# Dziennik Urzędowy L 337/13 l

| | ISSN 1725-5139 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 337 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 4713 listopada 2004 |

ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 337

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 4713 listopada 2004

---

| Spis treści | | I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1955/2004 z dnia 12 listopada 2004 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 1 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1956/2004 z dnia 12 listopada 2004 r. ustalające minimalne ceny sprzedaży masła w ramach 152. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97 | 3 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1957/2004 z dnia 12 listopada 2004 r. ustalające maksymalne kwoty pomocy odnośnie do śmietany, masła i koncentratu masła w ramach 152. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97 | 5 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1958/2004 z dnia 12 listopada 2004 r. ustalające minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku w ramach 71. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2799/1999 | 7 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1959/2004 z dnia 12 listopada 2004 r. ustalające maksymalne kwoty pomocy do koncentratu masła w ramach 324. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (EWG) nr 429/90 | 8 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1960/2004 z dnia 12 listopada 2004 r. ustalające minimalną cenę sprzedaży masła dla 8. indywidualnego zaproszenia do składania ofert, wydanego w ramach stałego zaproszenia do składania ofert, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2771/1999 | 9 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1961/2004 z dnia 12 listopada 2004 r. ustalające minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku dla 7. indywidualnego zaproszenia do przetargu wydanego zgodnie ze stałym zaproszeniem do przetargu wymienionym w rozporządzeniu (WE) nr 214/2001 | 10 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1962/2004 z dnia 12 listopada 2004 r. ustalające refundacje wywozowe do oliwy z oliwek | 11 |
| | * | Dyrektywa Komisji 2004/104/WE z dnia 14 października 2004 r. dostosowująca do postępu technicznego dyrektywę Rady 72/245/EWG odnoszącą się do zakłóceń radioelektrycznych (zgodności elektromagnetycznej) pojazdów oraz zmieniająca dyrektywę 70/156/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do zatwierdzenia typu pojazdów silnikowych i ich przyczep (
  1
  ) | 13 |

Spis treści

I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1955/2004 z dnia 12 listopada 2004 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1956/2004 z dnia 12 listopada 2004 r. ustalające minimalne ceny sprzedaży masła w ramach 152. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97

3

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1957/2004 z dnia 12 listopada 2004 r. ustalające maksymalne kwoty pomocy odnośnie do śmietany, masła i koncentratu masła w ramach 152. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97

5

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1958/2004 z dnia 12 listopada 2004 r. ustalające minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku w ramach 71. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2799/1999

7

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1959/2004 z dnia 12 listopada 2004 r. ustalające maksymalne kwoty pomocy do koncentratu masła w ramach 324. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (EWG) nr 429/90

8

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1960/2004 z dnia 12 listopada 2004 r. ustalające minimalną cenę sprzedaży masła dla 8. indywidualnego zaproszenia do składania ofert, wydanego w ramach stałego zaproszenia do składania ofert, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2771/1999

9

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1961/2004 z dnia 12 listopada 2004 r. ustalające minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku dla 7. indywidualnego zaproszenia do przetargu wydanego zgodnie ze stałym zaproszeniem do przetargu wymienionym w rozporządzeniu (WE) nr 214/2001

10

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1962/2004 z dnia 12 listopada 2004 r. ustalające refundacje wywozowe do oliwy z oliwek

11

*

Dyrektywa Komisji 2004/104/WE z dnia 14 października 2004 r. dostosowująca do postępu technicznego dyrektywę Rady 72/245/EWG odnoszącą się do zakłóceń radioelektrycznych (zgodności elektromagnetycznej) pojazdów oraz zmieniająca dyrektywę 70/156/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do zatwierdzenia typu pojazdów silnikowych i ich przyczep (
  1
  )

1

13

| | | II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa |
| --- | --- | --- |
| | | Komisja |
| | * | 2004/760/WEDecyzja Komisji z dnia 26 października 2004 r. ustalająca szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 93/23/EWG w sprawie prowadzenia badań statystycznych dotyczących pogłowia i hodowli trzody chlewnej
  (notyfikowana jako dokument nr K(2004) 4090)

   (
  1
  ) | 59 |
| | * | 2004/761/WE:Decyzja Komisji z dnia 26 października 2004 r. ustanawiająca przepisy wykonawcze do dyrektywy Rady 93/24/EWG w sprawie badań statystycznych dotyczących pogłowia i produkcji w sektorze bydła
  (notyfikowana jako dokument nr K(2004) 4091)

   (
  1
  ) | 64 |
| | * | 2004/762/WE:Decyzja Komisji z dnia 12 listopada 2004 r. zmieniająca decyzję 2003/828/WE w sprawie przemieszczania zwierząt ze stref zamkniętych i przez nie w Hiszpanii i Portugalii w związku z wybuchem choroby niebieskiego języka w Hiszpanii
  (notyfikowana jako dokument nr K(2004) 4398)

   (
  1
  ) | 70 |

II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Komisja

*

2004/760/WEDecyzja Komisji z dnia 26 października 2004 r. ustalająca szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 93/23/EWG w sprawie prowadzenia badań statystycznych dotyczących pogłowia i hodowli trzody chlewnej
  (notyfikowana jako dokument nr K(2004) 4090)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 4090)

1

59

*

2004/761/WE:Decyzja Komisji z dnia 26 października 2004 r. ustanawiająca przepisy wykonawcze do dyrektywy Rady 93/24/EWG w sprawie badań statystycznych dotyczących pogłowia i produkcji w sektorze bydła
  (notyfikowana jako dokument nr K(2004) 4091)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 4091)

1

64

*

2004/762/WE:Decyzja Komisji z dnia 12 listopada 2004 r. zmieniająca decyzję 2003/828/WE w sprawie przemieszczania zwierząt ze stref zamkniętych i przez nie w Hiszpanii i Portugalii w związku z wybuchem choroby niebieskiego języka w Hiszpanii
  (notyfikowana jako dokument nr K(2004) 4398)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 4398)

1

70

| | | Akty przyjęte na mocy Tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej |
| --- | --- | --- |
| | * | Decyzja 2004/763/WPZiB Rady Europejskiej z dnia 5 listopada 2004 r. zmieniająca wspólną strategię 2000/458/WPZiB w sprawie obszaru śródziemnomorskiego w celu wydłużenia okresu jej stosowania | 72 |

Akty przyjęte na mocy Tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej

*

Decyzja 2004/763/WPZiB Rady Europejskiej z dnia 5 listopada 2004 r. zmieniająca wspólną strategię 2000/458/WPZiB w sprawie obszaru śródziemnomorskiego w celu wydłużenia okresu jej stosowania

72

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1101/2004 z dnia 10 czerwca 2004 r. zmieniającego załączniki I i II do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę dla określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego ( Dz.U. L 211 z 12.6.2004 ) | 73 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1101/2004 z dnia 10 czerwca 2004 r. zmieniającego załączniki I i II do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę dla określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego ( Dz.U. L 211 z 12.6.2004 )

73

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty, których publikacja jest obowiązkowa

| 13.11.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/1 |
| --- | --- | --- | --- |

13.11.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1955/2004

z dnia 12 listopada 2004 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

| (2) | W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, |
| --- | --- |

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 13 listopada 2004 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 listopada 2004 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa

---

(1)  Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1947/2002 (Dz.U. L 299 z 1.11.2002, str. 17).

1

---

ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 12 listopada 2004 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | 052 | 86,7 |
| 204 | 83,7 |
| 999 | 85,2 |
| 0707 00 05 | 052 | 78,5 |
| 999 | 78,5 |
| 0709 90 70 | 052 | 87,3 |
| 204 | 73,3 |
| 999 | 80,3 |
| 0805 20 10 | 204 | 51,8 |
| 999 | 51,8 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | 052 | 68,9 |
| 624 | 96,7 |
| 999 | 82,8 |
| 0805 50 10 | 052 | 52,1 |
| 388 | 31,5 |
| 524 | 67,3 |
| 528 | 44,7 |
| 999 | 48,9 |
| 0806 10 10 | 052 | 98,9 |
| 400 | 213,1 |
| 508 | 222,3 |
| 999 | 178,1 |
| 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 | 052 | 90,5 |
| 388 | 113,9 |
| 400 | 99,2 |
| 404 | 92,2 |
| 512 | 104,2 |
| 720 | 69,4 |
| 800 | 204,9 |
| 804 | 106,9 |
| 999 | 110,2 |
| 0808 20 50 | 052 | 67,3 |
| 720 | 58,4 |
| 999 | 62,9 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

052

86,7

204

83,7

999

85,2

0707 00 05

052

78,5

999

78,5

0709 90 70

052

87,3

204

73,3

999

80,3

0805 20 10

204

51,8

999

51,8

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

052

68,9

624

96,7

999

82,8

0805 50 10

052

52,1

388

31,5

524

67,3

528

44,7

999

48,9

0806 10 10

052

98,9

400

213,1

508

222,3

999

178,1

0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90

052

90,5

388

113,9

400

99,2

404

92,2

512

104,2

720

69,4

800

204,9

804

106,9

999

110,2

0808 20 50

052

67,3

720

58,4

999

62,9

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11). Kod „999” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 13.11.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/3 |
| --- | --- | --- | --- |

13.11.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/3

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1956/2004

z dnia 12 listopada 2004 r.

ustalające minimalne ceny sprzedaży masła w ramach 152. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), w szczególności jego art. 10,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych (2), agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, a także do udzielenia pomocy przyznawanej na śmietanę, masło i koncentrat masła. Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu. Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych (2), agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, a także do udzielenia pomocy przyznawanej na śmietanę, masło i koncentrat masła. Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu. Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.

| (2) | Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego, |
| --- | --- |

(2)

Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do 152. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, minimalne ceny sprzedaży masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 13 listopada 2004 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 listopada 2004 r.

W imieniu Komisji

Franz FISCHLER

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 186/2004 (Dz.U. L 29 z 3.2.2004, str. 6).

1

(2)  Dz.U. L 350 z 20.12.1997, str. 3. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 921/2004 (Dz.U. L 163 z 30.4.2004, str. 94).

2

---

ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 12 listopada 2004 r. ustalającego minimalne ceny sprzedaży masła w ramach 152. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Wzory | A | B |
| Procedury włączenia | Ze znacznikami | Bez znaczników | Ze znacznikami | Bez znaczników |
| Minimalna cena sprzedaży | Masło ≥ 82 % | w stanie naturalnym | — | 215,1 | — | 215,2 |
| koncentrat | — | — | — | — |
| Gwarancja należytego przetworzenia | w stanie naturalnym | — | 129 | — | 129 |
| koncentrat | — | — | — | — |

(EUR/100 kg)

Wzory

A

B

Procedury włączenia

Ze znacznikami

Bez znaczników

Ze znacznikami

Bez znaczników

Minimalna cena sprzedaży

Masło ≥ 82 %

w stanie naturalnym

—

215,1

—

215,2

koncentrat

—

—

—

—

Gwarancja należytego przetworzenia

w stanie naturalnym

—

129

—

129

koncentrat

—

—

—

—

---

| 13.11.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/5 |
| --- | --- | --- | --- |

13.11.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/5

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1957/2004

z dnia 12 listopada 2004 r.

ustalające maksymalne kwoty pomocy odnośnie do śmietany, masła i koncentratu masła w ramach 152. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), w szczególności jego art. 10,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych (2), agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, i do udzielenia pomocy przyznawanej w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła. Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu. Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych (2), agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, i do udzielenia pomocy przyznawanej w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła. Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu. Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.

| (2) | Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego, |
| --- | --- |

(2)

Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   W odniesieniu do 152. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97, maksymalne kwoty pomocy oraz kwoty gwarancji należytego przetworzenia są ustalone zgodnie ze wskazaniami tabeli zamieszczonej w załączniku.

2.   Nie podejmuje się dalszych działń w ramach przetargu w odniesieniu do następujących produktów:

| — | masło ze znacznikami ≥ 82 %, formuła B, |
| --- | --- |

—

masło ze znacznikami ≥ 82 %, formuła B,

| — | koncentrat masła ze znacznikami, formuła A i B. |
| --- | --- |

—

koncentrat masła ze znacznikami, formuła A i B.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 13 listopada 2004 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 listopada 2004 r.

W imieniu Komisji

Franz FISCHLER

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 186/2004 (Dz.U. L 29 z 3.2.2004, str. 6).

1

(2)  Dz.U. L 350 z 20.12.1997, str. 3. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 921/2004 (Dz.U. L 163 z 30.4.2004, str. 94).

2

---

ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 12 listopada 2004 r. ustalającego maksymalne kwoty pomocy odnośnie do śmietany, masła i koncentratu masła w ramach 152. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2571/97

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Wzory | A | B |
| Procedury włączenia | Ze znacznikami | Bez znaczników | Ze znacznikami | Bez znaczników |
| Maksymalna kwota pomocy | Masło ≥ 82 % | 58 | 54 | — | 54 |
| Masło < 82 % | 56 | 52 | — | — |
| Koncentrat masła | — | 65 | — | 65 |
| Śmietana | | | 26 | 23 |
| Gwarancja należytego przetworzenia | Masło | 64 | — | — | — |
| Koncentrat masła | — | — | — | — |
| Śmietana | — | — | 29 | — |

(EUR/100 kg)

Wzory

A

B

Procedury włączenia

Ze znacznikami

Bez znaczników

Ze znacznikami

Bez znaczników

Maksymalna kwota pomocy

Masło ≥ 82 %

58

54

—

54

Masło < 82 %

56

52

—

—

Koncentrat masła

—

65

—

65

Śmietana

26

23

Gwarancja należytego przetworzenia

Masło

64

—

—

—

Koncentrat masła

—

—

—

—

Śmietana

—

—

29

—

---

| 13.11.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/7 |
| --- | --- | --- | --- |

13.11.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/7

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1958/2004

z dnia 12 listopada 2004 r.

ustalające minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku w ramach 71. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 2799/1999

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), w szczególności jego art. 10,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Uwzględniając art. 26 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2799/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w zakresie przyznawania pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego i mleka odtłuszczonego w proszku, przeznaczonych na paszę oraz sprzedaży mleka odtłuszczonego w proszku o takim przeznaczeniu (2), agencje interwencyjne zgłosiły do stałego przetargu pewne ilości odtłuszczonego mleka w proszku będącego w ich posiadaniu. |
| --- | --- |

(1)

Uwzględniając art. 26 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2799/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w zakresie przyznawania pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego i mleka odtłuszczonego w proszku, przeznaczonych na paszę oraz sprzedaży mleka odtłuszczonego w proszku o takim przeznaczeniu (2), agencje interwencyjne zgłosiły do stałego przetargu pewne ilości odtłuszczonego mleka w proszku będącego w ich posiadaniu.

| (2) | Zgodnie z postanowieniami art. 30 wymienionego rozporządzenia, biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu. Kwota gwarancji należytego przetworzenia powinna zostać określona z uwzględnieniem różnicy między ceną rynkową odtłuszczonego mleka w proszku a minimalną ceną sprzedaży. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z postanowieniami art. 30 wymienionego rozporządzenia, biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu. Kwota gwarancji należytego przetworzenia powinna zostać określona z uwzględnieniem różnicy między ceną rynkową odtłuszczonego mleka w proszku a minimalną ceną sprzedaży.

| (3) | Ze względu na otrzymane oferty należy ustalić minimalną cenę sprzedaży w wysokości określonej poniżej i określić w konsekwencji gwarancję należytego przetworzenia. |
| --- | --- |

(3)

Ze względu na otrzymane oferty należy ustalić minimalną cenę sprzedaży w wysokości określonej poniżej i określić w konsekwencji gwarancję należytego przetworzenia.

| (4) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych, |
| --- | --- |

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W ramach 71. rundy przetargu, przeprowadzonej z tytułu rozporządzenia (WE) nr 2799/1999, której termin przedstawiania ofert wygasł dnia 9 listopada 2004 r., minimalna cena sprzedaży i gwarancja należytego przetworzenia ustalone są następująco:

| — | minimalna cena sprzedaży: |
| --- | --- |

—

minimalna cena sprzedaży:

205,24 EUR/100 kg,

| — | gwarancja należytego przetworzenia: |
| --- | --- |

—

gwarancja należytego przetworzenia:

35,00 EUR/100 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 13 listopada 2004 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 listopada 2004 r.

W imieniu Komisji

Franz FISCHLER

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 186/2004 (Dz.U. L 29 z 3.2.2004, str. 6).

1

(2)  Dz.U. L 340 z 31.12.1999, str. 3. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1674/2004 (Dz.U. L 300 z 25.9.2004, str. 11).

2

---

| 13.11.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/8 |
| --- | --- | --- | --- |

13.11.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/8

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1959/2004

z dnia 12 listopada 2004 r.

ustalające maksymalne kwoty pomocy do koncentratu masła w ramach 324. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (EWG) nr 429/90

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), w szczególności jego art. 10,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 429/90 z dnia 20 lutego 1990 r. w sprawie przyznawania drogą przetargu pomocy na koncentrat masła przeznaczony do bezpośredniego spożycia we Wspólnocie (2), agencje interwencyjne przystępują drogą stałego przetargu do udzielenia pomocy przyznawanej odnośnie do koncentratu masła. Artykuł 6 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się maksymalną kwotę pomocy przyznawanej na wykorzystanie koncentratu masła o zawartości tłuszczu wynoszącej przynajmniej 96 % lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu. Kwota gwarancji przeznaczenia powinna zostać ustalona odpowiednio. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 429/90 z dnia 20 lutego 1990 r. w sprawie przyznawania drogą przetargu pomocy na koncentrat masła przeznaczony do bezpośredniego spożycia we Wspólnocie (2), agencje interwencyjne przystępują drogą stałego przetargu do udzielenia pomocy przyznawanej odnośnie do koncentratu masła. Artykuł 6 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się maksymalną kwotę pomocy przyznawanej na wykorzystanie koncentratu masła o zawartości tłuszczu wynoszącej przynajmniej 96 % lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu. Kwota gwarancji przeznaczenia powinna zostać ustalona odpowiednio.

| (2) | Ze względu na otrzymane oferty należy ustalić maksymalną cenę pomocy w wysokości określonej poniżej i określić w konsekwencji gwarancję przeznaczenia. |
| --- | --- |

(2)

Ze względu na otrzymane oferty należy ustalić maksymalną cenę pomocy w wysokości określonej poniżej i określić w konsekwencji gwarancję przeznaczenia.

| (3) | Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego, |
| --- | --- |

(3)

Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nie podejmuje się dalszych działań w ramach 324. rundy przetargu, przeprowadzonej w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (EWG) nr 429/90.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 13 listopada 2004 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 listopada 2004 r.

W imieniu Komisji

Franz FISCHLER

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 186/2004 (Dz.U. L 29 z 3.2.2004, str. 6).

1

(2)  Dz.U. L 45 z 21.2.1990, str. 8. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 921/2004 (Dz.U. L 163 z 30.4.2004, str. 94).

2

---

| 13.11.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/9 |
| --- | --- | --- | --- |

13.11.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/9

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1960/2004

z dnia 12 listopada 2004 r.

ustalające minimalną cenę sprzedaży masła dla 8. indywidualnego zaproszenia do składania ofert, wydanego w ramach stałego zaproszenia do składania ofert, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2771/1999

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), a w szczególności jego art. 10 lit. c),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na mocy art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany (2), agencje interwencyjne wystawiły na sprzedaż w ramach stałego zaproszenia do składania ofert określone ilości składowanego przez nie masła. |
| --- | --- |

(1)

Na mocy art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany (2), agencje interwencyjne wystawiły na sprzedaż w ramach stałego zaproszenia do składania ofert określone ilości składowanego przez nie masła.

| (2) | W świetle ofert otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do składania ofert ustalana jest minimalna cena sprzedaży bądź podejmowana jest decyzja o nieprzyjęciu żadnej oferty, zgodnie z art. 24 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2771/1999. |
| --- | --- |

(2)

W świetle ofert otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do składania ofert ustalana jest minimalna cena sprzedaży bądź podejmowana jest decyzja o nieprzyjęciu żadnej oferty, zgodnie z art. 24 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2771/1999.

| (3) | W świetle otrzymanych ofert należy określić minimalną cenę sprzedaży. |
| --- | --- |

(3)

W świetle otrzymanych ofert należy określić minimalną cenę sprzedaży.

| (4) | Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego, |
| --- | --- |

(4)

Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Dla 8. indywidualnego zaproszenia do składania ofert na mocy rozporządzenia (WE) nr 2771/1999, w odniesieniu do którego termin składania ofert upłynął 9 listopada 2004 r., minimalną cenę sprzedaży masła ustala się na 270 EUR/100 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 13 listopada 2004 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 listopada 2004 r.

W imieniu Komisji

Franz FISCHLER

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 186/2004 (Dz.U. L 29 z 3.2.2004, str. 6).

1

(2)  Dz.U. L 333 z 24.12.1999, str. 11. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1448/2004 (Dz.U. L 267 z 14.8.2004, str. 30).

2

---

| 13.11.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/10 |
| --- | --- | --- | --- |

13.11.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/10

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1961/2004

z dnia 12 listopada 2004 r.

ustalające minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku dla 7. indywidualnego zaproszenia do przetargu wydanego zgodnie ze stałym zaproszeniem do przetargu wymienionym w rozporządzeniu (WE) nr 214/2001

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), w szczególności jego art. 10 lit. c),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 214/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w sprawie interwencji na rynku odtłuszczonego mleka (2) agencje interwencyjne oferują do sprzedaży z mocy stałego zaproszenia do przetargu pewne ilości przechowywanego przez nie mleka w proszku. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 214/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w sprawie interwencji na rynku odtłuszczonego mleka (2) agencje interwencyjne oferują do sprzedaży z mocy stałego zaproszenia do przetargu pewne ilości przechowywanego przez nie mleka w proszku.

| (2) | Na podstawie ofert przetargowych otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do przetargu zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży lub zostanie podjęta decyzja o nierozstrzygnięciu przetargu, zgodnie z art. 24a rozporządzenia (WE) nr 214/2001. |
| --- | --- |

(2)

Na podstawie ofert przetargowych otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do przetargu zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży lub zostanie podjęta decyzja o nierozstrzygnięciu przetargu, zgodnie z art. 24a rozporządzenia (WE) nr 214/2001.

| (3) | Na podstawie otrzymanych ofert zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży. |
| --- | --- |

(3)

Na podstawie otrzymanych ofert zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży.

| (4) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych, |
| --- | --- |

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Dla 7. indywidualnego zaproszenia do przetargu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 214/2001, odnośnie do których limit czasowy na przedłożenie ofert przetargowych wygasł 9 listopada 2004 r. ustala się minimalną cenę sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku na 209,83 EUR/100 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 13 listopada 2004 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 listopada 2004 r.

W imieniu Komisji

Franz FISCHLER

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 186/2004 (Dz.U. L 29 z 3.2.2004, str. 6).

1

(2)  Dz.U. L 37 z 7.2.2001, str. 100. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1675/2004 (Dz.U. L 300 z 25.9.2004, str. 12).

2

---

| 13.11.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/11 |
| --- | --- | --- | --- |

13.11.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/11

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1962/2004

z dnia 12 listopada 2004 r.

ustalające refundacje wywozowe do oliwy z oliwek

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady nr 136/66/EWG z dnia 22 września 1966 r. w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów (1), w szczególności jego art. 3 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 3 rozporządzenia nr 136/66/EWG przewiduje, że w przypadku gdy cena we Wspólnocie jest wyższa od cen rynku światowego, różnica między tymi cenami może zostać objęta refundacją, w przypadku wywozu oliwy do państw trzecich. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 3 rozporządzenia nr 136/66/EWG przewiduje, że w przypadku gdy cena we Wspólnocie jest wyższa od cen rynku światowego, różnica między tymi cenami może zostać objęta refundacją, w przypadku wywozu oliwy do państw trzecich.

| (2) | Szczegółowe zasady dotyczące ustalania i przyznawania refundacji wywozowych do oliwy z oliwek są zawarte w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 616/72 (2). |
| --- | --- |

(2)

Szczegółowe zasady dotyczące ustalania i przyznawania refundacji wywozowych do oliwy z oliwek są zawarte w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 616/72 (2).

| (3) | Artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia nr 136/66/EWG przewiduje, że refundacja musi być taka sama dla całej Wspólnoty. |
| --- | --- |

(3)

Artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia nr 136/66/EWG przewiduje, że refundacja musi być taka sama dla całej Wspólnoty.

| (4) | Zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 136/66/EWG, refundacja do oliwy z oliwek musi być ustanowiona przy uwzględnieniu obecnej sytuacji i przewidywalnych zmian w odniesieniu do cen oliwy z oliwek i jej dostępności na rynku Wspólnoty oraz w odniesieniu do cen oliwy z oliwek na rynku światowym. Jednakże w przypadku gdy sytuacja na rynku światowym nie pozwala na określenie najkorzystniejszych cen oliwy z oliwek, można uwzględnić cenę na tym rynku głównych konkurencyjnych olejów roślinnych i różnicę stwierdzoną podczas reprezentatywnego okresu między tą ceną a ceną oliwy z oliwek. Kwota refundacji nie może być wyższa od różnicy między ceną oliwy z oliwek we Wspólnocie a ceną na rynku światowym, dostosowanej, gdzie właściwe, aby uwzględnić koszty wywozu produktów na rynek światowy. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 136/66/EWG, refundacja do oliwy z oliwek musi być ustanowiona przy uwzględnieniu obecnej sytuacji i przewidywalnych zmian w odniesieniu do cen oliwy z oliwek i jej dostępności na rynku Wspólnoty oraz w odniesieniu do cen oliwy z oliwek na rynku światowym. Jednakże w przypadku gdy sytuacja na rynku światowym nie pozwala na określenie najkorzystniejszych cen oliwy z oliwek, można uwzględnić cenę na tym rynku głównych konkurencyjnych olejów roślinnych i różnicę stwierdzoną podczas reprezentatywnego okresu między tą ceną a ceną oliwy z oliwek. Kwota refundacji nie może być wyższa od różnicy między ceną oliwy z oliwek we Wspólnocie a ceną na rynku światowym, dostosowanej, gdzie właściwe, aby uwzględnić koszty wywozu produktów na rynek światowy.

| (5) | Zgodnie z art. 3 ust. 3 akapit trzeci lit. b) rozporządzenia nr 136/66/EWG, można podjąć decyzję o ustaleniu refundacji w drodze przetargu. Przetarg dotyczy kwoty refundacji i może być ograniczony do niektórych krajów przeznaczenia, ilości, jakości i prezentacji. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 3 ust. 3 akapit trzeci lit. b) rozporządzenia nr 136/66/EWG, można podjąć decyzję o ustaleniu refundacji w drodze przetargu. Przetarg dotyczy kwoty refundacji i może być ograniczony do niektórych krajów przeznaczenia, ilości, jakości i prezentacji.

| (6) | Artykuł 3 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia nr 136/66/EWG przewiduje, że refundacje do oliwy z oliwek mogą być ustalone na różnych poziomach według miejsca przeznaczenia, w przypadku gdy sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków tego wymagają. |
| --- | --- |

(6)

Artykuł 3 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia nr 136/66/EWG przewiduje, że refundacje do oliwy z oliwek mogą być ustalone na różnych poziomach według miejsca przeznaczenia, w przypadku gdy sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków tego wymagają.

| (7) | Refundacje muszą być ustalane co najmniej raz w miesiącu. W razie konieczności mogą być zmieniane w odstępie czasowym. |
| --- | --- |

(7)

Refundacje muszą być ustalane co najmniej raz w miesiącu. W razie konieczności mogą być zmieniane w odstępie czasowym.

| (8) | Stosowanie tych szczegółowych zasad w obecnej sytuacji na rynkach w sektorze oliwy z oliwek, w szczególności do cen tego produktu we Wspólnocie i na rynkach państw trzecich, prowadzi do ustalenia refundacji w kwotach wskazanych w Załączniku. |
| --- | --- |

(8)

Stosowanie tych szczegółowych zasad w obecnej sytuacji na rynkach w sektorze oliwy z oliwek, w szczególności do cen tego produktu we Wspólnocie i na rynkach państw trzecich, prowadzi do ustalenia refundacji w kwotach wskazanych w Załączniku.

| (9) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Olejów i Tłuszczów, |
| --- | --- |

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Olejów i Tłuszczów,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Refundacje wywozowe do produktów określonych w art. 1 ust. 2 lit. c) rozporządzenia nr 136/66/EWG są ustalone w kwotach wskazanych w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 13 listopada 2004 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 listopada 2004 r.

W imieniu Komisji

Franz FISCHLER

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. 172 z 30.9.1966, str. 3025/66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1513/2001 (Dz.U. L 201 z 26.7.2001, str. 4).

1

(2)  Dz.U. L 78 z 31.3.1972, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 2962/77 (Dz.U. L 348 z 30.12.1977, str. 53).

2

---

ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 12 listopada 2004 r. ustalającego refundacje wywozowe do oliwy z oliwek

| Kod produktów | Miejsce przeznaczenia | Jednostka miary | Kwota refundacji |
| --- | --- | --- | --- |
| 1509 10 90 9100 | A00 | EUR/100 kg | 0,00 |
| 1509 10 90 9900 | A00 | EUR/100 kg | 0,00 |
| 1509 90 00 9100 | A00 | EUR/100 kg | 0,00 |
| 1509 90 00 9900 | A00 | EUR/100 kg | 0,00 |
| 1510 00 90 9100 | A00 | EUR/100 kg | 0,00 |
| 1510 00 90 9900 | A00 | EUR/100 kg | 0,00 |
| NB: Kody produktów i kody serii A miejsc przeznaczenia są określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1), zmienionym.
  Cyfrowe kody miejsc przeznaczenia są określone w rozporządzeniu (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11). |

Kod produktów

Miejsce przeznaczenia

Jednostka miary

Kwota refundacji

1509 10 90 9100

A00

EUR/100 kg

0,00

1509 10 90 9900

A00

EUR/100 kg

0,00

1509 90 00 9100

A00

EUR/100 kg

0,00

1509 90 00 9900

A00

EUR/100 kg

0,00

1510 00 90 9100

A00

EUR/100 kg

0,00

1510 00 90 9900

A00

EUR/100 kg

0,00

NB: Kody produktów i kody serii A miejsc przeznaczenia są określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1), zmienionym.

Cyfrowe kody miejsc przeznaczenia są określone w rozporządzeniu (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11).

---

| 13.11.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/13 |
| --- | --- | --- | --- |

13.11.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/13

---

DYREKTYWA KOMISJI 2004/104/WE

z dnia 14 października 2004 r.

dostosowująca do postępu technicznego dyrektywę Rady 72/245/EWG odnoszącą się do zakłóceń radioelektrycznych (zgodności elektromagnetycznej) pojazdów oraz zmieniająca dyrektywę 70/156/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do zatwierdzenia typu pojazdów silnikowych i ich przyczep

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do zatwierdzenia typu pojazdów silnikowych i ich przyczep (1), w szczególności jej art. 13 ust. 2,

uwzględniając dyrektywę Rady 72/245/EWG z dnia 20 czerwca 1972 r. odnoszącą się do zakłóceń radioelektrycznych (zgodności elektromagnetycznej) pojazdów (2), w szczególności jej art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 72/245/EWG jest jedną ze szczegółowych dyrektyw, dotyczącą procedury homologacji ustanowionej dyrektywą 70/156/EWG. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 72/245/EWG jest jedną ze szczegółowych dyrektyw, dotyczącą procedury homologacji ustanowionej dyrektywą 70/156/EWG.

| (2) | Od zmiany dyrektywy 72/245/EWG w 1995 r. nastąpił znaczący wzrost liczby części elektrycznych i elektronicznych stosowanych w pojazdach silnikowych. Części te sterują obecnie nie tylko urządzeniami związanymi z wygodą, dostarczaniem informacji i rozrywki, ale również pewnymi istotnymi funkcjami zapewniającymi bezpieczeństwo. |
| --- | --- |

(2)

Od zmiany dyrektywy 72/245/EWG w 1995 r. nastąpił znaczący wzrost liczby części elektrycznych i elektronicznych stosowanych w pojazdach silnikowych. Części te sterują obecnie nie tylko urządzeniami związanymi z wygodą, dostarczaniem informacji i rozrywki, ale również pewnymi istotnymi funkcjami zapewniającymi bezpieczeństwo.

| (3) | W świetle doświadczeń zebranych od momentu zmiany dyrektywy 72/245/EWG nie jest już konieczne regulowanie rynku posprzedażowego wyposażenia niezwiązanego z zapewnianiem bezpieczeństwa przepisami dyrektywy odnoszącej się konkretnie do kompatybilności elektromagnetycznej (EMC) w sektorze motoryzacyjnym, dla takiego wyposażenia wystarczy uzyskać deklarację zgodności zgodnie z procedurami określonymi w dyrektywie Rady 89/336/EWG z dnia 3 maja 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do kompatybilności elektromagnetycznej (3) oraz w dyrektywie 1999/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności (4). |
| --- | --- |

(3)

W świetle doświadczeń zebranych od momentu zmiany dyrektywy 72/245/EWG nie jest już konieczne regulowanie rynku posprzedażowego wyposażenia niezwiązanego z zapewnianiem bezpieczeństwa przepisami dyrektywy odnoszącej się konkretnie do kompatybilności elektromagnetycznej (EMC) w sektorze motoryzacyjnym, dla takiego wyposażenia wystarczy uzyskać deklarację zgodności zgodnie z procedurami określonymi w dyrektywie Rady 89/336/EWG z dnia 3 maja 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do kompatybilności elektromagnetycznej (3) oraz w dyrektywie 1999/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności (4).

| (4) | Wymogi i normy kompatybilności elektromagnetycznej urządzeń elektrycznych i elektromagnetycznych były stale aktualizowane w ramach prac standaryzacyjnych Międzynarodowego Specjalnego Komitetu ds. Zakłóceń Radioelektrycznych (CISPR) oraz Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ISO), odpowiednie jest zatem odwołanie się w niniejszej dyrektywie do procedur testowych określonych najnowszych wydaniach odpowiednich standardów. |
| --- | --- |

(4)

Wymogi i normy kompatybilności elektromagnetycznej urządzeń elektrycznych i elektromagnetycznych były stale aktualizowane w ramach prac standaryzacyjnych Międzynarodowego Specjalnego Komitetu ds. Zakłóceń Radioelektrycznych (CISPR) oraz Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ISO), odpowiednie jest zatem odwołanie się w niniejszej dyrektywie do procedur testowych określonych najnowszych wydaniach odpowiednich standardów.

| (5) | Dyrektywa 72/245/EWG powinna zostać zatem odpowiednio zmieniona. |
| --- | --- |

(5)

Dyrektywa 72/245/EWG powinna zostać zatem odpowiednio zmieniona.

| (6) | Zmiany dyrektywy 72/245/EWG mają wpływ na dyrektywę 70/156/EWG, istnieje zatem konieczność odpowiedniej zmiany tej dyrektywy. |
| --- | --- |

(6)

Zmiany dyrektywy 72/245/EWG mają wpływ na dyrektywę 70/156/EWG, istnieje zatem konieczność odpowiedniej zmiany tej dyrektywy.

| (7) | Środki określone w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ds. Dostosowania do Postępu Technicznego, ustanowionego dyrektywą 70/156/EWG, |
| --- | --- |

(7)

Środki określone w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ds. Dostosowania do Postępu Technicznego, ustanowionego dyrektywą 70/156/EWG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Załączniki do dyrektywy 72/245/EWG zastępuje się załącznikami do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Z mocą od 1 stycznia 2006, w odniesieniu do pojazdów, części i oddzielnych zespołów technicznych, które spełniają wymagania określone w załącznikach od I do X dyrektywy 72/245/EWG zmienionej niniejszą dyrektywą, żadne Państwo Członkowskie nie może z przyczyn związanych z kompatybilnością elektromagnetyczną:

| a) | odmówić przyznania homologacji WE lub homologacji krajowej; ani |
| --- | --- |

a)

odmówić przyznania homologacji WE lub homologacji krajowej; ani

| b) | odmówić rejestracji, sprzedaży lub wprowadzenia do użytkowania. |
| --- | --- |

b)

odmówić rejestracji, sprzedaży lub wprowadzenia do użytkowania.

2.   Z mocą od 1 lipca 2006 r., dla typów pojazdów, części i oddzielnych zespołów technicznych, które nie spełniają wymagań określonych w załącznikach od I to X dyrektywy 72/245/EWG zmienionej niniejszą dyrektywą, Państwa Członkowskie z przyczyn związanych z kompatybilnością elektromagnetyczną:

| a) | nie przyznają już homologacji WE; oraz |
| --- | --- |

a)

nie przyznają już homologacji WE; oraz

| b) | mogą odmówić przyznania homologacji krajowej. |
| --- | --- |

b)

mogą odmówić przyznania homologacji krajowej.

3.   Z mocą od 1 stycznia 2009 r., jeżeli nie zostały spełnione wymagania określone w załącznikach od I do X dyrektywy 72/245/EWG zmienionej niniejszą dyrektywą, Państwa Członkowskie z przyczyn związanych z kompatybilnością elektromagnetyczną:

| a) | uznają, że świadectwa zgodności, towarzyszące nowym pojazdom zgodnie z przepisami dyrektywy 70/156/EWG, utraciły ważność do celów art. 7 ust. 1 niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

a)

uznają, że świadectwa zgodności, towarzyszące nowym pojazdom zgodnie z przepisami dyrektywy 70/156/EWG, utraciły ważność do celów art. 7 ust. 1 niniejszej dyrektywy;

| b) | mogą odmówić rejestracji, sprzedaży lub wprowadzenia do użytkowania nowych pojazdów, którym nie towarzyszy świadectwo zgodności zgodnie z dyrektywą 70/156/EWG. |
| --- | --- |

b)

mogą odmówić rejestracji, sprzedaży lub wprowadzenia do użytkowania nowych pojazdów, którym nie towarzyszy świadectwo zgodności zgodnie z dyrektywą 70/156/EWG.

4.   Z dniem 1 stycznia 2009 r. wymagania określone w załącznikach od I do X dyrektywy 72/245/EWG zmienionej niniejszą dyrektywą, odnoszące się do zgodności elektromagnetycznej, zaczynają obowiązywać w odniesieniu do części i oddzielnych zespołów technicznych na potrzeby art. 7 ust. 2 dyrektywy 70/156/EWG.

Artykuł 3

W dyrektywie 70/156/EWG wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | W załączniku I wprowadza się następujące zmiany:






  a) | do punktu 0.5 dodaje się następujący wiersz:
  „Nazwa i adres autoryzowanego przedstawiciela, jeżeli istnieje:”; |
| --- | --- | --- |

1)

W załączniku I wprowadza się następujące zmiany:

a)

do punktu 0.5 dodaje się następujący wiersz:

„Nazwa i adres autoryzowanego przedstawiciela, jeżeli istnieje:”;

| b) | dodaje się następujący punkt:






  „12.7. | Tabela instalacji i użytkowania nadajników radiowych w pojeździe (pojazdach), jeżeli ma zastosowanie (patrz załącznik I, punkt 3.1.8):







  pasma częstotliwości [Hz] | maks. moc wyjściowa [W] | położenie anteny w pojeździe,
  warunki instalacji i użytkowania |
| --- | --- | --- | --- | --- |

b)

dodaje się następujący punkt:

„12.7.

Tabela instalacji i użytkowania nadajników radiowych w pojeździe (pojazdach), jeżeli ma zastosowanie (patrz załącznik I, punkt 3.1.8):

pasma częstotliwości [Hz]

maks. moc wyjściowa [W]

położenie anteny w pojeździe,

warunki instalacji i użytkowania

Ubiegający się o homologację musi także dostarczyć, gdy ma to zastosowanie:

| | Dodatek 1

  Wykaz zawierający marki i typy wszystkich elektrycznych i elektronicznych części objętych niniejszą dyrektywą (patrz pkt 2.1.9 i 2.1.10) i nieumieszczonych poprzednio w wykazie. |
| --- | --- |

Dodatek 1

Wykaz zawierający marki i typy wszystkich elektrycznych i elektronicznych części objętych niniejszą dyrektywą (patrz pkt 2.1.9 i 2.1.10) i nieumieszczonych poprzednio w wykazie.

| | Dodatek 2

  Schemat lub rysunek ogólnego rozmieszczenia części elektrycznych i elektronicznych (objętych niniejszą dyrektywą) oraz ogólnego układu okablowania. |
| --- | --- |

Dodatek 2

Schemat lub rysunek ogólnego rozmieszczenia części elektrycznych i elektronicznych (objętych niniejszą dyrektywą) oraz ogólnego układu okablowania.

| | Dodatek 3

  Opis pojazdu wybranego jako przedstawiciela typu: | Styl nadwozia: |
| --- | --- | --- |

Dodatek 3

Opis pojazdu wybranego jako przedstawiciela typu:

Styl nadwozia:

| | Przystosowany do ruchu lewo- czy prawostronnego: |
| --- | --- |

Przystosowany do ruchu lewo- czy prawostronnego:

| | Rozstaw osi: |
| --- | --- |

Rozstaw osi:

| | Dodatek 4

  Niezbędne sprawozdania z badań, dostarczone przez producenta lub zatwierdzone/uznane laboratoria na potrzeby wystawienia świadectwa homologacji.”. |
| --- | --- |

Dodatek 4

Niezbędne sprawozdania z badań, dostarczone przez producenta lub zatwierdzone/uznane laboratoria na potrzeby wystawienia świadectwa homologacji.”.

| 2) | W załączniku III sekcja A do punktu 0.5 dodaje się następujący wiersz:
  „Nazwa i adres autoryzowanego przedstawiciela, jeżeli istnieje:”. |
| --- | --- |

2)

W załączniku III sekcja A do punktu 0.5 dodaje się następujący wiersz:

„Nazwa i adres autoryzowanego przedstawiciela, jeżeli istnieje:”.

Artykuł 4

Przepisy końcowe

1.   Najpóźniej do 31 grudnia 2005 r. Państwa Członkowskie przyjmują i publikują przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne konieczne do osiągnięcia zgodności z niniejszą dyrektywą. Następnie niezwłocznie powiadamiają Komisję o treści przepisów i zależnościach pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Wszystkie powyższe przepisy zaczynają obowiązywać z dniem 1 stycznia 2006 r.

Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

2.   Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą.

Artykuł 5

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 6

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich..

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 października 2004 r.

W imieniu Komisji

Olli REHN

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 42, z 23.2.1970, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2004/78/WE (Dz.U. L 153 z 30.4.2004, str. 103).

1

(2)  Dz.U. L 152 z 6.7.1972, str. 15. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 95/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 266 z 8.11.1995, str. 1).

2

(3)  Dz.U. L 139 z 23.5.1989, str. 19. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 93/68/EWG (Dz.U. L 220 z 30.8.1993, str. 1).

3

(4)  Dz.U. L 91 z 7.4.1999, str. 10.

4

---

ZAŁĄCZNIK

WYKAZ ZAŁĄCZNIKÓW

| ZAŁĄCZNIK I | Wymogi, jakie muszą spełniać pojazdy i podzespoły elektryczne/elektroniczne instalowane w pojazdach |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK I

| Dodatek 1: | Wykaz standardów, do których się odwołuje niniejsza dyrektywa |
| --- | --- |

Dodatek 1:

| Dodatek 2: | Granice odniesienia dla promieniowania szerokopasmowego
  Odległość między anteną a pojazdem: 10 m |
| --- | --- |

Dodatek 2:

Granice odniesienia dla promieniowania szerokopasmowego

Odległość między anteną a pojazdem: 10 m

| Dodatek 3: | Granice odniesienia dla promieniowania szerokopasmowego
  Odległość między anteną a pojazdem: 3 m |
| --- | --- |

Dodatek 3:

Granice odniesienia dla promieniowania szerokopasmowego

Odległość między anteną a pojazdem: 3 m

| Dodatek 4: | Granice odniesienia dla promieniowania wąskopasmowego
  Odległość między anteną a pojazdem: 10 |
| --- | --- |

Dodatek 4:

Granice odniesienia dla promieniowania wąskopasmowego

Odległość między anteną a pojazdem: 10

| Dodatek 5: | Granice odniesienia dla promieniowania wąskopasmowego
  Odległość między anteną a pojazdem: 3 m |
| --- | --- |

Dodatek 5:

Granice odniesienia dla promieniowania wąskopasmowego

Odległość między anteną a pojazdem: 3 m

| Dodatek 6: | Podzespół elektryczny/elektroniczny
  Granice odniesienia dla promieniowania szerokopasmowego |
| --- | --- |

Dodatek 6:

Podzespół elektryczny/elektroniczny

Granice odniesienia dla promieniowania szerokopasmowego

| Dodatek 7: | Podzespół elektryczny/elektroniczny
  Granice odniesienia dla promieniowania wąskopasmowego |
| --- | --- |

Dodatek 7:

Podzespół elektryczny/elektroniczny

Granice odniesienia dla promieniowania wąskopasmowego

| Dodatek 8: | Wzór znaku homologacji WE |
| --- | --- |

Dodatek 8:

| ZAŁĄCZNIK II A | Wzór dokumentu informacyjnego dla homologacji WE pojazdu dotyczącego kompatybilności elektromagnetycznej |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK II A

| ZAŁĄCZNIK II B | Wzór dokumentu informacyjnego dla homologacji WE podzespołu elektrycznego/elektronicznego dotyczącego kompatybilności elektromagnetycznej |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK II B

| ZAŁĄCZNIK III A | Wzór świadectwa homologacji WE |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK III A

| ZAŁĄCZNIK III B | Wzór świadectwa homologacji WE |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK III B

| ZAŁĄCZNIK III C | Wzór atestu uwzględniający załącznik I pkt 3.2.9 |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK III C

| ZAŁĄCZNIK IV | Metoda pomiaru wypromieniowanej szerokopasmowej emisji elektromagnetycznej z pojazdów |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK IV

| ZAŁĄCZNIK V | Metoda pomiaru wypromieniowanej wąskopasmowej emisji elektromagnetycznej z pojazdów |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK V

| ZAŁĄCZNIK VI | Metoda badania odporności pojazdów na promieniowanie elektromagnetyczne |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK VI

| ZAŁĄCZNIK VII | Metoda pomiaru wypromieniowanej szerokopasmowej emisji elektromagnetycznej z podzespołów elektrycznych/elektronicznych |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK VII

| Dodatek 1 – Rysunek 1: | Plac badań: Granica obszaru badawczego podzespołu elektrycznego/elektronicznego.
  Równy, pusty obszar, wolny od powierzchni odbijających fale elektromagnetyczne |
| --- | --- |

Dodatek 1 – Rysunek 1:

Plac badań: Granica obszaru badawczego podzespołu elektrycznego/elektronicznego.

Równy, pusty obszar, wolny od powierzchni odbijających fale elektromagnetyczne

| ZAŁĄCZNIK VIII | Metoda pomiaru wypromieniowanej wąskopasmowej emisji elektromagnetycznej z podzespołów elektrycznych/elektronicznych |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK VIII

| ZAŁĄCZNIK IX | Metody badania odporności podzespołów elektrycznych/elektronicznych na promieniowanie elektromagnetyczne |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK IX

| Dodatek 1 – Rysunek 1: | Badanie metodą linii paskowej 800 mm |
| --- | --- |

Dodatek 1 – Rysunek 1:

| Dodatek 1 – Rysunek 2: | Wymiary linii paskowej 800 mm |
| --- | --- |

Dodatek 1 – Rysunek 2:

| Dodatek 2: | Typowe wymiary komory TEM |
| --- | --- |

Dodatek 2:

| ZAŁĄCZNIK X | Metody badania odporności podzespołów elektrycznych/elektronicznych na przebiegi przejściowe oraz ich emisji |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK X

---

ZAŁĄCZNIK I

WYMOGI, JAKIE MUSZĄ SPEŁNIAĆ POJAZDY I POZDESPOŁY ELEKTRYCZNE INSTALOWANE W POJAZDACH

1.   ZAKRES

Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do kompatybilności elektromagnetycznej pojazdów, objętych art. 1, będących pojazdami lub przyczepami (zwanymi dalej pojazdami) w stanie dostarczanym przez ich producenta oraz części lub oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do zainstalowania w pojazdach.

Dyrektywa obejmuje:

| — | wymagania odnoszące się do odporności na wypromieniowane i przewodzone zakłócenia funkcji związanych z bezpośrednim sterowaniem pojazdem, związanych z ochroną kierowcy, pasażera lub innych użytkowników drogi oraz związanych z zakłóceniami, które spowodowałyby dezorientację kierowcy lub innych użytkowników drogi; |
| --- | --- |

—

wymagania odnoszące się do odporności na wypromieniowane i przewodzone zakłócenia funkcji związanych z bezpośrednim sterowaniem pojazdem, związanych z ochroną kierowcy, pasażera lub innych użytkowników drogi oraz związanych z zakłóceniami, które spowodowałyby dezorientację kierowcy lub innych użytkowników drogi;

| — | wymagania odnoszące się do kontrolowania niepożądanych wypromieniowanych i przewodzonych emisji w celu ochrony zamierzonego sposobu użytkowania urządzeń elektrycznych lub elektronicznych w samym pojeździe lub pojazdach znajdujących się w pobliżu oraz do kontrolowania zakłóceń z urządzeń, które mogą zostać później zainstalowane w pojeździe. |
| --- | --- |

—

wymagania odnoszące się do kontrolowania niepożądanych wypromieniowanych i przewodzonych emisji w celu ochrony zamierzonego sposobu użytkowania urządzeń elektrycznych lub elektronicznych w samym pojeździe lub pojazdach znajdujących się w pobliżu oraz do kontrolowania zakłóceń z urządzeń, które mogą zostać później zainstalowane w pojeździe.

2.   DEFINICJE

2.1.   Do celów niniejszej dyrektywy:

| 2.1.1. | „Kompatybilność elektromagnetyczna” oznacza zdolność pojazdu lub części lub oddzielnych zespołów technicznych do zadowalającego funkcjonowania w swoim otoczeniu elektromagnetycznym bez powodowania niemożliwych do zaakceptowania zakłóceń elektromagnetycznych w jakimkolwiek elemencie tego otoczenia. |
| --- | --- |

2.1.1.

„Kompatybilność elektromagnetyczna” oznacza zdolność pojazdu lub części lub oddzielnych zespołów technicznych do zadowalającego funkcjonowania w swoim otoczeniu elektromagnetycznym bez powodowania niemożliwych do zaakceptowania zakłóceń elektromagnetycznych w jakimkolwiek elemencie tego otoczenia.

| 2.1.2. | „Zakłócenia elektromagnetyczne” oznaczają wszelkie zjawiska elektromagnetyczne, które mogą mieć negatywny wpływ na działanie pojazdu lub części, lub oddzielnych zespołów technicznych. Zakłócenia elektromagnetyczne mogą mieć postać szumu elektromagnetycznego, niepożądanego sygnału lub zmiany w samym medium rozchodzenia się fal elektromagnetycznych. |
| --- | --- |

2.1.2.

„Zakłócenia elektromagnetyczne” oznaczają wszelkie zjawiska elektromagnetyczne, które mogą mieć negatywny wpływ na działanie pojazdu lub części, lub oddzielnych zespołów technicznych. Zakłócenia elektromagnetyczne mogą mieć postać szumu elektromagnetycznego, niepożądanego sygnału lub zmiany w samym medium rozchodzenia się fal elektromagnetycznych.

| 2.1.3. | „Odporność elektromagnetyczna” oznacza zdolność pojazdu lub części, lub oddzielnych zespołów technicznych do działania bez uszczerbku w obecności (określonych) zakłóceń elektromagnetycznych, w tym pożądanych sygnałów o częstotliwości radiowej z nadajników radiowych lub wypromieniowanych emisji wewnątrzpasmowych urządzeń przemysłowych, naukowych i medycznych (PNM), wewnętrznych lub zewnętrznych wobec pojazdu. |
| --- | --- |

2.1.3.

„Odporność elektromagnetyczna” oznacza zdolność pojazdu lub części, lub oddzielnych zespołów technicznych do działania bez uszczerbku w obecności (określonych) zakłóceń elektromagnetycznych, w tym pożądanych sygnałów o częstotliwości radiowej z nadajników radiowych lub wypromieniowanych emisji wewnątrzpasmowych urządzeń przemysłowych, naukowych i medycznych (PNM), wewnętrznych lub zewnętrznych wobec pojazdu.

| 2.1.4. | „Otoczenie elektromagnetyczne” oznacza całość zjawisk elektromagnetycznych zachodzących w danym miejscu. |
| --- | --- |

2.1.4.

„Otoczenie elektromagnetyczne” oznacza całość zjawisk elektromagnetycznych zachodzących w danym miejscu.

| 2.1.5. | „Emisja szerokopasmowa” oznacza emisję o szerokości pasma większej od danego aparatu pomiarowego lub odbiornika. (Międzynarodowy Specjalny Komitet ds. Zakłóceń Radioelektrycznych (CISPR), publikacja 25, wydanie drugie). |
| --- | --- |

2.1.5.

„Emisja szerokopasmowa” oznacza emisję o szerokości pasma większej od danego aparatu pomiarowego lub odbiornika. (Międzynarodowy Specjalny Komitet ds. Zakłóceń Radioelektrycznych (CISPR), publikacja 25, wydanie drugie).

| 2.1.6. | „Emisja wąskopasmowa” oznacza emisję o szerokości pasma mniejszej od danego aparatu pomiarowego lub odbiornika. (Międzynarodowy Specjalny Komitet ds. Zakłóceń Radioelektrycznych (CISPR), publikacja 25, wydanie drugie). |
| --- | --- |

2.1.6.

„Emisja wąskopasmowa” oznacza emisję o szerokości pasma mniejszej od danego aparatu pomiarowego lub odbiornika. (Międzynarodowy Specjalny Komitet ds. Zakłóceń Radioelektrycznych (CISPR), publikacja 25, wydanie drugie).

| 2.1.7. | „Układ elektryczny/elektroniczny” oznacza urządzenie lub zespół urządzeń elektrycznych lub elektronicznych wraz z wszelkimi towarzyszącymi im połączeniami elektrycznymi, stanowiące część pojazdu, ale nieprzewidziane do zatwierdzenia typu poza pojazdem. |
| --- | --- |

2.1.7.

„Układ elektryczny/elektroniczny” oznacza urządzenie lub zespół urządzeń elektrycznych lub elektronicznych wraz z wszelkimi towarzyszącymi im połączeniami elektrycznymi, stanowiące część pojazdu, ale nieprzewidziane do zatwierdzenia typu poza pojazdem.

| 2.1.8. | „Podzespół elektryczny/elektroniczny” (PZE) oznacza urządzenie lub zespół urządzeń elektrycznych lub elektronicznych zaprojektowanych jako część pojazdu, wraz z wszelkimi towarzyszącymi im elektrycznymi połączeniami i okablowaniem, które spełnia jedną lub więcej wyspecjalizowanych funkcji. PZE może zostać poddany homologacji na wniosek producenta albo jako część, albo jako „oddzielny zespół techniczny” (patrz art. 2 dyrektywy 70/156/EWG). |
| --- | --- |

2.1.8.

„Podzespół elektryczny/elektroniczny” (PZE) oznacza urządzenie lub zespół urządzeń elektrycznych lub elektronicznych zaprojektowanych jako część pojazdu, wraz z wszelkimi towarzyszącymi im elektrycznymi połączeniami i okablowaniem, które spełnia jedną lub więcej wyspecjalizowanych funkcji. PZE może zostać poddany homologacji na wniosek producenta albo jako część, albo jako „oddzielny zespół techniczny” (patrz art. 2 dyrektywy 70/156/EWG).

| 2.1.9. | „Typ pojazdu” w kontekście kompatybilności elektromagnetycznej oznacza pojazdy, które nie różnią się istotnie pod następującymi względami:






  2.1.9.1. | całkowita wielkość i kształt komory silnika; |
| --- | --- | --- |

2.1.9.

„Typ pojazdu” w kontekście kompatybilności elektromagnetycznej oznacza pojazdy, które nie różnią się istotnie pod następującymi względami:

2.1.9.1.

całkowita wielkość i kształt komory silnika;

| 2.1.9.2. | ogólny układ elementów elektrycznych lub elektronicznych oraz ogólny układ okablowania; |
| --- | --- |

2.1.9.2.

ogólny układ elementów elektrycznych lub elektronicznych oraz ogólny układ okablowania;

| 2.1.9.3. | podstawowy materiał, z jakiego wykonane jest nadwozie lub nadwozie samonośne (o ile występuje) pojazdu (na przykład: nadwozie samonośne stalowe, aluminiowe lub z włókna szklanego). Obecność paneli wykonanych z innego materiału nie zmienia typu pojazdu, pod warunkiem iż podstawowy materiał nadwozia nie uległ zmianie. Jednakże takie różnice należy zgłosić. |
| --- | --- |

2.1.9.3.

podstawowy materiał, z jakiego wykonane jest nadwozie lub nadwozie samonośne (o ile występuje) pojazdu (na przykład: nadwozie samonośne stalowe, aluminiowe lub z włókna szklanego). Obecność paneli wykonanych z innego materiału nie zmienia typu pojazdu, pod warunkiem iż podstawowy materiał nadwozia nie uległ zmianie. Jednakże takie różnice należy zgłosić.

| 2.1.10. | „Typ PZE” pod względem kompatybilności elektromagnetycznej oznacza te podzespoły elektryczne/elektroniczne, które nie różnią się pod następującymi, istotnymi względami:






  2.1.10.1. | funkcja, jaką spełnia PZE; |
| --- | --- | --- |

2.1.10.

„Typ PZE” pod względem kompatybilności elektromagnetycznej oznacza te podzespoły elektryczne/elektroniczne, które nie różnią się pod następującymi, istotnymi względami:

2.1.10.1.

funkcja, jaką spełnia PZE;

| 2.1.10.2. | ogólny układ elementów elektrycznych lub elektronicznych, w stosownych przypadkach. |
| --- | --- |

2.1.10.2.

ogólny układ elementów elektrycznych lub elektronicznych, w stosownych przypadkach.

| 2.1.11. | „Okablowanie pojazdu” oznacza przewody zasilające, magistrale (na przykład CAN), przewody sygnałowe i antenowe, które są instalowane przez producenta. |
| --- | --- |

2.1.11.

„Okablowanie pojazdu” oznacza przewody zasilające, magistrale (na przykład CAN), przewody sygnałowe i antenowe, które są instalowane przez producenta.

| 2.1.12. | Funkcjami związanymi z odpornością są:






  a) | Funkcje związane z bezpośrednim sterowaniem pojazdem:






  — | poprzez pogorszenie lub zmianę np. w silniku, skrzyni biegów, zawieszeniu, układzie kierowniczym, urządzeniach ograniczających prędkość, |
| --- | --- | --- | --- |

2.1.12.

Funkcjami związanymi z odpornością są:

a)

Funkcje związane z bezpośrednim sterowaniem pojazdem:

—

poprzez pogorszenie lub zmianę np. w silniku, skrzyni biegów, zawieszeniu, układzie kierowniczym, urządzeniach ograniczających prędkość,

| — | poprzez wpływ na pozycję kierowcy, na przykład położenie fotela lub kierownicy, |
| --- | --- |

—

poprzez wpływ na pozycję kierowcy, na przykład położenie fotela lub kierownicy,

| — | poprzez wpływ na pole widzenia kierowcy, na przykład światła mijania, wycieraczki przedniej szyby. |
| --- | --- |

—

poprzez wpływ na pole widzenia kierowcy, na przykład światła mijania, wycieraczki przedniej szyby.

| b) | Funkcje związane z ochroną kierowcy, pasażera lub innych użytkowników drogi:






  — | na przykład poduszki powietrzne i pasy bezpieczeństwa. |
| --- | --- | --- |

b)

Funkcje związane z ochroną kierowcy, pasażera lub innych użytkowników drogi:

—

na przykład poduszki powietrzne i pasy bezpieczeństwa.

| c) | Funkcje, których zakłócenie powoduje dezorientację kierowcy lub innych użytkowników drogi:






  — | zakłócenia wizualne: nieprawidłowe działanie na przykład kierunkowskazów, świateł stop, świateł obrysowych, tylnego światła pozycyjnego, ostrzegawczych sygnałów świetlnych, nieprawidłowe odczyty wskaźników ostrzegawczych, świateł i wyświetlaczy powiązanych z funkcjami, o których mowa w podpunktach a) i b) i które mogą być obserwowane bezpośrednio z pozycji kierowcy, |
| --- | --- | --- |

c)

Funkcje, których zakłócenie powoduje dezorientację kierowcy lub innych użytkowników drogi:

—

zakłócenia wizualne: nieprawidłowe działanie na przykład kierunkowskazów, świateł stop, świateł obrysowych, tylnego światła pozycyjnego, ostrzegawczych sygnałów świetlnych, nieprawidłowe odczyty wskaźników ostrzegawczych, świateł i wyświetlaczy powiązanych z funkcjami, o których mowa w podpunktach a) i b) i które mogą być obserwowane bezpośrednio z pozycji kierowcy,

| — | zakłócenia dźwiękowe, na przykład nieprawidłowe działanie autoalarmu, klaksonu. |
| --- | --- |

—

zakłócenia dźwiękowe, na przykład nieprawidłowe działanie autoalarmu, klaksonu.

| d) | Funkcje związane z działaniem magistral przesyłu danych pojazdu:






  — | poprzez blokowanie transmisji danych przez systemy magistral pojazdu, używane do trasmisji danych wymaganych do zapewnienia prawidłowego działania innych funkcji związanych z odpornością. |
| --- | --- | --- |

d)

Funkcje związane z działaniem magistral przesyłu danych pojazdu:

—

poprzez blokowanie transmisji danych przez systemy magistral pojazdu, używane do trasmisji danych wymaganych do zapewnienia prawidłowego działania innych funkcji związanych z odpornością.

| e) | Funkcje, których zakłócenie wpływa na wymagane przepisami mechanizmy gromadzenia danych, na przykład tachograf, hodometr. |
| --- | --- |

e)

Funkcje, których zakłócenie wpływa na wymagane przepisami mechanizmy gromadzenia danych, na przykład tachograf, hodometr.

3.   WNIOSEK O UDZIELENIE HOMOLOGACJI WE

3.1.   Homologacja typu pojazdu

3.1.1.   Wniosek o homologację typu pojazdu pod względem jego kompatybilności elektromagnetycznej na mocy art. 3 ust. 4 dyrektywy 70/156/EWG składa producent pojazdu.

3.1.2.   Wzór dokumentu informacyjnego znajduje się w załączniku IIA.

3.1.3.   Producent pojazdu sporządzi wykaz charakteryzujący wszystkie projektowane kombinacje układów lub podzespołów elektrycznych/elektronicznych pojazdu, stylów nadwozia (1), różnic w materiale, z jakiego wykonane jest nadwozie (1), ogólny układ okablowania, odmiany silnika, wersje do ruchu prawo- i lewostronnego oraz wersje rozstawu osi. Stosowne układy lub podzespoły elektryczne/elektroniczne to te, które mogą emitować znaczne promieniowanie szeroko- lub wąskopasmowe lub te, które wiążą się z funkcjami związanymi z odpornością (patrz punkt 2.1.12 niniejszego załącznika) pojazdu.

3.1.4.   Z tego wykazu należy wybrać przedstawiciela typu pojazdu do celów przeprowadzenia badań, w porozumieniu między producentem i właściwym organem. Pojazd ten będzie reprezentował typ pojazdu (patrz dodatek 1 do załącznika IIA). Wybór pojazdu będzie opierał się na układach elektrycznych/elektronicznych oferowanych przez producenta. Z wykazu można wybrać do celów zbadania dodatkowo jeden lub więcej pojazdów, jeżeli producent i właściwy organ zgodnie uznają, że obejmuje on inne układy elektryczne/elektroniczne, które mogą ewentualnie mieć znaczny wpływ na kompatybilność elektromagnetyczną pojazdu w porównaniu z pierwszym przedstawicielem typu pojazdu.

3.1.5.   Wybór pojazdu(-ów) zgodnie z pkt 3.1.4 ogranicza się do kombinacji pojazd-układ elektryczny/elektroniczny przeznaczonych do rzeczywistej produkcji.

3.1.6.   Producent może dołączyć do wniosku sprawozdanie z przeprowadzonych badań. Organ udzielający homologacji może wykorzystać wszystkie przekazane w ten sposób dane do celów sporządzenia świadectwa zatwierdzenia typu.

3.1.7.   Jeżeli placówki techniczne odpowiedzialne za badania do celów zatwierdzenia typu same przeprowadzają badanie, wówczas należy dostarczyć zgodnie z pkt 3.1.4 przedstawiciela typu pojazdu, który ma być homologowany.

3.1.8.   Producent pojazdu musi dostarczyć specyfikację pasm częstotliwości, poziomów mocy, pozycji anteny oraz wymogów instalacyjnych do instalacji nadajników radiowych, nawet jeżeli pojazd nie jest wyposażony w nadajniki radiowe w czasie zatwierdzania typu. Specyfikacja powinna obejmować wszystkie powszechnie używane w pojazdach usługi radiowe. Dane te powinny zostać publicznie udostępnione po zatwierdzeniu typu.

Producent pojazdu musi przedstawić dowody, że takie instalacje nadajników nie wywierają negatywnego wpływu na działanie pojazdu.

3.2   Homologacja typu podzespołu elektrycznego/elektronicznego (PZE)

3.2.1.   Zastosowanie niniejszej dyrektywy do PZE:

Image

3.2.2.   Wniosek o homologację typu podzespołu elektrycznego/elektronicznego pod względem jego kompatybilności elektromagnetycznej na mocy art. 3 ust. 4 dyrektywy 70/156/EWG składa producent pojazdu lub producent podzespołu elektrycznego/elektronicznego lub jego autoryzowany przedstawiciel.

3.2.3.   Wzór dokumentu informacyjnego znajduje się w załączniku IIB.

3.2.4.   Producent może dołączyć do wniosku sprawozdanie z przeprowadzonych badań. Organ udzielający homologacji może wykorzystać wszystkie przekazane w ten sposób dane do celów sporządzenia świadectwa zatwierdzenia typu. Dla urządzeń przeznaczonych do instalacji wewnątrz pojazdu producent może dołączyć do wniosku deklarację zgodności spełniającą wymogi określone w dyrektywie 99/5/WE lub dyrektywie 89/336/EWG, sprawozdanie z badania zgodności elektromagnetycznej oraz instrukcję dla użytkownika określającą sposób instalacji takich urządzeń w pojeździe.

3.2.5.   Jeżeli placówki techniczne odpowiedzialne za badania do celów zatwierdzenia typu same przeprowadzają badanie, wówczas należy dostarczyć próbkę podzespołu elektrycznego/elektronicznego, który ma być homologowany, w razie konieczności po omówieniu z producentem na przykład ewentualnych różnic w układzie, liczbie części, liczbie czujników. Jeżeli placówki techniczne uznają to za konieczne, mogą wybrać następną próbkę.

3.2.6.   Próbki muszą być wyraźnie i trwale oznakowane nazwą handlową producenta lub marką i oznaczeniem typu.

3.2.7.   Należy ewentualnie wskazać wszelkie ograniczenia dotyczące użytkowania. Wszelkie tego typu ograniczenia powinny być wymienione w załącznikach IIB lub IIIB.

3.2.8.   PZE wprowadzane na rynek jako części zamienne nie potrzebują homologacji, jeżeli są one w wyraźny sposób oznaczone jako części zamienne za pomocą numeru identyfikacyjnego i jeżeli są one identyczne oraz pochodzą od tego samego producenta co odpowiadające im oryginalne części producenta (OEM) już homologowanego typu pojazdu.

3.2.9.   Części sprzedawane na rynku posprzedażowym i przeznaczone do instalacji w pojazdach silnikowych nie potrzebują homologacji, jeżeli nie wiążą się z funkcjami związanymi z odpornością (załącznik I, pkt 2.1.12). W takim wypadku należy wystawić deklarację zgodności spełniającą procedury określone w dyrektywach 89/336/EWG lub 1999/5/WE. W deklaracji musi znajdować się stwierdzenie, że PZE spełnia ograniczenia określone w punktach 6.5, 6.6, 6.8 i 6.9 załącznika I niniejszej dyrektywy.

W czasie trwającego cztery lata od wejścia w życie niniejszej dyrektywy okresu przejściowego jednostka odpowiedzialna za wprowadzenie takiego produktu na rynek musi przekazać wszystkie istotne dane i/lub próbkę placówce technicznej, która ustali, czy urządzenie wiąże się z funkcjami związanymi z odpornością. Wynik badania będzie dostępny w terminie trzech tygodni i nie będzie wymagał dodatkowych badań. W tym samym terminie placówka techniczna sporządzi dokument zgodny z przykładem podanym w załączniku III C. Państwa Członkowskie sporządzą w terminie do trzech lat od wejścia w życie niniejszej dyrektywy sprawozdania zawierające wszystkie wypadki odmów z powodów bezpieczeństwa. W oparciu o praktyczne doświadczenia z zastosowania tego wymogu oraz w oparciu o sprawozdania przedłożone przez Państwa Członkowskie zostanie podjęta przed upłynięciem okresu przejściowego decyzja, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13 dyrektywy 70/156/EWG, czy ten dokument będzie wciąż wymagany jako dodatek do deklaracji zgodności.

4.   HOMOLOGACJA TYPU

4.1.   Drogi do uzyskania zatwierdzenia typu

4.1.1.   Homologacja typu pojazdu

Producent pojazdu może według swojego uznania wykorzystać następujące alternatywne drogi do uzyskania zatwierdzenia typu pojazdu.

4.1.1.1.   Homologacja instalacji w pojeździe

Dla instalacji w pojeździe można uzyskać homologację typu bezpośrednio, stosując się do przepisów przewidzianych w pkt 6 niniejszego załącznika. W przypadku gdy producent pojazdu wybierze tę drogę, nie jest wymagane osobne badanie układów lub podzespołów elektrycznych/elektronicznych.

4.1.1.2.   Homologacja typu pojazdu poprzez badanie poszczególnych podzespołów elektrycznych/elektronicznych.

Producent pojazdu może uzyskać homologację dla pojazdu, wykazując przed organem udzielającym homologacji, że wszystkie stosowne (patrz pkt 3.1.3 niniejszego załącznika) układy lub podzespoły elektryczne/elektroniczne zostały homologowane indywidualnie zgodnie z niniejszą dyrektywą i są zainstalowane zgodnie z wszelkimi załączonymi do niej warunkami.

4.1.1.3.   Jeżeli producent sobie tego życzy, może uzyskać homologację zgodnie z niniejszą dyrektywą, jeżeli pojazd nie posiada żadnych urządzeń typu będącego przedmiotem badań na odporność lub emisję. Takie homologacje nie wymagają badania.

4.1.2.   Homologacja typu podzespołów elektrycznych/elektronicznych

Homologacja typu może zostać udzielona podzespołowi elektrycznemu/elektronicznemu, który ma zostać zainstalowany albo w każdym typie pojazdu (homologacja części), albo w określonym typie lub typach, zgodnie z wnioskiem producenta PZE (homologacja oddzielnego zespołu technicznego).

4.1.3.   PZE, których przeznaczeniem jest emisja fal radiowych i które nie otrzymały homologacji typu w połączeniu z producentem pojazdu, muszą zostać dostarczone wraz z odpowiednimi instrukcjami dotyczącymi instalacji.

4.2.   Udzielanie zatwierdzenia typu

4.2.1.   Pojazd

4.2.1.1.   Jeżeli przedstawiciel typu pojazdu spełnia wymogi niniejszej dyrektywy, udziela się homologacji WE na mocy art. 4 ust. 3 oraz w stosownych przypadkach art. 4 ust. 4 dyrektywy 70/156/EWG.

4.2.1.2.   Wzór świadectwa homologacji WE znajduje się w załączniku IIIA.

4.2.2.   Podzespoły elektryczne/elektroniczne

4.2.2.1.   Jeżeli podzespoły elektryczne/elektroniczne spełniają wymogi niniejszej dyrektywy, udziela się homologacji WE na mocy art. 4 ust. 3 oraz w stosownych przypadkach art. 4 ust. 4 dyrektywy 70/156/EWG.

4.2.2.2.   Wzór świadectwa homologacji WE znajduje się w załączniku IIIB.

4.2.3.   W celu wystawienia świadectw określonych w pkt 4.2.1.2 lub 4.2.2.2, właściwy organ Państwa Członkowskiego udzielający homologacji może skorzystać ze sprawozdania sporządzonego przez laboratorium spełniające normę ISO 17025 i uznane przez organ udzielający homologacji.

4.3.   Zmiany w homologacji

4.3.1.   W przypadku zmian w homologacjach udzielonych na podstawie niniejszej dyrektywy stosuje się przepisy art. 5 dyrektywy 70/156/EWG.

4.3.2.   Zmiana zatwierdzenia typu poprzez dodanie lub zastąpienie podzespołu elektrycznego/elektronicznego.

4.3.2.1.   W przypadku gdy producent pojazdu uzyskał homologację dla instalacji w pojeździe i zamierza zainstalować dodatkowy lub zamienny układ lub podzespół elektryczny/elektroniczny, który już został homologowany na podstawie niniejszej dyrektywy i który zostanie zainstalowany zgodnie ze wszystkimi załączonymi do niej warunkami, homologację pojazdu można zmienić bez dalszych badań. Do celów zgodności produkcji dodatkowy lub zamienny układ lub podzespół elektryczny/elektroniczny uznany zostanie za część pojazdu.

4.3.2.2.   W przypadku gdy dodatkowe lub zamienne części nie uzyskały homologacji na podstawie niniejszej dyrektywy oraz jeżeli przeprowadzenie badań uważa się za niezbędne, cały pojazd uznany zostanie za zgodny z wymogami, o ile zostanie wykazane, że nowe lub zmodyfikowane części spełniają odpowiednie wymogi pkt 6 albo jeżeli badania porównawcze wykażą, że nowa część nie będzie mieć negatywnego wpływu na zgodność typu pojazdu.

4.3.3.   Dodanie użytych PZE, których typ nie został zatwierdzony zgodnie z niniejszą dyrektywą, ponieważ w momencie ich pierwszej instalacji homologacja typu nie była wymagana, nie unieważnia homologacji typu, jeżeli instalacja tak użytych PZE została przeprowadzona zgodnie z zaleceniami producentów PZE oraz pojazdu.

5.   OZNAKOWANIE

5.1.   Każdy podzespół elektryczny/elektroniczny homologowany na podstawie niniejszej dyrektywy posiada znak homologacji WE.

5.2.   Znak homologacji WE składa się z prostokąta otaczającego małą literę „e”, po której następuje numer wyróżniający Państwo Członkowskie, które udzieliło homologacji WE części:

| 1 | Niemcy |
| --- | --- |
| 2 | Francja |
| 3 | Włochy |
| 4 | Holandia |
| 5 | Szwecja |
| 6 | Belgia |
| 7 | Węgry |
| 8 | Czechy |
| 9 | Hiszpania |
| 11 | Wielka Brytania |
| 12 | Austria |
| 13 | Luksemburg |
| 17 | Finlandia |
| 18 | Dania |
| 20 | Polska |
| 21 | Portugalia |
| 23 | Grecja |
| 24 | Irlandia |
| 26 | Słowenia |
| 27 | Słowacja |
| 29 | Estonia |
| 32 | Łotwa |
| 36 | Litwa |
| 49 | Cypr |
| 50 | Malta |

1

Niemcy

2

Francja

3

Włochy

4

Holandia

5

Szwecja

6

Belgia

7

Węgry

8

Czechy

9

Hiszpania

11

Wielka Brytania

12

Austria

13

Luksemburg

17

Finlandia

18

Dania

20

Polska

21

Portugalia

23

Grecja

24

Irlandia

26

Słowenia

27

Słowacja

29

Estonia

32

Łotwa

36

Litwa

49

Cypr

50

Malta

Oznakowanie musi również zawierać, w pobliżu prostokąta, „podstawowy numer homologacji” – zawarty w sekcji 4 numeru zatwierdzenia typu, o którym mowa w załączniku VII dyrektywy 70/156/EWG – poprzedzony dwiema cyframi wskazującymi na numer kolejny przyporządkowany najbardziej aktualnej głównej zmianie technicznej do niniejszej dyrektywy. Numer kolejny zmiany i numer homologacji części pokazane na świadectwie są oddzielone gwiazdką. W niniejszej dyrektywie numerem kolejnym jest 03.

5.3.   Znak homologacji EWG musi być przymocowany na głównej części podzespołu elektrycznego/elektronicznego (np. elektronicznego urządzenia sterowania) w sposób zapewniający czytelność i trwałość oznakowania.

5.4.   Przykład znaku homologacji EWG znajduje się w załączniku 8.

5.5.   Nie wymaga się żadnego oznaczenia układów elektrycznych/elektronicznych znajdujących się w typach pojazdów homologowanych na podstawie niniejszej dyrektywy oraz części zamiennych zdefiniowanych w pkt 3.2.8.

5.6.   Oznakowanie podzespołów elektrycznych/elektronicznych zgodnie z pkt 5.3 nie musi być widoczne, kiedy podzespoły te są zainstalowane w pojeździe.

6.   SPECYFIKACJE

6.1.   Wymagania ogólne

6.1.1.   Pojazd (oraz jego układy lub podzespoły elektryczne/elektroniczne) będą zaprojektowane, skonstruowane i zainstalowane w taki sposób, aby w normalnych warunkach eksploatacji pojazd mógł spełniać wymogi niniejszej dyrektywy.

6.1.1.1.   Pojazd zostanie zbadany pod względem wypromieniowywanych emisji oraz odporności na wypromieniowane zakłócenia. Do homologacji typu pojazdu nie są wymagane badania przewodzonych emisji ani odporności na przewodzone zakłócenia.

6.1.1.2.   PZE zostaną zbadane pod względem wypromieniowywanych i przewodzonych emisji oraz pod względem odporności na wypromieniowane i przewodzone zakłócenia.

6.1.2.   Przed badaniem placówka techniczna musi w porozumieniu z producentem przygotować plan badań, który zawiera co najmniej tryb działania, stymulowane funkcje, obserwowane funkcje, kryteria akceptacji/braku akceptacji oraz zamierzone emisje.

6.2.   Wymagania dotyczące szerokopasmowego promieniowania elektromagnetycznego pojazdów

6.2.1.   Metoda pomiaru

Promieniowanie elektromagnetyczne wytwarzane przez przedstawiciela typu pojazdu jest mierzone przy wykorzystaniu metody opisanej w załączniku IV. Są one ustalone przez producenta pojazdu za zgodą placówki technicznej.

6.2.2.   Granice zatwierdzenia promieniowania szerokopasmowego dla pojazdów

6.2.2.1.   Jeżeli pomiarów dokonuje się metodą określoną w załączniku IV przy odległości między pojazdem i anteną wynoszącej 10,0 ± 0,2 m, granice wynoszą 32 dB mikrowolt/m w paśmie częstotliwości 30–75 MHz oraz 32–43 dB mikrowolt/m w paśmie częstotliwości 75–400 MHz, przy czym granica ta wzrasta logarytmicznie dla częstotliwości powyżej 75 MHz, jak pokazano w dodatku 2 do niniejszego załącznika. W paśmie częstotliwości 400–1 000 MHz granica pozostaje na stałym poziomie 43 dB mikrowolt/m.

6.2.2.2.   Jeżeli pomiarów dokonuje się metodą opisaną w załączniku IV przy odległości między pojazdem i anteną wynoszącej 3,0 ± 0,05 m, granice wynoszą 42 dB mikrowolt/m w paśmie częstotliwości 30–75 MHz oraz 42–53 dB mikrowolt/m w paśmie częstotliwości 75–400 MHz, przy czym granica ta wzrasta logarytmicznie dla częstotliwości powyżej 75 MHz, jak pokazano w dodatku 3 do niniejszego załącznika. W paśmie częstotliwości 400–1 000 MHz granica pozostaje na stałym poziomie 53 dB mikrowolt/m.

6.2.2.3.   Zmierzone wartości w przedstawicielu typu pojazdu, wyrażone w dB mikrowolt/m, kształtują się poniżej granic zatwierdzenia typu.

6.3.   Wymagania dotyczące wąskopasmowego promieniowania elektromagnetycznego pojazdów.

6.3.1.   Metoda pomiaru

Promieniowanie elektromagnetyczne wytwarzane przez przedstawiciela typu pojazdu jest mierzone przy wykorzystaniu metody opisanej w załączniku V. Są one ustalone przez producenta pojazdu za zgodą placówki technicznej.

6.3.2.   Granice zatwierdzenia promieniowania wąskopasmowego dla pojazdów

6.3.2.1.   Jeżeli pomiarów dokonuje się metodą określoną w załączniku V przy odległości między pojazdem i anteną wynoszącej 10,0 ± 0,2 m, granice wynoszą 22 dB mikrowolt/m w paśmie częstotliwości 30–75 MHz oraz 22–33 dB mikrowolt/m w paśmie częstotliwości 75–400 MHz, przy czym granica ta wzrasta logarytmicznie dla częstotliwości powyżej 75 MHz, jak pokazano w dodatku 4 do niniejszego załącznika. W paśmie częstotliwości 400–1 000 MHz granica pozostaje na stałym poziomie 33 dB mikrowolt/m.

6.3.2.2.   Jeżeli pomiarów dokonuje się metodą określoną w załączniku V przy odległości między pojazdem i anteną wynoszącej 3,0 ± 0,05 m, granice wynoszą 32 dB mikrowolt/m w paśmie częstotliwości 30–75 MHz oraz 32–43 dB mikrowolt/m w paśmie częstotliwości 75–400 MHz, przy czym granica ta wzrasta logarytmicznie dla częstotliwości powyżej 75 MHz, jak pokazano w dodatku 5 do niniejszego załącznika. W paśmie częstotliwości 400–1 000 MHz granica pozostaje na stałym poziomie 43 dB mikrowolt/m.

6.3.2.3.   Zmierzone wartości w przedstawicielu typu pojazdu, wyrażone w dB mikrowolt/m, kształtują się poniżej granic zatwierdzenia typu.

6.3.2.4.   Niezależnie od granic określonych w pkt 6.3.2.1, 6.3.2.2 i 6.3.2.3 niniejszego załącznika, jeżeli w czasie początkowego etapu określonego w załączniku V pkt 1.3, natężenie sygnału mierzone przy radiowej antenie nadawczej pojazdu jest mniejsze niż 20 dB mikrowolt (10 mikrowolt) w zakresie częstotliwości 76–108 MHz, wówczas pojazd uznany zostaje za spełniający granice emisji wąskopasmowych i nie są wymagane dalsze badania.

6.4.   Wymagania dotyczące odporności pojazdów na promieniowanie elektromagnetyczne.

6.4.1.   Metoda badania

Odporność przedstawiciela typu pojazdu na promieniowanie elektromagnetyczne jest badana metodą określoną w załączniku VI.

6.4.2.   Granice zatwierdzenia odporności pojazdu

6.4.2.1.   Jeżeli badania wykonywane są metodą określoną w załączniku VI, skuteczne natężenie pola będzie wynosić 30 V/m w ponad 90% pasma częstotliwości 20–2 000 MHz oraz minimalnie 25 V/m w całości pasma częstotliwości 20–2 000 MHz.

6.4.2.2.   Przedstawiciel typu pojazdu jest uznany za spełniający wymogi odporności, jeżeli w czasie badań wykonywanych zgodnie z załącznikiem VI nie nastąpi pogorszenie działania „funkcji związanych z odpornością”.

6.5.   Wymagania dotyczące szerokopasmowych zakłóceń elektromagnetycznych wytwarzanych przez podzespoły elektryczne/elektroniczne.

6.5.1.   Metoda pomiaru

Promieniowanie elektromagnetyczne wytwarzane przez podzespół elektryczny/elektroniczny reprezentujący swój typ będzie mierzone metodą określoną w załączniku VII.

6.5.2.   Szerokopasmowe granice zatwierdzenia dla podzespołów elektrycznych/elektronicznych

6.5.2.1.   Jeżeli pomiarów dokonuje się metodą określoną w załączniku VII, granice wynoszą 62–52 dB mikrowolt/m w paśmie częstotliwości 30–75 MHz, przy czym granica ta maleje logarytmicznie przy częstotliwościach powyżej 30 MHz, oraz 52–63 dB mikrowolt/m w paśmie 75–400 MHz, przy czym granica ta wzrasta logarytmicznie przy częstotliwościach powyżej 75 MHz, jak pokazano w dodatku 6 do niniejszego załącznika. W paśmie częstotliwości 400–1 000 MHz granica pozostaje na stałym poziomie 63 dB mikrowolt/m.

6.5.2.2.   Zmierzone wartości w przedstawicielu typu PZE, wyrażone w dB mikrowolt/m, kształtują się poniżej granic zatwierdzenia typu.

6.6.   Wymagania dotyczące wąskopasmowych zakłóceń elektromagnetycznych powodowanych przez podzespoły elektryczne/elektroniczne.

6.6.1.   Metoda pomiaru

Promieniowanie elektromagnetyczne wytwarzane przez podzespół elektryczny/elektroniczny reprezentujący swój typ będzie mierzone metodą określoną w załączniku VIII.

6.6.2.   Wąskopasmowe granice zatwierdzenia dla podzespołów elektrycznych/elektronicznych.

6.6.2.1.   Jeżeli pomiarów dokonuje się metodą określoną w załączniku VIII, granice wynoszą 52–42 dB mikrowolt/m w paśmie częstotliwości 30–75 MHz, przy czym granica ta maleje logarytmicznie przy częstotliwościach powyżej 30 MHz, oraz 42–53 dB mikrowolt/m w paśmie 75–400 MHz, przy czym granica ta wzrasta logarytmicznie przy częstotliwościach powyżej 75 MHz, jak pokazano w dodatku 7 do niniejszego załącznika. W paśmie częstotliwości 400–1 000 MHz granica pozostaje na stałym poziomie 53 dB mikrowolt/m.

6.6.2.2.   Zmierzone wartości w przedstawicielu typu PZE, wyrażone w dB mikrowolt/m, kształtują się poniżej granic zatwierdzenia typu.

6.7.   Wymagania dotyczące odporności podzespołów elektrycznych/elektronicznych na promieniowanie elektromagnetyczne.

6.7.1.   Metody badania

Odporność podzespołu elektrycznego/elektronicznego reprezentującego swój typ na promieniowanie elektromagnetyczne jest badana metodami wybranymi spośród metod określonych w załączniku IX.

6.7.2.   Granice zatwierdzenia odporności podzespołów elektrycznych/elektronicznych

6.7.2.1.   Jeżeli badania wykonywane są metodą określoną w załączniku IX, badawcze poziomy odporności wynoszą 60 V/m dla metody badania wykorzystującej linię paskową 150 mm, 15 V/m dla metody badania wykorzystującej linię paskową 800 mm, 75 V/m dla metody badania wykorzystującej komorę TEM, 60 mA dla metody badania wykorzystującej duży impuls prądu (BCI) oraz 30 V/m dla metody badania wykorzystującej pole jednorodne w ponad 90 % pasma częstotliwości 20–2 000 MHz oraz co najmniej 50 V/m dla metody badania wykorzystującej linię paskową 150 mm, 12,5 V/m dla metody badania wykorzystującej linię paskową 800 mm, 62,5 V/m dla metody badania wykorzystującej komorę TEM, 50 mA dla metody badania wykorzystującej duży impuls prądu (BCI) oraz 25 V/m dla metody badania wykorzystującej pole jednorodne w całym paśmie częstotliwości 20–2 000 MHz.

6.7.2.2.   Przedstawiciel typu PZE jest uznany za spełniający wymogi odporności, jeżeli w czasie badań wykonywanych zgodnie z załącznikiem IX nie nastąpi pogorszenie działania „funkcji związanych z odpornością”.

6.8.   Wymagania dotyczące odporności na zakłócenia przebiegów przejściowych przewodzonych wzdłuż linii zasilających.

6.8.1.   Metoda badania

Odporność przedstawiciela typu PZE jest badana za pomocą metod zgodnych z normą ISO 7637-2:DIS2002, jak opisano w załączniku X, przy użyciu poziomów badawczych podanych w tabeli 1.

Tabela 1:   Odporność PZE

| Numer impulsu testowego | Poziom badawczy odporności | Status funkcji układów |
| --- | --- | --- |
| Związane z funkcjami związanymi z odpornością | Niezwiązane z funkcjami związanymi z odpornością |
| 1 | III | C | D |
| 2a | III | B | D |
| 2b | III | C | D |
| 3a/3b | III | A | D |
| 4 | III | B

  (dla PZE, które muszą działać podczas uruchamiania silnika)

  C

  (dla pozostałych PZE) | D |

Numer impulsu testowego

Poziom badawczy odporności

Status funkcji układów

Związane z funkcjami związanymi z odpornością

Niezwiązane z funkcjami związanymi z odpornością

1

III

C

D

2a

III

B

D

2b

III

C

D

3a/3b

III

A

D

4

III

B

(dla PZE, które muszą działać podczas uruchamiania silnika)

C

(dla pozostałych PZE)

D

6.9.   Wymagania dotyczące emisji zakłóceń przewodzonych

6.9.1.   Metoda badania

Emisja przedstawiciela typu PZE jest badana za pomocą metod zgodnych z normą ISO 7637-2:DIS2002, jak opisano w załączniku X, przy użyciu poziomów badawczych podanych w tabeli 2.

Tabela 2:   Maksymalna dozwolona amplituda impulsu

| Biegunowość amplitudy impulsu | Maksymalna dozwolona amplituda impulsu dla |
| --- | --- |
| Pojazdy z układami 12 V | Pojazdy z układami 24 V |
| Dodatnia | + 75 | + 150 |
| Ujemna | – 100 | – 450 |

Biegunowość amplitudy impulsu

Maksymalna dozwolona amplituda impulsu dla

Pojazdy z układami 12 V

Pojazdy z układami 24 V

Dodatnia

+ 75

+ 150

Ujemna

– 100

– 450

7.   ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

7.1.   Środki zmierzające do zapewnienia zgodności produkcji podejmuje się zgodnie z przepisami art. 10 dyrektywy 70/156/EWG.

7.2.   Zgodność produkcji w odniesieniu do kompatybilności elektromagnetycznej pojazdu lub części, lub oddzielnego zespołu technicznego kontroluje się na podstawie danych zawartych w świadectwach homologacji przedstawionych w załączniku IIIA lub IIIB do niniejszej dyrektywy.

7.3.   Jeżeli organu władzy nie zadowala procedura kontrolna producenta, wówczas obowiązywać będą pkt 2.4.2 i 2.4.3 załącznika X do dyrektywy 70/156/EWG oraz poniżej przedstawione pkt 7.3.1 i 7.3.2.

7.3.1.   Jeżeli weryfikuje się zgodność pojazdu, części lub oddzielnego zespołu technicznego wybranych z serii, produkcja zostanie uznana za zgodną z wymaganiami niniejszej dyrektywy pod względem emisji promieniowania szerokopasmowego i emisji promieniowania wąskopasmowego, jeżeli mierzone poziomy nie przekraczają granic zatwierdzenia określonych w pkt 6.2.2.1, 6.2.2.2, 6.3.2.1, 6.3.2.2, 6.3.2.4, 6.5.2.1 i 6.6.2.1 o więcej niż 4 dB (60 %).

7.3.2.   Jeżeli weryfikuje się zgodność pojazdu, części lub oddzielnego zespołu technicznego wybranych z serii, produkcja zostanie uznana za zgodną z wymaganiami niniejszej dyrektywy pod względem odporności na promieniowanie elektromagnetyczne, jeżeli pojazd, część lub oddzielny zespół techniczny nie wykazują żadnego pogorszenia działania „funkcji związanych z odpornością”, kiedy pojazd, część lub oddzielny zespół techniczny znajduje się w stanie określonym w załączniku VI pkt 2 oraz jest poddany natężeniu pola lub prądowi, wyrażonym w V/m lub mA, w wysokości do 80 % granic zatwierdzenia określonych w pkt 6.4.2.1 i 6.7.2.1 niniejszego załącznika.

7.3.3.   .Jeżeli weryfikuje się zgodność części lub oddzielnego zespołu technicznego wybranych z serii, produkcja zostanie uznana za zgodną z wymaganiami niniejszej dyrektywy pod względem odporności na przewodzone zakłócenia i emisje, jeżeli część lub oddzielny zespół techniczny nie wykazują żadnego pogorszenia działania „funkcji związanych z odpornością” do poziomów podanych w pkt 6.8.1 i nie przekraczają granic określonych w pkt 6.9.1.

8.   WYJĄTKI

8.1.   Jeżeli pojazd, układ lub podzespół elektryczny/elektroniczny nie zawiera elektronicznego oscylatora o częstotliwości roboczej przekraczającej 9 kHz, zostaje on uznany za zgodny z pkt 6.3.2 lub 6.6.2 załącznika I oraz z załącznikami V i VIII.

8.2.   Pojazdy nieposiadające układów elektrycznych/elektronicznych z „funkcjami związanymi z odpornością” nie muszą być poddawane badaniom na odporność i zostaną uznane za zgodne z pkt 6.4 załącznika I oraz z załącznikiem VI do niniejszej dyrektywy.

8.3.   Podzespoły elektryczne/elektroniczne nieposiadające „funkcji związanych z odpornością” nie muszą być poddawane badaniom na odporność na wypromieniowane zakłócenia i zostaną uznane za zgodne z pkt 6.7 załącznika I oraz z załącznikiem IX do niniejszej dyrektywy.

8.4.   Wyładowania elektrostatyczne

W przypadku pojazdów wyposażonych w opony nadwozie/podwozie pojazdu można uznać za strukturę izolowaną elektrycznie. Znaczne siły elektrostatyczne w stosunku do zewnętrznego otoczenia pojazdu występują jedynie w momencie wejścia lub wyjścia z pojazdu. Ponieważ w tych momentach pojazd jest nieruchomy, żadne badania w celu zatwierdzenia typu pod względem wyładowań elektrostatycznych nie są konieczne.

8.5.   Emisja przewodzona

PZE, które nie są włączane, nie zawierają przełączników ani nie zawierają obciążeń impedancyjnych nie muszą być badane pod względem emisji przewodzonej i zostają uznane za zgodne z pkt 6.9 niniejszego załącznika.

8.6.   Zaprzestanie funkcjonowania odbiorników podczas badania odporności, gdy sygnał testowy znajduje się w paśmie odbiornika (zastrzeżone pasmo radiowe) określonym dla konkretnej usługi/produktu radiowego przez zharmonizowaną normę kompatybilności elektromagnetycznej, do którego odniesienie zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nie musi oznaczać kryterium braku akceptacji.

8.7.   Nadajniki radiowe testuje się w trybie nadawania. Zamierzone emisje (np. z nadawczych układów radiowych) mieszczące się w paśmie koniecznym oraz emisje poza pasmem nie są brane pod uwagę na potrzeby niniejszej dyrektywy. Emisje niepożądane podlegają niniejszej dyrektywie, ale nie muszą być badane, jeżeli nadajnik ma deklarację zgodności zgodną z dyrektywą 1999/5/WE używającą zharmonizowanej normy.

| 8.7.1. | „Pasmo konieczne” dla danej klasy emisji to szerokość pasma częstotliwości dokładnie wystarczająca dla zapewnienia przesyłu informacji z szybkością i jakością wymaganą w określonych warunkach (art. 1, nr 1152 Regulacji radiokomunikacyjnych). |
| --- | --- |

8.7.1.

„Pasmo konieczne” dla danej klasy emisji to szerokość pasma częstotliwości dokładnie wystarczająca dla zapewnienia przesyłu informacji z szybkością i jakością wymaganą w określonych warunkach (art. 1, nr 1152 Regulacji radiokomunikacyjnych).

| 8.7.2. | „Emisje poza pasmem” to emisje w częstotliwościach bezpośrednio poza pasmem koniecznym, które powstają w procesie modulacji, ale nie są emisjami niepożądanymi (art. 1, nr 1144 Regulacji Radiokomunikacyjnych). |
| --- | --- |

8.7.2.

„Emisje poza pasmem” to emisje w częstotliwościach bezpośrednio poza pasmem koniecznym, które powstają w procesie modulacji, ale nie są emisjami niepożądanymi (art. 1, nr 1144 Regulacji Radiokomunikacyjnych).

| 8.7.3. | „Emisja niepożądana”: w każdym procesie modulacji powstają niepożądane sygnały dodatkowe. Są one określane ogólną nazwą „emisji niepożądanych”. Emisje niepożądane są emisjami w częstotliwościach poza pasmem koniecznym, a ich poziom może zostać obniżony bez wpływu na towarzyszący przesył informacji. Do emisji niepożądanych należą emisje harmoniczne, pasożytnicze, produkty wewnętrznej modulacji i konwersji częstotliwości, ale nie emisje poza pasmem (art. 1, nr 1145 Regulacji Radiokomunikacyjnych). |
| --- | --- |

8.7.3.

„Emisja niepożądana”: w każdym procesie modulacji powstają niepożądane sygnały dodatkowe. Są one określane ogólną nazwą „emisji niepożądanych”. Emisje niepożądane są emisjami w częstotliwościach poza pasmem koniecznym, a ich poziom może zostać obniżony bez wpływu na towarzyszący przesył informacji. Do emisji niepożądanych należą emisje harmoniczne, pasożytnicze, produkty wewnętrznej modulacji i konwersji częstotliwości, ale nie emisje poza pasmem (art. 1, nr 1145 Regulacji Radiokomunikacyjnych).

---

(1)  W stosownych przypadkach.

Dodatek 1

Wykaz standardów, do których się odwołuje niniejsza dyrektywa

| 1) | CISPR 12 „Dopuszczalne granice i metody pomiarów zakłóceń radioelektrycznych powodowanych przez pojazdy, łodzie motorowe i urządzenia napędzane przez silniki o zapłonie iskrowym”, wydanie piąte 2001. |
| --- | --- |

1)

CISPR 12 „Dopuszczalne granice i metody pomiarów zakłóceń radioelektrycznych powodowanych przez pojazdy, łodzie motorowe i urządzenia napędzane przez silniki o zapłonie iskrowym”, wydanie piąte 2001.

| 2) | CISPR 16-1 „Wymagania dotyczące instrumentów oraz metod pomiaru zakłóceń radioelektrycznych i odporności na zaburzenia radioelektryczne – Część 1: Instrumenty pomiaru zakłóceń radioelektrycznych i odporności na zakłócenia radioelektryczne”, wydanie drugie 2002. |
| --- | --- |

2)

CISPR 16-1 „Wymagania dotyczące instrumentów oraz metod pomiaru zakłóceń radioelektrycznych i odporności na zaburzenia radioelektryczne – Część 1: Instrumenty pomiaru zakłóceń radioelektrycznych i odporności na zakłócenia radioelektryczne”, wydanie drugie 2002.

| 3) | CISPR 25 „Granice i metody pomiaru zakłóceń radioelektrycznych w celu ochrony odbiorników używanych w pojazdach”, wydanie drugie 2002. |
| --- | --- |

3)

CISPR 25 „Granice i metody pomiaru zakłóceń radioelektrycznych w celu ochrony odbiorników używanych w pojazdach”, wydanie drugie 2002.

| 4) | ISO 7637-1 „Pojazdy drogowe – zakłócenia elektryczne przenoszone przez przewodzenie i przez sprzężenie – Część 1: Definicje i postanowienia ogólne”, wydanie drugie 2002. |
| --- | --- |

4)

ISO 7637-1 „Pojazdy drogowe – zakłócenia elektryczne przenoszone przez przewodzenie i przez sprzężenie – Część 1: Definicje i postanowienia ogólne”, wydanie drugie 2002.

| 5) | ISO 7637-2 „Pojazdy drogowe – zakłócenia elektryczne przenoszone przez przewodzenie i przez sprzężenie – Część 2: Przewodzenie przebiegów przejściowych wyłącznie wzdłuż przewodów zasilających w pojazdach z instalacją elektryczną 12 V lub 24 V”, wydanie drugie 2004. |
| --- | --- |

5)

ISO 7637-2 „Pojazdy drogowe – zakłócenia elektryczne przenoszone przez przewodzenie i przez sprzężenie – Część 2: Przewodzenie przebiegów przejściowych wyłącznie wzdłuż przewodów zasilających w pojazdach z instalacją elektryczną 12 V lub 24 V”, wydanie drugie 2004.

| 6) | ISO-EN 17025 „Ogólne wymagania w zakresie przygotowania laboratoriów badawczych i kalibracyjnych”, wydanie pierwsze 1999. |
| --- | --- |

6)

ISO-EN 17025 „Ogólne wymagania w zakresie przygotowania laboratoriów badawczych i kalibracyjnych”, wydanie pierwsze 1999.

| 7) | ISO 11451 „Pojazdy drogowe – zakłócenia elektryczne powodowane przez wąskopasmowe promieniowanie elektromagnetyczne – metody badania pojazdów”.







  Część 1: | Postanowienia ogólne i definicje | (CD ISO 11451-1:2002) |
| --- | --- | --- | --- |
| Część 2: | Źródło promieniowania poza pojazdem | (FDIS 11451-2:2004) |
| Część 4: | Duży impuls prądu (BCI) | (ISO 11451-4: wydanie pierwsze 1995) |

7)

ISO 11451 „Pojazdy drogowe – zakłócenia elektryczne powodowane przez wąskopasmowe promieniowanie elektromagnetyczne – metody badania pojazdów”.

Część 1:

Postanowienia ogólne i definicje

(CD ISO 11451-1:2002)

Część 2:

Źródło promieniowania poza pojazdem

(FDIS 11451-2:2004)

Część 4:

Duży impuls prądu (BCI)

(ISO 11451-4: wydanie pierwsze 1995)

| 8) | ISO 11452 „Pojazdy drogowe – zakłócenia elektryczne powodowane przez wąskopasmowe promieniowanie elektromagnetyczne – metody badania części”.







  Część 1: | Postanowienia ogólne i definicje | (CD ISO 11452-1:2002) |
| --- | --- | --- | --- |
| Część 2: | Komora pochłaniająca | (CD ISO 11452-2:2002) |
| Część 3: | Komora poprzecznych fal elektromagnetycznych (TEM) | (ISO 11452-3: wydanie trzecie 2001) |
| Część 4: | Duży impuls prądu (BCI) | (CD ISO 11452-4:2002) |
| Część 5: | Linia paskowa | (ISO 11452-5: wydanie drugie 2002) |

8)

ISO 11452 „Pojazdy drogowe – zakłócenia elektryczne powodowane przez wąskopasmowe promieniowanie elektromagnetyczne – metody badania części”.

Część 1:

Postanowienia ogólne i definicje

(CD ISO 11452-1:2002)

Część 2:

Komora pochłaniająca

(CD ISO 11452-2:2002)

Część 3:

Komora poprzecznych fal elektromagnetycznych (TEM)

(ISO 11452-3: wydanie trzecie 2001)

Część 4:

Duży impuls prądu (BCI)

(CD ISO 11452-4:2002)

Część 5:

Linia paskowa

(ISO 11452-5: wydanie drugie 2002)

| 9) | Regulamin Radiokomunikacyjny ITU, wydanie 2001. |
| --- | --- |

9)

Regulamin Radiokomunikacyjny ITU, wydanie 2001.

Dodatek 2

Granice odniesienia dla promieniowania szerokopasmowego

Odległość między anteną a pojazdem: 10 m

| Granica E (dBμV/m) przy częstotliwości F (MHz) |
| --- |
| 30–75 MHz | 75–400 MHz | 400–1 000 MHz |
| E = 32 | E = 32 + 15,13 log (F/75) | E = 43 |

Granica E (dBμV/m) przy częstotliwości F (MHz)

30–75 MHz

75–400 MHz

400–1 000 MHz

E = 32

E = 32 + 15,13 log (F/75)

E = 43

Image

Dodatek 3

Granice odniesienia dla promieniowania szerokopasmowego

Odległość między anteną a pojazdem: 3 m

| Granica E (dBμV/m) przy częstotliwości F (MHz) |
| --- |
| 30–75 MHz | 75–400 MHz | 400–1 000 MHz |
| E = 42 | E = 42 + 15,13 log (F/75) | E = 53 |

Granica E (dBμV/m) przy częstotliwości F (MHz)

30–75 MHz

75–400 MHz

400–1 000 MHz

E = 42

E = 42 + 15,13 log (F/75)

E = 53

Image

Dodatek 4

Granice odniesienia dla promieniowania wąskopasmowego

Odległość między anteną a pojazdem: 10 m

| Granica E (dBμV/m) przy częstotliwości F (MHz) |
| --- |
| 30–75 MHz | 75–400 MHz | 400–1 000 MHz |
| E = 22 | E = 22 + 15,13 log (F/75) | E = 33 |

Granica E (dBμV/m) przy częstotliwości F (MHz)

30–75 MHz

75–400 MHz

400–1 000 MHz

E = 22

E = 22 + 15,13 log (F/75)

E = 33

Image

Dodatek 5

Granice odniesienia dla promieniowania wąskopasmowego

Odległość między anteną a pojazdem: 3 m

| Granica E (dBμV/m) przy częstotliwości F (MHz) |
| --- |
| 30–75 MHz | 75–400 MHz | 400–1 000 MHz |
| E = 32 | E = 32 + 15,13 log (F/75) | E = 43 |

Granica E (dBμV/m) przy częstotliwości F (MHz)

30–75 MHz

75–400 MHz

400–1 000 MHz

E = 32

E = 32 + 15,13 log (F/75)

E = 43

Image

Dodatek 6

Podzespół elektryczny/elektroniczny

Granice odniesienia dla promieniowania szerokopasmowego

| Granica E (dBμV/m) przy częstotliwości F (MHz) |
| --- |
| 30–75 MHz | 75–400 MHz | 400–1 000 MHz |
| E = 62 – 25,13 log (F/30) | E = 52 + 15,13 log (F/75) | E = 63 |

Granica E (dBμV/m) przy częstotliwości F (MHz)

30–75 MHz

75–400 MHz

400–1 000 MHz

E = 62 – 25,13 log (F/30)

E = 52 + 15,13 log (F/75)

E = 63

Image

Dodatek 7

Podzespół elektryczny/elektroniczny

Granice odniesienia dla promieniowania wąskopasmowego

| Granica E (dBμV/m) przy częstotliwości F (MHz) |
| --- |
| 30–75 MHz | 75–400 MHz | 400–1 000 MHz |
| E = 52 – 25,13 log (F/30) | E = 42 + 15,13 log (F/75) | E = 53 |

Granica E (dBμV/m) przy częstotliwości F (MHz)

30–75 MHz

75–400 MHz

400–1 000 MHz

E = 52 – 25,13 log (F/30)

E = 42 + 15,13 log (F/75)

E = 53

Image

Dodatek 8

Wzór znaku homologacji WE

Image

Podzespół elektryczny/elektroniczny posiadający powyższy znak homologacji EWG jest urządzeniem zatwierdzonym w Niemczech (e1) na podstawie podstawowego numeru homologacji 0148. Pierwsze dwie cyfry (03) wskazują, że urządzenie spełnia wymogi dyrektywy 72/245/EWG zmienionej niniejszą dyrektywą.

Podane cyfry są jedynie przykładowe.

---

ZAŁĄCZNIK IIA

Wzór dokumentu informacyjnego nr... na mocy załącznika I do dyrektywy 70/156/EWG (1) odnoszącej się do homologacji WE pojazdu w odniesieniu do kompatybilności elektromagnetycznej (72/245/EWG), ostatnio zmienionej dyrektywą Komisji 2004/78/WE

Następujące informacje, jeżeli mają zastosowanie, należy przedstawić w trzech egzemplarzach i należy je opatrzyć spisem treści. Wszystkie rysunki powinny być przedstawione w odpowiedniej skali i wystarczająco szczegółowo na dokumentach formatu A4 lub w folderze formatu A4. Ewentualne fotografie muszą być w wystarczającym stopniu szczegółowe.

Jeżeli układy, części lub oddzielne zespoły techniczne są wyposażone w elektroniczne urządzenia sterowania, należy przedstawić informacje na temat ich parametrów.

0.   PRZEPISY OGÓLNE

0.1.   Marka (znak handlowy producenta):

0.2.   Typ:

0.4.   Kategoria pojazdu (c):

c

0.5.   Nazwa i adres producenta:

Nazwa i adres ewentualnego upoważnionego przedstawiciela producenta:

0.8.   Adresy montowni:

1.   OGÓLNE CECHY KONSTRUKCYJNE POJAZDU

1.1.   Fotografie lub rysunki reprezentatywnego pojazdu:

1.6.   Położenie i układ silnika:

3.   SILNIK (q)

q

3.1.   Producent:

3.1.1.   Kod fabryczny silnika (oznaczony na silniku):

3.2.   Wewnętrzny silnik spalinowy

3.2.1.1.   Zasada działania: zapłon iskrowy/zapłon samoczynny, czterosuwowy/dwusuwowy (2)

2

3.2.1.2.   Liczba i układ cylindrów:

3.2.4.   Rodzaj (system) zasilania paliwem

3.2.4.2.   Wtrysk paliwa (tylko silniki o zapłonie samoczynnym): tak/nie (2)

2

3.2.4.2.9.   Zespół sterowania elektronicznego

3.2.4.2.9.1.   Marka (marki):

3.2.4.2.9.2.   Opis układu:

3.2.4.3.   Wtrysk paliwa (tylko silniki o zapłonie iskrowym): tak/nie (2)

2

3.2.5.   Osprzęt elektryczny

3.2.5.1.   Napięcie znamionowe: ............................ V, plus/minus połączony z masą (2)

2

3.2.5.2.   Prądnica

3.2.5.2.1.   Typ:

3.2.6.   Układ zapłonowy

3.2.6.1.   Marka (marki):

3.2.6.2.   Typ(-y):

3.2.6.3.   Zasada działania:

3.2.15.   Zasilanie paliwem LPG: tak/nie (2)

2

3.2.15.2.   Zespół sterowania elektronicznego zasilania paliwem LPG

3.2.15.2.1.   Marka (marki):

3.2.15.2.2.   Typ(-y):

3.2.16.   Zasilanie paliwem NG: tak/nie (2)

2

3.2.16.2.   Zespół sterowania elektronicznego zasilania paliwem NG

3.2.16.2.1.   Marka (marki):

3.2.16.2.2.   Typ(-y):

3.3.   Silnik elektryczny

3.3.1.   Typ (uzwojenie, wzbudzenie):

3.3.1.2.   Napięcie znamionowe:

3.9.   SILNIKI ZASILANE GAZEM (w przypadku układów zaprojektowanych w inny sposób należy podać równoważne dane)

3.9.7.   Zespół sterowania elektronicznego

3.9.7.1.   Marka (marki):

3.9.7.2.   Typ(-y):

4.   UKŁAD NAPĘDOWY (v)

v

4.2.   Typ (mechaniczny, hydrauliczny, elektryczny itp.):

4.2.1.   Krótki opis części elektrycznych/elektronicznych (jeżeli występują):

6.   ZAWIESZENIE

6.2.2.   Krótki opis części elektrycznych/elektronicznych (jeżeli występują):

7.   UKŁAD KIEROWNICZY

7.2.2.1.   Krótki opis części elektrycznych/elektronicznych (jeżeli występują):

8.   UKŁAD HAMULCOWY

8.5.   Układ zapobiegający blokowaniu się hamulców: tak/nie/opcjonalny (2)

2

8.5.1.   Dla pojazdów wyposażonych w układy przeciwblokujące podać opis działania układów (uwzględniający wszystkie części elektroniczne), blokowy schemat połączeń elektrycznych, schemat połączeń hydraulicznych lub pneumatycznych:

9.   NADWOZIE

9.1.   Typ nadwozia:

9.2.   Zastosowane materiały i metody konstrukcyjne:

9.5.   Szyba przednia i pozostałe szyby

9.5.2.3.   Zwięzły opis części elektrycznych/elektronicznych mechanizmów podnoszenia szyb (o ile występują):

9.9.   Lusterka wsteczne (podać dla każdego lusterka)

9.9.7.   Krótki opis części elektrycznych/elektronicznych (o ile występują) układu regulacji:

9.12.   Pasy bezpieczeństwa i/lub inne układy zabezpieczające:

9.12.4.   Zwięzły opis części elektrycznych/elektronicznych (o ile występują):

9.18.   Tłumienie zakłóceń radioelektrycznych

9.18.1.   Opis i rysunki/zdjęcia kształtu i zastosowanych materiałów części tworzących komorę silnikową oraz przyległą do niej część przedziału pasażerskiego:

9.18.2.   Rysunki lub zdjęcia położenia części metalowych znajdujących się w komorze silnikowej (np. elementy układu ogrzewania, koło zapasowe, filtr powietrza, mechanizm kierowniczy itd.):

9.18.3.   Tabela oraz rysunki elementów tłumiących zakłócenia:

9.18.4.   Szczegóły dotyczące wartości znamionowej oporności układu oraz w przypadku opornościowych przewodów zapłonowych ich znamionowej oporności na metr bieżący:

10.   URZĄDZENIA OŚWIETLENIA I SYGNALIZACJI ŚWIETLNEJ

10.5.   Zwięzły opis części elektrycznych/elektronicznych innych niż lampy (o ile występują):

12.   POZOSTAŁE URZĄDZENIA

12.2.   Urządzenia zabezpieczające przed użyciem pojazdu przez osoby niepowołane

12.2.3.   Zwięzły opis części elektrycznych/elektronicznych (o ile występują):

12.7.   Tabela instalacji i użytkowania nadajników radiowych w pojeździe, jeżeli występują (patrz: załącznik I pkt 3.1.8.):

| pasma częstotliwości (Hz) | maks. moc wyjściowa (W) | położenie anteny w pojeździe,
  warunki instalacji i użytkowania |
| --- | --- | --- |

pasma częstotliwości (Hz)

maks. moc wyjściowa (W)

położenie anteny w pojeździe,

warunki instalacji i użytkowania

Ubiegający się o homologację musi także dostarczyć, gdy ma to zastosowanie:

| | Dodatek 1

  Wykaz zawierający marki i typy wszystkich elektrycznych i elektronicznych części objętych niniejszą dyrektywą (patrz pkt 2.1.9 i 2.1.10) i nieumieszczonych poprzednio w wykazie. |
| --- | --- |

Dodatek 1

Dodatek 1

Wykaz zawierający marki i typy wszystkich elektrycznych i elektronicznych części objętych niniejszą dyrektywą (patrz pkt 2.1.9 i 2.1.10) i nieumieszczonych poprzednio w wykazie.

| | Dodatek 2

  Schemat lub rysunek ogólnego rozmieszczenia części elektrycznych i elektronicznych (objętych niniejszą dyrektywą) oraz ogólnego układu okablowania. |
| --- | --- |

Dodatek 2

Dodatek 2

Schemat lub rysunek ogólnego rozmieszczenia części elektrycznych i elektronicznych (objętych niniejszą dyrektywą) oraz ogólnego układu okablowania.

| | Dodatek 3

  Opis pojazdu wybranego jako przedstawiciela typu:
  Styl nadwozia:
  Przystosowany do ruchu lewo- czy prawostronnego:
  Rozstaw osi: |
| --- | --- |

Dodatek 3

Dodatek 3

Opis pojazdu wybranego jako przedstawiciela typu:

Styl nadwozia:

Przystosowany do ruchu lewo- czy prawostronnego:

Rozstaw osi:

| | Dodatek 4

  Niezbędne sprawozdania z badań dostarczone przez producenta lub laboratoria zgodne z normą ISO 17025 i uznane przez organ zatwierdzający na potrzeby wystawienia świadectwa homologacji. |
| --- | --- |

Dodatek 4

Dodatek 4

Niezbędne sprawozdania z badań dostarczone przez producenta lub laboratoria zgodne z normą ISO 17025 i uznane przez organ zatwierdzający na potrzeby wystawienia świadectwa homologacji.

---

(1)  Numeracja pozycji i przypisów stosowane w niniejszym dokumencie informacyjnym odpowiada numeracji określonej w załączniku I dyrektywy 70/156/EWG. Pozycje niemające związku z celem niniejszej dyrektywy zostały pominięte.

1

(2)  Niepotrzebne skreślić.

2

---

ZAŁĄCZNIK IIB

Wzór dokumentu informacyjnego nr ... dotyczącego homologacji WE podzespołu elektrycznego/elektronicznego w odniesieniu do kompatybilności elektromagnetycznej (72/245/EWG), ostatnio zmienionej dyrektywą Komisji 95/54/WE

Następujące informacje, jeżeli mają zastosowanie, należy przedstawić w trzech egzemplarzach i należy je opatrzyć spisem treści. Wszystkie rysunki powinny być przedstawione w odpowiedniej skali i wystarczająco szczegółowo na dokumentach formatu A4 lub w folderze formatu A4. Ewentualne fotografie muszą być w wystarczającym stopniu szczegółowe.

Jeżeli układy, części lub oddzielne zespoły techniczne są wyposażone w elektroniczne urządzenia sterowania, należy przedstawić informacje na temat ich parametrów.

0.   PRZEPISY OGÓLNE

0.1.   Marka (nazwa handlowa producenta):

0.2.   Typ:

0.3.   Identyfikator typu, jeżeli jest on oznaczony na części/oddzielnym zespole technicznym (1):

1

0.3.1.   Położenie identyfikatora:

0.5.   Nazwa i adres producenta:

Nazwa i adres ewentualnego upoważnionego przedstawiciela producenta:

0.7.   W przypadku części i oddzielnych zespołów technicznych – położenie i sposób mocowania znaku homologacji WE:

0.8.   Adresy montowni:

1.   Niniejszy podzespół elektryczny/elektroniczny jest zatwierdzany jako część/oddzielny zespół techniczny (2)

2

2.   Ograniczenia dotyczące stosowania i warunki instalowania:

3.   Napięcie znamionowe instalacji elektrycznej: ... V, masa dod./ujem. (2)

2

Dodatek 1

Charakterystyka podzespołu elektrycznego/elektronicznego wybranego jako przedstawiciela typu (diagram blokowy układów elektronicznych oraz wykaz głównych części tworzących PZE (np. marka, typ mikroporocesora, kryształ)).

Dodatek 2

Niezbędne sprawozdania z badań dostarczone przez producenta lub laboratoria zgodne z normą ISO 17025 i uznane przez organ zatwierdzający na potrzeby wystawienia świadectwa homologacji.

---

(1)  Jeżeli identyfikator danego typu zawiera znaki nieistotne z punktu widzenia opisu typu części lub oddzielnego zespołu technicznego objętego tym świadectwem homologacji, takie znaki można zastąpić w dokumentacji symbolem „?” (np. ABC??123??).

1

(2)  Niepotrzebne skreślić.

2

---

ZAŁĄCZNIK III A

WZÓR

(maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

ŚWIADECTWO HOMOLOGACJI WE

Komunikat dotyczący:

| — | zatwierdzenia typu (1) |
| --- | --- |

—

zatwierdzenia typu (1)

1

| — | rozszerzenia zatwierdzenia typu (1) |
| --- | --- |

—

rozszerzenia zatwierdzenia typu (1)

1

| — | odmowy zatwierdzenia typu (1) |
| --- | --- |

—

odmowy zatwierdzenia typu (1)

1

| — | cofnięcia zatwierdzenia typu (1) |
| --- | --- |

—

cofnięcia zatwierdzenia typu (1)

1

typu pojazdu/części/oddzielnego zespołu technicznego (1) w związku z dyrektywą .../.../WE, ostatnio zmienioną dyrektywą .../.../WE.

1

Numer zatwierdzenia typu:

Powód rozszerzenia:

SEKCJA I

0.1.   Marka (znak handlowy producenta):

0.2.   Typ

0.4.   Kategoria pojazdu (c):

c

0.5.   Nazwa i adres producenta:

Nazwa i adres ewentualnego upoważnionego przedstawiciela producenta:

0.8.   Adresy montowni:

SEKCJA II

1.   Informacje dodatkowe (jeżeli mają zastosowanie): patrz dodatek

2.   Placówka techniczna odpowiedzialna za przeprowadzenie badań:

3.   Data sprawozdania z badań:

4.   Numer sprawozdania z badań:

5.   Uwagi (jeżeli są): patrz dodatek

6.   Miejsce:

7.   Data:

8.   Podpis:

9.   Dokumentacja homologacji przechowywana przez służby administracyjne odpowiedzialne za dostarczenie homologacji jest dostępna na żądanie.

Dodatek do homologacji WE pojazdu w związku z dyrektywą 72/245/EWG, ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 95/54/WE

1.   Informacje dodatkowe

1.1.   Napięcie znamionowe instalacji elektrycznej: ... V, masa dodatnia, ujemna

1.2.   Rodzaj nadwozia:

1.3.   Wykaz układów elektronicznych (objętych niniejszą dyrektywą) zainstalowanych w pojeździe (pojazdach)

1.4.   Laboratorium zgodne z normą ISO 17025 i uznane (dla celów niniejszej dyrektywy) przez organ zatwierdzający, odpowiedzialne za przeprowadzenie badań:

5.   Uwagi:

(dotyczy na przykład pojazdów przystosowanych zarówno do ruchu lewo-, jak i prawostronnego)

---

(1)  Niepotrzebne skreślić.

1

---

ZAŁĄCZNIK III B

WZÓR

[maksymalny format: A4 (210 × 297 mm)]

ŚWIADECTWA HOMOLOGACJI WE

Komunikat dotyczący:

| — | zatwierdzenia typu (1) |
| --- | --- |

—

zatwierdzenia typu (1)

1

| — | rozszerzenia zatwierdzenia typu (1) |
| --- | --- |

—

rozszerzenia zatwierdzenia typu (1)

1

| — | odmowy udzielenia zatwierdzenia typu (1) |
| --- | --- |

—

odmowy udzielenia zatwierdzenia typu (1)

1

| — | cofnięcia zatwierdzenia typu (1) |
| --- | --- |

—

cofnięcia zatwierdzenia typu (1)

1

typu części/oddzielnego zespołu technicznego (1) w związku z dyrektywą .../.../WE, ostatnio zmienioną dyrektywą .../.../WE.

1

Numer zatwierdzenia typu:

Powód rozszerzenia:

Znak homologacji WE do przymocowania do PZE:

WE

SEKCJA I

0.1.   Marka (znak handlowy producenta):

0.2.   Typ:

0.3.   Identyfikator typu, o ile oznakowany jest na części/oddzielnym zespole technicznym (1)
   (2):

1

2

0.3.1.   Położenie tego oznakowania:

0.5.   Nazwa i adres producenta:

Nazwa i adres ewentualnego upoważnionego przedstawiciela producenta:

0.7.   W przypadku części i oddzielnych zespołów technicznych położenie i sposób mocowania znaku homologacji WE:

WE

0.8.   Adresy montowni:

SEKCJA II

1.   Informacje dodatkowe (jeżeli mają zastosowanie): patrz dodatek

2.   Placówka techniczna odpowiedzialna za przeprowadzenie badań:

3.   Data sprawozdania z badań:

4.   Numer sprawozdania z badań:

5.   Uwagi (jeżeli są): patrz dodatek

6.   Miejsce:

7.   Data:

8.   Podpis:

9.   Dokumentacja homologacji przechowywana przez służby administracyjne odpowiedzialne za dostarczenie homologacji jest dostępna na żądanie.

Dodatek do świadectwa homologacji WE nr ... dotyczącego zatwierdzenia typu podzespołu elektrycznego/elektronicznego w związku z dyrektywą 72/245/EWG, ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 95/54/WE

1.   Informacje dodatkowe:

1.1.   Napięcie znamionowe układu elektrycznego:

1.2.   Niniejszy podzespół elektryczny/elektroniczny można stosować w każdym typie pojazdu przy następujących ograniczeniach:

1.2.1.   Ewentualne uwarunkowania instalacji:

1.3.   Niniejszy podzespół elektryczny/elektroniczny można stosować jedynie w następujących typach pojazdów:

1.3.1.   Ewentualne uwarunkowania instalacji:

1.4.   Wykorzystane metody badawcze oraz badane zakresy częstotliwości w celu określenia odporności były następujące: (proszę określić dokładną stosowaną metodę z załącznika IX)

1.5.   Laboratorium zgodne z normą ISO 17025 i uznane (dla celów niniejszej dyrektywy) przez organ zatwierdzający, odpowiedzialne za przeprowadzenie badań.

5.   Uwagi:

---

(1)  Niepotrzebne skreślić.

1

(2)  Jeżeli identyfikator danego typu zawiera znaki nieistotne z punktu widzenia opisu typu części lub oddzielnego zespołu technicznego objętego tym świadectwem homologacji, takie znaki można zastąpić w dokumentacji symbolem „?” (np. ABC??123??).

2

---

ZAŁĄCZNIK III C

WZÓR

(maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

ATEST UWZGLĘDNIAJĄCY ZAŁĄCZNIK I PKT 3.2.9

Wnioskodawca:

Ogólny opis produktu:

Informacje dostarczone przez wnioskodawcę:

Niniejszy PZE może być używany we wszystkich typach pojazdów przy przestrzeganiu następujących ograniczeń:

Warunki instalacji (jeżeli są):

Potwierdzamy, że produkt opisany powyżej nie jest związany z odpornością w rozumieniu dyrektywy 72/245/EWG ostatnio zmienionej dyrektywą 2004/XX/WE. Badania odporności określone w tej dyrektywie nie są wymagane.

Placówka techniczna odpowiedzialna za ocenę:

Miejsce:

Data:

Podpis:

---

ZAŁĄCZNIK IV

METODA POMIARU WYPROMIENIOWANEJ SZEROKOPASMOWEJ EMISJI ELEKTROMAGNETYCZNEJ Z POJAZDÓW

1.   Przepisy ogólne

1.1.   Metoda badawcza opisana w niniejszym załączniku jest stosowana wyłącznie do pojazdów.

1.2.   Metoda badania

Niniejsze badanie ma na celu pomiar emisji szerokopasmowych wytwarzanych przez układy elektryczne i elektroniczne zainstalowane w samochodzie (na przykład układ zapłonowy lub silniki elektryczne).

Jeżeli nie jest to inaczej określone w niniejszym załączniku, badanie jest przeprowadzane zgodnie z normą CISPR 12 (wydanie piąte 2001).

2.   Stan pojazdu w trakcie badań

2.1.   Silnik

Silnik powinien pracować zgodnie z normą CISPR 12 (wydanie piąte 2001), pkt 5.3.2.

2.2.   Inne układy pojazdu

Wszystkie urządzenia zdolne do wytwarzania emisji szerokopasmowych, które mogą być włączane przez kierowcę lub pasażera, na przykład silniki wycieraczek i wentylatory, powinny działać z maksymalnym obciążeniem. Nie dotyczy to klaksonu i silników opuszczania szyb, ponieważ nie są one używane w sposób ciągły.

3.   Wymagania badawcze

3.1.   Granice dotyczą zakresu częstotliwości 30–1 000 MHz dla pomiarów przeprowadzanych w komorze o częściowym wyłożeniu materiałem pochłaniającym lub na placu badań.

3.2.   Pomiary mogą być wykonywane za pomocą detektorów szczytowych lub quasi-szczytowych. Granice określone w załączniku I, punkty 6.2 i 6.5 odnoszą się do detektorów quasi-szczytowych. Jeżeli stosowane są detektory szczytowe, należy zastosować mnożnik poprawkowy 20 dB jak podano w normie CISPR 12 (wydanie piąte 2001).

3.3.   Pomiary

Placówka techniczna przeprowadza badania w odstępach określonych w normie CISPR 12 (wydanie 5 2001) w zakresie częstotliwości 30–1 000 MHz.

Alternatywnie, jeżeli producent dostarczy dane pomiarowe dla całego pasma częstotliwości z laboratorium badawczego zgodnego z odpowiednimi częściami normy ISO 17025 (wydanie pierwsze 1999) i uznanego przez organ zatwierdzający, placówka techniczna może podzielić zakres częstotliwości na 14 pasm częstotliwości: 30–34, 34–45, 45–60, 60–80, 80–100, 100–130, 130–170, 170–225, 225–300, 300–400, 400–525, 525–700, 700–850, 850–1 000 MHz i przeprowadzić badania w 13 częstotliwościach charakteryzujących się najwyższym poziomem emisji w każdym z pasm, aby potwierdzić, że pojazd spełnia wymogi niniejszego załącznika.

W razie przekroczenia granicy podczas badań podejmowane są czynności sprawdzające, aby zapewnić, że jest ono związane z pojazdem, a nie z promieniowaniem tła.

3.4.   Odczyty

Za odczyt dla danej częstotliwości pomiaru uznaje się maksymalny z względnych w stosunku do granicy odczytów (polaryzacja pozioma i pionowa, antena z prawej i lewej strony pojazdu) w każdym z 14 pasm częstotliwości.

---

ZAŁĄCZNIK V

METODA POMIARU WYPROMIENIOWANEJ WĄSKOPASMOWEJ EMISJI ELEKTROMAGNETYCZNEJ Z POJAZDÓW

1.   Przepisy ogólne

1.1.   Metoda badawcza opisana w niniejszym załączniku jest stosowana wyłącznie do pojazdów.

1.2.   Metoda badania

Niniejsze badanie ma na celu pomiar elektromagnetycznych emisji wąskopasmowych, które mogą być np. wytwarzane przez układy oparte na mikroprocesorach lub inne źródła wąskopasmowe.

Jeżeli nie jest to inaczej określone w niniejszym załączniku, badanie jest przeprowadzane zgodnie z normą CISPR 12 (wydanie piąte 2001) lub CISPR 25 (wydanie drugie 2001).

2.   Stan pojazdu w trakcie badań

2.1.   Zapłon jest włączony. Silnik pojazdu nie pracuje.

2.2.   Elektroniczne układy pojazdu znajdują się w trybie pracy typowym dla nieporuszającego się pojazdu.

2.3.   Wszystkie urządzenia, które mogą być włączone na stałe przez kierowcę lub pasażera, z wewnętrznymi oscylatorami powyżej 9 kHz lub powtarzalnymi sygnałami, powinny pracować normalnie.

3.   Wymagania badawcze

3.1.   Granice dotyczą zakresu częstotliwości 30–1 000 MHz dla pomiarów przeprowadzanych w komorze o częściowym wyłożeniu materiałem pochłaniającym lub na placu badań.

3.2.   Pomiary mogą być wykonywane za pomocą detektora wartości średniej.

3.3.   Pomiary

Placówka techniczna przeprowadza badania w odstępach określonych w normie CISPR 12 (wydanie 5 2001) w zakresie częstotliwości 30–1 000 MHz.

Alternatywnie, jeżeli producent dostarczy dane pomiarowe dla całego pasma częstotliwości z laboratorium badawczego zgodnego z odpowiednimi częściami normy ISO 17025 (wydanie pierwsze 1999) i uznanego przez organ zatwierdzający, placówka techniczna może podzielić zakres częstotliwości na 13 pasm częstotliwości: 30–34, 34–45, 45–60, 60–80, 80–100, 100–130, 130–170, 170–225, 225–300, 300–400, 400–525, 525–700, 700–850, 850–1 000 MHz i przeprowadzić badania w 13 częstotliwościach charakteryzujących się najwyższym poziomem emisji w każdym z pasm, aby potwierdzić, że pojazd spełnia wymogi niniejszego załącznika.

W razie przekroczenia granicy podczas badań podejmowane są czynności sprawdzające, aby zapewnić, że jest ono związane z pojazdem, a nie z promieniowaniem tła, w tym promieniowaniem szerokopasmowym z któregokolwiek PZE.

3.4.   Odczyty

Za odczyt dla danej częstotliwości pomiaru uznaje się maksymalny z względnych w stosunku do granicy odczytów (polaryzacja pozioma i pionowa, antena z prawej i lewej strony pojazdu) w każdym z 13 pasm częstotliwości.

---

ZAŁĄCZNIK VI

METODA BADANIA ODPORNOŚCI POJAZDÓW NA PROMIENIOWANIE ELEKTROMAGNETYCZNE

1.   Przepisy ogólne

1.1.   Metoda badawcza opisana w niniejszym załączniku jest stosowana wyłącznie do pojazdów.

1.2.   Metoda badawcza

Niniejsze badanie ma na celu wykazanie odporności układów elektronicznych pojazdu. Pojazd zostanie poddany działaniu pól elektromagnetycznych zgodnie z opisem zamieszczonym w niniejszym załączniku. W trakcie badań pojazd jest monitorowany.

Jeżeli nie jest to inaczej określone w niniejszym załączniku, badanie jest przeprowadzane zgodnie z normą ISO 11451-2:2003.

1.3.   Alternatywne metody badań

Badanie może być alternatywnie przeprowadzone na placu badań dla wszystkich pojazdów. Obiekt badawczy powinien spełniać (krajowe) wymogi prawne dotyczące emisji sygnałów elektromagnetycznych.

Jeżeli pojazd jest dłuższy niż 12 m, szerszy niż 2,60 m lub wyższy niż 4,00 m, można użyć metody dużego impulsu prądu (BCI) zgodnie z normą ISO 11451-4 (wydanie pierwsze 1995) w zakresie częstotliwości 20–2 000 MHz z poziomami określonymi w załączniku I, punkt 6.7.2.1.

2.   Stan pojazdu w czasie badań

2.1.   Pojazd powinien być bez ładunku, z wyjątkiem niezbędnych urządzeń badawczych.

2.1.1.   Silnik powinien normalnie obracać koła napędzane przy stałej prędkości 50 km/godz., o ile z powodów technicznych producent nie preferuje innej prędkości. Pojazd powinien być umieszczony na odpowiednio obciążonym dynamometrze lub alternatywnie oparty na izolowanych stojakach osiowych przy minimalnym prześwicie, jeżeli nie ma do dyspozycji dynamometru. Wały napędowe mogą zostać w odpowiednich przypadkach odłączone (np. w ciężarówce).

2.1.2.   Podstawowe warunki związane z pojazdem

Niniejszy punkt określa minimalne warunki badawcze i kryteria braku akceptacji dla badań odporności pojazdu. Pozostałe układy pojazdu, które mogą wpływać na funkcje związane z odpornością, muszą być badane w sposób uzgodniony pomiędzy producentem a placówką techniczną.

| Warunki badawcze pojazdu w „cyklu 50 km/h” | Kryteria braku akceptacji |
| --- | --- |
| Prędkość pojazdu 50 km/h ± 20 % (pojazd obraca rolki). Jeżeli pojazd wyposażono w układ cruise control, powinien on być włączony | Zmiana prędkości większa od ± 10 % prędkości nominalnej
  W wypadku automatycznej skrzyni biegów: zmiana biegu powodująca zmianę ± 10 % prędkości nominalnej |
| Światła mijania włączone (tryb ręczny) | Oświetlenie wyłączone |
| Przednie wycieraczki wyłączone (tryb ręczny) z maksymalną prędkością | Całkowite zatrzymanie przednich wycieraczek |
| Kierunkowskaz po stronie kierowcy włączony | Zmiana częstotliwości (mniej niż 0,75 Hz lub więcej niż 2,25 Hz)
  Zmiana cyklu pracy (mniej niż 25 % lub więcej niż 75 %) |
| Regulowane zawieszenie w pozycji normalnej | Nieoczekiwana znacząca zmiana |
| Fotel kierowcy i kierownica w pozycji środkowej | Nieoczekiwana zmiana większa niż 10 % całkowitej odległości |
| Alarm nieaktywny | Nieoczekiwane włączenie alarmu |
| Klakson wyłączony | Nieoczekiwane włączenie alarmu |
| Poduszka powietrzna i układy pasów bezpieczeństwa działające, wyłączona poduszka pasażera, jeżeli jest taka możliwość | Nieoczekiwana aktywacja |
| Zamknięte drzwi automatyczne | Nieoczekiwane otwarcie |
| Regulowana dźwignia hamulca typu endurance w pozycji normalnej | Nieoczekiwana aktywacja |

Warunki badawcze pojazdu w „cyklu 50 km/h”

Kryteria braku akceptacji

Prędkość pojazdu 50 km/h ± 20 % (pojazd obraca rolki). Jeżeli pojazd wyposażono w układ cruise control, powinien on być włączony

Zmiana prędkości większa od ± 10 % prędkości nominalnej

W wypadku automatycznej skrzyni biegów: zmiana biegu powodująca zmianę ± 10 % prędkości nominalnej

Światła mijania włączone (tryb ręczny)

Oświetlenie wyłączone

Przednie wycieraczki wyłączone (tryb ręczny) z maksymalną prędkością

Całkowite zatrzymanie przednich wycieraczek

Kierunkowskaz po stronie kierowcy włączony

Zmiana częstotliwości (mniej niż 0,75 Hz lub więcej niż 2,25 Hz)

Zmiana cyklu pracy (mniej niż 25 % lub więcej niż 75 %)

Regulowane zawieszenie w pozycji normalnej

Nieoczekiwana znacząca zmiana

Fotel kierowcy i kierownica w pozycji środkowej

Nieoczekiwana zmiana większa niż 10 % całkowitej odległości

Alarm nieaktywny

Nieoczekiwane włączenie alarmu

Klakson wyłączony

Nieoczekiwane włączenie alarmu

Poduszka powietrzna i układy pasów bezpieczeństwa działające, wyłączona poduszka pasażera, jeżeli jest taka możliwość

Nieoczekiwana aktywacja

Zamknięte drzwi automatyczne

Nieoczekiwane otwarcie

Regulowana dźwignia hamulca typu endurance w pozycji normalnej

Nieoczekiwana aktywacja

| Warunki badawcze pojazdu w „cyklu hamowania” | Kryteria braku akceptacji |
| --- | --- |
| Do określenia w planie badań cyklu hamowania. Muszą zawierać działanie pedału hamulca (o ile nie istnieją przeciwwskazania techniczne), ale niekoniecznie działanie układu ochrony hamulców przed zablokowaniem | Wyłączenie świateł stop podczas cyklu
  Włączenie wskaźnika ostrzegawczego hamulca i przerwanie działania
  Nieoczekiwane włączenie |

Warunki badawcze pojazdu w „cyklu hamowania”

Kryteria braku akceptacji

Do określenia w planie badań cyklu hamowania. Muszą zawierać działanie pedału hamulca (o ile nie istnieją przeciwwskazania techniczne), ale niekoniecznie działanie układu ochrony hamulców przed zablokowaniem

Wyłączenie świateł stop podczas cyklu

Włączenie wskaźnika ostrzegawczego hamulca i przerwanie działania

Nieoczekiwane włączenie

2.1.3.   Wszystkie urządzenia, które mogą być włączone na stałe przez kierowcę lub pasażera, powinny pracować normalnie.

2.1.4.   Wszystkie pozostałe układy, które wpływają na sterowanie pojazdem przez kierowcę, powinny być włączone, tak jak podczas normalnego działania pojazdu.

2.2.   Jeżeli pojazd posiada układy elektryczne/elektroniczne, które stanowią integralną część bezpośredniego sterowania pojazdem, a które nie będą działać w warunkach określonych w pkt. 4.1, producent pojazdu będzie mógł przedstawić organowi przeprowadzającemu badania sprawozdanie lub dodatkowy dowód na to, że układ elektryczny/elektroniczny pojazdu spełnia wymogi niniejszej dyrektywy. Takie dowody zostaną zachowane w dokumentach zatwierdzenia typu.

2.3.   Podczas monitorowania pojazdu używane są wyłącznie urządzenia niezakłócające przebiegu badań. W celu ustalenia, czy wymagania niniejszego załącznika są spełnione, monitorowana jest zewnętrzna część pojazdu oraz jego kabina pasażerska (np. za pomocą kamer wideo, mikrofonów itp.).

3.   Wymagania badawcze

3.1.   Zakres częstotliwości, czas oddziaływania, polaryzacja

Pojazd powinien być poddany promieniowaniu elektromagnetycznemu w zakresie częstotliwości 20–1 000 MHz o polaryzacji pionowej.

Modulacja sygnału badania to:

| — | modulacja amplitudy, z modulacją 1 kHz i 80 % głębią modulacji, w zakresie częstotliwości 20–800 MHz; |
| --- | --- |

—

modulacja amplitudy, z modulacją 1 kHz i 80 % głębią modulacji, w zakresie częstotliwości 20–800 MHz;

| — | modulacja fazowa, t na 577 μs, okres 4 600 μs, w zakresie częstotliwości 800-2 000 MHz; |
| --- | --- |

—

modulacja fazowa, t na 577 μs, okres 4 600 μs, w zakresie częstotliwości 800-2 000 MHz;

jeżeli nie uzgodniono inaczej w porozumieniu pomiędzy placówką techniczną a producentem pojazdu.

Wielkość kroku zmiany częstotliwości oraz czas oddziaływania są wybierane zgodnie z normą ISO 11451-1:2003.

3.1.1.   Placówka techniczna przeprowadza badania w odstępach określonych w normie ISO 11451-1:2003 w zakresie częstotliwości 20–2 000 MHz.

Alternatywnie, jeżeli producent dostarczy dane pomiarowe dla całego pasma częstotliwości z laboratorium badawczego zgodnego z odpowiednimi częściami normy ISO 17025 (wydanie pierwsze 1999) i uznanego przez organ zatwierdzający, placówka techniczna może wybrać mniejszą liczbę częstotliwości w zakresie, na przykład 27, 45, 65, 90, 120, 150, 190, 230, 280, 380, 450, 600, 750, 900, 1 300 i 1 800 MHz, aby potwierdzić, że pojazd spełnia wymagania niniejszego załącznika.

W razie braku akceptacji podczas badań określonych w niniejszym załączniku, podejmowane są czynności sprawdzające, aby zapewnić, że wynikł on z istotnych warunków badania, a nie jest wynikiem działania niekontrolowanych pól.

4.   Wytwarzanie pola o żądanym natężeniu

4.1   Metodologia badania

4.1.1.   Warunki badania pola ustala się metodą substytucyjną, zgodną z normą ISO 11451-1:2003.

4.1.2.   Kalibracja

Dla układów linii przesyłowych używa się jednej sondy w punkcie odniesienia obiektu badawczego.

Dla anten używa się czterech sond w linii odniesienia obiektu badawczego.

4.1.3.   Etap badania

Centralna linia pojazdu jest ustawiona w punkcie lub linii odniesienia obiektu badawczego. Pojazd powinien standardowo stać przodem do anteny stałej. Jeżeli jednak zespoły sterowania elektronicznego i towarzyszące im okablowanie znajdują się głównie w tylnej części pojazdu, badanie powinno być przeprowadzane przy pojeździe stojącym tyłem do anteny. W przypadku długich pojazdów (tzn. z wykluczeniem samochodów osobowych i mniejszych vanów), których zespoły sterowania elektronicznego i towarzyszące im okablowanie znajdują się głównie w środku pojazdu, punkt odniesienia można ustanowić w oparciu o prawą lub lewą powierzchnię boczną pojazdu. Taki punkt odniesienia znajduje się w środku długości pojazdu lub w punkcie położonym na jednej ze stron pojazdu wybranym przez producenta w porozumieniu z odpowiednim organem, po wzięciu pod uwagę rozmieszczenia układów elektronicznych i okablowania.

To badanie może być przeprowadzone tylko wtedy, jeżeli pozwala na to fizyczna budowa komory badawczej. Położenie anteny musi być zaznaczone w sprawozdaniu z badań.

---

ZAŁĄCZNIK VII

METODA POMIARU WYPROMIENIOWANEJ SZEROKOPASMOWEJ EMISJI ELEKTROMAGNETYCZNEJ Z PODZESPOŁÓW ELEKTRYCZNYCH/ELEKTRONICZNYCH

1.   Przepisy ogólne

1.1.   Metoda badawcza opisana w niniejszym załączniku może być stosowana do podzespołów elektrycznych/elektronicznych, które następnie mogą być instalowane w pojazdach spełniających wymogi załącznika IV.

1.2.   Metoda badawcza

Niniejsze badanie ma na celu pomiar szerokopasmowych emisji elektromagnetycznych z podzespołów elektrycznych/elektronicznych, (na przykład układ zapłonowy lub silniki elektryczne).

Jeżeli nie jest to inaczej określone w niniejszym załączniku, badanie jest przeprowadzane zgodnie z normą CISPR 25 (wydanie drugie 2001).

2.   Stan PZE w czasie badań

2.1.   Badany podzespół elektryczny/elektroniczny pracuje w normalnym trybie roboczym, najlepiej pod maksymalnym obciążeniem.

3.   Warunki badania

3.1.   Badanie jest przeprowadzane zgodnie z normą CISPR 25 (wydanie drugie) pkt 11 – metoda ALSE.

3.2.   Alternatywne położenie pomiarowe

Jako alternatywy dla pomieszczenia wyłożonego materiałem pochłaniającym (ALSE) można użyć placu badawczego (OATS), który spełnia wymagania normy CISPR 16-1 (wydanie drugie 2002) (patrz dodatek 1 do niniejszego załącznika).

3.3.   Otoczenie

Aby zapewnić, że nie występują zewnętrzne szumy lub sygnały o mocy wystarczającej do istotnego zafałszowania pomiaru, pomiary wykonuje się przed lub po głównym badaniu. Podczas pomiaru poziom zewnętrznych szumów lub sygnałów powinien być o co najmniej 6 dB poniżej granic interferencji podanych w pkt 6.5.2.1 załącznika I, z wyjątkiem zamierzonych transmisji wąskopasmowych otoczenia.

4.   Wymagania badawcze

4.1.   Granice dotyczą zakresu częstotliwości 30–1 000 MHz dla pomiarów przeprowadzanych w komorze o częściowym wyłożeniu materiałem pochłaniającym lub na placu badań.

4.2.   Pomiary mogą być wykonywane za pomocą detektorów szczytowych lub quasi-szczytowych. Granice określone w załączniku I, punkty 6.2 i 6.5 odnoszą się do detektorów quasi-szczytowych. Jeżeli stosowane są detektory szczytowe, należy zastosować mnożnik poprawkowy 20 dB, jak podano w normie CISPR 12 (wydanie piąte 2001).

4.3.   Pomiary

Placówka techniczna przeprowadza badania w odstępach określonych w normie CISPR 25 (wydanie drugie 2002) w zakresie częstotliwości 30–1 000 MHz.

Alternatywnie, jeżeli producent dostarczy dane pomiarowe dla całego pasma częstotliwości z laboratorium badawczego zgodnego z odpowiednimi częściami normy ISO 17025 (wydanie pierwsze 1999) i uznanego przez organ zatwierdzający, placówka techniczna może podzielić zakres częstotliwości na 13 pasm częstotliwości: 30–50, 50–75, 75–100, 100–130, 130–165, 165–200, 200–250, 250–320, 320–400, 400–520, 520–660, 660–820, 820–1 000 MHz i przeprowadzić badania w 13 częstotliwościach charakteryzujących się najwyższym poziomem emisji w każdym z pasm, aby potwierdzić, że PZE spełnia wymogi niniejszego załącznika.

W razie przekroczenia granicy podczas badań podejmowane są czynności sprawdzające, aby zapewnić, że jest ono związane z PZE, a nie z promieniowaniem tła.

4.4.   Odczyty

Za odczyt dla danej częstotliwości pomiaru uznaje się maksymalny z względnych w stosunku do granicy odczytów (polaryzacja pozioma i pionowa) w każdym z 13 pasm częstotliwości.

Dodatek 1

Rysunek 1

Plac badawczy: granica obszaru badawczego podzespołu elektrycznego/elektronicznego

Równy, pusty obszar, wolny od powierzchni odbijających fale elektromagnetyczne

Image

---

ZAŁĄCZNIK VIII

METODA POMIARU WYPROMIENIOWANEJ WĄSKOPASMOWEJ EMISJI ELEKTROMAGNETYCZNEJ Z PODZESPOŁÓW ELETRYCZNYCH/ELEKTRONICZNYCH

1.   Przepisy ogólne

1.1.   Metoda badawcza opisana w niniejszym załączniku może być stosowana do podzespołów elektrycznych/elektronicznych, które następnie mogą być instalowane w pojazdach spełniających wymogi załącznika IV.

1.2.   Metoda badawcza

Niniejsze badanie ma na celu pomiar wąskopasmowych emisji elektromagnetycznych, emitowanych np. przez układy oparte na mikroprocesorach.

Jeżeli nie jest to inaczej określone w niniejszym załączniku, badanie jest przeprowadzane zgodnie z normą CISPR 25 (wydanie drugie 2001).

2.   Stan PZE w czasie badań

Badany podzespół elektryczny/elektroniczny pracuje w normalnym trybie roboczym.

3.   Warunki badania

3.1.   Badanie jest przeprowadzane zgodnie z normą CISPR 25 (wydanie drugie 2002) pkt 11 – metoda ALSE.

3.2.   Alternatywne położenie pomiarowe

Jako alternatywy dla pomieszczenia wyłożonego materiałem pochłaniającym (ALSE) można użyć placu badawczego (OATS), który spełnia wymagania normy CISPR 16-1 (wydanie drugie 2002) (patrz dodatek 1 do załącznika VII).

3.3.   Otoczenie

Aby zapewnić, że nie występują zewnętrzne szumy lub sygnały o mocy wystarczającej do istotnego zafałszowania pomiaru, pomiary wykonuje się przed lub po głównym badaniu. Podczas pomiaru poziom zewnętrznych szumów lub sygnałów powinien być o co najmniej 6 dB poniżej granic interferencji podanych w pkt 6.5.2.1 załącznika I, z wyjątkiem zamierzonych transmisji wąskopasmowych otoczenia.

4.   Wymagania badawcze

4.1.   Granice dotyczą zakresu częstotliwości 30-1 000 MHz dla pomiarów przeprowadzanych w komorze o częściowym wyłożeniu materiałem pochłaniającym lub na placu badań.

4.2.   Pomiary będą wykonywane za pomocą detektora wartości średniej.

4.3.   Pomiary

Placówka techniczna przeprowadza badania w odstępach określonych w normie CISPR 12 (wydanie piąte 2002) w zakresie częstotliwości 30-1 000 MHz.

Alternatywnie, jeżeli producent dostarczy dane pomiarowe dla całego pasma częstotliwości z laboratorium badawczego zgodnego z odpowiednimi częściami normy ISO 17025 (wydanie pierwsze 1999) i uznanego przez organ zatwierdzający, placówka techniczna może podzielić zakres częstotliwości na 13 pasm częstotliwości: 30–50, 50–75, 75–100, 100–130, 130–165, 165–200, 200–250, 250–320, 320–400, 400–520, 520–660, 660–820, 820–1 000 MHz i przeprowadzić badania w 13 częstotliwościach charakteryzujących się najwyższym poziomem emisji w każdym z pasm, aby potwierdzić, że PZE spełnia wymogi niniejszego załącznika. W razie przekroczenia granicy podczas badań, podejmowane są czynności sprawdzające, aby zapewnić, że jest ono związane z PZE, a nie z promieniowaniem tła obejmującym także promieniowanie szerokopasmowe z PZE.

4.4.   Odczyty

Za odczyt dla danej częstotliwości pomiaru uznaje się maksymalny z względnych w stosunku do granicy odczytów (polaryzacja pozioma i pionowa) w każdym z 13 pasm częstotliwości.

---

ZAŁĄCZNIK IX

METODY BADANIA ODPORNOŚCI PODZESPOŁÓW ELEKTRYCZNYCH/ELEKTRONICZNYCH NA PROMIENIOWANIE ELEKTROMAGNETYCZNE

1.   Przepis ogólne

1.1.   Metody badawcze opisane w niniejszym załączniku mogą być użyte w stosunku do podzespołów elektrycznych/elektronicznych.

1.2.   Metody badawcze

1.2.1.   Podzespoły elektryczne/elektroniczne mogą spełniać wymogi jakiejkolwiek kombinacji poniżej scharakteryzowanych metod badawczych, wybranej przez producenta, pod warunkiem, że zbadany zostanie pełen zakres częstotliwości określony w pkt 3.1 niniejszego załącznika.

| — | Metoda badania w komorze pochłaniającej: zgodna z normą ISO 11452-2:2002 |
| --- | --- |

—

Metoda badania w komorze pochłaniającej: zgodna z normą ISO 11452-2:2002

| — | Metoda badania w komorze TEM: zgodna z normą ISO 11452-3:wydanie trzecie 2001 |
| --- | --- |

—

Metoda badania w komorze TEM: zgodna z normą ISO 11452-3:wydanie trzecie 2001

| — | Metoda badania z zastosowaniem dużego impulsu prądu (BCI): zgodna z normą CD ISO 11452-4:2002 |
| --- | --- |

—

Metoda badania z zastosowaniem dużego impulsu prądu (BCI): zgodna z normą CD ISO 11452-4:2002

| — | Metoda badania z zastosowaniem linii paskowej: zgodna z normą ISO 11452-5:wydanie drugie 2002 |
| --- | --- |

—

Metoda badania z zastosowaniem linii paskowej: zgodna z normą ISO 11452-5:wydanie drugie 2002

| — | Metoda badania z zastosowaniem linii paskowej: 800 mm: zgodna z punktem 4.5 niniejszego załącznika |
| --- | --- |

—

Metoda badania z zastosowaniem linii paskowej: 800 mm: zgodna z punktem 4.5 niniejszego załącznika

(zakres częstotliwości i ogólne warunki badania są zgodne z normą ISO 11452-1:2002).

2.   Stan podzespołu elektrycznego/elektronicznego w czasie badań

2.1.   Warunki badania są zgodne z normą ISO 11452-1:2002.

2.2.   Badany podzespół elektryczny/elektroniczny jest włączony i pracuje w normalnym trybie roboczym. Jest on ułożony zgodnie z opisem w niniejszym załączniku, chyba że konkretne metody badawcze wymagają innego ułożenia.

2.3.   Wszelkie urządzenia zewnętrzne niezbędne do działania badanego podzespołu elektrycznego/elektronicznego powinny być umieszczone na miejscu w fazie kalibracji. Żadne urządzenie zewnętrzne nie może znajdować się bliżej niż 1 m od punktu odniesienia w czasie kalibracji.

2.4.   Aby zapewnić uzyskanie powtarzalnych wyników, kiedy ponownie przeprowadza się badania i pomiary, urządzenie do generowania sygnału badawczego i jego układ powinny spełniać te same warunki techniczne, co urządzenie użyte w czasie każdej odpowiedniej fazy kalibracji.

2.5.   Jeżeli badany podzespół elektryczny/elektroniczny składa się z więcej niż jednej jednostki, przewody łączące powinny w idealnym przypadku stanowić zespół przewodów, jaki ma zostać zastosowany w pojeździe. Jeżeli nie jest to możliwe, odległość między elektroniczną jednostką sterowania a sztuczną siecią powinna być równa odległości określonej w normie. Wszystkie przewody okablowania powinny być zakończone w sposób jak najbardziej zgodny z rzeczywistością, najlepiej przy użyciu rzeczywistych obciążeń i wzbudników.

3.   Ogólne wymagania badawcze

3.1.   Zakres częstotliwości, czasy oddziaływania

Pomiary są wykonywane w zakresie częstotliwości 20-2 000 MHz i wielkością kroków zmiany częstotliwości zgodną z normą ISO 11452-1:2002.

Modulacja sygnału badania to:

| — | modulacja amplitudy, z modulacją 1 kHz i 80 % głębią modulacji, w zakresie częstotliwości 20-800 MHz; |
| --- | --- |

—

modulacja amplitudy, z modulacją 1 kHz i 80 % głębią modulacji, w zakresie częstotliwości 20-800 MHz;

| — | modulacja fazowa, t na 577 μs, okres 4 600 μs, w zakresie częstotliwości 800-2 000 MHz; |
| --- | --- |

—

modulacja fazowa, t na 577 μs, okres 4 600 μs, w zakresie częstotliwości 800-2 000 MHz;

jeżeli nie uzgodniono inaczej w porozumieniu pomiędzy placówką techniczną a producentem pojazdu.

Wielkość kroku zmiany częstotliwości oraz czas oddziaływania są wybierane zgodnie z normą ISO 11452-1:2001.

3.2.   Placówka techniczna przeprowadza badania w odstępach określonych w normie ISO 11452-1:2002 w zakresie częstotliwości 20-2 000 MHz.

Alternatywnie, jeżeli producent dostarczy dane pomiarowe dla całego pasma częstotliwości z laboratorium badawczego zgodnego z odpowiednimi częściami normy ISO 17025 (wydanie pierwsze 1999) i uznanego przez organ zatwierdzający, placówka techniczna może wybrać mniejszą liczbę częstotliwości w zakresie, np.: 27, 45, 65, 90, 120, 150, 190, 230, 280, 380, 450, 600, 750, 900, 1 300 i 1 800 MHz, aby potwierdzić, że PZE spełnia wymogi niniejszego załącznika.

3.3.   W razie braku akceptacji PZE podczas badań określonych w niniejszym załączniku podejmowane są czynności sprawdzające, aby zapewnić, że wynikł on z istotnych warunków badania, a nie jest wynikiem działania niekontrolowanych pól.

4.   Specyficzne wymagania badawcze

4.1.   Badanie w komorze pochłaniającej

4.1.1.   Metoda badawcza

Ta metoda badawcza umożliwia badanie układów elektrycznych/elektronicznych poprzez wystawienie PZA na promieniowanie elektromagnetyczne wytwarzane przez antenę.

4.1.2.   Metodologia badania

Warunki badania pola ustala się metodą substytucyjną, zgodną z normą ISO 11452-2:2002.

Badanie jest przeprowadzane z zastosowaniem polaryzacji pionowej.

4.2.   Badanie w komorze TEM

4.2.1.   Metoda badawcza

Komora TEM (poprzecznych fal elektromagnetycznych) wytwarza jednorodne pola pomiędzy wewnętrznym przewodnikiem (przegrodą) a obudową (płaszczyzną uziemienia).

4.2.2.   Metodologia badania

Badanie przeprowadza się zgodnie z normą ISO 11452-3:wydanie trzecie 2001.

Zależnie od badanego PZE organ badawczy wybiera metodę maksymalnego sprzężenia pola dla PZE lub dla okablowania wewnątrz komory TEM.

4.3.   Badanie z zastosowaniem dużego impulsu prądu (BCI)

4.3.1.   Metoda badawcza

Metoda polega na przeprowadzaniu badań odporności w drodze indukowania prądu bezpośrednio w okablowaniu za pomocą sondy impulsu prądu.

4.3.2.   Metodologia badania

Badanie przeprowadza się zgodnie z normą ISO DIS 11452-4:2003 na stole pomiarowym. Alternatywnie, PZE może być testowany w pojeździe, zgodnie z normą ISO 11451-4 (wydanie pierwsze 1995).

Sondę impulsu prądu umieszcza się w odległości 150 mm od badanego PZE.

Do obliczenia wzbudzonych prądów z mocy przewodzenia stosuje się metodę odniesienia.

Zakres częstotliwości metody jest ograniczony przez specyfikację sondy impulsu prądu.

4.4.   Badanie z zastosowaniem linii paskowej

4.4.1.   Metoda badawcza

Ta metoda badawcza polega na poddaniu okablowania łączącego elementy składowe w podzespole elektrycznym/elektronicznym działaniu pola elektromagnetycznego o określonym natężeniu.

4.4.2.   Metodologia badania

Badanie przeprowadza się zgodnie z normą ISO 11452-5 (wydanie drugie 2002).

4.5.   Badanie z zastosowaniem linii paskowej 800 mm

4.5.1.   Metoda badawcza

Linia paskowa składa się z dwóch równoległych płytek metalowych umieszczonych w odległości 800 mm od siebie. Badane urządzenie umieszcza się centralnie między płytkami i poddaje działaniu pola elektromagnetycznego (patrz dodatek 1 do niniejszego załącznika).

Metodą tą można badać kompletne układy elektroniczne, łącznie z czujnikami i wzbudnikami, jak również z urządzeniem sterującym i wiązką przewodów. Jest ona odpowiednia dla urządzeń, których największy wymiar jest mniejszy od jednej trzeciej odległości między płytkami.

4.5.2.   Metodologia badania

4.5.2.1.   Umieszczenie linii paskowej

Linia paskowa powinna być umieszczona w ekranowanym pomieszczeniu (aby zapobiec emisjom zewnętrznym) w odległości 2 m od ścian i wszelkich elementów metalowych, aby zapobiec odbiciom fal elektromagnetycznych. W celu stłumienia tych odbić można zastosować materiał pochłaniający częstotliwości radiowe. Linię paskową należy umieścić na nieprzewodzących podporach przynajmniej 0,4 m powyżej podłogi.

4.5.2.2.   Kalibracja linii paskowej

Sondę do pomiaru natężenia pola należy umieścić w środkowej jednej trzeciej wymiaru wzdłużnego, pionowego i poprzecznego przestrzeni między równoległymi płytkami pod nieobecność badanego układu.

Towarzyszące urządzenia pomiarowe powinny być umieszczone na zewnątrz ekranowanego pomieszczenia. Przy każdej częstotliwości badawczej do linii paskowej doprowadzony zostanie pewien poziom mocy, tak aby powstało pole elektromagnetyczne o żądanym natężeniu przy antenie. Ten poziom mocy wyjściowej lub inny parametr bezpośrednio związany z mocą wyjściową niezbędny do zdefiniowania pola będzie wykorzystany w badaniach do celów zatwierdzenia typu, chyba że w obiekcie badawczym lub urządzeniach zajdą zmiany wymagające powtórzenia tej procedury.

4.5.2.3.   Instalacja badanego podzespołu elektrycznego/elektronicznego

Główną jednostkę sterującą należy umieścić w środkowej jednej trzeciej wymiaru wzdłużnego, pionowego i poprzecznego przestrzeni między równoległymi płytkami. Powinna być ona wsparta na stojaku wykonanym z nieprzewodzącego materiału.

4.5.2.4.   Główna wiązka przewodów i przewody czujnika/wzbudnika

Główna wiązka przewodów oraz wszelkie przewody czujnika/wzbudnika powinny wychodzić pionowo z jednostki sterującej do górnej płytki (pomaga to maksymalizować sprzężenie z polem elektromagnetycznym). Następnie powinny one przechodzić wzdłuż dolnej części płytki do jednej z jej wolnych krawędzi, gdzie powinny zostać zapętlone do góry i prowadzić wzdłuż górnej części płytki, aż do podłączenia do zasilania linii paskowej. Następnie przewody powinny zostać skierowane do urządzeń towarzyszących, które powinny być umieszczone na obszarze poza wpływem pola elektromagnetycznego, np. na podłodze ekranowanego pomieszczenia w odległości 1 m wzdłużnie od linii paskowej.

Dodatek 1

Rysunek 1

Badanie metodą linii paskowej 800 mm

Image

Rysunek 2

Wymiary linii paskowej 800 mm

Image

Dodatek 2

Typowe wymiary komory TEM

Poniższa tabela pokazuje wymiary do skonstruowania komory o określonych granicach częstotliwości:

| Górna częstotliwość
  (MHz) | Współczynnik kształtu komory
  W: b | Współczynnik kształtu komory
  L/W | Przegroda płytowa b (cm) | Przegroda
  S (cm) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 200 | 1,69 | 0,66 | 56 | 70 |
| 200 | 1,00 | 1 | 60 | 50 |

Górna częstotliwość

(MHz)

Współczynnik kształtu komory

W: b

Współczynnik kształtu komory

L/W

Przegroda płytowa b (cm)

Przegroda

S (cm)

200

1,69

0,66

56

70

200

1,00

1

60

50

---

ZAŁĄCZNIK X

METODY BADANIA ODPORNOŚCI PODZESPOŁÓW ELEKTRYCZNYCH/ELEKTRONICZNYCH NA PRZEBIEGI PRZEJŚCIOWE ORAZ ICH EMISJI

1)   Przepisy ogólne

Ta metoda badawcza zapewni odporność PZE na przewodzone przebiegi przejściowe w układzie zasilania pojazdu i ograniczy przewodzone przebiegi przejściowe z PZE do układu zasilania.

2)   Odporność na zakłócenia w liniach zasilających

Impulsy testowe 1, 2a, 2b, 3a, 3b i 4 należy zastosować zgodnie z międzynarodową normą ISO 7637-2:2002 do linii zasilających oraz do innych połączeń PZE, które mogą być funkcjonalnie podłączone do linii zasilających.

3)   Emisja przewodzonych zakłóceń w liniach zasilających

Pomiary wykonywać zgodnie z międzynarodową normą ISO 7637-2:2002 w odniesieniu do linii zasilających oraz do innych połączeń PZE, które mogą być funkcjonalnie podłączone do linii zasilających.

---

II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Komisja

| 13.11.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/59 |
| --- | --- | --- | --- |

13.11.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/59

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 26 października 2004 r.

ustalająca szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 93/23/EWG w sprawie prowadzenia badań statystycznych dotyczących pogłowia i hodowli trzody chlewnej

(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 4090)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2004/760/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady nr 93/23/EWG z dnia 1 czerwca 1993 r. w sprawie prowadzenia badań statystycznych dotyczących hodowli trzody chlewnej (1), w szczególności jej art. 1 ust. 3, art. 2 ust. 2, art. 3 ust. 2, art. 6 ust. 1 i 2, art. 8 ust. 1 oraz art. 10 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzja Komisji nr 94/432/WE z dnia 30 maja 1994 r. ustalająca szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady nr 93/23/EWG w zakresie prowadzania badań statystycznych dotyczących pogłowia i hodowli trzody chlewnej (2) była kilkakrotnie zmieniana. |
| --- | --- |

(1)

Decyzja Komisji nr 94/432/WE z dnia 30 maja 1994 r. ustalająca szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady nr 93/23/EWG w zakresie prowadzania badań statystycznych dotyczących pogłowia i hodowli trzody chlewnej (2) była kilkakrotnie zmieniana.

| (2) | W celu wykonania badań będących przedmiotem dyrektywy 93/23/EWG konieczne jest posiadanie precyzyjnych definicji. W związku z tym należy określić gospodarstwa rolne wchodzące w zakres badań oraz określić klasy wielkości stad, a także wskazać regiony, w oparciu o które Państwa Członkowskie opracowują wyniki badań statystycznych prowadzonych w regularnych odstępach. Dla celów prowadzenia statystyk uboju konieczne jest przyjęcie jednej definicji wagi tusz. |
| --- | --- |

(2)

W celu wykonania badań będących przedmiotem dyrektywy 93/23/EWG konieczne jest posiadanie precyzyjnych definicji. W związku z tym należy określić gospodarstwa rolne wchodzące w zakres badań oraz określić klasy wielkości stad, a także wskazać regiony, w oparciu o które Państwa Członkowskie opracowują wyniki badań statystycznych prowadzonych w regularnych odstępach. Dla celów prowadzenia statystyk uboju konieczne jest przyjęcie jednej definicji wagi tusz.

| (3) | Według dyrektywy nr 93/23/EWG Państwa Członkowskie, na swój wniosek, mogą zostać uprawnione do prowadzenia kwietniowych i sierpniowych badań statystycznych w wybranych regionach, pod warunkiem że obejmują one co najmniej 70 % pogłowia trzody chlewnej. Państwa Członkowskie, których pogłowie trzody chlewnej stanowi jedynie niewielki procent całego pogłowia we Wspólnocie mogą zostać uprawnione do przeprowadzania badania raz w roku, czyli w kwietniu, w maju/czerwcu lub w listopadzie/grudniu lub też dokonać regionalnego podziału ostatecznych wyników badań kwietniowych lub majowo-czerwcowych. Ponadto Państwa Członkowskie mogą, na swój wniosek, zostać uprawnione do przeprowadzania podziału według klas wielkości stad w odniesieniu do wyników badania z określonego miesiąca w roku. |
| --- | --- |

(3)

Według dyrektywy nr 93/23/EWG Państwa Członkowskie, na swój wniosek, mogą zostać uprawnione do prowadzenia kwietniowych i sierpniowych badań statystycznych w wybranych regionach, pod warunkiem że obejmują one co najmniej 70 % pogłowia trzody chlewnej. Państwa Członkowskie, których pogłowie trzody chlewnej stanowi jedynie niewielki procent całego pogłowia we Wspólnocie mogą zostać uprawnione do przeprowadzania badania raz w roku, czyli w kwietniu, w maju/czerwcu lub w listopadzie/grudniu lub też dokonać regionalnego podziału ostatecznych wyników badań kwietniowych lub majowo-czerwcowych. Ponadto Państwa Członkowskie mogą, na swój wniosek, zostać uprawnione do przeprowadzania podziału według klas wielkości stad w odniesieniu do wyników badania z określonego miesiąca w roku.

| (4) | Państwa Członkowskie złożyły wnioski dotyczące poszczególnych możliwości uzyskania derogacji. |
| --- | --- |

(4)

Państwa Członkowskie złożyły wnioski dotyczące poszczególnych możliwości uzyskania derogacji.

| (5) | W wyniku przystąpienia Czech, Cypru, Estonii, Litwy, Łotwy, Malty, Polski, Słowacji, Słowenii i Węgier należy dostosować rozwiązania techniczne i rozszerzyć niektóre z ww. derogacji na nowe Państwa Członkowskie. |
| --- | --- |

(5)

W wyniku przystąpienia Czech, Cypru, Estonii, Litwy, Łotwy, Malty, Polski, Słowacji, Słowenii i Węgier należy dostosować rozwiązania techniczne i rozszerzyć niektóre z ww. derogacji na nowe Państwa Członkowskie.

| (6) | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (3) (WE) nr 1059/2003 ustala wspólną klasyfikację jednostek terytorialnych dla celów statystycznych (NUTS) dotyczącą Państw Członkowskich. W konsekwencji wcześniej ustalone poziomy regionalne należy zastąpić nową nomenklaturą (NUTS). |
| --- | --- |

(6)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (3) (WE) nr 1059/2003 ustala wspólną klasyfikację jednostek terytorialnych dla celów statystycznych (NUTS) dotyczącą Państw Członkowskich. W konsekwencji wcześniej ustalone poziomy regionalne należy zastąpić nową nomenklaturą (NUTS).

| (7) | W konsekwencji należy uchylić decyzję nr 94/432/WE. |
| --- | --- |

(7)

W konsekwencji należy uchylić decyzję nr 94/432/WE.

| (8) | Niniejsza decyzja jest zgodna z opinią Stałego Komitetu ds. Statystyk Rolniczych, |
| --- | --- |

(8)

Niniejsza decyzja jest zgodna z opinią Stałego Komitetu ds. Statystyk Rolniczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Dla celów art. 2 ust. 2 dyrektywy 93/23/EWG „gospodarstwo rolne“ oznacza każdą jednostkę techniczn oraz ekonomiczną, znajdującą się pod jednym zarządem i wytwarzającą produkty rolne.

2.   Badania określone w art. 1 ust. 1 dyrektywy 93/23/EWG obejmują:

| a) | gospodarstwa rolne o powierzchni użytków rolnych 1 ha lub więcej; |
| --- | --- |

a)

gospodarstwa rolne o powierzchni użytków rolnych 1 ha lub więcej;

| b) | gospodarstwa rolne o powierzchni użytków rolnych poniżej 1 ha, jeśli ich produkcja jest w pewnym zakresie przeznaczona na sprzedaż, lub jeśli ich jednostka produkcyjna przekracza pewne progi naturalne. |
| --- | --- |

b)

gospodarstwa rolne o powierzchni użytków rolnych poniżej 1 ha, jeśli ich produkcja jest w pewnym zakresie przeznaczona na sprzedaż, lub jeśli ich jednostka produkcyjna przekracza pewne progi naturalne.

3.   Państwa Członkowskie, które pragną stosować inne progi dla badań statystycznych, dokonują ustalenia tych progów w taki sposób, aby z badań zostały wykluczone tylko najmniejsze gospodarstwa, których łączny udział stanowił co najwyżej 1 % ogólnego standardowego marginesu brutto, w rozumieniu decyzji Komisji 85/377/EWG (4), danego Państwa Członkowskiego.

Artykuł 2

W odniesieniu do podziałów terytorialnych, o których mowa w art. 6 ust. 1 dyrektywy 93/23/EWG, Państwa Członkowskie stosują wspólną klasyfikację jednostek terytorialnych do celów statystycznych (NUTS) określoną w załączniku I. Państwa Członkowskie są zwolnione z ustalania wyników dla regionów, których pogłowie trzody chlewnej jest mniejsze niż 1 % krajowego pogłowia trzody chlewnej.

Artykuł 3

Klasy wielkości stad, o których mowa w art. 8 ust. 1 dyrektywy 93/23/EWG, przedstawiono w załączniku II do niniejszej decyzji.

Artykuł 4

Waga tuszy, o której mowa w art. 10 ust. 1 dyrektywy 93/23/EWG, oznacza masę zimną poubojową, po zdjęciu skóry, upuszczeniu krwi, wypatroszeniu oraz po usunięciu wnętrzności i odcięciu języka, szczeciny, kopyt, zewnętrznych narządów płciowych, luźnego tłuszczu, nerek i przepony.

Artykuł 5

1.   Lista Państw Członkowskich uprawnionych do przeprowadzania badań kwietniowych i sierpniowych lub majowo-czerwcowych we wskazanych regionach, pod warunkiem, że badania obejmują co najmniej 70 % pogłowia świń, znajduje się w załączniku III lit. a) do niniejszej decyzji.

2.   Lista Państw Członkowskich uprawnionych do przeprowadzania badań raz w roku, czyli w kwietniu, w maju/czerwcu, w sierpniu lub w listopadzie/grudniu znajduje się w załączniku III lit. b) do niniejszej decyzji.

3.   Lista Państw Członkowskich uprawnionych do przeprowadzenia regionalnego podziału ostatecznych wyników z badań kwietniowych, majowo-czerwcowych znajduje się w załączniku III lit. c) do niniejszej decyzji.

4.   Lista Państw Członkowskich uprawnionych do przeprowadzania podziału według klas wielkości stad w odniesieniu do wyników badania z określonego miesiąca w roku znajduje się w załączniku III lit. d) do niniejszej decyzji.

Artykuł 6

Decyzja 94/432/WE traci moc. Odniesienia zawarte w uchylonej decyzji stosują się również do niniejszej decyzji.

Artykuł 7

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 października 2004 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 149 z 21.6.1993, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1882/2003 (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

1

(2)  Dz.U. 179 z 13.7.1994, str. 22. Decyzja ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 2003 r.

2

(3)  Dz.U. L 154 z 21.6.2003, str. 1.

3

(4)  Dz.U. L 220 z 17.8.1985, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją Komisji 2003/369/WE (Dz.U. L 127 z 23.5.2003, str. 48).

4

---

ZAŁĄCZNIK I

PODZIAŁY TERYTORIALNE

| Belgia | NUTS 2 |
| --- | --- |
| Czechy | NUTS 2 |
| Dania | — |
| Niemcy | NUTS 1 |
| Estonia | NUTS 2 |
| Grecja | NUTS 2 |
| Hiszpania | NUTS 2 |
| Francja | NUTS 2 |
| Irlandia | NUTS 2 |
| Włochy | NUTS 2 |
| Cypr | — |
| Łotwa | NUTS 2 |
| Litwa | NUTS 2 |
| Luksemburg | — |
| Węgry | NUTS 2 |
| Malta | NUTS 2 |
| Holandia | NUTS 2 |
| Austria | NUTS 2 |
| Polska | NUTS 2 |
| Portugalia | NUTS 2 |
| Słowenia | NUTS 2 |
| Słowacja | NUTS 2 |
| Finlandia | NUTS 2 |
| Szwecja | NUTS 2 |
| Wielka Brytania | NUTS 1 |

Belgia

NUTS 2

Czechy

NUTS 2

Dania

—

Niemcy

NUTS 1

Estonia

NUTS 2

Grecja

NUTS 2

Hiszpania

NUTS 2

Francja

NUTS 2

Irlandia

NUTS 2

Włochy

NUTS 2

Cypr

—

Łotwa

NUTS 2

Litwa

NUTS 2

Luksemburg

—

Węgry

NUTS 2

Malta

NUTS 2

Holandia

NUTS 2

Austria

NUTS 2

Polska

NUTS 2

Portugalia

NUTS 2

Słowenia

NUTS 2

Słowacja

NUTS 2

Finlandia

NUTS 2

Szwecja

NUTS 2

Wielka Brytania

NUTS 1

---

ZAŁĄCZNIK II

KLASY WIELKOŚCI POSIADANYCH STAD TRZODY CHLEWNEJ

| Kategorie | Liczba świń na hodowcę | Liczba hodowców | Liczba zwierząt | Liczba loch >= 50 kg/Hodowcę | Liczba hodowców | Liczba zwierząt | Liczba tuczników ≥ 50 kg na hodowcę | Liczba hodowców | Liczba zwierząt |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| I | 1–2 (1) | | | 1–2 (1) | | | 1–2 (1) | | |
| II | 3–9 (1) | | | 3–4 (1) | | | 3–9 (1) | | |
| III | 1–9 | | | 5–9 (1) | | | 1–9 | | |
| IV | 10–49 | | | 1–9 | | | 10–49 | | |
| V | 50–99 | | | 10–19 | | | 50–99 | | |
| VI | 100–199 | | | 20–49 | | | 100–199 | | |
| VII | 200–399 | | | 50–99 | | | 200–399 | | |
| VIII | 400–999 | | | 100– | | | 400–999 | | |
| IX | 1 000 | | | 100–199 (2) | | | 1 000 | | |
| X | 1 000–1 999 (2) | | | 200–499 (2) | | | 1 000–1 999 (2) | | |
| XII | 2 000–4 999 (2) | | | 500– (2) | | | 2 000– (2) | | |
| XIII | 5 000 (2) | | | | | | 2 000–4 999 (3)
   (2) | | |
| XIV | | | | | | | 5 000 (3)
   (2) | | |
| | Razem | | | Razem | | | Razem | | |

Kategorie

Liczba świń na hodowcę

Liczba hodowców

Liczba zwierząt

Liczba loch >= 50 kg/Hodowcę

Liczba hodowców

Liczba zwierząt

Liczba tuczników ≥ 50 kg na hodowcę

Liczba hodowców

Liczba zwierząt

I

1–2 (1)

1–2 (1)

1–2 (1)

II

3–9 (1)

3–4 (1)

3–9 (1)

III

1–9

5–9 (1)

1–9

IV

10–49

1–9

10–49

V

50–99

10–19

50–99

VI

100–199

20–49

100–199

VII

200–399

50–99

200–399

VIII

400–999

100–

400–999

IX

1 000

100–199 (2)

1 000

X

1 000–1 999 (2)

200–499 (2)

1 000–1 999 (2)

XII

2 000–4 999 (2)

500– (2)

2 000– (2)

XIII

5 000 (2)

2 000–4 999 (3)
   (2)

XIV

5 000 (3)
   (2)

Razem

Razem

Razem

---

(1)  Podział fakultatywny dla BE, CZ, DK, MT, NL, SE, SK.

(2)  Podział fakultatywny dla CZ, EL, LT, LU, MT, PT, SE, SL, SK.

(3)  Podział fakultatywny dla FR, PL.

---

ZAŁĄCZNIK III

| a) | Państwa Członkowskie uprawnione do prowadzenia badań kwietniowych i sierpniowych lub majowo-czerwcowych we wskazanych regionach, pod warunkiem że badania obejmują co najmniej 70 % pogłowia trzody chlewnej | Francja |
| --- | --- | --- |

a)

Państwa Członkowskie uprawnione do prowadzenia badań kwietniowych i sierpniowych lub majowo-czerwcowych we wskazanych regionach, pod warunkiem że badania obejmują co najmniej 70 % pogłowia trzody chlewnej

Francja

| | Włochy |
| --- | --- |

Włochy

| b) | Państwa Członkowskie uprawnione do prowadzenia badań raz w roku, czyli w kwietniu, w maju/czerwcu, w sierpniu lub w listopadzie/grudniu | Cypr |
| --- | --- | --- |

b)

Państwa Członkowskie uprawnione do prowadzenia badań raz w roku, czyli w kwietniu, w maju/czerwcu, w sierpniu lub w listopadzie/grudniu

Cypr

| | Estonia |
| --- | --- |

Estonia

| | Grecja |
| --- | --- |

Grecja

| | Finlandia |
| --- | --- |

Finlandia

| | Irlandia |
| --- | --- |

Irlandia

| | Łotwa |
| --- | --- |

Łotwa

| | Litwa |
| --- | --- |

Litwa

| | Luksemburg |
| --- | --- |

Luksemburg

| | Malta |
| --- | --- |

Malta

| | Portugalia |
| --- | --- |

Portugalia

| | Słowacja |
| --- | --- |

Słowacja

| | Słowenia |
| --- | --- |

Słowenia

| | Szwecja |
| --- | --- |

Szwecja

| c) | Państwa Członkowskie uprawnione do prowadzenia regionalnego podziału ostatecznych wyników z badań kwietniowych, majowo-czerwcowych







  Kwiecień | Maj/czerwiec |
| --- | --- | --- |
| Holandia | Niemcy
  Belgia |

c)

Państwa Członkowskie uprawnione do prowadzenia regionalnego podziału ostatecznych wyników z badań kwietniowych, majowo-czerwcowych

Kwiecień

Maj/czerwiec

Holandia

Niemcy

Belgia

| d) | Państwa Członkowskie uprawnione do prowadzenia podziału według klas wielkości stad w odniesieniu do wyników badania z określonego miesiąca w roku | Belgia, maj |
| --- | --- | --- |

d)

Państwa Członkowskie uprawnione do prowadzenia podziału według klas wielkości stad w odniesieniu do wyników badania z określonego miesiąca w roku

Belgia, maj

| | Dania, maj |
| --- | --- |

Dania, maj

| | Niemcy, maj |
| --- | --- |

Niemcy, maj

| | Holandia, kwiecień |
| --- | --- |

Holandia, kwiecień

| | Polska, sierpień |
| --- | --- |

Polska, sierpień

| | Szwecja, czerwiec |
| --- | --- |

Szwecja, czerwiec

---

| 13.11.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/64 |
| --- | --- | --- | --- |

13.11.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/64

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 26 października 2004 r.

ustanawiająca przepisy wykonawcze do dyrektywy Rady 93/24/EWG w sprawie badań statystycznych dotyczących pogłowia i produkcji w sektorze bydła

(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 4091)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2004/761/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 93/24/EWG z dnia 1 czerwca 1993 r. w sprawie prowadzenia badań statystycznych dotyczących hodowli bydła (1), w szczególności jej art. 1 ust. 2 i 3, art. 2 ust. 2, art. 3 ust. 2, art. 6, art. 8 ust. 1 i 2, art. 10 ust. 3 i art. 12 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzja Komisji 94/433/WE z dnia 30 maja 1994 r. ustanawiająca szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 93/24/EWG w zakresie prowadzenia badań statystycznych dotyczących pogłowia i hodowli bydła (2) została kilkakrotnie zmieniona. |
| --- | --- |

(1)

Decyzja Komisji 94/433/WE z dnia 30 maja 1994 r. ustanawiająca szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 93/24/EWG w zakresie prowadzenia badań statystycznych dotyczących pogłowia i hodowli bydła (2) została kilkakrotnie zmieniona.

| (2) | W celu realizacji badań, o których mowa w dyrektywie 93/24/EWG, należy dysponować precyzyjnymi definicjami. W związku z powyższym istnieje konieczność ustalenia, które gospodarstwa rolne wchodzą w zakres badań. Poza tym należy precyzyjnie zdefiniować różne kategorie w celu dystrybucji wyników badań, jak i klasy wielkości pogłowia oraz podziały terytorialne, na podstawie których Państwa Członkowskie kompilują wyniki badań statystycznych, które przeprowadzają w regularnych odstępach czasowych. W celu opracowania statystyk w sprawie uboju należy dysponować wspólną definicją wagi tuszy. |
| --- | --- |

(2)

W celu realizacji badań, o których mowa w dyrektywie 93/24/EWG, należy dysponować precyzyjnymi definicjami. W związku z powyższym istnieje konieczność ustalenia, które gospodarstwa rolne wchodzą w zakres badań. Poza tym należy precyzyjnie zdefiniować różne kategorie w celu dystrybucji wyników badań, jak i klasy wielkości pogłowia oraz podziały terytorialne, na podstawie których Państwa Członkowskie kompilują wyniki badań statystycznych, które przeprowadzają w regularnych odstępach czasowych. W celu opracowania statystyk w sprawie uboju należy dysponować wspólną definicją wagi tuszy.

| (3) | Zgodnie z dyrektywą 93/24/EWG Państwa Członkowskie mogą, na własny wniosek, uzyskać pozwolenie na przeprowadzanie badań w miesiącach maj/czerwiec lub listopad/grudzień, w wybranych regionach, pod warunkiem że badania te dotyczyć będą co najmniej 70 % pogłowia bydła. Państwa Członkowskie, w których pogłowie bydła stanowi tylko nieznaczny procent pogłowia całkowitego Wspólnoty, mogą, na własny wniosek, uzyskać pozwolenie na całkowitą rezygnację z badań w maju/czerwcu lub listopadzie/grudniu lub dokonać dystrybucji regionalnej dla uzyskania ostatecznych wyników badań maj/czerwiec. Wreszcie Państwa Członkowskie mogą, na swój wniosek, uzyskać pozwolenie na dokonywanie dystrybucji zalecanej według klasy wielkości pogłowia dla wyników badań maj/czerwiec. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z dyrektywą 93/24/EWG Państwa Członkowskie mogą, na własny wniosek, uzyskać pozwolenie na przeprowadzanie badań w miesiącach maj/czerwiec lub listopad/grudzień, w wybranych regionach, pod warunkiem że badania te dotyczyć będą co najmniej 70 % pogłowia bydła. Państwa Członkowskie, w których pogłowie bydła stanowi tylko nieznaczny procent pogłowia całkowitego Wspólnoty, mogą, na własny wniosek, uzyskać pozwolenie na całkowitą rezygnację z badań w maju/czerwcu lub listopadzie/grudniu lub dokonać dystrybucji regionalnej dla uzyskania ostatecznych wyników badań maj/czerwiec. Wreszcie Państwa Członkowskie mogą, na swój wniosek, uzyskać pozwolenie na dokonywanie dystrybucji zalecanej według klasy wielkości pogłowia dla wyników badań maj/czerwiec.

| (4) | Wnioski dotyczące różnych możliwości odstępstw zostały przedłożone przez Państwa Członkowskie. |
| --- | --- |

(4)

Wnioski dotyczące różnych możliwości odstępstw zostały przedłożone przez Państwa Członkowskie.

| (5) | W wyniku przystąpienia do Wspólnoty Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji istnieje potrzeba dokonania pewnych przystosowań technicznych i rozciągnięcia niektórych odstępstw na nowe Państwa Członkowskie. |
| --- | --- |

(5)

W wyniku przystąpienia do Wspólnoty Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji istnieje potrzeba dokonania pewnych przystosowań technicznych i rozciągnięcia niektórych odstępstw na nowe Państwa Członkowskie.

| (6) | Rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) ustanawia wspólną nomenklaturę statystycznych jednostek terytorialnych (NUTS) dla Państw Członkowskich; w związku z powyższym istnieje potrzeba zastąpienia poziomów regionalnych, określonych uprzednio, nową nomenklaturą NUTS. |
| --- | --- |

(6)

Rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) ustanawia wspólną nomenklaturę statystycznych jednostek terytorialnych (NUTS) dla Państw Członkowskich; w związku z powyższym istnieje potrzeba zastąpienia poziomów regionalnych, określonych uprzednio, nową nomenklaturą NUTS.

| (7) | W związku z powyższym należy uchylić decyzję nr 94/433/WE. |
| --- | --- |

(7)

W związku z powyższym należy uchylić decyzję nr 94/433/WE.

| (8) | Niniejsza decyzja jest zgodna z opinią Stałego Komitetu ds. Statystyki Rolnictwa, |
| --- | --- |

(8)

Niniejsza decyzja jest zgodna z opinią Stałego Komitetu ds. Statystyki Rolnictwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Gospodarstwo rolne, w rozumieniu art. 2 ust. 2 dyrektywy 93/24/EWG, jest jednostką techniczno-gospodarczą, podlegającą jednemu zarządowi i wytwarzającą produkty rolne.

2.   Badania, o których mowa w art. 1 ust. 1 dyrektywy 93/24/EWG, dotyczą:

| a) | gospodarstw rolnych, w których zagospodarowana powierzchnia rolna jest równa jednemu hektarowi lub przekracza jeden hektar; |
| --- | --- |

a)

gospodarstw rolnych, w których zagospodarowana powierzchnia rolna jest równa jednemu hektarowi lub przekracza jeden hektar;

| b) | gospodarstw rolnych, w których zagospodarowana powierzchnia rolna nie przekracza jednego hektara, jeśli produkują one w pewnym stopniu na sprzedaż lub jeśli ich jednostka produkcyjna przekracza pewne progi fizyczne. |
| --- | --- |

b)

gospodarstw rolnych, w których zagospodarowana powierzchnia rolna nie przekracza jednego hektara, jeśli produkują one w pewnym stopniu na sprzedaż lub jeśli ich jednostka produkcyjna przekracza pewne progi fizyczne.

3.   Państwa Członkowskie, które do swoich badań pragną stosować inny próg, zobowiązują się ustalić ten próg w taki sposób, aby wykluczyć wyłącznie najmniejsze gospodarstwa, których wkład do standardowej marży brutto – w rozumieniu decyzji Komisji 85/377/EWG (4) – zainteresowanego Państwa Członkowskiego wynosi ogółem najwyżej 1 %.

Artykuł 2

Definicje kategorii bydła, o których mowa w art. 3 ust. 1, art. 10 ust. 2 i art. 12 ust. 2 dyrektywy 93/24/EWG, znajdują się w załączniku I do niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Jeśli chodzi o jednostki terytorialne, o których mowa w art. 6 ust. 1 dyrektywy 93/24/EWG, Państwa Członkowskie respektują poziom nomenklatury wspólnej terytorialnych jednostek statystycznych (NUTS), określony w załączniku II do niniejszej decyzji. Są zwolnione z opracowywania wyników dla regionów, w których pogłowie bydła nie przekracza 1 % ogólnokrajowego pogłowia bydła.

Artykuł 4

Klasy wielkości pogłowia, o których mowa w art. 8 ust. 1 dyrektywy 93/24/EWG, znajdują się w załączniku III do niniejszej decyzji.

Artykuł 5

Waga tuszy, o której mowa w art. 10 ust. 1 dyrektywy 93/24/EWG, jest wagą schłodzonej tuszy zwierzęcia rzeźnego po zdjęciu skóry, upuszczeniu krwi, usunięciu wnętrzności i obcięciu organów genitalnych zewnętrznych, krańców członków na poziomie pęciny i kości stępu, głowy, ogona, nerek i tłuszczów okołonerkowych, jak również wymion.

Artykuł 6

1.   Lista Państw Członkowskich mających pozwolenie na przeprowadzanie badań w miesiącach maj/czerwiec lub listopad/grudzień w wybranych regionach, z zastrzeżeniem, aby te badania dotyczyły co najmniej 70 % pogłowia bydła, znajduje się w załączniku IV lit. a) do niniejszej decyzji.

2.   Lista Państw Członkowskich mających pozwolenie na przeprowadzanie badań wyłącznie w listopadzie/grudniu znajduje się w załączniku IV lit. b) do niniejszej decyzji.

3.   Lista Państw Członkowskich mających pozwolenie na dokonywanie dystrybucji regionalnej dla ostatecznych wyników badań maj/czerwiec znajduje się w załączniku IV lit. c) do niniejszej decyzji.

4.   Lista Państw Członkowskich mających pozwolenie na dokonywanie dystrybucji zalecanej według klasy liczebności pogłowia dla wyników badań maj/czerwiec znajduje się w załączniku IV lit. d) do niniejszej decyzji.

Artykuł 7

Uchyla się decyzję 94/433/WE.

Odniesienia do decyzji uchylonej rozumie się jako odniesienia formułowane do niniejszej decyzji.

Artykuł 8

Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 października 2004 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 149 z 21.6.1993, str. 5. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

1

(2)  Dz.U. L 179 z 13.7.1994, str. 27. Decyzja ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 2003 r.

2

(3)  Dz.U. L 154 z 21.6.2003, str. 1.

3

(4)  Dz.U. L 220 z 17.8.1985, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją Komisji 2003/369/WE (Dz.U. L 127 z 23.5.2003, str. 48).

4

---

ZAŁĄCZNIK I

DEFINICJA KATEGORII

| | Artykuł 3 ust. 1 dyrektywy 93/24/EWG | Artykuł 10 ust. 2 i art. 12 ust. 2 dyrektywy 93/24/EWG |
| --- | --- | --- |
| Cielęta | A.a) | Bydło poniżej 1 roku życia, przeznaczone do uboju jako cielęta.
  Definicja cieląt znajduje się pod literą A w następnej kolumnie. |

Artykuł 3 ust. 1 dyrektywy 93/24/EWG

Artykuł 10 ust. 2 i art. 12 ust. 2 dyrektywy 93/24/EWG

Cielęta

A.a)

Bydło poniżej 1 roku życia, przeznaczone do uboju jako cielęta.

Definicja cieląt znajduje się pod literą A w następnej kolumnie.

| A. | Cielęta
  Zwierzęta domowe z gatunku bydła, mające żywą wagę niższą lub równą 300 kg, nieposiadające jeszcze stałych zębów. |
| --- | --- |

A.

Cielęta

Zwierzęta domowe z gatunku bydła, mające żywą wagę niższą lub równą 300 kg, nieposiadające jeszcze stałych zębów.

Byki

| D. | Byki
  Samce bydła, niekastrowane, niewchodzące w zakres A. |
| --- | --- |

D.

Byki

Samce bydła, niekastrowane, niewchodzące w zakres A.

Woły

| E. | Woły
  Samce bydła, kastrowane, niewchodzące w zakres A. |
| --- | --- |

E.

Woły

Samce bydła, kastrowane, niewchodzące w zakres A.

Jałówki

| C.b) | ba)
  Samice bydła mające dwa lata lub więcej, które jeszcze się nie wycieliły. |
| --- | --- |

C.b)

ba)

Samice bydła mające dwa lata lub więcej, które jeszcze się nie wycieliły.

| B. | Jałówki
  Samice bydła, które jeszcze się nie wycieliły, niewchodzące w zakres A. |
| --- | --- |

B.

Jałówki

Samice bydła, które jeszcze się nie wycieliły, niewchodzące w zakres A.

Jałówki rzeźne

| C.b) | ba) 1)
  Jałówki hodowane w celu produkcji mięsa. |
| --- | --- |

C.b)

ba) 1)

Jałówki hodowane w celu produkcji mięsa.

Pozostałe jałówki

| C.b) | ba) 2)
  Jałówki hodowane dla celów reprodukcji i przeznaczone do wymiany krów mlecznych lub innych. |
| --- | --- |

C.b)

ba) 2)

Jałówki hodowane dla celów reprodukcji i przeznaczone do wymiany krów mlecznych lub innych.

Krowy

| C.b) | bb)
  Samice bydła, które już się wycieliły (w tym, jeśli zachodzi potrzeba, takie, które mają mniej niż dwa lata). |
| --- | --- |

C.b)

bb)

Samice bydła, które już się wycieliły (w tym, jeśli zachodzi potrzeba, takie, które mają mniej niż dwa lata).

| C. | Krowy
  Samice bydła, które już się wycieliły. |
| --- | --- |

C.

Krowy

Samice bydła, które już się wycieliły.

Krowy mleczne

| C.b) | bb) 1)
  Krowy, które są wyłącznie lub głównie hodowane dla produkcji mleka, przeznaczonego do spożycia przez człowieka i/lub do przetwórstwa produktów mlecznych, w tym krowy rzeźne (bez względu na to, czy są tuczone czy nie między ich ostatnią laktacją i ubojem). |
| --- | --- |

C.b)

bb) 1)

Krowy, które są wyłącznie lub głównie hodowane dla produkcji mleka, przeznaczonego do spożycia przez człowieka i/lub do przetwórstwa produktów mlecznych, w tym krowy rzeźne (bez względu na to, czy są tuczone czy nie między ich ostatnią laktacją i ubojem).

Pozostałe krowy

| C.b) | bb) 2)
  Krowy inne niż mleczne, w tym, jeśli zachodzi potrzeba, krowy robocze. |
| --- | --- |

C.b)

bb) 2)

Krowy inne niż mleczne, w tym, jeśli zachodzi potrzeba, krowy robocze.

---

ZAŁĄCZNIK II

JEDNOSTKI TERYTORIALNE

| Belgia | NUTS 2 |
| --- | --- |
| Republika Czeska | NUTS 2 |
| Dania | — |
| Niemcy | NUTS 1 |
| Estonia | NUTS 2 |
| Grecja | NUTS 2 |
| Hiszpania | NUTS 2 |
| Francja | NUTS 2 |
| Irlandia | NUTS 2 |
| Włochy | NUTS 2 |
| Cypr | — |
| Łotwa | NUTS 3 |
| Litwa | NUTS 2 |
| Luksemburg | — |
| Węgry | NUTS 2 |
| Malta | NUTS 3 |
| Holandia | NUTS 2 |
| Austria | NUTS 2 |
| Polska | NUTS 2 |
| Portugalia | NUTS 2 |
| Słowenia | NUTS 2 |
| Słowacja | NUTS 2 |
| Finlandia | NUTS 2 |
| Szwecja | NUTS 2 |
| Zjednoczone Królestwo | NUTS 1 |

Belgia

NUTS 2

Republika Czeska

NUTS 2

Dania

—

Niemcy

NUTS 1

Estonia

NUTS 2

Grecja

NUTS 2

Hiszpania

NUTS 2

Francja

NUTS 2

Irlandia

NUTS 2

Włochy

NUTS 2

Cypr

—

Łotwa

NUTS 3

Litwa

NUTS 2

Luksemburg

—

Węgry

NUTS 2

Malta

NUTS 3

Holandia

NUTS 2

Austria

NUTS 2

Polska

NUTS 2

Portugalia

NUTS 2

Słowenia

NUTS 2

Słowacja

NUTS 2

Finlandia

NUTS 2

Szwecja

NUTS 2

Zjednoczone Królestwo

NUTS 1

---

ZAŁĄCZNIK III

KATEGORIE LICZEBNOŚCI HODOWANEGO POGŁOWIA

| Kategorie | Liczba sztuk bydła/Posiadacz | Posiadacze Liczba | Zwierzęta Liczba | Liczba krów mlecznych/Posiadacz | Posiadacze Liczba | Zwierzęta Liczba | Liczba pozostałych krów/Posiadacz | Posiadacze Liczba | Zwierzęta Liczba |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| I | 1–2 (1) | | | 1–2 (1) | | | 1–2 (1) | | |
| II | 3–9 (1) | | | 3–9 (1) | | | 3–9 (1) | | |
| III | 1–9 | | | 1–9 | | | 1–9 | | |
| IV | 10–19 | | | 10–19 | | | 10–19 | | |
| V | 20–29 | | | 20–29 | | | 20–29 | | |
| VI | 30–49 | | | 30–49 | | | 30–49 | | |
| VII | 50–99 | | | 50–99 | | | 50–99 | | |
| VIII | 100– (4) | | | 100– (4) | | | 100– (4) | | |
| IX | 100–199 (2) | | | 100–199 (3) | | | 100–199 (3) | | |
| X | 200–299 (2) | | | 200–299 (3) | | | 200–299 (3) | | |
| XI | 300–499 (2) | | | 300– (3) | | | 300– (3) | | |
| XII | 500– (2) | | | | | | | | |
| | Total | | | Total | | | Total | | |

Kategorie

Liczba sztuk bydła/Posiadacz

Posiadacze Liczba

Zwierzęta Liczba

Liczba krów mlecznych/Posiadacz

Posiadacze Liczba

Zwierzęta Liczba

Liczba pozostałych krów/Posiadacz

Posiadacze Liczba

Zwierzęta Liczba

I

1–2 (1)

1–2 (1)

1–2 (1)

II

3–9 (1)

3–9 (1)

3–9 (1)

III

1–9

1–9

1–9

IV

10–19

10–19

10–19

V

20–29

20–29

20–29

VI

30–49

30–49

30–49

VII

50–99

50–99

50–99

VIII

100– (4)

100– (4)

100– (4)

IX

100–199 (2)

100–199 (3)

100–199 (3)

X

200–299 (2)

200–299 (3)

200–299 (3)

XI

300–499 (2)

300– (3)

300– (3)

XII

500– (2)

Total

Total

Total

---

(1)  Dystrybucja fakultatywna BE, CZ, DK, NL, SE, SK.

(2)  Dystrybucja fakultatywna CZ, GR, LT, LU, PL, PT, SE, SI, SK.

(3)  Dystrybucja fakultatywna CZ, GR, FR, LT, LU, PL, PT, SE, SI, SK.

(4)  Dystrybucja fakultatywna MT.

---

ZAŁĄCZNIK IV

a)   Państwa Członkowskie mające pozwolenie na przeprowadzanie badań w miesiącach maj/czerwiec lub listopad/grudzień w wybranych regionach, z zastrzeżeniem, aby te badania dotyczyły co najmniej 70 % pogłowia bydła

| | Francja |
| --- | --- |

Francja

| | Włochy |
| --- | --- |

Włochy

b)   Państwa Członkowskie mające pozwolenie na przeprowadzanie badań w listopadzie/grudniu

| | Portugalia |
| --- | --- |

Portugalia

| | Grecja |
| --- | --- |

Grecja

| | Cypr |
| --- | --- |

Cypr

| | Estonia |
| --- | --- |

Estonia

| | Węgry |
| --- | --- |

Węgry

| | Łotwa |
| --- | --- |

Łotwa

| | Litwa |
| --- | --- |

Litwa

| | Malta |
| --- | --- |

Malta

| | Słowacja |
| --- | --- |

Słowacja

| | Słowenia |
| --- | --- |

Słowenia

c)   Państwa Członkowskie mające pozwolenie na dokonanie dystrybucji regionalnej dla ostatecznych wyników badań maj/czerwiec

| | Belgia |
| --- | --- |

Belgia

| | Niemcy |
| --- | --- |

Niemcy

| | Holandia |
| --- | --- |

Holandia

| | Szwecja |
| --- | --- |

Szwecja

d)   Państwa Członkowskie mające pozwolenie na dokonywanie dystrybucji zalecanej według kategorii liczebności pogłowia dla wyników badań maj/czerwiec

| | Belgia |
| --- | --- |

Belgia

| | Dania |
| --- | --- |

Dania

| | Niemcy |
| --- | --- |

Niemcy

| | Holandia |
| --- | --- |

Holandia

| | Polska |
| --- | --- |

Polska

| | Szwecja |
| --- | --- |

Szwecja

---

| 13.11.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/70 |
| --- | --- | --- | --- |

13.11.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/70

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 12 listopada 2004 r.

zmieniająca decyzję 2003/828/WE w sprawie przemieszczania zwierząt ze stref zamkniętych i przez nie w Hiszpanii i Portugalii w związku z wybuchem choroby niebieskiego języka w Hiszpanii

(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 4398)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2004/762/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 2000/75/WE z dnia 20 listopada 2000 r. ustanawiającą przepisy szczególne dotyczące kontroli i zwalczania choroby niebieskiego języka (1), w szczególności jej art. 8 ust. 2 lit. d), art. 9 ust. 1 lit. c) i art. 12,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie ukończenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 3 i 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzję Komisji 2003/828/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie stref ochrony i nadzoru w odniesieniu do choroby niebieskiego języka (3) przyjęto w świetle sytuacji choroby niebieskiego języka panującej w dotkniętych regionach Wspólnoty. Decyzja rozgranicza strefy ochrony i nadzoru („strefy zamknięte”) odpowiadające szczególnym sytuacjom epidemiologicznym i zgodnie z dyrektywą 2000/75/WE ustanawia warunki, na jakich dopuszcza się zwolnienie z zakazu niektórego rodzaju przemieszczania zwierząt, ich nasienia, komórek jajowych i zarodków z tych stref i poprzez nie. |
| --- | --- |

(1)

Decyzję Komisji 2003/828/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie stref ochrony i nadzoru w odniesieniu do choroby niebieskiego języka (3) przyjęto w świetle sytuacji choroby niebieskiego języka panującej w dotkniętych regionach Wspólnoty. Decyzja rozgranicza strefy ochrony i nadzoru („strefy zamknięte”) odpowiadające szczególnym sytuacjom epidemiologicznym i zgodnie z dyrektywą 2000/75/WE ustanawia warunki, na jakich dopuszcza się zwolnienie z zakazu niektórego rodzaju przemieszczania zwierząt, ich nasienia, komórek jajowych i zarodków z tych stref i poprzez nie.

| (2) | W celu zmniejszenia niebezpieczeństwa rozprzestrzeniania się choroby niebieskiego języka należy wprowadzić zakaz przemieszczania w strefach zamkniętych z przyczyn epidemiologicznych. |
| --- | --- |

(2)

W celu zmniejszenia niebezpieczeństwa rozprzestrzeniania się choroby niebieskiego języka należy wprowadzić zakaz przemieszczania w strefach zamkniętych z przyczyn epidemiologicznych.

| (3) | Występowanie wirusa choroby niebieskiego języka odnotowano w Andaluzji i Estremadure w południowej Hiszpanii. |
| --- | --- |

(3)

Występowanie wirusa choroby niebieskiego języka odnotowano w Andaluzji i Estremadure w południowej Hiszpanii.

| (4) | Zgodnie z dyrektywą 2000/75/WE, po uwzględnieniu sytuacji geograficznej, ekologicznej i epizootiologicznej wymienionych regionów Hiszpanii dotkniętych ostatnim wybuchem choroby niebieskiego języka, należy zmienić listę stref zamkniętych określonych w załączniku I do decyzji 2003/828/WE w celu dołączenia do niej nowych regionów zamkniętych, w tym i wymienionych regionów. W związku z powyższym decyzja 2003/828/WE powinna zostać odpowiednio zmieniona. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z dyrektywą 2000/75/WE, po uwzględnieniu sytuacji geograficznej, ekologicznej i epizootiologicznej wymienionych regionów Hiszpanii dotkniętych ostatnim wybuchem choroby niebieskiego języka, należy zmienić listę stref zamkniętych określonych w załączniku I do decyzji 2003/828/WE w celu dołączenia do niej nowych regionów zamkniętych, w tym i wymienionych regionów. W związku z powyższym decyzja 2003/828/WE powinna zostać odpowiednio zmieniona.

| (5) | Ponadto, nawet jeżeli nie odnotuje się wybuchu choroby niebieskiego języka w Portugalii, w celu zapewnienia spójności epidemiologicznej i ekologicznej ciągłości, należy dołączyć pewne regiony Portugalii do nowych stref zamkniętych. Jednakże w celu niedopuszczenia do rozprzestrzenienia się choroby, przemieszczanie zwierząt z hiszpańskiej części nowych stref zamkniętych do Portugalii powinno być zakazane. |
| --- | --- |

(5)

Ponadto, nawet jeżeli nie odnotuje się wybuchu choroby niebieskiego języka w Portugalii, w celu zapewnienia spójności epidemiologicznej i ekologicznej ciągłości, należy dołączyć pewne regiony Portugalii do nowych stref zamkniętych. Jednakże w celu niedopuszczenia do rozprzestrzenienia się choroby, przemieszczanie zwierząt z hiszpańskiej części nowych stref zamkniętych do Portugalii powinno być zakazane.

| (6) | Dyrektywa 90/425/EWG stanowi, że niektóre tymczasowe środki ochronne mogą zostać przyjęte z powodu wybuchu epidemii choroby epizootiologicznej we Wspólnocie. Decyzję Komisji 2004/697/WE z dnia 14 października 2004 r. w sprawie niektórych środków ochronnych przeciw chorobie niebieskiego języka w Hiszpanii (4) przyjęto na skutek wybuchu tej choroby w niektórych prowincjach Hiszpanii w 2004 r. Zgodnie z tą decyzją, środki, o których mowa, przedstawiono Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt na spotkaniu w dniu 19 października 2004 r. W świetle rozwoju sytuacji w ostatnim okresie, należy wykreślić środki ochronne przyjęte decyzją 2004/697/WE i zastąpić je decyzją 2003/828/WE, zmienioną niniejszą decyzją. |
| --- | --- |

(6)

Dyrektywa 90/425/EWG stanowi, że niektóre tymczasowe środki ochronne mogą zostać przyjęte z powodu wybuchu epidemii choroby epizootiologicznej we Wspólnocie. Decyzję Komisji 2004/697/WE z dnia 14 października 2004 r. w sprawie niektórych środków ochronnych przeciw chorobie niebieskiego języka w Hiszpanii (4) przyjęto na skutek wybuchu tej choroby w niektórych prowincjach Hiszpanii w 2004 r. Zgodnie z tą decyzją, środki, o których mowa, przedstawiono Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt na spotkaniu w dniu 19 października 2004 r. W świetle rozwoju sytuacji w ostatnim okresie, należy wykreślić środki ochronne przyjęte decyzją 2004/697/WE i zastąpić je decyzją 2003/828/WE, zmienioną niniejszą decyzją.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji powinny być zweryfikowane na spotkaniu Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt przewidzianym na 11 listopada. |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji powinny być zweryfikowane na spotkaniu Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt przewidzianym na 11 listopada.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 2003/828/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | W art. 1 akapit trzeci otrzymuje następujące brzmienie:
  „Niniejsza decyzja nie wpływa na przemieszczanie wewnątrz stref zamkniętych, o których mowa w art. 2 ust. 1 akapit pierwszy, chyba że stanowi inaczej.”. |
| --- | --- |

1)

W art. 1 akapit trzeci otrzymuje następujące brzmienie:

„Niniejsza decyzja nie wpływa na przemieszczanie wewnątrz stref zamkniętych, o których mowa w art. 2 ust. 1 akapit pierwszy, chyba że stanowi inaczej.”.

| 2) | Artykuł 2 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:
  „1.   Strefy zamknięte A, B, C, D, E i F należy wyznaczyć zgodnie z załącznikiem I.
  Zwolnienia z zakazu przemieszczania z tych stref będą przyznawane jedynie zgodnie z warunkami ustanowionymi w niniejszej decyzji.
  W przypadku strefy zamkniętej F określonej w załączniku I przemieszczanie gatunków żywych zwierząt podatnych na zachorowanie na chorobę niebieskiego języka z terytorium Hiszpanii do Portugalii powinno być zakazane, chyba że właściwe władze wydadzą pozwolenie.”. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 2 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

„1.   Strefy zamknięte A, B, C, D, E i F należy wyznaczyć zgodnie z załącznikiem I.

Zwolnienia z zakazu przemieszczania z tych stref będą przyznawane jedynie zgodnie z warunkami ustanowionymi w niniejszej decyzji.

W przypadku strefy zamkniętej F określonej w załączniku I przemieszczanie gatunków żywych zwierząt podatnych na zachorowanie na chorobę niebieskiego języka z terytorium Hiszpanii do Portugalii powinno być zakazane, chyba że właściwe władze wydadzą pozwolenie.”.

| 3) | W załączniku I dodaje się następującą zamkniętą strefę F:
  „Strefa F | HISZPANIA






  — | Prowincja Cádiz, Málaga, Sevilla, Huelva, Córdoba, Jaén, Cáceres i Badajoz, |
| --- | --- | --- | --- |

3)

W załączniku I dodaje się następującą zamkniętą strefę F:

„Strefa F

HISZPANIA

—

Prowincja Cádiz, Málaga, Sevilla, Huelva, Córdoba, Jaén, Cáceres i Badajoz,

| — | Prowincja Toledo (comarcas Oropesa, Talavera de la Reina, Belvis de Jara i Los Navalmorales), |
| --- | --- |

—

Prowincja Toledo (comarcas Oropesa, Talavera de la Reina, Belvis de Jara i Los Navalmorales),

| — | Prowincja Ciudad Real (comarcas Horcajo de los Montes, Piedrabuena, Almadén i Almodóvar del Campo). |
| --- | --- |

—

Prowincja Ciudad Real (comarcas Horcajo de los Montes, Piedrabuena, Almadén i Almodóvar del Campo).

| | PORTUGALIA






  — | Dyrekcja ds. Rolnictwa Regionu Alentejo: concelhos Niza, Castelo de Vide, Marvão, Ponte de Sor, Crato, Portoalegre, Alter do Chão, Avis, Mora, Sousel, Fronteira, Monforte, Arronches, Campo Maior, Elvas, Arraiolos, Estremoz, Borba, Vila Viçosa, Alandroal, Redondo, Évora, Portel, Reguengos de Monsaraz, Mourão, Moura, Barrancos; Mértola, Serpa, Beja, Vidigueira, Ferreira do Alentejo, Cuba, Alvito, Viana, Montemor-o-Novo, Vendas Novas, Alcácer do Sal (część wschodnia od A2, freguesias Santa Susana, Santiago i Torrão) i Gavião (freguesias Gavião, Atalaia, Margem i Comenda), |
| --- | --- | --- |

PORTUGALIA

—

Dyrekcja ds. Rolnictwa Regionu Alentejo: concelhos Niza, Castelo de Vide, Marvão, Ponte de Sor, Crato, Portoalegre, Alter do Chão, Avis, Mora, Sousel, Fronteira, Monforte, Arronches, Campo Maior, Elvas, Arraiolos, Estremoz, Borba, Vila Viçosa, Alandroal, Redondo, Évora, Portel, Reguengos de Monsaraz, Mourão, Moura, Barrancos; Mértola, Serpa, Beja, Vidigueira, Ferreira do Alentejo, Cuba, Alvito, Viana, Montemor-o-Novo, Vendas Novas, Alcácer do Sal (część wschodnia od A2, freguesias Santa Susana, Santiago i Torrão) i Gavião (freguesias Gavião, Atalaia, Margem i Comenda),

| — | Dyrekcja ds. Rolnictwa Regionu do Ribatejo e Oeste: concelhos Montijo (freguesias Canha, S. Isidoro de Pegões i Pegões), Coruche, Salvaterra de Magos, Almeirim, Alpiarça, Chamusca (freguesias Pinheiro Grande, Chamusca, Ulme, Vale de Cavalos, Chouto i Parreira), Constância (freguesias Sta Margarida de Coutada) i Abrantes (freguesias Tramagal, S. Miguel do Rio Torto, Rossio ao Sul do Tejo, Pego, Concovoadas, Alvega, S. Facundo, Vale das Mós i Bemposta).”. |
| --- | --- |

—

Dyrekcja ds. Rolnictwa Regionu do Ribatejo e Oeste: concelhos Montijo (freguesias Canha, S. Isidoro de Pegões i Pegões), Coruche, Salvaterra de Magos, Almeirim, Alpiarça, Chamusca (freguesias Pinheiro Grande, Chamusca, Ulme, Vale de Cavalos, Chouto i Parreira), Constância (freguesias Sta Margarida de Coutada) i Abrantes (freguesias Tramagal, S. Miguel do Rio Torto, Rossio ao Sul do Tejo, Pego, Concovoadas, Alvega, S. Facundo, Vale das Mós i Bemposta).”.

Artykuł 2

Decyzja 2004/697/WE traci moc.

Artykuł 3

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 16 listopada 2004 r.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, 12 listopada 2004 r.

W imieniu Komisji

David BYRNE

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 327 z 22.12.2000, str. 74.

1

(2)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 29. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2002/33/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 315 z 19.11.2002, str. 14).

2

(3)  Dz.U. L 311 z 27.11.2003, str. 41. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2004/550/WE (Dz.U. L 244 z 16.7.2004, str. 51).

3

(4)  Dz.U. L 316 z 15.10.2004, str. 96.

4

---

Akty przyjęte na mocy Tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej

| 13.11.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/72 |
| --- | --- | --- | --- |

13.11.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/72

---

DECYZJA 2004/763/WPZiB RADY EUROPEJSKIEJ

z dnia 5 listopada 2004 r.

zmieniająca wspólną strategię 2000/458/WPZiB w sprawie obszaru śródziemnomorskiego w celu wydłużenia okresu jej stosowania

RADA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 13 ust. 2,

uwzględniając zalecenie Rady,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Wspólna strategia 2000/458/WPZiB Rady Europejskiej z dnia 19 czerwca 2000 r. w sprawie obszaru śródziemnomorskiego (1) wygasła dnia 23 lipca 2004 r. |
| --- | --- |

(1)

Wspólna strategia 2000/458/WPZiB Rady Europejskiej z dnia 19 czerwca 2000 r. w sprawie obszaru śródziemnomorskiego (1) wygasła dnia 23 lipca 2004 r.

| (2) | Uważa się za konieczne wprowadzenie zmian do wspólnej strategii 2000/458/WPZiB w celu wydłużenia okresu jej stosowania, co umożliwi przeprowadzenie oceny stosunków Unii Europejskiej z regionem śródziemnomorskim, biorąc pod uwagę ocenę strategicznego partnerstwa z regionem śródziemnomorskim i Bliskim Wschodem przez Radę Europejską w czerwcu 2005 r. oraz ocenę procesu barcelońskiego w ramach obchodów, w roku 2005, dziesiątej rocznicy jego zapoczątkowania, jak również rozwój europejskiej polityki sąsiedztwa w tym okresie, |
| --- | --- |

(2)

Uważa się za konieczne wprowadzenie zmian do wspólnej strategii 2000/458/WPZiB w celu wydłużenia okresu jej stosowania, co umożliwi przeprowadzenie oceny stosunków Unii Europejskiej z regionem śródziemnomorskim, biorąc pod uwagę ocenę strategicznego partnerstwa z regionem śródziemnomorskim i Bliskim Wschodem przez Radę Europejską w czerwcu 2005 r. oraz ocenę procesu barcelońskiego w ramach obchodów, w roku 2005, dziesiątej rocznicy jego zapoczątkowania, jak również rozwój europejskiej polityki sąsiedztwa w tym okresie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W części V wspólnej strategii 2000/458/WPZiB pkt 36 („Czas trwania”) pierwsze zdanie otrzymuje brzmienie:

| „36) | Niniejsza wspólna strategia ma zastosowanie do dnia 23 styczen 2006 r..”. |
| --- | --- |

„36)

Niniejsza wspólna strategia ma zastosowanie do dnia 23 styczen 2006 r..”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 5 listopada 2004 r.

W imieniu Rady Europejskiej

J. P. BALKENENDE

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 183 z 22.7.2000, str. 5.

1

---

Sprostowania

| 13.11.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/73 |
| --- | --- | --- | --- |

13.11.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/73

---

Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1101/2004 z dnia 10 czerwca 2004 r. zmieniającego załączniki I i II do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę dla określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 211 z dnia 12 czerwca 2004 r.
  )

Litera A w załączniku na str. 5 otrzymuje brzmienie:

„A.   Następująca(e) substancja(e) jest (są) wprowadzona(e) do Załącznika I (Wykaz substancji farmakologicznie czynnych, dla których ustalone zostały maksymalne limity pozostałości).

1.   Środki przeciwzakaźne

1.2.   Antybiotyki

1.2.4.   Makrolidy, antybiotyki makrolidowe

| Substancja(e) farmakologicznie czynna(e) | Pozostałość znacznikowa | Gatunki zwierząt | Maksymalny limit pozostałości | Tkanki docelowe |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| »Tulatromycyna | (2R,3S,4R,5R,8R,10R,11R,12S, 13S,14R)-2-etyl-3,4,10,13-tetrahydroksy-3, 5, 8,10,12,14-heksametyl-ll-[[3,4,6-trideoxy-3-(dimetylamino)-ß-D-ksylo-heksopyranosyl]oksy]-l-oksa-6-azacyklopent-dekan-l5-on, wyrażone jako odpowiedniki tulatromycyny | Bydło (1) | 100 μg/kg | Tłuszcz |
| 3 000 μg/kg | Wątroba |
| 3 000 μg/kg | Nerki |
| Świnie | 100 μg/kg | Skóra + tłuszcz |
| 3 000 μg/kg | Wątroba |
| 3 000 μg/kg | Nerki«” |

Substancja(e) farmakologicznie czynna(e)

Pozostałość znacznikowa

Gatunki zwierząt

Maksymalny limit pozostałości

Tkanki docelowe

»Tulatromycyna

(2R,3S,4R,5R,8R,10R,11R,12S, 13S,14R)-2-etyl-3,4,10,13-tetrahydroksy-3, 5, 8,10,12,14-heksametyl-ll-[[3,4,6-trideoxy-3-(dimetylamino)-ß-D-ksylo-heksopyranosyl]oksy]-l-oksa-6-azacyklopent-dekan-l5-on, wyrażone jako odpowiedniki tulatromycyny

Bydło (1)

100 μg/kg

Tłuszcz

3 000 μg/kg

Wątroba

3 000 μg/kg

Nerki

Świnie

100 μg/kg

Skóra + tłuszcz

3 000 μg/kg

Wątroba

3 000 μg/kg

Nerki«”

---

(1)  Nie należy stosować u zwierząt, których mleko przeznaczone jest do spożycia przez ludzi.

1

---