# Publicatieblad L 361/2004

| | ISSN 1725-2598 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | L 361 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Wetgeving | 47e jaargang8 december 2004 |

ISSN 1725-2598

Publicatieblad

van de Europese Unie

L 361

Uitgave in de Nederlandse taal

Wetgeving

47e jaargang8 december 2004

---

| Inhoud | | I   Besluiten waarvan de publicatie voorwaarde is voor de toepassing | Bladzijde |
| --- | --- | --- | --- |
| | | Verordening (EG) nr. 2087/2004 van de Commissie van 7 december 2004 tot vaststelling van forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijzen van bepaalde soorten groenten en fruit | 1 |
| | * | Verordening (EG) nr. 2088/2004 van de Commissie van 7 december 2004 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2497/2001 en Verordening (EG) nr. 2597/2001 betreffende tariefcontingenten voor bepaalde vis en visserijproducten van oorsprong uit Kroatië en voor bepaalde wijnen van oorsprong uit Kroatië, de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en Slovenië | 3 |
| | | Verordening (EG) nr. 2089/2004 van de Commissie van 7 december 2004 tot vaststelling van de uitvoerrestituties in de sector rundvlees | 10 |
| | | Hof van Justitie |
| | * | Praktische aanwijzingen betreffende rechtstreekse beroepen en hogere voorzieningen | 15 |

Inhoud

I   Besluiten waarvan de publicatie voorwaarde is voor de toepassing

Bladzijde

Verordening (EG) nr. 2087/2004 van de Commissie van 7 december 2004 tot vaststelling van forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijzen van bepaalde soorten groenten en fruit

1

*

Verordening (EG) nr. 2088/2004 van de Commissie van 7 december 2004 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2497/2001 en Verordening (EG) nr. 2597/2001 betreffende tariefcontingenten voor bepaalde vis en visserijproducten van oorsprong uit Kroatië en voor bepaalde wijnen van oorsprong uit Kroatië, de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en Slovenië

3

Verordening (EG) nr. 2089/2004 van de Commissie van 7 december 2004 tot vaststelling van de uitvoerrestituties in de sector rundvlees

10

Hof van Justitie

*

Praktische aanwijzingen betreffende rechtstreekse beroepen en hogere voorzieningen

15

| | | II   Besluiten waarvan de publicatie niet voorwaarde is voor de toepassing |
| --- | --- | --- |
| | | Commissie |
| | * | 2004/838/EG:Beschikking van de Commissie van 10 december 2003 betreffende de steunmaatregelen van Frankrijk ten behoeve van France 2 en France 3
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 4497)

   (
  1
  ) | 21 |
| | * | 2004/839/EG:Beschikking van de Commissie van 3 december 2004 tot vaststelling van de voorwaarden voor het niet-commerciële vervoer van jonge honden en katten uit derde landen naar de Gemeenschap
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2004) 4546)

   (
  1
  ) | 40 |
| | * | 2004/840/EG:Beschikking van de Commissie van 30 november 2004 tot goedkeuring van de programma’s voor de uitroeiing en bewaking van bepaalde dierziekten en van de controleprogramma’s ter voorkoming van zoönoses die de lidstaten voor 2005 hebben ingediend en tot vaststelling van de financiële bijdrage van de Gemeenschap
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2004) 4600) | 41 |

II   Besluiten waarvan de publicatie niet voorwaarde is voor de toepassing

Commissie

*

2004/838/EG:Beschikking van de Commissie van 10 december 2003 betreffende de steunmaatregelen van Frankrijk ten behoeve van France 2 en France 3
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 4497)

   (
  1
  )

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 4497)

1

21

*

2004/839/EG:Beschikking van de Commissie van 3 december 2004 tot vaststelling van de voorwaarden voor het niet-commerciële vervoer van jonge honden en katten uit derde landen naar de Gemeenschap
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2004) 4546)

   (
  1
  )

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2004) 4546)

1

40

*

2004/840/EG:Beschikking van de Commissie van 30 november 2004 tot goedkeuring van de programma’s voor de uitroeiing en bewaking van bepaalde dierziekten en van de controleprogramma’s ter voorkoming van zoönoses die de lidstaten voor 2005 hebben ingediend en tot vaststelling van de financiële bijdrage van de Gemeenschap
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2004) 4600)

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2004) 4600)

41

| | | Rectificaties |
| --- | --- | --- |
| | * | Rectificatie van Verordening (EG) nr. 1646/2004 van de Commissie van 20 september 2004 tot wijziging van bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong ( PB L 296 van 21.9.2004 ) | 54 |
| | * | Rectificatie van Verordening (EG) nr. 821/2004 van de Raad van 26 april 2004 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2229/2003 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op de invoer van silicium van oorsprong uit Rusland ( PB L 127 van 29.4.2004 ) | 54 |

Rectificaties

*

Rectificatie van Verordening (EG) nr. 1646/2004 van de Commissie van 20 september 2004 tot wijziging van bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong ( PB L 296 van 21.9.2004 )

54

*

Rectificatie van Verordening (EG) nr. 821/2004 van de Raad van 26 april 2004 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2229/2003 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op de invoer van silicium van oorsprong uit Rusland ( PB L 127 van 29.4.2004 )

54

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst

1

| NL | Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.
  Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten. |
| --- | --- |

NL

Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.

Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten.

---

I Besluiten waarvan de publicatie voorwaarde is voor de toepassing

| 8.12.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 361/1 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 361/1

---

VERORDENING (EG) Nr. 2087/2004 VAN DE COMMISSIE

van 7 december 2004

tot vaststelling van forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijzen van bepaalde soorten groenten en fruit

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 3223/94 van de Commissie van 21 december 1994 houdende uitvoeringsbepalingen van de invoerregeling voor groenten en fruit (1), en met name op artikel 4, lid 1,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | In Verordening (EG) nr. 3223/94 zijn op grond van de multilaterale handelsbesprekingen in het kader van de Uruguayronde de criteria vastgesteld aan de hand waarvan de Commissie voor de producten en de periodes die in de bijlage bij die verordening zijn vermeld, de forfaitaire waarden bij invoer uit derde landen vaststelt. |
| --- | --- |

(1)

In Verordening (EG) nr. 3223/94 zijn op grond van de multilaterale handelsbesprekingen in het kader van de Uruguayronde de criteria vastgesteld aan de hand waarvan de Commissie voor de producten en de periodes die in de bijlage bij die verordening zijn vermeld, de forfaitaire waarden bij invoer uit derde landen vaststelt.

| (2) | Op grond van de bovenvermelde criteria moeten de forfaitaire invoerwaarden worden vastgesteld op de in de bijlage bij deze verordening vermelde niveaus, |
| --- | --- |

(2)

Op grond van de bovenvermelde criteria moeten de forfaitaire invoerwaarden worden vastgesteld op de in de bijlage bij deze verordening vermelde niveaus,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 3223/94 bedoelde forfaitaire invoerwaarden worden vastgesteld zoals aangegeven in de tabel in de bijlage bij deze verordening.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op 8 december 2004.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 7 december 2004.

Voor de Commissie

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Directeur-generaal Landbouw en plattelandsontwikkeling

---

(1)  PB L 337 van 24.12.1994, blz. 66. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1947/2002 (PB L 299 van 1.11.2002, blz. 17).

1

---

BIJLAGE

bij de verordening van de Commissie van 7 december 2004 tot vaststelling van forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijzen van bepaalde soorten groenten en fruit

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| GN-code | Code derde landen (1) | Forfaitaire invoerwaarde |
| 0702 00 00 | 052 | 103,1 |
| 204 | 98,8 |
| 999 | 101,0 |
| 0707 00 05 | 052 | 92,7 |
| 204 | 32,5 |
| 999 | 62,6 |
| 0709 90 70 | 052 | 108,2 |
| 204 | 70,4 |
| 999 | 89,3 |
| 0805 10 10, 0805 10 30, 0805 10 50 | 204 | 52,8 |
| 388 | 50,6 |
| 999 | 51,7 |
| 0805 20 10 | 204 | 54,2 |
| 999 | 54,2 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | 052 | 68,6 |
| 204 | 55,3 |
| 464 | 161,3 |
| 624 | 80,4 |
| 720 | 30,2 |
| 999 | 79,2 |
| 0805 50 10 | 052 | 49,2 |
| 528 | 34,1 |
| 999 | 41,7 |
| 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 | 052 | 116,3 |
| 388 | 138,0 |
| 400 | 86,7 |
| 404 | 107,4 |
| 512 | 104,5 |
| 720 | 67,3 |
| 999 | 103,4 |
| 0808 20 50 | 720 | 66,4 |
| 999 | 66,4 |

(EUR/100 kg)

GN-code

Code derde landen (1)

Forfaitaire invoerwaarde

0702 00 00

052

103,1

204

98,8

999

101,0

0707 00 05

052

92,7

204

32,5

999

62,6

0709 90 70

052

108,2

204

70,4

999

89,3

0805 10 10, 0805 10 30, 0805 10 50

204

52,8

388

50,6

999

51,7

0805 20 10

204

54,2

999

54,2

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

052

68,6

204

55,3

464

161,3

624

80,4

720

30,2

999

79,2

0805 50 10

052

49,2

528

34,1

999

41,7

0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90

052

116,3

388

138,0

400

86,7

404

107,4

512

104,5

720

67,3

999

103,4

0808 20 50

720

66,4

999

66,4

---

(1)  Landennomenclatuur vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 2081/2003 van de Commissie (PB L 313 van 28.11.2003, blz. 11). De code „999” staat voor „andere oorsprong”.

---

| 8.12.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 361/3 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 361/3

---

VERORDENING (EG) Nr. 2088/2004 VAN DE COMMISSIE

van 7 december 2004

tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2497/2001 en Verordening (EG) nr. 2597/2001 betreffende tariefcontingenten voor bepaalde vis en visserijproducten van oorsprong uit Kroatië en voor bepaalde wijnen van oorsprong uit Kroatië, de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en Slovenië

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond (1), en met name op artikel 57, lid 2,

Gelet op Verordening (EG) nr. 2248/2001 van de Raad van 19 november 2001 betreffende bepaalde procedures voor de toepassing van de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Kroatië, anderzijds, en de interimovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap, enerzijds, en de Republiek Kroatië (2), anderzijds, en met name op artikel 7,

Gelet op Verordening (EG) nr. 153/2002 van de Raad van 21 januari 2002 betreffende bepaalde procedures voor de toepassing van de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, anderzijds, en de interimovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap, enerzijds, en de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, anderzijds (3), en met name op artikel 7,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Bij zijn Besluit nr. 2004/778/EG van 11 oktober 2004 (4) heeft de Raad een protocol gesloten bij de interimovereenkomst betreffende de handel en aanverwante zaken tussen de Europese Gemeenschap, enerzijds, en de Republiek Kroatië, anderzijds, in verband met de toetreding van de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek tot de Europese Unie, hierna „uitbreidingsprotocol” genoemd. Het uitbreidingsprotocol is voorlopig van toepassing met ingang van 1 mei 2004. |
| --- | --- |

(1)

Bij zijn Besluit nr. 2004/778/EG van 11 oktober 2004 (4) heeft de Raad een protocol gesloten bij de interimovereenkomst betreffende de handel en aanverwante zaken tussen de Europese Gemeenschap, enerzijds, en de Republiek Kroatië, anderzijds, in verband met de toetreding van de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek tot de Europese Unie, hierna „uitbreidingsprotocol” genoemd. Het uitbreidingsprotocol is voorlopig van toepassing met ingang van 1 mei 2004.

| (2) | Bij zijn Besluit van 22 november 2004 (5) heeft de Raad toestemming gegeven voor ondertekening en voorzien in voorlopige toepassing met ingang van 1 mei 2004 van een protocol bij de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en hun lidstaten, enerzijds, en de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, anderzijds, om rekening te houden met de toetreding van de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek tot de Europese Unie, hierna „uitbreidingsprotocol” genoemd. |
| --- | --- |

(2)

Bij zijn Besluit van 22 november 2004 (5) heeft de Raad toestemming gegeven voor ondertekening en voorzien in voorlopige toepassing met ingang van 1 mei 2004 van een protocol bij de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en hun lidstaten, enerzijds, en de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, anderzijds, om rekening te houden met de toetreding van de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek tot de Europese Unie, hierna „uitbreidingsprotocol” genoemd.

| (3) | Beide uitbreidingsprotocollen voorzien in de instelling van nieuwe tariefcontingenten en in wijziging van de bestaande tariefcontingenten die zijn ingesteld bij Verordening (EG) nr. 2497/2001 van de Commissie van 19 december 2001 betreffende de opening en de wijze van beheer van communautaire tariefcontingenten voor bepaalde vis en visserijproducten van oorsprong uit de Republiek Kroatië (6) en bij Verordening (EG) nr. 2597/2001 van de Commissie van 28 december 2001 betreffende de opening en de wijze van beheer van communautaire tariefcontingenten voor bepaalde wijnen van oorsprong uit de Republiek Kroatië, de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en de Republiek Slovenië (7). |
| --- | --- |

(3)

Beide uitbreidingsprotocollen voorzien in de instelling van nieuwe tariefcontingenten en in wijziging van de bestaande tariefcontingenten die zijn ingesteld bij Verordening (EG) nr. 2497/2001 van de Commissie van 19 december 2001 betreffende de opening en de wijze van beheer van communautaire tariefcontingenten voor bepaalde vis en visserijproducten van oorsprong uit de Republiek Kroatië (6) en bij Verordening (EG) nr. 2597/2001 van de Commissie van 28 december 2001 betreffende de opening en de wijze van beheer van communautaire tariefcontingenten voor bepaalde wijnen van oorsprong uit de Republiek Kroatië, de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en de Republiek Slovenië (7).

| (4) | Met het oog op de toepassing van de nieuwe tariefcontingenten en de wijzigingen aan de bestaande tariefcontingenten waarin de uitbreidingsprotocollen voorzien, moeten de Verordeningen (EG) nr. 2497/2001 en (EG) 2597/2001 worden gewijzigd. |
| --- | --- |

(4)

Met het oog op de toepassing van de nieuwe tariefcontingenten en de wijzigingen aan de bestaande tariefcontingenten waarin de uitbreidingsprotocollen voorzien, moeten de Verordeningen (EG) nr. 2497/2001 en (EG) 2597/2001 worden gewijzigd.

| (5) | Voor het jaar 2004 moeten de hoeveelheden van de nieuwe tariefcontingenten en de toename van de hoeveelheden van de bestaande tariefcontingenten worden berekend als percentage van de basishoeveelheden die in de uitbreidingsprotocollen zijn vastgesteld, rekening houdend met het gedeelte van de periode dat voor 1 mei 2004 is verstreken. |
| --- | --- |

(5)

Voor het jaar 2004 moeten de hoeveelheden van de nieuwe tariefcontingenten en de toename van de hoeveelheden van de bestaande tariefcontingenten worden berekend als percentage van de basishoeveelheden die in de uitbreidingsprotocollen zijn vastgesteld, rekening houdend met het gedeelte van de periode dat voor 1 mei 2004 is verstreken.

| (6) | Teneinde het beheer van bepaalde bij Verordeningen (EG) nr. 2497/2001 en Verordening (EG) nr. 2597/2001 ingestelde tariefcontingenten te vereenvoudigen, moet met de in het kader van die contingenten ingevoerde hoeveelheden rekening worden gehouden bij de afboeking op de tariefcontingenten die zijn geopend krachtens Verordening (EG) nr. 2497/2001 en Verordening (EG) nr. 2597/2001, zoals die bij deze verordening zijn gewijzigd. |
| --- | --- |

(6)

Teneinde het beheer van bepaalde bij Verordeningen (EG) nr. 2497/2001 en Verordening (EG) nr. 2597/2001 ingestelde tariefcontingenten te vereenvoudigen, moet met de in het kader van die contingenten ingevoerde hoeveelheden rekening worden gehouden bij de afboeking op de tariefcontingenten die zijn geopend krachtens Verordening (EG) nr. 2497/2001 en Verordening (EG) nr. 2597/2001, zoals die bij deze verordening zijn gewijzigd.

| (7) | Nu Slovenië tot de Europese Unie is toegetreden, moeten de tariefcontingenten voor wijnen uit die lidstaat, waarin in Verordening (EG) nr. 2597/2001 is voorzien, komen te vervallen. De verwijzingen naar die contingenten moeten daarom worden geschrapt. |
| --- | --- |

(7)

Nu Slovenië tot de Europese Unie is toegetreden, moeten de tariefcontingenten voor wijnen uit die lidstaat, waarin in Verordening (EG) nr. 2597/2001 is voorzien, komen te vervallen. De verwijzingen naar die contingenten moeten daarom worden geschrapt.

| (8) | Omdat de uitbreidingsprotocollen met ingang van 1 mei 2004 van toepassing zijn, moet deze verordening met ingang van dezelfde datum gelden en zo spoedig mogelijk in werking treden. |
| --- | --- |

(8)

Omdat de uitbreidingsprotocollen met ingang van 1 mei 2004 van toepassing zijn, moet deze verordening met ingang van dezelfde datum gelden en zo spoedig mogelijk in werking treden.

| (9) | De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité Douanewetboek, |
| --- | --- |

(9)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité Douanewetboek,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De bijlage bij Verordening (EG) nr. 2497/2001 wordt vervangen door de tekst in bijlage I bij deze verordening.

Artikel 2

Verordening (EG) nr. 2597/2001 wordt als volgt gewijzigd:

| 1) | De titel wordt vervangen door de volgende tekst:
  „betreffende de opening en de wijze van beheer van communautaire tariefcontingenten voor bepaalde wijnen van oorsprong uit de Republiek Kroatië en de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië”. |
| --- | --- |

1)

De titel wordt vervangen door de volgende tekst:

„betreffende de opening en de wijze van beheer van communautaire tariefcontingenten voor bepaalde wijnen van oorsprong uit de Republiek Kroatië en de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië”.

| 2) | Artikel 1 wordt vervangen door de volgende tekst:
  „Artikel 1
  1.   Wijnen van oorsprong uit de Republiek Kroatië en de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië die in de bijlage bij deze verordening zijn vermeld en in de Gemeenschap in het vrije verkeer worden gebracht, worden vrijgesteld van douanerechten binnen de grenzen van de in de bijlage vastgestelde jaarlijkse communautaire tariefcontingenten en in overeenstemming met de bepalingen van deze verordening.
  2.   Indien een van de betrokken landen exportsubsidies voor de desbetreffende producten betaalt, wordt de vrijstelling van douanerechten binnen de tariefcontingenten die in de aanvullende wijnprotocollen, gesloten bij de Besluiten 2001/919/EG, 2001/918/EG en 2001/916/EG (hierna de „aanvullende wijnprotocollen” genoemd), zijn vastgesteld, voor dat land geschorst.”. |
| --- | --- |

2)

Artikel 1 wordt vervangen door de volgende tekst:

„Artikel 1

1.   Wijnen van oorsprong uit de Republiek Kroatië en de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië die in de bijlage bij deze verordening zijn vermeld en in de Gemeenschap in het vrije verkeer worden gebracht, worden vrijgesteld van douanerechten binnen de grenzen van de in de bijlage vastgestelde jaarlijkse communautaire tariefcontingenten en in overeenstemming met de bepalingen van deze verordening.

2.   Indien een van de betrokken landen exportsubsidies voor de desbetreffende producten betaalt, wordt de vrijstelling van douanerechten binnen de tariefcontingenten die in de aanvullende wijnprotocollen, gesloten bij de Besluiten 2001/919/EG, 2001/918/EG en 2001/916/EG (hierna de „aanvullende wijnprotocollen” genoemd), zijn vastgesteld, voor dat land geschorst.”.

| 3) | Artikel 3 wordt vervangen door de volgende tekst:
  „Artikel 3
  Onverminderd het bepaalde in punt 5, onder a), van bijlage I bij elk van de aanvullende wijnprotocollen, valt de invoer van wijn in het kader van de in artikel 1, lid 1, bedoelde communautaire tariefcontingenten onder de bepalingen van de geldende protocollen betreffende de definitie van het begrip producten van oorsprong en methoden van administratieve samenwerking bij






  — | de interimovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Kroatië; |
| --- | --- | --- |

3)

Artikel 3 wordt vervangen door de volgende tekst:

„Artikel 3

Onverminderd het bepaalde in punt 5, onder a), van bijlage I bij elk van de aanvullende wijnprotocollen, valt de invoer van wijn in het kader van de in artikel 1, lid 1, bedoelde communautaire tariefcontingenten onder de bepalingen van de geldende protocollen betreffende de definitie van het begrip producten van oorsprong en methoden van administratieve samenwerking bij

—

de interimovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Kroatië;

| — | de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Kroatië, anderzijds; |
| --- | --- |

—

de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Kroatië, anderzijds;

| — | en de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, anderzijds.”. |
| --- | --- |

—

en de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, anderzijds.”.

| 4) | Artikel 5 wordt vervangen door de volgende tekst:
  „Artikel 5
  1.   Het afzonderlijk tariefcontingent voor bepaalde wijnen van oorsprong uit de Republiek Kroatië, vermeld in deel I van de bijlage onder het volgnummer 09.1588, wordt jaarlijks verhoogd.
  2.   De jaarlijkse verhoging vermeld in lid 1 wordt slechts toegepast indien de hoeveelheden die in het voorafgaande jaar zijn geopend, voor ten minste 80 % zijn benut.
  De Commissie gaat ieder jaar na welke hoeveelheden zijn benut en treft zo nodig maatregelen om de hoeveelheid voor Kroatië aan te passen.”. |
| --- | --- |

4)

Artikel 5 wordt vervangen door de volgende tekst:

„Artikel 5

1.   Het afzonderlijk tariefcontingent voor bepaalde wijnen van oorsprong uit de Republiek Kroatië, vermeld in deel I van de bijlage onder het volgnummer 09.1588, wordt jaarlijks verhoogd.

2.   De jaarlijkse verhoging vermeld in lid 1 wordt slechts toegepast indien de hoeveelheden die in het voorafgaande jaar zijn geopend, voor ten minste 80 % zijn benut.

De Commissie gaat ieder jaar na welke hoeveelheden zijn benut en treft zo nodig maatregelen om de hoeveelheid voor Kroatië aan te passen.”.

| 5) | De bijlage wordt vervangen door de tekst in bijlage II bij deze verordening. |
| --- | --- |

5)

De bijlage wordt vervangen door de tekst in bijlage II bij deze verordening.

Artikel 3

Met de hoeveelheden die sinds 1 januari 2004 in de Gemeenschap in het vrije verkeer zijn gebracht op grond van Verordening (EG) nr. 2497/2001 en Verordening (EG) nr. 2597/2001 in het kader van de tariefcontingenten met volgnummers 09.1581, 09.1582, 09.1583, 09.1584, 09.1585, 09.1586, 09.1588, 09.1589, 09.1558 en 09.1559, wordt rekening gehouden bij de afboeking op de tariefcontingenten die zijn geopend krachtens Verordening (EG) nr. 2497/2001 en Verordening (EG) nr. 2597/2001, zoals die bij deze verordening zijn gewijzigd.

Artikel 4

Deze verordening treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Zij is van toepassing met ingang van 1 mei 2004.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 7 december 2004.

Voor de Commissie

László KOVÁCS

Lid van de Commissie

---

(1)  PB L 236 van 23.9.2003, blz. 33.

1

(2)  PB L 304 van 21.11.2001, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2/2003 (PB L 1 van 4.1.2003, blz. 26).

2

(3)  PB L 25 van 29.1.2002, blz. 16. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 3/2003 (PB L 1 van 4.1.2003, blz. 30).

3

(4)  PB L 350 van 25.11.2004, blz. 1.

4

(5)  Nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad

5

(6)  PB L 337 van 20.12.2001, blz. 27. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 607/2003 (PB L 86 van 3.4.2003, blz. 18).

6

(7)  PB L 345 van 29.12.2001, blz. 35.

7

---

BIJLAGE I

„BIJLAGE

Onverminderd de regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur dient de omschrijving van de goederen slechts als indicatief te worden beschouwd, aangezien in het kader van deze bijlage de GN-codes, zoals die bij de goedkeuring van deze verordening geldig zijn, bepalend zijn voor de preferentieregeling. Daar waar de GN-code wordt voorafgegaan door de aanduiding „ex”, wordt de preferentieregeling zowel door de strekking van de GN-code als door de bijbehorende omschrijving bepaald.

| Volgnummer | GN-code | Taric-onderverdeling | Omschrijving | Omvang jaarlijks contingent
  (nettogewicht) | Contingentrecht |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 09.1581 | 0301 91 10
  0301 91 90
  0302 11 10
  0302 11 20
  0302 11 80
  0303 21 10
  0303 21 20
  0303 21 80
  0304 10 15
  0304 10 17 | | Forel (Salmo trutta, Oncorhynchus mykiss, Oncorhynchus clarki, Oncorhynchus aguabonita, Oncorhynchus gilae, Oncorhynchus apache en Oncorhynchus chrysogaster): levend; vers of gekoeld; bevroren; gedroogd, gezouten of gepekeld; gerookt; filets en ander visvlees; meel, poeder en pellets, geschikt voor menselijke consumptie | 30 ton | vrij |
| ex 0304 10 19 | 40 |
| ex 0304 10 91
  0304 20 15
  0304 20 17 | 10 |
| ex 0304 20 19 | 50 |
| ex 0304 90 10 | 11, 17, 40 |
| ex 0305 10 00 | 10 |
| ex 0305 30 90
  0305 49 45 | 50 |
| ex 0305 59 80 | 61 |
| ex 0305 69 80 | 61 |
| 09.1582 | 0301 93 00
  0302 69 11
  0303 79 11 | | Karper: levend; vers of gekoeld; bevroren; gedroogd, gezouten of gepekeld; gerookt; filets en ander visvlees; meel, poeder en pellets, geschikt voor menselijke consumptie | 210 ton | vrij |
| ex 0304 10 19 | 30 |
| ex 0304 10 91 | 20 |
| ex 0304 20 19 | 40 |
| ex 0304 90 10 | 16 |
| ex 0305 10 00 | 20 |
| ex 0305 30 90 | 60 |
| ex 0305 49 80 | 30 |
| ex 0305 59 80 | 63 |
| ex 0305 69 80 | 63 |
| 09.1583 | ex 0301 99 90
  0302 69 61
  0303 79 71 | 80 | Zeebrasem (Dentex dentex, Pagellus spp.): levend; vers of gekoeld; bevroren; gedroogd, gezouten of gepekeld; gerookt; filets en ander visvlees; meel, poeder en pellets, geschikt voor menselijke consumptie | 35 ton | vrij |
| ex 0304 10 38 | 80 |
| ex 0304 10 98 | 77 |
| ex 0304 20 94 | 50 |
| ex 0304 90 97 | 82 |
| ex 0305 10 00 | 30 |
| ex 0305 30 90 | 70 |
| ex 0305 49 80 | 40 |
| ex 0305 59 80 | 65 |
| ex 0305 69 80 | 65 |
| 09.1584 | ex 0301 99 90
  0302 69 94 | 15, 17, 28 (1) | Zeebaars (Dicentrarchus labrax): levend; vers of gekoeld; bevroren; gedroogd, gezouten of gepekeld; gerookt; filets en ander visvlees; meel, poeder en pellets, geschikt voor menselijke consumptie | Van 1.1 t/m 31.12.2004: 550 ton + toename van 66,66 ton van 1.5 t/m 31.12.2004
  Van 1.1 t/m 31.12.2005 en elk volgend jaar: 650 ton | vrij |
| ex 0303 77 00 | 10 |
| ex 0304 10 38 | 85 |
| ex 0304 10 98 | 79 |
| ex 0304 20 94 | 60 |
| ex 0304 90 97 | 84 |
| ex 0305 10 00 | 40 |
| ex 0305 30 90 | 80 |
| ex 0305 49 80 | 50 |
| ex 0305 59 80 | 67 |
| ex 0305 69 80 | 67 |
| 09.1585 | 1604 13 11
  1604 13 19 | | Bereidingen en conserven van sardines | Van 1.1 t/m 31.12.2004: 180 ton | 6 % |
| ex 1604 20 50 | 10, 19 |
| 09.1586 | 1604 16 00
  1604 20 40 | | Bereidingen en conserven van ansjovis | Van 1.1 t/m 31.12.2004: 40 ton + toename van 6,66 ton van 1.5 t/m 31.12.2004 | vrij |
| 09.1587 | 1604 | | Bereidingen en conserven van vis; kaviaar en kaviaarsurrogaten bereid uit kuit | Van 1.5. t/m 31.12.2004: 860 ton
  Van 1.1 t/m 31.12.2005 en elk volgend jaar: 1 550 ton | vrij |

Volgnummer

GN-code

Taric-onderverdeling

Omschrijving

Omvang jaarlijks contingent

(nettogewicht)

Contingentrecht

09.1581

0301 91 10

0301 91 90

0302 11 10

0302 11 20

0302 11 80

0303 21 10

0303 21 20

0303 21 80

0304 10 15

0304 10 17

Forel (Salmo trutta, Oncorhynchus mykiss, Oncorhynchus clarki, Oncorhynchus aguabonita, Oncorhynchus gilae, Oncorhynchus apache en Oncorhynchus chrysogaster): levend; vers of gekoeld; bevroren; gedroogd, gezouten of gepekeld; gerookt; filets en ander visvlees; meel, poeder en pellets, geschikt voor menselijke consumptie

30 ton

vrij

ex 0304 10 19

40

ex 0304 10 91

0304 20 15

0304 20 17

10

ex 0304 20 19

50

ex 0304 90 10

11, 17, 40

ex 0305 10 00

10

ex 0305 30 90

0305 49 45

50

ex 0305 59 80

61

ex 0305 69 80

61

09.1582

0301 93 00

0302 69 11

0303 79 11

Karper: levend; vers of gekoeld; bevroren; gedroogd, gezouten of gepekeld; gerookt; filets en ander visvlees; meel, poeder en pellets, geschikt voor menselijke consumptie

210 ton

vrij

ex 0304 10 19

30

ex 0304 10 91

20

ex 0304 20 19

40

ex 0304 90 10

16

ex 0305 10 00

20

ex 0305 30 90

60

ex 0305 49 80

30

ex 0305 59 80

63

ex 0305 69 80

63

09.1583

ex 0301 99 90

0302 69 61

0303 79 71

80

Zeebrasem (Dentex dentex, Pagellus spp.): levend; vers of gekoeld; bevroren; gedroogd, gezouten of gepekeld; gerookt; filets en ander visvlees; meel, poeder en pellets, geschikt voor menselijke consumptie

35 ton

vrij

ex 0304 10 38

80

ex 0304 10 98

77

ex 0304 20 94

50

ex 0304 90 97

82

ex 0305 10 00

30

ex 0305 30 90

70

ex 0305 49 80

40

ex 0305 59 80

65

ex 0305 69 80

65

09.1584

ex 0301 99 90

0302 69 94

15, 17, 28 (1)

Zeebaars (Dicentrarchus labrax): levend; vers of gekoeld; bevroren; gedroogd, gezouten of gepekeld; gerookt; filets en ander visvlees; meel, poeder en pellets, geschikt voor menselijke consumptie

Van 1.1 t/m 31.12.2004: 550 ton + toename van 66,66 ton van 1.5 t/m 31.12.2004

Van 1.1 t/m 31.12.2005 en elk volgend jaar: 650 ton

vrij

ex 0303 77 00

10

ex 0304 10 38

85

ex 0304 10 98

79

ex 0304 20 94

60

ex 0304 90 97

84

ex 0305 10 00

40

ex 0305 30 90

80

ex 0305 49 80

50

ex 0305 59 80

67

ex 0305 69 80

67

09.1585

1604 13 11

1604 13 19

Bereidingen en conserven van sardines

Van 1.1 t/m 31.12.2004: 180 ton

6 %

ex 1604 20 50

10, 19

09.1586

1604 16 00

1604 20 40

Bereidingen en conserven van ansjovis

Van 1.1 t/m 31.12.2004: 40 ton + toename van 6,66 ton van 1.5 t/m 31.12.2004

vrij

09.1587

1604

Bereidingen en conserven van vis; kaviaar en kaviaarsurrogaten bereid uit kuit

Van 1.5. t/m 31.12.2004: 860 ton

Van 1.1 t/m 31.12.2005 en elk volgend jaar: 1 550 ton

vrij

---

(1)  Met ingang van 1 januari 2005 worden de Taric-onderverdelingen 15, 17 en 28 vervangen door 22.”

1

---

BIJLAGE II

„BIJLAGE

Onverminderd de regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur dient de omschrijving van de goederen slechts als indicatief te worden beschouwd, aangezien in het kader van deze bijlage de GN-codes, zoals die bij de goedkeuring van deze verordening geldig zijn, bepalend zijn voor de preferentieregeling. Daar waar de GN-code wordt voorafgegaan door de aanduiding „ex”, wordt de preferentieregeling zowel door de strekking van de GN-code als door de bijbehorende omschrijving bepaald.

DEEL I: KROATIË

| Volgnummer | GN-code | Taric-onderverdeling | Omschrijving | Omvang van het jaarlijkse contingent
  (in hl) | Contingentrecht |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 09.1588 | ex 2204 10 19 | 91, 99 | Mousserende wijn, andere dan Champagne of Asti spumante | Van 1.1 t/m 31.12.2004: 30 000 + toename van 9 333,33 van 1.5 t/m 31.12.2004
  Elk volgend jaar van 1.1 t/m 31.12: 44 000 (1) | vrij |
| ex 2204 10 99 | 91, 99 |
| 2204 21 10 | | Andere wijn van verse druiven, in verpakkingen inhoudende niet meer dan 2 l |
| ex 2204 21 79 | 79
  80 |
| ex 2204 21 80 | 79
  80 |
| ex 2204 21 83 (2) | 10
  79
  80 |
| ex 2204 21 84 (3) | 10
  79
  80 |
| ex 2204 21 94 | 10
  30 (4) |
| ex 2204 21 98 | 10
  30 (4) |
| ex 2204 21 99 | 10 |
| 09.1589 | 2204 29 10 | | Andere wijn van verse druiven, in verpakkingen inhoudende meer dan 2 l | Van 1.1 t/m 31.12.2004: 15 000 + toename van 9 333,33 van 1.5 t/m 31.12.2004
  Elk volgend jaar van 1.1 t/m 31.12: 29 000 | vrij |
| 2204 29 65 | |
| ex 2204 29 75 | 10 |
| 2204 29 83 | |
| ex 2204 29 84 | 10
  30 (4) |
| ex 2204 29 94 | 10
  30 (4) |
| ex 2204 29 98 | 10
  30 (4) |
| ex 2204 29 99 | 10 |

Volgnummer

GN-code

Taric-onderverdeling

Omschrijving

Omvang van het jaarlijkse contingent

(in hl)

Contingentrecht

09.1588

ex 2204 10 19

91, 99

Mousserende wijn, andere dan Champagne of Asti spumante

Van 1.1 t/m 31.12.2004: 30 000 + toename van 9 333,33 van 1.5 t/m 31.12.2004

Elk volgend jaar van 1.1 t/m 31.12: 44 000 (1)

vrij

ex 2204 10 99

91, 99

2204 21 10

Andere wijn van verse druiven, in verpakkingen inhoudende niet meer dan 2 l

ex 2204 21 79

79

80

ex 2204 21 80

79

80

ex 2204 21 83 (2)

10

79

80

ex 2204 21 84 (3)

10

79

80

ex 2204 21 94

10

30 (4)

ex 2204 21 98

10

30 (4)

ex 2204 21 99

10

09.1589

2204 29 10

Andere wijn van verse druiven, in verpakkingen inhoudende meer dan 2 l

Van 1.1 t/m 31.12.2004: 15 000 + toename van 9 333,33 van 1.5 t/m 31.12.2004

Elk volgend jaar van 1.1 t/m 31.12: 29 000

vrij

2204 29 65

ex 2204 29 75

10

2204 29 83

ex 2204 29 84

10

30 (4)

ex 2204 29 94

10

30 (4)

ex 2204 29 98

10

30 (4)

ex 2204 29 99

10

DEEL II: VOORMALIGE JOEGOSLAVISCHE REPUBLIEK MACEDONIË

| Volgnummer | GN-code | Taric-onderverdeling | Omschrijving | Omvang van het jaarlijkse contingent
  (in hl) | Contingentrecht |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 09.1558 | ex 2204 10 19 | 91, 99 | Mousserende wijn, andere dan Champagne of Asti spumante | Van 1.1 t/m 31.12.2004: 27 000 + toename van 1 333,33 van 1.5 t/m 31.12.2004
  Elk volgend jaar van 1.1 t/m 31.12: 37 000 (5) | vrij |
| ex 2204 10 99 | 91, 99 |
| 2204 21 10 | | Andere wijn van verse druiven, in verpakkingen inhoudende niet meer dan 2 l |
| ex 2204 21 79 | 79
  80 |
| ex 2204 21 80 | 79
  80 |
| ex 2204 21 83 (6) | 10
  79
  80 |
| ex 2204 21 84 (7) | 10
  79
  80 |
| ex 2204 21 94 | 10
  30 (8) |
| ex 2204 21 98 | 10
  30 (8) |
| ex 2204 21 99 | 10 |
| 09.1559 | 2204 29 10 | | Andere wijn van verse druiven, in verpakkingen inhoudende meer dan 2 l | Van 1.1 t/m 31.12.2004: 273 000 + toename van 59 666,66 van 1.5 t/m 31.12.2004
  Elk volgend jaar van 1.1 t/m 31.12: 354 500 (9) | vrij |
| 2204 29 65 | |
| ex 2204 29 75 | 10 |
| 2204 29 83 | |
| ex 2204 29 84 | 10
  30 (8) |
| ex 2204 29 94 | 10
  30 (8) |
| ex 2204 29 98 | 10
  30 (8) |
| ex 2204 29 99 | 10 |

Volgnummer

GN-code

Taric-onderverdeling

Omschrijving

Omvang van het jaarlijkse contingent

(in hl)

Contingentrecht

09.1558

ex 2204 10 19

91, 99

Mousserende wijn, andere dan Champagne of Asti spumante

Van 1.1 t/m 31.12.2004: 27 000 + toename van 1 333,33 van 1.5 t/m 31.12.2004

Elk volgend jaar van 1.1 t/m 31.12: 37 000 (5)

vrij

ex 2204 10 99

91, 99

2204 21 10

Andere wijn van verse druiven, in verpakkingen inhoudende niet meer dan 2 l

ex 2204 21 79

79

80

ex 2204 21 80

79

80

ex 2204 21 83 (6)

10

79

80

ex 2204 21 84 (7)

10

79

80

ex 2204 21 94

10

30 (8)

ex 2204 21 98

10

30 (8)

ex 2204 21 99

10

09.1559

2204 29 10

Andere wijn van verse druiven, in verpakkingen inhoudende meer dan 2 l

Van 1.1 t/m 31.12.2004: 273 000 + toename van 59 666,66 van 1.5 t/m 31.12.2004

Elk volgend jaar van 1.1 t/m 31.12: 354 500 (9)

vrij

2204 29 65

ex 2204 29 75

10

2204 29 83

ex 2204 29 84

10

30 (8)

ex 2204 29 94

10

30 (8)

ex 2204 29 98

10

30 (8)

ex 2204 29 99

10

---

(1)  Dit contingentvolume wordt elk jaar met 10 000 hl verhoogd, op voorwaarde dat het contingentvolume voor het voorgaande jaar voor ten minste 80 % is benut. De jaarlijkse verhoging wordt toegepast tot de som van de tariefcontingenten met volgnummers 09.1588 en 09.1589 het maximum van 98 000 hl heeft bereikt.

1

(2)  Met ingang van 1 januari 2005 wordt de GN-code ex 2204 21 83 vervangen door ex 2204 21 84 en worden de Taric-onderverdelingen 10, 79 en 80 vervangen door 59 en 70.

2

(3)  Met ingang van 1 januari 2005 wordt de GN-code ex 2204 21 84 vervangen door ex 2204 21 85 en worden de Taric-onderverdelingen 10, 79 en 80 vervangen door 79 en 80.

3

(4)  Met ingang van 1 januari 2005 worden de Taric-onderverdelingen 10 en 30 vervangen door 20.

4

(5)  Vanaf 1 januari 2006 wordt de omvang van dit contingent jaarlijks verhoogd met 6 000 hl.

5

(6)  Met ingang van 1 januari 2005 wordt de GN-code ex 2204 21 83 vervangen door ex 2204 21 84 en worden de Taric-onderverdelingen 10, 79 en 80 vervangen door 59 en 70.

6

(7)  Met ingang van 1 januari 2005 wordt de GN-code ex 2204 21 84 vervangen door ex 2204 21 85 en worden de Taric-onderverdelingen 10, 79 en 80 vervangen door 79 en 80.

7

(8)  Met ingang van 1 januari 2005 worden de Taric-onderverdelingen 10 en 30 vervangen door 20.

8

(9)  Vanaf 1 januari 2006 wordt de omvang van dit contingent jaarlijks verlaagd met 6 000 hl.”

9

---

| 8.12.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 361/10 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 361/10

---

VERORDENING (EG) Nr. 2089/2004 VAN DE COMMISSIE

van 7 december 2004

tot vaststelling van de uitvoerrestituties in de sector rundvlees

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees (1), inzonderheid op artikel 33, lid 12,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Krachtens artikel 33 van Verordening (EG) nr. 1254/1999 kan het verschil tussen de prijzen van de in artikel 1 van die verordening bedoelde producten op de wereldmarkt en die in de Gemeenschap worden overbrugd door een restitutie bij uitvoer. |
| --- | --- |

(1)

Krachtens artikel 33 van Verordening (EG) nr. 1254/1999 kan het verschil tussen de prijzen van de in artikel 1 van die verordening bedoelde producten op de wereldmarkt en die in de Gemeenschap worden overbrugd door een restitutie bij uitvoer.

| (2) | De voorwaarden voor de toekenning van bijzondere restituties bij uitvoer van bepaalde soorten rundvlees en bepaalde soorten conserven naar bepaalde bestemmingen zijn vastgesteld bij de Verordeningen (EEG) nr. 32/82 (2), (EEG) nr. 1964/82 (3), (EEG) nr. 2388/84 (4), (EEG) nr. 2973/79 (5) en (EG) nr. 2051/96 (6) van de Commissie. |
| --- | --- |

(2)

De voorwaarden voor de toekenning van bijzondere restituties bij uitvoer van bepaalde soorten rundvlees en bepaalde soorten conserven naar bepaalde bestemmingen zijn vastgesteld bij de Verordeningen (EEG) nr. 32/82 (2), (EEG) nr. 1964/82 (3), (EEG) nr. 2388/84 (4), (EEG) nr. 2973/79 (5) en (EG) nr. 2051/96 (6) van de Commissie.

| (3) | De toepassing van deze voorschriften en criteria op de te verwachten marktsituatie in de sector rundvlees leidt tot het vaststellen van de restitutie zoals hierna volgt. |
| --- | --- |

(3)

De toepassing van deze voorschriften en criteria op de te verwachten marktsituatie in de sector rundvlees leidt tot het vaststellen van de restitutie zoals hierna volgt.

| (4) | Wat levende dieren betreft, is het met het oog op vereenvoudiging van de restitutieregeling dienstig niet langer restituties toe te kennen voor categorieën waarvoor de handel met derde landen insignificant is. Bovendien moet, in verband met de algemene bekommernis om het welzijn van dieren, de toekenning van uitvoerrestituties voor levende voor de slacht bestemde dieren maximaal worden beperkt. Uitvoerrestituties voor dergelijke dieren mogen bijgevolg slechts worden toegekend met betrekking tot derde landen die om culturele en/of godsdienstige redenen traditioneel aanzienlijke aantallen dieren voor de slacht invoeren. Wat betreft levende dieren voor fokdoeleinden, dienen, om elk misbruik te voorkomen, de uitvoerrestituties voor raszuivere fokrunderen te worden beperkt tot vaarzen en koeien van niet meer dan 30 maanden oud. |
| --- | --- |

(4)

Wat levende dieren betreft, is het met het oog op vereenvoudiging van de restitutieregeling dienstig niet langer restituties toe te kennen voor categorieën waarvoor de handel met derde landen insignificant is. Bovendien moet, in verband met de algemene bekommernis om het welzijn van dieren, de toekenning van uitvoerrestituties voor levende voor de slacht bestemde dieren maximaal worden beperkt. Uitvoerrestituties voor dergelijke dieren mogen bijgevolg slechts worden toegekend met betrekking tot derde landen die om culturele en/of godsdienstige redenen traditioneel aanzienlijke aantallen dieren voor de slacht invoeren. Wat betreft levende dieren voor fokdoeleinden, dienen, om elk misbruik te voorkomen, de uitvoerrestituties voor raszuivere fokrunderen te worden beperkt tot vaarzen en koeien van niet meer dan 30 maanden oud.

| (5) | Er moeten restituties worden toegekend bij uitvoer naar bepaalde bestemmingen van bepaalde aanbiedingsvormen van vers en gekoeld vlees zoals vermeld in de bijlage onder GN-code 0201, van bepaalde aanbiedingsvormen van bevroren vlees zoals vermeld in de bijlage onder GN-code 0202, van bepaalde slachtafvallen zoals vermeld in de bijlage onder GN-code 0206, en van bepaalde andere bereidingen en conserven van vlees of van slachtafvallen zoals vermeld in de bijlage onder GN-code 1602 50 10. |
| --- | --- |

(5)

Er moeten restituties worden toegekend bij uitvoer naar bepaalde bestemmingen van bepaalde aanbiedingsvormen van vers en gekoeld vlees zoals vermeld in de bijlage onder GN-code 0201, van bepaalde aanbiedingsvormen van bevroren vlees zoals vermeld in de bijlage onder GN-code 0202, van bepaalde slachtafvallen zoals vermeld in de bijlage onder GN-code 0206, en van bepaalde andere bereidingen en conserven van vlees of van slachtafvallen zoals vermeld in de bijlage onder GN-code 1602 50 10.

| (6) | Met betrekking tot vlees van runderen, zonder been, gezouten en gedroogd, bestaan er traditionele handelsstromen naar Zwitserland. Om deze handelsstromen te handhaven, is het dienstig de restitutie vast te stellen op een bedrag dat het verschil dekt tussen de prijzen op de Zwitserse markt en de prijzen bij uitvoer uit de lidstaten. |
| --- | --- |

(6)

Met betrekking tot vlees van runderen, zonder been, gezouten en gedroogd, bestaan er traditionele handelsstromen naar Zwitserland. Om deze handelsstromen te handhaven, is het dienstig de restitutie vast te stellen op een bedrag dat het verschil dekt tussen de prijzen op de Zwitserse markt en de prijzen bij uitvoer uit de lidstaten.

| (7) | Voor bepaalde andere aanbiedingsvormen en conserven van vlees of van slachtafvallen zoals vermeld in de bijlage onder de GN-codes 1602 50 31 tot en met 1602 50 80, kan de deelname door de Gemeenschap aan de internationale handel worden gehandhaafd door de nu geldende restituties verder toe te kennen. |
| --- | --- |

(7)

Voor bepaalde andere aanbiedingsvormen en conserven van vlees of van slachtafvallen zoals vermeld in de bijlage onder de GN-codes 1602 50 31 tot en met 1602 50 80, kan de deelname door de Gemeenschap aan de internationale handel worden gehandhaafd door de nu geldende restituties verder toe te kennen.

| (8) | Voor de overige producten in de sector rundvlees verdient vaststelling van een restitutie geen aanbeveling vanwege de geringe omvang waarin de Gemeenschap daarmee aan de wereldhandel deelneemt. |
| --- | --- |

(8)

Voor de overige producten in de sector rundvlees verdient vaststelling van een restitutie geen aanbeveling vanwege de geringe omvang waarin de Gemeenschap daarmee aan de wereldhandel deelneemt.

| (9) | Bij Verordening (EEG) nr. 3846/87 van de Commissie (7), is de landbouwproductennomenclatuur voor de uitvoerrestituties vastgesteld en de restituties zijn vastgesteld op basis van de in die nomenclatuur vastgelegde productcodes. |
| --- | --- |

(9)

Bij Verordening (EEG) nr. 3846/87 van de Commissie (7), is de landbouwproductennomenclatuur voor de uitvoerrestituties vastgesteld en de restituties zijn vastgesteld op basis van de in die nomenclatuur vastgelegde productcodes.

| (10) | Om de douaneformaliteiten bij uitvoer voor de exporteurs te vereenvoudigen, moeten voor bevroren vlees dezelfde restitutiebedragen worden toegekend als voor vers of gekoeld vlees van andere runderen dan volwassen mannelijke runderen. |
| --- | --- |

(10)

Om de douaneformaliteiten bij uitvoer voor de exporteurs te vereenvoudigen, moeten voor bevroren vlees dezelfde restitutiebedragen worden toegekend als voor vers of gekoeld vlees van andere runderen dan volwassen mannelijke runderen.

| (11) | Voor een scherpere controle op de producten van GN-code 1602 50 moet worden bepaald dat sommige van deze producten slechts voor een restitutie in aanmerking komen wanneer zij zijn vervaardigd in het kader van de regeling zoals bedoeld in artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 565/80 van de Raad van 4 maart 1980 betreffende de vooruitbetaling van de uitvoerrestituties voor landbouwproducten (8). |
| --- | --- |

(11)

Voor een scherpere controle op de producten van GN-code 1602 50 moet worden bepaald dat sommige van deze producten slechts voor een restitutie in aanmerking komen wanneer zij zijn vervaardigd in het kader van de regeling zoals bedoeld in artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 565/80 van de Raad van 4 maart 1980 betreffende de vooruitbetaling van de uitvoerrestituties voor landbouwproducten (8).

| (12) | Het is wenselijk de toekenning van de restitutie te beperken tot producten die zijn toegelaten tot het vrije verkeer in de Gemeenschap. Om in aanmerking te komen voor een restitutie, moeten producten zijn voorzien van het keurmerk dat is voorgeschreven bij respectievelijk de Richtlijnen 64/433/EEG (9), 94/65/EG (10) en 77/99/EEG (11) van de Raad. |
| --- | --- |

(12)

Het is wenselijk de toekenning van de restitutie te beperken tot producten die zijn toegelaten tot het vrije verkeer in de Gemeenschap. Om in aanmerking te komen voor een restitutie, moeten producten zijn voorzien van het keurmerk dat is voorgeschreven bij respectievelijk de Richtlijnen 64/433/EEG (9), 94/65/EG (10) en 77/99/EEG (11) van de Raad.

| (13) | Op grond van de bepalingen van artikel 6, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1964/82 wordt de bijzondere restitutie verlaagd als de voor uitvoer bestemde hoeveelheid vlees zonder been minder dan 95 %, doch niet minder dan 85 % (in gewicht) van de totale hoeveelheid door de uitbening verkregen deelstukken bedraagt. |
| --- | --- |

(13)

Op grond van de bepalingen van artikel 6, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1964/82 wordt de bijzondere restitutie verlaagd als de voor uitvoer bestemde hoeveelheid vlees zonder been minder dan 95 %, doch niet minder dan 85 % (in gewicht) van de totale hoeveelheid door de uitbening verkregen deelstukken bedraagt.

| (14) | De in het kader van de Europaovereenkomsten tussen de Europese Gemeenschap en de geassocieerde Midden- en Oost-Europese landen gevoerde onderhandelingen over het toestaan van aanvullende concessies beogen met name de liberalisering van de handel in producten die onder de gemeenschappelijke marktordening voor rundvlees vallen. In het licht hiervan is onder andere besloten niet langer een restitutie toe te kennen voor producten die bestemd zijn voor uitvoer naar Roemenië. Derhalve moet dit land worden geschrapt als bestemming waarvoor een restitutie kan worden toegekend en moet worden bepaald dat de afschaffing van restituties bij uitvoer naar dit land niet mag leiden tot het ontstaan van een gedifferentieerde restitutie bij uitvoer naar andere landen. |
| --- | --- |

(14)

De in het kader van de Europaovereenkomsten tussen de Europese Gemeenschap en de geassocieerde Midden- en Oost-Europese landen gevoerde onderhandelingen over het toestaan van aanvullende concessies beogen met name de liberalisering van de handel in producten die onder de gemeenschappelijke marktordening voor rundvlees vallen. In het licht hiervan is onder andere besloten niet langer een restitutie toe te kennen voor producten die bestemd zijn voor uitvoer naar Roemenië. Derhalve moet dit land worden geschrapt als bestemming waarvoor een restitutie kan worden toegekend en moet worden bepaald dat de afschaffing van restituties bij uitvoer naar dit land niet mag leiden tot het ontstaan van een gedifferentieerde restitutie bij uitvoer naar andere landen.

| (15) | De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité van beheer voor rundvlees, |
| --- | --- |

(15)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité van beheer voor rundvlees,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1.   De lijst van de producten waarvoor bij uitvoer de in artikel 33 van Verordening (EG) nr. 1254/1999 bedoelde restitutie wordt toegekend, de bedragen van deze restitutie en de bestemmingen worden vastgesteld in de bijlage bij deze verordening.

2.   De producten moeten voldoen aan de respectieve voorwaarden voor het keurmerk zoals bedoeld in:

| — | bijlage I, hoofdstuk XI, van Richtlijn 64/433/EEG; |
| --- | --- |

—

bijlage I, hoofdstuk XI, van Richtlijn 64/433/EEG;

| — | bijlage I, hoofdstuk VI, van Richtlijn 94/65/EG; |
| --- | --- |

—

bijlage I, hoofdstuk VI, van Richtlijn 94/65/EG;

| — | bijlage B, hoofstuk VI, van Richtlijn 77/99/EEG. |
| --- | --- |

—

bijlage B, hoofstuk VI, van Richtlijn 77/99/EEG.

Artikel 2

In het in artikel 6, lid 2, derde alinea, van Verordening (EEG) nr. 1964/82 bedoelde geval wordt de restitutie voor de producten van productcode 0201 30 00 9100 verminderd met 14,00 EUR/100 kg.

Artikel 3

Het niet vaststellen van een uitvoerrestitutie voor Roemenië geldt niet als differentiëring van de restitutie.

Artikel 4

Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 7 december 2004.

Voor de Commissie

Mariann FISCHER BOEL

Lid van de Commissie

---

(1)  PB L 160 van 26.6.1999, blz. 21. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1782/2003 (PB L 270 van 21.10.2003, blz. 1).

1

(2)  PB L 4 van 8.1.1982, blz. 11. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 744/2000 (PB L 89 van 11.4.2000, blz. 3).

2

(3)  PB L 212 van 21.7.1982, blz. 48. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2772/2000 (PB L 321 van 19.12.2000, blz. 35).

3

(4)  PB L 221 van 18.8.1984, blz. 28. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3661/92 (PB L 370 van 19.12.1992, blz. 16).

4

(5)  PB L 336 van 29.12.1979, blz. 44. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3434/87 (PB L 327 van 18.11.1987, blz. 7).

5

(6)  PB L 274 van 26.10.1996, blz. 18. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2333/96 (PB L 317 van 6.12.1996, blz. 13).

6

(7)  PB L 366 van 24.12.1987, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 118/2003 (PB L 20 van 24.1.2003, blz. 3).

7

(8)  PB L 62 van 7.3.1980, blz. 5. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 444/2003 van de Commissie (PB L 67 van 12.3.2003, blz. 3).

8

(9)  PB 121 van 29.7.1964, blz. 2012/64. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 95/23/EG (PB L 243 van 11.10.1995, blz. 7).

9

(10)  PB L 368 van 31.12.1994, blz. 10. Richtlijn gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 806/2003 (PB L 122 van 16.5.2003. blz. 1).

10

(11)  PB L 26 van 31.1.1977, blz. 85. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 807/2003 (PB L 122 van 16.5.2003, blz. 36).

11

---

BIJLAGE

bij de Verordening van de Commissie van 7 december 2004 tot vaststelling van de uitvoerrestituties in de sector rundvlees

| Productcode | Bestemming | Meeteenheid | Bedrag van de restitutie (7) |
| --- | --- | --- | --- |
| 0102 10 10 9140 | B00 | EUR/100 kg levend gewicht | 53,00 |
| 0102 10 30 9140 | B00 | EUR/100 kg levend gewicht | 53,00 |
| 0102 90 71 9000 | B11 | EUR/100 kg levend gewicht | 41,00 |
| 0201 10 00 9110 (1) | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 71,50 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 43,00 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 23,50 |
| 0201 10 00 9120 | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 33,50 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 10,00 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 11,50 |
| 0201 10 00 9130 (1) | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 97,00 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 56,50 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 33,50 |
| 0201 10 00 9140 | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 46,00 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 14,00 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 16,00 |
| 0201 20 20 9110 (1) | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 97,00 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 56,50 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 33,50 |
| 0201 20 20 9120 | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 46,00 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 14,00 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 16,00 |
| 0201 20 30 9110 (1) | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 71,50 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 43,00 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 23,50 |
| 0201 20 30 9120 | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 33,50 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 10,00 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 11,50 |
| 0201 20 50 9110 (1) | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 123,00 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 71,50 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 41,00 |
| 0201 20 50 9120 | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 58,50 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 17,50 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 19,50 |
| 0201 20 50 9130 (1) | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 71,50 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 43,00 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 23,50 |
| 0201 20 50 9140 | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 33,50 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 10,00 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 11,50 |
| 0201 20 90 9700 | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 33,50 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 10,00 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 11,50 |
| 0201 30 00 9050 | 400 (3) | EUR/100 kg nettogewicht | 23,50 |
| 404 (4) | EUR/100 kg nettogewicht | 23,50 |
| 0201 30 00 9060 (6) | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 46,00 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 13,00 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 15,00 |
| 809, 822 | EUR/100 kg nettogewicht | 37,00 |
| 0201 30 00 9100 (2)
   (6) | B08, B09 | EUR/100 kg nettogewicht | 172,00 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 102,00 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 60,00 |
| 809, 822 | EUR/100 kg nettogewicht | 152,50 |
| 220 | EUR/100 kg nettogewicht | 205,00 |
| 0201 30 00 9120 (2)
   (6) | B08 | EUR/100 kg nettogewicht | 94,50 |
| B09 | EUR/100 kg nettogewicht | 88,00 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 56,50 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 33,00 |
| 809, 822 | EUR/100 kg nettogewicht | 83,50 |
| 220 | EUR/100 kg nettogewicht | 123,00 |
| 0202 10 00 9100 | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 33,50 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 10,00 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 11,50 |
| 0202 10 00 9900 | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 46,00 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 14,00 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 16,00 |
| 0202 20 10 9000 | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 46,00 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 14,00 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 16,00 |
| 0202 20 30 9000 | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 33,50 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 10,00 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 11,50 |
| 0202 20 50 9100 | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 58,50 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 17,50 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 19,50 |
| 0202 20 50 9900 | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 33,50 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 10,00 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 11,50 |
| 0202 20 90 9100 | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 33,50 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 10,00 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 11,50 |
| 0202 30 90 9100 | 400 (3) | EUR/100 kg nettogewicht | 23,50 |
| 404 (4) | EUR/100 kg nettogewicht | 23,50 |
| 0202 30 90 9200 (6) | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 46,00 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 13,00 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 15,00 |
| 809, 822 | EUR/100 kg nettogewicht | 37,00 |
| 0206 10 95 9000 | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 46,00 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 13,00 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 15,00 |
| 809, 822 | EUR/100 kg nettogewicht | 37,00 |
| 0206 29 91 9000 | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 46,00 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 13,00 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 15,00 |
| 809, 822 | EUR/100 kg nettogewicht | 37,00 |
| 0210 20 90 9100 | 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 23,00 |
| 1602 50 10 9170 (8) | B02 | EUR/100 kg nettogewicht | 22,50 |
| B03 | EUR/100 kg nettogewicht | 15,00 |
| 039 | EUR/100 kg nettogewicht | 17,50 |
| 1602 50 31 9125 (5) | B00 | EUR/100 kg nettogewicht | 88,50 |
| 1602 50 31 9325 (5) | B00 | EUR/100 kg nettogewicht | 79,00 |
| 1602 50 39 9125 (5) | B00 | EUR/100 kg nettogewicht | 88,50 |
| 1602 50 39 9325 (5) | B00 | EUR/100 kg nettogewicht | 79,00 |
| 1602 50 39 9425 (5) | B00 | EUR/100 kg nettogewicht | 30,00 |
| 1602 50 39 9525 (5) | B00 | EUR/100 kg nettogewicht | 30,00 |
| 1602 50 80 9535 (8) | B00 | EUR/100 kg nettogewicht | 17,50 |

Productcode

Bestemming

Meeteenheid

Bedrag van de restitutie (7)

0102 10 10 9140

B00

EUR/100 kg levend gewicht

53,00

0102 10 30 9140

B00

EUR/100 kg levend gewicht

53,00

0102 90 71 9000

B11

EUR/100 kg levend gewicht

41,00

0201 10 00 9110 (1)

B02

EUR/100 kg nettogewicht

71,50

B03

EUR/100 kg nettogewicht

43,00

039

EUR/100 kg nettogewicht

23,50

0201 10 00 9120

B02

EUR/100 kg nettogewicht

33,50

B03

EUR/100 kg nettogewicht

10,00

039

EUR/100 kg nettogewicht

11,50

0201 10 00 9130 (1)

B02

EUR/100 kg nettogewicht

97,00

B03

EUR/100 kg nettogewicht

56,50

039

EUR/100 kg nettogewicht

33,50

0201 10 00 9140

B02

EUR/100 kg nettogewicht

46,00

B03

EUR/100 kg nettogewicht

14,00

039

EUR/100 kg nettogewicht

16,00

0201 20 20 9110 (1)

B02

EUR/100 kg nettogewicht

97,00

B03

EUR/100 kg nettogewicht

56,50

039

EUR/100 kg nettogewicht

33,50

0201 20 20 9120

B02

EUR/100 kg nettogewicht

46,00

B03

EUR/100 kg nettogewicht

14,00

039

EUR/100 kg nettogewicht

16,00

0201 20 30 9110 (1)

B02

EUR/100 kg nettogewicht

71,50

B03

EUR/100 kg nettogewicht

43,00

039

EUR/100 kg nettogewicht

23,50

0201 20 30 9120

B02

EUR/100 kg nettogewicht

33,50

B03

EUR/100 kg nettogewicht

10,00

039

EUR/100 kg nettogewicht

11,50

0201 20 50 9110 (1)

B02

EUR/100 kg nettogewicht

123,00

B03

EUR/100 kg nettogewicht

71,50

039

EUR/100 kg nettogewicht

41,00

0201 20 50 9120

B02

EUR/100 kg nettogewicht

58,50

B03

EUR/100 kg nettogewicht

17,50

039

EUR/100 kg nettogewicht

19,50

0201 20 50 9130 (1)

B02

EUR/100 kg nettogewicht

71,50

B03

EUR/100 kg nettogewicht

43,00

039

EUR/100 kg nettogewicht

23,50

0201 20 50 9140

B02

EUR/100 kg nettogewicht

33,50

B03

EUR/100 kg nettogewicht

10,00

039

EUR/100 kg nettogewicht

11,50

0201 20 90 9700

B02

EUR/100 kg nettogewicht

33,50

B03

EUR/100 kg nettogewicht

10,00

039

EUR/100 kg nettogewicht

11,50

0201 30 00 9050

400 (3)

EUR/100 kg nettogewicht

23,50

404 (4)

EUR/100 kg nettogewicht

23,50

0201 30 00 9060 (6)

B02

EUR/100 kg nettogewicht

46,00

B03

EUR/100 kg nettogewicht

13,00

039

EUR/100 kg nettogewicht

15,00

809, 822

EUR/100 kg nettogewicht

37,00

0201 30 00 9100 (2)
   (6)

B08, B09

EUR/100 kg nettogewicht

172,00

B03

EUR/100 kg nettogewicht

102,00

039

EUR/100 kg nettogewicht

60,00

809, 822

EUR/100 kg nettogewicht

152,50

220

EUR/100 kg nettogewicht

205,00

0201 30 00 9120 (2)
   (6)

B08

EUR/100 kg nettogewicht

94,50

B09

EUR/100 kg nettogewicht

88,00

B03

EUR/100 kg nettogewicht

56,50

039

EUR/100 kg nettogewicht

33,00

809, 822

EUR/100 kg nettogewicht

83,50

220

EUR/100 kg nettogewicht

123,00

0202 10 00 9100

B02

EUR/100 kg nettogewicht

33,50

B03

EUR/100 kg nettogewicht

10,00

039

EUR/100 kg nettogewicht

11,50

0202 10 00 9900

B02

EUR/100 kg nettogewicht

46,00

B03

EUR/100 kg nettogewicht

14,00

039

EUR/100 kg nettogewicht

16,00

0202 20 10 9000

B02

EUR/100 kg nettogewicht

46,00

B03

EUR/100 kg nettogewicht

14,00

039

EUR/100 kg nettogewicht

16,00

0202 20 30 9000

B02

EUR/100 kg nettogewicht

33,50

B03

EUR/100 kg nettogewicht

10,00

039

EUR/100 kg nettogewicht

11,50

0202 20 50 9100

B02

EUR/100 kg nettogewicht

58,50

B03

EUR/100 kg nettogewicht

17,50

039

EUR/100 kg nettogewicht

19,50

0202 20 50 9900

B02

EUR/100 kg nettogewicht

33,50

B03

EUR/100 kg nettogewicht

10,00

039

EUR/100 kg nettogewicht

11,50

0202 20 90 9100

B02

EUR/100 kg nettogewicht

33,50

B03

EUR/100 kg nettogewicht

10,00

039

EUR/100 kg nettogewicht

11,50

0202 30 90 9100

400 (3)

EUR/100 kg nettogewicht

23,50

404 (4)

EUR/100 kg nettogewicht

23,50

0202 30 90 9200 (6)

B02

EUR/100 kg nettogewicht

46,00

B03

EUR/100 kg nettogewicht

13,00

039

EUR/100 kg nettogewicht

15,00

809, 822

EUR/100 kg nettogewicht

37,00

0206 10 95 9000

B02

EUR/100 kg nettogewicht

46,00

B03

EUR/100 kg nettogewicht

13,00

039

EUR/100 kg nettogewicht

15,00

809, 822

EUR/100 kg nettogewicht

37,00

0206 29 91 9000

B02

EUR/100 kg nettogewicht

46,00

B03

EUR/100 kg nettogewicht

13,00

039

EUR/100 kg nettogewicht

15,00

809, 822

EUR/100 kg nettogewicht

37,00

0210 20 90 9100

039

EUR/100 kg nettogewicht

23,00

1602 50 10 9170 (8)

B02

EUR/100 kg nettogewicht

22,50

B03

EUR/100 kg nettogewicht

15,00

039

EUR/100 kg nettogewicht

17,50

1602 50 31 9125 (5)

B00

EUR/100 kg nettogewicht

88,50

1602 50 31 9325 (5)

B00

EUR/100 kg nettogewicht

79,00

1602 50 39 9125 (5)

B00

EUR/100 kg nettogewicht

88,50

1602 50 39 9325 (5)

B00

EUR/100 kg nettogewicht

79,00

1602 50 39 9425 (5)

B00

EUR/100 kg nettogewicht

30,00

1602 50 39 9525 (5)

B00

EUR/100 kg nettogewicht

30,00

1602 50 80 9535 (8)

B00

EUR/100 kg nettogewicht

17,50

---

(1)  Indeling onder deze onderverdeling is onderworpen aan de overlegging van het in de bijlage bij de gewijzigde Verordening (EEG) nr. 32/82 opgenomen attest.

(2)  De restitutie wordt toegekend mits voldaan is aan de voorwaarden van de gewijzigde Verordening (EEG) nr. 1964/82.

(3)  Zoals bedoeld in de gewijzigde Verordening (EEG) nr. 2973/79.

(4)  Zoals bedoeld in de gewijzigde Verordening (EG) nr. 2051/96.

(5)  De restitutie wordt toegekend mits voldaan is aan de voorwaarden van de gewijzigde Verordening (EEG) nr. 2388/84.

(6)  Het gehalte aan mager rundvlees met uitzondering van vet wordt bepaald aan de hand van de analyseprocedure die is opgenomen in de bijlage bij Verordening (EEG) nr. 2429/86 van de Commissie (PB L 210 van 1.8.1986, blz. 39). Het begrip „gemiddeld gehalte” verwijst naar de hoeveelheid van het monster zoals bepaald in artikel 2, lid 1, van Verordening (EG) nr. 765/2002 van de Commissie (PB L 117 van 4.5.2002, blz. 6). Het monster wordt genomen uit het deel van de betrokken partij met het hoogste risico.

(7)  Krachtens artikel 33, lid 10, van de gewijzigde Verordening (EG) nr. 1254/1999 wordt geen restitutie toegekend bij de uitvoer van producten die uit derde landen worden ingevoerd en naar derde landen worden wederuitgevoerd.

(8)  De toekenning van de restitutie is afhankelijk van de vervaardiging in het kader van het bij artikel 4 van de gewijzigde Verordening (EEG) nr. 565/80 vastgestelde stelsel.

NB: De codes van de producten en de codes van de bestemmingen serie „A” zijn vastgesteld in de gewijzigde Verordening (EEG) nr. 3846/87 van de Commissie (PB L 366 van 24.12.1987, blz. 1).

De numerieke codes voor de bestemmingen zijn vastgesteld in Verordening (EG) nr. 2081/2003 van de Commissie (PB L 313 van 28.11.2003, blz. 11).

De andere bestemmingen worden als volgt vastgesteld:

| B00 | : | alle bestemmingen (derde landen, andere gebieden, bevoorrading en met uitvoer uit de Gemeenschap gelijkgestelde bestemmingen), met uitzondering van Roemenië; |
| --- | --- | --- |
| B02 | : | B08, B09 en bestemming 220; |
| B03 | : | Ceuta, Melilla, IJsland, Noorwegen, Faeröer, Andorra, Gibraltar, Heilige Stoel, Bulgarije, Albanië, Kroatië, Bosnië-Herzegovina, Servië en Montenegro, Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, de gemeenten Livigno en Campione d'Italia, het eiland Helgoland, Groenland, proviandering en bunkeren (bestemmingen zoals bedoeld in de artikelen 36 en 45 en, indien toepasselijk, artikel 44 van de gewijzigde Verordening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie (PB L 102 van 17.4.1999, blz. 11)); |
| B08 | : | Turkije, Oekraïne, Belarus, Moldavië, Rusland, Georgië, Armenië, Azerbeidzjan, Kazachstan, Turkmenistan, Oezbekistan, Tadzjikistan, Kirgizië, Marokko, Algerije, Tunesië, Libië, Libanon, Syrië, Irak, Iran, Israël, Westelijke Jordaanoever/Gazastrook, Jordanië, Saoedi-Arabië, Koeweit, Bahrein, Qatar, Verenigde Arabische Emiraten, Oman, Jemen, Pakistan, Sri Lanka, Myanmar (Birma), Thailand, Vietnam, Indonesië, Filipijnen, China, Noord-Korea, Hongkong; |
| B09 | : | Soedan, Mauritanië, Mali, Burkina Faso, Niger, Tsjaad, Kaapverdië, Senegal, Gambia, Guinee-Bissau, Guinee, Sierra Leone, Liberia, Ivoorkust, Ghana, Togo, Benin, Nigeria, Kameroen, Centraal-Afrikaanse Republiek, Equatoriaal-Guinea, Sao Tomé en Principe, Gabon, Congo (Republiek), Congo (Democratische Republiek), Rwanda, Burundi, Sint-Helena en onderhorigheden, Angola, Ethiopië, Eritrea, Djibouti, Somalië, Oeganda, Tanzania, Seychellen en onderhorigheden, Brits gebied in de Indische Oceaan, Mozambique, Mauritius, Comoren, Mayotte, Zambia, Malawi, Zuid-Afrika, Lesotho; |
| B11 | : | Libanon en Egypte. |

B00

:

alle bestemmingen (derde landen, andere gebieden, bevoorrading en met uitvoer uit de Gemeenschap gelijkgestelde bestemmingen), met uitzondering van Roemenië;

B02

:

B08, B09 en bestemming 220;

B03

:

Ceuta, Melilla, IJsland, Noorwegen, Faeröer, Andorra, Gibraltar, Heilige Stoel, Bulgarije, Albanië, Kroatië, Bosnië-Herzegovina, Servië en Montenegro, Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, de gemeenten Livigno en Campione d'Italia, het eiland Helgoland, Groenland, proviandering en bunkeren (bestemmingen zoals bedoeld in de artikelen 36 en 45 en, indien toepasselijk, artikel 44 van de gewijzigde Verordening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie (PB L 102 van 17.4.1999, blz. 11));

B08

:

Turkije, Oekraïne, Belarus, Moldavië, Rusland, Georgië, Armenië, Azerbeidzjan, Kazachstan, Turkmenistan, Oezbekistan, Tadzjikistan, Kirgizië, Marokko, Algerije, Tunesië, Libië, Libanon, Syrië, Irak, Iran, Israël, Westelijke Jordaanoever/Gazastrook, Jordanië, Saoedi-Arabië, Koeweit, Bahrein, Qatar, Verenigde Arabische Emiraten, Oman, Jemen, Pakistan, Sri Lanka, Myanmar (Birma), Thailand, Vietnam, Indonesië, Filipijnen, China, Noord-Korea, Hongkong;

B09

:

Soedan, Mauritanië, Mali, Burkina Faso, Niger, Tsjaad, Kaapverdië, Senegal, Gambia, Guinee-Bissau, Guinee, Sierra Leone, Liberia, Ivoorkust, Ghana, Togo, Benin, Nigeria, Kameroen, Centraal-Afrikaanse Republiek, Equatoriaal-Guinea, Sao Tomé en Principe, Gabon, Congo (Republiek), Congo (Democratische Republiek), Rwanda, Burundi, Sint-Helena en onderhorigheden, Angola, Ethiopië, Eritrea, Djibouti, Somalië, Oeganda, Tanzania, Seychellen en onderhorigheden, Brits gebied in de Indische Oceaan, Mozambique, Mauritius, Comoren, Mayotte, Zambia, Malawi, Zuid-Afrika, Lesotho;

B11

:

Libanon en Egypte.

---

Hof van Justitie

| 8.12.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 361/15 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 361/15

---

PRAKTISCHE AANWIJZINGEN

betreffende rechtstreekse beroepen en hogere voorzieningen

HET HOF VAN JUSTITIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Op grond van artikel 125 bis van zijn Reglement voor de procesvoering,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Om de procedures in rechtstreekse beroepen en hogere voorzieningen vlot te laten verlopen, dienen aan de gemachtigden en advocaten van de partijen voor het Hof praktische aanwijzingen te worden gegeven voor de opmaak van memories en voor de voorbereiding en het verloop van de terechtzittingen. |
| --- | --- |

(1)

Om de procedures in rechtstreekse beroepen en hogere voorzieningen vlot te laten verlopen, dienen aan de gemachtigden en advocaten van de partijen voor het Hof praktische aanwijzingen te worden gegeven voor de opmaak van memories en voor de voorbereiding en het verloop van de terechtzittingen.

| (2) | Deze aanwijzingen bevatten een toelichting op en een aanvulling van een aantal bepalingen van het Reglement voor de procesvoering om de gemachtigden en advocaten van de partijen in staat te stellen rekening te houden met, onder meer, het elektronisch beheren van de stukken en het vertalen en het tolken waartoe het Hof genoopt is. |
| --- | --- |

(2)

Deze aanwijzingen bevatten een toelichting op en een aanvulling van een aantal bepalingen van het Reglement voor de procesvoering om de gemachtigden en advocaten van de partijen in staat te stellen rekening te houden met, onder meer, het elektronisch beheren van de stukken en het vertalen en het tolken waartoe het Hof genoopt is.

| (3) | Overeenkomstig het Reglement voor de procesvoering en de instructies voor de griffier ontvangt de griffier de processtukken, ziet hij erop toe dat zij in overeenstemming zijn met het bepaalde in het Reglement voor de procesvoering en helpt hij het Hof en de kamers met name bij de organisatie van de zittingen. Bij de vervulling van zijn taak zal de griffier ervoor zorgen dat de gemachtigden en advocaten de onderhavige praktische aanwijzingen in acht nemen, en voorkomend geval om regularisatie van de niet-conforme stukken verzoeken of de betrokken gemachtigde of advocaat verzoeken, zich aan die aanwijzingen te houden. |
| --- | --- |

(3)

Overeenkomstig het Reglement voor de procesvoering en de instructies voor de griffier ontvangt de griffier de processtukken, ziet hij erop toe dat zij in overeenstemming zijn met het bepaalde in het Reglement voor de procesvoering en helpt hij het Hof en de kamers met name bij de organisatie van de zittingen. Bij de vervulling van zijn taak zal de griffier ervoor zorgen dat de gemachtigden en advocaten de onderhavige praktische aanwijzingen in acht nemen, en voorkomend geval om regularisatie van de niet-conforme stukken verzoeken of de betrokken gemachtigde of advocaat verzoeken, zich aan die aanwijzingen te houden.

| (4) | Deze praktische aanwijzingen zijn vastgesteld na raadpleging van de vertegenwoordigers van degenen die in de procedures voor het Hof als gemachtigde van de lidstaten of de instellingen optreden, en van de Raad van de balies van de Europese Unie (CCBE). |
| --- | --- |

(4)

Deze praktische aanwijzingen zijn vastgesteld na raadpleging van de vertegenwoordigers van degenen die in de procedures voor het Hof als gemachtigde van de lidstaten of de instellingen optreden, en van de Raad van de balies van de Europese Unie (CCBE).

STELT DE VOLGENDE PRAKTISCHE AANWIJZINGEN VAST:

HET GEBRUIK VAN TECHNISCHE COMMUNICATIEMIDDELEN

| 1. | Een kopie van het ondertekende origineel van een processtuk kan ter griffie worden ingediend in de zin van artikel 37, lid 6, van het Reglement voor de procesvoering






  — | hetzij per telefax (faxnummer: (352) 43 37 66), |
| --- | --- | --- |

1.

Een kopie van het ondertekende origineel van een processtuk kan ter griffie worden ingediend in de zin van artikel 37, lid 6, van het Reglement voor de procesvoering

—

hetzij per telefax (faxnummer: (352) 43 37 66),

| — | hetzij als attachment bij een e-mail (e-mailadres: ecj.registry@curia.eu.int). |
| --- | --- |

—

hetzij als attachment bij een e-mail (e-mailadres: ecj.registry@curia.eu.int).

| 2. | In geval van indiening per e-mail wordt alleen een gescande kopie van het ondertekende origineel aanvaard. Een zuiver elektronisch bestand of een bestand met een elektronische handtekening of een per computer gecreëerde facsimilehandtekening voldoet niet aan de voorwaarden van artikel 37, lid 6, van het Reglement voor de procesvoering.
  De documenten dienen te zijn gescand met een resolutie van 300 DPI en, voor zoveel mogelijk, door middel van de programma’s Acrobat of Readiris 7 Pro in PDF-formaat (beeld plus tekst) te zijn opgeslagen. |
| --- | --- |

2.

In geval van indiening per e-mail wordt alleen een gescande kopie van het ondertekende origineel aanvaard. Een zuiver elektronisch bestand of een bestand met een elektronische handtekening of een per computer gecreëerde facsimilehandtekening voldoet niet aan de voorwaarden van artikel 37, lid 6, van het Reglement voor de procesvoering.

De documenten dienen te zijn gescand met een resolutie van 300 DPI en, voor zoveel mogelijk, door middel van de programma’s Acrobat of Readiris 7 Pro in PDF-formaat (beeld plus tekst) te zijn opgeslagen.

| 3. | Bij de beoordeling of een termijn in acht is genomen, wordt de indiening van een stuk per telefax of e-mail slechts in aanmerking genomen indien het ondertekende origineel uiterlijk tien dagen later ter griffie wordt neergelegd zoals in artikel 37, lid 6, van het Reglement voor de procesvoering wordt bepaald. Het ondertekende origineel moet na de indiening van de kopie onverwijld worden verzonden zonder dat daaraan enige, zelfs geringe, correctie of wijziging is aangebracht. Ingeval het ondertekende origineel afwijkt van de eerder ingediende kopie, wordt alleen de datum van neerlegging van het ondertekende origineel in aanmerking genomen. |
| --- | --- |

3.

Bij de beoordeling of een termijn in acht is genomen, wordt de indiening van een stuk per telefax of e-mail slechts in aanmerking genomen indien het ondertekende origineel uiterlijk tien dagen later ter griffie wordt neergelegd zoals in artikel 37, lid 6, van het Reglement voor de procesvoering wordt bepaald. Het ondertekende origineel moet na de indiening van de kopie onverwijld worden verzonden zonder dat daaraan enige, zelfs geringe, correctie of wijziging is aangebracht. Ingeval het ondertekende origineel afwijkt van de eerder ingediende kopie, wordt alleen de datum van neerlegging van het ondertekende origineel in aanmerking genomen.

| 4. | De verklaring waarmee een partij overeenkomstig artikel 38, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering ermee instemt dat betekeningen aan haar plaatsvinden per telefax of met enig ander technisch communicatiemiddel, moet het faxnummer en/of het e-mailadres bevatten waarop de griffie stukken aan haar kan betekenen. De computer van de betrokken partij moet over de nodige programma's (bijvoorbeeld Acrobat of Readiris 7 Pro) beschikken om de documenten die de griffie haar in PDF-formaat betekent, te kunnen visualiseren. |
| --- | --- |

4.

De verklaring waarmee een partij overeenkomstig artikel 38, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering ermee instemt dat betekeningen aan haar plaatsvinden per telefax of met enig ander technisch communicatiemiddel, moet het faxnummer en/of het e-mailadres bevatten waarop de griffie stukken aan haar kan betekenen. De computer van de betrokken partij moet over de nodige programma's (bijvoorbeeld Acrobat of Readiris 7 Pro) beschikken om de documenten die de griffie haar in PDF-formaat betekent, te kunnen visualiseren.

DE OPMAAK VAN DE MEMORIES

| 5. | De door de partijen ingediende (1) memories en stukken moeten aldus worden opgemaakt dat zij door het Hof elektronisch kunnen worden beheerd en met name kunnen worden gescand en dat er een programma van letterherkenning op kan worden toegepast.
  Om deze technieken te kunnen toepassen moeten de documenten aan de volgende eisen voldoen:






  1) | Zij moeten worden gesteld op wit, ongelijnd papier van het formaat A 4. De tekst mag slechts op één zijde van het blad worden geschreven („recto” en niet „recto verso”). |
| --- | --- | --- |

5.

De door de partijen ingediende (1) memories en stukken moeten aldus worden opgemaakt dat zij door het Hof elektronisch kunnen worden beheerd en met name kunnen worden gescand en dat er een programma van letterherkenning op kan worden toegepast.

Om deze technieken te kunnen toepassen moeten de documenten aan de volgende eisen voldoen:

1)

Zij moeten worden gesteld op wit, ongelijnd papier van het formaat A 4. De tekst mag slechts op één zijde van het blad worden geschreven („recto” en niet „recto verso”).

| 2) | De pagina’s van de memorie en, in voorkomend geval, van de bijlagen worden bijeengehouden met middelen die gemakkelijk kunnen worden verwijderd (zij mogen niet worden ingebonden of met andere vaste middelen zoals lijm, nietjes, enz. worden bijeengehouden). |
| --- | --- |

2)

De pagina’s van de memorie en, in voorkomend geval, van de bijlagen worden bijeengehouden met middelen die gemakkelijk kunnen worden verwijderd (zij mogen niet worden ingebonden of met andere vaste middelen zoals lijm, nietjes, enz. worden bijeengehouden).

| 3) | De tekst wordt geschreven in een gangbaar lettertype (bijvoorbeeld: Times New Roman, Courier of Arial) met een lettertypegrootte van ten minste 12 pt in de tekst en ten minste 10 pt in de voetnoten, met een interlinie van 1,5 en een marge boven, onder, links en rechts van ten minste 2,5 cm. |
| --- | --- |

3)

De tekst wordt geschreven in een gangbaar lettertype (bijvoorbeeld: Times New Roman, Courier of Arial) met een lettertypegrootte van ten minste 12 pt in de tekst en ten minste 10 pt in de voetnoten, met een interlinie van 1,5 en een marge boven, onder, links en rechts van ten minste 2,5 cm.

| 4) | De pagina’s van de memorie worden doorlopend genummerd boven rechts en in stijgende orde, met dien verstande dat de nummering doorloopt voor de pagina’s van de bij de memorie gevoegde bijlagen. Op die manier kan door het tellen van de pagina’s worden nagegaan of bij het scannen van de bijlagen inderdaad alle pagina’s zijn gescand. |
| --- | --- |

4)

De pagina’s van de memorie worden doorlopend genummerd boven rechts en in stijgende orde, met dien verstande dat de nummering doorloopt voor de pagina’s van de bij de memorie gevoegde bijlagen. Op die manier kan door het tellen van de pagina’s worden nagegaan of bij het scannen van de bijlagen inderdaad alle pagina’s zijn gescand.

| 6. | Op de eerste bladzijde van de memorie moeten worden vermeld:






  1) | Het type memorie (verzoekschrift, verzoekschrift in hogere voorziening, verweerschrift, memorie van antwoord, memorie van repliek, memorie van dupliek, verzoek tot tussenkomst, memorie in interventie, opmerkingen over de memorie in interventie, exceptie van niet ontvankelijkheid, enz.);
  wanneer in een memorie van antwoord tot gehele of gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van het Gerecht wordt geconcludeerd op grond van een middel dat in de hogere voorziening niet is aangevoerd, wordt in het opschrift van de memorie gepreciseerd dat het gaat om een memorie van antwoord met incidentele hogere voorziening. |
| --- | --- | --- |

6.

Op de eerste bladzijde van de memorie moeten worden vermeld:

1)

Het type memorie (verzoekschrift, verzoekschrift in hogere voorziening, verweerschrift, memorie van antwoord, memorie van repliek, memorie van dupliek, verzoek tot tussenkomst, memorie in interventie, opmerkingen over de memorie in interventie, exceptie van niet ontvankelijkheid, enz.);

wanneer in een memorie van antwoord tot gehele of gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van het Gerecht wordt geconcludeerd op grond van een middel dat in de hogere voorziening niet is aangevoerd, wordt in het opschrift van de memorie gepreciseerd dat het gaat om een memorie van antwoord met incidentele hogere voorziening.

| 2) | Het zaaknummer (C-.../...) wanneer de griffie dit reeds heeft meegedeeld; |
| --- | --- |

2)

Het zaaknummer (C-.../...) wanneer de griffie dit reeds heeft meegedeeld;

| 3) | De aanduiding van de verzoeker en van de verwerende partij en, in de hogere voorzieningen, van de bestreden beslissing en de partijen in de procedure voor het Gerecht. |
| --- | --- |

3)

De aanduiding van de verzoeker en van de verwerende partij en, in de hogere voorzieningen, van de bestreden beslissing en de partijen in de procedure voor het Gerecht.

| 4) | De aanduiding van de partij voor wie de memorie wordt ingediend. |
| --- | --- |

4)

De aanduiding van de partij voor wie de memorie wordt ingediend.

| 7. | Elke alinea van de memorie wordt genummerd. |
| --- | --- |

7.

Elke alinea van de memorie wordt genummerd.

| 8. | De gemachtigde of de advocaat van de betrokken partij plaatst zijn handtekening aan het einde van de memorie. |
| --- | --- |

8.

De gemachtigde of de advocaat van de betrokken partij plaatst zijn handtekening aan het einde van de memorie.

DE STRUCTUUR EN DE INHOUD VAN DE VOORNAAMSTE MEMORIES

A.   Rechtstreekse beroepen

Het inleidend verzoekschrift

| 9. | Het verzoekschrift moet de in artikel 38, leden 1 en 2, van het Reglement voor de procesvoering genoemde gegevens bevatten. |
| --- | --- |

9.

Het verzoekschrift moet de in artikel 38, leden 1 en 2, van het Reglement voor de procesvoering genoemde gegevens bevatten.

| 10. | Elk verzoekschrift begint met:






  1) | de naam en de woonplaats van de verzoeker; |
| --- | --- | --- |

10.

Elk verzoekschrift begint met:

1)

de naam en de woonplaats van de verzoeker;

| 2) | de naam en de hoedanigheid van de gemachtigde of de advocaat van de verzoeker; |
| --- | --- |

2)

de naam en de hoedanigheid van de gemachtigde of de advocaat van de verzoeker;

| 3) | de aanduiding van de partij of de partijen tegen wie het verzoekschrift is gericht; |
| --- | --- |

3)

de aanduiding van de partij of de partijen tegen wie het verzoekschrift is gericht;

| 4) | de verklaringen bedoeld in artikel 38, lid 2 (domiciliekeuze te Luxemburg en/of instemming met betekening per telefax of met enig ander technisch communicatiemiddel). |
| --- | --- |

4)

de verklaringen bedoeld in artikel 38, lid 2 (domiciliekeuze te Luxemburg en/of instemming met betekening per telefax of met enig ander technisch communicatiemiddel).

| 11. | Bij een beroep tot nietigverklaring moet als bijlage een kopie van de bestreden handeling worden gevoegd, waarop die handeling als zodanig wordt aangeduid. |
| --- | --- |

11.

Bij een beroep tot nietigverklaring moet als bijlage een kopie van de bestreden handeling worden gevoegd, waarop die handeling als zodanig wordt aangeduid.

| 12. | Aanbevolen wordt, bij het verzoekschrift een samenvatting van de middelen en voornaamste argumenten te voegen om de griffie de opstelling van de in artikel 16, lid 6, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde mededeling in het Publicatieblad te vergemakkelijken. Deze samenvatting mag niet meer dan twee pagina’s bedragen. |
| --- | --- |

12.

Aanbevolen wordt, bij het verzoekschrift een samenvatting van de middelen en voornaamste argumenten te voegen om de griffie de opstelling van de in artikel 16, lid 6, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde mededeling in het Publicatieblad te vergemakkelijken. Deze samenvatting mag niet meer dan twee pagina’s bedragen.

| 13. | Aan het begin of het einde van het verzoekschrift moeten de conclusies van de verzoeker nauwkeurig worden geformuleerd. |
| --- | --- |

13.

Aan het begin of het einde van het verzoekschrift moeten de conclusies van de verzoeker nauwkeurig worden geformuleerd.

| 14. | Het inleidend gedeelte van het verzoekschrift moet worden gevolgd door een korte uiteenzetting van de feiten van het geschil. |
| --- | --- |

14.

Het inleidend gedeelte van het verzoekschrift moet worden gevolgd door een korte uiteenzetting van de feiten van het geschil.

| 15. | Het juridisch betoog moet worden opgebouwd overeenkomstig de aangevoerde middelen. Aanbevolen wordt, na de uiteenzetting van de feiten van het geschil een kort overzicht van de aangevoerde middelen te geven. |
| --- | --- |

15.

Het juridisch betoog moet worden opgebouwd overeenkomstig de aangevoerde middelen. Aanbevolen wordt, na de uiteenzetting van de feiten van het geschil een kort overzicht van de aangevoerde middelen te geven.

Het verweerschrift

| 16. | Het verweerschrift moet de in artikel 40, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering genoemde gegevens bevatten. |
| --- | --- |

16.

Het verweerschrift moet de in artikel 40, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering genoemde gegevens bevatten.

| 17. | Aan het begin van elk verweerschrift moet, naast het zaaknummer en de naam van de verzoeker, worden vermeld:






  1) | de naam en de woonplaats van de verwerende partij; |
| --- | --- | --- |

17.

Aan het begin van elk verweerschrift moet, naast het zaaknummer en de naam van de verzoeker, worden vermeld:

1)

de naam en de woonplaats van de verwerende partij;

| 2) | de naam en de hoedanigheid van de gemachtigde of de advocaat van de verwerende partij; |
| --- | --- |

2)

de naam en de hoedanigheid van de gemachtigde of de advocaat van de verwerende partij;

| 3) | de verklaringen betreffende domiciliekeuze te Luxemburg en/of instemming met betekening per telefax of met enig ander technisch communicatiemiddel (artikel 40, lid 1, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering). |
| --- | --- |

3)

de verklaringen betreffende domiciliekeuze te Luxemburg en/of instemming met betekening per telefax of met enig ander technisch communicatiemiddel (artikel 40, lid 1, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering).

| 18. | Aan het begin of het einde van elk verweerschrift moeten de conclusies van de verwerende partij nauwkeurig worden geformuleerd. |
| --- | --- |

18.

Aan het begin of het einde van elk verweerschrift moeten de conclusies van de verwerende partij nauwkeurig worden geformuleerd.

| 19. | Het betoog moet in de mate van het mogelijke worden opgebouwd overeenkomstig de in het verzoekschrift aangevoerde middelen. |
| --- | --- |

19.

Het betoog moet in de mate van het mogelijke worden opgebouwd overeenkomstig de in het verzoekschrift aangevoerde middelen.

| 20. | De feiten of het rechtskader worden in het verweerschrift slechts overgenomen voorzover de in het verzoekschrift gedane uiteenzetting daarvan wordt betwist of nadere toelichting vergt. Elke betwisting van de door de wederpartij gestelde feiten moet uitdrukkelijk worden geformuleerd en moet het betrokken feit nauwkeurig aangeven. |
| --- | --- |

20.

De feiten of het rechtskader worden in het verweerschrift slechts overgenomen voorzover de in het verzoekschrift gedane uiteenzetting daarvan wordt betwist of nadere toelichting vergt. Elke betwisting van de door de wederpartij gestelde feiten moet uitdrukkelijk worden geformuleerd en moet het betrokken feit nauwkeurig aangeven.

De repliek en de dupliek

| 21. | In de memories van repliek en van dupliek worden de feiten of het rechtskader slechts overgenomen voorzover de uiteenzetting die in de voorafgaande memories daarvan is gegeven, wordt betwist of, uitzonderlijk, nadere toelichting vergt. Elke betwisting moet uitdrukkelijk gebeuren met nauwkeurige vermelding van het element, feitelijk of rechtens, waarom het gaat. |
| --- | --- |

21.

In de memories van repliek en van dupliek worden de feiten of het rechtskader slechts overgenomen voorzover de uiteenzetting die in de voorafgaande memories daarvan is gegeven, wordt betwist of, uitzonderlijk, nadere toelichting vergt. Elke betwisting moet uitdrukkelijk gebeuren met nauwkeurige vermelding van het element, feitelijk of rechtens, waarom het gaat.

De memorie in interventie

| 22. | In de memorie in interventie mogen slechts argumenten naar voren worden gebracht die niet zijn aangevoerd door de partij ter ondersteuning van de conclusies waarvan wordt geïntervenieerd. Een gewone verwijzing naar de andere argumenten volstaat.
  In de memorie in interventie worden de feiten of het rechtskader slechts overgenomen voorzover de uiteenzetting die in de memories van de partijen daarvan is gegeven, wordt betwist of nadere toelichting vergt. Elke betwisting moet uitdrukkelijk gebeuren met nauwkeurige vermelding van het element, feitelijk of rechtens, waarom het gaat. |
| --- | --- |

22.

In de memorie in interventie mogen slechts argumenten naar voren worden gebracht die niet zijn aangevoerd door de partij ter ondersteuning van de conclusies waarvan wordt geïntervenieerd. Een gewone verwijzing naar de andere argumenten volstaat.

In de memorie in interventie worden de feiten of het rechtskader slechts overgenomen voorzover de uiteenzetting die in de memories van de partijen daarvan is gegeven, wordt betwist of nadere toelichting vergt. Elke betwisting moet uitdrukkelijk gebeuren met nauwkeurige vermelding van het element, feitelijk of rechtens, waarom het gaat.

B.   Hogere voorzieningen

Het verzoekschrift in hogere voorziening

| 23. | Het verzoekschrift in hogere voorziening moet de in artikel 112, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering genoemde gegevens bevatten. |
| --- | --- |

23.

Het verzoekschrift in hogere voorziening moet de in artikel 112, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering genoemde gegevens bevatten.

| 24. | Aan het begin van elk verzoekschrift in hogere voorziening moet worden vermeld:






  1) | de naam en de woonplaats van de rekwirant; |
| --- | --- | --- |

24.

Aan het begin van elk verzoekschrift in hogere voorziening moet worden vermeld:

1)

de naam en de woonplaats van de rekwirant;

| 2) | de naam en de hoedanigheid van de gemachtigde of de advocaat van de rekwirant; |
| --- | --- |

2)

de naam en de hoedanigheid van de gemachtigde of de advocaat van de rekwirant;

| 3) | de beslissing van het Gerecht waartegen de hogere voorziening is gericht (aard, formatie van het Gerecht, datum en nummer van de zaak) en de partijen in de procedure voor het Gerecht; |
| --- | --- |

3)

de beslissing van het Gerecht waartegen de hogere voorziening is gericht (aard, formatie van het Gerecht, datum en nummer van de zaak) en de partijen in de procedure voor het Gerecht;

| 4) | de datum waarop de beslissing van het Gerecht aan de rekwirant is betekend; |
| --- | --- |

4)

de datum waarop de beslissing van het Gerecht aan de rekwirant is betekend;

| 5) | de verklaringen betreffende domiciliekeuze te Luxemburg en/of instemming met betekening per telefax of met enig ander technisch communicatiemiddel. |
| --- | --- |

5)

de verklaringen betreffende domiciliekeuze te Luxemburg en/of instemming met betekening per telefax of met enig ander technisch communicatiemiddel.

| 25. | Bij het verzoekschrift moet als bijlage een kopie worden gevoegd van de beslissing van het Gerecht waartegen de hogere voorziening is gericht. |
| --- | --- |

25.

Bij het verzoekschrift moet als bijlage een kopie worden gevoegd van de beslissing van het Gerecht waartegen de hogere voorziening is gericht.

| 26. | Aanbevolen wordt, bij het verzoekschrift in hogere voorziening een samenvatting van de middelen en voornaamste argumenten te voegen om de opstelling van de in artikel 16, lid 6, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde mededeling in het Publicatieblad te vergemakkelijken. Deze samenvatting mag niet meer dan twee pagina’s bedragen. |
| --- | --- |

26.

Aanbevolen wordt, bij het verzoekschrift in hogere voorziening een samenvatting van de middelen en voornaamste argumenten te voegen om de opstelling van de in artikel 16, lid 6, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde mededeling in het Publicatieblad te vergemakkelijken. Deze samenvatting mag niet meer dan twee pagina’s bedragen.

| 27. | Aan het begin of het einde van het verzoekschrift moeten de conclusies van de rekwirant nauwkeurig worden geformuleerd (artikel 113, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering). |
| --- | --- |

27.

Aan het begin of het einde van het verzoekschrift moeten de conclusies van de rekwirant nauwkeurig worden geformuleerd (artikel 113, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering).

| 28. | Het is in de regel niet nodig de antecedenten en het voorwerp van het geschil te beschrijven; verwijzing naar de beslissing van het Gerecht volstaat. |
| --- | --- |

28.

Het is in de regel niet nodig de antecedenten en het voorwerp van het geschil te beschrijven; verwijzing naar de beslissing van het Gerecht volstaat.

| 29. | Het juridisch betoog moet worden opgebouwd overeenkomstig de ter ondersteuning van de hogere voorziening aangevoerde middelen, met name de gestelde onjuiste rechtsopvattingen. Aanbevolen wordt, aan het begin van het verzoekschrift een kort overzicht van deze middelen te geven. |
| --- | --- |

29.

Het juridisch betoog moet worden opgebouwd overeenkomstig de ter ondersteuning van de hogere voorziening aangevoerde middelen, met name de gestelde onjuiste rechtsopvattingen. Aanbevolen wordt, aan het begin van het verzoekschrift een kort overzicht van deze middelen te geven.

Memorie van antwoord

| 30. | De memorie van antwoord moet de in artikel 115, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering genoemde gegevens bevatten. |
| --- | --- |

30.

De memorie van antwoord moet de in artikel 115, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering genoemde gegevens bevatten.

| 31. | Aan het begin van elke memorie van antwoord moet, benevens het zaaknummer en de aanduiding van de rekwirant, worden vermeld:






  1) | de naam en de woonplaats van de partij die de memorie indient; |
| --- | --- | --- |

31.

Aan het begin van elke memorie van antwoord moet, benevens het zaaknummer en de aanduiding van de rekwirant, worden vermeld:

1)

de naam en de woonplaats van de partij die de memorie indient;

| 2) | de naam en de hoedanigheid van de gemachtigde of de advocaat die voor deze partij optreedt; |
| --- | --- |

2)

de naam en de hoedanigheid van de gemachtigde of de advocaat die voor deze partij optreedt;

| 3) | de datum waarop de hogere voorziening aan deze partij is betekend; |
| --- | --- |

3)

de datum waarop de hogere voorziening aan deze partij is betekend;

| 4) | de verklaringen betreffende domiciliekeuze te Luxemburg en/of instemming met betekening per telefax of met enig ander technisch communicatiemiddel. |
| --- | --- |

4)

de verklaringen betreffende domiciliekeuze te Luxemburg en/of instemming met betekening per telefax of met enig ander technisch communicatiemiddel.

| 32. | Aan het begin of het einde van de memorie van antwoord moeten de conclusies van de partij die de memorie indient, nauwkeurig worden geformuleerd. |
| --- | --- |

32.

Aan het begin of het einde van de memorie van antwoord moeten de conclusies van de partij die de memorie indient, nauwkeurig worden geformuleerd.

| 33. | Wanneer in de memorie van antwoord tot gehele of gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van het Gerecht wordt geconcludeerd op grond van een middel dat in de hogere voorziening niet is aangevoerd, dient dit in het opschrift van de memorie te worden gepreciseerd („memorie van antwoord met incidentele hogere voorziening”). |
| --- | --- |

33.

Wanneer in de memorie van antwoord tot gehele of gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van het Gerecht wordt geconcludeerd op grond van een middel dat in de hogere voorziening niet is aangevoerd, dient dit in het opschrift van de memorie te worden gepreciseerd („memorie van antwoord met incidentele hogere voorziening”).

| 34. | Het juridisch betoog moet in de mate van het mogelijke worden opgebouwd overeenkomstig de door rekwirant aangevoerde middelen, en/of, in voorkomend geval, overeenkomstig de bij wege van incidentele hogere voorziening aangevoerde middelen. |
| --- | --- |

34.

Het juridisch betoog moet in de mate van het mogelijke worden opgebouwd overeenkomstig de door rekwirant aangevoerde middelen, en/of, in voorkomend geval, overeenkomstig de bij wege van incidentele hogere voorziening aangevoerde middelen.

| 35. | Aangezien de feiten of het rechtskader reeds in het bestreden arrest zijn weergegeven, worden zij in de memorie van antwoord slechts zeer uitzonderlijk overgenomen voorzover de uiteenzetting die in het verzoekschrift in hogere voorziening daarvan is gegeven, wordt betwist of nadere toelichting vergt. Elke betwisting moet uitdrukkelijk gebeuren met nauwkeurige vermelding van het element, feitelijk of rechtens, waarom het gaat. |
| --- | --- |

35.

Aangezien de feiten of het rechtskader reeds in het bestreden arrest zijn weergegeven, worden zij in de memorie van antwoord slechts zeer uitzonderlijk overgenomen voorzover de uiteenzetting die in het verzoekschrift in hogere voorziening daarvan is gegeven, wordt betwist of nadere toelichting vergt. Elke betwisting moet uitdrukkelijk gebeuren met nauwkeurige vermelding van het element, feitelijk of rechtens, waarom het gaat.

De repliek en de dupliek

| 36. | In de memories van repliek en van dupliek worden de feiten of het rechtskader in de regel niet overgenomen. Elke betwisting moet uitdrukkelijk gebeuren met nauwkeurige vermelding van het element, feitelijk of rechtens, waarom het gaat. |
| --- | --- |

36.

In de memories van repliek en van dupliek worden de feiten of het rechtskader in de regel niet overgenomen. Elke betwisting moet uitdrukkelijk gebeuren met nauwkeurige vermelding van het element, feitelijk of rechtens, waarom het gaat.

De memorie in interventie

| 37. | In de memorie in interventie mogen slechts argumenten naar voren worden gebracht die niet zijn aangevoerd door de partij ter ondersteuning van de conclusies waarvan wordt geïntervenieerd. Een gewone verwijzing naar de andere argumenten volstaat.
  In de memorie in interventie worden de feiten of het rechtskader slechts overgenomen voorzover de uiteenzetting die in de memories van de partijen daarvan is gegeven, wordt betwist of nadere toelichting vergt. Elke betwisting moet uitdrukkelijk gebeuren met nauwkeurige vermelding van het element, feitelijk of rechtens, waarom het gaat. |
| --- | --- |

37.

In de memorie in interventie mogen slechts argumenten naar voren worden gebracht die niet zijn aangevoerd door de partij ter ondersteuning van de conclusies waarvan wordt geïntervenieerd. Een gewone verwijzing naar de andere argumenten volstaat.

In de memorie in interventie worden de feiten of het rechtskader slechts overgenomen voorzover de uiteenzetting die in de memories van de partijen daarvan is gegeven, wordt betwist of nadere toelichting vergt. Elke betwisting moet uitdrukkelijk gebeuren met nauwkeurige vermelding van het element, feitelijk of rechtens, waarom het gaat.

DE OVERLEGGING VAN BIJLAGEN BIJ DE MEMORIES

| 38. | Het aan het Hof voorgelegde juridische betoog moet in de memories staan en niet alleen in de bijlagen. |
| --- | --- |

38.

Het aan het Hof voorgelegde juridische betoog moet in de memories staan en niet alleen in de bijlagen.

| 39. | Alleen de stukken die in de tekst van een memorie worden genoemd en noodzakelijk zijn om de inhoud ervan te bewijzen of te verduidelijken, dienen als bijlage bij deze memorie te worden gevoegd. |
| --- | --- |

39.

Alleen de stukken die in de tekst van een memorie worden genoemd en noodzakelijk zijn om de inhoud ervan te bewijzen of te verduidelijken, dienen als bijlage bij deze memorie te worden gevoegd.

| 40. | De bijlagen worden slechts aanvaard wanneer zij vergezeld gaan van een staat (artikel 37, lid 4, van het Reglement voor de procesvoering) waarop voor elk als bijlage overgelegd stuk wordt aangegeven:






  1) | het nummer van de bijlage; |
| --- | --- | --- |

40.

De bijlagen worden slechts aanvaard wanneer zij vergezeld gaan van een staat (artikel 37, lid 4, van het Reglement voor de procesvoering) waarop voor elk als bijlage overgelegd stuk wordt aangegeven:

1)

het nummer van de bijlage;

| 2) | een korte beschrijving van de bijlage met aanduiding van de aard ervan (bijvoorbeeld: „brief” met vermelding van de datum, de auteur, de geadresseerde en het aantal pagina’s); |
| --- | --- |

2)

een korte beschrijving van de bijlage met aanduiding van de aard ervan (bijvoorbeeld: „brief” met vermelding van de datum, de auteur, de geadresseerde en het aantal pagina’s);

| 3) | de pagina van de memorie waarop en het nummer van de alinea waarin het stuk als over te leggen bijlage wordt genoemd. |
| --- | --- |

3)

de pagina van de memorie waarop en het nummer van de alinea waarin het stuk als over te leggen bijlage wordt genoemd.

| 41. | Kopieën van rechterlijke beslissingen, van rechtsleer of van wetgeving die als bijlage bij een memorie worden overgelegd om het Hof van dienst te zijn, moeten van de andere bijlagen worden gescheiden. |
| --- | --- |

41.

Kopieën van rechterlijke beslissingen, van rechtsleer of van wetgeving die als bijlage bij een memorie worden overgelegd om het Hof van dienst te zijn, moeten van de andere bijlagen worden gescheiden.

| 42. | Elke verwijzing naar een overgelegd stuk vermeldt het op de staat van bijlagen vermelde nummer en de memorie samen met dewelke het is overgelegd. Wanneer in het kader van een hogere voorziening het document reeds aan het Gerecht is overgelegd, dienen ook de voor het Gerecht gebruikte identificatiegegevens te worden vermeld. |
| --- | --- |

42.

Elke verwijzing naar een overgelegd stuk vermeldt het op de staat van bijlagen vermelde nummer en de memorie samen met dewelke het is overgelegd. Wanneer in het kader van een hogere voorziening het document reeds aan het Gerecht is overgelegd, dienen ook de voor het Gerecht gebruikte identificatiegegevens te worden vermeld.

HET OPSTELLEN EN DE LENGTE VAN DE MEMORIES

| 43. | Met het oog op een snelle procesvoering dient de opsteller van een memorie met name rekening te houden met het volgende:






  — | de memorie vormt de basis voor het bestuderen van het dossier en ter vergemakkelijking daarvan dient zij gestructureerd en bondig te zijn en mag zij geen herhalingen bevatten; |
| --- | --- | --- |

43.

Met het oog op een snelle procesvoering dient de opsteller van een memorie met name rekening te houden met het volgende:

—

de memorie vormt de basis voor het bestuderen van het dossier en ter vergemakkelijking daarvan dient zij gestructureerd en bondig te zijn en mag zij geen herhalingen bevatten;

| — | de memorie zal in de regel worden vertaald en om het vertalen te vergemakkelijken en tot een zo getrouw mogelijke vertaling te komen wordt aanbevolen, eenvoudige zinnen en een eenvoudige en nauwkeurige woordenschat te gebruiken; |
| --- | --- |

—

de memorie zal in de regel worden vertaald en om het vertalen te vergemakkelijken en tot een zo getrouw mogelijke vertaling te komen wordt aanbevolen, eenvoudige zinnen en een eenvoudige en nauwkeurige woordenschat te gebruiken;

| — | de tijd die voor de vertaling en voor het bestuderen van het dossier nodig is, hangt af van de lengte van de memories; naarmate de memories korter zijn, kan de zaak sneller worden afgedaan. |
| --- | --- |

—

de tijd die voor de vertaling en voor het bestuderen van het dossier nodig is, hangt af van de lengte van de memories; naarmate de memories korter zijn, kan de zaak sneller worden afgedaan.

| 44. | De ervaring van het Hof leert dat een nuttige memorie, behoudens bijzondere omstandigheden, niet meer dan 10 à 15 pagina’s in beslag behoeft te nemen, en een repliek, een dupliek en een memorie van antwoord niet meer dan 5 à 10 pagina’s. |
| --- | --- |

44.

De ervaring van het Hof leert dat een nuttige memorie, behoudens bijzondere omstandigheden, niet meer dan 10 à 15 pagina’s in beslag behoeft te nemen, en een repliek, een dupliek en een memorie van antwoord niet meer dan 5 à 10 pagina’s.

HET VERZOEK OM VOLGENS DE VERSNELDE PROCEDURE UITSPRAAK TE DOEN

| 45. | De partij die overeenkomstig artikel 62 bis van het Reglement voor de procesvoering bij afzonderlijke akte verzoekt dat het Hof volgens een versnelde procedure uitspraak doet, moet kort aangeven waarom de zaak bijzonder spoedeisend is. Een dergelijk verzoek mag, behoudens bijzondere omstandigheden, niet meer dan 5 pagina’s in beslag nemen. |
| --- | --- |

45.

De partij die overeenkomstig artikel 62 bis van het Reglement voor de procesvoering bij afzonderlijke akte verzoekt dat het Hof volgens een versnelde procedure uitspraak doet, moet kort aangeven waarom de zaak bijzonder spoedeisend is. Een dergelijk verzoek mag, behoudens bijzondere omstandigheden, niet meer dan 5 pagina’s in beslag nemen.

| 46. | Omdat de versnelde procedure grotendeels een mondelinge procedure is, dient de partij die daarom verzoekt, haar memorie te beperken tot een summiere uiteenzetting van de aangevoerde middelen. Een dergelijke memorie mag, behoudens bijzondere omstandigheden, niet meer dan 10 pagina’s in beslag te nemen. |
| --- | --- |

46.

Omdat de versnelde procedure grotendeels een mondelinge procedure is, dient de partij die daarom verzoekt, haar memorie te beperken tot een summiere uiteenzetting van de aangevoerde middelen. Een dergelijke memorie mag, behoudens bijzondere omstandigheden, niet meer dan 10 pagina’s in beslag te nemen.

DE VERZOEKEN OM IN HOGERE VOORZIENING EEN MEMORIE VAN REPLIEK TE MOGEN INDIENEN

| 47. | De president kan, na een desbetreffend verzoek, de indiening van een memorie van repliek toestaan wanneer zulks noodzakelijk is om de rekwirant in staat te stellen zijn standpunt te verdedigen dan wel om de beslissing in hogere voorziening voor te bereiden.
  Een dergelijk verzoek mag, behoudens bijzondere omstandigheden, niet meer dan 2 à 3 pagina’s in beslag nemen. Het dient een summiere uiteenzetting te bevatten van de specifieke redenen waarom de rekwirant een repliek noodzakelijk acht. Het verzoek dient begrijpelijk te zijn op zichzelf, zonder dat het nodig is het verzoekschrift in hogere voorziening of de memorie van antwoord erbij te nemen. |
| --- | --- |

47.

De president kan, na een desbetreffend verzoek, de indiening van een memorie van repliek toestaan wanneer zulks noodzakelijk is om de rekwirant in staat te stellen zijn standpunt te verdedigen dan wel om de beslissing in hogere voorziening voor te bereiden.

Een dergelijk verzoek mag, behoudens bijzondere omstandigheden, niet meer dan 2 à 3 pagina’s in beslag nemen. Het dient een summiere uiteenzetting te bevatten van de specifieke redenen waarom de rekwirant een repliek noodzakelijk acht. Het verzoek dient begrijpelijk te zijn op zichzelf, zonder dat het nodig is het verzoekschrift in hogere voorziening of de memorie van antwoord erbij te nemen.

DE VERZOEKEN OM EEN PLEITZITTING

| 48. | Het Hof kan beslissen, geen pleitzitting te organiseren wanneer geen enkele partij heeft gevraagd om in haar mondelinge opmerkingen te worden gehoord (artikelen 44 bis en 120 van het Reglement voor de procesvoering). In de praktijk wordt zelden een zitting georganiseerd zonder een dergelijk verzoek.
  In haar verzoek moet de partij aangeven om welke redenen zij wenst te worden gehoord. Deze motivering moet voortvloeien uit een concrete beoordeling van het nut van een pleitzitting voor de betrokken partij en aangeven welke elementen van het dossier of het betoog volgens deze partij op een pleitzitting nader moeten worden uitgewerkt of omstandiger moeten worden weerlegd. Een algemene verwijzing naar het belang van de zaak of van de te beslechten punten is onvoldoende. |
| --- | --- |

48.

Het Hof kan beslissen, geen pleitzitting te organiseren wanneer geen enkele partij heeft gevraagd om in haar mondelinge opmerkingen te worden gehoord (artikelen 44 bis en 120 van het Reglement voor de procesvoering). In de praktijk wordt zelden een zitting georganiseerd zonder een dergelijk verzoek.

In haar verzoek moet de partij aangeven om welke redenen zij wenst te worden gehoord. Deze motivering moet voortvloeien uit een concrete beoordeling van het nut van een pleitzitting voor de betrokken partij en aangeven welke elementen van het dossier of het betoog volgens deze partij op een pleitzitting nader moeten worden uitgewerkt of omstandiger moeten worden weerlegd. Een algemene verwijzing naar het belang van de zaak of van de te beslechten punten is onvoldoende.

DE VOORBEREIDING EN HET VERLOOP VAN DE PLEITZITTINGEN

| 49. | Vóór het begin van de zitting worden de gemachtigden of advocaten uitgenodigd voor een kort onderhoud met de formatie van het Hof om de zitting te organiseren. Tijdens dat onderhoud kunnen de rechter-rapporteur en de advocaat-generaal preciseren welke punten zij in de pleidooien behandeld wensen te zien. |
| --- | --- |

49.

Vóór het begin van de zitting worden de gemachtigden of advocaten uitgenodigd voor een kort onderhoud met de formatie van het Hof om de zitting te organiseren. Tijdens dat onderhoud kunnen de rechter-rapporteur en de advocaat-generaal preciseren welke punten zij in de pleidooien behandeld wensen te zien.

| 50. | De pleidooien voor het Hof in voltallige zitting, voor de grote kamer en voor een kamer met vijf rechters mogen maximaal 30 minuten duren, de pleidooien voor een kamer met drie rechters maximaal 15 minuten. Het pleidooi van een interveniënt mag, ongeacht de formatie van het Hof, maximaal 15 minuten duren.
  Een verlenging van deze maximumspreektijd kan bij wijze van uitzondering worden toegestaan op een omstandig gemotiveerd verzoek aan de president van de betrokken formatie. Een dergelijk verzoek moet zo vroeg mogelijk bij het Hof worden ingediend en kan slechts in aanmerking worden genomen wanneer het uiterlijk twee weken vóór de zitting bij het Hof binnenkomt.
  In de oproep voor de zitting wordt de gemachtigden en de advocaten verzocht, de vermoedelijke duur van hun pleidooien aan de griffie mee te delen. Deze gegevens dienen om de werkzaamheden van het Hof en van de kamers te plannen, en de opgegeven spreektijd mag niet worden overschreden. |
| --- | --- |

50.

De pleidooien voor het Hof in voltallige zitting, voor de grote kamer en voor een kamer met vijf rechters mogen maximaal 30 minuten duren, de pleidooien voor een kamer met drie rechters maximaal 15 minuten. Het pleidooi van een interveniënt mag, ongeacht de formatie van het Hof, maximaal 15 minuten duren.

Een verlenging van deze maximumspreektijd kan bij wijze van uitzondering worden toegestaan op een omstandig gemotiveerd verzoek aan de president van de betrokken formatie. Een dergelijk verzoek moet zo vroeg mogelijk bij het Hof worden ingediend en kan slechts in aanmerking worden genomen wanneer het uiterlijk twee weken vóór de zitting bij het Hof binnenkomt.

In de oproep voor de zitting wordt de gemachtigden en de advocaten verzocht, de vermoedelijke duur van hun pleidooien aan de griffie mee te delen. Deze gegevens dienen om de werkzaamheden van het Hof en van de kamers te plannen, en de opgegeven spreektijd mag niet worden overschreden.

| 51. | De schrifturen verstrekken de zetelende rechters en de advocaat-generaal reeds een goede kennis van de zaak, het voorwerp ervan en de middelen en argumenten van partijen. Het doel van het pleidooi is niet het standpunt van een partij nogmaals voor te dragen, maar de punten toe te lichten die de gemachtigde of de advocaat bijzonder belangrijk vindt, met name de punten die in het eventuele verzoek om een pleitzitting zijn vermeld (zie hierboven punt 48). Herhaling van wat reeds in de memories staat, moet worden vermeden; het volstaat, tijdens het pleidooi naar de memories te verwijzen indien dit nodig is.
  Aanbevolen wordt, bij het begin van het pleidooi het plan ervan aan te geven. |
| --- | --- |

51.

De schrifturen verstrekken de zetelende rechters en de advocaat-generaal reeds een goede kennis van de zaak, het voorwerp ervan en de middelen en argumenten van partijen. Het doel van het pleidooi is niet het standpunt van een partij nogmaals voor te dragen, maar de punten toe te lichten die de gemachtigde of de advocaat bijzonder belangrijk vindt, met name de punten die in het eventuele verzoek om een pleitzitting zijn vermeld (zie hierboven punt 48). Herhaling van wat reeds in de memories staat, moet worden vermeden; het volstaat, tijdens het pleidooi naar de memories te verwijzen indien dit nodig is.

Aanbevolen wordt, bij het begin van het pleidooi het plan ervan aan te geven.

| 52. | De leden van de formatie van het Hof volgen de pleidooien zeer vaak via simultaanvertolking. Om het tolken mogelijk te maken moet in een normaal, niet te snel tempo worden gesproken en dienen korte en eenvoudige zinnen te worden gebruikt.
  Ontraden wordt, een vooraf opgestelde tekst voor te lezen. Het verdient de voorkeur, op basis van goed gestructureerde nota’s te spreken. Wanneer het pleidooi evenwel schriftelijk wordt voorbereid, mag bij het opstellen van de tekst niet uit het oog worden verloren dat deze tekst mondeling zal worden voorgedragen; hij moet een mondelinge uiteenzetting derhalve zo dicht mogelijk benaderen. Om het werk van de tolken te vergemakkelijken wordt de gemachtigden en de advocaten verzocht, de eventuele tekst of schriftelijke voorbereiding van hun pleidooi vooraf per telefax aan de Tolkendienst toe te sturen ((352) 4303-3697). |
| --- | --- |

52.

De leden van de formatie van het Hof volgen de pleidooien zeer vaak via simultaanvertolking. Om het tolken mogelijk te maken moet in een normaal, niet te snel tempo worden gesproken en dienen korte en eenvoudige zinnen te worden gebruikt.

Ontraden wordt, een vooraf opgestelde tekst voor te lezen. Het verdient de voorkeur, op basis van goed gestructureerde nota’s te spreken. Wanneer het pleidooi evenwel schriftelijk wordt voorbereid, mag bij het opstellen van de tekst niet uit het oog worden verloren dat deze tekst mondeling zal worden voorgedragen; hij moet een mondelinge uiteenzetting derhalve zo dicht mogelijk benaderen. Om het werk van de tolken te vergemakkelijken wordt de gemachtigden en de advocaten verzocht, de eventuele tekst of schriftelijke voorbereiding van hun pleidooi vooraf per telefax aan de Tolkendienst toe te sturen ((352) 4303-3697).

Gedaan te Luxemburg, 15 oktober 2004.

---

(1)

| Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen |
| --- |
| L-2925 LUXEMBURG |

Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

L-2925 LUXEMBURG

---

II Besluiten waarvan de publicatie niet voorwaarde is voor de toepassing

Commissie

| 8.12.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 361/21 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 361/21

---

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 10 december 2003

betreffende de steunmaatregelen van Frankrijk ten behoeve van France 2 en France 3

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 4497)

(Slechts de tekst in de Franse taal is authentiek)

(Voor de EER relevante tekst)

(2004/838/EG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 88, lid 2, eerste alinea,

Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en met name op artikel 62, lid 1, onder a),

Na de belanghebbenden overeenkomstig de genoemde artikelen te hebben aangemaand hun opmerkingen kenbaar te maken (1) en gezien deze opmerkingen,

Overwegende hetgeen volgt:

I.   PROCEDURE

| (1) | Op 10 maart 1993 diende Télévision Française 1 SA (hierna TF1) bij de Commissie een klacht in betreffende de financierings- en exploitatiewijze van de publieke omroepen France 2 en France 3 (2). In deze klacht wordt inbreuk op artikel 81, artikel 86, lid 1, en artikel 87 van het EG-Verdrag aangevoerd. |
| --- | --- |

(1)

Op 10 maart 1993 diende Télévision Française 1 SA (hierna TF1) bij de Commissie een klacht in betreffende de financierings- en exploitatiewijze van de publieke omroepen France 2 en France 3 (2). In deze klacht wordt inbreuk op artikel 81, artikel 86, lid 1, en artikel 87 van het EG-Verdrag aangevoerd.

| (2) | Op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag is TF1 van oordeel dat France 2 en France 3 een aantal onderling afgestemde gedragingen hebben uitgevoerd die een beperking van de mededinging tot doel of gevolg hadden. Op grond van artikel 86 van het EG-Verdrag stelt TF1 dat de Franse staat maatregelen handhaaft die strijdig zijn met het beginsel van gelijke behandeling van openbare en particuliere ondernemingen, alsook maatregelen die mededingingsbeperkende afspraken opleggen of aanmoedigen. Op grond van artikel 87 van het EG-Verdrag beweert TF1 ten slotte dat de omroepbijdragen, de verschillende subsidies en kapitaalinjecties, alsmede het toestaan van tekorten ten gunste van France 2 en France 3 in het begin van de jaren negentig staatssteun vormen. Ook het feit dat de Hoge Raad voor audiovisuele media (Conseil supérieur de l’audiovisuel, hierna „CSA” genoemd) aan de publieke omroepen geen geldboetes kan opleggen, wordt door TF1 beschouwd als een maatregel waarvan het effect overeenkomt met dat van staatssteun. TF1 is van oordeel dat de publieke omroepen zich dankzij deze steunmaatregelen van de staat niet hoefden te bekommeren om normale rentabiliteitsvereisten en dus meer konden bieden voor televisierechten en kunstmatig lage of lokprijzen konden vragen voor de verkoop van reclametijd en sponsoringactiviteiten. |
| --- | --- |

(2)

Op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag is TF1 van oordeel dat France 2 en France 3 een aantal onderling afgestemde gedragingen hebben uitgevoerd die een beperking van de mededinging tot doel of gevolg hadden. Op grond van artikel 86 van het EG-Verdrag stelt TF1 dat de Franse staat maatregelen handhaaft die strijdig zijn met het beginsel van gelijke behandeling van openbare en particuliere ondernemingen, alsook maatregelen die mededingingsbeperkende afspraken opleggen of aanmoedigen. Op grond van artikel 87 van het EG-Verdrag beweert TF1 ten slotte dat de omroepbijdragen, de verschillende subsidies en kapitaalinjecties, alsmede het toestaan van tekorten ten gunste van France 2 en France 3 in het begin van de jaren negentig staatssteun vormen. Ook het feit dat de Hoge Raad voor audiovisuele media (Conseil supérieur de l’audiovisuel, hierna „CSA” genoemd) aan de publieke omroepen geen geldboetes kan opleggen, wordt door TF1 beschouwd als een maatregel waarvan het effect overeenkomt met dat van staatssteun. TF1 is van oordeel dat de publieke omroepen zich dankzij deze steunmaatregelen van de staat niet hoefden te bekommeren om normale rentabiliteitsvereisten en dus meer konden bieden voor televisierechten en kunstmatig lage of lokprijzen konden vragen voor de verkoop van reclametijd en sponsoringactiviteiten.

| (3) | Op 16 juli 1993 zond de Commissie een verzoek om inlichtingen aan TF1, dat hier bij brief van 30 september 1993 gevolg aan gaf. Op 12 augustus 1993 werd een verzoek om inlichtingen gezonden aan de Franse autoriteiten, die hierop bij brief van 9 december 1993 reageerden. |
| --- | --- |

(3)

Op 16 juli 1993 zond de Commissie een verzoek om inlichtingen aan TF1, dat hier bij brief van 30 september 1993 gevolg aan gaf. Op 12 augustus 1993 werd een verzoek om inlichtingen gezonden aan de Franse autoriteiten, die hierop bij brief van 9 december 1993 reageerden.

| (4) | Op 17 maart 1994 zond TF1 de Commissie een brief waarin het nogmaals de belangrijkste elementen van de klacht opsomde. |
| --- | --- |

(4)

Op 17 maart 1994 zond TF1 de Commissie een brief waarin het nogmaals de belangrijkste elementen van de klacht opsomde.

| (5) | Bij brief van 23 september 1994 en in een document van 12 december 1994 verstrekte TF1 aanvullende inlichtingen. In dezelfde periode vonden verschillende ontmoetingen tussen vertegenwoordigers van de Commissie en vertegenwoordigers van TF1 plaats. |
| --- | --- |

(5)

Bij brief van 23 september 1994 en in een document van 12 december 1994 verstrekte TF1 aanvullende inlichtingen. In dezelfde periode vonden verschillende ontmoetingen tussen vertegenwoordigers van de Commissie en vertegenwoordigers van TF1 plaats.

| (6) | In een brief van 9 juni 1995 uitte TF1 zijn bezorgdheid over het onderzoek van de klacht. De Commissie antwoordde bij brief van 5 juli 1995 dat zij nog niet beschikte over de resultaten van het onderzoek dat zij liet verrichten naar de problematiek van de financiering van de openbaretelevisiesector in alle lidstaten. |
| --- | --- |

(6)

In een brief van 9 juni 1995 uitte TF1 zijn bezorgdheid over het onderzoek van de klacht. De Commissie antwoordde bij brief van 5 juli 1995 dat zij nog niet beschikte over de resultaten van het onderzoek dat zij liet verrichten naar de problematiek van de financiering van de openbaretelevisiesector in alle lidstaten.

| (7) | Bij brief van 3 oktober 1995 maande TF1 de Commissie aan maatregelen te nemen. Deze laatste liet verweerster bij brief van 11 december 1995 weten dat zij de Franse autoriteiten bij brief van 21 november 1995 om aanvullende inlichtingen had verzocht. In een document d.d. 27 november 1995 verstrekte TF1 meer informatie. |
| --- | --- |

(7)

Bij brief van 3 oktober 1995 maande TF1 de Commissie aan maatregelen te nemen. Deze laatste liet verweerster bij brief van 11 december 1995 weten dat zij de Franse autoriteiten bij brief van 21 november 1995 om aanvullende inlichtingen had verzocht. In een document d.d. 27 november 1995 verstrekte TF1 meer informatie.

| (8) | Op 2 februari 1996 stelde TF1 bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen beroep wegens nalaten tegen de Commissie in. |
| --- | --- |

(8)

Op 2 februari 1996 stelde TF1 bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen beroep wegens nalaten tegen de Commissie in.

| (9) | Bij brief van 16 februari 1996 gaven de Franse autoriteiten gevolg aan het verzoek om inlichtingen dat hen op 21 november 1995 was gezonden. Bij brieven van 22 februari, 28 juni, 4 en 18 oktober 1996 deed de Commissie de Franse autoriteiten nieuwe informatieverzoeken toekomen, waarop deze bij verschillende brieven en faxen d.d. 21 maart, 28 maart, 12 april, 18 juli en 20 december 1996 antwoordde. |
| --- | --- |

(9)

Bij brief van 16 februari 1996 gaven de Franse autoriteiten gevolg aan het verzoek om inlichtingen dat hen op 21 november 1995 was gezonden. Bij brieven van 22 februari, 28 juni, 4 en 18 oktober 1996 deed de Commissie de Franse autoriteiten nieuwe informatieverzoeken toekomen, waarop deze bij verschillende brieven en faxen d.d. 21 maart, 28 maart, 12 april, 18 juli en 20 december 1996 antwoordde.

| (10) | Bij brief van 10 maart 1997 diende TF1 een bijkomende klacht bij de Commissie in. |
| --- | --- |

(10)

Bij brief van 10 maart 1997 diende TF1 een bijkomende klacht bij de Commissie in.

| (11) | In een aan TF1 gerichte brief van 15 mei 1997 stelde de Commissie dat geen van de overheidsmaatregelen een inbreuk vormde op artikel 86 juncto artikelen 81 en 82 van het EG-Verdrag. |
| --- | --- |

(11)

In een aan TF1 gerichte brief van 15 mei 1997 stelde de Commissie dat geen van de overheidsmaatregelen een inbreuk vormde op artikel 86 juncto artikelen 81 en 82 van het EG-Verdrag.

| (12) | Bij brief van 21 oktober 1997 verstrekten de Franse autoriteiten de Commissie nadere inlichtingen. |
| --- | --- |

(12)

Bij brief van 21 oktober 1997 verstrekten de Franse autoriteiten de Commissie nadere inlichtingen.

| (13) | Op 10 juli 1998 vond een vergadering van de Commissie en TF1 plaats. |
| --- | --- |

(13)

Op 10 juli 1998 vond een vergadering van de Commissie en TF1 plaats.

| (14) | Bij beschikking van 2 februari 1999 verwierp de Commissie de in de klacht van TF1 voorgedragen middelen, die op de artikelen 81 en 82 van het EG-Verdrag waren gebaseerd. |
| --- | --- |

(14)

Bij beschikking van 2 februari 1999 verwierp de Commissie de in de klacht van TF1 voorgedragen middelen, die op de artikelen 81 en 82 van het EG-Verdrag waren gebaseerd.

| (15) | Op 26 februari 1999 gelastte de Commissie de Franse autoriteiten informatie te verstrekken. Bij brief van 29 april 1999 gaven de Franse autoriteiten gevolg aan dat bevel. |
| --- | --- |

(15)

Op 26 februari 1999 gelastte de Commissie de Franse autoriteiten informatie te verstrekken. Bij brief van 29 april 1999 gaven de Franse autoriteiten gevolg aan dat bevel.

| (16) | Bij de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam op 1 mei 1999 werd het Protocol betreffende het publiekeomroepstelsel in de lidstaten (hierna „het protocol” genoemd) aan het Verdrag gehecht. |
| --- | --- |

(16)

Bij de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam op 1 mei 1999 werd het Protocol betreffende het publiekeomroepstelsel in de lidstaten (hierna „het protocol” genoemd) aan het Verdrag gehecht.

| (17) | Op 3 juni 1999 veroordeelde het Gerecht van eerste aanleg de Commissie na te hebben vastgesteld dat de Commissie geen beschikking had gegeven over het onderdeel van de klacht van TF1 betreffende staatssteun (3). |
| --- | --- |

(17)

Op 3 juni 1999 veroordeelde het Gerecht van eerste aanleg de Commissie na te hebben vastgesteld dat de Commissie geen beschikking had gegeven over het onderdeel van de klacht van TF1 betreffende staatssteun (3).

| (18) | Bij brief van 27 september 1999 stelde de Commissie Frankrijk in kennis van haar besluit tot inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag ten aanzien van de investeringssubsidies ten gunste van France 2 en France 3 en de kapitaalinjecties ten gunste van France 2 in de periode 1988-1994. |
| --- | --- |

(18)

Bij brief van 27 september 1999 stelde de Commissie Frankrijk in kennis van haar besluit tot inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag ten aanzien van de investeringssubsidies ten gunste van France 2 en France 3 en de kapitaalinjecties ten gunste van France 2 in de periode 1988-1994.

| (19) | Het besluit van de Commissie tot inleiding van de procedure werd bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
   (4). De Commissie verzocht de belanghebbenden hun opmerkingen over de betrokken maatregelen kenbaar te maken. |
| --- | --- |

(19)

Het besluit van de Commissie tot inleiding van de procedure werd bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
   (4). De Commissie verzocht de belanghebbenden hun opmerkingen over de betrokken maatregelen kenbaar te maken.

| (20) | Op 19 november 1999 vond een vergadering van de Franse autoriteiten en de Commissie plaats. De Franse autoriteiten maakten hun opmerkingen bekend bij brief van 10 december 1999. Op 1 februari 2000 deed de Vereniging van commerciële televisie in Europa (hierna VCT) de Commissie haar opmerkingen toekomen. De Franse autoriteiten antwoordden bij brief d.d. 15 juni 2000 op deze opmerkingen. |
| --- | --- |

(20)

Op 19 november 1999 vond een vergadering van de Franse autoriteiten en de Commissie plaats. De Franse autoriteiten maakten hun opmerkingen bekend bij brief van 10 december 1999. Op 1 februari 2000 deed de Vereniging van commerciële televisie in Europa (hierna VCT) de Commissie haar opmerkingen toekomen. De Franse autoriteiten antwoordden bij brief d.d. 15 juni 2000 op deze opmerkingen.

| (21) | In 2000 vonden vergaderingen plaats van de Commissie met vertegenwoordigers van TF1 op 10 februari 2000, en van de Commissie met vertegenwoordigers van de Franse autoriteiten en van France Télévisions op 6 april en 2 oktober. |
| --- | --- |

(21)

In 2000 vonden vergaderingen plaats van de Commissie met vertegenwoordigers van TF1 op 10 februari 2000, en van de Commissie met vertegenwoordigers van de Franse autoriteiten en van France Télévisions op 6 april en 2 oktober.

| (22) | De mededeling van de Commissie betreffende de toepassing van de regels inzake staatssteun op openbare omroepen (5) (hierna „de mededeling” genoemd) werd op 15 november 2001 bekendgemaakt. Hierin zijn de beginselen vastgelegd die de Commissie volgt bij het onderzoek van aan openbare omroepen verstrekte overheidsfinanciering. |
| --- | --- |

(22)

De mededeling van de Commissie betreffende de toepassing van de regels inzake staatssteun op openbare omroepen (5) (hierna „de mededeling” genoemd) werd op 15 november 2001 bekendgemaakt. Hierin zijn de beginselen vastgelegd die de Commissie volgt bij het onderzoek van aan openbare omroepen verstrekte overheidsfinanciering.

| (23) | Bij brieven van 29 juli, 18 oktober en 16 december 2002, en 21 januari, 20 maart en 15 april 2003 verzocht de Commissie de Franse autoriteiten opnieuw om informatie. Zij ontving het antwoord bij brieven van 19 augustus 2002, 2 januari, 11 februari, 12 februari, 19 mei, 26 augustus en 7 november 2003. |
| --- | --- |

(23)

Bij brieven van 29 juli, 18 oktober en 16 december 2002, en 21 januari, 20 maart en 15 april 2003 verzocht de Commissie de Franse autoriteiten opnieuw om informatie. Zij ontving het antwoord bij brieven van 19 augustus 2002, 2 januari, 11 februari, 12 februari, 19 mei, 26 augustus en 7 november 2003.

| (24) | Daarnaast vonden er nog vergaderingen plaats van de Commissie met vertegenwoordigers van de Franse autoriteiten en van France Télévisions op 20 november 2002 en 11 juni 2003, alsook met vertegenwoordigers van TF1 op 14 april 2003. |
| --- | --- |

(24)

Daarnaast vonden er nog vergaderingen plaats van de Commissie met vertegenwoordigers van de Franse autoriteiten en van France Télévisions op 20 november 2002 en 11 juni 2003, alsook met vertegenwoordigers van TF1 op 14 april 2003.

| (25) | Deze beschikking heeft enkel betrekking op financiële maatregelen die het voorwerp waren van het besluit tot inleiding van de procedure, namelijk de investeringssubsidies ten gunste van France 2 en France 3 en de kapitaalinjecties ten gunste van France 2 in de periode 1988-1994. Deze beschikking slaat niet op de omroepbijdrage die uit hoofde van de Franse wet nr. 49-1032 van 30 juli 1949 op het gebruiksrecht van televisieontvangers wordt geheven, aangezien deze van het besluit tot inleiding van de procedure was uitgesloten. |
| --- | --- |

(25)

Deze beschikking heeft enkel betrekking op financiële maatregelen die het voorwerp waren van het besluit tot inleiding van de procedure, namelijk de investeringssubsidies ten gunste van France 2 en France 3 en de kapitaalinjecties ten gunste van France 2 in de periode 1988-1994. Deze beschikking slaat niet op de omroepbijdrage die uit hoofde van de Franse wet nr. 49-1032 van 30 juli 1949 op het gebruiksrecht van televisieontvangers wordt geheven, aangezien deze van het besluit tot inleiding van de procedure was uitgesloten.

| (26) | Om een volledig beeld te hebben van de financiële betrekkingen tussen de Franse staat en de publieke omroepen France 2 en France 3 in de door de onderhavige beschikking bestreken periode, moet de Commissie echter niet alleen rekening houden met de investeringssubsidies en de kapitaalverstrekkingen, maar ook met de omroepbijdrage. De Commissie zal in deze beschikking bijgevolg refereren aan de omroepbijdrage voorzover dat nodig is voor haar analyse van de in overweging 25 genoemde financiële maatregelen. |
| --- | --- |

(26)

Om een volledig beeld te hebben van de financiële betrekkingen tussen de Franse staat en de publieke omroepen France 2 en France 3 in de door de onderhavige beschikking bestreken periode, moet de Commissie echter niet alleen rekening houden met de investeringssubsidies en de kapitaalverstrekkingen, maar ook met de omroepbijdrage. De Commissie zal in deze beschikking bijgevolg refereren aan de omroepbijdrage voorzover dat nodig is voor haar analyse van de in overweging 25 genoemde financiële maatregelen.

II.   GEDETAILLEERDE BESCHRIJVING VAN DE BETROKKEN MAATREGELEN

| (27) | De wijze van financiering van France 2 en France 3 heeft een gemengd karakter, aangezien deze omroepen niet alleen uit de omroepbijdrage maar ook met reclame- en sponsoringgelden worden gefinancierd. De omroepbijdrage is de gewone overheidsfinanciering van de Franse publieke omroepen. Daarnaast hebben France 2 en France 3 in de periode 1988-1994 ook investeringssubsidies en France 2 kapitaalinjecties ontvangen. |
| --- | --- |

(27)

De wijze van financiering van France 2 en France 3 heeft een gemengd karakter, aangezien deze omroepen niet alleen uit de omroepbijdrage maar ook met reclame- en sponsoringgelden worden gefinancierd. De omroepbijdrage is de gewone overheidsfinanciering van de Franse publieke omroepen. Daarnaast hebben France 2 en France 3 in de periode 1988-1994 ook investeringssubsidies en France 2 kapitaalinjecties ontvangen.

A.   Investeringssubsidies en andere subsidies

| (28) | Van 1988 t/m 1994 hebben France 2 en France 3 van de staat respectievelijk de volgende investeringssubsidies en andere subsidies ontvangen:
  TABEL 1
  Subsidies ontvangen door France 2












  (in miljoen FRF) |
| --- | --- |
| | 1988 | 1989 | 1990 | 1991 | 1992 | 1993 | 1994 |
| Investeringssubsidies | 130 | 136 | — | 178,3 | 195 | 139 | — |
| Andere subsidies | — | — | 0,74 | 86,52 | — | — | 21 |
| Totaal | 130 | 136 | 0,74 | 264,82 | 195 | 139 | 21 |

(28)

Van 1988 t/m 1994 hebben France 2 en France 3 van de staat respectievelijk de volgende investeringssubsidies en andere subsidies ontvangen:

TABEL 1

Subsidies ontvangen door France 2

(in miljoen FRF)

1988

1989

1990

1991

1992

1993

1994

Investeringssubsidies

130

136

—

178,3

195

139

—

Andere subsidies

—

—

0,74

86,52

—

—

21

Totaal

130

136

0,74

264,82

195

139

21

TABEL 2

Subsidies ontvangen door France 3

| (in miljoen FRF) |
| --- |
| | 1988 | 1989 | 1990 | 1991 | 1992 | 1993 | 1994 |
| Investeringssubsidies | 50 | 100 | 40 | 80 | 145 | 159 | — |
| Andere subsidies | — | — | — | — | — | 4,5 | — |
| Totaal | 50 | 100 | 40 | 80 | 145 | 163,5 | — |

(in miljoen FRF)

1988

1989

1990

1991

1992

1993

1994

Investeringssubsidies

50

100

40

80

145

159

—

Andere subsidies

—

—

—

—

—

4,5

—

Totaal

50

100

40

80

145

163,5

—

B.   Kapitaalverstrekkingen

| (29) | In de betrokken periode ontving France 2 ook driemaal kapitaalinjecties van de staat: in 1991 voor een bedrag van 500 miljoen FRF, in 1993 voor een bedrag van 55 miljoen FRF en in 1994 voor een bedrag van 355 miljoen FRF. |
| --- | --- |

(29)

In de betrokken periode ontving France 2 ook driemaal kapitaalinjecties van de staat: in 1991 voor een bedrag van 500 miljoen FRF, in 1993 voor een bedrag van 55 miljoen FRF en in 1994 voor een bedrag van 355 miljoen FRF.

| (30) | Na controle bleek dat de omroepen France 2 en France 3 behoudens de omroepbijdrage geen andere overheidsfinanciering hebben ontvangen waarmee zij hun activiteiten konden financieren. |
| --- | --- |

(30)

Na controle bleek dat de omroepen France 2 en France 3 behoudens de omroepbijdrage geen andere overheidsfinanciering hebben ontvangen waarmee zij hun activiteiten konden financieren.

III.   OPMERKINGEN VAN EEN BELANGHEBBENDE DERDE

| (31) | In het kader van de formele onderzoeksprocedure ontving de Commissie bij brief van 1 februari 2000 opmerkingen van VCT, de vereniging die het merendeel van de commerciële televisiezenders van de Gemeenschap vertegenwoordigt. |
| --- | --- |

(31)

In het kader van de formele onderzoeksprocedure ontving de Commissie bij brief van 1 februari 2000 opmerkingen van VCT, de vereniging die het merendeel van de commerciële televisiezenders van de Gemeenschap vertegenwoordigt.

| (32) | Allereerst vindt VCT dat men de particuliere omroepen TF1, M6 en Canal + openbaredienstverplichtingen heeft opgelegd zonder dat zij daar een financiële compensatie van de staat voor ontvangen en dat de openbaredienstverplichtingen die France 2 en France 3 hebben derhalve geen rechtvaardiging vormen voor de overheidsfinanciering van deze omroepen. VCT betreurt bovendien dat bepaalde informatie, zoals de extra kosten die voor de publieke omroepen uit hun openbaredienstopdracht voortvloeien of de inhoud van het reorganisatieplan voor de omroepen, niet zijn opgenomen in het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure. Anderzijds bevestigt de vereniging wel de analyse van de Commissie met betrekking tot de gevolgen van de betrokken steunmaatregelen voor de mededinging en de ongunstige beïnvloeding van het handelsverkeer tussen de lidstaten. |
| --- | --- |

(32)

Allereerst vindt VCT dat men de particuliere omroepen TF1, M6 en Canal + openbaredienstverplichtingen heeft opgelegd zonder dat zij daar een financiële compensatie van de staat voor ontvangen en dat de openbaredienstverplichtingen die France 2 en France 3 hebben derhalve geen rechtvaardiging vormen voor de overheidsfinanciering van deze omroepen. VCT betreurt bovendien dat bepaalde informatie, zoals de extra kosten die voor de publieke omroepen uit hun openbaredienstopdracht voortvloeien of de inhoud van het reorganisatieplan voor de omroepen, niet zijn opgenomen in het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure. Anderzijds bevestigt de vereniging wel de analyse van de Commissie met betrekking tot de gevolgen van de betrokken steunmaatregelen voor de mededinging en de ongunstige beïnvloeding van het handelsverkeer tussen de lidstaten.

| (33) | VCT stelt ten eerste dat de omroepbijdrage sinds de liberalisering van de audiovisuele sector staatssteun is en dat het om nieuwe steun gaat, aangezien de omroepbijdrage elk jaar aan de omroepen wordt overgemaakt. De vereniging besluit daaruit dat de Commissie de omroepbijdrage had moeten opnemen in de maatregelen die het voorwerp van de formele onderzoeksprocedure waren. Zij is bovendien van oordeel dat de omroepbijdrage niet op grond van artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag, noch op grond van artikel 86, lid 2, verenigbaar met de gemeenschappelijke markt kan worden verklaard. De overheidsfinanciering van France 2 en France 3 lijkt haar namelijk ongerechtvaardigd, omdat de particuliere omroepen soortgelijke openbaredienstverplichtingen als die van de publieke omroepen hebben zonder dat zij daar van de staat dezelfde financiële compensatie voor ontvangen. |
| --- | --- |

(33)

VCT stelt ten eerste dat de omroepbijdrage sinds de liberalisering van de audiovisuele sector staatssteun is en dat het om nieuwe steun gaat, aangezien de omroepbijdrage elk jaar aan de omroepen wordt overgemaakt. De vereniging besluit daaruit dat de Commissie de omroepbijdrage had moeten opnemen in de maatregelen die het voorwerp van de formele onderzoeksprocedure waren. Zij is bovendien van oordeel dat de omroepbijdrage niet op grond van artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag, noch op grond van artikel 86, lid 2, verenigbaar met de gemeenschappelijke markt kan worden verklaard. De overheidsfinanciering van France 2 en France 3 lijkt haar namelijk ongerechtvaardigd, omdat de particuliere omroepen soortgelijke openbaredienstverplichtingen als die van de publieke omroepen hebben zonder dat zij daar van de staat dezelfde financiële compensatie voor ontvangen.

| (34) | Wat de investeringssubsidies en kapitaalverstrekkingen betreft, is VCT van mening dat deze steunmaatregelen niet aan een bepaald cultureel project gebonden zijn en dat zij derhalve niet uit hoofde van artikel 87, lid 3, onder d), van het EG-Verdrag kunnen worden gerechtvaardigd. De vereniging vindt bovendien dat het om exploitatiesteun gaat en dat de uitzondering waarin is voorzien voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden in dit geval niet kan worden toegepast, omdat de Franse autoriteiten het herstructureringsplan voor de omroepen niet aan de Commissie hebben voorgelegd. |
| --- | --- |

(34)

Wat de investeringssubsidies en kapitaalverstrekkingen betreft, is VCT van mening dat deze steunmaatregelen niet aan een bepaald cultureel project gebonden zijn en dat zij derhalve niet uit hoofde van artikel 87, lid 3, onder d), van het EG-Verdrag kunnen worden gerechtvaardigd. De vereniging vindt bovendien dat het om exploitatiesteun gaat en dat de uitzondering waarin is voorzien voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden in dit geval niet kan worden toegepast, omdat de Franse autoriteiten het herstructureringsplan voor de omroepen niet aan de Commissie hebben voorgelegd.

| (35) | Na in herinnering te hebben gebracht welke methode de Commissie moet volgen om staatssteun in het licht van artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag te beoordelen, stelt VCT ten slotte dat de in het onderhavige geval onderzochte investeringssubsidies en kapitaalinjecties niet voldoen aan de criteria van het genoemde artikel, aangezien het om uitzonderlijke, tijdelijke steunmaatregelen gaat die niet zijn verleend om extra openbarediensttaken te financieren. |
| --- | --- |

(35)

Na in herinnering te hebben gebracht welke methode de Commissie moet volgen om staatssteun in het licht van artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag te beoordelen, stelt VCT ten slotte dat de in het onderhavige geval onderzochte investeringssubsidies en kapitaalinjecties niet voldoen aan de criteria van het genoemde artikel, aangezien het om uitzonderlijke, tijdelijke steunmaatregelen gaat die niet zijn verleend om extra openbarediensttaken te financieren.

| (36) | Concluderend, verzoekt VCT de Commissie derhalve een negatieve eindbeslissing over de aan France 2 en France 3 betaalde investeringssubsidies en de aan France 2 betaalde kapitaalsubsidies te nemen, een formele onderzoeksprocedure met betrekking tot de omroepbijdrage in te leiden en haar meer informatie te geven over de openbaredienstverplichtingen van beide omroepen en over het reorganisatieplan. |
| --- | --- |

(36)

Concluderend, verzoekt VCT de Commissie derhalve een negatieve eindbeslissing over de aan France 2 en France 3 betaalde investeringssubsidies en de aan France 2 betaalde kapitaalsubsidies te nemen, een formele onderzoeksprocedure met betrekking tot de omroepbijdrage in te leiden en haar meer informatie te geven over de openbaredienstverplichtingen van beide omroepen en over het reorganisatieplan.

IV.   OPMERKINGEN VAN FRANKRIJK

A.   Betreffende de inleiding van de formele onderzoeksprocedure

| (37) | De Franse autoriteiten maakten bij brief van 10 december 1999 hun opmerkingen over de inleiding van de formele onderzoeksprocedure bekend. Zij wijzen erop dat hun brieven van 20 december 1996 en 29 april 1999 integrerend deel uitmaken van deze opmerkingen. Op de in die beide brieven aangegeven ontwikkelingen zal hier slechts worden teruggekomen voorzover ze niet worden beschreven in de brief van 10 december 1999. |
| --- | --- |

(37)

De Franse autoriteiten maakten bij brief van 10 december 1999 hun opmerkingen over de inleiding van de formele onderzoeksprocedure bekend. Zij wijzen erop dat hun brieven van 20 december 1996 en 29 april 1999 integrerend deel uitmaken van deze opmerkingen. Op de in die beide brieven aangegeven ontwikkelingen zal hier slechts worden teruggekomen voorzover ze niet worden beschreven in de brief van 10 december 1999.

| (38) | De Franse autoriteiten hebben het eerst opnieuw over de gevolgen van de liberalisering van de audiovisuele sector. Zij vinden dat de privatisering van TF1 het economisch evenwicht van France 2 plotseling en onverwachts heeft verbroken, aangezien de reclame-inkomsten van TF1 vanaf 1987 de hoogte ingingen, terwijl die van France 2 afkalfden. De Franse autoriteiten geven twee verklaringen voor die ontwikkeling: enerzijds werd het programmaschema van TF1 uit commerciële overwegingen afgestemd op de „huisvrouw van minder dan vijftig jaar”, het publiek dat de adverteerders het meest interesseert, terwijl de publieke omroepen zich op een breed en gediversifieerd publiek richten; anderzijds voorzien de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen voor de publieke marktpartijen in een beperktere toegang tot reclame-inkomsten dan voor particuliere marktpartijen. |
| --- | --- |

(38)

De Franse autoriteiten hebben het eerst opnieuw over de gevolgen van de liberalisering van de audiovisuele sector. Zij vinden dat de privatisering van TF1 het economisch evenwicht van France 2 plotseling en onverwachts heeft verbroken, aangezien de reclame-inkomsten van TF1 vanaf 1987 de hoogte ingingen, terwijl die van France 2 afkalfden. De Franse autoriteiten geven twee verklaringen voor die ontwikkeling: enerzijds werd het programmaschema van TF1 uit commerciële overwegingen afgestemd op de „huisvrouw van minder dan vijftig jaar”, het publiek dat de adverteerders het meest interesseert, terwijl de publieke omroepen zich op een breed en gediversifieerd publiek richten; anderzijds voorzien de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen voor de publieke marktpartijen in een beperktere toegang tot reclame-inkomsten dan voor particuliere marktpartijen.

| (39) | Daarnaast zijn de aankoopprijzen en de productiekosten van de programma's de pan uitgerezen. Omdat het aantal marktdeelnemers in vier jaar is verdubbeld, is er niet alleen veel meer concurrentie op de markt voor programma's maar, door de nieuwe marktpartijen, ook veel meer geld. Hierdoor zijn de prijzen voor de programma's, ongeacht het genre, nog verder gestegen. Om deze inflatie op te vangen hebben de twee publieke omroepen uit hun programmavoorraden geput. Omdat deze programma's, die met minder financiële middelen worden gemaakt en niet zo vaak worden vernieuwd, hun aantrekkingskracht verloren, is het kijkersaantal van France 2 ingestort, hetgeen op zijn beurt tot een afname van de reclame-inkomsten heeft geleid. De verlaging van de reclame-inkomsten en de kostenstijging resulteerden in een verslechtering van de financiële gezondheid van de twee publieke omroepen. |
| --- | --- |

(39)

Daarnaast zijn de aankoopprijzen en de productiekosten van de programma's de pan uitgerezen. Omdat het aantal marktdeelnemers in vier jaar is verdubbeld, is er niet alleen veel meer concurrentie op de markt voor programma's maar, door de nieuwe marktpartijen, ook veel meer geld. Hierdoor zijn de prijzen voor de programma's, ongeacht het genre, nog verder gestegen. Om deze inflatie op te vangen hebben de twee publieke omroepen uit hun programmavoorraden geput. Omdat deze programma's, die met minder financiële middelen worden gemaakt en niet zo vaak worden vernieuwd, hun aantrekkingskracht verloren, is het kijkersaantal van France 2 ingestort, hetgeen op zijn beurt tot een afname van de reclame-inkomsten heeft geleid. De verlaging van de reclame-inkomsten en de kostenstijging resulteerden in een verslechtering van de financiële gezondheid van de twee publieke omroepen.

| (40) | Volgens de Franse autoriteiten moest de staat wel optreden om het voortbestaan van de publieke omroepen en hun openbarediensttaken te garanderen, en aldus het pluralisme te behouden. Deze openbarediensttaken houden een algemene kwaliteitsverplichting en vereisten inzake specifieke programmeringen in. Zij vloeien voort uit de opvatting dat het bestaan van openbare omroepen die generalistisch van opzet zijn en een voldoende divers publiek bereiken een noodzakelijke voorwaarde is voor het pluralisme van de informatie, de verscheidenheid van de programma's en gediversifieerde steun voor de productie van audiovisuele en cinematografische werken. Om deze taken te kunnen vervullen moeten de openbare omroepen niet alleen meer kosten doen, maar lopen zij ook reclame-inkomsten mis. Van 1988 tot 1994 verslechterde hun economische situatie zodanig dat hun voortbestaan en derhalve de vervulling van hun openbarediensttaken in het gedrang kwam. De staat moest dus steun verlenen en deed dat in de vorm van investeringssubsidies en kapitaalverstrekkingen. De spontane groei van de omroepbijdrage was immers onvoldoende om de snel stijgende kosten van de programma's op te vangen en de verslechtering van de economische situatie van de omroepen tot staan te brengen. Volgens de Franse autoriteiten is de steun die de staat ten gunste van France 2 en France 3 heeft verleend zowel uit hoofde van artikel 86, lid 2, en artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag, als uit hoofde van de richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden (8) verenigbaar met de gemeenschappelijke markt. |
| --- | --- |

(40)

Volgens de Franse autoriteiten moest de staat wel optreden om het voortbestaan van de publieke omroepen en hun openbarediensttaken te garanderen, en aldus het pluralisme te behouden. Deze openbarediensttaken houden een algemene kwaliteitsverplichting en vereisten inzake specifieke programmeringen in. Zij vloeien voort uit de opvatting dat het bestaan van openbare omroepen die generalistisch van opzet zijn en een voldoende divers publiek bereiken een noodzakelijke voorwaarde is voor het pluralisme van de informatie, de verscheidenheid van de programma's en gediversifieerde steun voor de productie van audiovisuele en cinematografische werken. Om deze taken te kunnen vervullen moeten de openbare omroepen niet alleen meer kosten doen, maar lopen zij ook reclame-inkomsten mis. Van 1988 tot 1994 verslechterde hun economische situatie zodanig dat hun voortbestaan en derhalve de vervulling van hun openbarediensttaken in het gedrang kwam. De staat moest dus steun verlenen en deed dat in de vorm van investeringssubsidies en kapitaalverstrekkingen. De spontane groei van de omroepbijdrage was immers onvoldoende om de snel stijgende kosten van de programma's op te vangen en de verslechtering van de economische situatie van de omroepen tot staan te brengen. Volgens de Franse autoriteiten is de steun die de staat ten gunste van France 2 en France 3 heeft verleend zowel uit hoofde van artikel 86, lid 2, en artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag, als uit hoofde van de richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden (8) verenigbaar met de gemeenschappelijke markt.

| (41) | Volgens de Franse autoriteiten waren de aan France 2 en France 3 verleende investeringssubsidies gerechtvaardigd omdat de staat genoodzaakt was de omroepen te ondersteunen teneinde ze in staat te stellen het hoofd te bieden aan de gestegen kosten voor programma's. Anderzijds hadden de twee publieke omroepen in juli 1991, na een audit van Coopers & Lybrand, een strategisch plan uitgewerkt, dat voor iedere omroep een ontwerp van interne reorganisatie en een sociaal plan met het oog op besparingen bevat en een strategie vaststelt om beter te beantwoorden aan de verwachtingen van de kijkers zonder dat het specifieke karakter van de publieke omroep wordt geraakt. De staat heeft de uitvoering van dit strategische plan begeleid met een extra financiering in de vorm van de eerder genoemde investeringssubsidies en, wat France 2 betreft, een kapitaalverstrekking ter verbetering van de balansstructuur. Omdat de eerste kapitaalinjectie van 500 miljoen FRF onvoldoende bleek, besloot de staat France 2 twee nieuwe kapitaalinjecties te geven in 1993 en 1994, waarvan de laatste na een nieuwe audit van Coopers & Lybrand en tegelijk met de presentatie van een nieuw besparingsplan plaatsvond. Deze herkapitalisatiemaatregelen hebben de gezondmaking van de financiële situatie van France 2 mogelijk gemaakt. De Franse autoriteiten zijn van mening dat deze financiële maatregelen beide publieke omroepen in staat hebben gesteld zich aan de nieuwe concurrentiesituatie aan te passen. |
| --- | --- |

(41)

Volgens de Franse autoriteiten waren de aan France 2 en France 3 verleende investeringssubsidies gerechtvaardigd omdat de staat genoodzaakt was de omroepen te ondersteunen teneinde ze in staat te stellen het hoofd te bieden aan de gestegen kosten voor programma's. Anderzijds hadden de twee publieke omroepen in juli 1991, na een audit van Coopers & Lybrand, een strategisch plan uitgewerkt, dat voor iedere omroep een ontwerp van interne reorganisatie en een sociaal plan met het oog op besparingen bevat en een strategie vaststelt om beter te beantwoorden aan de verwachtingen van de kijkers zonder dat het specifieke karakter van de publieke omroep wordt geraakt. De staat heeft de uitvoering van dit strategische plan begeleid met een extra financiering in de vorm van de eerder genoemde investeringssubsidies en, wat France 2 betreft, een kapitaalverstrekking ter verbetering van de balansstructuur. Omdat de eerste kapitaalinjectie van 500 miljoen FRF onvoldoende bleek, besloot de staat France 2 twee nieuwe kapitaalinjecties te geven in 1993 en 1994, waarvan de laatste na een nieuwe audit van Coopers & Lybrand en tegelijk met de presentatie van een nieuw besparingsplan plaatsvond. Deze herkapitalisatiemaatregelen hebben de gezondmaking van de financiële situatie van France 2 mogelijk gemaakt. De Franse autoriteiten zijn van mening dat deze financiële maatregelen beide publieke omroepen in staat hebben gesteld zich aan de nieuwe concurrentiesituatie aan te passen.

| (42) | De Franse autoriteiten herinneren er aan dat deze steunmaatregelen ten gunste van de publieke omroepen hebben plaatsgevonden in het algemene kader van een herdefiniëring van de openbarediensttaken van deze omroepen en van hun betrekkingen met de staat via het sluiten van doelstellingenovereenkomsten. |
| --- | --- |

(42)

De Franse autoriteiten herinneren er aan dat deze steunmaatregelen ten gunste van de publieke omroepen hebben plaatsgevonden in het algemene kader van een herdefiniëring van de openbarediensttaken van deze omroepen en van hun betrekkingen met de staat via het sluiten van doelstellingenovereenkomsten.

| (43) | De Franse autoriteiten wijzen er ten slotte op dat de kijkers-, programma- en audiovisuelereclamemarkten een nationale omvang hebben en verwijten de Commissie dat zij niet heeft aangetoond op welke wijze deze financiële overheidsmaatregelen het intracommunautaire handelsverkeer ongunstig hebben beïnvloed. |
| --- | --- |

(43)

De Franse autoriteiten wijzen er ten slotte op dat de kijkers-, programma- en audiovisuelereclamemarkten een nationale omvang hebben en verwijten de Commissie dat zij niet heeft aangetoond op welke wijze deze financiële overheidsmaatregelen het intracommunautaire handelsverkeer ongunstig hebben beïnvloed.

| (44) | In hun antwoord van 29 april 1999 hadden de Franse autoriteiten al opmerkingen gemaakt over de positie van France 2 en France 3 op de markten voor de verwerving van audiovisuele rechten en de reclamemarkten. Zij wezen er toen op dat de publieke omroepen niet in staat zijn om de positie van de commerciële omroepen op de markten voor de verwerving van audiovisuele rechten te bedreigen, omdat zij over minder financiële middelen beschikken en omdat hun programmering aan eisen inzake kwaliteit en diversiteit moet voldoen, terwijl de commerciële omroepen enkel programma's bieden die veel publiek trekken. De Franse autoriteiten betwistten ook dat France 2 en France 3 een beleid van „kunstmatig lage” tarieven bij de verkoop van reclameruimte zouden hanteren. Zij voerden met name aan dat de verkoopprijs van reclameruimte van France 2 slechts 5 tot 10 % lager lag dan die van TF1, hoewel zijn reclameblokken tweemaal minder bereik hebben. Het verschil tussen de prijzen van de twee publieke omroepen en die van TF1 is volgens de Franse autoriteiten slechts een weerspiegeling van het verschillende bereik van de reclameblokken. |
| --- | --- |

(44)

In hun antwoord van 29 april 1999 hadden de Franse autoriteiten al opmerkingen gemaakt over de positie van France 2 en France 3 op de markten voor de verwerving van audiovisuele rechten en de reclamemarkten. Zij wezen er toen op dat de publieke omroepen niet in staat zijn om de positie van de commerciële omroepen op de markten voor de verwerving van audiovisuele rechten te bedreigen, omdat zij over minder financiële middelen beschikken en omdat hun programmering aan eisen inzake kwaliteit en diversiteit moet voldoen, terwijl de commerciële omroepen enkel programma's bieden die veel publiek trekken. De Franse autoriteiten betwistten ook dat France 2 en France 3 een beleid van „kunstmatig lage” tarieven bij de verkoop van reclameruimte zouden hanteren. Zij voerden met name aan dat de verkoopprijs van reclameruimte van France 2 slechts 5 tot 10 % lager lag dan die van TF1, hoewel zijn reclameblokken tweemaal minder bereik hebben. Het verschil tussen de prijzen van de twee publieke omroepen en die van TF1 is volgens de Franse autoriteiten slechts een weerspiegeling van het verschillende bereik van de reclameblokken.

B.   Betreffende de opmerkingen van VCT

| (45) | Bij brief van 15 juni 2000 deden de Franse autoriteiten de Commissie hun commentaar op de opmerkingen van VCT toekomen. Zij herhaalden hun standpunt dat de omroepbijdrage bestaande steun is en betwistten dat de particuliere omroepen aan verplichtingen onderworpen zijn die vergelijkbaar zijn met die van de publieke omroepen. Zij bevestigden hun analyse volgens welke de investeringssubsidies en kapitaalverstrekkingen die het voorwerp van deze beschikking zijn, met de gemeenschappelijke markt verenigbaar zijn op grond van artikel 86, lid 2, en artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag en wezen erop dat zij niet om de toepassing van artikel 87, lid 3, onder d), betreffende de bevordering van de cultuur hadden verzocht. Zij merkten op dat het aan de Commissie is om uit te maken of de informatie waarover zij beschikt voldoende is om de procedure af te sluiten en zij besloten met de opmerking dat aan VCT inzage van de overheidsdocumenten kon worden gegeven. |
| --- | --- |

(45)

Bij brief van 15 juni 2000 deden de Franse autoriteiten de Commissie hun commentaar op de opmerkingen van VCT toekomen. Zij herhaalden hun standpunt dat de omroepbijdrage bestaande steun is en betwistten dat de particuliere omroepen aan verplichtingen onderworpen zijn die vergelijkbaar zijn met die van de publieke omroepen. Zij bevestigden hun analyse volgens welke de investeringssubsidies en kapitaalverstrekkingen die het voorwerp van deze beschikking zijn, met de gemeenschappelijke markt verenigbaar zijn op grond van artikel 86, lid 2, en artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag en wezen erop dat zij niet om de toepassing van artikel 87, lid 3, onder d), betreffende de bevordering van de cultuur hadden verzocht. Zij merkten op dat het aan de Commissie is om uit te maken of de informatie waarover zij beschikt voldoende is om de procedure af te sluiten en zij besloten met de opmerking dat aan VCT inzage van de overheidsdocumenten kon worden gegeven.

V.   BEOORDELING VAN DE BETROKKEN MAATREGELEN

| (46) | Artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag bepaalt het volgende: „Behoudens de afwijkingen waarin dit Verdrag voorziet, zijn steunmaatregelen van de staten of in welke vorm ook met staatsmiddelen bekostigd, die de mededinging door begunstiging van bepaalde ondernemingen of bepaalde producties vervalsen of dreigen te vervalsen, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt, voorzover deze steun het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloedt”. |
| --- | --- |

(46)

Artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag bepaalt het volgende: „Behoudens de afwijkingen waarin dit Verdrag voorziet, zijn steunmaatregelen van de staten of in welke vorm ook met staatsmiddelen bekostigd, die de mededinging door begunstiging van bepaalde ondernemingen of bepaalde producties vervalsen of dreigen te vervalsen, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt, voorzover deze steun het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloedt”.

| (47) | Wil een financiële maatregel staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag zijn, dan moet aan de volgende cumulatieve voorwaarden zijn voldaan:






  — | de steun moet door een lidstaat met staatsmiddelen zijn bekostigd, |
| --- | --- | --- |

(47)

Wil een financiële maatregel staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag zijn, dan moet aan de volgende cumulatieve voorwaarden zijn voldaan:

—

de steun moet door een lidstaat met staatsmiddelen zijn bekostigd,

| — | de steun moet bepaalde ondernemingen of sectoren begunstigen en aldus de mededinging vervalsen of dreigen te vervalsen, |
| --- | --- |

—

de steun moet bepaalde ondernemingen of sectoren begunstigen en aldus de mededinging vervalsen of dreigen te vervalsen,

| — | de steun moet het handelsverkeer tussen lidstaten ongunstig beïnvloeden. |
| --- | --- |

—

de steun moet het handelsverkeer tussen lidstaten ongunstig beïnvloeden.

A.   Met betrekking tot staatsmiddelen

| (48) | De subsidies en kapitaalverstrekkingen die het voorwerp zijn van deze beschikking komen uit de overheidsbegroting. De toekenning ervan was het resultaat van een wetgevend of bestuursrechtelijk besluit. Aan het karakter van staatsmiddelen van de betrokken maatregelen en de toerekenbaarheid ervan aan de staat kan dus niet worden getwijfeld. |
| --- | --- |

(48)

De subsidies en kapitaalverstrekkingen die het voorwerp zijn van deze beschikking komen uit de overheidsbegroting. De toekenning ervan was het resultaat van een wetgevend of bestuursrechtelijk besluit. Aan het karakter van staatsmiddelen van de betrokken maatregelen en de toerekenbaarheid ervan aan de staat kan dus niet worden getwijfeld.

B.   Met betrekking tot het selectieve voordeel en de concurrentievervalsing

| (49) | Alle subsidies die France 2 en France 3 van 1988 tot en met 1994 hebben ontvangen, waren voor de twee publieke omroepen financiële middelen waarover zij konden beschikken om hun activiteiten te financieren of om te investeren, en die zij hebben gekregen zonder dat zij een beroep op hun eigen middelen hoefden te doen en zonder dat ze op de markt leningen hoefden aan te gaan. Deze subsidies vormden dus een voordeel, dat bovendien selectief was, aangezien enkel deze twee publieke televisieomroepen ze hebben ontvangen en niet alle televisieomroepen, ongeacht of het om publieke of particuliere omroepen ging. |
| --- | --- |

(49)

Alle subsidies die France 2 en France 3 van 1988 tot en met 1994 hebben ontvangen, waren voor de twee publieke omroepen financiële middelen waarover zij konden beschikken om hun activiteiten te financieren of om te investeren, en die zij hebben gekregen zonder dat zij een beroep op hun eigen middelen hoefden te doen en zonder dat ze op de markt leningen hoefden aan te gaan. Deze subsidies vormden dus een voordeel, dat bovendien selectief was, aangezien enkel deze twee publieke televisieomroepen ze hebben ontvangen en niet alle televisieomroepen, ongeacht of het om publieke of particuliere omroepen ging.

| (50) | In de periode 1988-1994 heeft de staat het kapitaal van France 2 ook driemaal verhoogd. De Commissie beschouwt een kapitaalinbreng van de staat in een onderneming doorgaans niet als een selectief voordeel voor deze laatste, indien deze inbreng plaatsvindt in omstandigheden die aanvaardbaar zouden zijn voor een particuliere investeerder die onder de normale omstandigheden van een markteconomie werkt. Dit criterium van de particuliere investeerder in de markteconomie kan wegens zijn aard enkel worden toegepast op investeringen in commerciële activiteiten waarvan een normaal rendement wordt verwacht. De activiteit van France 2 is het bedenken en programmeren van televisie-uitzendingen conform de taken die de omroep door de staat zijn toevertrouwd. Om die reden wordt een groot deel van de activiteit van de omroep rechtstreeks gefinancierd door de staat via de omroepbijdrage. De programmering van de omroep is bovendien niet gericht op een maximalisering van de commerciële inkomsten. Het eerste doel dat de staat bij de kapitaalinbreng voor France 2 voor ogen stond, was dus niet een optimaal rendement te verkrijgen. De staat heeft zich bij de kapitaalverstrekkingen aan France 2 bijgevolg niet laten leiden door de beweegredenen van een particuliere investeerder die tegen marktvoorwaarden werkt. In hun opmerkingen van 20 december 1996 en 29 april 1999 voerden de Franse autoriteiten aan dat de staat als een particuliere investeerder in de marktsector had gehandeld. Door in sommige opmerkingen te beweren dat de staat als een particuliere investeerder in de marktsector heeft gehandeld en in de opmerkingen over de inleiding van de formele onderzoeksprocedure te stellen dat de staatssteun ten gunste van France 2 beantwoordt aan de criteria van de richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun voor ondernemingen in moeilijkheden, spreken de Franse autoriteiten zichzelf tegen. De richtsnoeren zijn immers van toepassing als er sprake is van reddings- en herstructureringssteun, en niet van steun die in overeenstemming is met het gedrag van een particuliere investeerder in een markteconomie. |
| --- | --- |

(50)

In de periode 1988-1994 heeft de staat het kapitaal van France 2 ook driemaal verhoogd. De Commissie beschouwt een kapitaalinbreng van de staat in een onderneming doorgaans niet als een selectief voordeel voor deze laatste, indien deze inbreng plaatsvindt in omstandigheden die aanvaardbaar zouden zijn voor een particuliere investeerder die onder de normale omstandigheden van een markteconomie werkt. Dit criterium van de particuliere investeerder in de markteconomie kan wegens zijn aard enkel worden toegepast op investeringen in commerciële activiteiten waarvan een normaal rendement wordt verwacht. De activiteit van France 2 is het bedenken en programmeren van televisie-uitzendingen conform de taken die de omroep door de staat zijn toevertrouwd. Om die reden wordt een groot deel van de activiteit van de omroep rechtstreeks gefinancierd door de staat via de omroepbijdrage. De programmering van de omroep is bovendien niet gericht op een maximalisering van de commerciële inkomsten. Het eerste doel dat de staat bij de kapitaalinbreng voor France 2 voor ogen stond, was dus niet een optimaal rendement te verkrijgen. De staat heeft zich bij de kapitaalverstrekkingen aan France 2 bijgevolg niet laten leiden door de beweegredenen van een particuliere investeerder die tegen marktvoorwaarden werkt. In hun opmerkingen van 20 december 1996 en 29 april 1999 voerden de Franse autoriteiten aan dat de staat als een particuliere investeerder in de marktsector had gehandeld. Door in sommige opmerkingen te beweren dat de staat als een particuliere investeerder in de marktsector heeft gehandeld en in de opmerkingen over de inleiding van de formele onderzoeksprocedure te stellen dat de staatssteun ten gunste van France 2 beantwoordt aan de criteria van de richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun voor ondernemingen in moeilijkheden, spreken de Franse autoriteiten zichzelf tegen. De richtsnoeren zijn immers van toepassing als er sprake is van reddings- en herstructureringssteun, en niet van steun die in overeenstemming is met het gedrag van een particuliere investeerder in een markteconomie.

| (51) | Omdat de Franse autoriteiten hun gedrag ten aanzien van France 2 hebben vergeleken met dat van een particuliere investeerder in de marktsector, moet dit argument nader worden bekeken. Om te beoordelen of kapitaalverstrekkingen onder normale marktvoorwaarden zijn toegekend, moeten de economische resultaten van de begunstigde in de periode vóór de kapitaalverstrekkingen en de financiële vooruitzichten op basis van de marktprognoses worden geanalyseerd. In tabel 3 zijn de nettoresultaten van France 2 vóór en na het geven van de drie kapitaalinjecties weergegeven.
  TABEL 3
  Financiële gegevens France 2 over de periode 1988-1994













  (in miljoen FRF) |
| --- | --- |
| | 1988 | 1989 | 1990 | 1991 | 1992 | 1993 | 1994 | 1995 |
| Omzet | 2 835,66 | 2 878,81 | 3 047,18 | 3 414,15 | 4 393,52 | 4 367,65 | 4 935,79 | 5 073,76 |
| Netto-resultaat van het boekjaar | – 99,92 | – 329,19 | – 744,25 | – 92,92 | 75,51 | 52,01 | 73,13 | 60,73 |
| Bron: Resultatenrekening van France 2. |

(51)

Omdat de Franse autoriteiten hun gedrag ten aanzien van France 2 hebben vergeleken met dat van een particuliere investeerder in de marktsector, moet dit argument nader worden bekeken. Om te beoordelen of kapitaalverstrekkingen onder normale marktvoorwaarden zijn toegekend, moeten de economische resultaten van de begunstigde in de periode vóór de kapitaalverstrekkingen en de financiële vooruitzichten op basis van de marktprognoses worden geanalyseerd. In tabel 3 zijn de nettoresultaten van France 2 vóór en na het geven van de drie kapitaalinjecties weergegeven.

TABEL 3

Financiële gegevens France 2 over de periode 1988-1994

(in miljoen FRF)

1988

1989

1990

1991

1992

1993

1994

1995

Omzet

2 835,66

2 878,81

3 047,18

3 414,15

4 393,52

4 367,65

4 935,79

5 073,76

Netto-resultaat van het boekjaar

– 99,92

– 329,19

– 744,25

– 92,92

75,51

52,01

73,13

60,73

Bron: Resultatenrekening van France 2.

| (52) | Zoals blijkt uit tabel 3, was France 2 geen winstgevende onderneming ten tijde van de kapitaalverstrekkingen. De Franse autoriteiten konden op basis van de vorige resultaten van de omroep geen redelijke investeringsopbrengst verwachten. Ook de bedrijfsvooruitzichten of de marktprognoses gaven geen aanleiding tot dergelijke verwachtingen. Het klopt weliswaar dat France 2 in 1992, na een aantal verliesgevende jaren, weer levensvatbaar werd, maar de kleine winsten die de omroep boekte waren alleen mogelijk dankzij extra kapitaalinjecties van de staat in 1993 en 1994. Het argument van de Franse autoriteiten dat de kapitaalverstrekkingen ten gunste van France 2 als normale marktinvesteringen moeten worden beschouwd, kan derhalve niet worden aanvaard. |
| --- | --- |

(52)

Zoals blijkt uit tabel 3, was France 2 geen winstgevende onderneming ten tijde van de kapitaalverstrekkingen. De Franse autoriteiten konden op basis van de vorige resultaten van de omroep geen redelijke investeringsopbrengst verwachten. Ook de bedrijfsvooruitzichten of de marktprognoses gaven geen aanleiding tot dergelijke verwachtingen. Het klopt weliswaar dat France 2 in 1992, na een aantal verliesgevende jaren, weer levensvatbaar werd, maar de kleine winsten die de omroep boekte waren alleen mogelijk dankzij extra kapitaalinjecties van de staat in 1993 en 1994. Het argument van de Franse autoriteiten dat de kapitaalverstrekkingen ten gunste van France 2 als normale marktinvesteringen moeten worden beschouwd, kan derhalve niet worden aanvaard.

| (53) | De Commissie is bijgevolg van mening dat een particuliere investeerder in een markteconomie aan France 2 geen kapitaal zou hebben verstrekt voor de bedragen die de Franse staat in 1991, 1993 en 1994 heeft ingebracht. Deze kapitaalverstrekkingen zijn dus een voordeel voor France 2, dat bovendien selectief is, aangezien France 2 de enige televisieomroep is die dergelijke kapitaalinjecties voor de financiering van zijn activiteiten heeft ontvangen. |
| --- | --- |

(53)

De Commissie is bijgevolg van mening dat een particuliere investeerder in een markteconomie aan France 2 geen kapitaal zou hebben verstrekt voor de bedragen die de Franse staat in 1991, 1993 en 1994 heeft ingebracht. Deze kapitaalverstrekkingen zijn dus een voordeel voor France 2, dat bovendien selectief is, aangezien France 2 de enige televisieomroep is die dergelijke kapitaalinjecties voor de financiering van zijn activiteiten heeft ontvangen.

| (54) | Bovendien moet worden onderzocht of aan de voorwaarde betreffende het verleende voordeel is voldaan gelet op de cumulatieve voorwaarden die door het Hof van Justitie in het arrest-Altmark zijn gesteld (9). Het gaat om de volgende vier voorwaarden:






  — | de onderneming moet daadwerkelijk zijn belast met de uitvoering van de openbaredienstverplichtingen en die verplichtingen moeten duidelijk zijn omschreven, |
| --- | --- | --- |

(54)

Bovendien moet worden onderzocht of aan de voorwaarde betreffende het verleende voordeel is voldaan gelet op de cumulatieve voorwaarden die door het Hof van Justitie in het arrest-Altmark zijn gesteld (9). Het gaat om de volgende vier voorwaarden:

—

de onderneming moet daadwerkelijk zijn belast met de uitvoering van de openbaredienstverplichtingen en die verplichtingen moeten duidelijk zijn omschreven,

| — | de parameters op basis waarvan de compensatie wordt berekend moeten vooraf op objectieve en doorzichtige wijze worden vastgesteld om te vermijden dat de compensatie een economisch voordeel bevat waardoor de begunstigde onderneming ten opzichte van concurrerende ondernemingen kan worden bevoordeeld, |
| --- | --- |

—

de parameters op basis waarvan de compensatie wordt berekend moeten vooraf op objectieve en doorzichtige wijze worden vastgesteld om te vermijden dat de compensatie een economisch voordeel bevat waardoor de begunstigde onderneming ten opzichte van concurrerende ondernemingen kan worden bevoordeeld,

| — | de compensatie mag niet hoger zijn dan nodig is om de kosten van de uitvoering van de openbaredienstverplichtingen, rekening houdend met de opbrengsten alsmede met een redelijke winst uit de uitvoering van die verplichtingen, geheel of gedeeltelijk te dekken, |
| --- | --- |

—

de compensatie mag niet hoger zijn dan nodig is om de kosten van de uitvoering van de openbaredienstverplichtingen, rekening houdend met de opbrengsten alsmede met een redelijke winst uit de uitvoering van die verplichtingen, geheel of gedeeltelijk te dekken,

| — | wanneer de onderneming niet is gekozen in het kader van een openbare aanbesteding, moet de noodzakelijke compensatie worden vastgesteld op basis van de kosten die een gemiddelde, goed beheerde en adequaat uitgeruste onderneming zou hebben gemaakt om deze verplichtingen uit te voeren, rekening houdend met de opbrengsten en een redelijke winst uit de uitoefening van deze verplichtingen. |
| --- | --- |

—

wanneer de onderneming niet is gekozen in het kader van een openbare aanbesteding, moet de noodzakelijke compensatie worden vastgesteld op basis van de kosten die een gemiddelde, goed beheerde en adequaat uitgeruste onderneming zou hebben gemaakt om deze verplichtingen uit te voeren, rekening houdend met de opbrengsten en een redelijke winst uit de uitoefening van deze verplichtingen.

| (55) | De Commissie is van mening dat de tweede voorwaarde van het arrest-Altmark in het onderhavige geval niet is vervuld. De investeringssubsidies en kapitaalverstrekkingen zijn immers steunmaatregelen ad hoc die door de Franse staat aan France 2 en France 3 zijn toegekend om deze in staat te stellen het hoofd te bieden aan de verslechtering van hun economische situatie. Deze financieringen werden pas achteraf toegekend om een onverwachte situatie het hoofd te bieden. Het gaat dus niet om financieringen die zijn toegekend op basis van parameters die vooraf op objectieve en doorzichtige wijze zijn vastgesteld. |
| --- | --- |

(55)

De Commissie is van mening dat de tweede voorwaarde van het arrest-Altmark in het onderhavige geval niet is vervuld. De investeringssubsidies en kapitaalverstrekkingen zijn immers steunmaatregelen ad hoc die door de Franse staat aan France 2 en France 3 zijn toegekend om deze in staat te stellen het hoofd te bieden aan de verslechtering van hun economische situatie. Deze financieringen werden pas achteraf toegekend om een onverwachte situatie het hoofd te bieden. Het gaat dus niet om financieringen die zijn toegekend op basis van parameters die vooraf op objectieve en doorzichtige wijze zijn vastgesteld.

| (56) | Met betrekking tot de vierde voorwaarde van het arrest-Altmark stelt de Commissie bovendien vast dat de televisieomroepen waaraan de Franse autoriteiten de uitoefening van openbarediensttaken hebben toevertrouwd niet in het kader van een openbareaanbestedingsprocedure werden gekozen. Het niveau van de financiële compensatie die aan de twee publieke omroepen is toegekend, werd daarenboven niet vastgesteld op basis van een analyse van de kosten die een gemiddelde, goed beheerde en adequaat uitgeruste onderneming zou hebben gemaakt om deze openbarediensttaken uit te voeren. |
| --- | --- |

(56)

Met betrekking tot de vierde voorwaarde van het arrest-Altmark stelt de Commissie bovendien vast dat de televisieomroepen waaraan de Franse autoriteiten de uitoefening van openbarediensttaken hebben toevertrouwd niet in het kader van een openbareaanbestedingsprocedure werden gekozen. Het niveau van de financiële compensatie die aan de twee publieke omroepen is toegekend, werd daarenboven niet vastgesteld op basis van een analyse van de kosten die een gemiddelde, goed beheerde en adequaat uitgeruste onderneming zou hebben gemaakt om deze openbarediensttaken uit te voeren.

| (57) | Aangezien niet is voldaan aan de cumulatieve voorwaarden die in het arrest-Altmark zijn gesteld, stelt de Commissie vast dat de subsidies en kapitaalverstrekkingen die het voorwerp van deze beschikking uitmaken voor France 2 en France 3 selectieve voordelen in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag vormden. |
| --- | --- |

(57)

Aangezien niet is voldaan aan de cumulatieve voorwaarden die in het arrest-Altmark zijn gesteld, stelt de Commissie vast dat de subsidies en kapitaalverstrekkingen die het voorwerp van deze beschikking uitmaken voor France 2 en France 3 selectieve voordelen in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag vormden.

| (58) | Volgens de vaste rechtspraak van het Hof van Justitie (10) leidt iedere staatssteun die de positie van een onderneming ten opzichte van die van concurrerende ondernemingen in het intracommunautaire handelsverkeer versterkt tot vervalsing van de mededinging. In 1988, toen de Commissie haar onderzoek met betrekking tot deze zaak opende, stond de audiovisuele sector in Frankrijk open voor mededinging. France 2 en France 3 concurreerden met andere televisie-exploitanten en het financiële voordeel dat zij hebben ontvangen via de financiële maatregelen die het voorwerp van deze beschikking zijn, heeft hun positie ten opzichte van die van hun concurrenten ongetwijfeld gehandhaafd of versterkt. De financiële maatregelen te hunnen gunste hebben dus wel degelijk tot mededingingsvervalsing in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag geleid. |
| --- | --- |

(58)

Volgens de vaste rechtspraak van het Hof van Justitie (10) leidt iedere staatssteun die de positie van een onderneming ten opzichte van die van concurrerende ondernemingen in het intracommunautaire handelsverkeer versterkt tot vervalsing van de mededinging. In 1988, toen de Commissie haar onderzoek met betrekking tot deze zaak opende, stond de audiovisuele sector in Frankrijk open voor mededinging. France 2 en France 3 concurreerden met andere televisie-exploitanten en het financiële voordeel dat zij hebben ontvangen via de financiële maatregelen die het voorwerp van deze beschikking zijn, heeft hun positie ten opzichte van die van hun concurrenten ongetwijfeld gehandhaafd of versterkt. De financiële maatregelen te hunnen gunste hebben dus wel degelijk tot mededingingsvervalsing in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag geleid.

C.   Met betrekking tot ongunstige beïnvloeding van het handelsverkeer

| (59) | Financiële maatregelen van de staten zijn slechts staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag indien het handelsverkeer tussen de lidstaten er door wordt vervalst of dreigt te worden vervalst. Als financiële steun die door de staat wordt toegekend de positie van een onderneming ten opzichte van andere concurrerende ondernemingen in het intracommunautaire handelsverkeer versterkt, moeten laatstgenoemde worden geacht door de steun te worden beïnvloed (11). Het Hof van Justitie heeft een ruime interpretatie aan het begrip „ongunstige beïnvloeding” gegeven. Zo kan steun aan een onderneming ook dan het handelsverkeer ongunstig beïnvloeden indien die onderneming niet zelf deelneemt aan de uitvoer. Immers wanneer een staat steun toekent aan een onderneming, kan de binnenlandse productie in stand blijven of stijgen, met het gevolg dat de kansen van ondernemingen uit andere lidstaten om zich op die markt te vestigen afnemen. De steun maakt het dus mogelijk een deel van de markt te behouden waarvan concurrenten uit andere lidstaten zich anders meester hadden kunnen maken (12). |
| --- | --- |

(59)

Financiële maatregelen van de staten zijn slechts staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag indien het handelsverkeer tussen de lidstaten er door wordt vervalst of dreigt te worden vervalst. Als financiële steun die door de staat wordt toegekend de positie van een onderneming ten opzichte van andere concurrerende ondernemingen in het intracommunautaire handelsverkeer versterkt, moeten laatstgenoemde worden geacht door de steun te worden beïnvloed (11). Het Hof van Justitie heeft een ruime interpretatie aan het begrip „ongunstige beïnvloeding” gegeven. Zo kan steun aan een onderneming ook dan het handelsverkeer ongunstig beïnvloeden indien die onderneming niet zelf deelneemt aan de uitvoer. Immers wanneer een staat steun toekent aan een onderneming, kan de binnenlandse productie in stand blijven of stijgen, met het gevolg dat de kansen van ondernemingen uit andere lidstaten om zich op die markt te vestigen afnemen. De steun maakt het dus mogelijk een deel van de markt te behouden waarvan concurrenten uit andere lidstaten zich anders meester hadden kunnen maken (12).

| (60) | In het licht van deze rechtspraak wordt in de mededeling gezegd: „In de regel kan men er dus van uitgaan dat overheidsfinanciering van openbare omroepen het handelsverkeer tussen lidstaten beïnvloedt. Dit is duidelijk het geval bij de verwerving en verkoop van programmarechten, die vaak op internationaal niveau plaatsvindt. Ook reclame heeft — voor die openbare omroepen welke advertentieruimte mogen verkopen — een grensoverschrijdend effect, met name voor homogene taalgebieden die zich uitstrekken over de landsgrenzen heen. Bovendien kan de eigendomsstructuur van commerciële omroeporganisaties zich uitstrekken tot meer dan één lidstaat” (13). |
| --- | --- |

(60)

In het licht van deze rechtspraak wordt in de mededeling gezegd: „In de regel kan men er dus van uitgaan dat overheidsfinanciering van openbare omroepen het handelsverkeer tussen lidstaten beïnvloedt. Dit is duidelijk het geval bij de verwerving en verkoop van programmarechten, die vaak op internationaal niveau plaatsvindt. Ook reclame heeft — voor die openbare omroepen welke advertentieruimte mogen verkopen — een grensoverschrijdend effect, met name voor homogene taalgebieden die zich uitstrekken over de landsgrenzen heen. Bovendien kan de eigendomsstructuur van commerciële omroeporganisaties zich uitstrekken tot meer dan één lidstaat” (13).

| (61) | In het bevel tot informatieverstrekking (14) en het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure is de Commissie uitvoerig ingegaan op de kwestie van de ongunstige beïnvloeding van het handelsverkeer. De markten voor de verwerving van audiovisuele rechten en de verkoop van programma's hebben een internationale dimensie, ook al worden de rechten en programma's doorgaans voor een bepaalde geografische markt gekocht. De financiële middelen die aan France 2 en France 3 werden toegekend, hebben deze omroepen extra concurrentiemiddelen verschaft voor de verwerving van audiovisuele rechten en investeringen in programma's die vervolgens te koop werden gesteld. De betrokken steunmaatregelen hebben France 2 en France 3 bovendien in een gunstigere positie dan hun concurrenten uit de Gemeenschap gebracht, waardoor de kansen van laatstgenoemden om zich in Frankrijk te vestigen afnamen. Er zij op gewezen dat tijdens een deel van de in deze beschikking onderzochte periode een audiovisuele groep die in meerdere lidstaten actief was, aandeelhouder was van de Franse omroep „la Cinq”, die in 1992 failliet ging. |
| --- | --- |

(61)

In het bevel tot informatieverstrekking (14) en het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure is de Commissie uitvoerig ingegaan op de kwestie van de ongunstige beïnvloeding van het handelsverkeer. De markten voor de verwerving van audiovisuele rechten en de verkoop van programma's hebben een internationale dimensie, ook al worden de rechten en programma's doorgaans voor een bepaalde geografische markt gekocht. De financiële middelen die aan France 2 en France 3 werden toegekend, hebben deze omroepen extra concurrentiemiddelen verschaft voor de verwerving van audiovisuele rechten en investeringen in programma's die vervolgens te koop werden gesteld. De betrokken steunmaatregelen hebben France 2 en France 3 bovendien in een gunstigere positie dan hun concurrenten uit de Gemeenschap gebracht, waardoor de kansen van laatstgenoemden om zich in Frankrijk te vestigen afnamen. Er zij op gewezen dat tijdens een deel van de in deze beschikking onderzochte periode een audiovisuele groep die in meerdere lidstaten actief was, aandeelhouder was van de Franse omroep „la Cinq”, die in 1992 failliet ging.

| (62) | De subsidies en kapitaalverstrekkingen ten gunste van France 2 en France 3 hebben het handelsverkeer tussen lidstaten dus wel degelijk ongunstig beïnvloed in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag. |
| --- | --- |

(62)

De subsidies en kapitaalverstrekkingen ten gunste van France 2 en France 3 hebben het handelsverkeer tussen lidstaten dus wel degelijk ongunstig beïnvloed in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag.

| (63) | In het licht van deze overwegingen moet worden geconcludeerd dat de van 1988 tot 1994 door de Franse autoriteiten aan France 2 en France 3 betaalde subsidies en aan France 2 gegeven kapitaalinjecties staatssteun in de zin van het EG-Verdrag vormen. |
| --- | --- |

(63)

In het licht van deze overwegingen moet worden geconcludeerd dat de van 1988 tot 1994 door de Franse autoriteiten aan France 2 en France 3 betaalde subsidies en aan France 2 gegeven kapitaalinjecties staatssteun in de zin van het EG-Verdrag vormen.

VI.   TOEWIJZING VAN HET BEHEER VAN EEN DIENST VAN ALGEMEEN ECONOMISCH BELANG AAN FRANCE 2 EN FRANCE 3

| (64) | Artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag bepaalt: „De ondernemingen belast met het beheer van diensten van algemeen economisch belang of die het karakter dragen van een fiscaal monopolie, vallen onder de regels van dit Verdrag, met name onder de mededingingsregels, voorzover de toepassing daarvan de vervulling, in feite of in rechte, van de hun toevertrouwde bijzondere taak niet verhindert. De ontwikkeling van het handelsverkeer mag niet worden beïnvloed in een mate die strijdig is met het belang van de Gemeenschap”. |
| --- | --- |

(64)

Artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag bepaalt: „De ondernemingen belast met het beheer van diensten van algemeen economisch belang of die het karakter dragen van een fiscaal monopolie, vallen onder de regels van dit Verdrag, met name onder de mededingingsregels, voorzover de toepassing daarvan de vervulling, in feite of in rechte, van de hun toevertrouwde bijzondere taak niet verhindert. De ontwikkeling van het handelsverkeer mag niet worden beïnvloed in een mate die strijdig is met het belang van de Gemeenschap”.

| (65) | Volgens vaste rechtspraak vormt artikel 86 van het EG-Verdrag voor de ondernemingen belast met het beheer van diensten van algemeen economisch belang een afwijking van het verbod op staatssteun (15). In het arrest-Altmark wordt impliciet bevestigd dat staatssteun die een compensatie is voor de kosten die door een onderneming zijn gemaakt om een dienst van algemeen economisch belang te leveren verenigbaar met de gemeenschappelijke markt kan worden verklaard, indien de voorwaarden van artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag in acht zijn genomen. |
| --- | --- |

(65)

Volgens vaste rechtspraak vormt artikel 86 van het EG-Verdrag voor de ondernemingen belast met het beheer van diensten van algemeen economisch belang een afwijking van het verbod op staatssteun (15). In het arrest-Altmark wordt impliciet bevestigd dat staatssteun die een compensatie is voor de kosten die door een onderneming zijn gemaakt om een dienst van algemeen economisch belang te leveren verenigbaar met de gemeenschappelijke markt kan worden verklaard, indien de voorwaarden van artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag in acht zijn genomen.

| (66) | Volgens vaste rechtspraak (16) vormt artikel 86 van het EG-Verdrag een afwijking die strikt moet worden uitgelegd. Het Gerecht van eerste aanleg voegde daaraan toe dat wil een maatregel voor deze afwijking in aanmerking komen, aan de volgende voorwaarden moet zijn voldaan:






  — | de betrokken dienst moet een dienst van algemeen economisch belang zijn en moet duidelijk als zodanig door de lidstaat zijn omschreven, |
| --- | --- | --- |

(66)

Volgens vaste rechtspraak (16) vormt artikel 86 van het EG-Verdrag een afwijking die strikt moet worden uitgelegd. Het Gerecht van eerste aanleg voegde daaraan toe dat wil een maatregel voor deze afwijking in aanmerking komen, aan de volgende voorwaarden moet zijn voldaan:

—

de betrokken dienst moet een dienst van algemeen economisch belang zijn en moet duidelijk als zodanig door de lidstaat zijn omschreven,

| — | de betrokken onderneming moet door de lidstaat uitdrukkelijk zijn belast met het verrichten van de genoemde dienst, |
| --- | --- |

—

de betrokken onderneming moet door de lidstaat uitdrukkelijk zijn belast met het verrichten van de genoemde dienst,

| — | de toepassing van de mededingingsregels van het EG-Verdrag moet de vervulling van de aan deze onderneming toevertrouwde bijzondere taak verhinderen en de afwijking mag de ontwikkeling van het handelsverkeer niet beïnvloeden in een mate die onverenigbaar is met het belang van de Gemeenschap. |
| --- | --- |

—

de toepassing van de mededingingsregels van het EG-Verdrag moet de vervulling van de aan deze onderneming toevertrouwde bijzondere taak verhinderen en de afwijking mag de ontwikkeling van het handelsverkeer niet beïnvloeden in een mate die onverenigbaar is met het belang van de Gemeenschap.

| (67) | In de mededeling zijn de beginselen en methoden vastgelegd die de Commissie volgt om te waken voor de inachtneming van deze voorwaarden in de audiovisuele sector. In het onderhavige geval moet de Commissie nagaan of:






  — | de activiteit van de televisieomroepen France 2 en France 3 een activiteit in het kader van de openbare dienst is en of de openbarediensttaken van deze omroepen duidelijk zijn omschreven (omschrijving), |
| --- | --- | --- |

(67)

In de mededeling zijn de beginselen en methoden vastgelegd die de Commissie volgt om te waken voor de inachtneming van deze voorwaarden in de audiovisuele sector. In het onderhavige geval moet de Commissie nagaan of:

—

de activiteit van de televisieomroepen France 2 en France 3 een activiteit in het kader van de openbare dienst is en of de openbarediensttaken van deze omroepen duidelijk zijn omschreven (omschrijving),

| — | deze openbarediensttaken bij een officieel besluit aan France 2 en France 3 zijn toegewezen (toewijzing en toezicht), |
| --- | --- |

—

deze openbarediensttaken bij een officieel besluit aan France 2 en France 3 zijn toegewezen (toewijzing en toezicht),

| — | de financiële compensatie die hen is toegekend evenredig is aan de nettokosten van hun activiteiten in het kader van de openbare dienst (evenredigheid). |
| --- | --- |

—

de financiële compensatie die hen is toegekend evenredig is aan de nettokosten van hun activiteiten in het kader van de openbare dienst (evenredigheid).

| (68) | Bij haar analyse moet de Commissie ook rekening houden met het protocol, waarin eraan wordt herinnerd dat het publiekeomroepstelsel rechtstreeks verband houdt met de democratische, sociale en culturele behoeften van iedere samenleving en met de noodzaak het pluralisme in de media te behouden. In het protocol wordt met name bepaald dat de lidstaten bevoegd zijn om „te voorzien in de financiering van de publieke omroep, voorzover deze financiering wordt verleend aan de omroeporganisaties voor het vervullen van de publieke opdracht zoals toegekend, bepaald en georganiseerd door iedere lidstaat, en voorzover deze financiering de voorwaarden inzake het handelsverkeer en de mededingingsvoorwaarden in de Gemeenschap niet zodanig verandert dat het gemeenschappelijk belang zou worden geschaad, waarbij rekening wordt gehouden met de verwezenlijking van de opdracht van deze publieke dienst”. |
| --- | --- |

(68)

Bij haar analyse moet de Commissie ook rekening houden met het protocol, waarin eraan wordt herinnerd dat het publiekeomroepstelsel rechtstreeks verband houdt met de democratische, sociale en culturele behoeften van iedere samenleving en met de noodzaak het pluralisme in de media te behouden. In het protocol wordt met name bepaald dat de lidstaten bevoegd zijn om „te voorzien in de financiering van de publieke omroep, voorzover deze financiering wordt verleend aan de omroeporganisaties voor het vervullen van de publieke opdracht zoals toegekend, bepaald en georganiseerd door iedere lidstaat, en voorzover deze financiering de voorwaarden inzake het handelsverkeer en de mededingingsvoorwaarden in de Gemeenschap niet zodanig verandert dat het gemeenschappelijk belang zou worden geschaad, waarbij rekening wordt gehouden met de verwezenlijking van de opdracht van deze publieke dienst”.

A.   Omschrijving van de openbarediensttaken van France 2 en France 3

| (69) | Overeenkomstig het protocol en de mededeling is de omschrijving van de openbarediensttaken een bevoegdheid van de lidstaten. Volgens de mededeling kan gezien „het specifieke karakter van het omroepstelsel (...) een „ruime” omschrijving waarbij een omroeporganisatie de opdracht krijgt in overeenstemming met de opdracht een evenwichtige en gevarieerde programmering aan te bieden en toch een bepaald percentage van het publiek aantrekt overeenkomstig de interpretatieve bepalingen van het protocol, beschouwd worden als gerechtvaardigd op grond van artikel 86, lid 2. Een dergelijke omschrijving zou in overeenstemming zijn met de doelstelling dat voldaan wordt aan de democratische, sociale en culturele behoeften van de maatschappij en dat het pluralisme, met inbegrip van de culturele en taalkundige verscheidenheid, wordt gewaarborgd (17)”. Er zij tevens aan herinnerd dat de rol van de Commissie bij de omschrijving van de openbare dienst in de omroepsector beperkt blijft tot controle bij kennelijke fouten (18). |
| --- | --- |

(69)

Overeenkomstig het protocol en de mededeling is de omschrijving van de openbarediensttaken een bevoegdheid van de lidstaten. Volgens de mededeling kan gezien „het specifieke karakter van het omroepstelsel (...) een „ruime” omschrijving waarbij een omroeporganisatie de opdracht krijgt in overeenstemming met de opdracht een evenwichtige en gevarieerde programmering aan te bieden en toch een bepaald percentage van het publiek aantrekt overeenkomstig de interpretatieve bepalingen van het protocol, beschouwd worden als gerechtvaardigd op grond van artikel 86, lid 2. Een dergelijke omschrijving zou in overeenstemming zijn met de doelstelling dat voldaan wordt aan de democratische, sociale en culturele behoeften van de maatschappij en dat het pluralisme, met inbegrip van de culturele en taalkundige verscheidenheid, wordt gewaarborgd (17)”. Er zij tevens aan herinnerd dat de rol van de Commissie bij de omschrijving van de openbare dienst in de omroepsector beperkt blijft tot controle bij kennelijke fouten (18).

| (70) | In artikel 48 van de Franse wet nr. 86-1067 van 30 september 1986 betreffende de vrijheid van communicatie wordt gewezen op de „educatieve, culturele en sociale” taak van de televisieomroepen France 2 en France 3. De artikelen 54, 55 en 56 van de genoemde wet omvatten een nauwkeurige omschrijving van bepaalde taken van France 2 of France 3 op het gebied van regeringsverklaringen, parlementaire debatten en uitzendingen gewijd aan politieke, vak- en beroepsorganisaties, alsmede de voornaamste in Frankrijk beleden godsdiensten. |
| --- | --- |

(70)

In artikel 48 van de Franse wet nr. 86-1067 van 30 september 1986 betreffende de vrijheid van communicatie wordt gewezen op de „educatieve, culturele en sociale” taak van de televisieomroepen France 2 en France 3. De artikelen 54, 55 en 56 van de genoemde wet omvatten een nauwkeurige omschrijving van bepaalde taken van France 2 of France 3 op het gebied van regeringsverklaringen, parlementaire debatten en uitzendingen gewijd aan politieke, vak- en beroepsorganisaties, alsmede de voornaamste in Frankrijk beleden godsdiensten.

| (71) | De openbarediensttaken van France 2 en France 3 zijn voor iedere omroep nog nader omschreven in een officiële taakomschrijving. Artikel 3 van de missie en taakomschrijving van France 2 van 28 augustus 1987 bepaalt dat de onderneming haar programma's zodanig dient te maken en programmeren dat aan alle geledingen van het publiek informatie, culturele verrijking en amusement wordt geboden overeenkomstig de culturele, educatieve en sociale taak die haar bij de wet is opgelegd en dat zij via haar programma's met name zorgt voor de benutting van het erfgoed en bijdraagt aan de verrijking daarvan via de audiovisuele werken die zij uitzendt. In artikel 3 van de missie en taakomschrijving van France 3, eveneens van 28 augustus 1987, worden die twee alinea's herhaald en een derde alinea toegevoegd, volgens welke de omroep programma's over het regionale leven moet maken en programmeren, waarbij hij de meningsuiting en de informatie van culturele, sociale en professionele gemeenschappen en spirituele en filosofische families dient te bevorderen. |
| --- | --- |

(71)

De openbarediensttaken van France 2 en France 3 zijn voor iedere omroep nog nader omschreven in een officiële taakomschrijving. Artikel 3 van de missie en taakomschrijving van France 2 van 28 augustus 1987 bepaalt dat de onderneming haar programma's zodanig dient te maken en programmeren dat aan alle geledingen van het publiek informatie, culturele verrijking en amusement wordt geboden overeenkomstig de culturele, educatieve en sociale taak die haar bij de wet is opgelegd en dat zij via haar programma's met name zorgt voor de benutting van het erfgoed en bijdraagt aan de verrijking daarvan via de audiovisuele werken die zij uitzendt. In artikel 3 van de missie en taakomschrijving van France 3, eveneens van 28 augustus 1987, worden die twee alinea's herhaald en een derde alinea toegevoegd, volgens welke de omroep programma's over het regionale leven moet maken en programmeren, waarbij hij de meningsuiting en de informatie van culturele, sociale en professionele gemeenschappen en spirituele en filosofische families dient te bevorderen.

| (72) | Vervolgens wordt in een twintigtal artikelen in details getreden over de inhoud van deze openbarediensttaken: pluralistische meningsuiting van gedachten- en opiniestromingen; eerlijke, onafhankelijke en pluralistische informatieverstrekking; aanpassing aan de technologische veranderingen; aanpassing van de programma's aan de moeilijkheden van dove en slechthorende personen; uitzending van regeringsmededelingen, de belangrijkste debatten van het parlement, programma's gewijd aan politieke, vak- en beroepsorganisaties en aan de belangrijkste in Frankrijk beleden godsdiensten; uitzending van boodschappen die gewijd zijn aan grote nationale thema's, de veiligheid van het wegverkeer en voorlichtingsprogramma's voor de consument; uitzending van educatieve en sociale programma's; verplichtingen inzake het uitzenden en de aard van documentaires, voorlichtings-, theater-, muziek-, dans-, amusements-, sport-, kinder- en jongerenprogramma's, alsook fictiewerken. |
| --- | --- |

(72)

Vervolgens wordt in een twintigtal artikelen in details getreden over de inhoud van deze openbarediensttaken: pluralistische meningsuiting van gedachten- en opiniestromingen; eerlijke, onafhankelijke en pluralistische informatieverstrekking; aanpassing aan de technologische veranderingen; aanpassing van de programma's aan de moeilijkheden van dove en slechthorende personen; uitzending van regeringsmededelingen, de belangrijkste debatten van het parlement, programma's gewijd aan politieke, vak- en beroepsorganisaties en aan de belangrijkste in Frankrijk beleden godsdiensten; uitzending van boodschappen die gewijd zijn aan grote nationale thema's, de veiligheid van het wegverkeer en voorlichtingsprogramma's voor de consument; uitzending van educatieve en sociale programma's; verplichtingen inzake het uitzenden en de aard van documentaires, voorlichtings-, theater-, muziek-, dans-, amusements-, sport-, kinder- en jongerenprogramma's, alsook fictiewerken.

| (73) | In de nieuwe missie en taakomschrijvingen van France 2 en France 3 van 16 september 1994, welke die van 1987 hebben vervangen, worden deze openbarediensttaken opnieuw bevestigd. In de preambule van de missie en taakomschrijving wordt erop gewezen dat de nationale televisieondernemingen, d.w.z. France 2 en France 3, de televisie van alle burgers zijn en derhalve een zo ruim mogelijk publiek moeten trachten te bereiken. Daarbij moeten zij hun eigen identiteit bevestigen met een specifiek programma-aanbod met vier zwaartepunten:






  — | bij de vervulling van de culturele, educatieve en sociale taak die hen bij wet is opgelegd, bieden deze omroepen het publiek informatie, culturele verrijking en amusement, met als constante respect voor de menselijke persoon; |
| --- | --- | --- |

(73)

In de nieuwe missie en taakomschrijvingen van France 2 en France 3 van 16 september 1994, welke die van 1987 hebben vervangen, worden deze openbarediensttaken opnieuw bevestigd. In de preambule van de missie en taakomschrijving wordt erop gewezen dat de nationale televisieondernemingen, d.w.z. France 2 en France 3, de televisie van alle burgers zijn en derhalve een zo ruim mogelijk publiek moeten trachten te bereiken. Daarbij moeten zij hun eigen identiteit bevestigen met een specifiek programma-aanbod met vier zwaartepunten:

—

bij de vervulling van de culturele, educatieve en sociale taak die hen bij wet is opgelegd, bieden deze omroepen het publiek informatie, culturele verrijking en amusement, met als constante respect voor de menselijke persoon;

| — | zij waken voor het pluralisme van hen programma's door alle genres aan te bieden en open te staan voor alle publiek; |
| --- | --- |

—

zij waken voor het pluralisme van hen programma's door alle genres aan te bieden en open te staan voor alle publiek;

| — | hun programmering moet bijzonder ruim en gediversifieerd zijn op het gebied van de culturele en jongerenprogramma's; |
| --- | --- |

—

hun programmering moet bijzonder ruim en gediversifieerd zijn op het gebied van de culturele en jongerenprogramma's;

| — | zij dienen een aanzienlijke inspanning te leveren om creatieve televisie te produceren, waarbij zij naar vernieuwing streven, stelselmatig aandacht besteden aan het script en de totstandkoming van originele producties ter bevordering van het Franse erfgoed. |
| --- | --- |

—

zij dienen een aanzienlijke inspanning te leveren om creatieve televisie te produceren, waarbij zij naar vernieuwing streven, stelselmatig aandacht besteden aan het script en de totstandkoming van originele producties ter bevordering van het Franse erfgoed.

De nationale omroepondernemingen moeten de referentie op het gebied van ethiek, kwaliteit en creatieve verbeelding zijn. Daartoe dienen zij alle banaliteit te weren. Bij de aandacht die zij besteden aan hun publiek gaan zij meer uit van een verantwoordelijkheid ten aanzien van het publiek dan van de wil om commercieel goed te presteren. In de preambule van de missie en taakomschrijving van France 2 wordt deze omroep vervolgens beschreven als de „enige uitsluitend generalistische omroeporganisatie van de publieke sector” die als taak heeft met een gediversifieerd en evenwichtig programma-aanbod een groot publiek te bereiken, terwijl in de preambule van de missie en taakomschrijving van France 3 wordt gezegd dat de organisatie haar taak van regionale en lokale omroep moet bevestigen en de klemtoon moet leggen op gedecentraliseerde informatie en regionale gebeurtenissen. Zoals in de missie en taakomschrijving van 28 augustus 1987 wordt vervolgens in een twintigtal artikelen nader ingegaan op de inhoud van deze openbarediensttaken.

| (74) | De Commissie is van mening dat de openbarediensttaken waarmee France 2 en France 3 zijn belast, overeenkomen met een dienst van algemeen economisch belang zoals bedoeld in artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag. Deze openbarediensttaken zijn duidelijk omschreven en gerechtvaardigd, omdat zij erop gericht zijn te voorzien in de democratische, culturele en sociale behoeften van de Franse samenleving en tegelijkertijd het pluralisme, met inbegrip van culturele en taalkundige diversiteit, te waarborgen zoals bedoeld in het protocol. De Commissie stelt bovendien vast dat deze openbarediensttaken het maken en uitzenden van alle door France 2 en France 3 uitgezonden programma's dekken. De openbaredienstactiviteit van deze twee omroepen bestaat dus in het maken en uitzenden van al hun programma's. Sommige openbarediensttaken zijn weliswaar van algemene en veeleer kwalitatieve aard, maar rekening houdend met de interpretatieve bepalingen van het protocol beschouwt de Commissie deze „ruime” omschrijving als gerechtvaardigd. Ten slotte stelt de Commissie vast dat deze omschrijving van de openbarediensttaken geen enkele kennelijke fout bevat. |
| --- | --- |

(74)

De Commissie is van mening dat de openbarediensttaken waarmee France 2 en France 3 zijn belast, overeenkomen met een dienst van algemeen economisch belang zoals bedoeld in artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag. Deze openbarediensttaken zijn duidelijk omschreven en gerechtvaardigd, omdat zij erop gericht zijn te voorzien in de democratische, culturele en sociale behoeften van de Franse samenleving en tegelijkertijd het pluralisme, met inbegrip van culturele en taalkundige diversiteit, te waarborgen zoals bedoeld in het protocol. De Commissie stelt bovendien vast dat deze openbarediensttaken het maken en uitzenden van alle door France 2 en France 3 uitgezonden programma's dekken. De openbaredienstactiviteit van deze twee omroepen bestaat dus in het maken en uitzenden van al hun programma's. Sommige openbarediensttaken zijn weliswaar van algemene en veeleer kwalitatieve aard, maar rekening houdend met de interpretatieve bepalingen van het protocol beschouwt de Commissie deze „ruime” omschrijving als gerechtvaardigd. Ten slotte stelt de Commissie vast dat deze omschrijving van de openbarediensttaken geen enkele kennelijke fout bevat.

| (75) | De missie en taakomschrijvingen van beide publieke omroepen omvatten tevens bepalingen betreffende het aandeel van „oorspronkelijk Franstalige” cinematografische en audiovisuele werken dat moet worden uitgezonden en betreffende de financiering van cinematografische coproducties. Het gaat om bestuursrechtelijke bepalingen die gelden voor alle televisiezenders welke ongecodeerd via straalverbindingen uitzenden. Aangezien die maatregelen niet binnen het bestek van deze beschikking worden onderzocht, loopt de beschikking niet vooruit op een eventuele analyse van de aldus aan de audiovisuele en cinematografische sector verleende voordelen. |
| --- | --- |

(75)

De missie en taakomschrijvingen van beide publieke omroepen omvatten tevens bepalingen betreffende het aandeel van „oorspronkelijk Franstalige” cinematografische en audiovisuele werken dat moet worden uitgezonden en betreffende de financiering van cinematografische coproducties. Het gaat om bestuursrechtelijke bepalingen die gelden voor alle televisiezenders welke ongecodeerd via straalverbindingen uitzenden. Aangezien die maatregelen niet binnen het bestek van deze beschikking worden onderzocht, loopt de beschikking niet vooruit op een eventuele analyse van de aldus aan de audiovisuele en cinematografische sector verleende voordelen.

B.   Toewijzing en toezicht

| (76) | De betrokken openbarediensttaken werden bij officiële besluiten aan France 2 en France 3 toevertrouwd, aangezien zij voortvloeien uit wet nr. 86-1067 en de bij decreet van de Franse premier aangenomen missie en taakomschrijving van 28 augustus 1987 en 16 september 1994. Deze missie en taakomschrijving omvat een bepaling volgens welke sommige verplichtingen nader zullen worden omschreven in jaarlijkse bepalingen. In de missie en taakomschrijving van 16 september 1994 staat bovendien dat de aangegeven verplichtingen en beginselen zo nodig nader zullen worden bepaald in de doelstellingenovereenkomsten welke tussen de staat en de omroepen worden gesloten. |
| --- | --- |

(76)

De betrokken openbarediensttaken werden bij officiële besluiten aan France 2 en France 3 toevertrouwd, aangezien zij voortvloeien uit wet nr. 86-1067 en de bij decreet van de Franse premier aangenomen missie en taakomschrijving van 28 augustus 1987 en 16 september 1994. Deze missie en taakomschrijving omvat een bepaling volgens welke sommige verplichtingen nader zullen worden omschreven in jaarlijkse bepalingen. In de missie en taakomschrijving van 16 september 1994 staat bovendien dat de aangegeven verplichtingen en beginselen zo nodig nader zullen worden bepaald in de doelstellingenovereenkomsten welke tussen de staat en de omroepen worden gesloten.

| (77) | De Franse autoriteiten hebben zich voorzien van verschillende middelen om toe te zien op de vervulling van de openbarediensttaken door France 2 en France 3. Beide publieke omroepen leggen de minister van Communicatie en de CSA jaarlijks een verslag voor over de uitvoering van de bepalingen van hun missie en taakomschrijving. De CSA brengt jaarlijks een openbaar verslag uit, waarin hij voor iedere omroep de inachtneming, artikel per artikel, van de missie en taakomschrijving beoordeelt. Indien een omroep ernstig tekortschiet in de uitvoering van zijn openbarediensttaken, richt de CSA openbare opmerkingen aan de raad van bestuur van die omroep. |
| --- | --- |

(77)

De Franse autoriteiten hebben zich voorzien van verschillende middelen om toe te zien op de vervulling van de openbarediensttaken door France 2 en France 3. Beide publieke omroepen leggen de minister van Communicatie en de CSA jaarlijks een verslag voor over de uitvoering van de bepalingen van hun missie en taakomschrijving. De CSA brengt jaarlijks een openbaar verslag uit, waarin hij voor iedere omroep de inachtneming, artikel per artikel, van de missie en taakomschrijving beoordeelt. Indien een omroep ernstig tekortschiet in de uitvoering van zijn openbarediensttaken, richt de CSA openbare opmerkingen aan de raad van bestuur van die omroep.

| (78) | Anderzijds keurt het parlement, overeenkomstig artikel 53 van wet nr. 86-1067, de begroting van de publieke omroepen goed op basis van een verslag dat in iedere Kamer door een lid van de Commissie financiën is opgesteld. De rapporteur kan, indien hij dat nodig oordeelt, commentaar leveren op de vervulling van de openbarediensttaken door de omroepen. |
| --- | --- |

(78)

Anderzijds keurt het parlement, overeenkomstig artikel 53 van wet nr. 86-1067, de begroting van de publieke omroepen goed op basis van een verslag dat in iedere Kamer door een lid van de Commissie financiën is opgesteld. De rapporteur kan, indien hij dat nodig oordeelt, commentaar leveren op de vervulling van de openbarediensttaken door de omroepen.

| (79) | Ten slotte zij erop gewezen dat in de twaalf leden tellende raad van bestuur van elke omroep twee parlementsleden, vier vertegenwoordigers van de staat en vier gekwalificeerde personen zitten. Deze tien personen van buiten de omroep kunnen dus zonder voorbehoud opmerkingen over de uitvoering van de openbarediensttaken maken. |
| --- | --- |

(79)

Ten slotte zij erop gewezen dat in de twaalf leden tellende raad van bestuur van elke omroep twee parlementsleden, vier vertegenwoordigers van de staat en vier gekwalificeerde personen zitten. Deze tien personen van buiten de omroep kunnen dus zonder voorbehoud opmerkingen over de uitvoering van de openbarediensttaken maken.

C.   Evenredigheid van de financiering van de openbaredienstactiviteit

a)   Beoordeling van de compensatie van de kosten van de openbaredienstactiviteit door de staat

| (80) | De Commissie moet beoordelen of de aan France 2 en France 3 betaalde staatssteun evenredig is met de kosten van hun openbaredienstactiviteit. Volgens de mededeling mag de staatssteun om aan het evenredigheidscriterium te voldoen „niet meer bedragen dan de nettokosten van de openbare opdracht, waarbij ook rekening wordt gehouden met andere rechtstreekse of indirecte inkomsten afkomstig van het vervullen van de openbare dienst. Om deze reden zal bij de beoordeling van de evenredigheid van de steun rekening worden gehouden met de nettowinst die activiteiten buiten het kader van de openbare dienst halen uit activiteiten binnen het kader van de openbare dienst” (19). |
| --- | --- |

(80)

De Commissie moet beoordelen of de aan France 2 en France 3 betaalde staatssteun evenredig is met de kosten van hun openbaredienstactiviteit. Volgens de mededeling mag de staatssteun om aan het evenredigheidscriterium te voldoen „niet meer bedragen dan de nettokosten van de openbare opdracht, waarbij ook rekening wordt gehouden met andere rechtstreekse of indirecte inkomsten afkomstig van het vervullen van de openbare dienst. Om deze reden zal bij de beoordeling van de evenredigheid van de steun rekening worden gehouden met de nettowinst die activiteiten buiten het kader van de openbare dienst halen uit activiteiten binnen het kader van de openbare dienst” (19).

| (81) | In de mededeling wordt ter zake gerefereerd aan Richtlijn 80/723/EEG van de Commissie van 25 juni 1980 betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven en de financiële doorzichtigheid binnen bepaalde ondernemingen (20) en aan de door deze richtlijn opgelegde verplichting een gescheiden boekhouding te voeren. Er zij evenwel op gewezen dat deze verplichting in de betrokken periode niet van toepassing was op de sector tv-uitzendingen. |
| --- | --- |

(81)

In de mededeling wordt ter zake gerefereerd aan Richtlijn 80/723/EEG van de Commissie van 25 juni 1980 betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven en de financiële doorzichtigheid binnen bepaalde ondernemingen (20) en aan de door deze richtlijn opgelegde verplichting een gescheiden boekhouding te voeren. Er zij evenwel op gewezen dat deze verplichting in de betrokken periode niet van toepassing was op de sector tv-uitzendingen.

| (82) | De mededeling laat de lidstaten vrij bij de keuze van de wijze van financiering van de omroepen die met openbarediensttaken zijn belast. De Franse autoriteiten hebben gekozen voor een gemengde financiering, die gebaseerd is op overheidsmiddelen en commerciële middelen. De commerciële middelen bestaan bijna volledig uit reclame- en sponsoringinkomsten, aangezien de distributieactiviteiten slechts marginale inkomsten opleveren. De omroepbijdrage is de gewone vorm van overheidsfinanciering van France 2 en France 3, maar in de periode 1988-1994 hebben de Franse autoriteiten naast de omroepbijdrage ook de in de tabellen 1 en 2 aangegeven subsidies aan France 2 en France 3 toegekend. |
| --- | --- |

(82)

De mededeling laat de lidstaten vrij bij de keuze van de wijze van financiering van de omroepen die met openbarediensttaken zijn belast. De Franse autoriteiten hebben gekozen voor een gemengde financiering, die gebaseerd is op overheidsmiddelen en commerciële middelen. De commerciële middelen bestaan bijna volledig uit reclame- en sponsoringinkomsten, aangezien de distributieactiviteiten slechts marginale inkomsten opleveren. De omroepbijdrage is de gewone vorm van overheidsfinanciering van France 2 en France 3, maar in de periode 1988-1994 hebben de Franse autoriteiten naast de omroepbijdrage ook de in de tabellen 1 en 2 aangegeven subsidies aan France 2 en France 3 toegekend.

| (83) | De Franse autoriteiten hebben aan France 2 ook drie kapitaalinjecties gegeven. Van 1988 tot 1991 had de omroep zoveel verliezen geaccumuleerd dat hij in 1991, overeenkomstig artikel 241 van de Franse wet nr. 66-537 van 24 juli 1966, verplicht was zijn maatschappelijk kapitaal te verhogen en vervolgens weer te verlagen om zodoende een groot deel van zijn verliezen weg te werken en zijn eigen vermogen weer tot op de helft van zijn maatschappelijk kapitaal te brengen. De Franse staat is France 2 daarbij te hulp gekomen met 500 miljoen FRF. Dat was voldoende om voor de voortzetting van de activiteiten van de omroep op korte termijn te zorgen, maar niet om een duurzaam evenwicht tussen de eigen middelen en de bankschulden te bewerkstelligen. De staat zag zich dus in 1993 en 1994 verplicht twee nieuwe kapitaalverstrekkingen voor een totaal bedrag van 410 miljoen FRF toe te kennen. |
| --- | --- |

(83)

De Franse autoriteiten hebben aan France 2 ook drie kapitaalinjecties gegeven. Van 1988 tot 1991 had de omroep zoveel verliezen geaccumuleerd dat hij in 1991, overeenkomstig artikel 241 van de Franse wet nr. 66-537 van 24 juli 1966, verplicht was zijn maatschappelijk kapitaal te verhogen en vervolgens weer te verlagen om zodoende een groot deel van zijn verliezen weg te werken en zijn eigen vermogen weer tot op de helft van zijn maatschappelijk kapitaal te brengen. De Franse staat is France 2 daarbij te hulp gekomen met 500 miljoen FRF. Dat was voldoende om voor de voortzetting van de activiteiten van de omroep op korte termijn te zorgen, maar niet om een duurzaam evenwicht tussen de eigen middelen en de bankschulden te bewerkstelligen. De staat zag zich dus in 1993 en 1994 verplicht twee nieuwe kapitaalverstrekkingen voor een totaal bedrag van 410 miljoen FRF toe te kennen.

| (84) | In het kader van de evenredigheidstest moet de Commissie controleren of de totale overheidsfinanciering die in de periode 1988-1994 door France 2 en France 3 is ontvangen — m.a.w. de staatssteun die het voorwerp van deze beschikking is, maar ook de omroepbijdrage en de uitrustingssubsidies — niet meer bedroeg dan de nettokosten van hun openbaredienstactiviteit. |
| --- | --- |

(84)

In het kader van de evenredigheidstest moet de Commissie controleren of de totale overheidsfinanciering die in de periode 1988-1994 door France 2 en France 3 is ontvangen — m.a.w. de staatssteun die het voorwerp van deze beschikking is, maar ook de omroepbijdrage en de uitrustingssubsidies — niet meer bedroeg dan de nettokosten van hun openbaredienstactiviteit.

| (85) | Allereerst zij opgemerkt dat France 2 en France 3 in de periode 1988-1994 overheidsmiddelen hebben ontvangen waarvoor een verschillende boekhoudkundige logica geldt. De omroepbijdrage is immers bestemd als compensatie voor de kosten die beide publieke omroepen bij de uitoefening van hun openbaredienstactiviteit maken; deze bijdrage wordt derhalve op jaarbasis in de resultatenrekening geboekt. Kapitaalverstrekkingen en subsidies worden daarentegen in de balans geboekt. De kapitaalverstrekkingen waren een uitzonderlijke kapitaalinbreng welke heeft gediend om eerdere, over meerdere boekjaren geaccumuleerde tekorten aan te vullen. Met uitrustings- en investeringssubsidies kunnen investeringen worden gefinancierd die gespreid over meerdere boekjaren zullen worden gebruikt en derhalve ook afgeschreven. Subsidies worden bijgevolg in de resultatenrekening opgenomen in het tempo waarin de investeringen worden afgeschreven. Voorzover, voor de berekening van de compensatie van de openbaredienstkosten, balansonderdelen (de subsidies) en onderdelen van de resultatenrekening (de afschrijvingen die in de totale kosten van het boekjaar zijn opgenomen) worden vermengd, is het noodzakelijk om een cumulatieve benadering op middellange of lange termijn toe te passen. Dan kan er immers van worden uitgegaan dat de in de resultatenrekening opgevoerde subsidies en de in de balans opgevoerde subsidies op dezelfde bedragen uitkomen. Aangezien de formele onderzoeksprocedure betrekking heeft op de jaren 1988-1994, zal deze periode cumulatief worden bekeken. |
| --- | --- |

(85)

Allereerst zij opgemerkt dat France 2 en France 3 in de periode 1988-1994 overheidsmiddelen hebben ontvangen waarvoor een verschillende boekhoudkundige logica geldt. De omroepbijdrage is immers bestemd als compensatie voor de kosten die beide publieke omroepen bij de uitoefening van hun openbaredienstactiviteit maken; deze bijdrage wordt derhalve op jaarbasis in de resultatenrekening geboekt. Kapitaalverstrekkingen en subsidies worden daarentegen in de balans geboekt. De kapitaalverstrekkingen waren een uitzonderlijke kapitaalinbreng welke heeft gediend om eerdere, over meerdere boekjaren geaccumuleerde tekorten aan te vullen. Met uitrustings- en investeringssubsidies kunnen investeringen worden gefinancierd die gespreid over meerdere boekjaren zullen worden gebruikt en derhalve ook afgeschreven. Subsidies worden bijgevolg in de resultatenrekening opgenomen in het tempo waarin de investeringen worden afgeschreven. Voorzover, voor de berekening van de compensatie van de openbaredienstkosten, balansonderdelen (de subsidies) en onderdelen van de resultatenrekening (de afschrijvingen die in de totale kosten van het boekjaar zijn opgenomen) worden vermengd, is het noodzakelijk om een cumulatieve benadering op middellange of lange termijn toe te passen. Dan kan er immers van worden uitgegaan dat de in de resultatenrekening opgevoerde subsidies en de in de balans opgevoerde subsidies op dezelfde bedragen uitkomen. Aangezien de formele onderzoeksprocedure betrekking heeft op de jaren 1988-1994, zal deze periode cumulatief worden bekeken.

| (86) | France 2 en France 3 beheren tegelijkertijd — hetzij intern, hetzij via dochterondernemingen — een openbaredienstactiviteit en commerciële activiteiten. Enkel de kosten van de openbaredienstactiviteit van de omroepen, d.w.z. alle kosten die nodig zijn voor het maken en uitzenden van hun programma's, mogen financieel worden vergoed door de staat. De totale kosten van het boekjaar van iedere omroep omvatten de kosten die verbonden zijn aan de openbaredienstactiviteit, maar ook de kosten die verbonden zijn aan commerciële activiteiten. De nettokosten van de openbaredienstactiviteit van iedere omroep worden dus verkregen door, zoals bepaald in de mededeling, van de totale kosten van het boekjaar alle kosten af te trekken die verbonden zijn aan de commerciële activiteiten, ongeacht of die intern of via een dochteronderneming worden beheerd, alsook de nettowinsten van die activiteiten (hoofdzakelijk de reclame- en sponsoringinkomsten). Zoals blijkt uit tabel 4, bedroegen de gecumuleerde nettokosten van de openbaredienstactiviteit voor de periode 1988-1994 15,69 miljard FRF voor France 2 en 20,89 miljard FRF voor France 3 (21).
  TABEL 4
  Bepaling van de gecumuleerde nettokosten van de openbaredienstactiviteit voor de periode 1988-1994







  (in miljard FRF) |
| --- | --- |
| | France 2 | France 3 |
| Totale kosten | 41,982 | 37,011 |
| Kosten verbonden aan commerciële activiteiten | <15,2> | <11,74> |
| Nettowinst van de commerciële activiteiten | <11,091> | <4,379> |
| Nettokosten van de openbaredienstactiviteit | 15,691 | 20,892 |

(86)

France 2 en France 3 beheren tegelijkertijd — hetzij intern, hetzij via dochterondernemingen — een openbaredienstactiviteit en commerciële activiteiten. Enkel de kosten van de openbaredienstactiviteit van de omroepen, d.w.z. alle kosten die nodig zijn voor het maken en uitzenden van hun programma's, mogen financieel worden vergoed door de staat. De totale kosten van het boekjaar van iedere omroep omvatten de kosten die verbonden zijn aan de openbaredienstactiviteit, maar ook de kosten die verbonden zijn aan commerciële activiteiten. De nettokosten van de openbaredienstactiviteit van iedere omroep worden dus verkregen door, zoals bepaald in de mededeling, van de totale kosten van het boekjaar alle kosten af te trekken die verbonden zijn aan de commerciële activiteiten, ongeacht of die intern of via een dochteronderneming worden beheerd, alsook de nettowinsten van die activiteiten (hoofdzakelijk de reclame- en sponsoringinkomsten). Zoals blijkt uit tabel 4, bedroegen de gecumuleerde nettokosten van de openbaredienstactiviteit voor de periode 1988-1994 15,69 miljard FRF voor France 2 en 20,89 miljard FRF voor France 3 (21).

TABEL 4

Bepaling van de gecumuleerde nettokosten van de openbaredienstactiviteit voor de periode 1988-1994

(in miljard FRF)

France 2

France 3

Totale kosten

41,982

37,011

Kosten verbonden aan commerciële activiteiten

<15,2>

<11,74>

Nettowinst van de commerciële activiteiten

<11,091>

<4,379>

Nettokosten van de openbaredienstactiviteit

15,691

20,892

| (87) | Deze nettokosten van de openbare dienst moeten vervolgens worden vergeleken met het totaal van de door de omroepen ontvangen overheidsfinancieringen om te kunnen beoordelen of de financiële compensatie van de staat niet meer bedraagt dan de kosten. Aangezien de omroepbijdrage enerzijds en de subsidies en kapitaalverstrekkingen anderzijds een verschillende boekhoudkundige logica volgen, moeten de opeenvolgende saldi van de kostencompensatie voor de openbaredienstactiviteit rekening houdend met overheidsfinancieringen worden gepresenteerd. Over de periode 1988-1994 hebben France 2 en France 3 uit de omroepbijdrage respectievelijk 12,12 en 20,17 miljard FRF ontvangen (22). Na een analyse volgens de logica van de „resultatenrekening” blijkt dat France 2 en France 3 gecumuleerd respectievelijk 3,57 miljard FRF en 718,6 miljoen FRF te weinig compensatie hebben ontvangen. |
| --- | --- |

(87)

Deze nettokosten van de openbare dienst moeten vervolgens worden vergeleken met het totaal van de door de omroepen ontvangen overheidsfinancieringen om te kunnen beoordelen of de financiële compensatie van de staat niet meer bedraagt dan de kosten. Aangezien de omroepbijdrage enerzijds en de subsidies en kapitaalverstrekkingen anderzijds een verschillende boekhoudkundige logica volgen, moeten de opeenvolgende saldi van de kostencompensatie voor de openbaredienstactiviteit rekening houdend met overheidsfinancieringen worden gepresenteerd. Over de periode 1988-1994 hebben France 2 en France 3 uit de omroepbijdrage respectievelijk 12,12 en 20,17 miljard FRF ontvangen (22). Na een analyse volgens de logica van de „resultatenrekening” blijkt dat France 2 en France 3 gecumuleerd respectievelijk 3,57 miljard FRF en 718,6 miljoen FRF te weinig compensatie hebben ontvangen.

| (88) | De bedragen van deze ondercompensatie moeten samen met de in de balans opgenomen bijkomende overheidsmiddelen worden bekeken. Deze extra middelen bestaan uit enerzijds uitrustingssubsidies en anderzijds de investeringssubsidies, andere subsidies en kapitaalverstrekkingen die het voorwerp van deze procedure vormen. Gecumuleerd bedragen zij voor France 2 1,91 miljard FRF en voor France 3 633,5 miljoen FRF. Daarentegen moeten niet in de nettokosten van de openbaredienstactiviteit worden opgenomen de kapitaalverstrekkingen en de voorschotten in rekening-courant die niet zijn terugbetaald aan de dochterondernemingen van beide publieke omroepen die commerciële activiteiten uitoefenen (115,2 miljoen FRF voor France 2 en 25,9 miljoen FRF voor France 3). |
| --- | --- |

(88)

De bedragen van deze ondercompensatie moeten samen met de in de balans opgenomen bijkomende overheidsmiddelen worden bekeken. Deze extra middelen bestaan uit enerzijds uitrustingssubsidies en anderzijds de investeringssubsidies, andere subsidies en kapitaalverstrekkingen die het voorwerp van deze procedure vormen. Gecumuleerd bedragen zij voor France 2 1,91 miljard FRF en voor France 3 633,5 miljoen FRF. Daarentegen moeten niet in de nettokosten van de openbaredienstactiviteit worden opgenomen de kapitaalverstrekkingen en de voorschotten in rekening-courant die niet zijn terugbetaald aan de dochterondernemingen van beide publieke omroepen die commerciële activiteiten uitoefenen (115,2 miljoen FRF voor France 2 en 25,9 miljoen FRF voor France 3).

| (89) | Rekening houdend met deze extra middelen, blijkt dat France 2 en France 3 ondergecompenseerd werden in de periode 1988-1994. De ondercompensatie van France 2 bedraagt 1,54 miljard FRF, die van France 359,2 miljoen FRF. |
| --- | --- |

(89)

Rekening houdend met deze extra middelen, blijkt dat France 2 en France 3 ondergecompenseerd werden in de periode 1988-1994. De ondercompensatie van France 2 bedraagt 1,54 miljard FRF, die van France 359,2 miljoen FRF.

b)   Beoordeling van het gedrag van France 2 en France 3 op de markt voor de verkoop van reclameruimte

| (90) | Volgens de mededeling moet de Commissie ook nagaan of er zich op het niveau van commerciële activiteiten die intrinsiek verband houden met de openbaredienstactiviteit geen mededingingsvervalsing heeft voorgedaan die niet gerechtvaardigd kan worden door de noodzaak de openbarediensttaken uit te voeren. Van een dergelijke mededingingsvervalsing zou er sprake zijn indien France 2 en France 3, omdat zij er toch zeker van zijn dat hun geringere commerciële inkomsten door de staat zullen worden gecompenseerd, de verkoopprijzen van de reclameruimte zouden drukken en aldus de inkomsten van hun concurrenten zouden verminderen. |
| --- | --- |

(90)

Volgens de mededeling moet de Commissie ook nagaan of er zich op het niveau van commerciële activiteiten die intrinsiek verband houden met de openbaredienstactiviteit geen mededingingsvervalsing heeft voorgedaan die niet gerechtvaardigd kan worden door de noodzaak de openbarediensttaken uit te voeren. Van een dergelijke mededingingsvervalsing zou er sprake zijn indien France 2 en France 3, omdat zij er toch zeker van zijn dat hun geringere commerciële inkomsten door de staat zullen worden gecompenseerd, de verkoopprijzen van de reclameruimte zouden drukken en aldus de inkomsten van hun concurrenten zouden verminderen.

| (91) | Dit is het geval volgens TF1, dat in zijn klacht beweert dat France 2 en France 3, dankzij de staatssteun die zij ontvangen, geen rekening hoeven te houden met de rentabiliteitsdruk die wel op hun concurrenten weegt en dus kunstmatig verlaagde en lokprijzen voor hun reclame of hun sponsoringacties kunnen vragen om het adverteerderscliënteel te behouden. |
| --- | --- |

(91)

Dit is het geval volgens TF1, dat in zijn klacht beweert dat France 2 en France 3, dankzij de staatssteun die zij ontvangen, geen rekening hoeven te houden met de rentabiliteitsdruk die wel op hun concurrenten weegt en dus kunstmatig verlaagde en lokprijzen voor hun reclame of hun sponsoringacties kunnen vragen om het adverteerderscliënteel te behouden.

| (92) | Op basis van de informatie waarover zij beschikt, heeft de Commissie geen enkel element ter staving van het door TF1 aangevoerde argument gevonden. De verklaring voor het verschil tussen de verkoopprijzen van de reclametijd van TF1 en die van France 2 en France 3 ligt niet in het commerciële gedrag van beide publieke omroepen, maar het feit dat de reclameblokken van TF1 een groter bereik hebben dan die van de publieke omroepen. |
| --- | --- |

(92)

Op basis van de informatie waarover zij beschikt, heeft de Commissie geen enkel element ter staving van het door TF1 aangevoerde argument gevonden. De verklaring voor het verschil tussen de verkoopprijzen van de reclametijd van TF1 en die van France 2 en France 3 ligt niet in het commerciële gedrag van beide publieke omroepen, maar het feit dat de reclameblokken van TF1 een groter bereik hebben dan die van de publieke omroepen.

| (93) | In de sector van de televisiereclame zijn de adverteerders in de eerste plaats geïnteresseerd in het kijkerspubliek „huisvrouwen jonger dan 50 jaar”, dat wordt gemeten met „Gross Rating Points” (GRP's). Het GRP geeft het gemiddelde aantal contacten met de reclamecampagne aan dat op 100 personen van de doelgroep wordt behaald. Een contact wordt geacht tot stand te zijn gebracht als een persoon op een gegeven moment de uitgezonden boodschap één keer heeft gezien. |
| --- | --- |

(93)

In de sector van de televisiereclame zijn de adverteerders in de eerste plaats geïnteresseerd in het kijkerspubliek „huisvrouwen jonger dan 50 jaar”, dat wordt gemeten met „Gross Rating Points” (GRP's). Het GRP geeft het gemiddelde aantal contacten met de reclamecampagne aan dat op 100 personen van de doelgroep wordt behaald. Een contact wordt geacht tot stand te zijn gebracht als een persoon op een gegeven moment de uitgezonden boodschap één keer heeft gezien.

| (94) | Voor hun reclameboodschappen zoeken de adverteerders de reclameblokken met het grootste bereik die op een gegeven moment het best hun doelgroep dekken. Hoe groter het publiek van een reclameblok is, hoe meer de adverteerders bereid zijn een hogere eenheidsprijs per contact (GRP-prijs) te betalen. Aldus is er een meerwaarde naargelang het bereik van het reclameblok groter is. |
| --- | --- |

(94)

Voor hun reclameboodschappen zoeken de adverteerders de reclameblokken met het grootste bereik die op een gegeven moment het best hun doelgroep dekken. Hoe groter het publiek van een reclameblok is, hoe meer de adverteerders bereid zijn een hogere eenheidsprijs per contact (GRP-prijs) te betalen. Aldus is er een meerwaarde naargelang het bereik van het reclameblok groter is.

| (95) | In tabel 6 wordt voor iedere omroep het gemiddelde GRP en de gemiddelde GRP-prijs over de gehele dag voor de doelgroep huisvrouwen van 15 tot 49 jaar aangegeven.
  TABEL 6 (23) | TF1 | France 2 | France 3 | M6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Gemiddeld GRP | GRP-prijs
  (EUR) | Gemiddeld GRP | GRP-prijs
  (EUR) | Gemiddeld GRP | GRP-prijs
  (EUR) | Gemiddeld GRP | GRP-prijs
  (EUR) |
| 1990 | 5,8 | 2 732 | 3 | 2 738 | 2,3 | 2 533 | 1,9 | 2 440 |
| 1991 | 5,3 | 2 649 | 2,6 | 2 488 | 2,1 | 2 463 | 1,9 | 2 239 |
| 1992 | 4,8 | 2 963 | 2,5 | 2 652 | 2 | 2 707 | 1,9 | 2 297 |
| 1993 | 4,7 | 2 829 | 2,4 | 2 595 | 1,7 | 2 785 | 1,9 | 2 481 |
| 1994 | 4,7 | 2 983 | 2,6 | 2 847 | 1,6 | 2 777 | 2 | 2 475 |

(95)

In tabel 6 wordt voor iedere omroep het gemiddelde GRP en de gemiddelde GRP-prijs over de gehele dag voor de doelgroep huisvrouwen van 15 tot 49 jaar aangegeven.

TABEL 6 (23)

TF1

France 2

France 3

M6

Gemiddeld GRP

GRP-prijs

(EUR)

Gemiddeld GRP

GRP-prijs

(EUR)

Gemiddeld GRP

GRP-prijs

(EUR)

Gemiddeld GRP

GRP-prijs

(EUR)

1990

5,8

2 732

3

2 738

2,3

2 533

1,9

2 440

1991

5,3

2 649

2,6

2 488

2,1

2 463

1,9

2 239

1992

4,8

2 963

2,5

2 652

2

2 707

1,9

2 297

1993

4,7

2 829

2,4

2 595

1,7

2 785

1,9

2 481

1994

4,7

2 983

2,6

2 847

1,6

2 777

2

2 475

| (96) | Tabel 7 geeft een overzicht van het gemiddelde GRP en de gemiddelde GRP-prijs voor elke omroep in de uren met hoge kijkcijfers (19.00-22.00 uur) voor de doelgroep huisvrouwen van 15 tot 49 jaar.
  TABEL 7 | TF1 | France 2 | France 3 | M6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Gemiddeld GRP | GRP-prijs
  (EUR) | Gemiddeld GRP | GRP-prijs
  (EUR) | Gemiddeld GRP | GRP-prijs
  (EUR) | Gemiddeld GRP | GRP-prijs
  (EUR) |
| 1990 | 12,8 | 3 465 | 5,9 | 3 079 | 3,9 | 2 620 | 3,4 | 2 815 |
| 1991 | 12,1 | 3 536 | 6,1 | 3 103 | 4,1 | 2 607 | 3,8 | 2 454 |
| 1992 | 10,4 | 3 741 | 5,7 | 3 613 | 3,9 | 3 032 | 4,4 | 2 587 |
| 1993 | 10,7 | 3 512 | 5,9 | 3 378 | 3,4 | 3 150 | 3,9 | 3 084 |
| 1994 | 10,3 | 3 735 | 6 | 3 519 | 3,4 | 3 078 | 4,2 | 3 920 |
| Bron: MEDIAMETRIE/MEDIAMAT traitement POPCORN
  Omdat in 1989 op een andere methode is overgestapt, is een vergelijking met eerdere gegevens niet mogelijk. |

(96)

Tabel 7 geeft een overzicht van het gemiddelde GRP en de gemiddelde GRP-prijs voor elke omroep in de uren met hoge kijkcijfers (19.00-22.00 uur) voor de doelgroep huisvrouwen van 15 tot 49 jaar.

TABEL 7

TF1

France 2

France 3

M6

Gemiddeld GRP

GRP-prijs

(EUR)

Gemiddeld GRP

GRP-prijs

(EUR)

Gemiddeld GRP

GRP-prijs

(EUR)

Gemiddeld GRP

GRP-prijs

(EUR)

1990

12,8

3 465

5,9

3 079

3,9

2 620

3,4

2 815

1991

12,1

3 536

6,1

3 103

4,1

2 607

3,8

2 454

1992

10,4

3 741

5,7

3 613

3,9

3 032

4,4

2 587

1993

10,7

3 512

5,9

3 378

3,4

3 150

3,9

3 084

1994

10,3

3 735

6

3 519

3,4

3 078

4,2

3 920

Bron: MEDIAMETRIE/MEDIAMAT traitement POPCORN

Omdat in 1989 op een andere methode is overgestapt, is een vergelijking met eerdere gegevens niet mogelijk.

| (97) | Er zou sprake zijn van mededingingsbeperkend gedrag van de publieke omroepen op de markt voor de verkoop van reclameruimte indien de door de publieke omroepen gehanteerde prijzen, gelet op het feit dat een hoger gemiddeld GRP tot een hogere GRP-prijs leidt (meerwaarde van groter bereik), aanzienlijk lager zouden zijn dan de door TF1 en M6 toegepaste GRP-prijzen. Zoals uit de gegevens in de tabellen 6 en 7 blijkt, is dat niet het geval. Uit deze gegevens blijkt wel dat, zoals TF1 onderstreept, de GRP-prijs van TF1 hoger is dan die van France 2 of France 3, die op zijn beurt hoger is dan die van M6. Maar er blijkt ook uit dat het gemiddelde GRP van TF1 altijd een heel stuk hoger ligt dan dat van France 2 of France 3. Van 1990 tot 1994 schommelt het gemiddelde GRP van TF1 over de gehele dag tussen 4,7 en 5,8 punten, terwijl dat van France 2 schommelt tussen 2,4 en 3 punten, dat van France 3 tussen 1,6 en 2,3 punten en dat van M6 tussen 1,9 en 2 punten. Tijdens de uren met grote kijkdichtheid schommelt het gemiddelde GRP van TF1 tussen 10,3 en 12,8 punten, terwijl dat van France 2 schommelt tussen 5,7 en 6,1 punten, dat van France 3 tussen 3,4 en 4,1 punten en dat van M6 tussen 3,4 en 4,4 punten. Het verschil tussen de GRP-prijzen van TF1 en die van de twee publieke omroepen is echter niet overdreven als men het vergelijkt met het verschil tussen de GRP-prijzen van TF1 en M6. Gemiddeld bedragen de GRP-prijzen van France 2, France 3 en M6 83 EUR per GRP-eenheid minder dan de GRP-prijs van TF1 over de twee betrokken periodes (de gehele dag en de prime time, d.i. de uren met hoge kijkcijfers). Men dient dus vast te stellen dat France 2 en France 3 bij de verkoop van hun reclameruimte geen kunstmatig lage prijzen hebben gehanteerd. |
| --- | --- |

(97)

Er zou sprake zijn van mededingingsbeperkend gedrag van de publieke omroepen op de markt voor de verkoop van reclameruimte indien de door de publieke omroepen gehanteerde prijzen, gelet op het feit dat een hoger gemiddeld GRP tot een hogere GRP-prijs leidt (meerwaarde van groter bereik), aanzienlijk lager zouden zijn dan de door TF1 en M6 toegepaste GRP-prijzen. Zoals uit de gegevens in de tabellen 6 en 7 blijkt, is dat niet het geval. Uit deze gegevens blijkt wel dat, zoals TF1 onderstreept, de GRP-prijs van TF1 hoger is dan die van France 2 of France 3, die op zijn beurt hoger is dan die van M6. Maar er blijkt ook uit dat het gemiddelde GRP van TF1 altijd een heel stuk hoger ligt dan dat van France 2 of France 3. Van 1990 tot 1994 schommelt het gemiddelde GRP van TF1 over de gehele dag tussen 4,7 en 5,8 punten, terwijl dat van France 2 schommelt tussen 2,4 en 3 punten, dat van France 3 tussen 1,6 en 2,3 punten en dat van M6 tussen 1,9 en 2 punten. Tijdens de uren met grote kijkdichtheid schommelt het gemiddelde GRP van TF1 tussen 10,3 en 12,8 punten, terwijl dat van France 2 schommelt tussen 5,7 en 6,1 punten, dat van France 3 tussen 3,4 en 4,1 punten en dat van M6 tussen 3,4 en 4,4 punten. Het verschil tussen de GRP-prijzen van TF1 en die van de twee publieke omroepen is echter niet overdreven als men het vergelijkt met het verschil tussen de GRP-prijzen van TF1 en M6. Gemiddeld bedragen de GRP-prijzen van France 2, France 3 en M6 83 EUR per GRP-eenheid minder dan de GRP-prijs van TF1 over de twee betrokken periodes (de gehele dag en de prime time, d.i. de uren met hoge kijkcijfers). Men dient dus vast te stellen dat France 2 en France 3 bij de verkoop van hun reclameruimte geen kunstmatig lage prijzen hebben gehanteerd.

| (98) | Ter illustratie volgt hierna een grafische voorstelling van de in de tabellen 6 en 7 vervatte gegevens betreffende de GRP-prijzen en het gemiddelde GRP van de omroepen. Het gaat om twee grafieken: een voor het gemiddelde over de gehele dag en een voor het gemiddelde in prime time. Omdat er slechts een beperkt aantal (vijf) punten beschikbaar was voor iedere omroep en deze niet ver uit elkaar lagen, konden de gegevens over de vijf jaren en de vier omroepen in één grafiek worden weergegeven. |
| --- | --- |

(98)

Ter illustratie volgt hierna een grafische voorstelling van de in de tabellen 6 en 7 vervatte gegevens betreffende de GRP-prijzen en het gemiddelde GRP van de omroepen. Het gaat om twee grafieken: een voor het gemiddelde over de gehele dag en een voor het gemiddelde in prime time. Omdat er slechts een beperkt aantal (vijf) punten beschikbaar was voor iedere omroep en deze niet ver uit elkaar lagen, konden de gegevens over de vijf jaren en de vier omroepen in één grafiek worden weergegeven.

Image

Image

| (99) | Uit deze twee grafieken blijkt dat er een positieve correlatie tussen het gemiddelde GRP en de GRP-prijs bestaat; dit vormt een bevestiging van de meerwaarde van een groter bereik: een omroep met een hoger GRP heeft ook een hogere GRP-prijs. Deze correlatie is in de grafiek weergegeven door de regressielijn van de GRP-prijs ten opzichte van het gemiddelde GRP. Deze regressielijn toont de „gemiddelde” relatie tussen GRP-prijs en GRP voor alle omroepen samen in de onderzochte periode. Uit deze twee grafieken blijkt bovendien dat, rekening houdend met het effect van de meerwaarde van het grotere bereik, de door France 2 en France 3 gehanteerde prijzen niet aanzienlijk lager zijn dan die van TF1 en M6. De enkele punten voor France 2 en France 3 die zich onder de regressielijn bevinden, wijken daar toch maar heel weinig van af. Bovendien liggen sommige prijzen van France 3 hoger dan die van M6 hoewel hun GRP ongeveer gelijkwaardig is. |
| --- | --- |

(99)

Uit deze twee grafieken blijkt dat er een positieve correlatie tussen het gemiddelde GRP en de GRP-prijs bestaat; dit vormt een bevestiging van de meerwaarde van een groter bereik: een omroep met een hoger GRP heeft ook een hogere GRP-prijs. Deze correlatie is in de grafiek weergegeven door de regressielijn van de GRP-prijs ten opzichte van het gemiddelde GRP. Deze regressielijn toont de „gemiddelde” relatie tussen GRP-prijs en GRP voor alle omroepen samen in de onderzochte periode. Uit deze twee grafieken blijkt bovendien dat, rekening houdend met het effect van de meerwaarde van het grotere bereik, de door France 2 en France 3 gehanteerde prijzen niet aanzienlijk lager zijn dan die van TF1 en M6. De enkele punten voor France 2 en France 3 die zich onder de regressielijn bevinden, wijken daar toch maar heel weinig van af. Bovendien liggen sommige prijzen van France 3 hoger dan die van M6 hoewel hun GRP ongeveer gelijkwaardig is.

| (100) | De prijzen die tussen 1990 en 1994 door France 2 en France 3 zijn gehanteerd blijken derhalve niet aanzienlijk lager te zijn dan de door TF1 en M6 gehanteerde prijzen. De verklaring voor de hogere prijs van de reclametijd van TF1 ligt in het grotere bereik van de reclameblokken van deze omroep en niet in het commerciële gedrag van de publieke omroepen. De Franse mededingingsraad is trouwens tot dezelfde conclusie gekomen in een besluit van 2001 betreffende de verkoop van televisiereclameruimte (24). |
| --- | --- |

(100)

De prijzen die tussen 1990 en 1994 door France 2 en France 3 zijn gehanteerd blijken derhalve niet aanzienlijk lager te zijn dan de door TF1 en M6 gehanteerde prijzen. De verklaring voor de hogere prijs van de reclametijd van TF1 ligt in het grotere bereik van de reclameblokken van deze omroep en niet in het commerciële gedrag van de publieke omroepen. De Franse mededingingsraad is trouwens tot dezelfde conclusie gekomen in een besluit van 2001 betreffende de verkoop van televisiereclameruimte (24).

| (101) | Concluderend stelt de Commissie vast dat, ten eerste, de overheidsfinancieringen die door de Franse autoriteiten in de periode 1988-1994 aan France 2 en France 3 zijn verstrekt lager waren dan de kosten van de openbaredienstactiviteit en dat er, ten tweede, geen aanwijzingen van mededingingsbeperkend gedrag van de publieke omroepen op de markt voor de verkoop van reclameruimte zijn. De Commissie stelt dus vast dat de overheidsfinanciering van de openbaredienstactiviteit van France 2 en France 3 aan de evenredigheidsvoorwaarde voldoet. |
| --- | --- |

(101)

Concluderend stelt de Commissie vast dat, ten eerste, de overheidsfinancieringen die door de Franse autoriteiten in de periode 1988-1994 aan France 2 en France 3 zijn verstrekt lager waren dan de kosten van de openbaredienstactiviteit en dat er, ten tweede, geen aanwijzingen van mededingingsbeperkend gedrag van de publieke omroepen op de markt voor de verkoop van reclameruimte zijn. De Commissie stelt dus vast dat de overheidsfinanciering van de openbaredienstactiviteit van France 2 en France 3 aan de evenredigheidsvoorwaarde voldoet.

| (102) | De Commissie is van mening dat in het onderhavige geval alle drie de voorwaarden voor de toepassing van de afwijking van artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag, zijn vervuld. |
| --- | --- |

(102)

De Commissie is van mening dat in het onderhavige geval alle drie de voorwaarden voor de toepassing van de afwijking van artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag, zijn vervuld.

VII.   CONCLUSIE

| (103) | Aan het einde van haar analyse stelt de Commissie vast dat de staatssteun die het voorwerp van deze formele onderzoeksprocedure is, uit hoofde van artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag, verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt, |
| --- | --- |

(103)

Aan het einde van haar analyse stelt de Commissie vast dat de staatssteun die het voorwerp van deze formele onderzoeksprocedure is, uit hoofde van artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag, verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

De in de periode 1988-1994 door Frankrijk aan France 2 en France 3 betaalde investeringssubsidies en aan France 2 gegeven kapitaalinjecties vormen staatssteun welke op grond van artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt.

Artikel 2

Deze beschikking is gericht tot de Franse Republiek.

Gedaan te Brussel, 10 december 2003.

Voor de Commissie

Mario MONTI

Lid van de Commissie

---

(1)  PB C 340 van 27.11.1999, blz. 57.

1

(2)  In de onderhavige beschikking worden enkel de namen „France 2” en „France 3” gebruikt, die vanaf september 1992 de oude namen „Antenne 2” en „France Régions 3” vervingen.

2

(3)  Arrest van 3 juni 1999 in zaak T-17/96, TF1/Commissie, Jurispr. 1999, blz. II-1757.

3

(4)  Zie voetnoot op blz. 1

4

(5)  PB C 320 van 15.11.2001, blz. 5.

5

(6)  Afwijkingen tussen sommige cijfers in deze tabellen en de cijfers in het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure resulteren uit de inlichtingen die de Franse autoriteiten in het kader van de procedure hebben verstrekt.

6

(7)  Afwijkingen tussen sommige cijfers in deze tabellen en de cijfers in het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure resulteren uit de inlichtingen die de Franse autoriteiten in het kader van de procedure hebben verstrekt.

7

(8)  PB C 368 van 23.12.1994, blz. 12.

8

(9)  Arrest van 24 juli 2003 in zaak C-280/00, Altmark Trans GmbH en Regierungspräsidium Magdeburg/Nahverkehrsgesellschaft Altmark GmbH, nog niet gepubliceerd.

9

(10)  Zie arrest van 17 september 1980 in zaak C-730/79, Philip Morris Holland BV/Commissie, Jurispr. 1980, blz. 2671, en arrest van 11 november 1987 in zaak C-259/85, Frankrijk/Commissie, Jurispr. 1987, blz. 4393.

10

(11)  Zie bovengenoemd arrest-Philip Morris.

11

(12)  Zie met name arrest van het Hof van 13 juli 1988 in zaak 102/87, Frankrijk/Commissie, Jurispr. 1988, blz. 4067 en arrest van het Hof van 21 maart 1991 in zaak C-303/88, Italië/Commissie, Jurispr. 1991, blz. I-1433.

12

(13)  Punt 18 van de mededeling.

13

(14)  Zie overweging 15.

14

(15)  Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 februari 1997 in zaak T 106-95, FFSA e.a./Commissie, Jurispr. 1997, blz. II-229.

15

(16)  Zie bovengenoemd arrest-FFSA.

16

(17)  Punt 33 van de mededeling.

17

(18)  Punt 36 van de mededeling.

18

(19)  Punt 57 van de mededeling.

19

(20)  PB L 195 van 27.7.1980, blz. 35. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/52/EG (PB L 193 van 29.7.2000, blz. 75).

20

(21)  Deze en de volgende cijfers zijn afgerond.

21

(22)  In deze cijfers is niet alleen de omroepbijdrage vervat, maar ook de gedeeltelijke vergoeding door de staat van de inkomsten die de publieke omroepen mislopen door de vrijstelling van omroepbijdrage om sociale redenen.

22

(23)  Gegevens uit een tabel van de Franse autoriteiten in hun brief van 2 januari 2003.

23

Bron: MEDIAMETRIE/MEDIAMAT traitement POPCORN

Bron:

Omdat in 1989 op een andere methode is overgestapt, is een vergelijking met eerdere gegevens niet mogelijk.

(24)  Besluit nr. 00-D-67 van 13 februari 2001 betreffende praktijken die zijn vastgesteld in de sector verkoop van visuele reclameruimte.

24

---

| 8.12.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 361/40 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 361/40

---

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 3 december 2004

tot vaststelling van de voorwaarden voor het niet-commerciële vervoer van jonge honden en katten uit derde landen naar de Gemeenschap

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2004) 4546)

(Voor de EER relevante tekst)

(2004/839/EG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 998/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren en houdende wijziging van Richtlijn 92/65/EEG van de Raad (1), en met name op artikel 8, lid 3, onder c),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Verordening (EG) nr. 998/2003 bevat bepalingen voor het niet-commerciële vervoer van honden en katten uit derde landen naar de Gemeenschap. Al naar gelang de status van het derde land en het bestemmingsland in de Europese Gemeenschap zijn uiteenlopende bepalingen van toepassing. |
| --- | --- |

(1)

Verordening (EG) nr. 998/2003 bevat bepalingen voor het niet-commerciële vervoer van honden en katten uit derde landen naar de Gemeenschap. Al naar gelang de status van het derde land en het bestemmingsland in de Europese Gemeenschap zijn uiteenlopende bepalingen van toepassing.

| (2) | Artikel 8, lid 3, onder c), van Verordening (EG) nr. 998/2003 bepaalt dat voorwaarden moeten worden vastgesteld voor de binnenkomst in de Gemeenschap van niet-gevaccineerde honden en katten van nog geen drie maanden die afkomstig zijn uit derde landen die in bijlage II bij de verordening, deel B en deel C, worden genoemd. |
| --- | --- |

(2)

Artikel 8, lid 3, onder c), van Verordening (EG) nr. 998/2003 bepaalt dat voorwaarden moeten worden vastgesteld voor de binnenkomst in de Gemeenschap van niet-gevaccineerde honden en katten van nog geen drie maanden die afkomstig zijn uit derde landen die in bijlage II bij de verordening, deel B en deel C, worden genoemd.

| (3) | Deze voorwaarden moeten gelijkwaardig zijn aan de voorwaarden voor het vervoer van niet-gevaccineerde jonge katten en honden tussen de lidstaten onderling. |
| --- | --- |

(3)

Deze voorwaarden moeten gelijkwaardig zijn aan de voorwaarden voor het vervoer van niet-gevaccineerde jonge katten en honden tussen de lidstaten onderling.

| (4) | Aangezien Verordening (EG) nr. 998/2003 reeds van toepassing is, moet de onderhavige beschikking in het belang van de houders van gezelschapsdieren in Europa zonder uitstel van kracht worden. |
| --- | --- |

(4)

Aangezien Verordening (EG) nr. 998/2003 reeds van toepassing is, moet de onderhavige beschikking in het belang van de houders van gezelschapsdieren in Europa zonder uitstel van kracht worden.

| (5) | De in deze beschikking vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid. |
| --- | --- |

(5)

De in deze beschikking vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid.

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

1.   Onder voorwaarden die ten minste gelijkwaardig zijn aan die in artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 998/2003 mogen de lidstaten de binnenkomst op hun grondgebied toestaan van niet tegen rabiës ingeënte honden en katten van nog geen drie maanden die afkomstig zijn uit in bijlage II bij de verordening, deel B en deel C, genoemde derde landen.

2.   Aansluitend vervoer van de overeenkomstig lid 1 binnengekomen dieren naar een andere lidstaat is verboden, behalve wanneer de dieren overeenkomstig de bepalingen in artikel 5, lid 1, van Verordening (EG) nr. 988/2003 naar een andere lidstaat worden vervoerd dan de lidstaten die in bijlage II bij die verordening, deel A, worden genoemd.

Aansluitend vervoer van de overeenkomstig lid 1 binnengekomen dieren naar een andere lidstaat die in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 998/2003, deel A, genoemd is, dient plaats te vinden overeenkomstig de bepalingen in artikel 6, lid 1, van die verordening, indien het dier in kwestie ouder is dan drie maanden.

Artikel 2

Deze beschikking is van toepassing met ingang van 11 december 2004.

Artikel 3

Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Brussel, 3 december 2004.

Voor de Commissie

Markos KYPRIANOU

Lid van de Commissie

---

(1)  PB L 146 van 13.6.2003, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1994/2004 van de Commissie (PB L 344 van 20.11.2004, blz. 17).

1

---

| 8.12.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 361/41 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 361/41

---

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 30 november 2004

tot goedkeuring van de programma’s voor de uitroeiing en bewaking van bepaalde dierziekten en van de controleprogramma’s ter voorkoming van zoönoses die de lidstaten voor 2005 hebben ingediend en tot vaststelling van de financiële bijdrage van de Gemeenschap

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2004) 4600)

(2004/840/EG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Beschikking 90/424/EEG van de Raad van 26 juni 1990 betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied (1), en met name op artikel 24, lid 6, en de artikelen 29 en 32,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De Gemeenschap kan op grond van Beschikking 90/424/EEG een financiële bijdrage verlenen voor de uitroeiing en bewaking van dierziekten en voor controles met het oog op de preventie van zoönoses. |
| --- | --- |

(1)

De Gemeenschap kan op grond van Beschikking 90/424/EEG een financiële bijdrage verlenen voor de uitroeiing en bewaking van dierziekten en voor controles met het oog op de preventie van zoönoses.

| (2) | De lidstaten hebben programma’s ingediend voor de uitroeiing en bewaking van bepaalde dierziekten en voor de preventie van zoönoses op hun grondgebied. |
| --- | --- |

(2)

De lidstaten hebben programma’s ingediend voor de uitroeiing en bewaking van bepaalde dierziekten en voor de preventie van zoönoses op hun grondgebied.

| (3) | Uit een onderzoek van deze programma’s is gebleken dat zij voldoen aan de desbetreffende communautaire veterinaire wetgeving, en met name aan de communautaire criteria voor de uitroeiing van die ziekten, zoals vastgesteld bij Beschikking 90/638/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van communautaire criteria voor de maatregelen inzake de uitroeiing van en de controle op bepaalde dierziekten (2). |
| --- | --- |

(3)

Uit een onderzoek van deze programma’s is gebleken dat zij voldoen aan de desbetreffende communautaire veterinaire wetgeving, en met name aan de communautaire criteria voor de uitroeiing van die ziekten, zoals vastgesteld bij Beschikking 90/638/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van communautaire criteria voor de maatregelen inzake de uitroeiing van en de controle op bepaalde dierziekten (2).

| (4) | Deze programma’s zijn opgenomen op de lijst van programma’s die is vastgesteld bij Beschikking 2004/695/EG van de Commissie van 14 oktober 2004 betreffende de lijsten van programma’s voor de uitroeiing en bewaking van dierziekten en van controleprogramma’s ter voorkoming van zoönoses die in 2005 in aanmerking komen voor een financiële bijdrage van de Gemeenschap (3). |
| --- | --- |

(4)

Deze programma’s zijn opgenomen op de lijst van programma’s die is vastgesteld bij Beschikking 2004/695/EG van de Commissie van 14 oktober 2004 betreffende de lijsten van programma’s voor de uitroeiing en bewaking van dierziekten en van controleprogramma’s ter voorkoming van zoönoses die in 2005 in aanmerking komen voor een financiële bijdrage van de Gemeenschap (3).

| (5) | Gezien het belang van deze programma’s voor de verwezenlijking van de doelstellingen van de Gemeenschap inzake dier- en de volksgezondheid moet de financiële bijdrage van de Gemeenschap worden vastgesteld op 50 % van de uitgaven die de betrokken lidstaten voor de in deze beschikking vermelde maatregelen doen, tot een bepaald maximumbedrag per programma. |
| --- | --- |

(5)

Gezien het belang van deze programma’s voor de verwezenlijking van de doelstellingen van de Gemeenschap inzake dier- en de volksgezondheid moet de financiële bijdrage van de Gemeenschap worden vastgesteld op 50 % van de uitgaven die de betrokken lidstaten voor de in deze beschikking vermelde maatregelen doen, tot een bepaald maximumbedrag per programma.

| (6) | Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (4) worden programma’s voor de uitroeiing en bewaking van dierziekten gefinancierd uit de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw; met het oog op de financiële controle zijn de artikelen 8 en 9 van Verordening (EG) nr. 1258/1999 van toepassing. |
| --- | --- |

(6)

Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (4) worden programma’s voor de uitroeiing en bewaking van dierziekten gefinancierd uit de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw; met het oog op de financiële controle zijn de artikelen 8 en 9 van Verordening (EG) nr. 1258/1999 van toepassing.

| (7) | De financiële bijdrage van de Gemeenschap wordt verleend mits de voorgenomen maatregelen efficiënt worden uitgevoerd en mits de bevoegde autoriteiten alle nodige inlichtingen binnen de bij deze beschikking vastgestelde termijnen verstrekken. |
| --- | --- |

(7)

De financiële bijdrage van de Gemeenschap wordt verleend mits de voorgenomen maatregelen efficiënt worden uitgevoerd en mits de bevoegde autoriteiten alle nodige inlichtingen binnen de bij deze beschikking vastgestelde termijnen verstrekken.

| (8) | De koers voor de omrekening van de betalingsaanvragen in nationale valuta als omschreven in artikel 1, onder d), van Verordening (EG) nr. 2799/98 van de Raad van 15 december 1998 tot vaststelling van het agromonetaire stelsel voor de euro (5), moet worden verduidelijkt. |
| --- | --- |

(8)

De koers voor de omrekening van de betalingsaanvragen in nationale valuta als omschreven in artikel 1, onder d), van Verordening (EG) nr. 2799/98 van de Raad van 15 december 1998 tot vaststelling van het agromonetaire stelsel voor de euro (5), moet worden verduidelijkt.

| (9) | Met de goedkeuring van sommige van deze programma’s wordt niet vooruitgelopen op een besluit van de Commissie waarin op basis van wetenschappelijk advies voorschriften voor de uitroeiing van de desbetreffende ziekten worden vastgesteld. |
| --- | --- |

(9)

Met de goedkeuring van sommige van deze programma’s wordt niet vooruitgelopen op een besluit van de Commissie waarin op basis van wetenschappelijk advies voorschriften voor de uitroeiing van de desbetreffende ziekten worden vastgesteld.

| (10) | De in deze beschikking vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, |
| --- | --- |

(10)

De in deze beschikking vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

HOOFDSTUK I

Rabiës

Artikel 1

1.   Het door Oostenrijk ingediende programma voor de uitroeiing van rabiës wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Oostenrijk in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor de aankoop en de distributie van vaccin en aas, met een maximum van 180 000 EUR.

Artikel 2

1.   Het door Tsjechië ingediende programma voor de uitroeiing van rabiës wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Tsjechië in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor de aankoop en de distributie van vaccin en aas, met een maximum van 400 000 EUR.

Artikel 3

1.   Het door Duitsland ingediende programma voor de uitroeiing van rabiës wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Duitsland in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor de aankoop en de distributie van vaccin en aas, met een maximum van 400 000 EUR.

Artikel 4

1.   Het door Finland ingediende programma voor de uitroeiing van rabiës wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Finland in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor de aankoop en de distributie van vaccin en aas, met een maximum van 100 000 EUR.

Artikel 5

1.   Het door Litouwen ingediende programma voor de uitroeiing van rabiës wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Litouwen in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor de aankoop en de distributie van vaccin en aas, met een maximum van 900 000 EUR.

Artikel 6

1.   Het door Polen ingediende programma voor de uitroeiing van rabiës wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Polen in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor de aankoop en de distributie van vaccin en aas, met een maximum van 1 500 000 EUR.

Artikel 7

1.   Het door Slovenië ingediende programma voor de uitroeiing van rabiës wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Slovenië in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor de aankoop en de distributie van vaccin en aas, met een maximum van 200 000 EUR.

Artikel 8

1.   Het door Slowakije ingediende programma voor de uitroeiing van rabiës wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Slowakije in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor de aankoop en de distributie van vaccin en aas, met een maximum van 400 000 EUR.

HOOFDSTUK II

Runderbrucellose

Artikel 9

1.   Het door Cyprus ingediende programma voor de uitroeiing van runderbrucellose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 100 000 EUR, bij in de uitgaven die Cyprus in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

a)

de kosten van laboratoriumtests;

| b) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

b)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

Artikel 10

1.   Het door Griekenland ingediende programma voor de uitroeiing van runderbrucellose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 100 000 EUR, bij in de uitgaven die Griekenland in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de aankoop van vaccins; |
| --- | --- |

a)

de aankoop van vaccins;

| b) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

b)

de kosten van laboratoriumtests;

| c) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

c)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

Artikel 11

1.   Het door Spanje ingediende programma voor de uitroeiing van runderbrucellose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 5 000 000 EUR, bij in de uitgaven die Spanje in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de aankoop van vaccins; |
| --- | --- |

a)

de aankoop van vaccins;

| b) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

b)

de kosten van laboratoriumtests;

| c) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

c)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

Artikel 12

1.   Het door Ierland ingediende programma voor de uitroeiing van runderbrucellose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 5 000 000 EUR, bij in de uitgaven die Ierland in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

a)

de kosten van laboratoriumtests;

| b) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

b)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

Artikel 13

1.   Het door Italië ingediende programma voor de uitroeiing van runderbrucellose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 3 000 000 EUR, bij in de uitgaven die Italië in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de aankoop van vaccins; |
| --- | --- |

a)

de aankoop van vaccins;

| b) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

b)

de kosten van laboratoriumtests;

| c) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

c)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

Artikel 14

1.   Het door Polen ingediende programma voor de uitroeiing van runderbrucellose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 800 000 EUR, bij in de uitgaven die Polen in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

a)

de kosten van laboratoriumtests;

| b) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

b)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

Artikel 15

1.   Het door Portugal ingediende programma voor de uitroeiing van runderbrucellose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 1 800 000 EUR, bij in de uitgaven die Portugal in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de aankoop van vaccins; |
| --- | --- |

a)

de aankoop van vaccins;

| b) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

b)

de kosten van laboratoriumtests;

| c) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

c)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

Artikel 16

1.   Het door het Verenigd Koninkrijk ingediende programma voor de uitroeiing van runderbrucellose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 5 000 000 EUR, bij in de uitgaven die het Verenigd Koninkrijk in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

a)

de kosten van laboratoriumtests;

| b) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

b)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

HOOFDSTUK III

Rundertuberculose

Artikel 17

1.   Het door Cyprus ingediende programma voor de uitroeiing van rundertuberculose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 5 000 EUR, bij in de uitgaven die Cyprus in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de kosten van tuberculinatie; |
| --- | --- |

a)

de kosten van tuberculinatie;

| b) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

b)

de kosten van laboratoriumtests;

| c) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

c)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

Artikel 18

1.   Het door Griekenland ingediende programma voor de uitroeiing van rundertuberculose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 100 000 EUR, bij in de uitgaven die Griekenland in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de kosten van tuberculinatie; |
| --- | --- |

a)

de kosten van tuberculinatie;

| b) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

b)

de kosten van laboratoriumtests;

| c) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

c)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

Artikel 19

1.   Het door Spanje ingediende programma voor de uitroeiing van rundertuberculose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 4 000 000 EUR, bij in de uitgaven die Spanje in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de kosten van tuberculinatie; |
| --- | --- |

a)

de kosten van tuberculinatie;

| b) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

b)

de kosten van laboratoriumtests;

| c) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

c)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

Artikel 20

1.   Het door Italië ingediende programma voor de uitroeiing van rundertuberculose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 2 500 000 EUR, bij in de uitgaven die Italië in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de kosten van tuberculinatie; |
| --- | --- |

a)

de kosten van tuberculinatie;

| b) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

b)

de kosten van laboratoriumtests;

| c) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

c)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

Artikel 21

1.   Het door Polen ingediende programma voor de uitroeiing van rundertuberculose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 700 000 EUR, bij in de uitgaven die Polen in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de kosten van tuberculinatie; |
| --- | --- |

a)

de kosten van tuberculinatie;

| b) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

b)

de kosten van laboratoriumtests;

| c) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

c)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

Artikel 22

1.   Het door Portugal ingediende programma voor de uitroeiing van rundertuberculose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 250 000 EUR, bij in de uitgaven die Portugal in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de kosten van tuberculinatie; |
| --- | --- |

a)

de kosten van tuberculinatie;

| b) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

b)

de kosten van laboratoriumtests;

| c) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

c)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

HOOFDSTUK IV

Enzoötische boviene leukose

Artikel 23

1.   Het door Estland ingediende programma voor de uitroeiing van enzoötische boviene leukose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 25 000 EUR, bij in de uitgaven die Estland in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

a)

de kosten van laboratoriumtests;

| b) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

b)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

Artikel 24

1.   Het door Italië ingediende programma voor de uitroeiing van enzoötische boviene leukose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 250 000 EUR, bij in de uitgaven die Italië in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

a)

de kosten van laboratoriumtests;

| b) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

b)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

Artikel 25

1.   Het door Litouwen ingediende programma voor de uitroeiing van enzoötische boviene leukose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 200 000 EUR, bij in de uitgaven die Litouwen in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

a)

de kosten van laboratoriumtests;

| b) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

b)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

Artikel 26

1.   Het door Letland ingediende programma voor de uitroeiing van enzoötische boviene leukose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 100 000 EUR, bij in de uitgaven die Letland in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

a)

de kosten van laboratoriumtests;

| b) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

b)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

Artikel 27

1.   Het door Portugal ingediende programma voor de uitroeiing van enzoötische boviene leukose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 200 000 EUR, bij in de uitgaven die Portugal in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

a)

de kosten van laboratoriumtests;

| b) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

b)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

HOOFDSTUK V

Schapen- en geitenbrucellose

Artikel 28

1.   Het door Cyprus ingediende programma voor de uitroeiing van schapen- en geitenbrucellose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 175 000 EUR, bij in de uitgaven die Cyprus in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

a)

de kosten van laboratoriumtests;

| b) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

b)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

Artikel 29

1.   Het door Griekenland ingediende programma voor de uitroeiing van schapen- en geitenbrucellose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 800 000 EUR, bij in de uitgaven die Griekenland in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de aankoop van vaccins; |
| --- | --- |

a)

de aankoop van vaccins;

| b) | de salarissen van dierenartsen die speciaal voor dat programma contractueel in dienst zijn genomen. |
| --- | --- |

b)

de salarissen van dierenartsen die speciaal voor dat programma contractueel in dienst zijn genomen.

Artikel 30

1.   Het door Spanje ingediende programma voor de uitroeiing van schapen- en geitenbrucellose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 6 500 000 EUR, bij in de uitgaven die Spanje in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de aankoop van vaccins; |
| --- | --- |

a)

de aankoop van vaccins;

| b) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

b)

de kosten van laboratoriumtests;

| c) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

c)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

Artikel 31

1.   Het door Frankrijk ingediende programma voor de uitroeiing van schapen- en geitenbrucellose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 300 000 EUR, bij in de uitgaven die Frankrijk in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de aankoop van vaccins; |
| --- | --- |

a)

de aankoop van vaccins;

| b) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

b)

de kosten van laboratoriumtests;

| c) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

c)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

Artikel 32

1.   Het door Italië ingediende programma voor de uitroeiing van schapen- en geitenbrucellose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 4 500 000 EUR, bij in de uitgaven die Italië in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de aankoop van vaccins; |
| --- | --- |

a)

de aankoop van vaccins;

| b) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

b)

de kosten van laboratoriumtests;

| c) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

c)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

Artikel 33

1.   Het door Portugal ingediende programma voor de uitroeiing van schapen- en geitenbrucellose wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 1 700 000 EUR, bij in de uitgaven die Portugal in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de aankoop van vaccins; |
| --- | --- |

a)

de aankoop van vaccins;

| b) | de kosten van laboratoriumtests; |
| --- | --- |

b)

de kosten van laboratoriumtests;

| c) | de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht. |
| --- | --- |

c)

de vergoeding van eigenaars van dieren die in het kader van het programma worden geslacht.

HOOFDSTUK VI

Bluetongue

Artikel 34

1.   Het door Spanje ingediende programma voor de uitroeiing en bewaking van bluetongue wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Spanje in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor serologische en entomologische tests en de kosten van vallen, met een maximum van 25 000 EUR.

Artikel 35

1.   Het door Frankrijk ingediende programma voor de uitroeiing en bewaking van bluetongue wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Frankrijk in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor serologische en entomologische tests en de kosten van vallen, met een maximum van 50 000 EUR.

Artikel 36

1.   Het door Italië ingediende programma voor de uitroeiing en bewaking van bluetongue wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Italië in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor serologische en entomologische tests en de kosten van vallen, met een maximum van 400 000 EUR.

HOOFDSTUK VII

Salmonella bij pluimvee

Artikel 37

1.   Het door Oostenrijk ingediende programma voor de bestrijding van salmonella bij fokpluimvee wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Oostenrijk doet voor de uitvoering van het in lid 1 bedoelde programma, met een maximum van 70 000 EUR. De financiële bijdrage van de Gemeenschap is bestemd voor:

| a) | de vernietiging van het fokpluimvee of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van het fokpluimvee en de opbrengst van de verkoop van het hittebehandelde vlees van dit pluimvee; |
| --- | --- |

a)

de vernietiging van het fokpluimvee of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van het fokpluimvee en de opbrengst van de verkoop van het hittebehandelde vlees van dit pluimvee;

| b) | de vernietiging van geïncubeerde broedeieren; |
| --- | --- |

b)

de vernietiging van geïncubeerde broedeieren;

| c) | de vernietiging van niet-geïncubeerde broedeieren of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van de niet-geïncubeerde broedeieren en de opbrengst van de verkoop van de met deze eieren vervaardigde hittebehandelde eiproducten; |
| --- | --- |

c)

de vernietiging van niet-geïncubeerde broedeieren of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van de niet-geïncubeerde broedeieren en de opbrengst van de verkoop van de met deze eieren vervaardigde hittebehandelde eiproducten;

| d) | de aankoop van vaccins, voor zover deze de uitvoering van het programma niet belemmeren; |
| --- | --- |

d)

de aankoop van vaccins, voor zover deze de uitvoering van het programma niet belemmeren;

| e) | de kosten van bacteriologische tests in het kader van officiële bemonstering overeenkomstig bijlage III, afdeling I, van Richtlijn 92/117/EEG van de Raad (6), met een maximum van 5 EUR per test. |
| --- | --- |

e)

de kosten van bacteriologische tests in het kader van officiële bemonstering overeenkomstig bijlage III, afdeling I, van Richtlijn 92/117/EEG van de Raad (6), met een maximum van 5 EUR per test.

Artikel 38

1.   Het door België ingediende programma voor de bestrijding van salmonella bij fokpluimvee wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die België doet voor de uitvoering van het in lid 1 bedoelde programma, met een maximum van 400 000 EUR. De financiële bijdrage van de Gemeenschap is bestemd voor:

| a) | de vernietiging van het fokpluimvee of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van het fokpluimvee en de opbrengst van de verkoop van het hittebehandelde vlees van dit pluimvee; |
| --- | --- |

a)

de vernietiging van het fokpluimvee of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van het fokpluimvee en de opbrengst van de verkoop van het hittebehandelde vlees van dit pluimvee;

| b) | de vernietiging van geïncubeerde broedeieren; |
| --- | --- |

b)

de vernietiging van geïncubeerde broedeieren;

| c) | de vernietiging van niet-geïncubeerde broedeieren of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van de niet-geïncubeerde broedeieren en de opbrengst van de verkoop van de met deze eieren vervaardigde hittebehandelde eiproducten; |
| --- | --- |

c)

de vernietiging van niet-geïncubeerde broedeieren of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van de niet-geïncubeerde broedeieren en de opbrengst van de verkoop van de met deze eieren vervaardigde hittebehandelde eiproducten;

| d) | de aankoop van vaccins, voorzover deze de uitvoering van het programma niet belemmeren; |
| --- | --- |

d)

de aankoop van vaccins, voorzover deze de uitvoering van het programma niet belemmeren;

| e) | de kosten van bacteriologische tests in het kader van officiële bemonstering overeenkomstig bijlage III, afdeling I, van Richtlijn 92/117/EEG, met een maximum van 5 EUR per test. |
| --- | --- |

e)

de kosten van bacteriologische tests in het kader van officiële bemonstering overeenkomstig bijlage III, afdeling I, van Richtlijn 92/117/EEG, met een maximum van 5 EUR per test.

Artikel 39

1.   Het door Denemarken ingediende programma voor de bestrijding van salmonella bij fokpluimvee wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Denemarken doet voor de uitvoering van het in lid 1 bedoelde programma, met een maximum van 110 000 EUR. De financiële bijdrage van de Gemeenschap is bestemd voor:

| a) | de vernietiging van het fokpluimvee of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van het fokpluimvee en de opbrengst van de verkoop van het hittebehandelde vlees van dit pluimvee; |
| --- | --- |

a)

de vernietiging van het fokpluimvee of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van het fokpluimvee en de opbrengst van de verkoop van het hittebehandelde vlees van dit pluimvee;

| b) | de vernietiging van geïncubeerde broedeieren; |
| --- | --- |

b)

de vernietiging van geïncubeerde broedeieren;

| c) | de vernietiging van niet-geïncubeerde broedeieren of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van de niet-geïncubeerde broedeieren en de opbrengst van de verkoop van de met deze eieren vervaardigde hittebehandelde eiproducten; |
| --- | --- |

c)

de vernietiging van niet-geïncubeerde broedeieren of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van de niet-geïncubeerde broedeieren en de opbrengst van de verkoop van de met deze eieren vervaardigde hittebehandelde eiproducten;

| d) | de aankoop van vaccins, voorzover deze de uitvoering van het programma niet belemmeren; |
| --- | --- |

d)

de aankoop van vaccins, voorzover deze de uitvoering van het programma niet belemmeren;

| e) | de kosten van bacteriologische tests in het kader van officiële bemonstering overeenkomstig bijlage III, afdeling I, van Richtlijn 92/117/EEG, met een maximum van 5 EUR per test. |
| --- | --- |

e)

de kosten van bacteriologische tests in het kader van officiële bemonstering overeenkomstig bijlage III, afdeling I, van Richtlijn 92/117/EEG, met een maximum van 5 EUR per test.

Artikel 40

1.   Het door Frankrijk ingediende programma voor de bestrijding van salmonella bij fokpluimvee wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Frankrijk doet voor de uitvoering van het in lid 1 bedoelde programma, met een maximum van 600 000 EUR. De financiële bijdrage van de Gemeenschap is bestemd voor:

| a) | de vernietiging van het fokpluimvee of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van het fokpluimvee en de opbrengst van de verkoop van het hittebehandelde vlees van dit pluimvee; |
| --- | --- |

a)

de vernietiging van het fokpluimvee of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van het fokpluimvee en de opbrengst van de verkoop van het hittebehandelde vlees van dit pluimvee;

| b) | de vernietiging van geïncubeerde broedeieren; |
| --- | --- |

b)

de vernietiging van geïncubeerde broedeieren;

| c) | de vernietiging van niet-geïncubeerde broedeieren of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van de niet-geïncubeerde broedeieren en de opbrengst van de verkoop van de met deze eieren vervaardigde hittebehandelde eiproducten; |
| --- | --- |

c)

de vernietiging van niet-geïncubeerde broedeieren of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van de niet-geïncubeerde broedeieren en de opbrengst van de verkoop van de met deze eieren vervaardigde hittebehandelde eiproducten;

| d) | de aankoop van vaccins, voorzover deze de uitvoering van het programma niet belemmeren; |
| --- | --- |

d)

de aankoop van vaccins, voorzover deze de uitvoering van het programma niet belemmeren;

| e) | de kosten van bacteriologische tests in het kader van officiële bemonstering overeenkomstig bijlage III, afdeling I, van Richtlijn 92/117/EEG, met een maximum van 5 EUR per test. |
| --- | --- |

e)

de kosten van bacteriologische tests in het kader van officiële bemonstering overeenkomstig bijlage III, afdeling I, van Richtlijn 92/117/EEG, met een maximum van 5 EUR per test.

Artikel 41

1.   Het door Ierland ingediende programma voor de bestrijding van salmonella bij fokpluimvee wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Ierland doet voor de uitvoering van het in lid 1 bedoelde programma, met een maximum van 50 000 EUR. De financiële bijdrage van de Gemeenschap is bestemd voor:

| a) | de vernietiging van het fokpluimvee of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van het fokpluimvee en de opbrengst van de verkoop van het hittebehandelde vlees van dit pluimvee; |
| --- | --- |

a)

de vernietiging van het fokpluimvee of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van het fokpluimvee en de opbrengst van de verkoop van het hittebehandelde vlees van dit pluimvee;

| b) | de vernietiging van geïncubeerde broedeieren; |
| --- | --- |

b)

de vernietiging van geïncubeerde broedeieren;

| c) | de vernietiging van niet-geïncubeerde broedeieren of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van de niet-geïncubeerde broedeieren en de opbrengst van de verkoop van de met deze eieren vervaardigde hittebehandelde eiproducten; |
| --- | --- |

c)

de vernietiging van niet-geïncubeerde broedeieren of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van de niet-geïncubeerde broedeieren en de opbrengst van de verkoop van de met deze eieren vervaardigde hittebehandelde eiproducten;

| d) | de aankoop van vaccins, voor zover deze de uitvoering van het programma niet belemmeren; |
| --- | --- |

d)

de aankoop van vaccins, voor zover deze de uitvoering van het programma niet belemmeren;

| e) | de kosten van bacteriologische tests in het kader van officiële bemonstering overeenkomstig bijlage III, afdeling I, van Richtlijn 92/117/EEG, met een maximum van 5 EUR per test. |
| --- | --- |

e)

de kosten van bacteriologische tests in het kader van officiële bemonstering overeenkomstig bijlage III, afdeling I, van Richtlijn 92/117/EEG, met een maximum van 5 EUR per test.

Artikel 42

1.   Het door Italië ingediende programma voor de bestrijding van salmonella bij fokpluimvee wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Italië doet voor de uitvoering van het in lid 1 bedoelde programma, met een maximum van 600 000 EUR. De financiële bijdrage van de Gemeenschap is bestemd voor:

| a) | de vernietiging van het fokpluimvee of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van het fokpluimvee en de opbrengst van de verkoop van het hittebehandelde vlees van dit pluimvee; |
| --- | --- |

a)

de vernietiging van het fokpluimvee of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van het fokpluimvee en de opbrengst van de verkoop van het hittebehandelde vlees van dit pluimvee;

| b) | de vernietiging van geïncubeerde broedeieren; |
| --- | --- |

b)

de vernietiging van geïncubeerde broedeieren;

| c) | de vernietiging van niet-geïncubeerde broedeieren of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van de niet-geïncubeerde broedeieren en de opbrengst van de verkoop van de met deze eieren vervaardigde hittebehandelde eiproducten; |
| --- | --- |

c)

de vernietiging van niet-geïncubeerde broedeieren of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van de niet-geïncubeerde broedeieren en de opbrengst van de verkoop van de met deze eieren vervaardigde hittebehandelde eiproducten;

| d) | de aankoop van vaccins, voor zover deze de uitvoering van het programma niet belemmeren; |
| --- | --- |

d)

de aankoop van vaccins, voor zover deze de uitvoering van het programma niet belemmeren;

| e) | de kosten van bacteriologische tests in het kader van officiële bemonstering overeenkomstig bijlage III, afdeling I, van Richtlijn 92/117/EEG, met een maximum van 5 EUR per test. |
| --- | --- |

e)

de kosten van bacteriologische tests in het kader van officiële bemonstering overeenkomstig bijlage III, afdeling I, van Richtlijn 92/117/EEG, met een maximum van 5 EUR per test.

Artikel 43

1.   Het door Nederland ingediende programma voor de bestrijding van salmonella bij fokpluimvee wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Nederland doet voor de uitvoering van het in lid 1 bedoelde programma, met een maximum van 350 000 EUR. De financiële bijdrage van de Gemeenschap is bestemd voor:

| a) | de vernietiging van het fokpluimvee of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van het fokpluimvee en de opbrengst van de verkoop van het hittebehandelde vlees van dit pluimvee; |
| --- | --- |

a)

de vernietiging van het fokpluimvee of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van het fokpluimvee en de opbrengst van de verkoop van het hittebehandelde vlees van dit pluimvee;

| b) | de vernietiging van geïncubeerde broedeieren; |
| --- | --- |

b)

de vernietiging van geïncubeerde broedeieren;

| c) | de vernietiging van niet-geïncubeerde broedeieren of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van de niet-geïncubeerde broedeieren en de opbrengst van de verkoop van de met deze eieren vervaardigde hittebehandelde eiproducten; |
| --- | --- |

c)

de vernietiging van niet-geïncubeerde broedeieren of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van de niet-geïncubeerde broedeieren en de opbrengst van de verkoop van de met deze eieren vervaardigde hittebehandelde eiproducten;

| d) | de aankoop van vaccins, voor zover deze de uitvoering van het programma niet belemmeren; |
| --- | --- |

d)

de aankoop van vaccins, voor zover deze de uitvoering van het programma niet belemmeren;

| e) | de kosten van bacteriologische tests in het kader van officiële bemonstering overeenkomstig bijlage III, afdeling I, van Richtlijn 92/117/EEG, met een maximum van 5 EUR per test. |
| --- | --- |

e)

de kosten van bacteriologische tests in het kader van officiële bemonstering overeenkomstig bijlage III, afdeling I, van Richtlijn 92/117/EEG, met een maximum van 5 EUR per test.

Artikel 44

1.   Het door Slowakije ingediende programma voor de bestrijding van salmonella bij fokpluimvee wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Slowakije doet voor de uitvoering van het in lid 1 bedoelde programma, met een maximum van 100 000 EUR. De financiële bijdrage van de Gemeenschap is bestemd voor:

| a) | de vernietiging van het fokpluimvee of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van het fokpluimvee en de opbrengst van de verkoop van het hittebehandelde vlees van dit pluimvee; |
| --- | --- |

a)

de vernietiging van het fokpluimvee of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van het fokpluimvee en de opbrengst van de verkoop van het hittebehandelde vlees van dit pluimvee;

| b) | de vernietiging van geïncubeerde broedeieren; |
| --- | --- |

b)

de vernietiging van geïncubeerde broedeieren;

| c) | de vernietiging van niet-geïncubeerde broedeieren of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van de niet-geïncubeerde broedeieren en de opbrengst van de verkoop van de met deze eieren vervaardigde hittebehandelde eiproducten; |
| --- | --- |

c)

de vernietiging van niet-geïncubeerde broedeieren of de financiering van het verschil tussen de geschatte waarde van de niet-geïncubeerde broedeieren en de opbrengst van de verkoop van de met deze eieren vervaardigde hittebehandelde eiproducten;

| d) | de aankoop van vaccins, voorzover deze de uitvoering van het programma niet belemmeren; |
| --- | --- |

d)

de aankoop van vaccins, voorzover deze de uitvoering van het programma niet belemmeren;

| e) | de kosten van bacteriologische tests in het kader van officiële bemonstering overeenkomstig bijlage III, afdeling I, van Richtlijn 92/117/EEG, met een maximum van 5 EUR per test. |
| --- | --- |

e)

de kosten van bacteriologische tests in het kader van officiële bemonstering overeenkomstig bijlage III, afdeling I, van Richtlijn 92/117/EEG, met een maximum van 5 EUR per test.

HOOFDSTUK VIII

Vesiculaire varkensziekte

Artikel 45

1.   Het door Italië ingediende programma voor de uitroeiing en bewaking van vesiculaire varkensziekte wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Italië in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet om virologische en serologische laboratoriumtests te verrichten en eigenaars van geslachte dieren te vergoeden, met een maximum van 200 000 EUR.

HOOFDSTUK IX

Klassieke varkenspest

Artikel 46

1.   Het door België ingediende programma voor de uitroeiing en bewaking van klassieke varkenspest wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die België in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet om virologische en serologische laboratoriumtests bij varkens (huisdieren) en wilde zwijnen te verrichten, met een maximum van 15 000 EUR.

Artikel 47

1.   Het door Tsjechië ingediende programma voor de uitroeiing en bewaking van klassieke varkenspest wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Tsjechië in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet om virologische en serologische laboratoriumtests bij varkens (huisdieren) en wilde zwijnen te verrichten, met een maximum van 100 000 EUR.

Artikel 48

1.   Het door Duitsland ingediende programma voor de uitroeiing en bewaking van klassieke varkenspest wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Duitsland in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet om virologische en serologische laboratoriumtests bij varkens (huisdieren) en wilde zwijnen te verrichten, met een maximum van 800 000 EUR.

Artikel 49

1.   Het door Frankrijk ingediende programma voor de uitroeiing en bewaking van klassieke varkenspest wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Frankrijk in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet om virologische en serologische laboratoriumtests bij varkens (huisdieren) en wilde zwijnen te verrichten, met een maximum van 150 000 EUR.

Artikel 50

1.   Het door Luxemburg ingediende programma voor de uitroeiing en bewaking van klassieke varkenspest wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Luxemburg in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet om virologische en serologische laboratoriumtests bij varkens (huisdieren) en wilde zwijnen te verrichten, met een maximum van 100 000 EUR.

Artikel 51

1.   Het door Slovenië ingediende programma voor de uitroeiing en bewaking van klassieke varkenspest wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Slovenië in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet om virologische en serologische laboratoriumtests bij varkens (huisdieren) en wilde zwijnen te verrichten, met een maximum van 10 000 EUR.

Artikel 52

1.   Het door Slowakije ingediende programma voor de uitroeiing en bewaking van klassieke varkenspest wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 %, met een maximum van 200 000 EUR, bij in de uitgaven die Slowakije in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor:

| a) | de aankoop en distributie van vaccins; |
| --- | --- |

a)

de aankoop en distributie van vaccins;

| b) | de kosten van virologische en serologische laboratoriumtests bij varkens (huisdieren) en wilde zwijnen. |
| --- | --- |

b)

de kosten van virologische en serologische laboratoriumtests bij varkens (huisdieren) en wilde zwijnen.

HOOFDSTUK X

Ziekte van Aujeszky

Artikel 53

1.   Het door België ingediende programma voor de uitroeiing van de ziekte van Aujeszky wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die België in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor laboratoriumtests, met een maximum van 300 000 EUR.

Artikel 54

1.   Het door Spanje ingediende programma voor de uitroeiing van de ziekte van Aujeszky wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Spanje in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor laboratoriumtests, met een maximum van 250 000 EUR.

Artikel 55

1.   Het door Hongarije ingediende programma voor de uitroeiing van de ziekte van Aujeszky wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Hongarije in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor laboratoriumtests, met een maximum van 50 000 EUR.

Artikel 56

1.   Het door Ierland ingediende programma voor de uitroeiing van de ziekte van Aujeszky wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Ierland in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor laboratoriumtests, met een maximum van 50 000 EUR.

Artikel 57

1.   Het door Portugal ingediende programma voor de uitroeiing van de ziekte van Aujeszky wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Portugal in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor laboratoriumtests, met een maximum van 25 000 EUR.

Artikel 58

1.   Het door Slowakije ingediende programma voor de uitroeiing van de ziekte van Aujeszky wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Slowakije in het kader van het in lid 1 bedoelde programma doet voor laboratoriumtests, met een maximum van 25 000 EUR.

HOOFDSTUK XI

Heartwater, babesiose en anaplasmose

Artikel 59

1.   Het door Frankrijk ingediende programma voor de uitroeiing van heartwater, babesiose en anaplasmose op Guadeloupe wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

2.   Het door Frankrijk ingediende programma voor de uitroeiing van heartwater, babesiose en anaplasmose op Martinique wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

3.   Het door Frankrijk ingediende programma voor de uitroeiing van heartwater, babesiose en anaplasmose op Réunion wordt goedgekeurd voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005.

4.   De Gemeenschap draagt voor 50 % bij in de uitgaven die Frankrijk doet om de in de leden 1, 2 en 3 bedoelde programma’s uit te voeren, met een maximum van 150 000 EUR.

HOOFDSTUK XII

Algemene bepalingen en slotbepalingen

Artikel 60

1.   Voor de in de artikelen 9 tot en met 33 bedoelde programma’s worden de subsidiabele uitgaven voor vergoeding voor het slachten van dieren beperkt overeenkomstig de leden 2 en 3.

2.   De gemiddelde vergoeding die aan de lidstaten wordt betaald, wordt berekend op basis van het aantal dieren dat in de lidstaat is geslacht en bedraagt:

| a) | voor runderen, maximaal 300 EUR per dier; |
| --- | --- |

a)

voor runderen, maximaal 300 EUR per dier;

| b) | voor schapen en geiten, maximaal 35 EUR per dier. |
| --- | --- |

b)

voor schapen en geiten, maximaal 35 EUR per dier.

3.   De maximale vergoeding die aan de lidstaten wordt betaald, bedraagt 1 000 EUR per dier voor runderen en 100 EUR per dier voor schapen en geiten.

Artikel 61

1.   Voor de in de artikelen 9 tot en met 33 en de artikelen 53 tot en met 58 bedoelde programma’s bedraagt de maximale vergoeding die aan de lidstaten wordt betaald:

| a) | bengaals-roodtest: |
| --- | --- |

a)

bengaals-roodtest:

0,3 EUR per test;

| b) | complementbindingsreactie: |
| --- | --- |

b)

complementbindingsreactie:

0,6 EUR per test;

| c) | ELISA-test: |
| --- | --- |

c)

ELISA-test:

1 EUR per test;

| d) | agargel-immunodiffusietest: |
| --- | --- |

d)

agargel-immunodiffusietest:

0,8 EUR per test;

| f) | tuberculinatie: |
| --- | --- |

f)

tuberculinatie:

0,8 EUR per test;

| g) | gamma-interferontest: |
| --- | --- |

g)

gamma-interferontest:

3 EUR per test;

| h) | vaccindosis: |
| --- | --- |

h)

vaccindosis:

0,1 EUR per dosis.

Artikel 62

De omrekeningskoers voor in maand „n” ingediende aanvragen in nationale valuta is die van de tiende dag van maand „n+1” of die van de eerste voorafgaande dag waarvoor een algemene notering beschikbaar is.

Artikel 63

1.   De financiële bijdrage van de Gemeenschap voor de in de artikelen 1 tot en met 59 bedoelde programma’s wordt verleend op voorwaarde dat deze programma’s worden uitgevoerd overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van het Gemeenschapsrecht, waaronder de voorschriften inzake mededinging en de gunning van overheidsopdrachten, en op voorwaarde dat de betrokken lidstaat:

| a) | uiterlijk op 1 januari 2005 de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen voor de uitvoering van het programma in werking doet treden; |
| --- | --- |

a)

uiterlijk op 1 januari 2005 de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen voor de uitvoering van het programma in werking doet treden;

| b) | uiterlijk op 1 juni 2005 een eerste technische en financiële evaluatie van het programma indient overeenkomstig artikel 24, lid 7, van Beschikking 90/424/EEG; |
| --- | --- |

b)

uiterlijk op 1 juni 2005 een eerste technische en financiële evaluatie van het programma indient overeenkomstig artikel 24, lid 7, van Beschikking 90/424/EEG;

| c) | uiterlijk vier weken na afloop van de verslagperiode een tussentijds verslag over de eerste zes maanden van het programma indient; |
| --- | --- |

c)

uiterlijk vier weken na afloop van de verslagperiode een tussentijds verslag over de eerste zes maanden van het programma indient;

| d) | uiterlijk op 1 juni 2006 een eindverslag indient over de technische uitvoering van het programma, samen met bewijsstukken betreffende de uitgaven die in de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005 zijn verricht en de resultaten die in die periode zijn bereikt; |
| --- | --- |

d)

uiterlijk op 1 juni 2006 een eindverslag indient over de technische uitvoering van het programma, samen met bewijsstukken betreffende de uitgaven die in de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005 zijn verricht en de resultaten die in die periode zijn bereikt;

| e) | het programma efficiënt uitvoert; |
| --- | --- |

e)

het programma efficiënt uitvoert;

| f) | voor deze maatregelen geen andere communautaire bijstand heeft gevraagd of zal vragen. |
| --- | --- |

f)

voor deze maatregelen geen andere communautaire bijstand heeft gevraagd of zal vragen.

2.   Indien een lidstaat de voorschriften van lid 1 niet nakomt, verlaagt de Commissie de bijdrage van de Gemeenschap aan die lidstaat, rekening houdend met de aard en de ernst van de overtreding en met de voor de Gemeenschap ontstane financiële schade.

Artikel 64

Deze beschikking is van toepassing met ingang van 1 januari 2005.

Artikel 65

Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Brussel, 30 november 2004.

Voor de Commissie

Markos KYPRIANOU

Lid van de Commissie

---

(1)  PB L 224 van 18.8.1990, blz. 19. Beschikking laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 806/2003 (PB L 122 van 16.5.2003, blz. 1).

1

(2)  PB L 347 van 12.12.1990, blz. 27. Beschikking gewijzigd bij Richtlijn 92/65/EEG (PB L 268 van 14.9.1992, blz. 54).

2

(3)  PB L 316 van 15.10.2004, blz. 87.

3

(4)  PB L 160 van 26.6.1999, blz. 103.

4

(5)  PB L 349 van 24.12.1998, blz. 1.

5

(6)  PB L 62 van 15.3.1993, blz. 38. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 806/2003.

6

---

Rectificaties

| 8.12.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 361/54 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 361/54

---

Rectificatie van Verordening (EG) nr. 1646/2004 van de Commissie van 20 september 2004 tot wijziging van bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong

(
  Publicatieblad van de Europese Unie L 296 van 21 september 2004
  )

Op bladzijde 8:

in plaats van:

| „2.1.4. | Fenolderivaten met inbegrip van salicylaniliden” |
| --- | --- |

„2.1.4.

Fenolderivaten met inbegrip van salicylaniliden”

te lezen:

| „2.1.1. | Salicylaniliden”. |
| --- | --- |

„2.1.1.

Salicylaniliden”.

---

| 8.12.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 361/54 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 361/54

---

Rectificatie van Verordening (EG) nr. 821/2004 van de Raad van 26 april 2004 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2229/2003 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op de invoer van silicium van oorsprong uit Rusland

(
  Publicatieblad van de Europese Unie L 127 van 29 april 2004
  )

Bladzijde 2, punten 8 en 9:

in plaats van:

| „8. | De naam van de importeur die de rechtstreekse ontvanger is van de factuur. |
| --- | --- |

„8.

De naam van de importeur die de rechtstreekse ontvanger is van de factuur.

| 9. | De naam van de werknemer van de onderneming die de factuur heeft opgesteld alsmede de hiernavolgende ondertekende verklaring:
  „Ondergetekende bevestigt dat de verkoop door ... voor rechtstreekse uitvoer naar de Europese Unie van de goederen waarop deze factuur betrekking heeft, plaatsvindt in het kader en op de voorwaarden van de verbintenis die door ... werd aangeboden en door de Europese Commissie bij Besluit ... werd aanvaard. Hij verklaart dat de in de factuur verstrekte informatie juist en volledig is.” ”, |
| --- | --- |

9.

De naam van de werknemer van de onderneming die de factuur heeft opgesteld alsmede de hiernavolgende ondertekende verklaring:

„Ondergetekende bevestigt dat de verkoop door ... voor rechtstreekse uitvoer naar de Europese Unie van de goederen waarop deze factuur betrekking heeft, plaatsvindt in het kader en op de voorwaarden van de verbintenis die door ... werd aangeboden en door de Europese Commissie bij Besluit ... werd aanvaard. Hij verklaart dat de in de factuur verstrekte informatie juist en volledig is.” ”,

te lezen:

| „8. | De naam van de eerste onafhankelijke klant in de Gemeenschap die de rechtstreekse ontvanger is van de factuur opgesteld door de verkooponderneming. |
| --- | --- |

„8.

De naam van de eerste onafhankelijke klant in de Gemeenschap die de rechtstreekse ontvanger is van de factuur opgesteld door de verkooponderneming.

| 9. | De naam van de werknemer van de verkooponderneming die de factuur heeft opgesteld alsmede de hiernavolgende ondertekende verklaring:
  „Ondergetekende bevestigt dat de verkoop voor rechtstreekse uitvoer naar de Europese Unie van de goederen waarop deze factuur betrekking heeft, plaatsvindt in het kader en op de voorwaarden van de verbintenis die door [naam van de onderneming] werd aangeboden en door de Europese Commissie bij [Besluit ...] werd aanvaard. Hij verklaart dat de in de factuur verstrekte informatie juist en volledig is.” ”. |
| --- | --- |

9.

De naam van de werknemer van de verkooponderneming die de factuur heeft opgesteld alsmede de hiernavolgende ondertekende verklaring:

„Ondergetekende bevestigt dat de verkoop voor rechtstreekse uitvoer naar de Europese Unie van de goederen waarop deze factuur betrekking heeft, plaatsvindt in het kader en op de voorwaarden van de verbintenis die door [naam van de onderneming] werd aangeboden en door de Europese Commissie bij [Besluit ...] werd aanvaard. Hij verklaart dat de in de factuur verstrekte informatie juist en volledig is.” ”.

---