# Dziennik Urzędowy L 340/2016

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 340 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 5915 grudnia 2016 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 340

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 5915 grudnia 2016

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | UMOWY MIĘDZYNARODOWE |
| | * | Zawiadomienie dotyczące tymczasowego stosowania Wstępnej umowy o partnerstwie gospodarczym między Ghaną, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony | 1 |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/2250 z dnia 4 października 2016 r. ustanawiające plan w zakresie odrzutów dla niektórych połowów gatunków dennych w Morzu Północnym i w wodach Unii rejonu ICES IIa | 2 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/2251 z dnia 4 października 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących technik ograniczania ryzyka związanego z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego (
  1
  ) | 9 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2252 z dnia 1 grudnia 2016 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Oliva di Gaeta (ChNP)] | 47 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2253 z dnia 14 grudnia 2016 r. otwierające unijne kontyngenty taryfowe na niektóre produkty rolne i przetworzone produkty rolne pochodzące z Republiki Południowej Afryki i określające sposób zarządzania tymi kontyngentami | 48 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2254 z dnia 14 grudnia 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 57 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2016/2255 z dnia 7 grudnia 2016 r. w sprawie przyjęcia wkładów państw trzecich w szkoleniową misję wojskową Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA) (EUTM RCA/2/2016) | 59 |
| | | ZALECENIA |
| | * | Zalecenie Komisji (UE) 2016/2256 z dnia 8 grudnia 2016 r. skierowane do państw członkowskich w sprawie wznowienia przekazywania osób do Grecji na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 | 60 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

*

Zawiadomienie dotyczące tymczasowego stosowania Wstępnej umowy o partnerstwie gospodarczym między Ghaną, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony

1

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/2250 z dnia 4 października 2016 r. ustanawiające plan w zakresie odrzutów dla niektórych połowów gatunków dennych w Morzu Północnym i w wodach Unii rejonu ICES IIa

2

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/2251 z dnia 4 października 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących technik ograniczania ryzyka związanego z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego (
  1
  )

1

9

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2252 z dnia 1 grudnia 2016 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Oliva di Gaeta (ChNP)]

47

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2253 z dnia 14 grudnia 2016 r. otwierające unijne kontyngenty taryfowe na niektóre produkty rolne i przetworzone produkty rolne pochodzące z Republiki Południowej Afryki i określające sposób zarządzania tymi kontyngentami

48

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2254 z dnia 14 grudnia 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

57

DECYZJE

*

Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2016/2255 z dnia 7 grudnia 2016 r. w sprawie przyjęcia wkładów państw trzecich w szkoleniową misję wojskową Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA) (EUTM RCA/2/2016)

59

ZALECENIA

*

Zalecenie Komisji (UE) 2016/2256 z dnia 8 grudnia 2016 r. skierowane do państw członkowskich w sprawie wznowienia przekazywania osób do Grecji na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013

60

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/1015 z dnia 17 czerwca 2016 r. zmieniającego załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości 1-naftyloacetamidu, kwasu 1-naftylooctowego, chloridazonu, fluazifopu-P, fuberidazolu, mepikwatu i tralkoksydymu w określonych produktach oraz na ich powierzchni ( Dz.U. L 172 z 29.6.2016 ) | 72 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/1015 z dnia 17 czerwca 2016 r. zmieniającego załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości 1-naftyloacetamidu, kwasu 1-naftylooctowego, chloridazonu, fluazifopu-P, fuberidazolu, mepikwatu i tralkoksydymu w określonych produktach oraz na ich powierzchni ( Dz.U. L 172 z 29.6.2016 )

( Dz.U. L 172 z 29.6.2016 )

72

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

| 15.12.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 340/1 |
| --- | --- | --- | --- |

15.12.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 340/1

---

Zawiadomienie dotyczące tymczasowego stosowania Wstępnej umowy o partnerstwie gospodarczym między Ghaną, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony

Unia Europejska i Republika Ghany notyfikowały zakończenie procedur koniecznych do tymczasowego stosowania Wstępnej umowy o partnerstwie gospodarczym między Ghaną, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (1) – zgodnie z art. 75 tej umowy. W związku z tym umowa ta ma od dnia 15 grudnia 2016 r. tymczasowo zastosowanie między Unią Europejską a Republiką Ghany.

1

---

(1)  
  Dz.U. L 287 z 21.10.2016, s. 1.

1

---

ROZPORZĄDZENIA

| 15.12.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 340/2 |
| --- | --- | --- | --- |

15.12.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 340/2

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2016/2250

z dnia 4 października 2016 r.

ustanawiające plan w zakresie odrzutów dla niektórych połowów gatunków dennych w Morzu Północnym i w wodach Unii rejonu ICES IIa

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (1), w szczególności jego art. 15 ust. 6,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich (2), w szczególności jego art. 18a,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 ma na celu stopniowe wyeliminowanie odrzutów we wszystkich rodzajach połowów w Unii poprzez wprowadzenie obowiązku wyładunku w odniesieniu do połowów gatunków podlegających limitom połowowym. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 ma na celu stopniowe wyeliminowanie odrzutów we wszystkich rodzajach połowów w Unii poprzez wprowadzenie obowiązku wyładunku w odniesieniu do połowów gatunków podlegających limitom połowowym.

| (2) | Artykuł 15 ust. 6 wspomnianego rozporządzenia upoważnia Komisję do przyjęcia planów w zakresie odrzutów w drodze aktów delegowanych na okres nie dłuższy niż trzy lata na podstawie wspólnych rekomendacji opracowanych przez państwa członkowskie w porozumieniu z odpowiednimi komitetami doradczymi. |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 15 ust. 6 wspomnianego rozporządzenia upoważnia Komisję do przyjęcia planów w zakresie odrzutów w drodze aktów delegowanych na okres nie dłuższy niż trzy lata na podstawie wspólnych rekomendacji opracowanych przez państwa członkowskie w porozumieniu z odpowiednimi komitetami doradczymi.

| (3) | Belgia, Dania, Niemcy, Francja, Niderlandy, Szwecja i Zjednoczone Królestwo mają bezpośredni interes w zarządzaniu rybołówstwem w Morzu Północnym. Po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Morza Północnego te państwa członkowskie przedstawiły Komisji w dniu 3 czerwca 2016 r. wspólną rekomendację dotyczącą nowego planu w zakresie odrzutów w odniesieniu do niektórych połowów gatunków dennych w Morzu Północnym. Wkład naukowy został pozyskany od odpowiednich podmiotów naukowych i został zweryfikowany przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF). W dniu 14 lipca odbyło się spotkanie grupy ekspertów składającej się z przedstawicieli 28 państw członkowskich i Komisji oraz Parlamentu Europejskiego w charakterze obserwatora w celu omówienia odnośnych środków. |
| --- | --- |

(3)

Belgia, Dania, Niemcy, Francja, Niderlandy, Szwecja i Zjednoczone Królestwo mają bezpośredni interes w zarządzaniu rybołówstwem w Morzu Północnym. Po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Morza Północnego te państwa członkowskie przedstawiły Komisji w dniu 3 czerwca 2016 r. wspólną rekomendację dotyczącą nowego planu w zakresie odrzutów w odniesieniu do niektórych połowów gatunków dennych w Morzu Północnym. Wkład naukowy został pozyskany od odpowiednich podmiotów naukowych i został zweryfikowany przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF). W dniu 14 lipca odbyło się spotkanie grupy ekspertów składającej się z przedstawicieli 28 państw członkowskich i Komisji oraz Parlamentu Europejskiego w charakterze obserwatora w celu omówienia odnośnych środków.

| (4) | Środki zawarte we wspólnej rekomendacji są zgodne z art. 18 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. |
| --- | --- |

(4)

Środki zawarte we wspólnej rekomendacji są zgodne z art. 18 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

| (5) | Do celów wspomnianego rozporządzenia Morze Północne obejmuje obszary ICES IIIa i IV. Ponieważ niektóre stada gatunków dennych, istotne dla proponowanego planu w zakresie odrzutów, występują również w wodach UE rejonu ICES IIa, państwa członkowskie zalecają, aby rejon ten został również objęty planem w zakresie odrzutów. |
| --- | --- |

(5)

Do celów wspomnianego rozporządzenia Morze Północne obejmuje obszary ICES IIIa i IV. Ponieważ niektóre stada gatunków dennych, istotne dla proponowanego planu w zakresie odrzutów, występują również w wodach UE rejonu ICES IIa, państwa członkowskie zalecają, aby rejon ten został również objęty planem w zakresie odrzutów.

| (6) | W odniesieniu do Morza Północnego zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 obowiązek wyładunku ma zastosowanie najpóźniej od dnia 1 stycznia 2016 r. w odniesieniu do:






  — | wielogatunkowych połowów dorsza atlantyckiego, plamiaka, witlinka i czarniaka, |
| --- | --- | --- |

(6)

W odniesieniu do Morza Północnego zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 obowiązek wyładunku ma zastosowanie najpóźniej od dnia 1 stycznia 2016 r. w odniesieniu do:

—

wielogatunkowych połowów dorsza atlantyckiego, plamiaka, witlinka i czarniaka,

| — | połowów homarca, |
| --- | --- |

—

połowów homarca,

| — | wielogatunkowych połowów soli i gładzicy, |
| --- | --- |

—

wielogatunkowych połowów soli i gładzicy,

| — | połowów morszczuka europejskiego, oraz |
| --- | --- |

—

połowów morszczuka europejskiego, oraz

| — | połowów krewetki północnej. |
| --- | --- |

—

połowów krewetki północnej.

Zgodnie z art. 15 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2015/2440 (3) określono gatunki, które należy wyładowywać od dnia 1 stycznia 2016 r. Gatunki te to: czarniak, plamiak, homarzec, sola, gładzica, morszczuk europejski i krewetka północna. W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/2440 ustanowiono także obowiązek wyładunku przyłowów krewetki północnej. W niniejszym rozporządzeniu należy przywrócić z rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2440 przepisy dotyczące gatunków, które mają być wyładowywane, oraz określić dodatkowe gatunki i połowy, do których ma zastosowanie obowiązek wyładunku w latach 2017 i 2018.

| (7) | Zainteresowane państwa członkowskie uważają, że zasady dotyczące nakładu połowowego określone w rozdziale III rozporządzenia Rady (WE) nr 1342/2008 (4) stanowią przeszkodę dla skutecznej realizacji obowiązku wyładunku dorsza atlantyckiego ze względu na fakt, iż system nakładu połowowego określony w tym rozdziale zmniejszyłby elastyczność niezbędną do dostosowania praktyk połowowych, takich jak wybór obszaru oraz narzędzi połowowych, po wprowadzeniu obowiązku wyładunku. Rozporządzenie (WE) nr 1342/2008 jest obecnie poddawane przeglądowi przez współprawodawców. W celu zapobieżenia jednoczesnemu stosowaniu systemu nakładu połowowego i obowiązku wyładunku dorsza atlantyckiego obowiązek wyładunku dorsza atlantyckiego należy stosować dopiero wtedy, gdy system nakładu połowowego przestanie mieć zastosowanie. |
| --- | --- |

(7)

Zainteresowane państwa członkowskie uważają, że zasady dotyczące nakładu połowowego określone w rozdziale III rozporządzenia Rady (WE) nr 1342/2008 (4) stanowią przeszkodę dla skutecznej realizacji obowiązku wyładunku dorsza atlantyckiego ze względu na fakt, iż system nakładu połowowego określony w tym rozdziale zmniejszyłby elastyczność niezbędną do dostosowania praktyk połowowych, takich jak wybór obszaru oraz narzędzi połowowych, po wprowadzeniu obowiązku wyładunku. Rozporządzenie (WE) nr 1342/2008 jest obecnie poddawane przeglądowi przez współprawodawców. W celu zapobieżenia jednoczesnemu stosowaniu systemu nakładu połowowego i obowiązku wyładunku dorsza atlantyckiego obowiązek wyładunku dorsza atlantyckiego należy stosować dopiero wtedy, gdy system nakładu połowowego przestanie mieć zastosowanie.

| (8) | Rozporządzeniem delegowanym (UE) 2015/2440 wprowadzono wyłączenie z obowiązku wyładunku wszystkich połowów w odniesieniu do gatunków, co do których dowody naukowe wykazują wysokie wskaźniki przeżycia („wyłączenia z uwagi na wysoką przeżywalność”), w odniesieniu do połowów homarca w rejonie ICES IIIa, pod warunkiem że stosowane są klatki lub niektóre włoki denne. Zgodnie z tym rozporządzeniem delegowanym państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu Morzem Północnym przedstawiają Komisji dodatkowe informacje naukowe potwierdzające wyłączenia w odniesieniu do określonych włoków dennych. Informacje te zostały przekazane, a STECF stwierdził, że są one wystarczające. W związku z tym wyłączenie to należy zawrzeć w nowym planie w zakresie odrzutów. |
| --- | --- |

(8)

Rozporządzeniem delegowanym (UE) 2015/2440 wprowadzono wyłączenie z obowiązku wyładunku wszystkich połowów w odniesieniu do gatunków, co do których dowody naukowe wykazują wysokie wskaźniki przeżycia („wyłączenia z uwagi na wysoką przeżywalność”), w odniesieniu do połowów homarca w rejonie ICES IIIa, pod warunkiem że stosowane są klatki lub niektóre włoki denne. Zgodnie z tym rozporządzeniem delegowanym państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu Morzem Północnym przedstawiają Komisji dodatkowe informacje naukowe potwierdzające wyłączenia w odniesieniu do określonych włoków dennych. Informacje te zostały przekazane, a STECF stwierdził, że są one wystarczające. W związku z tym wyłączenie to należy zawrzeć w nowym planie w zakresie odrzutów.

| (9) | Wspólna rekomendacja zawiera wyłączenie z uwagi na wysoką przeżywalność w odniesieniu do połowów homarca w podobszarze ICES IV przy użyciu niektórych narzędzi połowowych, pod warunkiem że wykorzystywana jest kratownica sieciowa „NetGrid”. |
| --- | --- |

(9)

Wspólna rekomendacja zawiera wyłączenie z uwagi na wysoką przeżywalność w odniesieniu do połowów homarca w podobszarze ICES IV przy użyciu niektórych narzędzi połowowych, pod warunkiem że wykorzystywana jest kratownica sieciowa „NetGrid”.

| (10) | Wspólna rekomendacja zawiera wyłączenie z uwagi na wysoką przeżywalność w odniesieniu do połowów soli w podobszarze ICES IV przy użyciu niektórych narzędzi połowowych i pod pewnymi warunkami sprzyjającymi przeżywalności soli. |
| --- | --- |

(10)

Wspólna rekomendacja zawiera wyłączenie z uwagi na wysoką przeżywalność w odniesieniu do połowów soli w podobszarze ICES IV przy użyciu niektórych narzędzi połowowych i pod pewnymi warunkami sprzyjającymi przeżywalności soli.

| (11) | Na podstawie dowodów naukowych przedstawionych we wspólnej rekomendacji i zweryfikowanych przez STECF oraz uwzględniając cechy narzędzia połowowego, praktyk połowowych i danego ekosystemu, wyłączenia te należy zawrzeć w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do 2017 r. Państwa członkowskie powinny przedstawić dodatkowe dane w celu umożliwienia STECF dalszej oceny wskaźnika przeżycia homarca i soli złowionych w podobszarze ICES IV przy użyciu odnośnych włoków oraz w celu umożliwienia Komisji dokonania przeglądu stosownego wyłączenia. |
| --- | --- |

(11)

Na podstawie dowodów naukowych przedstawionych we wspólnej rekomendacji i zweryfikowanych przez STECF oraz uwzględniając cechy narzędzia połowowego, praktyk połowowych i danego ekosystemu, wyłączenia te należy zawrzeć w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do 2017 r. Państwa członkowskie powinny przedstawić dodatkowe dane w celu umożliwienia STECF dalszej oceny wskaźnika przeżycia homarca i soli złowionych w podobszarze ICES IV przy użyciu odnośnych włoków oraz w celu umożliwienia Komisji dokonania przeglądu stosownego wyłączenia.

| (12) | Rozporządzeniem delegowanym (UE) 2015/2440 wprowadzono wyłączenia de minimis dotyczące:






  — | soli złowionej przy użyciu drygawic i sieci skrzelowych w rejonie ICES IIIa, podobszarze ICES IV oraz wodach Unii podobszaru ICES IIa, |
| --- | --- | --- |

(12)

Rozporządzeniem delegowanym (UE) 2015/2440 wprowadzono wyłączenia de minimis dotyczące:

—

soli złowionej przy użyciu drygawic i sieci skrzelowych w rejonie ICES IIIa, podobszarze ICES IV oraz wodach Unii podobszaru ICES IIa,

| — | soli złowionej przy użyciu niektórych włoków rozprzowych w podobszarze ICES IV, |
| --- | --- |

—

soli złowionej przy użyciu niektórych włoków rozprzowych w podobszarze ICES IV,

| — | homarca złowionego przy użyciu niektórych włoków dennych w podobszarze ICES IV oraz wodach Unii rejonu ICES IIa, oraz |
| --- | --- |

—

homarca złowionego przy użyciu niektórych włoków dennych w podobszarze ICES IV oraz wodach Unii rejonu ICES IIa, oraz

| — | soli i plamiaka razem złowionych przy użyciu niektórych włoków dennych w rejonie ICES IIIa. |
| --- | --- |

—

soli i plamiaka razem złowionych przy użyciu niektórych włoków dennych w rejonie ICES IIIa.

We wspólnej rekomendacji sugeruje się dalsze stosowanie tych wyłączeń. W związku z tym należy je zawrzeć w nowym planie w zakresie odrzutów.

| (13) | Wspólna rekomendacja zawiera wyłączenie de minimis dotyczące soli, plamiaka i witlinka razem w odniesieniu do połowów przy użyciu niektórych włoków dennych w rejonie ICES IIIa, wyłączenie de minimis dotyczące soli, plamiaka i witlinka razem w odniesieniu do połowów przy użyciu koszy w rejonie ICES IIIa oraz, w odniesieniu do 2018 r., wyłączenie de minimis dotyczące witlinka złowionego przy użyciu włoków dennych w rejonie ICES IVc. |
| --- | --- |

(13)

Wspólna rekomendacja zawiera wyłączenie de minimis dotyczące soli, plamiaka i witlinka razem w odniesieniu do połowów przy użyciu niektórych włoków dennych w rejonie ICES IIIa, wyłączenie de minimis dotyczące soli, plamiaka i witlinka razem w odniesieniu do połowów przy użyciu koszy w rejonie ICES IIIa oraz, w odniesieniu do 2018 r., wyłączenie de minimis dotyczące witlinka złowionego przy użyciu włoków dennych w rejonie ICES IVc.

| (14) | Na podstawie przekonujących dowodów przedstawionych przez państwa członkowskie w odniesieniu do wymienionych wyłączeń zweryfikowanych przez STECF, który stwierdził, że wyłączenia te zawierały uzasadnione argumenty dowodzące, że dalsza poprawa w zakresie selektywności jest trudna do osiągnięcia lub powodowałaby nieproporcjonalne koszty związane z postępowaniem z niezamierzonymi połowami, Komisja uznaje, że należy ustanowić wyłączenia de minimis zgodnie z udziałami procentowymi zaproponowanymi we wspólnej rekomendacji, w granicach określonych w art. 15 ust. 5 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. |
| --- | --- |

(14)

Na podstawie przekonujących dowodów przedstawionych przez państwa członkowskie w odniesieniu do wymienionych wyłączeń zweryfikowanych przez STECF, który stwierdził, że wyłączenia te zawierały uzasadnione argumenty dowodzące, że dalsza poprawa w zakresie selektywności jest trudna do osiągnięcia lub powodowałaby nieproporcjonalne koszty związane z postępowaniem z niezamierzonymi połowami, Komisja uznaje, że należy ustanowić wyłączenia de minimis zgodnie z udziałami procentowymi zaproponowanymi we wspólnej rekomendacji, w granicach określonych w art. 15 ust. 5 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

| (15) | Artykuł 18a rozporządzenia (WE) nr 850/98 upoważnia Komisję do ustalenia, do celów przyjęcia planów w zakresie odrzutów dla gatunków objętych obowiązkiem wyładunku, minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony (MCRS), by zapewnić ochronę niedojrzałych organizmów morskich. Te minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony mogą, w stosownych przypadkach, być objęte odstępstwem od rozmiarów ustalonych w załączniku XII do rozporządzenia (WE) nr 850/98. W odniesieniu do homarca w rejonie ICES IIIa należy utrzymać minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony określone w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/2440, tj. długość całkowitą wynoszącą 105 mm i długość karapaksu wynoszącą 32 mm. Należy dodać minimalną długość ogona wynoszącą 59 mm na podstawie wspólnej rekomendacji i oceny STECF, w której stwierdza się, że taka długość ogona odpowiada obecnym wartościom w zakresie długości całkowitej i długości karapaksu. |
| --- | --- |

(15)

Artykuł 18a rozporządzenia (WE) nr 850/98 upoważnia Komisję do ustalenia, do celów przyjęcia planów w zakresie odrzutów dla gatunków objętych obowiązkiem wyładunku, minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony (MCRS), by zapewnić ochronę niedojrzałych organizmów morskich. Te minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony mogą, w stosownych przypadkach, być objęte odstępstwem od rozmiarów ustalonych w załączniku XII do rozporządzenia (WE) nr 850/98. W odniesieniu do homarca w rejonie ICES IIIa należy utrzymać minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony określone w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/2440, tj. długość całkowitą wynoszącą 105 mm i długość karapaksu wynoszącą 32 mm. Należy dodać minimalną długość ogona wynoszącą 59 mm na podstawie wspólnej rekomendacji i oceny STECF, w której stwierdza się, że taka długość ogona odpowiada obecnym wartościom w zakresie długości całkowitej i długości karapaksu.

| (16) | Plany w zakresie odrzutów mogą obejmować również środki techniczne dotyczące połowów lub gatunków objętych obowiązkiem wyładunku. W celu zwiększenia selektywności narzędzi połowowych i zmniejszenia niezamierzonych połowów w cieśninie Skagerrak należy utrzymać szereg środków technicznych, które zostały uzgodnione między Unią a Norwegią w latach 2011 (5) i 2012 (6). |
| --- | --- |

(16)

Plany w zakresie odrzutów mogą obejmować również środki techniczne dotyczące połowów lub gatunków objętych obowiązkiem wyładunku. W celu zwiększenia selektywności narzędzi połowowych i zmniejszenia niezamierzonych połowów w cieśninie Skagerrak należy utrzymać szereg środków technicznych, które zostały uzgodnione między Unią a Norwegią w latach 2011 (5) i 2012 (6).

| (17) | W celu zapewnienia właściwej kontroli należy ustanowić określone wymogi dla państw członkowskich dotyczące sporządzania wykazów statków objętych niniejszym rozporządzeniem. |
| --- | --- |

(17)

W celu zapewnienia właściwej kontroli należy ustanowić określone wymogi dla państw członkowskich dotyczące sporządzania wykazów statków objętych niniejszym rozporządzeniem.

| (18) | Niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu, ponieważ środki w nim przewidziane wywierają bezpośredni wpływ na planowanie okresu połowowego dla statków Unii i powiązaną z nim działalność gospodarczą. Niniejsze rozporządzenie powinno obowiązywać od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. w celu zapewnienia zgodności z ramami czasowymi określonymi w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, |
| --- | --- |

(18)

Niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu, ponieważ środki w nim przewidziane wywierają bezpośredni wpływ na planowanie okresu połowowego dla statków Unii i powiązaną z nim działalność gospodarczą. Niniejsze rozporządzenie powinno obowiązywać od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. w celu zapewnienia zgodności z ramami czasowymi określonymi w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Realizacja obowiązku wyładunku

Obowiązek wyładunku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, stosuje się w podobszarze ICES IV (Morze Północne), rejonie ICES IIIa (Kattegat i Skagerrak) oraz wodach Unii rejonu ICES IIa (Morze Norweskie) do połowów określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| 1) | „panel Seltra” oznacza urządzenie zapewniające selektywność składające się z górnego płatu o rozmiarze oczek sieci co najmniej 270 mm (oczko romboidalne), umieszczonego w czteropanelowym oknie i o krawędzi zamontowanej w porządku: trzy oczka o rozmiarze 90 mm na jedno oczko w rozmiarze 270 mm, lub z górnego płatu o rozmiarze oczek sieci co najmniej 140 mm (oczko kwadratowe). Panel ma co najmniej 3 metry długości, jest umieszczony nie dalej niż 4 metry od sznurówki worka włoka i odpowiada całej szerokości górnego płata włoka (tj. od krawędzi do obrębu tkaniny sieciowej); |
| --- | --- |

1)

„panel Seltra” oznacza urządzenie zapewniające selektywność składające się z górnego płatu o rozmiarze oczek sieci co najmniej 270 mm (oczko romboidalne), umieszczonego w czteropanelowym oknie i o krawędzi zamontowanej w porządku: trzy oczka o rozmiarze 90 mm na jedno oczko w rozmiarze 270 mm, lub z górnego płatu o rozmiarze oczek sieci co najmniej 140 mm (oczko kwadratowe). Panel ma co najmniej 3 metry długości, jest umieszczony nie dalej niż 4 metry od sznurówki worka włoka i odpowiada całej szerokości górnego płata włoka (tj. od krawędzi do obrębu tkaniny sieciowej);

| 2) | „kratownica sieciowa »NetGrid«” oznacza urządzenie zapewniające selektywność składające się z czteropanelowego okna umieszczonego w dwupanelowym włoku wyposażonym w pochyloną tkaninę sieciową o oczkach romboidalnych o rozmiarze oczek sieci co najmniej 200 mm, prowadzącego do otworu wyjściowego w górnej części włoka. |
| --- | --- |

2)

„kratownica sieciowa »NetGrid«” oznacza urządzenie zapewniające selektywność składające się z czteropanelowego okna umieszczonego w dwupanelowym włoku wyposażonym w pochyloną tkaninę sieciową o oczkach romboidalnych o rozmiarze oczek sieci co najmniej 200 mm, prowadzącego do otworu wyjściowego w górnej części włoka.

Artykuł 3

Przepisy szczegółowe dotyczące obowiązku wyładunku w odniesieniu do dorsza atlantyckiego

Nie naruszając przepisów art. 1, obowiązek wyładunku połowów dorsza atlantyckiego na mocy niniejszego rozporządzenia ma zastosowanie, wyłącznie jeżeli rozporządzenie (WE) nr 1342/2008 straci moc lub jego rozdział III zostanie uchylony przed dniem 1 stycznia 2017 r.

Artykuł 4

Wyłączenia z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do homarca

1.   Wyłączenie z obowiązku wyładunku zgodnie z art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, w odniesieniu do gatunków, co do których dowody naukowe wykazują wysokie wskaźniki przeżycia, ma zastosowanie do następujących rodzajów połowów homarca:

| a) | połowów klatkami (FPO (7)); |
| --- | --- |

a)

połowów klatkami (FPO (7));

| b) | połowów w rejonie ICES IIIa przy użyciu włoków dennych (OTB, TBN) o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 70 mm, wyposażonych w kratownicę sortującą według gatunków o rozstawie prętów maksymalnie 35 mm; |
| --- | --- |

b)

połowów w rejonie ICES IIIa przy użyciu włoków dennych (OTB, TBN) o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 70 mm, wyposażonych w kratownicę sortującą według gatunków o rozstawie prętów maksymalnie 35 mm;

| c) | połowów w rejonie ICES IIIa przy użyciu włoków dennych (OTB, TBN) o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 90 mm, wyposażonych w panel Saltra; |
| --- | --- |

c)

połowów w rejonie ICES IIIa przy użyciu włoków dennych (OTB, TBN) o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 90 mm, wyposażonych w panel Saltra;

| d) | w 2017 r. do połowów w rejonie ICES IV przy użyciu włoków dennych (OTB, TBN) o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 80 mm, wyposażonych w kratownicę sieciową „NetGrid”. |
| --- | --- |

d)

w 2017 r. do połowów w rejonie ICES IV przy użyciu włoków dennych (OTB, TBN) o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 80 mm, wyposażonych w kratownicę sieciową „NetGrid”.

2.   Homarca złowionego w przypadkach, o których mowa w ust. 1, uwalnia się w całości, natychmiast i w obszarze, w którym został złowiony.

3.   Przed dniem 1 maja 2017 r. państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu Morzem Północnym przedstawiają Komisji dodatkowe dane oprócz danych określonych we wspólnej rekomendacji z dnia 3 czerwca 2016 r. oraz wszelkie inne istotne informacje naukowe potwierdzające wyłączenie określone w ust. 1 lit. d). Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) ocenia te dane i informacje do dnia 1 września 2017 r.

Artykuł 5

Wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do soli

1.   Wyłączenie z obowiązku wyładunku zgodnie z art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w odniesieniu do gatunków, co do których dowody naukowe wykazują wysokie wskaźniki przeżycia, stosuje się w 2017 r. do połowów soli poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, dokonanych w obrębie sześciu mil morskich od brzegu w obszarze ICES IVc i poza określonymi obszarami dojrzewania narybku za pomocą włoków rozpornicowych (OTB) o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 80–99 mm.

2.   Wyłączenie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie wyłącznie do statków o długości maksymalnej do 10 metrów, o maksymalnej mocy silnika do 180 kW, podczas połowów na wodach o głębokości 15 m lub mniej oraz przy zaciągach trwających nie dłużej niż półtorej godziny.

3.   Sola złowiona w przypadkach, o których mowa w ust. 1, zostaje natychmiast uwolniona.

4.   Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu Morzem Północnym przedstawiają Komisji do dnia 1 maja 2017 r. dodatkowe informacje naukowe potwierdzające wyłączenie określone w ust. 1. STECF ocenia te informacje do dnia 1 września 2017 r.

Artykuł 6

Wyłączenia de minimis

W drodze odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 następujące ilości mogą zostać odrzucone na podstawie art. 15 ust. 4 lit. c) wymienionego rozporządzenia:

| a) | w odniesieniu do soli – maksymalnie 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki używające sieci skrzelowych i sieci trójściennych (GN, GNS, GND, GNC, GTN, GTR, GEN, GNF) w rejonie ICES IIIa, podobszarze ICES IV oraz wodach Unii rejonu ICES IIa; |
| --- | --- |

a)

w odniesieniu do soli – maksymalnie 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki używające sieci skrzelowych i sieci trójściennych (GN, GNS, GND, GNC, GTN, GTR, GEN, GNF) w rejonie ICES IIIa, podobszarze ICES IV oraz wodach Unii rejonu ICES IIa;

| b) | w odniesieniu do soli poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony – maksymalnie, w 2017 r., 7 %, a w 2018 r. – 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki używające włoków rozprzowych (TBB) o rozmiarze oczek sieci 80–119 mm ze zwiększonym rozmiarem oczek sieci na przedłużeniu włoka rozprzowego, w podobszarze ICES IV; |
| --- | --- |

b)

w odniesieniu do soli poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony – maksymalnie, w 2017 r., 7 %, a w 2018 r. – 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki używające włoków rozprzowych (TBB) o rozmiarze oczek sieci 80–119 mm ze zwiększonym rozmiarem oczek sieci na przedłużeniu włoka rozprzowego, w podobszarze ICES IV;

| c) | w odniesieniu do homarca poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony – maksymalnie 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki używające włoków rozprzowych (OTB, TBN, OTT, TB) o rozmiarze oczek sieci 80–99 mm, w podobszarze ICES IV i wodach Unii rejonu ICES IIa; |
| --- | --- |

c)

w odniesieniu do homarca poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony – maksymalnie 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki używające włoków rozprzowych (OTB, TBN, OTT, TB) o rozmiarze oczek sieci 80–99 mm, w podobszarze ICES IV i wodach Unii rejonu ICES IIa;

| d) | w 2017 r. w odniesieniu do soli i plamiaka razem poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony – maksymalnie 2 % całkowitych rocznych połowów homarca, soli, plamiaka i krewetki północnej w połowach homarca przez statki używające włoków dennych (OTB, TBN) o rozmiarze oczek sieci co najmniej 70 mm, wyposażone w kratownicę sortującą według gatunków o rozstawie prętów wynoszącym maksymalnie 35 mm, w rejonie ICES IIIa; |
| --- | --- |

d)

w 2017 r. w odniesieniu do soli i plamiaka razem poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony – maksymalnie 2 % całkowitych rocznych połowów homarca, soli, plamiaka i krewetki północnej w połowach homarca przez statki używające włoków dennych (OTB, TBN) o rozmiarze oczek sieci co najmniej 70 mm, wyposażone w kratownicę sortującą według gatunków o rozstawie prętów wynoszącym maksymalnie 35 mm, w rejonie ICES IIIa;

| e) | w 2018 r. w odniesieniu do soli, plamiaka i witlinka razem poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony – maksymalnie 4 % całkowitych rocznych połowów homarca, soli, plamiaka, witlinka i krewetki północnej w połowach homarca przez statki używające włoków dennych (OTB, TBN) o rozmiarze oczek sieci co najmniej 70 mm, wyposażone w kratownicę sortującą według gatunków o rozstawie prętów wynoszącym maksymalnie 35 mm, w rejonie ICES IIIa; |
| --- | --- |

e)

w 2018 r. w odniesieniu do soli, plamiaka i witlinka razem poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony – maksymalnie 4 % całkowitych rocznych połowów homarca, soli, plamiaka, witlinka i krewetki północnej w połowach homarca przez statki używające włoków dennych (OTB, TBN) o rozmiarze oczek sieci co najmniej 70 mm, wyposażone w kratownicę sortującą według gatunków o rozstawie prętów wynoszącym maksymalnie 35 mm, w rejonie ICES IIIa;

| f) | w odniesieniu do soli, plamiaka i witlinka poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony – maksymalnie 1 % całkowitych rocznych połowów homarca, soli, plamiaka, witlinka i krewetki północnej w połowach homarca przez statki używające włoków dennych (OTB) o rozmiarze oczek sieci co najmniej 35 mm, wyposażone w kratownicę sortującą według gatunków o rozstawie prętów wynoszącym maksymalnie 19 mm, z niezablokowanym otworem wylotowym dla ryb w rejonie ICES IIIa; |
| --- | --- |

f)

w odniesieniu do soli, plamiaka i witlinka poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony – maksymalnie 1 % całkowitych rocznych połowów homarca, soli, plamiaka, witlinka i krewetki północnej w połowach homarca przez statki używające włoków dennych (OTB) o rozmiarze oczek sieci co najmniej 35 mm, wyposażone w kratownicę sortującą według gatunków o rozstawie prętów wynoszącym maksymalnie 19 mm, z niezablokowanym otworem wylotowym dla ryb w rejonie ICES IIIa;

| g) | w odniesieniu do soli, plamiaka i witlinka razem – maksymalnie 0,5 % całkowitych rocznych połowów homarca, soli, plamiaka, witlinka i krewetki północnej w połowach homarca dokonywanych klatkami (FPO) w rejonie ICES IIIa; |
| --- | --- |

g)

w odniesieniu do soli, plamiaka i witlinka razem – maksymalnie 0,5 % całkowitych rocznych połowów homarca, soli, plamiaka, witlinka i krewetki północnej w połowach homarca dokonywanych klatkami (FPO) w rejonie ICES IIIa;

| h) | w 2018 r. w odniesieniu do witlinka – maksymalnie 7 % całkowitych rocznych połowów homarca, plamiaka, soli, krewetki północnej, witlinka, gładzicy, czarniaka i dorsza atlantyckiego w połowach wielogatunkowych soli, witlinka i gatunków bez limitów połowowych, dokonywanych przez statki używające włoków dennych (OTB, OTT) o rozmiarze oczek sieci 70–99 mm, w rejonie ICES IVc. |
| --- | --- |

h)

w 2018 r. w odniesieniu do witlinka – maksymalnie 7 % całkowitych rocznych połowów homarca, plamiaka, soli, krewetki północnej, witlinka, gładzicy, czarniaka i dorsza atlantyckiego w połowach wielogatunkowych soli, witlinka i gatunków bez limitów połowowych, dokonywanych przez statki używające włoków dennych (OTB, OTT) o rozmiarze oczek sieci 70–99 mm, w rejonie ICES IVc.

Artykuł 7

Minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony

W drodze odstępstwa od minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony ustanowionego w załączniku XII do rozporządzenia (WE) nr 850/98 minimalny rozmiar odniesienia homarca do celów ochrony w rejonie ICES IIIa, jest następujący:

| a) | długość całkowita 105 mm; |
| --- | --- |

a)

długość całkowita 105 mm;

| b) | długość ogona 59 mm; |
| --- | --- |

b)

długość ogona 59 mm;

| c) | długość karapaksu 32 mm. |
| --- | --- |

c)

długość karapaksu 32 mm.

Artykuł 8

Szczegółowe środki techniczne w cieśninie Skagerrak

1.   W cieśninie Skagerrak zabrania się posiadania na statku lub używania jakiegokolwiek włoka, niewodu duńskiego, włoka rozprzowego lub podobnej sieci ciągnionej o rozmiarze oczek mniejszym niż 120 mm.

2.   W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1 można stosować również następujące włoki:

| a) | włoki z workiem włoka o rozmiarze oczek co najmniej 90 mm, pod warunkiem że są one wyposażone w panel Seltra lub kratownicę sortującą, której rozstaw prętów nie przekracza 35 mm; |
| --- | --- |

a)

włoki z workiem włoka o rozmiarze oczek co najmniej 90 mm, pod warunkiem że są one wyposażone w panel Seltra lub kratownicę sortującą, której rozstaw prętów nie przekracza 35 mm;

| b) | włoki z workiem włoka z oczkami kwadratowymi o rozmiarze oczek co najmniej 70 mm, wyposażonym w kratownicę sortującą o rozstawie prętów nie więcej niż 35 mm; |
| --- | --- |

b)

włoki z workiem włoka z oczkami kwadratowymi o rozmiarze oczek co najmniej 70 mm, wyposażonym w kratownicę sortującą o rozstawie prętów nie więcej niż 35 mm;

| c) | włoki o minimalnym rozmiarze oczek mniejszym niż 70 mm przy połowach gatunków pelagicznych lub przemysłowych, pod warunkiem że połowy zawierają więcej niż 80 % jednego lub większej liczby gatunków pelagicznych lub przemysłowych; |
| --- | --- |

c)

włoki o minimalnym rozmiarze oczek mniejszym niż 70 mm przy połowach gatunków pelagicznych lub przemysłowych, pod warunkiem że połowy zawierają więcej niż 80 % jednego lub większej liczby gatunków pelagicznych lub przemysłowych;

| d) | włoki z workiem włoka o rozmiarze oczek co najmniej 35 mm przy połowach gatunku Pandalus, pod warunkiem że włok jest wyposażony w kratownicę sortującą o maksymalnym rozstawie prętów 19 mm. |
| --- | --- |

d)

włoki z workiem włoka o rozmiarze oczek co najmniej 35 mm przy połowach gatunku Pandalus, pod warunkiem że włok jest wyposażony w kratownicę sortującą o maksymalnym rozstawie prętów 19 mm.

3.   Urządzenie do zatrzymywania ryb może być stosowane podczas połowów gatunku Pandalus zgodnie z ust. 2 lit. d) pod warunkiem istnienia odpowiednich uprawnień do połowów do pokrycia przyłowów i pod warunkiem że urządzenie to:

| — | jest skonstruowane tak, że minimalny rozmiar oczek kwadratowych górnego płata wynosi 120 mm, |
| --- | --- |

—

jest skonstruowane tak, że minimalny rozmiar oczek kwadratowych górnego płata wynosi 120 mm,

| — | ma długość co najmniej 3 m, oraz |
| --- | --- |

—

ma długość co najmniej 3 m, oraz

| — | ma szerokość co najmniej równą szerokości kratownicy sortującej. |
| --- | --- |

—

ma szerokość co najmniej równą szerokości kratownicy sortującej.

Artykuł 9

Wykaz statków

Państwa członkowskie określają, zgodnie z kryteriami ustanowionymi w załączniku do niniejszego rozporządzenia, statki podlegające obowiązkowi wyładunku w odniesieniu do każdego rodzaju połowów. Do dnia 31 grudnia 2016 r. państwa członkowskie przedkładają Komisji i pozostałym państwom członkowskim, za pośrednictwem bezpiecznej unijnej strony internetowej służącej kontroli, wykazy wszystkich statków ukierunkowanych na połowy czarniaka, zgodnie z definicją w załączniku, sporządzone na podstawie zdania pierwszego. Państwa członkowskie aktualizują te wykazy.

Artykuł 10

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 grudnia 2018 r.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Jednakże art. 9 stosuje się od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 4 października 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22.

1

(2)  
  Dz.U. L 125 z 27.4.1998, s. 1.

2

(3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2440 z dnia 22 października 2015 r. ustanawiające plan w zakresie odrzutów dla niektórych połowów gatunków dennych w Morzu Północnym i w wodach Unii rejonu ICES IIa (Dz.U. L 336 z 23.12.2015, s. 42).

3

(4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1342/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiające długoterminowy plan w zakresie zasobów dorsza i połowów tych zasobów oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 423/2004 (Dz.U. L 348 z 24.12.2008, s. 20).

4

(5)  Protokół konsultacji między Norwegią a Unią Europejską w sprawie regulacji połowów w cieśninach Skagerrak i Kattegat na 2012 r.

5

(6)  Protokół konsultacji między Unią Europejską a Norwegią w sprawie środków w zakresie realizacji zakazu odrzutów i środków kontroli w obszarze cieśniny Skagerrak z dnia 4 lipca 2012 r.

6

(7)  Kody narzędzi połowowych stosowane w niniejszym rozporządzeniu odnoszą się do kodów w załączniku XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 404/2011 z dnia 8 kwietnia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (Dz.U. L 112 z 30.4.2011, s. 1). W odniesieniu do statków, których długość całkowita jest mniejsza niż 10 metrów, kody narzędzi połowowych stosowanych w tej tabeli odnoszą się do kodów klasyfikacji narzędzi połowowych FAO.

7

---

ZAŁĄCZNIK

Połowy podlegające obowiązkowi wyładunku

| Narzędzie połowowe (1)
   (2) | Rozmiar oczek sieci | Odnośne gatunki |
| --- | --- | --- |
| Włoki:
  OTB, OTT, OT, PTB, PT, TBN, TBS, OTM, PTM, TMS, TM, TX, SDN, SSC, SPR, TB, SX, SV | ≥ 100 mm | W latach 2017 i 2018: wszystkie połowy czarniaka (jeżeli złowione przez statek ukierunkowany na połowy czarniaka (3)), gładzicy, plamiaka, witlinka, dorsza atlantyckiego, krewetki północnej, soli i homarca. |
| Włoki:
  OTB, OTT, OT, PTB, PT, TBN, TBS, OTM, PTM, TMS, TM, TX, SDN, SSC, SPR, TB, SX, SV | 70–99 mm | W latach 2017 i 2018: wszystkie połowy homarca, soli, plamiaka i krewetki północnej
  W 2018 r.: wszystkie połowy witlinka. |
| Włoki:
  OTB, OTT, OT, PTB, PT, TBN, TBS, OTM, PTM, TMS, TM, TX, SDN, SSC, SPR, TB, SX, SV | 32–69 mm | W latach 2017 i 2018: wszystkie połowy krewetki północnej, homarca, soli, plamiaka i witlinka. |
| Włoki rozprzowe:
  TBB | ≥ 120 mm | W latach 2017 i 2018: wszystkie połowy gładzicy, krewetki północnej, homarca, soli, dorsza atlantyckiego, plamiaka i witlinka. |
| Włoki rozprzowe:
  TBB | 80–119 mm | W latach 2017 i 2018: wszystkie połowy soli, krewetki północnej, homarca i plamiaka.
  W 2018 r.: wszystkie połowy witlinka. |
| Sieci skrzelowe, drygawice i sieci oplatające:
  GN, GNS, GND, GNC, GTN, GTR, GEN, GNF | | W latach 2017 i 2018: wszystkie połowy soli, krewetki północnej, homarca, plamiaka, witlinka i dorsza atlantyckiego (4) |
| Haki i liny:
  LLS, LLD, LL, LTL, LX, LHP, LHM | | W latach 2017 i 2018: wszystkie połowy morszczuka europejskiego, krewetki północnej, homarca, soli, plamiaka, witlinka i dorsza atlantyckiego. |
| Pułapki:
  FPO, FIX, FYK, FPN | | W latach 2017 i 2018: wszystkie połowy homarca, krewetki północnej, soli, plamiaka i witlinka. |

Narzędzie połowowe (1)
   (2)

Rozmiar oczek sieci

Odnośne gatunki

Włoki:

OTB, OTT, OT, PTB, PT, TBN, TBS, OTM, PTM, TMS, TM, TX, SDN, SSC, SPR, TB, SX, SV

≥ 100 mm

W latach 2017 i 2018: wszystkie połowy czarniaka (jeżeli złowione przez statek ukierunkowany na połowy czarniaka (3)), gładzicy, plamiaka, witlinka, dorsza atlantyckiego, krewetki północnej, soli i homarca.

Włoki:

OTB, OTT, OT, PTB, PT, TBN, TBS, OTM, PTM, TMS, TM, TX, SDN, SSC, SPR, TB, SX, SV

70–99 mm

W latach 2017 i 2018: wszystkie połowy homarca, soli, plamiaka i krewetki północnej

W 2018 r.: wszystkie połowy witlinka.

Włoki:

OTB, OTT, OT, PTB, PT, TBN, TBS, OTM, PTM, TMS, TM, TX, SDN, SSC, SPR, TB, SX, SV

32–69 mm

W latach 2017 i 2018: wszystkie połowy krewetki północnej, homarca, soli, plamiaka i witlinka.

Włoki rozprzowe:

TBB

≥ 120 mm

W latach 2017 i 2018: wszystkie połowy gładzicy, krewetki północnej, homarca, soli, dorsza atlantyckiego, plamiaka i witlinka.

Włoki rozprzowe:

TBB

80–119 mm

W latach 2017 i 2018: wszystkie połowy soli, krewetki północnej, homarca i plamiaka.

W 2018 r.: wszystkie połowy witlinka.

Sieci skrzelowe, drygawice i sieci oplatające:

GN, GNS, GND, GNC, GTN, GTR, GEN, GNF

W latach 2017 i 2018: wszystkie połowy soli, krewetki północnej, homarca, plamiaka, witlinka i dorsza atlantyckiego (4)

Haki i liny:

LLS, LLD, LL, LTL, LX, LHP, LHM

W latach 2017 i 2018: wszystkie połowy morszczuka europejskiego, krewetki północnej, homarca, soli, plamiaka, witlinka i dorsza atlantyckiego.

Pułapki:

FPO, FIX, FYK, FPN

W latach 2017 i 2018: wszystkie połowy homarca, krewetki północnej, soli, plamiaka i witlinka.

---

(1)  Kody narzędzi połowowych stosowane w niniejszej tabeli odnoszą się do kodów w załączniku XI do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011.

(2)  W odniesieniu do statków, których długość całkowita jest mniejsza niż 10 metrów, kody narzędzi połowowych stosowanych w tej tabeli odnoszą się do kodów klasyfikacji narzędzi połowowych FAO.

(3)  Statki są traktowane jako ukierunkowane na połowy czarniaka, jeżeli, używając włoków o rozmiarze oczek ≥ 100 mm, osiągają średnie roczne wyładunki czarniaka wynoszące ≥ 50 % masy wszystkich wyładunków dokonywanych przez statki zarówno w UE, jak i państwie trzecim basenu Morza Północnego w okresie x – 4 do x – 2, gdzie x oznacza rok stosowania; tj. lata 2012–2014 dla 2016 r., lata 2013–2015 dla 2017 r. oraz lata 2014–2016 dla 2018 r. Jeżeli statek został uznany za statek ukierunkowany na połowy czarniaka w jednym roku, należy nadal uznawać go za taki w kolejnych latach.

(4)  Obowiązek wyładunku w odniesieniu do dorsza atlantyckiego złowionego przy użyciu sieci skrzelowych, drygawic i sieci oplątujących nie ma zastosowania w obszarze ICES IIIaS.

---

| 15.12.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 340/9 |
| --- | --- | --- | --- |

15.12.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 340/9

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2016/2251

z dnia 4 października 2016 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących technik ograniczania ryzyka związanego z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (1), w szczególności jego art. 11 ust. 15,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Kontrahenci mają obowiązek zapewnić sobie ochronę przed ekspozycjami kredytowymi wobec kontrahentów zajmujących pozycje w instrumentach pochodnych przez pobieranie depozytów zabezpieczających, w przypadku gdy te kontrakty nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego. W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się standardy w zakresie terminowej, precyzyjnej i odpowiednio wyodrębnionej wymiany zabezpieczeń. Standardy te należy obowiązkowo stosować w odniesieniu do zabezpieczeń, które kontrahenci są zobowiązani pobierać lub wnosić zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Kontrahenci wyrażający zgodę na pobieranie lub wnoszenie zabezpieczenia w zakresie wykraczającym poza wymogi niniejszego rozporządzenia powinni mieć jednak możliwość określenia, czy chcą wymieniać takie zabezpieczenie zgodnie z tymi standardami. |
| --- | --- |

(1)

Kontrahenci mają obowiązek zapewnić sobie ochronę przed ekspozycjami kredytowymi wobec kontrahentów zajmujących pozycje w instrumentach pochodnych przez pobieranie depozytów zabezpieczających, w przypadku gdy te kontrakty nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego. W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się standardy w zakresie terminowej, precyzyjnej i odpowiednio wyodrębnionej wymiany zabezpieczeń. Standardy te należy obowiązkowo stosować w odniesieniu do zabezpieczeń, które kontrahenci są zobowiązani pobierać lub wnosić zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Kontrahenci wyrażający zgodę na pobieranie lub wnoszenie zabezpieczenia w zakresie wykraczającym poza wymogi niniejszego rozporządzenia powinni mieć jednak możliwość określenia, czy chcą wymieniać takie zabezpieczenie zgodnie z tymi standardami.

| (2) | Kontrahenci podlegający wymogom art. 11 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 powinni uwzględnić poszczególne profile ryzyka kontrahentów niefinansowych, którzy nie przekroczyli progu rozliczania, o którym mowa w art. 10 tego rozporządzenia, przy ustanawianiu procedur zarządzania ryzykiem związanym z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartymi z takimi podmiotami. Dlatego też kontrahentom należy zapewnić możliwość ustalenia, czy poziom ryzyka kredytowego kontrahenta stwarzanego przez tego rodzaju kontrahentów niefinansowych, którzy nie przekroczyli progu rozliczania, należy ograniczyć poprzez wymianę zabezpieczenia. Biorąc pod uwagę fakt, że kontrahentów niefinansowych mających siedzibę w państwie trzecim, którzy nie przekroczyliby progu rozliczania, gdyby mieli siedzibę w Unii, można uznać za posiadających takie same profile ryzyka jak mający siedzibę w Unii kontrahenci niefinansowi, którzy nie przekroczyli progu rozliczania, w odniesieniu do obydwu rodzajów podmiotów należy stosować takie samo podejście, aby zapobiec arbitrażowi regulacyjnemu. |
| --- | --- |

(2)

Kontrahenci podlegający wymogom art. 11 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 powinni uwzględnić poszczególne profile ryzyka kontrahentów niefinansowych, którzy nie przekroczyli progu rozliczania, o którym mowa w art. 10 tego rozporządzenia, przy ustanawianiu procedur zarządzania ryzykiem związanym z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartymi z takimi podmiotami. Dlatego też kontrahentom należy zapewnić możliwość ustalenia, czy poziom ryzyka kredytowego kontrahenta stwarzanego przez tego rodzaju kontrahentów niefinansowych, którzy nie przekroczyli progu rozliczania, należy ograniczyć poprzez wymianę zabezpieczenia. Biorąc pod uwagę fakt, że kontrahentów niefinansowych mających siedzibę w państwie trzecim, którzy nie przekroczyliby progu rozliczania, gdyby mieli siedzibę w Unii, można uznać za posiadających takie same profile ryzyka jak mający siedzibę w Unii kontrahenci niefinansowi, którzy nie przekroczyli progu rozliczania, w odniesieniu do obydwu rodzajów podmiotów należy stosować takie samo podejście, aby zapobiec arbitrażowi regulacyjnemu.

| (3) | Kontrahenci będący stroną rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych, które są przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, muszą być chronieni przed ryzykiem związanym z możliwością niewykonania zobowiązania przez drugiego kontrahenta. Dlatego też prawidłowe zarządzanie ryzykiem, na które narażeni są ci kontrahenci, wymaga ustanowienia dwóch rodzajów zabezpieczenia w formie depozytów zabezpieczających. Pierwszy rodzaj zabezpieczenia to zmienny depozyt zabezpieczający, który chroni kontrahentów przed ekspozycjami związanymi z bieżącą wartością rynkową ich kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Drugi rodzaj zabezpieczenia to początkowy depozyt zabezpieczający, który chroni kontrahentów przed ewentualnymi stratami, jakie mogliby ponieść w rezultacie zmian wartości rynkowej pozycji w instrumentach pochodnych w okresie od dnia ostatniej wymiany zmiennego depozytu zabezpieczającego, która miała miejsce przed niewykonaniem zobowiązania przez kontrahenta, do dnia zastąpienia kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym lub zabezpieczenia ryzyka związanego z tymi kontraktami. |
| --- | --- |

(3)

Kontrahenci będący stroną rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych, które są przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, muszą być chronieni przed ryzykiem związanym z możliwością niewykonania zobowiązania przez drugiego kontrahenta. Dlatego też prawidłowe zarządzanie ryzykiem, na które narażeni są ci kontrahenci, wymaga ustanowienia dwóch rodzajów zabezpieczenia w formie depozytów zabezpieczających. Pierwszy rodzaj zabezpieczenia to zmienny depozyt zabezpieczający, który chroni kontrahentów przed ekspozycjami związanymi z bieżącą wartością rynkową ich kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Drugi rodzaj zabezpieczenia to początkowy depozyt zabezpieczający, który chroni kontrahentów przed ewentualnymi stratami, jakie mogliby ponieść w rezultacie zmian wartości rynkowej pozycji w instrumentach pochodnych w okresie od dnia ostatniej wymiany zmiennego depozytu zabezpieczającego, która miała miejsce przed niewykonaniem zobowiązania przez kontrahenta, do dnia zastąpienia kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym lub zabezpieczenia ryzyka związanego z tymi kontraktami.

| (4) | Ponieważ zgodnie z przepisami unijnymi kontrahenci centralni mogą posiadać zezwolenie na prowadzenie działalności instytucji kredytowej, rozliczane niecentralnie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które kontrahenci centralni zawarli w trakcie postępowania w sprawie zarządzania skutkami niewykonania zobowiązania, należy zwolnić z wymogów przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu z uwagi na fakt, że takie kontrakty podlegają już przepisom rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 153/2013 (2), a zatem nie są objęte przepisami niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(4)

Ponieważ zgodnie z przepisami unijnymi kontrahenci centralni mogą posiadać zezwolenie na prowadzenie działalności instytucji kredytowej, rozliczane niecentralnie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które kontrahenci centralni zawarli w trakcie postępowania w sprawie zarządzania skutkami niewykonania zobowiązania, należy zwolnić z wymogów przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu z uwagi na fakt, że takie kontrakty podlegają już przepisom rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 153/2013 (2), a zatem nie są objęte przepisami niniejszego rozporządzenia.

| (5) | Jeżeli chodzi o rozliczane niecentralnie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które wiążą się z koniecznością wypłacenia premii z góry, aby zagwarantować zrealizowanie kontraktu, kontrahent otrzymujący premię („wystawca opcji”) nie posiada aktualnej ani ewentualnej przyszłej ekspozycji wobec kontrahenta. Ponadto wypłata takiej premii obejmuje już codzienną wycenę takich kontraktów według wartości rynkowej. Dlatego też w przypadku gdy pakiet kompensowania składa się z tego rodzaju pozycji w opcjach, wystawca opcji powinien mieć możliwość rezygnacji z pobrania początkowego lub zmiennego depozytu zabezpieczającego dla tego rodzaju instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, o ile nie jest narażony na żadne ryzyko kredytowe. Kontrahent wypłacający premię („nabywca opcji”) powinien jednak pobrać zarówno początkowy, jak i zmienny depozyt zabezpieczający. |
| --- | --- |

(5)

Jeżeli chodzi o rozliczane niecentralnie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które wiążą się z koniecznością wypłacenia premii z góry, aby zagwarantować zrealizowanie kontraktu, kontrahent otrzymujący premię („wystawca opcji”) nie posiada aktualnej ani ewentualnej przyszłej ekspozycji wobec kontrahenta. Ponadto wypłata takiej premii obejmuje już codzienną wycenę takich kontraktów według wartości rynkowej. Dlatego też w przypadku gdy pakiet kompensowania składa się z tego rodzaju pozycji w opcjach, wystawca opcji powinien mieć możliwość rezygnacji z pobrania początkowego lub zmiennego depozytu zabezpieczającego dla tego rodzaju instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, o ile nie jest narażony na żadne ryzyko kredytowe. Kontrahent wypłacający premię („nabywca opcji”) powinien jednak pobrać zarówno początkowy, jak i zmienny depozyt zabezpieczający.

| (6) | Chociaż procedury rozstrzygania sporów przewidziane w umowach dwustronnych między kontrahentami zapewniają możliwość skrócenia czasu trwania sporów i zmniejszenia częstotliwości ich występowania, w przypadku zakwestionowania kwoty wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego kontrahenci powinni w pierwszej kolejności pobrać przynajmniej bezsporną kwotę. Pozwoli to ograniczyć ryzyko związane ze spornymi transakcjami, a tym samym zapewni możliwie najlepsze zabezpieczenie rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. |
| --- | --- |

(6)

Chociaż procedury rozstrzygania sporów przewidziane w umowach dwustronnych między kontrahentami zapewniają możliwość skrócenia czasu trwania sporów i zmniejszenia częstotliwości ich występowania, w przypadku zakwestionowania kwoty wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego kontrahenci powinni w pierwszej kolejności pobrać przynajmniej bezsporną kwotę. Pozwoli to ograniczyć ryzyko związane ze spornymi transakcjami, a tym samym zapewni możliwie najlepsze zabezpieczenie rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym.

| (7) | Aby zagwarantować równe warunki działania we wszystkich jurysdykcjach, w których kontrahent mający siedzibę w Unii zawarł rozliczany niecentralnie kontrakt pochodny będący przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym z kontrahentem mającym siedzibę w państwie trzecim, początkowe i zmienne depozyty zabezpieczające powinny być wymieniane w obydwu kierunkach. Kontrahenci mający siedzibę w Unii, którzy przeprowadzają transakcje z kontrahentami mającymi siedzibę w państwach trzecich, powinni podlegać obowiązkowi przeprowadzania oceny wykonalności prawnej umów dwustronnych oraz skuteczności uzgodnień dotyczących wyodrębnienia. |
| --- | --- |

(7)

Aby zagwarantować równe warunki działania we wszystkich jurysdykcjach, w których kontrahent mający siedzibę w Unii zawarł rozliczany niecentralnie kontrakt pochodny będący przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym z kontrahentem mającym siedzibę w państwie trzecim, początkowe i zmienne depozyty zabezpieczające powinny być wymieniane w obydwu kierunkach. Kontrahenci mający siedzibę w Unii, którzy przeprowadzają transakcje z kontrahentami mającymi siedzibę w państwach trzecich, powinni podlegać obowiązkowi przeprowadzania oceny wykonalności prawnej umów dwustronnych oraz skuteczności uzgodnień dotyczących wyodrębnienia.

| (8) | Należy umożliwić kontrahentom stosowanie minimalnej kwoty transferu przy wymianie zabezpieczenia, aby zmniejszyć obciążenie operacyjne związane z wymianą ograniczonych kwot w przypadku jedynie nieznacznej zmiany ekspozycji. Należy jednak zapewnić stosowanie takiej minimalnej kwoty transferu jako narzędzia operacyjnego, a nie jako niezabezpieczonej linii kredytowej pomiędzy kontrahentami. Dlatego też należy wyznaczyć maksymalny poziom takiej minimalnej kwoty transferu. |
| --- | --- |

(8)

Należy umożliwić kontrahentom stosowanie minimalnej kwoty transferu przy wymianie zabezpieczenia, aby zmniejszyć obciążenie operacyjne związane z wymianą ograniczonych kwot w przypadku jedynie nieznacznej zmiany ekspozycji. Należy jednak zapewnić stosowanie takiej minimalnej kwoty transferu jako narzędzia operacyjnego, a nie jako niezabezpieczonej linii kredytowej pomiędzy kontrahentami. Dlatego też należy wyznaczyć maksymalny poziom takiej minimalnej kwoty transferu.

| (9) | Ze względów operacyjnych w niektórych przypadkach lepszym rozwiązaniem może być ustanowienie odrębnych minimalnych kwot transferu dla początkowego i zmiennego depozytu zabezpieczającego. W takich przypadkach kontrahentom należy zapewnić możliwość uzgodnienia odrębnych minimalnych kwot transferu dla zmiennego i początkowego depozytu zabezpieczającego. Suma odrębnych minimalnych kwot transferu nie powinna jednak przekraczać maksymalnego poziomu minimalnej kwoty transferu. Ze względów praktycznych należy zapewnić możliwość wyznaczenia minimalnej kwoty transferu w walucie, w której depozyty zabezpieczające są zazwyczaj wymieniane, a którą to walutą może nie być euro. |
| --- | --- |

(9)

Ze względów operacyjnych w niektórych przypadkach lepszym rozwiązaniem może być ustanowienie odrębnych minimalnych kwot transferu dla początkowego i zmiennego depozytu zabezpieczającego. W takich przypadkach kontrahentom należy zapewnić możliwość uzgodnienia odrębnych minimalnych kwot transferu dla zmiennego i początkowego depozytu zabezpieczającego. Suma odrębnych minimalnych kwot transferu nie powinna jednak przekraczać maksymalnego poziomu minimalnej kwoty transferu. Ze względów praktycznych należy zapewnić możliwość wyznaczenia minimalnej kwoty transferu w walucie, w której depozyty zabezpieczające są zazwyczaj wymieniane, a którą to walutą może nie być euro.

| (10) | W jurysdykcjach niektórych państw trzecich może zostać określony inny niż w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012 zakres do celów obowiązujących w tych jurysdykcjach wymogów w zakresie wymiany zabezpieczenia w związku z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane centralnie. Dlatego też gdyby w niniejszym rozporządzeniu ustanowiono wymóg uwzględniania w obliczeniach depozytu zabezpieczającego na potrzeby transgranicznych pakietów kompensowania wyłącznie tych rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które są objęte przepisami rozporządzenia (UE) nr 648/2012, kontrahenci w różnych jurysdykcjach mogliby potencjalni zostać zmuszeni do dwukrotnego przeprowadzania wymaganych obliczeń, aby uwzględnić różne definicje lub różne zakresy produktów przewidziane w poszczególnych wymogach dotyczących depozytu zabezpieczającego. Mogłoby to doprowadzić do zniekształcenia obliczeń depozytu zabezpieczającego. Ponadto taka sytuacja prawdopodobnie zwiększyłaby ryzyko wystąpienia sporów. Dlatego też zapewnienie możliwości korzystania z szerszego zestawu produktów w ramach transgranicznych pakietów kompensowania, który obejmuje wszystkie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, w odniesieniu do których przeprowadza się wymianę zabezpieczenia w jednej lub w drugiej jurysdykcji, ułatwiłoby sprawniejszy pobór depozytów zabezpieczających. Podejście to jest zgodne z wyznaczonym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012 celem, jakim jest ograniczanie ryzyka systemowego, ponieważ wymogami dotyczącymi depozytu zabezpieczającego objęty zostałby szerszy zakres produktów. |
| --- | --- |

(10)

W jurysdykcjach niektórych państw trzecich może zostać określony inny niż w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012 zakres do celów obowiązujących w tych jurysdykcjach wymogów w zakresie wymiany zabezpieczenia w związku z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane centralnie. Dlatego też gdyby w niniejszym rozporządzeniu ustanowiono wymóg uwzględniania w obliczeniach depozytu zabezpieczającego na potrzeby transgranicznych pakietów kompensowania wyłącznie tych rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które są objęte przepisami rozporządzenia (UE) nr 648/2012, kontrahenci w różnych jurysdykcjach mogliby potencjalni zostać zmuszeni do dwukrotnego przeprowadzania wymaganych obliczeń, aby uwzględnić różne definicje lub różne zakresy produktów przewidziane w poszczególnych wymogach dotyczących depozytu zabezpieczającego. Mogłoby to doprowadzić do zniekształcenia obliczeń depozytu zabezpieczającego. Ponadto taka sytuacja prawdopodobnie zwiększyłaby ryzyko wystąpienia sporów. Dlatego też zapewnienie możliwości korzystania z szerszego zestawu produktów w ramach transgranicznych pakietów kompensowania, który obejmuje wszystkie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, w odniesieniu do których przeprowadza się wymianę zabezpieczenia w jednej lub w drugiej jurysdykcji, ułatwiłoby sprawniejszy pobór depozytów zabezpieczających. Podejście to jest zgodne z wyznaczonym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012 celem, jakim jest ograniczanie ryzyka systemowego, ponieważ wymogami dotyczącymi depozytu zabezpieczającego objęty zostałby szerszy zakres produktów.

| (11) | Kontrahenci mogą zdecydować się na pobranie początkowych depozytów zabezpieczających w środkach pieniężnych – w takim przypadku zabezpieczenie nie powinno zostać poddane żadnej redukcji wartości, pod warunkiem że waluta zabezpieczenia odpowiada walucie kontraktu. Jednak w przypadku pobierania początkowych depozytów zabezpieczających w środkach pieniężnych w walucie innej niż waluta kontraktu, niedopasowanie walutowe może stanowić źródło ryzyka walutowego. Dlatego też w odniesieniu do początkowych depozytów zabezpieczających pobieranych w środkach pieniężnych w innej walucie należy stosować redukcję wartości z tytułu niedopasowania walutowego. Jeżeli chodzi o zmienne depozyty zabezpieczające pobierane w środkach pieniężnych, zgodnie w ramami opracowanymi przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego i IOSCO żadne redukcje wartości nie są konieczne, nawet jeżeli płatność jest realizowana w innej walucie niż waluta kontraktu. |
| --- | --- |

(11)

Kontrahenci mogą zdecydować się na pobranie początkowych depozytów zabezpieczających w środkach pieniężnych – w takim przypadku zabezpieczenie nie powinno zostać poddane żadnej redukcji wartości, pod warunkiem że waluta zabezpieczenia odpowiada walucie kontraktu. Jednak w przypadku pobierania początkowych depozytów zabezpieczających w środkach pieniężnych w walucie innej niż waluta kontraktu, niedopasowanie walutowe może stanowić źródło ryzyka walutowego. Dlatego też w odniesieniu do początkowych depozytów zabezpieczających pobieranych w środkach pieniężnych w innej walucie należy stosować redukcję wartości z tytułu niedopasowania walutowego. Jeżeli chodzi o zmienne depozyty zabezpieczające pobierane w środkach pieniężnych, zgodnie w ramami opracowanymi przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego i IOSCO żadne redukcje wartości nie są konieczne, nawet jeżeli płatność jest realizowana w innej walucie niż waluta kontraktu.

| (12) | Ustalając poziom wymogów dotyczących początkowego depozytu zabezpieczającego, Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego i Rada Międzynarodowej Organizacji Komisji Papierów Wartościowych zwróciły uwagę w szczególności na dwa aspekty, co znalazło odzwierciedlenie w opracowanych przez nie ramach pt. „Margin requirements for non-centrally cleared derivatives” (Wymogi dotyczące depozytu zabezpieczającego dla rozliczanych niecentralnie instrumentów pochodnych) z marca 2015 r. („ramy opracowane przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego i IOSCO”). Pierwszym aspektem jest dostępność płynnych aktywów o wysokiej jakości kredytowej na pokrycie wymogów dotyczących początkowego depozytu zabezpieczającego. Drugi to zasada proporcjonalności, ponieważ wymogi dotyczące początkowego depozytu zabezpieczającego mogą stanowić nieproporcjonalne obciążenie dla mniejszych kontrahentów finansowych i niefinansowych. Aby zapewnić równe warunki działania, w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić próg, który będzie identyczny z progiem wyznaczonym w ramach opracowanych przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego i IOSCO, poniżej którego dwaj kontrahenci nie są zobowiązani do wymiany początkowego depozytu zabezpieczającego. Powinno to znacznie obniżyć koszty i obciążenie operacyjne dla mniejszych uczestników oraz rozwiać obawy związane z dostępnością płynnych aktywów o wysokiej jakości kredytowej bez wywierania negatywnego wpływu na realizację ogólnych celów rozporządzenia (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(12)

Ustalając poziom wymogów dotyczących początkowego depozytu zabezpieczającego, Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego i Rada Międzynarodowej Organizacji Komisji Papierów Wartościowych zwróciły uwagę w szczególności na dwa aspekty, co znalazło odzwierciedlenie w opracowanych przez nie ramach pt. „Margin requirements for non-centrally cleared derivatives” (Wymogi dotyczące depozytu zabezpieczającego dla rozliczanych niecentralnie instrumentów pochodnych) z marca 2015 r. („ramy opracowane przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego i IOSCO”). Pierwszym aspektem jest dostępność płynnych aktywów o wysokiej jakości kredytowej na pokrycie wymogów dotyczących początkowego depozytu zabezpieczającego. Drugi to zasada proporcjonalności, ponieważ wymogi dotyczące początkowego depozytu zabezpieczającego mogą stanowić nieproporcjonalne obciążenie dla mniejszych kontrahentów finansowych i niefinansowych. Aby zapewnić równe warunki działania, w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić próg, który będzie identyczny z progiem wyznaczonym w ramach opracowanych przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego i IOSCO, poniżej którego dwaj kontrahenci nie są zobowiązani do wymiany początkowego depozytu zabezpieczającego. Powinno to znacznie obniżyć koszty i obciążenie operacyjne dla mniejszych uczestników oraz rozwiać obawy związane z dostępnością płynnych aktywów o wysokiej jakości kredytowej bez wywierania negatywnego wpływu na realizację ogólnych celów rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

| (13) | Chociaż progi należy zawsze obliczać na poziomie grupy, fundusze inwestycyjne należy traktować jako szczególny przypadek, ponieważ może nimi zarządzać jedna osoba zarządzająca inwestycjami i można je traktować jako jedną grupę. Jeżeli jednak fundusze stanowią odrębne pakiety aktywów i nie są zabezpieczone ani objęte gwarancjami czy wsparciem w ramach innych funduszy inwestycyjnych lub przez samą osobę zarządzającą inwestycjami, są one stosunkowo wolne od ryzyka związanego z pozostałymi członkami grupy. Tego rodzaju fundusze inwestycyjne należy zatem traktować przy obliczaniu progów jako odrębne podmioty zgodnie z ramami opracowanymi przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego I IOSCO. |
| --- | --- |

(13)

Chociaż progi należy zawsze obliczać na poziomie grupy, fundusze inwestycyjne należy traktować jako szczególny przypadek, ponieważ może nimi zarządzać jedna osoba zarządzająca inwestycjami i można je traktować jako jedną grupę. Jeżeli jednak fundusze stanowią odrębne pakiety aktywów i nie są zabezpieczone ani objęte gwarancjami czy wsparciem w ramach innych funduszy inwestycyjnych lub przez samą osobę zarządzającą inwestycjami, są one stosunkowo wolne od ryzyka związanego z pozostałymi członkami grupy. Tego rodzaju fundusze inwestycyjne należy zatem traktować przy obliczaniu progów jako odrębne podmioty zgodnie z ramami opracowanymi przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego I IOSCO.

| (14) | Jeżeli chodzi o początkowy depozyt zabezpieczający, wymogi ustanowione w niniejszym rozporządzeniu prawdopodobnie wywrą wymierny wpływ na płynność rynkową, ponieważ aktywów dostarczanych w charakterze zabezpieczenia nie można upłynnić ani ponownie wykorzystać w inny sposób w okresie obowiązywania rozliczanego niecentralnie kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Ustanowienie takich wymogów wiąże się z istotną zmianą praktyki rynkowej i stwarza określone wyzwania operacyjne i praktyczne, którymi trzeba będzie zarządzać po wejściu nowych wymogów w życie. Biorąc pod uwagę fakt, że zmienny depozyt zabezpieczający obejmuje już wahania wartości rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, do których doszło do momentu niewykonania zobowiązania, za proporcjonalne uznaje się zastosowanie progu w wysokości 8 mld EUR w kwocie referencyjnej brutto aktywnych kontraktów pochodnych w kontekście stosowania wymogów dotyczących początkowego depozytu zabezpieczającego. Próg ten ma zastosowanie na szczeblu grupy lub – w przypadku gdy kontrahent nie wchodzi w skład grupy – na szczeblu pojedynczego podmiotu. Zagregowana kwota referencyjna brutto aktywnych kontraktów powinna być wykorzystywana jako odpowiedni poziom odniesienia, ponieważ kwota ta jest odpowiednią miarą wielkości i złożoności portfela rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Jest to również wartość referencyjna, którą łatwo jest monitorować i zgłaszać. Wspomniane progi są również zgodne z ramami dla rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym opracowanymi przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego i IOSCO, w związku z czym są spójne z normami międzynarodowymi. |
| --- | --- |

(14)

Jeżeli chodzi o początkowy depozyt zabezpieczający, wymogi ustanowione w niniejszym rozporządzeniu prawdopodobnie wywrą wymierny wpływ na płynność rynkową, ponieważ aktywów dostarczanych w charakterze zabezpieczenia nie można upłynnić ani ponownie wykorzystać w inny sposób w okresie obowiązywania rozliczanego niecentralnie kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Ustanowienie takich wymogów wiąże się z istotną zmianą praktyki rynkowej i stwarza określone wyzwania operacyjne i praktyczne, którymi trzeba będzie zarządzać po wejściu nowych wymogów w życie. Biorąc pod uwagę fakt, że zmienny depozyt zabezpieczający obejmuje już wahania wartości rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, do których doszło do momentu niewykonania zobowiązania, za proporcjonalne uznaje się zastosowanie progu w wysokości 8 mld EUR w kwocie referencyjnej brutto aktywnych kontraktów pochodnych w kontekście stosowania wymogów dotyczących początkowego depozytu zabezpieczającego. Próg ten ma zastosowanie na szczeblu grupy lub – w przypadku gdy kontrahent nie wchodzi w skład grupy – na szczeblu pojedynczego podmiotu. Zagregowana kwota referencyjna brutto aktywnych kontraktów powinna być wykorzystywana jako odpowiedni poziom odniesienia, ponieważ kwota ta jest odpowiednią miarą wielkości i złożoności portfela rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Jest to również wartość referencyjna, którą łatwo jest monitorować i zgłaszać. Wspomniane progi są również zgodne z ramami dla rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym opracowanymi przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego i IOSCO, w związku z czym są spójne z normami międzynarodowymi.

| (15) | Przy obliczaniu zagregowanej kwoty referencyjnej brutto należy również uwzględniać ekspozycje z tytułu kontraktów lub ekspozycje względem kontrahentów, które są trwale lub tymczasowo zwolnione z wymogu ustanawiania depozytów zabezpieczających. Wynika to z faktu, że wszystkie kontrakty przyczyniają się do ustalenia wielkości i złożoności portfela kontrahenta. Dlatego też rozliczane niecentralnie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które mogą być zwolnione z wymogów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, są również istotne przy ustalaniu wielkości, skali i złożoności portfela kontrahenta i w związku z tym należy je uwzględnić w obliczeniach progów. |
| --- | --- |

(15)

Przy obliczaniu zagregowanej kwoty referencyjnej brutto należy również uwzględniać ekspozycje z tytułu kontraktów lub ekspozycje względem kontrahentów, które są trwale lub tymczasowo zwolnione z wymogu ustanawiania depozytów zabezpieczających. Wynika to z faktu, że wszystkie kontrakty przyczyniają się do ustalenia wielkości i złożoności portfela kontrahenta. Dlatego też rozliczane niecentralnie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które mogą być zwolnione z wymogów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, są również istotne przy ustalaniu wielkości, skali i złożoności portfela kontrahenta i w związku z tym należy je uwzględnić w obliczeniach progów.

| (16) | Należy ustanowić specjalne procedury zarządzania ryzykiem związanym z niektórymi rodzajami rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które charakteryzują się szczególnymi profilami ryzyka. W szczególności zgodnie z ramami opracowanymi przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego i IOSCO wymiana zmiennego depozytu zabezpieczającego bez początkowego depozytu zabezpieczającego powinna zostać uznana za odpowiednią wymianę zabezpieczenia w przypadku rozliczanych fizycznie kontraktów walutowych. Podobnie z uwagi na fakt, że swapy walutowe można rozłożyć na sekwencję terminowych transakcji walutowych typu forward, początkowy depozyt zabezpieczający powinien obejmować wyłącznie element dotyczący stopy procentowej. |
| --- | --- |

(16)

Należy ustanowić specjalne procedury zarządzania ryzykiem związanym z niektórymi rodzajami rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które charakteryzują się szczególnymi profilami ryzyka. W szczególności zgodnie z ramami opracowanymi przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego i IOSCO wymiana zmiennego depozytu zabezpieczającego bez początkowego depozytu zabezpieczającego powinna zostać uznana za odpowiednią wymianę zabezpieczenia w przypadku rozliczanych fizycznie kontraktów walutowych. Podobnie z uwagi na fakt, że swapy walutowe można rozłożyć na sekwencję terminowych transakcji walutowych typu forward, początkowy depozyt zabezpieczający powinien obejmować wyłącznie element dotyczący stopy procentowej.

| (17) | Należy wziąć pod uwagę przeszkody, jakie napotykają emitenci obligacji zabezpieczonych lub instytucje, w których zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, zapewniając zabezpieczenie. W ściśle określonych warunkach emitenci obligacji zabezpieczonych lub instytucje, w których zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, nie powinni być zatem zobowiązani do ustanowienia zabezpieczenia. Powinno to zapewnić emitentom obligacji zabezpieczonych lub instytucjom, w których zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, pewną elastyczność, gwarantując jednocześnie ograniczenie ryzyka, na jakie są narażeni ich kontrahenci. Emitenci obligacji zabezpieczonych lub instytucje, w których zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, mogą napotkać przeszkody prawne przy ustanawianiu i pobieraniu niepieniężnego zabezpieczenia tytułem początkowego lub zmiennego depozytu zabezpieczającego lub przy wnoszeniu zmiennego depozytu zabezpieczającego w środkach pieniężnych, ponieważ płatność zmiennego depozytu zabezpieczającego mogłaby zostać uznana za roszczenie nadrzędne wobec roszczeń obligatariuszy, co mogłoby skutkować wystąpieniem przeszkód prawnych. Podobnie możliwość zastąpienia lub wycofania początkowego depozytu zabezpieczającego mogłaby zostać uznana za roszczenie nadrzędne wobec roszczeń obligatariusza podlegającego tego samego rodzaju ograniczeniom. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, aby emitent obligacji zabezpieczonych lub instytucja, w której zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, zwróciły środki pieniężne uprzednio pobrane jako zmienny depozyt zabezpieczający. Na kontrahentów emitentów obligacji zabezpieczonych lub instytucji, w których zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, należy zatem nałożyć wymóg wnoszenia zmiennego depozytu zabezpieczającego w środkach pieniężnych i należy przyznać im prawo odzyskania tego depozytu w całości lub w części, niemniej emitenci obligacji zabezpieczonych lub instytucje, w których zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, powinni być zobowiązani wyłącznie do wnoszenia zmiennego depozytu zabezpieczającego w wysokości odpowiadającej uprzednio otrzymanej kwocie środków pieniężnych. |
| --- | --- |

(17)

Należy wziąć pod uwagę przeszkody, jakie napotykają emitenci obligacji zabezpieczonych lub instytucje, w których zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, zapewniając zabezpieczenie. W ściśle określonych warunkach emitenci obligacji zabezpieczonych lub instytucje, w których zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, nie powinni być zatem zobowiązani do ustanowienia zabezpieczenia. Powinno to zapewnić emitentom obligacji zabezpieczonych lub instytucjom, w których zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, pewną elastyczność, gwarantując jednocześnie ograniczenie ryzyka, na jakie są narażeni ich kontrahenci. Emitenci obligacji zabezpieczonych lub instytucje, w których zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, mogą napotkać przeszkody prawne przy ustanawianiu i pobieraniu niepieniężnego zabezpieczenia tytułem początkowego lub zmiennego depozytu zabezpieczającego lub przy wnoszeniu zmiennego depozytu zabezpieczającego w środkach pieniężnych, ponieważ płatność zmiennego depozytu zabezpieczającego mogłaby zostać uznana za roszczenie nadrzędne wobec roszczeń obligatariuszy, co mogłoby skutkować wystąpieniem przeszkód prawnych. Podobnie możliwość zastąpienia lub wycofania początkowego depozytu zabezpieczającego mogłaby zostać uznana za roszczenie nadrzędne wobec roszczeń obligatariusza podlegającego tego samego rodzaju ograniczeniom. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, aby emitent obligacji zabezpieczonych lub instytucja, w której zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, zwróciły środki pieniężne uprzednio pobrane jako zmienny depozyt zabezpieczający. Na kontrahentów emitentów obligacji zabezpieczonych lub instytucji, w których zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, należy zatem nałożyć wymóg wnoszenia zmiennego depozytu zabezpieczającego w środkach pieniężnych i należy przyznać im prawo odzyskania tego depozytu w całości lub w części, niemniej emitenci obligacji zabezpieczonych lub instytucje, w których zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, powinni być zobowiązani wyłącznie do wnoszenia zmiennego depozytu zabezpieczającego w wysokości odpowiadającej uprzednio otrzymanej kwocie środków pieniężnych.

| (18) | Kontrahenci powinni każdorazowo oceniać możliwość prawnego wyegzekwowania wypracowanych przez siebie uzgodnień dotyczących bilansowania i wyodrębnienia. Jeżeli po uwzględnieniu ram prawnych obowiązujących w państwie trzecim wynik takiej oceny okaże się negatywny, kontrahenci powinni oprzeć się na uzgodnieniach innych niż dwustronna wymiana depozytów zabezpieczających. Aby zapewnić spójność z normami międzynarodowymi, nie dopuścić do sytuacji, w której kontrahenci z Unii nie będą w stanie zawierać transakcji z kontrahentami w tych jurysdykcjach, oraz zapewnić kontrahentom z Unii równe warunki działania, należy wyznaczyć minimalny próg, poniżej którego kontrahenci mogą zawierać transakcje z kontrahentami mającymi siedzibę w tych jurysdykcjach bez wymiany początkowych lub zmiennych depozytów zabezpieczających. W przypadku gdy kontrahenci mają możliwość pobrania depozytów zabezpieczających i mogą zapewnić spełnienie przepisów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do pobieranego zabezpieczenia w odróżnieniu od ustanawianego zabezpieczenia, kontrahenci unijni powinni być zawsze zobowiązani do pobrania zabezpieczenia. Ekspozycje z tytułu kontraktów z kontrahentami mającymi siedzibę w państwach trzecich, których jurysdykcje nie są objęte żadną wymianą zabezpieczenia ze względu na przeszkody prawne występujące w tych jurysdykcjach, należy ograniczyć poprzez ustanowienie limitu, ponieważ kapitału nie uznaje się za równoważny wymianie depozytów zabezpieczających w odniesieniu do ekspozycji z tytułu rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym i nie wszyscy kontrahenci podlegający wymogom dotyczącym depozytu zabezpieczającego ustanowionym w niniejszym rozporządzeniu podlegają również wymogom kapitałowym. Tego rodzaju limit należy wyznaczyć w taki sposób, aby można go było łatwo obliczyć i zweryfikować. Aby uniknąć kumulowania się ryzyka systemowego i nie dopuścić do sytuacji, w której tego rodzaju szczególny sposób traktowania stwarzałby możliwość obchodzenia przepisów niniejszego rozporządzenia, wspomniany próg należy wyznaczyć na zachowawczym poziomie. Opisane sposoby traktowania zostałyby uznane za dostatecznie ostrożne, ponieważ istnieją również inne techniki ograniczania ryzyka stanowiące alternatywę dla depozytów zabezpieczających. |
| --- | --- |

(18)

Kontrahenci powinni każdorazowo oceniać możliwość prawnego wyegzekwowania wypracowanych przez siebie uzgodnień dotyczących bilansowania i wyodrębnienia. Jeżeli po uwzględnieniu ram prawnych obowiązujących w państwie trzecim wynik takiej oceny okaże się negatywny, kontrahenci powinni oprzeć się na uzgodnieniach innych niż dwustronna wymiana depozytów zabezpieczających. Aby zapewnić spójność z normami międzynarodowymi, nie dopuścić do sytuacji, w której kontrahenci z Unii nie będą w stanie zawierać transakcji z kontrahentami w tych jurysdykcjach, oraz zapewnić kontrahentom z Unii równe warunki działania, należy wyznaczyć minimalny próg, poniżej którego kontrahenci mogą zawierać transakcje z kontrahentami mającymi siedzibę w tych jurysdykcjach bez wymiany początkowych lub zmiennych depozytów zabezpieczających. W przypadku gdy kontrahenci mają możliwość pobrania depozytów zabezpieczających i mogą zapewnić spełnienie przepisów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do pobieranego zabezpieczenia w odróżnieniu od ustanawianego zabezpieczenia, kontrahenci unijni powinni być zawsze zobowiązani do pobrania zabezpieczenia. Ekspozycje z tytułu kontraktów z kontrahentami mającymi siedzibę w państwach trzecich, których jurysdykcje nie są objęte żadną wymianą zabezpieczenia ze względu na przeszkody prawne występujące w tych jurysdykcjach, należy ograniczyć poprzez ustanowienie limitu, ponieważ kapitału nie uznaje się za równoważny wymianie depozytów zabezpieczających w odniesieniu do ekspozycji z tytułu rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym i nie wszyscy kontrahenci podlegający wymogom dotyczącym depozytu zabezpieczającego ustanowionym w niniejszym rozporządzeniu podlegają również wymogom kapitałowym. Tego rodzaju limit należy wyznaczyć w taki sposób, aby można go było łatwo obliczyć i zweryfikować. Aby uniknąć kumulowania się ryzyka systemowego i nie dopuścić do sytuacji, w której tego rodzaju szczególny sposób traktowania stwarzałby możliwość obchodzenia przepisów niniejszego rozporządzenia, wspomniany próg należy wyznaczyć na zachowawczym poziomie. Opisane sposoby traktowania zostałyby uznane za dostatecznie ostrożne, ponieważ istnieją również inne techniki ograniczania ryzyka stanowiące alternatywę dla depozytów zabezpieczających.

| (19) | Aby zapewnić ochronę w sytuacji, w której zabezpieczenia nie można upłynnić natychmiast po niewykonaniu zobowiązania przez kontrahenta, przy obliczaniu początkowego depozytu zabezpieczającego należy wziąć pod uwagę długość okresu od ostatniej wymiany zabezpieczenia obejmującego pakiet kompensowania kontraktów z kontrahentem, który nie wykonał zobowiązania, do zlikwidowania kontraktów i ponownego zabezpieczenia związanego z nimi ryzyka rynkowego. Okres ten określa się mianem „okresu ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia” i stanowi on narzędzie analogiczne do narzędzia ustanowionego w art. 272 pkt 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (3) w odniesieniu do ryzyka kredytowego kontrahenta instytucji kredytowych. Ponieważ jednak cele obu rozporządzeń są odmienne oraz z uwagi na fakt, że w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 ustanowiono zasady obliczania okresu ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia wyłącznie na potrzeby wymogów w zakresie funduszy własnych, niniejsze rozporządzenie powinno obejmować szczegółowe zasady dotyczące okresu ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia, które są wymagane w kontekście procedur zarządzania ryzykiem w przypadku rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Przy wyznaczaniu okresu ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia należy wziąć pod uwagę procedury wymagane na mocy niniejszego rozporządzenia do celów wymiany depozytów zabezpieczających. |
| --- | --- |

(19)

Aby zapewnić ochronę w sytuacji, w której zabezpieczenia nie można upłynnić natychmiast po niewykonaniu zobowiązania przez kontrahenta, przy obliczaniu początkowego depozytu zabezpieczającego należy wziąć pod uwagę długość okresu od ostatniej wymiany zabezpieczenia obejmującego pakiet kompensowania kontraktów z kontrahentem, który nie wykonał zobowiązania, do zlikwidowania kontraktów i ponownego zabezpieczenia związanego z nimi ryzyka rynkowego. Okres ten określa się mianem „okresu ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia” i stanowi on narzędzie analogiczne do narzędzia ustanowionego w art. 272 pkt 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (3) w odniesieniu do ryzyka kredytowego kontrahenta instytucji kredytowych. Ponieważ jednak cele obu rozporządzeń są odmienne oraz z uwagi na fakt, że w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 ustanowiono zasady obliczania okresu ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia wyłącznie na potrzeby wymogów w zakresie funduszy własnych, niniejsze rozporządzenie powinno obejmować szczegółowe zasady dotyczące okresu ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia, które są wymagane w kontekście procedur zarządzania ryzykiem w przypadku rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Przy wyznaczaniu okresu ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia należy wziąć pod uwagę procedury wymagane na mocy niniejszego rozporządzenia do celów wymiany depozytów zabezpieczających.

| (20) | Wymiana początkowego i zmiennego depozytu zabezpieczającego powinna zasadniczo odbywać się najpóźniej na koniec dnia roboczego przypadającego po dniu realizacji transakcji. Wydłużenie okresu przeznaczonego na wymianę zmiennego depozytu zabezpieczającego jest jednak dopuszczalne, jeżeli zostanie zrównoważone odpowiednim wyliczeniem okresu ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia. Alternatywnie – w przypadku gdy nie mają zastosowania żadne wymogi dotyczące początkowego depozytu zabezpieczającego – okres ten można przedłużyć, jeżeli zostanie pobrana odpowiednia kwota dodatkowego zmiennego depozytu zabezpieczającego. |
| --- | --- |

(20)

Wymiana początkowego i zmiennego depozytu zabezpieczającego powinna zasadniczo odbywać się najpóźniej na koniec dnia roboczego przypadającego po dniu realizacji transakcji. Wydłużenie okresu przeznaczonego na wymianę zmiennego depozytu zabezpieczającego jest jednak dopuszczalne, jeżeli zostanie zrównoważone odpowiednim wyliczeniem okresu ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia. Alternatywnie – w przypadku gdy nie mają zastosowania żadne wymogi dotyczące początkowego depozytu zabezpieczającego – okres ten można przedłużyć, jeżeli zostanie pobrana odpowiednia kwota dodatkowego zmiennego depozytu zabezpieczającego.

| (21) | Opracowując modele początkowych depozytów zabezpieczających i obliczając odpowiedni okres ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia, kontrahenci powinni brać pod uwagę konieczność dysponowania modelami, które pozwalają uchwycić płynność rynku, liczbę uczestników danego rynku oraz wolumen odpowiednich kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Jednocześnie opracowany model powinien być zrozumiały dla obydwu stron i obie strony powinny móc go odtworzyć i na nim polegać w celu rozwiązania sporów. Dlatego też kontrahenci powinni mieć możliwość kalibracji modelu i obliczania okresu ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia wyłącznie w oparciu o warunki rynkowe, bez konieczności dostosowywania swoich szacunków do specyfiki poszczególnych kontrahentów. To z kolei oznacza, że kontrahenci mogą zdecydować się na przyjęcie różnych modeli obliczania kwot początkowych depozytów zabezpieczających, które mają być przedmiotem wymiany pomiędzy nimi, oraz że takie kwoty początkowego depozytu zabezpieczającego mogą nie być symetryczne. |
| --- | --- |

(21)

Opracowując modele początkowych depozytów zabezpieczających i obliczając odpowiedni okres ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia, kontrahenci powinni brać pod uwagę konieczność dysponowania modelami, które pozwalają uchwycić płynność rynku, liczbę uczestników danego rynku oraz wolumen odpowiednich kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Jednocześnie opracowany model powinien być zrozumiały dla obydwu stron i obie strony powinny móc go odtworzyć i na nim polegać w celu rozwiązania sporów. Dlatego też kontrahenci powinni mieć możliwość kalibracji modelu i obliczania okresu ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia wyłącznie w oparciu o warunki rynkowe, bez konieczności dostosowywania swoich szacunków do specyfiki poszczególnych kontrahentów. To z kolei oznacza, że kontrahenci mogą zdecydować się na przyjęcie różnych modeli obliczania kwot początkowych depozytów zabezpieczających, które mają być przedmiotem wymiany pomiędzy nimi, oraz że takie kwoty początkowego depozytu zabezpieczającego mogą nie być symetryczne.

| (22) | Chociaż konieczna jest dostatecznie częsta ponowna kalibracja modelu początkowego depozytu zabezpieczającego, nowa kalibracja może doprowadzić do nieoczekiwanych poziomów wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego. Dlatego też należy wyznaczyć odpowiedni okres, w którym możliwa będzie dalsza wymiana depozytów zabezpieczających na podstawie poprzedniej kalibracji. Powinno to zapewnić kontrahentom wystarczająco dużo czasu na zastosowanie się do wezwań do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego będących wynikiem ponownej kalibracji. |
| --- | --- |

(22)

Chociaż konieczna jest dostatecznie częsta ponowna kalibracja modelu początkowego depozytu zabezpieczającego, nowa kalibracja może doprowadzić do nieoczekiwanych poziomów wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego. Dlatego też należy wyznaczyć odpowiedni okres, w którym możliwa będzie dalsza wymiana depozytów zabezpieczających na podstawie poprzedniej kalibracji. Powinno to zapewnić kontrahentom wystarczająco dużo czasu na zastosowanie się do wezwań do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego będących wynikiem ponownej kalibracji.

| (23) | Zabezpieczenie należy traktować jako zbywalne bez ograniczeń, jeżeli w przypadku niewykonania zobowiązania przez podmiot ustanawiający zabezpieczenie nie występują żadne przeszkody regulacyjne, prawne ani roszczenia osób trzecich, uwzględniając roszczenia depozytariusza będącego osobą trzecią. Niektóre roszczenia, takie jak koszty i wydatki poniesione w związku z przekazaniem zabezpieczenia w postaci zastawów ustanawianych regularnie na wszystkich przeniesieniach papierów wartościowych, nie powinny być jednak uznawane za przeszkody, ponieważ doprowadziłoby to do sytuacji, w której zawsze istniałaby jakaś przeszkoda. |
| --- | --- |

(23)

Zabezpieczenie należy traktować jako zbywalne bez ograniczeń, jeżeli w przypadku niewykonania zobowiązania przez podmiot ustanawiający zabezpieczenie nie występują żadne przeszkody regulacyjne, prawne ani roszczenia osób trzecich, uwzględniając roszczenia depozytariusza będącego osobą trzecią. Niektóre roszczenia, takie jak koszty i wydatki poniesione w związku z przekazaniem zabezpieczenia w postaci zastawów ustanawianych regularnie na wszystkich przeniesieniach papierów wartościowych, nie powinny być jednak uznawane za przeszkody, ponieważ doprowadziłoby to do sytuacji, w której zawsze istniałaby jakaś przeszkoda.

| (24) | Kontrahent pobierający zabezpieczenie powinien dysponować zdolnością operacyjną pozwalającą na upłynnienie zabezpieczenia w przypadku niewykonania zobowiązania przez podmiot ustanawiający zabezpieczenie. Kontrahent pobierający zabezpieczenie powinien również być w stanie wykorzystać wpływy pieniężne z upłynnienia zabezpieczenia do zawarcia równoważnego kontraktu z innym kontrahentem lub do zabezpieczenia zaistniałego ryzyka. Dostęp do rynku powinien zatem stanowić warunek wstępny, aby podmiot pobierający zabezpieczenie mógł w rozsądnym terminie sprzedać zabezpieczenie albo zawrzeć umowę z udzielonym przyrzeczeniem odkupu zabezpieczenia. Kontrahent powinien dysponować taką zdolnością niezależnie do podmiotu ustanawiającego zabezpieczenie. |
| --- | --- |

(24)

Kontrahent pobierający zabezpieczenie powinien dysponować zdolnością operacyjną pozwalającą na upłynnienie zabezpieczenia w przypadku niewykonania zobowiązania przez podmiot ustanawiający zabezpieczenie. Kontrahent pobierający zabezpieczenie powinien również być w stanie wykorzystać wpływy pieniężne z upłynnienia zabezpieczenia do zawarcia równoważnego kontraktu z innym kontrahentem lub do zabezpieczenia zaistniałego ryzyka. Dostęp do rynku powinien zatem stanowić warunek wstępny, aby podmiot pobierający zabezpieczenie mógł w rozsądnym terminie sprzedać zabezpieczenie albo zawrzeć umowę z udzielonym przyrzeczeniem odkupu zabezpieczenia. Kontrahent powinien dysponować taką zdolnością niezależnie do podmiotu ustanawiającego zabezpieczenie.

| (25) | Pobrane zabezpieczenie musi cechować dostatecznie wysoka płynność i jakość kredytowa, aby zapewnić kontrahentowi pobierającemu to zabezpieczenie możliwość upłynnienia pozycji bez poniesienia straty z tytułu znacznych zmian ich wartości w przypadku niewykonania zobowiązania przez drugiego kontrahenta. Jakość kredytową zabezpieczenia należy oceniać zgodnie z uznanymi metodami, np. w oparciu o ratingi zewnętrznych instytucji oceny wiarygodności kredytowej. Aby ograniczyć ryzyko mechanicznego polegania na ratingach zewnętrznych, należy jednak wprowadzić szereg dodatkowych mechanizmów zabezpieczających. Wspomniane mechanizmy zabezpieczające powinny obejmować możliwość skorzystania z zatwierdzonej metody wewnętrznych ratingów („IRB”) oraz możliwość opóźnienia zastąpienia zabezpieczenia, które utraciło status uznanego zabezpieczenia z uwagi na obniżenie ratingu, aby skutecznie ograniczyć zakres potencjalnego zjawiska nagłych spadków, które może wystąpić w przypadku nadmiernego polegania na zewnętrznych ocenach kredytowych. |
| --- | --- |

(25)

Pobrane zabezpieczenie musi cechować dostatecznie wysoka płynność i jakość kredytowa, aby zapewnić kontrahentowi pobierającemu to zabezpieczenie możliwość upłynnienia pozycji bez poniesienia straty z tytułu znacznych zmian ich wartości w przypadku niewykonania zobowiązania przez drugiego kontrahenta. Jakość kredytową zabezpieczenia należy oceniać zgodnie z uznanymi metodami, np. w oparciu o ratingi zewnętrznych instytucji oceny wiarygodności kredytowej. Aby ograniczyć ryzyko mechanicznego polegania na ratingach zewnętrznych, należy jednak wprowadzić szereg dodatkowych mechanizmów zabezpieczających. Wspomniane mechanizmy zabezpieczające powinny obejmować możliwość skorzystania z zatwierdzonej metody wewnętrznych ratingów („IRB”) oraz możliwość opóźnienia zastąpienia zabezpieczenia, które utraciło status uznanego zabezpieczenia z uwagi na obniżenie ratingu, aby skutecznie ograniczyć zakres potencjalnego zjawiska nagłych spadków, które może wystąpić w przypadku nadmiernego polegania na zewnętrznych ocenach kredytowych.

| (26) | Chociaż redukcje wartości ograniczają ryzyko wystąpienia sytuacji, w której pobrane zabezpieczenie okaże się niewystarczające do pokrycia zapotrzebowania z tytułu depozytu zabezpieczającego w okresie występowania skrajnych warunków finansowych, przy przyjmowaniu zabezpieczenia niepieniężnego należy zastosować również inne środki ograniczające ryzyko, aby zapewnić możliwość skutecznego upłynnienia takiego zabezpieczenia. W szczególności kontrahenci powinni zapewnić odpowiednią dywersyfikację pobieranego zabezpieczenia, jeżeli chodzi o poszczególnych emitentów, rodzaje emitentów i klasy aktywów. |
| --- | --- |

(26)

Chociaż redukcje wartości ograniczają ryzyko wystąpienia sytuacji, w której pobrane zabezpieczenie okaże się niewystarczające do pokrycia zapotrzebowania z tytułu depozytu zabezpieczającego w okresie występowania skrajnych warunków finansowych, przy przyjmowaniu zabezpieczenia niepieniężnego należy zastosować również inne środki ograniczające ryzyko, aby zapewnić możliwość skutecznego upłynnienia takiego zabezpieczenia. W szczególności kontrahenci powinni zapewnić odpowiednią dywersyfikację pobieranego zabezpieczenia, jeżeli chodzi o poszczególnych emitentów, rodzaje emitentów i klasy aktywów.

| (27) | Wpływ upłynniania zabezpieczenia ustanowionego przez kontrahentów nieistotnych z systemowego punktu widzenia na stabilność finansową jest ograniczony. Ponadto granice koncentracji dotyczące początkowego depozytu zabezpieczającego mogą stanowić obciążenie dla kontrahentów o małych portfelach instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, ponieważ tacy kontrahenci mogą dysponować jedynie ograniczonym zakresem uznanego zabezpieczenia, które mogą ustanowić. Dlatego też, mimo że dywersyfikacja zabezpieczenia stanowi istotny środek ograniczania ryzyka, kontrahenci nieistotni z systemowego punktu widzenia nie powinni być zobowiązani do dywersyfikowania zabezpieczenia. Natomiast instytucje finansowe o znaczeniu systemowym i inni kontrahenci posiadający duże portfele instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawierający między sobą transakcje powinni stosować granice koncentracji przynajmniej w odniesieniu do początkowego depozytu zabezpieczającego, w tym również w odniesieniu do uznanego zabezpieczenia w formie państwowych dłużnych papierów wartościowych państw członkowskich. Tego rodzaju kontrahenci dysponują dostatecznie zaawansowanymi możliwościami, aby przekształcić zabezpieczenie albo uzyskać dostęp do szeregu rynków i emitentów w celu uzyskania wystarczającej dywersyfikacji ustanawianego zabezpieczenia. W art. 131 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (4) ustanowiono procedurę identyfikacji instytucji o znaczeniu systemowym zgodnie z prawem Unii. Biorąc jednak pod uwagę szeroki zakres rozporządzenia (UE) nr 648/2012, należy wprowadzić próg ilościowy zapewniający możliwość stosowania wymogów w zakresie granic koncentracji również w odniesieniu do kontrahentów, którzy mogą nie spełniać kryteriów pozwalających uznać ich za instytucje o znaczeniu systemowym, ale którzy mimo to powinni zostać objęci granicami koncentracji z uwagi na wielkość ich portfeli instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. |
| --- | --- |

(27)

Wpływ upłynniania zabezpieczenia ustanowionego przez kontrahentów nieistotnych z systemowego punktu widzenia na stabilność finansową jest ograniczony. Ponadto granice koncentracji dotyczące początkowego depozytu zabezpieczającego mogą stanowić obciążenie dla kontrahentów o małych portfelach instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, ponieważ tacy kontrahenci mogą dysponować jedynie ograniczonym zakresem uznanego zabezpieczenia, które mogą ustanowić. Dlatego też, mimo że dywersyfikacja zabezpieczenia stanowi istotny środek ograniczania ryzyka, kontrahenci nieistotni z systemowego punktu widzenia nie powinni być zobowiązani do dywersyfikowania zabezpieczenia. Natomiast instytucje finansowe o znaczeniu systemowym i inni kontrahenci posiadający duże portfele instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawierający między sobą transakcje powinni stosować granice koncentracji przynajmniej w odniesieniu do początkowego depozytu zabezpieczającego, w tym również w odniesieniu do uznanego zabezpieczenia w formie państwowych dłużnych papierów wartościowych państw członkowskich. Tego rodzaju kontrahenci dysponują dostatecznie zaawansowanymi możliwościami, aby przekształcić zabezpieczenie albo uzyskać dostęp do szeregu rynków i emitentów w celu uzyskania wystarczającej dywersyfikacji ustanawianego zabezpieczenia. W art. 131 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (4) ustanowiono procedurę identyfikacji instytucji o znaczeniu systemowym zgodnie z prawem Unii. Biorąc jednak pod uwagę szeroki zakres rozporządzenia (UE) nr 648/2012, należy wprowadzić próg ilościowy zapewniający możliwość stosowania wymogów w zakresie granic koncentracji również w odniesieniu do kontrahentów, którzy mogą nie spełniać kryteriów pozwalających uznać ich za instytucje o znaczeniu systemowym, ale którzy mimo to powinni zostać objęci granicami koncentracji z uwagi na wielkość ich portfeli instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym.

| (28) | Systemy programów emerytalnych podlegają wymogom dotyczącym kolateralizacji bilateralnej. Należy jednak dążyć do uniknięcia sytuacji, w której stosowanie tych wymogów spowodowałoby nadmierne obciążenie tych systemów, co przełożyłoby się na poziom ich oczekiwanych wyników, a co za tym idzie – na wysokość dochodów emerytalnych przyszłych emerytów. Zobowiązania wobec emerytów w ramach systemów programów emerytalnych są denominowane w walutach krajowych, dlatego też powiązane z nimi inwestycje również muszą być realizowane w tej samej walucie, aby uniknąć kosztów i ryzyka niedopasowania walutowego. W związku z powyższym należy przewidzieć, że granice koncentracji nie mają zastosowania w odniesieniu do systemów programów emerytalnych w taki sam sposób jak w odniesieniu do innych kontrahentów. Należy jednak wprowadzić odpowiednie procedury zarządzania ryzykiem umożliwiające monitorowanie i ograniczanie potencjalnego ryzyka koncentracji wynikającego ze stosowania takiego specjalnego systemu. Stosowanie tych przepisów w odniesieniu do systemów programów emerytalnych powinno być monitorowane i poddawane przeglądowi, biorąc pod uwagę zmiany zachodzące na rynku. |
| --- | --- |

(28)

Systemy programów emerytalnych podlegają wymogom dotyczącym kolateralizacji bilateralnej. Należy jednak dążyć do uniknięcia sytuacji, w której stosowanie tych wymogów spowodowałoby nadmierne obciążenie tych systemów, co przełożyłoby się na poziom ich oczekiwanych wyników, a co za tym idzie – na wysokość dochodów emerytalnych przyszłych emerytów. Zobowiązania wobec emerytów w ramach systemów programów emerytalnych są denominowane w walutach krajowych, dlatego też powiązane z nimi inwestycje również muszą być realizowane w tej samej walucie, aby uniknąć kosztów i ryzyka niedopasowania walutowego. W związku z powyższym należy przewidzieć, że granice koncentracji nie mają zastosowania w odniesieniu do systemów programów emerytalnych w taki sam sposób jak w odniesieniu do innych kontrahentów. Należy jednak wprowadzić odpowiednie procedury zarządzania ryzykiem umożliwiające monitorowanie i ograniczanie potencjalnego ryzyka koncentracji wynikającego ze stosowania takiego specjalnego systemu. Stosowanie tych przepisów w odniesieniu do systemów programów emerytalnych powinno być monitorowane i poddawane przeglądowi, biorąc pod uwagę zmiany zachodzące na rynku.

| (29) | Należy uznać trudności w wyodrębnianiu zabezpieczenia w środkach pieniężnych, zapewniając kontrahentom możliwość wnoszenia ograniczonej kwoty początkowego depozytu zabezpieczającego w środkach pieniężnych oraz umożliwiając depozytariuszom ponowne zainwestowanie tego zabezpieczenia pieniężnego. Środki pieniężne przechowywane przez depozytariusza stanowią jednak zobowiązanie depozytariusza wobec kontrahenta ustanawiającego zabezpieczenie, co stwarza ryzyko kredytowe dla tego kontrahenta. Dlatego też aby ograniczyć ryzyko systemowe, korzystanie z początkowych depozytów zabezpieczających w formie środków pieniężnych powinno podlegać wymogom w zakresie dywersyfikacji przynajmniej w przypadku instytucji o znaczeniu systemowym. Instytucje o znaczeniu systemowym powinny być zobowiązane do ograniczenia kwoty początkowego depozytu zabezpieczającego pobieranego w środkach pieniężnych albo do dywersyfikacji ekspozycji poprzez korzystanie z usług więcej niż jednego depozytariusza. |
| --- | --- |

(29)

Należy uznać trudności w wyodrębnianiu zabezpieczenia w środkach pieniężnych, zapewniając kontrahentom możliwość wnoszenia ograniczonej kwoty początkowego depozytu zabezpieczającego w środkach pieniężnych oraz umożliwiając depozytariuszom ponowne zainwestowanie tego zabezpieczenia pieniężnego. Środki pieniężne przechowywane przez depozytariusza stanowią jednak zobowiązanie depozytariusza wobec kontrahenta ustanawiającego zabezpieczenie, co stwarza ryzyko kredytowe dla tego kontrahenta. Dlatego też aby ograniczyć ryzyko systemowe, korzystanie z początkowych depozytów zabezpieczających w formie środków pieniężnych powinno podlegać wymogom w zakresie dywersyfikacji przynajmniej w przypadku instytucji o znaczeniu systemowym. Instytucje o znaczeniu systemowym powinny być zobowiązane do ograniczenia kwoty początkowego depozytu zabezpieczającego pobieranego w środkach pieniężnych albo do dywersyfikacji ekspozycji poprzez korzystanie z usług więcej niż jednego depozytariusza.

| (30) | Wartość zabezpieczenia nie powinna cechować się istotną pozytywną korelacją ze zdolnością kredytową podmiotu ustanawiającego zabezpieczenie ani z wartością bazowego, rozliczanego niecentralnie portfela instrumentów pochodnych, ponieważ zmniejszyłoby to skuteczność ochrony zapewnianej przez pobierane zabezpieczenie. Dlatego też w charakterze zabezpieczenia nie należy przyjmować papierów wartościowych emitowanych przez podmiot ustanawiający zabezpieczenie lub przez powiązane z nim podmioty. Kontrahentów należy również zobowiązać do monitorowania, czy pobierane zabezpieczenie nie jest narażone na inne formy ryzyka korelacji. |
| --- | --- |

(30)

Wartość zabezpieczenia nie powinna cechować się istotną pozytywną korelacją ze zdolnością kredytową podmiotu ustanawiającego zabezpieczenie ani z wartością bazowego, rozliczanego niecentralnie portfela instrumentów pochodnych, ponieważ zmniejszyłoby to skuteczność ochrony zapewnianej przez pobierane zabezpieczenie. Dlatego też w charakterze zabezpieczenia nie należy przyjmować papierów wartościowych emitowanych przez podmiot ustanawiający zabezpieczenie lub przez powiązane z nim podmioty. Kontrahentów należy również zobowiązać do monitorowania, czy pobierane zabezpieczenie nie jest narażone na inne formy ryzyka korelacji.

| (31) | Kontrahent wykonujący zobowiązania powinien mieć możliwość upłynnienia aktywów pobranych jako zabezpieczenie w formie początkowego lub zmiennego depozytu zabezpieczającego w dostatecznie krótkim czasie, aby zapewnić sobie ochronę przed stratami z tytułu rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym w przypadku niewykonania zobowiązania przez drugiego kontrahenta. Dlatego też tego rodzaju aktywa powinny cechować się wysoką płynnością i nie powinny być narażone na nadmierne ryzyko kredytowe, rynkowe ani walutowe. W zakresie, w jakim wartość zabezpieczenia jest narażona na takie ryzyko, należy stosować redukcje wartości w odpowiednim stopniu uwzględniające ryzyko. |
| --- | --- |

(31)

Kontrahent wykonujący zobowiązania powinien mieć możliwość upłynnienia aktywów pobranych jako zabezpieczenie w formie początkowego lub zmiennego depozytu zabezpieczającego w dostatecznie krótkim czasie, aby zapewnić sobie ochronę przed stratami z tytułu rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym w przypadku niewykonania zobowiązania przez drugiego kontrahenta. Dlatego też tego rodzaju aktywa powinny cechować się wysoką płynnością i nie powinny być narażone na nadmierne ryzyko kredytowe, rynkowe ani walutowe. W zakresie, w jakim wartość zabezpieczenia jest narażona na takie ryzyko, należy stosować redukcje wartości w odpowiednim stopniu uwzględniające ryzyko.

| (32) | Aby zapewnić terminowe przekazanie zabezpieczenia, kontrahenci powinni ustanowić skuteczne procedury operacyjne. Wiąże się to z koniecznością zapewnienia, aby procedury dwustronnej wymiany zabezpieczenia były dostatecznie szczegółowe, przejrzyste i solidne. Nieosiągnięcie przez kontrahentów porozumienia w kwestii ram operacyjnych do celów skutecznego obliczania, zgłaszania i finalizowania wezwań do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego i nieustanowienie przez nich takich ram może prowadzić do sporów i nieudanych wymian zabezpieczenia, co z kolei może skutkować niezabezpieczonymi ekspozycjami w ramach kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Dlatego też kontrahenci muszą ustanowić przejrzystą politykę wewnętrzną i przejrzyste standardy wewnętrzne w zakresie przenoszenia zabezpieczenia. Wszelkie odstępstwa od takiej polityki powinny być skrupulatnie badane przez wszystkie odpowiednie wewnętrzne zainteresowane strony zobowiązane do zatwierdzania takich odstępstw. Ponadto wszystkie warunki mające zastosowanie w kontekście operacyjnej wymiany zabezpieczenia powinny być precyzyjnie i szczegółowo odnotowywane w kompleksowy, niezwłoczny i systematyczny sposób. |
| --- | --- |

(32)

Aby zapewnić terminowe przekazanie zabezpieczenia, kontrahenci powinni ustanowić skuteczne procedury operacyjne. Wiąże się to z koniecznością zapewnienia, aby procedury dwustronnej wymiany zabezpieczenia były dostatecznie szczegółowe, przejrzyste i solidne. Nieosiągnięcie przez kontrahentów porozumienia w kwestii ram operacyjnych do celów skutecznego obliczania, zgłaszania i finalizowania wezwań do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego i nieustanowienie przez nich takich ram może prowadzić do sporów i nieudanych wymian zabezpieczenia, co z kolei może skutkować niezabezpieczonymi ekspozycjami w ramach kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Dlatego też kontrahenci muszą ustanowić przejrzystą politykę wewnętrzną i przejrzyste standardy wewnętrzne w zakresie przenoszenia zabezpieczenia. Wszelkie odstępstwa od takiej polityki powinny być skrupulatnie badane przez wszystkie odpowiednie wewnętrzne zainteresowane strony zobowiązane do zatwierdzania takich odstępstw. Ponadto wszystkie warunki mające zastosowanie w kontekście operacyjnej wymiany zabezpieczenia powinny być precyzyjnie i szczegółowo odnotowywane w kompleksowy, niezwłoczny i systematyczny sposób.

| (33) | Aby zagwarantować pewność prawa, kontrahenci zawierający rozliczane niecentralnie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym powinni zawrzeć umowę w sprawie wymiany zabezpieczenia. W rezultacie umowa w sprawie wymiany zabezpieczenia powinna obejmować wszystkie istotne prawa i zobowiązania kontrahentów związane z rozliczanymi niecentralnie kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. |
| --- | --- |

(33)

Aby zagwarantować pewność prawa, kontrahenci zawierający rozliczane niecentralnie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym powinni zawrzeć umowę w sprawie wymiany zabezpieczenia. W rezultacie umowa w sprawie wymiany zabezpieczenia powinna obejmować wszystkie istotne prawa i zobowiązania kontrahentów związane z rozliczanymi niecentralnie kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym.

| (34) | Zabezpieczenie zapewnia kontrahentowi pobierającemu zabezpieczenie ochronę na wypadek niewykonania zobowiązania przez kontrahenta ustanawiającego zabezpieczenie. Obydwaj kontrahenci są jednak również odpowiedzialni za zapewnienie, aby sposób utrzymywania pobranego zabezpieczenia nie zwiększał ryzyka utraty nadwyżki ustanowionego zabezpieczenia przez kontrahenta ustanawiającego zabezpieczenie, w przypadku niewykonania zobowiązania przez kontrahenta pobierającego zabezpieczenie. Z tego względu umowa dwustronna między kontrahentami powinna zapewniać obydwu kontrahentom dostęp do zabezpieczenia w odpowiednim czasie, w przypadku gdy mają do tego prawo, stąd potrzebne są postanowienia w zakresie wyodrębniania zabezpieczenia i postanowienia przewidujące ocenę skuteczności umowy w tym zakresie, biorąc pod uwagę ograniczenia prawne i praktyki rynkowe w poszczególnych jurysdykcjach. |
| --- | --- |

(34)

Zabezpieczenie zapewnia kontrahentowi pobierającemu zabezpieczenie ochronę na wypadek niewykonania zobowiązania przez kontrahenta ustanawiającego zabezpieczenie. Obydwaj kontrahenci są jednak również odpowiedzialni za zapewnienie, aby sposób utrzymywania pobranego zabezpieczenia nie zwiększał ryzyka utraty nadwyżki ustanowionego zabezpieczenia przez kontrahenta ustanawiającego zabezpieczenie, w przypadku niewykonania zobowiązania przez kontrahenta pobierającego zabezpieczenie. Z tego względu umowa dwustronna między kontrahentami powinna zapewniać obydwu kontrahentom dostęp do zabezpieczenia w odpowiednim czasie, w przypadku gdy mają do tego prawo, stąd potrzebne są postanowienia w zakresie wyodrębniania zabezpieczenia i postanowienia przewidujące ocenę skuteczności umowy w tym zakresie, biorąc pod uwagę ograniczenia prawne i praktyki rynkowe w poszczególnych jurysdykcjach.

| (35) | Rehypotekacja, lombardowanie lub ponowne wykorzystywanie zabezpieczenia pobranego w formie początkowego depozytu zabezpieczającego stworzyłoby nowe ryzyko dla kontrahentów z uwagi na roszczenia osób trzecich względem aktywów w przypadku niewykonania zobowiązania. Utrudnienia prawne i operacyjne mogłyby opóźnić zwrot zabezpieczenia w przypadku niewykonania zobowiązania przez podmiot pobierający początkowe zabezpieczenie lub przez osobę trzecią lub wręcz mogłyby go uniemożliwić. Aby utrzymać skuteczność ram i zapewnić prawidłowe ograniczenie ryzyka kredytowego kontrahenta, nie należy zatem zezwalać na rehypotekację, lombardowanie ani ponowne wykorzystywanie zabezpieczenia pobranego w formie początkowego depozytu zabezpieczającego. |
| --- | --- |

(35)

Rehypotekacja, lombardowanie lub ponowne wykorzystywanie zabezpieczenia pobranego w formie początkowego depozytu zabezpieczającego stworzyłoby nowe ryzyko dla kontrahentów z uwagi na roszczenia osób trzecich względem aktywów w przypadku niewykonania zobowiązania. Utrudnienia prawne i operacyjne mogłyby opóźnić zwrot zabezpieczenia w przypadku niewykonania zobowiązania przez podmiot pobierający początkowe zabezpieczenie lub przez osobę trzecią lub wręcz mogłyby go uniemożliwić. Aby utrzymać skuteczność ram i zapewnić prawidłowe ograniczenie ryzyka kredytowego kontrahenta, nie należy zatem zezwalać na rehypotekację, lombardowanie ani ponowne wykorzystywanie zabezpieczenia pobranego w formie początkowego depozytu zabezpieczającego.

| (36) | Z uwagi na trudności w wyodrębnianiu środków pieniężnych, praktyki w zakresie wymiany zabezpieczenia pieniężnego stosowane obecnie w niektórych jurysdykcjach i konieczność korzystania ze środków pieniężnych zamiast papierów wartościowych w niektórych przypadkach, w których przeniesienie papierów wartościowych mogłoby być utrudnione wskutek wystąpienia ograniczeń operacyjnych, zabezpieczenie w środkach pieniężnych pobrane w formie początkowego depozytu zabezpieczającego powinno być zawsze przechowywane przez bank centralny lub instytucję kredytową będącą osobą trzecią, ponieważ zapewnia to możliwość oddzielenia zabezpieczenia pochodzącego od obu kontrahentów, którzy są stroną kontraktu. Aby zapewnić wydzielenie zabezpieczenia, instytucja kredytowa będąca osobą trzecią nie powinna należeć do tej samej grupy co którykolwiek z kontrahentów. |
| --- | --- |

(36)

Z uwagi na trudności w wyodrębnianiu środków pieniężnych, praktyki w zakresie wymiany zabezpieczenia pieniężnego stosowane obecnie w niektórych jurysdykcjach i konieczność korzystania ze środków pieniężnych zamiast papierów wartościowych w niektórych przypadkach, w których przeniesienie papierów wartościowych mogłoby być utrudnione wskutek wystąpienia ograniczeń operacyjnych, zabezpieczenie w środkach pieniężnych pobrane w formie początkowego depozytu zabezpieczającego powinno być zawsze przechowywane przez bank centralny lub instytucję kredytową będącą osobą trzecią, ponieważ zapewnia to możliwość oddzielenia zabezpieczenia pochodzącego od obu kontrahentów, którzy są stroną kontraktu. Aby zapewnić wydzielenie zabezpieczenia, instytucja kredytowa będąca osobą trzecią nie powinna należeć do tej samej grupy co którykolwiek z kontrahentów.

| (37) | Jeżeli kontrahent zgłosi odpowiedniemu właściwemu organowi zamiar skorzystania ze zwolnienia transakcji wewnątrzgrupowych, aby właściwy organ mógł stwierdzić, czy warunki uprawniające do zastosowania zwolnienia zostały spełnione, kontrahent powinien przekazać temu organowi kompletną dokumentację zawierającą wszelkie istotne informacje, których właściwy organ potrzebuje do przeprowadzenia oceny. |
| --- | --- |

(37)

Jeżeli kontrahent zgłosi odpowiedniemu właściwemu organowi zamiar skorzystania ze zwolnienia transakcji wewnątrzgrupowych, aby właściwy organ mógł stwierdzić, czy warunki uprawniające do zastosowania zwolnienia zostały spełnione, kontrahent powinien przekazać temu organowi kompletną dokumentację zawierającą wszelkie istotne informacje, których właściwy organ potrzebuje do przeprowadzenia oceny.

| (38) | Aby w odniesieniu do danej grupy można było stwierdzić, że stosuje ona dostatecznie solidne i rozbudowane procedury zarządzania ryzykiem, spełnionych musi zostać szereg warunków. Grupa powinna zapewnić regularne monitorowanie ekspozycji wewnątrz grupy; ponadto należy zapewnić terminowe rozliczanie zobowiązań wynikających z wewnątrzgrupowych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym w oparciu o narzędzia monitorowania i zapewniania płynności na szczeblu grupy, które odzwierciedlają złożoność transakcji wewnątrzgrupowych. |
| --- | --- |

(38)

Aby w odniesieniu do danej grupy można było stwierdzić, że stosuje ona dostatecznie solidne i rozbudowane procedury zarządzania ryzykiem, spełnionych musi zostać szereg warunków. Grupa powinna zapewnić regularne monitorowanie ekspozycji wewnątrz grupy; ponadto należy zapewnić terminowe rozliczanie zobowiązań wynikających z wewnątrzgrupowych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym w oparciu o narzędzia monitorowania i zapewniania płynności na szczeblu grupy, które odzwierciedlają złożoność transakcji wewnątrzgrupowych.

| (39) | Aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia transakcji wewnątrzgrupowych, musi być pewne, że żadne przepisy prawne, regulacyjne, administracyjne ani żadne inne obowiązkowe przepisy mającego zastosowanie prawa nie mogą zgodnie z prawem uniemożliwić kontrahentom wewnątrzgrupowym wywiązania się ze spoczywających na nich zobowiązań do przekazania środków pieniężnych lub spłaty zobowiązań lub papierów wartościowych zgodnie z warunkami transakcji wewnątrzgrupowych. Podobnie kontrahenci wewnątrzgrupowi ani grupa nie powinni stosować praktyk operacyjnych ani biznesowych, które mogą doprowadzić do braku środków na bieżące pokrywanie zobowiązań płatniczych w terminach ich wymagalności lub które mogą uniemożliwić szybkie przekazywanie środków drogą elektroniczną. |
| --- | --- |

(39)

Aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia transakcji wewnątrzgrupowych, musi być pewne, że żadne przepisy prawne, regulacyjne, administracyjne ani żadne inne obowiązkowe przepisy mającego zastosowanie prawa nie mogą zgodnie z prawem uniemożliwić kontrahentom wewnątrzgrupowym wywiązania się ze spoczywających na nich zobowiązań do przekazania środków pieniężnych lub spłaty zobowiązań lub papierów wartościowych zgodnie z warunkami transakcji wewnątrzgrupowych. Podobnie kontrahenci wewnątrzgrupowi ani grupa nie powinni stosować praktyk operacyjnych ani biznesowych, które mogą doprowadzić do braku środków na bieżące pokrywanie zobowiązań płatniczych w terminach ich wymagalności lub które mogą uniemożliwić szybkie przekazywanie środków drogą elektroniczną.

| (40) | W niniejszym rozporządzeniu przewidziano szereg szczegółowych wymogów, które grupa musi spełnić, aby uzyskać zwolnienie z obowiązku wnoszenia depozytu zabezpieczającego dla transakcji wewnątrzgrupowych. Niezależnie od tych wymogów, jeżeli jeden z dwóch kontrahentów wchodzących w skład grupy ma siedzibę w państwie trzecim, w przypadku którego nie stwierdzono jeszcze równoważności rozwiązań prawnych, nadzorczych i wykonawczych zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, grupa musi wymieniać zmienne depozyty zabezpieczające oraz odpowiednio wyodrębnione początkowe depozyty zabezpieczające z jednostkami zależnymi w tych państwach trzecich w odniesieniu do wszystkich transakcji wewnątrzgrupowych. Aby uniknąć nieproporcjonalnego stosowania wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego i biorąc pod uwagę podobne wymogi w odniesieniu do obowiązków rozliczania, w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć opóźnione wdrożenie tego konkretnego wymogu. Zapewniłoby to dostateczny czas na zakończenie procedury stwierdzenia równoważności, przy czym nie wiązałoby się z koniecznością nieefektywnego przydzielania zasobów grupom, w skład których wchodzą jednostki zależne mające siedziby w państwach trzecich. |
| --- | --- |

(40)

W niniejszym rozporządzeniu przewidziano szereg szczegółowych wymogów, które grupa musi spełnić, aby uzyskać zwolnienie z obowiązku wnoszenia depozytu zabezpieczającego dla transakcji wewnątrzgrupowych. Niezależnie od tych wymogów, jeżeli jeden z dwóch kontrahentów wchodzących w skład grupy ma siedzibę w państwie trzecim, w przypadku którego nie stwierdzono jeszcze równoważności rozwiązań prawnych, nadzorczych i wykonawczych zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, grupa musi wymieniać zmienne depozyty zabezpieczające oraz odpowiednio wyodrębnione początkowe depozyty zabezpieczające z jednostkami zależnymi w tych państwach trzecich w odniesieniu do wszystkich transakcji wewnątrzgrupowych. Aby uniknąć nieproporcjonalnego stosowania wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego i biorąc pod uwagę podobne wymogi w odniesieniu do obowiązków rozliczania, w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć opóźnione wdrożenie tego konkretnego wymogu. Zapewniłoby to dostateczny czas na zakończenie procedury stwierdzenia równoważności, przy czym nie wiązałoby się z koniecznością nieefektywnego przydzielania zasobów grupom, w skład których wchodzą jednostki zależne mające siedziby w państwach trzecich.

| (41) | Zgodnie z zasadą proporcjonalności kontrahentom, którzy dysponują mniejszymi portfelami i którzy w związku z tym zasadniczo przeprowadzają operacje na mniejszą skalę, należy zapewnić więcej czasu na dostosowanie wewnętrznych systemów i procedur w celu spełnienia wymogów niniejszego rozporządzenia. Aby osiągnąć odpowiednią równowagę między ograniczaniem ryzyka związanego z rozliczanymi niecentralnie instrumentami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym a proporcjonalnym stosowaniem przepisów niniejszego rozporządzenia, a także aby osiągnąć spójność na poziomie międzynarodowym i ograniczyć możliwość arbitrażu regulacyjnego w celu uniknięcia zakłócenia rynku, należy ustanowić okres stopniowego wprowadzania wymogów. Przy wyznaczaniu okresu stopniowego wprowadzania wymogów przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu bierze się pod uwagę harmonogram uzgodniony w ramach opracowanych przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego i IOSCO, który został przyjęty w oparciu o wyniki ilościowego badania skutków z udziałem unijnych instytucji kredytowych. |
| --- | --- |

(41)

Zgodnie z zasadą proporcjonalności kontrahentom, którzy dysponują mniejszymi portfelami i którzy w związku z tym zasadniczo przeprowadzają operacje na mniejszą skalę, należy zapewnić więcej czasu na dostosowanie wewnętrznych systemów i procedur w celu spełnienia wymogów niniejszego rozporządzenia. Aby osiągnąć odpowiednią równowagę między ograniczaniem ryzyka związanego z rozliczanymi niecentralnie instrumentami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym a proporcjonalnym stosowaniem przepisów niniejszego rozporządzenia, a także aby osiągnąć spójność na poziomie międzynarodowym i ograniczyć możliwość arbitrażu regulacyjnego w celu uniknięcia zakłócenia rynku, należy ustanowić okres stopniowego wprowadzania wymogów. Przy wyznaczaniu okresu stopniowego wprowadzania wymogów przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu bierze się pod uwagę harmonogram uzgodniony w ramach opracowanych przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego i IOSCO, który został przyjęty w oparciu o wyniki ilościowego badania skutków z udziałem unijnych instytucji kredytowych.

| (42) | W rozporządzeniu delegowanym Komisji (*1) przedstawiono definicję rozliczanych fizycznie terminowych transakcji walutowych typu forward na terytorium Unii. Na tym etapie definicja ta jeszcze jednak nie obowiązuje, w związku z czym przedmiotowe produkty są definiowane w niejednolity sposób na terenie Unii. Dlatego też aby uniknąć stworzenia nierównych warunków działania w Unii, konieczne jest dostosowanie sposobu korzystania z odpowiednich technik ograniczania ryzyka do daty rozpoczęcia stosowania odnośnego aktu delegowanego. Aby uniknąć nadmiernych opóźnień we wprowadzaniu technik ograniczania ryzyka, wyznaczono również konkretną datę, od której odnośne wymogi powinny mieć zastosowanie. |
| --- | --- |

(42)

W rozporządzeniu delegowanym Komisji (*1) przedstawiono definicję rozliczanych fizycznie terminowych transakcji walutowych typu forward na terytorium Unii. Na tym etapie definicja ta jeszcze jednak nie obowiązuje, w związku z czym przedmiotowe produkty są definiowane w niejednolity sposób na terenie Unii. Dlatego też aby uniknąć stworzenia nierównych warunków działania w Unii, konieczne jest dostosowanie sposobu korzystania z odpowiednich technik ograniczania ryzyka do daty rozpoczęcia stosowania odnośnego aktu delegowanego. Aby uniknąć nadmiernych opóźnień we wprowadzaniu technik ograniczania ryzyka, wyznaczono również konkretną datę, od której odnośne wymogi powinny mieć zastosowanie.

| (43) | Aby uniknąć fragmentacji rynku i zapewnić równe warunki działania na szczeblu globalnym kontrahentom unijnym mającym siedzibę w Unii, a także biorąc pod uwagę fakt, że w niektórych jurysdykcjach wymiana zmiennego i początkowego depozytu zabezpieczającego dla opcji na akcje pojedynczych spółek i opcji na indeks akcyjny nie podlega równoważnym wymogom dotyczącym depozytu zabezpieczającego, sposób traktowania takich produktów należy wprowadzać stopniowo. Tego rodzaju okres stopniowego wprowadzania zapewni wystarczający czas na monitorowanie zmian regulacyjnych zachodzących w innych jurysdykcjach oraz na zapewnienie wprowadzenia w Unii odpowiednich wymogów, aby ograniczyć ryzyko kredytowe kontrahenta związane z tego rodzaju kontraktami oraz uniknąć arbitrażu regulacyjnego. |
| --- | --- |

(43)

Aby uniknąć fragmentacji rynku i zapewnić równe warunki działania na szczeblu globalnym kontrahentom unijnym mającym siedzibę w Unii, a także biorąc pod uwagę fakt, że w niektórych jurysdykcjach wymiana zmiennego i początkowego depozytu zabezpieczającego dla opcji na akcje pojedynczych spółek i opcji na indeks akcyjny nie podlega równoważnym wymogom dotyczącym depozytu zabezpieczającego, sposób traktowania takich produktów należy wprowadzać stopniowo. Tego rodzaju okres stopniowego wprowadzania zapewni wystarczający czas na monitorowanie zmian regulacyjnych zachodzących w innych jurysdykcjach oraz na zapewnienie wprowadzenia w Unii odpowiednich wymogów, aby ograniczyć ryzyko kredytowe kontrahenta związane z tego rodzaju kontraktami oraz uniknąć arbitrażu regulacyjnego.

| (44) | Ze względów związanych z pewnością prawa i aby uniknąć potencjalnych zakłóceń na rynkach finansowych, należy wyjaśnić kwestie związane ze sposobem traktowania istniejących kontraktów. |
| --- | --- |

(44)

Ze względów związanych z pewnością prawa i aby uniknąć potencjalnych zakłóceń na rynkach finansowych, należy wyjaśnić kwestie związane ze sposobem traktowania istniejących kontraktów.

| (45) | Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przekazany Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych. |
| --- | --- |

(45)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przekazany Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych.

| (46) | Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych i Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych przeprowadziły otwarte konsultacje publiczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonały analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwróciły się o opinię do Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (5), do Grupy Interesariuszy z Sektora Ubezpieczeń i Reasekuracji i Grupy Interesariuszy z Sektora Pracowniczych Programów Emerytalnych powołanych zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (6) oraz do Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych powołanej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (7), |
| --- | --- |

(46)

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych i Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych przeprowadziły otwarte konsultacje publiczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonały analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwróciły się o opinię do Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (5), do Grupy Interesariuszy z Sektora Ubezpieczeń i Reasekuracji i Grupy Interesariuszy z Sektora Pracowniczych Programów Emerytalnych powołanych zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (6) oraz do Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych powołanej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (7),

| (47) | Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 10 ust. 1 akapity piąty, szósty i siódmy rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, w art. 10 ust. 1 akapity piąty, szósty i siódmy rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 i w art. 10 ust. 1 akapity piąty, szósty i siódmy rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 w niniejszym rozporządzeniu uwzględniono zmiany w projektach regulacyjnych standardów technicznych przekazane Komisji ponownie przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych i Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych w postaci formalnej opinii sporządzonej na podstawie zmian zaproponowanych przez Komisję, |
| --- | --- |

(47)

Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 10 ust. 1 akapity piąty, szósty i siódmy rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, w art. 10 ust. 1 akapity piąty, szósty i siódmy rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 i w art. 10 ust. 1 akapity piąty, szósty i siódmy rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 w niniejszym rozporządzeniu uwzględniono zmiany w projektach regulacyjnych standardów technicznych przekazane Komisji ponownie przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych i Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych w postaci formalnej opinii sporządzonej na podstawie zmian zaproponowanych przez Komisję,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE W ZAKRESIE PROCEDUR ZARZĄDZANIA RYZYKIEM

SEKCJA 1

Definicje i wymagania ogólne

Artykuł 1

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| 1) | „początkowy depozyt zabezpieczający” oznacza zabezpieczenie pobrane przez kontrahenta w celu pokrycia jego aktualnej i potencjalnej przyszłej ekspozycji w okresie między ostatnim pobraniem depozytu zabezpieczającego a upłynnieniem pozycji lub zabezpieczeniem ryzyka rynkowego w następstwie niewykonania zobowiązania przez drugiego kontrahenta; |
| --- | --- |

1)

„początkowy depozyt zabezpieczający” oznacza zabezpieczenie pobrane przez kontrahenta w celu pokrycia jego aktualnej i potencjalnej przyszłej ekspozycji w okresie między ostatnim pobraniem depozytu zabezpieczającego a upłynnieniem pozycji lub zabezpieczeniem ryzyka rynkowego w następstwie niewykonania zobowiązania przez drugiego kontrahenta;

| 2) | „zmienny depozyt zabezpieczający” oznacza zabezpieczenie pobrane przez kontrahenta w celu odzwierciedlenia wyników codziennej wyceny rynkowej lub wyceny w oparciu o model aktywnych kontraktów, o których to wycenach mowa w art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012; |
| --- | --- |

2)

„zmienny depozyt zabezpieczający” oznacza zabezpieczenie pobrane przez kontrahenta w celu odzwierciedlenia wyników codziennej wyceny rynkowej lub wyceny w oparciu o model aktywnych kontraktów, o których to wycenach mowa w art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012;

| 3) | „pakiet kompensowania” oznacza zbiór rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym między dwoma kontrahentami, który podlega postanowieniom możliwej do wyegzekwowania na drodze prawnej dwustronnej umowy o kompensowaniu zobowiązań. |
| --- | --- |

3)

„pakiet kompensowania” oznacza zbiór rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym między dwoma kontrahentami, który podlega postanowieniom możliwej do wyegzekwowania na drodze prawnej dwustronnej umowy o kompensowaniu zobowiązań.

Artykuł 2

Wymagania ogólne

1.   Kontrahenci ustanawiają, stosują i dokumentują procedury zarządzania ryzykiem na potrzeby wymiany zabezpieczenia rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym.

2.   Procedury zarządzania ryzykiem, o których mowa w ust. 1, obejmują procedury, w których przewidziano lub określono następujące elementy:

| a) | uznawalność zabezpieczenia rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zgodnie z sekcją 2; |
| --- | --- |

a)

uznawalność zabezpieczenia rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zgodnie z sekcją 2;

| b) | obliczanie i pobieranie depozytów zabezpieczających dla rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zgodnie z sekcją 3; |
| --- | --- |

b)

obliczanie i pobieranie depozytów zabezpieczających dla rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zgodnie z sekcją 3;

| c) | zarządzanie zabezpieczeniem rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym i wyodrębnianie tego zabezpieczenia zgodnie z sekcją 5; |
| --- | --- |

c)

zarządzanie zabezpieczeniem rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym i wyodrębnianie tego zabezpieczenia zgodnie z sekcją 5;

| d) | obliczanie skorygowanej wartości zabezpieczenia zgodnie z sekcją 6; |
| --- | --- |

d)

obliczanie skorygowanej wartości zabezpieczenia zgodnie z sekcją 6;

| e) | wymianę informacji między kontrahentami oraz zatwierdzanie i odnotowywanie wszelkich wyjątków od procedur zarządzania ryzykiem, o których mowa w ust. 1; |
| --- | --- |

e)

wymianę informacji między kontrahentami oraz zatwierdzanie i odnotowywanie wszelkich wyjątków od procedur zarządzania ryzykiem, o których mowa w ust. 1;

| f) | przedstawianie kadrze kierowniczej wyższego szczebla sprawozdań na temat wyjątków przewidzianych w rozdziale II; |
| --- | --- |

f)

przedstawianie kadrze kierowniczej wyższego szczebla sprawozdań na temat wyjątków przewidzianych w rozdziale II;

| g) | postanowienia wszystkich niezbędnych umów, które mają zostać zawarte między kontrahentami najpóźniej w chwili zawarcia rozliczanego niecentralnie kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, w tym postanowienia umowy o kompensowaniu zobowiązań i postanowienia umowy w sprawie wymiany zabezpieczenia zgodnie z art. 3; |
| --- | --- |

g)

postanowienia wszystkich niezbędnych umów, które mają zostać zawarte między kontrahentami najpóźniej w chwili zawarcia rozliczanego niecentralnie kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, w tym postanowienia umowy o kompensowaniu zobowiązań i postanowienia umowy w sprawie wymiany zabezpieczenia zgodnie z art. 3;

| h) | okresową weryfikację płynności zabezpieczenia, które ma być przedmiotem wymiany; |
| --- | --- |

h)

okresową weryfikację płynności zabezpieczenia, które ma być przedmiotem wymiany;

| i) | terminowe ponowne ustanowienie zabezpieczenia w przypadku niewykonania zobowiązania przez kontrahenta ustanawiającego zabezpieczenie wobec kontrahenta pobierającego zabezpieczenie; oraz |
| --- | --- |

i)

terminowe ponowne ustanowienie zabezpieczenia w przypadku niewykonania zobowiązania przez kontrahenta ustanawiającego zabezpieczenie wobec kontrahenta pobierającego zabezpieczenie; oraz

| j) | regularne monitorowanie ekspozycji z tytułu kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które stanowią transakcje wewnątrzgrupowe, oraz terminowe rozliczanie zobowiązań wynikających z takich kontraktów. |
| --- | --- |

j)

regularne monitorowanie ekspozycji z tytułu kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które stanowią transakcje wewnątrzgrupowe, oraz terminowe rozliczanie zobowiązań wynikających z takich kontraktów.

Do celów akapitu pierwszego lit. g) postanowienia umów obejmują wszystkie aspekty dotyczące zobowiązań wynikających z wszelkich rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które mają zostać zawarte, oraz przynajmniej następujące elementy:

| a) | wszelkie zobowiązania płatnicze powstające między kontrahentami; |
| --- | --- |

a)

wszelkie zobowiązania płatnicze powstające między kontrahentami;

| b) | warunki bilansowania zobowiązań płatniczych; |
| --- | --- |

b)

warunki bilansowania zobowiązań płatniczych;

| c) | przypadki niewykonania zobowiązania lub inne przypadki wypowiedzenia rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym; |
| --- | --- |

c)

przypadki niewykonania zobowiązania lub inne przypadki wypowiedzenia rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym;

| d) | wszelkie metody obliczania stosowane w odniesieniu do zobowiązań płatniczych; |
| --- | --- |

d)

wszelkie metody obliczania stosowane w odniesieniu do zobowiązań płatniczych;

| e) | warunki bilansowania zobowiązań płatniczych po rozwiązaniu umowy; |
| --- | --- |

e)

warunki bilansowania zobowiązań płatniczych po rozwiązaniu umowy;

| f) | przenoszenie praw i obowiązków po rozwiązaniu umowy; |
| --- | --- |

f)

przenoszenie praw i obowiązków po rozwiązaniu umowy;

| g) | przepisy mające zastosowanie do transakcji przeprowadzanych w związku z rozliczanymi niecentralnie kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. |
| --- | --- |

g)

przepisy mające zastosowanie do transakcji przeprowadzanych w związku z rozliczanymi niecentralnie kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym.

3.   Jeżeli kontrahenci zawierają umowę o kompensowaniu zobowiązań lub umowę w sprawie wymiany zabezpieczenia, muszą przeprowadzić niezależną weryfikację prawną egzekwowalności tych umów. Weryfikację taką może przeprowadzić niezależny podmiot wewnętrzny lub niezależna osoba trzecia.

Wymóg przeprowadzenia weryfikacji, o którym mowa w akapicie pierwszym, uznaje się za spełniony w odniesieniu do umowy o kompensowaniu zobowiązań, jeżeli taka umowa zostanie uznana zgodnie z art. 296 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

4.   Kontrahenci ustanawiają politykę bieżącej oceny egzekwowalności zawieranych przez siebie umów o kompensowaniu zobowiązań i umów w sprawie wymiany zabezpieczenia.

5.   Procedury zarządzania ryzykiem, o których mowa w ust. 1, są testowane, poddawane przeglądowi i aktualizowane w razie potrzeby, przy czym co najmniej raz do roku.

6.   Kontrahenci stosujący modele początkowych depozytów zabezpieczających zgodnie z sekcją 4 przekazują właściwym organom – na ich żądanie i w dowolnym momencie – wszelką dokumentację dotyczącą procedur zarządzania ryzykiem, o których mowa w ust. 2 lit. b).

Artykuł 3

Umowa w sprawie wymiany zabezpieczenia

Umowa w sprawie wymiany zabezpieczenia, o której mowa w art. 2 ust. 2 akapit pierwszy lit. g), zawiera przynajmniej następujące postanowienia dotyczące:

| a) | poziomów i rodzaju wymaganego zabezpieczenia; |
| --- | --- |

a)

poziomów i rodzaju wymaganego zabezpieczenia;

| b) | uzgodnień dotyczących wyodrębnienia; |
| --- | --- |

b)

uzgodnień dotyczących wyodrębnienia;

| c) | pakietu kompensowania, do którego odnosi się wymiana zabezpieczenia; |
| --- | --- |

c)

pakietu kompensowania, do którego odnosi się wymiana zabezpieczenia;

| d) | procedur zgłaszania, potwierdzania i korygowania wezwań do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego; |
| --- | --- |

d)

procedur zgłaszania, potwierdzania i korygowania wezwań do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego;

| e) | procedur rozliczania wezwań do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego dla każdego rodzaju uznanego zabezpieczenia; |
| --- | --- |

e)

procedur rozliczania wezwań do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego dla każdego rodzaju uznanego zabezpieczenia;

| f) | procedur, metod, harmonogramu i podziału obowiązków w zakresie obliczania depozytów zabezpieczających i wyceny zabezpieczenia; |
| --- | --- |

f)

procedur, metod, harmonogramu i podziału obowiązków w zakresie obliczania depozytów zabezpieczających i wyceny zabezpieczenia;

| g) | zdarzeń, które uznaje się za przypadki niewykonania zobowiązania lub rozwiązania umowy; |
| --- | --- |

g)

zdarzeń, które uznaje się za przypadki niewykonania zobowiązania lub rozwiązania umowy;

| h) | przepisów mających zastosowanie do rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym; |
| --- | --- |

h)

przepisów mających zastosowanie do rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym;

| i) | przepisów mających zastosowanie do umowy w sprawie wymiany zabezpieczenia. |
| --- | --- |

i)

przepisów mających zastosowanie do umowy w sprawie wymiany zabezpieczenia.

SEKCJA 2

Uznawalność

Artykuł 4

Uznane zabezpieczenie

1.   Kontrahent pobiera zabezpieczenie należące wyłącznie do następujących klas aktywów:

| a) | środki pieniężne w postaci środków zaksięgowanych na rachunku w dowolnej walucie lub podobne roszczenia o zwrot środków, takie jak depozyty rynku pieniężnego; |
| --- | --- |

a)

środki pieniężne w postaci środków zaksięgowanych na rachunku w dowolnej walucie lub podobne roszczenia o zwrot środków, takie jak depozyty rynku pieniężnego;

| b) | złoto w postaci przypisanego czystego złota kruszcowego o uznanym standardzie najwyższej czystości (ang. good delivery); |
| --- | --- |

b)

złoto w postaci przypisanego czystego złota kruszcowego o uznanym standardzie najwyższej czystości (ang. good delivery);

| c) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez rządy centralne lub banki centralne państw członkowskich; |
| --- | --- |

c)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez rządy centralne lub banki centralne państw członkowskich;

| d) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez samorządy regionalne lub władze lokalne państw członkowskich, których ekspozycje traktuje się jak ekspozycje wobec rządu centralnego danego państwa członkowskiego zgodnie z art. 115 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

d)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez samorządy regionalne lub władze lokalne państw członkowskich, których ekspozycje traktuje się jak ekspozycje wobec rządu centralnego danego państwa członkowskiego zgodnie z art. 115 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| e) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez podmioty sektora publicznego państw członkowskich, których ekspozycje traktuje się jak ekspozycje wobec rządu centralnego, samorządu regionalnego lub władz lokalnych danego państwa członkowskiego zgodnie z art. 116 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

e)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez podmioty sektora publicznego państw członkowskich, których ekspozycje traktuje się jak ekspozycje wobec rządu centralnego, samorządu regionalnego lub władz lokalnych danego państwa członkowskiego zgodnie z art. 116 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| f) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez samorządy regionalne lub władze lokalne państw członkowskich inne niż te, o których mowa w lit. d); |
| --- | --- |

f)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez samorządy regionalne lub władze lokalne państw członkowskich inne niż te, o których mowa w lit. d);

| g) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez podmioty sektora publicznego państw członkowskich inne niż te, o których mowa w lit. e); |
| --- | --- |

g)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez podmioty sektora publicznego państw członkowskich inne niż te, o których mowa w lit. e);

| h) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez wielostronne banki rozwoju wymienione w art. 117 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

h)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez wielostronne banki rozwoju wymienione w art. 117 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| i) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez organizacje międzynarodowe wymienione w art. 118 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

i)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez organizacje międzynarodowe wymienione w art. 118 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| j) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez rządy lub banki centralne państw trzecich; |
| --- | --- |

j)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez rządy lub banki centralne państw trzecich;

| k) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez samorządy regionalne lub władze lokalne państw trzecich, które spełniają wymagania określone w lit. d) i e); |
| --- | --- |

k)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez samorządy regionalne lub władze lokalne państw trzecich, które spełniają wymagania określone w lit. d) i e);

| l) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez samorządy regionalne lub władze lokalne państw trzecich inne niż te, o których mowa w lit. d) i e); |
| --- | --- |

l)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez samorządy regionalne lub władze lokalne państw trzecich inne niż te, o których mowa w lit. d) i e);

| m) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez instytucje kredytowe lub firmy inwestycyjne, w tym obligacje, o których mowa w art. 52 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE (8); |
| --- | --- |

m)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez instytucje kredytowe lub firmy inwestycyjne, w tym obligacje, o których mowa w art. 52 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE (8);

| n) | obligacje korporacyjne; |
| --- | --- |

n)

obligacje korporacyjne;

| o) | najbardziej uprzywilejowana transza sekurytyzacji zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt 61 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, która nie stanowi resekurytyzacji zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt 63 tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

o)

najbardziej uprzywilejowana transza sekurytyzacji zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt 61 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, która nie stanowi resekurytyzacji zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt 63 tego rozporządzenia;

| p) | obligacje zamienne, pod warunkiem że można je przekształcić wyłącznie w akcje uwzględnione w indeksie określonym zgodnie z art. 197 ust. 8 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

p)

obligacje zamienne, pod warunkiem że można je przekształcić wyłącznie w akcje uwzględnione w indeksie określonym zgodnie z art. 197 ust. 8 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| q) | akcje uwzględnione w indeksie określonym zgodnie z art. 197 ust. 8 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

q)

akcje uwzględnione w indeksie określonym zgodnie z art. 197 ust. 8 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| r) | udziały lub jednostki uczestnictwa w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS), o ile spełnione są warunki określone w art. 5. |
| --- | --- |

r)

udziały lub jednostki uczestnictwa w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS), o ile spełnione są warunki określone w art. 5.

2.   Kontrahent pobiera zabezpieczenie należące do klas aktywów, o których mowa w ust. 1 lit. f), g) oraz k)–r), wyłącznie w przypadku, gdy spełnione są wszystkie poniższe warunki:

| a) | aktywa nie zostały wyemitowane przez kontrahenta ustanawiającego zabezpieczenie; |
| --- | --- |

a)

aktywa nie zostały wyemitowane przez kontrahenta ustanawiającego zabezpieczenie;

| b) | aktywa nie zostały wyemitowane przez podmioty wchodzące w skład grupy, do której należy kontrahent ustanawiający zabezpieczenie; |
| --- | --- |

b)

aktywa nie zostały wyemitowane przez podmioty wchodzące w skład grupy, do której należy kontrahent ustanawiający zabezpieczenie;

| c) | aktywa nie są w inny sposób narażone na jakiekolwiek poważne ryzyko korelacji zdefiniowane w art. 291 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

c)

aktywa nie są w inny sposób narażone na jakiekolwiek poważne ryzyko korelacji zdefiniowane w art. 291 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Artykuł 5

Kryteria uznawalności jednostek uczestnictwa lub udziałów w UCITS

1.   Do celów art. 4 ust. 1 lit. r) kontrahent może wykorzystywać jednostki uczestnictwa lub udziały w UCITS w charakterze uznanego zabezpieczenia wyłącznie w przypadku, gdy spełnione są wszystkie poniższe warunki:

| a) | wartość jednostek uczestnictwa lub udziałów jest publikowana codziennie; |
| --- | --- |

a)

wartość jednostek uczestnictwa lub udziałów jest publikowana codziennie;

| b) | UCITS mogą inwestować wyłącznie w aktywa, które są uznawalne zgodnie z art. 4 ust. 1; |
| --- | --- |

b)

UCITS mogą inwestować wyłącznie w aktywa, które są uznawalne zgodnie z art. 4 ust. 1;

| c) | UCITS spełniają kryteria ustanowione w art. 132 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

c)

UCITS spełniają kryteria ustanowione w art. 132 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Do celów lit. b) UCITS mogą korzystać z instrumentów pochodnych, aby zabezpieczyć ryzyko wynikające z aktywów, w które inwestują.

Jeżeli UCITS inwestuje w udziały lub jednostki uczestnictwa innych UCITS, warunki przewidziane w akapicie pierwszym mają również zastosowanie do tych UCITS.

2.   Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 1 lit. b), jeżeli UCITS lub którykolwiek z jego bazowych UCITS nie inwestuje wyłącznie w aktywa, które są uznawalne zgodnie z art. 4 ust. 1, wówczas jako uznane zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, można wykorzystać wyłącznie wartość tej jednostki uczestnictwa lub udziału w UCITS, które stanowią inwestycję w uznane aktywa.

Przepisy akapitu pierwszego mają zastosowanie do wszelkich bazowych UCITS przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe, które posiada własne bazowe UCITS.

3.   Jeżeli nieuznane aktywa UCITS mogą przyjmować wartość ujemną, wartość jednostki uczestnictwa lub udziału w UCITS, którą można wykorzystać w charakterze uznanego zabezpieczenia zgodnie z ust. 1, ustala się, odejmując maksymalną wartość ujemną nieuznanych aktywów od wartości uznanych aktywów.

Artykuł 6

Ocena jakości kredytowej

1.   Kontrahent pobierający zabezpieczenie ocenia jakość kredytową aktywów należących do klas aktywów, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. c), d) i e), które nie są denominowane bądź finansowane w walucie krajowej emitenta, a także do klas aktywów, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. f), g), j)–n) i p), stosując jedną z następujących metod:

| a) | metodę ratingów wewnętrznych, o której mowa w ust. 3, stosowaną przez kontrahenta pobierającego zabezpieczenie; |
| --- | --- |

a)

metodę ratingów wewnętrznych, o której mowa w ust. 3, stosowaną przez kontrahenta pobierającego zabezpieczenie;

| b) | metodę ratingów wewnętrznych, o której mowa w ust. 3, stosowaną przez kontrahenta ustanawiającego zabezpieczenie, jeżeli kontrahent ten ma siedzibę w Unii lub w państwie trzecim, w którym kontrahent ustanawiający zabezpieczenie jest objęty nadzorem skonsolidowanym uznanym za równoważny nadzorowi przewidzianemu w prawie Unii zgodnie z art. 127 dyrektywy 2013/36/UE; |
| --- | --- |

b)

metodę ratingów wewnętrznych, o której mowa w ust. 3, stosowaną przez kontrahenta ustanawiającego zabezpieczenie, jeżeli kontrahent ten ma siedzibę w Unii lub w państwie trzecim, w którym kontrahent ustanawiający zabezpieczenie jest objęty nadzorem skonsolidowanym uznanym za równoważny nadzorowi przewidzianemu w prawie Unii zgodnie z art. 127 dyrektywy 2013/36/UE;

| c) | metodę oceny jakości kredytowej opublikowaną przez uznaną zewnętrzną instytucję oceny wiarygodności kredytowej (ECAI) zdefiniowaną w art. 4 pkt 98 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub metodę oceny jakości kredytowej opracowaną przez agencję kredytów eksportowych, o której mowa w art. 137 tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

c)

metodę oceny jakości kredytowej opublikowaną przez uznaną zewnętrzną instytucję oceny wiarygodności kredytowej (ECAI) zdefiniowaną w art. 4 pkt 98 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub metodę oceny jakości kredytowej opracowaną przez agencję kredytów eksportowych, o której mowa w art. 137 tego rozporządzenia.

2.   Kontrahent pobierający zabezpieczenie ocenia jakość kredytową aktywów należących do klasy aktywów, o której mowa w art. 4 ust. 1 lit. o), stosując metodę, o której mowa w ust. 1 lit. c) niniejszego artykułu.

3.   Kontrahent, któremu zezwolono na stosowanie metody wewnętrznych ratingów (IRB) zgodnie z art. 143 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, może korzystać ze swoich ratingów wewnętrznych przy ocenie jakości kredytowej zabezpieczenia pobranego do celów niniejszego rozporządzenia.

4.   Kontrahent stosujący metodę IRB zgodnie z ust. 3 ustala stopień jakości kredytowej zabezpieczenia zgodnie z załącznikiem I.

5.   Kontrahent stosujący metodę IRB zgodnie z ust. 3 przekazuje drugiemu kontrahentowi informacje na temat stopnia jakości kredytowej, o którym mowa w ust. 4, powiązanego z aktywami, które mają być przedmiotem wymiany jako zabezpieczenie.

6.   Do celów ust. 1 lit. c) ocenę jakości kredytowej przyporządkowuje się do stopni jakości kredytowej zgodnie z art. 136 lub 270 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Artykuł 7

Wymagania szczegółowe dotyczące uznanych aktywów

1.   Kontrahenci wykorzystują aktywa, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. f), g) i j)–p), w charakterze zabezpieczenia tylko wówczas, gdy ich jakość kredytową oceniono na stopień jakości kredytowej 1, 2 lub 3 zgodnie z art. 6.

2.   Kontrahenci wykorzystują w charakterze zabezpieczenia aktywa, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. c), d) i e), które nie są denominowane bądź finansowane w walucie krajowej emitenta, tylko wówczas, gdy ich jakość kredytową oceniono na stopień jakości kredytowej 1, 2, 3 lub 4 zgodnie z art. 6.

3.   Kontrahenci ustanawiają procedury w zakresie postępowania z aktywami wymienionymi jako zabezpieczenie zgodnie z ust. 1 i 2, których jakość kredytowa zostanie następnie oceniona na:

| a) | stopień 4 lub gorszy w przypadku aktywów, o których mowa w ust. 1; |
| --- | --- |

a)

stopień 4 lub gorszy w przypadku aktywów, o których mowa w ust. 1;

| b) | stopień gorszy niż stopień 4 w przypadku aktywów, o których mowa w ust. 2. |
| --- | --- |

b)

stopień gorszy niż stopień 4 w przypadku aktywów, o których mowa w ust. 2.

4.   Procedury, o których mowa w ust. 3, muszą spełniać wszystkie poniższe wymagania:

| a) | uniemożliwiają kontrahentom wymienianie się dodatkowymi aktywami ocenionymi jako posiadające jakość kredytową, o której mowa w ust. 3; |
| --- | --- |

a)

uniemożliwiają kontrahentom wymienianie się dodatkowymi aktywami ocenionymi jako posiadające jakość kredytową, o której mowa w ust. 3;

| b) | przewidują harmonogram, zgodnie z którym aktywa ocenione jako posiadające jakość kredytową, o której mowa w ust. 3, i które zostały już wymienione jako zabezpieczenie, zastępuje się w terminie nieprzekraczającym dwóch miesięcy; |
| --- | --- |

b)

przewidują harmonogram, zgodnie z którym aktywa ocenione jako posiadające jakość kredytową, o której mowa w ust. 3, i które zostały już wymienione jako zabezpieczenie, zastępuje się w terminie nieprzekraczającym dwóch miesięcy;

| c) | ustanawiają stopień jakości kredytowej wiążący się z koniecznością natychmiastowego zastąpienia aktywów, o których mowa w ust. 3; |
| --- | --- |

c)

ustanawiają stopień jakości kredytowej wiążący się z koniecznością natychmiastowego zastąpienia aktywów, o których mowa w ust. 3;

| d) | umożliwiają kontrahentom zwiększenie redukcji wartości odnośnego zabezpieczenia, o ile zabezpieczenie to nie zostało zastąpione zgodnie z harmonogramem, o którym mowa w lit. b). |
| --- | --- |

d)

umożliwiają kontrahentom zwiększenie redukcji wartości odnośnego zabezpieczenia, o ile zabezpieczenie to nie zostało zastąpione zgodnie z harmonogramem, o którym mowa w lit. b).

5.   Kontrahenci nie mogą wykorzystywać w charakterze zabezpieczenia aktywów należących do klas, o których mowa w art. 4 ust. 1, jeżeli nie mają dostępu do rynku tych aktywów lub jeżeli nie są w stanie upłynnić tych aktywów w odpowiednim terminie w przypadku niewykonania zobowiązania przez kontrahenta ustanawiającego zabezpieczenie.

Artykuł 8

Granice koncentracji początkowego depozytu zabezpieczającego

1.   Jeżeli zabezpieczenie jest pobierane jako początkowy depozyt zabezpieczający zgodnie z art. 13, w odniesieniu do każdego kontrahenta pobierającego zabezpieczenie mają zastosowanie następujące granice koncentracji:

| a) | suma wartości pobranego początkowego depozytu zabezpieczającego należącego do klas aktywów, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. b), f), g) i l)–r), wyemitowanych przez jednego emitenta lub przez podmioty należące do tej samej grupy, nie przekracza większej z następujących wartości:






  (i) | 15 % wartości zabezpieczenia pobranego od kontrahenta ustanawiającego zabezpieczenie; |
| --- | --- | --- |

a)

suma wartości pobranego początkowego depozytu zabezpieczającego należącego do klas aktywów, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. b), f), g) i l)–r), wyemitowanych przez jednego emitenta lub przez podmioty należące do tej samej grupy, nie przekracza większej z następujących wartości:

(i)

15 % wartości zabezpieczenia pobranego od kontrahenta ustanawiającego zabezpieczenie;

| (ii) | kwoty 10 mln EUR lub jej równowartości w innej walucie; |
| --- | --- |

(ii)

kwoty 10 mln EUR lub jej równowartości w innej walucie;

| b) | w przypadku gdy składnik aktywów należący do klas aktywów, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. p) i q), emitują instytucje zdefiniowane w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013, suma wartości pobranego początkowego depozytu zabezpieczającego należącego do klas aktywów, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. o), p) i q), nie przekracza większej z następujących wartości:






  (i) | 40 % wartości zabezpieczenia pobranego od kontrahenta ustanawiającego zabezpieczenie; |
| --- | --- | --- |

b)

w przypadku gdy składnik aktywów należący do klas aktywów, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. p) i q), emitują instytucje zdefiniowane w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013, suma wartości pobranego początkowego depozytu zabezpieczającego należącego do klas aktywów, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. o), p) i q), nie przekracza większej z następujących wartości:

(i)

40 % wartości zabezpieczenia pobranego od kontrahenta ustanawiającego zabezpieczenie;

| (ii) | kwoty 10 mln EUR lub jej równowartości w innej walucie. |
| --- | --- |

(ii)

kwoty 10 mln EUR lub jej równowartości w innej walucie.

Granice koncentracji ustanowione w akapicie pierwszym mają również zastosowanie do udziałów lub jednostek uczestnictwa w UCITS, jeżeli UCITS inwestuje głównie w klasy aktywów, o których mowa w tym akapicie.

2.   Jeżeli zabezpieczenie jest pobierane jako początkowy depozyt zabezpieczający zgodnie z art. 13 w kwocie powyżej 1 mld EUR, a każdy z kontrahentów należy do jednej z kategorii wymienionych w ust. 3, w odniesieniu do pobranej od kontrahenta kwoty początkowego depozytu zabezpieczającego przekraczającej 1 mld EUR zastosowanie mają następujące granice koncentracji:

| a) | suma wartości pobranego początkowego depozytu zabezpieczającego należącego do klas aktywów, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. c)–l), wyemitowanych przez jednego emitenta lub przez emitentów mających siedzibę w tym samym państwie, nie przekracza 50 % wartości początkowego depozytu zabezpieczającego pobranego od tego kontrahenta; |
| --- | --- |

a)

suma wartości pobranego początkowego depozytu zabezpieczającego należącego do klas aktywów, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. c)–l), wyemitowanych przez jednego emitenta lub przez emitentów mających siedzibę w tym samym państwie, nie przekracza 50 % wartości początkowego depozytu zabezpieczającego pobranego od tego kontrahenta;

| b) | jeżeli początkowy depozyt zabezpieczający jest pobierany w środkach pieniężnych, przy ustanawianiu granicy koncentracji wynoszącej 50 %, o której mowa w lit. a), bierze się również pod uwagę ekspozycje na ryzyko związane z będącymi osobami trzecimi posiadaczami lub depozytariuszami przechowującymi te środki pieniężne. |
| --- | --- |

b)

jeżeli początkowy depozyt zabezpieczający jest pobierany w środkach pieniężnych, przy ustanawianiu granicy koncentracji wynoszącej 50 %, o której mowa w lit. a), bierze się również pod uwagę ekspozycje na ryzyko związane z będącymi osobami trzecimi posiadaczami lub depozytariuszami przechowującymi te środki pieniężne.

3.   Kontrahenci, o których mowa w ust. 2, należą do jednej z następujących grup:

| a) | instytucji określonych jako globalne instytucje o znaczeniu systemowym zgodnie z art. 131 dyrektywy 2013/36/UE; |
| --- | --- |

a)

instytucji określonych jako globalne instytucje o znaczeniu systemowym zgodnie z art. 131 dyrektywy 2013/36/UE;

| b) | instytucji określonych jako inne instytucje o znaczeniu systemowym zgodnie z art. 131 dyrektywy 2013/36/UE; |
| --- | --- |

b)

instytucji określonych jako inne instytucje o znaczeniu systemowym zgodnie z art. 131 dyrektywy 2013/36/UE;

| c) | kontrahentów innych niż systemy programów emerytalnych, w przypadku których suma wartości zabezpieczenia, które ma zostać pobrane, przekracza 1 mld EUR. |
| --- | --- |

c)

kontrahentów innych niż systemy programów emerytalnych, w przypadku których suma wartości zabezpieczenia, które ma zostać pobrane, przekracza 1 mld EUR.

4.   Jeżeli zabezpieczenie jest pobierane jako początkowy depozyt zabezpieczający zgodnie z art. 13 w kwocie powyżej 1 mld EUR przez system programów emerytalnych lub od systemu programów emerytalnych, kontrahent pobierający zabezpieczenie ustanawia procedury zarządzania ryzykiem koncentracji w odniesieniu do zabezpieczenia pobranego z klas aktywów, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. c)–l), uwzględniając odpowiednią dywersyfikację tego zabezpieczenia.

5.   Jeżeli instytucje, o których mowa w ust. 3 lit. a) i b), pobierają początkowy depozyt zabezpieczający w środkach pieniężnych od pojedynczego kontrahenta, który również jest instytucją, o której mowa w tych literach, kontrahent pobierający zabezpieczenie zapewnia, aby żaden pojedynczy depozytariusz będący osobą trzecią nie przechowywał więcej niż 20 % wartości tego początkowego depozytu zabezpieczającego.

6.   Przepisy ust. 1–4 nie mają zastosowania do zabezpieczenia pobieranego w formie instrumentów finansowych odpowiadających bazowemu instrumentowi finansowemu rozliczanego niecentralnie kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym.

7.   Kontrahent pobierający zabezpieczenie ocenia zgodność z warunkami ustanowionymi w ust. 2 niniejszego artykułu przynajmniej przy każdorazowym obliczaniu wysokości początkowego depozytu zabezpieczającego zgodnie z art. 9 ust. 2.

8.   Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 7 kontrahent, o którym mowa w art. 2 pkt 10 lit. a), b) i c) rozporządzenia (UE) nr 648/2012, może ocenić zgodność z warunkami ustanowionymi w ust. 2 raz na kwartał, o ile kwota początkowego depozytu zabezpieczającego pobierana od poszczególnych kontrahentów ani razu nie przekroczy 800 mln EUR w kwartale poprzedzającym przeprowadzenie oceny.

SEKCJA 3

Obliczanie i pobieranie depozytów zabezpieczających

Artykuł 9

Częstotliwość obliczania i wyznaczanie dnia obliczenia

1.   Kontrahenci obliczają zmienny depozyt zabezpieczający zgodnie z art. 10 co najmniej raz dziennie.

2.   Kontrahenci obliczają początkowy depozyt zabezpieczający zgodnie z art. 11 najpóźniej w dniu roboczym przypadającym po dniu, w którym nastąpiło jednego z następujących zdarzeń:

| a) | nowy rozliczany niecentralnie kontrakt pochodny będący przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym został zrealizowany lub dodany do pakietu kompensowania; |
| --- | --- |

a)

nowy rozliczany niecentralnie kontrakt pochodny będący przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym został zrealizowany lub dodany do pakietu kompensowania;

| b) | istniejący rozliczany niecentralnie kontrakt pochodny będący przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wygasł lub został usunięty z pakietu kompensowania; |
| --- | --- |

b)

istniejący rozliczany niecentralnie kontrakt pochodny będący przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wygasł lub został usunięty z pakietu kompensowania;

| c) | istniejący rozliczany niecentralnie kontrakt pochodny będący przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym uruchomił płatność lub dostawę inną niż ustanowienie i pobranie depozytów zabezpieczających; |
| --- | --- |

c)

istniejący rozliczany niecentralnie kontrakt pochodny będący przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym uruchomił płatność lub dostawę inną niż ustanowienie i pobranie depozytów zabezpieczających;

| d) | początkowy depozyt zabezpieczający obliczono zgodnie z metodą standardową, o której mowa w art. 11 ust. 1, a istniejący kontrakt przypisano do innej klasy pod względem kategorii aktywów, o której mowa w załączniku IV pkt 1, wskutek skrócenia terminu zapadalności; |
| --- | --- |

d)

początkowy depozyt zabezpieczający obliczono zgodnie z metodą standardową, o której mowa w art. 11 ust. 1, a istniejący kontrakt przypisano do innej klasy pod względem kategorii aktywów, o której mowa w załączniku IV pkt 1, wskutek skrócenia terminu zapadalności;

| e) | w ciągu poprzedzających dziesięciu dni roboczych nie dokonano żadnych obliczeń. |
| --- | --- |

e)

w ciągu poprzedzających dziesięciu dni roboczych nie dokonano żadnych obliczeń.

3.   Do celów wyznaczenia dnia obliczenia początkowego i zmiennego depozytu zabezpieczającego zastosowanie mają następujące warunki:

| a) | jeżeli obydwaj kontrahenci mają siedzibę w tej samej strefie czasowej, podstawą obliczenia jest pakiet kompensowania z poprzedniego dnia roboczego; |
| --- | --- |

a)

jeżeli obydwaj kontrahenci mają siedzibę w tej samej strefie czasowej, podstawą obliczenia jest pakiet kompensowania z poprzedniego dnia roboczego;

| b) | jeżeli obydwaj kontrahenci nie mają siedziby w tej samej strefie czasowej, podstawą obliczenia są transakcje w ramach pakietu kompensowania, które zawarto przed godziną 16:00 poprzedniego dnia roboczego w strefie czasowej, w której godzina 16:00 przypada wcześniej. |
| --- | --- |

b)

jeżeli obydwaj kontrahenci nie mają siedziby w tej samej strefie czasowej, podstawą obliczenia są transakcje w ramach pakietu kompensowania, które zawarto przed godziną 16:00 poprzedniego dnia roboczego w strefie czasowej, w której godzina 16:00 przypada wcześniej.

Artykuł 10

Obliczanie zmiennego depozytu zabezpieczającego

Kwota zmiennego depozytu zabezpieczającego, który ma zostać pobrany przez kontrahenta, stanowi sumę wartości wszystkich kontraktów wchodzących w skład pakietu kompensowania obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 pomniejszoną o wartość wszystkich wcześniej pobranych zmiennych depozytów zabezpieczających i o wartość netto poszczególnych kontraktów wchodzących w skład pakietu kompensowania w chwili zawarcia kontraktu oraz powiększoną o wartość wszystkich wcześniej wniesionych zmiennych depozytów zabezpieczających.

Artykuł 11

Obliczanie początkowego depozytu zabezpieczającego

1.   Kontrahenci obliczają kwotę początkowego depozytu zabezpieczającego, który ma zostać pobrany, stosując metodę standardową określoną w załączniku IV lub modele początkowych depozytów zabezpieczających, o których mowa w sekcji 4.

2.   Początkowy depozyt zabezpieczający pobiera się bez kompensowania kwot początkowego depozytu zabezpieczającego między oboma kontrahentami.

3.   Jeżeli kontrahenci stosują zarówno metodę standardową określoną w załączniku IV, jak i modele początkowych depozytów zabezpieczających, o których mowa w sekcji 4, w odniesieniu do tego samego pakietu kompensowania, wówczas stosują taką metodę i takie modele konsekwentnie w odniesieniu do każdego rozliczanego niecentralnie kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym.

4.   Kontrahenci obliczający początkowy depozyt zabezpieczający zgodnie z sekcją 4 nie uwzględniają w obliczeniach żadnych korelacji między wartością niezabezpieczonej ekspozycji a zabezpieczeniem.

5.   Kontrahenci uzgadniają, jaką metodę stosuje każdy z nich przy ustalaniu początkowego depozytu zabezpieczającego, który ma zostać przez niego pobrany, ale nie są zobowiązani do stosowania takiej samej metodyki.

6.   Jeżeli jeden kontrahent lub obydwaj kontrahenci stosują model początkowego depozytu zabezpieczającego, wybierają oni w drodze porozumienia model opracowany zgodnie z sekcją 4.

Artykuł 12

Wniesienie zmiennego depozytu zabezpieczającego

1.   Kontrahent ustanawiający zabezpieczenie wnosi zmienny depozyt zabezpieczający:

| a) | tego samego dnia roboczego, w którym przypada dzień obliczenia wyznaczony zgodnie z art. 9 ust. 3; albo |
| --- | --- |

a)

tego samego dnia roboczego, w którym przypada dzień obliczenia wyznaczony zgodnie z art. 9 ust. 3; albo

| b) | jeżeli warunki ustanowione w ust. 2 są spełnione – w terminie dwóch dni roboczych od dnia obliczenia wyznaczonego zgodnie z art. 9 ust. 3. |
| --- | --- |

b)

jeżeli warunki ustanowione w ust. 2 są spełnione – w terminie dwóch dni roboczych od dnia obliczenia wyznaczonego zgodnie z art. 9 ust. 3.

2.   Procedurę wnoszenia zmiennego depozytu zabezpieczającego ustanowioną w ust. 1 lit. b) można stosować wyłącznie w odniesieniu do:

| a) | pakietów kompensowania obejmujących kontrakty pochodne niepodlegające wymogom dotyczącym początkowego depozytu zabezpieczającego ustanowionym w niniejszym rozporządzeniu, jeżeli kontrahent ustanawiający zabezpieczenie wniósł – w dniu obliczenia zmiennego depozytu zabezpieczającego lub przed tym dniem – kwotę zaliczki na poczet uznanego zabezpieczenia obliczoną zgodnie z tą samą metodą co metoda stosowana przy obliczaniu początkowych depozytów zabezpieczających zgodnie z art. 15, w odniesieniu do których kontrahent pobierający zabezpieczenie zastosował okres ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia o długości odpowiadającej przynajmniej liczbie dni, jaka minęły od dnia obliczenia do dnia pobrania włącznie; |
| --- | --- |

a)

pakietów kompensowania obejmujących kontrakty pochodne niepodlegające wymogom dotyczącym początkowego depozytu zabezpieczającego ustanowionym w niniejszym rozporządzeniu, jeżeli kontrahent ustanawiający zabezpieczenie wniósł – w dniu obliczenia zmiennego depozytu zabezpieczającego lub przed tym dniem – kwotę zaliczki na poczet uznanego zabezpieczenia obliczoną zgodnie z tą samą metodą co metoda stosowana przy obliczaniu początkowych depozytów zabezpieczających zgodnie z art. 15, w odniesieniu do których kontrahent pobierający zabezpieczenie zastosował okres ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia o długości odpowiadającej przynajmniej liczbie dni, jaka minęły od dnia obliczenia do dnia pobrania włącznie;

| b) | pakietów kompensowania obejmujących kontrakty podlegające wymogom dotyczącym początkowego depozytu zabezpieczającego ustanowionym w niniejszym rozporządzeniu, jeżeli wartość początkowego depozytu zabezpieczającego została skorygowana w jeden z następujących sposobów:






  (i) | przez przedłużenie okresu ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 2, o liczbę dni, jakie upłynęły od dnia obliczenia wyznaczonego zgodnie z art. 9 ust. 3 do dnia pobrania wyznaczonego zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu włącznie; |
| --- | --- | --- |

b)

pakietów kompensowania obejmujących kontrakty podlegające wymogom dotyczącym początkowego depozytu zabezpieczającego ustanowionym w niniejszym rozporządzeniu, jeżeli wartość początkowego depozytu zabezpieczającego została skorygowana w jeden z następujących sposobów:

(i)

przez przedłużenie okresu ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 2, o liczbę dni, jakie upłynęły od dnia obliczenia wyznaczonego zgodnie z art. 9 ust. 3 do dnia pobrania wyznaczonego zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu włącznie;

| (ii) | przez zwiększenie początkowego depozytu zabezpieczającego obliczonego zgodnie z metodą standardową, o której mowa w art. 11, z zastosowaniem odpowiedniej metody uwzględniającej okres ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia, który przedłużono o liczbę dni, jakie upłynęły od dnia obliczenia wyznaczonego zgodnie z art. 9 ust. 3 do dnia pobrania wyznaczonego zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu włącznie. |
| --- | --- |

(ii)

przez zwiększenie początkowego depozytu zabezpieczającego obliczonego zgodnie z metodą standardową, o której mowa w art. 11, z zastosowaniem odpowiedniej metody uwzględniającej okres ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia, który przedłużono o liczbę dni, jakie upłynęły od dnia obliczenia wyznaczonego zgodnie z art. 9 ust. 3 do dnia pobrania wyznaczonego zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu włącznie.

Do celów lit. a), jeżeli między oboma kontrahentami nie ustanowiono mechanizmu wyodrębniania, kontrahenci ci mogą kompensować kwoty, które mają zostać wniesione.

3.   W przypadku sporu dotyczącego kwoty należnego zmiennego depozytu zabezpieczającego kontrahenci wnoszą – w tym samym terminie, o którym mowa w ust. 1 – przynajmniej tę część kwoty zmiennego depozytu zabezpieczającego, która jest bezsporna.

Artykuł 13

Wniesienie początkowego depozytu zabezpieczającego

1.   Kontrahent ustanawiający zabezpieczenie wnosi początkowy depozyt zabezpieczający zgodnie z sekcją 5.

2.   Kontrahent ustanawiający zabezpieczenie wnosi początkowy depozyt zabezpieczający tego samego dnia roboczego, w którym przypada dzień obliczenia wyznaczony zgodnie z art. 9 ust. 3.

3.   W przypadku sporu dotyczącego kwoty należnego początkowego depozytu zabezpieczającego kontrahenci wnoszą przynajmniej tę część kwoty początkowego depozytu zabezpieczającego, która jest bezsporna, tego samego dnia roboczego, w którym przypada dzień obliczenia wyznaczony zgodnie z art. 9 ust. 3.

SEKCJA 4

Modele początkowych depozytów zabezpieczających

Artykuł 14

Wymagania ogólne

1.   Jeżeli kontrahent stosuje model początkowego depozytu zabezpieczającego, model taki może zostać opracowany przez dowolnego z kontrahentów, obydwu kontrahentów lub podmiot będący osobą trzecią.

Jeżeli kontrahent stosuje model początkowego depozytu zabezpieczającego opracowany przez podmiot będący osobą trzecią, kontrahent ponosi odpowiedzialność za zapewnienie zgodności tego modelu z wymaganiami niniejszej sekcji.

2.   Modele początkowego depozytu zabezpieczającego opracowuje się w taki sposób, aby uwzględnić wszystkie istotne czynniki ryzyka związane z zawarciem rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wchodzących w skład pakietu kompensowania, w tym charakter, skalę i stopień złożoności tych czynników ryzyka, oraz aby spełniały następujące wymagania:

| a) | model uwzględnia czynniki ryzyka odpowiadające poszczególnym walutom, w których denominowane są kontrakty wchodzące w skład pakietu kompensowania; |
| --- | --- |

a)

model uwzględnia czynniki ryzyka odpowiadające poszczególnym walutom, w których denominowane są kontrakty wchodzące w skład pakietu kompensowania;

| b) | model uwzględnia czynniki ryzyka związane ze stopą procentową odpowiadające poszczególnym walutom, w których zdenominowano te kontrakty; |
| --- | --- |

b)

model uwzględnia czynniki ryzyka związane ze stopą procentową odpowiadające poszczególnym walutom, w których zdenominowano te kontrakty;

| c) | krzywa dochodowości jest podzielona na co najmniej sześć klas zapadalności w odniesieniu do ekspozycji na ryzyko związane ze stopą procentową w przypadku głównych walut i rynków; |
| --- | --- |

c)

krzywa dochodowości jest podzielona na co najmniej sześć klas zapadalności w odniesieniu do ekspozycji na ryzyko związane ze stopą procentową w przypadku głównych walut i rynków;

| d) | model uwzględnia ryzyko przesunięć pomiędzy poszczególnymi krzywymi dochodowości i poszczególnymi klasami zapadalności; |
| --- | --- |

d)

model uwzględnia ryzyko przesunięć pomiędzy poszczególnymi krzywymi dochodowości i poszczególnymi klasami zapadalności;

| e) | model obejmuje odrębne czynniki ryzyka przynajmniej w odniesieniu do każdej akcji, każdego indeksu akcyjnego, towaru lub indeksu towarów, które mają istotne znaczenie dla tych kontraktów; |
| --- | --- |

e)

model obejmuje odrębne czynniki ryzyka przynajmniej w odniesieniu do każdej akcji, każdego indeksu akcyjnego, towaru lub indeksu towarów, które mają istotne znaczenie dla tych kontraktów;

| f) | model uwzględnia ryzyko wynikające z pozycji o mniejszej płynności oraz z pozycji o ograniczonej przejrzystości cen w ramach realistycznych scenariuszy rynkowych; |
| --- | --- |

f)

model uwzględnia ryzyko wynikające z pozycji o mniejszej płynności oraz z pozycji o ograniczonej przejrzystości cen w ramach realistycznych scenariuszy rynkowych;

| g) | model uwzględnia ryzyko wynikające z kontraktów pochodnych, w przypadku których klasę aktywów bazowych stanowią kredyty, które to ryzyko nie zostało ujęte w ramach żadnych innych elementów modelu; |
| --- | --- |

g)

model uwzględnia ryzyko wynikające z kontraktów pochodnych, w przypadku których klasę aktywów bazowych stanowią kredyty, które to ryzyko nie zostało ujęte w ramach żadnych innych elementów modelu;

| h) | model uwzględnia ryzyko przesunięć między podobnymi, ale nie identycznymi podstawowymi czynnikami ryzyka oraz narażenie na ryzyko zmiany wartości wynikające z niedopasowania terminów zapadalności; |
| --- | --- |

h)

model uwzględnia ryzyko przesunięć między podobnymi, ale nie identycznymi podstawowymi czynnikami ryzyka oraz narażenie na ryzyko zmiany wartości wynikające z niedopasowania terminów zapadalności;

| i) | model uwzględnia główne zależności nieliniowe; |
| --- | --- |

i)

model uwzględnia główne zależności nieliniowe;

| j) | model obejmuje metody stosowane do celów weryfikacji historycznej, do których należą testy statystyczne skuteczności modelu; |
| --- | --- |

j)

model obejmuje metody stosowane do celów weryfikacji historycznej, do których należą testy statystyczne skuteczności modelu;

| k) | model określa, które zdarzenia wywołują zmianę lub kalibrację modelu lub podjęcie innych działań naprawczych. |
| --- | --- |

k)

model określa, które zdarzenia wywołują zmianę lub kalibrację modelu lub podjęcie innych działań naprawczych.

3.   Procedury zarządzania ryzykiem, o których mowa w art. 2 ust. 1, zapewniają bieżące monitorowanie skuteczności modelu między innymi poprzez dokonywanie jego weryfikacji historycznej co najmniej raz na trzy miesiące.

Do celów akapitu pierwszego weryfikacja historyczna obejmuje porównanie wartości uzyskanych w rezultacie zastosowania modelu ze zrealizowanymi wartościami rynkowymi rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wchodzących w skład pakietu kompensowania.

4.   W procedurach zarządzania ryzykiem, o których mowa w art. 2 ust. 1, przedstawia się metody wykorzystywane do przeprowadzenia weryfikacji historycznej przedsiębiorstwa, uwzględniając statystyczne testy skuteczności.

5.   W procedurach zarządzania ryzykiem, o których mowa w art. 2 ust. 1, wskazuje się, jakie wyniki weryfikacji historycznej doprowadziłyby do zmiany lub ponownej kalibracji modelu lub podjęcia innych działań naprawczych.

6.   Procedury zarządzania ryzykiem, o których mowa w art. 2 ust. 1, służą zapewnieniu przechowywania przez kontrahentów dokumentacji zawierającej wyniki weryfikacji historycznej, o której mowa w ust. 3 niniejszego artykułu.

7.   Kontrahenci przekazują sobie nawzajem wszystkie informacje niezbędne do wyjaśnienia, w jaki sposób obliczono daną wartość modelu początkowego depozytu zabezpieczającego, w taki sposób, że osoba trzecia dysponująca stosowną wiedzą byłaby w stanie zweryfikować prawidłowość tych obliczeń.

8.   Model początkowego depozytu zabezpieczającego w ostrożny sposób odzwierciedla niepewność parametryczną, korelację, ryzyko bazowe oraz jakość danych.

Artykuł 15

Przedział ufności i okres ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia

1.   Wahania wartości rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wchodzących w skład pakietu kompensowania przyjęte przy obliczaniu początkowych depozytów zabezpieczających z zastosowaniem modelu początkowego depozytu zabezpieczającego opierają się na jednostronnym przedziale ufności 99 % w okresie ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia wynoszącym co najmniej 10 dni.

2.   Okres ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia na potrzeby obliczania początkowych depozytów zabezpieczających z zastosowaniem modelu początkowego depozytu zabezpieczającego, o którym mowa w ust. 1, obejmuje:

| a) | okres, jaki może upłynąć od ostatniej wymiany zmiennego depozytu zabezpieczającego do niewykonania zobowiązania przez kontrahenta; |
| --- | --- |

a)

okres, jaki może upłynąć od ostatniej wymiany zmiennego depozytu zabezpieczającego do niewykonania zobowiązania przez kontrahenta;

| b) | szacunkowy okres niezbędny do zastąpienia poszczególnych rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wchodzących w skład pakietu kompensowania lub do zabezpieczenia ryzyka związanego z tymi kontraktami pochodnymi, biorąc pod uwagę poziom płynności rynku, na którym odbywa się obrót kontraktami tego rodzaju, łączny wolumen rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym na tym rynku oraz liczbę uczestników tego rynku. |
| --- | --- |

b)

szacunkowy okres niezbędny do zastąpienia poszczególnych rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wchodzących w skład pakietu kompensowania lub do zabezpieczenia ryzyka związanego z tymi kontraktami pochodnymi, biorąc pod uwagę poziom płynności rynku, na którym odbywa się obrót kontraktami tego rodzaju, łączny wolumen rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym na tym rynku oraz liczbę uczestników tego rynku.

Artykuł 16

Kalibracja parametrów modelu

1.   Parametry wykorzystywane w modelach początkowych depozytów zabezpieczających kalibruje się co najmniej raz w roku w oparciu o dane historyczne obejmujące okres od co najmniej trzech do maksymalnie pięciu lat.

2.   Dane wykorzystywane przy kalibracji parametrów modeli początkowych depozytów zabezpieczających obejmują dane z ostatniego nieprzerwanego okresu od dnia, w którym dokonano kalibracji, o której mowa w ust. 1, przy czym co najmniej 25 % tych danych musi być reprezentatywne dla okresu występowania istotnych skrajnych warunków finansowych („dane dotyczące warunków skrajnych”).

3.   Jeżeli dane dotyczące warunków skrajnych, o których mowa w ust. 2, nie stanowią co najmniej 25 % danych wykorzystywanych w modelu początkowego depozytu zabezpieczającego, najstarsze spośród danych historycznych, o których mowa w ust. 1, zastępuje się danymi z okresu występowania istotnych skrajnych warunków finansowych do momentu, w którym dane dotyczące warunków skrajnych będą stanowiły co najmniej 25 % wszystkich danych wykorzystywanych w modelu początkowego depozytu zabezpieczającego.

4.   Okres występowania istotnych skrajnych warunków finansowych wykorzystywany do celów kalibracji parametrów wyznacza i stosuje się odrębnie przynajmniej dla każdej z klas aktywów, o których mowa w art. 17 ust. 2.

5.   Parametry kalibruje się z zastosowaniem danych o równej wadze.

6.   Parametry można kalibrować dla okresów krótszych niż okres ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia ustalony zgodnie z art. 15. W przypadku stosowania krótszych okresów parametry dostosowuje się do takiego okresu ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia za pomocą odpowiedniej metody.

7.   Kontrahenci opracowują pisemne strategie określające okoliczności, które wywołują częstszą kalibrację.

8.   Kontrahenci ustanawiają procedury korygowania wartości depozytów zabezpieczających, które mają być wymieniane, w odpowiedzi na zmianę parametrów spowodowaną zmianą warunków rynkowych. Tego rodzaju procedury muszą zapewniać kontrahentom możliwość wymiany dodatkowego początkowego depozytu zabezpieczającego wynikającego z takiej zmiany parametrów przez okres od jednego do trzydziestu dni roboczych.

9.   Kontrahenci ustanawiają procedury dotyczące jakości danych wykorzystywanych w modelu zgodnie z ust. 1, w tym procedury wyboru odpowiednich dostawców danych oraz procedury oczyszczania i interpolacji takich danych.

10.   Zamiast danych wykorzystywanych w modelach początkowego depozytu zabezpieczającego można stosować wskaźniki zastępcze wyłącznie w przypadku, gdy spełnione są obydwa poniższe warunki:

| a) | dostępne dane są niewystarczające lub nie odzwierciedlają faktycznej zmienności kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym lub portfela kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które wchodzą w skład pakietu kompensowania; |
| --- | --- |

a)

dostępne dane są niewystarczające lub nie odzwierciedlają faktycznej zmienności kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym lub portfela kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które wchodzą w skład pakietu kompensowania;

| b) | zastosowanie wskaźników zastępczych doprowadzi do przyjęcia zachowawczego poziomu depozytów zabezpieczających. |
| --- | --- |

b)

zastosowanie wskaźników zastępczych doprowadzi do przyjęcia zachowawczego poziomu depozytów zabezpieczających.

Artykuł 17

Kompensowanie z tytułu dywersyfikacji, zabezpieczenia i ryzyka w odniesieniu do wszystkich klas instrumentów bazowych

1.   Modele początkowych depozytów zabezpieczających obejmują wyłącznie rozliczane niecentralnie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wchodzące w skład tego samego pakietu kompensowania. W modelach początkowych depozytów zabezpieczających można przewidzieć kompensowanie z tytułu dywersyfikacji, zabezpieczenia i ryzyka wynikające z ryzyka wiążącego się z kontraktami należącymi do tego samego pakietu kompensowania, pod warunkiem że takie kompensowanie z tytułu dywersyfikacji, zabezpieczenia i ryzyka będzie prowadzone wyłącznie w ramach tej samej klasy aktywów bazowych co klasa wskazana w ust. 2.

2.   Do celów ust. 1 kompensowania z tytułu dywersyfikacji, zabezpieczenia i ryzyka można dokonywać wyłącznie w ramach następujących klas aktywów bazowych:

| a) | stopy procentowe, waluta i inflacja; |
| --- | --- |

a)

stopy procentowe, waluta i inflacja;

| b) | instrumenty kapitałowe; |
| --- | --- |

b)

instrumenty kapitałowe;

| c) | instrumenty kredytowe; |
| --- | --- |

c)

instrumenty kredytowe;

| d) | towary i złoto; |
| --- | --- |

d)

towary i złoto;

| e) | inne. |
| --- | --- |

e)

inne.

Artykuł 18

Wymogi jakościowe

1.   Kontrahenci ustanawiają procedurę zarządzania wewnętrznego służącą do ciągłej oceny adekwatności modelu początkowego depozytu zabezpieczającego, która obejmuje wszystkie następujące elementy:

| a) | wstępną walidację modelu przez odpowiednio wykwalifikowane osoby niezależne od osób zaangażowanych w opracowywanie modelu; |
| --- | --- |

a)

wstępną walidację modelu przez odpowiednio wykwalifikowane osoby niezależne od osób zaangażowanych w opracowywanie modelu;

| b) | walidację następczą przeprowadzaną każdorazowo po wprowadzeniu istotnej zmiany w modelu początkowego depozytu zabezpieczającego oraz co najmniej raz w roku; |
| --- | --- |

b)

walidację następczą przeprowadzaną każdorazowo po wprowadzeniu istotnej zmiany w modelu początkowego depozytu zabezpieczającego oraz co najmniej raz w roku;

| c) | procedurę regularnej kontroli do celów oceny następujących elementów:






  (i) | integralności i wiarygodności źródeł danych; |
| --- | --- | --- |

c)

procedurę regularnej kontroli do celów oceny następujących elementów:

(i)

integralności i wiarygodności źródeł danych;

| (ii) | zarządzania systemem informacyjnym wykorzystywanym do obsługi modelu; |
| --- | --- |

(ii)

zarządzania systemem informacyjnym wykorzystywanym do obsługi modelu;

| (iii) | dokładności i kompletności wykorzystywanych danych; |
| --- | --- |

(iii)

dokładności i kompletności wykorzystywanych danych;

| (iv) | dokładności i poprawności założeń dotyczących zmienności i korelacji. |
| --- | --- |

(iv)

dokładności i poprawności założeń dotyczących zmienności i korelacji.

2.   Dokumentacja dotycząca procedur zarządzania ryzykiem, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. b), odnosząca się do modelu początkowego depozytu zabezpieczającego musi spełniać wszystkie poniższe warunki:

| a) | musi zapewniać osobie trzeciej dysponującej odpowiednią wiedzą możliwość zrozumienia struktury i szczegółów operacyjnych modelu początkowego depozytu zabezpieczającego; |
| --- | --- |

a)

musi zapewniać osobie trzeciej dysponującej odpowiednią wiedzą możliwość zrozumienia struktury i szczegółów operacyjnych modelu początkowego depozytu zabezpieczającego;

| b) | musi zawierać kluczowe założenia i ograniczenia modelu początkowego depozytu zabezpieczającego; |
| --- | --- |

b)

musi zawierać kluczowe założenia i ograniczenia modelu początkowego depozytu zabezpieczającego;

| c) | musi określać okoliczności, w których założenia modelu początkowego depozytu zabezpieczającego utracą ważność. |
| --- | --- |

c)

musi określać okoliczności, w których założenia modelu początkowego depozytu zabezpieczającego utracą ważność.

3.   Kontrahenci dokumentują wszystkie zmiany modelu początkowego depozytu zabezpieczającego. Wspomniana dokumentacja musi również zawierać szczegółowe informacje na temat wyników walidacji, o których mowa w ust. 1, przeprowadzonych po dokonaniu tych zmian.

SEKCJA 5

Zarządzanie zabezpieczeniem i jego wyodrębnianie

Artykuł 19

Zarządzanie zabezpieczeniem i jego wyodrębnianie

1.   Procedury, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. c), obejmują następujące elementy:

| a) | codzienną wycenę zabezpieczenia utrzymywanego zgodnie z sekcją 6; |
| --- | --- |

a)

codzienną wycenę zabezpieczenia utrzymywanego zgodnie z sekcją 6;

| b) | regulacje prawne i strukturę utrzymywania zabezpieczenia, która zapewnia dostęp do otrzymanego zabezpieczenia, jeżeli jest ono utrzymywane przez osobę trzecią; |
| --- | --- |

b)

regulacje prawne i strukturę utrzymywania zabezpieczenia, która zapewnia dostęp do otrzymanego zabezpieczenia, jeżeli jest ono utrzymywane przez osobę trzecią;

| c) | jeżeli początkowy depozyt zabezpieczający jest utrzymywany przez udzielającego zabezpieczenia, zapewnienie utrzymywania zabezpieczenia na rachunkach powierniczych nienarażonych na ryzyko niewypłacalności; |
| --- | --- |

c)

jeżeli początkowy depozyt zabezpieczający jest utrzymywany przez udzielającego zabezpieczenia, zapewnienie utrzymywania zabezpieczenia na rachunkach powierniczych nienarażonych na ryzyko niewypłacalności;

| d) | utrzymywanie niepieniężnego początkowego depozytu zabezpieczającego zgodnie z ust. 3 i 4; |
| --- | --- |

d)

utrzymywanie niepieniężnego początkowego depozytu zabezpieczającego zgodnie z ust. 3 i 4;

| e) | utrzymywanie środków pieniężnych pobranych jako początkowy depozyt zabezpieczający na rachunkach pieniężnych w bankach centralnych lub instytucjach kredytowych, które spełniają wszystkie poniższe warunki:






  (i) | posiadają zezwolenie na prowadzenie działalności zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE lub posiadają zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie trzecim, którego ustalenia nadzorcze i regulacyjne zostały uznane za równoważne zgodnie z art. 142 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- | --- |

e)

utrzymywanie środków pieniężnych pobranych jako początkowy depozyt zabezpieczający na rachunkach pieniężnych w bankach centralnych lub instytucjach kredytowych, które spełniają wszystkie poniższe warunki:

(i)

posiadają zezwolenie na prowadzenie działalności zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE lub posiadają zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie trzecim, którego ustalenia nadzorcze i regulacyjne zostały uznane za równoważne zgodnie z art. 142 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| (ii) | nie są kontrahentem ustanawiającym zabezpieczenie ani kontrahentem pobierającym zabezpieczenie ani nie wchodzą w skład tej samej grupy co którykolwiek z kontrahentów; |
| --- | --- |

(ii)

nie są kontrahentem ustanawiającym zabezpieczenie ani kontrahentem pobierającym zabezpieczenie ani nie wchodzą w skład tej samej grupy co którykolwiek z kontrahentów;

| f) | dostępność niewykorzystanego zabezpieczenia dla likwidatora lub innego syndyka kontrahenta, który nie wykonał zobowiązania; |
| --- | --- |

f)

dostępność niewykorzystanego zabezpieczenia dla likwidatora lub innego syndyka kontrahenta, który nie wykonał zobowiązania;

| g) | możliwość swobodnego, terminowego przekazania początkowego depozytu zabezpieczającego kontrahentowi ustanawiającemu zabezpieczenie w przypadku niewykonania zobowiązania przez kontrahenta pobierającego zabezpieczenie; |
| --- | --- |

g)

możliwość swobodnego, terminowego przekazania początkowego depozytu zabezpieczającego kontrahentowi ustanawiającemu zabezpieczenie w przypadku niewykonania zobowiązania przez kontrahenta pobierającego zabezpieczenie;

| h) | możliwość przeniesienia zabezpieczenia niepieniężnego bez jakichkolwiek ograniczeń regulacyjnych czy prawnych lub roszczeń osób trzecich, w tym roszczeń likwidatora kontrahenta pobierającego zabezpieczenie lub depozytariusza będącego osobą trzecią, poza zastawami na poczet opłat i wydatków poniesionych w związku z prowadzeniem rachunków powierniczych oraz poza zastawami ustanawianymi zwykle na wszystkich papierach wartościowych w ramach systemu rozliczeniowego, w którym tego rodzaju zabezpieczenie może być utrzymywane; |
| --- | --- |

h)

możliwość przeniesienia zabezpieczenia niepieniężnego bez jakichkolwiek ograniczeń regulacyjnych czy prawnych lub roszczeń osób trzecich, w tym roszczeń likwidatora kontrahenta pobierającego zabezpieczenie lub depozytariusza będącego osobą trzecią, poza zastawami na poczet opłat i wydatków poniesionych w związku z prowadzeniem rachunków powierniczych oraz poza zastawami ustanawianymi zwykle na wszystkich papierach wartościowych w ramach systemu rozliczeniowego, w którym tego rodzaju zabezpieczenie może być utrzymywane;

| i) | zwrócenie pełnej kwoty niewykorzystanego zabezpieczenia kontrahentowi ustanawiającemu zabezpieczenie, z wyłączeniem kosztów i wydatków poniesionych w związku z pobieraniem i utrzymywaniem zabezpieczenia. |
| --- | --- |

i)

zwrócenie pełnej kwoty niewykorzystanego zabezpieczenia kontrahentowi ustanawiającemu zabezpieczenie, z wyłączeniem kosztów i wydatków poniesionych w związku z pobieraniem i utrzymywaniem zabezpieczenia.

2.   Każde zabezpieczenie ustanowione jako początkowy lub zmienny depozyt zabezpieczający można zastąpić alternatywnym zabezpieczeniem, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki:

| a) | zastąpienia dokonano zgodnie z warunkami umowy zawartej między kontrahentami, o której mowa w art. 3; |
| --- | --- |

a)

zastąpienia dokonano zgodnie z warunkami umowy zawartej między kontrahentami, o której mowa w art. 3;

| b) | alternatywne zabezpieczenie jest uznanym zabezpieczeniem zgodnie z sekcją 2; |
| --- | --- |

b)

alternatywne zabezpieczenie jest uznanym zabezpieczeniem zgodnie z sekcją 2;

| c) | wartość alternatywnego zabezpieczenia jest wystarczająca do spełnienia wszystkich wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego po ewentualnym zastosowaniu stosownych redukcji wartości. |
| --- | --- |

c)

wartość alternatywnego zabezpieczenia jest wystarczająca do spełnienia wszystkich wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego po ewentualnym zastosowaniu stosownych redukcji wartości.

3.   Początkowy depozyt zabezpieczający należy objąć ochroną przed niewykonaniem zobowiązania przez kontrahenta pobierającego zabezpieczenie lub przed niewypłacalnością tego kontrahenta, wyodrębniając go w dowolny z następujących sposobów lub w obydwa następujące sposoby:

| a) | w księgach i rejestrach prowadzonych przez posiadacza lub depozytariusza będącego osobą trzecią; |
| --- | --- |

a)

w księgach i rejestrach prowadzonych przez posiadacza lub depozytariusza będącego osobą trzecią;

| b) | za pomocą innych prawnie wiążących uzgodnień. |
| --- | --- |

b)

za pomocą innych prawnie wiążących uzgodnień.

4.   Kontrahenci zapewniają wyodrębnienie niepieniężnego zabezpieczenia wymienianego jako początkowy depozyt zabezpieczający w następujący sposób:

| a) | jeżeli zabezpieczenie jest utrzymywane na zasadzie własnościowej przez kontrahenta pobierającego zabezpieczenie, wyodrębnia się je z pozostałych aktywów będących własnością kontrahenta pobierającego zabezpieczenie; |
| --- | --- |

a)

jeżeli zabezpieczenie jest utrzymywane na zasadzie własnościowej przez kontrahenta pobierającego zabezpieczenie, wyodrębnia się je z pozostałych aktywów będących własnością kontrahenta pobierającego zabezpieczenie;

| b) | jeżeli zabezpieczenie jest utrzymywane na zasadzie niewłasnościowej przez kontrahenta ustanawiającego zabezpieczenie, wyodrębnia się je z pozostałych aktywów będących własnością kontrahenta ustanawiającego zabezpieczenie; |
| --- | --- |

b)

jeżeli zabezpieczenie jest utrzymywane na zasadzie niewłasnościowej przez kontrahenta ustanawiającego zabezpieczenie, wyodrębnia się je z pozostałych aktywów będących własnością kontrahenta ustanawiającego zabezpieczenie;

| c) | jeżeli zabezpieczenie jest utrzymywane w księgach i rejestrach depozytariusza lub innego posiadacza będącego osobą trzecią, wyodrębnia się je z aktywów stanowiących własność tego posiadacza lub depozytariusza będącego osobą trzecią. |
| --- | --- |

c)

jeżeli zabezpieczenie jest utrzymywane w księgach i rejestrach depozytariusza lub innego posiadacza będącego osobą trzecią, wyodrębnia się je z aktywów stanowiących własność tego posiadacza lub depozytariusza będącego osobą trzecią.

5.   Jeżeli zabezpieczenie niepieniężne jest utrzymywane przez stronę pobierającą zabezpieczenie lub przez posiadacza lub depozytariusza będącego osobą trzecią, kontrahent pobierający zabezpieczenie zawsze zapewnia kontrahentowi ustanawiającemu zabezpieczenie możliwość wyodrębnienia jego zabezpieczenia od aktywów innych kontrahentów ustanawiających zabezpieczenie.

6.   Kontrahenci przeprowadzają niezależną weryfikację prawną, aby ustalić, czy uzgodnienia dotyczące wyodrębnienia spełniają wymagania, o których mowa w ust. 1 lit. g) oraz w ust. 3, 4 i 5. Tego rodzaju weryfikację prawną może przeprowadzić niezależna jednostka wewnętrzna lub niezależna osoba trzecia.

7.   Kontrahenci dostarczają swoim właściwym organom dowody potwierdzające zgodność z wymogami ustanowionymi w ust. 6 w odniesieniu do każdej odnośnej jurysdykcji oraz – na żądanie właściwego organu – ustanawiają politykę zapewniającą ciągłą ocenę zgodności z tymi wymogami.

8.   Do celów ust. 1 lit. e) kontrahenci oceniają jakość kredytową instytucji kredytowej, o której mowa w tej literze, stosując metodykę, która nie opiera się wyłącznie lub mechanicznie na zewnętrznych ocenach jakości kredytowej.

Artykuł 20

Sposób postępowania z pobranymi początkowymi depozytami zabezpieczającymi

1.   Kontrahent pobierający zabezpieczenie nie dokonuje rehypotekacji, nie lombarduje ani nie wykorzystuje ponownie w inny sposób zabezpieczenia pobranego jako początkowy depozyt zabezpieczający.

2.   Niezależnie od przepisów ust. 1 posiadacz będący osobą trzecią może korzystać z początkowego depozytu zabezpieczającego otrzymanego w środkach pieniężnych do celów reinwestycyjnych.

SEKCJA 6

Wycena zabezpieczenia

Artykuł 21

Obliczanie skorygowanej wartości zabezpieczenia

1.   Kontrahenci korygują wartość pobranego zabezpieczenia zgodnie z metodą określoną w załączniku II albo zgodnie z metodą wykorzystującą własne oszacowania zmienności, o których mowa w art. 22.

2.   Korygując wartość zabezpieczenia zgodnie z ust. 1, kontrahenci mogą pominąć ryzyko walutowe związane z pozycjami denominowanymi w walutach, które podlegają prawnie wiążącej umowie międzyrządowej ograniczającej wahania wartości tych pozycji względem innych walut objętych tą samą umową.

Artykuł 22

Własne oszacowania skorygowanej wartości zabezpieczenia

1.   Kontrahenci korygują wartość pobranego zabezpieczenia, korzystając z własnych oszacowań zmienności sporządzonych zgodnie z załącznikiem III.

2.   Kontrahenci aktualizują swoje zbiory danych i sporządzają własne oszacowania zmienności, o których mowa w art. 21, za każdym razem, gdy dojdzie do istotnej zmiany poziomu zmienności cen rynkowych, przy czym co najmniej raz na kwartał.

3.   Do celów ust. 2 kontrahenci z wyprzedzeniem ustalają poziomy zmienności, które powodują konieczność ponownego obliczenia redukcji wartości zgodnie z załącznikiem III.

4.   Procedury, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. d), obejmują strategie monitorowania procesu sporządzania własnych oszacowań zmienności oraz włączania tych oszacowań do procesu zarządzania ryzykiem danego kontrahenta.

5.   Strategie, o których mowa w ust. 4, podlegają przeglądowi wewnętrznemu obejmującemu wszystkie poniższe elementy:

| a) | włączenie oszacowań do procesu zarządzania ryzykiem danego kontrahenta, które następuje co najmniej raz w roku; |
| --- | --- |

a)

włączenie oszacowań do procesu zarządzania ryzykiem danego kontrahenta, które następuje co najmniej raz w roku;

| b) | włączenie oszacowanych redukcji wartości do procesu codziennego zarządzania ryzykiem; |
| --- | --- |

b)

włączenie oszacowanych redukcji wartości do procesu codziennego zarządzania ryzykiem;

| c) | walidację wszelkich istotnych zmian w procesie sporządzania oszacowań; |
| --- | --- |

c)

walidację wszelkich istotnych zmian w procesie sporządzania oszacowań;

| d) | sprawdzenie spójności, aktualności oraz wiarygodności źródeł danych wykorzystywanych do sporządzania oszacowań; |
| --- | --- |

d)

sprawdzenie spójności, aktualności oraz wiarygodności źródeł danych wykorzystywanych do sporządzania oszacowań;

| e) | dokładność i poprawność założeń dotyczących zmienności. |
| --- | --- |

e)

dokładność i poprawność założeń dotyczących zmienności.

6.   Przegląd, o którym mowa w ust. 5, przeprowadza się regularnie w ramach procesu kontroli wewnętrznej kontrahenta.

ROZDZIAŁ II

PRZEPISY SZCZEGÓŁOWE W ZAKRESIE PROCEDUR ZARZĄDZANIA RYZYKIEM

SEKCJA 1

Zwolnienia

Artykuł 23

Kontrahenci centralni posiadający zezwolenie na prowadzenie działalności instytucji kredytowych

Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 2 ust. 2 kontrahenci mogą przewidzieć w swoich procedurach zarządzania ryzykiem, że zabezpieczenie nie będzie wymieniane w odniesieniu do rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które zawarto z kontrahentami centralnymi posiadającymi zezwolenie na prowadzenie działalności instytucji kredytowych zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE.

Artykuł 24

Kontrahenci niefinansowi i kontrahenci z państw trzecich

Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 2 ust. 2 kontrahenci mogą przewidzieć w swoich procedurach zarządzania ryzykiem, że zabezpieczenie nie będzie wymieniane w odniesieniu do rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które zawarto z kontrahentami niefinansowymi niespełniającymi warunków ustanowionych w art. 10 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 648/2012 lub z podmiotami niefinansowymi mającymi siedzibę w państwie trzecim, które nie spełniałyby warunków ustanowionych w art. 10 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 648/2012, gdyby miały siedzibę w Unii.

Artykuł 25

Minimalna kwota transferu

1.   Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 2 ust. 2 kontrahenci mogą przewidzieć w swoich procedurach zarządzania ryzykiem, że zabezpieczenie nie będzie pobierane od kontrahenta, jeżeli kwota należna w ramach ostatniego pobrania zabezpieczenia jest równa kwocie uzgodnionej przez kontrahentów lub od niej niższa („minimalna kwota transferu”).

Minimalna kwota transferu nie może przekraczać 500 000 EUR lub równowartości tej kwoty w innej walucie.

2.   Jeżeli kontrahenci uzgodnią minimalną kwotę transferu, kwotę należnego zabezpieczenia oblicza się, sumując:

| a) | wartość zmiennego depozytu zabezpieczającego należnego w ramach ostatniego pobrania obliczoną zgodnie z art. 10, uwzględniając wszelkie nadwyżki zabezpieczenia; |
| --- | --- |

a)

wartość zmiennego depozytu zabezpieczającego należnego w ramach ostatniego pobrania obliczoną zgodnie z art. 10, uwzględniając wszelkie nadwyżki zabezpieczenia;

| b) | wartość początkowego depozytu zabezpieczającego należnego w ramach ostatniego pobrania obliczoną zgodnie z art. 11, uwzględniając wszelkie nadwyżki zabezpieczenia. |
| --- | --- |

b)

wartość początkowego depozytu zabezpieczającego należnego w ramach ostatniego pobrania obliczoną zgodnie z art. 11, uwzględniając wszelkie nadwyżki zabezpieczenia.

3.   Jeżeli kwota należnego zabezpieczenia przekracza minimalną kwotę transferu uzgodnioną przez kontrahentów, kontrahent pobierający zabezpieczenie pobiera pełną kwotę należnego zabezpieczenia, nie odliczając od niej minimalnej kwoty transferu.

4.   Kontrahenci mogą uzgodnić odrębne minimalne kwoty transferu dla początkowego i zmiennego depozytu zabezpieczającego, o ile suma takich minimalnych kwot transferu nie przekroczy 500 000 EUR lub równowartości tej kwoty w innej walucie.

5.   Jeżeli kontrahenci uzgodnią odrębne minimalne kwoty transferu zgodnie z ust. 4, w sytuacji gdy kwota należnego początkowego lub zmiennego depozytu zabezpieczającego przekracza minimalną kwotę transferu, kontrahent pobierający zabezpieczenie pobiera pełną kwotę należnego początkowego lub zmiennego depozytu zabezpieczającego, nie odliczając od niej tych minimalnych kwot transferu.

Artykuł 26

Obliczanie depozytu zabezpieczającego w przypadku kontrahentów z państw trzecich

Jeżeli kontrahent ma siedzibę w państwie trzecim, kontrahenci mogą obliczać depozyty zabezpieczające na podstawie pakietu kompensowania, w skład którego wchodzą następujące rodzaje kontraktów:

| a) | rozliczane niecentralnie instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym podlegające wymogom dotyczącym depozytu zabezpieczającego ustanowionym w niniejszym rozporządzeniu; |
| --- | --- |

a)

rozliczane niecentralnie instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym podlegające wymogom dotyczącym depozytu zabezpieczającego ustanowionym w niniejszym rozporządzeniu;

| b) | kontrakty spełniające obydwa poniższe warunki:







  (i) | są uznawane za rozliczane niecentralnie instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym w ramach systemu regulacyjnego, który ma zastosowanie do kontrahenta mającego siedzibę w państwie trzecim; |
| --- | --- | --- |

b)

kontrakty spełniające obydwa poniższe warunki:

:

(i)

są uznawane za rozliczane niecentralnie instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym w ramach systemu regulacyjnego, który ma zastosowanie do kontrahenta mającego siedzibę w państwie trzecim;

| (ii) | podlegają przepisom w zakresie depozytów zabezpieczających w ramach systemu regulacyjnego, który ma zastosowanie do kontrahenta mającego siedzibę w państwie trzecim. |
| --- | --- |

(ii)

podlegają przepisom w zakresie depozytów zabezpieczających w ramach systemu regulacyjnego, który ma zastosowanie do kontrahenta mającego siedzibę w państwie trzecim.

SEKCJA 2

Zwolnienia przy obliczaniu poziomów początkowego depozytu zabezpieczającego

Artykuł 27

Kontrakty walutowe

Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 2 ust. 2 kontrahenci mogą przewidzieć w swoich procedurach zarządzania ryzykiem, że początkowe depozyty zabezpieczające nie będą pobierane w odniesieniu do:

| a) | rozliczanych fizycznie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które wiążą się wyłącznie z wymianą dwóch różnych walut w określonym przyszłym terminie po stałym kursie ustalonym w dniu zawarcia kontraktu obejmującego wymianę („terminowe transakcje walutowe typu forward”); |
| --- | --- |

a)

rozliczanych fizycznie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które wiążą się wyłącznie z wymianą dwóch różnych walut w określonym przyszłym terminie po stałym kursie ustalonym w dniu zawarcia kontraktu obejmującego wymianę („terminowe transakcje walutowe typu forward”);

forward

| b) | rozliczanych fizycznie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które wiążą się wyłącznie z wymianą dwóch różnych walut w określonym terminie po stałym kursie ustalonym w dniu zawarcia kontraktu obejmującego wymianę oraz z odwrotną wymianą obu walut w późniejszym terminie po stałym kursie, który również został ustalony w dniu zawarcia kontraktu obejmującego wymianę („walutowe transakcje swapowe”); |
| --- | --- |

b)

rozliczanych fizycznie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które wiążą się wyłącznie z wymianą dwóch różnych walut w określonym terminie po stałym kursie ustalonym w dniu zawarcia kontraktu obejmującego wymianę oraz z odwrotną wymianą obu walut w późniejszym terminie po stałym kursie, który również został ustalony w dniu zawarcia kontraktu obejmującego wymianę („walutowe transakcje swapowe”);

| c) | wymiany kwoty głównej rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, w ramach których kontrahenci wymieniają wyłącznie kwotę główną oraz wszelkie należne kwoty odsetek w jednej walucie na kwotę główną i wszelkie należne kwoty odsetek w drugiej walucie w terminie wyznaczonym zgodnie z określonym wzorem („swap walutowy”). |
| --- | --- |

c)

wymiany kwoty głównej rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, w ramach których kontrahenci wymieniają wyłącznie kwotę główną oraz wszelkie należne kwoty odsetek w jednej walucie na kwotę główną i wszelkie należne kwoty odsetek w drugiej walucie w terminie wyznaczonym zgodnie z określonym wzorem („swap walutowy”).

Artykuł 28

Próg oparty na kwocie referencyjnej

1.   Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 2 ust. 2 kontrahenci mogą przewidzieć w swoich procedurach zarządzania ryzykiem, że początkowe depozyty zabezpieczające nie będą pobierane w odniesieniu do wszystkich nowych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartych w roku kalendarzowym, w którym zagregowana średnia kwota referencyjna rozliczanych niecentralnie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym na koniec miesiąca wynosiła w marcu, kwietniu i maju poprzedzającego roku mniej niż 8 mld EUR w przypadku jednego z dwóch kontrahentów.

Zagregowaną średnią kwotę referencyjną na koniec miesiąca, o której mowa w akapicie pierwszym, oblicza się na poziomie kontrahenta lub na poziomie grupy, jeżeli kontrahent należy do grupy.

2.   Jeżeli kontrahent należy do grupy, przy obliczaniu zagregowanej średniej kwoty referencyjnej na koniec miesiąca dla grupy bierze się pod uwagę wszystkie rozliczane niecentralnie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym danej grupy, uwzględniając wszystkie wewnątrzgrupowe rozliczane niecentralnie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym.

Do celów akapitu pierwszego kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które stanowią transakcje wewnętrzne, bierze się pod uwagę tylko raz.

3.   UCITS posiadające zezwolenie wydane zgodne z dyrektywą 2009/65/WE oraz alternatywne fundusze inwestycyjne zarządzane przez zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi posiadających zezwolenie lub zarejestrowanych zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE (9) uznaje się za odrębne podmioty i traktuje osobno przy stosowaniu progów, o których mowa w ust. 1, jeżeli spełnione są następujące warunki:

| a) | fundusze stanowią niezależne, wyodrębnione pakiety aktywów ustanowione na wypadek niewypłacalności lub upadłości funduszu; |
| --- | --- |

a)

fundusze stanowią niezależne, wyodrębnione pakiety aktywów ustanowione na wypadek niewypłacalności lub upadłości funduszu;

| b) | wyodrębnione pakiety aktywów nie są zabezpieczone ani objęte gwarancją czy innym wsparciem finansowym przez inne fundusze inwestycyjne lub zarządzających tymi funduszami. |
| --- | --- |

b)

wyodrębnione pakiety aktywów nie są zabezpieczone ani objęte gwarancją czy innym wsparciem finansowym przez inne fundusze inwestycyjne lub zarządzających tymi funduszami.

Artykuł 29

Próg oparty na kwotach początkowego depozytu zabezpieczającego

1.   Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 2 ust. 2 kontrahenci mogą przewidzieć w swoich procedurach zarządzania ryzykiem, że kwota pobieranych początkowych depozytów zabezpieczających ulega obniżeniu o maksymalnie 50 mln EUR w przypadkach wskazanych w lit. a) i b) niniejszego ustępu lub o 10 mln EUR w przypadku wskazanym w lit. c), jeżeli:

| a) | żaden z kontrahentów nie należy do żadnej grupy; |
| --- | --- |

a)

żaden z kontrahentów nie należy do żadnej grupy;

| b) | kontrahenci należą do różnych grup; |
| --- | --- |

b)

kontrahenci należą do różnych grup;

| c) | obydwaj kontrahenci należą do tej samej grupy. |
| --- | --- |

c)

obydwaj kontrahenci należą do tej samej grupy.

2.   Jeżeli kontrahent nie pobiera początkowych depozytów zabezpieczających zgodnie z ust. 1 lit. b), procedury zarządzania ryzykiem, o których mowa w art. 2 ust. 1, muszą zawierać postanowienia w zakresie monitorowania na poziomie grupy, czy doszło do przekroczenia progu, oraz w zakresie przechowywania odpowiednich dokumentów zawierających informacje o ekspozycjach grupy wobec poszczególnych pojedynczych kontrahentów należących do tej samej grupy.

3.   UCITS posiadające zezwolenie wydane zgodne z dyrektywą 2009/65/WE oraz alternatywne fundusze inwestycyjne zarządzane przez zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi posiadających zezwolenie lub zarejestrowanych zgodnie z dyrektywą 2011/61/UE uznaje się za odrębne podmioty i traktuje osobno przy stosowaniu progów, o których mowa w ust. 1, jeżeli spełnione są następujące warunki:

| a) | fundusze stanowią niezależne, wyodrębnione pakiety aktywów ustanowione na wypadek niewypłacalności lub upadłości funduszu; |
| --- | --- |

a)

fundusze stanowią niezależne, wyodrębnione pakiety aktywów ustanowione na wypadek niewypłacalności lub upadłości funduszu;

| b) | wyodrębnione pakiety aktywów nie są zabezpieczone ani objęte gwarancją czy innym wsparciem finansowym przez inne fundusze inwestycyjne lub zarządzających tymi funduszami. |
| --- | --- |

b)

wyodrębnione pakiety aktywów nie są zabezpieczone ani objęte gwarancją czy innym wsparciem finansowym przez inne fundusze inwestycyjne lub zarządzających tymi funduszami.

SEKCJA 3

Zwolnienia z wymogu ustanowienia lub pobrania początkowego lub zmiennego depozytu zabezpieczającego

Artykuł 30

Sposób traktowania instrumentów pochodnych powiązanych z obligacjami zabezpieczonymi do celów zabezpieczenia

1.   Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 2 ust. 2 i w przypadku spełnienia wymagań określonych w ust. 2 niniejszego artykułu kontrahenci mogą zawrzeć w swoich procedurach zarządzania ryzykiem następujące postanowienia w odniesieniu do kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które zostały zawarte w związku z obligacjami zabezpieczonymi:

| a) | zmiennego depozytu zabezpieczającego nie wnosi emitent obligacji zabezpieczonych ani instytucja, w której zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, lecz jest on pobierany od ich kontrahenta w środkach pieniężnych i zwracany ich kontrahentowi w stosownym terminie; |
| --- | --- |

a)

zmiennego depozytu zabezpieczającego nie wnosi emitent obligacji zabezpieczonych ani instytucja, w której zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, lecz jest on pobierany od ich kontrahenta w środkach pieniężnych i zwracany ich kontrahentowi w stosownym terminie;

| b) | początkowy depozyt zabezpieczający nie jest wnoszony ani pobierany. |
| --- | --- |

b)

początkowy depozyt zabezpieczający nie jest wnoszony ani pobierany.

2.   Przepisy ust. 1 mają zastosowanie w przypadku spełnienia wszystkich poniższych warunków:

| a) | kontrakt pochodny będący przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym nie zostaje rozwiązany w przypadku restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub niewypłacalności emitenta obligacji zabezpieczonych lub instytucji, w której zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych; |
| --- | --- |

a)

kontrakt pochodny będący przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym nie zostaje rozwiązany w przypadku restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub niewypłacalności emitenta obligacji zabezpieczonych lub instytucji, w której zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych;

| b) | kontrahent, który jest stroną kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartego z emitentami obligacji zabezpieczonych lub z instytucjami, w których zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, ma pozycję co najmniej równorzędną z posiadaczami obligacji zabezpieczonych, z wyjątkiem sytuacji, w której dany kontrahent, który jest stroną kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartego z emitentami obligacji zabezpieczonych lub z instytucjami, w których zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, jest stroną niewykonującą zobowiązań lub stroną poszkodowaną, bądź też zrzeka się pozycji równorzędnej; |
| --- | --- |

b)

kontrahent, który jest stroną kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartego z emitentami obligacji zabezpieczonych lub z instytucjami, w których zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, ma pozycję co najmniej równorzędną z posiadaczami obligacji zabezpieczonych, z wyjątkiem sytuacji, w której dany kontrahent, który jest stroną kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartego z emitentami obligacji zabezpieczonych lub z instytucjami, w których zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, jest stroną niewykonującą zobowiązań lub stroną poszkodowaną, bądź też zrzeka się pozycji równorzędnej;

| c) | kontrakt pochodny będący przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym został zarejestrowany lub odnotowany w instytucji, w której zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, zgodnie z krajowymi przepisami dotyczącymi obligacji zabezpieczonych; |
| --- | --- |

c)

kontrakt pochodny będący przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym został zarejestrowany lub odnotowany w instytucji, w której zgromadzone są aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, zgodnie z krajowymi przepisami dotyczącymi obligacji zabezpieczonych;

| d) | kontrakt pochodny będący przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym jest wykorzystywany wyłącznie do zabezpieczenia przed ryzykiem niedopasowania stopy procentowej lub niedopasowania walutowego puli aktywów stanowiących zabezpieczenie w odniesieniu do obligacji zabezpieczonej; |
| --- | --- |

d)

kontrakt pochodny będący przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym jest wykorzystywany wyłącznie do zabezpieczenia przed ryzykiem niedopasowania stopy procentowej lub niedopasowania walutowego puli aktywów stanowiących zabezpieczenie w odniesieniu do obligacji zabezpieczonej;

| e) | w skład pakietu kompensowania nie wchodzą kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są powiązane z pulą aktywów stanowiących zabezpieczenie obligacji zabezpieczonej; |
| --- | --- |

e)

w skład pakietu kompensowania nie wchodzą kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są powiązane z pulą aktywów stanowiących zabezpieczenie obligacji zabezpieczonej;

| f) | obligacja zabezpieczona, z którą powiązany jest dany kontrakt pochodny będący przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, spełnia wymagania ustanowione w art. 129 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

f)

obligacja zabezpieczona, z którą powiązany jest dany kontrakt pochodny będący przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, spełnia wymagania ustanowione w art. 129 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| g) | pula aktywów stanowiących zabezpieczenie obligacji zabezpieczonej, z którą powiązany jest dany kontrakt pochodny będący przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, podlega regulacyjnemu wymogowi zabezpieczenia w wysokości co najmniej 102 %. |
| --- | --- |

g)

pula aktywów stanowiących zabezpieczenie obligacji zabezpieczonej, z którą powiązany jest dany kontrakt pochodny będący przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, podlega regulacyjnemu wymogowi zabezpieczenia w wysokości co najmniej 102 %.

Artykuł 31

Sposób traktowania kontraktów pochodnych zawartych z kontrahentami z państw trzecich, w przypadku których nie można zagwarantować, że umowy o kompensowaniu zobowiązań lub ochrona w postaci zabezpieczenia będą możliwe do wyegzekwowania na drodze prawnej

1.   Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 2 ust. 2 kontrahenci mający siedzibę w Unii mogą przewidzieć w swoich procedurach zarządzania ryzykiem, że zmienne i początkowe depozyty zabezpieczające nie muszą być wnoszone w odniesieniu do rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartych z kontrahentami mającymi siedzibę w państwie trzecim, w przypadku których spełniony jest dowolny z następujących warunków:

| a) | wyniki weryfikacji prawnej, o której mowa w art. 2 ust. 3, potwierdzają, że nie ma pewności, czy umowa o kompensowaniu zobowiązań i – jeżeli została zawarta – umowa w sprawie wymiany zabezpieczenia będzie zawsze możliwa do wyegzekwowania na drodze prawnej; |
| --- | --- |

a)

wyniki weryfikacji prawnej, o której mowa w art. 2 ust. 3, potwierdzają, że nie ma pewności, czy umowa o kompensowaniu zobowiązań i – jeżeli została zawarta – umowa w sprawie wymiany zabezpieczenia będzie zawsze możliwa do wyegzekwowania na drodze prawnej;

| b) | wyniki weryfikacji prawnej, o której mowa w art. 19 ust. 6, potwierdzają brak możliwości spełnienia wymagań w zakresie wyodrębniania, o których mowa w art. 19 ust. 3, 4 i 5. |
| --- | --- |

b)

wyniki weryfikacji prawnej, o której mowa w art. 19 ust. 6, potwierdzają brak możliwości spełnienia wymagań w zakresie wyodrębniania, o których mowa w art. 19 ust. 3, 4 i 5.

Do celów akapitu pierwszego kontrahenci mający siedzibę w Unii pobierają depozyty zabezpieczające w ujęciu brutto.

2.   Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 2 ust. 2 kontrahenci mający siedzibę w Unii mogą przewidzieć w swoich procedurach zarządzania ryzykiem, że zmienne i początkowe depozyty zabezpieczające nie muszą być wnoszone lub pobierane w odniesieniu do kontraktów zawartych z kontrahentami mającymi siedzibę w państwie trzecim, jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:

| a) | zastosowanie mają warunki określone w ust. 1 lit. a) oraz – w stosownych przypadkach – w ust. 1 lit. b); |
| --- | --- |

a)

zastosowanie mają warunki określone w ust. 1 lit. a) oraz – w stosownych przypadkach – w ust. 1 lit. b);

| b) | wyniki weryfikacji prawnych, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b), potwierdzają brak możliwości pobrania zabezpieczenia zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia nawet w ujęciu brutto; |
| --- | --- |

b)

wyniki weryfikacji prawnych, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b), potwierdzają brak możliwości pobrania zabezpieczenia zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia nawet w ujęciu brutto;

| c) | wartość wskaźnika obliczonego zgodnie z ust. 3 jest niższa niż 2,5 %. |
| --- | --- |

c)

wartość wskaźnika obliczonego zgodnie z ust. 3 jest niższa niż 2,5 %.

3.   Wskaźnik, o którym mowa w ust. 2 lit. c), stanowi iloraz kwoty obliczonej zgodnie z lit. a) niniejszego ustępu i kwoty obliczonej zgodnie z lit. b) tego ustępu:

| a) | sumy kwot referencyjnych wszelkich aktywnych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym w ramach grupy, do której należy dany kontrahent, zawartych po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie oraz w odniesieniu do których nie pobrano żadnego depozytu zabezpieczającego od kontrahentów mających siedzibę w państwie trzecim, do których ma zastosowanie ust. 2 lit. b); |
| --- | --- |

a)

sumy kwot referencyjnych wszelkich aktywnych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym w ramach grupy, do której należy dany kontrahent, zawartych po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie oraz w odniesieniu do których nie pobrano żadnego depozytu zabezpieczającego od kontrahentów mających siedzibę w państwie trzecim, do których ma zastosowanie ust. 2 lit. b);

| b) | sumy kwot referencyjnych wszystkich aktywnych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym w ramach grupy, do której należy dany kontrahent, z wyjątkiem kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które stanowią transakcje wewnątrzgrupowe. |
| --- | --- |

b)

sumy kwot referencyjnych wszystkich aktywnych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym w ramach grupy, do której należy dany kontrahent, z wyjątkiem kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które stanowią transakcje wewnątrzgrupowe.

ROZDZIAŁ III

WEWNĄTRZGRUPOWE KONTRAKTY POCHODNE

SEKCJA 1

Procedury, jakich mają przestrzegać kontrahenci i odnośne właściwe organy przy stosowaniu zwolnień w odniesieniu do wewnątrzgrupowych kontraktów pochodnych

Artykuł 32

Procedury, jakich mają przestrzegać kontrahenci i odnośne właściwe organy

1.   Wniosek lub powiadomienie przekazane przez kontrahenta właściwemu organowi zgodnie z art. 11 ust. 6–10 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 uznaje się za otrzymane, jeżeli właściwy organ otrzyma wszystkie poniższe informacje:

| a) | wszystkie informacje niezbędne do oceny, czy warunki określone odpowiednio w art. 11 ust. 6, 7, 8, 9 lub 10 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 zostały spełnione; |
| --- | --- |

a)

wszystkie informacje niezbędne do oceny, czy warunki określone odpowiednio w art. 11 ust. 6, 7, 8, 9 lub 10 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 zostały spełnione;

| b) | informacje i dokumenty, o których mowa w art. 18 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 149/2013 (10). |
| --- | --- |

b)

informacje i dokumenty, o których mowa w art. 18 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 149/2013 (10).

2.   Jeżeli właściwy organ uzna, że do oceny, czy warunki, o których mowa w ust. 1 lit. a), są spełnione, potrzebne są dodatkowe informacje, przekazuje kontrahentowi pisemny wniosek o przekazanie takich informacji.

3.   Właściwy organ powiadamia kontrahenta o swojej decyzji wydanej zgodnie z art. 11 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 w terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania wszystkich informacji, o których mowa w ust. 1.

4.   Jeżeli właściwy organ wyda pozytywną decyzję zgodnie z art. 11 ust. 6, 8 lub 10 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, przekazuje ją kontrahentowi na piśmie i zawiera w niej przynajmniej:

| a) | informację, czy zwolnienie ma charakter pełny czy też częściowy; |
| --- | --- |

a)

informację, czy zwolnienie ma charakter pełny czy też częściowy;

| b) | w przypadku częściowego zwolnienia – wyraźne wskazanie ograniczeń zwolnienia. |
| --- | --- |

b)

w przypadku częściowego zwolnienia – wyraźne wskazanie ograniczeń zwolnienia.

5.   Jeżeli właściwy organ wyda negatywną decyzję zgodnie z art. 11 ust. 6, 8 lub 10 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 lub wyrazi sprzeciw wobec powiadomienia przekazanego zgodnie z art. 11 ust. 7 lub 9 tego rozporządzenia, przekazuje taką negatywną decyzję lub taki sprzeciw kontrahentowi na piśmie i zawiera w nich przynajmniej:

| a) | informację o tym, które warunki określone odpowiednio w art. 11 ust. 6, 7, 8, 9 lub 10 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 nie są spełnione; |
| --- | --- |

a)

informację o tym, które warunki określone odpowiednio w art. 11 ust. 6, 7, 8, 9 lub 10 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 nie są spełnione;

| b) | uzasadnienie, dlaczego warunki te uznaje się za niespełnione. |
| --- | --- |

b)

uzasadnienie, dlaczego warunki te uznaje się za niespełnione.

6.   Jeżeli jeden z właściwych organów powiadomionych zgodnie z art. 11 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 uzna, że warunki, o których mowa w art. 11 ust. 7 akapit pierwszy lit. a) lub b) tego rozporządzenia, nie są spełnione, powiadamia o tym fakcie drugi właściwy organ w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania powiadomienia.

7.   Właściwe organy powiadamiają kontrahentów niefinansowych o wyrażeniu sprzeciwu, o którym mowa w ust. 5, w terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania powiadomienia.

8.   Właściwy organ powiadamia kontrahenta mającego siedzibę w Unii o swojej decyzji wydanej zgodnie z art. 11 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 w terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania wszystkich informacji, o których mowa w ust. 1.

9.   Właściwy organ odpowiadający za nadzór nad kontrahentem finansowym przekazuje decyzję, o której mowa w art. 11 ust. 10 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, właściwemu organowi odpowiadającemu za nadzór nad kontrahentem niefinansowym w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania wszystkich informacji, o których mowa w ust. 1, oraz kontrahentom – w terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania tych informacji.

10.   Kontrahenci, którzy przekazali powiadomienie lub otrzymali pozytywną decyzję odpowiednio zgodnie z art. 11 ust. 6, 7, 8, 9 lub 10 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, niezwłocznie powiadamiają odpowiedni właściwy organ o wszelkich zmianach, które mogą wywrzeć wpływ na spełnienie mających zastosowanie warunków określonych w tych ustępach. Właściwy organ może sprzeciwić się zastosowaniu zwolnienia lub wycofać swoją pozytywną decyzję, jeżeli dojdzie do jakiejkolwiek zmiany okoliczności, która mogłaby wpłynąć na zdolność do spełnienia tych warunków.

11.   W przypadku przekazania negatywnej decyzji lub sprzeciwu przez właściwy organ dany kontrahent może złożyć kolejny wniosek lub kolejne powiadomienie wyłącznie wówczas, gdy zajdzie istotna zmiana okoliczności, na podstawie których właściwy organ wydał negatywną decyzję lub wyraził sprzeciw.

SEKCJA 2

Kryteria mające zastosowanie przy stosowaniu zwolnień w odniesieniu do wewnątrzgrupowych kontraktów pochodnych

Artykuł 33

Mające zastosowanie kryteria dotyczące przeszkody prawnej dla szybkiego przenoszenia środków własnych i spłaty zobowiązań

Uznaje się, że przeszkoda prawna dla szybkiego przenoszenia środków własnych i spłaty zobowiązań między kontrahentami, o których mowa w art. 11 ust. 5–10 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, istnieje, jeżeli występują faktyczne lub przewidywane ograniczenia o charakterze prawnym związane z dowolnym z następujących elementów:

| a) | kontrolami walutowymi i dewizowymi; |
| --- | --- |

a)

kontrolami walutowymi i dewizowymi;

| b) | ramami regulacyjnymi, administracyjnymi, prawnymi lub umownymi uniemożliwiającymi udzielanie wzajemnego wsparcia finansowego lub wywierającymi istotny wpływ na przenoszenie środków pieniężnych w ramach grupy; |
| --- | --- |

b)

ramami regulacyjnymi, administracyjnymi, prawnymi lub umownymi uniemożliwiającymi udzielanie wzajemnego wsparcia finansowego lub wywierającymi istotny wpływ na przenoszenie środków pieniężnych w ramach grupy;

| c) | dowolny z warunków wczesnej interwencji, naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE (11), jest spełniony, wskutek czego właściwy organ przewiduje wystąpienie przeszkody utrudniającej szybkie przenoszenie środków własnych lub spłatę zobowiązań; |
| --- | --- |

c)

dowolny z warunków wczesnej interwencji, naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE (11), jest spełniony, wskutek czego właściwy organ przewiduje wystąpienie przeszkody utrudniającej szybkie przenoszenie środków własnych lub spłatę zobowiązań;

11

| d) | istnieniem udziałów mniejszości ograniczających zdolność decyzyjną podmiotów wchodzących w skład grupy; |
| --- | --- |

d)

istnieniem udziałów mniejszości ograniczających zdolność decyzyjną podmiotów wchodzących w skład grupy;

| e) | charakterem struktury prawnej kontrahenta określonej w jego statucie, akcie założycielskim i regulaminie wewnętrznym. |
| --- | --- |

e)

charakterem struktury prawnej kontrahenta określonej w jego statucie, akcie założycielskim i regulaminie wewnętrznym.

Artykuł 34

Mające zastosowanie kryteria dotyczące przeszkód praktycznych dla szybkiego przenoszenia środków własnych i spłaty zobowiązań

Uznaje się, że przeszkoda praktyczna dla szybkiego przenoszenia środków własnych i spłaty zobowiązań między kontrahentami, o których mowa w art. 11 ust. 5–10 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, istnieje, jeżeli występują ograniczenia o charakterze praktycznym związane z dowolnym z następujących elementów:

| a) | niedostateczną dostępnością dla danego kontrahenta wolnych od obciążeń lub płynnych aktywów w odpowiednim terminie; |
| --- | --- |

a)

niedostateczną dostępnością dla danego kontrahenta wolnych od obciążeń lub płynnych aktywów w odpowiednim terminie;

| b) | przeszkodami o charakterze operacyjnym, które skutecznie opóźniają lub uniemożliwiają dokonywanie takich przeniesień lub spłat w odpowiednim terminie. |
| --- | --- |

b)

przeszkodami o charakterze operacyjnym, które skutecznie opóźniają lub uniemożliwiają dokonywanie takich przeniesień lub spłat w odpowiednim terminie.

ROZDZIAŁ IV

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

Artykuł 35

Przepisy przejściowe

Kontrahenci, o których mowa w art. 11 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, mogą nadal stosować procedury zarządzania ryzykiem, z których korzystali w dniu rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartych w okresie od dnia 16 sierpnia 2012 r. do odpowiednich dat rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 36

Stosowanie przepisów art. 9 ust. 2, art. 11, art. 13–18, art. 19 ust. 1 lit. c), d) i f), art. 19 ust. 3 i art. 20

1.   Przepisy art. 9 ust. 2, art. 11, art. 13–18, art. 19 ust. 1 lit. c), d) i f), art. 19 ust. 3 i art. 20 stosuje się:

| a) | po upływie jednego miesiąca od dnia wejścia niniejszego rozporządzenia w życie – w odniesieniu do kontrahentów, z których obaj posiadają – lub należą do grupy, która posiada – zagregowaną średnią kwotę referencyjną rozliczanych niecentralnie instrumentów pochodnych przekraczającą 3 000 mld EUR; |
| --- | --- |

a)

po upływie jednego miesiąca od dnia wejścia niniejszego rozporządzenia w życie – w odniesieniu do kontrahentów, z których obaj posiadają – lub należą do grupy, która posiada – zagregowaną średnią kwotę referencyjną rozliczanych niecentralnie instrumentów pochodnych przekraczającą 3 000 mld EUR;

| b) | od dnia 1 września 2017 r., w przypadku gdy obaj kontrahenci posiadają – lub należą do grup, z których każda posiada – zagregowaną średnią kwotę referencyjną rozliczanych niecentralnie instrumentów pochodnych przekraczającą 2 250 mld EUR; |
| --- | --- |

b)

od dnia 1 września 2017 r., w przypadku gdy obaj kontrahenci posiadają – lub należą do grup, z których każda posiada – zagregowaną średnią kwotę referencyjną rozliczanych niecentralnie instrumentów pochodnych przekraczającą 2 250 mld EUR;

| c) | od dnia 1 września 2018 r., w przypadku gdy obaj kontrahenci posiadają – lub należą do grup, z których każda posiada – zagregowaną średnią kwotę referencyjną rozliczanych niecentralnie instrumentów pochodnych przekraczającą 1 500 mld EUR; |
| --- | --- |

c)

od dnia 1 września 2018 r., w przypadku gdy obaj kontrahenci posiadają – lub należą do grup, z których każda posiada – zagregowaną średnią kwotę referencyjną rozliczanych niecentralnie instrumentów pochodnych przekraczającą 1 500 mld EUR;

| d) | od dnia 1 września 2019 r., w przypadku gdy obaj kontrahenci posiadają – lub należą do grup, z których każda posiada – zagregowaną średnią kwotę referencyjną rozliczanych niecentralnie instrumentów pochodnych przekraczającą 750 mld EUR; |
| --- | --- |

d)

od dnia 1 września 2019 r., w przypadku gdy obaj kontrahenci posiadają – lub należą do grup, z których każda posiada – zagregowaną średnią kwotę referencyjną rozliczanych niecentralnie instrumentów pochodnych przekraczającą 750 mld EUR;

| e) | od dnia 1 września 2020 r., w przypadku gdy obaj kontrahenci posiadają – lub należą do grup, z których każda posiada – zagregowaną średnią kwotę referencyjną rozliczanych niecentralnie instrumentów pochodnych przekraczającą 8 mld EUR. |
| --- | --- |

e)

od dnia 1 września 2020 r., w przypadku gdy obaj kontrahenci posiadają – lub należą do grup, z których każda posiada – zagregowaną średnią kwotę referencyjną rozliczanych niecentralnie instrumentów pochodnych przekraczającą 8 mld EUR.

2.   Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 1, jeżeli warunki określone w ust. 3 niniejszego ustępu zostały spełnione, przepisy art. 9 ust. 2, art. 11, art. 13–18, art. 19 ust. 1 lit. c), d) i f), art. 19 ust. 3 i art. 20 stosuje się:

| a) | po upływie trzech lat od dnia wejścia niniejszego rozporządzenia w życie, jeżeli w odniesieniu do danego państwa trzeciego nie wydano żadnej decyzji w sprawie równoważności zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 do celów art. 11 ust. 3 tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

a)

po upływie trzech lat od dnia wejścia niniejszego rozporządzenia w życie, jeżeli w odniesieniu do danego państwa trzeciego nie wydano żadnej decyzji w sprawie równoważności zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 do celów art. 11 ust. 3 tego rozporządzenia;

| b) | od późniejszej z poniższych dat, jeżeli w odniesieniu do odpowiedniego państwa trzeciego wydano decyzję w sprawie równoważności zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 do celów art. 11 ust. 3 tego rozporządzenia:






  (i) | po upływie czterech miesięcy od dnia wejścia w życie decyzji wydanej w odniesieniu do odpowiedniego państwa trzeciego zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 do celów art. 11 ust. 3 tego rozporządzenia; |
| --- | --- | --- |

b)

od późniejszej z poniższych dat, jeżeli w odniesieniu do odpowiedniego państwa trzeciego wydano decyzję w sprawie równoważności zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 do celów art. 11 ust. 3 tego rozporządzenia:

(i)

po upływie czterech miesięcy od dnia wejścia w życie decyzji wydanej w odniesieniu do odpowiedniego państwa trzeciego zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 do celów art. 11 ust. 3 tego rozporządzenia;

| (ii) | od mającej zastosowanie daty wyznaczonej zgodnie z ust. 1. |
| --- | --- |

(ii)

od mającej zastosowanie daty wyznaczonej zgodnie z ust. 1.

3.   Odstępstwo, o którym mowa w ust. 2, ma zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy kontrahenci, którzy są stroną rozliczanego niecentralnie kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, spełniają wszystkie poniższe warunki:

| a) | jeden z kontrahentów ma siedzibę w państwie trzecim, a drugi – w Unii; |
| --- | --- |

a)

jeden z kontrahentów ma siedzibę w państwie trzecim, a drugi – w Unii;

| b) | kontrahent posiadający siedzibę w państwie trzecim jest kontrahentem finansowym albo kontrahentem niefinansowym; |
| --- | --- |

b)

kontrahent posiadający siedzibę w państwie trzecim jest kontrahentem finansowym albo kontrahentem niefinansowym;

| c) | kontrahent posiadający siedzibę w Unii jest jednym z następujących podmiotów:






  (i) | kontrahentem finansowym, kontrahentem niefinansowym, finansową spółką holdingową, instytucją finansową lub przedsiębiorstwem usług pomocniczych objętym odpowiednimi wymogami ostrożnościowymi, a kontrahent z państwa trzeciego, o którym mowa w lit. a), jest kontrahentem finansowym; |
| --- | --- | --- |

c)

kontrahent posiadający siedzibę w Unii jest jednym z następujących podmiotów:

(i)

kontrahentem finansowym, kontrahentem niefinansowym, finansową spółką holdingową, instytucją finansową lub przedsiębiorstwem usług pomocniczych objętym odpowiednimi wymogami ostrożnościowymi, a kontrahent z państwa trzeciego, o którym mowa w lit. a), jest kontrahentem finansowym;

| (ii) | kontrahentem finansowym albo kontrahentem niefinansowym, a kontrahent z państwa trzeciego, o którym mowa w lit. a), jest kontrahentem niefinansowym; |
| --- | --- |

(ii)

kontrahentem finansowym albo kontrahentem niefinansowym, a kontrahent z państwa trzeciego, o którym mowa w lit. a), jest kontrahentem niefinansowym;

| d) | obaj kontrahenci objęci są w pełni tą samą konsolidacją zgodnie z art. 3 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 648/2012; |
| --- | --- |

d)

obaj kontrahenci objęci są w pełni tą samą konsolidacją zgodnie z art. 3 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 648/2012;

| e) | obaj kontrahenci podlegają właściwym procedurom z zakresu scentralizowanej oceny, pomiaru i kontroli ryzyka; |
| --- | --- |

e)

obaj kontrahenci podlegają właściwym procedurom z zakresu scentralizowanej oceny, pomiaru i kontroli ryzyka;

| f) | wymagania określone w rozdziale III są spełnione. |
| --- | --- |

f)

wymagania określone w rozdziale III są spełnione.

Artykuł 37

Stosowanie przepisów art. 9 ust. 1, art. 10 i art. 12

1.   Art. 9 ust. 1, art. 10 i art. 12 stosuje się:

| a) | po upływie jednego miesiąca od dnia wejścia niniejszego rozporządzenia w życie – w odniesieniu do kontrahentów, z których obaj posiadają – lub należą do grupy, która posiada – zagregowaną średnią kwotę referencyjną rozliczanych niecentralnie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym przekraczającą 3 000 mld EUR; |
| --- | --- |

a)

po upływie jednego miesiąca od dnia wejścia niniejszego rozporządzenia w życie – w odniesieniu do kontrahentów, z których obaj posiadają – lub należą do grupy, która posiada – zagregowaną średnią kwotę referencyjną rozliczanych niecentralnie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym przekraczającą 3 000 mld EUR;

| b) | od jednej z następujących dwóch dat, w zależności od tego, która z nich przypada później: od dnia 1 marca 2017 r. lub od dnia przypadającego po upływie miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia – w odniesieniu do innych kontrahentów. |
| --- | --- |

b)

od jednej z następujących dwóch dat, w zależności od tego, która z nich przypada później: od dnia 1 marca 2017 r. lub od dnia przypadającego po upływie miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia – w odniesieniu do innych kontrahentów.

2.   Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 1 w odniesieniu do kontraktów na terminowe transakcje walutowe typu forward, o których mowa w art. 27 lit. a), przepisy art. 9 ust. 1, art. 10 i art. 12 stosuje się od jednej z poniższych dat, w zależności od tego, która z nich przypada wcześniej:

| a) | od dnia 31 grudnia 2018 r., jeżeli rozporządzenie, o którym mowa w lit. b), nie będzie jeszcze miało zastosowania; |
| --- | --- |

a)

od dnia 31 grudnia 2018 r., jeżeli rozporządzenie, o którym mowa w lit. b), nie będzie jeszcze miało zastosowania;

| b) | od dnia rozpoczęcia stosowania rozporządzenia delegowanego Komisji (*2) ustanawiającego określone elementy techniczne związane z definicją instrumentów finansowych w odniesieniu do rozliczanych fizycznie terminowych transakcji walutowych typu forward lub od dnia wyznaczonego zgodnie z ust. 1, w zależności od tego, która data przypadnie później. |
| --- | --- |

b)

od dnia rozpoczęcia stosowania rozporządzenia delegowanego Komisji (*2) ustanawiającego określone elementy techniczne związane z definicją instrumentów finansowych w odniesieniu do rozliczanych fizycznie terminowych transakcji walutowych typu forward lub od dnia wyznaczonego zgodnie z ust. 1, w zależności od tego, która data przypadnie później.

Artykuł 38

Daty rozpoczęcia stosowania przepisów dla określonych rodzajów kontraktów

1.   Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 36 ust. 1 i art. 37 w odniesieniu do wszystkich rozliczanych niecentralnie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które są opcjami na akcje pojedynczych spółek lub opcjami indeksowymi, przepisy artykułów, o których mowa w art. 36 ust. 1 i w art. 37, stosuje się po upływie trzech lat od dnia wejścia niniejszego rozporządzenia w życie.

2.   Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 36 ust. 1 i art. 37, w przypadku gdy kontrahent mający siedzibę w Unii zawrze nierozliczony kontrakt pochodny będący przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym z innym kontrahentem należącym do tej samej grupy, przepisy artykułów, o których mowa w art. 36 ust. 1 i art. 37, stosuje się od dat określonych zgodnie z tymi artykułami lub od dnia 4 lipca 2017 r., w zależności od tego, która z tych dat przypada później.

Artykuł 39

Obliczanie zagregowanej średniej kwoty referencyjnej

1.   Do celów art. 36 i 37 odnośną zagregowaną średnią kwotę referencyjną oblicza się jako średnią całkowitej kwoty referencyjnej brutto, która spełnia wszystkie poniższe warunki:

| a) | została zaksięgowana ostatniego dnia roboczego w marcu, kwietniu i maju 2016 r. w odniesieniu do kontrahentów, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. a); |
| --- | --- |

a)

została zaksięgowana ostatniego dnia roboczego w marcu, kwietniu i maju 2016 r. w odniesieniu do kontrahentów, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. a);

| b) | została zaksięgowana ostatniego dnia roboczego w marcu, kwietniu i maju roku, o którym mowa w poszczególnych literach art. 36 ust. 1; |
| --- | --- |

b)

została zaksięgowana ostatniego dnia roboczego w marcu, kwietniu i maju roku, o którym mowa w poszczególnych literach art. 36 ust. 1;

| c) | obejmuje wszystkie podmioty wchodzące w skład grupy; |
| --- | --- |

c)

obejmuje wszystkie podmioty wchodzące w skład grupy;

| d) | obejmuje wszystkie rozliczane niecentralnie kontrakty pochodne grupy będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym; |
| --- | --- |

d)

obejmuje wszystkie rozliczane niecentralnie kontrakty pochodne grupy będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym;

| e) | obejmuje wszystkie wewnątrzgrupowe, rozliczane niecentralnie kontrakty pochodne grupy będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, przy czym każdy z nich liczy się jednokrotnie. |
| --- | --- |

e)

obejmuje wszystkie wewnątrzgrupowe, rozliczane niecentralnie kontrakty pochodne grupy będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, przy czym każdy z nich liczy się jednokrotnie.

2.   Do celów ust. 1 UCITS posiadające zezwolenie wydane zgodne z dyrektywą 2009/65/WE oraz alternatywne fundusze inwestycyjne zarządzane przez zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi posiadających zezwolenie lub zarejestrowanych zgodnie z dyrektywą 2011/61/UE uznaje się za odrębne podmioty i traktuje osobno, jeżeli spełnione są następujące warunki:

| a) | fundusze stanowią niezależne, wyodrębnione pakiety aktywów ustanowione na wypadek niewypłacalności lub upadłości funduszu; |
| --- | --- |

a)

fundusze stanowią niezależne, wyodrębnione pakiety aktywów ustanowione na wypadek niewypłacalności lub upadłości funduszu;

| b) | wyodrębnione pakiety aktywów nie są zabezpieczone ani objęte gwarancją czy innym wsparciem finansowym przez inne fundusze inwestycyjne lub zarządzających tymi funduszami. |
| --- | --- |

b)

wyodrębnione pakiety aktywów nie są zabezpieczone ani objęte gwarancją czy innym wsparciem finansowym przez inne fundusze inwestycyjne lub zarządzających tymi funduszami.

Artykuł 40

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 4 października 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 153/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów obowiązujących kontrahentów centralnych (Dz.U. L 52 z 23.2.2013, s. 41).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

3

(4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

4

(*1)  C(2016) 2398 final.

*1

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

5

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).

7

(8)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32).

8

(9)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 1).

9

(10)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 149/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących pośrednich uzgodnień rozliczeniowych, obowiązku rozliczania, rejestru publicznego, dostępu do systemu obrotu, kontrahentów niefinansowych, technik ograniczania ryzyka związanego z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego (Dz.U. L 52 z 23.2.2013, s. 11).

10

(11)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190).

11

(*2)  C(2016) 2398 final.

*2

---

ZAŁĄCZNIK I

Zależność między prawdopodobieństwem niewykonania zobowiązania („PD”) a stopniami jakości kredytowej do celów art. 6 i 7

Rating wewnętrzny o PD równym lub niższym od wartości wskazanej w tabeli 1 przypisuje się do odpowiedniego stopnia jakości kredytowej.

Tabela 1

| Stopień jakości kredytowej | Prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania zdefiniowane w art. 4 pkt 54 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 niższe lub równe: |
| --- | --- |
| 1 | 0,10 % |
| 2 | 0,25 % |
| 3 | 1 % |
| 4 | 7,5 % |

Stopień jakości kredytowej

Prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania zdefiniowane w art. 4 pkt 54 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 niższe lub równe:

1

0,10 %

2

0,25 %

3

1 %

4

7,5 %

---

ZAŁĄCZNIK II

Metodyka korygowania wartości zabezpieczenia do celów art. 21

| 1. | Wartość zabezpieczenia koryguje się w następujący sposób:
  Cwartość = C · (1 – HC – HFX)
  gdzie:







  C | = | wartość rynkowa zabezpieczenia; |
| --- | --- | --- | --- |
| HC | = | redukcja wartości odpowiadająca zabezpieczeniu obliczona zgodnie z ust. 2; |
| HFX | = | redukcja wartości odpowiadająca niedopasowaniu walutowemu obliczona zgodnie z ust. 6. |

1.

Cwartość = C · (1 – HC – HFX)

gdzie:

C

=

wartość rynkowa zabezpieczenia;

HC

=

redukcja wartości odpowiadająca zabezpieczeniu obliczona zgodnie z ust. 2;

HFX

=

redukcja wartości odpowiadająca niedopasowaniu walutowemu obliczona zgodnie z ust. 6.

| 2. | Kontrahenci poddają wartość rynkową zabezpieczenia przynajmniej redukcjom wartości przedstawionym w poniższych tabelach 1 i 2:

  Tabela 1


  Redukcje wartości na potrzeby ocen długoterminowej jakości kredytowej










  Stopień jakości kredytowej, z którym wiąże się ocena zdolności kredytowej dłużnego papieru wartościowego | Rezydualny termin zapadalności | Redukcje wartości w odniesieniu do dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez podmioty określone w art. 4 ust. 1 lit. c)–e) i h)–k), w % | Redukcje wartości w odniesieniu do dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez podmioty określone w art. 4 ust. 1 lit. f), g), l)–n), w % | Redukcje wartości w odniesieniu do pozycji sekurytyzacyjnych spełniających kryteria ustanowione w art. 4 ust. 1 lit. o), w % |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ≤1 rok | 0,5 | 1 | 2 |
| >1 roku ≤5 lat | 2 | 4 | 8 |
| >5 lat | 4 | 8 | 16 |
| 2–3 | ≤1 rok | 1 | 2 | 4 |
| >1 roku ≤5 lat | 3 | 6 | 12 |
| >5 lat | 6 | 12 | 24 |
| 4 lub poniżej | ≤1 rok | 15 | nie dotyczy | nie dotyczy |
| >1 roku ≤5 lat | 15 | nie dotyczy | nie dotyczy |
| >5 lat | 15 | nie dotyczy | nie dotyczy |

2.

Tabela 1

Redukcje wartości na potrzeby ocen długoterminowej jakości kredytowej

Stopień jakości kredytowej, z którym wiąże się ocena zdolności kredytowej dłużnego papieru wartościowego

Rezydualny termin zapadalności

Redukcje wartości w odniesieniu do dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez podmioty określone w art. 4 ust. 1 lit. c)–e) i h)–k), w %

Redukcje wartości w odniesieniu do dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez podmioty określone w art. 4 ust. 1 lit. f), g), l)–n), w %

Redukcje wartości w odniesieniu do pozycji sekurytyzacyjnych spełniających kryteria ustanowione w art. 4 ust. 1 lit. o), w %

1

≤1 rok

0,5

1

2

>1 roku ≤5 lat

2

4

8

>5 lat

4

8

16

2–3

≤1 rok

1

2

4

>1 roku ≤5 lat

3

6

12

>5 lat

6

12

24

4 lub poniżej

≤1 rok

15

nie dotyczy

nie dotyczy

>1 roku ≤5 lat

15

nie dotyczy

nie dotyczy

>5 lat

15

nie dotyczy

nie dotyczy

Tabela 2

Redukcje wartości na potrzeby ocen krótkoterminowej jakości kredytowej

| Stopień jakości kredytowej, z którym wiąże się ocena zdolności kredytowej krótkoterminowego dłużnego papieru wartościowego | Redukcje wartości w odniesieniu do dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez podmioty określone w art. 4 ust. 1 lit. c) i j), w % | Redukcje wartości w odniesieniu do dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez podmioty określone w art. 4 ust. 1 lit. m), w % | Redukcje wartości w odniesieniu do pozycji sekurytyzacyjnych spełniających kryteria ustanowione w art. 4 ust. 1 lit. o), w % |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | 0,5 | 1 | 2 |
| 2–3 lub poniżej | 1 | 2 | 4 |

Stopień jakości kredytowej, z którym wiąże się ocena zdolności kredytowej krótkoterminowego dłużnego papieru wartościowego

Redukcje wartości w odniesieniu do dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez podmioty określone w art. 4 ust. 1 lit. c) i j), w %

Redukcje wartości w odniesieniu do dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez podmioty określone w art. 4 ust. 1 lit. m), w %

Redukcje wartości w odniesieniu do pozycji sekurytyzacyjnych spełniających kryteria ustanowione w art. 4 ust. 1 lit. o), w %

1

0,5

1

2

2–3 lub poniżej

1

2

4

| 1. | W odniesieniu do akcji z głównych indeksów, obligacji zamiennych na akcje z głównych indeksów oraz złota stosuje się redukcję wartości w wysokości 15 %. |
| --- | --- |

1.

| 2. | W przypadku uznanych jednostek uczestnictwa w UCITS redukcja wartości odpowiada średniej ważonej redukcji wartości, jakie miałyby zastosowanie do aktywów, w które fundusz zainwestował. |
| --- | --- |

2.

| 3. | W przypadku zmiennego depozytu zabezpieczającego w środkach pieniężnych stosuje się redukcję wartości w wysokości 0 %. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Do celów wymiany zmiennego depozytu zabezpieczającego w odniesieniu do wszystkich zabezpieczeń niepieniężnych ustanawianych w walucie innej niż waluta przewidziana w danym kontrakcie pochodnym, odpowiedniej regulującej umowie ramowej o kompensowaniu zobowiązań lub w odpowiednim załączniku dotyczącym wsparcia jakości kredytowej stosuje się redukcję wartości w wysokości 8 %. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Do celów wymiany początkowego depozytu zabezpieczającego w odniesieniu do wszystkich zabezpieczeń pieniężnych i niepieniężnych ustanawianych w walucie innej niż waluta, w której muszą być realizowane płatności w przypadku przedterminowego zamknięcia kontraktu lub niewykonania zobowiązania zgodnie z danym kontraktem pochodnym, odpowiednią umową w sprawie wymiany zabezpieczenia lub odpowiednim załącznikiem dotyczącym wsparcia jakości kredytowej („waluta zamknięcia”), stosuje się redukcję wartości w wysokości 8 %. Każdy kontrahent może wybrać inną walutę zamknięcia. Jeżeli w umowie nie określono waluty zamknięcia, redukcję wartości stosuje się w odniesieniu do wartości rynkowej wszystkich aktywów wniesionych jako zabezpieczenie. |
| --- | --- |

5.

---

ZAŁĄCZNIK III

Własne oszacowania zmienności redukcji wartości, które należy stosować w odniesieniu do wartości rynkowej zabezpieczenia do celów art. 22

| 1. | Przy obliczaniu skorygowanej wartości zabezpieczenia muszą być spełnione wszystkie poniższe warunki:






  a) | kontrahenci dokonują obliczeń w oparciu o jednostronny przedział ufności 99 %; |
| --- | --- | --- |

1.

a)

kontrahenci dokonują obliczeń w oparciu o jednostronny przedział ufności 99 %;

| b) | kontrahenci dokonują obliczeń w oparciu o okres likwidacji wynoszący co najmniej 10 dni roboczych; |
| --- | --- |

b)

kontrahenci dokonują obliczeń w oparciu o okres likwidacji wynoszący co najmniej 10 dni roboczych;

| c) | kontrahenci obliczają redukcje wartości, zwiększając redukcje wartości z tytułu codziennej aktualizacji wyceny zgodnie z następującym wzorem wykorzystującym pierwiastek kwadratowy czasu:





  gdzie:







  H | = | redukcja wartości, którą należy zastosować; |
| --- | --- | --- | --- |
| HM | = | redukcja wartości przy codziennej aktualizacji wyceny; |
| NR | = | faktyczna liczba dni roboczych między aktualizacjami wyceny; |
| TM | = | okres likwidacji dla danego rodzaju transakcji; |

c)

kontrahenci obliczają redukcje wartości, zwiększając redukcje wartości z tytułu codziennej aktualizacji wyceny zgodnie z następującym wzorem wykorzystującym pierwiastek kwadratowy czasu:

Formula

gdzie:

H

=

redukcja wartości, którą należy zastosować;

HM

=

redukcja wartości przy codziennej aktualizacji wyceny;

NR

=

faktyczna liczba dni roboczych między aktualizacjami wyceny;

TM

=

okres likwidacji dla danego rodzaju transakcji;

| d) | kontrahenci biorą pod uwagę niższą płynność aktywów niskiej jakości. W razie wątpliwości co do płynności zabezpieczenia korygują oni okres likwidacji w górę. Określają również przypadki, w których dane historyczne mogą zaniżać potencjalną zmienność. W takich przypadkach stosuje się scenariusz warunków skrajnych; |
| --- | --- |

d)

kontrahenci biorą pod uwagę niższą płynność aktywów niskiej jakości. W razie wątpliwości co do płynności zabezpieczenia korygują oni okres likwidacji w górę. Określają również przypadki, w których dane historyczne mogą zaniżać potencjalną zmienność. W takich przypadkach stosuje się scenariusz warunków skrajnych;

| e) | okres obserwacji historycznej stosowany przez instytucje do obliczania redukcji wartości musi wynosić co najmniej jeden rok. W przypadku kontrahentów, którzy stosują w odniesieniu do okresu obserwacji historycznej system ważenia lub inne metody, faktyczny okres obserwacji musi wynosić co najmniej jeden rok; |
| --- | --- |

e)

okres obserwacji historycznej stosowany przez instytucje do obliczania redukcji wartości musi wynosić co najmniej jeden rok. W przypadku kontrahentów, którzy stosują w odniesieniu do okresu obserwacji historycznej system ważenia lub inne metody, faktyczny okres obserwacji musi wynosić co najmniej jeden rok;

| f) | wartość rynkową zabezpieczenia koryguje się w następujący sposób:
  Cwartość = C · (1 – H)
  gdzie:







  C | = | wartość rynkowa zabezpieczenia; |
| --- | --- | --- | --- |
| H | = | redukcja wartości obliczona zgodnie z lit. c) powyżej. |

f)

wartość rynkową zabezpieczenia koryguje się w następujący sposób:

Cwartość = C · (1 – H)

gdzie:

C

=

wartość rynkowa zabezpieczenia;

H

=

redukcja wartości obliczona zgodnie z lit. c) powyżej.

| 2. | Zmienny depozyt zabezpieczający w środkach pieniężnych może podlegać redukcji wartości w wysokości 0 %. |
| --- | --- |

2.

| 3. | W przypadku dłużnych papierów wartościowych posiadających ocenę kredytową ECAI kontrahenci mogą korzystać z własnych oszacowań zmienności sporządzonych dla poszczególnych kategorii papierów wartościowych. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Przy określaniu odpowiednich kategorii papierów wartościowych do celów ust. 3 kontrahenci biorą pod uwagę rodzaj emitenta papieru wartościowego, zewnętrzną ocenę kredytową papierów wartościowych, ich rezydualny termin zapadalności oraz zmodyfikowany czas trwania. Oszacowania zmienności muszą być reprezentatywne dla papierów wartościowych należących do danej kategorii. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Przy obliczaniu redukcji wartości wynikającej z zastosowania przepisów ust. 1 lit. c) muszą być spełnione wszystkie poniższe warunki:






  a) | kontrahent stosuje oszacowania zmienności w ramach codziennego procesu zarządzania ryzykiem, w tym w odniesieniu do swoich limitów ekspozycji; |
| --- | --- | --- |

5.

a)

kontrahent stosuje oszacowania zmienności w ramach codziennego procesu zarządzania ryzykiem, w tym w odniesieniu do swoich limitów ekspozycji;

| b) | jeżeli okres likwidacji stosowany przez kontrahenta jest dłuższy niż okres, o którym mowa w ust. 1 lit. b), dla danego rodzaju kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, taki kontrahent zwiększa swoje redukcje wartości zgodnie ze wzorem wykorzystującym pierwiastek kwadratowy czasu, o którym mowa w lit. c) tego ustępu. |
| --- | --- |

b)

jeżeli okres likwidacji stosowany przez kontrahenta jest dłuższy niż okres, o którym mowa w ust. 1 lit. b), dla danego rodzaju kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, taki kontrahent zwiększa swoje redukcje wartości zgodnie ze wzorem wykorzystującym pierwiastek kwadratowy czasu, o którym mowa w lit. c) tego ustępu.

---

ZAŁĄCZNIK IV

Standardowa metoda obliczania początkowego depozytu zabezpieczającego do celów art. 9 i 11

| 1. | Kwoty referencyjne lub – w stosownych przypadkach – wartości instrumentów bazowych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które wchodzą w skład pakietu kompensowania, mnoży się przez wartości procentowe przedstawione w poniższej tabeli 1:

  Tabela 1







  Kategoria | Współczynnik narzutu |
| --- | --- | --- |
| Instrument kredytowy: rezydualny termin zapadalności 0–2 lat | 2 % |
| Instrument kredytowy: rezydualny termin zapadalności 2–5 lat | 5 % |
| Instrument kredytowy: rezydualny termin zapadalności powyżej 5 lat | 10 % |
| Towar | 15 % |
| Instrument kapitałowy | 15 % |
| Instrument walutowy | 6 % |
| Stopa procentowa i inflacja: rezydualny termin zapadalności 0–2 lat | 1 % |
| Stopa procentowa i inflacja: rezydualny termin zapadalności 2–5 lat | 2 % |
| Stopa procentowa i inflacja: rezydualny termin zapadalności powyżej 5 lat | 4 % |
| Inne | 15 % |

1.

Tabela 1

Kategoria

Współczynnik narzutu

Instrument kredytowy: rezydualny termin zapadalności 0–2 lat

2 %

Instrument kredytowy: rezydualny termin zapadalności 2–5 lat

5 %

Instrument kredytowy: rezydualny termin zapadalności powyżej 5 lat

10 %

Towar

15 %

Instrument kapitałowy

15 %

Instrument walutowy

6 %

Stopa procentowa i inflacja: rezydualny termin zapadalności 0–2 lat

1 %

Stopa procentowa i inflacja: rezydualny termin zapadalności 2–5 lat

2 %

Stopa procentowa i inflacja: rezydualny termin zapadalności powyżej 5 lat

4 %

Inne

15 %

| 2. | Wartość brutto początkowego depozytu zabezpieczającego dla pakietu kompensowania oblicza się, sumując wartość produktów, o których mowa w ust. 1, dla wszystkich kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wchodzących w skład pakietu kompensowania. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Kontrakty należące do więcej niż jednej kategorii traktuje się w następujący sposób:






  a) | jeżeli można jednoznacznie zidentyfikować odpowiedni czynnik ryzyka związany z danym kontraktem pochodnym będącym przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrakty przypisuje się do kategorii odpowiadającej temu czynnikowi ryzyka; |
| --- | --- | --- |

3.

a)

jeżeli można jednoznacznie zidentyfikować odpowiedni czynnik ryzyka związany z danym kontraktem pochodnym będącym przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrakty przypisuje się do kategorii odpowiadającej temu czynnikowi ryzyka;

| b) | jeżeli warunek, o którym mowa w lit. a), nie jest spełniony, kontrakty przypisuje się do tej kategorii spośród odpowiednich kategorii, która charakteryzuje się najwyższym współczynnikiem narzutu; |
| --- | --- |

b)

jeżeli warunek, o którym mowa w lit. a), nie jest spełniony, kontrakty przypisuje się do tej kategorii spośród odpowiednich kategorii, która charakteryzuje się najwyższym współczynnikiem narzutu;

| c) | wymogi dotyczące początkowego depozytu zabezpieczającego dla pakietu kompensowania oblicza się zgodnie z następującym wzorem:
  początkowy depozyt zabezpieczający netto = 0,4 * początkowy depozyt zabezpieczający brutto + 0,6 * NGR * początkowy depozyt zabezpieczający brutto
  gdzie:






  (i) | początkowy depozyt zabezpieczający netto oznacza obniżoną wartość wymogów dotyczących początkowego depozytu zabezpieczającego dla wszystkich kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartych z danym kontrahentem, które wchodzą w skład pakietu kompensowania; |
| --- | --- | --- |

c)

wymogi dotyczące początkowego depozytu zabezpieczającego dla pakietu kompensowania oblicza się zgodnie z następującym wzorem:

początkowy depozyt zabezpieczający netto = 0,4 * początkowy depozyt zabezpieczający brutto + 0,6 * NGR * początkowy depozyt zabezpieczający brutto

gdzie:

(i)

początkowy depozyt zabezpieczający netto oznacza obniżoną wartość wymogów dotyczących początkowego depozytu zabezpieczającego dla wszystkich kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartych z danym kontrahentem, które wchodzą w skład pakietu kompensowania;

| (ii) | NGR oznacza wskaźnik netto/brutto obliczony jako iloraz kosztu zastąpienia netto pakietu kompensowania z danym kontrahentem (licznik) i kosztu zastąpienia brutto tego pakietu kompensowania (mianownik); |
| --- | --- |

(ii)

NGR oznacza wskaźnik netto/brutto obliczony jako iloraz kosztu zastąpienia netto pakietu kompensowania z danym kontrahentem (licznik) i kosztu zastąpienia brutto tego pakietu kompensowania (mianownik);

| d) | do celów lit. c) koszt zastąpienia netto pakietu kompensowania odpowiada wyższej z dwóch wartości: zero i suma bieżących wartości rynkowych wszystkich kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wchodzących w skład pakietu kompensowania; |
| --- | --- |

d)

do celów lit. c) koszt zastąpienia netto pakietu kompensowania odpowiada wyższej z dwóch wartości: zero i suma bieżących wartości rynkowych wszystkich kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wchodzących w skład pakietu kompensowania;

| e) | do celów lit. c) koszt zastąpienia brutto pakietu kompensowania stanowi sumę bieżących wartości rynkowych wszystkich wchodzących w skład pakietu kompensowania kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 i art. 16 i 17 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 149/2013, które mają wartość dodatnią; |
| --- | --- |

e)

do celów lit. c) koszt zastąpienia brutto pakietu kompensowania stanowi sumę bieżących wartości rynkowych wszystkich wchodzących w skład pakietu kompensowania kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 i art. 16 i 17 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 149/2013, które mają wartość dodatnią;

| f) | kwotę referencyjną, o której mowa w ust. 1, można obliczyć, kompensując kwoty referencyjne kontraktów o przeciwnym kierunku, jeżeli wszystkie właściwości tych kontraktów poza ich kwotami referencyjnymi są identyczne. |
| --- | --- |

f)

kwotę referencyjną, o której mowa w ust. 1, można obliczyć, kompensując kwoty referencyjne kontraktów o przeciwnym kierunku, jeżeli wszystkie właściwości tych kontraktów poza ich kwotami referencyjnymi są identyczne.

---

| 15.12.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 340/47 |
| --- | --- | --- | --- |

15.12.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 340/47

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/2252

z dnia 1 grudnia 2016 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Oliva di Gaeta (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Włoch o rejestrację nazwy „Oliva di Gaeta” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Włoch o rejestrację nazwy „Oliva di Gaeta” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).

| (2) | Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwa „Oliva di Gaeta” powinna zatem zostać zarejestrowana, |
| --- | --- |

(2)

Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwa „Oliva di Gaeta” powinna zatem zostać zarejestrowana,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa „Oliva di Gaeta” (ChNP) zostaje zarejestrowana.

Nazwa, o której mowa w akapicie pierwszym, określa produkt należący do klasy 1.6. Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone, zgodnie z załącznikiem XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 grudnia 2016 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  
  Dz.U. C 282 z 4.8.2016, s. 14.

2

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).

3

---

| 15.12.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 340/48 |
| --- | --- | --- | --- |

15.12.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 340/48

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/2253

z dnia 14 grudnia 2016 r.

otwierające unijne kontyngenty taryfowe na niektóre produkty rolne i przetworzone produkty rolne pochodzące z Republiki Południowej Afryki i określające sposób zarządzania tymi kontyngentami

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 58 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzją (UE) 2016/1623 z dnia 1 czerwca 2016 r. (2) Rada wydała upoważnienie do podpisania i tymczasowego stosowania Umowy o Partnerstwie Gospodarczym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a państwami SADC UPG, z drugiej strony (3) („umowa”). |
| --- | --- |

(1)

Decyzją (UE) 2016/1623 z dnia 1 czerwca 2016 r. (2) Rada wydała upoważnienie do podpisania i tymczasowego stosowania Umowy o Partnerstwie Gospodarczym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a państwami SADC UPG, z drugiej strony (3) („umowa”).

| (2) | Umowa przewiduje obniżenie lub zniesienie należności celnych na przywóz do Unii towarów pochodzących z państw SADC UPG zgodnie z harmonogramem znoszenia ceł zawartym w załączniku I do umowy. Załącznik I stanowi, że w przypadku niektórych towarów pochodzących z Republiki Południowej Afryki obniżenie lub zniesienie ceł jest uwzględnione w ramach kontyngentów taryfowych. |
| --- | --- |

(2)

Umowa przewiduje obniżenie lub zniesienie należności celnych na przywóz do Unii towarów pochodzących z państw SADC UPG zgodnie z harmonogramem znoszenia ceł zawartym w załączniku I do umowy. Załącznik I stanowi, że w przypadku niektórych towarów pochodzących z Republiki Południowej Afryki obniżenie lub zniesienie ceł jest uwzględnione w ramach kontyngentów taryfowych.

| (3) | Część 1 sekcja B załącznika I do umowy przewiduje, że Unia zarządza tymi kontyngentami taryfowymi według kolejności wniosków („first-come, first-served”). Komisja zarządza tymi kontyngentami taryfowymi zgodnie z zasadami zarządzania kontyngentami taryfowymi ustanowionymi w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2015/2447 (4). |
| --- | --- |

(3)

Część 1 sekcja B załącznika I do umowy przewiduje, że Unia zarządza tymi kontyngentami taryfowymi według kolejności wniosków („first-come, first-served”). Komisja zarządza tymi kontyngentami taryfowymi zgodnie z zasadami zarządzania kontyngentami taryfowymi ustanowionymi w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2015/2447 (4).

| (4) | Protokół 4 do umowy przewiduje, że w przypadku tymczasowego stosowania tej umowy przez UE i ratyfikacji przez Republikę Południowej Afryki stosowanie artykułów umowy o handlu, rozwoju i współpracy z Republiką Południowej Afryki (5) określonych w tytule II dotyczącym handlu i tytule III dotyczącym spraw handlowych i odpowiednich załączników i protokołów do nich, z wyłączeniem art. 31 tej umowy dotyczącego transportu morskiego, zostaje zawieszone. Dlatego też stosowanie rozporządzenia Rady (WE) nr 2793/1999 (6) powinno zostać zawieszone od daty tymczasowego stosowania umowy. |
| --- | --- |

(4)

Protokół 4 do umowy przewiduje, że w przypadku tymczasowego stosowania tej umowy przez UE i ratyfikacji przez Republikę Południowej Afryki stosowanie artykułów umowy o handlu, rozwoju i współpracy z Republiką Południowej Afryki (5) określonych w tytule II dotyczącym handlu i tytule III dotyczącym spraw handlowych i odpowiednich załączników i protokołów do nich, z wyłączeniem art. 31 tej umowy dotyczącego transportu morskiego, zostaje zawieszone. Dlatego też stosowanie rozporządzenia Rady (WE) nr 2793/1999 (6) powinno zostać zawieszone od daty tymczasowego stosowania umowy.

| (5) | Art. 16 protokołu 3 do umowy przewiduje, że koncesje dostępu do rynku rolnego przyznaje się wyłącznie stronie, która złożyła powiadomienie zgodnie z art. 3 ust. 3 wspomnianego protokołu, od pierwszego dnia miesiąca następującego po dacie otrzymania przez drugą stronę takiego powiadomienia. Z uwagi na fakt, że odpowiednie powiadomienie otrzymano w październiku 2016 r., należy przyznać odpowiednie koncesje od dnia 1 listopada 2016 r.
  W celu zapewnienia skutecznego stosowania kontyngentów taryfowych przyznanych na mocy umowy oraz zarządzania tymi kontyngentami, którymi Komisja ma zarządzać według kolejności wniosków („first-come, first-served”), niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia 1 listopada 2016 r. |
| --- | --- |

(5)

Art. 16 protokołu 3 do umowy przewiduje, że koncesje dostępu do rynku rolnego przyznaje się wyłącznie stronie, która złożyła powiadomienie zgodnie z art. 3 ust. 3 wspomnianego protokołu, od pierwszego dnia miesiąca następującego po dacie otrzymania przez drugą stronę takiego powiadomienia. Z uwagi na fakt, że odpowiednie powiadomienie otrzymano w październiku 2016 r., należy przyznać odpowiednie koncesje od dnia 1 listopada 2016 r.

W celu zapewnienia skutecznego stosowania kontyngentów taryfowych przyznanych na mocy umowy oraz zarządzania tymi kontyngentami, którymi Komisja ma zarządzać według kolejności wniosków („first-come, first-served”), niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia 1 listopada 2016 r.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Unijne kontyngenty taryfowe są otwarte dla wymienionych w załączniku towarów pochodzących z Republiki Południowej Afryki.

Artykuł 2

Kontyngentami taryfowymi określonymi w załączniku zarządza się zgodnie z art. 49–54 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

Artykuł 3

Zgodnie z protokołem 4 do Umowy o Partnerstwie Gospodarczym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a państwami SADC UPG, z drugiej strony, stosowanie rozporządzenia Rady (WE) nr 2793/1999 zostaje zawieszone.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 listopada 2016 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 grudnia 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

1

(2)  Decyzja Rady (UE) 2016/1623 z dnia 1 czerwca 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy o Partnerstwie Gospodarczym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a państwami SADC UPG, z drugiej strony (Dz.U. L 250 z 16.9.2016, s. 1).

2

(3)  
  Dz.U. L 250 z 16.9.2016, s. 3.

3

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558).

4

(5)  
  Dz.U. L 311 z 4.12.1999, s. 3

5

(6)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2793/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie pewnych procedur stosowania Umowy o handlu, rozwoju i współpracy między Wspólnotą Europejską a Republiką Południowej Afryki (Dz.U. L 337 z 30.12.1999, s. 29).

6

---

ZAŁĄCZNIK

Nie naruszając reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej, treść opisu produktów uważa się za mającą jedynie wartość wskazującą, podczas gdy system preferencyjny jest ustalony, w obrębie kontekstu niniejszego załącznika, przez zakres kodów CN. W przypadku gdy wskazywane są kody ex CN, system preferencyjny jest ustalany poprzez łączne zastosowanie kodu CN oraz odpowiadającego mu opisu.

| Nr porządkowy | Kod CN | Podpozycje kodów TARIC | Opis produktów | Okres obowiązywania kontyngentu | Wielkość kontyngentu (waga netto w tonach, o ile nie postanowiono inaczej) | Stawka celna kontyngentu taryfowego (% obniżenia) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 09.1801 | 0402 10 | | Mleko i śmietana, zagęszczone lub zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, w proszku, granulkach lub w innej stałej postaci, o zawartości tłuszczu nieprzekraczającej 1,5 % masy | Od 1.11.2016 do 31.12.2016 | 83,3 | 0 |
| Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12 | 500 |
| 09.1802 | 0405 10 | | Masło | Od 1.11.2016 do 31.12.2016 | 83,3 | 0 |
| Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12 | 500 |
| 09.1804 | 0811 10 90 | | Truskawki, zamrożone | Od 1.11.2016 do 31.12.2016 | 377,5 (1) | 0 |
| Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12 | 385 (2) |
| 09.1806 | 1701 13 10
  1701 14 10
  1701 99 10 | | Cukier trzcinowy do rafinacji oraz cukier biały, niezawierający dodatku środków aromatyzujących ani barwiących | Od 1.11.2016 do 31.12.2016 | 8 333 | 0 |
| Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12 | 50 000 |
| 09.1808 | 1701 13 10
  1701 14 10 | | Cukier trzcinowy do rafinacji, niezawierający dodatku środków aromatyzujących ani barwiących | Od 1.11.2016 do 31.12.2016 | 16 667 | 0 |
| Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12 | 100 000 |
| 09.1818 | 1702 30 50 | | Glukoza i syrop glukozowy, w postaci białego, krystalicznego proszku, nawet aglomerowanego, niezawierające fruktozy lub zawierające w stanie suchym mniej niż 20 % masy fruktozy | Od 1.11.2016 do 31.12.2016 | 83,3 | 0 |
| Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12 | 500 |
| 09.1820 | 2007 91 30 | | Dżemy, galaretki, marmolady, przeciery i pasty z owoców cytrusowych, o zawartości cukru przekraczającej 13 % masy, ale nieprzekraczającej 30 % masy | Od 1.11.2016 do 31.12.2016 | 16,7 | 50 % KNU |
| Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12 | 100 |
| 09.1822 | ex 2007 99 39 | 16
  17
  18
  19
  22
  24
  26
  27
  29
  30
  32
  34
  39
  40
  46
  47
  54
  56 | Przeciery owocowe z gruszek, moreli, brzoskwiń (włącznie z nektarynami) lub mieszanek (z wyłączeniem owoców tropikalnych), uzyskane przez przetarcie, a następnie zagotowane w opakowaniu próżniowym, których konsystencja oraz skład chemiczny nie uległy zmianie w wyniku obróbki cieplnej; gruszki, morele, brzoskwinie (włącznie z nektarynami) lub mieszanki (z wyłączeniem owoców tropikalnych), przetworzone lub zakonserwowane, niezawierające dodatku alkoholu | Od 1.11.2016 do 31.12.2016 | 57 156  (3) | Od 1.11.2016 do 31.12.2016: 45 % KNU
  Od 1.1.2017 do 31.12.2017: 41 % KNU
  Od 1.1.2018 do 31.12.2018: 36 % KNU
  Od 1.1.2019 do 31.12.2019: 32 % KNU
  Od 1.1.2020 do 31.12.2020: 27 % KNU
  Od 1.1.2021 do 31.12.2021: 23 % KNU
  Od 1.1.2022 do 31.12.2022: 18 % KNU
  Od 1.1.2023 do 31.12.2023: 14 % KNU
  Od 1.1.2024 do 31.12.2024: 9 % KNU
  Od 1.1.2025 do 31.12.2025: 5 % KNU
  od 1.1.2026 do 31.12.2026: 0 |
| Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12 | 57 156 |
| ex 2007 99 50 | 41
  42
  43
  45
  47
  49
  51
  52
  53
  62
  64
  67 |
| 2007 99 97 | 32
  33
  35
  37
  38
  39
  40
  41
  42
  44
  46
  48
  52
  57
  62 |
| 2008 40 51
  2008 40 59
  2008 40 71
  2008 40 79
  2008 40 90
  2008 50 61
  2008 50 69
  2008 50 71
  2008 50 79
  2008 50 92
  2008 50 98
  2008 70 61
  2008 70 69
  2008 70 71
  2008 70 79
  2008 70 92
  2008 70 98
  2008 97 59
  2008 97 74
  2008 97 78
  2008 97 98 | |
| 09.1824 | ex 2007 99 39 | 43
  44 | Przeciery owocowe z owoców tropikalnych, uzyskane przez przetarcie, a następnie zagotowane w opakowaniu próżniowym, których konsystencja oraz skład chemiczny nie uległy zmianie w wyniku obróbki cieplnej; owoce tropikalne, przetworzone lub zakonserwowane, niezawierające dodatku alkoholu | Od 1.11.2016 do 31.12.2016 | 2 960  (4) | 50 % KNU |
| 2008 97 72 | | Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12 | 3 020  (5) |
| 09.1826 | 2009 11 99 | | Zamrożony sok pomarańczowy | Od 1.11.2016 do 31.12.2016 | 1 036  (6) | 0 |
| Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12 | 1 057  (7) |
| 09.1829 | 2009 71
  2009 79 | | Sok jabłkowy | Od 1.11.2016 do 31.12.2016 | 3 478  (8) | 50 % KNU |
| Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12 | 3 595  (9) |
| 09.1830 | 2102 10 90 | | Czynne drożdże, inne niż kultury drożdży i drożdże piekarnicze | Od 1.11.2016 do 31.12.2016 | 58,3 | 0 |
| Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12 | 350 |
| 09.1891 | ex 2204 21 93 | 19
  29
  31 | Wina o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu nieprzekraczającej 18 % obj. | Od 1.11.2016 do 31.12.2016 | 60 105 000  litrów (10) | 0 |
| ex 2204 21 94 | 19
  29
  31
  61
  71
  81 |
| ex 2204 21 95 | 11
  21
  31 |
| ex 2204 21 96 | 11
  21
  31
  61
  71
  81 |
| ex 2204 21 97 | 11
  21
  31 |
| ex 2204 21 98 | 11
  21
  31
  61
  71
  81 |
| ex 2204 29 93 | 10
  20
  30 |
| ex 2204 29 94 | 21
  31
  71
  81 |
| ex 2204 29 95 | 10
  20
  30 |
| ex 2204 29 96 | 21
  31
  71
  81 |
| ex 2204 29 97 | 10
  20
  30 |
| ex 2204 29 98 | 21
  31
  71
  81 |
| 09.1892 | ex 2204 21 93 | 19
  29
  31 | Wina, w pojemnikach o objętości 2 litrów lub mniejszej, o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu nieprzekraczającej 18 % obj. (11) | Od 1.1.2017 do 31.12.2017 i na każdy kolejny okres od 1.1 do 31.12 | 77 741 300  (12) | 0 |
| ex 2204 21 94 | 19
  29
  31
  61
  71
  81 |
| ex 2204 21 95 | 11
  21
  31 |
| ex 2204 21 96 | 11
  21
  31
  61
  71
  81 |
| ex 2204 21 97 | 11
  21
  31 |
| ex 2204 21 98 | 11
  21
  31
  61
  71
  81 |
| 09.1893 | ex 2204 21 93 | 19
  29
  31 | Wina o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu nieprzekraczającej 18 % obj. | Od 1.1.2017 do 31.12.2017 i na każdy kolejny okres od 1.1 do 31.12 | 33 317 700  litrów (13) | 0 |
| ex 2204 21 94 | 19
  29
  31
  61
  71
  81 |
| ex 2204 21 95 | 11
  21
  31 |
| ex 2204 21 96 | 11
  21
  31
  61
  71
  81 |
| ex 2204 21 97 | 11
  21
  31 |
| ex 2204 21 98 | 11
  21
  31
  61
  71
  81 |
| ex 2204 29 93 | 10
  20
  30 |
| ex 2204 29 94 | 21
  31
  71
  81 |
| ex 2204 29 95 | 10
  20
  30 |
| ex 2204 29 96 | 21
  31
  71
  81 |
| ex 2204 29 97 | 10
  20
  30 |
| ex 2204 29 98 | 21
  31
  71
  81 |
| 09.1894 | 2207 | | Alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu 80 % obj. lub większej; alkohol etylowy i pozostałe wyroby alkoholowe, o dowolnej mocy, skażone | Od 1.11.2016 do 31.12.2016 | 13 333 | 0 |
| Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12 | 80 000 |

Nr porządkowy

Kod CN

Podpozycje kodów TARIC

Opis produktów

Okres obowiązywania kontyngentu

Wielkość kontyngentu (waga netto w tonach, o ile nie postanowiono inaczej)

Stawka celna kontyngentu taryfowego (% obniżenia)

09.1801

0402 10

Mleko i śmietana, zagęszczone lub zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, w proszku, granulkach lub w innej stałej postaci, o zawartości tłuszczu nieprzekraczającej 1,5 % masy

Od 1.11.2016 do 31.12.2016

83,3

0

Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12

500

09.1802

0405 10

Masło

Od 1.11.2016 do 31.12.2016

83,3

0

Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12

500

09.1804

0811 10 90

Truskawki, zamrożone

Od 1.11.2016 do 31.12.2016

377,5 (1)

0

Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12

385 (2)

09.1806

1701 13 10

1701 14 10

1701 99 10

Cukier trzcinowy do rafinacji oraz cukier biały, niezawierający dodatku środków aromatyzujących ani barwiących

Od 1.11.2016 do 31.12.2016

8 333

0

Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12

50 000

09.1808

1701 13 10

1701 14 10

Cukier trzcinowy do rafinacji, niezawierający dodatku środków aromatyzujących ani barwiących

Od 1.11.2016 do 31.12.2016

16 667

0

Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12

100 000

09.1818

1702 30 50

Glukoza i syrop glukozowy, w postaci białego, krystalicznego proszku, nawet aglomerowanego, niezawierające fruktozy lub zawierające w stanie suchym mniej niż 20 % masy fruktozy

Od 1.11.2016 do 31.12.2016

83,3

0

Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12

500

09.1820

2007 91 30

Dżemy, galaretki, marmolady, przeciery i pasty z owoców cytrusowych, o zawartości cukru przekraczającej 13 % masy, ale nieprzekraczającej 30 % masy

Od 1.11.2016 do 31.12.2016

16,7

50 % KNU

Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12

100

09.1822

ex 2007 99 39

16

17

18

19

22

24

26

27

29

30

32

34

39

40

46

47

54

56

Przeciery owocowe z gruszek, moreli, brzoskwiń (włącznie z nektarynami) lub mieszanek (z wyłączeniem owoców tropikalnych), uzyskane przez przetarcie, a następnie zagotowane w opakowaniu próżniowym, których konsystencja oraz skład chemiczny nie uległy zmianie w wyniku obróbki cieplnej; gruszki, morele, brzoskwinie (włącznie z nektarynami) lub mieszanki (z wyłączeniem owoców tropikalnych), przetworzone lub zakonserwowane, niezawierające dodatku alkoholu

Od 1.11.2016 do 31.12.2016

57 156  (3)

Od 1.11.2016 do 31.12.2016: 45 % KNU

Od 1.1.2017 do 31.12.2017: 41 % KNU

Od 1.1.2018 do 31.12.2018: 36 % KNU

Od 1.1.2019 do 31.12.2019: 32 % KNU

Od 1.1.2020 do 31.12.2020: 27 % KNU

Od 1.1.2021 do 31.12.2021: 23 % KNU

Od 1.1.2022 do 31.12.2022: 18 % KNU

Od 1.1.2023 do 31.12.2023: 14 % KNU

Od 1.1.2024 do 31.12.2024: 9 % KNU

Od 1.1.2025 do 31.12.2025: 5 % KNU

od 1.1.2026 do 31.12.2026: 0

Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12

57 156

ex 2007 99 50

41

42

43

45

47

49

51

52

53

62

64

67

2007 99 97

32

33

35

37

38

39

40

41

42

44

46

48

52

57

62

2008 40 51

2008 40 59

2008 40 71

2008 40 79

2008 40 90

2008 50 61

2008 50 69

2008 50 71

2008 50 79

2008 50 92

2008 50 98

2008 70 61

2008 70 69

2008 70 71

2008 70 79

2008 70 92

2008 70 98

2008 97 59

2008 97 74

2008 97 78

2008 97 98

09.1824

ex 2007 99 39

43

44

Przeciery owocowe z owoców tropikalnych, uzyskane przez przetarcie, a następnie zagotowane w opakowaniu próżniowym, których konsystencja oraz skład chemiczny nie uległy zmianie w wyniku obróbki cieplnej; owoce tropikalne, przetworzone lub zakonserwowane, niezawierające dodatku alkoholu

Od 1.11.2016 do 31.12.2016

2 960  (4)

50 % KNU

2008 97 72

Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12

3 020  (5)

09.1826

2009 11 99

Zamrożony sok pomarańczowy

Od 1.11.2016 do 31.12.2016

1 036  (6)

0

Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12

1 057  (7)

09.1829

2009 71

2009 79

Sok jabłkowy

Od 1.11.2016 do 31.12.2016

3 478  (8)

50 % KNU

Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12

3 595  (9)

09.1830

2102 10 90

Czynne drożdże, inne niż kultury drożdży i drożdże piekarnicze

Od 1.11.2016 do 31.12.2016

58,3

0

Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12

350

09.1891

ex 2204 21 93

19

29

31

Wina o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu nieprzekraczającej 18 % obj.

Od 1.11.2016 do 31.12.2016

60 105 000  litrów (10)

0

ex 2204 21 94

19

29

31

61

71

81

ex 2204 21 95

11

21

31

ex 2204 21 96

11

21

31

61

71

81

ex 2204 21 97

11

21

31

ex 2204 21 98

11

21

31

61

71

81

ex 2204 29 93

10

20

30

ex 2204 29 94

21

31

71

81

ex 2204 29 95

10

20

30

ex 2204 29 96

21

31

71

81

ex 2204 29 97

10

20

30

ex 2204 29 98

21

31

71

81

09.1892

ex 2204 21 93

19

29

31

Wina, w pojemnikach o objętości 2 litrów lub mniejszej, o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu nieprzekraczającej 18 % obj. (11)

Od 1.1.2017 do 31.12.2017 i na każdy kolejny okres od 1.1 do 31.12

77 741 300  (12)

0

ex 2204 21 94

19

29

31

61

71

81

ex 2204 21 95

11

21

31

ex 2204 21 96

11

21

31

61

71

81

ex 2204 21 97

11

21

31

ex 2204 21 98

11

21

31

61

71

81

09.1893

ex 2204 21 93

19

29

31

Wina o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu nieprzekraczającej 18 % obj.

Od 1.1.2017 do 31.12.2017 i na każdy kolejny okres od 1.1 do 31.12

33 317 700  litrów (13)

0

ex 2204 21 94

19

29

31

61

71

81

ex 2204 21 95

11

21

31

ex 2204 21 96

11

21

31

61

71

81

ex 2204 21 97

11

21

31

ex 2204 21 98

11

21

31

61

71

81

ex 2204 29 93

10

20

30

ex 2204 29 94

21

31

71

81

ex 2204 29 95

10

20

30

ex 2204 29 96

21

31

71

81

ex 2204 29 97

10

20

30

ex 2204 29 98

21

31

71

81

09.1894

2207

Alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu 80 % obj. lub większej; alkohol etylowy i pozostałe wyroby alkoholowe, o dowolnej mocy, skażone

Od 1.11.2016 do 31.12.2016

13 333

0

Na każdy kolejny rok od 1.1 do 31.12

80 000

---

(1)  Wielkość kontyngentu taryfowego zostaje zmniejszona o ilość przywiezioną w 2016 r. na podstawie kontyngentu taryfowego 09.1811.

(2)  Od dnia 1.1.2018 r. wielkość zostaje zwiększona o 7,5 ton rocznie.

(3)  Wielkość kontyngentu taryfowego zostaje zmniejszona o ilość przywiezioną w 2016 r. na podstawie kontyngentów taryfowych 09.1813 i 09.1815.

(4)  Wielkość kontyngentu taryfowego zostaje zmniejszona o ilość przywiezioną w 2016 r. na podstawie kontyngentu taryfowego 09.1817.

(5)  Od dnia 1.1.2018 r. wielkość zostaje zwiększona o 60 ton rocznie.

(6)  Wielkość kontyngentu taryfowego zostaje zmniejszona o ilość przywiezioną w 2016 r. na podstawie kontyngentu taryfowego 09.1819.

(7)  Od dnia 1.1.2018 r. wielkość zostaje zwiększona o 21 ton rocznie.

(8)  Wielkość kontyngentu taryfowego zostaje zmniejszona o ilość przywiezioną w 2016 r. na podstawie kontyngentu taryfowego 09.1821.

(9)  Od dnia 1.1.2018 r. do dnia 31.12.2026 r. wielkość zostaje zwiększona o 117 ton rocznie. Od dnia 1.1.2027 r. wielkość zostaje zwiększona o 70,5 ton rocznie.

(10)  Wielkość kontyngentu taryfowego zostaje zmniejszona o ilość przywiezioną w 2016 r. na podstawie kontyngentu taryfowego 09.1825.

(11)  Każdego roku od dnia 1.9 do dnia 31.12 wspomniany kontyngent taryfowy jest dostępny także dla win, w pojemnikach o dowolnej objętości, o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu nieprzekraczającej 18 % obj.

(12)  Od dnia 1.1.2018 r. wielkość zostaje zwiększona o 741 300 litrów rocznie.

(13)  Od dnia 1.1.2018 r. wielkość zostaje zwiększona o 317 700 litrów rocznie.

---

| 15.12.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 340/57 |
| --- | --- | --- | --- |

15.12.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 340/57

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/2254

z dnia 14 grudnia 2016 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 grudnia 2016 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny

Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  
  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | MA | 102,3 |
| SN | 241,4 |
| TN | 123,9 |
| TR | 119,2 |
| ZZ | 146,7 |
| 0707 00 05 | MA | 63,2 |
| TR | 160,2 |
| ZZ | 111,7 |
| 0709 93 10 | MA | 143,1 |
| TR | 162,1 |
| ZZ | 152,6 |
| 0805 10 20 | TR | 71,8 |
| ZA | 27,9 |
| ZZ | 49,9 |
| 0805 20 10 | MA | 71,1 |
| ZZ | 71,1 |
| 0805 20 30 , 0805 20 50 , 0805 20 70 , 0805 20 90 | IL | 110,6 |
| JM | 125,0 |
| TR | 81,6 |
| ZZ | 105,7 |
| 0805 50 10 | TR | 78,8 |
| ZZ | 78,8 |
| 0808 10 80 | US | 97,3 |
| ZA | 36,6 |
| ZZ | 67,0 |
| 0808 30 90 | CN | 83,8 |
| ZZ | 83,8 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

MA

102,3

SN

241,4

TN

123,9

TR

119,2

ZZ

146,7

0707 00 05

MA

63,2

TR

160,2

ZZ

111,7

0709 93 10

MA

143,1

TR

162,1

ZZ

152,6

0805 10 20

TR

71,8

ZA

27,9

ZZ

49,9

0805 20 10

MA

71,1

ZZ

71,1

0805 20 30 , 0805 20 50 , 0805 20 70 , 0805 20 90

IL

110,6

JM

125,0

TR

81,6

ZZ

105,7

0805 50 10

TR

78,8

ZZ

78,8

0808 10 80

US

97,3

ZA

36,6

ZZ

67,0

0808 30 90

CN

83,8

ZZ

83,8

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DECYZJE

| 15.12.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 340/59 |
| --- | --- | --- | --- |

15.12.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 340/59

---

DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2016/2255

z dnia 7 grudnia 2016 r.

w sprawie przyjęcia wkładów państw trzecich w szkoleniową misję wojskową Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA) (EUTM RCA/2/2016)

KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,

uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2016/610 z dnia 19 kwietnia 2016 r. w sprawie szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA) (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 8 ust. 2 decyzji (WPZiB) 2016/610 Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do podejmowania stosownych decyzji w sprawie przyjmowania wkładów proponowanych przez państwa trzecie w szkoleniową misję wojskową Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 8 ust. 2 decyzji (WPZiB) 2016/610 Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do podejmowania stosownych decyzji w sprawie przyjmowania wkładów proponowanych przez państwa trzecie w szkoleniową misję wojskową Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA).

| (2) | Zgodnie z zaleceniem dowódcy misji UE EUTM RCA w sprawie proponowanego wkładu Republiki Serbii i odnośnym zaleceniem w tym zakresie Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej, że wkład powinien zostać przyjęty oraz uznany za istotny. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z zaleceniem dowódcy misji UE EUTM RCA w sprawie proponowanego wkładu Republiki Serbii i odnośnym zaleceniem w tym zakresie Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej, że wkład powinien zostać przyjęty oraz uznany za istotny.

| (3) | Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. W związku z tym Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje, |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. W związku z tym Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Wkłady państw trzecich

1.   Wkład Republiki Serbii w EUTM RCA zostaje przyjęty i uznany za istotny.

2.   Republika Serbii jest zwolniona z wkładów finansowych do budżetu EUTM RCA.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 grudnia 2016 r.

W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

W. STEVENS

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 104 z 20.4.2016, s. 21.

1

---

ZALECENIA

| 15.12.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 340/60 |
| --- | --- | --- | --- |

15.12.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 340/60

---

ZALECENIE KOMISJI (UE) 2016/2256

z dnia 8 grudnia 2016 r.

skierowane do państw członkowskich w sprawie wznowienia przekazywania osób do Grecji na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 292,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Przekazywanie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową do Grecji na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 (1) (zwanego dalej „rozporządzeniem dublińskim”) zostało zawieszone przez państwa członkowskie w 2011 r. w następstwie dwóch wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (2), w których zidentyfikowano systemowe braki greckiego systemu azylowego, skutkujące naruszeniem praw podstawowych osób ubiegających się o ochronę międzynarodową przekazywanych z innych państw członkowskich do Grecji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 (3). |
| --- | --- |

(1)

Przekazywanie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową do Grecji na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 (1) (zwanego dalej „rozporządzeniem dublińskim”) zostało zawieszone przez państwa członkowskie w 2011 r. w następstwie dwóch wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (2), w których zidentyfikowano systemowe braki greckiego systemu azylowego, skutkujące naruszeniem praw podstawowych osób ubiegających się o ochronę międzynarodową przekazywanych z innych państw członkowskich do Grecji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 (3).

| (2) | Od czasu wydania przez Europejski Trybunał Praw Człowieka wyroku w sprawie M.S.S. przeciwko Belgii i Grecji w 2011 r. Komitet Ministrów Rady Europy śledzi sytuację w Grecji na podstawie sprawozdań z postępów, które Grecja jest zobowiązana przedkładać jako dowód wykonania wyroku, i na podstawie informacji przekazywanych przez działające w Grecji organizacje pozarządowe i organizacje międzynarodowe, takie jak Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (Biuro UNHCR). Na wniosek Grecji, złożony w czerwcu 2016 r., Komitet Ministrów zgodził się na odroczenie procedury oceny ze względu na argument, że Grecja musi obecnie sprostać ogromnej presji migracyjnej, a sytuacja jest wyjątkowa, niestabilna i nie taka sama jak pięć lat temu, kiedy ogłoszono wyrok w sprawie M.S.S. |
| --- | --- |

(2)

Od czasu wydania przez Europejski Trybunał Praw Człowieka wyroku w sprawie M.S.S. przeciwko Belgii i Grecji w 2011 r. Komitet Ministrów Rady Europy śledzi sytuację w Grecji na podstawie sprawozdań z postępów, które Grecja jest zobowiązana przedkładać jako dowód wykonania wyroku, i na podstawie informacji przekazywanych przez działające w Grecji organizacje pozarządowe i organizacje międzynarodowe, takie jak Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (Biuro UNHCR). Na wniosek Grecji, złożony w czerwcu 2016 r., Komitet Ministrów zgodził się na odroczenie procedury oceny ze względu na argument, że Grecja musi obecnie sprostać ogromnej presji migracyjnej, a sytuacja jest wyjątkowa, niestabilna i nie taka sama jak pięć lat temu, kiedy ogłoszono wyrok w sprawie M.S.S.

| (3) | W następstwie wyroku w sprawie M.S.S Grecja zobowiązała się do zreformowania swojego systemu azylowego w oparciu o krajowy plan działania w zakresie reformy azylowej i zarządzania migracją, przedstawiony w sierpniu 2010 r. i zaktualizowany w styczniu 2013 r. (zwany dalej „greckim planem działania”). W dniu 1 października 2015 r. Grecja przedstawiła Radzie plan działania dotyczący wdrażania mechanizmu relokacji i podejścia w zakresie hotspotów, w którym to planie opisano także pewne priorytetowe działania, jakie należy podjąć, aby zagwarantować realizację uzgodnionych, ale dotychczas niezrealizowanych działań w obszarach azylu i przyjmowania. |
| --- | --- |

(3)

W następstwie wyroku w sprawie M.S.S Grecja zobowiązała się do zreformowania swojego systemu azylowego w oparciu o krajowy plan działania w zakresie reformy azylowej i zarządzania migracją, przedstawiony w sierpniu 2010 r. i zaktualizowany w styczniu 2013 r. (zwany dalej „greckim planem działania”). W dniu 1 października 2015 r. Grecja przedstawiła Radzie plan działania dotyczący wdrażania mechanizmu relokacji i podejścia w zakresie hotspotów, w którym to planie opisano także pewne priorytetowe działania, jakie należy podjąć, aby zagwarantować realizację uzgodnionych, ale dotychczas niezrealizowanych działań w obszarach azylu i przyjmowania.

| (4) | Jednocześnie obecny kryzys uchodźczy i migracyjny nadal wywiera presję na greckie systemy azylowo-migracyjne, ponieważ jest to pierwsze główne państwo wjazdu na terytorium UE na szlaku biegnącym przez wschodni region Morza Śródziemnego. W okresie od stycznia do 4 grudnia 2016 r. do Grecji przybyło nielegalnie 171 909 migrantów (4). Mimo że wspólne oświadczenie UE–Turcja (5) doprowadziło do znacznego ograniczenia dziennego napływu osób z Turcji do Grecji (6), nałożyło także nowe obowiązki na władze greckie. Ponadto średnia liczba osób przybywających codziennie do Grecji wzrosła od początku sierpnia 2016 r. w porównaniu z okresem od dnia 1 maja do dnia 31 lipca 2016 r. (7). Sytuacja w Grecji zmieniła się również znacząco wskutek faktycznego zamknięcia szlaku wiodącego przez Bałkany Zachodnie, co uniemożliwia obywatelom państw trzecich dalszą podróż. W wyniku tego ponad 62 000 obywateli państw trzecich, którzy nielegalnie przybyli do Grecji, przebywa obecnie w tym kraju (8). Jednocześnie kryzysowy mechanizm relokacji oparty na dwóch decyzjach Rady (9) (zwanych dalej „decyzjami o relokacji”) wykazuje pozytywną tendencję, w szczególności w Grecji, gdzie liczba osób relokowanych zwiększyła się i wynosi obecnie około 1 000 miesięcznie. Aby odciążyć Grecję, konieczne jest jednak podjęcie jeszcze większych wysiłków przez wszystkie państwa członkowskie. W tym celu Komisja wzywa wszystkie państwa członkowskie, aby podejmowały comiesięczne zobowiązania w sprawie relokacji, tak aby od grudnia 2016 r. relokować co najmniej 2 000 osób na miesiąc i stopniowo zwiększać miesięczną liczbę relokowanych osób (10). |
| --- | --- |

(4)

Jednocześnie obecny kryzys uchodźczy i migracyjny nadal wywiera presję na greckie systemy azylowo-migracyjne, ponieważ jest to pierwsze główne państwo wjazdu na terytorium UE na szlaku biegnącym przez wschodni region Morza Śródziemnego. W okresie od stycznia do 4 grudnia 2016 r. do Grecji przybyło nielegalnie 171 909 migrantów (4). Mimo że wspólne oświadczenie UE–Turcja (5) doprowadziło do znacznego ograniczenia dziennego napływu osób z Turcji do Grecji (6), nałożyło także nowe obowiązki na władze greckie. Ponadto średnia liczba osób przybywających codziennie do Grecji wzrosła od początku sierpnia 2016 r. w porównaniu z okresem od dnia 1 maja do dnia 31 lipca 2016 r. (7). Sytuacja w Grecji zmieniła się również znacząco wskutek faktycznego zamknięcia szlaku wiodącego przez Bałkany Zachodnie, co uniemożliwia obywatelom państw trzecich dalszą podróż. W wyniku tego ponad 62 000 obywateli państw trzecich, którzy nielegalnie przybyli do Grecji, przebywa obecnie w tym kraju (8). Jednocześnie kryzysowy mechanizm relokacji oparty na dwóch decyzjach Rady (9) (zwanych dalej „decyzjami o relokacji”) wykazuje pozytywną tendencję, w szczególności w Grecji, gdzie liczba osób relokowanych zwiększyła się i wynosi obecnie około 1 000 miesięcznie. Aby odciążyć Grecję, konieczne jest jednak podjęcie jeszcze większych wysiłków przez wszystkie państwa członkowskie. W tym celu Komisja wzywa wszystkie państwa członkowskie, aby podejmowały comiesięczne zobowiązania w sprawie relokacji, tak aby od grudnia 2016 r. relokować co najmniej 2 000 osób na miesiąc i stopniowo zwiększać miesięczną liczbę relokowanych osób (10).

| (5) | W dniach 10 lutego i 15 czerwca 2016 r. Komisja skierowała do Republiki Greckiej dwa zalecenia w sprawie pilnych środków, jakie Grecja powinna zastosować w związku ze wznowieniem przekazywania na mocy rozporządzenia dublińskiego (11). W obu tych zaleceniach stwierdzono, że bez znaczącej poprawy sytuacji panującej w Grecji Komisja nie będzie mogła określić swojego stanowiska w kwestii ewentualnego wznowienia przekazywania do Grecji na mocy rozporządzenia dublińskiego. W dniu 28 września 2016 r. Komisja skierowała do Republiki Greckiej trzecie zalecenie w sprawie szczególnych pilnych środków, jakie Grecja powinna podjąć w związku ze wznowieniem przekazywania na mocy rozporządzenia dublińskiego (12) (zwane dalej „trzecim zaleceniem”). W zaleceniu stwierdzono, że Grecja wciąż boryka się z trudnościami związanymi z dużą liczbą nowych wnioskodawców starających się o azyl, w szczególności w związku z wprowadzeniem w życie wstępnej rejestracji, a także dalszym nielegalnym napływem migrantów. Oprócz tego musi podjąć dalsze zdecydowane kroki w kierunku wyeliminowania pozostałych niedociągnięć systemowych istniejących w greckim systemie azylowym, zwłaszcza w kontekście niedostatecznej pojemności ośrodków recepcyjnych. Stosownie do dalszych postępów, przy wznowieniu w przyszłości przekazywania osób do Grecji na mocy rozporządzenia dublińskiego należy wziąć pod uwagę, zgodnie z trzecim zaleceniem, wpływ tej trudnej sytuacji na ogólne funkcjonowanie systemu azylowego; dlatego przekazywanie to powinno być wznawiane stopniowo, z uwzględnieniem poszczególnych przypadków. |
| --- | --- |

(5)

W dniach 10 lutego i 15 czerwca 2016 r. Komisja skierowała do Republiki Greckiej dwa zalecenia w sprawie pilnych środków, jakie Grecja powinna zastosować w związku ze wznowieniem przekazywania na mocy rozporządzenia dublińskiego (11). W obu tych zaleceniach stwierdzono, że bez znaczącej poprawy sytuacji panującej w Grecji Komisja nie będzie mogła określić swojego stanowiska w kwestii ewentualnego wznowienia przekazywania do Grecji na mocy rozporządzenia dublińskiego. W dniu 28 września 2016 r. Komisja skierowała do Republiki Greckiej trzecie zalecenie w sprawie szczególnych pilnych środków, jakie Grecja powinna podjąć w związku ze wznowieniem przekazywania na mocy rozporządzenia dublińskiego (12) (zwane dalej „trzecim zaleceniem”). W zaleceniu stwierdzono, że Grecja wciąż boryka się z trudnościami związanymi z dużą liczbą nowych wnioskodawców starających się o azyl, w szczególności w związku z wprowadzeniem w życie wstępnej rejestracji, a także dalszym nielegalnym napływem migrantów. Oprócz tego musi podjąć dalsze zdecydowane kroki w kierunku wyeliminowania pozostałych niedociągnięć systemowych istniejących w greckim systemie azylowym, zwłaszcza w kontekście niedostatecznej pojemności ośrodków recepcyjnych. Stosownie do dalszych postępów, przy wznowieniu w przyszłości przekazywania osób do Grecji na mocy rozporządzenia dublińskiego należy wziąć pod uwagę, zgodnie z trzecim zaleceniem, wpływ tej trudnej sytuacji na ogólne funkcjonowanie systemu azylowego; dlatego przekazywanie to powinno być wznawiane stopniowo, z uwzględnieniem poszczególnych przypadków.

| (6) | W piśmie z dnia 22 listopada 2016 r. Grecja przekazała Komisji dodatkowe informacje dotyczące aktualnej sytuacji osób ubiegających się o azyl w Grecji oraz postępów w zakresie reformy systemu azylowego. Grecja wyraziła również obawy co do możliwości wznowienia przekazywania na podstawie rozporządzenia dublińskiego, ponieważ liczba migrantów w Grecji stanowi ogromne obciążenie, które jest nieproporcjonalne do wielkości kraju i powoduje wyczerpanie zdolności w zakresie azylu i przyjmowania. Władze te wskazały również na poziom relokacji z Grecji do innych państw członkowskich, który utrzymuje się znacznie poniżej poziomu przewidzianego w decyzjach dotyczących relokacji. Grecja podkreśliła jednak, że nie zamierza być na stałe wykluczona z systemu dublińskiego, i zwróciła się o okazanie prawdziwej solidarności i udzielenie wsparcia, dopóki sytuacja w tym kraju nie zostanie całkowicie unormowana. |
| --- | --- |

(6)

W piśmie z dnia 22 listopada 2016 r. Grecja przekazała Komisji dodatkowe informacje dotyczące aktualnej sytuacji osób ubiegających się o azyl w Grecji oraz postępów w zakresie reformy systemu azylowego. Grecja wyraziła również obawy co do możliwości wznowienia przekazywania na podstawie rozporządzenia dublińskiego, ponieważ liczba migrantów w Grecji stanowi ogromne obciążenie, które jest nieproporcjonalne do wielkości kraju i powoduje wyczerpanie zdolności w zakresie azylu i przyjmowania. Władze te wskazały również na poziom relokacji z Grecji do innych państw członkowskich, który utrzymuje się znacznie poniżej poziomu przewidzianego w decyzjach dotyczących relokacji. Grecja podkreśliła jednak, że nie zamierza być na stałe wykluczona z systemu dublińskiego, i zwróciła się o okazanie prawdziwej solidarności i udzielenie wsparcia, dopóki sytuacja w tym kraju nie zostanie całkowicie unormowana.

| (7) | Według przekazanych przez Grecję danych z dnia 22 listopada 2016 r. od dnia 1 stycznia 2016 r. w greckiej służbie azylowej złożono około 39 000 wniosków o azyl. Liczba spraw nierozpatrzonych jeszcze w pierwszej instancji na dzień 30 września wynosiła ponad 17 000. Władze greckie szacują, że do końca 2016 r. złożonych zostanie łącznie 50 000 wniosków o azyl (13). Ze względu między innymi na usprawnienie sytuacji w Grecji oraz ulepszony dostęp do procedury azylowej liczba wniosków azylowych, które musi obecnie rozpatrzyć grecka służba azylowa, jest większa niż w poprzednich latach. |
| --- | --- |

(7)

Według przekazanych przez Grecję danych z dnia 22 listopada 2016 r. od dnia 1 stycznia 2016 r. w greckiej służbie azylowej złożono około 39 000 wniosków o azyl. Liczba spraw nierozpatrzonych jeszcze w pierwszej instancji na dzień 30 września wynosiła ponad 17 000. Władze greckie szacują, że do końca 2016 r. złożonych zostanie łącznie 50 000 wniosków o azyl (13). Ze względu między innymi na usprawnienie sytuacji w Grecji oraz ulepszony dostęp do procedury azylowej liczba wniosków azylowych, które musi obecnie rozpatrzyć grecka służba azylowa, jest większa niż w poprzednich latach.

| (8) | W poprzednich zaleceniach Komisja odnotowała ulepszenia wprowadzone w greckich ramach ustawodawczych w celu zapewnienia transpozycji do prawa krajowego nowych przepisów prawnych zawartych w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE (14) (przekształcona wersja dyrektywy w sprawie procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej) i niektórych przepisów zawartych w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE (15) (przekształcona wersja dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania). W dniu 3 kwietnia 2016 r. grecki parlament przyjął nową ustawę (ustawa nr 4375/2016) (16). W dniu 22 czerwca 2016 r. parlament zatwierdził zmianę ustawy nr 4375/2016, w której między innymi zmienił skład komitetów odwoławczych oraz prawo osób ubiegających się o azyl do wysłuchania przez taki komitet (17). W dniu 31 sierpnia 2016 r. grecki parlament przyjął także ustawę dotyczącą dzieci uchodźców, będących w wieku szkolnym i przebywających w Grecji (18). |
| --- | --- |

(8)

W poprzednich zaleceniach Komisja odnotowała ulepszenia wprowadzone w greckich ramach ustawodawczych w celu zapewnienia transpozycji do prawa krajowego nowych przepisów prawnych zawartych w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE (14) (przekształcona wersja dyrektywy w sprawie procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej) i niektórych przepisów zawartych w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE (15) (przekształcona wersja dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania). W dniu 3 kwietnia 2016 r. grecki parlament przyjął nową ustawę (ustawa nr 4375/2016) (16). W dniu 22 czerwca 2016 r. parlament zatwierdził zmianę ustawy nr 4375/2016, w której między innymi zmienił skład komitetów odwoławczych oraz prawo osób ubiegających się o azyl do wysłuchania przez taki komitet (17). W dniu 31 sierpnia 2016 r. grecki parlament przyjął także ustawę dotyczącą dzieci uchodźców, będących w wieku szkolnym i przebywających w Grecji (18).

| (9) | W ostatnim roku Grecja znacznie zwiększyła swoje możliwości w zakresie przyjmowania nielegalnych migrantów i osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. Zgodnie z informacją dzienną przekazaną przez władze greckie w dniu 6 grudnia 2016 r. głównie w tymczasowych ośrodkach recepcyjnych, w tym w miejscach zakwaterowania zapewnianych przez UNHCR (zob. motyw 11), dostępnych jest 71 539 miejsc dla nielegalnych migrantów oraz osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w Grecji (19). Istnieją jednak poważne wyzwania, jeśli chodzi o zdolności recepcyjne na wyspach Morza Egejskiego, które stały się obecnie przeludnione: maksymalne zdolności recepcyjne wynoszą około 8 200 miejsc, natomiast całkowita liczba zarejestrowanych migrantów na wyspach na dzień 5 grudnia 2016 r. wynosiła 16 295 (20). |
| --- | --- |

(9)

W ostatnim roku Grecja znacznie zwiększyła swoje możliwości w zakresie przyjmowania nielegalnych migrantów i osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. Zgodnie z informacją dzienną przekazaną przez władze greckie w dniu 6 grudnia 2016 r. głównie w tymczasowych ośrodkach recepcyjnych, w tym w miejscach zakwaterowania zapewnianych przez UNHCR (zob. motyw 11), dostępnych jest 71 539 miejsc dla nielegalnych migrantów oraz osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w Grecji (19). Istnieją jednak poważne wyzwania, jeśli chodzi o zdolności recepcyjne na wyspach Morza Egejskiego, które stały się obecnie przeludnione: maksymalne zdolności recepcyjne wynoszą około 8 200 miejsc, natomiast całkowita liczba zarejestrowanych migrantów na wyspach na dzień 5 grudnia 2016 r. wynosiła 16 295 (20).

| (10) | Grecja zwiększyła również liczbę miejsc zakwaterowania dla wnioskodawców wymagających szczególnej troski, w szczególności dla małoletnich bez opieki. W dniu 17 listopada 2016 r. w schroniskach dostępnych było 1 191 miejsc dla małoletnich bez opieki, niezależnie od tego, czy ubiegali się oni o azyl. Przewiduje się, że do końca 2016 r. zapewnionych zostanie 130 dodatkowych miejsc odpowiednich dla małoletnich bez opieki. Zdolność przyjmowania wnioskodawców wymagających szczególnej troski jest jednak nadal niewystarczająca, ponieważ ośrodki są obecnie zapełnione i sporządzono listę oczekujących, na której znajduje się 1 199 małoletnich bez opieki wymagających umieszczenia w odpowiednich ośrodkach (21). Postępy w tym zakresie są więc zbyt powolne i nie ulega wątpliwości, że Grecja musi zwiększyć starania, aby zapewnić odpowiednią liczbę ośrodków recepcyjnych dla małoletnich bez opieki, aby zaspokoić zapotrzebowanie na takie miejsca. |
| --- | --- |

(10)

Grecja zwiększyła również liczbę miejsc zakwaterowania dla wnioskodawców wymagających szczególnej troski, w szczególności dla małoletnich bez opieki. W dniu 17 listopada 2016 r. w schroniskach dostępnych było 1 191 miejsc dla małoletnich bez opieki, niezależnie od tego, czy ubiegali się oni o azyl. Przewiduje się, że do końca 2016 r. zapewnionych zostanie 130 dodatkowych miejsc odpowiednich dla małoletnich bez opieki. Zdolność przyjmowania wnioskodawców wymagających szczególnej troski jest jednak nadal niewystarczająca, ponieważ ośrodki są obecnie zapełnione i sporządzono listę oczekujących, na której znajduje się 1 199 małoletnich bez opieki wymagających umieszczenia w odpowiednich ośrodkach (21). Postępy w tym zakresie są więc zbyt powolne i nie ulega wątpliwości, że Grecja musi zwiększyć starania, aby zapewnić odpowiednią liczbę ośrodków recepcyjnych dla małoletnich bez opieki, aby zaspokoić zapotrzebowanie na takie miejsca.

| (11) | W styczniu 2016 r. Komisja i biuro UNHCR podpisały umowę o delegowaniu zadań na łączną kwotę 80 mln EUR w celu utworzenia 20 000 miejsc otwartego zakwaterowania (programy mieszkań na wynajem, bony hotelowe i programy rodzin przyjmujących) przeznaczonych głównie dla wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową, kwalifikujących się do relokacji. Umowa o delegowaniu zadań została poddana przeglądowi w lipcu 2016 r. w celu uwzględnienia w programie zakwaterowania także możliwości przygotowania miejsc w ośrodkach relokacji, którymi zarządza UNHCR, oraz zawarcia w tekście jaśniejszych zapisów mówiących o tym, że grupa docelowa, do której kierowany jest program zakwaterowania, obejmuje nie tylko kandydatów do relokacji, lecz także inne osoby ubiegające się o azyl, w szczególności kandydatów do procesu łączenia rodzin na podstawie rozporządzenia dublińskiego i osoby z grup szczególnie wrażliwych, w tym dzieci pozbawione opieki i odseparowane od rodziców, osoby niepełnosprawne, osoby starsze, osoby samotnie wychowujące dzieci, osoby przewlekle chore, kobiety ciężarne i inne osoby. Od września liczba dostępnych miejsc zakwaterowania została znacznie zwiększona (o około 8 100). W grudniu 2015 r. UNHCR zobowiązało się do stworzenia 20 000 miejsc dla wnioskodawców kwalifikujących się do relokacji w ramach programu wynajmu, a według stanu na dzień 6 grudnia dostępnych było 20 145 miejsc, w tym 6 344 miejsca w hotelach lub całych budynkach, 11 711 miejsc w mieszkaniach, 484 miejsca u rodzin przyjmujących, 960 miejsc w ośrodkach relokacji i 646 miejsc w wyspecjalizowanych placówkach dla małoletnich bez opieki (22). Jako że obecnie obowiązująca umowa o delegowaniu zadań wygasa w dniu 31 grudnia 2016 r., Komisja rozpoczęła rozmowy z UNHCR w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania programu w 2017 r. na podstawie zaktualizowanej oceny potrzeb Grecji w zakresie przyjmowania. |
| --- | --- |

(11)

W styczniu 2016 r. Komisja i biuro UNHCR podpisały umowę o delegowaniu zadań na łączną kwotę 80 mln EUR w celu utworzenia 20 000 miejsc otwartego zakwaterowania (programy mieszkań na wynajem, bony hotelowe i programy rodzin przyjmujących) przeznaczonych głównie dla wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową, kwalifikujących się do relokacji. Umowa o delegowaniu zadań została poddana przeglądowi w lipcu 2016 r. w celu uwzględnienia w programie zakwaterowania także możliwości przygotowania miejsc w ośrodkach relokacji, którymi zarządza UNHCR, oraz zawarcia w tekście jaśniejszych zapisów mówiących o tym, że grupa docelowa, do której kierowany jest program zakwaterowania, obejmuje nie tylko kandydatów do relokacji, lecz także inne osoby ubiegające się o azyl, w szczególności kandydatów do procesu łączenia rodzin na podstawie rozporządzenia dublińskiego i osoby z grup szczególnie wrażliwych, w tym dzieci pozbawione opieki i odseparowane od rodziców, osoby niepełnosprawne, osoby starsze, osoby samotnie wychowujące dzieci, osoby przewlekle chore, kobiety ciężarne i inne osoby. Od września liczba dostępnych miejsc zakwaterowania została znacznie zwiększona (o około 8 100). W grudniu 2015 r. UNHCR zobowiązało się do stworzenia 20 000 miejsc dla wnioskodawców kwalifikujących się do relokacji w ramach programu wynajmu, a według stanu na dzień 6 grudnia dostępnych było 20 145 miejsc, w tym 6 344 miejsca w hotelach lub całych budynkach, 11 711 miejsc w mieszkaniach, 484 miejsca u rodzin przyjmujących, 960 miejsc w ośrodkach relokacji i 646 miejsc w wyspecjalizowanych placówkach dla małoletnich bez opieki (22). Jako że obecnie obowiązująca umowa o delegowaniu zadań wygasa w dniu 31 grudnia 2016 r., Komisja rozpoczęła rozmowy z UNHCR w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania programu w 2017 r. na podstawie zaktualizowanej oceny potrzeb Grecji w zakresie przyjmowania.

| (12) | Pod względem jakości wiele ośrodków recepcyjnych w Grecji nadal jest dalekich od spełnienia wymagań określonych w dyrektywie 2013/33/UE w sprawie warunków przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową; dzieje się tak w szczególności na wyspach i w niektórych ośrodkach tymczasowych w części kontynentalnej. Obiekty „hotspot” na wyspach są nie tylko przepełnione, lecz również nie zapewniają wystarczających warunków pod względem wymogów sanitarnych i higieny ani dostępu do podstawowych usług, takich jak opieka zdrowotna, w szczególności w odniesieniu do grup szczególnie wrażliwych. Środki bezpieczeństwa są niewystarczające, ponadto panują napięcia między osobami różnych narodowości. W kontynentalnej części kraju, mimo że program zakwaterowania realizowany przez UNHCR przewiduje odpowiednie warunki, pozostała zdolność przyjmowania obejmuje obozowiska (obecnie istnieją 53 takie miejsca) i sprzęt ratowniczy, których standard jest bardzo zróżnicowany i często nieodpowiedni, zarówno pod względem warunków materialnych, jak i bezpieczeństwa. Rozpoczęto dostosowywanie tych ośrodków do warunków zimowych, jednak postępy w tym zakresie są nieznaczne. Pomimo poprawy trudno będzie przekształcić niektóre obozy w odpowiednie stałe ośrodki przyjmowania i konieczne może być ich zamknięcie oraz połączenie innych ośrodków. |
| --- | --- |

(12)

Pod względem jakości wiele ośrodków recepcyjnych w Grecji nadal jest dalekich od spełnienia wymagań określonych w dyrektywie 2013/33/UE w sprawie warunków przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową; dzieje się tak w szczególności na wyspach i w niektórych ośrodkach tymczasowych w części kontynentalnej. Obiekty „hotspot” na wyspach są nie tylko przepełnione, lecz również nie zapewniają wystarczających warunków pod względem wymogów sanitarnych i higieny ani dostępu do podstawowych usług, takich jak opieka zdrowotna, w szczególności w odniesieniu do grup szczególnie wrażliwych. Środki bezpieczeństwa są niewystarczające, ponadto panują napięcia między osobami różnych narodowości. W kontynentalnej części kraju, mimo że program zakwaterowania realizowany przez UNHCR przewiduje odpowiednie warunki, pozostała zdolność przyjmowania obejmuje obozowiska (obecnie istnieją 53 takie miejsca) i sprzęt ratowniczy, których standard jest bardzo zróżnicowany i często nieodpowiedni, zarówno pod względem warunków materialnych, jak i bezpieczeństwa. Rozpoczęto dostosowywanie tych ośrodków do warunków zimowych, jednak postępy w tym zakresie są nieznaczne. Pomimo poprawy trudno będzie przekształcić niektóre obozy w odpowiednie stałe ośrodki przyjmowania i konieczne może być ich zamknięcie oraz połączenie innych ośrodków.

| (13) | Ponadto ogólna koordynacja procesu przyjmowania w Grecji wydaje się niewłaściwa, ze względu na brak jasnych ram prawnych i systemu monitorowania, czego wyrazem jest fakt, że częścią obozów zarządza doraźnie ministerstwo ds. migracji, a częścią – departament przyjmowania i identyfikacji. Nie podjęto jeszcze decyzji, które ośrodki mają stać się ośrodkami stałymi. Służba odpowiedzialna za przyjmowanie jest obecnie w trakcie zwiększania swoich zdolności. |
| --- | --- |

(13)

Ponadto ogólna koordynacja procesu przyjmowania w Grecji wydaje się niewłaściwa, ze względu na brak jasnych ram prawnych i systemu monitorowania, czego wyrazem jest fakt, że częścią obozów zarządza doraźnie ministerstwo ds. migracji, a częścią – departament przyjmowania i identyfikacji. Nie podjęto jeszcze decyzji, które ośrodki mają stać się ośrodkami stałymi. Służba odpowiedzialna za przyjmowanie jest obecnie w trakcie zwiększania swoich zdolności.

| (14) | Z powyższego wynika, że Grecja wciąż musi poczynić postępy w ustanowieniu wystarczających i odpowiednich stałych otwartych ośrodków recepcyjnych dla osób ubiegających się o azyl, zapewniając przy tym ich należyty standard, zgodnie z dorobkiem prawnym UE. Powinno to obejmować scentralizowane zarządzanie wszystkimi ośrodkami przyjmowania wraz z systemem stałego monitorowania standardów materialnych tych obiektów i usług w nich świadczonych. Niektóre ośrodki tymczasowe należy przekształcić w ośrodki stałe, niemniej jednak należy również zachować wystarczające zdolności pod względem ośrodków tymczasowych, aby zareagować na wszelkie braki zdolności wynikające z niespodziewanego napływu osób. Ponadto, jak już podkreślono w trzecim zaleceniu, niezwykle ważne jest, aby władze greckie przekazywały dokładniejsze dane na temat zdolności recepcyjnych, a także stale i kompleksowo oszacowywały potrzeby w zakresie całkowitej pojemności ośrodków recepcyjnych oraz ich rodzaju. |
| --- | --- |

(14)

Z powyższego wynika, że Grecja wciąż musi poczynić postępy w ustanowieniu wystarczających i odpowiednich stałych otwartych ośrodków recepcyjnych dla osób ubiegających się o azyl, zapewniając przy tym ich należyty standard, zgodnie z dorobkiem prawnym UE. Powinno to obejmować scentralizowane zarządzanie wszystkimi ośrodkami przyjmowania wraz z systemem stałego monitorowania standardów materialnych tych obiektów i usług w nich świadczonych. Niektóre ośrodki tymczasowe należy przekształcić w ośrodki stałe, niemniej jednak należy również zachować wystarczające zdolności pod względem ośrodków tymczasowych, aby zareagować na wszelkie braki zdolności wynikające z niespodziewanego napływu osób. Ponadto, jak już podkreślono w trzecim zaleceniu, niezwykle ważne jest, aby władze greckie przekazywały dokładniejsze dane na temat zdolności recepcyjnych, a także stale i kompleksowo oszacowywały potrzeby w zakresie całkowitej pojemności ośrodków recepcyjnych oraz ich rodzaju.

| (15) | W poprzednich zaleceniach odnotowano znaczne postępy w odniesieniu do tworzenia regionalnych biur azylowych. W greckiej ustawie przewidziano utworzenie regionalnych biur azylowych w Attyce, w Salonikach, w Tracji, w Epirze, w Tesalii, w zachodniej Grecji, na Krecie, na Lesbos, na Chios, na Samos, na Leros i na Rodos (23). Na mocy decyzji dyrektora służby azylowej możliwe jest również tworzenie niezależnych oddziałów azylowych w celu zaspokojenia większych potrzeb służby azylowej. Według informacji przedstawionych przez Grecję w piśmie z dnia 22 listopada 2016 r. dotychczas rozpoczęło działalność siedem biur regionalnych w regionach: Attyki, Tracji, Salonik, Lesbos, Samos, Rodos i Patras. Ponadto działa dziewięć autonomicznych ośrodków azylowych w Pireusie, Ewrosie, Xanthi, na Leros, Kos i w Koryncie oraz jednostka ds. relokacji w Alimos. Zgodnie z przepisami prawa kolejne trzy regionalne biura azylowe mają zostać otwarte na wyspie Kos, w Epirze (Janina), na Krecie (Heraklion) i w Tesalii (Wolos). |
| --- | --- |

(15)

W poprzednich zaleceniach odnotowano znaczne postępy w odniesieniu do tworzenia regionalnych biur azylowych. W greckiej ustawie przewidziano utworzenie regionalnych biur azylowych w Attyce, w Salonikach, w Tracji, w Epirze, w Tesalii, w zachodniej Grecji, na Krecie, na Lesbos, na Chios, na Samos, na Leros i na Rodos (23). Na mocy decyzji dyrektora służby azylowej możliwe jest również tworzenie niezależnych oddziałów azylowych w celu zaspokojenia większych potrzeb służby azylowej. Według informacji przedstawionych przez Grecję w piśmie z dnia 22 listopada 2016 r. dotychczas rozpoczęło działalność siedem biur regionalnych w regionach: Attyki, Tracji, Salonik, Lesbos, Samos, Rodos i Patras. Ponadto działa dziewięć autonomicznych ośrodków azylowych w Pireusie, Ewrosie, Xanthi, na Leros, Kos i w Koryncie oraz jednostka ds. relokacji w Alimos. Zgodnie z przepisami prawa kolejne trzy regionalne biura azylowe mają zostać otwarte na wyspie Kos, w Epirze (Janina), na Krecie (Heraklion) i w Tesalii (Wolos).

| (16) | Grecka służba azylowa jest w trakcie zwiększania zdolności. Obecnie w służbie azylowej zatrudnionych jest 478 osób (24). Ta liczba obejmuje stanowiska w służbie centralnej oraz w działających biurach regionalnych i jednostkach azylowych. 250 stanowisk jest finansowanych z budżetu państwa, natomiast pozostałe stanowiska otrzymują finansowanie z różnych źródeł UE i EOG. Planuje się, że do końca roku liczba pracowników zwiększy się do 659. Stanowi to uzupełnienie personelu zatrudnionego na czas określony przez biuro UNHCR, jak również pracowników EASO oraz ekspertów z państw członkowskich oddelegowanych za pośrednictwem EASO do greckiej służby azylowej na czas określony. Zamiarem władz greckich jest zastąpienie do końca 2017 r. wszystkich pracowników kontraktowych personelem zatrudnionym na stałe, a nie dalsze zwiększanie zdolności; grecka służba azylowa poinformowała Komisję, że szybkie zwiększenie zatrudnienia nie jest możliwe ze względu na brak pracowników wyższego szczebla, którzy mogliby szkolić nowo zatrudnione osoby, a następnie doradzać im i nadzorować ich pracę. Jako że w 2016 r. odnotowano trzykrotne zwiększenie służby azylowej, służba ta wskazała, że należy pilnie przeprowadzić jej konsolidację, zwłaszcza w celu wspierania kompetencji kadry kierowniczej średniego szczebla i pozostałego personelu. |
| --- | --- |

(16)

Grecka służba azylowa jest w trakcie zwiększania zdolności. Obecnie w służbie azylowej zatrudnionych jest 478 osób (24). Ta liczba obejmuje stanowiska w służbie centralnej oraz w działających biurach regionalnych i jednostkach azylowych. 250 stanowisk jest finansowanych z budżetu państwa, natomiast pozostałe stanowiska otrzymują finansowanie z różnych źródeł UE i EOG. Planuje się, że do końca roku liczba pracowników zwiększy się do 659. Stanowi to uzupełnienie personelu zatrudnionego na czas określony przez biuro UNHCR, jak również pracowników EASO oraz ekspertów z państw członkowskich oddelegowanych za pośrednictwem EASO do greckiej służby azylowej na czas określony. Zamiarem władz greckich jest zastąpienie do końca 2017 r. wszystkich pracowników kontraktowych personelem zatrudnionym na stałe, a nie dalsze zwiększanie zdolności; grecka służba azylowa poinformowała Komisję, że szybkie zwiększenie zatrudnienia nie jest możliwe ze względu na brak pracowników wyższego szczebla, którzy mogliby szkolić nowo zatrudnione osoby, a następnie doradzać im i nadzorować ich pracę. Jako że w 2016 r. odnotowano trzykrotne zwiększenie służby azylowej, służba ta wskazała, że należy pilnie przeprowadzić jej konsolidację, zwłaszcza w celu wspierania kompetencji kadry kierowniczej średniego szczebla i pozostałego personelu.

| (17) | Biorąc pod uwagę skalę wzrostu liczby wniosków o udzielenie azylu w Grecji, nie jest jeszcze jasne, czy obecny i planowany poziom zatrudnienia w służbie azylowej będzie wystarczający do rozpatrzenia bieżących i potencjalnych przyszłych wniosków w odpowiednim czasie i w odpowiedni sposób. Jednym z priorytetów służby azylowej powinno być skrócenie czasu, jaki upływa między sporządzeniem i złożeniem wniosku, który obecnie jest często zbyt długi, co ma wpływ na prawa osób, który dotyczy wniosek, i wywołuje ich frustrację. Czas ten należy skrócić zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy w sprawie procedur azylowych, która wymaga, aby osoba, która wystąpiła z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej, miała rzeczywistą możliwość jak najszybszego złożenia wniosku. Istotne jest również, aby po złożeniu wniosku był on rozpatrywany w terminach określonych w dyrektywie, zazwyczaj w ciągu 6 miesięcy. Obecnie wnioski o udzielenie azylu są rozpatrywane w najlepszym przypadku w ciągu kilku miesięcy, z wyjątkiem przypadków relokacji, które są rozpatrywane szybciej. W związku z tym panuje znaczna niepewność co do terminu, w którym rozpatrzone zostaną złożone już zaległe wnioski. Komisja zwraca jednak uwagę na obawy Grecji wyrażone w piśmie z dnia 22 listopada 2016 r., zgodnie z którymi jeszcze szybsze tempo zwiększania liczby personelu służby azylowej mogłoby mieć negatywny wpływ na spójność i jakość decyzji. |
| --- | --- |

(17)

Biorąc pod uwagę skalę wzrostu liczby wniosków o udzielenie azylu w Grecji, nie jest jeszcze jasne, czy obecny i planowany poziom zatrudnienia w służbie azylowej będzie wystarczający do rozpatrzenia bieżących i potencjalnych przyszłych wniosków w odpowiednim czasie i w odpowiedni sposób. Jednym z priorytetów służby azylowej powinno być skrócenie czasu, jaki upływa między sporządzeniem i złożeniem wniosku, który obecnie jest często zbyt długi, co ma wpływ na prawa osób, który dotyczy wniosek, i wywołuje ich frustrację. Czas ten należy skrócić zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy w sprawie procedur azylowych, która wymaga, aby osoba, która wystąpiła z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej, miała rzeczywistą możliwość jak najszybszego złożenia wniosku. Istotne jest również, aby po złożeniu wniosku był on rozpatrywany w terminach określonych w dyrektywie, zazwyczaj w ciągu 6 miesięcy. Obecnie wnioski o udzielenie azylu są rozpatrywane w najlepszym przypadku w ciągu kilku miesięcy, z wyjątkiem przypadków relokacji, które są rozpatrywane szybciej. W związku z tym panuje znaczna niepewność co do terminu, w którym rozpatrzone zostaną złożone już zaległe wnioski. Komisja zwraca jednak uwagę na obawy Grecji wyrażone w piśmie z dnia 22 listopada 2016 r., zgodnie z którymi jeszcze szybsze tempo zwiększania liczby personelu służby azylowej mogłoby mieć negatywny wpływ na spójność i jakość decyzji.

| (18) | Należy pilnie ocenić, czy dotychczasowe zwiększenie zasobów ludzkich w służbie azylowej jest wystarczające, ale także przeanalizować, w jaki sposób Komisja, właściwe agencje UE oraz państwa członkowskie mogłyby pomóc Grecji w rozpatrzeniu tych wniosków w krótszym czasie. Należy prowadzić wszechstronną i regularną ocenę potrzeb uwzględniającą liczbę wniosków o udzielenie azylu, które obecnie oczekują na rozpatrzenie i które prawdopodobnie będą w danym momencie rozpatrywane przez grecką służbę azylową, oraz liczbę dostępnych pracowników potrzebną lub prawdopodobnie potrzebną do rozpatrzenia tych wniosków. Personel ten mógłby obejmować dodatkowe zasoby przekazywane przez samą Grecję, jak i poprzez oddelegowanie ekspertów państw członkowskich w postaci zespołów wsparcia EASO. Należy rozważyć, w jaki sposób – przy zachowaniu wysokiej jakości – zracjonalizować metody pracy i zwiększyć ich skuteczność w celu przyspieszenia organizowania wywiadów i procedur, w stosownych przypadkach przy wsparciu ze strony EASO. |
| --- | --- |

(18)

Należy pilnie ocenić, czy dotychczasowe zwiększenie zasobów ludzkich w służbie azylowej jest wystarczające, ale także przeanalizować, w jaki sposób Komisja, właściwe agencje UE oraz państwa członkowskie mogłyby pomóc Grecji w rozpatrzeniu tych wniosków w krótszym czasie. Należy prowadzić wszechstronną i regularną ocenę potrzeb uwzględniającą liczbę wniosków o udzielenie azylu, które obecnie oczekują na rozpatrzenie i które prawdopodobnie będą w danym momencie rozpatrywane przez grecką służbę azylową, oraz liczbę dostępnych pracowników potrzebną lub prawdopodobnie potrzebną do rozpatrzenia tych wniosków. Personel ten mógłby obejmować dodatkowe zasoby przekazywane przez samą Grecję, jak i poprzez oddelegowanie ekspertów państw członkowskich w postaci zespołów wsparcia EASO. Należy rozważyć, w jaki sposób – przy zachowaniu wysokiej jakości – zracjonalizować metody pracy i zwiększyć ich skuteczność w celu przyspieszenia organizowania wywiadów i procedur, w stosownych przypadkach przy wsparciu ze strony EASO.

| (19) | Osoby ubiegające się o azyl muszą mieć rzeczywisty dostęp do środka odwoławczego przeciwko decyzji odmownej w sprawie ich wniosku. W tym względzie poczyniono już znaczne postępy. Ustawą nr 4375/2016 przyjętą w kwietniu 2016 r. ustanowiono organ odwoławczy oraz komitety odwoławcze. W ustawie nr 4399/2016 przyjętej w czerwcu 2016 r. ustanowiono nowe komitety odwoławcze. Są one odpowiedzialne za rozpatrywanie wszelkich odwołań od decyzji greckiej służby azylowej złożonych od dnia 20 lipca 2016 r. W trybie priorytetowym komitety odwoławcze koncentrują się przede wszystkim na sprawach wnoszonych na greckich wyspach, tak aby przyczynić się do wdrożenia oświadczenia UE–Turcja. Obecnie istnieje sześć takich komitetów. Od 21 lipca utworzono też jeden komitet odwoławczy jako jednostkę zastępczą dla istniejących już komitetów (25). Aby poradzić sobie z rosnącą liczbą wniosków i zarządzać zaległymi sprawami, Grecja zamierza utworzyć kolejnych siedem komitetów, która mają rozpocząć działalność do końca grudnia 2016 r., oraz zwiększyć ogólną liczbę komitetów do 20 do końca lutego 2017 r. |
| --- | --- |

(19)

Osoby ubiegające się o azyl muszą mieć rzeczywisty dostęp do środka odwoławczego przeciwko decyzji odmownej w sprawie ich wniosku. W tym względzie poczyniono już znaczne postępy. Ustawą nr 4375/2016 przyjętą w kwietniu 2016 r. ustanowiono organ odwoławczy oraz komitety odwoławcze. W ustawie nr 4399/2016 przyjętej w czerwcu 2016 r. ustanowiono nowe komitety odwoławcze. Są one odpowiedzialne za rozpatrywanie wszelkich odwołań od decyzji greckiej służby azylowej złożonych od dnia 20 lipca 2016 r. W trybie priorytetowym komitety odwoławcze koncentrują się przede wszystkim na sprawach wnoszonych na greckich wyspach, tak aby przyczynić się do wdrożenia oświadczenia UE–Turcja. Obecnie istnieje sześć takich komitetów. Od 21 lipca utworzono też jeden komitet odwoławczy jako jednostkę zastępczą dla istniejących już komitetów (25). Aby poradzić sobie z rosnącą liczbą wniosków i zarządzać zaległymi sprawami, Grecja zamierza utworzyć kolejnych siedem komitetów, która mają rozpocząć działalność do końca grudnia 2016 r., oraz zwiększyć ogólną liczbę komitetów do 20 do końca lutego 2017 r.

| (20) | Ustawą nr 4399/2016 zmieniono także strukturę tych komitetów, tak że obecnie składają się one z trzech członków: dwóch sędziów sądu administracyjnego i jednego obywatela Grecji mającego odpowiednie wykształcenie i doświadczenie, którego kandydaturę proponuje biuro UNHCR lub Krajowa Komisja ds. Praw Człowieka. |
| --- | --- |

(20)

Ustawą nr 4399/2016 zmieniono także strukturę tych komitetów, tak że obecnie składają się one z trzech członków: dwóch sędziów sądu administracyjnego i jednego obywatela Grecji mającego odpowiednie wykształcenie i doświadczenie, którego kandydaturę proponuje biuro UNHCR lub Krajowa Komisja ds. Praw Człowieka.

| (21) | Według informacji przedstawionych przez władze greckie w piśmie z dnia 22 listopada 2016 r. od dnia 21 lipca 2016 r. do komitetu odwoławczego wniesiono 2 347 odwołań, lecz wydane zostały jedynie 573 decyzje. |
| --- | --- |

(21)

Według informacji przedstawionych przez władze greckie w piśmie z dnia 22 listopada 2016 r. od dnia 21 lipca 2016 r. do komitetu odwoławczego wniesiono 2 347 odwołań, lecz wydane zostały jedynie 573 decyzje.

| (22) | Poprzednie komitety odwoławcze, powołane do rozpatrywania zaległych odwołań od decyzji azylowych, otrzymały początkowo dodatkowe uprawnienia do rozpoznawania – oprócz merytorycznych odwołań od decyzji organów pierwszej instancji – również odwołań od decyzji w sprawie wniosków odrzuconych ze względów dopuszczalności – zgodnie z oświadczeniem UE–Turcja. Według informacji udzielonych przez władze greckie w dniu 22 listopada ponad 2 000 wniosków złożonych w okresie od kwietnia do 20 lipca 2016 r. zostało przedłożonych komitetowi do rozpatrywania zaległych odwołań. Powołane w dniu 24 czerwca 2016 r. (26) nowe komitety odwoławcze zmniejszyły obciążenie pracą 20 komitetów odwoławczych zajmujących się zaległymi sprawami, dzięki czemu będą one mogły przyspieszyć postępowania w sprawie zaległych odwołań. |
| --- | --- |

(22)

Poprzednie komitety odwoławcze, powołane do rozpatrywania zaległych odwołań od decyzji azylowych, otrzymały początkowo dodatkowe uprawnienia do rozpoznawania – oprócz merytorycznych odwołań od decyzji organów pierwszej instancji – również odwołań od decyzji w sprawie wniosków odrzuconych ze względów dopuszczalności – zgodnie z oświadczeniem UE–Turcja. Według informacji udzielonych przez władze greckie w dniu 22 listopada ponad 2 000 wniosków złożonych w okresie od kwietnia do 20 lipca 2016 r. zostało przedłożonych komitetowi do rozpatrywania zaległych odwołań. Powołane w dniu 24 czerwca 2016 r. (26) nowe komitety odwoławcze zmniejszyły obciążenie pracą 20 komitetów odwoławczych zajmujących się zaległymi sprawami, dzięki czemu będą one mogły przyspieszyć postępowania w sprawie zaległych odwołań.

| (23) | Większe postępy poczyniono w zakresie rozpatrywania zaległych odwołań w ramach starej procedury regulowanej dekretem prezydenckim nr 114/2010. Obecne zaległości obejmują około 6 589 spraw według stanu na dzień 22 listopada 2016 r. (z łącznej liczby około 51 000 spraw, które zostały uznane za część zaległości na początku 2013 r. oraz około 8 075 spraw we wrześniu 2016 r.). Władze greckie przyznały dokumenty pobytowe ze względów humanitarnych osobom, których wnioski o udzielenie azylu oczekiwały na rozpatrzenie od dłuższego czasu i które kwalifikują się do otrzymania dokumentu pobytowego ze względów humanitarnych lub z powodu innych wyjątkowych okoliczności zgodnie z grecką ustawą nr 4375/2016. Dokumenty pobytowe są wydawane na okres dwóch lat z możliwością przedłużenia (27). Zapewniają one ich posiadaczom te same prawa i korzyści co osobom, które otrzymały status ochrony uzupełniającej w Grecji (28), i od tego momentu osoby te nie są już uznawane za osoby ubiegające się o azyl. Niektóre zaległe odwołania rozpatrywane są jednak pod kątem ich aspektów merytorycznych. Pomimo znaczących postępów poczynionych od wydania poprzednich zaleceń Grecja powinna kontynuować starania o wyeliminowanie zaległości w rozpatrywaniu odwołań w tej kwestii, zapewniając osobom z nierozpatrzonym odwołaniem możliwość wykonania prawa do skutecznego środka odwoławczego. |
| --- | --- |

(23)

Większe postępy poczyniono w zakresie rozpatrywania zaległych odwołań w ramach starej procedury regulowanej dekretem prezydenckim nr 114/2010. Obecne zaległości obejmują około 6 589 spraw według stanu na dzień 22 listopada 2016 r. (z łącznej liczby około 51 000 spraw, które zostały uznane za część zaległości na początku 2013 r. oraz około 8 075 spraw we wrześniu 2016 r.). Władze greckie przyznały dokumenty pobytowe ze względów humanitarnych osobom, których wnioski o udzielenie azylu oczekiwały na rozpatrzenie od dłuższego czasu i które kwalifikują się do otrzymania dokumentu pobytowego ze względów humanitarnych lub z powodu innych wyjątkowych okoliczności zgodnie z grecką ustawą nr 4375/2016. Dokumenty pobytowe są wydawane na okres dwóch lat z możliwością przedłużenia (27). Zapewniają one ich posiadaczom te same prawa i korzyści co osobom, które otrzymały status ochrony uzupełniającej w Grecji (28), i od tego momentu osoby te nie są już uznawane za osoby ubiegające się o azyl. Niektóre zaległe odwołania rozpatrywane są jednak pod kątem ich aspektów merytorycznych. Pomimo znaczących postępów poczynionych od wydania poprzednich zaleceń Grecja powinna kontynuować starania o wyeliminowanie zaległości w rozpatrywaniu odwołań w tej kwestii, zapewniając osobom z nierozpatrzonym odwołaniem możliwość wykonania prawa do skutecznego środka odwoławczego.

| (24) | Biorąc pod uwagę wzrost liczby wniosków złożonych w Grecji od czasu wprowadzenia w życie oświadczenia UE–Turcja, tym bardziej niezbędny jest komitet odwoławczy w pełnym składzie, mający możliwość radzenia sobie z przewidywanym znacznym wzrostem liczby odwołań. Należy zwiększyć skuteczność komitetów przy zachowaniu jakości i bez uszczerbku dla niezależności członków komitetów. Mogłoby to obejmować w szczególności częstsze posiedzenia komitetów odwoławczych, stosowanie pomocy prawnej w przygotowywaniu decyzji oraz specjalizację komitetów, jak również zaangażowanie jego członków w pełnym wymiarze czasu. Należy również zatrudnić więcej personelu pomocniczego (29). Stała ocena potrzeb powinna być prowadzona także na podstawie liczby odwołań, które oczekują na rozpatrzenie przez różne organy odwoławcze i które najprawdopodobniej zostaną przez nie rozpatrzone, w celu oceny, czy liczba działających komitetów jest wystarczająca oraz czy stosowane metody pracy są odpowiednie. |
| --- | --- |

(24)

Biorąc pod uwagę wzrost liczby wniosków złożonych w Grecji od czasu wprowadzenia w życie oświadczenia UE–Turcja, tym bardziej niezbędny jest komitet odwoławczy w pełnym składzie, mający możliwość radzenia sobie z przewidywanym znacznym wzrostem liczby odwołań. Należy zwiększyć skuteczność komitetów przy zachowaniu jakości i bez uszczerbku dla niezależności członków komitetów. Mogłoby to obejmować w szczególności częstsze posiedzenia komitetów odwoławczych, stosowanie pomocy prawnej w przygotowywaniu decyzji oraz specjalizację komitetów, jak również zaangażowanie jego członków w pełnym wymiarze czasu. Należy również zatrudnić więcej personelu pomocniczego (29). Stała ocena potrzeb powinna być prowadzona także na podstawie liczby odwołań, które oczekują na rozpatrzenie przez różne organy odwoławcze i które najprawdopodobniej zostaną przez nie rozpatrzone, w celu oceny, czy liczba działających komitetów jest wystarczająca oraz czy stosowane metody pracy są odpowiednie.

| (25) | Nowa ustawa (nr 4375/2016) zapewnia dostęp do bezpłatnej pomocy prawnej dla wnioskodawców na etapie odwoławczym. Środki potrzebne do wykonania tej ustawy w praktyce nie zostały jednak jeszcze wprowadzone. W dniu 9 września 2016 r. przyjęto decyzję ministerialną wdrażającą przepis dotyczący pomocy prawnej na mocy ustawy nr 4375/2016. Finansowanie potrzebne do wdrożenia nieodpłatnej pomocy prawnej zostało zapewnione za pośrednictwem programów krajowych realizowanych w ramach Funduszu Azylu, Migracji i Integracji. Dodatkowo, korzystając ze środków pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych z Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, zawarto z biurem UNHCR umowę o udzielenie dotacji na łączną kwotę 30 mln EUR (30). Dotacja ta jest wykorzystywana przez biuro UNHCR między innymi do zapewniania nieodpłatnej pomocy prawnej osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową na etapie odwoławczym do początku 2017 r., do kiedy to władze greckie powinny wdrożyć własny system nieodpłatnej pomocy prawnej. Dwa projekty są realizowane w ramach partnerstwa z organizacjami pozarządowymi (Metaction oraz Grecka Rada ds. Uchodźców): jeden na wyspach, obejmujący wszelkie odwołania, a drugi na kontynencie, dotyczący tylko części odwołań, tj. wniosków złożonych w Atenach i Salonikach, lecz nieobejmujący odwołań osób ubiegających się o azyl, które przebywają w ośrodkach detencyjnych. Dnia 19 września Grecja poinformowała Komisję, że harmonogram dyżurów prawników zatrudnionych przez służbę azylową zostanie określony najpóźniej na początku 2017 r. Grecja powinna zastosować niezbędne środki, aby bezzwłocznie zagwarantować prawo do nieodpłatnej pomocy prawnej wszystkim osobom ubiegającym się o azyl, które składają odwołania. |
| --- | --- |

(25)

Nowa ustawa (nr 4375/2016) zapewnia dostęp do bezpłatnej pomocy prawnej dla wnioskodawców na etapie odwoławczym. Środki potrzebne do wykonania tej ustawy w praktyce nie zostały jednak jeszcze wprowadzone. W dniu 9 września 2016 r. przyjęto decyzję ministerialną wdrażającą przepis dotyczący pomocy prawnej na mocy ustawy nr 4375/2016. Finansowanie potrzebne do wdrożenia nieodpłatnej pomocy prawnej zostało zapewnione za pośrednictwem programów krajowych realizowanych w ramach Funduszu Azylu, Migracji i Integracji. Dodatkowo, korzystając ze środków pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych z Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, zawarto z biurem UNHCR umowę o udzielenie dotacji na łączną kwotę 30 mln EUR (30). Dotacja ta jest wykorzystywana przez biuro UNHCR między innymi do zapewniania nieodpłatnej pomocy prawnej osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową na etapie odwoławczym do początku 2017 r., do kiedy to władze greckie powinny wdrożyć własny system nieodpłatnej pomocy prawnej. Dwa projekty są realizowane w ramach partnerstwa z organizacjami pozarządowymi (Metaction oraz Grecka Rada ds. Uchodźców): jeden na wyspach, obejmujący wszelkie odwołania, a drugi na kontynencie, dotyczący tylko części odwołań, tj. wniosków złożonych w Atenach i Salonikach, lecz nieobejmujący odwołań osób ubiegających się o azyl, które przebywają w ośrodkach detencyjnych. Dnia 19 września Grecja poinformowała Komisję, że harmonogram dyżurów prawników zatrudnionych przez służbę azylową zostanie określony najpóźniej na początku 2017 r. Grecja powinna zastosować niezbędne środki, aby bezzwłocznie zagwarantować prawo do nieodpłatnej pomocy prawnej wszystkim osobom ubiegającym się o azyl, które składają odwołania.

| (26) | Istnieją poważne wątpliwości dotyczące ochrony wnioskodawców wymagających szczególnej troski, w tym małoletnich bez opieki, w szczególności ze względu na brak właściwie funkcjonującego systemu opieki i niedociągnięcia w zakresie odpowiedniego zakwaterowania, oraz ogólne obawy co do bezpieczeństwa takich wnioskodawców. W nowej ustawie nr 4375/2016 przewidziano utworzenie nowej Dyrekcji ds. Przyjmowania oraz Dyrekcji ds. Integracji Społecznej, w skład których wchodzą wyspecjalizowane departamenty w ramach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Reformy Administracyjnej, zajmujące się przyjmowaniem i integracją małoletnich bez opieki, w tym zapewnieniem im przedstawiciela prawnego. Pomimo tego w dalszym ciągu istnieje konieczność przyjęcia przez władze greckie środków wykonawczych w celu zapewnienia w praktyce małoletnim bez opieki odpowiednich gwarancji procesowych i warunków przyjmowania. Należy przyjąć dalsze ramy legislacyjne, które powinny uwzględniać skuteczny system opieki. Władze Grecji potwierdziły, że ministerstwo pracy i solidarności społecznej, które odpowiada za małoletnich bez opieki, przygotowuje nową ustawę o opiece, która powinna być gotowa przed końcem 2016 r. W ramach tej ustawy ustanowiona zostanie specjalna komórka, możliwie departament, do spraw systemu opieki. Mimo że rząd grecki przyjął już decyzję ministerialną w sprawie oceny wieku małoletnich bez opieki ubiegających się o azyl (31), nadal zgłaszane są obawy dotyczące przeprowadzania ocen w praktyce ze względu na brak środków identyfikacji oraz brak środków prawnych dotyczących oceny wieku przeprowadzanej przez policję. |
| --- | --- |

(26)

Istnieją poważne wątpliwości dotyczące ochrony wnioskodawców wymagających szczególnej troski, w tym małoletnich bez opieki, w szczególności ze względu na brak właściwie funkcjonującego systemu opieki i niedociągnięcia w zakresie odpowiedniego zakwaterowania, oraz ogólne obawy co do bezpieczeństwa takich wnioskodawców. W nowej ustawie nr 4375/2016 przewidziano utworzenie nowej Dyrekcji ds. Przyjmowania oraz Dyrekcji ds. Integracji Społecznej, w skład których wchodzą wyspecjalizowane departamenty w ramach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Reformy Administracyjnej, zajmujące się przyjmowaniem i integracją małoletnich bez opieki, w tym zapewnieniem im przedstawiciela prawnego. Pomimo tego w dalszym ciągu istnieje konieczność przyjęcia przez władze greckie środków wykonawczych w celu zapewnienia w praktyce małoletnim bez opieki odpowiednich gwarancji procesowych i warunków przyjmowania. Należy przyjąć dalsze ramy legislacyjne, które powinny uwzględniać skuteczny system opieki. Władze Grecji potwierdziły, że ministerstwo pracy i solidarności społecznej, które odpowiada za małoletnich bez opieki, przygotowuje nową ustawę o opiece, która powinna być gotowa przed końcem 2016 r. W ramach tej ustawy ustanowiona zostanie specjalna komórka, możliwie departament, do spraw systemu opieki. Mimo że rząd grecki przyjął już decyzję ministerialną w sprawie oceny wieku małoletnich bez opieki ubiegających się o azyl (31), nadal zgłaszane są obawy dotyczące przeprowadzania ocen w praktyce ze względu na brak środków identyfikacji oraz brak środków prawnych dotyczących oceny wieku przeprowadzanej przez policję.

| (27) | Odnotowano znaczne postępy, jeśli chodzi o dostęp do edukacji. Ustawa nr 4415/2016 przyjęta w sierpniu 2016 r. ma na celu między innymi zagwarantowanie wsparcia psychospołecznego i edukacji dla dzieci osób ubiegających się o azyl, a także sprawnej integracji w ramach greckiego systemu kształcenia tych dzieci, które pozostaną w Grecji, za pomocą przejściowego okresu przygotowawczego. Mimo lokalnego oporu władze greckie podejmują poważne działania w celu wdrożenia tych ram prawnych w pełni i skutecznie. |
| --- | --- |

(27)

Odnotowano znaczne postępy, jeśli chodzi o dostęp do edukacji. Ustawa nr 4415/2016 przyjęta w sierpniu 2016 r. ma na celu między innymi zagwarantowanie wsparcia psychospołecznego i edukacji dla dzieci osób ubiegających się o azyl, a także sprawnej integracji w ramach greckiego systemu kształcenia tych dzieci, które pozostaną w Grecji, za pomocą przejściowego okresu przygotowawczego. Mimo lokalnego oporu władze greckie podejmują poważne działania w celu wdrożenia tych ram prawnych w pełni i skutecznie.

| (28) | Według zainteresowanych stron sytuacja małoletnich bez opieki jest ogólnie nadal niepewna – istnieje wiele obaw dotyczących bezpieczeństwa w ośrodkach przyjmowania na kontynencie i na wyspach, ponadto pojawiają się sygnały, że dzieci są wciąż przetrzymywane w ośrodkach detencyjnych lub na obszarach „chronionych” w otwartych ośrodkach recepcyjnych, przez dłuższy czas, w zatłoczonych pomieszczeniach i złych warunkach sanitarnych, bez przedstawiciela ani dostępu do pomocy prawnej, dopóki nie znalezione zostanie dla nich odpowiednie zakwaterowanie (32). Zgodnie z motywem 10 brak odpowiedniego zakwaterowania dla małoletnich stanowi poważny problem, wymagający pilnego rozwiązania. |
| --- | --- |

(28)

Według zainteresowanych stron sytuacja małoletnich bez opieki jest ogólnie nadal niepewna – istnieje wiele obaw dotyczących bezpieczeństwa w ośrodkach przyjmowania na kontynencie i na wyspach, ponadto pojawiają się sygnały, że dzieci są wciąż przetrzymywane w ośrodkach detencyjnych lub na obszarach „chronionych” w otwartych ośrodkach recepcyjnych, przez dłuższy czas, w zatłoczonych pomieszczeniach i złych warunkach sanitarnych, bez przedstawiciela ani dostępu do pomocy prawnej, dopóki nie znalezione zostanie dla nich odpowiednie zakwaterowanie (32). Zgodnie z motywem 10 brak odpowiedniego zakwaterowania dla małoletnich stanowi poważny problem, wymagający pilnego rozwiązania.

| (29) | Komisja Europejska przekazała Grecji znaczne środki finansowe, aby wesprzeć ją w wysiłkach mających na celu dostosowanie greckiego systemu zarządzania azylowego do standardów UE. Od początku 2015 r. Grecji przyznano ponad 352 mln EUR w ramach pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych za pośrednictwem funduszy związanych ze sprawami wewnętrznymi (Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego), przekazując środki albo bezpośrednio władzom greckim, albo za pośrednictwem agencji unijnych i organizacji międzynarodowych działających w Grecji. W ramach tej kwoty około 90 mln EUR zostało przekazane bezpośrednio władzom greckim w lipcu 2016 r. w celu zwiększenia ich zdolności do poprawy warunków bytowych i zapewnienia podstawowej opieki zdrowotnej w ośrodkach zakwaterowania uchodźców, a także w celu przyjmowania migrantów i zapewnienia im opieki zdrowotnej. Znaczne środki finansowe (około 198 mln EUR), przeznaczone na zaspokojenie podstawowych potrzeb humanitarnych migrantów i uchodźców, przekazywane są również partnerskim organizacjom humanitarnym za pośrednictwem niedawno utworzonego Instrumentu wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych. Finansowanie to przyczynia się do realizacji planu działania w sytuacjach wyjątkowych opracowanego wspólnie przez Komisję, władze greckie lub odpowiednie zainteresowane strony w celu rozwiązania kryzysowej sytuacji humanitarnej na tym terenie lub wspierania wdrożenia zapisów oświadczenia UE–Turcja. |
| --- | --- |

(29)

Komisja Europejska przekazała Grecji znaczne środki finansowe, aby wesprzeć ją w wysiłkach mających na celu dostosowanie greckiego systemu zarządzania azylowego do standardów UE. Od początku 2015 r. Grecji przyznano ponad 352 mln EUR w ramach pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych za pośrednictwem funduszy związanych ze sprawami wewnętrznymi (Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego), przekazując środki albo bezpośrednio władzom greckim, albo za pośrednictwem agencji unijnych i organizacji międzynarodowych działających w Grecji. W ramach tej kwoty około 90 mln EUR zostało przekazane bezpośrednio władzom greckim w lipcu 2016 r. w celu zwiększenia ich zdolności do poprawy warunków bytowych i zapewnienia podstawowej opieki zdrowotnej w ośrodkach zakwaterowania uchodźców, a także w celu przyjmowania migrantów i zapewnienia im opieki zdrowotnej. Znaczne środki finansowe (około 198 mln EUR), przeznaczone na zaspokojenie podstawowych potrzeb humanitarnych migrantów i uchodźców, przekazywane są również partnerskim organizacjom humanitarnym za pośrednictwem niedawno utworzonego Instrumentu wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych. Finansowanie to przyczynia się do realizacji planu działania w sytuacjach wyjątkowych opracowanego wspólnie przez Komisję, władze greckie lub odpowiednie zainteresowane strony w celu rozwiązania kryzysowej sytuacji humanitarnej na tym terenie lub wspierania wdrożenia zapisów oświadczenia UE–Turcja.

| (30) | Ta pomoc w sytuacjach nadzwyczajnych jest niezależna od 509 mln EUR przyznanych Grecji na lata 2014–2020 za pośrednictwem jej krajowych programów w ramach Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, co uczyniło Grecję głównym beneficjentem funduszy związanych ze sprawami wewnętrznymi UE spośród wszystkich państw członkowskich. |
| --- | --- |

(30)

Ta pomoc w sytuacjach nadzwyczajnych jest niezależna od 509 mln EUR przyznanych Grecji na lata 2014–2020 za pośrednictwem jej krajowych programów w ramach Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, co uczyniło Grecję głównym beneficjentem funduszy związanych ze sprawami wewnętrznymi UE spośród wszystkich państw członkowskich.

| (31) | Grecja powinna zapewnić pełne wykorzystanie tych zasobów finansowych w najbardziej efektywny i skuteczny sposób bez dalszej zwłoki. W tym celu greckie programy krajowe w ramach funduszy w obszarze spraw wewnętrznych (Fundusz Azylu, Migracji i Integracji, Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego) są obecnie poddawane przeglądowi, aby dostosować je do nowych priorytetów. Zakończono już przegląd programu krajowego w ramach Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, a przegląd programu w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego jest w fazie końcowej i powinien wkrótce zostać zakończony. Ponadto, mimo że formalnie wyznaczono nowy organ odpowiedzialny, zgodnie z wymogami zawartymi w podstawie prawnej, nadal należy uprościć procedury i środki operacyjne, aby władze greckie mogły w pełni wykorzystywać środki dostępne w ramach programów krajowych w celu zaspokojenia pilnych potrzeb, zwłaszcza w zakresie przyjmowania i innych usług na rzecz migrantów przebywających w tym kraju. |
| --- | --- |

(31)

Grecja powinna zapewnić pełne wykorzystanie tych zasobów finansowych w najbardziej efektywny i skuteczny sposób bez dalszej zwłoki. W tym celu greckie programy krajowe w ramach funduszy w obszarze spraw wewnętrznych (Fundusz Azylu, Migracji i Integracji, Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego) są obecnie poddawane przeglądowi, aby dostosować je do nowych priorytetów. Zakończono już przegląd programu krajowego w ramach Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, a przegląd programu w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego jest w fazie końcowej i powinien wkrótce zostać zakończony. Ponadto, mimo że formalnie wyznaczono nowy organ odpowiedzialny, zgodnie z wymogami zawartymi w podstawie prawnej, nadal należy uprościć procedury i środki operacyjne, aby władze greckie mogły w pełni wykorzystywać środki dostępne w ramach programów krajowych w celu zaspokojenia pilnych potrzeb, zwłaszcza w zakresie przyjmowania i innych usług na rzecz migrantów przebywających w tym kraju.

| (32) | Zgodnie z tym, co stwierdzono w komunikacie Komisji z dnia 4 marca 2016 r.„Przywrócenie strefy Schengen” (33), zapewnienie pełnego funkcjonowania systemu dublińskiego bezsprzecznie wpisuje się w szerzej zakrojone działania na rzecz stabilizacji polityki w dziedzinie azylu, migracji i kontroli granic. Te działania mające na celu normalizację funkcjonowania systemu dublińskiego powinny z kolei doprowadzić do przywrócenia normalnego funkcjonowania strefy Schengen. Zachęta dla osób ubiegających się o azyl przybywających nielegalnie do Grecji, aby przemieściły się do innych państw członkowskich, wynikająca z zawieszenia przekazywania w ramach systemu dublińskiego do Grecji od 2011 r., jest jednym z czynników prowadzących do wtórnego przemieszczania się, które z kolei podważa właściwe funkcjonowanie systemu Schengen. Istotne jest zatem, aby Grecja w trybie pilnym podjęła zaległe działania określone w niniejszym zaleceniu. Jednocześnie priorytetem powinna być proponowana przez Komisję (34) reforma przepisów dublińskich w celu zapewnienia solidarności i sprawiedliwego podziału obciążeń między państwami członkowskimi. Obecnie trwają negocjacje w sprawie tego wniosku. |
| --- | --- |

(32)

Zgodnie z tym, co stwierdzono w komunikacie Komisji z dnia 4 marca 2016 r.„Przywrócenie strefy Schengen” (33), zapewnienie pełnego funkcjonowania systemu dublińskiego bezsprzecznie wpisuje się w szerzej zakrojone działania na rzecz stabilizacji polityki w dziedzinie azylu, migracji i kontroli granic. Te działania mające na celu normalizację funkcjonowania systemu dublińskiego powinny z kolei doprowadzić do przywrócenia normalnego funkcjonowania strefy Schengen. Zachęta dla osób ubiegających się o azyl przybywających nielegalnie do Grecji, aby przemieściły się do innych państw członkowskich, wynikająca z zawieszenia przekazywania w ramach systemu dublińskiego do Grecji od 2011 r., jest jednym z czynników prowadzących do wtórnego przemieszczania się, które z kolei podważa właściwe funkcjonowanie systemu Schengen. Istotne jest zatem, aby Grecja w trybie pilnym podjęła zaległe działania określone w niniejszym zaleceniu. Jednocześnie priorytetem powinna być proponowana przez Komisję (34) reforma przepisów dublińskich w celu zapewnienia solidarności i sprawiedliwego podziału obciążeń między państwami członkowskimi. Obecnie trwają negocjacje w sprawie tego wniosku.

| (33) | Komisja dostrzega znaczące postępy poczynione przez Grecję przy wsparciu Komisji, EASO, państw członkowskich, organizacji międzynarodowych i pozarządowych w celu poprawy funkcjonowania systemu azylowego od czasu wyroku w sprawie M.S.S w 2011 r. Grecja wciąż jednak boryka się z trudnościami związanymi z dużą liczbą nowych wnioskodawców starających się o azyl, w szczególności w związku z wprowadzeniem w życie wstępnej rejestracji, dalszym nielegalnym napływem migrantów – nawet jeśli jego poziom jest niższy niż przed marcem 2016 r. – oraz trudnościami wynikającymi z ciążących na niej zobowiązań w ramach wdrażania oświadczenia UE–Turcja. Ponadto istnieją inne ważne działania, które należy przeprowadzić w celu wyeliminowania pozostałych braków greckiego systemu azylowego, zwłaszcza w odniesieniu do jakości ośrodków przyjmowania, traktowania wnioskodawców wymagających szczególnej troski oraz tempa, w jakim wnioski o azyl są rejestrowane, składane i rozpatrywane w obydwu instancjach. Aby uwzględnić wpływ tej trudnej sytuacji na ogólne funkcjonowanie systemu azylowego oraz uniknąć nadmiernego obciążania Grecji, nie zaleca się jeszcze pełnego wznowienia przekazywania na podstawie rozporządzenia dublińskiego do Grecji, chociaż takie wznowienie nadal pozostaje ostatecznym celem. |
| --- | --- |

(33)

Komisja dostrzega znaczące postępy poczynione przez Grecję przy wsparciu Komisji, EASO, państw członkowskich, organizacji międzynarodowych i pozarządowych w celu poprawy funkcjonowania systemu azylowego od czasu wyroku w sprawie M.S.S w 2011 r. Grecja wciąż jednak boryka się z trudnościami związanymi z dużą liczbą nowych wnioskodawców starających się o azyl, w szczególności w związku z wprowadzeniem w życie wstępnej rejestracji, dalszym nielegalnym napływem migrantów – nawet jeśli jego poziom jest niższy niż przed marcem 2016 r. – oraz trudnościami wynikającymi z ciążących na niej zobowiązań w ramach wdrażania oświadczenia UE–Turcja. Ponadto istnieją inne ważne działania, które należy przeprowadzić w celu wyeliminowania pozostałych braków greckiego systemu azylowego, zwłaszcza w odniesieniu do jakości ośrodków przyjmowania, traktowania wnioskodawców wymagających szczególnej troski oraz tempa, w jakim wnioski o azyl są rejestrowane, składane i rozpatrywane w obydwu instancjach. Aby uwzględnić wpływ tej trudnej sytuacji na ogólne funkcjonowanie systemu azylowego oraz uniknąć nadmiernego obciążania Grecji, nie zaleca się jeszcze pełnego wznowienia przekazywania na podstawie rozporządzenia dublińskiego do Grecji, chociaż takie wznowienie nadal pozostaje ostatecznym celem.

| (34) | Grecja osiągnęła jednak znaczne postępy w ustanawianiu podstawowych struktur instytucjonalnych i prawnych niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania systemu azylowego. Ponadto istnieją duże szanse na to, że w najbliższej przyszłości system azylowy będzie już w pełni funkcjonował, co nastąpi po usunięciu wszystkich pozostałych niedociągnięć, szczególnie w zakresie warunków przyjmowania i traktowania osób wymagających szczególnej troski, w tym małoletnich bez opieki. Należy zatem zalecić, aby przekazywanie wznawiać stopniowo i na podstawie indywidualnych gwarancji, z uwzględnieniem zdolności do przyjmowania i rozpatrywania wniosków zgodnie ze stosownymi przepisami UE oraz rozwiązując problem nieodpowiedniego traktowania niektórych grup osób, w szczególności wnioskodawców wymagających szczególnej troski, w tym małoletnich bez opieki. Wznowienie nie powinno zatem być stosowane z mocą wsteczną, lecz ma dotyczyć osób ubiegających się o azyl, za które Grecja będzie odpowiedzialna począwszy od określonej daty, aby uniknąć nadmiernego obciążenia tego kraju. Należy zalecić, aby tę datę ustalić na dzień 15 marca 2017 r. |
| --- | --- |

(34)

Grecja osiągnęła jednak znaczne postępy w ustanawianiu podstawowych struktur instytucjonalnych i prawnych niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania systemu azylowego. Ponadto istnieją duże szanse na to, że w najbliższej przyszłości system azylowy będzie już w pełni funkcjonował, co nastąpi po usunięciu wszystkich pozostałych niedociągnięć, szczególnie w zakresie warunków przyjmowania i traktowania osób wymagających szczególnej troski, w tym małoletnich bez opieki. Należy zatem zalecić, aby przekazywanie wznawiać stopniowo i na podstawie indywidualnych gwarancji, z uwzględnieniem zdolności do przyjmowania i rozpatrywania wniosków zgodnie ze stosownymi przepisami UE oraz rozwiązując problem nieodpowiedniego traktowania niektórych grup osób, w szczególności wnioskodawców wymagających szczególnej troski, w tym małoletnich bez opieki. Wznowienie nie powinno zatem być stosowane z mocą wsteczną, lecz ma dotyczyć osób ubiegających się o azyl, za które Grecja będzie odpowiedzialna począwszy od określonej daty, aby uniknąć nadmiernego obciążenia tego kraju. Należy zalecić, aby tę datę ustalić na dzień 15 marca 2017 r.

| (35) | W związku z powyższym w niniejszym zaleceniu określono środki, które władze greckie powinny podjąć lub utrzymać w celu wznowienia przekazywania na podstawie rozporządzenia dublińskiego w odniesieniu do osób ubiegających się o azyl, które przybyły do Grecji, nielegalnie przekraczając granicę zewnętrzną, od dnia 15 marca 2017 r., lub za które Grecja jest odpowiedzialna na podstawie kryteriów innych niż określone w art. 13 w rozdziale III rozporządzenia (UE) nr 604/2013, począwszy od tej daty. W tym celu Grecja powinna jak najszybciej zrealizować wszystkie kroki określone w niniejszym zaleceniu. Zgodnie z zasadą solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności pozostałe państwa członkowskie również powinny przyczynić się do osiągnięcia tego celu, w szczególności poprzez oddelegowanie ekspertów wspomagających władze greckie w odpowiedzi na wezwania EASO oraz całkowite przestrzeganie zobowiązań w zakresie relokacji wynikających z decyzji o relokacji. |
| --- | --- |

(35)

W związku z powyższym w niniejszym zaleceniu określono środki, które władze greckie powinny podjąć lub utrzymać w celu wznowienia przekazywania na podstawie rozporządzenia dublińskiego w odniesieniu do osób ubiegających się o azyl, które przybyły do Grecji, nielegalnie przekraczając granicę zewnętrzną, od dnia 15 marca 2017 r., lub za które Grecja jest odpowiedzialna na podstawie kryteriów innych niż określone w art. 13 w rozdziale III rozporządzenia (UE) nr 604/2013, począwszy od tej daty. W tym celu Grecja powinna jak najszybciej zrealizować wszystkie kroki określone w niniejszym zaleceniu. Zgodnie z zasadą solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności pozostałe państwa członkowskie również powinny przyczynić się do osiągnięcia tego celu, w szczególności poprzez oddelegowanie ekspertów wspomagających władze greckie w odpowiedzi na wezwania EASO oraz całkowite przestrzeganie zobowiązań w zakresie relokacji wynikających z decyzji o relokacji.

| (36) | W niniejszym zaleceniu określono również warunki wznowienia przekazywania, które powinny obejmować ścisłą współpracę między władzami greckimi a organami przekazującego państwa członkowskiego w poszczególnych przypadkach przekazania, na podstawie obowiązku lojalnej współpracy między państwami członkowskimi. Współpraca ta to między innymi zapewnienie, aby dana osoba była odpowiednio traktowana, tj. zgodnie ze standardami określonymi w dyrektywie 2013/33/UE, oraz aby jej wniosek został rozpatrzony zgodnie z dyrektywą 2013/32/UE. Będzie się to wiązało z koniecznością przedstawienia przez Grecję określonych gwarancji w odniesieniu do każdego przekazania osoby, dotyczących sposobu, w jaki ta osoba będzie traktowana. Ponadto należy ustanowić mechanizm sprawozdawczości i wsparcia składający się z zespołu w ramach EASO skupiającego ekspertów z państw członkowskich w celu dopilnowania, by takie standardy były stosowane w praktyce w odniesieniu do przekazywanych osób. |
| --- | --- |

(36)

W niniejszym zaleceniu określono również warunki wznowienia przekazywania, które powinny obejmować ścisłą współpracę między władzami greckimi a organami przekazującego państwa członkowskiego w poszczególnych przypadkach przekazania, na podstawie obowiązku lojalnej współpracy między państwami członkowskimi. Współpraca ta to między innymi zapewnienie, aby dana osoba była odpowiednio traktowana, tj. zgodnie ze standardami określonymi w dyrektywie 2013/33/UE, oraz aby jej wniosek został rozpatrzony zgodnie z dyrektywą 2013/32/UE. Będzie się to wiązało z koniecznością przedstawienia przez Grecję określonych gwarancji w odniesieniu do każdego przekazania osoby, dotyczących sposobu, w jaki ta osoba będzie traktowana. Ponadto należy ustanowić mechanizm sprawozdawczości i wsparcia składający się z zespołu w ramach EASO skupiającego ekspertów z państw członkowskich w celu dopilnowania, by takie standardy były stosowane w praktyce w odniesieniu do przekazywanych osób.

| (37) | Aby zapewnić pełne wdrożenie niniejszego zalecenia, niezbędne są regularne sprawozdania Grecji dotyczące postępów w realizacji tych działań. W związku z tym, jak określono w niniejszym zaleceniu, do dnia 15 lutego 2017 r. Grecja powinna przedstawić pierwsze sprawozdanie, które powinno w szczególności zawierać opis sposobu, w jaki władze greckie wdrażają procedury udzielania gwarancji w poszczególnych przypadkach przekazania w odniesieniu do odpowiednich przepisów UE. Następnie Grecja powinna co dwa miesiące składać sprawozdania z realizacji niniejszego zalecenia. |
| --- | --- |

(37)

Aby zapewnić pełne wdrożenie niniejszego zalecenia, niezbędne są regularne sprawozdania Grecji dotyczące postępów w realizacji tych działań. W związku z tym, jak określono w niniejszym zaleceniu, do dnia 15 lutego 2017 r. Grecja powinna przedstawić pierwsze sprawozdanie, które powinno w szczególności zawierać opis sposobu, w jaki władze greckie wdrażają procedury udzielania gwarancji w poszczególnych przypadkach przekazania w odniesieniu do odpowiednich przepisów UE. Następnie Grecja powinna co dwa miesiące składać sprawozdania z realizacji niniejszego zalecenia.

| (38) | Na podstawie tych sprawozdań i wszystkich innych istotnych informacji będących w posiadaniu Komisji lub na podstawie innych działań Komisja będzie regularnie informować o postępach w realizacji niniejszego zalecenia oraz w razie konieczności będzie aktualizowała określone w nim postanowienia. |
| --- | --- |

(38)

Na podstawie tych sprawozdań i wszystkich innych istotnych informacji będących w posiadaniu Komisji lub na podstawie innych działań Komisja będzie regularnie informować o postępach w realizacji niniejszego zalecenia oraz w razie konieczności będzie aktualizowała określone w nim postanowienia.

| (39) | Odpowiedzialność za decyzję o wznowieniu przekazywania w poszczególnych przypadkach spoczywa wyłącznie na organach państw członkowskich pod kontrolą sądów, które mogą występować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w sprawie wykładni rozporządzenia dublińskiego, |
| --- | --- |

(39)

Odpowiedzialność za decyzję o wznowieniu przekazywania w poszczególnych przypadkach spoczywa wyłącznie na organach państw członkowskich pod kontrolą sądów, które mogą występować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w sprawie wykładni rozporządzenia dublińskiego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:

I.   ŚRODKI W CELU WZMOCNIENIA GRECKIEGO SYSTEMU AZYLOWEGO

Warunki przyjmowania i ośrodki dla cudzoziemców

| 1. | Grecja powinna kontynuować starania, aby zapewnić na swoim terytorium wystarczającą liczbę miejsc w ośrodkach dla osób ubiegających się o ochronę międzynarodową oraz zapewnić – we wszystkich tych ośrodkach – warunki przyjmowania spełniające normy określone w prawodawstwie UE. W pierwszej kolejności Grecja powinna:






  a) | zapewnić funkcjonowanie wystarczającej liczby otwartych ośrodków recepcyjnych, w których można by zakwaterować wszystkie osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową, które już się zgłosiły lub mogą się zgłosić w przyszłości, oraz osoby pozostające na ich utrzymaniu, przez czas trwania procedury azylowej; |
| --- | --- | --- |

1.

a)

zapewnić funkcjonowanie wystarczającej liczby otwartych ośrodków recepcyjnych, w których można by zakwaterować wszystkie osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową, które już się zgłosiły lub mogą się zgłosić w przyszłości, oraz osoby pozostające na ich utrzymaniu, przez czas trwania procedury azylowej;

| b) | zagwarantować, że wszystkie te ośrodki będą spełniały co najmniej minimalne normy określone w dyrektywie 2013/33/UE w sprawie warunków przyjmowania, w tym w odniesieniu do wnioskodawców wymagających szczególnej troski oraz w okresie zimowym; |
| --- | --- |

b)

zagwarantować, że wszystkie te ośrodki będą spełniały co najmniej minimalne normy określone w dyrektywie 2013/33/UE w sprawie warunków przyjmowania, w tym w odniesieniu do wnioskodawców wymagających szczególnej troski oraz w okresie zimowym;

| c) | bezzwłocznie zdecydować, które ośrodki na stałym lądzie należy zmodernizować, a które – zamknąć; |
| --- | --- |

c)

bezzwłocznie zdecydować, które ośrodki na stałym lądzie należy zmodernizować, a które – zamknąć;

| d) | bezzwłocznie zdecydować, w jaki sposób zwiększyć zdolności recepcyjne na wyspach; |
| --- | --- |

d)

bezzwłocznie zdecydować, w jaki sposób zwiększyć zdolności recepcyjne na wyspach;

| e) | stworzyć niezbędne dodatkowe miejsca zakwaterowania dla małoletnich bez opieki, tak aby wszyscy tacy małoletni ubiegający się o azyl byli natychmiast umieszczani we właściwych ośrodkach i nie byli przetrzymywani w nieodpowiednich warunkach, a także zapewnić utrzymanie takich ośrodków; |
| --- | --- |

e)

stworzyć niezbędne dodatkowe miejsca zakwaterowania dla małoletnich bez opieki, tak aby wszyscy tacy małoletni ubiegający się o azyl byli natychmiast umieszczani we właściwych ośrodkach i nie byli przetrzymywani w nieodpowiednich warunkach, a także zapewnić utrzymanie takich ośrodków;

| f) | zapewnić wnioskodawcom niezbędną opiekę zdrowotną, która obejmuje przynajmniej opiekę medyczną w nagłych wypadkach oraz podstawowe leczenie chorób i poważnych zaburzeń psychicznych; |
| --- | --- |

f)

zapewnić wnioskodawcom niezbędną opiekę zdrowotną, która obejmuje przynajmniej opiekę medyczną w nagłych wypadkach oraz podstawowe leczenie chorób i poważnych zaburzeń psychicznych;

| g) | zapewnić skuteczne i ciągłe scentralizowane zarządzanie wszystkimi ośrodkami przyjmowania i ich koordynację, wraz z systemem stałego monitorowania standardów materialnych tych ośrodków i usług w nich świadczonych, w tym w hotspotach, oraz zapewnić, aby właściwe organy miały odpowiednie zasoby na ten cel. |
| --- | --- |

g)

zapewnić skuteczne i ciągłe scentralizowane zarządzanie wszystkimi ośrodkami przyjmowania i ich koordynację, wraz z systemem stałego monitorowania standardów materialnych tych ośrodków i usług w nich świadczonych, w tym w hotspotach, oraz zapewnić, aby właściwe organy miały odpowiednie zasoby na ten cel.

Grecja powinna także zapewnić, aby oprócz ośrodków stałych dostępna była odpowiednia liczba tymczasowych otwartych ośrodków recepcyjnych lub aby możliwe było udostępnienie takich ośrodków w krótkim terminie, co umożliwi przyjęcie w odpowiednich warunkach niespodziewanego napływu osób ubiegających się o ochronę międzynarodową oraz osób pozostających na ich utrzymaniu.

Władze greckie powinny przeprowadzić kompleksową ocenę potrzeb w odniesieniu do potrzebnej całkowitej pojemności ośrodków recepcyjnych oraz ich charakteru, a także stale aktualizować tę ocenę, uwzględniając nowe wydarzenia.

Dostęp do procedury azylowej przed organami pierwszej instancji i zasoby na nią przeznaczone

| 2. | Grecja powinna kontynuować wysiłki mające na celu zapewnienie, aby wszystkie osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową miały zagwarantowany skuteczny dostęp do procedury azylowej, w szczególności poprzez:






  a) | ocenę, czy liczba pracowników służby azylowej jest odpowiednia, aby móc rozpatrzyć wpływające wnioski o udzielenie azylu w terminach określonych w dyrektywie 2013/32/UE w sprawie procedur azylowych; |
| --- | --- | --- |

2.

a)

ocenę, czy liczba pracowników służby azylowej jest odpowiednia, aby móc rozpatrzyć wpływające wnioski o udzielenie azylu w terminach określonych w dyrektywie 2013/32/UE w sprawie procedur azylowych;

| b) | zapewnienie, na podstawie tej oceny, zatrudnienia wszelkiego dodatkowego personelu w służbie azylowej w celu jak najszybszego, skutecznego i terminowego rozpatrywania wszystkich wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej lub określenie dodatkowego zapotrzebowania na pracowników, zarówno w przypadku pracowników zajmujących się wnioskami, jak i tłumaczy ustnych, którzy mogliby zostać oddelegowani przez państwa członkowskie za pośrednictwem zespołów wsparcia w ramach EASO; |
| --- | --- |

b)

zapewnienie, na podstawie tej oceny, zatrudnienia wszelkiego dodatkowego personelu w służbie azylowej w celu jak najszybszego, skutecznego i terminowego rozpatrywania wszystkich wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej lub określenie dodatkowego zapotrzebowania na pracowników, zarówno w przypadku pracowników zajmujących się wnioskami, jak i tłumaczy ustnych, którzy mogliby zostać oddelegowani przez państwa członkowskie za pośrednictwem zespołów wsparcia w ramach EASO;

| c) | ustanowienie regionalnych biur lub jednostek azylowych zgodnie z ogólnym zapotrzebowaniem na terytorium Grecji; |
| --- | --- |

c)

ustanowienie regionalnych biur lub jednostek azylowych zgodnie z ogólnym zapotrzebowaniem na terytorium Grecji;

| d) | przyspieszenie rozmów i procedur, przy jednoczesnym zachowaniu wymaganych standardów, w stosownych przypadkach przy wsparciu ze strony EASO, w tym poprzez wprowadzenie narzędzi w zakresie rozmowy kwalifikacyjnej i wsparcia; |
| --- | --- |

d)

przyspieszenie rozmów i procedur, przy jednoczesnym zachowaniu wymaganych standardów, w stosownych przypadkach przy wsparciu ze strony EASO, w tym poprzez wprowadzenie narzędzi w zakresie rozmowy kwalifikacyjnej i wsparcia;

| e) | ograniczenie okresu, jaki upływa między datą wyrażenia zainteresowania ubieganiem się o azyl a rzeczywistym złożeniem wniosku o udzielenie azylu, zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 2013/32/UE w sprawie procedur azylowych. |
| --- | --- |

e)

ograniczenie okresu, jaki upływa między datą wyrażenia zainteresowania ubieganiem się o azyl a rzeczywistym złożeniem wniosku o udzielenie azylu, zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 2013/32/UE w sprawie procedur azylowych.

Ocena potrzeb, o której mowa w lit. a), powinna być stale aktualizowana i powinna zawierać informacje na temat liczby zatrudnionych pracowników.

Organ odwoławczy

| 3. | Grecja powinna kontynuować wysiłki mające na celu zapewnienie wszystkim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dostępu do skutecznego środka odwoławczego, zwłaszcza przez zapewnienie:






  a) | pełnego funkcjonowania organu odwoławczego dzięki ustanowieniu 20 komitetów odwoławczych do końca lutego 2017 r. oraz uzupełnianiu tej liczby w miarę potrzeby, na podstawie oceny zapotrzebowania, o której wspomniano poniżej; |
| --- | --- | --- |

3.

a)

pełnego funkcjonowania organu odwoławczego dzięki ustanowieniu 20 komitetów odwoławczych do końca lutego 2017 r. oraz uzupełnianiu tej liczby w miarę potrzeby, na podstawie oceny zapotrzebowania, o której wspomniano poniżej;

| b) | odpowiednich zasobów ludzkich, w tym personelu pomocniczego, w ramach organu odwoławczego i komitetów, tak aby mogły one rozpatrzyć wszystkie oczekujące na to – a także przyszłe – odwołania, w tym odwołania złożone na podstawie oświadczenia UE–Turcja; |
| --- | --- |

b)

odpowiednich zasobów ludzkich, w tym personelu pomocniczego, w ramach organu odwoławczego i komitetów, tak aby mogły one rozpatrzyć wszystkie oczekujące na to – a także przyszłe – odwołania, w tym odwołania złożone na podstawie oświadczenia UE–Turcja;

| c) | jak najszybszego rozpatrzenia wszystkich zaległych wniosków o kontrolę sądową decyzji administracyjnych, które są jeszcze nierozpatrzone; |
| --- | --- |

c)

jak najszybszego rozpatrzenia wszystkich zaległych wniosków o kontrolę sądową decyzji administracyjnych, które są jeszcze nierozpatrzone;

| d) | zwiększenia liczby decyzji wydawanych w każdym komitecie, w tym, w stosownych przypadkach, poprzez organizowanie częstszych posiedzeń, korzystanie z pomocy prawnej przy sporządzaniu projektów decyzji, specjalizację komitetów oraz poprzez zaangażowanie członków Komitetu w pełnym wymiarze czasu, bez uszczerbku dla ich niezależności; |
| --- | --- |

d)

zwiększenia liczby decyzji wydawanych w każdym komitecie, w tym, w stosownych przypadkach, poprzez organizowanie częstszych posiedzeń, korzystanie z pomocy prawnej przy sporządzaniu projektów decyzji, specjalizację komitetów oraz poprzez zaangażowanie członków Komitetu w pełnym wymiarze czasu, bez uszczerbku dla ich niezależności;

| e) | odpowiednie szkolenia dla członków komitetu odwoławczego, w tym, w stosownych przypadkach, przy wsparciu EASO. |
| --- | --- |

e)

odpowiednie szkolenia dla członków komitetu odwoławczego, w tym, w stosownych przypadkach, przy wsparciu EASO.

Na podstawie pełnej i stale prowadzonej oceny potrzeb władze greckie powinny określić liczbę komitetów odwoławczych w ramach nowego organu odwoławczego, które będą niezbędne, aby rozpatrzyć wszystkie odwołania złożone przez osoby ubiegające się o udzielenie ochrony międzynarodowej, a także liczbę pracowników koniecznych, aby zapewnić sprawne funkcjonowanie tych komitetów, oraz wszelkie inne środki, które mogą być konieczne, np. zmiany metod pracy. W szczególności powinno to obejmować ocenę, czy 20 komitetów odwoławczych, które zostaną ustanowione do końca lutego 2017 r., będzie wystarczającą ich liczbą.

Pomoc prawna

| 4. | Grecja powinna zapewnić ramy prawne dotyczące faktycznego dostępu do nieodpłatnej pomocy prawnej oraz niezbędnej pomocy prawnej dla wszystkich osób ubiegających się o azyl w odniesieniu do kontroli sądowej decyzji administracyjnych dotyczących wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej. Grecja powinna w szczególności:






  a) | skutecznie jak najszybciej wdrożyć decyzję ministerialną dotyczącą świadczenia nieodpłatnych usług z zakresu pomocy prawnej; |
| --- | --- | --- |

4.

a)

skutecznie jak najszybciej wdrożyć decyzję ministerialną dotyczącą świadczenia nieodpłatnych usług z zakresu pomocy prawnej;

| b) | sprawnie przygotować zamówienie mające na celu stworzenie stałego rejestru prawników, którzy mogą świadczyć takie usługi wszystkim wnioskodawcom na etapie odwołania w Grecji. W międzyczasie Grecja powinna zapewnić, aby obydwa projekty realizowane na kontynencie i na wyspach zapewniały skuteczną bezpłatną pomoc prawną dla wszystkich wnoszących odwołanie w sprawach o udzielenie azylu. |
| --- | --- |

b)

sprawnie przygotować zamówienie mające na celu stworzenie stałego rejestru prawników, którzy mogą świadczyć takie usługi wszystkim wnioskodawcom na etapie odwołania w Grecji. W międzyczasie Grecja powinna zapewnić, aby obydwa projekty realizowane na kontynencie i na wyspach zapewniały skuteczną bezpłatną pomoc prawną dla wszystkich wnoszących odwołanie w sprawach o udzielenie azylu.

Traktowanie małoletnich bez opieki i osób wymagających szczególnej troski podczas procedury azylowej

| 5. | Grecja powinna zapewnić ustanowienie odpowiednich struktur oraz wprowadzenie odpowiednich środków w celu identyfikacji wnioskodawców wymagających szczególnej troski, w tym małoletnich bez opieki, oraz opieki nad nimi. Grecja powinna w szczególności:






  a) | pilnie wdrożyć odpowiednią procedurę dotyczącą opieki przez przyjęcie niezbędnych ram ustawodawczych mających na celu wdrożenie odpowiednich przepisów na mocy ustawy nr 4375/2016; |
| --- | --- | --- |

5.

a)

pilnie wdrożyć odpowiednią procedurę dotyczącą opieki przez przyjęcie niezbędnych ram ustawodawczych mających na celu wdrożenie odpowiednich przepisów na mocy ustawy nr 4375/2016;

| b) | utworzyć Dyrekcję ds. Przyjmowania i departament ochrony małoletnich bez opieki oraz zatrudnić niezbędny personel, aby jak najszybciej zapewnić niezbędne gwarancje w ramach prawa azylowego w zakresie poszukiwania rodziny, a także przedstawicielstwa prawnego; |
| --- | --- |

b)

utworzyć Dyrekcję ds. Przyjmowania i departament ochrony małoletnich bez opieki oraz zatrudnić niezbędny personel, aby jak najszybciej zapewnić niezbędne gwarancje w ramach prawa azylowego w zakresie poszukiwania rodziny, a także przedstawicielstwa prawnego;

| c) | zapewnić, aby procedury identyfikacji wnioskodawców o szczególnych potrzebach proceduralnych i recepcyjnych, w tym małoletnich bez opieki, były wdrożone w praktyce, aby wnioskodawcy mogli otrzymać niezbędne wsparcie psychospołeczne (dotyczy to w szczególności ofiar przemocy seksualnej i wykorzystywania seksualnego lub handlu ludźmi) oraz aby dobro dziecka było zawsze należycie brane pod uwagę. |
| --- | --- |

c)

zapewnić, aby procedury identyfikacji wnioskodawców o szczególnych potrzebach proceduralnych i recepcyjnych, w tym małoletnich bez opieki, były wdrożone w praktyce, aby wnioskodawcy mogli otrzymać niezbędne wsparcie psychospołeczne (dotyczy to w szczególności ofiar przemocy seksualnej i wykorzystywania seksualnego lub handlu ludźmi) oraz aby dobro dziecka było zawsze należycie brane pod uwagę.

Wykorzystanie funduszy UE w ramach programów krajowych

| 6. | Grecja powinna zapewnić pełne wykorzystanie przekazanych znacznych środków z funduszy UE, a w szczególności bezzwłocznie uruchomić zasoby dostępne w ramach jej krajowych programów Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, oraz zbadać możliwość uzyskania dodatkowego finansowania z funduszy strukturalnych. W tym kontekście Grecja powinna podjąć niezbędne działania, aby w pełni uruchomić środki dostępne w ramach programów krajowych w celu zaspokojenia pilnych potrzeb, zwłaszcza w zakresie przyjmowania i innych usług na rzecz migrantów przebywających w Grecji, szczególnie poprzez poprawę koordynacji między zainteresowanymi stronami, wzmocnienie zdolności operacyjnej i usprawnienie mechanizmu realizacji. |
| --- | --- |

6.

Pomoc techniczna innych państw członkowskich

| 7. | Państwa członkowskie proszone są o zapewnienie dodatkowego wsparcia dla Grecji poprzez delegowanie ekspertów w odpowiedzi na wezwania EASO, przedłużanie okresu oddelegowania i określenie osób o bardziej zaawansowanych i specjalistycznych umiejętnościach. |
| --- | --- |

7.

II.   WARUNKI WZNOWIENIA PRZEKAZYWANIA

| 8. | Zaleca się, aby przekazywanie osób ubiegających się o azyl do Grecji na mocy rozporządzenia (UE) nr 604/2013 zostało wznowione na warunkach i zgodnie z zasadami określonymi w pkt 9 i 10. |
| --- | --- |

8.

Zakres

| 9. | Wznowienie przekazywania powinno mieć zastosowanie do osób ubiegających się o azyl, które przybyły do Grecji, nielegalnie przekraczając granicę zewnętrzną od dnia 15 marca 2017 r., lub do innych osób, za które Grecja jest odpowiedzialna na podstawie kryteriów innych niż kryteria określone w art. 13 w rozdziale III rozporządzenia (UE) nr 604/2013 od tej daty stopniowo, w zależności od zdolności przyjmowania i traktowania wnioskodawców w Grecji zgodnie z dyrektywami 2013/32/UE i 2013/33/UE. W chwili obecnej do Grecji nie należy przekazywać wnioskodawców wymagających szczególnej troski, w tym małoletnich bez opieki. |
| --- | --- |

9.

Współpraca i indywidualne gwarancje

| 10. | Przed przekazaniem wnioskodawcy do Grecji władze państw członkowskich są proszone o ścisłą współpracę z władzami greckimi w celu zagwarantowania, że spełnione zostaną warunki określone w punkcie 9, a w szczególności że wnioskodawcy będą przyjmowani w ośrodkach przyjmowania spełniających standardy określone w prawie UE, zwłaszcza w dyrektywie 2013/33/UE w sprawie warunków przyjmowania; że wnioski zostaną rozpatrzone w terminach określonych w dyrektywie 2013/32/UE w sprawie procedur azylowych; oraz że będą traktowani zgodnie z prawodawstwem UE we wszystkich innych istotnych kwestiach. Wzywa się władze greckie do pełnej współpracy przy zapewnianiu gwarancji dla pozostałych państw członkowskich. |
| --- | --- |

10.

III.   WSPARCIE I SPRAWOZDAWCZOŚĆ

Wsparcie i sprawozdawczość EASO

| 11. | EASO powinien ustanowić zespół ekspertów z państw członkowskich, którzy zostaną oddelegowani do Grecji w celu wspierania współpracy między państwami członkowskimi i składania sprawozdań na temat tego, czy osoby przekazane z powrotem do Grecji na podstawie rozporządzenia dublińskiego są traktowane zgodnie z gwarancjami, które ma przedstawić Grecja, o których mowa w pkt 10. |
| --- | --- |

11.

Sprawozdawczość Grecji

| 12. | Grecja powinna przedłożyć do dnia 15 lutego 2017 r. sprawozdanie dotyczące postępów we wdrażaniu niniejszego zalecenia. Sprawozdanie to powinno przede wszystkim zawierać opis działań podjętych w celu naprawienia pozostałych niedociągnięć wskazanych w niniejszym zaleceniu, w tym określenie, w jaki sposób władze greckie zapewniły lub zamierzają zapewnić niezbędne zasoby ludzkie i materiałowe, o których mowa w pkt 1–5 niniejszego zalecenia, oraz opis stałych ocen zapotrzebowania, o których mowa w pkt 1–3 niniejszego zalecenia. Ponadto należy bardziej szczegółowo opisać, w jaki sposób władze Grecji zamierzają wdrożyć procedury przedstawiania gwarancji w poszczególnych przypadkach, o których mowa w pkt 10. |
| --- | --- |

12.

| 13. | Sprawozdanie powinno zawierać również następujące informacje:






  a) | całkowitą obecną i planowaną pojemność stałych i tymczasowych ośrodków recepcyjnych dla osób ubiegających się o ochronę międzynarodową oraz charakter tych ośrodków; |
| --- | --- | --- |

13.

a)

całkowitą obecną i planowaną pojemność stałych i tymczasowych ośrodków recepcyjnych dla osób ubiegających się o ochronę międzynarodową oraz charakter tych ośrodków;

| b) | całkowitą liczbę wniosków o udzielenie azylu oczekujących na rozpatrzenie w pierwszej instancji; |
| --- | --- |

b)

całkowitą liczbę wniosków o udzielenie azylu oczekujących na rozpatrzenie w pierwszej instancji;

| c) | kompleksowe dane na temat wszystkich oczekujących na rozpatrzenie odwołań oraz decyzji wydanych w drugiej instancji, w tym w sprawach dotyczących dopuszczalności wniosków, przez nowe komitety odwoławcze i komitety odwoławcze zajmujące się zaległymi sprawami; |
| --- | --- |

c)

kompleksowe dane na temat wszystkich oczekujących na rozpatrzenie odwołań oraz decyzji wydanych w drugiej instancji, w tym w sprawach dotyczących dopuszczalności wniosków, przez nowe komitety odwoławcze i komitety odwoławcze zajmujące się zaległymi sprawami;

| d) | całkowitą liczbę zatrudnionych obecnie i w przyszłości pracowników zajmujących się rozpatrywaniem wniosków o udzielenie azylu zarejestrowanych w służbach azylowych i Dyrekcji ds. Przyjmowania; oraz całkowitą liczbę zatrudnionych obecnie pracowników i planowanych nowych etatów oraz liczbę komitetów, które rozpoczynały działanie w organie odwoławczym. |
| --- | --- |

d)

całkowitą liczbę zatrudnionych obecnie i w przyszłości pracowników zajmujących się rozpatrywaniem wniosków o udzielenie azylu zarejestrowanych w służbach azylowych i Dyrekcji ds. Przyjmowania; oraz całkowitą liczbę zatrudnionych obecnie pracowników i planowanych nowych etatów oraz liczbę komitetów, które rozpoczynały działanie w organie odwoławczym.

| 14. | Po dniu 15 lutego 2017 r. Grecja powinna co dwa miesiące składać sprawozdania z realizacji niniejszego zalecenia. |
| --- | --- |

14.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 grudnia 2016 r.

W imieniu Komisji

Dimitris AVRAMOPOULOS

Członek Komisji

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 31).

1

(2)  M.S.S przeciwko Belgii i Grecji (nr 30696/09) oraz N.S. przeciwko Secretary of State for the Home Department, C-411/10 i C-493/10.

2

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 343/2003 z dnia 18 lutego 2003 r. ustanawiające kryteria i mechanizmy określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego (Dz.U. L 50 z 25.2.2003, s. 1), zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 604/2013.

3

(4)  Dane agencji Frontex z dnia 4 grudnia 2016 r.

4

(5)  Oświadczenie UE–Turcja z dnia 18 marca 2016 r.

5

(6)  Zobacz sprawozdania Komisji w sprawie postępów w zakresie realizacji oświadczenia UE–Turcja http://ec.europa.eu/dgs/home-affairs/what-we-do/policies/european-agenda-migration/proposal-implementation-package/index_en.htm.

6

(7)  Średnia dzienna liczba osób przybywających do Grecji w okresie od dnia 1 maja 2016 r. do dnia 31 lipca 2016 r. wynosiła 52, natomiast w okresie od dnia 1 sierpnia 2016 r. do dnia 29 listopada 2016 r. liczba ta wynosiła 94.

7

(8)  http://www.media.gov.gr/index.php, wyświetlone w dniu 6 grudnia 2016 r.

8

(9)  Decyzja Rady (UE) 2015/1523 z dnia 14 września 2015 r. ustanawiająca środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji (Dz.U. L 239 z 15.9.2015, s. 146) oraz decyzja Rady (UE) 2015/1601 z dnia 22 września 2015 r. ustanawiająca środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, p. 80).

9

(10)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej i Rady – Ósme sprawozdanie w sprawie przesiedleń i relokacji z dnia 7 grudnia 2016 r., COM(2016) 791 final.

10

(11)  Zalecenie Komisji z dnia 10 lutego 2016 r. skierowane do Republiki Greckiej w sprawie pilnych środków, jakie Grecja powinna podjąć w związku ze wznowieniem przekazywania na mocy rozporządzenia (UE) nr 604/2013 – C(2016) 871 final; zalecenie Komisji z dnia 15 czerwca 2016 r. skierowane do Republiki Greckiej w sprawie szczególnych pilnych środków, jakie Grecja powinna podjąć w związku ze wznowieniem przekazywania na mocy rozporządzenia (UE) nr 604/2013 – C(2016) 3805 final.

11

(12)  Zalecenie Komisji z dnia 28 września 2016 r. skierowane do Republiki Greckiej w sprawie szczególnych pilnych środków, jakie Grecja powinna podjąć w związku ze wznowieniem przekazywania na mocy rozporządzenia (UE) nr 604/2013 – C (2016) 6311 final.

12

(13)  Do końca 2016 r. większość wstępnie zarejestrowanych wniosków należy w pełni zarejestrować/złożyć. Celem tego procesu wstępnej rejestracji, zakończonego w sierpniu 2016 r., było wstępne zarejestrowanie wszystkich tych obywateli państw trzecich, którzy przybyli nielegalnie do Grecji przed dniem 20 marca 2016 r. i którzy chcieli ubiegać się o ochronę międzynarodową, ale nie zostali jeszcze skierowani do procedury azylowej przez władze greckie. W lecie zarejestrowano wstępnie około 28 000 osób.

13

(14)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 60).

14

(15)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 96).

15

(16)  Ustawa nr 4375/2016 dotycząca struktury i działalności służb azylowych, organu odwoławczego, służb zajmujących się przyjmowaniem i identyfikacją, ustanowienia Sekretariatu Generalnego ds. Przyjmowania, transpozycji do greckiego prawodawstwa przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej (wersja przekształcona) i innych przepisów, dostępna na stronie internetowej: http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/bcc26661-143b-4f2d-8916-0e0e66ba4c50/o-prosf-pap.pdf.

16

Aby władze greckie mogły wdrożyć ustawę w całości, będą musiały przyjąć akty wykonawcze w formie decyzji ministerialnych lub decyzji międzyresortowych.

(17)  Ustawa 4399/2016: http://www.asylumineurope.org/sites/default/files/resources/n_4399.2016.pdf.

17

(18)  Ustawa 4415/2016: https://www.alfavita.gr/sites/default/files/attachments/fek_ellinoglosi.pdf.

18

(19)  http://www.media.gov.gr/images/prosfygiko/REFUGEE_FLOWS-01-12-2016.pdf.

19

Te tymczasowe kryzysowe oraz stałe ośrodki dla uchodźców i migrantów zostały utworzone w hotspotach na wyspach Morza Egejskiego oraz na stałym lądzie.

(20)  Grecki minister Mouzalas oświadczył, że w rzeczywistości na wyspach przebywa mniej migrantów (około 10 000–12 000).

20

(21)  http://reliefweb.int/report/greece/situation-update-unaccompanied-children-uac-greece-2-november-2016

21

(22)  http://data.unhcr.org/mediterranean/country.php?id=83

22

(23)  Art. 1 ust. 3 ustawy nr 4375/2016.

23

(24)  Informacje na temat zatrudnienia udzielone przez grecką służbę azylową na posiedzeniu ze służbami Komisji w dniu 10 listopada 2016 r.

24

(25)  Jednak ze względu na wzrost obciążenia pracą wynikający z wdrożenia ustaleń zawartych w oświadczeniu UE–Turcja temu zastępczemu komitetowi przekazywanych jest miesięcznie 100 spraw do zbadania.

25

(26)  Decyzja międzyresortowa (OJ B 1862) z dnia 24 czerwca 2016 r.

26

(27)  Art. 22 ust. 3, ustawa nr 4375/2016.

27

(28)  Art. 28, dekret prezydencki nr 114/2010.

28

(29)  Informacje udzielone służbom Komisji na posiedzeniu z udziałem organu odwoławczego w listopadzie 2016 r.

29

(30)  Umowę o udzielenie dotacji podpisano dnia 15 lipca 2016 r.

30

(31)  Decyzja ministerialna nr 1982 z dnia 16 lutego 2016 r. (Dziennik Urzędowy, B' 335).

31

(32)  Human Rights Watch, „Why Are You Keeping Me Here?” (Dlaczego mnie tu przetrzymujecie?), wrzesień 2016 r. https://www.hrw.org/sites/default/files/report_pdf/greece0916_web.pdf.

32

(33)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej i Rady: „Przywrócenie strefy Schengen – Plan działania”, COM(2016) 120 final z dnia 4 marca 2016 r.

33

(34)  COM(2016) 270 final.

34

---

Sprostowania

| 15.12.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 340/72 |
| --- | --- | --- | --- |

15.12.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 340/72

---

Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/1015 z dnia 17 czerwca 2016 r. zmieniającego załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości 1-naftyloacetamidu, kwasu 1-naftylooctowego, chloridazonu, fluazifopu-P, fuberidazolu, mepikwatu i tralkoksydymu w określonych produktach oraz na ich powierzchni

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 172 z dnia 29 czerwca 2016 r.
  )

Strona 21, załącznik pkt 2:

zamiast:

| „2) | w załączniku III część B skreśla się kolumny dotyczące 1-naftyloacetamidu i kwasu 1-naftylooctowego, chloridazonu, fluazifopu-P, fuberidazolu, mepikwatu i tralkoksydymu.”, |
| --- | --- |

„2)

powinno być:

| „2) | w załączniku III część A skreśla się kolumny dotyczące 1-naftyloacetamidu i kwasu 1-naftylooctowego, chloridazonu, fluazifopu-P, fuberidazolu, mepikwatu i tralkoksydymu.”. |
| --- | --- |

„2)

---