie indywidualne dotyczące antyków sprzed 1947 r. lub ponownego przywozu przedmiotów sprzed 1975 r. – wymagane zezwolenie | Zawieszone |
| Przetworzona kość słoniowa:
  Przedmioty zawierające kość słoniową pozyskane w okresie od 1975 r. do 1990 r. – „sprzed wejścia w życie załącznika I” | Możliwe zatwierdzenie indywidualne – wymagane świadectwo | Zawieszone | Zabronione | Zabronione
  (bez zmian) | Zabronione | Zabronione
  (bez zmian) |
| Przetworzona kość słoniowa:
  Przedmioty zawierające kość słoniową pozyskane w okresie od 1947 r. do 1975 r. – „sprzed wejścia w życie konwencji” | Zawieszone, możliwe zatwierdzenie indywidualne w odniesieniu do instrumentów muzycznych – wymagane świadectwo | Zezwolenie Możliwe zatwierdzenie – wymagane świadectwo | Zawieszone, możliwe zatwierdzenie indywidualne w odniesieniu do instrumentów muzycznych – wymagane świadectwo | Zatwierdzenie indywidualne możliwe wyłącznie w odniesieniu do przywozu powrotnego – zezwolenie wymagane | Zawieszone, możliwe zatwierdzenie indywidualne w odniesieniu do instrumentów muzycznych – wymagane zezwolenie |
| Przedmioty przetworzone sprzed 1947 r. (antyki) | Dozwolone – nie ma potrzeby posiadania świadectwa | Możliwe zatwierdzenie indywidualne – wymagane świadectwo | Zawieszone, możliwe zatwierdzenie indywidualne instrumenty i antyki sprzedawane muzeom – wymagane świadectwo | Zezwolenie Możliwe zatwierdzenie – wymagane zezwolenie | Zawieszone, możliwe zatwierdzenie indywidualne instrumenty i antyki sprzedawane muzeom – wymagane zezwolenie |

Obrót wewnątrzunijny do celów handlowych

Powrotny wywóz z UE do celów handlowych

Przywóz do UE do celów handlowych

Stary system

Obecny system

Stary system

Obecny system

Stary system

Obecny system

Surowa kość słoniowa

Możliwe zatwierdzenie indywidualne w odniesieniu do przedmiotów sprzed 1990 r./sprzed 1975 r. – wymagane świadectwo

Zawieszone, możliwe zatwierdzenie w indywidualnych przypadkach do celów naprawy instrumentów muzycznych lub antyków sprzed1947 r. o dużym znaczeniu kulturowym, artystycznym lub historycznym (26) – wymagane jest świadectwo dotyczące pojedynczej transakcji

Zawieszone

Zawieszone

(bez zmian)

Możliwe zatwierdzenie indywidualne dotyczące antyków sprzed 1947 r. lub ponownego przywozu przedmiotów sprzed 1975 r. – wymagane zezwolenie

Zawieszone

Przetworzona kość słoniowa:

Przedmioty zawierające kość słoniową pozyskane w okresie od 1975 r. do 1990 r. – „sprzed wejścia w życie załącznika I”

Możliwe zatwierdzenie indywidualne – wymagane świadectwo

Zawieszone

Zabronione

Zabronione

(bez zmian)

Zabronione

Zabronione

(bez zmian)

Przetworzona kość słoniowa:

Przedmioty zawierające kość słoniową pozyskane w okresie od 1947 r. do 1975 r. – „sprzed wejścia w życie konwencji”

Zawieszone, możliwe zatwierdzenie indywidualne w odniesieniu do instrumentów muzycznych – wymagane świadectwo

Zezwolenie Możliwe zatwierdzenie – wymagane świadectwo

Zawieszone, możliwe zatwierdzenie indywidualne w odniesieniu do instrumentów muzycznych – wymagane świadectwo

Zatwierdzenie indywidualne możliwe wyłącznie w odniesieniu do przywozu powrotnego – zezwolenie wymagane

Zawieszone, możliwe zatwierdzenie indywidualne w odniesieniu do instrumentów muzycznych – wymagane zezwolenie

Przedmioty przetworzone sprzed 1947 r. (antyki)

Dozwolone – nie ma potrzeby posiadania świadectwa

Możliwe zatwierdzenie indywidualne – wymagane świadectwo

Zawieszone, możliwe zatwierdzenie indywidualne instrumenty i antyki sprzedawane muzeom – wymagane świadectwo

Zezwolenie Możliwe zatwierdzenie – wymagane zezwolenie

Zawieszone, możliwe zatwierdzenie indywidualne instrumenty i antyki sprzedawane muzeom – wymagane zezwolenie

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi (Dz.U. L 61 z 3.3.1997, s. 1)

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 865/2006 z dnia 4 maja 2006 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi (Dz.U. L 166 z 19.6.2006, s. 1).

(3)  Dz.U. L 473 z 22.12.2021, s. 1.

(4)  http://uis.unesco.org/en/glossary-term/museum#:~:text=Definition,of%20education%2C%20study%20and%20enjoyment

(5)  Zawarte w niniejszych wytycznych odniesienie do kości słoniowej dotyczy wyłącznie kości słoniowej pochodzącej od słoni.

(6)  Zgodnie z art. 8 ust. 3 lit. a) rozporządzenia podstawowego.

(7)  Nellemann, C., Henriksen, R., Raxter, P., Ash, N., Mrema, E. (red.). (2014). The Environmental Crime Crisis – Threats to Sustainable Development from Illegal Exploitation and Trade in Wildlife and Forest Resources. A UNEP Rapid Response Assessment. Program Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska i GRID-Arendal, Nairobi i Arendal.

(8)  https://cites.org/eng/MIKE_PIKE_Trends_report_elephants_CITES_16112020

(9)  Thouless, C.R., Dublin, H.T., Blanc, J.J., Skinner, D.P., Daniel, T.E., Taylor, R.D., Maisels, F., Frederick H. L., Bouché, P. (2016). African Elephant Status Report 2016: an update from the African Elephant Database. Occasional Paper Series of the IUCN Species Survival Commission, No. 60 IUCN / SSC Africa Elephant Specialist Group. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody, Gland, Szwajcaria.

(10)  https://cites.org/eng/UNODC_releases_WorldWildlifeCrimeReport2020_CITES_10072020

(11)  System informacji na temat handlu słoniami (ETIS) został ustanowiony na mocy rezolucji konferencji CITES 10.10 (zmiany CoP 17) w sprawie handlu okazami słoni. Jednym z celów jest „(i) pomiar i odnotowanie poziomów i tendencji nielegalnego zabijania słoni i handlu kością słoniową oraz zmian w zakresie tych poziomów i tendencji”. Przed każdą konferencją stron CITES ETIS opracowuje kompleksowe sprawozdanie na temat konfiskaty kości słoniowej na świecie. Najnowsze sprawozdanie jest dostępne pod adresem: https://cites.org/sites/default/files/eng/cop/18/doc/E-CoP18- 069-03-R1.pdf

(12)  https://cites.org/sites/default/files/eng/cop/18/doc/E-CoP18-069-02.pdf

(13)  https://cites.org/sites/default/files/eng/com/sc/70/E-SC70-49-01x-A1.pdf

(14)  Zawiadomienie Komisji 2017/C 154/06.

(15)  http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:52016DC0087&from=PL

(16)  Plan działania przeciwko nielegalnemu handlowi dziką fauną i florą jest poddawany ocenie w latach 2020 i 2021, planowane jest przyjęcie jego nowej wersji na podstawie oceny – por. unijna strategia na rzecz bioróżnorodności 2030, COM(2020) 380 final z dnia 20 maja 2020 r.

(17)  https://eur-lex.europa.eu/legal-content/pl/TXT/?qid=1590574123338&uri=CELEX:52020DC0380

(18)  Zaleca się, by państwa członkowskie UE stosowały definicję „surowej kości słoniowej” zawartą w rezolucji konferencji CITES 10.10 (zmiany CoP 18), zgodnie z którą:

„a) termin »surowa kość słoniowa« obejmuje całe ciosy słoniowe, wypolerowane lub niewypolerowane, w jakiejkolwiek formie, oraz całość kości słoniowej w pociętych kawałkach, wypolerowaną lub niewypolerowaną oraz w dowolny sposób zmienioną w stosunku do jej pierwotnego stanu, z wyjątkiem »przetworzonej kości słoniowej«; oraz

b) termin »przetworzona kość słoniowa« należy rozumieć jako kość słoniową, która została poddana rzeźbieniu, formowaniu lub przetworzeniu, w całości albo w części, lecz termin ten nie obejmuje całych ciosów w jakiejkolwiek formie, z wyjątkiem przypadków, gdy rzeźbieniu poddano całą powierzchnię”.

(19)  Por. Status of elephant populations, levels of illegal killing and the trade in ivory: A report to the CITES Standing Committee, dostępne pod adresem: https://cites.org/sites/default/files/eng/com/sc/70/E-SC70-49-01x-A1.pdf

(20)  (Dz.U. C 154 z 17.5.2017, s. 15)

(21)  https://cites.org/eng/niaps

(22)  W szczególności przepisy dotyczące ochrony danych osobowych.

(23)  Definicja okazu przetworzonego obejmuje cztery elementy, z których wszystkie należy poddać ocenie: przedmiot został wyprodukowany/przetworzony przed dniem 3 marca 1947 r.; przedmiot został w znaczący sposób zmieniony w stosunku do jego naturalnego stanu; przedmiot można wyraźnie przypisać do jednej z następujących kategorii: biżuteria, ozdoby, dzieła sztuki, przedmioty użytkowe lub instrumenty muzyczne i nie wymaga dalszego kształtowania, obróbki rzemieślniczej lub przetwarzania, aby mógł służyć celom, do których jest przeznaczony; organ administracyjny zainteresowanego państwa członkowskiego ma pewność, że przedmiot został pozyskany w takim stanie. Zob. Wytyczne dotyczące okazów przetworzonych określonych w unijnych rozporządzeniach w sprawie handlu gatunkami dzikiej fauny i flory, Dz.U. C 154 z 17.5.2017, s. 15.

(24)  Zakaz ten ma zastosowanie do populacji słoni wymienionych w załączniku A i B, ponieważ obrót trofeami myśliwskimi uwzględnionymi w załączniku B jest możliwy wyłącznie do celów innych niż handlowe (zob. przypis do zawartego w załączniku B wykazu populacji słoni w Botswanie, Namibii, Republice Południowej Afryki i Zimbabwe w rozporządzeniu podstawowym).

(25)  Termin „zawieszone” jest stosowany w tabeli w przypadku gdy środek został wprowadzony na mocy niniejszych wytycznych lub ich poprzedniej wersji. Termin „zabronione” odnosi się do obowiązków zawartych w rozporządzeniu podstawowym lub w konwencji CITES.

(26)  Antyki sprzed 1947 r. o dużym znaczeniu kulturowym, artystycznym lub historycznym będące w posiadaniu muzeum lub instytucji publicznej, w odniesieniu do których właściwy organ odpowiedzialny za dziedzictwo kulturowe (np. właściwe ministerstwo) potwierdza ich duże znaczenie kulturowe, artystyczne lub historyczne oraz potwierdza potrzebę naprawy z wykorzystaniem kości słoniowej.

---

ZAŁĄCZNIK I

Dowody poświadczające legalne pozyskanie

Uwagi ogólne

Zarówno w przypadku świadectwa do celów powrotnego wywozu, jak i świadectwa do celów handlu wewnątrzunijnego na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania w sposób wymagany przez organ CITES w danym państwie członkowskim UE, że warunki wydania dokumentów zostały spełnione, a w szczególności że okazy z kości słoniowej zostały pozyskane legalnie23
  .

Państwa członkowskie będą musiały ocenić dowody przedstawione przez wnioskodawcę osobno dla każdego przypadku.

O ile jasne jest, że legalne pozyskanie należy wykazać we wszystkich przypadkach, państwa członkowskie powinny rozważyć stosowanie podejścia opartego na analizie ryzyka podczas oceny wniosków dotyczących przywozu, powrotnego wywozu lub handlu wewnątrzunijnego kością słoniową.

Transakcje mogą zostać objęte różnymi stopniami kontroli w zależności od różnych aspektów kości słoniowej, która ma stać się przedmiotem przywozu/powrotnego wywozu/obrotu:

| — | ilości; |
| --- | --- |

—

ilości;

| — | postaci kości słoniowej (np. antyczna, przetworzona lub surowa); |
| --- | --- |

—

postaci kości słoniowej (np. antyczna, przetworzona lub surowa);

| — | okoliczności, w jakich została ona pierwotnie pozyskana (np. w ramach transakcji handlowej lub jako podarunek/spadek); oraz |
| --- | --- |

—

okoliczności, w jakich została ona pierwotnie pozyskana (np. w ramach transakcji handlowej lub jako podarunek/spadek); oraz

| — | daty pierwotnego pozyskania. |
| --- | --- |

—

daty pierwotnego pozyskania.

Określając rodzaj/ilość dowodów wymaganych na poparcie wniosku na podstawie charakteru transakcji, państwa członkowskie będą musiały opierać się na własnym osądzie.

Należy zauważyć, że rodzaj dowodu legalnego pochodzenia będzie zależał od sposobu pozyskania. Na przykład:

| — | Jeżeli wnioskodawca sam przywiózł dany przedmiot z kości słoniowej przed wejściem w życie konwencji, wnioskodawca:






  a) | może być zobowiązany do udowodnienia, że mieszkał lub pracował w państwie, z którego dany przedmiot został wywieziony.
  Dowodami na to, ze wnioskodawca mieszkał za granicą, mogą być stare fotografie, umowy, odpisy aktu urodzenia, wyciągi z rejestru populacji lub oświadczenie samego wnioskodawcy lub innych członków jego rodziny. |
| --- | --- | --- |

—

Jeżeli wnioskodawca sam przywiózł dany przedmiot z kości słoniowej przed wejściem w życie konwencji, wnioskodawca:

a)

może być zobowiązany do udowodnienia, że mieszkał lub pracował w państwie, z którego dany przedmiot został wywieziony.

Dowodami na to, ze wnioskodawca mieszkał za granicą, mogą być stare fotografie, umowy, odpisy aktu urodzenia, wyciągi z rejestru populacji lub oświadczenie samego wnioskodawcy lub innych członków jego rodziny.

| b) | będzie musiał udowodnić, że przedmiot z kości słoniowej został legalnie pozyskany/przywieziony do UE (zob. Rodzaje dowodów poniżej). |
| --- | --- |

b)

będzie musiał udowodnić, że przedmiot z kości słoniowej został legalnie pozyskany/przywieziony do UE (zob. Rodzaje dowodów poniżej).

| — | Jeżeli przedmiot z kości słoniowej został (legalnie) nabyty w UE, wnioskodawca musi wykazać, że miało to miejsce przed 1975 r. lub że dany przedmiot został pozyskany w ramach poprzedniego odstępstwa dotyczącego okazów przetworzonych przed 1947 r. (zob. Rodzaje dowodów poniżej). |
| --- | --- |

—

Jeżeli przedmiot z kości słoniowej został (legalnie) nabyty w UE, wnioskodawca musi wykazać, że miało to miejsce przed 1975 r. lub że dany przedmiot został pozyskany w ramach poprzedniego odstępstwa dotyczącego okazów przetworzonych przed 1947 r. (zob. Rodzaje dowodów poniżej).

Rodzaje dowodów

Zasadniczo należy preferować następujące dowody na poparcie wniosków o wydanie świadectwa powrotnego wywozu lub świadectwa do celów handlu wewnątrzunijnego:

| — | świadectwo do celów handlu wewnątrzunijnego. W takim przypadku należy skonsultować się z wydającym państwem członkowskim UE w celu weryfikacji ważności danego świadectwa.
  Jeżeli informacje przedstawione w świadectwie do celów handlu wewnątrzunijnego są niejasne lub istnieją wątpliwości/obawy co do ważności świadectwa/legalności kości słoniowej, należy zwrócić się do wnioskodawcy lub organu wydającego o przedstawienie dodatkowych informacji.
  O przekazanie dodatkowych dowodów można zwrócić się na przykład w przypadku, gdy świadectwo nie zawiera informacji na temat oznaczeń identyfikacyjnych (np. fotografii, szczegółowego opisu, informacji na temat wagi/długości ciosów) lub gdy jest ono wyjątkowo stare.
  Państwa członkowskie mogą zwrócić się o przekazanie wszelkich dowodów zawierających dodatkowe informacje na temat danego przedmiotu oraz jego pochodzenia, których nie odnotowano jeszcze w świadectwie do celów handlu wewnątrzunijnego. Można zwrócić się również o pokwitowanie lub akt przeniesienia własności, w szczególności jeżeli świadectwo dotyczy konkretnej transakcji, aby wykazać, że obecny właściciel pozyskał okaz bezpośrednio od osoby będącej właścicielem świadectwa. |
| --- | --- |

—

świadectwo do celów handlu wewnątrzunijnego. W takim przypadku należy skonsultować się z wydającym państwem członkowskim UE w celu weryfikacji ważności danego świadectwa.

Jeżeli informacje przedstawione w świadectwie do celów handlu wewnątrzunijnego są niejasne lub istnieją wątpliwości/obawy co do ważności świadectwa/legalności kości słoniowej, należy zwrócić się do wnioskodawcy lub organu wydającego o przedstawienie dodatkowych informacji.

O przekazanie dodatkowych dowodów można zwrócić się na przykład w przypadku, gdy świadectwo nie zawiera informacji na temat oznaczeń identyfikacyjnych (np. fotografii, szczegółowego opisu, informacji na temat wagi/długości ciosów) lub gdy jest ono wyjątkowo stare.

Państwa członkowskie mogą zwrócić się o przekazanie wszelkich dowodów zawierających dodatkowe informacje na temat danego przedmiotu oraz jego pochodzenia, których nie odnotowano jeszcze w świadectwie do celów handlu wewnątrzunijnego. Można zwrócić się również o pokwitowanie lub akt przeniesienia własności, w szczególności jeżeli świadectwo dotyczy konkretnej transakcji, aby wykazać, że obecny właściciel pozyskał okaz bezpośrednio od osoby będącej właścicielem świadectwa.

| — | Wyniki datowania radiowęglowego/analizy izotopowej przeprowadzonych w celu określenia wieku (i pochodzenia) okazu (1), przy czym należy pamiętać, że samo określenie wieku nie wystarcza do udowodnienia legalnego pozyskania. |
| --- | --- |

—

Wyniki datowania radiowęglowego/analizy izotopowej przeprowadzonych w celu określenia wieku (i pochodzenia) okazu (1), przy czym należy pamiętać, że samo określenie wieku nie wystarcza do udowodnienia legalnego pozyskania.

| — | Opinia eksperta polegająca na popartym uzasadnieniem określeniu wieku przez uznanego, niezależnego eksperta, na przykład osobę powiązaną z uniwersytetem/instytucją badawczą, biegłego sądowego/zatwierdzonego w procesie sądowym lub zatwierdzonego/uznanego eksperta (2).
  Opinie eksperta można uznać za wystarczający dowód zarówno w odniesieniu do przetworzonej, jak i nieprzetworzonej kości słoniowej (np. gdy nie można zastosować analizy kryminalistycznej). W przypadku antycznej przetworzonej kości słoniowej wiek można określić na podstawie stylu rzeźbienia i technik grawerowania. Opinie ekspertów muszą być należycie uzasadnione i zawierać wyjaśnienia dotyczące elementów stylu, rzemiosła itp., które zostały wzięte pod uwagę i miały decydujące znaczenie dla sformułowanego wniosku. |
| --- | --- |

—

Opinia eksperta polegająca na popartym uzasadnieniem określeniu wieku przez uznanego, niezależnego eksperta, na przykład osobę powiązaną z uniwersytetem/instytucją badawczą, biegłego sądowego/zatwierdzonego w procesie sądowym lub zatwierdzonego/uznanego eksperta (2).

Opinie eksperta można uznać za wystarczający dowód zarówno w odniesieniu do przetworzonej, jak i nieprzetworzonej kości słoniowej (np. gdy nie można zastosować analizy kryminalistycznej). W przypadku antycznej przetworzonej kości słoniowej wiek można określić na podstawie stylu rzeźbienia i technik grawerowania. Opinie ekspertów muszą być należycie uzasadnione i zawierać wyjaśnienia dotyczące elementów stylu, rzemiosła itp., które zostały wzięte pod uwagę i miały decydujące znaczenie dla sformułowanego wniosku.

Jeżeli opisane powyżej dowody nie są dostępne, należy wymagać od wnioskodawców przedstawienia łącznie innych form dowodów w celu wykazania, że wnioskodawcy pozyskali kość słoniową legalnie (zob. inne formy dowodów poniżej). Państwa członkowskie powinny zwrócić się do wnioskodawcy o przedstawienie jak największej liczby różnych rodzajów dowodów na poparcie wniosku.

Inne formy dowodów mogące stanowić wystarczający dowód legalnego pozyskania są następujące (najlepiej w połączeniu):

| — | w przypadku „okazów przetworzonych” zawierających kość słoniową – dokument wydany przez zatwierdzonego/uznanego eksperta. |
| --- | --- |

—

w przypadku „okazów przetworzonych” zawierających kość słoniową – dokument wydany przez zatwierdzonego/uznanego eksperta.

| — | pokwitowanie lub faktura, akt darowizny lub dokumenty spadkowe takie jak testament; |
| --- | --- |

—

pokwitowanie lub faktura, akt darowizny lub dokumenty spadkowe takie jak testament;

| — | stare fotografie przedmiotu z kości słoniowej (opatrzone datą, przedstawiające osobę, którą można rozpoznać, lub miejsce pochodzenia), stare pozwolenie na polowanie (lub inne dokumenty dotyczące polowania), dokumenty ubezpieczeniowe, pisma lub stare dokumenty publiczne (takie jak artykuły prasowe lub inne oryginalne sprawozdania/publikacje, które stanowią dowód na pochodzenie okazów); |
| --- | --- |

—

stare fotografie przedmiotu z kości słoniowej (opatrzone datą, przedstawiające osobę, którą można rozpoznać, lub miejsce pochodzenia), stare pozwolenie na polowanie (lub inne dokumenty dotyczące polowania), dokumenty ubezpieczeniowe, pisma lub stare dokumenty publiczne (takie jak artykuły prasowe lub inne oryginalne sprawozdania/publikacje, które stanowią dowód na pochodzenie okazów);

| — | inne dodatkowe dowody na poparcie twierdzenia o legalnym pozyskaniu, takie jak dowód, że osoba, która pozyskała okaz, pracowała lub pełniła obowiązki służbowe w miejscu pozyskania kości słoniowej (np. w Afryce), lub kopie stempli paszportowych; |
| --- | --- |

—

inne dodatkowe dowody na poparcie twierdzenia o legalnym pozyskaniu, takie jak dowód, że osoba, która pozyskała okaz, pracowała lub pełniła obowiązki służbowe w miejscu pozyskania kości słoniowej (np. w Afryce), lub kopie stempli paszportowych;

| — | zeznanie/oświadczenie z mocą przysięgi złożone przez świadka lub podpisane oświadczenie właściciela. Państwa członkowskie mogą rozważyć zwrócenie się do wnioskodawcy o złożenie oświadczenia z mocą przysięgi na poparcie wydanego świadectwa, w którym wnioskodawca stwierdzi, że jest świadomy konsekwencji złożenia fałszywego oświadczenia. Zeznanie/oświadczenie z mocą przysięgi złożone przez świadka wciąż należy poprzeć innymi dowodami, takimi jak fotografie lub pokwitowania/faktury; |
| --- | --- |

—

zeznanie/oświadczenie z mocą przysięgi złożone przez świadka lub podpisane oświadczenie właściciela. Państwa członkowskie mogą rozważyć zwrócenie się do wnioskodawcy o złożenie oświadczenia z mocą przysięgi na poparcie wydanego świadectwa, w którym wnioskodawca stwierdzi, że jest świadomy konsekwencji złożenia fałszywego oświadczenia. Zeznanie/oświadczenie z mocą przysięgi złożone przez świadka wciąż należy poprzeć innymi dowodami, takimi jak fotografie lub pokwitowania/faktury;

| — | w przypadku okazów przetworzonych lub instrumentów muzycznych wyprodukowanych w UE – potwierdzenie producenta lub eksperta poświadczające, że dany instrument został wyprodukowany na terytorium państwa członkowskiego UE przed dniem uwzględnienia danego przedmiotu w wykazie CITES. |
| --- | --- |

—

w przypadku okazów przetworzonych lub instrumentów muzycznych wyprodukowanych w UE – potwierdzenie producenta lub eksperta poświadczające, że dany instrument został wyprodukowany na terytorium państwa członkowskiego UE przed dniem uwzględnienia danego przedmiotu w wykazie CITES.

Jeżeli po zapoznaniu się z dowodami udostępnionymi przez wnioskodawcę na poparcie wniosku o wydanie świadectwa powrotnego wywozu lub wniosku o wydanie świadectwa do celów handlu wewnątrzunijnego nadal istnieją wątpliwości, czy odnośna kość słoniowa została legalnie pozyskana, państwa członkowskie powinny rozważyć konsultację z niezależnym ekspertem lub wniesienie o analizę kryminalistyczną w celu weryfikacji wieku okazu. W takim przypadku koszty powinien ponieść wnioskodawca.

---

(1)  W wytycznych UNODC przedstawiono przegląd dostępnych możliwości w zakresie badań laboratoryjnych oraz wytyczne dotyczące pobierania próbek do badań, w tym wykaz sprzętu i materiałów potrzebnych do pobierania próbek kości słoniowej (zob. UNODC (2014) Wytyczne UNODC dotyczące metod i procedur pobierania próbek kości słoniowej i analizy laboratoryjnej. Organizacja Narodów Zjednoczonych, Nowy Jork, w szczególności pkt 14.2.2 Isotopes (s. 30 i nast. oraz s. 46); dostępne pod adresem https://www.unodc.org/documents/Wildlife/Guidelines Ivory.pdf).

Por. również strona internetowa: www.ivoryid.org

(2)  Przy korzystaniu z opinii ekspertów będących aukcjonerami mogą potencjalnie wystąpić konflikty interesów. Kwestię tę należy starannie rozważyć.

---

ZAŁĄCZNIK II

Oznakowanie, rejestracja oraz inne wymogi dotyczące wydawania świadectw

Zgodnie z prawem Unii trwałe znakowanie produktów z kości słoniowej przed przyznaniem świadectwa do celów handlu wewnątrzunijnego nie jest obowiązkowe, lecz procedura taka jest już wymagana w niektórych państwach członkowskich. Ponadto państwa członkowskie UE wydadzą pozwolenia na przywóz i świadectwa powrotnego wywozu niektórych produktów z kości słoniowej wyłącznie w przypadku, gdy są one oznakowane. Zob. art. 64 ust. 1 lit. d) i art. 65 ust. 1 rozporządzenia Komisji nr 865/2006 i rezolucja konferencji CITES 10.10 (zmiana CoP 17), w której również zachęcono również do oznakowania „całych ciosów w każdym rozmiarze oraz pociętych kawałków kości słoniowej, które mają co najmniej 20 cm długości i ważą co najmniej jeden kilogram”.

W tym kontekście zaleca się, aby państwa członkowskie UE rozważyły trwałe znakowanie:

| (i) | całych ciosów w każdym rozmiarze oraz |
| --- | --- |

(i)

całych ciosów w każdym rozmiarze oraz

| (ii) | pociętych kawałków kości słoniowej, które mają co najmniej 20 cm długości i ważą co najmniej jeden kilogram. |
| --- | --- |

(ii)

pociętych kawałków kości słoniowej, które mają co najmniej 20 cm długości i ważą co najmniej jeden kilogram.

Oznakowanie umożliwia połączenie świadectwa z danymi przedmiotami z kości słoniowej i poprawę ich identyfikowalności w systemie.

Zaleca się przeprowadzenie takiego oznakowania zgodnie z rezolucją konferencji CITES 10.10 (zmiana CoP 17): „całe ciosy w każdym rozmiarze oraz pocięte kawałki kości słoniowej, które mają co najmniej 20 cm długości i ważą co najmniej jeden kilogram, powinny być oznakowane przy użyciu bloku matrycowego górnego, nieścieralnego atramentu lub innej formy trwałego znakowania, według następującego wzoru: dwuliterowy kod ISO państwa pochodzenia, ostatnie dwie cyfry roku / numer seryjny oznaczający rok / oraz masa w kilogramach (np. KE 00/127/14). Uznaje się, że różne strony stosują różne systemy oznakowania i mogą stosować różne praktyki do określenia numeru seryjnego roku (który na przykład może być rokiem rejestracji lub odzyskania), lecz wszystkie systemy muszą umożliwiać uzyskanie niepowtarzalnego numeru, którym opatrzony zostanie każdy kawałek oznakowanej kości słoniowej. W przypadku całych ciosów numer ten należy umieścić przy podstawie ciosu oraz zaznaczyć jaskrawym kolorem”.

W rezolucji wspomniano, że oznakowanie powinno wskazywać na kraj pochodzenia; jeżeli kraj ten nie jest znany w chwili znakowania kości słoniowej przez państwo członkowskie UE, kod ISO powinien wskazywać na państwo dokonujące oznakowania. Państwa członkowskie mogą uznać za stosowne założenie, że koszty trwałego oznakowania pokrywa osoba będąca w posiadaniu/właściciel kości słoniowej.

Po trwałym oznakowaniu przedmiotu kod należy wprowadzić do elektronicznej bazy danych w celu ułatwienia przyszłej weryfikacji wraz z numerem świadectwa oraz wszystkimi stosownymi informacjami, takimi jak długość, masa oraz status przedkonwencyjny.

Jeżeli to możliwe, informacje należy odnotować na poziomie krajowym. Jeżeli informacje zostają odnotowane na szczeblu regionalnym/lokalnym, powinien istnieć mechanizm wymiany informacji z organem CITES na szczeblu centralnym (krajowym) lub mechanizm pozwalający temu organowi na kontrolę tych informacji. Zaleca się również, aby po oznakowaniu przedmioty te zostały udokumentowane w postaci fotografii oraz aby dokumentacja oraz fotografie były przechowywane razem.

Państwa członkowskie zgłosiły problemy związane z weryfikacją ważności świadectw do celów handlu wewnątrzunijnego, które utrudniają potwierdzenie tożsamości danego okazu (w przypadku surowych ciosów). Aby rozwiązać te problemy, zaleca się, by państwa członkowskie:

| — | wymagały dokumentacji fotograficznej okazów z kości słoniowej (w szczególności całych surowych ciosów) oraz – jeżeli zezwalają na to systemy krajowe – zapewniły przytwierdzenie/dołączenie fotografii
  do danego świadectwa do celów handlu wewnątrzunijnego. Fotografie powinny zostać zeskanowane i być przechowywane razem z dokumentacją dotyczącą wydanego świadectwa.
  Do cech, które można udokumentować (oraz które pomogłyby w identyfikacji), należą:






  — | charakterystyczne zabarwienie, |
| --- | --- | --- |

—

wymagały dokumentacji fotograficznej okazów z kości słoniowej (w szczególności całych surowych ciosów) oraz – jeżeli zezwalają na to systemy krajowe – zapewniły przytwierdzenie/dołączenie fotografii

do danego świadectwa do celów handlu wewnątrzunijnego. Fotografie powinny zostać zeskanowane i być przechowywane razem z dokumentacją dotyczącą wydanego świadectwa.

Do cech, które można udokumentować (oraz które pomogłyby w identyfikacji), należą:

—

charakterystyczne zabarwienie,

| — | pęknięcia lub inne uszkodzenia, |
| --- | --- |

—

pęknięcia lub inne uszkodzenia,

| — | zakrzywienie ciosu, |
| --- | --- |

—

zakrzywienie ciosu,

| — | podstawa (np. gładko ucięta lub postrzępiona). |
| --- | --- |

—

podstawa (np. gładko ucięta lub postrzępiona).

Przydatne byłoby fotografie całego ciosu oraz jego podstawy. Jeżeli na ciosie znajduje się grawerowanie, należy również dołączyć fotografię przedstawiającą szczegóły grawerowania oraz jego umiejscowienie na ciosie. Fotografie kości słoniowej, w odniesieniu do której wydano świadectwo, mają szczególne znaczenie w przypadku, gdy kość słoniowa nie została oznakowana,

| — | w świadectwie należy zawrzeć szczegółowe informacje na temat sposobu pomiaru masy i długości przedmiotu z kości słoniowej, jak również obwód jego podstawy.
  Jeżeli chodzi o masę, do istotnych informacji zalicza się termin, w jakim dokonano pomiaru masy (czy przedmiot został zważony w chwili wydania świadectwa lub czy wykorzystano starsze informacje na temat masy?), jak również to, czy masa obejmuje jakiekolwiek elementy dołączone do ciosu (takie jak nasadka na podstawę kła lub mocowanie pozwalające na umieszczenie kła na ścianie), które mogły zostać zdjęte do kolejnego ważenia.
  Jeżeli chodzi o długość, do istotnych informacji zalicza się to, czy podana długość jest długością zewnętrzną czy też wewnętrzną, jak również to, czy została ona zmierzona od czubka do podstawy (lub czy chodzi o jakiś inny pomiar), |
| --- | --- |

—

w świadectwie należy zawrzeć szczegółowe informacje na temat sposobu pomiaru masy i długości przedmiotu z kości słoniowej, jak również obwód jego podstawy.

Jeżeli chodzi o masę, do istotnych informacji zalicza się termin, w jakim dokonano pomiaru masy (czy przedmiot został zważony w chwili wydania świadectwa lub czy wykorzystano starsze informacje na temat masy?), jak również to, czy masa obejmuje jakiekolwiek elementy dołączone do ciosu (takie jak nasadka na podstawę kła lub mocowanie pozwalające na umieszczenie kła na ścianie), które mogły zostać zdjęte do kolejnego ważenia.

Jeżeli chodzi o długość, do istotnych informacji zalicza się to, czy podana długość jest długością zewnętrzną czy też wewnętrzną, jak również to, czy została ona zmierzona od czubka do podstawy (lub czy chodzi o jakiś inny pomiar),

| — | należy odnotować zarówno liczbę danych przedmiotów, jak i ilość w ujęciu wagowym (kg) (ponieważ przedmioty bardzo różnią się pod względem rozmiaru). |
| --- | --- |

—

należy odnotować zarówno liczbę danych przedmiotów, jak i ilość w ujęciu wagowym (kg) (ponieważ przedmioty bardzo różnią się pod względem rozmiaru).

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 30.12.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 528/36 |
| --- | --- | --- | --- |

30.12.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 528/36

---

Kursy walutowe euro (1)

29 grudnia 2021 r.

(2021/C 528/04)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,1303 |
| JPY | Jen | 129,97 |
| DKK | Korona duńska | 7,4365 |
| GBP | Funt szterling | 0,84115 |
| SEK | Korona szwedzka | 10,2608 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,0380 |
| ISK | Korona islandzka | 147,40 |
| NOK | Korona norweska | 9,9883 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 24,958 |
| HUF | Forint węgierski | 370,22 |
| PLN | Złoty polski | 4,6037 |
| RON | Lej rumuński | 4,9499 |
| TRY | Lir turecki | 14,1525 |
| AUD | Dolar australijski | 1,5638 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,4486 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 8,8127 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,6625 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,5309 |
| KRW | Won | 1 341,06 |
| ZAR | Rand | 17,9471 |
| CNY | Yuan renminbi | 7,1994 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,5200 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 16 112,32 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,7269 |
| PHP | Peso filipińskie | 57,592 |
| RUB | Rubel rosyjski | 83,5863 |
| THB | Bat tajlandzki | 37,888 |
| BRL | Real | 6,3824 |
| MXN | Peso meksykańskie | 23,2544 |
| INR | Rupia indyjska | 84,3880 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,1303

JPY

Jen

129,97

DKK

Korona duńska

7,4365

GBP

Funt szterling

0,84115

SEK

Korona szwedzka

10,2608

CHF

Frank szwajcarski

1,0380

ISK

Korona islandzka

147,40

NOK

Korona norweska

9,9883

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

24,958

HUF

Forint węgierski

370,22

PLN

Złoty polski

4,6037

RON

Lej rumuński

4,9499

TRY

Lir turecki

14,1525

AUD

Dolar australijski

1,5638

CAD

Dolar kanadyjski

1,4486

HKD

Dolar Hongkongu

8,8127

NZD

Dolar nowozelandzki

1,6625

SGD

Dolar singapurski

1,5309

KRW

Won

1 341,06

ZAR

Rand

17,9471

CNY

Yuan renminbi

7,1994

HRK

Kuna chorwacka

7,5200

IDR

Rupia indonezyjska

16 112,32

MYR

Ringgit malezyjski

4,7269

PHP

Peso filipińskie

57,592

RUB

Rubel rosyjski

83,5863

THB

Bat tajlandzki

37,888

BRL

Real

6,3824

MXN

Peso meksykańskie

23,2544

INR

Rupia indyjska

84,3880

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---