# Publicatieblad L 197/2013

| | ISSN 1977-0758
  doi:10.3000/19770758.L_2013.197.nld |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | L 197 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Wetgeving | 56e jaargang20 juli 2013 |

ISSN 1977-0758

doi:10.3000/19770758.L_2013.197.nld

Publicatieblad

van de Europese Unie

L 197

Uitgave in de Nederlandse taal

Wetgeving

56e jaargang20 juli 2013

---

| Inhoud | | II   Niet-wetgevingshandelingen | Bladzijde |
| --- | --- | --- | --- |
| | | VERORDENINGEN |
| | * | Verordening (EU) nr. 691/2013 van de Commissie van 19 juli 2013 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 152/2009 wat de bemonstering en analysemethoden betreft (
  1
  ) | 1 |
| | | Uitvoeringsverordening (EU) nr. 692/2013 van de Commissie van 19 juli 2013 tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit | 13 |
| | | Uitvoeringsverordening (EU) nr. 693/2013 van de Commissie van 19 juli 2013 inzake de afgifte van invoercertificaten en de toekenning van rechten tot invoer voor de aanvragen die tijdens de eerste zeven dagen van juli 2013 in het kader van de bij Verordening (EG) nr. 616/2007 geopende tariefcontingenten zijn ingediend voor vlees van pluimvee | 15 |
| | | Uitvoeringsverordening (EU) nr. 694/2013 van de Commissie van 19 juli 2013 houdende vaststelling van de toewijzingscoëfficiënt voor de afgifte van invoercertificaten die in de periode van 1 tot en met 7 juli 2013 zijn aangevraagd voor suikerproducten in het kader van bepaalde tariefcontingenten en houdende schorsing van de indiening van de certificaataanvragen | 17 |

Inhoud

II   Niet-wetgevingshandelingen

Bladzijde

VERORDENINGEN

*

Verordening (EU) nr. 691/2013 van de Commissie van 19 juli 2013 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 152/2009 wat de bemonstering en analysemethoden betreft (
  1
  )

1

1

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 692/2013 van de Commissie van 19 juli 2013 tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit

13

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 693/2013 van de Commissie van 19 juli 2013 inzake de afgifte van invoercertificaten en de toekenning van rechten tot invoer voor de aanvragen die tijdens de eerste zeven dagen van juli 2013 in het kader van de bij Verordening (EG) nr. 616/2007 geopende tariefcontingenten zijn ingediend voor vlees van pluimvee

15

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 694/2013 van de Commissie van 19 juli 2013 houdende vaststelling van de toewijzingscoëfficiënt voor de afgifte van invoercertificaten die in de periode van 1 tot en met 7 juli 2013 zijn aangevraagd voor suikerproducten in het kader van bepaalde tariefcontingenten en houdende schorsing van de indiening van de certificaataanvragen

17

| | | |
| --- | --- | --- |
| | * | Bericht aan de lezer — Verordening (EU) nr. 216/2013 van de Raad van 7 maart 2013 betreffende de elektronische publicatie van het Publicatieblad van de Europese Unie
  (zie bladzijde 3 van de omslag) | s3 |

*

Bericht aan de lezer — Verordening (EU) nr. 216/2013 van de Raad van 7 maart 2013 betreffende de elektronische publicatie van het Publicatieblad van de Europese Unie
  (zie bladzijde 3 van de omslag)

Bericht aan de lezer — Verordening (EU) nr. 216/2013 van de Raad van 7 maart 2013 betreffende de elektronische publicatie van het Publicatieblad van de Europese Unie

s3

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst

1

| NL | Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.
  Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten. |
| --- | --- |

NL

Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.

Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten.

---

II Niet-wetgevingshandelingen

VERORDENINGEN

| 20.7.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 197/1 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2013

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 197/1

---

VERORDENING (EU) Nr. 691/2013 VAN DE COMMISSIE

van 19 juli 2013

tot wijziging van Verordening (EG) nr. 152/2009 wat de bemonstering en analysemethoden betreft

(Voor de EER relevante tekst)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn (1), en met name artikel 11, lid 4,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Uit Verordening (EG) nr. 152/2009 van de Commissie van 27 januari 2009 tot vaststelling van de bemonsterings- en analysemethoden voor de officiële controle van diervoeders (2) is de noodzaak gebleken om de bepalingen betreffende de bemonstering aan te passen aan de recente ontwikkelingen in de wijze waarop diervoeders worden geproduceerd, opgeslagen, vervoerd en in de handel gebracht. |
| --- | --- |

(1)

Uit Verordening (EG) nr. 152/2009 van de Commissie van 27 januari 2009 tot vaststelling van de bemonsterings- en analysemethoden voor de officiële controle van diervoeders (2) is de noodzaak gebleken om de bepalingen betreffende de bemonstering aan te passen aan de recente ontwikkelingen in de wijze waarop diervoeders worden geproduceerd, opgeslagen, vervoerd en in de handel gebracht.

| (2) | De bemonstering voor de officiële controle op residuen van bestrijdingsmiddelen in en op diervoeders van plantaardige en dierlijke oorsprong moet worden uitgevoerd in overeenstemming met Richtlijn 2002/63/EG van de Commissie van 11 juli 2002 houdende vaststelling van communautaire bemonsteringsmethoden voor de officiële controle op residuen van bestrijdingsmiddelen in en op producten van plantaardige en van dierlijke oorsprong en tot intrekking van Richtlijn 79/700/EEG (3). De bemonsteringsvoorschriften van Richtlijn 2002/63/EG zijn minimumeisen, en de bij deze verordening vastgestelde bemonsteringsvoorschriften zijn in het algemeen ten minste gelijk aan of strenger dan deze minimumeisen, met uitzondering van de grootte van het eindmonster voor bepaalde goederen. Door de opneming van de bepalingen met betrekking tot de grootte van het eindmonster voor de controle op bestrijdingsmiddelenresiduen, kunnen de bemonsteringswijzen in deze verordening ook worden toegepast voor de controle op bestrijdingsmiddelenresiduen. |
| --- | --- |

(2)

De bemonstering voor de officiële controle op residuen van bestrijdingsmiddelen in en op diervoeders van plantaardige en dierlijke oorsprong moet worden uitgevoerd in overeenstemming met Richtlijn 2002/63/EG van de Commissie van 11 juli 2002 houdende vaststelling van communautaire bemonsteringsmethoden voor de officiële controle op residuen van bestrijdingsmiddelen in en op producten van plantaardige en van dierlijke oorsprong en tot intrekking van Richtlijn 79/700/EEG (3). De bemonsteringsvoorschriften van Richtlijn 2002/63/EG zijn minimumeisen, en de bij deze verordening vastgestelde bemonsteringsvoorschriften zijn in het algemeen ten minste gelijk aan of strenger dan deze minimumeisen, met uitzondering van de grootte van het eindmonster voor bepaalde goederen. Door de opneming van de bepalingen met betrekking tot de grootte van het eindmonster voor de controle op bestrijdingsmiddelenresiduen, kunnen de bemonsteringswijzen in deze verordening ook worden toegepast voor de controle op bestrijdingsmiddelenresiduen.

| (3) | Verordening (EU) nr. 619/2011 van de Commissie (4) stelt de bemonsterings- en analysemethoden vast voor de officiële controle van diervoeders wat betreft de aanwezigheid van genetisch gemodificeerd materiaal waarvoor een vergunningsprocedure hangende is of waarvan de vergunning is verstreken. Wat de bemonstering betreft, wordt in Verordening (EU) nr. 619/2011 verwezen naar de bepalingen van Verordening (EG) nr. 152/2009, waarbij specifieke bepalingen over de grootte van de monsters worden vastgesteld. De bij deze verordening ingevoerde wijzigingen omvatten specifieke bepalingen wat de grootte van de monsters betreft; daarom moeten de bemonsteringsmethoden zoals bepaald in Verordening (EG) nr. 152/2009 zoals gewijzigd bij deze verordening eveneens worden toegepast op de controle op de naleving van Verordening (EU) nr. 619/2011. |
| --- | --- |

(3)

Verordening (EU) nr. 619/2011 van de Commissie (4) stelt de bemonsterings- en analysemethoden vast voor de officiële controle van diervoeders wat betreft de aanwezigheid van genetisch gemodificeerd materiaal waarvoor een vergunningsprocedure hangende is of waarvan de vergunning is verstreken. Wat de bemonstering betreft, wordt in Verordening (EU) nr. 619/2011 verwezen naar de bepalingen van Verordening (EG) nr. 152/2009, waarbij specifieke bepalingen over de grootte van de monsters worden vastgesteld. De bij deze verordening ingevoerde wijzigingen omvatten specifieke bepalingen wat de grootte van de monsters betreft; daarom moeten de bemonsteringsmethoden zoals bepaald in Verordening (EG) nr. 152/2009 zoals gewijzigd bij deze verordening eveneens worden toegepast op de controle op de naleving van Verordening (EU) nr. 619/2011.

| (4) | Er is een zekere periode nodig om de nieuwe bemonsteringsmethode in te voeren. |
| --- | --- |

(4)

Er is een zekere periode nodig om de nieuwe bemonsteringsmethode in te voeren.

| (5) | Verordening (EG) nr. 152/2009 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd. |
| --- | --- |

(5)

Verordening (EG) nr. 152/2009 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

| (6) | De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, en het Europees Parlement noch de Raad heeft zich daartegen verzet, |
| --- | --- |

(6)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, en het Europees Parlement noch de Raad heeft zich daartegen verzet,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Verordening (EG) nr. 152/2009 wordt als volgt gewijzigd:

| 1) | Artikel 1 wordt vervangen door:
  „Artikel 1
  De bemonstering voor de officiële controle van diervoeders, met name in verband met de bepaling van de bestanddelen, met inbegrip van materiaal dat geheel of gedeeltelijk bestaat uit of is geproduceerd met genetisch gemodificeerde organismen (ggo’s), toevoegingsmiddelen voor diervoeding als omschreven in Verordening (EG) nr. 1831/2003 van het Europees Parlement en de Raad (5), en ongewenste stoffen als omschreven in Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad (6), worden uitgevoerd volgens de methoden zoals beschreven in bijlage I.
  De in bijlage I beschreven bemonsteringsmethoden zijn van toepassing op de controle van diervoeders in verband met de bepaling van bestrijdingsmiddelenresiduen zoals gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad (7) en de controle op de naleving van Verordening (EU) nr. 619/2011. |
| --- | --- |

1)

Artikel 1 wordt vervangen door:

„Artikel 1

De bemonstering voor de officiële controle van diervoeders, met name in verband met de bepaling van de bestanddelen, met inbegrip van materiaal dat geheel of gedeeltelijk bestaat uit of is geproduceerd met genetisch gemodificeerde organismen (ggo’s), toevoegingsmiddelen voor diervoeding als omschreven in Verordening (EG) nr. 1831/2003 van het Europees Parlement en de Raad (5), en ongewenste stoffen als omschreven in Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad (6), worden uitgevoerd volgens de methoden zoals beschreven in bijlage I.

De in bijlage I beschreven bemonsteringsmethoden zijn van toepassing op de controle van diervoeders in verband met de bepaling van bestrijdingsmiddelenresiduen zoals gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad (7) en de controle op de naleving van Verordening (EU) nr. 619/2011.

| 2) | Bijlage I wordt vervangen door de tekst in bijlage I bij deze verordening. |
| --- | --- |

2)

Bijlage I wordt vervangen door de tekst in bijlage I bij deze verordening.

| 3) | Bijlage II wordt vervangen door de tekst in bijlage II bij deze verordening. |
| --- | --- |

3)

Bijlage II wordt vervangen door de tekst in bijlage II bij deze verordening.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2014.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 19 juli 2013.

Voor de Commissie

De voorzitter

José Manuel BARROSO

---

(1)  PB L 165 van 30.4.2004, blz. 1.

1

(2)  PB L 54 van 26.2.2009, blz. 1.

2

(3)  PB L 187 van 16.7.2002, blz. 30.

3

(4)  PB L 166 van 25.6.2011, blz. 9.

4

(5)  PB L 268 van 18.10.2003, blz. 29.

5

(6)  PB L 140 van 30.5.2002, blz. 10.

6

(7)  PB L 70 van 16.3.2005, blz. 1.”.

7

---

BIJLAGE I

„BIJLAGE I

BEMONSTERINGSMETHODEN

1.   DOEL EN TOEPASSINGSGEBIED

De monsters voor de officiële controle van diervoeders worden genomen volgens de hierna beschreven methoden. De aldus verkregen monsters worden representatief geacht voor de bemonsterde partijen.

Representatieve bemonstering heeft als doel een kleine fractie van een zending te verkrijgen op zodanige wijze dat de bepaling van een kenmerk van deze fractie representatief is voor de gemiddelde waarde van het kenmerk van de hele zending. De zending wordt bemonsterd door het herhaaldelijk nemen van basismonsters op verschillende afzonderlijke delen van de zending. Deze basismonsters worden door menging samengevoegd tot een verzamelmonster, waaruit de representatieve eindmonsters worden bereid door middel van representatieve verdeling.

Indien bij visuele inspectie blijkt dat delen van het te bemonsteren diervoeder in kwaliteit verschillen van de rest van het voeder van dezelfde zending, worden deze delen gescheiden van de rest van het voeder en behandeld als afzonderlijk deel van de zending. Indien het diervoeder niet kan worden gesplitst in afzonderlijke delen, wordt het diervoeder bemonsterd als één zending. In die gevallen moet dit worden vermeld in het monsternemingsverslag.

Wanneer van een volgens de bepalingen van deze verordening bemonsterd diervoeder wordt vastgesteld dat het niet aan de EU-voorschriften voldoet, en het tot een zending diervoeder van dezelfde klasse of omschrijving behoort, wordt aangenomen dat dit voor de hele zending geldt, tenzij uitvoerig onderzoek uitwijst dat er geen aanwijzingen zijn dat de rest van de zending niet aan de EU-voorschriften voldoet.

2.   DEFINITIES

—   Zending: een geïdentificeerde hoeveelheid diervoeder waarbij gemeenschappelijke kenmerken zijn vastgesteld, zoals herkomst, soort, type verpakking, verpakker, verzender of etikettering; en in het geval van een productieproces, een productie-eenheid van één enkel bedrijf dat bij de productie gebruikmaakt van uniforme parameters of een aantal van dergelijke eenheden, wanneer deze direct na elkaar wordt geproduceerd en samen wordt opgeslagen.

—   Partij: een zending of een geïdentificeerd deel van de zending.

—   Verzegeld monster: een monster dat zodanig is verzegeld dat het monster niet bereikbaar is zonder het zegel te verbreken of te verwijderen.

—   Basismonster: een hoeveelheid die op een bepaald punt uit de partij is genomen.

—   Verzamelmonster: het geheel van basismonsters van dezelfde partij.

—   Deelmonster: een gedeelte van het verzamelmonster dat wordt verkregen door dat monster representatief te verkleinen.

—   Eindmonster: een gedeelte van het deelmonster of van het gehomogeniseerde verzamelmonster.

—   Laboratoriummonster: een monster dat voor het laboratorium bestemd is (zoals door het laboratorium ontvangen); dit kan het eindmonster, het deelmonster of het verzamelmonster zijn.

3.   ALGEMENE BEPALINGEN

| — | Bemonsteraars: de monsters worden genomen door personen die daartoe door de bevoegde instantie zijn gemachtigd. |
| --- | --- |

—

Bemonsteraars: de monsters worden genomen door personen die daartoe door de bevoegde instantie zijn gemachtigd.

| — | Het monster wordt zodanig verzegeld dat het niet bereikbaar is zonder het zegel te verbreken of te verwijderen. Het merk van het zegel moet duidelijk herkenbaar en goed zichtbaar zijn. Een andere mogelijkheid is dat het monster wordt opgeslagen in een recipiënt die zodanig kan worden gesloten dat openen niet mogelijk is zonder de recipiënt onherstelbaar te beschadigen, zodat hergebruik ervan onmogelijk is. |
| --- | --- |

—

Het monster wordt zodanig verzegeld dat het niet bereikbaar is zonder het zegel te verbreken of te verwijderen. Het merk van het zegel moet duidelijk herkenbaar en goed zichtbaar zijn. Een andere mogelijkheid is dat het monster wordt opgeslagen in een recipiënt die zodanig kan worden gesloten dat openen niet mogelijk is zonder de recipiënt onherstelbaar te beschadigen, zodat hergebruik ervan onmogelijk is.

| — | Identificatie van het monster: het monster wordt onuitwisbaar gemerkt en wordt zodanig geïdentificeerd dat er een ondubbelzinnige verwijzing naar het monsternemingsverslag wordt gemaakt. |
| --- | --- |

—

Identificatie van het monster: het monster wordt onuitwisbaar gemerkt en wordt zodanig geïdentificeerd dat er een ondubbelzinnige verwijzing naar het monsternemingsverslag wordt gemaakt.

| — | Uit elk verzamelmonster worden ten minste twee eindmonsters genomen: ten minste één voor controle (handhaving) en één voor de exploitant van het diervoederbedrijf (verhaal). Eventueel kan één eindmonster voor arbitragedoeleinden worden gebruikt. Indien het hele verzamelmonster wordt gehomogeniseerd, worden de eindmonsters uit het gehomogeniseerde verzamelmonster genomen, tenzij deze procedure in strijd is met de regelgeving van de lidstaat inzake de rechten van de exploitant van het diervoederbedrijf. |
| --- | --- |

—

Uit elk verzamelmonster worden ten minste twee eindmonsters genomen: ten minste één voor controle (handhaving) en één voor de exploitant van het diervoederbedrijf (verhaal). Eventueel kan één eindmonster voor arbitragedoeleinden worden gebruikt. Indien het hele verzamelmonster wordt gehomogeniseerd, worden de eindmonsters uit het gehomogeniseerde verzamelmonster genomen, tenzij deze procedure in strijd is met de regelgeving van de lidstaat inzake de rechten van de exploitant van het diervoederbedrijf.

4.   APPARATUUR

4.1.   De bemonsteringsapparatuur moet zijn vervaardigd uit materiaal dat de te bemonsteren producten niet verontreinigt. Apparatuur die bedoeld is om meermaals te worden gebruikt, moet gemakkelijk schoon te maken zijn om kruiscontaminatie te voorkomen.

4.2.   Aanbevolen apparatuur voor de bemonstering van vaste diervoeders

4.2.1.   Handmatige bemonstering

4.2.1.1.   Schop met platte bodem en verticale randen

4.2.1.2.   Monsterboor met lange gleuf of met een in vakken ingedeelde gleuf. De afmetingen van de boor moeten zijn aangepast aan de eigenschappen van de partij (diepte van de verpakking, afmetingen van de zak enz.) en aan de grootte van de deeltjes waaruit het diervoeder is samengesteld.

Ingeval de monsterboor verscheidene openingen heeft om te zorgen dat de steekproef op verschillende plaatsen langs de boor wordt genomen, moeten de openingen worden gescheiden door compartimenten of moeten de openingen gedraaid ten opzichte van elkaar zijn aangebracht.

4.2.2.   Mechanische bemonstering

Voor de bemonstering van diervoeders die in beweging zijn, mag gebruik worden gemaakt van geschikte mechanische apparaten. „Geschikt” wil zeggen dat ten minste de hele doorsnede van de stroom wordt bemonsterd.

De bemonstering van diervoeders in beweging (op hoge stroomsnelheden) mag worden verricht door automatische monsternemers.

4.2.3.   Monsterverdeler

Indien mogelijk en dienstig, moet voor de bereiding van representatieve deelmonsters apparatuur worden gebruikt die is ontworpen om het monster in ongeveer gelijke delen te verdelen.

5.   KWANTITATIEVE VEREISTEN WAT HET AANTAL BASISMONSTERS BETREFT

| — | De kwantitatieve vereisten in de punten 5.1 en 5.2 wat het aantal basismonsters betreft, zijn van toepassing op partijen van maximaal 500 ton die op representatieve wijze kunnen worden bemonsterd. De beschreven bemonsteringsprocedure geldt evenzeer voor grotere hoeveelheden dan de voorgeschreven maximale partijgrootte, mits het in de onderstaande tabellen vermelde maximumaantal basismonsters buiten beschouwing wordt gelaten; het aantal basismonsters wordt bepaald door de vierkantswortelformule in het desbetreffende gedeelte van de procedure (zie punt 5.3), waarbij de minimumgrootte van het verzamelmonster evenredig wordt verhoogd. Dit belet niet dat een grote zending wordt onderverdeeld in kleinere delen en elk deel wordt bemonsterd volgens de in de punten 5.1 en 5.2 omschreven procedure. |
| --- | --- |

—

De kwantitatieve vereisten in de punten 5.1 en 5.2 wat het aantal basismonsters betreft, zijn van toepassing op partijen van maximaal 500 ton die op representatieve wijze kunnen worden bemonsterd. De beschreven bemonsteringsprocedure geldt evenzeer voor grotere hoeveelheden dan de voorgeschreven maximale partijgrootte, mits het in de onderstaande tabellen vermelde maximumaantal basismonsters buiten beschouwing wordt gelaten; het aantal basismonsters wordt bepaald door de vierkantswortelformule in het desbetreffende gedeelte van de procedure (zie punt 5.3), waarbij de minimumgrootte van het verzamelmonster evenredig wordt verhoogd. Dit belet niet dat een grote zending wordt onderverdeeld in kleinere delen en elk deel wordt bemonsterd volgens de in de punten 5.1 en 5.2 omschreven procedure.

| — | De grootte van de partij moet zodanig zijn dat elk deel van deze partij kan worden bemonsterd. |
| --- | --- |

—

De grootte van de partij moet zodanig zijn dat elk deel van deze partij kan worden bemonsterd.

| — | Voor zeer grote zendingen of delen daarvan (> 500 ton) en voor zendingen die op zodanige wijze worden vervoerd of opgeslagen dat een steekproef niet mogelijk is overeenkomstig de procedure van de punten 5.1 en 5.2 van dit hoofdstuk, is de bemonsteringsprocedure van punt 5.3 van toepassing. |
| --- | --- |

—

Voor zeer grote zendingen of delen daarvan (> 500 ton) en voor zendingen die op zodanige wijze worden vervoerd of opgeslagen dat een steekproef niet mogelijk is overeenkomstig de procedure van de punten 5.1 en 5.2 van dit hoofdstuk, is de bemonsteringsprocedure van punt 5.3 van toepassing.

| — | Indien de exploitant van een diervoederbedrijf wettelijk verplicht is deze verordening na te komen in het kader van een verplicht toezichtsysteem, mag hij of zij afwijken van de in dit hoofdstuk vastgestelde kwantitatieve vereisten om de operationele kenmerken in aanmerking te nemen, mits hij of zij ten genoegen van de bevoegde autoriteit heeft aangetoond dat de bemonsteringsprocedure even representatief is en na toestemming van de bevoegde autoriteit. |
| --- | --- |

—

Indien de exploitant van een diervoederbedrijf wettelijk verplicht is deze verordening na te komen in het kader van een verplicht toezichtsysteem, mag hij of zij afwijken van de in dit hoofdstuk vastgestelde kwantitatieve vereisten om de operationele kenmerken in aanmerking te nemen, mits hij of zij ten genoegen van de bevoegde autoriteit heeft aangetoond dat de bemonsteringsprocedure even representatief is en na toestemming van de bevoegde autoriteit.

| — | In uitzonderlijke gevallen, als het niet mogelijk is de bemonsteringsmethode toe te passen wat de kwantitatieve vereisten betreft, omdat de partij onaanvaardbare economische schade zou oplopen (in verband met de vorm van de verpakking, vervoerswijze, manier van opslag enz.), mag een alternatieve bemonsteringmethode worden toegepast, mits die zo representatief mogelijk is en volledig wordt beschreven en gedocumenteerd. |
| --- | --- |

—

In uitzonderlijke gevallen, als het niet mogelijk is de bemonsteringsmethode toe te passen wat de kwantitatieve vereisten betreft, omdat de partij onaanvaardbare economische schade zou oplopen (in verband met de vorm van de verpakking, vervoerswijze, manier van opslag enz.), mag een alternatieve bemonsteringmethode worden toegepast, mits die zo representatief mogelijk is en volledig wordt beschreven en gedocumenteerd.

5.1.   Kwantitatieve vereisten wat betreft de basismonsters voor de controle van stoffen of producten die gelijkmatig in het voeder zijn verdeeld

5.1.1.   Onverpakte vaste diervoeders

| Grootte van de partij | Minimumaantal basismonsters |
| --- | --- |
| ≤ 2,5 ton | 7 |
| > 2,5 ton | √20 maal het aantal ton waaruit de partij is samengesteld (1), tot 40 basismonsters |

Grootte van de partij

Minimumaantal basismonsters

≤ 2,5 ton

7

> 2,5 ton

√20 maal het aantal ton waaruit de partij is samengesteld (1), tot 40 basismonsters

5.1.2.   Onverpakte vloeibare diervoeders

| Grootte van de partij | Minimumaantal basismonsters |
| --- | --- |
| ≤ 2,5 ton of ≤ 2 500 liter | 4 (2) |
| > 2,5 ton of > 2 500 liter | 7 (2) |

Grootte van de partij

Minimumaantal basismonsters

≤ 2,5 ton of ≤ 2 500 liter

4 (2)

> 2,5 ton of > 2 500 liter

7 (2)

5.1.3.   Verpakte diervoeders

Diervoeders (vast en vloeibaar) kunnen worden verpakt in zakken, dozen, vaten enz. die in de tabel worden aangeduid als eenheden. Grote eenheden (≥ 500 kg of liter) moeten worden bemonsterd volgens de bepalingen voor onverpakte diervoeders (zie de punten 5.1.1 en 5.1.2).

| Grootte van de partij | Minimumaantal eenheden waarvan (ten minste) één basismonster moet worden genomen (3) |
| --- | --- |
| 1 à 20 stuks | 1 eenheid (4) |
| 21 à 150 stuks | 3 eenheden (4) |
| 151 à 400 stuks | 5 eenheden (4) |
| > 400 stuks | 1⁄4 van de √aantal eenheden waaruit de partij is samengesteld (5), tot 40 eenheden |

Grootte van de partij

Minimumaantal eenheden waarvan (ten minste) één basismonster moet worden genomen (3)

1 à 20 stuks

1 eenheid (4)

21 à 150 stuks

3 eenheden (4)

151 à 400 stuks

5 eenheden (4)

> 400 stuks

1⁄4 van de √aantal eenheden waaruit de partij is samengesteld (5), tot 40 eenheden

5.1.4.   Voederblokken en likstenen

Minimaal één te bemonsteren blok of liksteen per partij van 25 eenheden, tot maximaal vier blokken of likstenen.

Voor blokken of likstenen met een massa van niet meer dan 1 kg per stuk, bestaat het basismonster uit één blok of liksteen.

5.1.5.   Ruwvoedergewassen/voedergewassen

| Grootte van de partij | Minimumaantal basismonsters (6) |
| --- | --- |
| ≤ 5 ton | 5 |
| > 5 ton | √5 maal het aantal ton waaruit de partij is samengesteld (7), tot maximaal 40 basismonsters |

Grootte van de partij

Minimumaantal basismonsters (6)

≤ 5 ton

5

> 5 ton

√5 maal het aantal ton waaruit de partij is samengesteld (7), tot maximaal 40 basismonsters

5.2.   Kwantitatieve vereisten betreffende de basismonsters voor de controle van bestanddelen of stoffen die waarschijnlijk ongelijkmatig in het voeder zijn verdeeld

Deze kwantitatieve vereisten inzake basismonsters moeten worden gebruikt in de volgende situaties:

| — | controle op aflatoxinen, moederkoren, andere mycotoxinen en schadelijke botanische onzuiverheden in voedermiddelen; |
| --- | --- |

—

controle op aflatoxinen, moederkoren, andere mycotoxinen en schadelijke botanische onzuiverheden in voedermiddelen;

| — | controle op kruiscontaminatie door bestanddelen, inclusief genetisch gemodificeerd materiaal, of stoffen die waarschijnlijk niet gelijkmatig in het voedermiddel verdeeld zijn. |
| --- | --- |

—

controle op kruiscontaminatie door bestanddelen, inclusief genetisch gemodificeerd materiaal, of stoffen die waarschijnlijk niet gelijkmatig in het voedermiddel verdeeld zijn.

Ingeval de controlerende autoriteit een sterk vermoeden heeft dat er ook sprake is van een dergelijke ongelijkmatige verdeling in geval van kruiscontaminatie door een bestanddeel of een stof in een mengvoeder, mogen de in onderstaande tabel vastgestelde kwantitatieve vereisten worden toegepast.

| Grootte van de partij | Minimumaantal basismonsters |
| --- | --- |
| < 80 ton | Zie kwantitatieve vereisten in punt 5.1. Het aantal basismonsters dat moet worden genomen, moet worden vermenigvuldigd met de factor 2,5. |
| ≥ 80 ton | 100 |

Grootte van de partij

Minimumaantal basismonsters

< 80 ton

Zie kwantitatieve vereisten in punt 5.1. Het aantal basismonsters dat moet worden genomen, moet worden vermenigvuldigd met de factor 2,5.

≥ 80 ton

100

5.3.   Kwantitatieve vereisten betreffende de basismonsters in het geval van zeer grote zendingen

In het geval van grote partijen (partijen > 500 ton) is het aantal basismonsters dat moet worden genomen gelijk aan 40 basismonsters + √ton voor de controle van stoffen of producten die gelijkmatig in het diervoeder zijn verdeeld, of 100 basismonsters + √ton voor de controle van bestanddelen of stoffen die waarschijnlijk niet gelijkmatig in voedermiddelen verdeeld zijn.

6.   KWANTITATIEVE VEREISTEN WAT HET VERZAMELMONSTER BETREFT

| Per partij is één verzamelmonster vereist. |
| --- |
| | Aard van het voeder | Minimumgrootte van het verzamelmonster (8)
   (9) |
| 6.1. | Onverpakte diervoeders | 4 kg |
| 6.2. | Verpakte diervoeders | 4 kg (10) |
| 6.3. | Vloeibare of halfvloeibare diervoeders | 4 liter |
| 6.4. | Voederblokken en likstenen: |
| 6.4.1. | met een massa van meer dan 1 kg per stuk | 4 kg |
| 6.4.2. | met een massa van niet meer dan 1 kg per stuk | massa van vier oorspronkelijke blokken of likstenen |
| 6.5. | Ruwvoedergewassen/voedergewassen | 4 kg (11) |

Per partij is één verzamelmonster vereist.

Aard van het voeder

Minimumgrootte van het verzamelmonster (8)
   (9)

6.1.

Onverpakte diervoeders

4 kg

6.2.

Verpakte diervoeders

4 kg (10)

6.3.

Vloeibare of halfvloeibare diervoeders

4 liter

6.4.

Voederblokken en likstenen:

6.4.1.

met een massa van meer dan 1 kg per stuk

4 kg

6.4.2.

met een massa van niet meer dan 1 kg per stuk

massa van vier oorspronkelijke blokken of likstenen

6.5.

Ruwvoedergewassen/voedergewassen

4 kg (11)

7.   KWANTITATIEVE VEREISTEN WAT DE EINDMONSTERS BETREFT

Eindmonsters

Er moet ten minste één eindmonster worden geanalyseerd. Het voor de analyse bestemde eindmonster omvat minimaal:

| vaste diervoeders | 500 g (12)
   (13)
   (14) |
| --- | --- |
| vloeibare of halfvloeibare diervoeders | 500 ml (12) |

vaste diervoeders

500 g (12)
   (13)
   (14)

vloeibare of halfvloeibare diervoeders

500 ml (12)

8.   BEMONSTERINGSMETHODE VOOR ZEER GROTE ZENDINGEN OF ZENDINGEN DIE WORDEN OPGESLAGEN OF VERVOERD OP EEN WIJZE DIE BEMONSTERING VAN DE HELE ZENDING ONMOGELIJK MAAKT

8.1.   Algemene beginselen

Indien de wijze van vervoer of opslag het onmogelijk maakt om basismonsters van de hele zending te nemen, moet de bemonstering ervan bij voorkeur gebeuren wanneer de zending in beweging is.

Bij grote loodsen die bestemd zijn voor de opslag van diervoeders, moeten de exploitanten worden aangemoedigd om in de loods apparatuur te installeren die een (automatische) bemonstering van de hele opgeslagen zending mogelijk maakt.

Bij toepassing van de bemonsteringsprocedures als bedoeld in dit hoofdstuk 8, wordt de exploitant van het diervoederbedrijf of zijn vertegenwoordiger in kennis gesteld van de bemonsteringsprocedure. Als deze bemonsteringsmethode wordt betwist door de exploitant van het diervoederbedrijf of zijn vertegenwoordiger, stelt deze exploitant of zijn vertegenwoordiger de bevoegde autoriteit in staat de gehele zending te bemonsteren op zijn/haar kosten.

8.2.   Grote zendingen die vervoerd worden per schip

8.2.1.   Dynamische bemonstering van grote zendingen die vervoerd worden per schip

De bemonstering van grote zendingen in schepen wordt bij voorkeur uitgevoerd terwijl het product in beweging is (dynamische bemonstering).

De bemonstering wordt gedaan per ruim (eenheid die fysiek kan worden gescheiden). De ruimen worden echter een voor een gedeeltelijk gelost, zodat de oorspronkelijke fysieke scheiding na overbrenging in de opslaginstallaties niet meer bestaat. Daarom kan de bemonstering worden verricht naargelang van de eerste fysieke scheiding of afhankelijk van de scheiding na overbrenging in de opslaginstallaties.

Het lossen van een schip kan een aantal dagen in beslag nemen. Doorgaans moet de bemonstering worden verricht op gezette tijden tijdens de gehele duur van het lossen. Het is voor een officiële inspecteur echter niet altijd mogelijk of wenselijk om gedurende de gehele lossing aanwezig te zijn voor de bemonstering. Daarom is het toegestaan dat een deel (partij) van de gehele zending wordt bemonsterd. Het aantal basismonsters wordt bepaald aan de hand van de grootte van de partij.

Indien bij bemonstering van een deel van een zending diervoeder van dezelfde klasse of omschrijving is vastgesteld dat dat deel van de zending niet aan de EU-voorschriften voldoet, wordt aangenomen dat dit voor de hele zending geldt, tenzij na uitvoerig onderzoek is gebleken dat er geen bewijs is dat de rest van de zending niet aan de EU-voorschriften voldoet.

Zelfs als het officiële monster automatisch wordt genomen, is de aanwezigheid van een inspecteur noodzakelijk. In geval de automatische bemonstering gebeurt met vaste parameters die tijdens de bemonstering niet kunnen worden gewijzigd en de basismonsters worden verzameld in een gesloten recipiënt, waardoor iedere mogelijke fraude wordt uitgesloten, is de aanwezigheid van een inspecteur alleen verplicht bij het begin van de bemonstering, telkens wanneer de recipiënt van de monsters moet worden vervangen en aan het einde van de bemonstering.

8.2.2.   Bemonstering van zendingen die vervoerd worden per schip door statische bemonstering

Indien de bemonstering op statische wijze gebeurt, moet dezelfde procedure als die voor van bovenaf toegankelijke opslaginstallaties (silo’s) worden toegepast (zie punt 8.4.1).

De bemonstering moet worden verricht op het (van boven) toegankelijke deel van de zending/het ruim). Het aantal basismonsters wordt bepaald aan de hand van de grootte van de partij. Indien bij bemonstering van een deel van een zending diervoeder van dezelfde klasse of omschrijving is vastgesteld dat dat deel van de zending niet aan de EU-voorschriften voldoet, wordt aangenomen dat dit voor de hele zending geldt, tenzij na uitvoerig onderzoek is gebleken dat er geen bewijs is dat de rest van de partij niet aan de EU-voorschriften voldoet.

8.3.   Bemonstering van grote zendingen in loodsen

De bemonstering moet worden verricht op het toegankelijke deel van de zending. Het aantal basismonsters wordt bepaald aan de hand van de grootte van de partij. Indien bij bemonstering van een deel van een zending diervoeder van dezelfde klasse of omschrijving is vastgesteld dat dat deel van de zending niet aan de EU-voorschriften voldoet, wordt aangenomen dat dit voor de hele zending geldt, tenzij na uitvoerig onderzoek is gebleken dat er geen bewijs is dat de rest van de partij niet aan de EU-voorschriften voldoet.

8.4.   Bemonstering van opslaginstallaties (silo’s)

8.4.1.   Bemonstering van silo's die (gemakkelijk) van bovenaf toegankelijk zijn

De bemonstering moet worden verricht op het toegankelijke deel van de zending. Het aantal basismonsters wordt bepaald aan de hand van de grootte van de bemonsterde partij. Indien bij bemonstering van een deel van een zending diervoeder van dezelfde klasse of omschrijving is vastgesteld dat dat deel van de zending niet aan de EU-voorschriften voldoet, wordt aangenomen dat dit voor de hele zending geldt, tenzij na uitvoerig onderzoek is gebleken dat er geen bewijs is dat de rest van de partij niet aan de EU-voorschriften voldoet.

8.4.2.   Bemonstering van silo’s die niet van bovenaf toegankelijk zijn (afgesloten silo’s)

8.4.2.1.   Silo’s die niet van bovenaf toegankelijk zijn (afgesloten silo’s) met een capaciteit van > 100 ton

Diervoeders die in dergelijke silo’s zijn opgeslagen, kunnen niet statisch bemonsterd worden. Daarom moet, indien het diervoeder in de silo moet worden bemonsterd en er geen mogelijkheid is om de zending te verplaatsen, met de exploitant worden overeengekomen dat hij of zij de inspecteur meedeelt wanneer de silo worden gelost, zodat het diervoeder kan worden bemonsterd terwijl het in beweging is.

8.4.2.2.   Silo’s die niet van bovenaf toegankelijk zijn (afgesloten silo’s) met een capaciteit van < 100 ton

De bemonsteringsprocedure bestaat uit het vullen van een recipiënt met 50 à 100 kg en de bemonstering ervan. De grootte van het verzamelmonster komt overeen met de hele zending en het aantal basismonsters staat in verhouding tot de hoeveelheid van de silo die in een recipiënt is gestort voor bemonstering. Indien bij bemonstering van een deel van een zending diervoeder van dezelfde klasse of omschrijving is vastgesteld dat dat deel van de zending niet aan de EU-voorschriften voldoet, wordt aangenomen dat dit voor de hele zending geldt, tenzij na uitvoerig onderzoek is gebleken dat er geen bewijs is dat de rest van de partij niet aan de EU-voorschriften voldoet.

8.5.   Bemonstering van onverpakte diervoeders in grote gesloten containers

Dergelijke zendingen kunnen vaak alleen worden bemonsterd tijdens het lossen. In bepaalde gevallen is het niet mogelijk om te lossen op de plaats van invoer of controle en daarom moet de bemonstering plaatsvinden wanneer de containers worden gelost.

9.   INSTRUCTIES BETREFFENDE DE BEMONSTERING EN DE BEREIDING EN VERPAKKING VAN DE MONSTERS

9.1.   Algemeen

De monsters moeten zonder onnodig uitstel worden genomen en bereid, met inachtneming van de voorzorgsmaatregelen die vereist zijn om verandering of verontreiniging van het product te voorkomen. De bemonsteringsapparatuur alsmede de oppervlakken en recipiënten die bestemd zijn voor de monsters moeten schoon en droog zijn.

9.2.   Basismonsters

De basismonsters moeten op willekeurige wijze uit de gehele partij worden genomen. De massa of het volume ervan moet ongeveer gelijk zijn.

De grootte van het basismonster bedraagt ten minste 100 g of 25 g in geval van ruwvoeder of voeder met een lage dichtheid.

Indien volgens de in hoofdstuk 8 vastgelegde voorschriften voor de bemonsteringprocedure minder dan 40 basismonsters moeten worden genomen, wordt de grootte van de basismonsters bepaald afhankelijk van de vereiste grootte van het verzamelmonster (zie hoofdstuk 6).

In geval van bemonstering van kleine zendingen van verpakte diervoeders waar volgens de kwantitatieve vereisten een beperkt aantal basismonsters moeten worden genomen, bestaat het basismonster uit de inhoud van één oorspronkelijke eenheid met een inhoud van niet meer dan 1 kg of 1 liter.

In geval van bemonstering van verpakte diervoeders die zijn samengesteld uit kleine eenheden (bijvoorbeeld < 250 g), hangt de grootte van het basismonster af van de grootte van de eenheid.

9.2.1.   Onverpakte diervoeders

Eventueel kunnen de monsters worden genomen wanneer de partij in beweging wordt gebracht (laden of lossen).

9.2.2.   Verpakte diervoeders

Nadat het vereiste aantal te bemonsteren eenheden genomen is, zoals in hoofdstuk 5 is aangegeven, wordt uit de inhoud van elke eenheid met een boor of een schop een gedeelte genomen. Eventueel worden de monsters genomen nadat de eenheden afzonderlijk zijn geledigd.

9.2.3.   Vloeibare of halfvloeibare homogene of homogeniseerbare diervoeders

Nadat het vereiste aantal te bemonsteren eenheden gekozen is, zoals in hoofdstuk 5 is aangegeven, wordt uit elke eenheid een monster genomen nadat zo nodig de inhoud ervan gehomogeniseerd is.

De basismonsters kunnen eventueel worden genomen bij het aftappen van het product.

9.2.4.   Vloeibare of halfvloeibare niet-homogeniseerbare diervoeders

Nadat het vereiste aantal te bemonsteren eenheden genomen is, zoals in hoofdstuk 5 is aangegeven, worden op verschillende niveaus monsters genomen.

De monsters mogen ook worden genomen bij het aftappen van het product, nadat de eerste fracties ervan zijn verwijderd.

In beide gevallen mag het totale volume van de monsters niet minder dan 10 liter bedragen.

9.2.5.   Voederblokken en likstenen

Nadat het vereiste aantal te bemonsteren blokken of likstenen genomen is, zoals in hoofdstuk 5 is aangegeven, wordt een gedeelte van elk blok of elke liksteen genomen. Indien het vermoeden bestaat dat een blok of liksteen niet-homogeen is, kan het gehele blok of de hele steen als monster worden genomen.

Voor blokken of likstenen met een massa van niet meer dan 1 kg per stuk, bestaat het basismonster uit de inhoud van één blok of liksteen.

9.3.   Bereiding van de verzamelmonsters

De basismonsters worden samengevoegd zodat één verzamelmonster wordt verkregen.

9.4.   Bereiding van de eindmonsters

Elk verzamelmonster wordt zorgvuldig gemengd (15).

| — | Elk monster wordt in een daartoe geschikte recipiënt overgebracht. Alle nodige voorzorgen moeten worden genomen om elke wijziging in de samenstelling van het monster of elke verontreiniging of verandering die tijdens het vervoer of de opslag kan plaatsvinden, te voorkomen. |
| --- | --- |

—

Elk monster wordt in een daartoe geschikte recipiënt overgebracht. Alle nodige voorzorgen moeten worden genomen om elke wijziging in de samenstelling van het monster of elke verontreiniging of verandering die tijdens het vervoer of de opslag kan plaatsvinden, te voorkomen.

| — | Als bij de controle van bestanddelen of stoffen die gelijkmatig in het diervoeder verdeeld zijn, het verzamelmonster op representatieve wijze kan worden verkleind tot ten minste 2,0 kg of 2,0 liter (deelmonster) (16), bij voorkeur met behulp van een mechanische of automatische monsterverdeler. Voor de controle op de aanwezigheid van bestrijdingsmiddelenresiduen in peulvruchten, granen en noten bedraagt de minimumgrootte van het deelmonster 3 kg. Indien door de aard van het diervoeder geen monsterverdeler kan worden gebruikt of de verdeler is niet beschikbaar, mag het monster worden verkleind door kwarteren. Van de deelmonsters worden vervolgens de eindmonsters (voor controle-, verhaal- en arbitragedoeleinden) bereid met ongeveer dezelfde massa of hetzelfde volume dat overeenstemt met de kwantitatieve vereisten van hoofdstuk 7. In geval van controle van de bestanddelen, inclusief genetisch gemodificeerd materiaal of stoffen die waarschijnlijk niet gelijkmatig in voedermiddelen zijn verdeeld, wordt het verzamelmonster:






  — | achteraf volledig gehomogeniseerd en verdeeld in eindmonsters, of |
| --- | --- | --- |

—

Als bij de controle van bestanddelen of stoffen die gelijkmatig in het diervoeder verdeeld zijn, het verzamelmonster op representatieve wijze kan worden verkleind tot ten minste 2,0 kg of 2,0 liter (deelmonster) (16), bij voorkeur met behulp van een mechanische of automatische monsterverdeler. Voor de controle op de aanwezigheid van bestrijdingsmiddelenresiduen in peulvruchten, granen en noten bedraagt de minimumgrootte van het deelmonster 3 kg. Indien door de aard van het diervoeder geen monsterverdeler kan worden gebruikt of de verdeler is niet beschikbaar, mag het monster worden verkleind door kwarteren. Van de deelmonsters worden vervolgens de eindmonsters (voor controle-, verhaal- en arbitragedoeleinden) bereid met ongeveer dezelfde massa of hetzelfde volume dat overeenstemt met de kwantitatieve vereisten van hoofdstuk 7. In geval van controle van de bestanddelen, inclusief genetisch gemodificeerd materiaal of stoffen die waarschijnlijk niet gelijkmatig in voedermiddelen zijn verdeeld, wordt het verzamelmonster:

—

achteraf volledig gehomogeniseerd en verdeeld in eindmonsters, of

| — | verkleind tot ten minste 2 kg of 2 liter (17) met een mechanische of automatische monsterverdeler. Alleen wanneer door de aard van het diervoeder geen monsterverdeler kan worden gebruikt, mag het monster worden verkleind door kwarteren. Voor de controle op de aanwezigheid van genetisch gemodificeerd materiaal in het kader van Verordening (EU) nr. 619/2011 omvat het deelmonster minimaal 35 000 zaden/granen om het mogelijk te maken om definitieve monsters voor controle-, verhaal- en arbitragedoeleinden van ten minste 10 000 zaden/granen te verkrijgen (zie voetnoot (**) in hoofdstuk 6 en voetnoot (*) in hoofdstuk 7). |
| --- | --- |

—

verkleind tot ten minste 2 kg of 2 liter (17) met een mechanische of automatische monsterverdeler. Alleen wanneer door de aard van het diervoeder geen monsterverdeler kan worden gebruikt, mag het monster worden verkleind door kwarteren. Voor de controle op de aanwezigheid van genetisch gemodificeerd materiaal in het kader van Verordening (EU) nr. 619/2011 omvat het deelmonster minimaal 35 000 zaden/granen om het mogelijk te maken om definitieve monsters voor controle-, verhaal- en arbitragedoeleinden van ten minste 10 000 zaden/granen te verkrijgen (zie voetnoot (**) in hoofdstuk 6 en voetnoot (*) in hoofdstuk 7).

9.5.   Verpakking van de monsters

De recipiënten of verpakkingen moeten zodanig worden verzegeld en geëtiketteerd dat het onmogelijk is deze te openen zonder het zegel te beschadigen. Het hele etiket moet deel uitmaken van het zegel.

9.6.   Verzending van de monsters naar het laboratorium

Het monster wordt zonder onnodig uitstel verzonden aan het aangewezen analyselaboratorium, samen met de voor de analist noodzakelijke gegevens.

10.   MONSTERNEMINGSVERSLAG

Voor elk monster wordt een verslag opgesteld aan de hand waarvan de bemonsterde partij en de grootte ervan op ondubbelzinnige wijze kan worden geïdentificeerd.

In het verslag moet tevens melding worden gemaakt van elke afwijking van de bemonsteringsprocedure zoals voorgeschreven in deze verordening.

Het verslag wordt niet alleen ter beschikking gesteld aan het officiële controlelaboratorium, maar ook aan de exploitant van het diervoederbedrijf en/of het door de exploitant van het diervoederbedrijf aangewezen laboratorium.

---

(1)  Indien de uitkomst een gebroken getal is, moet dit getal op het eerstvolgende hogere gehele getal worden afgerond.

1

(2)  Wanneer de vloeistof niet homogeen kan worden gemaakt, moet het aantal basismonsters worden verhoogd.

2

(3)  Als het openen van een eenheid de analyse zouden kunnen beïnvloeden (bv. bederfelijke natte diervoeders) bestaat een basismonster uit de niet-geopende eenheid.

3

(4)  Voor eenheden met een inhoud van niet meer dan 1 kg of 1 liter, bestaat het basismonster uit de inhoud van één oorspronkelijke eenheid.

4

(5)  Indien de uitkomst een gebroken getal is, moet dit getal op het eerstvolgende hogere gehele getal worden afgerond.

5

(6)  Erkend wordt dat in sommige gevallen (bv. kuilopslagplaatsen) de vereiste basismonsters niet kunnen worden genomen zonder dat de partij onaanvaardbaar wordt beschadigd. In die gevallen mag een alternatieve bemonstering worden toegepast; vóór de inwerkingtredingsdatum van deze verordening worden er richtsnoeren voor de bemonstering van dergelijke partijen opgesteld.

6

(7)  Indien de uitkomst een gebroken getal is, moet dit getal op het eerstvolgende hogere gehele getal worden afgerond.

7

(8)  Indien het bemonsterde diervoeder een hoge waarde vertegenwoordigt, mag een kleinere hoeveelheid van het verzamelmonster worden genomen, mits dit wordt vermeld en gedocumenteerd in het monsternemingsverslag.

8

(9)  In overeenstemming met de bepalingen van Verordening (EU) nr. 619/2011 van de Commissie van 24 juni 2011 tot vaststelling van de bemonsterings- en analysemethoden voor de officiële controle van diervoeders wat betreft de aanwezigheid van genetisch gemodificeerd materiaal waarvoor de vergunningsprocedure hangende is of waarvan de vergunning is verstreken (PB L 166 van 25.6.2011, blz. 9), moet het verzamelmonster voor de controle op de aanwezigheid van genetisch gemodificeerd materiaal minstens 35 000 granen/zaden bevatten. Dit houdt in dat de massa van het verzamelmonster voor maïs minstens 10,5 kg en voor sojabonen 7 kg moet bedragen. Voor andere zaden en granen zoals gerst, gierst, haver, rijst, rogge, tarwe en raapzaad komt een verzamelmonster van 4 kg overeen met meer dan 35 000 zaden.

9

(10)  In het geval van verpakte diervoeders, kan het ook onmogelijk zijn om voor het verzamelmonster de massa van 4 kg te bereiken, afhankelijk van de grootte van de individuele eenheden.

10

(11)  Als het gaat om ruwvoeder- of voedergewassen met een lage dichtheid (bv. hooi, stro), bedraagt de minimumgrootte van het verzamelmonster 1 kg.

11

(12)  In overeenstemming met de bepalingen van Verordening (EU) nr. 619/2011 bevat het eindmonster voor de controle op de aanwezigheid van genetisch gemodificeerd materiaal ten minste 10 000 zaden/granen. Dit houdt in dat de grootte van het eindmonster voor maïs minstens 3 000 g en voor sojabonen 2 000 g moet bedragen. Voor andere zaden en granen zoals gerst, gierst, haver, rijst, rogge, tarwe en raapzaad, komt een verzamelmonster van 500 g overeen met meer dan 10 000 zaden.

12

(13)  Als de grootte van het verzamelmonster aanzienlijk minder dan 4 kg of liter bedraagt (zie de voetnoten in hoofdstuk 6), mag ook een kleinere hoeveelheid van het eindmonster worden genomen, mits dit wordt vermeld en gedocumenteerd in het monsternemingsverslag.

13

(14)  Voor bemonstering van peulvruchten, granen en noten voor de bepaling van bestrijdingsmiddelenresiduen bedraagt de minimumgrootte van het eindmonster 1 kg overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 2002/63/EG van de Commissie (PB L 187 van 16.7.2002, blz. 30).

14

(15)  Maak, indien nodig, de brokstukken fijn (door ze eventueel van de massa te scheiden en vervolgens het geheel weer samen te voegen).

15

(16)  Behalve bij ruwvoeder of voeder met een lage dichtheid.

16

(17)  Behalve bij ruwvoeder of voeder met een lage dichtheid.”

17

---

BIJLAGE II

„BIJLAGE II

ALGEMENE BEPALINGEN BETREFFENDE ANALYSEMETHODEN VOOR DIERVOEDERS

A.   BEREIDING VAN MONSTERS VOOR ANALYSE

1.   Doel

De hieronder beschreven werkwijzen hebben betrekking op het voor de analyse gereedmaken van de naar de controlelaboratoria gezonden monsters nadat de bemonstering overeenkomstig bijlage I heeft plaatsgevonden.

Deze laboratoriummonsters worden zodanig bereid dat de voor de uitvoering van de analysemethoden afgewogen hoeveelheden homogeen zijn en representatief voor de eindmonsters.

2.   Voorzorgsmaatregelen

De voor de monsterbereiding te volgen werkwijze hangt af van de te gebruiken analysemethoden en de bestanddelen of stoffen die gecontroleerd moeten worden. Het is daarom van groot belang dat ervoor wordt gezorgd dat de voor de monsterbereiding gevolgde werkwijze geschikt is voor de gebruikte analysemethode en voor de bestanddelen of stoffen die gecontroleerd moeten worden.

Alle noodzakelijke bewerkingen moeten zodanig worden uitgevoerd dat verontreiniging van het monster en verandering in de samenstelling ervan zo veel mogelijk worden vermeden.

Het malen, mengen en zeven moet zonder uitstel gebeuren onder zo gering mogelijke blootstelling van het monster aan lucht en licht. Vermijd het gebruik van maaltoestellen die het monster aanmerkelijk kunnen verwarmen.

Voor diervoeders die bijzonder gevoelig zijn voor warmte wordt malen met de hand aanbevolen. Ook moet ervoor gezorgd worden dat het maaltoestel zelf niet de oorzaak van verontreiniging vormt.

Als de monsterbereiding niet mogelijk is zonder dat het vochtgehalte van het monster daardoor sterk verandert, moet het vochtgehalte vóór en na de bereiding worden bepaald volgens de methode van deel A van bijlage III.

3.   Werkwijze

3.1.   Algemene werkwijze

Het aliquot wordt genomen uit het eindmonster. Kwarteren wordt niet aanbevolen, omdat dit tot grote fouten in de aliquots kan leiden.

3.1.1.   Diervoeders die als zodanig gemalen kunnen worden

| — | Meng het gezeefde eindmonster en doe het in een geschikt schoon en droog vat, dat voorzien is van een luchtdichte stop. Meng nogmaals met het oog op volledige homogenisering, vlak voor het afwegen van de hoeveelheid voor analyse (aliquot). |
| --- | --- |

—

Meng het gezeefde eindmonster en doe het in een geschikt schoon en droog vat, dat voorzien is van een luchtdichte stop. Meng nogmaals met het oog op volledige homogenisering, vlak voor het afwegen van de hoeveelheid voor analyse (aliquot).

3.1.2.   Diervoeders die na drogen gemalen kunnen worden

| — | Droog het eindmonster, tenzij in de analysemethoden anders is aangegeven, zo ver dat het vochtgehalte tot 8-12 % is teruggebracht, overeenkomstig de voordroogmethode zoals beschreven in de in punt 4.3 van deel A van bijlage III opgenomen vochtbepalingsmethode. Ga dan verder te werk als in punt 3.1.1. |
| --- | --- |

—

Droog het eindmonster, tenzij in de analysemethoden anders is aangegeven, zo ver dat het vochtgehalte tot 8-12 % is teruggebracht, overeenkomstig de voordroogmethode zoals beschreven in de in punt 4.3 van deel A van bijlage III opgenomen vochtbepalingsmethode. Ga dan verder te werk als in punt 3.1.1.

3.1.3.   Vloeibare of halfvloeibare diervoeders

| — | Verzamel het eindmonster in een geschikt schoon en droog vat, dat voorzien is van een luchtdichte stop. Meng zorgvuldig met het oog op volledige homogenisering, vlak voor het afwegen van de hoeveelheid voor analyse (aliquot). |
| --- | --- |

—

Verzamel het eindmonster in een geschikt schoon en droog vat, dat voorzien is van een luchtdichte stop. Meng zorgvuldig met het oog op volledige homogenisering, vlak voor het afwegen van de hoeveelheid voor analyse (aliquot).

3.1.4.   Andere diervoeders

| — | Monsters die niet volgens een van de bovenstaande methoden kunnen worden bereid, moeten worden behandeld volgens een andere werkwijze, die zodanig is dat in ieder geval de voor de analyse afgewogen hoeveelheden (aliquots) homogeen zijn en representatief voor de eindmonsters. |
| --- | --- |

—

Monsters die niet volgens een van de bovenstaande methoden kunnen worden bereid, moeten worden behandeld volgens een andere werkwijze, die zodanig is dat in ieder geval de voor de analyse afgewogen hoeveelheden (aliquots) homogeen zijn en representatief voor de eindmonsters.

3.2.   Specifieke werkwijze voor onderzoek door visuele inspectie of met de microscoop of in gevallen waarin het hele verzamelmonster wordt gehomogeniseerd

| — | Bij een onderzoek door visuele inspectie (zonder gebruikmaking van een microscoop) wordt het hele laboratoriummonster gebruikt voor het onderzoek. |
| --- | --- |

—

Bij een onderzoek door visuele inspectie (zonder gebruikmaking van een microscoop) wordt het hele laboratoriummonster gebruikt voor het onderzoek.

| — | In geval van microscopisch onderzoek mag het laboratorium het verzamelmonster verkleinen of het deelmonster verder verkleinen. De eindmonsters voor verhaal- en arbitragedoeleinden worden genomen volgens een procedure die gelijkwaardig is aan de gevolgde procedure voor het eindmonster voor controledoeleinden. |
| --- | --- |

—

In geval van microscopisch onderzoek mag het laboratorium het verzamelmonster verkleinen of het deelmonster verder verkleinen. De eindmonsters voor verhaal- en arbitragedoeleinden worden genomen volgens een procedure die gelijkwaardig is aan de gevolgde procedure voor het eindmonster voor controledoeleinden.

| — | Indien het hele verzamelmonster wordt gehomogeniseerd, worden de eindmonsters genomen van het gehomogeniseerde verzamelmonster. |
| --- | --- |

—

Indien het hele verzamelmonster wordt gehomogeniseerd, worden de eindmonsters genomen van het gehomogeniseerde verzamelmonster.

4.   Bewaren van monsters

De monsters worden bewaard bij een temperatuur die hun samenstelling niet beïnvloedt. Monsters die bestemd zijn voor de analyse van vitaminen of stoffen die bijzonder lichtgevoelig zijn, worden zodanig bewaard dat de zij niet worden aangetast door licht.

B.   BEPALINGEN BETREFFENDE IN DE ANALYSEMETHODEN GEBRUIKTE REAGENTIA EN APPARATUUR

| 1. | Tenzij in de analysemethoden anders is aangegeven, moeten alle voor de analyse gebruikte reagentia analytisch zuiver zijn (p.a.). Bij het bepalen van sporenelementen moet de zuiverheid van de reagentia gecontroleerd worden door een blancoproef. Afhankelijk van de verkregen uitkomst kan verdergaande zuivering van de reagentia nodig zijn. |
| --- | --- |

1.

Tenzij in de analysemethoden anders is aangegeven, moeten alle voor de analyse gebruikte reagentia analytisch zuiver zijn (p.a.). Bij het bepalen van sporenelementen moet de zuiverheid van de reagentia gecontroleerd worden door een blancoproef. Afhankelijk van de verkregen uitkomst kan verdergaande zuivering van de reagentia nodig zijn.

| 2. | Elke in de analysemethoden genoemde handeling waar het gaat om bereiding van oplossingen, verdunning, spoelen of wassen, zonder dat de aard van het gebruikte oplosmiddel is aangegeven, houdt in dat water moet worden gebruikt. Als algemene regel geldt dat water moet zijn gedemineraliseerd of gedestilleerd. In bepaalde gevallen, die in de analysemethoden nader worden aangegeven, moet het een speciale zuiveringsbehandeling hebben ondergaan. |
| --- | --- |

2.

Elke in de analysemethoden genoemde handeling waar het gaat om bereiding van oplossingen, verdunning, spoelen of wassen, zonder dat de aard van het gebruikte oplosmiddel is aangegeven, houdt in dat water moet worden gebruikt. Als algemene regel geldt dat water moet zijn gedemineraliseerd of gedestilleerd. In bepaalde gevallen, die in de analysemethoden nader worden aangegeven, moet het een speciale zuiveringsbehandeling hebben ondergaan.

| 3. | Van de standaardapparatuur die normaal in de controlelaboratoria aanwezig is, worden alleen speciale instrumenten en toestellen of apparatuur waaraan bijzondere eisen zijn gesteld in de analysemethoden vermeld. Deze moeten schoon zijn, vooral wanneer het gaat om de bepaling van kleine hoeveelheden stof. |
| --- | --- |

3.

Van de standaardapparatuur die normaal in de controlelaboratoria aanwezig is, worden alleen speciale instrumenten en toestellen of apparatuur waaraan bijzondere eisen zijn gesteld in de analysemethoden vermeld. Deze moeten schoon zijn, vooral wanneer het gaat om de bepaling van kleine hoeveelheden stof.

C.   TOEPASSING VAN ANALYSEMETHODEN EN WEERGAVE VAN DE RESULTATEN

1.   Extractieprocedure

In verscheidene methoden wordt een specifieke extractieprocedure genoemd. In de regel mogen ook andere extractieprocedures worden gebruikt, mits bewezen is dat de gevolgde procedure voor de geanalyseerde matrix hetzelfde extractierendement heeft als de in de methode genoemde procedure.

2.   Clean-upprocedure

In verscheidene methoden wordt een specifieke clean-upprocedure genoemd. In de regel mogen ook andere clean-upprocedures worden gebruikt, mits bewezen is dat de gevolgde procedure voor de geanalyseerde matrix dezelfde analyseresultaten geeft als de in de methode genoemde procedure.

3.   Aantal bepalingen

Als bij de analyse op ongewenste stoffen het resultaat van de eerste bepaling significant (> 50 %) onder de te controleren specificatie ligt, zijn verdere bepalingen niet nodig, mits adequate kwaliteitszorgprocedures zijn gevolgd. In andere gevallen is de duplobepaling (tweede bepaling) noodzakelijk om de mogelijkheid van interne kruiscontaminatie of een onbedoelde verwisseling van monsters uit te sluiten. Het gemiddelde van de twee bepalingen, waarbij de meetonzekerheid in aanmerking wordt genomen, wordt gebruikt voor de controle op de naleving.

Als bij de controle van het opgegeven gehalte van een stof of ingrediënt de uitslag van de eerste bepaling het opgegeven gehalte bevestigt, d.w.z. de uitslag ligt binnen de tolerantiegrenzen voor het opgegeven gehalte, zijn verdere bepalingen niet nodig, mits adequate kwaliteitszorgprocedures zijn gevolgd. In andere gevallen is de duplobepaling (tweede bepaling) noodzakelijk om de mogelijkheid van interne kruiscontaminatie of een onbedoelde verwisseling van monsters uit te sluiten. Het gemiddelde van de twee bepalingen, waarbij de meetonzekerheid in aanmerking wordt genomen, wordt gebruikt voor de controle op de naleving.

In sommige gevallen zijn deze tolerantiegrenzen in wetgeving vastgelegd, bijvoorbeeld in Verordening (EG) nr. 767/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende het in de handel brengen en het gebruik van diervoeders, tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1831/2003 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Richtlijn 79/373/EEG van de Raad, Richtlijn 80/511/EEG van de Commissie, Richtlijnen 82/471/EEG, 83/228/EEG, 93/74/EEG, 93/113/EG en 96/25/EG van de Raad en Beschikking 2004/217/EG van de Commissie (1).

4.   Vermelding van de gebruikte analysemethode

In het analyseverslag wordt de gebruikte analysemethode vermeld.

5.   Weergave van het analyseresultaat

Het analyseresultaat moet worden opgegeven op de in de analysemethode vastgelegde wijze, met een passend aantal significante cijfers en waarbij zo nodig rekening wordt gehouden met het vochtgehalte van het eindmonster voor de behandeling.

6.   Meetonzekerheid en terugvindingspercentage bij de analyse van ongewenste stoffen

Voor ongewenste stoffen in de zin van Richtlijn 2002/32/EG wordt een product dat bedoeld is voor het voederen van dieren als niet in overeenstemming met het vastgestelde maximumgehalte beschouwd indien het resultaat van de analyse — herleid tot voeder met een vochtgehalte van 12 % — dat maximumgehalte overschrijdt, met inachtneming van de uitgebreide meetonzekerheid en de correctie voor terugvinding. Aan de hand van de gemeten concentratie, gecorrigeerd voor terugvinding en na aftrek van de uitgebreide meetonzekerheid, wordt nagegaan of aan het maximumgehalte wordt voldaan. Deze werkwijze geldt alleen als de meetonzekerheid en de correctie voor terugvinding voor de gebruikte analysemethode kunnen worden bepaald (dus bijvoorbeeld niet voor microscopisch onderzoek).

Het analyseresultaat wordt als volgt weergegeven (voor zover de meetonzekerheid en het terugvindingspercentage voor de gebruikte analysemethode kunnen worden bepaald):

| a) | gecorrigeerd voor de terugvinding, waarbij het terugvindingspercentage moet worden vermeld. De correctie voor terugvinding is niet nodig bij terugvindingspercentages tussen 90 en 110 %; |
| --- | --- |

a)

gecorrigeerd voor de terugvinding, waarbij het terugvindingspercentage moet worden vermeld. De correctie voor terugvinding is niet nodig bij terugvindingspercentages tussen 90 en 110 %;

| b) | als „x ± U”, waarbij x het analyseresultaat is en U de uitgebreide meetonzekerheid, met een dekkingsfactor 2, zodat een betrouwbaarheidsniveau van ongeveer 95 % wordt verkregen. |
| --- | --- |

b)

als „x ± U”, waarbij x het analyseresultaat is en U de uitgebreide meetonzekerheid, met een dekkingsfactor 2, zodat een betrouwbaarheidsniveau van ongeveer 95 % wordt verkregen.

Als het analyseresultaat echter significant (> 50 %) onder de te controleren specificatie ligt, mag het analyseresultaat zonder correctie voor terugvinding worden opgegeven en mag de vermelding van het terugvindingspercentage en de meetonzekerheid achterwege blijven, mits adequate kwaliteitszorgprocedures zijn gevolgd en de analyse alleen tot doel heeft na te gaan of aan de wettelijke bepalingen is voldaan.”

---

(1)  PB L 229 van 1.9.2009, blz. 1.

1

---

| 20.7.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 197/13 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2013

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 197/13

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 692/2013 VAN DE COMMISSIE

van 19 juli 2013

tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („integrale-GMO-verordening”) (1),

Gezien Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft (2), en met name artikel 136, lid 1,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 zijn, op grond van de resultaten van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguayronde, de criteria vastgesteld aan de hand waarvan de Commissie voor de producten en de perioden die in bijlage XVI, deel A, bij die verordening zijn vermeld, de forfaitaire waarden bij invoer uit derde landen vaststelt. |
| --- | --- |

(1)

Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 zijn, op grond van de resultaten van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguayronde, de criteria vastgesteld aan de hand waarvan de Commissie voor de producten en de perioden die in bijlage XVI, deel A, bij die verordening zijn vermeld, de forfaitaire waarden bij invoer uit derde landen vaststelt.

| (2) | De forfaitaire invoerwaarde wordt elke dag berekend overeenkomstig artikel 136, lid 1, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011, met inachtneming van de variabele gegevens voor die dag. Bijgevolg moet deze verordening in werking treden op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie, |
| --- | --- |

(2)

De forfaitaire invoerwaarde wordt elke dag berekend overeenkomstig artikel 136, lid 1, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011, met inachtneming van de variabele gegevens voor die dag. Bijgevolg moet deze verordening in werking treden op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De in artikel 136 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 bedoelde forfaitaire invoerwaarden worden vastgesteld in de bijlage bij de onderhavige verordening.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 19 juli 2013.

Voor de Commissie, namens de voorzitter,

Jerzy PLEWA

Directeur-generaal Landbouw en Plattelandsontwikkeling

---

(1)  PB L 299 van 16.11.2007, blz. 1.

1

(2)  PB L 157 van 15.6.2011, blz. 1.

2

---

BIJLAGE

Forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| GN-code | Code derde landen (1) | Forfaitaire invoerwaarde |
| 0702 00 00 | MK | 18,5 |
| ZZ | 18,5 |
| 0707 00 05 | TR | 91,2 |
| ZZ | 91,2 |
| 0709 93 10 | TR | 132,4 |
| ZZ | 132,4 |
| 0805 50 10 | AR | 84,5 |
| CL | 81,7 |
| TR | 70,0 |
| UY | 70,0 |
| ZA | 89,1 |
| ZZ | 79,1 |
| 0808 10 80 | AR | 142,3 |
| BR | 119,0 |
| CL | 128,0 |
| CN | 93,1 |
| NZ | 140,8 |
| US | 157,7 |
| ZA | 132,4 |
| ZZ | 130,5 |
| 0808 30 90 | AR | 135,9 |
| CL | 131,4 |
| CN | 67,2 |
| NZ | 162,9 |
| TR | 174,5 |
| ZA | 119,7 |
| ZZ | 131,9 |
| 0809 10 00 | TR | 195,0 |
| ZZ | 195,0 |
| 0809 29 00 | TR | 319,5 |
| ZZ | 319,5 |
| 0809 30 | TR | 182,5 |
| ZZ | 182,5 |
| 0809 40 05 | BA | 106,1 |
| MK | 99,6 |
| XS | 103,8 |
| ZZ | 103,2 |

(EUR/100 kg)

GN-code

Code derde landen (1)

Forfaitaire invoerwaarde

0702 00 00

MK

18,5

ZZ

18,5

0707 00 05

TR

91,2

ZZ

91,2

0709 93 10

TR

132,4

ZZ

132,4

0805 50 10

AR

84,5

CL

81,7

TR

70,0

UY

70,0

ZA

89,1

ZZ

79,1

0808 10 80

AR

142,3

BR

119,0

CL

128,0

CN

93,1

NZ

140,8

US

157,7

ZA

132,4

ZZ

130,5

0808 30 90

AR

135,9

CL

131,4

CN

67,2

NZ

162,9

TR

174,5

ZA

119,7

ZZ

131,9

0809 10 00

TR

195,0

ZZ

195,0

0809 29 00

TR

319,5

ZZ

319,5

0809 30

TR

182,5

ZZ

182,5

0809 40 05

BA

106,1

MK

99,6

XS

103,8

ZZ

103,2

---

(1)  Landennomenclatuur vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 1833/2006 van de Commissie (PB L 354 van 14.12.2006, blz. 19). De code „ZZ” staat voor „overige oorsprong”.

---

| 20.7.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 197/15 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2013

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 197/15

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 693/2013 VAN DE COMMISSIE

van 19 juli 2013

inzake de afgifte van invoercertificaten en de toekenning van rechten tot invoer voor de aanvragen die tijdens de eerste zeven dagen van juli 2013 in het kader van de bij Verordening (EG) nr. 616/2007 geopende tariefcontingenten zijn ingediend voor vlees van pluimvee

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („integrale-GMO-verordening”) (1),

Gezien Verordening (EG) nr. 1301/2006 van de Commissie van 31 augustus 2006 houdende gemeenschappelijke voorschriften voor het beheer van door middel van een stelsel van invoercertificaten beheerde invoertariefcontingenten voor landbouwproducten (2), en met name artikel 7, lid 2,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Bij Verordening (EG) nr. 616/2007 van de Commissie (3) zijn tariefcontingenten geopend voor de invoer van vlees van pluimvee van oorsprong uit Brazilië, Thailand, en andere derde landen. |
| --- | --- |

(1)

Bij Verordening (EG) nr. 616/2007 van de Commissie (3) zijn tariefcontingenten geopend voor de invoer van vlees van pluimvee van oorsprong uit Brazilië, Thailand, en andere derde landen.

| (2) | De invoercertificaataanvragen die tijdens de eerste zeven dagen van juli 2013 in het kader van de groepen 1, 2, 4A, 6A, 7 en 8 zijn ingediend voor de deelperiode van 1 oktober tot en met 31 december 2013 hebben voor bepaalde contingenten betrekking op een hoeveelheid die groter is dan de beschikbare hoeveelheid. Bijgevolg dient een op de aangevraagde hoeveelheden toe te passen toewijzingscoëfficiënt te worden vastgesteld om te bepalen in hoeverre de invoercertificaten kunnen worden afgegeven, |
| --- | --- |

(2)

De invoercertificaataanvragen die tijdens de eerste zeven dagen van juli 2013 in het kader van de groepen 1, 2, 4A, 6A, 7 en 8 zijn ingediend voor de deelperiode van 1 oktober tot en met 31 december 2013 hebben voor bepaalde contingenten betrekking op een hoeveelheid die groter is dan de beschikbare hoeveelheid. Bijgevolg dient een op de aangevraagde hoeveelheden toe te passen toewijzingscoëfficiënt te worden vastgesteld om te bepalen in hoeverre de invoercertificaten kunnen worden afgegeven,

| (3) | De aanvragen om rechten tot invoer die tijdens de eerste zeven dagen van juli 2013 in het kader van groep 5A zijn ingediend voor de deelperiode van 1 oktober tot en met 31 december 2013, hebben voor bepaalde contingenten betrekking op een hoeveelheid die groter is dan de beschikbare hoeveelheid. Bijgevolg dient een op de aangevraagde hoeveelheden toe te passen toewijzingscoëfficiënt te worden vastgesteld om te bepalen in hoeverre de rechten tot invoer kunnen worden toegekend, |
| --- | --- |

(3)

De aanvragen om rechten tot invoer die tijdens de eerste zeven dagen van juli 2013 in het kader van groep 5A zijn ingediend voor de deelperiode van 1 oktober tot en met 31 december 2013, hebben voor bepaalde contingenten betrekking op een hoeveelheid die groter is dan de beschikbare hoeveelheid. Bijgevolg dient een op de aangevraagde hoeveelheden toe te passen toewijzingscoëfficiënt te worden vastgesteld om te bepalen in hoeverre de rechten tot invoer kunnen worden toegekend,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1.   Op de invoercertificaataanvragen die op grond van Verordening (EG) nr. 616/2007 in het kader van de groepen 1, 2, 4A, 6A, 7 en 8 zijn ingediend voor de deelperiode van 1 oktober tot en met 31 december 2013 worden de in de bijlage bij de onderhavige verordening opgenomen toewijzingscoëfficiënten toegepast.

2.   Op de aanvragen om rechten tot invoer die op grond van Verordening (EG) nr. 616/2007 in het kader van groep 5A zijn ingediend voor de deelperiode van 1 oktober tot en met 31 december 2013, worden de in de bijlage bij de onderhavige verordening opgenomen toewijzingscoëfficiënten toegepast.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op 20 juli 2013.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 19 juli 2013.

Voor de Commissie, namens de voorzitter,

Jerzy PLEWA

Directeur-generaal Landbouw en Plattelandsontwikkeling

---

(1)  PB L 299 van 16.11.2007, blz. 1.

1

(2)  PB L 238 van 1.9.2006, blz. 13.

2

(3)  PB L 142 van 5.6.2007, blz. 3.

3

---

BIJLAGE

| Nummer van de groep | Volgnr. | Toewijzingscoëfficiënt voor de invoercertificaataanvragen die zijn ingediend voor de deelperiode van 1.10.2013 tot en met 31.12.2013
  (%) |
| --- | --- | --- |
| 1 | 09.4211 | 0,533575 |
| 4A | 09.4214 | 0,824203 |
| 09.4251 | 1,170672 |
| 09.4252 | 4,941327 |
| 6A | 09.4216 | 0,553315 |
| 09.4260 | 2,617807 |

Nummer van de groep

Volgnr.

Toewijzingscoëfficiënt voor de invoercertificaataanvragen die zijn ingediend voor de deelperiode van 1.10.2013 tot en met 31.12.2013

(%)

1

09.4211

0,533575

4A

09.4214

0,824203

09.4251

1,170672

09.4252

4,941327

6A

09.4216

0,553315

09.4260

2,617807

| Nummer van de groep | Volgnr. | Toewijzingscoëfficiënt voor de aanvragen om rechten tot invoer die zijn ingediend voor de deelperiode van 1.10.2013 tot en met 31.12.2013
  (%) |
| --- | --- | --- |
| 5A | 09.4215 | 0,707568 |
| 09.4254 | 0,947779 |
| 09.4255 | 10,752722 |

Nummer van de groep

Volgnr.

Toewijzingscoëfficiënt voor de aanvragen om rechten tot invoer die zijn ingediend voor de deelperiode van 1.10.2013 tot en met 31.12.2013

(%)

5A

09.4215

0,707568

09.4254

0,947779

09.4255

10,752722

---

| 20.7.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 197/17 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2013

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 197/17

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 694/2013 VAN DE COMMISSIE

van 19 juli 2013

houdende vaststelling van de toewijzingscoëfficiënt voor de afgifte van invoercertificaten die in de periode van 1 tot en met 7 juli 2013 zijn aangevraagd voor suikerproducten in het kader van bepaalde tariefcontingenten en houdende schorsing van de indiening van de certificaataanvragen

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten (integrale-GMO-verordening) (1),

Gezien Verordening (EG) nr. 1301/2006 van de Commissie van 31 augustus 2006 houdende gemeenschappelijke voorschriften voor het beheer van door middel van een stelsel van invoercertificaten beheerde invoertariefcontingenten voor landbouwproducten (2), en met name artikel 7, lid 2,

Gezien Verordening (EG) nr. 891/2009 van de Commissie van 25 september 2009 houdende opening en vaststelling van de wijze van beheer van bepaalde communautaire tariefcontingenten in de sector suiker (3), en met name artikel 5, lid 2,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 891/2009 en Uitvoeringsverordening (EU) nr. 170/2013 van de Commissie van 25 februari 2013 tot vaststelling van overgangsbepalingen in de sector suiker in verband met de toetreding van Kroatië (4) zijn in de periode van 1 tot en met 7 juli 2013 bij de bevoegde autoriteiten invoercertificaataanvragen ingediend voor hoeveelheden die groter zijn dan de onder volgnummer 09.4367 beschikbare hoeveelheden. |
| --- | --- |

(1)

Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 891/2009 en Uitvoeringsverordening (EU) nr. 170/2013 van de Commissie van 25 februari 2013 tot vaststelling van overgangsbepalingen in de sector suiker in verband met de toetreding van Kroatië (4) zijn in de periode van 1 tot en met 7 juli 2013 bij de bevoegde autoriteiten invoercertificaataanvragen ingediend voor hoeveelheden die groter zijn dan de onder volgnummer 09.4367 beschikbare hoeveelheden.

| (2) | De hoeveelheden waarvoor overeenkomstig Verordening (EG) nr. 891/2009 en Uitvoeringsverordening (EU) nr. 170/2013 in de periode van 1 tot en met 7 juli 2013 aanvragen om invoercertificaataanvragen bij de bevoegde autoriteiten zijn ingediend, zijn gelijk aan de onder volgnummer 09.4325 beschikbare hoeveelheden. |
| --- | --- |

(2)

De hoeveelheden waarvoor overeenkomstig Verordening (EG) nr. 891/2009 en Uitvoeringsverordening (EU) nr. 170/2013 in de periode van 1 tot en met 7 juli 2013 aanvragen om invoercertificaataanvragen bij de bevoegde autoriteiten zijn ingediend, zijn gelijk aan de onder volgnummer 09.4325 beschikbare hoeveelheden.

| (3) | Derhalve dient overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1301/2006 een toewijzingscoëfficiënt te worden vastgesteld aan de hand waarvan certificaten voor volgnummer 09.4367 kunnen worden afgegeven. |
| --- | --- |

(3)

Derhalve dient overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1301/2006 een toewijzingscoëfficiënt te worden vastgesteld aan de hand waarvan certificaten voor volgnummer 09.4367 kunnen worden afgegeven.

| (4) | Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 891/2009 dient de indiening van nieuwe aanvragen om certificaten voor de volgnummers 09.4325 en 09.4367 te worden geschorst tot het einde van het verkoopseizoen, |
| --- | --- |

(4)

Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 891/2009 dient de indiening van nieuwe aanvragen om certificaten voor de volgnummers 09.4325 en 09.4367 te worden geschorst tot het einde van het verkoopseizoen,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1.   Op de hoeveelheden waarvoor in het kader van Verordening (EG) nr. 891/2009 en Uitvoeringsverordening (EU) nr. 170/2013 invoercertificaataanvragen zijn ingediend in de periode van 1 tot en met 7 juli 2013, worden de in de bijlage bij de onderhavige verordening vastgestelde toewijzingscoëfficiënten toegepast.

2.   De indiening van nieuwe certificaataaanvragen voor de in de bijlage vermelde volgnummers wordt geschorst tot het einde van het verkoopseizoen 2012/2013.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 19 juli 2013.

Voor de Commissie, namens de voorzitter,

Jerzy PLEWA

Directeur-generaal Landbouw en Plattelandsontwikkeling

---

(1)  PB L 299 van 16.11.2007, blz. 1.

1

(2)  PB L 238 van 1.9.2006, blz. 13.

2

(3)  PB L 254 van 26.9.2009, blz. 82.

3

(4)  PB L 55 van 27.2.2013, blz. 1.

4

---

BIJLAGE

Suiker CXL-concessies

Verkoopseizoen 2012/2013

In de periode van 1.7.2013 tot en met 7.7.2013 ingediende aanvragen

| Volgnr. | Land | Toewijzingscoëfficiënt
  (%) | Nieuwe aanvragen |
| --- | --- | --- | --- |
| 09.4317 | Australië | — | Geschorst |
| 09.4318 | Brazilië | — | |
| 09.4319 | Cuba | — | Geschorst |
| 09.4320 | Andere derde landen | — | Geschorst |
| 09.4321 | India | — | Geschorst |
| — | : | Niet van toepassing: de Commissie heeft geen enkele certificaataanvraag ontvangen. |

Volgnr.

Land

Toewijzingscoëfficiënt

(%)

Nieuwe aanvragen

09.4317

Australië

—

Geschorst

09.4318

Brazilië

—

09.4319

Cuba

—

Geschorst

09.4320

Andere derde landen

—

Geschorst

09.4321

India

—

Geschorst

—

:

Niet van toepassing: de Commissie heeft geen enkele certificaataanvraag ontvangen.

Balkansuiker

Verkoopseizoen 2012/2013

In de periode van 1.7.2013 tot en met 7.7.2013 ingediende aanvragen

| Volgnr. | Land | Toewijzingscoëfficiënt
  (%) | Nieuwe aanvragen |
| --- | --- | --- | --- |
| 09.4324 | Albanië | — | |
| 09.4325 | Bosnië en Herzegovina | (1) | Geschorst |
| 09.4326 | Servië | (1) | |
| 09.4327 | Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië | — | |
| — | : | Niet van toepassing: de Commissie heeft geen enkele certificaataanvraag ontvangen. |

Volgnr.

Land

Toewijzingscoëfficiënt

(%)

Nieuwe aanvragen

09.4324

Albanië

—

09.4325

Bosnië en Herzegovina

(1)

Geschorst

09.4326

Servië

(1)

09.4327

Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië

—

—

:

Niet van toepassing: de Commissie heeft geen enkele certificaataanvraag ontvangen.

Overgangsmaatregelen, suiker voor uitzonderlijke invoer en suiker voor industriële invoer

Verkoopseizoen 2012/2013

In de periode van 1.7.2013 tot en met 7.7.2013 ingediende aanvragen

| Volgnr. | Type invoer | Toewijzingscoëfficiënt
  (%) | Nieuwe aanvragen |
| --- | --- | --- | --- |
| 09.4367 | In het kader van overgangsmaatregelen (Kroatië) | 33,333333 | Geschorst |
| 09.4380 | Uitzonderlijke invoer | — | |
| 09.4390 | Industriële invoer | — | |
| — | : | Niet van toepassing: de Commissie heeft geen enkele certificaataanvraag ontvangen. |

Volgnr.

Type invoer

Toewijzingscoëfficiënt

(%)

Nieuwe aanvragen

09.4367

In het kader van overgangsmaatregelen (Kroatië)

33,333333

Geschorst

09.4380

Uitzonderlijke invoer

—

09.4390

Industriële invoer

—

—

:

Niet van toepassing: de Commissie heeft geen enkele certificaataanvraag ontvangen.

---

(1)  Niet van toepassing: de aangevraagde hoeveelheden zijn niet groter dan de beschikbare hoeveelheden en worden derhalve volledig toegewezen.

---

20.7.2013

| 20.7.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 197/s3 |
| --- | --- | --- | --- |

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 197/s3

---

BERICHT AAN DE LEZER

Verordening (EU) nr. 216/2013 van de Raad van 7 maart 2013 betreffende de elektronische publicatie van het Publicatieblad van de Europese Unie

Overeenkomstig Verordening (EU) nr. 216/2013 van de Raad van 7 maart 2013 betreffende de elektronische publicatie van het Publicatieblad van de Europese Unie (PB L 69 van 13.3.2013, blz. 1) zal, met ingang van 1 juli 2013, enkel de elektronische editie van het Publicatieblad authentiek zijn en rechtsgevolgen hebben.

Indien het door onvoorziene en uitzonderlijke omstandigheden niet mogelijk is de elektronische editie van het Publicatieblad te publiceren, zal de gedrukte editie authentiek zijn en rechtsgevolgen hebben overeenkomstig de bepalingen van artikel 3 van Verordening (EU) nr. 216/2013.

---