# Publicatieblad L 338/13 n

| | ISSN 1725-2598 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | L 338 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Wetgeving | 47e jaargang13 november 2004 |

ISSN 1725-2598

Publicatieblad

van de Europese Unie

L 338

Uitgave in de Nederlandse taal

Wetgeving

47e jaargang13 november 2004

---

| Inhoud | | I   Besluiten waarvan de publicatie voorwaarde is voor de toepassing | Bladzijde |
| --- | --- | --- | --- |
| | * | Verordening (EG) nr. 1934/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 2004 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1726/2000 betreffende ontwikkelingssamenwerking met Zuid-Afrika | 1 |
| | * | Verordening (EG) nr. 1935/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 2004 inzake materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in contact te komen en houdende intrekking van de Richtlijnen 80/590/EEG en 89/109/EEG | 4 |
| | * | Richtlijn 2004/101/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 2004 houdende wijziging van Richtlijn 2003/87/EG tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap, met betrekking tot de projectgebonden mechanismen van het Protocol van Kyoto (
  1
  ) | 18 |

Inhoud

I   Besluiten waarvan de publicatie voorwaarde is voor de toepassing

Bladzijde

*

Verordening (EG) nr. 1934/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 2004 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1726/2000 betreffende ontwikkelingssamenwerking met Zuid-Afrika

1

*

Verordening (EG) nr. 1935/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 2004 inzake materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in contact te komen en houdende intrekking van de Richtlijnen 80/590/EEG en 89/109/EEG

4

*

Richtlijn 2004/101/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 2004 houdende wijziging van Richtlijn 2003/87/EG tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap, met betrekking tot de projectgebonden mechanismen van het Protocol van Kyoto (
  1
  )

1

18

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst

1

| NL | Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.
  Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten. |
| --- | --- |

NL

Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.

Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten.

---

I Besluiten waarvan de publicatie voorwaarde is voor de toepassing

| 13.11.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 338/1 |
| --- | --- | --- | --- |

13.11.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 338/1

---

VERORDENING (EG) nr. 1934/2004 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 27 oktober 2004

tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1726/2000 betreffende ontwikkelingssamenwerking met Zuid-Afrika

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 179,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Overeenkamstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag (1),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Op grond van Verordening (EG) nr. 1726/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende ontwikkelingssamenwerking met Zuid-Afrika (2) moet de Commissie uiterlijk op 31 oktober 2003 een tussentijdse evaluatie aan het Europees Parlement en de Raad voorleggen. Op basis van die tussentijdse evaluatie is voorgesteld om in Verordening (EG) nr. 1726/2000 een aantal wijzigingen aan te brengen. |
| --- | --- |

(1)

Op grond van Verordening (EG) nr. 1726/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende ontwikkelingssamenwerking met Zuid-Afrika (2) moet de Commissie uiterlijk op 31 oktober 2003 een tussentijdse evaluatie aan het Europees Parlement en de Raad voorleggen. Op basis van die tussentijdse evaluatie is voorgesteld om in Verordening (EG) nr. 1726/2000 een aantal wijzigingen aan te brengen.

| (2) | De tussentijdse evaluatie houdt suggesties en voorstellen in voor de verbetering van de uitvoering van de ontwikkelingssamenwerking met Zuid-Afrika, waarvan sommige al zijn gedaan in het landenstrategiedocument (2002), en zijn opgenomen in het indicatieve programma voor 2003-2005. Deze voorstellen betreffen onder meer mainstreaming van genderkwesties in alle projectfasen van planning tot implementatie; stroomlijning van administratieve procedures; verbetering van de criteria voor de evaluatie van de opzet van projecten en programma's, en verduidelijking van de voorwaarden voor de verlening van een bijdrage uit het Europees programma voor de wederopbouw en ontwikkeling (EPRD) aan regionale programma's. |
| --- | --- |

(2)

De tussentijdse evaluatie houdt suggesties en voorstellen in voor de verbetering van de uitvoering van de ontwikkelingssamenwerking met Zuid-Afrika, waarvan sommige al zijn gedaan in het landenstrategiedocument (2002), en zijn opgenomen in het indicatieve programma voor 2003-2005. Deze voorstellen betreffen onder meer mainstreaming van genderkwesties in alle projectfasen van planning tot implementatie; stroomlijning van administratieve procedures; verbetering van de criteria voor de evaluatie van de opzet van projecten en programma's, en verduidelijking van de voorwaarden voor de verlening van een bijdrage uit het Europees programma voor de wederopbouw en ontwikkeling (EPRD) aan regionale programma's.

| (3) | Op grond van Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (3) is het mogelijk de Republiek Zuid-Afrika financiering te verstrekken via directe begrotingssteun. Verordening (EG) nr. 1726/2000 zou echter kunnen worden geïnterpreteerd als zou niet-gerichte begrotingssteun zijn uitgesloten. Bovendien zijn in titel IV van het tweede deel van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (4) specifieke bepalingen voor „Externe maatregelen” opgenomen. Derhalve dient Verordening (EG) nr. 1726/2000 in overeenstemming te worden gebracht met Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 en met Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5). |
| --- | --- |

(3)

Op grond van Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (3) is het mogelijk de Republiek Zuid-Afrika financiering te verstrekken via directe begrotingssteun. Verordening (EG) nr. 1726/2000 zou echter kunnen worden geïnterpreteerd als zou niet-gerichte begrotingssteun zijn uitgesloten. Bovendien zijn in titel IV van het tweede deel van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (4) specifieke bepalingen voor „Externe maatregelen” opgenomen. Derhalve dient Verordening (EG) nr. 1726/2000 in overeenstemming te worden gebracht met Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 en met Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5).

| (4) | Met het oog op de tenuitvoerlegging van het EPRD en in het bijzonder van het indicatief meerjarenprogramma 2000-2002, dient Verordening (EG) nr. 1726/2000 te worden aangepast, in het bijzonder met betrekking tot de goedkeuring van sectorale programma's, de financiering via begrotingssteun en de gezamenlijke financiering van projecten en programma's op het gebied van regionale samenwerking en integratie. |
| --- | --- |

(4)

Met het oog op de tenuitvoerlegging van het EPRD en in het bijzonder van het indicatief meerjarenprogramma 2000-2002, dient Verordening (EG) nr. 1726/2000 te worden aangepast, in het bijzonder met betrekking tot de goedkeuring van sectorale programma's, de financiering via begrotingssteun en de gezamenlijke financiering van projecten en programma's op het gebied van regionale samenwerking en integratie.

| (5) | Verordening (EG) nr. 1726/2000 is in werking getreden in 2000 en verstrijkt op 31 december 2006. Op grond van artikel 6, lid 1, echter moet een driejarige programmering plaatsvinden. Om ervoor te zorgen dat de looptijd van de programma's en de geldigheidsduur van de verordening op elkaar zijn afgestemd, dient ook in vierjarige indicatieve programma's te worden voorzien. |
| --- | --- |

(5)

Verordening (EG) nr. 1726/2000 is in werking getreden in 2000 en verstrijkt op 31 december 2006. Op grond van artikel 6, lid 1, echter moet een driejarige programmering plaatsvinden. Om ervoor te zorgen dat de looptijd van de programma's en de geldigheidsduur van de verordening op elkaar zijn afgestemd, dient ook in vierjarige indicatieve programma's te worden voorzien.

| (6) | De Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van Staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds (6), waarbij Zuid-Afrika één van de ondertekenaars was, werd op 23 juni 2000 te Cotonou ondertekend. In protocol nr. 3 bij die overeenkomst is de gekwalificeerde status van Zuid-Afrika in het kader van de overeenkomst vastgesteld. |
| --- | --- |

(6)

De Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van Staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds (6), waarbij Zuid-Afrika één van de ondertekenaars was, werd op 23 juni 2000 te Cotonou ondertekend. In protocol nr. 3 bij die overeenkomst is de gekwalificeerde status van Zuid-Afrika in het kader van de overeenkomst vastgesteld.

| (7) | Bij Besluit 1999/753/EG van de Raad (7) werd de voorlopige toepassing van de overeenkomst inzake handel, ontwikkeling en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Zuid-Afrika, anderzijds, goedgekeurd. In Bijlage X bij die overeenkomst is bepaald dat de Gemeenschap bijstand verstrekt ten behoeve van de herstructurering van de sector wijnen en gedistilleerde dranken van Zuid-Afrika. De overeenkomsten betreffende de handel in wijn en de handel in gedistilleerde dranken zijn respectievelijk bij Besluit 2002/51/EG van de Raad (8) en bij Besluit 2002/52/EG van de Raad (9) goedgekeurd. Daarom moet het in Verordening (EG) nr. 1726/2000 vastgestelde bedrag van het financiële kader worden verhoogd. |
| --- | --- |

(7)

Bij Besluit 1999/753/EG van de Raad (7) werd de voorlopige toepassing van de overeenkomst inzake handel, ontwikkeling en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Zuid-Afrika, anderzijds, goedgekeurd. In Bijlage X bij die overeenkomst is bepaald dat de Gemeenschap bijstand verstrekt ten behoeve van de herstructurering van de sector wijnen en gedistilleerde dranken van Zuid-Afrika. De overeenkomsten betreffende de handel in wijn en de handel in gedistilleerde dranken zijn respectievelijk bij Besluit 2002/51/EG van de Raad (8) en bij Besluit 2002/52/EG van de Raad (9) goedgekeurd. Daarom moet het in Verordening (EG) nr. 1726/2000 vastgestelde bedrag van het financiële kader worden verhoogd.

| (8) | In de praktijk is het Comité van het Europees Ontwikkelingsfonds opgetreden als het „Comité Zuid-Afrika” in het kader van Verordening (EG) nr. 1726/2000. Het betrokken comité dient officieel te worden ingesteld. |
| --- | --- |

(8)

In de praktijk is het Comité van het Europees Ontwikkelingsfonds opgetreden als het „Comité Zuid-Afrika” in het kader van Verordening (EG) nr. 1726/2000. Het betrokken comité dient officieel te worden ingesteld.

| (9) | Op grond van artikel 8, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1726/2000 moet de Commissie het comité raadplegen voor financieringsbesluiten die zij voornemens is te nemen met betrekking tot projecten en programma's van meer dan 5 miljoen EUR. Ter wille van een deugdelijk financieel management en een rationalisering van de procedures dient dit bedrag te worden verhoogd tot 8 miljoen EUR. |
| --- | --- |

(9)

Op grond van artikel 8, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1726/2000 moet de Commissie het comité raadplegen voor financieringsbesluiten die zij voornemens is te nemen met betrekking tot projecten en programma's van meer dan 5 miljoen EUR. Ter wille van een deugdelijk financieel management en een rationalisering van de procedures dient dit bedrag te worden verhoogd tot 8 miljoen EUR.

| (10) | Verordening (EG) nr. 1726/2000 dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd, |
| --- | --- |

(10)

Verordening (EG) nr. 1726/2000 dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Verordening (EG) nr. 1726/2000 wordt als volgt gewijzigd:

| 1. | In artikel 2, wordt lid 1 vervangen door de volgende tekst:
  „1.   De programma's zijn vooral gericht op de armoedebestrijding en daarin wordt rekening gehouden met de behoeften van de gemeenschappen die vroeger met ontwikkelingsachterstand te kampen hadden, worden de milieudimensie van de ontwikkeling en de gelijke behandeling geïntegreerd, en wordt met name de participatie van de vrouw op alle niveaus van beleid, programmering en implementatie versterkt. In al deze programma's wordt bijzondere aandacht geschonken aan de versterking van de institutionele capaciteiten.” |
| --- | --- |

1.

In artikel 2, wordt lid 1 vervangen door de volgende tekst:

„1.   De programma's zijn vooral gericht op de armoedebestrijding en daarin wordt rekening gehouden met de behoeften van de gemeenschappen die vroeger met ontwikkelingsachterstand te kampen hadden, worden de milieudimensie van de ontwikkeling en de gelijke behandeling geïntegreerd, en wordt met name de participatie van de vrouw op alle niveaus van beleid, programmering en implementatie versterkt. In al deze programma's wordt bijzondere aandacht geschonken aan de versterking van de institutionele capaciteiten.”

| 2. | In artikel 2, lid 2, wordt de inleidende zin vervangen door de volgende tekst:
  „2.   De ontwikkelingssamenwerking in het kader van deze verordening is vooral gericht op de samenwerkingsterreinen als bedoeld in artikel 8 van Protocol 3 betreffende Zuid-Afrika bij de Overeenkomst van Cotonou, en in het bijzonder op:” |
| --- | --- |

2.

In artikel 2, lid 2, wordt de inleidende zin vervangen door de volgende tekst:

„2.   De ontwikkelingssamenwerking in het kader van deze verordening is vooral gericht op de samenwerkingsterreinen als bedoeld in artikel 8 van Protocol 3 betreffende Zuid-Afrika bij de Overeenkomst van Cotonou, en in het bijzonder op:”

| 3. | Artikel 4, wordt als volgt gewijzigd:






  a) | lid 2 wordt als volgt gewijzigd:






  i) | in de eerste alinea wordt de inleidende zin vervangen door:
  „2.   De communautaire financiering kan betrekking hebben op:” |
| --- | --- | --- | --- |

3.

Artikel 4, wordt als volgt gewijzigd:

a)

lid 2 wordt als volgt gewijzigd:

i)

in de eerste alinea wordt de inleidende zin vervangen door:

„2.   De communautaire financiering kan betrekking hebben op:”

| ii) | in de eerste alinea wordt punt a) vervangen door:






  „a) | begrotingsuitgaven van de regering ter ondersteuning van hervormingen en beleidsuitvoering in via een beleidsdialoog vastgestelde prioritaire sectoren, waarbij gebruik wordt gemaakt van de meest geschikte instrumenten, inclusief begrotingssteun en andere specifieke vormen van begrotingsondersteuning.” |
| --- | --- | --- |

ii)

in de eerste alinea wordt punt a) vervangen door:

„a)

begrotingsuitgaven van de regering ter ondersteuning van hervormingen en beleidsuitvoering in via een beleidsdialoog vastgestelde prioritaire sectoren, waarbij gebruik wordt gemaakt van de meest geschikte instrumenten, inclusief begrotingssteun en andere specifieke vormen van begrotingsondersteuning.”

| iii) | de tweede alinea wordt vervangen door:
  „Een deel van de financiering kan in de vorm van risicokapitaal of een andere vorm van financiële participatie naar welbepaalde doelgroepen (bv. beginnende ondernemers) worden gekanaliseerd. De Europese Investeringsbank kan eventueel bij het beheer van deze fondsen worden betrokken. De middelen die bij deze verordening ter beschikking worden gesteld mogen niet op zodanige wijze worden gebruikt dat oneerlijke concurrentie mogelijk wordt.” |
| --- | --- |

iii)

de tweede alinea wordt vervangen door:

„Een deel van de financiering kan in de vorm van risicokapitaal of een andere vorm van financiële participatie naar welbepaalde doelgroepen (bv. beginnende ondernemers) worden gekanaliseerd. De Europese Investeringsbank kan eventueel bij het beheer van deze fondsen worden betrokken. De middelen die bij deze verordening ter beschikking worden gesteld mogen niet op zodanige wijze worden gebruikt dat oneerlijke concurrentie mogelijk wordt.”

| b) | het volgende lid wordt ingevoegd:
  „4 bis.   Individuele projecten en programma's voor regionale samenwerking en integratie worden uit het EPRD en/of met regionale middelen uit het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) gefinancierd.
  De Commissie tracht te zorgen voor een evenwicht tussen de beide financieringsbronnen op het niveau van het meerjarige indicatieve programma, door aan regionale samenwerking en integratie een indicatief percentage van het EPRD toe te wijzen dat vergelijkbaar is met het deel van de EOF-middelen dat in het financieel protocol bij de Overeenkomst van Cotonou is bestemd voor regionale samenwerking en integratie.” |
| --- | --- |

b)

het volgende lid wordt ingevoegd:

„4 bis.   Individuele projecten en programma's voor regionale samenwerking en integratie worden uit het EPRD en/of met regionale middelen uit het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) gefinancierd.

De Commissie tracht te zorgen voor een evenwicht tussen de beide financieringsbronnen op het niveau van het meerjarige indicatieve programma, door aan regionale samenwerking en integratie een indicatief percentage van het EPRD toe te wijzen dat vergelijkbaar is met het deel van de EOF-middelen dat in het financieel protocol bij de Overeenkomst van Cotonou is bestemd voor regionale samenwerking en integratie.”

| 4. | Artikel 5 wordt geschrapt. |
| --- | --- |

4.

Artikel 5 wordt geschrapt.

| 5. | Artikel 6 wordt vervangen door:
  „Artikel 6
  Programmering
  1.   De meerjarige indicatieve programmering vindt plaats in nauwe samenspraak met de Zuid-Afrikaanse regering, en rekening houdend met de resultaten van de in artikel 4, leden 6 en 7, bedoelde coördinatie. Bij de indicatieve programmering worden de beginselen van door de ontvanger gestuurde programmering volledig geëerbiedigd.
  2.   Ter voorbereiding van de programmering stelt de Commissie in het kader van een geïntensiveerde coördinatie met de lidstaten — inclusief coördinatie ter plaatse — in samenspraak met de Zuid-Afrikaanse regering een landenstrategiedocument op. In dit document wordt rekening gehouden met de resultaten van de meest recente algemene evaluatie van de krachtens Verordening (EG) nr. 2259/96 en deze verordening gefinancierde acties, alsmede met andere regelmatige evaluaties van acties. Het document wordt gekoppeld aan een probleemgerichte analyse en behandelt transversale thema's zoals armoedebestrijding, gelijke behandeling van mannen en vrouwen, milieu en duurzame ontwikkeling. Een ontwerp van het meerjarige indicatieve programma wordt aan het landenstrategiedocument gehecht. Op basis van de in artikel 2 aangegeven terreinen wordt een beperkt aantal samenwerkingssectoren gekozen. Voor deze sectoren worden voorwaarden en begeleidende maatregelen vastgesteld. Voorzover mogelijk worden resultaatindicatoren opgesteld om de verwezenlijking van de doelstellingen en de effectbeoordeling van het programma te vergemakkelijken. Het landenstrategiedocument en het ontwerp van het meerjarige indicatieve programma worden besproken door het in artikel 8, lid 1, bedoelde comité voor ontwikkelingszaken voor dat geografische gebied, hierna „het comité” te noemen. Het comité brengt advies uit volgens de procedure van artikel 8, lid 2.
  3.   Het meerjarige indicatieve programma wordt na onderhandelingen opgesteld en ondertekend door de Commissie en de Zuid-Afrikaanse regering. Het definitieve resultaat van de onderhandelingen wordt ter informatie aan het comité toegezonden. Indien één of meer leden van het comité hierom verzoeken, wordt het document door het comité besproken.
  4.   Eens per jaar onderzoekt het comité de werking, de resultaten en de verdere bruikbaarheid van het landenstrategiedocument en het meerjarige indicatieve programma. Indien evaluaties of andere relevante ontwikkelingen op de noodzaak daarvan wijzen, kan het comité de Commissie verzoeken om met de Zuid-Afrikaanse regering te onderhandelen over wijzigingen in het meerjarige indicatieve programma.
  5.   Eens per jaar wordt op basis van een uiteenzetting van de Commissie van gedachten gewisseld over de algemene richtsnoeren voor de in het komende jaar uit te voeren activiteiten.” |
| --- | --- |

5.

Artikel 6 wordt vervangen door:

„Artikel 6

Programmering

1.   De meerjarige indicatieve programmering vindt plaats in nauwe samenspraak met de Zuid-Afrikaanse regering, en rekening houdend met de resultaten van de in artikel 4, leden 6 en 7, bedoelde coördinatie. Bij de indicatieve programmering worden de beginselen van door de ontvanger gestuurde programmering volledig geëerbiedigd.

2.   Ter voorbereiding van de programmering stelt de Commissie in het kader van een geïntensiveerde coördinatie met de lidstaten — inclusief coördinatie ter plaatse — in samenspraak met de Zuid-Afrikaanse regering een landenstrategiedocument op. In dit document wordt rekening gehouden met de resultaten van de meest recente algemene evaluatie van de krachtens Verordening (EG) nr. 2259/96 en deze verordening gefinancierde acties, alsmede met andere regelmatige evaluaties van acties. Het document wordt gekoppeld aan een probleemgerichte analyse en behandelt transversale thema's zoals armoedebestrijding, gelijke behandeling van mannen en vrouwen, milieu en duurzame ontwikkeling. Een ontwerp van het meerjarige indicatieve programma wordt aan het landenstrategiedocument gehecht. Op basis van de in artikel 2 aangegeven terreinen wordt een beperkt aantal samenwerkingssectoren gekozen. Voor deze sectoren worden voorwaarden en begeleidende maatregelen vastgesteld. Voorzover mogelijk worden resultaatindicatoren opgesteld om de verwezenlijking van de doelstellingen en de effectbeoordeling van het programma te vergemakkelijken. Het landenstrategiedocument en het ontwerp van het meerjarige indicatieve programma worden besproken door het in artikel 8, lid 1, bedoelde comité voor ontwikkelingszaken voor dat geografische gebied, hierna „het comité” te noemen. Het comité brengt advies uit volgens de procedure van artikel 8, lid 2.

3.   Het meerjarige indicatieve programma wordt na onderhandelingen opgesteld en ondertekend door de Commissie en de Zuid-Afrikaanse regering. Het definitieve resultaat van de onderhandelingen wordt ter informatie aan het comité toegezonden. Indien één of meer leden van het comité hierom verzoeken, wordt het document door het comité besproken.

4.   Eens per jaar onderzoekt het comité de werking, de resultaten en de verdere bruikbaarheid van het landenstrategiedocument en het meerjarige indicatieve programma. Indien evaluaties of andere relevante ontwikkelingen op de noodzaak daarvan wijzen, kan het comité de Commissie verzoeken om met de Zuid-Afrikaanse regering te onderhandelen over wijzigingen in het meerjarige indicatieve programma.

5.   Eens per jaar wordt op basis van een uiteenzetting van de Commissie van gedachten gewisseld over de algemene richtsnoeren voor de in het komende jaar uit te voeren activiteiten.”

| 6. | In artikel 7 wordt lid 2 geschrapt. |
| --- | --- |

6.

In artikel 7 wordt lid 2 geschrapt.

| 7. | Artikel 8 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | lid 1 wordt vervangen door:
  „1.   De Commissie wordt bijgestaan door het Comité Zuid-Afrika, hierna „het Comité” genoemd.” |
| --- | --- | --- |

7.

Artikel 8 wordt als volgt gewijzigd:

a)

lid 1 wordt vervangen door:

„1.   De Commissie wordt bijgestaan door het Comité Zuid-Afrika, hierna „het Comité” genoemd.”

| b) | in de leden 5 en 6 wordt het bedrag „5 miljoen EUR” vervangen door „8 miljoen EUR”. |
| --- | --- |

b)

in de leden 5 en 6 wordt het bedrag „5 miljoen EUR” vervangen door „8 miljoen EUR”.

| 8. | In artikel 10, lid 1, wordt het bedrag „885,5 miljoen EUR” vervangen door „900,5 miljoen EUR”. |
| --- | --- |

8.

In artikel 10, lid 1, wordt het bedrag „885,5 miljoen EUR” vervangen door „900,5 miljoen EUR”.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is bindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Straatsburg, 27 oktober 2004.

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

J. BORRELL FONTELLES

Voor de Raad

De voorzitter

A. NICOLAI

---

(1)  Advies van het Europees Parlement van 31 maart 2004 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad). Besluit van de Raad van 13 september 2004.

1

(2)  PB L 198 van 4.8.2000, blz. 1.

2

(3)  PB L 312 van 23.12.1995, blz. 1.

3

(4)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

4

(5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 1.

5

(6)  PB L 317 van 15.12.2000, blz. 3.

6

(7)  PB L 311 van 4.12.1999, blz. 1.

7

(8)  PB L 28 van 30.1.2002, blz. 3.

8

(9)  PB L 28 van 30.1.2002, blz. 112.

9

---

| 13.11.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 338/4 |
| --- | --- | --- | --- |

13.11.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 338/4

---

VERORDENING (EG) nr. 1935/2004 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 27 oktober 2004

inzake materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in contact te komen en houdende intrekking van de Richtlijnen 80/590/EEG en 89/109/EEG

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Richtlijn 89/109/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen (3) legt algemene beginselen vast met het oog op het opheffen van de verschillen tussen de wetgevingen van de lidstaten betreffende voornoemde materialen en voorwerpen, en voorziet in de aanneming van uitvoeringsrichtlijnen betreffende specifieke groepen materialen en voorwerpen (bijzondere richtlijnen). Deze aanpak is succesvol gebleken en dient te worden voortgezet. |
| --- | --- |

(1)

Richtlijn 89/109/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen (3) legt algemene beginselen vast met het oog op het opheffen van de verschillen tussen de wetgevingen van de lidstaten betreffende voornoemde materialen en voorwerpen, en voorziet in de aanneming van uitvoeringsrichtlijnen betreffende specifieke groepen materialen en voorwerpen (bijzondere richtlijnen). Deze aanpak is succesvol gebleken en dient te worden voortgezet.

| (2) | De in het kader van Richtlijn 89/109/EEG aangenomen bijzondere richtlijnen bevatten over het algemeen bepalingen die weinig ruimte laten voor de uitoefening van discretionaire bevoegdheid door de lidstaten bij de omzetting in hun nationale recht en zijn bovendien vaak gewijzigd als gevolg van de noodzaak deze richtlijnen snel aan te passen aan de technologische vooruitgang. Daarom zou het mogelijk moeten zijn deze maatregelen in de vorm van verordeningen of beschikkingen te nemen. Tegelijkertijd is het wenselijk een aantal extra onderwerpen op te nemen. Richtlijn 89/109/EEG dient derhalve te worden vervangen. |
| --- | --- |

(2)

De in het kader van Richtlijn 89/109/EEG aangenomen bijzondere richtlijnen bevatten over het algemeen bepalingen die weinig ruimte laten voor de uitoefening van discretionaire bevoegdheid door de lidstaten bij de omzetting in hun nationale recht en zijn bovendien vaak gewijzigd als gevolg van de noodzaak deze richtlijnen snel aan te passen aan de technologische vooruitgang. Daarom zou het mogelijk moeten zijn deze maatregelen in de vorm van verordeningen of beschikkingen te nemen. Tegelijkertijd is het wenselijk een aantal extra onderwerpen op te nemen. Richtlijn 89/109/EEG dient derhalve te worden vervangen.

| (3) | Het beginsel dat ten grondslag ligt aan deze verordening, is dat alle materialen en voorwerpen die bestemd zijn om rechtstreeks of onrechtstreeks met levensmiddelen in contact te komen, voldoende inert moeten zijn om aan de levensmiddelen geen bestanddelen af te geven in hoeveelheden die voor de gezondheid van de mens gevaar kunnen opleveren, of die tot een onaanvaardbare wijziging in de samenstelling van de levensmiddelen, dan wel een aantasting van de organoleptische eigenschappen ervan kunnen leiden. |
| --- | --- |

(3)

Het beginsel dat ten grondslag ligt aan deze verordening, is dat alle materialen en voorwerpen die bestemd zijn om rechtstreeks of onrechtstreeks met levensmiddelen in contact te komen, voldoende inert moeten zijn om aan de levensmiddelen geen bestanddelen af te geven in hoeveelheden die voor de gezondheid van de mens gevaar kunnen opleveren, of die tot een onaanvaardbare wijziging in de samenstelling van de levensmiddelen, dan wel een aantasting van de organoleptische eigenschappen ervan kunnen leiden.

| (4) | Nieuwe soorten materialen en voorwerpen die zijn bedoeld om de toestand van de levensmiddelen actief te handhaven of te verbeteren („actieve materialen en voorwerpen in contact met levensmiddelen”) zijn in tegenstelling tot traditionele materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in contact te komen, opzettelijk niet inert. Andere soorten nieuwe materialen en voorwerpen zijn bedoeld om de toestand van de levensmiddelen aan te geven („intelligente materialen en voorwerpen in contact met levensmiddelen”). Beide soorten materialen en voorwerpen kunnen in contact worden gebracht met levensmiddelen. Daarom is het ter wille van de duidelijkheid en de rechtszekerheid noodzakelijk actieve en intelligente materialen en voorwerpen in contact met levensmiddelen in het toepassingsgebied van deze verordening op te nemen en de voornaamste voorschriften betreffende het gebruik ervan vast te leggen. Verdere voorschriften moeten worden vastgesteld middels specifieke maatregelen, waaronder positieve lijsten van toegelaten stoffen en/of toegelaten materialen en voorwerpen, die zo spoedig mogelijk moeten worden aangenomen. |
| --- | --- |

(4)

Nieuwe soorten materialen en voorwerpen die zijn bedoeld om de toestand van de levensmiddelen actief te handhaven of te verbeteren („actieve materialen en voorwerpen in contact met levensmiddelen”) zijn in tegenstelling tot traditionele materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in contact te komen, opzettelijk niet inert. Andere soorten nieuwe materialen en voorwerpen zijn bedoeld om de toestand van de levensmiddelen aan te geven („intelligente materialen en voorwerpen in contact met levensmiddelen”). Beide soorten materialen en voorwerpen kunnen in contact worden gebracht met levensmiddelen. Daarom is het ter wille van de duidelijkheid en de rechtszekerheid noodzakelijk actieve en intelligente materialen en voorwerpen in contact met levensmiddelen in het toepassingsgebied van deze verordening op te nemen en de voornaamste voorschriften betreffende het gebruik ervan vast te leggen. Verdere voorschriften moeten worden vastgesteld middels specifieke maatregelen, waaronder positieve lijsten van toegelaten stoffen en/of toegelaten materialen en voorwerpen, die zo spoedig mogelijk moeten worden aangenomen.

| (5) | Actieve materialen en voorwerpen in contact met levensmiddelen zijn zo ontworpen dat zij doelbewust „actieve” bestanddelen bevatten die bedoeld zijn om aan de levensmiddelen te worden afgegeven of daaruit stoffen te absorberen. Zij dienen te worden onderscheiden van materialen en voorwerpen die vanouds worden gebruikt om hun natuurlijke ingrediënten tijdens het fabricageproces aan specifieke soorten levensmiddelen af te geven, zoals houten vaten. |
| --- | --- |

(5)

Actieve materialen en voorwerpen in contact met levensmiddelen zijn zo ontworpen dat zij doelbewust „actieve” bestanddelen bevatten die bedoeld zijn om aan de levensmiddelen te worden afgegeven of daaruit stoffen te absorberen. Zij dienen te worden onderscheiden van materialen en voorwerpen die vanouds worden gebruikt om hun natuurlijke ingrediënten tijdens het fabricageproces aan specifieke soorten levensmiddelen af te geven, zoals houten vaten.

| (6) | Actieve materialen en voorwerpen in contact met levensmiddelen mogen alleen tot veranderingen in de samenstelling of de organoleptische eigenschappen van de levensmiddelen leiden, indien deze veranderingen voldoen aan de communautaire bepalingen inzake levensmiddelen, zoals de bepalingen van Richtlijn 89/107/EEG (4) inzake levensmiddelenadditieven. Met name stoffen zoals levensmiddelenadditieven die doelbewust in bepaalde actieve materialen en voorwerpen in contact met levensmiddelen zijn opgenomen om te worden afgegeven in verpakte levensmiddelen of in de omgeving daarvan moeten worden toegelaten uit hoofde van de toepasselijke communautaire bepalingen inzake levensmiddelen en tevens onderworpen worden aan andere bij een bijzondere maatregel vast te stellen regels.
  Bovendien dient adequate etikettering of informatie ertoe bij te dragen dat de gebruikers de actieve materialen en voorwerpen op een veilige en juiste wijze gebruiken, zulks in overeenstemming met de levensmiddelenwetgeving, met inbegrip van de bepalingen inzake levensmiddelenetikettering. |
| --- | --- |

(6)

Actieve materialen en voorwerpen in contact met levensmiddelen mogen alleen tot veranderingen in de samenstelling of de organoleptische eigenschappen van de levensmiddelen leiden, indien deze veranderingen voldoen aan de communautaire bepalingen inzake levensmiddelen, zoals de bepalingen van Richtlijn 89/107/EEG (4) inzake levensmiddelenadditieven. Met name stoffen zoals levensmiddelenadditieven die doelbewust in bepaalde actieve materialen en voorwerpen in contact met levensmiddelen zijn opgenomen om te worden afgegeven in verpakte levensmiddelen of in de omgeving daarvan moeten worden toegelaten uit hoofde van de toepasselijke communautaire bepalingen inzake levensmiddelen en tevens onderworpen worden aan andere bij een bijzondere maatregel vast te stellen regels.

Bovendien dient adequate etikettering of informatie ertoe bij te dragen dat de gebruikers de actieve materialen en voorwerpen op een veilige en juiste wijze gebruiken, zulks in overeenstemming met de levensmiddelenwetgeving, met inbegrip van de bepalingen inzake levensmiddelenetikettering.

| (7) | Actieve en intelligente materialen en voorwerpen in contact met levensmiddelen mogen niet tot veranderingen van de samenstelling of de organoleptische eigenschappen van de levensmiddelen leiden, noch informatie over de toestand van de levensmiddelen geven die de consument kan misleiden. Actieve materialen en voorwerpen in contact met levensmiddelen mogen bijvoorbeeld geen stoffen zoals aldehyden en amines afgeven of absorberen om beginnend bederf van de levensmiddelen te verhullen. Dergelijke veranderingen, die tekenen van bederf kunnen manipuleren, kunnen de consument misleiden en mogen derhalve niet worden toegestaan. Ook actieve materialen en voorwerpen in contact met levensmiddelen die kleurveranderingen van de levensmiddelen veroorzaken die onjuiste informatie over de toestand van de levensmiddelen geven, kunnen de consument misleiden, en kunnen derhalve evenmin worden toegestaan. |
| --- | --- |

(7)

Actieve en intelligente materialen en voorwerpen in contact met levensmiddelen mogen niet tot veranderingen van de samenstelling of de organoleptische eigenschappen van de levensmiddelen leiden, noch informatie over de toestand van de levensmiddelen geven die de consument kan misleiden. Actieve materialen en voorwerpen in contact met levensmiddelen mogen bijvoorbeeld geen stoffen zoals aldehyden en amines afgeven of absorberen om beginnend bederf van de levensmiddelen te verhullen. Dergelijke veranderingen, die tekenen van bederf kunnen manipuleren, kunnen de consument misleiden en mogen derhalve niet worden toegestaan. Ook actieve materialen en voorwerpen in contact met levensmiddelen die kleurveranderingen van de levensmiddelen veroorzaken die onjuiste informatie over de toestand van de levensmiddelen geven, kunnen de consument misleiden, en kunnen derhalve evenmin worden toegestaan.

| (8) | Alle materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in contact te komen die in de handel worden gebracht, dienen aan de eisen van deze verordening te voldoen. Niettemin dienen materialen en voorwerpen die worden geleverd als antiquiteit, te worden uitgesloten, aangezien zij in beperkte hoeveelheden beschikbaar zijn en het contact ervan met levensmiddelen derhalve beperkt is. |
| --- | --- |

(8)

Alle materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in contact te komen die in de handel worden gebracht, dienen aan de eisen van deze verordening te voldoen. Niettemin dienen materialen en voorwerpen die worden geleverd als antiquiteit, te worden uitgesloten, aangezien zij in beperkte hoeveelheden beschikbaar zijn en het contact ervan met levensmiddelen derhalve beperkt is.

| (9) | Bedekkings- of omhullingsmaterialen die één geheel vormen met de levensmiddelen en mogelijk samen met die levensmiddelen worden geconsumeerd, dienen niet onder het toepassingsgebied van deze verordening te vallen. Deze verordening dient daarentegen wel van toepassing te zijn op bedekkings- of omhullingsmaterialen ter bekleding van kaaskorsten, bereide vleeswaren of fruit, die niet één geheel vormen met de levensmiddelen en niet bestemd zijn om samen met dergelijke levensmiddelen te worden geconsumeerd. |
| --- | --- |

(9)

Bedekkings- of omhullingsmaterialen die één geheel vormen met de levensmiddelen en mogelijk samen met die levensmiddelen worden geconsumeerd, dienen niet onder het toepassingsgebied van deze verordening te vallen. Deze verordening dient daarentegen wel van toepassing te zijn op bedekkings- of omhullingsmaterialen ter bekleding van kaaskorsten, bereide vleeswaren of fruit, die niet één geheel vormen met de levensmiddelen en niet bestemd zijn om samen met dergelijke levensmiddelen te worden geconsumeerd.

| (10) | Het is noodzakelijk diverse soorten beperkingen en voorwaarden voor het gebruik van de onder deze verordening vallende materialen en voorwerpen en de bij de vervaardiging ervan gebruikte stoffen vast te stellen. Het is wenselijk deze beperkingen en voorwaarden in bijzondere maatregelen vast te leggen, met inachtneming van de specifieke technologische kenmerken van elke groep materialen en voorwerpen. |
| --- | --- |

(10)

Het is noodzakelijk diverse soorten beperkingen en voorwaarden voor het gebruik van de onder deze verordening vallende materialen en voorwerpen en de bij de vervaardiging ervan gebruikte stoffen vast te stellen. Het is wenselijk deze beperkingen en voorwaarden in bijzondere maatregelen vast te leggen, met inachtneming van de specifieke technologische kenmerken van elke groep materialen en voorwerpen.

| (11) | Krachtens Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (5), dient de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (hierna „de Autoriteit” genoemd) te worden geraadpleegd alvorens in het kader van bijzondere maatregelen bepalingen worden vastgesteld die van invloed kunnen zijn op de volksgezondheid. |
| --- | --- |

(11)

Krachtens Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (5), dient de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (hierna „de Autoriteit” genoemd) te worden geraadpleegd alvorens in het kader van bijzondere maatregelen bepalingen worden vastgesteld die van invloed kunnen zijn op de volksgezondheid.

| (12) | Indien bijzondere maatregelen een lijst omvatten van stoffen waarvan het gebruik binnen de Gemeenschap is toegestaan bij de vervaardiging van materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in contact te komen, moeten deze stoffen een veiligheidsbeoordeling ondergaan alvorens te worden toegelaten. De veiligheidsbeoordeling en de toelating van die stoffen mogen geen afbreuk doen aan de voorschriften van de communautaire wetgeving betreffende de registratie en beoordeling van en de toelating en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen. |
| --- | --- |

(12)

Indien bijzondere maatregelen een lijst omvatten van stoffen waarvan het gebruik binnen de Gemeenschap is toegestaan bij de vervaardiging van materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in contact te komen, moeten deze stoffen een veiligheidsbeoordeling ondergaan alvorens te worden toegelaten. De veiligheidsbeoordeling en de toelating van die stoffen mogen geen afbreuk doen aan de voorschriften van de communautaire wetgeving betreffende de registratie en beoordeling van en de toelating en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen.

| (13) | Verschillen tussen nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de veiligheidsbeoordeling en de toelating van stoffen die gebruikt worden bij de vervaardiging van materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in contact te komen, kunnen een belemmering vormen voor het vrije verkeer van deze materialen en voorwerpen en aldus leiden tot ongelijke en oneerlijke concurrentie. Daarom dient hiervoor op communautair niveau een toelatingsprocedure te worden ingevoerd. Om een geharmoniseerde veiligheidsbeoordeling van deze stoffen te waarborgen, dient de beoordeling door de Autoriteit te worden verricht. |
| --- | --- |

(13)

Verschillen tussen nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de veiligheidsbeoordeling en de toelating van stoffen die gebruikt worden bij de vervaardiging van materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in contact te komen, kunnen een belemmering vormen voor het vrije verkeer van deze materialen en voorwerpen en aldus leiden tot ongelijke en oneerlijke concurrentie. Daarom dient hiervoor op communautair niveau een toelatingsprocedure te worden ingevoerd. Om een geharmoniseerde veiligheidsbeoordeling van deze stoffen te waarborgen, dient de beoordeling door de Autoriteit te worden verricht.

| (14) | De veiligheidsbeoordeling van deze stoffen dient te worden gevolgd door een risicobeheersbeslissing betreffende de vraag of de stof op een communautaire lijst van toegelaten stoffen moet worden vermeld. |
| --- | --- |

(14)

De veiligheidsbeoordeling van deze stoffen dient te worden gevolgd door een risicobeheersbeslissing betreffende de vraag of de stof op een communautaire lijst van toegelaten stoffen moet worden vermeld.

| (15) | Het is wenselijk te voorzien in de mogelijkheid om specifieke besluiten of verzuimen van de Autoriteit in het kader van deze verordening, te onderwerpen aan een bestuursrechtelijke toetsing. Deze toetsing mag geen afbreuk doen aan de rol van de Autoriteit als onafhankelijk wetenschappelijk referentiepunt voor risicobeoordelingen. |
| --- | --- |

(15)

Het is wenselijk te voorzien in de mogelijkheid om specifieke besluiten of verzuimen van de Autoriteit in het kader van deze verordening, te onderwerpen aan een bestuursrechtelijke toetsing. Deze toetsing mag geen afbreuk doen aan de rol van de Autoriteit als onafhankelijk wetenschappelijk referentiepunt voor risicobeoordelingen.

| (16) | Etikettering draagt ertoe bij dat de gebruikers de materialen en voorwerpen op de juiste wijze gebruiken. De wijze waarop deze etikettering geschiedt, kan naar gelang van de gebruiker verschillen. |
| --- | --- |

(16)

Etikettering draagt ertoe bij dat de gebruikers de materialen en voorwerpen op de juiste wijze gebruiken. De wijze waarop deze etikettering geschiedt, kan naar gelang van de gebruiker verschillen.

| (17) | Bij Richtlijn 80/590/EEG van de Commissie (6), is een symbool ingevoerd waarvan materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in contact te komen, kunnen worden voorzien. Duidelijkheidshalve dient dat symbool in deze verordening te worden opgenomen. |
| --- | --- |

(17)

Bij Richtlijn 80/590/EEG van de Commissie (6), is een symbool ingevoerd waarvan materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in contact te komen, kunnen worden voorzien. Duidelijkheidshalve dient dat symbool in deze verordening te worden opgenomen.

| (18) | De traceerbaarheid van materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in contact te komen, dient in alle stadia te worden gegarandeerd, om het toezicht, het terugroepen van producten met gebreken, de voorlichting van de consument en de vaststelling van de aansprakelijkheid te vergemakkelijken. Exploitanten van bedrijven dienen ten minste in staat te zijn de bedrijven te traceren waaraan en door welke de materialen en voorwerpen zijn geleverd. |
| --- | --- |

(18)

De traceerbaarheid van materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in contact te komen, dient in alle stadia te worden gegarandeerd, om het toezicht, het terugroepen van producten met gebreken, de voorlichting van de consument en de vaststelling van de aansprakelijkheid te vergemakkelijken. Exploitanten van bedrijven dienen ten minste in staat te zijn de bedrijven te traceren waaraan en door welke de materialen en voorwerpen zijn geleverd.

| (19) | Wanneer wordt nagegaan of de materialen en voorwerpen aan deze verordening voldoen, verdient het aanbeveling rekening te houden met de bijzondere behoeften van ontwikkelingslanden, en in het bijzonder met die van de minst ontwikkelde landen. Bij Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn (7), is de Commissie ermee belast de ontwikkelingslanden op het gebied van voedselveiligheid te ondersteunen, ook met betrekking tot de veiligheid van materialen en voorwerpen die met levensmiddelen in contact komen. Daarom zijn er in die verordening bijzondere bepalingen vastgesteld die ook van toepassing dienen te zijn op materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen. |
| --- | --- |

(19)

Wanneer wordt nagegaan of de materialen en voorwerpen aan deze verordening voldoen, verdient het aanbeveling rekening te houden met de bijzondere behoeften van ontwikkelingslanden, en in het bijzonder met die van de minst ontwikkelde landen. Bij Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn (7), is de Commissie ermee belast de ontwikkelingslanden op het gebied van voedselveiligheid te ondersteunen, ook met betrekking tot de veiligheid van materialen en voorwerpen die met levensmiddelen in contact komen. Daarom zijn er in die verordening bijzondere bepalingen vastgesteld die ook van toepassing dienen te zijn op materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen.

| (20) | Het is noodzakelijk procedures in te voeren voor de vaststelling van vrijwaringsmaatregelen voor situaties waarin een materiaal of voorwerp naar alle waarschijnlijkheid een ernstig gevaar voor de gezondheid van de mens oplevert. |
| --- | --- |

(20)

Het is noodzakelijk procedures in te voeren voor de vaststelling van vrijwaringsmaatregelen voor situaties waarin een materiaal of voorwerp naar alle waarschijnlijkheid een ernstig gevaar voor de gezondheid van de mens oplevert.

| (21) | Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (8) is van toepassing op de documenten in het bezit van de Autoriteit. |
| --- | --- |

(21)

Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (8) is van toepassing op de documenten in het bezit van de Autoriteit.

| (22) | Het is wenselijk de investering van innovatoren in het verzamelen van de informatie en gegevens ter ondersteuning van een aanvraag in het kader van deze verordening te beschermen. Om te vermijden dat studies en met name dierproeven nodeloos worden herhaald, dient het gezamenlijk gebruik van gegevens evenwel te worden toegestaan, mits de belanghebbenden daartoe een overeenkomst hebben gesloten. |
| --- | --- |

(22)

Het is wenselijk de investering van innovatoren in het verzamelen van de informatie en gegevens ter ondersteuning van een aanvraag in het kader van deze verordening te beschermen. Om te vermijden dat studies en met name dierproeven nodeloos worden herhaald, dient het gezamenlijk gebruik van gegevens evenwel te worden toegestaan, mits de belanghebbenden daartoe een overeenkomst hebben gesloten.

| (23) | Er moeten communautaire en nationale referentielaboratoria worden aangewezen, om bij te dragen tot een hoge kwaliteit en uniformiteit van de analyseresultaten. Deze doelstelling zal worden verwezenlijkt in het kader van Verordening (EG) nr. 882/2004. |
| --- | --- |

(23)

Er moeten communautaire en nationale referentielaboratoria worden aangewezen, om bij te dragen tot een hoge kwaliteit en uniformiteit van de analyseresultaten. Deze doelstelling zal worden verwezenlijkt in het kader van Verordening (EG) nr. 882/2004.

| (24) | Het gebruik van gerecycleerde materialen en voorwerpen zou om milieuredenen in de Gemeenschap moeten worden aangemoedigd, op voorwaarde dat er strikte voorschriften voor het waarborgen van de voedselveiligheid en de bescherming van de consument worden vastgesteld. Bij de vaststelling van die voorschriften moet ook rekening worden gehouden met de technologische kenmerken van de verschillende in bijlage I vermelde groepen van materialen en voorwerpen. Er dient voorrang te worden gegeven aan de harmonisering van de regels betreffende gerecycleerde materialen en voorwerpen van kunststof, aangezien het gebruik ervan toeneemt en de nationale wetgevingen en bepalingen ontoereikend zijn of uiteenlopen. Daarom dient zo spoedig mogelijk een ontwerp voor een specifieke maatregel betreffende gerecycleerde materialen en voorwerpen van kunststof aan het publiek ter beschikking te worden gesteld, om het juridisch kader in de Gemeenschap te verduidelijken. |
| --- | --- |

(24)

Het gebruik van gerecycleerde materialen en voorwerpen zou om milieuredenen in de Gemeenschap moeten worden aangemoedigd, op voorwaarde dat er strikte voorschriften voor het waarborgen van de voedselveiligheid en de bescherming van de consument worden vastgesteld. Bij de vaststelling van die voorschriften moet ook rekening worden gehouden met de technologische kenmerken van de verschillende in bijlage I vermelde groepen van materialen en voorwerpen. Er dient voorrang te worden gegeven aan de harmonisering van de regels betreffende gerecycleerde materialen en voorwerpen van kunststof, aangezien het gebruik ervan toeneemt en de nationale wetgevingen en bepalingen ontoereikend zijn of uiteenlopen. Daarom dient zo spoedig mogelijk een ontwerp voor een specifieke maatregel betreffende gerecycleerde materialen en voorwerpen van kunststof aan het publiek ter beschikking te worden gesteld, om het juridisch kader in de Gemeenschap te verduidelijken.

| (25) | De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen en de wijzigingen van de bijlagen I en II dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (9). |
| --- | --- |

(25)

De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen en de wijzigingen van de bijlagen I en II dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (9).

| (26) | De lidstaten dienen de sancties vast te stellen die van toepassing zijn op schendingen van de bepalingen van deze verordening, en de toepassing van die sancties te waarborgen. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. |
| --- | --- |

(26)

De lidstaten dienen de sancties vast te stellen die van toepassing zijn op schendingen van de bepalingen van deze verordening, en de toepassing van die sancties te waarborgen. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.

| (27) | Exploitanten van bedrijven moeten voldoende tijd krijgen om zich aan sommige van de bij deze verordening vastgestelde voorschriften aan te passen. |
| --- | --- |

(27)

Exploitanten van bedrijven moeten voldoende tijd krijgen om zich aan sommige van de bij deze verordening vastgestelde voorschriften aan te passen.

| (28) | Aangezien de doelstellingen van deze verordening niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt wegens de uiteenlopende nationale wetgevingen en bepalingen en derhalve beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze verordening niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. |
| --- | --- |

(28)

Aangezien de doelstellingen van deze verordening niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt wegens de uiteenlopende nationale wetgevingen en bepalingen en derhalve beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze verordening niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

| (29) | De Richtlijnen 80/590/EEG en 89/109/EEG dienen derhalve te worden ingetrokken, |
| --- | --- |

(29)

De Richtlijnen 80/590/EEG en 89/109/EEG dienen derhalve te worden ingetrokken,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Doel en onderwerp

1.   Deze verordening heeft tot doel de effectieve werking van de interne markt te waarborgen ten aanzien van het in de handel brengen in de Gemeenschap van materialen en voorwerpen bestemd om rechtstreeks of onrechtstreeks met levensmiddelen in contact te komen, en tevens de grondslag te leggen voor de verwezenlijking van een hoog niveau van bescherming van de gezondheid van de mens en van de belangen van de consument.

2.   Deze verordening is van toepassing op materialen en voorwerpen, met inbegrip van actieve en intelligente materialen en voorwerpen die met levensmiddelen in contact komen, (hierna „materialen en voorwerpen” genoemd), die in hun afgewerkte staat:

| a) | bestemd zijn om met levensmiddelen in contact te komen,
  of |
| --- | --- |

a)

bestemd zijn om met levensmiddelen in contact te komen,

of

| b) | al in contact met levensmiddelen zijn en daartoe bestemd zijn,
  of |
| --- | --- |

b)

al in contact met levensmiddelen zijn en daartoe bestemd zijn,

of

| c) | redelijkerwijs kunnen worden geacht bij normaal of te verwachten gebruik met levensmiddelen in contact te komen of aan levensmiddelen hun bestanddelen af te geven. |
| --- | --- |

c)

redelijkerwijs kunnen worden geacht bij normaal of te verwachten gebruik met levensmiddelen in contact te komen of aan levensmiddelen hun bestanddelen af te geven.

3.   Deze verordening is niet van toepassing op:

| a) | materialen en voorwerpen die worden geleverd als antiquiteit; |
| --- | --- |

a)

materialen en voorwerpen die worden geleverd als antiquiteit;

| b) | bedekkings- of omhullingsmaterialen die, zoals materialen ter bekleding van kaaskorsten, bereide vleeswaren of fruit, één geheel vormen met de levensmiddelen en mogelijk samen met die levensmiddelen worden geconsumeerd; |
| --- | --- |

b)

bedekkings- of omhullingsmaterialen die, zoals materialen ter bekleding van kaaskorsten, bereide vleeswaren of fruit, één geheel vormen met de levensmiddelen en mogelijk samen met die levensmiddelen worden geconsumeerd;

| c) | openbare of particuliere vaste installaties voor waterdistributie. |
| --- | --- |

c)

openbare of particuliere vaste installaties voor waterdistributie.

Artikel 2

Definities

1.   Voor de toepassing van deze verordening gelden de toepasselijke definities van Verordening (EG) nr. 178/2002, behalve wat betreft de definities van „traceerbaarheid” en van „in de handel brengen”, die als volgt luiden:

| a) | „traceerbaarheid”: de mogelijkheid om een materiaal of voorwerp in alle stadia van de productie, verwerking en distributie te traceren en te volgen. |
| --- | --- |

a)

„traceerbaarheid”: de mogelijkheid om een materiaal of voorwerp in alle stadia van de productie, verwerking en distributie te traceren en te volgen.

| b) | „in de handel brengen”: het voorhanden hebben van materialen en voorwerpen met het oog op de verkoop, met inbegrip van het ten verkoop aanbieden, of enige andere vorm van al dan niet gratis overdracht, alsmede de eigenlijke verkoop, distributie en andere vormen van overdracht zelf. |
| --- | --- |

b)

„in de handel brengen”: het voorhanden hebben van materialen en voorwerpen met het oog op de verkoop, met inbegrip van het ten verkoop aanbieden, of enige andere vorm van al dan niet gratis overdracht, alsmede de eigenlijke verkoop, distributie en andere vormen van overdracht zelf.

2.   Voorts wordt verstaan onder:

| a) | „actieve materialen en voorwerpen die met levensmiddelen in contact komen” („actieve materialen en voorwerpen”): materialen en voorwerpen die bedoeld zijn om de houdbaarheid te verlengen of de toestand van verpakte levensmiddelen te handhaven of te verbeteren. Zij zijn zo ontworpen dat zij doelbewust bestanddelen bevatten die stoffen afgeven aan of absorberen uit de verpakte levensmiddelen of de omgeving daarvan; |
| --- | --- |

a)

„actieve materialen en voorwerpen die met levensmiddelen in contact komen” („actieve materialen en voorwerpen”): materialen en voorwerpen die bedoeld zijn om de houdbaarheid te verlengen of de toestand van verpakte levensmiddelen te handhaven of te verbeteren. Zij zijn zo ontworpen dat zij doelbewust bestanddelen bevatten die stoffen afgeven aan of absorberen uit de verpakte levensmiddelen of de omgeving daarvan;

| b) | „intelligente materialen en voorwerpen die met levensmiddelen in contact komen” („intelligente materialen en voorwerpen”): materialen en voorwerpen die de toestand van verpakte levensmiddelen of de omgeving daarvan aangeven; |
| --- | --- |

b)

„intelligente materialen en voorwerpen die met levensmiddelen in contact komen” („intelligente materialen en voorwerpen”): materialen en voorwerpen die de toestand van verpakte levensmiddelen of de omgeving daarvan aangeven;

| c) | „bedrijf”: een onderneming, zowel publiek- als privaatrechtelijk, die al dan niet met winstoogmerk actief is in enig stadium van de productie, verwerking en distributie van materialen en voorwerpen; |
| --- | --- |

c)

„bedrijf”: een onderneming, zowel publiek- als privaatrechtelijk, die al dan niet met winstoogmerk actief is in enig stadium van de productie, verwerking en distributie van materialen en voorwerpen;

| d) | „exploitant van een bedrijf”: een natuurlijke persoon of rechtspersoon die verantwoordelijk is voor de naleving van de verplichtingen van deze verordening in het bedrijf waarover hij de leiding heeft. |
| --- | --- |

d)

„exploitant van een bedrijf”: een natuurlijke persoon of rechtspersoon die verantwoordelijk is voor de naleving van de verplichtingen van deze verordening in het bedrijf waarover hij de leiding heeft.

Artikel 3

Algemene eisen

1.   Materialen en voorwerpen, inclusief actieve en intelligente materialen en voorwerpen, dienen overeenkomstig goede fabricagemethoden te worden vervaardigd, zodat zij bij normaal of te verwachten gebruik geen bestanddelen afgeven aan levensmiddelen in hoeveelheden die:

| a) | voor de gezondheid van de mens gevaar kunnen opleveren; |
| --- | --- |

a)

voor de gezondheid van de mens gevaar kunnen opleveren;

| b) | tot een onaanvaardbare wijziging in de samenstelling van de levensmiddelen kunnen leiden,
  of |
| --- | --- |

b)

tot een onaanvaardbare wijziging in de samenstelling van de levensmiddelen kunnen leiden,

of

| c) | tot een aantasting van de organoleptische eigenschappen van de levensmiddelen kunnen leiden. |
| --- | --- |

c)

tot een aantasting van de organoleptische eigenschappen van de levensmiddelen kunnen leiden.

2.   De etikettering van, de reclame voor en de aanbiedingsvorm van een materiaal of voorwerp mogen de consument niet misleiden.

Artikel 4

Bijzondere eisen ten aanzien van actieve en intelligente materialen en voorwerpen

1.   Ter toepassing van artikel 3, lid 1, onder b) en c), mogen actieve materialen en voorwerpen tot veranderingen in de samenstelling of de organoleptische eigenschappen van de levensmiddelen leiden, op voorwaarde dat deze veranderingen voldoen aan de communautaire bepalingen die van toepassing zijn op levensmiddelen, zoals die van Richtlijn 89/107/EEG betreffende levensmiddelenadditieven en de daarmee verband houdende uitvoeringsmaatregelen of, indien er geen communautaire bepalingen bestaan, aan de nationale bepalingen die van toepassing zijn op levensmiddelen.

2.   In afwachting dat in een specifieke maatregel aanvullende regels betreffende actieve en intelligente materialen en artikelen worden aangenomen, worden stoffen die doelbewust geïntroduceerd worden in actieve materialen en voorwerpen om aan de levensmiddelen of de omgeving daarvan te worden afgegeven, toegelaten en gebruikt in overeenstemming met de toepasselijke communautaire bepalingen inzake levensmiddelen, en moeten zij voldoen aan de bepalingen van deze verordening en aan de maatregelen ter uitvoering daarvan.

Deze stoffen worden beschouwd als ingrediënten in de zin van artikel 6, lid 4, onder a), van Richtlijn 2000/13/EG (10).

3.   Actieve materialen en voorwerpen mogen niet leiden tot veranderingen van de samenstelling of de organoleptische eigenschappen van de levensmiddelen, bijvoorbeeld door voedselbederf te verhullen, welke de consument kunnen misleiden.

4.   Intelligente materialen en voorwerpen mogen over de toestand van de levensmiddelen geen informatie geven die de consument kan misleiden.

5.   Actieve en intelligente materialen en voorwerpen die reeds met levensmiddelen in contact zijn, worden op adequate wijze geëtiketteerd zodat de consument de niet-eetbare delen kan identificeren.

6.   Actieve en intelligente materialen en voorwerpen worden op adequate wijze geëtiketteerd om aan te geven dat de materialen of voorwerpen actief en/of intelligent zijn.

Artikel 5

Bijzondere maatregelen voor groepen materialen en voorwerpen

1.   Voor de in bijlage I genoemde groepen materialen en voorwerpen en, in voorkomend geval, combinaties van deze materialen en voorwerpen of gerecycleerde materialen en voorwerpen die worden gebruikt bij de vervaardiging van deze materialen en voorwerpen, kunnen bijzondere maatregelen worden vastgesteld of gewijzigd overeenkomstig de in artikel 23, lid 2, bedoelde procedure.

Deze bijzondere maatregelen kunnen met name omvatten:

| a) | een lijst van stoffen die zijn toegelaten voor gebruik bij de vervaardiging van materialen en voorwerpen; |
| --- | --- |

a)

een lijst van stoffen die zijn toegelaten voor gebruik bij de vervaardiging van materialen en voorwerpen;

| b) | een lijst/lijsten van toegelaten stoffen die zijn opgenomen in actieve of intelligente materialen en voorwerpen die in contact komen met levensmiddelen, of een lijst/lijsten van actieve of intelligente materialen en voorwerpen en, indien nodig, speciale voorwaarden voor het gebruik van die stoffen en/of van de materialen en voorwerpen waarin zij zijn opgenomen; |
| --- | --- |

b)

een lijst/lijsten van toegelaten stoffen die zijn opgenomen in actieve of intelligente materialen en voorwerpen die in contact komen met levensmiddelen, of een lijst/lijsten van actieve of intelligente materialen en voorwerpen en, indien nodig, speciale voorwaarden voor het gebruik van die stoffen en/of van de materialen en voorwerpen waarin zij zijn opgenomen;

| c) | zuiverheidsnormen voor de onder a) bedoelde stoffen; |
| --- | --- |

c)

zuiverheidsnormen voor de onder a) bedoelde stoffen;

| d) | bijzondere gebruiksvoorwaarden voor de onder a) bedoelde stoffen en/of materialen en voorwerpen waarin deze stoffen worden gebruikt; |
| --- | --- |

d)

bijzondere gebruiksvoorwaarden voor de onder a) bedoelde stoffen en/of materialen en voorwerpen waarin deze stoffen worden gebruikt;

| e) | specifieke grenswaarden voor de migratie van bepaalde bestanddelen of groepen van bestanddelen in of op levensmiddelen, waarbij naar behoren rekening wordt gehouden met andere mogelijke bronnen van blootstelling aan die bestanddelen; |
| --- | --- |

e)

specifieke grenswaarden voor de migratie van bepaalde bestanddelen of groepen van bestanddelen in of op levensmiddelen, waarbij naar behoren rekening wordt gehouden met andere mogelijke bronnen van blootstelling aan die bestanddelen;

| f) | een algemene grenswaarde voor de migratie van bestanddelen in of op levensmiddelen; |
| --- | --- |

f)

een algemene grenswaarde voor de migratie van bestanddelen in of op levensmiddelen;

| g) | voorschriften ter bescherming van de gezondheid van de mens tegen mogelijke gevaren wegens oraal contact met de materialen en voorwerpen; |
| --- | --- |

g)

voorschriften ter bescherming van de gezondheid van de mens tegen mogelijke gevaren wegens oraal contact met de materialen en voorwerpen;

| h) | andere voorschriften waarmee de naleving van de artikelen 3 en 4 kan worden gewaarborgd; |
| --- | --- |

h)

andere voorschriften waarmee de naleving van de artikelen 3 en 4 kan worden gewaarborgd;

| i) | basisvoorschriften voor de controle op de naleving van de punten a) tot en met h); |
| --- | --- |

i)

basisvoorschriften voor de controle op de naleving van de punten a) tot en met h);

| j) | voorschriften inzake het nemen van monsters en de analysemethoden voor de controle op de naleving van de punten a) tot en met h); |
| --- | --- |

j)

voorschriften inzake het nemen van monsters en de analysemethoden voor de controle op de naleving van de punten a) tot en met h);

| k) | specifieke bepalingen om de traceerbaarheid van materialen en voorwerpen te waarborgen, waaronder bepalingen betreffende de bewaartermijn van geregistreerde gegevens, of bepalingen om, indien nodig, afwijkingen van de voorschriften van artikel 17 toe te staan; |
| --- | --- |

k)

specifieke bepalingen om de traceerbaarheid van materialen en voorwerpen te waarborgen, waaronder bepalingen betreffende de bewaartermijn van geregistreerde gegevens, of bepalingen om, indien nodig, afwijkingen van de voorschriften van artikel 17 toe te staan;

| l) | aanvullende etiketteringsbepalingen voor actieve en intelligente materialen en voorwerpen; |
| --- | --- |

l)

aanvullende etiketteringsbepalingen voor actieve en intelligente materialen en voorwerpen;

| m) | bepalingen op grond waarvan de Commissie een openbaar communautair register („register”) van toegelaten stoffen, procédés of materialen en voorwerpen moet instellen en bijhouden; |
| --- | --- |

m)

bepalingen op grond waarvan de Commissie een openbaar communautair register („register”) van toegelaten stoffen, procédés of materialen en voorwerpen moet instellen en bijhouden;

| n) | specifieke procedurevoorschriften om, voorzover nodig, de in de artikelen 8 tot en met 12 bedoelde procedure aan te passen of deze geschikt te maken om bepaalde types materialen en voorwerpen en/of voor de productie daarvan gebruikte procédés toe te laten, indien nodig met inbegrip van een procedure voor de individuele toelating van een stof, procédé, materiaal of voorwerp, door middel van een tot een aanvrager gerichte beschikking. |
| --- | --- |

n)

specifieke procedurevoorschriften om, voorzover nodig, de in de artikelen 8 tot en met 12 bedoelde procedure aan te passen of deze geschikt te maken om bepaalde types materialen en voorwerpen en/of voor de productie daarvan gebruikte procédés toe te laten, indien nodig met inbegrip van een procedure voor de individuele toelating van een stof, procédé, materiaal of voorwerp, door middel van een tot een aanvrager gerichte beschikking.

2.   De bestaande bijzondere richtlijnen inzake materialen en voorwerpen worden gewijzigd volgens de in artikel 23, lid 2, bedoelde procedure.

Artikel 6

Nationale bijzondere maatregelen

Bij ontstentenis van bijzondere maatregelen als bedoeld in artikel 5, belet deze verordening de lidstaten niet om nationale bepalingen te handhaven of vast te stellen, mits die in overeenstemming zijn met het Verdrag.

Artikel 7

De rol van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid

Voorschriften die van invloed op de volksgezondheid kunnen zijn, worden vastgesteld na raadpleging van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, (hierna „de Autoriteit” genoemd).

Artikel 8

Algemene voorschriften voor de toelating van stoffen

1.   Wanneer een lijst van stoffen als bedoeld in artikel 5, lid 1, tweede alinea, onder a) en b), is vastgesteld, dient eenieder die een toelating wenst te verkrijgen voor een stof die nog niet op die lijst is opgenomen, daartoe een aanvraag in overeenkomstig artikel 9, lid 1.

2.   Voor een stof mag slechts een toelating worden verleend, indien afdoende en voldoende is aangetoond dat bij gebruik overeenkomstig de voorwaarden die zijn vastgesteld bij de bijzondere maatregelen, het materiaal of voorwerp in afgewerkte staat beantwoordt aan de eisen van artikel 3 en, indien van toepassing, artikel 4.

Artikel 9

Aanvraag om toelating van een nieuwe stof

1.   Voor het verkrijgen van de in artikel 8, lid 1, bedoelde toelating geldt de volgende procedure:

| a) | een aanvraag wordt bij de bevoegde autoriteit van een lidstaat ingediend, waarbij het volgende wordt verstrekt:






  i) | naam en adres van de aanvrager; |
| --- | --- | --- |

a)

een aanvraag wordt bij de bevoegde autoriteit van een lidstaat ingediend, waarbij het volgende wordt verstrekt:

i)

naam en adres van de aanvrager;

| ii) | een technisch dossier met de informatie die wordt vermeld in de door de Autoriteit te publiceren richtsnoeren voor de veiligheidsbeoordeling van een stof; |
| --- | --- |

ii)

een technisch dossier met de informatie die wordt vermeld in de door de Autoriteit te publiceren richtsnoeren voor de veiligheidsbeoordeling van een stof;

| iii) | een samenvatting van het technisch dossier; |
| --- | --- |

iii)

een samenvatting van het technisch dossier;

| b) | de onder a) bedoelde bevoegde autoriteit:






  i) | bevestigt de aanvrager binnen 14 dagen na ontvangst schriftelijk de ontvangst van de aanvraag. Op die bevestiging staat de datum van ontvangst van de aanvraag vermeld; |
| --- | --- | --- |

b)

de onder a) bedoelde bevoegde autoriteit:

i)

bevestigt de aanvrager binnen 14 dagen na ontvangst schriftelijk de ontvangst van de aanvraag. Op die bevestiging staat de datum van ontvangst van de aanvraag vermeld;

| ii) | stelt de Autoriteit hiervan onverwijld in kennis,
  en |
| --- | --- |

ii)

stelt de Autoriteit hiervan onverwijld in kennis,

en

| iii) | stelt de aanvraag en eventuele door de aanvrager verstrekte aanvullende informatie ter beschikking van de Autoriteit; |
| --- | --- |

iii)

stelt de aanvraag en eventuele door de aanvrager verstrekte aanvullende informatie ter beschikking van de Autoriteit;

| c) | de Autoriteit stelt de andere lidstaten en de Commissie onverwijld in kennis van de aanvraag en stelt de aanvraag en eventuele door de aanvrager verstrekte aanvullende informatie te hunner beschikking. |
| --- | --- |

c)

de Autoriteit stelt de andere lidstaten en de Commissie onverwijld in kennis van de aanvraag en stelt de aanvraag en eventuele door de aanvrager verstrekte aanvullende informatie te hunner beschikking.

2.   De Autoriteit publiceert uitvoerige richtsnoeren voor het opstellen en indienen van de aanvraag (11).

Artikel 10

Advies van de Autoriteit

1.   De Autoriteit brengt binnen zes maanden na ontvangst van een geldige aanvraag advies uit over de vraag of de stof bij het beoogde gebruik van het materiaal of voorwerp waarin de stof wordt gebruikt, voldoet aan de veiligheidscriteria van artikelen 3 en, indien van toepassing, artikel 4.

De Autoriteit kan deze termijn met maximaal zes maanden verlengen. In dat geval verstrekt zij de aanvrager, de Commissie en de lidstaten een verklaring voor deze verlenging.

2.   De autoriteit kan de aanvrager, in voorkomend geval, verzoeken de bij de aanvraag verstrekte gegevens binnen een door de Autoriteit gestelde termijn aan te vullen. Indien de Autoriteit om aanvullende informatie verzoekt, wordt de in lid 1 vastgestelde termijn opgeschort totdat die informatie is verstrekt. De termijn wordt eveneens opgeschort voor de tijd die de aanvrager gegeven is om een mondelinge of schriftelijke toelichting voor te bereiden.

3.   Voor het opstellen van het advies van de Autoriteit:

| a) | gaat zij na of de door de aanvrager ingediende gegevens en bescheiden in overeenstemming zijn met artikel 9, lid 1, onder a), in welk geval de aanvraag als geldig wordt beschouwd, en onderzoekt zij of de stof in overeenstemming is met de veiligheidscriteria van artikel 3 en, indien van toepassing, artikel 4; |
| --- | --- |

a)

gaat zij na of de door de aanvrager ingediende gegevens en bescheiden in overeenstemming zijn met artikel 9, lid 1, onder a), in welk geval de aanvraag als geldig wordt beschouwd, en onderzoekt zij of de stof in overeenstemming is met de veiligheidscriteria van artikel 3 en, indien van toepassing, artikel 4;

| b) | stelt zij de aanvrager, de Commissie en de lidstaten ervan in kennis als een aanvraag niet geldig is. |
| --- | --- |

b)

stelt zij de aanvrager, de Commissie en de lidstaten ervan in kennis als een aanvraag niet geldig is.

4.   Indien het advies luidt dat de beoordeelde stof kan worden toegelaten, worden in het advies de volgende gegevens opgenomen:

| a) | de aanduiding van de stof, met inbegrip van de specificaties ervan,
  en |
| --- | --- |

a)

de aanduiding van de stof, met inbegrip van de specificaties ervan,

en

| b) | in voorkomend geval, aanbevelingen voor voorwaarden of beperkingen betreffende het gebruik van de beoordeelde stof en/of het materiaal of voorwerp waarin de stof wordt gebruikt,
  en |
| --- | --- |

b)

in voorkomend geval, aanbevelingen voor voorwaarden of beperkingen betreffende het gebruik van de beoordeelde stof en/of het materiaal of voorwerp waarin de stof wordt gebruikt,

en

| c) | een beoordeling of de voorgestelde analysemethode voor de beoogde controledoeleinden geschikt is. |
| --- | --- |

c)

een beoordeling of de voorgestelde analysemethode voor de beoogde controledoeleinden geschikt is.

5.   De Autoriteit zendt haar advies aan de Commissie, de lidstaten en de aanvrager.

6.   De Autoriteit maakt haar advies openbaar nadat de overeenkomstig artikel 20 als vertrouwelijk aangemerkte informatie daaruit is verwijderd.

Artikel 11

Communautaire toelating

1.   De communautaire toelating van een stof of stoffen geschiedt in de vorm van de aanneming van een bijzondere maatregel. De Commissie stelt in voorkomend geval een ontwerp van een bijzondere maatregel als bedoeld in artikel 5 op tot toelating van de door de Autoriteit beoordeelde stof of stoffen en omschrijft of wijzigt de gebruiksvoorwaarden ervan.

2.   In het ontwerp van bijzondere maatregel wordt rekening gehouden met het advies van de Autoriteit, het Gemeenschapsrecht en andere terzake dienende factoren. Indien de ontwerp-maatregel niet in overeenstemming is met het advies van de Autoriteit, licht de Commissie de redenen voor de verschillen onverwijld toe. Indien de Commissie niet voornemens is om na een gunstig advies van de Autoriteit een ontwerp van een bijzondere maatregel op te stellen, brengt zij de aanvrager daarvan onverwijld in kennis en licht zij haar beslissing toe.

3.   De communautaire toelating in de vorm van een bijzondere maatregel als bedoeld in lid 1, wordt volgens de in artikel 23, lid 2, bedoelde procedure vastgesteld.

4.   Nadat overeenkomstig deze verordening een toelating voor de stof is verleend, neemt de exploitant van een bedrijf die de toegelaten stof of de toegelaten stof bevattende materialen of voorwerpen gebruikt, alle aan de toelating verbonden voorwaarden en beperkingen in acht.

5.   De aanvrager of een exploitant van een bedrijf die de toegelaten stof of de toegelaten stof bevattende materialen of voorwerpen gebruikt, stelt de Commissie onmiddellijk in kennis van alle nieuwe wetenschappelijke of technische informatie die van invloed zou kunnen zijn op de beoordeling van de veiligheid van de toegelaten stof in verband met de gezondheid van de mens. Zo nodig, maakt de Autoriteit dan een nieuwe beoordeling.

6.   De verlening van een toelating laat de algemene wettelijke en strafrechtelijke aansprakelijkheid van een exploitant van een bedrijf met betrekking tot de toegelaten stof, het de toegelaten stof bevattende materiaal of voorwerp en de levensmiddelen die met een dergelijk materiaal of voorwerp in contact komen, onverlet.

Artikel 12

Wijziging, schorsing en intrekking van toelatingen

1.   De aanvrager of een exploitant van een bedrijf die de toegelaten stof of de toegelaten stof bevattende materialen of voorwerpen gebruikt, kan volgens de procedure van artikel 9, lid 1, een aanvraag tot wijziging van de bestaande toelating indienen.

2.   Bij de aanvraag dient het volgende te worden verstrekt:

| a) | een verwijzing naar de oorspronkelijke aanvraag; |
| --- | --- |

a)

een verwijzing naar de oorspronkelijke aanvraag;

| b) | een technisch dossier met de nieuwe informatie overeenkomstig de in artikel 9, lid 2, bedoelde richtsnoeren; |
| --- | --- |

b)

een technisch dossier met de nieuwe informatie overeenkomstig de in artikel 9, lid 2, bedoelde richtsnoeren;

| c) | een nieuwe, volledige samenvatting van het technische dossier in een gestandaardiseerde vorm. |
| --- | --- |

c)

een nieuwe, volledige samenvatting van het technische dossier in een gestandaardiseerde vorm.

3.   De Autoriteit beoordeelt, waar zulks van toepassing is, volgens de procedure van artikel 10 op eigen initiatief of op verzoek van een lidstaat of van de Commissie, of een advies of toelating nog steeds in overeenstemming is met deze verordening. De Autoriteit kan, zo nodig, de aanvrager raadplegen.

4.   De Commissie bestudeert het advies van de Autoriteit onverwijld en stelt een ontwerp van bijzondere maatregel op.

5.   In een ontwerp van bijzondere maatregel tot wijziging van een toelating worden alle noodzakelijke veranderingen in de gebruiksvoorwaarden en in de eventuele beperkingen bij die toelating vermeld.

6.   Een definitieve bijzondere maatregel betreffende de wijziging, schorsing of intrekking van de toelating wordt vastgesteld volgens de procedure van artikel 23, lid 2.

Artikel 13

Bevoegde autoriteiten van de lidstaten

Elke lidstaat stelt de Commissie en de Autoriteit in kennis van de naam en het adres, evenals van een contactpunt, van de nationale bevoegde autoriteit(en) die op zijn grondgebied verantwoordelijk is (zijn) voor de ontvangst van de in de artikelen 9 tot en met 12 bedoelde toelatingsaanvraag. De Commissie maakt de uit hoofde van dit artikel opgegeven namen, adressen en contactpunten van de nationale bevoegde autoriteiten bekend.

Artikel 14

Bestuursrechtelijke toetsing

Een besluit dat is aangenomen krachtens de bij deze verordening aan de Autoriteit verleende bevoegdheden of een verzuim om die bevoegdheden uit te oefenen, kan door de Commissie op eigen initiatief, dan wel op verzoek van een lidstaat of van een persoon die rechtstreeks en individueel wordt geraakt, worden getoetst.

Daartoe dient de belanghebbende partij binnen twee maanden vanaf de dag waarop zij kennis heeft gekregen van de betrokken handeling of nalatigheid, een verzoek in bij de Commissie.

De Commissie neemt binnen twee maanden een besluit, waarbij de Autoriteit, in voorkomend geval, wordt gelast haar besluit in te trekken of haar nalatigheid te verhelpen.

Artikel 15

Etikettering

1.   Onverminderd de bijzondere maatregelen als bedoeld in artikel 5 moeten materialen en voorwerpen, die nog niet met levensmiddelen in contact zijn gebracht, bij het in de handel brengen van de volgende aanduidingen zijn voorzien:

| a) | hetzij de aanduiding „voor levensmiddelen”, hetzij een specifieke aanwijzing voor het gebruik, zoals koffiezetapparaat, wijnfles, soeplepel, dan wel het in bijlage II afgebeelde symbool,
  en |
| --- | --- |

a)

hetzij de aanduiding „voor levensmiddelen”, hetzij een specifieke aanwijzing voor het gebruik, zoals koffiezetapparaat, wijnfles, soeplepel, dan wel het in bijlage II afgebeelde symbool,

en

| b) | indien nodig, speciale instructies die voor een veilig en passend gebruik moeten worden opgevolgd,
  en |
| --- | --- |

b)

indien nodig, speciale instructies die voor een veilig en passend gebruik moeten worden opgevolgd,

en

| c) | de naam of de handelsnaam en in elk geval het adres of de statutaire zetel van de fabrikant of de verwerker, dan wel van een in de Gemeenschap gevestigde verkoper die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen,
  en |
| --- | --- |

c)

de naam of de handelsnaam en in elk geval het adres of de statutaire zetel van de fabrikant of de verwerker, dan wel van een in de Gemeenschap gevestigde verkoper die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen,

en

| d) | adequate etikettering of identificatie om de in artikel 17 bedoelde traceerbaarheid van het materiaal of voorwerp te garanderen,
  en |
| --- | --- |

d)

adequate etikettering of identificatie om de in artikel 17 bedoelde traceerbaarheid van het materiaal of voorwerp te garanderen,

en

| e) | in het geval van actieve materialen en voorwerpen, informatie over de toegestane gebruikswijze(n) en andere relevante informatie, zoals de naam en de hoeveelheid van de door het werkzame bestanddeel afgegeven stoffen, om de exploitanten van levensmiddelenbedrijven die deze materialen en voorwerpen gebruiken in staat te stellen te voldoen aan andere relevante communautaire bepalingen of — bij ontstentenis daarvan — aan de nationale bepalingen die van toepassing zijn op levensmiddelen, met inbegrip van de bepalingen inzake levensmiddelenetikettering. |
| --- | --- |

e)

in het geval van actieve materialen en voorwerpen, informatie over de toegestane gebruikswijze(n) en andere relevante informatie, zoals de naam en de hoeveelheid van de door het werkzame bestanddeel afgegeven stoffen, om de exploitanten van levensmiddelenbedrijven die deze materialen en voorwerpen gebruiken in staat te stellen te voldoen aan andere relevante communautaire bepalingen of — bij ontstentenis daarvan — aan de nationale bepalingen die van toepassing zijn op levensmiddelen, met inbegrip van de bepalingen inzake levensmiddelenetikettering.

2.   De in lid 1, onder a), bedoelde informatie is evenwel niet verplicht voor voorwerpen die gelet op hun kenmerken duidelijk bestemd zijn om met levensmiddelen in contact te komen.

3.   De krachtens lid 1 vereiste informatie is goed zichtbaar, duidelijk leesbaar en onuitwisbaar.

4.   De detailhandel in de materialen en voorwerpen is verboden, indien de krachtens lid 1, onder a), b) en e), vereiste informatie niet wordt verstrekt in een voor de koper gemakkelijk te begrijpen taal.

5.   De lidstaat waar het materiaal of voorwerp in de handel wordt gebracht, kan, met inachtneming van het Verdrag, eisen dat op zijn grondgebied voor deze vermeldingen op de etikettering gebruik gemaakt wordt van één of meer talen die die lidstaat uit de officiële talen van de Gemeenschap kiest.

6.   De bepalingen van de leden 4 en 5 vormen geen beletsel voor het aanbrengen van vermeldingen in meer dan één taal.

7.   In de fase van de detailhandel wordt de krachtens lid 1 vereiste informatie aangebracht op:

| a) | de materialen en voorwerpen of hun verpakking,
  of |
| --- | --- |

a)

de materialen en voorwerpen of hun verpakking,

of

| b) | de etiketten die op de materialen en voorwerpen of op de verpakking daarvan zijn aangebracht,
  of |
| --- | --- |

b)

de etiketten die op de materialen en voorwerpen of op de verpakking daarvan zijn aangebracht,

of

| c) | een schriftelijke mededeling die zich in de onmiddellijke nabijheid van de materialen en voorwerpen bevindt en die voor de kopers duidelijk zichtbaar is; ten aanzien van de in lid 1, onder c), bedoelde informatie mag van deze mogelijkheid echter alleen gebruik worden gemaakt, indien deze informatie of een etiket met deze informatie om technische redenen noch in het stadium van vervaardiging, noch in dat van het in de handel brengen op genoemde materialen en voorwerpen kan worden aangebracht. |
| --- | --- |

c)

een schriftelijke mededeling die zich in de onmiddellijke nabijheid van de materialen en voorwerpen bevindt en die voor de kopers duidelijk zichtbaar is; ten aanzien van de in lid 1, onder c), bedoelde informatie mag van deze mogelijkheid echter alleen gebruik worden gemaakt, indien deze informatie of een etiket met deze informatie om technische redenen noch in het stadium van vervaardiging, noch in dat van het in de handel brengen op genoemde materialen en voorwerpen kan worden aangebracht.

8.   In de andere stadia van de handelscyclus dan de detailhandel wordt de krachtens lid 1 vereiste informatie aangebracht op:

| a) | de begeleidende documenten,
  of |
| --- | --- |

a)

de begeleidende documenten,

of

| b) | de etiketten of de verpakking,
  of |
| --- | --- |

b)

de etiketten of de verpakking,

of

| c) | de materialen en voorwerpen zelf. |
| --- | --- |

c)

de materialen en voorwerpen zelf.

9.   De in lid 1, onder a), b) en e), bedoelde informatie is voorbehouden aan materialen en voorwerpen die voldoen aan:

| a) | de criteria van artikel 3 en, indien van toepassing, artikel 4,
  en |
| --- | --- |

a)

de criteria van artikel 3 en, indien van toepassing, artikel 4,

en

| b) | de in artikel 5 bedoelde bijzondere maatregelen of — bij ontstentenis daarvan — de nationale bepalingen die op deze materialen en voorwerpen van toepassing zijn. |
| --- | --- |

b)

de in artikel 5 bedoelde bijzondere maatregelen of — bij ontstentenis daarvan — de nationale bepalingen die op deze materialen en voorwerpen van toepassing zijn.

Artikel 16

Verklaring van overeenstemming

1.   In de in artikel 5 bedoelde bijzondere maatregelen wordt bepaald dat deze materialen en voorwerpen vergezeld moeten gaan van een schriftelijke verklaring waaruit blijkt dat zij aan de desbetreffende voorschriften voldoen.

Er dient adequate documentatie beschikbaar te zijn, waaruit blijkt dat aan deze verplichting voldaan is. Deze documentatie wordt op verzoek aan de bevoegde autoriteiten verstrekt.

2.   Bij ontstentenis van bijzondere maatregelen belet deze verordening de lidstaten niet om nationale bepalingen voor verklaringen van overeenstemming inzake materialen en voorwerpen te handhaven of vast te stellen.

Artikel 17

Traceerbaarheid

1.   De traceerbaarheid van de materialen en voorwerpen wordt in alle stadia gegarandeerd, om het toezicht, het terugroepen van producten met gebreken, de voorlichting van de consument en de vaststelling van de aansprakelijkheid te vergemakkelijken.

2.   Rekening houdend met de technologische haalbaarheid, beschikken exploitanten van bedrijven over systemen en procedures waarmee kan worden vastgesteld door en aan welke bedrijven de onder deze verordening en de uitvoeringsmaatregelen ervan vallende materialen en voorwerpen en, in voorkomend geval, bij hun productie gebruikte stoffen of producten, zijn geleverd. Deze informatie wordt op verzoek aan de bevoegde autoriteiten verstrekt.

3.   De materialen en voorwerpen die binnen de Gemeenschap in de handel worden gebracht, moeten kunnen worden geïdentificeerd aan de hand van een passend systeem dat de traceerbaarheid ervan waarborgt door middel van etikettering of relevante documentatie of informatie.

Artikel 18

Vrijwaringsmaatregelen

1.   Indien een lidstaat aan de hand van een uitvoerige motivering wegens ter beschikking gekomen nieuwe gegevens of na een nieuwe beoordeling van bestaande gegevens constateert dat het gebruik van een materiaal of voorwerp voor de gezondheid van de mens gevaar oplevert, hoewel aan de bepalingen van de bijzondere maatregel is voldaan, kan deze lidstaat de toepassing van de betrokken bepalingen op zijn grondgebied tijdelijk beperken of schorsen.

Hij stelt de andere lidstaten en de Commissie daarvan onverwijld in kennis met vermelding van de redenen voor de schorsing of de beperking.

2.   De Commissie onderzoekt zo spoedig mogelijk, in voorkomend geval na een advies van de Autoriteit te hebben ingewonnen, in het kader van het in artikel 23, lid 1, bedoelde comité de door de in lid 1 van dit artikel bedoelde lidstaat opgegeven redenen; zij brengt onverwijld advies uit en neemt passende maatregelen.

3.   Indien de Commissie wijzigingen in de bijzondere maatregel noodzakelijk acht om aan de in lid 1 bedoelde moeilijkheden het hoofd te bieden en de bescherming van de gezondheid van de mens te waarborgen, worden deze wijzigingen volgens de in artikel 23, lid 2, bedoelde procedure vastgesteld.

4.   De in lid 1 bedoelde lidstaat kan de opschorting of beperking handhaven totdat de in lid 3 bedoelde wijzigingen zijn vastgesteld of de Commissie heeft geweigerd dergelijke wijzigingen aan te nemen.

Artikel 19

Toegang van het publiek

1.   Aanvragen om een toelating, aanvullende gegevens van aanvragers en adviezen van de Autoriteit, met uitzondering van vertrouwelijke informatie, worden toegankelijk gemaakt voor het publiek overeenkomstig de artikelen 38, 39 en 41 van Verordening (EG) nr. 178/2002.

2.   De lidstaten behandelen aanvragen om toegang tot ingevolge deze verordening ontvangen documenten overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1049/2001.

Artikel 20

Geheimhouding

1.   De aanvrager kan aangeven welke krachtens artikel 9, lid 1, artikel 10, lid 2, en artikel 12, lid 2, ingediende informatie vertrouwelijk dient te worden behandeld omdat openbaarmaking ervan zijn concurrentiepositie ernstig zou kunnen aantasten. In dat geval moeten verifieerbare redenen worden aangevoerd.

2.   Informatie met betrekking tot de volgende punten wordt niet als vertrouwelijk beschouwd:

| a) | naam en adres van de aanvrager en de chemische naam van de stof; |
| --- | --- |

a)

naam en adres van de aanvrager en de chemische naam van de stof;

| b) | informatie die van direct belang is voor het beoordelen van de veiligheid van de stof; |
| --- | --- |

b)

informatie die van direct belang is voor het beoordelen van de veiligheid van de stof;

| c) | de analytische methode of methoden. |
| --- | --- |

c)

de analytische methode of methoden.

3.   De Commissie bepaalt na overleg met de aanvrager welke informatie vertrouwelijk moet worden behandeld, en stelt de aanvrager en de Autoriteit in kennis van haar beslissing.

4.   De Autoriteit verstrekt op verzoek alle informatie waarover zij beschikt aan de Commissie en de lidstaten.

5.   De Commissie, de Autoriteit en de lidstaten nemen de nodige maatregelen om passende geheimhouding van alle krachtens deze verordening ontvangen informatie te waarborgen, behalve indien het informatie betreft die openbaar moet worden gemaakt ter bescherming van de menselijke gezondheid.

6.   Indien een aanvrager een aanvraag intrekt of heeft ingetrokken, eerbiedigen de Autoriteit, de Commissie en de lidstaten het vertrouwelijke karakter van de ontvangen commerciële en industriële informatie, met inbegrip van informatie over onderzoek en ontwikkeling, alsmede informatie waarover de Commissie en de aanvrager, voor wat betreft de vertrouwelijkheid ervan, van mening verschillen.

Artikel 21

Gezamenlijk gebruik van bestaande gegevens

De overeenkomstig artikel 9, lid 1, artikel 10, lid 2, en artikel 12, lid 2, bij de aanvraag verstrekte informatie mag ten behoeve van andere aanvragers worden gebruikt, mits de Autoriteit van mening is dat de stof dezelfde is als die waarvoor de oorspronkelijke aanvraag is ingediend, ook wanneer het gaat om informatie betreffende de mate van zuiverheid en de aard van de onzuiverheden, en mits de andere aanvrager met de oorspronkelijke aanvrager is overeengekomen dat die informatie mag worden gebruikt.

Artikel 22

Wijziging van de bijlagen I en II

De wijzigingen van de bijlagen I en II worden vastgesteld volgens de in artikel 23, lid 2, bedoelde procedure.

Artikel 23

Comitéprocedure

1.   De Commissie wordt bijgestaan door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, ingesteld bij artikel 58, lid 1, van Verordening (EG) nr. 178/2002.

2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.

De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden.

3.   Het comité stelt zijn reglement van orde vast.

Artikel 24

Inspectie- en controlemaatregelen

1.   De lidstaten voeren officiële controles uit om de naleving van deze verordening af te dwingen, overeenkomstig de toepasselijke bepalingen van de communautaire wet- en regelgeving inzake officiële controles van levensmiddelen en diervoeders.

2.   Zo nodig en op verzoek van de Commissie helpt de Autoriteit bij het opstellen van technische aanwijzingen voor de bemonstering en het testen teneinde een gecoördineerde wijze van toepassing van lid 1 te vergemakkelijken.

3.   Het communautaire referentielaboratorium voor materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in contact te komen, alsook nationale referentielaboratoria opgericht overeenkomstig Verordening (EG) nr. 882/2004, helpen de lidstaten bij de toepassing van lid 1 door bij te dragen tot een hoge kwaliteit en uniformiteit van de analyseresultaten.

Artikel 25

Sancties

De lidstaten stellen regels vast met betrekking tot de sancties die van toepassing zijn op schendingen van de bepalingen van deze verordening en nemen alle maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat zij worden toegepast. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op 13 mei 2005 van de relevante bepalingen in kennis en delen haar onverwijld alle latere wijzigingen van die bepalingen mee.

Artikel 26

Intrekking

De Richtlijnen 80/590/EEG en 89/109/EEG worden ingetrokken.

Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijnen gelden als verwijzingen naar de onderhavige verordening en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage III.

Artikel 27

Overgangsregelingen

Materialen en voorwerpen die vóór 3 december 2004 op wettige wijze in de handel zijn gebracht, mogen worden verkocht zolang de voorraad strekt.

Artikel 28

Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 17 is van toepassing met ingang van 27 oktober 2006.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Straatsburg, 27 oktober 2004.

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

J. BORRELL FONTELLES

Voor de Raad

De voorzitter

A. NICOLAI

---

(1)  PB C 117 van 30.4.2004, blz. 1.

1

(2)  Advies van het Europees Parlement van 31 maart 2004 (nog niet in het Publicatieblad bekendgemaakt) en Besluit van de Raad van 14 oktober 2004.

2

(3)  PB L 40 van 11.2.1989, blz. 38. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

3

(4)  Richtlijn 89/107/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake levensmiddelenadditieven die in voor menselijke voeding bestemde waren mogen worden gebruikt (PB L 40 van 11.2.1989, blz. 27). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003.

4

(5)  PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1642/2003 (PB L 245 van 29.9.2003, blz. 4).

5

(6)  Richtlijn 80/590/EEG van de Commissie van 9 juni 1980 betreffende de vaststelling van het symbool waarvan materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen, kunnen worden voorzien (PB L 151 van 19.6.1980, blz. 21). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Akte van toetreding van 2003.

6

(7)  PB L 165 van 30.4.2004, blz. 1. Verordening gecorrigeerd in PB L 191 van 28.5.2004, blz. 1.

7

(8)  PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43.

8

(9)  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

9

(10)  Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (PB L 109 van 6.5.2000, blz. 29). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/89/EG (PB L 308 van 25.11.2003, blz. 15).

10

(11)  In afwachting van die publicatie raadplege de aanvrager de „Guidelines of the Scientific Committee on Food for the presentation of an application for safety assessment of a substance to be used in food contact materials prior to its authorisation.” - http://europa.eu.int/comm/food/fs/sc/scf/out82_en.pdf.

11

---

| 13.11.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 338/18 |
| --- | --- | --- | --- |

13.11.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 338/18

---

RICHTLIJN 2004/101/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 27 oktober 2004

houdende wijziging van Richtlijn 2003/87/EG tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap, met betrekking tot de projectgebonden mechanismen van het Protocol van Kyoto

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 175, lid 1,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Na raadpleging van het Comité van de Regio's,

Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Richtlijn 2003/87/EG tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad (3) is erop gericht reducties van broeikasgasemissies op een kosteneffectieve en economisch efficiënte manier te bevorderen, erkennend dat op langere termijn het niveau van de mondiale uitstoot van broeikasgassen met ongeveer 70 % moet worden verminderd vergeleken met dat van 1990. De richtlijn heeft tot doel bij te dragen tot het vervullen van de verplichtingen van de Gemeenschap en haar lidstaten om de antropogene emissies van broeikasgassen te verminderen overeenkomstig het Protocol van Kyoto, dat werd goedgekeurd bij Beschikking 2002/358/EG van de Raad van 25 april 2002 betreffende de goedkeuring, namens de Europese Gemeenschap, van het Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) en de gezamenlijke nakoming van de in dat kader aangegane verplichtingen (4). |
| --- | --- |

(1)

Richtlijn 2003/87/EG tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad (3) is erop gericht reducties van broeikasgasemissies op een kosteneffectieve en economisch efficiënte manier te bevorderen, erkennend dat op langere termijn het niveau van de mondiale uitstoot van broeikasgassen met ongeveer 70 % moet worden verminderd vergeleken met dat van 1990. De richtlijn heeft tot doel bij te dragen tot het vervullen van de verplichtingen van de Gemeenschap en haar lidstaten om de antropogene emissies van broeikasgassen te verminderen overeenkomstig het Protocol van Kyoto, dat werd goedgekeurd bij Beschikking 2002/358/EG van de Raad van 25 april 2002 betreffende de goedkeuring, namens de Europese Gemeenschap, van het Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) en de gezamenlijke nakoming van de in dat kader aangegane verplichtingen (4).

| (2) | Richtlijn 2003/87/EG bepaalt dat de erkenning van kredieten van projectgebonden mechanismen voor het vervullen van de verplichtingen vanaf 2005 de kosteneffectiviteit van het verwezenlijken van reducties van de mondiale uitstoot van broeikasgassen zal verhogen en dat daarin zal worden voorzien door middel van bepalingen die Kyoto-projectgebonden mechanismen, waaronder Joint Implementation (JI - gemeenschappelijke uitvoering) en het Clean Development Mechanism (CDM - mechanisme voor schone ontwikkeling) in het kader van het Protocol van Kyoto koppelen aan de Gemeenschapsregeling voor de handel in broeikasgasemissierechten (hierna „de Gemeenschapsregeling” genoemd). |
| --- | --- |

(2)

Richtlijn 2003/87/EG bepaalt dat de erkenning van kredieten van projectgebonden mechanismen voor het vervullen van de verplichtingen vanaf 2005 de kosteneffectiviteit van het verwezenlijken van reducties van de mondiale uitstoot van broeikasgassen zal verhogen en dat daarin zal worden voorzien door middel van bepalingen die Kyoto-projectgebonden mechanismen, waaronder Joint Implementation (JI - gemeenschappelijke uitvoering) en het Clean Development Mechanism (CDM - mechanisme voor schone ontwikkeling) in het kader van het Protocol van Kyoto koppelen aan de Gemeenschapsregeling voor de handel in broeikasgasemissierechten (hierna „de Gemeenschapsregeling” genoemd).

| (3) | Koppeling van de Kyoto-projectgebonden mechanismen aan de Gemeenschapsregeling, met behoud van de milieu-integriteit, biedt de mogelijkheid emissiekredieten te gebruiken die zijn gegenereerd door middel van projectactiviteiten die krachtens de artikelen 6 en 12 van het Protocol van Kyoto in aanmerking komen om de verplichtingen van de lidstaten ingevolge artikel 12, lid 3, van Richtlijn 2003/87/EGna te komen. Zodoende ontstaat een grotere diversiteit van goedkope opties om aan de verplichtingen in het kader van de Gemeenschapsregeling te voldoen, waardoor de totale kosten van de nakoming van het Protocol van Kyoto verminderen en de liquiditeit van de markt voor broeikasgasemissierechten in de Gemeenschap verbetert. Door het stimuleren van de vraag naar JI-kredieten zullen bedrijven in de Gemeenschap investeren in de ontwikkeling en overdracht van geavanceerde milieuvriendelijke technologie en knowhow. De vraag naar CDM-kredieten zal eveneens worden gestimuleerd en ontwikkelingslanden die als gastland van CDM-projecten fungeren zullen zodoende worden bijgestaan in het verwezenlijken van hun doelstellingen inzake duurzame ontwikkeling. |
| --- | --- |

(3)

Koppeling van de Kyoto-projectgebonden mechanismen aan de Gemeenschapsregeling, met behoud van de milieu-integriteit, biedt de mogelijkheid emissiekredieten te gebruiken die zijn gegenereerd door middel van projectactiviteiten die krachtens de artikelen 6 en 12 van het Protocol van Kyoto in aanmerking komen om de verplichtingen van de lidstaten ingevolge artikel 12, lid 3, van Richtlijn 2003/87/EGna te komen. Zodoende ontstaat een grotere diversiteit van goedkope opties om aan de verplichtingen in het kader van de Gemeenschapsregeling te voldoen, waardoor de totale kosten van de nakoming van het Protocol van Kyoto verminderen en de liquiditeit van de markt voor broeikasgasemissierechten in de Gemeenschap verbetert. Door het stimuleren van de vraag naar JI-kredieten zullen bedrijven in de Gemeenschap investeren in de ontwikkeling en overdracht van geavanceerde milieuvriendelijke technologie en knowhow. De vraag naar CDM-kredieten zal eveneens worden gestimuleerd en ontwikkelingslanden die als gastland van CDM-projecten fungeren zullen zodoende worden bijgestaan in het verwezenlijken van hun doelstellingen inzake duurzame ontwikkeling.

| (4) | Kredieten van projectgebonden mechanismen van het Protocol van Kyoto zullen pas na de inwerkingtreding van het Protocol van Kyoto beschikbaar komen. De Kyoto-projectgebonden mechanismen, die door de Gemeenschap en haar lidstaten, en door bedrijven en personen die buiten de Gemeenschapsregeling vallen, worden gebruikt, moeten bovendien zodanig aan de Gemeenschapsregeling worden gekoppeld dat zij verenigbaar zijn met het UNFCCC (Raamverdrag van de VN inzake klimaatverandering) en het Protocol van Kyoto en verdere op grond daarvan genomen besluiten alsook met de doelstellingen en architectuur van de Gemeenschapsregeling en bepalingen, als vastgesteld bij Richtlijn 2003/87/EG. |
| --- | --- |

(4)

Kredieten van projectgebonden mechanismen van het Protocol van Kyoto zullen pas na de inwerkingtreding van het Protocol van Kyoto beschikbaar komen. De Kyoto-projectgebonden mechanismen, die door de Gemeenschap en haar lidstaten, en door bedrijven en personen die buiten de Gemeenschapsregeling vallen, worden gebruikt, moeten bovendien zodanig aan de Gemeenschapsregeling worden gekoppeld dat zij verenigbaar zijn met het UNFCCC (Raamverdrag van de VN inzake klimaatverandering) en het Protocol van Kyoto en verdere op grond daarvan genomen besluiten alsook met de doelstellingen en architectuur van de Gemeenschapsregeling en bepalingen, als vastgesteld bij Richtlijn 2003/87/EG.

| (5) | De lidstaten kunnen aan exploitanten toestaan om in de Gemeenschapsregeling vanaf 2005 gebruik te maken van gecertificeerde emissiereducties (CER's), en vanaf 2008 van emissiereductie-eenheden (ERU's). Het gebruik van CER's en ERU's vanaf 2008 is toegestaan tot aan een percentage van de toewijzing aan elke installatie, die iedere lidstaat in zijn nationale toewijzingsplan moet specificeren. Het gebruik geschiedt door de uitgifte en onmiddellijke inlevering van één emissierecht in ruil voor één CER of ERU. Een in ruil voor een CER of ERU uitgegeven emissierecht correspondeert met de bewuste CER of ERU. |
| --- | --- |

(5)

De lidstaten kunnen aan exploitanten toestaan om in de Gemeenschapsregeling vanaf 2005 gebruik te maken van gecertificeerde emissiereducties (CER's), en vanaf 2008 van emissiereductie-eenheden (ERU's). Het gebruik van CER's en ERU's vanaf 2008 is toegestaan tot aan een percentage van de toewijzing aan elke installatie, die iedere lidstaat in zijn nationale toewijzingsplan moet specificeren. Het gebruik geschiedt door de uitgifte en onmiddellijke inlevering van één emissierecht in ruil voor één CER of ERU. Een in ruil voor een CER of ERU uitgegeven emissierecht correspondeert met de bewuste CER of ERU.

| (6) | De verordening van de Commissie voor een gestandaardiseerd en beveiligd registratiesysteem die moet worden aangenomen op grond van artikel 19, lid 3 van Richtlijn 2003/87/EG en artikel 6, lid 1 van Beschikking nr. 280/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 betreffende een bewakingssysteem voor de uitstoot van broeikasgassen in de Gemeenschap en de uitvoering van het Protocol van Kyoto (5) zal regels geven voor de relevante processen en procedures in het registratiesysteem voor het gebruik van gecertificeerde emissiereducties (CER's) in de periode 2005-2007 en daaropvolgende periodes alsmede het gebruik van emissiereductie-eenheden (ERU's) in de periode 2008-2012 en daaropvolgende perioden. |
| --- | --- |

(6)

De verordening van de Commissie voor een gestandaardiseerd en beveiligd registratiesysteem die moet worden aangenomen op grond van artikel 19, lid 3 van Richtlijn 2003/87/EG en artikel 6, lid 1 van Beschikking nr. 280/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 betreffende een bewakingssysteem voor de uitstoot van broeikasgassen in de Gemeenschap en de uitvoering van het Protocol van Kyoto (5) zal regels geven voor de relevante processen en procedures in het registratiesysteem voor het gebruik van gecertificeerde emissiereducties (CER's) in de periode 2005-2007 en daaropvolgende periodes alsmede het gebruik van emissiereductie-eenheden (ERU's) in de periode 2008-2012 en daaropvolgende perioden.

| (7) | Elke lidstaat neemt een besluit over de limiet op het gebruik van CER's en ERU's uit projectactiviteiten, waarbij terdege rekening wordt gehouden met de desbetreffende bepalingen in het Protocol van Kyoto en de akkoorden van Marrakesh, om de eis daarin na te leven dat het gebruik van mechanismen een aanvulling vormt op binnenlandse maatregelen. Binnenlandse maatregelen vormen derhalve een aanzienlijk onderdeel van de totale inspanningen. |
| --- | --- |

(7)

Elke lidstaat neemt een besluit over de limiet op het gebruik van CER's en ERU's uit projectactiviteiten, waarbij terdege rekening wordt gehouden met de desbetreffende bepalingen in het Protocol van Kyoto en de akkoorden van Marrakesh, om de eis daarin na te leven dat het gebruik van mechanismen een aanvulling vormt op binnenlandse maatregelen. Binnenlandse maatregelen vormen derhalve een aanzienlijk onderdeel van de totale inspanningen.

| (8) | Overeenkomstig het UNFCC en het Kyoto-protocol en latere op grond daarvan genomen besluiten dienen de lidstaten af te zien van het gebruik van met behulp van nucleaire installaties gegenereerde CER's en ERU's om te voldoen aan hun verplichtingen overeenkomstig artikel 3, lid 1 van het Protocol van Kyoto en Besluit 2002/358/EG. |
| --- | --- |

(8)

Overeenkomstig het UNFCC en het Kyoto-protocol en latere op grond daarvan genomen besluiten dienen de lidstaten af te zien van het gebruik van met behulp van nucleaire installaties gegenereerde CER's en ERU's om te voldoen aan hun verplichtingen overeenkomstig artikel 3, lid 1 van het Protocol van Kyoto en Besluit 2002/358/EG.

| (9) | In het op grond van het UNFCCC en het Protocol van Kyoto aangenomen besluit 19/CP.7 wordt onderstreept dat milieu-integriteit moet worden bereikt door onder meer degelijke modaliteiten, voorschriften en richtsnoeren voor de mechanismen, degelijke en strikte beginselen en regelingen inzake landgebruik, veranderingen in landgebruik en bosbouwactiviteiten, en dat rekening wordt gehouden met zaken als niet-duurzaamheid, additionaliteit, lekkage, onzekerheden alsmede sociaal-economische en milieugevolgen, met inbegrip van gevolgen voor biodiversiteit en natuurlijke ecosystemen in verband met bebossings- en herbebossingsprojectactiviteiten. De Commissie moet bij haar herziening van de richtlijn in 2006 technische bepalingen overwegen in verband met de tijdelijke aard van kredieten en de grens van 1 %, waarbinnen landgebruik, verandering in landgebruik en bosbouwactiviteiten in aanmerking komen, zoals bedoeld in besluit 17/CP.7, en bepalingen in verband met het resultaat van de evaluatie van potentiële gevaren die verband houden met het gebruik van genetisch gemodificeerde organismen en potentieel invasieve vreemde soorten door bebossings- en herbebossingsprojecten om aan exploitanten het gebruik toe te staan van CER's en ERU's voortvloeiend uit landgebruik, veranderingen in landgebruik en bosbouwprojectactiviteiten in de Gemeenschapsregeling vanaf 2008, overeenkomstig de besluiten die worden genomen op grond van het UNFCCC of het Protocol van Kyoto. |
| --- | --- |

(9)

In het op grond van het UNFCCC en het Protocol van Kyoto aangenomen besluit 19/CP.7 wordt onderstreept dat milieu-integriteit moet worden bereikt door onder meer degelijke modaliteiten, voorschriften en richtsnoeren voor de mechanismen, degelijke en strikte beginselen en regelingen inzake landgebruik, veranderingen in landgebruik en bosbouwactiviteiten, en dat rekening wordt gehouden met zaken als niet-duurzaamheid, additionaliteit, lekkage, onzekerheden alsmede sociaal-economische en milieugevolgen, met inbegrip van gevolgen voor biodiversiteit en natuurlijke ecosystemen in verband met bebossings- en herbebossingsprojectactiviteiten. De Commissie moet bij haar herziening van de richtlijn in 2006 technische bepalingen overwegen in verband met de tijdelijke aard van kredieten en de grens van 1 %, waarbinnen landgebruik, verandering in landgebruik en bosbouwactiviteiten in aanmerking komen, zoals bedoeld in besluit 17/CP.7, en bepalingen in verband met het resultaat van de evaluatie van potentiële gevaren die verband houden met het gebruik van genetisch gemodificeerde organismen en potentieel invasieve vreemde soorten door bebossings- en herbebossingsprojecten om aan exploitanten het gebruik toe te staan van CER's en ERU's voortvloeiend uit landgebruik, veranderingen in landgebruik en bosbouwprojectactiviteiten in de Gemeenschapsregeling vanaf 2008, overeenkomstig de besluiten die worden genomen op grond van het UNFCCC of het Protocol van Kyoto.

| (10) | Ter voorkoming van dubbeltelling mogen geen emissiereductie-eenheden en gecertificeerde emissiereducties worden verleend op basis van reducties die zijn gegenereerd door middel van in de Gemeenschap ondernomen projectactiviteiten die eveneens resulteren in een vermindering of beperking van emissies uit installaties die onder Richtlijn 2003/87/EG vallen, tenzij een dienovereenkomstig aantal emissierechten wordt geannuleerd in het register van de lidstaat van de herkomst van de CER's en ERU's. |
| --- | --- |

(10)

Ter voorkoming van dubbeltelling mogen geen emissiereductie-eenheden en gecertificeerde emissiereducties worden verleend op basis van reducties die zijn gegenereerd door middel van in de Gemeenschap ondernomen projectactiviteiten die eveneens resulteren in een vermindering of beperking van emissies uit installaties die onder Richtlijn 2003/87/EG vallen, tenzij een dienovereenkomstig aantal emissierechten wordt geannuleerd in het register van de lidstaat van de herkomst van de CER's en ERU's.

| (11) | Overeenkomstig de betreffende toetredingsverdragen moet met het acquis communautaire rekening worden gehouden bij de vaststelling van referentieniveaus voor projectactiviteiten die in tot de Unie toetredende landen worden ondernomen. |
| --- | --- |

(11)

Overeenkomstig de betreffende toetredingsverdragen moet met het acquis communautaire rekening worden gehouden bij de vaststelling van referentieniveaus voor projectactiviteiten die in tot de Unie toetredende landen worden ondernomen.

| (12) | Een lidstaat die particuliere of openbare organisaties machtigt deel te nemen aan projectactiviteiten blijft verantwoordelijk voor de naleving van zijn verplichtingen krachtens het UNFCCC en het Protocol van Kyoto en zorgt ervoor dat deze deelneming strookt met de richtsnoeren, regels en procedures terzake, welke vastgesteld zijn op grond van het UNFCCC en het Protocol van Kyoto. |
| --- | --- |

(12)

Een lidstaat die particuliere of openbare organisaties machtigt deel te nemen aan projectactiviteiten blijft verantwoordelijk voor de naleving van zijn verplichtingen krachtens het UNFCCC en het Protocol van Kyoto en zorgt ervoor dat deze deelneming strookt met de richtsnoeren, regels en procedures terzake, welke vastgesteld zijn op grond van het UNFCCC en het Protocol van Kyoto.

| (13) | Overeenkomstig het UNFCCC, het Protocol van Kyoto en verdere voor de uitvoering ervan genomen besluiten moeten de Commissie en de lidstaten capaciteit opbouwende activiteiten in ontwikkelingslanden en landen in de overgang naar een markteconomie steunen, teneinde hen mede in staat te stellen ten volle te profiteren van JI en het CDM op een wijze die hun strategie voor duurzame ontwikkeling ten goede komt, terwijl de Commissie toezicht moet houden op de inspanningen in deze richting en hierover verslag moet uitbrengen. |
| --- | --- |

(13)

Overeenkomstig het UNFCCC, het Protocol van Kyoto en verdere voor de uitvoering ervan genomen besluiten moeten de Commissie en de lidstaten capaciteit opbouwende activiteiten in ontwikkelingslanden en landen in de overgang naar een markteconomie steunen, teneinde hen mede in staat te stellen ten volle te profiteren van JI en het CDM op een wijze die hun strategie voor duurzame ontwikkeling ten goede komt, terwijl de Commissie toezicht moet houden op de inspanningen in deze richting en hierover verslag moet uitbrengen.

| (14) | Criteria en richtsnoeren die van belang zijn voor de beantwoording van de vraag of projecten voor het produceren van hydro-elektrische energie nadelige milieueffecten en sociale gevolgen hebben, zijn vastgesteld door de Wereldcommissie voor dammen in haar in november 2000 uitgebrachte verslag „Dams and Development - A New Framework for Decision-Making”, door de OESO en door de Wereldbank. |
| --- | --- |

(14)

Criteria en richtsnoeren die van belang zijn voor de beantwoording van de vraag of projecten voor het produceren van hydro-elektrische energie nadelige milieueffecten en sociale gevolgen hebben, zijn vastgesteld door de Wereldcommissie voor dammen in haar in november 2000 uitgebrachte verslag „Dams and Development - A New Framework for Decision-Making”, door de OESO en door de Wereldbank.

| (15) | Aangezien deelneming aan JI- en CDM-projectactiviteiten op vrijwillige basis geschiedt, moeten de verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid van het bedrijfsleven op sociaal en milieugebied worden versterkt overeenkomstig paragraaf 17 van het implementatieplan van de wereldtop voor duurzame ontwikkeling. In dat verband moeten bedrijven worden aangemoedigd om de sociale en milieuprestatie van JI- en CDM-activiteiten waaraan zij deelnemen, te verbeteren. |
| --- | --- |

(15)

Aangezien deelneming aan JI- en CDM-projectactiviteiten op vrijwillige basis geschiedt, moeten de verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid van het bedrijfsleven op sociaal en milieugebied worden versterkt overeenkomstig paragraaf 17 van het implementatieplan van de wereldtop voor duurzame ontwikkeling. In dat verband moeten bedrijven worden aangemoedigd om de sociale en milieuprestatie van JI- en CDM-activiteiten waaraan zij deelnemen, te verbeteren.

| (16) | Informatie over projectactiviteiten, waaraan een lidstaat of een door hem gemachtigde particuliere of openbare organisatie deelneemt, moet toegankelijk worden gemaakt voor het publiek overeenkomstig Richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie (6). |
| --- | --- |

(16)

Informatie over projectactiviteiten, waaraan een lidstaat of een door hem gemachtigde particuliere of openbare organisatie deelneemt, moet toegankelijk worden gemaakt voor het publiek overeenkomstig Richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie (6).

| (17) | De Commissie kan verwijzingen naar gevolgen voor de elektriciteitsmarkt opnemen in haar verslagen over de emissiehandel en het gebruik van kredieten van projectactiviteiten. |
| --- | --- |

(17)

De Commissie kan verwijzingen naar gevolgen voor de elektriciteitsmarkt opnemen in haar verslagen over de emissiehandel en het gebruik van kredieten van projectactiviteiten.

| (18) | Nadat het Protocol van Kyoto in werking is getreden moet de Commissie nagaan of het eventueel mogelijk is overeenkomsten te sluiten met landen die zijn opgesomd in bijlage B bij het Protocol van Kyoto die dit nog moeten ratificeren, met het oog op erkenning van de emissierechten tussen de Gemeenschapsregeling en de verplichte programma's voor de handel in uitstoot van broeikasgassen die een bovengrens stellen aan de absolute uitstoot, die in deze landen zijn vastgesteld. |
| --- | --- |

(18)

Nadat het Protocol van Kyoto in werking is getreden moet de Commissie nagaan of het eventueel mogelijk is overeenkomsten te sluiten met landen die zijn opgesomd in bijlage B bij het Protocol van Kyoto die dit nog moeten ratificeren, met het oog op erkenning van de emissierechten tussen de Gemeenschapsregeling en de verplichte programma's voor de handel in uitstoot van broeikasgassen die een bovengrens stellen aan de absolute uitstoot, die in deze landen zijn vastgesteld.

| (19) | Aangezien het doel van deze richtlijn, de koppeling van de Kyoto-projectgebonden mechanismen en de Gemeenschapsregeling, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve, vanwege de omvang en de gevolgen van het voorgestelde optreden, beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen vaststellen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om dat doel te bereiken. |
| --- | --- |

(19)

Aangezien het doel van deze richtlijn, de koppeling van de Kyoto-projectgebonden mechanismen en de Gemeenschapsregeling, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve, vanwege de omvang en de gevolgen van het voorgestelde optreden, beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen vaststellen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om dat doel te bereiken.

| (20) | Richtlijn 2003/87/EG dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd, |
| --- | --- |

(20)

Richtlijn 2003/87/EG dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Wijzigingen in Richtlijn 2003/87/EG

Richtlijn 2003/87/EG wordt als volgt gewijzigd:

| 1. | In artikel 3 worden de volgende punten toegevoegd:






  „k) | „partij van bijlage I”, een in bijlage I van het UNFCCC opgenomen partij die het Protocol van Kyoto heeft bekrachtigd, zoals gespecificeerd in artikel 1, punt 7, van het Protocol van Kyoto; |
| --- | --- | --- |

1.

In artikel 3 worden de volgende punten toegevoegd:

„k)

„partij van bijlage I”, een in bijlage I van het UNFCCC opgenomen partij die het Protocol van Kyoto heeft bekrachtigd, zoals gespecificeerd in artikel 1, punt 7, van het Protocol van Kyoto;

| l) | „projectactiviteit”, een projectactiviteit die door één of meer partijen van bijlage I is goedgekeurd in overeenstemming met artikel 6 of artikel 12 van het Protocol van Kyoto en de overeenkomstig het UNFCCC of het Protocol van Kyoto genomen besluiten; |
| --- | --- |

l)

„projectactiviteit”, een projectactiviteit die door één of meer partijen van bijlage I is goedgekeurd in overeenstemming met artikel 6 of artikel 12 van het Protocol van Kyoto en de overeenkomstig het UNFCCC of het Protocol van Kyoto genomen besluiten;

| m) | „emissiereductie-eenheid” (ERU), een eenheid die is verleend overeenkomstig artikel 6 van het Protocol van Kyoto en de overeenkomstig het UNFCCC of het Protocol van Kyoto genomen besluiten; |
| --- | --- |

m)

„emissiereductie-eenheid” (ERU), een eenheid die is verleend overeenkomstig artikel 6 van het Protocol van Kyoto en de overeenkomstig het UNFCCC of het Protocol van Kyoto genomen besluiten;

| n) | „gecertificeerde emissiereductie” (CER), een eenheid die is verleend overeenkomstig artikel 12 van het Protocol van Kyoto en de overeenkomstig het UNFCCC of het Protocol van Kyoto genomen besluiten.” |
| --- | --- |

n)

„gecertificeerde emissiereductie” (CER), een eenheid die is verleend overeenkomstig artikel 12 van het Protocol van Kyoto en de overeenkomstig het UNFCCC of het Protocol van Kyoto genomen besluiten.”

| 2. | Na artikel 11 worden de volgende artikelen ingevoegd:
  „Artikel 11 bis

  Gebruik van CER's en ERU's uit projectactiviteiten in de Gemeenschapsregeling
  1.   Onverminderd lid 3, kunnen lidstaten exploitanten toestaan CER's en ERU's van projectactiviteiten te gebruiken in de Gemeenschapsregeling gedurende elke in artikel 11, lid 2, bedoelde periode tot een percentage van de aan iedere installatie toegewezen hoeveelheid die door iedere lidstaat moet worden gespecificeerd in zijn nationale toewijzingsplan voor de periode in kwestie. Zulks geschiedt door het verlenen en de onmiddellijke inlevering van één emissierecht door de lidstaat in ruil voor één CER of ERU die de exploitant volgens het nationale register bezit.
  2.   Onverminderd lid 3, kunnen lidstaten exploitanten gedurende de in artikel 11, lid 1, bedoelde periode toestaan CER's van projectactiviteiten te gebruiken in de Gemeenschapsregeling. Zulks geschiedt door het verlenen en de onmiddellijke inlevering van één emissierecht door de lidstaat in ruil voor één CER. De lidstaten annuleren CER's die door exploitanten zijn gebruikt tijdens de in artikel 11, lid 1, bedoelde periode.
  3.   Alle CER's en ERU's die worden uitgegeven en kunnen worden gebruikt overeenkomstig het UNFCCC en het Protocol van Kyoto en vervolgbesluiten in het kader daarvan kunnen worden gebruikt in de Gemeenschapsregeling:






  a) | uitgezonderd, in overweging genomen dat de lidstaten overeenkomstig het UNFCCC en het Protocol van Kyoto en latere op grond daarvan genomen besluiten moeten afzien van het gebruik van CER's en ERU's die worden gegenereerd uit nucleaire installaties, teneinde te kunnen voldoen aan hun verplichtingen overeenkomstig artikel 3, lid 1, van het Protocol van Kyoto en beschikking 2002/358/EG, dat exploitanten CER's en ERU's, die in dergelijke installaties worden gegenereerd gedurende de in artikel 11, lid 1, bedoelde periode en de eerste periode van vijf jaar waarnaar wordt verwezen in artikel 11, lid 2, niet mogen gebruiken in de Gemeenschapsregeling,
  en |
| --- | --- | --- |

2.

Na artikel 11 worden de volgende artikelen ingevoegd:

„Artikel 11 bis

Gebruik van CER's en ERU's uit projectactiviteiten in de Gemeenschapsregeling

1.   Onverminderd lid 3, kunnen lidstaten exploitanten toestaan CER's en ERU's van projectactiviteiten te gebruiken in de Gemeenschapsregeling gedurende elke in artikel 11, lid 2, bedoelde periode tot een percentage van de aan iedere installatie toegewezen hoeveelheid die door iedere lidstaat moet worden gespecificeerd in zijn nationale toewijzingsplan voor de periode in kwestie. Zulks geschiedt door het verlenen en de onmiddellijke inlevering van één emissierecht door de lidstaat in ruil voor één CER of ERU die de exploitant volgens het nationale register bezit.

2.   Onverminderd lid 3, kunnen lidstaten exploitanten gedurende de in artikel 11, lid 1, bedoelde periode toestaan CER's van projectactiviteiten te gebruiken in de Gemeenschapsregeling. Zulks geschiedt door het verlenen en de onmiddellijke inlevering van één emissierecht door de lidstaat in ruil voor één CER. De lidstaten annuleren CER's die door exploitanten zijn gebruikt tijdens de in artikel 11, lid 1, bedoelde periode.

3.   Alle CER's en ERU's die worden uitgegeven en kunnen worden gebruikt overeenkomstig het UNFCCC en het Protocol van Kyoto en vervolgbesluiten in het kader daarvan kunnen worden gebruikt in de Gemeenschapsregeling:

a)

uitgezonderd, in overweging genomen dat de lidstaten overeenkomstig het UNFCCC en het Protocol van Kyoto en latere op grond daarvan genomen besluiten moeten afzien van het gebruik van CER's en ERU's die worden gegenereerd uit nucleaire installaties, teneinde te kunnen voldoen aan hun verplichtingen overeenkomstig artikel 3, lid 1, van het Protocol van Kyoto en beschikking 2002/358/EG, dat exploitanten CER's en ERU's, die in dergelijke installaties worden gegenereerd gedurende de in artikel 11, lid 1, bedoelde periode en de eerste periode van vijf jaar waarnaar wordt verwezen in artikel 11, lid 2, niet mogen gebruiken in de Gemeenschapsregeling,

en

| b) | met uitzondering van uit landgebruik, verandering in het landgebruik en bosbouwactiviteiten afkomstige CER's en ERU's. |
| --- | --- |

b)

met uitzondering van uit landgebruik, verandering in het landgebruik en bosbouwactiviteiten afkomstige CER's en ERU's.

Artikel 11 ter

Projectactiviteiten

1.   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de referentieniveaus voor projectactiviteiten, zoals omschreven in latere op grond van het UNFCCC of het Protocol van Kyoto genomen besluiten, welke worden ondernomen in landen die een toetredingsverdrag met de Unie hebben ondertekend, volledig voldoen aan het acquis communautaire, met inbegrip van de tijdelijke ontheffingen als bepaald in dat toetredingsverdrag.

2.   Met uitzondering van het bepaalde in de leden 3 en 4, dragen lidstaten die als gastland voor projectactiviteiten fungeren, er zorg voor dat geen ERU's of CER's worden verleend voor reducties of beperkingen van broeikasgasemissies uit onder deze richtlijn vallende installaties.

3.   Tot 31 december 2012 kunnen voor JI- en CDM-projectactiviteiten die de uitstoot van een installatie welke onder het toepassingsgebied van deze richtlijn valt rechtstreeks terugdringen of beperken uitsluitend ERU's en CER'S worden verleend indien door de exploitant van de installatie in kwestie een gelijk aantal emissierechten wordt geannuleerd.

4.   Tot 31 december 2012 kunnen voor JI- en CDM-projectactiviteiten die de uitstoot van een installatie welke onder het toepassingsgebied van deze richtlijn valt rechtstreeks terugdringen of beperken uitsluitend ERU's en CER'S worden verleend indien een gelijk aantal emissierechten wordt geannuleerd uit het nationale register van de lidstaat waaruit de ERU's of CER's afkomstig zijn.

5.   Een lidstaat die particuliere of openbare organisaties machtigt deel te nemen aan projectactiviteiten blijft verantwoordelijk voor het nakomen van haar verplichtingen overeenkomstig het UNFCCC en het Protocol van Kyoto en ziet erop toe dat deze deelname strookt met de desbetreffende richtsnoeren, uitvoeringsvoorwaarden en procedures overeenkomstig het UNFCCC en het Protocol van Kyoto.

6.   Wat betreft projectactiviteiten voor de opwekking van waterkracht met een opwekkingsvermogen van meer dan 20 MW zien de lidstaten er bij de goedkeuring van dergelijke projectactiviteiten op toe dat gedurende de ontwikkeling van dergelijke projectactiviteiten de hand wordt gehouden aan de desbetreffende internationale normen en richtsnoeren, o.a. die welke deel uitmaken van het in 2000 uitgebrachte verslag van de Wereldcommissie stuwdammen: „Dams and Development - A new Framework for Decision-Making”.

7.   Bepalingen inzake de uitvoering van de leden 3 en 4, met name indien zij betrekking hebben op het voorkomen van dubbeltellingen, alsook iedere bepaling die noodzakelijk is voor de uitvoering van lid 5 indien het gastland voldoet aan alle eisen om in aanmerking te komen voor JI project activiteiten, worden vastgesteld overeenkomstig artikel 23, lid 2.”

| 3. | Artikel 17 wordt vervangen door:
  „Artikel 17
  Toegang tot informatie
  Besluiten over de toekenning van emissierechten, informatie in het bezit van de bevoegde autoriteit over projectactiviteiten waaraan een lidstaat of een door hem gemachtigde particuliere of openbare organisatie deelneemt, en de uitstootverslagen die verplicht zijn overeenkomstig de vergunning voor de uitstoot van broeikasgassen, worden door de bevoegde autoriteit voor het publiek toegankelijk gemaakt, overeenkomstig Richtlijn 2003/4/EG.” |
| --- | --- |

3.

Artikel 17 wordt vervangen door:

„Artikel 17

Toegang tot informatie

Besluiten over de toekenning van emissierechten, informatie in het bezit van de bevoegde autoriteit over projectactiviteiten waaraan een lidstaat of een door hem gemachtigde particuliere of openbare organisatie deelneemt, en de uitstootverslagen die verplicht zijn overeenkomstig de vergunning voor de uitstoot van broeikasgassen, worden door de bevoegde autoriteit voor het publiek toegankelijk gemaakt, overeenkomstig Richtlijn 2003/4/EG.”

| 4. | Aan artikel 18 wordt de volgende alinea toegevoegd:
  „De lidstaten zorgen met name voor coördinatie tussen hun aangewezen centrale punt voor de goedkeuring van projectactiviteiten overeenkomstig artikel 6, lid 1, onder a), van het Protocol van Kyoto en hun aangewezen nationale autoriteit voor de uitvoering van artikel 12 van het Protocol van Kyoto respectievelijk aangewezen overeenkomstig latere op grond van het UNFCCC of het Protocol van Kyoto genomen besluiten.” |
| --- | --- |

4.

Aan artikel 18 wordt de volgende alinea toegevoegd:

„De lidstaten zorgen met name voor coördinatie tussen hun aangewezen centrale punt voor de goedkeuring van projectactiviteiten overeenkomstig artikel 6, lid 1, onder a), van het Protocol van Kyoto en hun aangewezen nationale autoriteit voor de uitvoering van artikel 12 van het Protocol van Kyoto respectievelijk aangewezen overeenkomstig latere op grond van het UNFCCC of het Protocol van Kyoto genomen besluiten.”

| 5. | Aan lid 3 van artikel 19 wordt de volgende zin toegevoegd:
  „Die verordening bevat tevens bepalingen betreffende het gebruik en de identificatie van CER's en ERU's voor gebruik in de Gemeenschapsregeling en betreffende de bewaking van het niveau van dit gebruik.” |
| --- | --- |

5.

Aan lid 3 van artikel 19 wordt de volgende zin toegevoegd:

„Die verordening bevat tevens bepalingen betreffende het gebruik en de identificatie van CER's en ERU's voor gebruik in de Gemeenschapsregeling en betreffende de bewaking van het niveau van dit gebruik.”

| 6. | Artikel 21 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | in lid 1 wordt de tweede zin vervangen door:
  „In dit verslag wordt bijzondere aandacht besteed aan de regelingen voor de toewijzing van emissierechten, het gebruik van ERU's en CER's in de Gemeenschapsregeling, het functioneren van de nationale registers, de toepassing van richtsnoeren voor bewaking en rapportage, de verificatie en kwesties die met de naleving van de richtlijn verband houden en aan de eventuele fiscale behandeling van emissierechten.” |
| --- | --- | --- |

6.

Artikel 21 wordt als volgt gewijzigd:

a)

in lid 1 wordt de tweede zin vervangen door:

„In dit verslag wordt bijzondere aandacht besteed aan de regelingen voor de toewijzing van emissierechten, het gebruik van ERU's en CER's in de Gemeenschapsregeling, het functioneren van de nationale registers, de toepassing van richtsnoeren voor bewaking en rapportage, de verificatie en kwesties die met de naleving van de richtlijn verband houden en aan de eventuele fiscale behandeling van emissierechten.”

| b) | Lid 3 wordt vervangen door:
  „3.   De Commissie organiseert een uitwisseling, tussen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, van gegevens betreffende ontwikkelingen in verband met de verlening van emissierechten, gebruik van ERU's en CER's in de Gemeenschapsregeling, het functioneren van de nationale registers, de bewaking, de rapportage, de verificatie en de naleving van deze richtlijn.” |
| --- | --- |

b)

Lid 3 wordt vervangen door:

„3.   De Commissie organiseert een uitwisseling, tussen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, van gegevens betreffende ontwikkelingen in verband met de verlening van emissierechten, gebruik van ERU's en CER's in de Gemeenschapsregeling, het functioneren van de nationale registers, de bewaking, de rapportage, de verificatie en de naleving van deze richtlijn.”

| 7. | Na artikel 21 wordt het volgende artikel ingevoegd:
  „Artikel 21 bis

  Overeenkomstig het UNFCCC, het Protocol van Kyoto en verdere voor de uitvoering ervan genomen besluiten trachten de Commissie en de lidstaten capaciteit opbouwende activiteiten in ontwikkelingslanden en landen die een overgang naar een markteconomie doormaken, te steunen, teneinde hen in staat te stellen ten volle te profiteren van JI en het CDM op een wijze die hun strategie voor duurzame ontwikkeling ten goede komt en het betrekken van organisaties in de ontwikkeling en uitvoering van JI- en CDM-projecten te vergemakkelijken.” |
| --- | --- |

7.

Na artikel 21 wordt het volgende artikel ingevoegd:

„Artikel 21 bis

Overeenkomstig het UNFCCC, het Protocol van Kyoto en verdere voor de uitvoering ervan genomen besluiten trachten de Commissie en de lidstaten capaciteit opbouwende activiteiten in ontwikkelingslanden en landen die een overgang naar een markteconomie doormaken, te steunen, teneinde hen in staat te stellen ten volle te profiteren van JI en het CDM op een wijze die hun strategie voor duurzame ontwikkeling ten goede komt en het betrekken van organisaties in de ontwikkeling en uitvoering van JI- en CDM-projecten te vergemakkelijken.”

| 8. | Artikel 30 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | lid 2, punt d), wordt vervangen door:






  „d) | het gebruik van kredieten afkomstig van projectactiviteiten, met inbegrip van de noodzaak van harmonisatie van het toegestane gebruik van ERU's en CER's in de Gemeenschapsregeling;” |
| --- | --- | --- | --- |

8.

Artikel 30 wordt als volgt gewijzigd:

a)

lid 2, punt d), wordt vervangen door:

„d)

het gebruik van kredieten afkomstig van projectactiviteiten, met inbegrip van de noodzaak van harmonisatie van het toegestane gebruik van ERU's en CER's in de Gemeenschapsregeling;”

| b) | aan lid 2 worden de volgende punten toegevoegd:






  „l) | het effect van projectgebonden mechanismen op gastlanden, vooral op hun ontwikkelingsdoelstellingen, of er JI- en CDM-projecten voor grote waterkrachtcentrales met een opwekkingsvermogen van meer dan 500 MW zijn goedgekeurd die negatieve sociale of milieueffecten hebben, en het toekomstige gebruik van CER's of ERU's die voortkomen uit dergelijke projectactiviteiten voor de opwekking van waterkracht in de Gemeenschapsregeling; |
| --- | --- | --- |

b)

aan lid 2 worden de volgende punten toegevoegd:

„l)

het effect van projectgebonden mechanismen op gastlanden, vooral op hun ontwikkelingsdoelstellingen, of er JI- en CDM-projecten voor grote waterkrachtcentrales met een opwekkingsvermogen van meer dan 500 MW zijn goedgekeurd die negatieve sociale of milieueffecten hebben, en het toekomstige gebruik van CER's of ERU's die voortkomen uit dergelijke projectactiviteiten voor de opwekking van waterkracht in de Gemeenschapsregeling;

| m) | de steun aan capaciteitsontwikkeling in ontwikkelingslanden en landen wier economie zich in een overgangsfase bevindt; |
| --- | --- |

m)

de steun aan capaciteitsontwikkeling in ontwikkelingslanden en landen wier economie zich in een overgangsfase bevindt;

| n) | de uitvoeringsvoorwaarden en procedures voor goedkeuring door de lidstaten van binnenlandse projectactiviteiten en voor de uitgifte van emissierechten in verband met uitstootverminderingen of -beperkingen die voortvloeien uit dergelijke activiteiten vanaf 2008; |
| --- | --- |

n)

de uitvoeringsvoorwaarden en procedures voor goedkeuring door de lidstaten van binnenlandse projectactiviteiten en voor de uitgifte van emissierechten in verband met uitstootverminderingen of -beperkingen die voortvloeien uit dergelijke activiteiten vanaf 2008;

| o) | technische bepalingen in verband met de tijdelijke aard van kredieten en de grens van 1 %, waarbinnen landgebruik, verandering in landgebruik en bosbouwprojectactiviteiten in aanmerking komen, zoals bepaald bij Besluit 17/CP.7, en bepalingen in verband met de resultaten van de evaluatie van mogelijke gevaren die verband houden met het gebruik van genetisch gemodificeerde organismen en mogelijk invasieve vreemde soorten via projectactiviteiten met betrekking tot bebossing en herbebossing, om exploitanten vanaf 2008 in staat te stellen CER's en ERU's te gebruiken in de Gemeenschapsregeling die afkomstig zijn van projectactiviteiten op het gebied van landgebruik, wijziging van landgebruik en bosbouwprojecten, overeenkomstig de besluiten die zijn genomen op basis van het UNFCCC of het Protocol van Kyoto.” |
| --- | --- |

o)

technische bepalingen in verband met de tijdelijke aard van kredieten en de grens van 1 %, waarbinnen landgebruik, verandering in landgebruik en bosbouwprojectactiviteiten in aanmerking komen, zoals bepaald bij Besluit 17/CP.7, en bepalingen in verband met de resultaten van de evaluatie van mogelijke gevaren die verband houden met het gebruik van genetisch gemodificeerde organismen en mogelijk invasieve vreemde soorten via projectactiviteiten met betrekking tot bebossing en herbebossing, om exploitanten vanaf 2008 in staat te stellen CER's en ERU's te gebruiken in de Gemeenschapsregeling die afkomstig zijn van projectactiviteiten op het gebied van landgebruik, wijziging van landgebruik en bosbouwprojecten, overeenkomstig de besluiten die zijn genomen op basis van het UNFCCC of het Protocol van Kyoto.”

| c) | lid 3 wordt vervangen door:
  „3.   Voorafgaand aan iedere in artikel 11, lid 2 bedoelde periode maakt iedere lidstaat in zijn nationale toewijzingsplan bekend welk gebruik hij voornemens is te maken van ERU's en CER's, alsook het percentage van de toewijzing aan iedere installatie dat exploitanten in het kader van de Gemeenschapsregeling gedurende die periode maximaal aan ERU's en CER's mogen gebruiken. Het totaalgebruik van ERU's en CER's moet stroken met de desbetreffende supplementariteitsverplichtingen overeenkomstig het Protocol van Kyoto en het UNFCCC en de in het kader daarvan genomen besluiten.
  Overeenkomstig artikel 3 van Beschikking nr. 208/2004/EG van de Commissie van 16 oktober 2003 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-overeenkomst (7) brengen de lidstaten om de twee jaar aan de Commissie verslag uit over de mate waarin de binnenlandse activiteiten een aanzienlijk element vormen van de op nationaal vlak geleverde inspanningen, en van de mate waarin het gebruik van de projectgebonden mechanismen daadwerkelijk een aanvulling betekent op binnenlandse maatregelen, alsook van de verhouding hiertussen overeenkomstig de desbetreffende bepalingen in het Protocol van Kyoto en de in het kader daarvan genomen besluiten. De Commissie brengt ter zake overeenkomstig artikel 5 van bedoelde beschikking verslag uit. Tegen de achtergrond van dit verslag doet de Commissie zo nodig wetgevende of andere voorstellen ter aanvulling van de door de lidstaten vastgestelde bepalingen om ervoor te zorgen dat het gebruik van de mechanismen een aanvulling is op binnenlandse maatregelen in de Gemeenschap.” |
| --- | --- |

c)

lid 3 wordt vervangen door:

„3.   Voorafgaand aan iedere in artikel 11, lid 2 bedoelde periode maakt iedere lidstaat in zijn nationale toewijzingsplan bekend welk gebruik hij voornemens is te maken van ERU's en CER's, alsook het percentage van de toewijzing aan iedere installatie dat exploitanten in het kader van de Gemeenschapsregeling gedurende die periode maximaal aan ERU's en CER's mogen gebruiken. Het totaalgebruik van ERU's en CER's moet stroken met de desbetreffende supplementariteitsverplichtingen overeenkomstig het Protocol van Kyoto en het UNFCCC en de in het kader daarvan genomen besluiten.

Overeenkomstig artikel 3 van Beschikking nr. 208/2004/EG van de Commissie van 16 oktober 2003 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-overeenkomst (7) brengen de lidstaten om de twee jaar aan de Commissie verslag uit over de mate waarin de binnenlandse activiteiten een aanzienlijk element vormen van de op nationaal vlak geleverde inspanningen, en van de mate waarin het gebruik van de projectgebonden mechanismen daadwerkelijk een aanvulling betekent op binnenlandse maatregelen, alsook van de verhouding hiertussen overeenkomstig de desbetreffende bepalingen in het Protocol van Kyoto en de in het kader daarvan genomen besluiten. De Commissie brengt ter zake overeenkomstig artikel 5 van bedoelde beschikking verslag uit. Tegen de achtergrond van dit verslag doet de Commissie zo nodig wetgevende of andere voorstellen ter aanvulling van de door de lidstaten vastgestelde bepalingen om ervoor te zorgen dat het gebruik van de mechanismen een aanvulling is op binnenlandse maatregelen in de Gemeenschap.”

| 9. | Aan bijlage III wordt het volgende punt toegevoegd:






  „12. | In het plan wordt het maximale aantal CER's en ERU's gespecificeerd dat door exploitanten in het kader van de Gemeenschapsregeling mag worden gebruikt als een percentage van de aan iedere installatie toegewezen hoeveelheid. Dit percentage moet stroken met de supplementariteitsverplichtingen van de lidstaat overeenkomstig het Protocol van Kyoto en de besluiten die zijn genomen overeenkomstig het UNFCCC en het Protocol van Kyoto.” |
| --- | --- | --- |

9.

Aan bijlage III wordt het volgende punt toegevoegd:

„12.

In het plan wordt het maximale aantal CER's en ERU's gespecificeerd dat door exploitanten in het kader van de Gemeenschapsregeling mag worden gebruikt als een percentage van de aan iedere installatie toegewezen hoeveelheid. Dit percentage moet stroken met de supplementariteitsverplichtingen van de lidstaat overeenkomstig het Protocol van Kyoto en de besluiten die zijn genomen overeenkomstig het UNFCCC en het Protocol van Kyoto.”

Artikel 2

Uitvoering

1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk 13 november 2005 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden door de lidstaten vastgesteld.

2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. De Commissie stelt de overige lidstaten daarvan in kennis.

Artikel 3

Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 4

Adressaten

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Straatsburg, 27 oktober 2004.

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

J. BORRELL FONTELLES

Voor de Raad

De voorzitter

A. NICOLAI

---

(1)  PB C 80 van 30.3.2004, blz. 61.

1

(2)  Advies van het Europees Parlement van 20 april 2004 (nog niet verschenen in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 13 september 2004 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).

2

(3)  PB L 275 van 25.10.2003, blz. 32.

3

(4)  PB L 130 van 15.5.2002, blz. 1.

4

(5)  PB L 49 van 19.2.2004, blz. 1.

5

(6)  PB L 41 van 14.2.2003, blz. 26.

6

(7)  PB L 49 van 19.2.2004, blz. 1.

7

---