# Dziennik Urzędowy L 267/14si

| | ISSN 1725-5139 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 267 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 4714 sierpnia 2004 |

ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 267

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 4714 sierpnia 2004

---

| Spis treści | | I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1446/2004 z dnia 13 sierpnia 2004 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 1 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1447/2004 z dnia 13 sierpnia 2004 r. nakładające tymczasowe środki ochronne w odniesieniu do przywozu łososia hodowlanego | 3 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1448/2004 z dnia 13 sierpnia 2004 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2771/1999 określające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w sprawie interwencji na rynku masła i śmietany | 30 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1449/2004 z dnia 13 sierpnia 2004 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1609/88 odnośnie do ostatecznego terminu przyjmowania do składowania masła przeznaczonego na sprzedaż na mocy rozporządzeń (EWG) nr 3143/85 i (WE) nr 2571/97 | 31 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1450/2004 z dnia 13 sierpnia 2004 r. wykonującego decyzję nr 1608/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie sporządzania i rozwoju statystyk Wspólnoty z zakresu innowacji (
  1
  ) | 32 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1451/2004 z dnia 13 sierpnia 2004 r. ustalające opłaty przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 16 sierpnia 2004 r. | 36 |

Spis treści

I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1446/2004 z dnia 13 sierpnia 2004 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1447/2004 z dnia 13 sierpnia 2004 r. nakładające tymczasowe środki ochronne w odniesieniu do przywozu łososia hodowlanego

3

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1448/2004 z dnia 13 sierpnia 2004 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2771/1999 określające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w sprawie interwencji na rynku masła i śmietany

30

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1449/2004 z dnia 13 sierpnia 2004 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1609/88 odnośnie do ostatecznego terminu przyjmowania do składowania masła przeznaczonego na sprzedaż na mocy rozporządzeń (EWG) nr 3143/85 i (WE) nr 2571/97

31

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1450/2004 z dnia 13 sierpnia 2004 r. wykonującego decyzję nr 1608/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie sporządzania i rozwoju statystyk Wspólnoty z zakresu innowacji (
  1
  )

1

32

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1451/2004 z dnia 13 sierpnia 2004 r. ustalające opłaty przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 16 sierpnia 2004 r.

36

| | | II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa |
| --- | --- | --- |
| | | Rada |
| | * | 2004/597/WE:Decyzja Rady z dnia 19 lipca 2004 r. zatwierdzająca przystąpienie Wspólnoty Europejskiej do Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, poprawionej i przyjętej rezolucją 12/97 podczas 29. posiedzenia Konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) w listopadzie 1997 r. | 39 |
| | | Komisja |
| | * | 2004/598/WE:Decyzja Komisji z dnia 13 sierpnia 2004 r. w sprawie wkładu finansowego Wspólnoty w wytępienie klasycznego pomoru świń w Luksemburgu w 2003 r.
  (notyfikowana jako dokument nr K(2004) 3084) | 54 |

II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Rada

*

2004/597/WE:Decyzja Rady z dnia 19 lipca 2004 r. zatwierdzająca przystąpienie Wspólnoty Europejskiej do Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, poprawionej i przyjętej rezolucją 12/97 podczas 29. posiedzenia Konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) w listopadzie 1997 r.

39

Komisja

*

2004/598/WE:Decyzja Komisji z dnia 13 sierpnia 2004 r. w sprawie wkładu finansowego Wspólnoty w wytępienie klasycznego pomoru świń w Luksemburgu w 2003 r.
  (notyfikowana jako dokument nr K(2004) 3084)

(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 3084)

54

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty, których publikacja jest obowiązkowa

| 14.8.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 267/1 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 267/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1446/2004

z dnia 13 sierpnia 2004 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

| (2) | W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, |
| --- | --- |

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 sierpnia 2004 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 13 sierpnia 2004 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa

---

(1)  Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1947/2002 (Dz.U. L 299 z 1.11.2002, str. 17).

1

---

ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 13 sierpnia 2004 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0707 00 05 | 052 | 92,6 |
| 999 | 92,6 |
| 0709 90 70 | 052 | 78,8 |
| 999 | 78,8 |
| 0805 50 10 | 382 | 55,0 |
| 388 | 51,3 |
| 508 | 46,6 |
| 524 | 62,3 |
| 528 | 60,2 |
| 999 | 55,1 |
| 0806 10 10 | 052 | 95,4 |
| 204 | 87,5 |
| 220 | 100,7 |
| 400 | 179,8 |
| 624 | 139,6 |
| 628 | 137,6 |
| 999 | 123,4 |
| 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 | 388 | 76,7 |
| 400 | 104,4 |
| 404 | 117,3 |
| 508 | 69,7 |
| 512 | 88,3 |
| 528 | 108,5 |
| 720 | 46,7 |
| 800 | 167,5 |
| 804 | 77,2 |
| 999 | 95,1 |
| 0808 20 50 | 052 | 141,8 |
| 388 | 95,3 |
| 528 | 87,0 |
| 999 | 108,0 |
| 0809 30 10, 0809 30 90 | 052 | 150,2 |
| 999 | 150,2 |
| 0809 40 05 | 052 | 101,8 |
| 066 | 32,0 |
| 093 | 41,6 |
| 094 | 33,4 |
| 400 | 240,6 |
| 624 | 135,6 |
| 999 | 97,5 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0707 00 05

052

92,6

999

92,6

0709 90 70

052

78,8

999

78,8

0805 50 10

382

55,0

388

51,3

508

46,6

524

62,3

528

60,2

999

55,1

0806 10 10

052

95,4

204

87,5

220

100,7

400

179,8

624

139,6

628

137,6

999

123,4

0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90

388

76,7

400

104,4

404

117,3

508

69,7

512

88,3

528

108,5

720

46,7

800

167,5

804

77,2

999

95,1

0808 20 50

052

141,8

388

95,3

528

87,0

999

108,0

0809 30 10, 0809 30 90

052

150,2

999

150,2

0809 40 05

052

101,8

066

32,0

093

41,6

094

33,4

400

240,6

624

135,6

999

97,5

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11). Kod „999” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 14.8.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 267/3 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 267/3

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1447/2004

z dnia 13 sierpnia 2004 r.

nakładające tymczasowe środki ochronne w odniesieniu do przywozu łososia hodowlanego

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3285/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu i uchylające rozporządzenie (WE) nr 518/94 (1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2474/2000 (2), w szczególności jego art. 6 i 8,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 519/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 1765/82, (EWG) nr 1766/82 oraz (EWG) 3420/83 (3), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 427/2003 (4), w szczególności jego art. 5 i 6,

po konsultacji z Komitetem Doradczym utworzonym na mocy art. 4 odpowiednio rozporządzenia (WE) nr 3285/94 i rozporządzenia (WE) nr 519/94,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

| (1) | Dnia 6 lutego 2004 r. Irlandia i Zjednoczone Królestwo poinformowały Komisję, że tendencje w przywozie łososia atlantyckiego hodowlanego wskazują na potrzebę zastosowania środków ochronnych w ramach rozporządzeń (WE) nr 3285/94 oraz 519/94; przedstawiły informacje zawierające dostępne dowody ustalone na podstawie art. 10 rozporządzenia (WE) nr 3285/94 oraz art. 8 rozporządzenia (WE) nr 519/94; oraz wystąpiły z prośbą do Komisji o wprowadzenie środków ochronnych w ramach tych instrumentów. |
| --- | --- |

(1)

Dnia 6 lutego 2004 r. Irlandia i Zjednoczone Królestwo poinformowały Komisję, że tendencje w przywozie łososia atlantyckiego hodowlanego wskazują na potrzebę zastosowania środków ochronnych w ramach rozporządzeń (WE) nr 3285/94 oraz 519/94; przedstawiły informacje zawierające dostępne dowody ustalone na podstawie art. 10 rozporządzenia (WE) nr 3285/94 oraz art. 8 rozporządzenia (WE) nr 519/94; oraz wystąpiły z prośbą do Komisji o wprowadzenie środków ochronnych w ramach tych instrumentów.

| (2) | Irlandia i Zjednoczone Królestwo przedstawiły dowody świadczące o tym, iż przywóz łososia atlantyckiego hodowlanego do Wspólnoty Europejskiej wzrasta bardzo szybko, tak w kategoriach bezwzględnych, jak i w stosunku do produkcji i spożycia we Wspólnocie. |
| --- | --- |

(2)

Irlandia i Zjednoczone Królestwo przedstawiły dowody świadczące o tym, iż przywóz łososia atlantyckiego hodowlanego do Wspólnoty Europejskiej wzrasta bardzo szybko, tak w kategoriach bezwzględnych, jak i w stosunku do produkcji i spożycia we Wspólnocie.

| (3) | Kraje te postawiły zarzut, iż zwiększenie wolumenu przywozu łososia atlantyckiego hodowlanego miało, oprócz innych skutków, negatywny wpływ na ceny podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych produktów we Wspólnocie oraz na udział rynkowy producentów wspólnotowych, wyrządzając producentom wspólnotowym szkodę. |
| --- | --- |

(3)

Kraje te postawiły zarzut, iż zwiększenie wolumenu przywozu łososia atlantyckiego hodowlanego miało, oprócz innych skutków, negatywny wpływ na ceny podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych produktów we Wspólnocie oraz na udział rynkowy producentów wspólnotowych, wyrządzając producentom wspólnotowym szkodę.

| (4) | Następnie Irlandia i Zjednoczone Królestwo poinformowały, na podstawie informacji przedstawionych przez producentów wspólnotowych, że wszelka zwłoka w przyjęciu środków ochronnych przez Wspólnotę Europejską doprowadziłaby do szkód trudnych do naprawienia oraz że w związku z tym należy przyjąć wspomniane środki w trybie pilnym. |
| --- | --- |

(4)

Następnie Irlandia i Zjednoczone Królestwo poinformowały, na podstawie informacji przedstawionych przez producentów wspólnotowych, że wszelka zwłoka w przyjęciu środków ochronnych przez Wspólnotę Europejską doprowadziłaby do szkód trudnych do naprawienia oraz że w związku z tym należy przyjąć wspomniane środki w trybie pilnym.

| (5) | Komisja poinformowała wszystkie Państwa Członkowskie o sytuacji i przeprowadziła z nimi konsultacje odnośnie warunków przywozu, tendencji w przywozie oraz dowodów wystąpienia poważnych szkód, a także różnych aspektów sytuacji gospodarczej i handlowej dotyczących omawianego wyrobu wspólnotowego. |
| --- | --- |

(5)

Komisja poinformowała wszystkie Państwa Członkowskie o sytuacji i przeprowadziła z nimi konsultacje odnośnie warunków przywozu, tendencji w przywozie oraz dowodów wystąpienia poważnych szkód, a także różnych aspektów sytuacji gospodarczej i handlowej dotyczących omawianego wyrobu wspólnotowego.

| (6) | Dnia 6 marca 2004 r. Komisja wszczęła postępowanie wyjaśniające w sprawie poważnych szkód lub zagrożenia nimi dla producentów wspólnotowych wyrobów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych w stosunku do przywożonego wyrobu, określonego jako łosoś hodowlany, filetowany bądź niefiletowany, świeży, schłodzony lub mrożony („przedmiotowy produkt”) (5), zgodnie z poniższym wyjaśnieniem. |
| --- | --- |

(6)

Dnia 6 marca 2004 r. Komisja wszczęła postępowanie wyjaśniające w sprawie poważnych szkód lub zagrożenia nimi dla producentów wspólnotowych wyrobów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych w stosunku do przywożonego wyrobu, określonego jako łosoś hodowlany, filetowany bądź niefiletowany, świeży, schłodzony lub mrożony („przedmiotowy produkt”) (5), zgodnie z poniższym wyjaśnieniem.

| (7) | Komisja oficjalnie powiadomiła o postępowaniu wyjaśniającym producentów wywożących i importerów oraz ich reprezentatywne stowarzyszenia, których może to dotyczyć, przedstawicieli krajów wywożących oraz producentów wspólnotowych. Komisja przesłała kwestionariusze wszystkim wymienionym stronom, reprezentatywnym stowarzyszeniom wspólnotowym hodowców łososia i tym, którzy zgłosili się w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania wyjaśniającego. Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 519/94 i art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 3285/94 Komisja umożliwiła stronom bezpośrednio zainteresowanym przedstawienie swoich stanowisk na piśmie i wnioskowanie o przesłuchanie. |
| --- | --- |

(7)

Komisja oficjalnie powiadomiła o postępowaniu wyjaśniającym producentów wywożących i importerów oraz ich reprezentatywne stowarzyszenia, których może to dotyczyć, przedstawicieli krajów wywożących oraz producentów wspólnotowych. Komisja przesłała kwestionariusze wszystkim wymienionym stronom, reprezentatywnym stowarzyszeniom wspólnotowym hodowców łososia i tym, którzy zgłosili się w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania wyjaśniającego. Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 519/94 i art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 3285/94 Komisja umożliwiła stronom bezpośrednio zainteresowanym przedstawienie swoich stanowisk na piśmie i wnioskowanie o przesłuchanie.

| (8) | Niektóre rządy, niektórzy producenci wywożący i ich reprezentatywne stowarzyszenia, producenci wspólnotowi, dostawcy, przetwórcy oraz importerzy wraz z ich reprezentatywnymi stowarzyszeniami złożyli uwagi na piśmie. Uwagi w formie pisemnej i ustnej złożone przez strony wzięto pod uwagę przy formułowaniu wstępnych ustaleń. Wszystkie informacje uznane za niezbędne w celu dokonania ustaleń wstępnych zostały zbadane i zweryfikowane. Odbyto również wizyty weryfikacyjne na terenie zakładów ośmiu producentów wspólnotowych. |
| --- | --- |

(8)

Niektóre rządy, niektórzy producenci wywożący i ich reprezentatywne stowarzyszenia, producenci wspólnotowi, dostawcy, przetwórcy oraz importerzy wraz z ich reprezentatywnymi stowarzyszeniami złożyli uwagi na piśmie. Uwagi w formie pisemnej i ustnej złożone przez strony wzięto pod uwagę przy formułowaniu wstępnych ustaleń. Wszystkie informacje uznane za niezbędne w celu dokonania ustaleń wstępnych zostały zbadane i zweryfikowane. Odbyto również wizyty weryfikacyjne na terenie zakładów ośmiu producentów wspólnotowych.

| (9) | Komisja poinformowała wszystkie strony o istotnych faktach i okolicznościach, na podstawie których zamierzała wprowadzić środki ochronne, oraz o formie proponowanych środków ochronnych. Dała również stronom możliwość przedstawienia uwag, które następnie rozważyła, a w stosownych przypadkach wzięła pod uwagę przy dokonywaniu wstępnych ustaleń. |
| --- | --- |

(9)

Komisja poinformowała wszystkie strony o istotnych faktach i okolicznościach, na podstawie których zamierzała wprowadzić środki ochronne, oraz o formie proponowanych środków ochronnych. Dała również stronom możliwość przedstawienia uwag, które następnie rozważyła, a w stosownych przypadkach wzięła pod uwagę przy dokonywaniu wstępnych ustaleń.

2.   WYKAZ WSPÓŁPRACUJĄCYCH STRON

3.   PRZEDMIOTOWY PRODUKT

| (10) | Produkt, w odniesieniu do którego Komisja została poinformowana, że tendencje w przywozie wymagają wprowadzenia środków ochronnych, to łosoś atlantycki hodowlany, filetowany lub niefiletowany, świeży, schłodzony lub mrożony. |
| --- | --- |

(10)

Produkt, w odniesieniu do którego Komisja została poinformowana, że tendencje w przywozie wymagają wprowadzenia środków ochronnych, to łosoś atlantycki hodowlany, filetowany lub niefiletowany, świeży, schłodzony lub mrożony.

| (11) | Uważa się, że ograniczenie przedmiotowego produktu do łososia atlantyckiego hodowlanego byłoby zbyt wąskim zdefiniowaniem przedmiotowego produktu. W oparciu o cechy fizyczne różnych gatunków łososia (wielkość, kształt, smak, itp.), proces produkcji oraz zastępowalność wszystkich rodzajów łososia hodowlanego z punktu widzenia konsumenta, uważa się wszystkie rodzaje łososia hodowlanego za jeden produkt. Podobnie, mimo iż łosoś hodowlany sprzedawany jest w różnych formach (całe ryby patroszone, całe ryby bez głowy i patroszone, filety), wszystkie te formy mają taki sam docelowy użytek i można je z łatwością zastąpić. |
| --- | --- |

(11)

Uważa się, że ograniczenie przedmiotowego produktu do łososia atlantyckiego hodowlanego byłoby zbyt wąskim zdefiniowaniem przedmiotowego produktu. W oparciu o cechy fizyczne różnych gatunków łososia (wielkość, kształt, smak, itp.), proces produkcji oraz zastępowalność wszystkich rodzajów łososia hodowlanego z punktu widzenia konsumenta, uważa się wszystkie rodzaje łososia hodowlanego za jeden produkt. Podobnie, mimo iż łosoś hodowlany sprzedawany jest w różnych formach (całe ryby patroszone, całe ryby bez głowy i patroszone, filety), wszystkie te formy mają taki sam docelowy użytek i można je z łatwością zastąpić.

| (12) | Niektóre strony twierdziły, że łosoś mrożony różni się od łososia świeżego i nie należy uznawać go za przykład produktu przedmiotowego. Jedna ze stron twierdziła, że ten typ łososia preferują przetwórcy, natomiast konsumenci wolą świeżego łososia. Jeszcze inna była zdania, że nie nadaje się on do wędzenia. Twierdzenia te uznano za bezpodstawne. Przetwórcy wykorzystują zarówno świeżego, jak i mrożonego łososia hodowlanego i okazało się, że wszelkie różnice są minimalne. Co więcej, obie formy produktu mają taki sam docelowy użytek. Argument ten musiał zatem zostać odrzucony. |
| --- | --- |

(12)

Niektóre strony twierdziły, że łosoś mrożony różni się od łososia świeżego i nie należy uznawać go za przykład produktu przedmiotowego. Jedna ze stron twierdziła, że ten typ łososia preferują przetwórcy, natomiast konsumenci wolą świeżego łososia. Jeszcze inna była zdania, że nie nadaje się on do wędzenia. Twierdzenia te uznano za bezpodstawne. Przetwórcy wykorzystują zarówno świeżego, jak i mrożonego łososia hodowlanego i okazało się, że wszelkie różnice są minimalne. Co więcej, obie formy produktu mają taki sam docelowy użytek. Argument ten musiał zatem zostać odrzucony.

| (13) | Uznaje się więc, iż łosoś (świeży, schłodzony lub mrożony) hodowlany (nie dziki) w różnych opisanych formach jest jednym produktem. Produkt jest obecnie klasyfikowany w ramach kodów CN ex 0302 12 00, ex 0303 11 00, ex 0303 19 00, ex 0303 22 00, ex 0304 10 13 i ex 0304 20 13. |
| --- | --- |

(13)

Uznaje się więc, iż łosoś (świeży, schłodzony lub mrożony) hodowlany (nie dziki) w różnych opisanych formach jest jednym produktem. Produkt jest obecnie klasyfikowany w ramach kodów CN ex 0302 12 00, ex 0303 11 00, ex 0303 19 00, ex 0303 22 00, ex 0304 10 13 i ex 0304 20 13.

4.   PRODUKT PODOBNY LUB BEZPOŚREDNIO KONKURENCYJNY

| (14) | Przeprowadzono wstępną analizę mającą na celu stwierdzenie, czy przedmiotowy produkt producentów wspólnotowych (zwany dalej „produktem podobnym”) jest podobny lub bezpośrednio konkurencyjny w stosunku do przywożonego produktu przedmiotowego. |
| --- | --- |

(14)

Przeprowadzono wstępną analizę mającą na celu stwierdzenie, czy przedmiotowy produkt producentów wspólnotowych (zwany dalej „produktem podobnym”) jest podobny lub bezpośrednio konkurencyjny w stosunku do przywożonego produktu przedmiotowego.

| (15) | Przy dokonywaniu wstępnego stwierdzenia wzięto pod uwagę w szczególności następujące ustalenia wstępne: |
| --- | --- |

(15)

Przy dokonywaniu wstępnego stwierdzenia wzięto pod uwagę w szczególności następujące ustalenia wstępne:

| (16) | a) | produkt przywożony i produkt wspólnotowy mają tę samą klasyfikację międzynarodową w zakresie taryfy celnej na poziomie kodu HS (6 cyfr). Ponadto mają takie same lub podobne cechy fizyczne, tj. smak, wielkość, kształt i skórę. Produkt krajowy jest często sprzedawany jako produkt wysokiej jakości i osiąga często wyższą cenę w handlu detalicznym. Jednakże pojęcie „podobieństwa” nie wymaga, by produkty były identyczne, a drobne różnice w jakości nie wystarczają, by zmienić ogólne stwierdzenie podobieństwa pomiędzy produktami przywożonymi a krajowymi; |
| --- | --- | --- |

(16)

a)

produkt przywożony i produkt wspólnotowy mają tę samą klasyfikację międzynarodową w zakresie taryfy celnej na poziomie kodu HS (6 cyfr). Ponadto mają takie same lub podobne cechy fizyczne, tj. smak, wielkość, kształt i skórę. Produkt krajowy jest często sprzedawany jako produkt wysokiej jakości i osiąga często wyższą cenę w handlu detalicznym. Jednakże pojęcie „podobieństwa” nie wymaga, by produkty były identyczne, a drobne różnice w jakości nie wystarczają, by zmienić ogólne stwierdzenie podobieństwa pomiędzy produktami przywożonymi a krajowymi;

| b) | produkt przywożony i produkt wspólnotowy były sprzedawane za pomocą podobnych lub identycznych kanałów sprzedaży, nabywcy mieli swobodny dostęp do informacji na temat cen, a produkt przedmiotowy i produkt producentów wspólnotowych konkurowały głównie pod względem cenowym; |
| --- | --- |

b)

produkt przywożony i produkt wspólnotowy były sprzedawane za pomocą podobnych lub identycznych kanałów sprzedaży, nabywcy mieli swobodny dostęp do informacji na temat cen, a produkt przedmiotowy i produkt producentów wspólnotowych konkurowały głównie pod względem cenowym;

| c) | produkt przywożony i produkt wspólnotowy mają takie samo bądź podobne zastosowanie docelowe, są zatem produktami alternatywnymi bądź zastępczymi i są łatwo zastępowalne; |
| --- | --- |

c)

produkt przywożony i produkt wspólnotowy mają takie samo bądź podobne zastosowanie docelowe, są zatem produktami alternatywnymi bądź zastępczymi i są łatwo zastępowalne;

| d) | produkt przywożony i produkt wspólnotowy były postrzegane przez konsumentów jako produkty alternatywne, służące zaspokojeniu konkretnej potrzeby lub wymagania; w tym wypadku różnice wskazane przez niektórych eksporterów i importerów były jedynie drobnymi różnicami. |
| --- | --- |

d)

produkt przywożony i produkt wspólnotowy były postrzegane przez konsumentów jako produkty alternatywne, służące zaspokojeniu konkretnej potrzeby lub wymagania; w tym wypadku różnice wskazane przez niektórych eksporterów i importerów były jedynie drobnymi różnicami.

| (17) | Zatem wstępny wniosek jest taki, że produkt przywożony i produkt wspólnotowy są produktami „podobnymi lub bezpośrednio konkurencyjnymi”. |
| --- | --- |

(17)

Zatem wstępny wniosek jest taki, że produkt przywożony i produkt wspólnotowy są produktami „podobnymi lub bezpośrednio konkurencyjnymi”.

5.   PRZYWÓZ

5.1.   Zwiększenie przywozu

5.1.1.   Wstęp

| (18) | Przeprowadzono wstępną analizę, na podstawie danych za okres 2000 do 2003, koncentrując się na przywozie w ostatnim okresie, dla którego dostępne są dane, w celu ustalenia, czy produkt przedmiotowy jest przywożony do Wspólnoty w tak znacznie zwiększonych ilościach, w wymiarze bezwzględnym lub w stosunku do całkowitej produkcji wspólnotowej, i/lub na takich warunkach, że mogą one wyrządzić lub grozić wyrządzeniem poważnej szkody producentom wspólnotowym. Według jednej ze stron zwiększenie przywozu wynikało z faktu, iż w danych dotyczących przywozu uwzględniono przywóz łososia dzikiego. W danych Eurostat nie ma rozróżnienia pomiędzy łososiem dzikim a łososiem hodowlanym. Jednakże dostępne informacje (statystyki wywozu Stanów Zjednoczonych Ameryki i Kanady) wskazują, iż przywóz łososia dzikiego do Wspólnoty jest niewielki, a ponadto w ostatnim okresie od 2000 do 2003 roku zmniejszył się. Jedna ze stron twierdziła również, że rok 2000 to nieodpowiedni rok bazowy, ponieważ w roku tym ceny łososia były nadzwyczaj wysokie. Jednakże analiza koncentruje się na kluczowych wydarzeniach w ostatnim okresie, a zmiana roku bazowego z 1999 na 2001 nie zmieniłaby wyniku analizy. |
| --- | --- |

(18)

Przeprowadzono wstępną analizę, na podstawie danych za okres 2000 do 2003, koncentrując się na przywozie w ostatnim okresie, dla którego dostępne są dane, w celu ustalenia, czy produkt przedmiotowy jest przywożony do Wspólnoty w tak znacznie zwiększonych ilościach, w wymiarze bezwzględnym lub w stosunku do całkowitej produkcji wspólnotowej, i/lub na takich warunkach, że mogą one wyrządzić lub grozić wyrządzeniem poważnej szkody producentom wspólnotowym. Według jednej ze stron zwiększenie przywozu wynikało z faktu, iż w danych dotyczących przywozu uwzględniono przywóz łososia dzikiego. W danych Eurostat nie ma rozróżnienia pomiędzy łososiem dzikim a łososiem hodowlanym. Jednakże dostępne informacje (statystyki wywozu Stanów Zjednoczonych Ameryki i Kanady) wskazują, iż przywóz łososia dzikiego do Wspólnoty jest niewielki, a ponadto w ostatnim okresie od 2000 do 2003 roku zmniejszył się. Jedna ze stron twierdziła również, że rok 2000 to nieodpowiedni rok bazowy, ponieważ w roku tym ceny łososia były nadzwyczaj wysokie. Jednakże analiza koncentruje się na kluczowych wydarzeniach w ostatnim okresie, a zmiana roku bazowego z 1999 na 2001 nie zmieniłaby wyniku analizy.

| (19) | Zatem wstępne ustalenia przedstawione poniżej są oparte na danych z lat 2000 do 2003. |
| --- | --- |

(19)

Zatem wstępne ustalenia przedstawione poniżej są oparte na danych z lat 2000 do 2003.

5.1.2.   Wielkość przywozu

| (20) | Przywóz zwiększył się z 372 789 ton w 2000 r. do 455 948 ton w roku 2003; zwiększenie o 22 %. Od roku 2002 do 2003 przywóz zwiększył się o 15 %. |
| --- | --- |

(20)

Przywóz zwiększył się z 372 789 ton w 2000 r. do 455 948 ton w roku 2003; zwiększenie o 22 %. Od roku 2002 do 2003 przywóz zwiększył się o 15 %.

| (21) | W stosunku do produkcji wspólnotowej przywóz spadł z 254 % w 2000 r. do 235 % w 2001 r., ale od tego czasu wzrósł ponownie do 252 % w 2003 r. |
| --- | --- |

(21)

W stosunku do produkcji wspólnotowej przywóz spadł z 254 % w 2000 r. do 235 % w 2001 r., ale od tego czasu wzrósł ponownie do 252 % w 2003 r.

| (22) | Dane kwartalne dla lat 2002 i 2003 pokazują, że w roku 2003 wielkość przywozu kwartalnie była większa niż w analogicznych kwartałach 2002 r. oraz że największy wzrost (do 20,8 %) nastąpił w drugiej połowie 2003 r.

  Źródło: Eurostat. | 1 kw. 2002 r. | 2 kw. 2002 r. | 3 kw. 2002 r | 4 kw. 2002 r. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wielkość (t) | 86 753 | 96 988 | 93 375 | 119 657 |

(22)

Dane kwartalne dla lat 2002 i 2003 pokazują, że w roku 2003 wielkość przywozu kwartalnie była większa niż w analogicznych kwartałach 2002 r. oraz że największy wzrost (do 20,8 %) nastąpił w drugiej połowie 2003 r.

Źródło: Eurostat.

1 kw. 2002 r.

2 kw. 2002 r.

3 kw. 2002 r

4 kw. 2002 r.

Wielkość (t)

86 753

96 988

93 375

119 657

| | 1 kw. 2003 r | 2 kw. 2003 r. | 3 kw. 2003 r. | 4 kw. 2003 r. |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Wielkość (t) | 92 667 | 108 655 | 112 862 | 141 763 |
| Zwiększenie w stosunku do poprzedniego roku w % | 6,8 % | 12,0 % | 20,8 % | 18,5 % |

1 kw. 2003 r

2 kw. 2003 r.

3 kw. 2003 r.

4 kw. 2003 r.

Wielkość (t)

92 667

108 655

112 862

141 763

Zwiększenie w stosunku do poprzedniego roku w %

6,8 %

12,0 %

20,8 %

18,5 %

5.1.3.   Wniosek

| (23) | Na podstawie danych na temat przywozu za okres od 2000 r. do 2003 r. stwierdza się wstępnie, iż ostatnio nastąpił nagły, gwałtowny i znaczny wzrost przywozu, zarówno w kategoriach bezwzględnych, jak i w stosunku do produkcji. |
| --- | --- |

(23)

Na podstawie danych na temat przywozu za okres od 2000 r. do 2003 r. stwierdza się wstępnie, iż ostatnio nastąpił nagły, gwałtowny i znaczny wzrost przywozu, zarówno w kategoriach bezwzględnych, jak i w stosunku do produkcji.

5.2.   Ceny przywozowe

| (24) | Wzięto również pod uwagę warunki, w jakich dokonywano przywozu, odnosząc się do danych Eurostat. Mimo iż dane te uwzględniają niewielką ilość łososia dzikiego, uważa się, iż nie wpłynęło to znacząco na ceny. |
| --- | --- |

(24)

Wzięto również pod uwagę warunki, w jakich dokonywano przywozu, odnosząc się do danych Eurostat. Mimo iż dane te uwzględniają niewielką ilość łososia dzikiego, uważa się, iż nie wpłynęło to znacząco na ceny.

| (25) | W odniesieniu do tej kwestii należy zauważyć, że w okresie od września 1997 r. do maja 2003 r. znaczna część przywozu łososia hodowlanego z Norwegii (stanowiąca około 55 % rynku wspólnotowego) objęta była minimalnymi cenami przywozowymi (MIP). W ciągu roku 2002 nieprzestrzeganie pewnych zobowiązań w zakresie minimalnych cen przywozowych przez norweskich producentów wywożących zaczęło podważać skuteczność tego instrumentu i spowodowało spadek cen. Następnie w grudniu 2002 r. ogłoszono propozycję zakończenia stosowania środków antydumpingowych i ceł wyrównawczych w odniesieniu do przywozów z Norwegii i zaprzestano stosowania tych środków w maju 2003 r. Ceny przywozowe w roku 2002 i pierwszej połowie roku 2003 spadły częściowo na skutek nieprzestrzegania lub dobrowolnego wycofania się z minimalnych cen przywozowych przez niektórych norweskich eksporterów. |
| --- | --- |

(25)

W odniesieniu do tej kwestii należy zauważyć, że w okresie od września 1997 r. do maja 2003 r. znaczna część przywozu łososia hodowlanego z Norwegii (stanowiąca około 55 % rynku wspólnotowego) objęta była minimalnymi cenami przywozowymi (MIP). W ciągu roku 2002 nieprzestrzeganie pewnych zobowiązań w zakresie minimalnych cen przywozowych przez norweskich producentów wywożących zaczęło podważać skuteczność tego instrumentu i spowodowało spadek cen. Następnie w grudniu 2002 r. ogłoszono propozycję zakończenia stosowania środków antydumpingowych i ceł wyrównawczych w odniesieniu do przywozów z Norwegii i zaprzestano stosowania tych środków w maju 2003 r. Ceny przywozowe w roku 2002 i pierwszej połowie roku 2003 spadły częściowo na skutek nieprzestrzegania lub dobrowolnego wycofania się z minimalnych cen przywozowych przez niektórych norweskich eksporterów.

| (26) | Ceny przywozowe spadły o 28,5 % od roku 2000 do 2003. Spadek ten oczywiście rozważa się poza normalnymi wahaniami cen na rynku, ze względu na wielkość spadku w kategoriach bezwzględnych oraz ze względu na to, że producenci wywożący nie osiągnęli nadzwyczajnych zysków w roku 2000, a koszt produkcji nie zmniejszył się zasadniczo od roku 2000 do 2003. | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Cena przywozowa | 3,55 | 2,99 | 2,87 | 2,54 |
| Źródło: Eurostat. |

(26)

Ceny przywozowe spadły o 28,5 % od roku 2000 do 2003. Spadek ten oczywiście rozważa się poza normalnymi wahaniami cen na rynku, ze względu na wielkość spadku w kategoriach bezwzględnych oraz ze względu na to, że producenci wywożący nie osiągnęli nadzwyczajnych zysków w roku 2000, a koszt produkcji nie zmniejszył się zasadniczo od roku 2000 do 2003.

2000

2001

2002

2003

Cena przywozowa

3,55

2,99

2,87

2,54

Źródło: Eurostat.

| (27) | Ostatnie zmiany w jaśniejszy sposób obrazują dane kwartalne. Po okresie stosunkowej stabilizacji na poziomie od 2,83 EUR do 2,93 EUR w roku 2002 ceny przywozowe spadły z 2,87 EUR w 1 kwartale 2003 r. do 2,24 EUR w 3 kwartale 2003 roku, by powrócić częściowo do wcześniejszego poziomu 2,48 EUR w 4 kwartale 2003 r.

  Źródło: Eurostat. | 1 kw. 2002 r. | 2 kw. 2002 r. | 3 kw. 2002 r. | 4 kw. 2002 r. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Cena przywozowa | 2,83 | 2,93 | 2,86 | 2,85 |

(27)

Ostatnie zmiany w jaśniejszy sposób obrazują dane kwartalne. Po okresie stosunkowej stabilizacji na poziomie od 2,83 EUR do 2,93 EUR w roku 2002 ceny przywozowe spadły z 2,87 EUR w 1 kwartale 2003 r. do 2,24 EUR w 3 kwartale 2003 roku, by powrócić częściowo do wcześniejszego poziomu 2,48 EUR w 4 kwartale 2003 r.

Źródło: Eurostat.

1 kw. 2002 r.

2 kw. 2002 r.

3 kw. 2002 r.

4 kw. 2002 r.

Cena przywozowa

2,83

2,93

2,86

2,85

| | 1 kw. 2002 r. | 2 kw. 2002 r. | 3 kw. 2002 r. | 4 kw. 2002 r. |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Cena przywozowa | 2,87 | 2,62 | 2,24 | 2,48 |

1 kw. 2002 r.

2 kw. 2002 r.

3 kw. 2002 r.

4 kw. 2002 r.

Cena przywozowa

2,87

2,62

2,24

2,48

| (28) | Choć nie ma jeszcze w pełni miarodajnych danych Eurostat za 1 kwartał 2004 r., obecnie dostępne informacje wskazują na wzrost cen średnio do ok. 2,53 EUR/kg w 1 kw. 2004 r. Jest to nieco poniżej średniego poziomu w 2003 r. i najnowsze posiadane informacje wskazują na ponowną tendencję zniżkową cen i ich niski poziom. Choć pojawiają się opinie, że w nadchodzących miesiącach nastąpi wzrost cen, nie ma jednak dla nich uzasadnienia, a obecny bardzo niski poziom cen potwierdzają faktycznie źródła branżowe w krajach wywożących. |
| --- | --- |

(28)

Choć nie ma jeszcze w pełni miarodajnych danych Eurostat za 1 kwartał 2004 r., obecnie dostępne informacje wskazują na wzrost cen średnio do ok. 2,53 EUR/kg w 1 kw. 2004 r. Jest to nieco poniżej średniego poziomu w 2003 r. i najnowsze posiadane informacje wskazują na ponowną tendencję zniżkową cen i ich niski poziom. Choć pojawiają się opinie, że w nadchodzących miesiącach nastąpi wzrost cen, nie ma jednak dla nich uzasadnienia, a obecny bardzo niski poziom cen potwierdzają faktycznie źródła branżowe w krajach wywożących.

5.3.   Udział rynkowy przywozu

| (29) | Udział rynkowy przywozu spadł z 73,5 % w 2000 r. do 71,9 % w 2001 r. i w 2002 r. pozostawał w okolicach tego poziomu (72 %). W roku 2003 zwiększył się udział rynkowy przywozu z 72,0 % w 2002 r. do 75,0 %, wzrost o 3,0 punkty procentowe i najwyższy poziom w analizowanym okresie. | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Przywóz | 73,5 % | 71,9 % | 72,0 % | 75,0 % |

(29)

Udział rynkowy przywozu spadł z 73,5 % w 2000 r. do 71,9 % w 2001 r. i w 2002 r. pozostawał w okolicach tego poziomu (72 %). W roku 2003 zwiększył się udział rynkowy przywozu z 72,0 % w 2002 r. do 75,0 %, wzrost o 3,0 punkty procentowe i najwyższy poziom w analizowanym okresie.

2000

2001

2002

2003

Przywóz

73,5 %

71,9 %

72,0 %

75,0 %

6.   DEFINICJA PROCEDUR WSPÓLNOTOWYCH

| (30) | Niemal cała produkcja przedmiotowego produktu we Wspólnocie odbywała się w Szkocji oraz w Irlandii, choć we Francji są przynajmniej jeszcze dwaj producenci i co najmniej jeden na Łotwie. |
| --- | --- |

(30)

Niemal cała produkcja przedmiotowego produktu we Wspólnocie odbywała się w Szkocji oraz w Irlandii, choć we Francji są przynajmniej jeszcze dwaj producenci i co najmniej jeden na Łotwie.

| (31) | W roku 2003 całkowita produkcja przedmiotowego produktu we Wspólnocie wyniosła 180 593 tony, z czego produkcja producentów współpracujących w pełni na wstępnym etapie postępowania wyjaśniającego stanowiła 85 231 ton, co jest równowartością 47 % całkowitej produkcji wspólnotowej. Jest to zatem istotna część całkowitej produkcji wspólnotowej w rozumieniu art. 5 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 3285/94 oraz art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 519/94. W związku z tym, do celów ustaleń wstępnych, uważa się ich za producentów wspólnotowych. |
| --- | --- |

(31)

W roku 2003 całkowita produkcja przedmiotowego produktu we Wspólnocie wyniosła 180 593 tony, z czego produkcja producentów współpracujących w pełni na wstępnym etapie postępowania wyjaśniającego stanowiła 85 231 ton, co jest równowartością 47 % całkowitej produkcji wspólnotowej. Jest to zatem istotna część całkowitej produkcji wspólnotowej w rozumieniu art. 5 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 3285/94 oraz art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 519/94. W związku z tym, do celów ustaleń wstępnych, uważa się ich za producentów wspólnotowych.

7.   NIEPRZEWIDZIANE WYDARZENIA

| (32) | Pod koniec roku 2002 prognozy norweskie dotyczące ogólnej produkcji łososia w 2003 r. były na poziomie ok. 446 000 ton. Do lutego 2003 r. Kontali Analyse (jednostka dostarczająca informacji w branży) przewidywała połowy w ilości 475 000 ton. Było to o 30 000 ton więcej niż produkcja norweska w 2002 r., ale spodziewano się, że większość tej zwiększonej ilości skierowana będzie na nowo powstające rynki, takie jak rosyjski i polski, oraz na rynki Dalekiego Wschodu, np. Japonii, Hongkongu, Tajwanu oraz Chin. Wzrost na Dalekim Wschodzie był ujemny od roku 2000, jednakże Norwegia spodziewała się odwrócenia tej tendencji spadkowej w roku 2003 poprzez otwarcie się na rynek chiński. |
| --- | --- |

(32)

Pod koniec roku 2002 prognozy norweskie dotyczące ogólnej produkcji łososia w 2003 r. były na poziomie ok. 446 000 ton. Do lutego 2003 r. Kontali Analyse (jednostka dostarczająca informacji w branży) przewidywała połowy w ilości 475 000 ton. Było to o 30 000 ton więcej niż produkcja norweska w 2002 r., ale spodziewano się, że większość tej zwiększonej ilości skierowana będzie na nowo powstające rynki, takie jak rosyjski i polski, oraz na rynki Dalekiego Wschodu, np. Japonii, Hongkongu, Tajwanu oraz Chin. Wzrost na Dalekim Wschodzie był ujemny od roku 2000, jednakże Norwegia spodziewała się odwrócenia tej tendencji spadkowej w roku 2003 poprzez otwarcie się na rynek chiński.

| (33) | W rzeczywistości całkowita produkcja w roku 2003 wyniosła 509 000 ton (około 63 000 ton więcej niż przewidywał rząd norweski), a poziom połowów był o 6 % wyższy niż przewidywała prognoza Kontali. Produkcja była o 64 000 ton (lub 14 %) wyższa niż produkcja norweska w 2002 r. Jednocześnie zamiast zmienić kierunek, spadek sprzedaży na Dalekim Wschodzie jeszcze się pogłębił, a jego tempo faktycznie wzrosło do -6,0 %. Ponadto nastąpił również spadek wzrostu na nowo powstających rynkach z 47 % do 32 % w przypadku Rosji oraz z 50 % do 30 % w przypadku krajów europejskich poza Wspólnotą. Faktyczny wzrost globalnego spożycia wyniósł jedynie około 6 %, w porównaniu z 9 % w 2002 r. oraz 14 % w 2001 r. Ta, jak się okazało, błędna prognoza dotycząca produkcji, w połączeniu ze zmianą spożycia na świecie, była nie do przewidzenia. |
| --- | --- |

(33)

W rzeczywistości całkowita produkcja w roku 2003 wyniosła 509 000 ton (około 63 000 ton więcej niż przewidywał rząd norweski), a poziom połowów był o 6 % wyższy niż przewidywała prognoza Kontali. Produkcja była o 64 000 ton (lub 14 %) wyższa niż produkcja norweska w 2002 r. Jednocześnie zamiast zmienić kierunek, spadek sprzedaży na Dalekim Wschodzie jeszcze się pogłębił, a jego tempo faktycznie wzrosło do -6,0 %. Ponadto nastąpił również spadek wzrostu na nowo powstających rynkach z 47 % do 32 % w przypadku Rosji oraz z 50 % do 30 % w przypadku krajów europejskich poza Wspólnotą. Faktyczny wzrost globalnego spożycia wyniósł jedynie około 6 %, w porównaniu z 9 % w 2002 r. oraz 14 % w 2001 r. Ta, jak się okazało, błędna prognoza dotycząca produkcji, w połączeniu ze zmianą spożycia na świecie, była nie do przewidzenia.

| (34) | Skutkiem tego Norwegia doświadczyła poważnego problemu nadprodukcji, problemu, który wydawała się dostrzegać. W rzeczywistości w sierpniu 2003 r., próbując usunąć nadwyżkę produktów z rynku, pewni producenci norwescy rozważali zamrożenie 30 000 ton łososia hodowlanego. Jednakże później porzucono ten pomysł i na rynku nadal istniała nadwyżka towaru. |
| --- | --- |

(34)

Skutkiem tego Norwegia doświadczyła poważnego problemu nadprodukcji, problemu, który wydawała się dostrzegać. W rzeczywistości w sierpniu 2003 r., próbując usunąć nadwyżkę produktów z rynku, pewni producenci norwescy rozważali zamrożenie 30 000 ton łososia hodowlanego. Jednakże później porzucono ten pomysł i na rynku nadal istniała nadwyżka towaru.

| (35) | Ponadto w grudniu 2002 r. Komisja zgłosiła wniosek o zakończenie stosowania środków antydumpingowych i antysubsydyjnych w stosunku do Norwegii. Następnie zakończono stosowanie tych środków w maju 2003 r. Środki te w dużej mierze przybrały postać minimalnych cen przywozowych, które w konsekwencji gwarantowały producentom wywozowym minimalną cenę. Po ogłoszeniu proponowanego wycofania środków wielu norweskich producentów wywożących albo dobrowolnie zrezygnowało ze zobowiązań, albo po prostu zaprzestało ich przestrzegania. Norwescy producenci łososia całościowo mają duże zadłużenie w bankach norweskich. W obliczu spadku cen oraz braku minimalnych cen przywozowych banki pożyczające środki producentom norweskim podjęły działania mające na celu zmniejszenie ich ryzyka poprzez żądanie spłaty długów. W ten sposób powstało błędne koło, które doprowadziło do zwiększenia odłowów, dalszego nacisku na ceny oraz zwiększonego nacisku na wywóz. Choć należało spodziewać się drobnej tymczasowej korekty cen przywozowych w wyniku zakończenia stosowania środków w stosunku do Norwegii, zakres spadku cen (nasilony jeszcze problemem nadprodukcji) i stworzone przez to błędne koło z powodu działań banków opisanych powyżej były nie do przewidzenia. |
| --- | --- |

(35)

Ponadto w grudniu 2002 r. Komisja zgłosiła wniosek o zakończenie stosowania środków antydumpingowych i antysubsydyjnych w stosunku do Norwegii. Następnie zakończono stosowanie tych środków w maju 2003 r. Środki te w dużej mierze przybrały postać minimalnych cen przywozowych, które w konsekwencji gwarantowały producentom wywozowym minimalną cenę. Po ogłoszeniu proponowanego wycofania środków wielu norweskich producentów wywożących albo dobrowolnie zrezygnowało ze zobowiązań, albo po prostu zaprzestało ich przestrzegania. Norwescy producenci łososia całościowo mają duże zadłużenie w bankach norweskich. W obliczu spadku cen oraz braku minimalnych cen przywozowych banki pożyczające środki producentom norweskim podjęły działania mające na celu zmniejszenie ich ryzyka poprzez żądanie spłaty długów. W ten sposób powstało błędne koło, które doprowadziło do zwiększenia odłowów, dalszego nacisku na ceny oraz zwiększonego nacisku na wywóz. Choć należało spodziewać się drobnej tymczasowej korekty cen przywozowych w wyniku zakończenia stosowania środków w stosunku do Norwegii, zakres spadku cen (nasilony jeszcze problemem nadprodukcji) i stworzone przez to błędne koło z powodu działań banków opisanych powyżej były nie do przewidzenia.

| (36) | W roku 2003 wartość korony norweskiej spadła o 13 % w stosunku do euro, o 12 % w stosunku do korony duńskiej oraz o 14 % w stosunku do korony szwedzkiej. Choć zwykle należy się spodziewać zmian kursów walut, te zmiany były stosunkowo duże i spowodowały dalsze wahania poza zwyczajowymi wahaniami kursów walut. Choć pozycja euro umocniła się w stosunku do funta brytyjskiego, wartość funta brytyjskiego spadła tylko o 6 %, przez co cena łososia hodowlanego produkowanego w Wielkiej Brytanii wzrosła w strefie euro w stosunku do przywozów z Norwegii w porównaniu z sytuacją na początku roku. Głównymi importerami norweskiego łososia hodowlanego we Wspólnocie są: Dania, Szwecja, Niemcy oraz Polska. Jednakże znaczna część tego przywozu jest bezpośrednio przewożona w obrębie Wspólnoty do krajów strefy euro, takich jak Francja i Hiszpania. Ponadto, ponad połowa przywozów łososia hodowlanego odbywa się do Danii, a prawie całość przywozów do Polski i innych nowych Państw Członkowskich jest ponownie sprzedawana w strefie euro po przetworzeniu. Skutkiem tego spadek wartości korony norweskiej w stosunku do euro miał wpływ nie tylko na przywóz norweski bezpośrednio do strefy euro, ale również na przywóz do krajów takich, jak Dania czy Polska, które przetwarzają łososia, a następnie sprzedają go ponownie w strefie euro. W wyniku ruchów kursów walut rynek Wspólnoty Europejskiej miał się stać jako całość bardziej atrakcyjny dla norweskich producentów wywożących; producenci ci mieli do pewnego stopnia zostać odizolowani od skutków spadku cen w euro i koronach oraz miało im to ułatwić utrzymanie przychodów z wywozu w walucie krajowej. Niemniej jednak doszło do spadku cen jednostkowych nawet w koronie norweskiej. Jednocześnie na skutek ruchów kursów walut ceny importowanego łososia hodowlanego spadły we Wspólnocie Europejskiej, przez co przywóz stał się bardziej atrakcyjny dla importerów oraz klientów, takich jak przemysł przetwórczy. W rezultacie spora część nadprodukcji w Norwegii została wywieziona do Wspólnoty Europejskiej. |
| --- | --- |

(36)

W roku 2003 wartość korony norweskiej spadła o 13 % w stosunku do euro, o 12 % w stosunku do korony duńskiej oraz o 14 % w stosunku do korony szwedzkiej. Choć zwykle należy się spodziewać zmian kursów walut, te zmiany były stosunkowo duże i spowodowały dalsze wahania poza zwyczajowymi wahaniami kursów walut. Choć pozycja euro umocniła się w stosunku do funta brytyjskiego, wartość funta brytyjskiego spadła tylko o 6 %, przez co cena łososia hodowlanego produkowanego w Wielkiej Brytanii wzrosła w strefie euro w stosunku do przywozów z Norwegii w porównaniu z sytuacją na początku roku. Głównymi importerami norweskiego łososia hodowlanego we Wspólnocie są: Dania, Szwecja, Niemcy oraz Polska. Jednakże znaczna część tego przywozu jest bezpośrednio przewożona w obrębie Wspólnoty do krajów strefy euro, takich jak Francja i Hiszpania. Ponadto, ponad połowa przywozów łososia hodowlanego odbywa się do Danii, a prawie całość przywozów do Polski i innych nowych Państw Członkowskich jest ponownie sprzedawana w strefie euro po przetworzeniu. Skutkiem tego spadek wartości korony norweskiej w stosunku do euro miał wpływ nie tylko na przywóz norweski bezpośrednio do strefy euro, ale również na przywóz do krajów takich, jak Dania czy Polska, które przetwarzają łososia, a następnie sprzedają go ponownie w strefie euro. W wyniku ruchów kursów walut rynek Wspólnoty Europejskiej miał się stać jako całość bardziej atrakcyjny dla norweskich producentów wywożących; producenci ci mieli do pewnego stopnia zostać odizolowani od skutków spadku cen w euro i koronach oraz miało im to ułatwić utrzymanie przychodów z wywozu w walucie krajowej. Niemniej jednak doszło do spadku cen jednostkowych nawet w koronie norweskiej. Jednocześnie na skutek ruchów kursów walut ceny importowanego łososia hodowlanego spadły we Wspólnocie Europejskiej, przez co przywóz stał się bardziej atrakcyjny dla importerów oraz klientów, takich jak przemysł przetwórczy. W rezultacie spora część nadprodukcji w Norwegii została wywieziona do Wspólnoty Europejskiej.

| (37) | Wstępna analiza dowodzi, że nieprzewidzianą sytuacją, która doprowadziła do zwiększenia przywozu, była znaczna nadprodukcja w Norwegii (pomimo niższych ilości prognozowanych), nasilona jeszcze faktem, iż przemysłowi norweskiemu nie udało się osiągnąć prognozowanego zwiększenia wywozu na rynki poza obszarem Wspólnoty, nieoczekiwany zakres skutków zakończenia stosowania środków ochrony handlu w stosunku do Norwegii oraz działanie norweskiego systemu bankowego, jak to zostało opisane powyżej, wraz ze wzrostem wartości euro, przez co rynek wspólnotowy jako całość stał się bardziej atrakcyjnym miejscem przeznaczenia dla wywozu norweskiego. Sytuacje te oraz ich skutki będą poddane dalszej analizie w końcowym etapie tego postępowania. |
| --- | --- |

(37)

Wstępna analiza dowodzi, że nieprzewidzianą sytuacją, która doprowadziła do zwiększenia przywozu, była znaczna nadprodukcja w Norwegii (pomimo niższych ilości prognozowanych), nasilona jeszcze faktem, iż przemysłowi norweskiemu nie udało się osiągnąć prognozowanego zwiększenia wywozu na rynki poza obszarem Wspólnoty, nieoczekiwany zakres skutków zakończenia stosowania środków ochrony handlu w stosunku do Norwegii oraz działanie norweskiego systemu bankowego, jak to zostało opisane powyżej, wraz ze wzrostem wartości euro, przez co rynek wspólnotowy jako całość stał się bardziej atrakcyjnym miejscem przeznaczenia dla wywozu norweskiego. Sytuacje te oraz ich skutki będą poddane dalszej analizie w końcowym etapie tego postępowania.

8.   POWAŻNA SZKODA

8.1.   Wstęp

| (38) | W celu wstępnego określenia poważnej szkody wyrządzonej producentom wspólnotowym produktu podobnego podjęto się dokonania wstępnej oceny wszystkich istotnych czynników o charakterze obiektywnym i mierzalnym, mających wpływ na ich sytuację. W szczególności jeśli chodzi o przedmiotowy produkt dokonano oceny danych globalnych Wspólnoty dla spożycia, zdolności produkcyjnej, produkcji, wykorzystania zdolności produkcyjnej, zatrudnienia, wydajności pracy, sprzedaży ogółem oraz udziału rynkowego. Te dane globalne oparte są na informacjach statystycznych zebranych dla Zjednoczonego Królestwa i Irlandii za pomocą kompleksowych sondaży w sektorze. Jeśli chodzi o konkretne dane firm, oparte są one na danych otrzymanych od współpracujących producentów wspólnotowych w zakresie przepływu środków pieniężnych, zwrotu zaangażowanego kapitału, zapasów, cen, stosowania zaniżonych cen oraz rentowności w latach 2000 do 2003. |
| --- | --- |

(38)

W celu wstępnego określenia poważnej szkody wyrządzonej producentom wspólnotowym produktu podobnego podjęto się dokonania wstępnej oceny wszystkich istotnych czynników o charakterze obiektywnym i mierzalnym, mających wpływ na ich sytuację. W szczególności jeśli chodzi o przedmiotowy produkt dokonano oceny danych globalnych Wspólnoty dla spożycia, zdolności produkcyjnej, produkcji, wykorzystania zdolności produkcyjnej, zatrudnienia, wydajności pracy, sprzedaży ogółem oraz udziału rynkowego. Te dane globalne oparte są na informacjach statystycznych zebranych dla Zjednoczonego Królestwa i Irlandii za pomocą kompleksowych sondaży w sektorze. Jeśli chodzi o konkretne dane firm, oparte są one na danych otrzymanych od współpracujących producentów wspólnotowych w zakresie przepływu środków pieniężnych, zwrotu zaangażowanego kapitału, zapasów, cen, stosowania zaniżonych cen oraz rentowności w latach 2000 do 2003.

| (39) | Na początku należy zauważyć, że we wspólnotowej branży hodowli łososia, jak wszędzie, stosowany jest długi i stosunkowo nieelastyczny cykl produkcji prowadzący do połowu i po dokonaniu połowu łosoś hodowlany musi zostać natychmiast sprzedany, ponieważ zamrożonego łososia można przechowywać tylko przez kilka dni. Zamrażanie jest kosztowne i tak czy inaczej we Wspólnocie możliwość zamrażania jest ograniczona. W rezultacie poziom produkcji należy planować przynajmniej dwa lata z wyprzedzeniem i po zaplanowaniu nie można go zmieniać, z wyjątkiem wprowadzania drobnych zmian. Zatem nadwyżka dostaw wywiera opóźniony wpływ na produkcję, ale natychmiastowy i poważny wpływ na ceny. |
| --- | --- |

(39)

Na początku należy zauważyć, że we wspólnotowej branży hodowli łososia, jak wszędzie, stosowany jest długi i stosunkowo nieelastyczny cykl produkcji prowadzący do połowu i po dokonaniu połowu łosoś hodowlany musi zostać natychmiast sprzedany, ponieważ zamrożonego łososia można przechowywać tylko przez kilka dni. Zamrażanie jest kosztowne i tak czy inaczej we Wspólnocie możliwość zamrażania jest ograniczona. W rezultacie poziom produkcji należy planować przynajmniej dwa lata z wyprzedzeniem i po zaplanowaniu nie można go zmieniać, z wyjątkiem wprowadzania drobnych zmian. Zatem nadwyżka dostaw wywiera opóźniony wpływ na produkcję, ale natychmiastowy i poważny wpływ na ceny.

8.2.   Analiza sytuacji producentów wspólnotowych

8.2.1.   Spożycie

| (40) | Spożycie przedmiotowego produktu we Wspólnocie zostało wstępnie ustalone na podstawie całkowitej produkcji wszystkich producentów we Wspólnocie oraz przywozu ogółem przedmiotowego produktu do Wspólnoty, według danych Eurostat, pomniejszone o wywóz w ramach Wspólnoty Europejskiej. |
| --- | --- |

(40)

Spożycie przedmiotowego produktu we Wspólnocie zostało wstępnie ustalone na podstawie całkowitej produkcji wszystkich producentów we Wspólnocie oraz przywozu ogółem przedmiotowego produktu do Wspólnoty, według danych Eurostat, pomniejszone o wywóz w ramach Wspólnoty Europejskiej.

| (41) | W latach 2000 do 2003 spożycie na terenie Wspólnoty wzrosło o 19,7 % z 507 705 ton do 607 728 ton. |
| --- | --- |

(41)

W latach 2000 do 2003 spożycie na terenie Wspólnoty wzrosło o 19,7 % z 507 705 ton do 607 728 ton.

| (42) | Należy zauważyć, że łososia cechuje wysoka elastyczność cenowa, a zatem znacznie większy wzrost spożycia w 2003 r. można przynajmniej częściowo wytłumaczyć spadkiem cen na poziomie sprzedaży hurtowej. |
| --- | --- |

(42)

Należy zauważyć, że łososia cechuje wysoka elastyczność cenowa, a zatem znacznie większy wzrost spożycia w 2003 r. można przynajmniej częściowo wytłumaczyć spadkiem cen na poziomie sprzedaży hurtowej.

8.2.2.   Zdolność produkcyjna oraz wykorzystanie zdolności produkcyjnej

| (43) | Produkcja łososia hodowlanego we Wspólnocie Europejskiej jest skutecznie ograniczana licencjami rządowymi określającymi maksymalną ilość żywych ryb, które można trzymać w wodzie w dowolnym miejscu oraz czasie. Dane na temat zdolności produkcyjnej oparte są raczej na całkowitej ilości objętej licencjami niż na fizycznej pojemności skrzyń stosowanych przez producentów wspólnotowych. Koszt ubiegania się o licencję i jej utrzymania jest stosunkowo niski, a zatem koszt utrzymania nadmiernej zdolności produkcyjnej również jest niski. |
| --- | --- |

(43)

Produkcja łososia hodowlanego we Wspólnocie Europejskiej jest skutecznie ograniczana licencjami rządowymi określającymi maksymalną ilość żywych ryb, które można trzymać w wodzie w dowolnym miejscu oraz czasie. Dane na temat zdolności produkcyjnej oparte są raczej na całkowitej ilości objętej licencjami niż na fizycznej pojemności skrzyń stosowanych przez producentów wspólnotowych. Koszt ubiegania się o licencję i jej utrzymania jest stosunkowo niski, a zatem koszt utrzymania nadmiernej zdolności produkcyjnej również jest niski.

| (44) | Jak pokazało wstępne postępowanie wyjaśniające, po utrzymywaniu się na stałym poziomie w okresie 2000 do 2002 r. teoretyczna zdolność produkcyjna wzrosła o 2,2 % od roku 2000 do 2003. |
| --- | --- |

(44)

Jak pokazało wstępne postępowanie wyjaśniające, po utrzymywaniu się na stałym poziomie w okresie 2000 do 2002 r. teoretyczna zdolność produkcyjna wzrosła o 2,2 % od roku 2000 do 2003.

| (45) | Wykorzystanie zdolności produkcyjnej (tj. liczba ryb w wodzie w stosunku do liczby objętej przyznanymi licencjami) zwiększyło się z 43 % w 2000 r. do 48 % w 2001 r. i potem stopniowo zwiększało się do 2003 r., kiedy to osiągnęło poziom 52 % Odzwierciedla to fakt, że poziom produkcji wzrósł o 23 % w okresie 2000 r. do 2003 r., podczas gdy zdolność produkcyjna objęta licencjami wzrosła tylko o 2,2 %. |
| --- | --- |

(45)

Wykorzystanie zdolności produkcyjnej (tj. liczba ryb w wodzie w stosunku do liczby objętej przyznanymi licencjami) zwiększyło się z 43 % w 2000 r. do 48 % w 2001 r. i potem stopniowo zwiększało się do 2003 r., kiedy to osiągnęło poziom 52 % Odzwierciedla to fakt, że poziom produkcji wzrósł o 23 % w okresie 2000 r. do 2003 r., podczas gdy zdolność produkcyjna objęta licencjami wzrosła tylko o 2,2 %.

8.2.3.   Produkcja

| (46) | Produkcja (rozumiana jako ilość ryb odłowionych) zwiększyła się o 23 % z 146 664 ton w 2000 r. do 180 593 ton w 2003 r., przy pojedynczym rocznym zwiększeniu w wysokości 7 %. |
| --- | --- |

(46)

Produkcja (rozumiana jako ilość ryb odłowionych) zwiększyła się o 23 % z 146 664 ton w 2000 r. do 180 593 ton w 2003 r., przy pojedynczym rocznym zwiększeniu w wysokości 7 %.

| (47) | Należy zauważyć, że ze względu na długi cykl produkcyjny produkcję planuje się co najmniej dwa lata z wyprzedzeniem oraz że po rozpoczęciu cyklu produkcyjnego poziomy produkcyjne można korygować jedynie marginalnie. |
| --- | --- |

(47)

Należy zauważyć, że ze względu na długi cykl produkcyjny produkcję planuje się co najmniej dwa lata z wyprzedzeniem oraz że po rozpoczęciu cyklu produkcyjnego poziomy produkcyjne można korygować jedynie marginalnie.

8.2.4.   Zatrudnienie

| (48) | Zatrudnienie w stosunku do przedmiotowego produktu spadło o 6 % z 1 269 w 2000 r. do 1 193 w 2003 r. W roku 2001 doszło do redukcji zatrudnienia, w 2002 r. powróciło ono częściowo do dawnego poziomu i pozostało na niezmienionym poziomie w 2003 r. |
| --- | --- |

(48)

Zatrudnienie w stosunku do przedmiotowego produktu spadło o 6 % z 1 269 w 2000 r. do 1 193 w 2003 r. W roku 2001 doszło do redukcji zatrudnienia, w 2002 r. powróciło ono częściowo do dawnego poziomu i pozostało na niezmienionym poziomie w 2003 r.

8.2.5.   Wydajność

| (49) | Wydajność konsekwentnie rosła w rozpatrywanym okresie ze 115 ton w 2000 r. do 151 ton w 2003 r. Odzwierciedla to zwiększone wykorzystanie zautomatyzowanych systemów karmienia i innych urządzeń usprawniających pracę oraz duży nacisk na redukcję kosztów w obliczu coraz większych strat finansowych. |
| --- | --- |

(49)

Wydajność konsekwentnie rosła w rozpatrywanym okresie ze 115 ton w 2000 r. do 151 ton w 2003 r. Odzwierciedla to zwiększone wykorzystanie zautomatyzowanych systemów karmienia i innych urządzeń usprawniających pracę oraz duży nacisk na redukcję kosztów w obliczu coraz większych strat finansowych.

8.2.6.   Wielkość sprzedaży

| (50) | W latach 2000–2002 sprzedaż produktu podobnego przez producentów wspólnotowych wzrosła o 14,3 % ze 134 916 do 154 171 ton. Wzrost ten pojawił się w kontekście zwiększenia spożycia o 8,5 % w tym samym okresie. W okresie od 2002 do 2003 r. sprzedaż producentów wspólnotowych spadła o 1,6 % z poziomu 154 171 do 151 780 ton, pomimo wzrostu spożycia o 10,3 % od roku 2002 do 2003. |
| --- | --- |

(50)

W latach 2000–2002 sprzedaż produktu podobnego przez producentów wspólnotowych wzrosła o 14,3 % ze 134 916 do 154 171 ton. Wzrost ten pojawił się w kontekście zwiększenia spożycia o 8,5 % w tym samym okresie. W okresie od 2002 do 2003 r. sprzedaż producentów wspólnotowych spadła o 1,6 % z poziomu 154 171 do 151 780 ton, pomimo wzrostu spożycia o 10,3 % od roku 2002 do 2003.

8.2.7.   Udział rynkowy

| (51) | Udział rynkowy producentów wspólnotowych wzrósł z 26,5 % w 2000 r. do 28,1 % w 2001 roku i pozostał mniej więcej na tym poziomie w 2002 r., jednakże potem spadł o 3,0 punkty procentowe do poziomu 25,0 % w 2003 roku – najniższego poziomu w analizowanym okresie. Odzwierciedla to fakt, że nastąpił wzrost przywozu nie tylko w kategoriach bezwzględnych, ale również w stosunku do spożycia w 2003 r. |
| --- | --- |

(51)

Udział rynkowy producentów wspólnotowych wzrósł z 26,5 % w 2000 r. do 28,1 % w 2001 roku i pozostał mniej więcej na tym poziomie w 2002 r., jednakże potem spadł o 3,0 punkty procentowe do poziomu 25,0 % w 2003 roku – najniższego poziomu w analizowanym okresie. Odzwierciedla to fakt, że nastąpił wzrost przywozu nie tylko w kategoriach bezwzględnych, ale również w stosunku do spożycia w 2003 r.

8.2.8.   Przepływ środków pieniężnych

| (52) | Przepływ środków pieniężnych można było jedynie przeanalizować na poziomie współpracujących firm, produkujących przedmiotowy produkt, a nie wyłącznie w stosunku do samego przedmiotowego produktu. Wskaźnik ten uznano zatem za mniej znaczący niż inne przedstawione wskaźniki. Niemniej jednak można zauważyć, że w latach 2001, 2002 i 2003 był wyraźnie ujemny przepływ środków pieniężnych. |
| --- | --- |

(52)

Przepływ środków pieniężnych można było jedynie przeanalizować na poziomie współpracujących firm, produkujących przedmiotowy produkt, a nie wyłącznie w stosunku do samego przedmiotowego produktu. Wskaźnik ten uznano zatem za mniej znaczący niż inne przedstawione wskaźniki. Niemniej jednak można zauważyć, że w latach 2001, 2002 i 2003 był wyraźnie ujemny przepływ środków pieniężnych.

8.2.9.   Zwrot zaangażowanego kapitału (ROCE)

| (53) | Wskaźnik ROCE również można było jedynie przeanalizować na poziomie współpracujących firm, produkujących przedmiotowy produkt, a nie wyłącznie w stosunku do samego przedmiotowego produktu. Wskaźnik ten zatem również uznano za mniej znaczący niż inne przedstawione wskaźniki. Niemniej jednak można zauważyć spadek wskaźnika ROCE z 34 % w 2000 r. do niemal zera w 2001 i 2002 roku przed spadkiem do poziomu -20 % w 2003 r. |
| --- | --- |

(53)

Wskaźnik ROCE również można było jedynie przeanalizować na poziomie współpracujących firm, produkujących przedmiotowy produkt, a nie wyłącznie w stosunku do samego przedmiotowego produktu. Wskaźnik ten zatem również uznano za mniej znaczący niż inne przedstawione wskaźniki. Niemniej jednak można zauważyć spadek wskaźnika ROCE z 34 % w 2000 r. do niemal zera w 2001 i 2002 roku przed spadkiem do poziomu -20 % w 2003 r.

8.2.10.   Cena produktu podobnego

| (54) | Średnia cena produktu podobnego spadła o 20,3 % od roku 2000 do 2003, przy stałym spadku cen w tym okresie. Ceny osiągnęły najniższy poziom (2,79 EUR/kg) w 2003 r. |
| --- | --- |

(54)

Średnia cena produktu podobnego spadła o 20,3 % od roku 2000 do 2003, przy stałym spadku cen w tym okresie. Ceny osiągnęły najniższy poziom (2,79 EUR/kg) w 2003 r.

| (55) | W pierwszym kwartale 2004 r. dostępne informacje wskazują na niewielki wzrost średnich cen jednostkowych sprzedaży producentów wspólnotowych przy niewielkim zwiększeniu średnich cen przywozowych. Jednakże według najświeższych informacji ceny znów wykazują tendencję spadkową. Jedna ze stron twierdziła (powołując się na średnie roczne kursy walut), że spadek cen w funtach szterlingach nie był tak duży. Niemniej jednak uważa się, że Komisja nie powinna robić odstępstw od konsekwentnie stosowanej praktyki w sprawach dotyczących ochrony handlu w zakresie stosowania euro jako waluty. |
| --- | --- |

(55)

W pierwszym kwartale 2004 r. dostępne informacje wskazują na niewielki wzrost średnich cen jednostkowych sprzedaży producentów wspólnotowych przy niewielkim zwiększeniu średnich cen przywozowych. Jednakże według najświeższych informacji ceny znów wykazują tendencję spadkową. Jedna ze stron twierdziła (powołując się na średnie roczne kursy walut), że spadek cen w funtach szterlingach nie był tak duży. Niemniej jednak uważa się, że Komisja nie powinna robić odstępstw od konsekwentnie stosowanej praktyki w sprawach dotyczących ochrony handlu w zakresie stosowania euro jako waluty.

8.2.11.   Koszty

| (56) | Oprócz sytuacji cenowej wzięto również pod uwagę sytuację pod względem kosztów. Koszty wahały się od 3,0 EUR do 3,2 EUR/kg w okresie 2000 do 2003 r. |
| --- | --- |

(56)

Oprócz sytuacji cenowej wzięto również pod uwagę sytuację pod względem kosztów. Koszty wahały się od 3,0 EUR do 3,2 EUR/kg w okresie 2000 do 2003 r.

8.2.12.   Rentowność

| (57) | Rentowność sprzedaży producentów wspólnotowych we Wspólnocie spadła z 7,3 % w 2000 r. do - 3,3 % w 2001 r. Straty stały się mniej wyraziste w 2002 r. (- 2,5 %) jednakże potem wzrosły do - 17,1 % w 2003 r. W roku 2003, gdy poziom przywozu wzrósł do najwyższego poziomu, a średnia cena przywozowa spadła do najniższego poziomu (2,54 EUR/kg), spadła również średnia cena produktu wspólnotowego, do najniższego poziomu (2,79 EUR/kg). Spadek rentowności producentów wspólnotowych w latach 2000–2003 wystąpił w tym samym czasie, co spadek ceny za kilogram produktu producentów wspólnotowych z 3,50 EUR do 2,79 EUR. |
| --- | --- |

(57)

Rentowność sprzedaży producentów wspólnotowych we Wspólnocie spadła z 7,3 % w 2000 r. do - 3,3 % w 2001 r. Straty stały się mniej wyraziste w 2002 r. (- 2,5 %) jednakże potem wzrosły do - 17,1 % w 2003 r. W roku 2003, gdy poziom przywozu wzrósł do najwyższego poziomu, a średnia cena przywozowa spadła do najniższego poziomu (2,54 EUR/kg), spadła również średnia cena produktu wspólnotowego, do najniższego poziomu (2,79 EUR/kg). Spadek rentowności producentów wspólnotowych w latach 2000–2003 wystąpił w tym samym czasie, co spadek ceny za kilogram produktu producentów wspólnotowych z 3,50 EUR do 2,79 EUR.

8.2.13.   Zapasy

| (58) | Zapasy w tym kontekście odnoszą się do świeżych ryb w wodzie. Producenci wspólnotowi, podobnie jak wszyscy inni, posiadają niewielkie ilości odłowionych ryb ze względu na to, że ryby muszą być sprzedawane natychmiast po odłowieniu. Dlatego też zmniejszenie stanu zapasów na koniec okresu wskazuje na zmniejszenie ilości żywych ryb hodowanych do odłowu w ciągu następnych dwóch lat. Zatem w tym przypadku malejące poziomy zapasów są wskaźnikiem zwiększającej się szkody. |
| --- | --- |

(58)

Zapasy w tym kontekście odnoszą się do świeżych ryb w wodzie. Producenci wspólnotowi, podobnie jak wszyscy inni, posiadają niewielkie ilości odłowionych ryb ze względu na to, że ryby muszą być sprzedawane natychmiast po odłowieniu. Dlatego też zmniejszenie stanu zapasów na koniec okresu wskazuje na zmniejszenie ilości żywych ryb hodowanych do odłowu w ciągu następnych dwóch lat. Zatem w tym przypadku malejące poziomy zapasów są wskaźnikiem zwiększającej się szkody.

| (59) | Stan zapasów zwiększył się z 36 332 ton w 2000 r. do 53 178 ton w 2002 r., a następnie spadł do 43 024 ton w 2003 r. Oznacza to spadek zapasów w wysokości 19,1 % od 2002 do 2003 r. |
| --- | --- |

(59)

Stan zapasów zwiększył się z 36 332 ton w 2000 r. do 53 178 ton w 2002 r., a następnie spadł do 43 024 ton w 2003 r. Oznacza to spadek zapasów w wysokości 19,1 % od 2002 do 2003 r.

8.2.14.   Wniosek

| (60) | Postępowanie wyjaśniające dowiodło, że w okresie 2000 do 2003 r., a w szczególności w latach 2002–2003, przywóz przedmiotowego produktu na rynek wspólnotowy odbywał się w zwiększonych ilościach i dużych wolumenach. |
| --- | --- |

(60)

Postępowanie wyjaśniające dowiodło, że w okresie 2000 do 2003 r., a w szczególności w latach 2002–2003, przywóz przedmiotowego produktu na rynek wspólnotowy odbywał się w zwiększonych ilościach i dużych wolumenach.

| (61) | Jeśli chodzi o sytuację producentów wspólnotowych, pomiędzy rokiem 2000 a 2002 teoretyczna zdolność produkcyjna pozostała na mniej więcej niezmienionym poziomie, natomiast produkcja wzrosła o 14,8 %. W rezultacie wykorzystanie zdolności produkcyjnej wzrosło w tym okresie z 43 % do 50 % Zwiększył się również stan zapasów żywych ryb w wodzie. Nastąpił pewien spadek zatrudnienia, natomiast wydajność zwiększyła się głównie dzięki zwiększonemu wykorzystaniu automatyzacji. |
| --- | --- |

(61)

Jeśli chodzi o sytuację producentów wspólnotowych, pomiędzy rokiem 2000 a 2002 teoretyczna zdolność produkcyjna pozostała na mniej więcej niezmienionym poziomie, natomiast produkcja wzrosła o 14,8 %. W rezultacie wykorzystanie zdolności produkcyjnej wzrosło w tym okresie z 43 % do 50 % Zwiększył się również stan zapasów żywych ryb w wodzie. Nastąpił pewien spadek zatrudnienia, natomiast wydajność zwiększyła się głównie dzięki zwiększonemu wykorzystaniu automatyzacji.

| (62) | Wielkość sprzedaży wzrosła o 14,3 % od roku 2000 do 2002 (w porównaniu do 8,5 %wzrostu spożycia), a udział rynkowy producentów wspólnotowych zwiększył się z 26,5 % do 28,0 %. |
| --- | --- |

(62)

Wielkość sprzedaży wzrosła o 14,3 % od roku 2000 do 2002 (w porównaniu do 8,5 %wzrostu spożycia), a udział rynkowy producentów wspólnotowych zwiększył się z 26,5 % do 28,0 %.

| (63) | Jednakże nawet w tym okresie nastąpił spadek cen o 13,7 % od roku 2000 do 2002 i pomimo niewielkiego zmniejszenia kosztów w 2002 r. (częściowo na skutek zwiększonego wykorzystania zdolności produkcyjnej i lepszej wydajności) wydaje się, iż doprowadziło to do spadku rentowności z 7,3 % w 2000 r. do strat rzędu -3,3 % i -2,5 % w 2001 oraz 2002 r. Wskaźniki zwrotu zaangażowanego kapitału i przepływu środków pieniężnych również wykazywały ujemne tendencje w tym okresie. |
| --- | --- |

(63)

Jednakże nawet w tym okresie nastąpił spadek cen o 13,7 % od roku 2000 do 2002 i pomimo niewielkiego zmniejszenia kosztów w 2002 r. (częściowo na skutek zwiększonego wykorzystania zdolności produkcyjnej i lepszej wydajności) wydaje się, iż doprowadziło to do spadku rentowności z 7,3 % w 2000 r. do strat rzędu -3,3 % i -2,5 % w 2001 oraz 2002 r. Wskaźniki zwrotu zaangażowanego kapitału i przepływu środków pieniężnych również wykazywały ujemne tendencje w tym okresie.

| (64) | W okresie 2002–2003 r. nastąpiło znaczne pogorszenie sytuacji producentów wspólnotowych. Pomimo wzrostu zdolności produkcyjnej i produkcji (o 7,3 %) zgodnie z wcześniej opracowanymi planami produkcyjnymi, a co za tym idzie zwiększonego wykorzystania zdolności produkcyjnej i większej wydajności, wszystkie inne wskaźniki wykazywały tendencję ujemną. Stan zapasów ryb w wodzie spadł o 19,1 %. W obliczu wzrostu spożycia rzędu 10,3 %sprzedaż producentów wspólnotowych spadła o 1,6 % i doszło do utraty udziału rynkowego. Ponadto ceny spadły o kolejne 7,6 %, natomiast koszty wzrosły do średniego poziomu za okres czteroletni. Doprowadziło to do gwałtownego spadku rentowności i producenci wspólnotowi ponieśli stratę w wysokości 17,1 %. Straty te były odzwierciedlone w ogólnym wskaźniku ROCE w wysokości - 20 %. Podczas gdy przepływ środków pieniężnych zdawał się poprawiać, faktycznie doprowadziło to do zmniejszenia zapasów ryb w wodzie oraz niemożności ponownego inwestowania. |
| --- | --- |

(64)

W okresie 2002–2003 r. nastąpiło znaczne pogorszenie sytuacji producentów wspólnotowych. Pomimo wzrostu zdolności produkcyjnej i produkcji (o 7,3 %) zgodnie z wcześniej opracowanymi planami produkcyjnymi, a co za tym idzie zwiększonego wykorzystania zdolności produkcyjnej i większej wydajności, wszystkie inne wskaźniki wykazywały tendencję ujemną. Stan zapasów ryb w wodzie spadł o 19,1 %. W obliczu wzrostu spożycia rzędu 10,3 %sprzedaż producentów wspólnotowych spadła o 1,6 % i doszło do utraty udziału rynkowego. Ponadto ceny spadły o kolejne 7,6 %, natomiast koszty wzrosły do średniego poziomu za okres czteroletni. Doprowadziło to do gwałtownego spadku rentowności i producenci wspólnotowi ponieśli stratę w wysokości 17,1 %. Straty te były odzwierciedlone w ogólnym wskaźniku ROCE w wysokości - 20 %. Podczas gdy przepływ środków pieniężnych zdawał się poprawiać, faktycznie doprowadziło to do zmniejszenia zapasów ryb w wodzie oraz niemożności ponownego inwestowania.

| (65) | Biorąc pod uwagę wszystkie te czynniki, wstępny wniosek jest taki, że producenci wspólnotowi ponieśli poważną szkodę w postaci znacznego ogólnego pogorszenia ich sytuacji. |
| --- | --- |

(65)

Biorąc pod uwagę wszystkie te czynniki, wstępny wniosek jest taki, że producenci wspólnotowi ponieśli poważną szkodę w postaci znacznego ogólnego pogorszenia ich sytuacji.

9.   SPOWODOWANIE

| (66) | W celu zbadania, czy istnieje związek przyczynowy pomiędzy zwiększonym przywozem a poważną szkodą, oraz upewnienia się, że szkody spowodowanej innymi czynnikami nie można przypisać zwiększonemu przywozowi, dokonano wzajemnego rozróżnienia pomiędzy szkodliwymi skutkami czynników uważanych za powodujące szkody, szkodliwe skutki przypisano czynnikom je powodującym i po przypisaniu szkody wszystkim czynnikom przyczynowym określono, czy zwiększony przywóz jest „prawdziwą i istotną” przyczyną szkody. |
| --- | --- |

(66)

W celu zbadania, czy istnieje związek przyczynowy pomiędzy zwiększonym przywozem a poważną szkodą, oraz upewnienia się, że szkody spowodowanej innymi czynnikami nie można przypisać zwiększonemu przywozowi, dokonano wzajemnego rozróżnienia pomiędzy szkodliwymi skutkami czynników uważanych za powodujące szkody, szkodliwe skutki przypisano czynnikom je powodującym i po przypisaniu szkody wszystkim czynnikom przyczynowym określono, czy zwiększony przywóz jest „prawdziwą i istotną” przyczyną szkody.

9.1.   Analiza czynników powodujących szkodę

9.1.1.   Skutek zwiększonego przywozu

| (67) | Jak pokazano powyżej, w okresie od 2000 do 2003 r., a w szczególności w latach 2002–2003 odbywał się przywóz przedmiotowego produktu na rynek wspólnotowy w zwiększonych ilościach i dużych wolumenach. |
| --- | --- |

(67)

Jak pokazano powyżej, w okresie od 2000 do 2003 r., a w szczególności w latach 2002–2003 odbywał się przywóz przedmiotowego produktu na rynek wspólnotowy w zwiększonych ilościach i dużych wolumenach.

| (68) | Łosoś hodowlany to przede wszystkim artykuł spożywczy, a produkt przedmiotowy oraz produkt podobny konkurują głównie pod względem cenowym. Ogólnie uznaje się, że przywóz, szczególnie z Norwegii, jest czynnikiem wiodącym i dyktującym ceny na rynku. Skutkiem tego nawet niewielki poziom sprzedaży po niższej cenie powoduje obniżenie cen dla producentów wspólnotowych. |
| --- | --- |

(68)

Łosoś hodowlany to przede wszystkim artykuł spożywczy, a produkt przedmiotowy oraz produkt podobny konkurują głównie pod względem cenowym. Ogólnie uznaje się, że przywóz, szczególnie z Norwegii, jest czynnikiem wiodącym i dyktującym ceny na rynku. Skutkiem tego nawet niewielki poziom sprzedaży po niższej cenie powoduje obniżenie cen dla producentów wspólnotowych.

| (69) | W obecnym przypadku najbardziej szkodliwym skutkiem zwiększonego przywozu były duże straty finansowe producentów wspólnotowych. Ze względu na przywództwo rynkowe i cenowe zwiększony przywóz spowodował obniżkę cen w całej Wspólnocie. Gdyby przywóz zwiększył się w mniejszym stopniu, presja cenowa również byłaby mniejsza. Gdyby popyt na rynku wspólnotowym był taki, aby utrzymać taki wzrost przywozu przy znacznie wyższych cenach, choć taki wzrost doprowadziłby do mniejszej sprzedaży i udziału rynkowego producentów wspólnotowych, możliwe, że producenci wspólnotowi nie ponieśliby aż takiej szkody. |
| --- | --- |

(69)

W obecnym przypadku najbardziej szkodliwym skutkiem zwiększonego przywozu były duże straty finansowe producentów wspólnotowych. Ze względu na przywództwo rynkowe i cenowe zwiększony przywóz spowodował obniżkę cen w całej Wspólnocie. Gdyby przywóz zwiększył się w mniejszym stopniu, presja cenowa również byłaby mniejsza. Gdyby popyt na rynku wspólnotowym był taki, aby utrzymać taki wzrost przywozu przy znacznie wyższych cenach, choć taki wzrost doprowadziłby do mniejszej sprzedaży i udziału rynkowego producentów wspólnotowych, możliwe, że producenci wspólnotowi nie ponieśliby aż takiej szkody.

| (70) | W latach 2000–2002 ceny przywozowe spadły o 19 %, a w ślad za nimi poszły ceny producentów wspólnotowych. Wprawdzie udział rynkowy sprzedaży producentów wspólnotowych zwiększył się w tym okresie, było to jednak odzwierciedleniem decyzji produkcyjnych podjętych we wcześniejszych latach, a sprzedaż producentów wspólnotowych przyniosła stratę zarówno w roku 2001, jak i 2002. |
| --- | --- |

(70)

W latach 2000–2002 ceny przywozowe spadły o 19 %, a w ślad za nimi poszły ceny producentów wspólnotowych. Wprawdzie udział rynkowy sprzedaży producentów wspólnotowych zwiększył się w tym okresie, było to jednak odzwierciedleniem decyzji produkcyjnych podjętych we wcześniejszych latach, a sprzedaż producentów wspólnotowych przyniosła stratę zarówno w roku 2001, jak i 2002.

| (71) | Od roku 2002 do 2003 przywóz zwiększył się o 15 %. Udział rynkowy przywozu zwiększył się z 72 % do 75 % podczas gdy udział rynkowy producentów wspólnotowych spadł z 28 % do 25 %. W tym samym okresie przywóz wzrósł z 236 % do 252 % produkcji wspólnotowej. Zatem wydaje się, iż przywóz zwiększył się w stosunku zarówno do produkcji wspólnotowej, jak i spożycia kosztem producentów wspólnotowych. |
| --- | --- |

(71)

Od roku 2002 do 2003 przywóz zwiększył się o 15 %. Udział rynkowy przywozu zwiększył się z 72 % do 75 % podczas gdy udział rynkowy producentów wspólnotowych spadł z 28 % do 25 %. W tym samym okresie przywóz wzrósł z 236 % do 252 % produkcji wspólnotowej. Zatem wydaje się, iż przywóz zwiększył się w stosunku zarówno do produkcji wspólnotowej, jak i spożycia kosztem producentów wspólnotowych.

| (72) | Jednakże najważniejszym aspektem zwiększenia przywozu był jego wpływ na ceny i rentowność producentów wspólnotowych. Jak zauważono powyżej, ogólnie przyjmuje się, że przywóz (szczególnie z Norwegii) to lider cenowy na rynku wspólnotowym, jeśli chodzi o łososia hodowlanego. Przeanalizowano zatem stosowanie zaniżonych cen w celu ustalenia, czy tani przywóz faktycznie powodował obniżenie cen stosowanych przez producentów wspólnotowych. |
| --- | --- |

(72)

Jednakże najważniejszym aspektem zwiększenia przywozu był jego wpływ na ceny i rentowność producentów wspólnotowych. Jak zauważono powyżej, ogólnie przyjmuje się, że przywóz (szczególnie z Norwegii) to lider cenowy na rynku wspólnotowym, jeśli chodzi o łososia hodowlanego. Przeanalizowano zatem stosowanie zaniżonych cen w celu ustalenia, czy tani przywóz faktycznie powodował obniżenie cen stosowanych przez producentów wspólnotowych.

| (73) | Aby osiągnąć wstępne ustalenia w zakresie poziomu obniżek, przeanalizowano informacje na temat cen za porównywalne okresy na takim samym poziomie handlu oraz dla sprzedaży do podobnych klientów. W oparciu o porównanie średnich cen loco Glasgow liczonych przez producentów wspólnotowych oraz producentów wywożących w stosunku do importerów wspólnotowych (na bazie cif granica Wspólnoty Europejskiej, w tym cło) ceny krajowe zostały zaniżone w ostatnich trzech latach o 3,1 % do 7,1 %. Wydaje się, że doprowadziło to do obniżenia cen dla producentów wspólnotowych, ponieważ ze względu na duży udział rynkowy ceny dyktowane są przez przywóz. W szczególności można zauważyć, że wzrost przywozu po coraz niższych cenach do 3 kwartału 2003 r. zmusił producentów wspólnotowych do ciągłego obniżania cen aż do 3 kwartału 2003 r., prowadząc do strat poniesionych w tym właśnie roku. |
| --- | --- |

(73)

Aby osiągnąć wstępne ustalenia w zakresie poziomu obniżek, przeanalizowano informacje na temat cen za porównywalne okresy na takim samym poziomie handlu oraz dla sprzedaży do podobnych klientów. W oparciu o porównanie średnich cen loco Glasgow liczonych przez producentów wspólnotowych oraz producentów wywożących w stosunku do importerów wspólnotowych (na bazie cif granica Wspólnoty Europejskiej, w tym cło) ceny krajowe zostały zaniżone w ostatnich trzech latach o 3,1 % do 7,1 %. Wydaje się, że doprowadziło to do obniżenia cen dla producentów wspólnotowych, ponieważ ze względu na duży udział rynkowy ceny dyktowane są przez przywóz. W szczególności można zauważyć, że wzrost przywozu po coraz niższych cenach do 3 kwartału 2003 r. zmusił producentów wspólnotowych do ciągłego obniżania cen aż do 3 kwartału 2003 r., prowadząc do strat poniesionych w tym właśnie roku.

| (74) | Bezpośrednie porównanie cen przywozowych oraz cen producentów wspólnotowych potwierdza tę analizę. Ceny przywozowe spadły o 28,5 % od roku 2000 do 2003, z 3,62 EUR do 2,59 EUR/kg, w tym cło. W tym samym okresie średnia cena produktu podobnego spadła o 20 % z 3,50 EUR do 2,79 EUR/kg, przy stałym spadku cen w tym okresie. |
| --- | --- |

(74)

Bezpośrednie porównanie cen przywozowych oraz cen producentów wspólnotowych potwierdza tę analizę. Ceny przywozowe spadły o 28,5 % od roku 2000 do 2003, z 3,62 EUR do 2,59 EUR/kg, w tym cło. W tym samym okresie średnia cena produktu podobnego spadła o 20 % z 3,50 EUR do 2,79 EUR/kg, przy stałym spadku cen w tym okresie.

| (75) | Od roku 2002 do 2003 średnia cena jednostkowa przywozu spadła z 2,93 EUR do 2,59 EUR/kg, w tym cło. W miarę jak przywóz zwiększał się do najwyższego poziomu, a średnia cena przywozowa spadała do najniższego poziomu (2,59 EUR/kg, w tym cło), ceny przywozowe doprowadziły do tendencji spadkowej wśród cen producentów, a średnia cena produktu wspólnotowego spadła do najniższego poziomu (2,79 EUR/kg). Średnia cena jednostkowa produktu wspólnotowego (skorygowana do loco Glasgow) spadła z 3,02 EUR do 2,79 EUR/kg, co stanowi spadek w wysokości 8 %. | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ceny jednostkowe sprzedaży wspólnotowej (1000 EUR /tona) (7) | 3,50 | 3,23 | 3,02 | 2,79 |
| Ceny jednostkowe przywozu w tym cło (1000 EUR/tona) (8) | 3,62 | 3,05 | 2,93 | 2,59 |

(75)

Od roku 2002 do 2003 średnia cena jednostkowa przywozu spadła z 2,93 EUR do 2,59 EUR/kg, w tym cło. W miarę jak przywóz zwiększał się do najwyższego poziomu, a średnia cena przywozowa spadała do najniższego poziomu (2,59 EUR/kg, w tym cło), ceny przywozowe doprowadziły do tendencji spadkowej wśród cen producentów, a średnia cena produktu wspólnotowego spadła do najniższego poziomu (2,79 EUR/kg). Średnia cena jednostkowa produktu wspólnotowego (skorygowana do loco Glasgow) spadła z 3,02 EUR do 2,79 EUR/kg, co stanowi spadek w wysokości 8 %.

2000

2001

2002

2003

Ceny jednostkowe sprzedaży wspólnotowej (1000 EUR /tona) (7)

3,50

3,23

3,02

2,79

Ceny jednostkowe przywozu w tym cło (1000 EUR/tona) (8)

3,62

3,05

2,93

2,59

| (76) | Spadek cen producentów wspólnotowych wydaje się być główną przyczyną znacznego spadku ich rentowności. W roku 2000, gdy koszt za kilogram wynosił 3,1 EUR, a cena sprzedaży (skorygowana do loco Glasgow) wynosiła 3,50 EUR, producenci wspólnotowi osiągali zysk w wysokości 7,3 %. W roku 2001 i 2002, pomimo zwiększenia wykorzystania zdolności produkcyjnej, produkcji, wydajności, zapasów żywych ryb, sprzedaży i udziału rynkowego, producenci ci ponieśli straty finansowe, odnotowali zmniejszony wskaźnik ROCE ogółem oraz ujemny przepływ środków pieniężnych, gdy ich ceny sprzedaży (skorygowane do loco Glasgow) spadły odpowiednio do poziomu 3,23 EUR oraz 3,02 EUR, a koszty najpierw nieznacznie wzrosły, a następnie spadły odpowiednio do 3,2 EUR w 2001 r. oraz 3,0 w 2002 r. Doszło również do spadku wskaźnika zatrudnienia. |
| --- | --- |

(76)

Spadek cen producentów wspólnotowych wydaje się być główną przyczyną znacznego spadku ich rentowności. W roku 2000, gdy koszt za kilogram wynosił 3,1 EUR, a cena sprzedaży (skorygowana do loco Glasgow) wynosiła 3,50 EUR, producenci wspólnotowi osiągali zysk w wysokości 7,3 %. W roku 2001 i 2002, pomimo zwiększenia wykorzystania zdolności produkcyjnej, produkcji, wydajności, zapasów żywych ryb, sprzedaży i udziału rynkowego, producenci ci ponieśli straty finansowe, odnotowali zmniejszony wskaźnik ROCE ogółem oraz ujemny przepływ środków pieniężnych, gdy ich ceny sprzedaży (skorygowane do loco Glasgow) spadły odpowiednio do poziomu 3,23 EUR oraz 3,02 EUR, a koszty najpierw nieznacznie wzrosły, a następnie spadły odpowiednio do 3,2 EUR w 2001 r. oraz 3,0 w 2002 r. Doszło również do spadku wskaźnika zatrudnienia.

| (77) | W roku 2003, kiedy to ceny (skorygowane do loco Glasgow) spadły do 2,79 EUR pod wpływem taniego przywozu, a koszty utrzymywały się na poziomie 3,1 EUR z 2000 r. producenci wspólnotowi ponieśli stratę w wysokości 17,1 %. Znalazło to odzwierciedlenie w ujemnym wskaźniku ROCE oraz przepływu środków pieniężnych ogółem. Jednocześnie wolumen sprzedaży spadł o 1,6 %, a udział rynkowy zmniejszył się o 3,0 punkty procentowe, w miarę jak zwiększała się wielkość i udział rynkowy przywozu. Pomimo zwiększenia zdolności produkcyjnej, wykorzystania zdolności produkcyjnej i produkcji, wydajności oraz utrzymywania się zatrudnienia na stałym poziomie, wzrost tanich przywozów wywarł wpływ na wykorzystanie zdolności produkcyjnej i produkcję oraz zatrudnienie z opóźnieniem. Zmniejszenie zapasów żywych ryb w 2003 r. wskazuje na to, iż można się spodziewać zmniejszenia produkcji na skutek zwiększenia przywozów. |
| --- | --- |

(77)

W roku 2003, kiedy to ceny (skorygowane do loco Glasgow) spadły do 2,79 EUR pod wpływem taniego przywozu, a koszty utrzymywały się na poziomie 3,1 EUR z 2000 r. producenci wspólnotowi ponieśli stratę w wysokości 17,1 %. Znalazło to odzwierciedlenie w ujemnym wskaźniku ROCE oraz przepływu środków pieniężnych ogółem. Jednocześnie wolumen sprzedaży spadł o 1,6 %, a udział rynkowy zmniejszył się o 3,0 punkty procentowe, w miarę jak zwiększała się wielkość i udział rynkowy przywozu. Pomimo zwiększenia zdolności produkcyjnej, wykorzystania zdolności produkcyjnej i produkcji, wydajności oraz utrzymywania się zatrudnienia na stałym poziomie, wzrost tanich przywozów wywarł wpływ na wykorzystanie zdolności produkcyjnej i produkcję oraz zatrudnienie z opóźnieniem. Zmniejszenie zapasów żywych ryb w 2003 r. wskazuje na to, iż można się spodziewać zmniejszenia produkcji na skutek zwiększenia przywozów.

| (78) | Z powyższych powodów wstępny wniosek jest taki, że istnieje związek pomiędzy zwiększeniem przywozu a poważną szkodą poniesioną przez producentów wspólnotowych oraz że zwiększenie tanich przywozów wywarło szkodliwy wpływ na producentów wspólnotowych, szczególnie jeśli chodzi o presję spadkową na ceny na rynku wspólnotowym, powodującą duże straty finansowe dla producentów wspólnotowych. |
| --- | --- |

(78)

Z powyższych powodów wstępny wniosek jest taki, że istnieje związek pomiędzy zwiększeniem przywozu a poważną szkodą poniesioną przez producentów wspólnotowych oraz że zwiększenie tanich przywozów wywarło szkodliwy wpływ na producentów wspólnotowych, szczególnie jeśli chodzi o presję spadkową na ceny na rynku wspólnotowym, powodującą duże straty finansowe dla producentów wspólnotowych.

9.1.2.   Wpływ zmian w spożyciu w Zjednoczonym Królestwie

| (79) | Jedna ze stron twierdziła, że w 2003 r. w Zjednoczonym Królestwie miał miejsce rzekomy spadek spożycia i że przyniósł on stratę producentom wspólnotowym. Jednakże rynku Zjednoczonego Królestwa nie można odizolować od całego rynku wspólnotowego, a spożycie we Wspólnocie Europejskiej zwiększyło się o 19,7 % od roku 2000 do 2003 oraz o 10,3 % od 2002 do 2003 r. Zatem wydaje się, że przyczyną znacznych strat poniesionych przez producentów wspólnotowych w 2003 r. były raczej niskie ceny niż rzekomy spadek spożycia. |
| --- | --- |

(79)

Jedna ze stron twierdziła, że w 2003 r. w Zjednoczonym Królestwie miał miejsce rzekomy spadek spożycia i że przyniósł on stratę producentom wspólnotowym. Jednakże rynku Zjednoczonego Królestwa nie można odizolować od całego rynku wspólnotowego, a spożycie we Wspólnocie Europejskiej zwiększyło się o 19,7 % od roku 2000 do 2003 oraz o 10,3 % od 2002 do 2003 r. Zatem wydaje się, że przyczyną znacznych strat poniesionych przez producentów wspólnotowych w 2003 r. były raczej niskie ceny niż rzekomy spadek spożycia.

9.1.3.   Wpływ zmian na działalność wywozową

| (80) | Przeanalizowano również wpływ różnic w poziomie wywozu. Wywóz zwiększył się w analizowanym okresie, a w latach 2002–2003 faktycznie wzrósł dwukrotnie, a zatem stwierdza się, pomimo odmiennego twierdzenia jednej ze stron, że zmiany w poziomie wywozu nie były przyczyną poważnej szkody poniesionej przez producentów wspólnotowych. W każdym razie dane na temat rentowności oparte są wyłącznie na danych dotyczących sprzedaży wspólnotowej. |
| --- | --- |

(80)

Przeanalizowano również wpływ różnic w poziomie wywozu. Wywóz zwiększył się w analizowanym okresie, a w latach 2002–2003 faktycznie wzrósł dwukrotnie, a zatem stwierdza się, pomimo odmiennego twierdzenia jednej ze stron, że zmiany w poziomie wywozu nie były przyczyną poważnej szkody poniesionej przez producentów wspólnotowych. W każdym razie dane na temat rentowności oparte są wyłącznie na danych dotyczących sprzedaży wspólnotowej.

9.1.4.   Wpływ wszelkiej nadwyżki zdolności produkcyjnej

| (81) | Przeanalizowano również kwestię, czy szkodliwe skutki mogły wyniknąć z nadwyżki zdolności produkcyjnej wśród producentów wspólnotowych. W analizowanym okresie nastąpił wzrost teoretycznej zdolności produkcyjnej o 2,2 % od roku 2000 do 2003 – o znacznie mniej niż produkcja lub spożycie. Ponadto, jak wcześniej zauważono, teoretyczna zdolność produkcyjna to ilość żywych ryb ogółem objęta posiadanymi licencjami rządowymi. Koszt zastosowania oraz utrzymania licencji jest niski. Faktycznie główne czynniki kosztów to koszty łososia jednorocznego (młodych ryb), karmienia i pracy. Zatem wstępny wniosek jest taki, że zwiększenie teoretycznej zdolności produkcyjnej nie przyniosło szkodliwych skutków producentom wspólnotowym. |
| --- | --- |

(81)

Przeanalizowano również kwestię, czy szkodliwe skutki mogły wyniknąć z nadwyżki zdolności produkcyjnej wśród producentów wspólnotowych. W analizowanym okresie nastąpił wzrost teoretycznej zdolności produkcyjnej o 2,2 % od roku 2000 do 2003 – o znacznie mniej niż produkcja lub spożycie. Ponadto, jak wcześniej zauważono, teoretyczna zdolność produkcyjna to ilość żywych ryb ogółem objęta posiadanymi licencjami rządowymi. Koszt zastosowania oraz utrzymania licencji jest niski. Faktycznie główne czynniki kosztów to koszty łososia jednorocznego (młodych ryb), karmienia i pracy. Zatem wstępny wniosek jest taki, że zwiększenie teoretycznej zdolności produkcyjnej nie przyniosło szkodliwych skutków producentom wspólnotowym.

9.1.5.   Wpływ konkurencji wśród producentów wspólnotowych

| (82) | Niektórzy eksporterzy twierdzili, że powodem spadku ceny łososia na rynku wspólnotowym była nadwyżka produkcji po stronie producentów wspólnotowych. Jednakże przywóz wzrósł o 15 % w 2003 r., podczas gdy sprzedaż producentów wspólnotowych we Wspólnocie zmniejszyła się. Ponadto liderem cenowym na tym rynku jest przywóz, a nie producenci wspólnotowi. Faktycznie analiza polityki cenowej wszystkich stron w 2002 i 2003 roku wyraźnie pokazuje, że towary przywożone były konsekwentnie sprzedawane po niższych cenach niż ceny producentów wspólnotowych oraz że ceny producentów wspólnotowych wykazywały podobną tendencję spadkową, jak ceny przywozów. Wpływ konkurencji pomiędzy producentami wspólnotowymi równoważy się wśród nich – straty poniesione przez jednych są równoważone zyskami innych ceteris paribus. Zatem wniosek wstępny jest taki, że konkurencja wśród producentów wspólnotowych nie była przyczyną poniesionych poważnych strat. |
| --- | --- |

(82)

Niektórzy eksporterzy twierdzili, że powodem spadku ceny łososia na rynku wspólnotowym była nadwyżka produkcji po stronie producentów wspólnotowych. Jednakże przywóz wzrósł o 15 % w 2003 r., podczas gdy sprzedaż producentów wspólnotowych we Wspólnocie zmniejszyła się. Ponadto liderem cenowym na tym rynku jest przywóz, a nie producenci wspólnotowi. Faktycznie analiza polityki cenowej wszystkich stron w 2002 i 2003 roku wyraźnie pokazuje, że towary przywożone były konsekwentnie sprzedawane po niższych cenach niż ceny producentów wspólnotowych oraz że ceny producentów wspólnotowych wykazywały podobną tendencję spadkową, jak ceny przywozów. Wpływ konkurencji pomiędzy producentami wspólnotowymi równoważy się wśród nich – straty poniesione przez jednych są równoważone zyskami innych ceteris paribus. Zatem wniosek wstępny jest taki, że konkurencja wśród producentów wspólnotowych nie była przyczyną poniesionych poważnych strat.

9.1.6.   Wpływ zwiększonej śmiertelności na koszty produkcji

| (83) | Jedna ze stron twierdziła, że wyższy niż zwykle wskaźnik śmiertelności ryb w Irlandii oraz przypadki epidemii w Zjednoczonym Królestwie oraz Irlandii w 2002 i 2003 r. mogły doprowadzić do zwiększenia kosztów produkcji oraz przerwania normalnego cyklu produkcyjnego dla niektórych producentów. Posiadane obecnie informacje sugerują, że zjawiska te były ograniczone do niewielkiej liczby gospodarstw. Ponadto, jak pokazuje tabela, koszty produkcji producentów wspólnotowych spadły w 2002 r. i były zbliżone do średniej z czterech lat w 2003 r. Zatem wniosek wstępny jest taki, że wyższy niż zwykle wskaźnik śmiertelności ryb nie był przyczyną szkodliwych skutków finansowych. Niemniej jednak argument ten będzie dalej analizowany w toku decydującego etapu postępowania wyjaśniającego. | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Średni koszt produkcji (1000 EUR/tona) | 3,1 | 3,2 | 3,0 | 3,1 |

(83)

Jedna ze stron twierdziła, że wyższy niż zwykle wskaźnik śmiertelności ryb w Irlandii oraz przypadki epidemii w Zjednoczonym Królestwie oraz Irlandii w 2002 i 2003 r. mogły doprowadzić do zwiększenia kosztów produkcji oraz przerwania normalnego cyklu produkcyjnego dla niektórych producentów. Posiadane obecnie informacje sugerują, że zjawiska te były ograniczone do niewielkiej liczby gospodarstw. Ponadto, jak pokazuje tabela, koszty produkcji producentów wspólnotowych spadły w 2002 r. i były zbliżone do średniej z czterech lat w 2003 r. Zatem wniosek wstępny jest taki, że wyższy niż zwykle wskaźnik śmiertelności ryb nie był przyczyną szkodliwych skutków finansowych. Niemniej jednak argument ten będzie dalej analizowany w toku decydującego etapu postępowania wyjaśniającego.

2000

2001

2002

2003

Średni koszt produkcji (1000 EUR/tona)

3,1

3,2

3,0

3,1

9.1.7.   Wpływ wyższych kosztów produkcji ogółem

| (84) | Jedna ze stron twierdziła, że przemysł norweski ma niższe koszty produkcji niż producenci wspólnotowi oraz że jest to powodem zwiększonego przywozu i poważnej szkody. Posiadane obecnie informacje sugerują, że Norwegia ma wprawdzie uprzywilejowaną pozycję w zakresie pewnych kosztów, natomiast producenci wspólnotowi mają korzystniejszą sytuację pod innymi względami. Ogólnie rzecz biorąc, można zauważyć, że producenci wspólnotowi ponoszą znaczne straty na bieżącym rynku, tak samo jak producenci norwescy. Jak stwierdzono w sekcji 8.2.12, producenci wspólnotowi odnotowali stratę w wysokości -2,5 % w 2002 r. Dane rządu norweskiego wskazują, że w 2002 r. straty w przypadku 151 zbadanych hodowli łososia i pstrąga tęczowego wyniosły -13 % (Za rok 2003 nie opublikowano jeszcze żadnych porównywalnych danych). Ponadto prowadziły one działalność przy dużym zadłużeniu, które stanowiło znaczą część ich całkowitych kosztów. Ich całkowite zadłużenie (nie licząc kapitału i rezerw) wyniosło 6,8 mld NOK w porównaniu z całkowitym obrotem w wysokości 5,7 mld NOK (9). Sytuacja ta w niektórych przypadkach doprowadziła do faktycznego przejęcia zakładów norweskich producentów przez banki. Zatem wstępny wniosek jest taki, że producenci norwescy nie są bardziej wydajni niż producenci wspólnotowi, ale argument ten będzie poddany dalszej analizie w toku ostatecznego etapu postępowania wyjaśniającego. |
| --- | --- |

(84)

Jedna ze stron twierdziła, że przemysł norweski ma niższe koszty produkcji niż producenci wspólnotowi oraz że jest to powodem zwiększonego przywozu i poważnej szkody. Posiadane obecnie informacje sugerują, że Norwegia ma wprawdzie uprzywilejowaną pozycję w zakresie pewnych kosztów, natomiast producenci wspólnotowi mają korzystniejszą sytuację pod innymi względami. Ogólnie rzecz biorąc, można zauważyć, że producenci wspólnotowi ponoszą znaczne straty na bieżącym rynku, tak samo jak producenci norwescy. Jak stwierdzono w sekcji 8.2.12, producenci wspólnotowi odnotowali stratę w wysokości -2,5 % w 2002 r. Dane rządu norweskiego wskazują, że w 2002 r. straty w przypadku 151 zbadanych hodowli łososia i pstrąga tęczowego wyniosły -13 % (Za rok 2003 nie opublikowano jeszcze żadnych porównywalnych danych). Ponadto prowadziły one działalność przy dużym zadłużeniu, które stanowiło znaczą część ich całkowitych kosztów. Ich całkowite zadłużenie (nie licząc kapitału i rezerw) wyniosło 6,8 mld NOK w porównaniu z całkowitym obrotem w wysokości 5,7 mld NOK (9). Sytuacja ta w niektórych przypadkach doprowadziła do faktycznego przejęcia zakładów norweskich producentów przez banki. Zatem wstępny wniosek jest taki, że producenci norwescy nie są bardziej wydajni niż producenci wspólnotowi, ale argument ten będzie poddany dalszej analizie w toku ostatecznego etapu postępowania wyjaśniającego.

9.1.8.   Wyższe koszty transportu w Szkocji

| (85) | Jedna ze stron twierdziła, że na bardziej odległych obszarach Szkocji infrastruktura jest mniej rozwinięta oraz że stan taki powoduje wyższe koszty i może przynieść szkodę producentom wspólnotowym. Pod tym względem zauważa się, że hodowla ryb w Norwegii, która jest liderem rynkowym Wspólnoty, jest często podejmowana na odległych obszarach o stosunkowo słabej infrastrukturze transportowej. |
| --- | --- |

(85)

Jedna ze stron twierdziła, że na bardziej odległych obszarach Szkocji infrastruktura jest mniej rozwinięta oraz że stan taki powoduje wyższe koszty i może przynieść szkodę producentom wspólnotowym. Pod tym względem zauważa się, że hodowla ryb w Norwegii, która jest liderem rynkowym Wspólnoty, jest często podejmowana na odległych obszarach o stosunkowo słabej infrastrukturze transportowej.

| (86) | Koszty transportu nie stanowią dużej części całkowitych kosztów produkcji łososia hodowlanego i różnią się w zależności od pochodzenia towarów i ich miejsca przeznaczenia. Ogólnie rzecz biorąc, nie dostrzega się zbytniej różnicy w kosztach transportu na rynek wspólnotowy pomiędzy Norwegią, Zjednoczonym Królestwem a Irlandią. Ponadto jest większe prawdopodobieństwo, że producenci wywożący (którzy z definicji mają swoje siedziby poza terenem Wspólnoty Europejskiej) mają wyższe koszty transportu w przypadku sprzedaży na rynek wspólnotowy. Zatem nie uważa się, by wyższe koszty transportu w Szkocji przyczyniły się do szkody poniesionej przez producentów wspólnotowych. |
| --- | --- |

(86)

Koszty transportu nie stanowią dużej części całkowitych kosztów produkcji łososia hodowlanego i różnią się w zależności od pochodzenia towarów i ich miejsca przeznaczenia. Ogólnie rzecz biorąc, nie dostrzega się zbytniej różnicy w kosztach transportu na rynek wspólnotowy pomiędzy Norwegią, Zjednoczonym Królestwem a Irlandią. Ponadto jest większe prawdopodobieństwo, że producenci wywożący (którzy z definicji mają swoje siedziby poza terenem Wspólnoty Europejskiej) mają wyższe koszty transportu w przypadku sprzedaży na rynek wspólnotowy. Zatem nie uważa się, by wyższe koszty transportu w Szkocji przyczyniły się do szkody poniesionej przez producentów wspólnotowych.

| (87) | Ponadto nie przedstawiono żadnych dowodów na to, by koszty transportu w Szkocji wzrosły w ostatnich latach, a zatem wyższe koszty transportu nie mogły wytłumaczyć ostatniego wzrostu strat finansowych, których doświadczyli producenci wspólnotowi. |
| --- | --- |

(87)

Ponadto nie przedstawiono żadnych dowodów na to, by koszty transportu w Szkocji wzrosły w ostatnich latach, a zatem wyższe koszty transportu nie mogły wytłumaczyć ostatniego wzrostu strat finansowych, których doświadczyli producenci wspólnotowi.

9.1.9.   Inne czynniki

| (88) | Nie wskazano żadnych innych czynników związku przyczynowego na wstępnym etapie postępowania wyjaśniającego. |
| --- | --- |

(88)

Nie wskazano żadnych innych czynników związku przyczynowego na wstępnym etapie postępowania wyjaśniającego.

9.2.   Przypisanie szkodliwych skutków

| (89) | Zwiększenie przywozu miało tylko ograniczony negatywny wpływ na ilości sprzedawane przez producentów wspólnotowych, choć ich sprzedaż i udział rynkowy nieco spadły w 2003 r. Jednakże najważniejszy wydaje się być fakt, że znaczny wzrost przywozu miał druzgocący wpływ na dochodowość producentów wspólnotowych, przy uwzględnieniu towarzyszącego spadku cen. Biorąc pod uwagę fakt, że przywóz (stanowiący około 70–75 % rynku) ma pozycję lidera cenowego, ciągły spadek cen przywozowych spowodował znaczną obniżkę cen producentów wspólnotowych. Przyniosło to producentom wspólnotowym pokaźne straty. Na tym etapie nie wskazano żadnych innych czynników, które mogły przyczynić się do szkody, oprócz zwiększenia tanich przywozów. |
| --- | --- |

(89)

Zwiększenie przywozu miało tylko ograniczony negatywny wpływ na ilości sprzedawane przez producentów wspólnotowych, choć ich sprzedaż i udział rynkowy nieco spadły w 2003 r. Jednakże najważniejszy wydaje się być fakt, że znaczny wzrost przywozu miał druzgocący wpływ na dochodowość producentów wspólnotowych, przy uwzględnieniu towarzyszącego spadku cen. Biorąc pod uwagę fakt, że przywóz (stanowiący około 70–75 % rynku) ma pozycję lidera cenowego, ciągły spadek cen przywozowych spowodował znaczną obniżkę cen producentów wspólnotowych. Przyniosło to producentom wspólnotowym pokaźne straty. Na tym etapie nie wskazano żadnych innych czynników, które mogły przyczynić się do szkody, oprócz zwiększenia tanich przywozów.

9.3.   Wniosek

| (90) | Zatem po ustaleniu, że z innych znanych czynników nie wyniknęły żadne materialnie szkodliwe skutki, wstępny wniosek jest taki, że pomiędzy zwiększeniem tanich przywozów a poważną szkodą producentów wspólnotowych istnieje wyraźny związek. |
| --- | --- |

(90)

Zatem po ustaleniu, że z innych znanych czynników nie wyniknęły żadne materialnie szkodliwe skutki, wstępny wniosek jest taki, że pomiędzy zwiększeniem tanich przywozów a poważną szkodą producentów wspólnotowych istnieje wyraźny związek.

10.   SYTUACJA KRYTYCZNA

| (91) | Dokonano wstępnych ustaleń, z których wynika, że istnieją krytyczne okoliczności, w których zwłoka przyniosłaby trudną do naprawienia szkodę producentom wspólnotowym. W wyniku zwiększenia tanich przywozów przedmiotowego produktu producenci doświadczyli poważnego spadku zwłaszcza zapasów ryb, cen jednostkowych, rentowności oraz zwrotu z zaangażowanego kapitału. |
| --- | --- |

(91)

Dokonano wstępnych ustaleń, z których wynika, że istnieją krytyczne okoliczności, w których zwłoka przyniosłaby trudną do naprawienia szkodę producentom wspólnotowym. W wyniku zwiększenia tanich przywozów przedmiotowego produktu producenci doświadczyli poważnego spadku zwłaszcza zapasów ryb, cen jednostkowych, rentowności oraz zwrotu z zaangażowanego kapitału.

| (92) | Sytuacja finansowa producentów wspólnotowych jest nadzwyczaj niepewna. W 2003 r. ponieśli oni poważne straty (-17,1 %). Skutkiem tego wielu producentów wspólnotowych znalazło się w stanie upadłości lub pod zarządem komisarycznym, a wielu innych planuje albo zmniejszyć produkcję, albo całkowicie wycofać się z rynku. Wielu producentów wspólnotowych próbuje sprzedać swoje firmy jako rentowne przedsiębiorstwa. Jednakże biorąc pod uwagę fakt, że ponoszą straty, oraz w obliczu ostatnich upadłości i zarządów komisarycznych potencjalni nabywcy wykazują niewielkie zainteresowanie. Inne firmy po prostu zamykają działalność, aby ograniczyć straty. |
| --- | --- |

(92)

Sytuacja finansowa producentów wspólnotowych jest nadzwyczaj niepewna. W 2003 r. ponieśli oni poważne straty (-17,1 %). Skutkiem tego wielu producentów wspólnotowych znalazło się w stanie upadłości lub pod zarządem komisarycznym, a wielu innych planuje albo zmniejszyć produkcję, albo całkowicie wycofać się z rynku. Wielu producentów wspólnotowych próbuje sprzedać swoje firmy jako rentowne przedsiębiorstwa. Jednakże biorąc pod uwagę fakt, że ponoszą straty, oraz w obliczu ostatnich upadłości i zarządów komisarycznych potencjalni nabywcy wykazują niewielkie zainteresowanie. Inne firmy po prostu zamykają działalność, aby ograniczyć straty.

| (93) | W roku 2003 oraz kilku pierwszych miesiącach roku 2004 pięciu producentów wspólnotowych znalazło się w stanie upadłości lub pod zarządem komisarycznym. Kolejne dwa przedsiębiorstwa zostały przejęte przez firmy produkujące karmę (wobec których miały pokaźne długi) i są w trakcie likwidacji. Ponadto kolejnych siedmiu producentów wspólnotowych już zamknęło lub jest w trakcie zamykania działalności. |
| --- | --- |

(93)

W roku 2003 oraz kilku pierwszych miesiącach roku 2004 pięciu producentów wspólnotowych znalazło się w stanie upadłości lub pod zarządem komisarycznym. Kolejne dwa przedsiębiorstwa zostały przejęte przez firmy produkujące karmę (wobec których miały pokaźne długi) i są w trakcie likwidacji. Ponadto kolejnych siedmiu producentów wspólnotowych już zamknęło lub jest w trakcie zamykania działalności.

| (94) | Znaczne straty w 2003 roku doprowadziły do tego, że niektórzy producenci wspólnotowi, w szczególności firmy niezależne, które nie mogą polegać na wsparciu finansowym ze strony większej grupy, polegają na przedłużonym kredycie udzielonym przez producentów karmy oraz wykorzystują debety na rachunku bieżącym jako źródło środków finansowania długoterminowego. Niektóre firmy zmuszone są do tego, by poświęcać rentowność w celu zabezpieczenia wystarczającego przepływu środków pieniężnych do wypełnienia zobowiązań finansowych (przykładowo poprzez odławianie ryb zanim urosną one do odpowiednich rozmiarów). Choć strategia ta może zapewnić im przetrwanie przez krótki okres, w dłuższej perspektywie prowadzi do zmniejszenia ich dochodowości, a co za tym idzie, średnio- i długoterminowej rentowności. |
| --- | --- |

(94)

Znaczne straty w 2003 roku doprowadziły do tego, że niektórzy producenci wspólnotowi, w szczególności firmy niezależne, które nie mogą polegać na wsparciu finansowym ze strony większej grupy, polegają na przedłużonym kredycie udzielonym przez producentów karmy oraz wykorzystują debety na rachunku bieżącym jako źródło środków finansowania długoterminowego. Niektóre firmy zmuszone są do tego, by poświęcać rentowność w celu zabezpieczenia wystarczającego przepływu środków pieniężnych do wypełnienia zobowiązań finansowych (przykładowo poprzez odławianie ryb zanim urosną one do odpowiednich rozmiarów). Choć strategia ta może zapewnić im przetrwanie przez krótki okres, w dłuższej perspektywie prowadzi do zmniejszenia ich dochodowości, a co za tym idzie, średnio- i długoterminowej rentowności.

| (95) | W obliczu braku natychmiastowej i znacznej poprawy prognoz dotyczących hodowli łososia we Wspólnocie coraz większa liczba producentów wspólnotowych będzie zmuszona do ogłoszenia upadłości lub przejścia w zarząd komisaryczny ze względu na to, że firmy produkujące karmę oraz banki będą próbowały ograniczyć swe ryzyko związane z nieściągalnymi należnościami. W przypadku niektórych producentów wspólnotowych udogodnienia płatnicze, takie jak debet na rachunku bieżącym, zostały już zakończone lub ograniczone. W Zjednoczonym Królestwie władze krajowe prowadziły rozmowy z bankami w celu określenia powodów wycofania wsparcia finansowego. Jednakże banki podkreśliły fakt, że muszą postępować zgodnie z kryteriami handlowymi. |
| --- | --- |

(95)

W obliczu braku natychmiastowej i znacznej poprawy prognoz dotyczących hodowli łososia we Wspólnocie coraz większa liczba producentów wspólnotowych będzie zmuszona do ogłoszenia upadłości lub przejścia w zarząd komisaryczny ze względu na to, że firmy produkujące karmę oraz banki będą próbowały ograniczyć swe ryzyko związane z nieściągalnymi należnościami. W przypadku niektórych producentów wspólnotowych udogodnienia płatnicze, takie jak debet na rachunku bieżącym, zostały już zakończone lub ograniczone. W Zjednoczonym Królestwie władze krajowe prowadziły rozmowy z bankami w celu określenia powodów wycofania wsparcia finansowego. Jednakże banki podkreśliły fakt, że muszą postępować zgodnie z kryteriami handlowymi.

| (96) | Można się spodziewać, że bez zastosowania tymczasowych środków ochronnych na rynku Wspólnoty Europejskiej przywóz przedmiotowego produktu do Wspólnoty będzie nadal na wysokim poziomie oraz w szczególności na skutek obniżki cen, którą będzie wciąż powodować, producenci wspólnotowi będą nadal ponosić straty i coraz więcej z nich będzie zmuszonych ogłosić upadłość. Szkody takie będą trudne do wyrównania, biorąc pod uwagę fakt, że firmy zostaną zamknięte, byli pracownicy będą musieli zmienić miejsce zamieszkania w celu znalezienia pracy, a kredytodawcy będą ostrożni, jeśli chodzi o gwarantowanie środków na ponowne otwarcie nieudanych inwestycji. Jeśli chce się uniknąć takiej sytuacji, należy przedsięwziąć tymczasowe środki ochronne. |
| --- | --- |

(96)

Można się spodziewać, że bez zastosowania tymczasowych środków ochronnych na rynku Wspólnoty Europejskiej przywóz przedmiotowego produktu do Wspólnoty będzie nadal na wysokim poziomie oraz w szczególności na skutek obniżki cen, którą będzie wciąż powodować, producenci wspólnotowi będą nadal ponosić straty i coraz więcej z nich będzie zmuszonych ogłosić upadłość. Szkody takie będą trudne do wyrównania, biorąc pod uwagę fakt, że firmy zostaną zamknięte, byli pracownicy będą musieli zmienić miejsce zamieszkania w celu znalezienia pracy, a kredytodawcy będą ostrożni, jeśli chodzi o gwarantowanie środków na ponowne otwarcie nieudanych inwestycji. Jeśli chce się uniknąć takiej sytuacji, należy przedsięwziąć tymczasowe środki ochronne.

10.1.   Wniosek

| (97) | Mając zatem na uwadze niepewną sytuację gospodarczą producentów wspólnotowych w wyniku pokaźnych strat, które ponieśli, oraz ciągłe zagrożenie ze strony producentów wywożących, uważa się, że istnieje sytuacja krytyczna, w której wszelkie opóźnienia w przyjęciu tymczasowych środków ochronnych spowodowałyby szkodę trudną do naprawienia. Stwierdza się w związku z tym, że należy niezwłocznie przyjąć tymczasowe środki ochronne. |
| --- | --- |

(97)

Mając zatem na uwadze niepewną sytuację gospodarczą producentów wspólnotowych w wyniku pokaźnych strat, które ponieśli, oraz ciągłe zagrożenie ze strony producentów wywożących, uważa się, że istnieje sytuacja krytyczna, w której wszelkie opóźnienia w przyjęciu tymczasowych środków ochronnych spowodowałyby szkodę trudną do naprawienia. Stwierdza się w związku z tym, że należy niezwłocznie przyjąć tymczasowe środki ochronne.

11.   UWAGI KOŃCOWE

| (98) | Wstępna analiza ustaleń postępowania wyjaśniającego potwierdza istnienie sytuacji krytycznej oraz potrzebę wprowadzenia tymczasowych środków ochronnych dających gwarancję zapobieżenia dalszemu narażaniu producentów wspólnotowych na szkody, które później trudno byłoby naprawić. |
| --- | --- |

(98)

Wstępna analiza ustaleń postępowania wyjaśniającego potwierdza istnienie sytuacji krytycznej oraz potrzebę wprowadzenia tymczasowych środków ochronnych dających gwarancję zapobieżenia dalszemu narażaniu producentów wspólnotowych na szkody, które później trudno byłoby naprawić.

11.1.   Forma i wielkość tymczasowych środków ochronnych

| (99) | Produkcja wspólnotowa łososia hodowlanego jest niewystarczająca do zaspokojenia popytu, a zatem konieczne jest zapewnienie wprowadzenia środków, które nie będą zabraniać producentom wywożącym wstępu na rynek wspólnotowy. Jako że główną przyczyną szkody producentów wspólnotowych wydaje się być duża ilość przywozu prowadząca do niskich cen i powodująca obniżkę i utrzymanie cen na niskim poziomie, przedsiębrane środki powinny być zaprojektowane w taki sposób, by spowodować zwiększenie cen, lecz nie powodować niepotrzebnego ograniczenia podaży. |
| --- | --- |

(99)

Produkcja wspólnotowa łososia hodowlanego jest niewystarczająca do zaspokojenia popytu, a zatem konieczne jest zapewnienie wprowadzenia środków, które nie będą zabraniać producentom wywożącym wstępu na rynek wspólnotowy. Jako że główną przyczyną szkody producentów wspólnotowych wydaje się być duża ilość przywozu prowadząca do niskich cen i powodująca obniżkę i utrzymanie cen na niskim poziomie, przedsiębrane środki powinny być zaprojektowane w taki sposób, by spowodować zwiększenie cen, lecz nie powodować niepotrzebnego ograniczenia podaży.

| (100) | Rozporządzenia (WE) nr 3285/94 i 519/94 stanowią, iż tymczasowe środki ochronne powinny przybrać formę zwiększenia taryf. Zatem w stosownych przypadkach należy dać pierwszeństwo środkom taryfowym. W rozważanym przypadku w celu zachowania otwarcia rynku wspólnotowego oraz zapewnienia dostępności podaży zaspokajającej popyt należy ustanowić kontyngenty zwolnione z opłat ochronnych odzwierciedlających tradycyjne poziomy przywozu. Oprócz tych kontyngentów od przywozu powinno być należne dodatkowe cło. Tradycyjny poziom przywozu łososia hodowlanego można następnie utrzymywać bez konieczności płacenia dodatkowego cła i można przywozić nieograniczone ilości, jednakże po uiszczeniu dodatkowego cła. |
| --- | --- |

(100)

Rozporządzenia (WE) nr 3285/94 i 519/94 stanowią, iż tymczasowe środki ochronne powinny przybrać formę zwiększenia taryf. Zatem w stosownych przypadkach należy dać pierwszeństwo środkom taryfowym. W rozważanym przypadku w celu zachowania otwarcia rynku wspólnotowego oraz zapewnienia dostępności podaży zaspokajającej popyt należy ustanowić kontyngenty zwolnione z opłat ochronnych odzwierciedlających tradycyjne poziomy przywozu. Oprócz tych kontyngentów od przywozu powinno być należne dodatkowe cło. Tradycyjny poziom przywozu łososia hodowlanego można następnie utrzymywać bez konieczności płacenia dodatkowego cła i można przywozić nieograniczone ilości, jednakże po uiszczeniu dodatkowego cła.

| (101) | W celu zachowania tradycyjnych przepływów handlowych i zapewnienia otwarcia rynku wspólnotowego dla pomniejszych uczestników kontyngenty taryfowe należy podzielić pomiędzy kraje/regiony, które są wyraźnie zainteresowane dostarczaniem przedmiotowego produktu, a część zarezerwować dla innych krajów. Po konsultacji z Norwegią oraz Wyspami Owczymi, które to kraje są wyraźnie zainteresowane i mają wyraźny udział w przywozach, uznaje się za stosowne przypisać konkretny kontyngent taryfowy każdemu z tych krajów w oparciu o proporcje całkowitej ilości produktu dostarczanego przez ten kraj w okresie trzyletnim od roku 2001 do 2003. Znaczna większość przywozu w tym okresie pochodziła z Norwegii i Wysp Owczych, a zatem konkretne kontyngenty taryfowe dla krajów powinny mieć zastosowanie właśnie dla tych krajów, a pozostałe kontyngenty dla innych krajów. W celu uniknięcia niepotrzebnych obciążeń administracyjnych kontyngenty taryfowe powinny być stosowane na zasadzie, kto pierwszy ten lepszy. |
| --- | --- |

(101)

W celu zachowania tradycyjnych przepływów handlowych i zapewnienia otwarcia rynku wspólnotowego dla pomniejszych uczestników kontyngenty taryfowe należy podzielić pomiędzy kraje/regiony, które są wyraźnie zainteresowane dostarczaniem przedmiotowego produktu, a część zarezerwować dla innych krajów. Po konsultacji z Norwegią oraz Wyspami Owczymi, które to kraje są wyraźnie zainteresowane i mają wyraźny udział w przywozach, uznaje się za stosowne przypisać konkretny kontyngent taryfowy każdemu z tych krajów w oparciu o proporcje całkowitej ilości produktu dostarczanego przez ten kraj w okresie trzyletnim od roku 2001 do 2003. Znaczna większość przywozu w tym okresie pochodziła z Norwegii i Wysp Owczych, a zatem konkretne kontyngenty taryfowe dla krajów powinny mieć zastosowanie właśnie dla tych krajów, a pozostałe kontyngenty dla innych krajów. W celu uniknięcia niepotrzebnych obciążeń administracyjnych kontyngenty taryfowe powinny być stosowane na zasadzie, kto pierwszy ten lepszy.

| (102) | Wydaje się, iż w normalnych warunkach spożycie łososia hodowlanego we Wspólnocie rośnie o ok. 4 do 5 % rocznie, biorąc pod uwagę wysoki poziom wzrostu zaobserwowany w nowych Państwach Członkowskich. W celu ujęcia tego wzrostu kontyngenty taryfowe (na podstawie średniego przywozu w okresie 2001–2003) należy zwiększyć o 5 %. Ze względu na sezonowy charakter rynku łososia, o większym przywozie i sprzedaży w drugiej połowie roku, kontyngenty taryfowe należy korygować sezonowo. Kontyngenty obliczono na bazie odpowiedników całych ryb (WFE), a przeliczniki na ryby filetowane i niefiletowane faktycznie przywiezione wynosiły odpowiednio 1:0,65 i 1:0,9. |
| --- | --- |

(102)

Wydaje się, iż w normalnych warunkach spożycie łososia hodowlanego we Wspólnocie rośnie o ok. 4 do 5 % rocznie, biorąc pod uwagę wysoki poziom wzrostu zaobserwowany w nowych Państwach Członkowskich. W celu ujęcia tego wzrostu kontyngenty taryfowe (na podstawie średniego przywozu w okresie 2001–2003) należy zwiększyć o 5 %. Ze względu na sezonowy charakter rynku łososia, o większym przywozie i sprzedaży w drugiej połowie roku, kontyngenty taryfowe należy korygować sezonowo. Kontyngenty obliczono na bazie odpowiedników całych ryb (WFE), a przeliczniki na ryby filetowane i niefiletowane faktycznie przywiezione wynosiły odpowiednio 1:0,65 i 1:0,9.

| (103) | Dodatkowe cło należy ustalić na takim poziomie, by stanowiło ono odpowiednią pomoc dla producentów wspólnotowych, ale jednocześnie nie stanowiło zbędnego uciążliwego balastu dla importerów i użytkowników. Cło ad valorem uważa się za nieodpowiednie ze względu na to, iż mogłoby stanowić zachętę do stosowania niższych cen przywozów bezcłowych i wzrosłoby w wymiarze rzeczywistym w przypadku podwyżki cen. Należy zatem określić stałą kwotę cła. |
| --- | --- |

(103)

Dodatkowe cło należy ustalić na takim poziomie, by stanowiło ono odpowiednią pomoc dla producentów wspólnotowych, ale jednocześnie nie stanowiło zbędnego uciążliwego balastu dla importerów i użytkowników. Cło ad valorem uważa się za nieodpowiednie ze względu na to, iż mogłoby stanowić zachętę do stosowania niższych cen przywozów bezcłowych i wzrosłoby w wymiarze rzeczywistym w przypadku podwyżki cen. Należy zatem określić stałą kwotę cła.

| (104) | Poziom sprzedaży po zaniżonych cenach, odzwierciedlający stopień, w jakim cena produktu przywożonego jest niższa od ceny, której producenci wspólnotowi mogliby oczekiwać w sytuacji niepowodującej szkody, wydaje się być racjonalną podstawą ustalenia poziomu cła. Aby wziąć pod uwagę zasadę proporcjonalności w tym konkretnym przypadku (gdzie 70–75 % przedmiotowego produktu pochodzi z przywozu), poziom sprzedaży po zaniżonej cenie obliczono na podstawie średniej ważonej ceny niepowodującej szkody za tonę produktu wspólnotowego, w oparciu o koszt produkcji produktu wspólnotowego plus minimalny poziom zysku dla danej branży (5 %). Cenę niepowodującą szkody porównano ze wstępną średnią ważoną ceną za tonę przywożonego produktu przedmiotowego w 1 kwartale 2004 r. (10). Różnicę pomiędzy tymi dwoma cenami wyrażono jako procent ceny na bazie cif granica Wspólnoty przywożonego produktu, co dało sprzedaż po zaniżonej cenie w wysokości 17,8 % z czego wynika cło należne do zapłaty w wysokości 469 EUR za tonę (WFE), a to z kolei, w oparciu o ww. przelicznik, odpowiada 522 EUR za tonę ryb patroszonych i 722 EUR za tonę ryb filetowanych. |
| --- | --- |

(104)

Poziom sprzedaży po zaniżonych cenach, odzwierciedlający stopień, w jakim cena produktu przywożonego jest niższa od ceny, której producenci wspólnotowi mogliby oczekiwać w sytuacji niepowodującej szkody, wydaje się być racjonalną podstawą ustalenia poziomu cła. Aby wziąć pod uwagę zasadę proporcjonalności w tym konkretnym przypadku (gdzie 70–75 % przedmiotowego produktu pochodzi z przywozu), poziom sprzedaży po zaniżonej cenie obliczono na podstawie średniej ważonej ceny niepowodującej szkody za tonę produktu wspólnotowego, w oparciu o koszt produkcji produktu wspólnotowego plus minimalny poziom zysku dla danej branży (5 %). Cenę niepowodującą szkody porównano ze wstępną średnią ważoną ceną za tonę przywożonego produktu przedmiotowego w 1 kwartale 2004 r. (10). Różnicę pomiędzy tymi dwoma cenami wyrażono jako procent ceny na bazie cif granica Wspólnoty przywożonego produktu, co dało sprzedaż po zaniżonej cenie w wysokości 17,8 % z czego wynika cło należne do zapłaty w wysokości 469 EUR za tonę (WFE), a to z kolei, w oparciu o ww. przelicznik, odpowiada 522 EUR za tonę ryb patroszonych i 722 EUR za tonę ryb filetowanych.

| (105) | Należy uwzględnić możliwość dokonania przeglądu środków przez Komisję w razie zmiany okoliczności. |
| --- | --- |

(105)

Należy uwzględnić możliwość dokonania przeglądu środków przez Komisję w razie zmiany okoliczności.

| (106) | Zgodnie z ustawodawstwem wspólnotowym oraz międzynarodowymi zobowiązaniami Wspólnoty tymczasowe środki ochronne nie powinny mieć zastosowania do żadnego produktu pochodzącego z kraju rozwijającego się, dopóki udział przywozu tego produktu do Wspólnoty nie przekracza 3 %. Pod tym względem zauważa się, że przywóz z Chile w ostatnim okresie, dla którego dostępne są miarodajne dane (druga połowa 2003 roku), był na poziomie poniżej 3 %, a zatem należy wykluczyć Chile ze stosowania dodatkowego cła ochronnego przewidzianego tymczasowymi środkami ochronnymi oraz dokonać przeglądu tej pozycji w decydującym etapie postępowania wyjaśniającego. Należy zatem określić kraje rozwijające się, do których środki tymczasowe nie mają zastosowania, i tak to zostało poczynione w załączniku 2. |
| --- | --- |

(106)

Zgodnie z ustawodawstwem wspólnotowym oraz międzynarodowymi zobowiązaniami Wspólnoty tymczasowe środki ochronne nie powinny mieć zastosowania do żadnego produktu pochodzącego z kraju rozwijającego się, dopóki udział przywozu tego produktu do Wspólnoty nie przekracza 3 %. Pod tym względem zauważa się, że przywóz z Chile w ostatnim okresie, dla którego dostępne są miarodajne dane (druga połowa 2003 roku), był na poziomie poniżej 3 %, a zatem należy wykluczyć Chile ze stosowania dodatkowego cła ochronnego przewidzianego tymczasowymi środkami ochronnymi oraz dokonać przeglądu tej pozycji w decydującym etapie postępowania wyjaśniającego. Należy zatem określić kraje rozwijające się, do których środki tymczasowe nie mają zastosowania, i tak to zostało poczynione w załączniku 2.

11.2.   System kontroli

| (107) | Jak zauważono powyżej, uważa się, że tendencje w przywozie przedmiotowego produktu przyniosły poważną szkodę producentom wspólnotowym. Zatem uważa się, iż w interesie Wspólnoty leży ustanowienie systemu nadzoru dokonywanego następczo zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 3285/94 oraz art. 9 rozporządzenia (WE) nr 519/94 w stosunku do przywozu przedmiotowego produktu wprowadzonego do swobodnego obrotu we Wspólnocie. Umożliwi to przede wszystkim dokładną kontrolę przywozu z krajów nieobjętych stosowaniem tymczasowych środków. W celu zapewnienia spójności, nadzór powinien być stosowany przez taki sam okres, co środki tymczasowe. Nadzorem należy zarządzać zgodnie z planem przedstawionym w art. 308 lit. d) rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (11) (ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2286/2003 (12), a Państwa Członkowskie powinny przekazywać informacje Komisji co tydzień. |
| --- | --- |

(107)

Jak zauważono powyżej, uważa się, że tendencje w przywozie przedmiotowego produktu przyniosły poważną szkodę producentom wspólnotowym. Zatem uważa się, iż w interesie Wspólnoty leży ustanowienie systemu nadzoru dokonywanego następczo zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 3285/94 oraz art. 9 rozporządzenia (WE) nr 519/94 w stosunku do przywozu przedmiotowego produktu wprowadzonego do swobodnego obrotu we Wspólnocie. Umożliwi to przede wszystkim dokładną kontrolę przywozu z krajów nieobjętych stosowaniem tymczasowych środków. W celu zapewnienia spójności, nadzór powinien być stosowany przez taki sam okres, co środki tymczasowe. Nadzorem należy zarządzać zgodnie z planem przedstawionym w art. 308 lit. d) rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (11) (ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2286/2003 (12), a Państwa Członkowskie powinny przekazywać informacje Komisji co tydzień.

11.3.   Okres obowiązywania

| (108) | Środki tymczasowe powinny obowiązywać nie dłużej niż 200 dni. Środki te powinny wejść w życie z dniem 15 sierpnia 2004 r. i obowiązywać przez okres 176 dni, chyba że zostaną wprowadzone środki ostateczne lub postępowanie wyjaśniające zostanie zakończone przed tym okresem bez wprowadzenia środków. |
| --- | --- |

(108)

Środki tymczasowe powinny obowiązywać nie dłużej niż 200 dni. Środki te powinny wejść w życie z dniem 15 sierpnia 2004 r. i obowiązywać przez okres 176 dni, chyba że zostaną wprowadzone środki ostateczne lub postępowanie wyjaśniające zostanie zakończone przed tym okresem bez wprowadzenia środków.

12.   INTERES WSPÓLNOTY

12.1.   Uwagi wstępne

| (109) | Oprócz nieprzewidzianych wydarzeń, zwiększonego przywozu, poważnych szkód, związków przyczynowych i krytycznych warunków Komisja zbadała, czy istnieją ważne przyczyny, które mogłyby doprowadzić do wniosku, że wprowadzanie tymczasowych środków ochronnych nie leży w interesie Wspólnoty. W tym celu na podstawie dostępnych dowodów zbadano wpływ ewentualnych tymczasowych środków ochronnych na wszystkie strony postępowania oraz ewentualne konsekwencje wprowadzenia bądź niewprowadzenia tymczasowych środków. |
| --- | --- |

(109)

Oprócz nieprzewidzianych wydarzeń, zwiększonego przywozu, poważnych szkód, związków przyczynowych i krytycznych warunków Komisja zbadała, czy istnieją ważne przyczyny, które mogłyby doprowadzić do wniosku, że wprowadzanie tymczasowych środków ochronnych nie leży w interesie Wspólnoty. W tym celu na podstawie dostępnych dowodów zbadano wpływ ewentualnych tymczasowych środków ochronnych na wszystkie strony postępowania oraz ewentualne konsekwencje wprowadzenia bądź niewprowadzenia tymczasowych środków.

12.2.   Interes producentów wspólnotowych

| (110) | Producenci wspólnotowi osiągają wspólnie roczne obroty rzędu ponad 500 mln EUR, a oprócz bezpośredniego zatrudnienia w wysokości około 1 450 miejsc pracy, które generują, szacuje się, że zapewniają pośrednio kolejne 8 000 miejsc pracy w sektorze przetwórczym i innych. Stanowią oni część branży ulegającej znacznemu rozwojowi, w której w okresie 1995–2001 nastąpiło dwukrotne zwiększenie produkcji. Osiągają oni coraz większą wydajność w produkcji produktu, na który popyt rośnie zarówno we Wspólnocie, jak i na świecie. Są oni rentowni i konkurencyjni w normalnych warunkach rynkowych i wykazują rosnącą wydajność. |
| --- | --- |

(110)

Producenci wspólnotowi osiągają wspólnie roczne obroty rzędu ponad 500 mln EUR, a oprócz bezpośredniego zatrudnienia w wysokości około 1 450 miejsc pracy, które generują, szacuje się, że zapewniają pośrednio kolejne 8 000 miejsc pracy w sektorze przetwórczym i innych. Stanowią oni część branży ulegającej znacznemu rozwojowi, w której w okresie 1995–2001 nastąpiło dwukrotne zwiększenie produkcji. Osiągają oni coraz większą wydajność w produkcji produktu, na który popyt rośnie zarówno we Wspólnocie, jak i na świecie. Są oni rentowni i konkurencyjni w normalnych warunkach rynkowych i wykazują rosnącą wydajność.

| (111) | Pozycja producentów wspólnotowych będzie wyraźnie zagrożona o ile nie nastąpi korekta obecnego poziomu tanich przywozów wspólnotowych. Proponowane środki będą miały zastosowanie do wszystkich przywozów przedmiotowego produktu poza przywozami z krajów rozwijających się, których wywóz do Wspólnoty Europejskiej stanowi nie więcej niż 3 % przywozu do Wspólnoty. Będą one zatem miały zastosowanie do około 95 % takiego przywozu. Zatem można się spodziewać, że inne środki byłyby skuteczne i pozwoliłyby na zwiększenie cen producentów wspólnotowych do uczciwego poziomu. |
| --- | --- |

(111)

Pozycja producentów wspólnotowych będzie wyraźnie zagrożona o ile nie nastąpi korekta obecnego poziomu tanich przywozów wspólnotowych. Proponowane środki będą miały zastosowanie do wszystkich przywozów przedmiotowego produktu poza przywozami z krajów rozwijających się, których wywóz do Wspólnoty Europejskiej stanowi nie więcej niż 3 % przywozu do Wspólnoty. Będą one zatem miały zastosowanie do około 95 % takiego przywozu. Zatem można się spodziewać, że inne środki byłyby skuteczne i pozwoliłyby na zwiększenie cen producentów wspólnotowych do uczciwego poziomu.

12.3.   Interes sektorów zależnych

| (112) | Hodowla łososia odbywa się z reguły na odległych obszarach – głównie na zachodnim wybrzeżu Szkocji i Irlandii. Na obszarach tych są ograniczone możliwości zatrudnienia, a działalność gospodarcza generowana przez hodowlę łososia ma znaczny wkład w lokalną gospodarkę. Bez tego wkładu wiele drobnych miejscowych firm dostarczających towary i usługi producentom wspólnotowym i ich pracownikom straciłoby rentowność. Zatem wprowadzenie skutecznych środków tymczasowych leży w interesie sektorów zależnych. |
| --- | --- |

(112)

Hodowla łososia odbywa się z reguły na odległych obszarach – głównie na zachodnim wybrzeżu Szkocji i Irlandii. Na obszarach tych są ograniczone możliwości zatrudnienia, a działalność gospodarcza generowana przez hodowlę łososia ma znaczny wkład w lokalną gospodarkę. Bez tego wkładu wiele drobnych miejscowych firm dostarczających towary i usługi producentom wspólnotowym i ich pracownikom straciłoby rentowność. Zatem wprowadzenie skutecznych środków tymczasowych leży w interesie sektorów zależnych.

12.4.   Interes producentów łososia jednorocznego i karmy

| (113) | W interesie głównych dostawców producentów wspólnotowych (takich jak producenci łososia jednorocznego i karmy) jest, by na ich produkt było duże i przewidywalne zapotrzebowanie, po cenie umożliwiającej osiągnięcie rozsądnych zysków. Biorąc pod uwagę fakt, że wielu takich dostawców udzieliło również pokaźnego kredytu producentom wspólnotowym, również w ich interesie jest to, by producenci wspólnotowi nadal prowadzili działalność i byli w stanie spłacić długi. Jeśli sytuacja producentów wspólnotowych nie ulegnie poprawie, wielu producentów łososia jednorocznego będzie borykać się z problemem nieściągalnych należności, które ograniczą ich dochodowość, a w niektórych przypadkach zagrożą ich możliwościom prowadzenia dalszej działalności. To samo dotyczy producentów karmy. Zatem wprowadzenie środków tymczasowych leży w interesie producentów łososia jednorocznego i producentów karmy. |
| --- | --- |

(113)

W interesie głównych dostawców producentów wspólnotowych (takich jak producenci łososia jednorocznego i karmy) jest, by na ich produkt było duże i przewidywalne zapotrzebowanie, po cenie umożliwiającej osiągnięcie rozsądnych zysków. Biorąc pod uwagę fakt, że wielu takich dostawców udzieliło również pokaźnego kredytu producentom wspólnotowym, również w ich interesie jest to, by producenci wspólnotowi nadal prowadzili działalność i byli w stanie spłacić długi. Jeśli sytuacja producentów wspólnotowych nie ulegnie poprawie, wielu producentów łososia jednorocznego będzie borykać się z problemem nieściągalnych należności, które ograniczą ich dochodowość, a w niektórych przypadkach zagrożą ich możliwościom prowadzenia dalszej działalności. To samo dotyczy producentów karmy. Zatem wprowadzenie środków tymczasowych leży w interesie producentów łososia jednorocznego i producentów karmy.

12.5.   Interes użytkowników, przetwórców i importerów we Wspólnocie

| (114) | W celu oceny, jaki wpływ na importerów, przetwórców oraz użytkowników będzie miało wprowadzenie bądź niewprowadzenie środków znanym importerom, przetwórcom oraz użytkownikom przedmiotowego produktu na rynku wspólnotowym rozesłano kwestionariusze. Importerzy/przetwórcy/użytkownicy stanowią z reguły jedną i tę samą grupę i w rzeczywistości wielu z nich ma powiązania z producentami wywożącymi poza Wspólnotą, szczególnie w Norwegii. Odpowiedzi otrzymano od 6 importerów/przetwórców/użytkowników oraz stowarzyszeń przetwórców. Ponadto wiele stowarzyszeń przetwórców przedstawiło Komisji swoje stanowisko. |
| --- | --- |

(114)

W celu oceny, jaki wpływ na importerów, przetwórców oraz użytkowników będzie miało wprowadzenie bądź niewprowadzenie środków znanym importerom, przetwórcom oraz użytkownikom przedmiotowego produktu na rynku wspólnotowym rozesłano kwestionariusze. Importerzy/przetwórcy/użytkownicy stanowią z reguły jedną i tę samą grupę i w rzeczywistości wielu z nich ma powiązania z producentami wywożącymi poza Wspólnotą, szczególnie w Norwegii. Odpowiedzi otrzymano od 6 importerów/przetwórców/użytkowników oraz stowarzyszeń przetwórców. Ponadto wiele stowarzyszeń przetwórców przedstawiło Komisji swoje stanowisko.

| (115) | Niektóre z nich twierdziły, że nie należy wprowadzać żadnych środków, ponieważ nastąpił jedynie krótki, chwilowy spadek cen łososia hodowlanego w ciągu dwóch do trzech miesięcy po wygaśnięciu środków antydumpingowych w stosunku do Norwegii w maju 2003 roku i od tego czasu ceny powróciły do normalnego poziomu. Przetwórcy podkreślili, że wszelki wzrost cen spowoduje zwiększenie ich podstawy kosztów, zmniejszenie sprzedaży i rentowności i może doprowadzić do utraty miejsc pracy, a nawet zmian miejsc zamieszkania, podkreślając, że zatrudnienie w sektorze przetwórstwa rybnego jest znacznie wyższe niż w sektorze hodowli ryb i że w niektórych przypadkach sektor ten zapewnia miejsca pracy na obszarach o niskim poziomie zatrudnienia. |
| --- | --- |

(115)

Niektóre z nich twierdziły, że nie należy wprowadzać żadnych środków, ponieważ nastąpił jedynie krótki, chwilowy spadek cen łososia hodowlanego w ciągu dwóch do trzech miesięcy po wygaśnięciu środków antydumpingowych w stosunku do Norwegii w maju 2003 roku i od tego czasu ceny powróciły do normalnego poziomu. Przetwórcy podkreślili, że wszelki wzrost cen spowoduje zwiększenie ich podstawy kosztów, zmniejszenie sprzedaży i rentowności i może doprowadzić do utraty miejsc pracy, a nawet zmian miejsc zamieszkania, podkreślając, że zatrudnienie w sektorze przetwórstwa rybnego jest znacznie wyższe niż w sektorze hodowli ryb i że w niektórych przypadkach sektor ten zapewnia miejsca pracy na obszarach o niskim poziomie zatrudnienia.

| (116) | Nie ma jeszcze w pełni wiarygodnych danych za 1 kwartał 2004 roku z Eurostatu. Jednakże dostępne informacje wskazują, że zarówno ceny przywozowe wzrosły od 4 kwartału 2003 r. średnio do około 2,53 EUR/kilogram w 1 kwartale 2004 r., jak i że ceny producentów wspólnotowych również nieznacznie wzrosły. Niemniej jednak ceny producentów wspólnotowych pozostają na poziomie znacznie poniżej ceny niepowodującej szkody. Ponadto według najświeższych informacji ceny znów wykazują tendencję spadkową. |
| --- | --- |

(116)

Nie ma jeszcze w pełni wiarygodnych danych za 1 kwartał 2004 roku z Eurostatu. Jednakże dostępne informacje wskazują, że zarówno ceny przywozowe wzrosły od 4 kwartału 2003 r. średnio do około 2,53 EUR/kilogram w 1 kwartale 2004 r., jak i że ceny producentów wspólnotowych również nieznacznie wzrosły. Niemniej jednak ceny producentów wspólnotowych pozostają na poziomie znacznie poniżej ceny niepowodującej szkody. Ponadto według najświeższych informacji ceny znów wykazują tendencję spadkową.

| (117) | Główne koszty ponoszone przez przetwórców to koszty surowców i zatrudnienia i prawdą jest, że wzrost cen surowców powoduje zwiększenie kosztów przetwórców. Jednakże zgodnie z informacjami przedstawionymi przez przetwórców koszty ich surowców spadły o 10 % od roku 2002 do 2003, po już wcześniejszym spadku 18 % od roku 2000 do 2002. W roku 2003 były one niższe o 26 % niż w roku 2000. Jednocześnie informacje przekazane przez nich wskazują, iż ich ceny sprzedaży pozostały na mniej więcej tym samym poziomie w roku 2002 i 2003. Trzech przetwórców dostarczyło informacji na temat rentowności swojej działalności przetwórstwa łososia. Wskazało to, iż rentowność wzrosła z 15 % w 2000 r. do 31 % w 2002 r. oraz 33 % w 2003 r. Choć poziom ten niekoniecznie jest reprezentatywny dla całego sektora, nie uważa się go jednakże za nadzwyczajny. Niektórzy przetwórcy zakwestionowali ten poziom rentowności, choć nie dostarczyli danych na temat rentowności własnych zakładów. W takich okolicznościach wydaje się, że przemysł przetwórczy jest równie dobrze w stanie wchłonąć niewielki wzrost kosztów surowców bez żadnych redukcji w zatrudnieniu lub zmian miejsc zamieszkania. W każdym razie oczywiste jest, że obecnego poziomu cen nie da się utrzymać w perspektywie długoterminowej. |
| --- | --- |

(117)

Główne koszty ponoszone przez przetwórców to koszty surowców i zatrudnienia i prawdą jest, że wzrost cen surowców powoduje zwiększenie kosztów przetwórców. Jednakże zgodnie z informacjami przedstawionymi przez przetwórców koszty ich surowców spadły o 10 % od roku 2002 do 2003, po już wcześniejszym spadku 18 % od roku 2000 do 2002. W roku 2003 były one niższe o 26 % niż w roku 2000. Jednocześnie informacje przekazane przez nich wskazują, iż ich ceny sprzedaży pozostały na mniej więcej tym samym poziomie w roku 2002 i 2003. Trzech przetwórców dostarczyło informacji na temat rentowności swojej działalności przetwórstwa łososia. Wskazało to, iż rentowność wzrosła z 15 % w 2000 r. do 31 % w 2002 r. oraz 33 % w 2003 r. Choć poziom ten niekoniecznie jest reprezentatywny dla całego sektora, nie uważa się go jednakże za nadzwyczajny. Niektórzy przetwórcy zakwestionowali ten poziom rentowności, choć nie dostarczyli danych na temat rentowności własnych zakładów. W takich okolicznościach wydaje się, że przemysł przetwórczy jest równie dobrze w stanie wchłonąć niewielki wzrost kosztów surowców bez żadnych redukcji w zatrudnieniu lub zmian miejsc zamieszkania. W każdym razie oczywiste jest, że obecnego poziomu cen nie da się utrzymać w perspektywie długoterminowej.

| (118) | Przetwórcy podkreślili również, iż handlowcy na czołowych rynkach europejskich oraz konsumenci muszą nadal mieć dostęp do produktów dobrej jakości po niskich cenach. Wyrazili szczególne zainteresowanie możliwością spekulacyjnych zakupów zaraz po wprowadzeniu kontyngentów taryfowych i twierdzili, że po osiągnięciu kontyngentu taryfowego być może będą musieli zaprzestać produkcji. W końcu stwierdzili, że w razie wprowadzenia środków powinny one być takie, by zachować wystarczającą podaż i umożliwić wprowadzenie na rynek stabilności cenowej w celu lepszego przewidywania kosztów. Pod tym względem niektórzy byli wyraźnie przeciwni środkom w jakiejkolwiek formie, natomiast inni zauważyli, że w razie wprowadzenia środków woleliby system kontyngentów taryfowych, a niektórzy wskazali na preferencje systemu licencji. |
| --- | --- |

(118)

Przetwórcy podkreślili również, iż handlowcy na czołowych rynkach europejskich oraz konsumenci muszą nadal mieć dostęp do produktów dobrej jakości po niskich cenach. Wyrazili szczególne zainteresowanie możliwością spekulacyjnych zakupów zaraz po wprowadzeniu kontyngentów taryfowych i twierdzili, że po osiągnięciu kontyngentu taryfowego być może będą musieli zaprzestać produkcji. W końcu stwierdzili, że w razie wprowadzenia środków powinny one być takie, by zachować wystarczającą podaż i umożliwić wprowadzenie na rynek stabilności cenowej w celu lepszego przewidywania kosztów. Pod tym względem niektórzy byli wyraźnie przeciwni środkom w jakiejkolwiek formie, natomiast inni zauważyli, że w razie wprowadzenia środków woleliby system kontyngentów taryfowych, a niektórzy wskazali na preferencje systemu licencji.

| (119) | Należy zauważyć, że zaproponowane tymczasowe środki ochronne składają się z kontyngentów taryfowych opartych na średniej wielkości przywozu do Wspólnoty (z nowymi Państwami Członkowskimi) w okresie 2001–2003 plus 5 %, powyżej których zastosowanie ma dodatkowe cło. Zatem przemysł przetwórczy w całej Wspólnocie powinien nadal mieć dostęp do wystarczającej podaży surowców bez dodatkowego cła. |
| --- | --- |

(119)

Należy zauważyć, że zaproponowane tymczasowe środki ochronne składają się z kontyngentów taryfowych opartych na średniej wielkości przywozu do Wspólnoty (z nowymi Państwami Członkowskimi) w okresie 2001–2003 plus 5 %, powyżej których zastosowanie ma dodatkowe cło. Zatem przemysł przetwórczy w całej Wspólnocie powinien nadal mieć dostęp do wystarczającej podaży surowców bez dodatkowego cła.

| (120) | Dlatego też nie uważa się, by niekorzyści, których ewentualnie mogą doświadczyć przetwórcy/użytkownicy i importerzy, jeśli w ogóle, mogły przeważyć nad korzyściami dla producentów wspólnotowych w wyniku zaproponowanych środków tymczasowych, które uważa się za minimum niezbędne do zapobieżenia dalszemu poważnemu pogorszeniu sytuacji producentów wspólnotowych. |
| --- | --- |

(120)

Dlatego też nie uważa się, by niekorzyści, których ewentualnie mogą doświadczyć przetwórcy/użytkownicy i importerzy, jeśli w ogóle, mogły przeważyć nad korzyściami dla producentów wspólnotowych w wyniku zaproponowanych środków tymczasowych, które uważa się za minimum niezbędne do zapobieżenia dalszemu poważnemu pogorszeniu sytuacji producentów wspólnotowych.

12.6.   Interesy konsumentów we Wspólnocie

| (121) | W racji tego, że przedmiotowy produkt jest towarem konsumpcyjnym, Komisja poinformowała różne organizacje konsumenckie o rozpoczęciu postępowania wyjaśniającego. Od organizacji konsumenckich nie otrzymano żadnych odpowiedzi. Biorąc pod uwagę rozbieżność pomiędzy ceną całej ryby z gospodarstwa hodowlanego a ceną przetworzonych wyrobów z łososia, uważa się, iż środki nie będą miały namacalnego wpływu na ceny detaliczne, a zatem wpływ na konsumentów będzie minimalny. |
| --- | --- |

(121)

W racji tego, że przedmiotowy produkt jest towarem konsumpcyjnym, Komisja poinformowała różne organizacje konsumenckie o rozpoczęciu postępowania wyjaśniającego. Od organizacji konsumenckich nie otrzymano żadnych odpowiedzi. Biorąc pod uwagę rozbieżność pomiędzy ceną całej ryby z gospodarstwa hodowlanego a ceną przetworzonych wyrobów z łososia, uważa się, iż środki nie będą miały namacalnego wpływu na ceny detaliczne, a zatem wpływ na konsumentów będzie minimalny.

13.   PRZEDŁUŻENIE TERMINU DLA BIEŻĄCEGO POSTĘPOWANIA

| (122) | Artykuł 7 rozporządzenia (WE) nr 3285/94 oraz art. 6 rozporządzenia (WE) nr 519/94 stanowią, iż jeśli Komisja uzna, że konieczny jest nadzór lub środki ochronne, podejmuje ona niezbędne decyzje nie później niż w terminie dziewięciu miesięcy od dnia rozpoczęcia postępowania wyjaśniającego, ale w wyjątkowych okolicznościach wspomniany termin może ulec przedłużeniu o kolejny okres nieprzekraczający dwóch miesięcy. |
| --- | --- |

(122)

Artykuł 7 rozporządzenia (WE) nr 3285/94 oraz art. 6 rozporządzenia (WE) nr 519/94 stanowią, iż jeśli Komisja uzna, że konieczny jest nadzór lub środki ochronne, podejmuje ona niezbędne decyzje nie później niż w terminie dziewięciu miesięcy od dnia rozpoczęcia postępowania wyjaśniającego, ale w wyjątkowych okolicznościach wspomniany termin może ulec przedłużeniu o kolejny okres nieprzekraczający dwóch miesięcy.

13.1.   Powody przedłużenia

| (123) | Uznaje się, że z następujących powodów istnieją wyjątkowe okoliczności, które uzasadniają przedłużenie terminu zakończenia postępowania wyjaśniającego w sprawie środków ochronnych w stosunku do przedmiotowego produktu o kolejny okres dwóch miesięcy. |
| --- | --- |

(123)

Uznaje się, że z następujących powodów istnieją wyjątkowe okoliczności, które uzasadniają przedłużenie terminu zakończenia postępowania wyjaśniającego w sprawie środków ochronnych w stosunku do przedmiotowego produktu o kolejny okres dwóch miesięcy.

| (124) | Dnia 1 maja 2004 r. nastąpiło rozszerzenie i do Wspólnoty Europejskiej przystąpiło dziesięć nowych Państw Członkowskich. Do tego dnia postępowanie wyjaśniające w sprawie bieżącego postępowania było ograniczone do 15 Państw Członkowskich UE. W postępowaniu dotyczącym przedmiotowego produktu uczestniczyło wiele stron zainteresowanych i przewiduje się, iż podmioty gospodarcze w nowych Państwach Członkowskich również będą chciały w pełni współpracować przy dalszych wyjaśnieniach. W celu zweryfikowania kolejnych otrzymanych informacji Komisja prześle producentom wspólnotowym, producentom łososia jednorocznego i karmy, importerom, przetwórcom oraz użytkownikom w nowych Państwach Członkowskich kolejne kwestionariusze w celu określenia ich specyficznej sytuacji. Aby umożliwić zainteresowanym podmiotom gospodarczym skorzystanie z praw przysługujących im zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 3285/94 oraz art. 5 rozporządzenia (WE) nr 519/94, należy zapewnić im odpowiedni okres czasu, w ciągu którego będą mogli odpowiedzieć na kwestionariusze. Ponadto służby Komisji będą następnie musiały sprawdzić informacje podane w odpowiedziach na formularze, składając wizyty weryfikacyjne w zakładach zainteresowanych stron przed sformułowaniem ostatecznych wniosków. |
| --- | --- |

(124)

Dnia 1 maja 2004 r. nastąpiło rozszerzenie i do Wspólnoty Europejskiej przystąpiło dziesięć nowych Państw Członkowskich. Do tego dnia postępowanie wyjaśniające w sprawie bieżącego postępowania było ograniczone do 15 Państw Członkowskich UE. W postępowaniu dotyczącym przedmiotowego produktu uczestniczyło wiele stron zainteresowanych i przewiduje się, iż podmioty gospodarcze w nowych Państwach Członkowskich również będą chciały w pełni współpracować przy dalszych wyjaśnieniach. W celu zweryfikowania kolejnych otrzymanych informacji Komisja prześle producentom wspólnotowym, producentom łososia jednorocznego i karmy, importerom, przetwórcom oraz użytkownikom w nowych Państwach Członkowskich kolejne kwestionariusze w celu określenia ich specyficznej sytuacji. Aby umożliwić zainteresowanym podmiotom gospodarczym skorzystanie z praw przysługujących im zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 3285/94 oraz art. 5 rozporządzenia (WE) nr 519/94, należy zapewnić im odpowiedni okres czasu, w ciągu którego będą mogli odpowiedzieć na kwestionariusze. Ponadto służby Komisji będą następnie musiały sprawdzić informacje podane w odpowiedziach na formularze, składając wizyty weryfikacyjne w zakładach zainteresowanych stron przed sformułowaniem ostatecznych wniosków.

| (125) | Po zakończeniu dalszego postępowania wyjaśniającego Komisji i przed ewentualnym przyjęciem ostatecznych środków ochronnych w stosunku do przedmiotowego produktu Wspólnota Europejska dodatkowo będzie zobowiązana powiadomić niektórych partnerów handlowych, z którymi ma umowy dwustronne, oraz powiadomić partnerów handlowych w ramach WTO o wszelkich zaproponowanych środkach w terminie. |
| --- | --- |

(125)

Po zakończeniu dalszego postępowania wyjaśniającego Komisji i przed ewentualnym przyjęciem ostatecznych środków ochronnych w stosunku do przedmiotowego produktu Wspólnota Europejska dodatkowo będzie zobowiązana powiadomić niektórych partnerów handlowych, z którymi ma umowy dwustronne, oraz powiadomić partnerów handlowych w ramach WTO o wszelkich zaproponowanych środkach w terminie.

| (126) | Ponadto, gdyby zakończono stosowanie środków tymczasowych (które powinny być stosowane równolegle z postępowaniem wyjaśniającym) w czwartym kwartale 2004 r., spowodowałoby to niepewność na rynku w najbardziej ruchliwym okresie poprzedzającym święta Bożego Narodzenia. |
| --- | --- |

(126)

Ponadto, gdyby zakończono stosowanie środków tymczasowych (które powinny być stosowane równolegle z postępowaniem wyjaśniającym) w czwartym kwartale 2004 r., spowodowałoby to niepewność na rynku w najbardziej ruchliwym okresie poprzedzającym święta Bożego Narodzenia.

13.2.   Przedłużenie terminu

| (127) | Uważa się zatem, w obliczu przedstawionych powyżej okoliczności, że istnieją wyjątkowe uwarunkowania, i w związku z tym termin zakończenia postępowania wyjaśniającego w sprawie środków ochronnych w stosunku do łososia hodowlanego należy przedłużyć o dwa miesiące od 6 grudnia 2004 r. do 6 lutego 2005 r. |
| --- | --- |

(127)

Uważa się zatem, w obliczu przedstawionych powyżej okoliczności, że istnieją wyjątkowe uwarunkowania, i w związku z tym termin zakończenia postępowania wyjaśniającego w sprawie środków ochronnych w stosunku do łososia hodowlanego należy przedłużyć o dwa miesiące od 6 grudnia 2004 r. do 6 lutego 2005 r.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

System kontyngentów taryfowych i dodatkowych ceł

1.   Niniejszym otwiera się system kontyngentów taryfowych na okres od 15 sierpnia 2004 r. do 6 lutego 2005 r. w stosunku do przywozu do Wspólnoty łososia hodowlanego (nie dzikiego), filetowanego bądź niefiletowanego, świeżego, schłodzonego lub mrożonego, klasyfikowanego w ramach kodów CN ex 0302 12 00, ex 0303 11 00, ex 0303 19 00, ex 0303 22 00, ex 0304 10 13 oraz ex 0304 20 13 (dalej zwanego „łososiem hodowlanym”). Wielkość kontyngentów taryfowych oraz kraje, do których mają one zastosowanie, zostały określone w załączniku I. Kontyngenty obliczono na bazie odpowiedników całych ryb (WFE), a przeliczniki na ryby filetowane i niefiletowane faktycznie przywiezione wynosiły odpowiednio 1:0,65 i 1:0,9.

2.   Łosoś dziki nie będzie objęty lub poddawany kontyngentom taryfowym. Dla celów niniejszego rozporządzenia łosoś dziki to łosoś, w odniesieniu do którego właściwe władze Państw Członkowskich, w których zatwierdzane są deklaracje celne do swobodnego obrotu, otrzymały od zainteresowanych stron stosowne dokumenty potwierdzające, że łosoś został złowiony w morzu, w przypadku łososia atlantyckiego lub pacyficznego, lub w rzekach, w przypadku głowacicy.

3.   W celu określenia poziomu dodatkowego cła do zapłaty łosoś hodowlany objęty kodami CN ex 0302 12 00, ex 0303 11 00, ex 0303 19 00, ex 0303 22 00 znajdzie się w grupie 1 w załączniku I, natomiast łosoś objęty kodami ex 0304 10 13 oraz ex 0304 20 13 znajdzie się w grupie 2.

4.   Zgodnie z art. 2 przywóz łososia hodowlanego przekraczający poziom kontyngentu taryfowego zostanie objęty dodatkową opłatą celną określoną w załączniku I dla grupy, do której przynależy.

5.   Konwencjonalna stawka celna ustanowiona w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2658/87 (13), ostatnio zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2344/2003 (14), lub jakakolwiek preferencyjna stawka celna jest w dalszym ciągu stosowana do przywozu łososia hodowlanego.

6.   W przypadku zmiany okoliczności Komisja może dokonać przeglądu tych środków.

Artykuł 2

Kraje rozwijające się

Przywóz łososia hodowlanego pochodzącego z krajów rozwijających się wymienionych w załączniku II nie jest objęty lub nie podlega kontyngentom taryfowym.

Artykuł 3

Przepisy ogólne

1.   Pochodzenie łososia hodowlanego, którego dotyczy niniejsze rozporządzenie, określa się zgodnie z przepisami obowiązującymi na terenie Wspólnoty.

2.   Zgodnie z ust. 3 wszelkie wprowadzanie łososia hodowlanego pochodzącego z kraju rozwijającego się do wolnego obrotu na terenie Wspólnoty wymaga:

| a) | przedłożenia świadectwa pochodzenia wydanego przez odpowiednie władze krajowe danego kraju, spełniającego warunki ustanowione w art. 47 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93; oraz |
| --- | --- |

a)

przedłożenia świadectwa pochodzenia wydanego przez odpowiednie władze krajowe danego kraju, spełniającego warunki ustanowione w art. 47 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93; oraz

| b) | spełnienia warunku, iż produkt należy przewozić bezpośrednio, w rozumieniu art. 4, z tego kraju na teren Wspólnoty. |
| --- | --- |

b)

spełnienia warunku, iż produkt należy przewozić bezpośrednio, w rozumieniu art. 4, z tego kraju na teren Wspólnoty.

3.   Świadectwo pochodzenia, o którym mowa w ust. 2 lit. a), nie jest wymagane dla przywozu łososia hodowlanego objętego dowodem pochodzenia wydanym lub sporządzonym zgodnie z odpowiednimi zasadami ustanowionymi w celu zakwalifikowania się do preferencyjnych środków taryfowych.

4.   Dowód pochodzenia akceptowany jest jedynie wówczas, gdy łosoś hodowlany spełnia kryteria określania pochodzenia ustalone w przepisach obowiązujących na terenie Wspólnoty.

Artykuł 4

Transport bezpośredni

1.   Za przewiezione bezpośrednio na teren Wspólnoty z kraju trzeciego uznaje się następujące przedmioty:

| a) | produkty transportowane bez przekraczania terytorium jakiegokolwiek kraju trzeciego; |
| --- | --- |

a)

produkty transportowane bez przekraczania terytorium jakiegokolwiek kraju trzeciego;

| b) | produkty transportowane przez jeden albo więcej krajów trzecich innych niż kraj pochodzenia, z przeładunkiem albo tymczasowym magazynowaniem w tych krajach, albo bez, pod warunkiem że takie przejście jest usprawiedliwione z powodów geograficznych albo wyłącznie z powodu wymagań transportowych i pod warunkiem że produkty:






  — | pozostawały pod nadzorem władz celnych kraju albo krajów tranzytowych lub tymczasowego magazynowania; |
| --- | --- | --- |

b)

produkty transportowane przez jeden albo więcej krajów trzecich innych niż kraj pochodzenia, z przeładunkiem albo tymczasowym magazynowaniem w tych krajach, albo bez, pod warunkiem że takie przejście jest usprawiedliwione z powodów geograficznych albo wyłącznie z powodu wymagań transportowych i pod warunkiem że produkty:

—

pozostawały pod nadzorem władz celnych kraju albo krajów tranzytowych lub tymczasowego magazynowania;

| — | nie weszły do obrotu ani nie zostały dopuszczone tam do spożycia; oraz |
| --- | --- |

—

nie weszły do obrotu ani nie zostały dopuszczone tam do spożycia; oraz

| — | nie uległy tam działaniom innym niż rozładowywanie i przeładowywanie. |
| --- | --- |

—

nie uległy tam działaniom innym niż rozładowywanie i przeładowywanie.

2.   Dowód spełnienia warunków określonych w ust. 1 lit. b) przedkłada się władzom Wspólnoty. Dowód ten może zostać dostarczony w szczególności w formie jednego z następujących dokumentów:

| a) | pojedynczego dokumentu przewozowego wystawionego w kraju pochodzenia dotyczącego przejazdu przez kraj albo kraje tranzytowe; |
| --- | --- |

a)

pojedynczego dokumentu przewozowego wystawionego w kraju pochodzenia dotyczącego przejazdu przez kraj albo kraje tranzytowe;

| b) | świadectwa wydanego przez władze celne kraju albo krajów tranzytowych zawierającego:






  — | dokładny opis towarów; |
| --- | --- | --- |

b)

świadectwa wydanego przez władze celne kraju albo krajów tranzytowych zawierającego:

—

dokładny opis towarów;

| — | daty rozładunku i przeładunku lub załadowania lub rozładowania, z określeniem wykorzystanych statków. |
| --- | --- |

—

daty rozładunku i przeładunku lub załadowania lub rozładowania, z określeniem wykorzystanych statków.

Artykuł 5

Przywóz w trakcie wysyłki do Wspólnoty

1.   Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do produktów będących w trakcie wysyłki do Wspólnoty w rozumieniu ust. 2.

2.   Za produkty w trakcie wysyłki do Wspólnoty uważa się produkty, które:

| — | opuściły kraj pochodzenia przed datą rozpoczynającą stosowanie niniejszego rozporządzenia; i |
| --- | --- |

—

opuściły kraj pochodzenia przed datą rozpoczynającą stosowanie niniejszego rozporządzenia; i

| — | są wysyłane z miejsca załadunku w kraju pochodzenia do miejsca rozładunku we Wspólnocie na podstawie ważnego dokumentu przewozowego wystawionego przed datą rozpoczynającą stosowanie niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

—

są wysyłane z miejsca załadunku w kraju pochodzenia do miejsca rozładunku we Wspólnocie na podstawie ważnego dokumentu przewozowego wystawionego przed datą rozpoczynającą stosowanie niniejszego rozporządzenia.

3.   Zainteresowane strony zobowiązane są przedstawić władzom celnym zadowalający dowód na to, że warunki ustanowione w ust. 2 zostały spełnione.

Jednakże władze mogą uznać produkty za wysłane z kraju pochodzenia przed datą rozpoczynającą stosowanie niniejszego rozporządzenia, jeśli dostarczony zostanie jeden z poniższych dokumentów:

| — | w przypadku transportu drogą morską, konosament wskazujący, że załadunek miał miejsce przed tą datą, |
| --- | --- |

—

w przypadku transportu drogą morską, konosament wskazujący, że załadunek miał miejsce przed tą datą,

| — | w przypadku transportu kolejowego, dokument wysyłki, który został zatwierdzony przez władze kolei w kraju pochodzenia przed tą datą, |
| --- | --- |

—

w przypadku transportu kolejowego, dokument wysyłki, który został zatwierdzony przez władze kolei w kraju pochodzenia przed tą datą,

| — | w przypadku transportu drogowego, umowa międzynarodowego przewozu drogowego (CMR) towarów lub inny dokument transportowy wystawiony w kraju pochodzenia przed tą datą, |
| --- | --- |

—

w przypadku transportu drogowego, umowa międzynarodowego przewozu drogowego (CMR) towarów lub inny dokument transportowy wystawiony w kraju pochodzenia przed tą datą,

| — | w przypadku transportu drogą lotniczą, dokument wysyłki lotniczej wskazujący, że linia lotnicza przyjęła produkty przed tą datą. |
| --- | --- |

—

w przypadku transportu drogą lotniczą, dokument wysyłki lotniczej wskazujący, że linia lotnicza przyjęła produkty przed tą datą.

Artykuł 6

Państwa Członkowskie i Komisja ściśle współpracują w celu zapewnienia zgodności działań z niniejszym rozporządzeniem.

Artykuł 7

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i stosuje się do dnia 6 lutego 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 13 sierpnia 2004 r.

W imieniu Komisji

Pascal LAMY

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 349 z 31.12.1994, str. 53.

1

(2)  Dz.U. L 286 z 11.11.2000, str. 1.

2

(3)  Dz.U. L 67 z 10.3.1994, str. 89.

3

(4)  Dz.U. L 65 z 8.3.2003, str. 1.

4

(5)  Dz.U. C 58 z 6.3.2004, str. 7.

5

(6)  Ceny skorygowane do loco Glasgow.

6

(7)  Ceny skorygowane do loco Glasgow.

7

(8)  Ceny przywozowe to ceny na bazie cif, w tym cło w wysokości 2 %.

8

(9)  Przegląd Statystyczny 2002 Norweskiej Dyrekcji ds. Rybołówstwa.

9

(10)  Na podstawie dostępnych informacji w obliczu braku miarodajnych danych Eurostat za ten okres.

10

(11)  Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1.

11

(12)  Dz.U. L 343 z 31.12.2003, str. 1.

12

(13)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, str. 1.

13

(14)  Dz.U. L 346 z 31.12.2003, str. 38.

14

---

ZAŁĄCZNIK I

| Kod CN | Kody TARIC | Grupa | Pochodzenie (dla grup 1 i 2) | Kontyngent taryfowy (dla grup 1 i 2) w tonach (WFE) | Numer zamówienia – Grupa 1 | Numer zamówienia – Grupa 2 | Dodatkowe cło EUR/tona |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Grupa 1 | Grupa 2 |
| ex 0302 12 00 | 0302120021 | 1 | Norwegia | 163 997 | 90.780 | 90.788 | 522 | 722 |
| 0302120022 | 1 | Wyspy Owcze | 22 230 | 90.694 | 90.695 | | |
| 0302120023 | 1 | Pozostałe | 20 108 | 90.077 | 90.078 | | |
| 0302120029 | 1 | | | | | | |
| 0302120039 | 1 | | | | | | |
| 0302120099 | 1 | | | | | | |
| ex 0303 11 00 | 0303110019 | 1 | | | | | | |
| 0303110099 | 1 | | | | | | |
| ex 0303 19 00 | 0303190019 | 1 | | | | | | |
| 0303190099 | 1 | | | | | | |
| ex 0303 22 00 | 0303220021 | 1 | | | | | | |
| 0303220022 | 1 | | | | | | |
| 0303220023 | 1 | | | | | | |
| 0303220029 | 1 | | | | | | |
| 0303220089 | 1 | | | | | | |
| ex 0304 10 13 | 0304101321 | 2 | | | | | | |
| 0304101329 | 2 | | | | | | |
| 0304101399 | 2 | | | | | | |
| ex 0304 20 13 | 0304201321 | 2 | | | | | | |
| 0304201329 | 2 | | | | | | |
| 0304201399 | 2 | | | | | | |

Kod CN

Kody TARIC

Grupa

Pochodzenie (dla grup 1 i 2)

Kontyngent taryfowy (dla grup 1 i 2) w tonach (WFE)

Numer zamówienia – Grupa 1

Numer zamówienia – Grupa 2

Dodatkowe cło EUR/tona

Grupa 1

Grupa 2

ex 0302 12 00

0302120021

1

Norwegia

163 997

90.780

90.788

522

722

0302120022

1

Wyspy Owcze

22 230

90.694

90.695

0302120023

1

Pozostałe

20 108

90.077

90.078

0302120029

1

0302120039

1

0302120099

1

ex 0303 11 00

0303110019

1

0303110099

1

ex 0303 19 00

0303190019

1

0303190099

1

ex 0303 22 00

0303220021

1

0303220022

1

0303220023

1

0303220029

1

0303220089

1

ex 0304 10 13

0304101321

2

0304101329

2

0304101399

2

ex 0304 20 13

0304201321

2

0304201329

2

0304201399

2

---

ZAŁĄCZNIK II

Wykaz krajów rozwijających się – wyłączonych ze stosowania środków z uwagi na to, że wywożą one mniej niż 3 % przywozu do Wspólnoty.

Afganistan, Algieria, Angola, Antigua i Barbuda, Argentyna, Anguilla, Antarktyka, Antyle Holenderskie, Arabia Saudyjska, Aruba, Bahama, Bahrajn, Bangladesz, Barbados, Belize, Benin, Bermudy, Bhutan, Boliwia, Botswana, Brazylia, Brunei, Brytyjskie Wyspy Dziewicze, Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego, Burkina Faso, Burundi, Chile, Chińska Republika Ludowa, Chińskie Taipei, Czad, Demokratyczna Republika Konga (Zair), Dominika, Dominikana, Dżibuti, Egipt, Ekwador, Erytrea, Etiopia, Falklandy, Federacja Państw Mikronezji, Fidżi, Filipiny, Francuskie Terytoria Południowe, Gabon, Gambia, Ghana, Gibraltar, Grenada, Guam, Gujana, Gwatemala, Gwinea, Gwinea Bissau, Gwinea Równikowa, Haiti, Hongkong, Honduras, Indie, Indonezja, Irak, Iran (Islamska Republika), Jamajka, Jemen, Jordania, Kajmany, Kambodża, Katar, Kenia, Kiribati, Kolumbia, Komory, Kostaryka, Kuba, Kuwejt, Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna, Lesoto, Liban, Liberia, Libijska Arabska Dżamahirija Ludowo-Socjalistyczna, Ludowa Republika Konga, Madagaskar, Makau SAR, Malawi, Malediwy, Malezja, Mali, Maroko, Mauretania, Mauritius, Meksyk, Mongolia, Mozambik, Montserrat, Myanmar, Namibia, Nauru, Nepal, Niger, Nigeria, Nikaragua, Nowa Kaledonia i terytoria zależne, Oman, Panama, Papua Nowa Gwinea, Pakistan, Palau, Paragwaj, Peru, Pitcairn, Polinezja Francuska, Republika Południowej Afryki, Republika Środkowoafrykańska, Rwanda, Saint Kitts i Nevis, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadiny, Salwador, Săo Tomé i Príncipe, Samoa, Samoa Amerykańskie, Seszele, Sierra Leone, Senegal, Somalia, Sri Lanka, Stany Zjednoczone – wyspy zewnętrzne, St Pierre i Miquelon, Sudan, Surinam, Swaziland, Syryjska Republika Arabska, Tanzania (Zjednoczona Republika), Togo, Tokelau, Tonga, Trynidad i Tobago, Tunezja, Tuvalu, Uganda, Urugwaj, Vanuatu, Wenezuela, Wietnam, Wschodni Timor, Wybrzeże Kości Słoniowej, Wyspa Bouvet, Wyspa Bożego Narodzenia, Wyspa Majotta, Wyspa Niue, Wyspa Norfolk, Wyspa św. Heleny i terytoria zależne, Wyspy Dziewicze (Stanów Zjednoczonych), Wyspy Heard i McDonald, Wyspy Kokosowe (Wyspy Keelinga), Wyspy Mariany Północne, Wyspy Marshalla, Wyspy Salomona, Wyspy South Georgia i South Sandwich, Wyspy Turks i Caicos, Wyspy Wallis i Futuna, Wyspy Zielonego Przylądka, Zambia i Zimbabwe, Zjednoczone Emiraty Arabskie.

---

| 14.8.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 267/30 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 267/30

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1448/2004

z dnia 13 sierpnia 2004 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2771/1999 określające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w sprawie interwencji na rynku masła i śmietany

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), w szczególności jego art. 10,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 (2) stanowi, że masło wprowadzane do obrotu w ramach interwencji musi być wprowadzone do składu przed 1 kwietnia 2002 r. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 (2) stanowi, że masło wprowadzane do obrotu w ramach interwencji musi być wprowadzone do składu przed 1 kwietnia 2002 r.

| (2) | Z uwagi na sytuację na rynku masła oraz ilość masła stanowiącego zapas interwencyjny masło znajdujące się w składzie przed 1 czerwca 2002 r. powinno być dostępne w sprzedaży. |
| --- | --- |

(2)

Z uwagi na sytuację na rynku masła oraz ilość masła stanowiącego zapas interwencyjny masło znajdujące się w składzie przed 1 czerwca 2002 r. powinno być dostępne w sprzedaży.

| (3) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych, |
| --- | --- |

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W art. 21 rozporządzenia (WE) nr 2771/1999 datę „1 kwietnia 2002 r.” zastępuje się datą „1 czerwca 2002 r.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 13 sierpnia 2004 r.

W imieniu Komisji

Franz FISCHLER

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 186/2004 (DZ.U. L 29 z 3.2.2004, str. 6).

1

(2)  DZ.U. L 333 z 24.12.1999, str. 11. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1236/2004 (DZ.U. L 235 z 6.7.2004, str. 4).

2

---

| 14.8.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 267/31 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 267/31

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1449/2004

z dnia 13 sierpnia 2004 r.

zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1609/88 odnośnie do ostatecznego terminu przyjmowania do składowania masła przeznaczonego na sprzedaż na mocy rozporządzeń (EWG) nr 3143/85 i (WE) nr 2571/97

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), w szczególności jego art. 10,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2571/97 w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych (2), stanowi, że masło wprowadzane do obrotu musi być wprowadzone do składu przed datą, którą należy określić. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2571/97 w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych (2), stanowi, że masło wprowadzane do obrotu musi być wprowadzone do składu przed datą, którą należy określić.

| (2) | Z uwagi na tendencje na rynku masła oraz dostępne magazynowane ilości data podana w art. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1609/88 (3), odnosząca się do masła wspomnianego w rozporządzeniu (WE) nr 2571/97, powinna zostać zmieniona. |
| --- | --- |

(2)

Z uwagi na tendencje na rynku masła oraz dostępne magazynowane ilości data podana w art. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1609/88 (3), odnosząca się do masła wspomnianego w rozporządzeniu (WE) nr 2571/97, powinna zostać zmieniona.

| (3) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych, |
| --- | --- |

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1609/88 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Masło określone w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2571/97 zostało przyjęte do składowania przed 1 czerwca 2002 r.”

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 13 sierpnia 2004 r.

W imieniu Komisji

Franz FISCHLER

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 186/2004 (Dz.U. L 29, 3.2.2004, str. 6).

1

(2)  Dz.U. L 350 z 20.12.1997, str. 3. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 921/2004 (Dz.U. L 163 z 30.4.2004, str. 94).

2

(3)  Dz.U. L 143 z 10.6.1988, str. 23. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1714/2003 (Dz.U. L 243 z 27.9.2003, str. 103).

3

---

| 14.8.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 267/32 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 267/32

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1450/2004

z dnia 13 sierpnia 2004 r.

wykonującego decyzję nr 1608/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie sporządzania i rozwoju statystyk Wspólnoty z zakresu innowacji

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję nr 1608/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie sporządzania i rozwoju statystyki Wspólnoty z zakresu nauki i techniki (1), w szczególności jej art. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzja nr 1608/2003/WE określiła poszczególne działania statystyczne konieczne do prowadzenia statystyki Wspólnoty z zakresu nauki i techniki oraz innowacji. |
| --- | --- |

(1)

Decyzja nr 1608/2003/WE określiła poszczególne działania statystyczne konieczne do prowadzenia statystyki Wspólnoty z zakresu nauki i techniki oraz innowacji.

| (2) | Konieczne jest przyjęcie środków dotyczących wprowadzenia w życie poszczególnych działań statystycznych, jak określono w art. 2 decyzji nr 1608/2003/WE. |
| --- | --- |

(2)

Konieczne jest przyjęcie środków dotyczących wprowadzenia w życie poszczególnych działań statystycznych, jak określono w art. 2 decyzji nr 1608/2003/WE.

| (3) | Poszczególne działania statystyczne powinny uwzględnić decyzję nr 2367/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wspólnotowego programu statystycznego na lata 2003–2007 (2), która w szczególności określiła program pracy dotyczący sporządzania i ulepszania statystyki z zakresu innowacji w okresie 2003–2007. |
| --- | --- |

(3)

Poszczególne działania statystyczne powinny uwzględnić decyzję nr 2367/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wspólnotowego programu statystycznego na lata 2003–2007 (2), która w szczególności określiła program pracy dotyczący sporządzania i ulepszania statystyki z zakresu innowacji w okresie 2003–2007.

| (4) | Niezbędne jest zapewnienie spójności statystyki Wspólnoty z zakresu innowacji z innymi standardami międzynarodowymi, pociąga to za sobą wymóg uwzględniania prac przeprowadzonych przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) oraz inne organizacje międzynarodowe. |
| --- | --- |

(4)

Niezbędne jest zapewnienie spójności statystyki Wspólnoty z zakresu innowacji z innymi standardami międzynarodowymi, pociąga to za sobą wymóg uwzględniania prac przeprowadzonych przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) oraz inne organizacje międzynarodowe.

| (5) | W ramach wykonywania decyzji nr 1608/2003/WE należy uwzględnić ramy przewidziane przez rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 z dnia 17 lutego 1997 r. w sprawie statystyki Wspólnoty (3) w przypadku ustanawiania przepisów mających na celu objęcie dostępu do administracyjnych źródeł danych oraz poufności danych statystycznych. |
| --- | --- |

(5)

W ramach wykonywania decyzji nr 1608/2003/WE należy uwzględnić ramy przewidziane przez rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 z dnia 17 lutego 1997 r. w sprawie statystyki Wspólnoty (3) w przypadku ustanawiania przepisów mających na celu objęcie dostępu do administracyjnych źródeł danych oraz poufności danych statystycznych.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Programu Statystycznego, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Programu Statystycznego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Niniejsze rozporządzenie ustanawia niezbędne środki wykonawcze do decyzji nr 1608/2003/WE w odniesieniu do statystyki Wspólnoty z zakresu innowacji.

Artykuł 2

1.   Niniejsze rozporządzenie obejmuje statystykę Wspólnoty z zakresu innowacji. W odniesieniu do tej statystyki wykaz zmiennych statystycznych, objęte sektory i rodzaje działalności, układy wyników, częstotliwość, terminy przesyłania danych oraz okres przejściowy są określone w Załączniku.

2.   Na podstawie wniosków zawartych w raportach przedstawionych Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, zgodnie z art. 5 decyzji nr 1608/2003/WE, wykaz zmiennych statystycznych, objęte działalności i sektory, układy wyników, częstotliwość, terminy przesyłania danych i inne charakterystyki ustanowione w Załączniku do niniejszego rozporządzenia mogą być weryfikowane w regularnych odstępach czasu.

Artykuł 3

Państwa Członkowskie uzyskują niezbędne dane, wykorzystując kombinację różnych źródeł, takich jak badania reprezentacyjne, administracyjne źródła danych lub inne źródła danych. Inne źródła danych są przynajmniej równoważne pod względem jakości lub sposobów estymacji statystycznej z badaniami reprezentacyjnymi lub administracyjnymi źródłami danych.

Artykuł 4

Dane statystyczne Wspólnot z zakresu innowacji wymienione w niniejszym Załączniku są oparte na zharmonizowanych pojęciach i definicjach, zawartych w najnowszej wersji Podręcznika Oslo. Państwa Członkowskie stosują wymienione zharmonizowane pojęcia i definicje w odniesieniu do statystyk, które mają być zestawiane.

Raporty przedstawione Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, zgodnie z art. 5 decyzji nr 1608/2003/WE, zawierają odniesienie do pojęć i definicji oraz ich zastosowanie.

Artykuł 5

Państwa Członkowskie przekazują do Komisji (Eurostatu) obowiązkowo zagregowane dane statystyczne, jak wskazano w Załączniku, oraz dobrowolnie zbiory indywidualnych rekordów, wykorzystując standardowy format przesyłania, który ma być określony przez Komisję (Eurostat) we współpracy z Państwami Członkowskimi.

Artykuł 6

Ocena jakości jest przeprowadzana przez Państwa Członkowskie i Komisję (Eurostat).

Państwa Członkowskie przekazują Komisji (Eurostatowi), na jej prośbę, informacje niezbędne dla oceny jakości danych statystycznych określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, które są wymagane, aby wypełnić wymogi dotyczące sprawozdawczości ustanowione w art. 5 decyzji nr 1608/2003/WE.

Artykuł 7

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 13 sierpnia 2004 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 230 z 16.9.2003, str. 1.

1

(2)  Dz.U. L 358 z 31.12.2002, str. 1.

2

(3)  Dz.U. L 52 z 22.2.1997, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

3

---

ZAŁĄCZNIK

STATYSTYKI Z ZAKRESU INNOWACJI

Sekcja 1

Państwa Członkowskie zestawiają następujące dane statystyczne Wspólnoty z zakresu innowacji:

| Kod | Tytuł | Uwagi |
| --- | --- | --- |
| 1 | Liczba przedsiębiorstw aktywnych innowacyjnie | Jako wartość bezwzględna i jako procent wszystkich przedsiębiorstw |
| 2 | Liczba przedsiębiorstw innowacyjnych, które wprowadziły nowe produkty lub znacznie ulepszyły produkty będące nowością na rynku | Jako wartość bezwzględna, jako procent wszystkich przedsiębiorstw oraz jako procent wszystkich przedsiębiorstw działających innowacyjnie |
| 3 | Obroty pochodzące z innowacji, związane z produktami nowymi lub znacznie ulepszonymi produktami będącymi nowością na rynku | Jako wartość bezwzględna, jako procent ogólnych obrotów oraz jako procent ogólnych obrotów przedsiębiorstw działających innowacyjnie |
| 4 | Obroty pochodzące z innowacji, związane z produktami nowymi lub znacznie ulepszonymi produktami będącymi nowością dla firmy, ale nie dla rynku | Jako wartość bezwzględna, jako procent ogólnych obrotów oraz jako procent ogólnych obrotów przedsiębiorstw działających innowacyjnie |
| 5 | Liczba przedsiębiorstw aktywnych innowacyjnie, które współpracują w zakresie działalności innowacyjnej z innymi jednostkami | Jako wartość bezwzględna i jako procent przedsiębiorstw działających innowacyjnie |
| 6 | Wydatki na innowacje | Jako wartość bezwzględna, jako procent ogólnych obrotów oraz jako procent ogólnych obrotów przedsiębiorstw działających innowacyjnie – fakultatywnie |
| 7 | Liczba przedsiębiorstw aktywnych innowacyjnie, które wskazały bardzo ważne efekty innowacji | Jako wartość bezwzględna i jako procent wszystkich przedsiębiorstw działających innowacyjnie |
| 8 | Liczba przedsiębiorstw aktywnych innowacyjnie, które wskazały ważne źródła informacji dotyczące innowacji | Jako wartość bezwzględna i jako procent wszystkich przedsiębiorstw działających innowacyjnie – fakultatywnie |
| 9 | Liczba przedsiębiorstw spotykających się z poważnymi utrudnieniami | Jako wartość bezwzględna, jako procent wszystkich przedsiębiorstw aktywnych innowacyjnie oraz jako procent wszystkich przedsiębiorstw nieaktywnych innowacyjnie |

Kod

Tytuł

Uwagi

1

Liczba przedsiębiorstw aktywnych innowacyjnie

Jako wartość bezwzględna i jako procent wszystkich przedsiębiorstw

2

Liczba przedsiębiorstw innowacyjnych, które wprowadziły nowe produkty lub znacznie ulepszyły produkty będące nowością na rynku

Jako wartość bezwzględna, jako procent wszystkich przedsiębiorstw oraz jako procent wszystkich przedsiębiorstw działających innowacyjnie

3

Obroty pochodzące z innowacji, związane z produktami nowymi lub znacznie ulepszonymi produktami będącymi nowością na rynku

Jako wartość bezwzględna, jako procent ogólnych obrotów oraz jako procent ogólnych obrotów przedsiębiorstw działających innowacyjnie

4

Obroty pochodzące z innowacji, związane z produktami nowymi lub znacznie ulepszonymi produktami będącymi nowością dla firmy, ale nie dla rynku

Jako wartość bezwzględna, jako procent ogólnych obrotów oraz jako procent ogólnych obrotów przedsiębiorstw działających innowacyjnie

5

Liczba przedsiębiorstw aktywnych innowacyjnie, które współpracują w zakresie działalności innowacyjnej z innymi jednostkami

Jako wartość bezwzględna i jako procent przedsiębiorstw działających innowacyjnie

6

Wydatki na innowacje

Jako wartość bezwzględna, jako procent ogólnych obrotów oraz jako procent ogólnych obrotów przedsiębiorstw działających innowacyjnie – fakultatywnie

7

Liczba przedsiębiorstw aktywnych innowacyjnie, które wskazały bardzo ważne efekty innowacji

Jako wartość bezwzględna i jako procent wszystkich przedsiębiorstw działających innowacyjnie

8

Liczba przedsiębiorstw aktywnych innowacyjnie, które wskazały ważne źródła informacji dotyczące innowacji

Jako wartość bezwzględna i jako procent wszystkich przedsiębiorstw działających innowacyjnie – fakultatywnie

9

Liczba przedsiębiorstw spotykających się z poważnymi utrudnieniami

Jako wartość bezwzględna, jako procent wszystkich przedsiębiorstw aktywnych innowacyjnie oraz jako procent wszystkich przedsiębiorstw nieaktywnych innowacyjnie

Poza danymi statystycznymi wymienionymi powyżej Państwa Członkowskie zestawiają dodatkowe dane (również w podziałach) zgodnie z głównymi pozycjami tematycznymi określonymi w Podręczniku Oslo. Decyzje odnoszące się do wymienionych dodatkowych danych statystycznych będą podejmowane w ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi.

Sekcja 2

Statystyki muszą obejmować co najmniej przedsiębiorstwa wymienione w sekcjach C, D, E, I, J NACE Rev. 1.1, w działach 51, 72 NACE Rev. 1.1 oraz w grupach 74.2 i 74.3 NACE Rev. 1.1.

Sekcja 3

Wszystkie zmienne są zgłaszane co cztery lata, z wyjątkiem zmiennych 1, 2, 3, 4 i 5, które są zgłaszane co trzy lata.

Sekcja 4

Pierwszym rokiem referencyjnym, dla którego statystyki mają być zestawione, jest rok kalendarzowy 2004.

Sekcja 5

| 1. | Wszystkie wyniki mają być przedstawione w podziale na rodzaj działalności gospodarczej (NACE Rev. 1.1) na poziomie sekcji oraz w podziale na następujące klasy wielkości zatrudnienia: 10–49 zatrudnionych, 50–249 zatrudnionych, powyżej 249 zatrudnionych. |
| --- | --- |

1.

Wszystkie wyniki mają być przedstawione w podziale na rodzaj działalności gospodarczej (NACE Rev. 1.1) na poziomie sekcji oraz w podziale na następujące klasy wielkości zatrudnienia: 10–49 zatrudnionych, 50–249 zatrudnionych, powyżej 249 zatrudnionych.

| 2. | Wszystkie wyniki mają być przedstawione w podziale na rodzaj działalności gospodarczej (NACE Rev. 1.1) na poziomie działów. |
| --- | --- |

2.

Wszystkie wyniki mają być przedstawione w podziale na rodzaj działalności gospodarczej (NACE Rev. 1.1) na poziomie działów.

| 3. | Wyniki zmiennej 5 mają być przedstawione według rodzaju współpracy innowacyjnej. Wyniki zmiennej 7 mają być przedstawione według rodzaju efektu innowacji. Wyniki zmiennej 8 mają być przedstawione według rodzaju źródła informacji. Wyniki zmiennej 9 mają być przedstawione według rodzaju czynników utrudniających. Decyzje odnoszące się do wymienionych podziałów będą podejmowane w ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi. |
| --- | --- |

3.

Wyniki zmiennej 5 mają być przedstawione według rodzaju współpracy innowacyjnej. Wyniki zmiennej 7 mają być przedstawione według rodzaju efektu innowacji. Wyniki zmiennej 8 mają być przedstawione według rodzaju źródła informacji. Wyniki zmiennej 9 mają być przedstawione według rodzaju czynników utrudniających. Decyzje odnoszące się do wymienionych podziałów będą podejmowane w ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi.

Sekcja 6

| 1. | Wszystkie wyniki mają być przekazane w ciągu 18 miesięcy od końca roku kalendarzowego okresu referencyjnego. |
| --- | --- |

1.

Wszystkie wyniki mają być przekazane w ciągu 18 miesięcy od końca roku kalendarzowego okresu referencyjnego.

| 2. | Państwa Członkowskie mogą dobrowolnie przekazywać do Komisji (Eurostatu) zbiory indywidualnych rekordów obejmujących wszystkie badane jednostki statystyczne w ramach krajowych badań nad innowacjami. |
| --- | --- |

2.

Państwa Członkowskie mogą dobrowolnie przekazywać do Komisji (Eurostatu) zbiory indywidualnych rekordów obejmujących wszystkie badane jednostki statystyczne w ramach krajowych badań nad innowacjami.

Sekcja 7

| 1. | Kwestionariusz badań, stosowany do celów wspólnotowych badań nad innowacjami, przeprowadzanych co cztery lata, począwszy od roku referencyjnego 2004, obejmuje główne punkty tematyczne określone w Podręczniku Oslo w odniesieniu do pomiarów innowacji w przedsiębiorstwach. |
| --- | --- |

1.

Kwestionariusz badań, stosowany do celów wspólnotowych badań nad innowacjami, przeprowadzanych co cztery lata, począwszy od roku referencyjnego 2004, obejmuje główne punkty tematyczne określone w Podręczniku Oslo w odniesieniu do pomiarów innowacji w przedsiębiorstwach.

| 2. | Metodologiczne zalecenia dotyczące wspólnotowych badań nad innowacjami są sporządzane przez Komisję (Eurostat) w ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi, prowadząc do wysokiego stopnia harmonizacji wyników badań. Wymienione zalecenia obejmują co najmniej docelową populację, metodologię badań (włącznie z aspektami regionalnymi), zharmonizowany kwestionariusz badań, zbieranie, przetwarzanie i przekazywanie danych oraz wymogi dotyczące jakości danych. |
| --- | --- |

2.

Metodologiczne zalecenia dotyczące wspólnotowych badań nad innowacjami są sporządzane przez Komisję (Eurostat) w ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi, prowadząc do wysokiego stopnia harmonizacji wyników badań. Wymienione zalecenia obejmują co najmniej docelową populację, metodologię badań (włącznie z aspektami regionalnymi), zharmonizowany kwestionariusz badań, zbieranie, przetwarzanie i przekazywanie danych oraz wymogi dotyczące jakości danych.

| 3. | Metodologiczne zalecenia są również sporządzane w ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi dla innych badań nad innowacjami, przeprowadzanych co cztery lata, począwszy od roku referencyjnego 2006. |
| --- | --- |

3.

Metodologiczne zalecenia są również sporządzane w ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi dla innych badań nad innowacjami, przeprowadzanych co cztery lata, począwszy od roku referencyjnego 2006.

| 4. | Państwa Członkowskie dostarczają Komisji (Eurostat) niezbędne informacje dotyczące metodologii krajowej stosowanej w statystyce krajowej z zakresu innowacji. |
| --- | --- |

4.

Państwa Członkowskie dostarczają Komisji (Eurostat) niezbędne informacje dotyczące metodologii krajowej stosowanej w statystyce krajowej z zakresu innowacji.

Sekcja 8

W zakresie, w jakim system statystyki krajowej wymaga większych dostosowań, Komisja może udzielić zezwoleń na odstępstwa Państwom Członkowskim w odniesieniu do danych statystycznych, które mają być zestawiane za pierwszy rok referencyjny 2004. Dodatkowe zezwolenia na odstępstwa mogą zostać udzielone w odniesieniu do zakresu działalności gospodarczych zgodnie z NACE Rev. 1.1 i/lub podziału według klas wielkości statystyk, które mają być zestawione za rok referencyjny 2006.

---

| 14.8.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 267/36 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 267/36

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1451/2004

z dnia 13 sierpnia 2004 r.

ustalające opłaty przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 16 sierpnia 2004 r.

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 do opłat przywozowych w sektorze zbóż (2), w szczególności jego art. 2 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 10 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 przewiduje, że przy przywozie produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, pobiera się opłaty celne zgodne ze stawkami Wspólnej Taryfy Celnej. Jednakże w przypadku produktów, o których mowa w ust. 2 tego artykułu, opłaty przywozowe równają się cenie interwencyjnej tych produktów ważnej w czasie przywozu powiększonej o 55 % i pomniejszonej o cenę CIF w przywozie stosowaną do danej wysyłki. Opłaty celne nie mogą jednak przekroczyć stawek Wspólnej Taryfy Celnej. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 10 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 przewiduje, że przy przywozie produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, pobiera się opłaty celne zgodne ze stawkami Wspólnej Taryfy Celnej. Jednakże w przypadku produktów, o których mowa w ust. 2 tego artykułu, opłaty przywozowe równają się cenie interwencyjnej tych produktów ważnej w czasie przywozu powiększonej o 55 % i pomniejszonej o cenę CIF w przywozie stosowaną do danej wysyłki. Opłaty celne nie mogą jednak przekroczyć stawek Wspólnej Taryfy Celnej.

| (2) | Na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 ceny CIF w przywozie oblicza się na podstawie cen reprezentatywnych dla danego produktu na rynku światowym. |
| --- | --- |

(2)

Na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 ceny CIF w przywozie oblicza się na podstawie cen reprezentatywnych dla danego produktu na rynku światowym.

| (3) | Rozporządzenie (WE) nr 1249/96 ustala zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 do opłat przywozowych w sektorze zbóż. |
| --- | --- |

(3)

Rozporządzenie (WE) nr 1249/96 ustala zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 do opłat przywozowych w sektorze zbóż.

| (4) | Opłaty przywozowe stosuje się aż do chwili ustalenia i wejścia w życie nowych stawek opłat przywozowych. |
| --- | --- |

(4)

Opłaty przywozowe stosuje się aż do chwili ustalenia i wejścia w życie nowych stawek opłat przywozowych.

| (5) | W celu umożliwienia normalnego funkcjonowania systemu opłat przywozowych należy przyjąć jako podstawę ich wyliczenia stawki reprezentatywne dla rynku, stwierdzone w okresie porównawczym. |
| --- | --- |

(5)

W celu umożliwienia normalnego funkcjonowania systemu opłat przywozowych należy przyjąć jako podstawę ich wyliczenia stawki reprezentatywne dla rynku, stwierdzone w okresie porównawczym.

| (6) | Zastosowanie rozporządzenia (WE) nr 1249/96 prowadzi do ustalenia opłat przywozowych w wysokości podanej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, |
| --- | --- |

(6)

Zastosowanie rozporządzenia (WE) nr 1249/96 prowadzi do ustalenia opłat przywozowych w wysokości podanej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Opłaty przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w kwotach figurujących w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie informacji znajdujących się w załączniku II.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 sierpnia 2004 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 13 sierpnia 2004 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa

---

(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

1

(2)  Dz.U. L 161 z 29.6.1996, str. 125. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1110/2003 (Dz.U. L 158 z 27.6.2003, str. 12).

2

---

ZAŁĄCZNIK I

Opłaty przywozowe na produkty, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, stosowane od dnia 16 sierpnia 2004 r.

| Kod CN | Nazwa towarów | Opłaty przywozowe (1)

  (w EUR/t) |
| --- | --- | --- |
| 1001 10 00 | Pszenica durum wysokiej jakości | 0,00 |
| średniej jakości | 0,00 |
| niskiej jakości | 3,85 |
| 1001 90 91 | Pszenica zwyczajna, do siewu | 0,00 |
| ex 1001 90 99 | Pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu | 0,00 |
| 1002 00 00 | Żyto | 27,41 |
| 1005 10 90 | Kukurydza siewna, inna niż hybrydy | 54,93 |
| 1005 90 00 | Kukurydza, inna niż do siewu (2) | 54,93 |
| 1007 00 90 | Ziarno Sorgo, inne niż hybrydy do siewu | 37,50 |

Kod CN

Nazwa towarów

Opłaty przywozowe (1)

(w EUR/t)

1001 10 00

Pszenica durum wysokiej jakości

0,00

średniej jakości

0,00

niskiej jakości

3,85

1001 90 91

Pszenica zwyczajna, do siewu

0,00

ex 1001 90 99

Pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

0,00

1002 00 00

Żyto

27,41

1005 10 90

Kukurydza siewna, inna niż hybrydy

54,93

1005 90 00

Kukurydza, inna niż do siewu (2)

54,93

1007 00 90

Ziarno Sorgo, inne niż hybrydy do siewu

37,50

---

(1)  W przypadku towarów przybywających do Wspólnoty przez Ocean Atlantycki lub przez Kanał Sueski (art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1249/96) importer może skorzystać z obniżki opłaty o:

| — | 3 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się na Morzu Śródziemnym, lub |
| --- | --- |

—

3 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się na Morzu Śródziemnym, lub

| — | 2 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się w Irlandii, Wielkiej Brytanii, Danii, w Estonii, na Łotwie, na Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego. |
| --- | --- |

—

2 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się w Irlandii, Wielkiej Brytanii, Danii, w Estonii, na Łotwie, na Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego.

(2)  Importer może skorzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR/t, jeśli spełnione są warunki ustanowione w art. 2 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1249/96.

---

ZAŁĄCZNIK II

Czynniki użyte do obliczenia opłat celnych

okres od 30.7.–12.8.2004

| 1. | Średnie dla okresu, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:











  Notowania giełdowe | Minneapolis | Chicago | Minneapolis | Minneapolis | Minneapolis | Minneapolis |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Produkty (% protein przy 12 % wilgotności) | HRS2 (14 %) | YC3 | HAD2 | średnia jakość (1) | niska jakość (2) | US barley 2 |
| Notowanie (EUR/t) | 119,66 (3) | 71,88 | 150,69 (4) | 140,69 (4) | 120,69 (4) | 97,14 (4) |
| Premia za Zatokę (EUR/t) | — | 13,23 | — | | | — |
| Premia za Wielkie Jeziora (EUR/t) | 12,93 | — | — | | | — |

1.

Średnie dla okresu, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:

Notowania giełdowe

Minneapolis

Chicago

Minneapolis

Minneapolis

Minneapolis

Minneapolis

Produkty (% protein przy 12 % wilgotności)

HRS2 (14 %)

YC3

HAD2

średnia jakość (1)

niska jakość (2)

US barley 2

Notowanie (EUR/t)

119,66 (3)

71,88

150,69 (4)

140,69 (4)

120,69 (4)

97,14 (4)

Premia za Zatokę (EUR/t)

—

13,23

—

—

Premia za Wielkie Jeziora (EUR/t)

12,93

—

—

—

| 2. | Średnie dla okresu, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96.
  Fracht/koszt: Zatoka Meksykańska–Rotterdam: 27,08 EUR/t; Wielkie Jeziora–Rotterdam: 32,48 EUR/t. |
| --- | --- |

2.

Średnie dla okresu, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96.

Fracht/koszt: Zatoka Meksykańska–Rotterdam: 27,08 EUR/t; Wielkie Jeziora–Rotterdam: 32,48 EUR/t.

| 3. | Subwencje, o których mowa w art. 4 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1249/96: | 0,00 EUR/t (HRW2)
  0,00 EUR/t (SRW2). |
| --- | --- | --- |

3.

Subwencje, o których mowa w art. 4 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1249/96:

0,00 EUR/t (HRW2)

0,00 EUR/t (SRW2).

---

(1)  Premia ujemna w wysokości 10 EUR/t [art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96].

(2)  Premia ujemna w wysokości 30 EUR/t [art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96].

(3)  Premia w wysokości 14 EUR/t włączona [art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96].

(4)  Fob Duluth.

---

II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Rada

| 14.8.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 267/39 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 267/39

---

DECYZJA RADY

z dnia 19 lipca 2004 r.

zatwierdzająca przystąpienie Wspólnoty Europejskiej do Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, poprawionej i przyjętej rezolucją 12/97 podczas 29. posiedzenia Konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) w listopadzie 1997 r.

(2004/597/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 w powiązaniu z pierwszym zdaniem pierwszego akapitu art. 300 ust. 2 oraz pierwszym akapitem art. 300 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Międzynarodowa konwencja ochrony roślin (dalej zwana „Konwencją IPPC”) została przyjęta przez Konferencję FAO w 1951 r. i weszła w życie rok później. Następnie została zmieniona przez Konferencję FAO w 1979 r., a zmiany weszły w życie w 1991 r. |
| --- | --- |

(1)

Międzynarodowa konwencja ochrony roślin (dalej zwana „Konwencją IPPC”) została przyjęta przez Konferencję FAO w 1951 r. i weszła w życie rok później. Następnie została zmieniona przez Konferencję FAO w 1979 r., a zmiany weszły w życie w 1991 r.

| (2) | W 1997 r. wprowadzono kolejne poprawki do Konwencji IPPC w celu uzgodnienia jej z Porozumieniem w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych zawartym w Akcie Końcowym Rundy Urugwajskiej, zapewnienia spójności z nowym systemem opracowywania norm międzynarodowych w ramach IPPC oraz umożliwienia organizacjom członkowskim FAO zostania umawiającą się stroną. Poprawiony tekst został przyjęty przez Konferencję FAO rezolucją 12/97 w listopadzie 1997 r. |
| --- | --- |

(2)

W 1997 r. wprowadzono kolejne poprawki do Konwencji IPPC w celu uzgodnienia jej z Porozumieniem w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych zawartym w Akcie Końcowym Rundy Urugwajskiej, zapewnienia spójności z nowym systemem opracowywania norm międzynarodowych w ramach IPPC oraz umożliwienia organizacjom członkowskim FAO zostania umawiającą się stroną. Poprawiony tekst został przyjęty przez Konferencję FAO rezolucją 12/97 w listopadzie 1997 r.

| (3) | Zmiany wprowadzone do tekstu Konwencji wejdą w życie trzydziestego dnia po ich przyjęciu przez dwie trzecie umawiających się stron. Od tego dnia Wspólnota Europejska będzie miała prawo zostać stroną Konwencji IPPC. Do tej pory poprawiony tekst przyjęły 43 kraje, w tym cztery Państwa Członkowskie. |
| --- | --- |

(3)

Zmiany wprowadzone do tekstu Konwencji wejdą w życie trzydziestego dnia po ich przyjęciu przez dwie trzecie umawiających się stron. Od tego dnia Wspólnota Europejska będzie miała prawo zostać stroną Konwencji IPPC. Do tej pory poprawiony tekst przyjęły 43 kraje, w tym cztery Państwa Członkowskie.

| (4) | Jednym z podstawowych celów Konwencji IPPC jest zapewnienie „wspólnych i skutecznych działań na rzecz zapobiegania rozprzestrzenianiu się i zawleczenia szkodników roślin i produktów roślinnych oraz popierania działań na rzecz ich zwalczania”. |
| --- | --- |

(4)

Jednym z podstawowych celów Konwencji IPPC jest zapewnienie „wspólnych i skutecznych działań na rzecz zapobiegania rozprzestrzenianiu się i zawleczenia szkodników roślin i produktów roślinnych oraz popierania działań na rzecz ich zwalczania”.

| (5) | Kompetencje Wspólnoty do zawierania umów międzynarodowych i traktatów oraz przystępowania do nich powierzone są jej nie tylko jednoznacznymi postanowieniami Traktatu, ale mogą również wynikać z innych jego postanowień oraz aktów przyjmowanych na ich podstawie przez instytucje wspólnotowe. |
| --- | --- |

(5)

Kompetencje Wspólnoty do zawierania umów międzynarodowych i traktatów oraz przystępowania do nich powierzone są jej nie tylko jednoznacznymi postanowieniami Traktatu, ale mogą również wynikać z innych jego postanowień oraz aktów przyjmowanych na ich podstawie przez instytucje wspólnotowe.

| (6) | Przedmiot Konwencji IPPC wchodzi również w zakres istniejących przepisów wspólnotowych w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

(6)

Przedmiot Konwencji IPPC wchodzi również w zakres istniejących przepisów wspólnotowych w tej dziedzinie.

| (7) | Z powyższego wynika, że przedmiot Konwencji IPPC dotyczy zarówno Wspólnoty, jak i jej Państw Członkowskich. |
| --- | --- |

(7)

Z powyższego wynika, że przedmiot Konwencji IPPC dotyczy zarówno Wspólnoty, jak i jej Państw Członkowskich.

| (8) | Wspólnota powinna przystąpić do Konwencji IPPC w związku z kwestiami wchodzącymi w zakres jej kompetencji. |
| --- | --- |

(8)

Wspólnota powinna przystąpić do Konwencji IPPC w związku z kwestiami wchodzącymi w zakres jej kompetencji.

| (9) | Przewodniczący Rady powinien zostać upoważniony do złożenia dokumentu przystąpienia Wspólnoty, |
| --- | --- |

(9)

Przewodniczący Rady powinien zostać upoważniony do złożenia dokumentu przystąpienia Wspólnoty,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Wspólnota Europejska złoży wniosek o przystąpienie do Międzynarodowej konwencji ochrony roślin w związku z kwestiami wchodzącymi w zakres jej kompetencji.

2.   Poprawiony tekst Konwencji IPPC przyjęty rezolucją 12/97 podczas 29. posiedzenia Konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) w listopadzie 1997 r. jest przedstawiony w załączniku I.

Artykuł 2

1.   Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do złożenia dokumentu przystąpienia Dyrektorowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (dalej zwanej „FAO”).

2.   Deklaracja przedstawiona w załączniku II zostanie zawarta w dokumencie przystąpienia.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 lipca 2004 r.

W imieniu Rady

C. VEERMAN

Przewodniczący

---

(1)  Opinia wydana 8 listopada 2003 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

---

ZAŁĄCZNIK I

INTERNATIONAL PLANT PROTECTION CONVENTION

New revised text approved by Resolution 12/97 of the 29th Session of the FAO Conference in November 1997

The Contracting Parties,

| — | recognising the necessity for international cooperation in controlling pests of plants and plant products and in preventing their international spread, and especially their introduction into endangered areas, |
| --- | --- |

—

recognising the necessity for international cooperation in controlling pests of plants and plant products and in preventing their international spread, and especially their introduction into endangered areas,

| — | recognising that phytosanitary measures should be technically justified, transparent and should not be applied in such a way as to constitute either a means of arbitrary or unjustified discrimination or a disguised restriction, particularly on international trade, |
| --- | --- |

—

recognising that phytosanitary measures should be technically justified, transparent and should not be applied in such a way as to constitute either a means of arbitrary or unjustified discrimination or a disguised restriction, particularly on international trade,

| — | desiring to ensure close coordination of measures directed to these ends, |
| --- | --- |

—

desiring to ensure close coordination of measures directed to these ends,

| — | desiring to provide a framework for the development and application of harmonised phytosanitary measures and the elaboration of international standards to that effect, |
| --- | --- |

—

desiring to provide a framework for the development and application of harmonised phytosanitary measures and the elaboration of international standards to that effect,

| — | taking into account internationally approved principles governing the protection of plant, human and animal health, and the environment, and |
| --- | --- |

—

taking into account internationally approved principles governing the protection of plant, human and animal health, and the environment, and

| — | noting the agreements concluded as a result of the Uruguay Round of Multilateral Trade Negotiations, including the Agreement on the Application of Sanitary and Phytosanitary Measures, |
| --- | --- |

—

noting the agreements concluded as a result of the Uruguay Round of Multilateral Trade Negotiations, including the Agreement on the Application of Sanitary and Phytosanitary Measures,

HAVE AGREED AS FOLLOWS:

Article I

Purpose and responsibility

1.   With the purpose of securing common and effective action to prevent the spread and introduction of pests of plants and plant products, and to promote appropriate measures for their control, the Contracting Parties undertake to adopt the legislative, technical and administrative measures specified in this Convention and in supplementary agreements pursuant to Article XVI.

2.   Each Contracting Party shall assume responsibility, without prejudice to obligations assumed under other international agreements, for the fulfilment within its territories of all requirements under this Convention.

3.   The division of responsibilities for the fulfilment of the requirements of this Convention between Member Organisations of FAO and their Member States that are Contracting Parties shall be in accordance with their respective competencies.

4.   Where appropriate, the provisions of this Convention may be deemed by Contracting Parties to extend, in addition to plants and plant products, to storage places, packaging, conveyances, containers, soil and any other organism, object or material capable of harbouring or spreading plant pests, particularly where international transportation is involved.

Article II

Use of terms

1.   For the purpose of this Convention, the following terms shall have the meanings hereunder assigned to them:

‘Area of low pest prevalence’— an area, whether all of a country, part of a country, or all or parts of several countries, as identified by the competent authorities, in which a specific pest occurs at low levels and which is subject to effective surveillance, control or eradication measures;

‘Commission’— the Commission on Phytosanitary Measures established under Article XI;

‘Endangered area’— an area where ecological factors favour the establishment of a pest whose presence in the area will result in economically important loss;

‘Establishment’— perpetuation, for the foreseeable future, of a pest within an area after entry;

‘Harmonised phytosanitary measures’— phytosanitary measures established by Contracting Parties based on international standards;

‘International standards’— international standards established in accordance with Article X, paragraphs 1 and 2;

‘Introduction’— the entry of a pest resulting in its establishment;

‘Pest’— any species, strain or biotype of plant, animal or pathogenic agent injurious to plants or plant products;

‘Pest risk analysis’— the process of evaluating biological or other scientific and economic evidence to determine whether a pest should be regulated and the strength of any phytosanitary measures to be taken against it;

‘Phytosanitary measure’— any legislation, regulation or official procedure having the purpose to prevent the introduction and/or spread of pests;

‘Plant products’— unmanufactured material of plant origin (including grain) and those manufactured products that, by their nature or that of their processing, may create a risk for the introduction and spread of pests;

‘Plants’— living plants and parts thereof, including seeds and germplasm;

‘Quarantine pest’— a pest of potential economic importance to the area endangered thereby and not yet present there, or present but not widely distributed and being officially controlled;

‘Regional standards’— standards established by a regional plant protection organisation for the guidance of the members of that organisation;

‘Regulated article’— any plant, plant product, storage place, packaging, conveyance, container, soil and any other organism, object or material capable of harbouring or spreading pests, deemed to require phytosanitary measures, particularly where international transportation is involved;

‘Regulated non-quarantine pest’— a non-quarantine pest whose presence in plants for planting affects the intended use of those plants with an economically unacceptable impact and which is therefore regulated within the territory of the importing Contracting Party;

‘Regulated pest’— a quarantine pest or a regulated non-quarantine pest;

‘Secretary’— Secretary of the Commission appointed pursuant to Article XII;

‘Technically justified’— justified on the basis of conclusions reached by using an appropriate pest risk analysis or, where applicable, another comparable examination and evaluation of available scientific information.

2.   The definitions set forth in this Article, being limited to the application of this Convention, shall not be deemed to affect definitions established under domestic laws or regulations of Contracting Parties.

Article III

Relationship with other international agreements

Nothing in this Convention shall affect the rights and obligations of the Contracting Parties under relevant international agreements.

Article IV

General provisions relating to the organisational arrangements for national plant protection

1.   Each Contracting Party shall make provision, to the best of its ability, for an official national plant protection organisation with the main responsibilities set out in this Article.

2.   The responsibilities of an official national plant protection organisation shall include the following:

| (a) | the issuance of certificates relating to the phytosanitary regulations of the importing Contracting Party for consignments of plants, plant products and other regulated articles; |
| --- | --- |

(a)

the issuance of certificates relating to the phytosanitary regulations of the importing Contracting Party for consignments of plants, plant products and other regulated articles;

| (b) | the surveillance of growing plants, including both areas under cultivation (inter alia fields, plantations, nurseries, gardens, greenhouses and laboratories) and wild flora, and of plants and plant products in storage or in transportation, particularly with the object of reporting the occurrence, outbreak and spread of pests, and of controlling those pests, including the reporting referred to under Article VIII paragraph 1(a); |
| --- | --- |

(b)

the surveillance of growing plants, including both areas under cultivation (inter alia fields, plantations, nurseries, gardens, greenhouses and laboratories) and wild flora, and of plants and plant products in storage or in transportation, particularly with the object of reporting the occurrence, outbreak and spread of pests, and of controlling those pests, including the reporting referred to under Article VIII paragraph 1(a);

| (c) | the inspection of consignments of plants and plant products moving in international traffic and, where appropriate, the inspection of other regulated articles, particularly with the object of preventing the introduction and/or spread of pests; |
| --- | --- |

(c)

the inspection of consignments of plants and plant products moving in international traffic and, where appropriate, the inspection of other regulated articles, particularly with the object of preventing the introduction and/or spread of pests;

| (d) | the disinfestation or disinfection of consignments of plants, plant products and other regulated articles moving in international traffic, to meet phytosanitary requirements; |
| --- | --- |

(d)

the disinfestation or disinfection of consignments of plants, plant products and other regulated articles moving in international traffic, to meet phytosanitary requirements;

| (e) | the protection of endangered areas and the designation, maintenance and surveillance of pest-free areas and areas of low pest prevalence; |
| --- | --- |

(e)

the protection of endangered areas and the designation, maintenance and surveillance of pest-free areas and areas of low pest prevalence;

| (f) | the conduct of pest risk analyses; |
| --- | --- |

(f)

the conduct of pest risk analyses;

| (g) | to ensure through appropriate procedures that the phytosanitary security of consignments after certification regarding composition, substitution and reinfestation is maintained prior to export; and |
| --- | --- |

(g)

to ensure through appropriate procedures that the phytosanitary security of consignments after certification regarding composition, substitution and reinfestation is maintained prior to export; and

| (h) | training and development of staff. |
| --- | --- |

(h)

training and development of staff.

3.   Each Contracting Party shall make provision, to the best of its ability, for the following:

| (a) | the distribution of information within the territory of the Contracting Party regarding regulated pests and the means of their prevention and control; |
| --- | --- |

(a)

the distribution of information within the territory of the Contracting Party regarding regulated pests and the means of their prevention and control;

| (b) | research and investigation in the field of plant protection; |
| --- | --- |

(b)

research and investigation in the field of plant protection;

| (c) | the issuance of phytosanitary regulations; and |
| --- | --- |

(c)

the issuance of phytosanitary regulations; and

| (d) | the performance of such other functions as may be required for the implementation of this Convention. |
| --- | --- |

(d)

the performance of such other functions as may be required for the implementation of this Convention.

4.   Each Contracting Party shall submit a description of its official national plant protection organisation and of changes in such organisation to the Secretary. A Contracting Party shall provide a description of its organisational arrangements for plant protection to another Contracting Party, upon request.

Article V

Phytosanitary certification

1.   Each Contracting Party shall make arrangements for phytosanitary certification, with the objective of ensuring that exported plants, plant products and other regulated articles and consignments thereof are in conformity with the certifying statement to be made pursuant to paragraph 2(b) of this Article.

2.   Each Contracting Party shall make arrangements for the issuance of phytosanitary certificates in conformity with the following provisions:

| (a) | Inspection and other related activities leading to issuance of phytosanitary certificates shall be carried out only by or under the authority of the official national plant protection organisation. The issuance of phytosanitary certificates shall be carried out by public officers who are technically qualified and duly authorised by the official national plant protection organisation to act on its behalf and under its control with such knowledge and information available to those officers that the authorities of importing Contracting Parties may accept the phytosanitary certificates with confidence as dependable documents. |
| --- | --- |

(a)

Inspection and other related activities leading to issuance of phytosanitary certificates shall be carried out only by or under the authority of the official national plant protection organisation. The issuance of phytosanitary certificates shall be carried out by public officers who are technically qualified and duly authorised by the official national plant protection organisation to act on its behalf and under its control with such knowledge and information available to those officers that the authorities of importing Contracting Parties may accept the phytosanitary certificates with confidence as dependable documents.

| (b) | Phytosanitary certificates, or their electronic equivalent where accepted by the importing Contracting Party concerned, shall be as worded in the models set out in the Annex to this Convention. These certificates should be completed and issued taking into account relevant international standards. |
| --- | --- |

(b)

Phytosanitary certificates, or their electronic equivalent where accepted by the importing Contracting Party concerned, shall be as worded in the models set out in the Annex to this Convention. These certificates should be completed and issued taking into account relevant international standards.

| (c) | Uncertified alterations or erasures shall invalidate the certificates. |
| --- | --- |

(c)

Uncertified alterations or erasures shall invalidate the certificates.

3.   Each Contracting Party undertakes not to require consignments of plants or plant products or other regulated articles imported into its territories to be accompanied by phytosanitary certificates inconsistent with the models set out in the Annex to this Convention. Any requirements for additional declarations shall be limited to those technically justified.

Article VI

Regulated pests

1.   Contracting Parties may require phytosanitary measures for quarantine pests and regulated non-quarantine pests, provided that such measures are:

| (a) | no more stringent than measures applied to the same pests, if present within the territory of the importing Contracting Party; and |
| --- | --- |

(a)

no more stringent than measures applied to the same pests, if present within the territory of the importing Contracting Party; and

| (b) | limited to what is necessary to protect plant health and/or safeguard the intended use and can be technically justified by the Contracting Party concerned. |
| --- | --- |

(b)

limited to what is necessary to protect plant health and/or safeguard the intended use and can be technically justified by the Contracting Party concerned.

2.   Contracting Parties shall not require phytosanitary measures for non-regulated pests.

Article VII

Requirements in relation to imports

1.   With the aim of preventing the introduction and/or spread of regulated pests into their territories, Contracting Parties shall have sovereign authority to regulate, in accordance with applicable international agreements, the entry of plants and plant products and other regulated articles and, to this end, may:

| (a) | prescribe and adopt phytosanitary measures concerning the importation of plants, plant products and other regulated articles, including, for example, inspection, prohibition on importation, and treatment; |
| --- | --- |

(a)

prescribe and adopt phytosanitary measures concerning the importation of plants, plant products and other regulated articles, including, for example, inspection, prohibition on importation, and treatment;

| (b) | refuse entry or detain, or require treatment, destruction or removal from the territory of the Contracting Party, of plants, plant products and other regulated articles or consignments thereof that do not comply with the phytosanitary measures prescribed or adopted under subparagraph (a); |
| --- | --- |

(b)

refuse entry or detain, or require treatment, destruction or removal from the territory of the Contracting Party, of plants, plant products and other regulated articles or consignments thereof that do not comply with the phytosanitary measures prescribed or adopted under subparagraph (a);

| (c) | prohibit or restrict the movement of regulated pests into their territories; |
| --- | --- |

(c)

prohibit or restrict the movement of regulated pests into their territories;

| (d) | prohibit or restrict the movement of biological control agents and other organisms of phytosanitary concern claimed to be beneficial into their territories. |
| --- | --- |

(d)

prohibit or restrict the movement of biological control agents and other organisms of phytosanitary concern claimed to be beneficial into their territories.

2.   In order to minimise interference with international trade, each Contracting Party, in exercising its authority under paragraph 1 of this Article, undertakes to act in conformity with the following:

| (a) | Contracting Parties shall not, under their phytosanitary legislation, take any of the measures specified in paragraph 1 of this Article unless such measures are made necessary by phytosanitary considerations and are technically justified. |
| --- | --- |

(a)

Contracting Parties shall not, under their phytosanitary legislation, take any of the measures specified in paragraph 1 of this Article unless such measures are made necessary by phytosanitary considerations and are technically justified.

| (b) | Contracting Parties shall, immediately upon their adoption, publish and transmit phytosanitary requirements, restrictions and prohibitions to any Contracting Party or parties that they believe may be directly affected by such measures. |
| --- | --- |

(b)

Contracting Parties shall, immediately upon their adoption, publish and transmit phytosanitary requirements, restrictions and prohibitions to any Contracting Party or parties that they believe may be directly affected by such measures.

| (c) | Contracting Parties shall, on request, make available to any Contracting Party the rationale for phytosanitary requirements, restrictions and prohibitions. |
| --- | --- |

(c)

Contracting Parties shall, on request, make available to any Contracting Party the rationale for phytosanitary requirements, restrictions and prohibitions.

| (d) | If a Contracting Party requires consignments of particular plants or plant products to be imported only through specified points of entry, such points shall be so selected as not to unnecessarily impede international trade. The Contracting Party shall publish a list of such points of entry and communicate it to the Secretary, any regional plant protection organisation of which the Contracting Party is a member, all Contracting Parties which the Contracting Party believes to be directly affected, and other Contracting Parties upon request. Such restrictions on points of entry shall not be made unless the plants, plant products or other regulated articles concerned are required to be accompanied by phytosanitary certificates or to be submitted to inspection or treatment. |
| --- | --- |

(d)

If a Contracting Party requires consignments of particular plants or plant products to be imported only through specified points of entry, such points shall be so selected as not to unnecessarily impede international trade. The Contracting Party shall publish a list of such points of entry and communicate it to the Secretary, any regional plant protection organisation of which the Contracting Party is a member, all Contracting Parties which the Contracting Party believes to be directly affected, and other Contracting Parties upon request. Such restrictions on points of entry shall not be made unless the plants, plant products or other regulated articles concerned are required to be accompanied by phytosanitary certificates or to be submitted to inspection or treatment.

| (e) | Any inspection or other phytosanitary procedure required by the plant protection organisation of a Contracting Party for a consignment of plants, plant products or other regulated articles offered for importation, shall take place as promptly as possible with due regard to their perishability. |
| --- | --- |

(e)

Any inspection or other phytosanitary procedure required by the plant protection organisation of a Contracting Party for a consignment of plants, plant products or other regulated articles offered for importation, shall take place as promptly as possible with due regard to their perishability.

| (f) | Importing Contracting Parties shall, as soon as possible, inform the exporting Contracting Party concerned or, where appropriate, the re-exporting Contracting Party concerned, of significant instances of non-compliance with phytosanitary certification. The exporting Contracting Party or, where appropriate, the re-exporting Contracting Party concerned, should investigate and, on request, report the result of its investigation to the importing Contracting Party concerned. |
| --- | --- |

(f)

Importing Contracting Parties shall, as soon as possible, inform the exporting Contracting Party concerned or, where appropriate, the re-exporting Contracting Party concerned, of significant instances of non-compliance with phytosanitary certification. The exporting Contracting Party or, where appropriate, the re-exporting Contracting Party concerned, should investigate and, on request, report the result of its investigation to the importing Contracting Party concerned.

| (g) | Contracting Parties shall institute only phytosanitary measures that are technically justified, consistent with the pest risk involved and represent the least restrictive measures available, and result in the minimum impediment to the international movement of people, commodities and conveyances. |
| --- | --- |

(g)

Contracting Parties shall institute only phytosanitary measures that are technically justified, consistent with the pest risk involved and represent the least restrictive measures available, and result in the minimum impediment to the international movement of people, commodities and conveyances.

| (h) | Contracting Parties shall, as conditions change, and as new facts become available, ensure that phytosanitary measures are promptly modified or removed if found to be unnecessary. |
| --- | --- |

(h)

Contracting Parties shall, as conditions change, and as new facts become available, ensure that phytosanitary measures are promptly modified or removed if found to be unnecessary.

| (i) | Contracting Parties shall, to the best of their ability, establish and update lists of regulated pests, using scientific names, and make such lists available to the Secretary, to regional plant protection organisations of which they are members and, on request, to other Contracting Parties. |
| --- | --- |

(i)

Contracting Parties shall, to the best of their ability, establish and update lists of regulated pests, using scientific names, and make such lists available to the Secretary, to regional plant protection organisations of which they are members and, on request, to other Contracting Parties.

| (j) | Contracting Parties shall, to the best of their ability, conduct surveillance for pests and develop and maintain adequate information on pest status in order to support categorisation of pests, and for the development of appropriate phytosanitary measures. This information shall be made available to Contracting Parties, on request. |
| --- | --- |

(j)

Contracting Parties shall, to the best of their ability, conduct surveillance for pests and develop and maintain adequate information on pest status in order to support categorisation of pests, and for the development of appropriate phytosanitary measures. This information shall be made available to Contracting Parties, on request.

3.   A Contracting Party may apply measures specified in this Article to pests which may not be capable of establishment in its territories but, if they gained entry, cause economic damage. Measures taken against these pests must be technically justified.

4.   Contracting Parties may apply measures specified in this Article to consignments in transit through their territories only where such measures are technically justified and necessary to prevent the introduction and/or spread of pests.

5.   Nothing in this Article shall prevent importing Contracting Parties from making special provision, subject to adequate safeguards, for the importation, for the purpose of scientific research, education, or other specific use, of plants and plant products and other regulated articles, and of plant pests.

6.   Nothing in this Article shall prevent any Contracting Party from taking appropriate emergency action on the detection of a pest posing a potential threat to its territories or the report of such a detection. Any such action shall be evaluated as soon as possible to ensure that its continuance is justified. The action taken shall be immediately reported to Contracting Parties concerned, the Secretary, and any regional plant protection organisation of which the Contracting Party is a member.

Article VIII

International cooperation

1.   The Contracting Parties shall cooperate with one another to the fullest practicable extent in achieving the aims of this Convention, and shall in particular:

| (a) | cooperate in the exchange of information on plant pests, particularly the reporting of the occurrence, outbreak or spread of pests that may be of immediate or potential danger, in accordance with such procedures as may be established by the Commission; |
| --- | --- |

(a)

cooperate in the exchange of information on plant pests, particularly the reporting of the occurrence, outbreak or spread of pests that may be of immediate or potential danger, in accordance with such procedures as may be established by the Commission;

| (b) | participate, in so far as is practicable, in any special campaigns for combating pests that may seriously threaten crop production and need international action to meet the emergencies; and |
| --- | --- |

(b)

participate, in so far as is practicable, in any special campaigns for combating pests that may seriously threaten crop production and need international action to meet the emergencies; and

| (c) | cooperate, to the extent practicable, in providing technical and biological information necessary for pest risk analysis. |
| --- | --- |

(c)

cooperate, to the extent practicable, in providing technical and biological information necessary for pest risk analysis.

2.   Each Contracting Party shall designate a contact point for the exchange of information connected with the implementation of this Convention.

Article IX

Regional plant protection organisations

1.   The Contracting Parties undertake to cooperate with one another in establishing regional plant protection organisations in appropriate areas.

2.   The regional plant protection organisations shall function as the coordinating bodies in the areas covered, shall participate in various activities to achieve the objectives of this Convention and, where appropriate, shall gather and disseminate information.

3.   The regional plant protection organisations shall cooperate with the Secretary in achieving the objectives of the Convention and, where appropriate, cooperate with the Secretary and the Commission in developing international standards.

4.   The Secretary will convene regular Technical Consultations of representatives of regional plant protection organisations to:

| (a) | promote the development and use of relevant international standards for phytosanitary measures; and |
| --- | --- |

(a)

promote the development and use of relevant international standards for phytosanitary measures; and

| (b) | encourage inter-regional cooperation in promoting harmonised phytosanitary measures for controlling pests and in preventing their spread and/or introduction. |
| --- | --- |

(b)

encourage inter-regional cooperation in promoting harmonised phytosanitary measures for controlling pests and in preventing their spread and/or introduction.

Article X

Standards

1.   The Contracting Parties agree to cooperate in the development of international standards in accordance with the procedures adopted by the Commission.

2.   International standards shall be adopted by the Commission.

3.   Regional standards should be consistent with the principles of this Convention; such standards may be deposited with the Commission for consideration as candidates for international standards for phytosanitary measures if more broadly applicable.

4.   Contracting Parties should take into account, as appropriate, international standards when undertaking activities related to this Convention.

Article XI

Commission on Phytosanitary Measures

1.   Contracting Parties agree to establish the Commission on Phytosanitary Measures within the framework of the Food and Agriculture Organisation of the United Nations (FAO).

2.   The functions of the Commission shall be to promote the full implementation of the objectives of the Convention and, in particular, to:

| (a) | review the state of plant protection in the world and the need for action to control the international spread of pests and their introduction into endangered areas; |
| --- | --- |

(a)

review the state of plant protection in the world and the need for action to control the international spread of pests and their introduction into endangered areas;

| (b) | establish and keep under review the necessary institutional arrangements and procedures for the development and adoption of international standards, and to adopt international standards; |
| --- | --- |

(b)

establish and keep under review the necessary institutional arrangements and procedures for the development and adoption of international standards, and to adopt international standards;

| (c) | establish rules and procedures for the resolution of disputes in accordance with Article XIII; |
| --- | --- |

(c)

establish rules and procedures for the resolution of disputes in accordance with Article XIII;

| (d) | establish such subsidiary bodies of the Commission as may be necessary for the proper implementation of its functions; |
| --- | --- |

(d)

establish such subsidiary bodies of the Commission as may be necessary for the proper implementation of its functions;

| (e) | adopt guidelines regarding the recognition of regional plant protection organisations; |
| --- | --- |

(e)

adopt guidelines regarding the recognition of regional plant protection organisations;

| (f) | establish cooperation with other relevant international organisations on matters covered by this Convention; |
| --- | --- |

(f)

establish cooperation with other relevant international organisations on matters covered by this Convention;

| (g) | adopt such recommendations for the implementation of the Convention as necessary; and |
| --- | --- |

(g)

adopt such recommendations for the implementation of the Convention as necessary; and

| (h) | perform such other functions as may be necessary to the fulfilment of the objectives of this Convention. |
| --- | --- |

(h)

perform such other functions as may be necessary to the fulfilment of the objectives of this Convention.

3.   Membership in the Commission shall be open to all Contracting Parties.

4.   Each Contracting Party may be represented at sessions of the Commission by a single delegate who may be accompanied by an alternate, and by experts and advisers. Alternates, experts and advisers may take part in the proceedings of the Commission but may not vote, except in the case of an alternate who is duly authorised to substitute for the delegate.

5.   The Contracting Parties shall make every effort to reach agreement on all matters by consensus. If all efforts to reach consensus have been exhausted and no agreement is reached, the decision shall, as a last resort, be taken by a two-thirds majority of the Contracting Parties present and voting.

6.   A Member Organisation of FAO that is a Contracting Party and the Member States of that Member Organisation that are Contracting Parties shall exercise their membership rights and fulfil their membership obligations in accordance, mutatis mutandis, with the Constitution and General Rules of FAO.

7.   The Commission may adopt and amend, as required, its own Rules of Procedure, which shall not be inconsistent with this Convention or with the Constitution of FAO.

8.   The Chairperson of the Commission shall convene an annual regular session of the Commission.

9.   Special sessions of the Commission shall be convened by the Chairperson of the Commission at the request of at least one-third of its members.

10.   The Commission shall elect its Chairperson and no more than two Vice-Chairpersons, each of whom shall serve for a term of two years.

Article XII

Secretariat

1.   The Secretary of the Commission shall be appointed by the Director-General of FAO.

2.   The Secretary shall be assisted by such secretariat staff as may be required.

3.   The Secretary shall be responsible for implementing the policies and activities of the Commission and carrying out such other functions as may be assigned to the Secretary by this Convention and shall report thereon to the Commission.

4.   The Secretary shall disseminate:

| (a) | international standards to all Contracting Parties within 60 days of adoption; |
| --- | --- |

(a)

international standards to all Contracting Parties within 60 days of adoption;

| (b) | to all Contracting Parties, lists of points of entry under Article VII paragraph 2(d) communicated by Contracting Parties; |
| --- | --- |

(b)

to all Contracting Parties, lists of points of entry under Article VII paragraph 2(d) communicated by Contracting Parties;

| (c) | lists of regulated pests whose entry is prohibited or referred to in Article VII paragraph 2(i) to all Contracting Parties and regional plant protection organisations; |
| --- | --- |

(c)

lists of regulated pests whose entry is prohibited or referred to in Article VII paragraph 2(i) to all Contracting Parties and regional plant protection organisations;

| (d) | information received from Contracting Parties on phytosanitary requirements, restrictions and prohibitions referred to in Article VII paragraph 2(b), and descriptions of official national plant protection organisations referred to in Article IV paragraph 4. |
| --- | --- |

(d)

information received from Contracting Parties on phytosanitary requirements, restrictions and prohibitions referred to in Article VII paragraph 2(b), and descriptions of official national plant protection organisations referred to in Article IV paragraph 4.

5.   The Secretary shall provide translations in the official languages of FAO of documentation for meetings of the Commission and international standards.

6.   The Secretary shall cooperate with regional plant protection organisations in achieving the aims of the Convention.

Article XIII

Settlement of disputes

1.   If there is any dispute regarding the interpretation or application of this Convention, or if a Contracting Party considers that any action by another Contracting Party is in conflict with the obligations of the latter under Articles V and VII of this Convention, especially regarding the basis of prohibiting or restricting the imports of plants, plant products or other regulated articles coming from its territories, the Contracting Parties concerned shall consult among themselves as soon as possible with a view to resolving the dispute.

2.   If the dispute cannot be resolved by the means referred to in paragraph 1, the Contracting Party or parties concerned may request the Director-General of FAO to appoint a committee of experts to consider the question in dispute, in accordance with rules and procedures that may be established by the Commission.

3.   This Committee shall include representatives designated by each Contracting Party concerned. The Committee shall consider the question in dispute, taking into account all documents and other forms of evidence submitted by the Contracting Parties concerned. The Committee shall prepare a report on the technical aspects of the dispute for the purpose of seeking its resolution. The preparation of the report and its approval shall be according to rules and procedures established by the Commission, and it shall be transmitted by the Director-General to the Contracting Parties concerned. The report may also be submitted, upon its request, to the competent body of the international organisation responsible for resolving trade disputes.

4.   The Contracting Parties agree that the recommendations of such a committee, while not binding in character, will become the basis for renewed consideration by the Contracting Parties concerned of the matter out of which the disagreement arose.

5.   The Contracting Parties concerned shall share the expenses of the experts.

6.   The provisions of this Article shall be complementary to and not in derogation of the dispute settlement procedures provided for in other international agreements dealing with trade matters.

Article XIV

Substitution of prior agreements

This Convention shall terminate and replace, between Contracting Parties, the International Convention respecting measures to be taken against the Phylloxera vastatrix of 3 November 1881, the additional Convention signed at Berne on 15 April 1889 and the International Convention for the Protection of Plants signed at Rome on 16 April 1929.

Article XV

Territorial application

1.   Any Contracting Party may at the time of ratification or adherence or at any time thereafter communicate to the Director-General of FAO a declaration that this Convention shall extend to all or any of the territories for the international relations of which it is responsible, and this Convention shall be applicable to all territories specified in the declaration as from the 30th day after the receipt of the declaration by the Director-General.

2.   Any Contracting Party which has communicated to the Director-General of FAO a declaration in accordance with paragraph 1 of this Article may at any time communicate a further declaration modifying the scope of any former declaration or terminating the application of the provisions of the present Convention in respect of any territory. Such modification or termination shall take effect as from the 30th day after the receipt of the declaration by the Director-General.

3.   The Director-General of FAO shall inform all Contracting Parties of any declaration received under this Article.

Article XVI

Supplementary agreements

1.   The Contracting Parties may, for the purpose of meeting special problems of plant protection which need particular attention or action, enter into supplementary agreements. Such agreements may be applicable to specific regions, to specific pests, to specific plants and plant products, to specific methods of international transportation of plants and plant products, or otherwise supplement the provisions of this Convention.

2.   Any such supplementary agreements shall come into force for each Contracting Party concerned after acceptance in accordance with the provisions of the supplementary agreements concerned.

3.   Supplementary agreements shall promote the intent of this Convention and shall conform to the principles and provisions of this Convention, as well as to the principles of transparency, non-discrimination and the avoidance of disguised restrictions, particularly on international trade.

Article XVII

Ratification and adherence

1.   This Convention shall be open for signature by all States until 1 May 1952 and shall be ratified at the earliest possible date. The instruments of ratification shall be deposited with the Director-General of FAO, who shall give notice of the date of deposit to each of the signatory states.

2.   As soon as this Convention has come into force in accordance with Article XXII it shall be open for adherence by non-signatory States and Member Organisations of FAO. Adherence shall be effected by the deposit of an instrument of adherence with the Director-General of FAO, who shall notify all Contracting Parties.

3.   When a Member Organisation of FAO becomes a Contracting Party to this Convention, the Member Organisation shall, in accordance with the provisions of Article II(7) of the FAO Constitution, as appropriate, notify at the time of its adherence such modifications or clarifications to its declaration of competence submitted under Article II(5) of the FAO Constitution as may be necessary in light of its acceptance of this Convention. Any Contracting Party to this Convention may, at any time, request a Member Organisation of FAO that is a Contracting Party to this Convention to provide information as to which, as between the Member Organisation and its Member States, is responsible for the implementation of any particular matter covered by this Convention. The Member Organisation shall provide this information within a reasonable time.

Article XVIII

Non-Contracting Parties

The Contracting Parties shall encourage any State or Member Organisation of FAO, not a party to this Convention, to accept this Convention, and shall encourage any non-Contracting Party to apply phytosanitary measures consistent with the provisions of this Convention and any international standards adopted hereunder.

Article XIX

Languages

1.   The authentic languages of this Convention shall be all official languages of FAO.

2.   Nothing in this Convention shall be construed as requiring Contracting Parties to provide and to publish documents or to provide copies of them other than in the language(s) of the Contracting Party, except as stated in paragraph 3 below.

3.   The following documents shall be in at least one of the official languages of FAO:

| (a) | information provided according to Article IV paragraph 4; |
| --- | --- |

(a)

information provided according to Article IV paragraph 4;

| (b) | cover notes giving bibliographical data on documents transmitted according to Article VII paragraph 2(b); |
| --- | --- |

(b)

cover notes giving bibliographical data on documents transmitted according to Article VII paragraph 2(b);

| (c) | information provided according to Article VII(2)(b), (d), (i) and (j); |
| --- | --- |

(c)

information provided according to Article VII(2)(b), (d), (i) and (j);

| (d) | notes giving bibliographical data and a short summary of relevant documents on information provided according to Article VIII(1)(a); |
| --- | --- |

(d)

notes giving bibliographical data and a short summary of relevant documents on information provided according to Article VIII(1)(a);

| (e) | requests for information from contact points as well as replies to such requests, but not including any attached documents; |
| --- | --- |

(e)

requests for information from contact points as well as replies to such requests, but not including any attached documents;

| (f) | any document made available by Contracting Parties for meetings of the Commission. |
| --- | --- |

(f)

any document made available by Contracting Parties for meetings of the Commission.

Article XX

Technical assistance

The Contracting Parties agree to promote the provision of technical assistance to Contracting Parties, especially those that are developing Contracting Parties, either bilaterally or through the appropriate international organisations, with the objective of facilitating the implementation of this Convention.

Article XXI

Amendment

1.   Any proposal by a Contracting Party for the amendment of this Convention shall be communicated to the Director-General of FAO.

2.   Any proposed amendment of this Convention received by the Director-General of FAO from a Contracting Party shall be presented to a regular or special session of the Commission for approval and, if the amendment involves important technical changes or imposes additional obligations on the Contracting Parties, it shall be considered by an advisory committee of specialists convened by FAO prior to the Commission.

3.   Notice of any proposed amendment of this Convention, other than amendments to the Annex, shall be transmitted to the Contracting Parties by the Director-General of FAO not later than the time when the agenda of the session of the Commission at which the matter is to be considered is dispatched.

4.   Any such proposed amendment of this Convention shall require the approval of the Commission and shall come into force as from the 30th day after acceptance by two-thirds of the Contracting Parties. For the purpose of this Article, an instrument deposited by a Member Organisation of FAO shall not be counted as additional to those deposited by Member States of such an organisation.

5.   Amendments involving new obligations for Contracting Parties, however, shall come into force in respect of each Contracting Party only on acceptance by it and as from the 30th day after such acceptance. The instruments of acceptance of amendments involving new obligations shall be deposited with the Director-General of FAO, who shall inform all Contracting Parties of the receipt of acceptance and the entry into force of amendments.

6.   Proposals for amendments to the model phytosanitary certificates set out in the Annex to this Convention shall be sent to the Secretary and shall be considered for approval by the Commission. Approved amendments to the model phytosanitary certificates set out in the Annex to this Convention shall become effective 90 days after their notification to the Contracting Parties by the Secretary.

7.   For a period of not more than 12 months from an amendment to the model phytosanitary certificates set out in the Annex to this Convention becoming effective, the previous version of the phytosanitary certificates shall also be legally valid for the purpose of this Convention.

Article XXII

Entry into force

As soon as this Convention has been ratified by three signatory States it shall come into force among them. It shall come into force for each State or Member Organisation of FAO ratifying or adhering thereafter from the date of deposit of its instrument of ratification or adherence.

Article XXIII

Denunciation

1.   Any Contracting Party may at any time give notice of denunciation of this Convention by notification addressed to the Director-General of FAO. The Director-General shall at once inform all Contracting Parties.

2.   Denunciation shall take effect one year from the date of receipt of the notification by the Director-General of FAO.

ZAŁĄCZNIK DO ZAŁĄCZNIKA I

Image

Image

---

ZAŁĄCZNIK II

Declaration by the European Community on the exercise of competence according to Article XVII(3) of the International Plant Protection Convention

In accordance with the provisions of Article II(7) of the FAO Constitution, the European Community hereby declares that its declaration of competence submitted to FAO under Article II(5) of the FAO Constitution still applies in the light of its adherence to the International Plant Protection Convention.

---

Komisja

| 14.8.2004 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 267/54 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2004

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 267/54

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 13 sierpnia 2004 r.

w sprawie wkładu finansowego Wspólnoty w wytępienie klasycznego pomoru świń w Luksemburgu w 2003 r.

(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 3084)

(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)

(2004/598/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat o utworzeniu Wspólnoty Europejskiej,

uwzględniając decyzję Rady nr 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w obszarze weterynarii (1), w szczególności jej art. 3 ust. 3 i art. 5 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Wybuch klasycznego pomoru świń miał miejsce w Luksemburgu w 2003 r. Pojawienie się tej choroby stanowi poważne ryzyko dla populacji zwierząt hodowlanych we Wspólnocie. |
| --- | --- |

(1)

Wybuch klasycznego pomoru świń miał miejsce w Luksemburgu w 2003 r. Pojawienie się tej choroby stanowi poważne ryzyko dla populacji zwierząt hodowlanych we Wspólnocie.

| (2) | Aby pomóc w możliwie jak najszybszym wytępieniu choroby, Wspólnota może partycypować finansowo w odpowiednich kosztach poniesionych przez Państwo Członkowskie zgodnie z postanowieniem decyzji nr 90/424/EWG. |
| --- | --- |

(2)

Aby pomóc w możliwie jak najszybszym wytępieniu choroby, Wspólnota może partycypować finansowo w odpowiednich kosztach poniesionych przez Państwo Członkowskie zgodnie z postanowieniem decyzji nr 90/424/EWG.

| (3) | Na mocy art. 3 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (2), działania weterynaryjne i działania mające na celu ochronę roślin podjęte zgodnie z zasadami Wspólnoty są finansowane w ramach sekcji „Gwarancja” Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnych. Kontrola tych działań podlega postanowieniom art. 8 i 9 wymienionego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(3)

Na mocy art. 3 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (2), działania weterynaryjne i działania mające na celu ochronę roślin podjęte zgodnie z zasadami Wspólnoty są finansowane w ramach sekcji „Gwarancja” Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnych. Kontrola tych działań podlega postanowieniom art. 8 i 9 wymienionego rozporządzenia.

| (4) | Warunkiem płatności wkładu finansowego Wspólnoty musi być faktyczne wdrożenie zaplanowanych działań oraz dostarczenie przez władze wszystkich niezbędnych informacji w podanych terminach. |
| --- | --- |

(4)

Warunkiem płatności wkładu finansowego Wspólnoty musi być faktyczne wdrożenie zaplanowanych działań oraz dostarczenie przez władze wszystkich niezbędnych informacji w podanych terminach.

| (5) | W dniu 12 marca 2004 r. Luksemburg przedłożył oficjalny wniosek o zwrot wszystkich wydatków poniesionych na swoim terytorium. Zgodnie z tym wnioskiem dokonano uboju 1 351 zwierząt. |
| --- | --- |

(5)

W dniu 12 marca 2004 r. Luksemburg przedłożył oficjalny wniosek o zwrot wszystkich wydatków poniesionych na swoim terytorium. Zgodnie z tym wnioskiem dokonano uboju 1 351 zwierząt.

| (6) | Należy zdefiniować następujące terminy: „szybkie i odpowiednie odszkodowanie dla hodowców zwierząt” użyty w art. 3 decyzji 90/424/EWG, „racjonalne płatności” i „uzasadnione płatności”, a także kategorie kwalifikujących się wydatków w obszarze „innych kosztów” związanych z obowiązkowym ubojem. |
| --- | --- |

(6)

Należy zdefiniować następujące terminy: „szybkie i odpowiednie odszkodowanie dla hodowców zwierząt” użyty w art. 3 decyzji 90/424/EWG, „racjonalne płatności” i „uzasadnione płatności”, a także kategorie kwalifikujących się wydatków w obszarze „innych kosztów” związanych z obowiązkowym ubojem.

| (7) | Środki prawne przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(7)

Środki prawne przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przyznanie dopłat finansowych Wspólnoty na rzecz Luksemburga

W celu wytępienia klasycznego pomoru świń w 2003 r. Luksemburg może korzystać z wkładu finansowego Wspólnoty w zakresie 50 % wydatków poniesionych z tytułu:

| a) | szybkiego i odpowiedniego odszkodowania dla hodowców zmuszonych do uboju swoich zwierząt w ramach działań podjętych w celu opanowania wybuchu klasycznego pomoru świń w 2003 r. na mocy postanowień pierwszego i siódmego punktu art. 3 ust. 2 decyzji 90/424/WE oraz zgodnie z niniejszą decyzją; |
| --- | --- |

a)

szybkiego i odpowiedniego odszkodowania dla hodowców zmuszonych do uboju swoich zwierząt w ramach działań podjętych w celu opanowania wybuchu klasycznego pomoru świń w 2003 r. na mocy postanowień pierwszego i siódmego punktu art. 3 ust. 2 decyzji 90/424/WE oraz zgodnie z niniejszą decyzją;

| b) | wydatków operacyjnych związanych z ubojem zwierząt, zniszczeniem tusz i wyrobów, czyszczeniem i dezynfekcją lokali oraz czyszczeniem i dezynfekcją lub, w razie potrzeby, zniszczeniem zanieczyszczonego sprzętu na mocy postanowień pierwszego, drugiego i trzeciego punktu art. 3 ust. 2 decyzji 90/424/EWG oraz zgodnie z niniejszą decyzją. |
| --- | --- |

b)

wydatków operacyjnych związanych z ubojem zwierząt, zniszczeniem tusz i wyrobów, czyszczeniem i dezynfekcją lokali oraz czyszczeniem i dezynfekcją lub, w razie potrzeby, zniszczeniem zanieczyszczonego sprzętu na mocy postanowień pierwszego, drugiego i trzeciego punktu art. 3 ust. 2 decyzji 90/424/EWG oraz zgodnie z niniejszą decyzją.

Artykuł 2

Definicje

W niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

| a) | „szybkie i odpowiednie odszkodowanie” oznacza wypłatę w ciągu 90 dni od uboju zwierząt z tytułu odszkodowania odpowiadającego wartości rynkowej określonej w art. 3 ust. 1; |
| --- | --- |

a)

„szybkie i odpowiednie odszkodowanie” oznacza wypłatę w ciągu 90 dni od uboju zwierząt z tytułu odszkodowania odpowiadającego wartości rynkowej określonej w art. 3 ust. 1;

| b) | „racjonalne płatności” oznaczają płatności na zakup materiałów lub usług według proporcjonalnych cen porównanych z cenami rynkowymi sprzed wybuchu klasycznego pomoru świń; |
| --- | --- |

b)

„racjonalne płatności” oznaczają płatności na zakup materiałów lub usług według proporcjonalnych cen porównanych z cenami rynkowymi sprzed wybuchu klasycznego pomoru świń;

| c) | „uzasadnione płatności” oznaczają płatności na zakup materiałów lub usług, w wypadku których wykazano charakter i bezpośrednie powiązanie z obowiązkowym ubojem zwierząt wymienionym w art. 1 lit. a). |
| --- | --- |

c)

„uzasadnione płatności” oznaczają płatności na zakup materiałów lub usług, w wypadku których wykazano charakter i bezpośrednie powiązanie z obowiązkowym ubojem zwierząt wymienionym w art. 1 lit. a).

Artykuł 3

Zakwalifikowane wydatki pokrywane przez wkład finansowy Wspólnoty

1.   Maksymalna kwota odszkodowania na jedno zwierzę dla właścicieli zwierząt będzie się opierać na wartości rynkowej, jaką miały te zwierzęta przed ich zanieczyszczeniem i ubojem.

2.   Jeżeli wypłata odszkodowań przez Luksemburg na mocy art. 1 lit. a) nastąpi po terminie 90 dni, ustalonym w art. 2 lit. a), to zakwalifikowane kwoty zostaną w następujący sposób pomniejszone o wydatki poniesione po tym terminie:

| — | 25 % z tytułu płatności zrealizowanych od 91 do 105 dnia po uboju zwierząt; |
| --- | --- |

—

25 % z tytułu płatności zrealizowanych od 91 do 105 dnia po uboju zwierząt;

| — | 50 % z tytułu płatności zrealizowanych od 106 do 120 dnia po uboju zwierząt; |
| --- | --- |

—

50 % z tytułu płatności zrealizowanych od 106 do 120 dnia po uboju zwierząt;

| — | 75 % z tytułu płatności zrealizowanych od 121 do 135 dnia po uboju zwierząt; |
| --- | --- |

—

75 % z tytułu płatności zrealizowanych od 121 do 135 dnia po uboju zwierząt;

| — | 100 % z tytułu płatności zrealizowanych po 136 dniach od uboju zwierząt; |
| --- | --- |

—

100 % z tytułu płatności zrealizowanych po 136 dniach od uboju zwierząt;

Jednakże Komisja będzie wnioskować o inną skalę czasową i/lub niższe pomniejszenia lub ich całkowity brak w razie wyjątkowych warunków zarządzania pewnymi działaniami, lub w razie przedłożenia przez Luksemburg innych, dobrze uzasadnionych powodów.

3.   Kosztami wymienionymi w art. 1 lit. b) kwalifikującymi się do dopłat finansowych będą wyłącznie koszty wymienione w załączniku III.

4.   Obliczenie dopłaty finansowej ze strony Wspólnoty nie obejmie:

| a) | podatku VAT; |
| --- | --- |

a)

podatku VAT;

| b) | wynagrodzeń pracowników służby cywilnej; |
| --- | --- |

b)

wynagrodzeń pracowników służby cywilnej;

| c) | wykorzystania materiałów publicznych innych niż artykuły konsumpcyjne. |
| --- | --- |

c)

wykorzystania materiałów publicznych innych niż artykuły konsumpcyjne.

Artykuł 4

Warunki płatności i dokumentacja pomocnicza

1.   Wkład finansowy ze strony Wspólnoty zostanie ustalony zgodnie z procedurą przedstawioną w art. 41 decyzji Rady 90/424/EWG w oparciu o:

| a) | roszczenie złożone zgodnie z załącznikami I i II w terminach przewidzianych w ust. 2; |
| --- | --- |

a)

roszczenie złożone zgodnie z załącznikami I i II w terminach przewidzianych w ust. 2;

| b) | szczegółowe dokumenty potwierdzające kwoty zawarte w roszczeniu wymienionym w lit. a); |
| --- | --- |

b)

szczegółowe dokumenty potwierdzające kwoty zawarte w roszczeniu wymienionym w lit. a);

| c) | wyniki kontroli na miejscu, jeżeli zostały one przeprowadzone przez Komisję, zgodnie z art. 5. |
| --- | --- |

c)

wyniki kontroli na miejscu, jeżeli zostały one przeprowadzone przez Komisję, zgodnie z art. 5.

Dokumenty wymienione w lit. b) oraz odpowiednie informacje handlowe zostaną udostępnione dla potrzeb kontroli przeprowadzanych na miejscu przez Komisję.

2.   Roszczenie wymienione w ust. 1 lit a) zostanie dostarczone w formie skomputeryzowanej, zgodnie z załącznikiem I i załącznikiem II, w ciągu 60 dni kalendarzowych od zawiadomienia o niniejszej decyzji.

W razie niezastosowania się do tych terminów wkład finansowy Wspólnoty zostanie obniżony o 25 % za każdy miesiąc opóźnienia.

Artykuł 5

Kontrole przeprowadzane na miejscu przez Komisję

Komisja może przeprowadzać kontrole na miejscu przy współpracy kompetentnych organów krajowych w zakresie wdrażania środków służących do wytępienia klasycznego pomoru świń i poniesionych przy tym kosztów.

Artykuł 6

Odbiorcy

Niniejsza decyzja skierowana jest do Wielkiego Księstwa Luksemburga.

Sporządzono w Brukseli, dnia 13 sierpnia 2004 r.

W imieniu Komisji

David BYRNE

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 19. Decyzja zmieniona dyrektywą 2003/99/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 325 z 12.12.2003, str. 31).

1

(2)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 103.

2

---

ZAŁĄCZNIK I

Wniosek o dopłatę do odszkodowania z tytułu kosztu obowiązkowo ubitych zwierząt

| Wybuch nr | Kontakt z wybuchem nr | Nr ident. gospodarstwa | Hodowca | Lokalizacja gospodarstwa | Data uboju | Metoda zniszczenia | Waga w dniu zniszczenia | Liczba zwierząt wg kategorii | Zapłacona kwota wg kategorii | Inne koszty wypłacone hodowcy (bez VAT) | Odszkodowanie ogółem (bez VAT) | Data płatności |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Nazwisko | Imię | Zakład realizujący | Rzeźnia | Inne (podać szczegóły) | maciory | knury | prosięta | tuczniki | maciory | knury | prosięta | tuczniki |

Wybuch nr

Kontakt z wybuchem nr

Nr ident. gospodarstwa

Hodowca

Lokalizacja gospodarstwa

Data uboju

Metoda zniszczenia

Waga w dniu zniszczenia

Liczba zwierząt wg kategorii

Zapłacona kwota wg kategorii

Inne koszty wypłacone hodowcy (bez VAT)

Odszkodowanie ogółem (bez VAT)

Data płatności

Nazwisko

Imię

Zakład realizujący

Rzeźnia

Inne (podać szczegóły)

maciory

knury

prosięta

tuczniki

maciory

knury

prosięta

tuczniki

---

ZAŁĄCZNIK II

Roszczenie wymienione w art. 4

| „Inne koszty” (jeśli dotyczy) poniesione na gospodarstwo nr ... lub lista
  (z wyjątkiem odszkodowania z tytułu wartości zwierząt) |
| --- |
| Element | Kwota bez VAT |
| Ubój | |
| Zniszczenie tusz (transport i utylizacja) | |
| Czyszczenie i dezynfekcja (wynagrodzenie i produkty) | |
| Pasze (odszkodowanie i zniszczenie) | |
| Sprzęt (odszkodowanie i zniszczenie) | |
| OGÓŁEM | |

„Inne koszty” (jeśli dotyczy) poniesione na gospodarstwo nr ... lub lista

(z wyjątkiem odszkodowania z tytułu wartości zwierząt)

Element

Kwota bez VAT

Ubój

Zniszczenie tusz (transport i utylizacja)

Czyszczenie i dezynfekcja (wynagrodzenie i produkty)

Pasze (odszkodowanie i zniszczenie)

Sprzęt (odszkodowanie i zniszczenie)

OGÓŁEM

---

ZAŁĄCZNIK III

Zakwalifikowane koszty wymienione w art. 3 ust. 3

| 1) | Koszty z tytułu obowiązkowego uboju zwierząt:






  a) | wynagrodzenia i opłaty na rzecz osób specjalnie zatrudnionych do uboju; |
| --- | --- | --- |

1)

Koszty z tytułu obowiązkowego uboju zwierząt:

a)

wynagrodzenia i opłaty na rzecz osób specjalnie zatrudnionych do uboju;

| b) | artykuły konsumpcyjne i specjalny sprzęt wykorzystany do uboju; |
| --- | --- |

b)

artykuły konsumpcyjne i specjalny sprzęt wykorzystany do uboju;

| c) | zlecenie usług lub wynajem sprzętu użytego do transportu zwierząt do miejsca uboju. |
| --- | --- |

c)

zlecenie usług lub wynajem sprzętu użytego do transportu zwierząt do miejsca uboju.

| 2) | Koszty zniszczenia tusz:






  a) | realizacja: zamówienia usług lub wynajem sprzętu użytego do transportu tusz do magazynu i zakładu realizującego, przechowywanie tusz, utylizacja tusz w zakładzie realizującym i zniszczenie mączki; |
| --- | --- | --- |

2)

Koszty zniszczenia tusz:

a)

realizacja: zamówienia usług lub wynajem sprzętu użytego do transportu tusz do magazynu i zakładu realizującego, przechowywanie tusz, utylizacja tusz w zakładzie realizującym i zniszczenie mączki;

| b) | pogrzebanie: wynagrodzenia i opłaty na rzecz specjalnie zatrudnionego personelu, zamówienie usług lub wynajem sprzętu do transportu i pogrzebania tusz oraz wyroby użyte do dezynfekcji miejsca pochówku; |
| --- | --- |

b)

pogrzebanie: wynagrodzenia i opłaty na rzecz specjalnie zatrudnionego personelu, zamówienie usług lub wynajem sprzętu do transportu i pogrzebania tusz oraz wyroby użyte do dezynfekcji miejsca pochówku;

| c) | spalenie: wynagrodzenia i opłaty na rzecz specjalnie zatrudnionego personelu, użyte substancje palne lub inne materiały, zamówienie usług lub wynajem sprzętu do transportu tusz oraz wyroby użyte do dezynfekcji spalarni. |
| --- | --- |

c)

spalenie: wynagrodzenia i opłaty na rzecz specjalnie zatrudnionego personelu, użyte substancje palne lub inne materiały, zamówienie usług lub wynajem sprzętu do transportu tusz oraz wyroby użyte do dezynfekcji spalarni.

| 3) | Koszty czyszczenia i dezynfekcji gospodarstwa:






  a) | wyroby użyte do czyszczenia i dezynfekcji; |
| --- | --- | --- |

3)

Koszty czyszczenia i dezynfekcji gospodarstwa:

a)

wyroby użyte do czyszczenia i dezynfekcji;

| b) | wynagrodzenia i opłaty na rzecz specjalnie zatrudnionego personelu. |
| --- | --- |

b)

wynagrodzenia i opłaty na rzecz specjalnie zatrudnionego personelu.

| 4) | Koszty zniszczenia zanieczyszczonych pasz:






  a) | odszkodowanie według ceny zakupu pasz; |
| --- | --- | --- |

4)

Koszty zniszczenia zanieczyszczonych pasz:

a)

odszkodowanie według ceny zakupu pasz;

| b) | zamówienie usług lub wynajem sprzętu użytego do transportu i zniszczenia pasz. |
| --- | --- |

b)

zamówienie usług lub wynajem sprzętu użytego do transportu i zniszczenia pasz.

| 5) | Koszty związane z odszkodowaniem z tytułu zniszczenia zanieczyszczonego sprzętu według jego wartości rynkowej. Koszty odszkodowania z tytułu rekonstrukcji lub odnowienia budynków gospodarczych oraz koszty infrastruktury nie podlegają zwrotowi. |
| --- | --- |

5)

Koszty związane z odszkodowaniem z tytułu zniszczenia zanieczyszczonego sprzętu według jego wartości rynkowej. Koszty odszkodowania z tytułu rekonstrukcji lub odnowienia budynków gospodarczych oraz koszty infrastruktury nie podlegają zwrotowi.

---