# Dziennik Urzędowy L 16/2017

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 16 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 6020 stycznia 2017 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 16

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 6020 stycznia 2017

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/93 z dnia 10 stycznia 2017 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Miel Villuercas-Ibores (ChNP)] | 1 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/94 z dnia 19 stycznia 2017 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz glukonianu sodu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 | 3 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/95 z dnia 19 stycznia 2017 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz i wnioskami o przyznanie uprawnień do przywozu złożonymi od dnia 1 do dnia 7 stycznia 2017 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 616/2007 w sektorze mięsa drobiowego | 24 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/96 z dnia 19 stycznia 2017 r. w sprawie minimalnej ceny sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku w trzecim częściowym zaproszeniu do składania ofert w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2016/2080 | 27 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Komisji (UE) 2017/97 z dnia 4 lipca 2016 r. w sprawie pomocy państwa SA.40168 – 2015/C (ex SA.33584 – 2013/C (ex 2011/NN)) wdrożonej przez Niderlandy na rzecz zawodowego klubu piłki nożnej Willem II w Tilburgu
  (notyfikowana jako dokument nr C(2016) 4061)

   (
  1
  ) | 28 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/98 z dnia 18 stycznia 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2013/519/UE w odniesieniu do wzoru świadectwa zdrowia zwierząt do celów przywozu do Unii psów, kotów i fretek
  (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 123)

   (
  1
  ) | 37 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/99 z dnia 18 stycznia 2017 r. zmieniająca decyzję 93/195/EWG w odniesieniu do warunków dotyczących zdrowia zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy powrotnym wwozie zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych po wywozie czasowym do Meksyku i Stanów Zjednoczonych Ameryki, i zmieniająca załącznik I do decyzji 2004/211/WE w odniesieniu do wpisów dotyczących Chin i Meksyku w wykazie państw trzecich oraz części ich terytoriów, z których dozwolony jest przywóz do Unii żywych zwierząt z rodziny koniowatych, nasienia, komórek jajowych i zarodków koni
  (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 128)

   (
  1
  ) | 44 |
| | * | Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/100 z dnia 11 stycznia 2017 r. zmieniająca decyzję (UE) 2015/774 w sprawie programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych (EBC/2017/1) | 51 |
| | * | Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/101 z dnia 11 stycznia 2017 r. zmieniająca decyzję EBC/2014/40 w sprawie realizacji trzeciego programu zakupu zabezpieczonych obligacji (EBC/2017/2) | 53 |
| | * | Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/102 z dnia 11 stycznia 2017 r. zmieniająca decyzję (UE) 2015/5 w sprawie realizacji programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami (EBC/2017/3) | 55 |
| | * | Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/103 z dnia 11 stycznia 2017 r. zmieniająca decyzję (UE) 2016/948 w sprawie realizacji programu zakupu w sektorze przedsiębiorstw (EBC/2017/4) | 57 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/93 z dnia 10 stycznia 2017 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Miel Villuercas-Ibores (ChNP)]

1

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/94 z dnia 19 stycznia 2017 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz glukonianu sodu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036

3

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/95 z dnia 19 stycznia 2017 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz i wnioskami o przyznanie uprawnień do przywozu złożonymi od dnia 1 do dnia 7 stycznia 2017 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 616/2007 w sektorze mięsa drobiowego

24

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/96 z dnia 19 stycznia 2017 r. w sprawie minimalnej ceny sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku w trzecim częściowym zaproszeniu do składania ofert w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2016/2080

27

DECYZJE

*

Decyzja Komisji (UE) 2017/97 z dnia 4 lipca 2016 r. w sprawie pomocy państwa SA.40168 – 2015/C (ex SA.33584 – 2013/C (ex 2011/NN)) wdrożonej przez Niderlandy na rzecz zawodowego klubu piłki nożnej Willem II w Tilburgu
  (notyfikowana jako dokument nr C(2016) 4061)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2016) 4061)

1

28

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/98 z dnia 18 stycznia 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2013/519/UE w odniesieniu do wzoru świadectwa zdrowia zwierząt do celów przywozu do Unii psów, kotów i fretek
  (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 123)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2017) 123)

1

37

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/99 z dnia 18 stycznia 2017 r. zmieniająca decyzję 93/195/EWG w odniesieniu do warunków dotyczących zdrowia zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy powrotnym wwozie zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych po wywozie czasowym do Meksyku i Stanów Zjednoczonych Ameryki, i zmieniająca załącznik I do decyzji 2004/211/WE w odniesieniu do wpisów dotyczących Chin i Meksyku w wykazie państw trzecich oraz części ich terytoriów, z których dozwolony jest przywóz do Unii żywych zwierząt z rodziny koniowatych, nasienia, komórek jajowych i zarodków koni
  (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 128)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2017) 128)

1

44

*

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/100 z dnia 11 stycznia 2017 r. zmieniająca decyzję (UE) 2015/774 w sprawie programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych (EBC/2017/1)

51

*

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/101 z dnia 11 stycznia 2017 r. zmieniająca decyzję EBC/2014/40 w sprawie realizacji trzeciego programu zakupu zabezpieczonych obligacji (EBC/2017/2)

53

*

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/102 z dnia 11 stycznia 2017 r. zmieniająca decyzję (UE) 2015/5 w sprawie realizacji programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami (EBC/2017/3)

55

*

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/103 z dnia 11 stycznia 2017 r. zmieniająca decyzję (UE) 2016/948 w sprawie realizacji programu zakupu w sektorze przedsiębiorstw (EBC/2017/4)

57

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 20.1.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 16/1 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 16/1

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/93

z dnia 10 stycznia 2017 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Miel Villuercas-Ibores (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Hiszpanii o rejestrację nazwy „Miel Villuercas-Ibores” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Hiszpanii o rejestrację nazwy „Miel Villuercas-Ibores” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).

| (2) | Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwa „Miel Villuercas-Ibores” powinna zostać zarejestrowana, |
| --- | --- |

(2)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwa „Miel Villuercas-Ibores” powinna zostać zarejestrowana,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa „Miel Villuercas-Ibores” (ChNP) zostaje zarejestrowana.

Nazwa, o której mowa w akapicie pierwszym, określa produkt należący do klasy 1.4. Inne produkty pochodzenia zwierzęcego (jaja, miód, różne produkty mleczne z wyjątkiem masła itp.) z załącznika XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 stycznia 2017 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  
  Dz.U. C 331 z 9.9.2016, s. 7.

2

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).

3

---

| 20.1.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 16/3 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 16/3

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/94

z dnia 19 stycznia 2017 r.

nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz glukonianu sodu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

PROCEDURA

1.1.   Obowiązujące środki

Obowiązujące środki

| (1) | W wyniku dochodzenia antydumpingowego („pierwotne dochodzenie”) Rada nałożyła rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 965/2010 (2) ostateczne cło antydumpingowe na przywóz glukonianu sodu o numerze CUS (Customs Union and Statistics) 0023277-9 i numerze rejestru CAS (Chemical Abstracts Service) 527-07-1, objętego obecnie kodem CN ex 2918 16 00 (kod TARIC 2918160010) („glukonian sodu”) i pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL” lub „państwo, którego dotyczy postępowanie”). |
| --- | --- |

(1)

W wyniku dochodzenia antydumpingowego („pierwotne dochodzenie”) Rada nałożyła rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 965/2010 (2) ostateczne cło antydumpingowe na przywóz glukonianu sodu o numerze CUS (Customs Union and Statistics) 0023277-9 i numerze rejestru CAS (Chemical Abstracts Service) 527-07-1, objętego obecnie kodem CN ex 2918 16 00 (kod TARIC 2918160010) („glukonian sodu”) i pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL” lub „państwo, którego dotyczy postępowanie”).

2

| (2) | Środki pierwotne przyjęły formę stawki celnej ad valorem ustanowionej na poziomie 53,2 %, z wyjątkiem Shandong Kaison Biochemical Co., Ltd (5,6 %) i Qingdao Kehai Biochemistry Co., Ltd (27,1 %). |
| --- | --- |

(2)

Środki pierwotne przyjęły formę stawki celnej ad valorem ustanowionej na poziomie 53,2 %, z wyjątkiem Shandong Kaison Biochemical Co., Ltd (5,6 %) i Qingdao Kehai Biochemistry Co., Ltd (27,1 %).

ad valorem

1.2.   Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia

Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia

| (3) | Po opublikowaniu zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu (3) obowiązujących środków Komisja otrzymała w dniu 1 lipca 2015 r. wniosek o wszczęcie przeglądu wygaśnięcia tych środków na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (4). |
| --- | --- |

(3)

Po opublikowaniu zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu (3) obowiązujących środków Komisja otrzymała w dniu 1 lipca 2015 r. wniosek o wszczęcie przeglądu wygaśnięcia tych środków na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (4).

3

4

| (4) | Wniosek został złożony przez dwóch producentów unijnych Jungbunzlauer SA i Roquette Italia S.p.A. („wnioskodawcy”). |
| --- | --- |

(4)

Wniosek został złożony przez dwóch producentów unijnych Jungbunzlauer SA i Roquette Italia S.p.A. („wnioskodawcy”).

| (5) | W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu oraz kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu unijnego. |
| --- | --- |

(5)

W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu oraz kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu unijnego.

1.3.   Wszczęcie postępowania

Wszczęcie postępowania

| (6) | Dnia 27 października 2015 r. Komisja Europejska („Komisja”) na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 wszczęła dochodzenie antydumpingowe dotyczące przywozu do Unii glukonianu sodu pochodzącego z ChRL. Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (5) („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”). |
| --- | --- |

(6)

Dnia 27 października 2015 r. Komisja Europejska („Komisja”) na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 wszczęła dochodzenie antydumpingowe dotyczące przywozu do Unii glukonianu sodu pochodzącego z ChRL. Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (5) („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”).

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

5

1.4.   Państwo analogiczne

Państwo analogiczne

| (7) | W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja poinformowała, że podobnie jak w pierwotnym dochodzeniu zamierza wybrać Stany Zjednoczone Ameryki („USA”) jako państwo trzecie o gospodarce rynkowej („rynek analogiczny”) w rozumieniu art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Komisja zwróciła się do stron, aby przedstawiły uwagi w sprawie stosowności tego wyboru. Żadna ze stron nie przedstawiła żadnych uwag. |
| --- | --- |

(7)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja poinformowała, że podobnie jak w pierwotnym dochodzeniu zamierza wybrać Stany Zjednoczone Ameryki („USA”) jako państwo trzecie o gospodarce rynkowej („rynek analogiczny”) w rozumieniu art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Komisja zwróciła się do stron, aby przedstawiły uwagi w sprawie stosowności tego wyboru. Żadna ze stron nie przedstawiła żadnych uwag.

| (8) | Komisja zasięgnęła informacji na temat producentów glukonianu sodu w pozostałych potencjalnych państwach analogicznych i skontaktowała się z Kanadą, Indiami, Japonią, Pakistanem, Serbią, Republiką Południowej Afryki, Koreą Południową, Szwajcarią i USA; zwróciła się z prośbą o dostarczenie niezbędnych informacji do wszystkich znanych producentów glukonianu sodu w tych państwach. Jedno kanadyjskie przedsiębiorstwo odpowiedziało, że nie jest producentem glukonianu sodu, tylko przedsiębiorstwem handlowym. Tylko jeden amerykański producent dostarczył odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i wyraził zgodę na wizytę weryfikacyjną. |
| --- | --- |

(8)

Komisja zasięgnęła informacji na temat producentów glukonianu sodu w pozostałych potencjalnych państwach analogicznych i skontaktowała się z Kanadą, Indiami, Japonią, Pakistanem, Serbią, Republiką Południowej Afryki, Koreą Południową, Szwajcarią i USA; zwróciła się z prośbą o dostarczenie niezbędnych informacji do wszystkich znanych producentów glukonianu sodu w tych państwach. Jedno kanadyjskie przedsiębiorstwo odpowiedziało, że nie jest producentem glukonianu sodu, tylko przedsiębiorstwem handlowym. Tylko jeden amerykański producent dostarczył odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i wyraził zgodę na wizytę weryfikacyjną.

1.5.   Zainteresowane strony

Zainteresowane strony

| (9) | W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wezwała zainteresowane strony do skontaktowania się z nią w celu wzięcia udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja w szczególności poinformowała znanych producentów unijnych, znanych producentów eksportujących, władze chińskie, znanych importerów i użytkowników o wszczęciu dochodzenia oraz zaprosiła ich do wzięcia udziału w tym dochodzeniu. |
| --- | --- |

(9)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wezwała zainteresowane strony do skontaktowania się z nią w celu wzięcia udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja w szczególności poinformowała znanych producentów unijnych, znanych producentów eksportujących, władze chińskie, znanych importerów i użytkowników o wszczęciu dochodzenia oraz zaprosiła ich do wzięcia udziału w tym dochodzeniu.

| (10) | Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie uwag na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminach określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Wszystkie zainteresowane strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać przesłuchane, uzyskały taką możliwość. Zainteresowane strony otrzymały również możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia dochodzenia oraz możliwość złożenia wniosku o przesłuchanie przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach handlowych. |
| --- | --- |

(10)

Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie uwag na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminach określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Wszystkie zainteresowane strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać przesłuchane, uzyskały taką możliwość. Zainteresowane strony otrzymały również możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia dochodzenia oraz możliwość złożenia wniosku o przesłuchanie przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach handlowych.

a)   
  Kontrola wyrywkowa

Kontrola wyrywkowa

| (11) | W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja oznajmiła, że może dokonać kontroli wyrywkowej zainteresowanych stron zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(11)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja oznajmiła, że może dokonać kontroli wyrywkowej zainteresowanych stron zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących w ChRL

Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących w ChRL

| (12) | Aby podjąć decyzję, czy dobór próby jest konieczny, i ewentualnie dokonać odpowiedniego wyboru, Komisja zwróciła się do wszystkich znanych producentów eksportujących z ChRL o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Ponadto Komisja zwróciła się do Misji Chińskiej Republiki Ludowej w Unii Europejskiej o wskazanie innych producentów eksportujących, którzy ewentualnie byliby zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi. |
| --- | --- |

(12)

Aby podjąć decyzję, czy dobór próby jest konieczny, i ewentualnie dokonać odpowiedniego wyboru, Komisja zwróciła się do wszystkich znanych producentów eksportujących z ChRL o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Ponadto Komisja zwróciła się do Misji Chińskiej Republiki Ludowej w Unii Europejskiej o wskazanie innych producentów eksportujących, którzy ewentualnie byliby zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi.

| (13) | Tylko jeden producent eksportujący z państwa, którego dotyczy postępowanie, przedstawił wymagane informacje i wyraził zgodę na włączenie go do próby. W związku z powyższym kontrola wyrywkowa nie była konieczna. |
| --- | --- |

(13)

Tylko jeden producent eksportujący z państwa, którego dotyczy postępowanie, przedstawił wymagane informacje i wyraził zgodę na włączenie go do próby. W związku z powyższym kontrola wyrywkowa nie była konieczna.

Kontrola wyrywkowa importerów

Kontrola wyrywkowa importerów

| (14) | W celu podjęcia decyzji o konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i ewentualnego dokonania doboru próby Komisja zwróciła się do czterech znanych importerów niepowiązanych, aby udzielili informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. |
| --- | --- |

(14)

W celu podjęcia decyzji o konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i ewentualnego dokonania doboru próby Komisja zwróciła się do czterech znanych importerów niepowiązanych, aby udzielili informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

| (15) | Dwóch importerów niepowiązanych dostarczyło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Ze względu na tak niewielką liczbę Komisja uznała, że kontrola wyrywkowa nie jest konieczna. |
| --- | --- |

(15)

Dwóch importerów niepowiązanych dostarczyło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Ze względu na tak niewielką liczbę Komisja uznała, że kontrola wyrywkowa nie jest konieczna.

b)   
  Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

| (16) | Komisja wysłała kwestionariusze do dwóch producentów unijnych, dwóch importerów niepowiązanych, ośmiu znanych użytkowników, dziesięciu hurtowników, chińskiego producenta eksportującego, który zgłosił się w trakcie doboru próby, oraz jednego producenta w USA, które zostały uznane za rynek analogiczny. |
| --- | --- |

(16)

Komisja wysłała kwestionariusze do dwóch producentów unijnych, dwóch importerów niepowiązanych, ośmiu znanych użytkowników, dziesięciu hurtowników, chińskiego producenta eksportującego, który zgłosił się w trakcie doboru próby, oraz jednego producenta w USA, które zostały uznane za rynek analogiczny.

| (17) | Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od dwóch producentów unijnych, dwóch unijnych importerów niepowiązanych, jednego użytkownika, pięciu hurtowników, chińskiego producenta eksportującego oraz producenta na rynku analogicznym. |
| --- | --- |

(17)

Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od dwóch producentów unijnych, dwóch unijnych importerów niepowiązanych, jednego użytkownika, pięciu hurtowników, chińskiego producenta eksportującego oraz producenta na rynku analogicznym.

c)   
  Wizyty weryfikacyjne

Wizyty weryfikacyjne

| (18) | Komisja prowadziła dalsze badanie i weryfikację wszystkich informacji uważanych za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne przeprowadzone na podstawie art. 16 rozporządzenia podstawowego miały miejsce na terenie następujących przedsiębiorstw: | producentów unijnych:






  — | Jungbunzlauer SA, Marckolsheim, Francja i jednego przedsiębiorstwa powiązanego, |
| --- | --- | --- | --- |

(18)

Komisja prowadziła dalsze badanie i weryfikację wszystkich informacji uważanych za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne przeprowadzone na podstawie art. 16 rozporządzenia podstawowego miały miejsce na terenie następujących przedsiębiorstw:

producentów unijnych:

—

Jungbunzlauer SA, Marckolsheim, Francja i jednego przedsiębiorstwa powiązanego,

| — | Roquette Italy SpA, Cassano Spinola, Włochy; |
| --- | --- |

—

Roquette Italy SpA, Cassano Spinola, Włochy;

| | importerów:






  — | Ceda Chemicals Limited, Knutsford, Zjednoczone Królestwo, |
| --- | --- | --- |

importerów:

—

Ceda Chemicals Limited, Knutsford, Zjednoczone Królestwo,

| — | Norkem Limited, Knutsford, Zjednoczone Królestwo; |
| --- | --- |

—

Norkem Limited, Knutsford, Zjednoczone Królestwo;

| | producenta eksportującego z ChRL:






  — | Shandong Kaison Biochemical Co., Ltd („SKB”), miasto Rizhao, prowincja Shandong, ChRL; |
| --- | --- | --- |

producenta eksportującego z ChRL:

—

Shandong Kaison Biochemical Co., Ltd („SKB”), miasto Rizhao, prowincja Shandong, ChRL;

| | producenta w państwie analogicznym:






  — | PMP Fermentation Products, Inc, Peoria, Stany Zjednoczone Ameryki. |
| --- | --- | --- |

producenta w państwie analogicznym:

—

PMP Fermentation Products, Inc, Peoria, Stany Zjednoczone Ameryki.

1.6.   Okres objęty dochodzeniem i okres badany

Okres objęty dochodzeniem i okres badany

| (19) | Dochodzenie w sprawie prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody objęło okres od dnia 1 października 2014 r. do dnia 30 września 2015 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Analiza trendów mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2012 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”). |
| --- | --- |

(19)

Dochodzenie w sprawie prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody objęło okres od dnia 1 października 2014 r. do dnia 30 września 2015 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Analiza trendów mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2012 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”).

2.   PRODUKT OBJĘTY DOCHODZENIEM I PRODUKT PODOBNY

PRODUKT OBJĘTY DOCHODZENIEM I PRODUKT PODOBNY

2.1.   Produkt objęty dochodzeniem

Produkt objęty dochodzeniem

| (20) | Produkt objęty przeglądem to suchy glukonian sodu o numerze CUS (Customs Union and Statistics) 0023277-9 i numerze rejestru CAS (Chemical Abstracts Service) 527-07-1, pochodzący z ChRL („produkt objęty przeglądem” lub „glukonian sodu”), obecnie objęty kodem CN ex 2918 16 00 (kod TARIC 2918160010). |
| --- | --- |

(20)

Produkt objęty przeglądem to suchy glukonian sodu o numerze CUS (Customs Union and Statistics) 0023277-9 i numerze rejestru CAS (Chemical Abstracts Service) 527-07-1, pochodzący z ChRL („produkt objęty przeglądem” lub „glukonian sodu”), obecnie objęty kodem CN ex 2918 16 00 (kod TARIC 2918160010).

| (21) | Suchy glukonian sodu stosuje się głównie w budownictwie jako środek spowalniający tężenie i poprawiający plastyczność betonu oraz w innych dziedzinach przemysłu do powierzchniowej obróbki metali (usuwania rdzy, tlenków i tłuszczu), a także do czyszczenia butelek i urządzeń przemysłowych. Produkt ten może być również stosowany w przemyśle spożywczym i farmaceutycznym. |
| --- | --- |

(21)

Suchy glukonian sodu stosuje się głównie w budownictwie jako środek spowalniający tężenie i poprawiający plastyczność betonu oraz w innych dziedzinach przemysłu do powierzchniowej obróbki metali (usuwania rdzy, tlenków i tłuszczu), a także do czyszczenia butelek i urządzeń przemysłowych. Produkt ten może być również stosowany w przemyśle spożywczym i farmaceutycznym.

| (22) | Produkt objęty dochodzeniem obejmuje wiele rodzajów produktu określonych w kwestionariuszu numerami kontrolnymi produktu („PCN”). W każdym PCN uwzględnia się czystość, wielkość cząstek i opakowanie zgodnie z ustaleniami pierwotnego dochodzenia. |
| --- | --- |

(22)

Produkt objęty dochodzeniem obejmuje wiele rodzajów produktu określonych w kwestionariuszu numerami kontrolnymi produktu („PCN”). W każdym PCN uwzględnia się czystość, wielkość cząstek i opakowanie zgodnie z ustaleniami pierwotnego dochodzenia.

2.2.   Produkt podobny

Produkt podobny

| (23) | Dochodzenie wykazało, że suchy glukonian sodu produkowany i sprzedawany w Unii przez przemysł unijny, suchy glukonian sodu produkowany i sprzedawany na rynku krajowym w USA, które wybrano jako państwo analogiczne, jak wyjaśniono w motywach 60–62, suchy glukonian sodu produkowany i sprzedawany na rynku krajowym w Chinach i suchy glukonian sodu produkowany w Chinach i sprzedawany w Unii mają w zasadzie te same podstawowe cechy fizyczne i techniczne oraz zastosowania. |
| --- | --- |

(23)

Dochodzenie wykazało, że suchy glukonian sodu produkowany i sprzedawany w Unii przez przemysł unijny, suchy glukonian sodu produkowany i sprzedawany na rynku krajowym w USA, które wybrano jako państwo analogiczne, jak wyjaśniono w motywach 60–62, suchy glukonian sodu produkowany i sprzedawany na rynku krajowym w Chinach i suchy glukonian sodu produkowany w Chinach i sprzedawany w Unii mają w zasadzie te same podstawowe cechy fizyczne i techniczne oraz zastosowania.

| (24) | Komisja uznała zatem, że produkty te są produktami podobnymi w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(24)

Komisja uznała zatem, że produkty te są produktami podobnymi w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

3.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA DUMPINGU

PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA DUMPINGU

3.1.   Uwagi wstępne

Uwagi wstępne

| (25) | Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy wygaśnięcie obowiązujących środków prowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu. |
| --- | --- |

(25)

Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy wygaśnięcie obowiązujących środków prowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu.

| (26) | Jak wspomniano powyżej w motywie 13, tylko jeden chiński producent eksportujący współpracował podczas bieżącego dochodzenia. Przedsiębiorstwo to odpowiadało za całość wywozu glukonianu sodu z ChRL do Unii w ODP. W związku z tym Komisja uznała, że posiada wystarczające informacje do ocenienia ceny eksportowej i marginesu dumpingu w ODP (sekcja 3.2). |
| --- | --- |

(26)

Jak wspomniano powyżej w motywie 13, tylko jeden chiński producent eksportujący współpracował podczas bieżącego dochodzenia. Przedsiębiorstwo to odpowiadało za całość wywozu glukonianu sodu z ChRL do Unii w ODP. W związku z tym Komisja uznała, że posiada wystarczające informacje do ocenienia ceny eksportowej i marginesu dumpingu w ODP (sekcja 3.2).

| (27) | Wspomniany producent eksportujący reprezentował jednak jedynie 2–7 % całkowitych mocy produkcyjnych oraz jedynie 5–10 % całkowitej produkcji glukonianu sodu w ChRL. Ponadto jego wywóz do państw trzecich wynosił 23–28 % całkowitego wywozu z ChRL do państw trzecich w ODP (ze względu na konieczność zachowania poufności nie można podać dokładnego udziału jedynego współpracującego producenta eksportującego z Chin w całkowitej mocy produkcyjnej i całkowitej produkcji w Chinach oraz całkowitym wywozie z Chin). W związku z tym oraz ze względu na brak współpracy ze strony jakichkolwiek innych chińskich producentów glukonianu sodu w ChRL Komisja stwierdziła, że nie posiada wystarczających informacji do zbadania prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu, dlatego musiała korzystać z dostępnych faktów zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego w celu przeprowadzenia oceny rozwoju przywozu w przypadku uchylenia środków (sekcja 3.3). |
| --- | --- |

(27)

Wspomniany producent eksportujący reprezentował jednak jedynie 2–7 % całkowitych mocy produkcyjnych oraz jedynie 5–10 % całkowitej produkcji glukonianu sodu w ChRL. Ponadto jego wywóz do państw trzecich wynosił 23–28 % całkowitego wywozu z ChRL do państw trzecich w ODP (ze względu na konieczność zachowania poufności nie można podać dokładnego udziału jedynego współpracującego producenta eksportującego z Chin w całkowitej mocy produkcyjnej i całkowitej produkcji w Chinach oraz całkowitym wywozie z Chin). W związku z tym oraz ze względu na brak współpracy ze strony jakichkolwiek innych chińskich producentów glukonianu sodu w ChRL Komisja stwierdziła, że nie posiada wystarczających informacji do zbadania prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu, dlatego musiała korzystać z dostępnych faktów zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego w celu przeprowadzenia oceny rozwoju przywozu w przypadku uchylenia środków (sekcja 3.3).

| (28) | Chińskie władze zostały należycie poinformowane, że w związku z niskim stopniem współpracy ze strony chińskich producentów eksportujących, Komisja może zastosować art. 18 rozporządzenia podstawowego. Nie otrzymano żadnych uwag w tym względzie. |
| --- | --- |

(28)

Chińskie władze zostały należycie poinformowane, że w związku z niskim stopniem współpracy ze strony chińskich producentów eksportujących, Komisja może zastosować art. 18 rozporządzenia podstawowego. Nie otrzymano żadnych uwag w tym względzie.

| (29) | Ustalenia w sekcji 3.3. zostały zatem oparte na dostępnych faktach. W tym celu wykorzystano informacje dostarczone przez współpracującego producenta eksportującego, wniosek o przegląd wygaśnięcia, dokumenty przedłożone przez wnioskodawców, statystyki Eurostatu, dane zebrane przez państwa członkowskie na podstawie art. 14 ust. 6 rozporządzenia podstawowego („baza danych utworzona na podstawie art. 14 ust. 6”) oraz informacje dostępne publicznie w internecie (6). W odniesieniu do chińskiej bazy danych statystycznych dotyczących wywozu struktura kodowania glukonianu sodu obejmowała inne produkty nieobjęte bieżącym dochodzeniem, w związku z czym w bazie danych nie można było określić wolumenu samego glukonianu sodu. W związku z powyższym nie można było skorzystać z tego źródła informacji. |
| --- | --- |

(29)

Ustalenia w sekcji 3.3. zostały zatem oparte na dostępnych faktach. W tym celu wykorzystano informacje dostarczone przez współpracującego producenta eksportującego, wniosek o przegląd wygaśnięcia, dokumenty przedłożone przez wnioskodawców, statystyki Eurostatu, dane zebrane przez państwa członkowskie na podstawie art. 14 ust. 6 rozporządzenia podstawowego („baza danych utworzona na podstawie art. 14 ust. 6”) oraz informacje dostępne publicznie w internecie (6). W odniesieniu do chińskiej bazy danych statystycznych dotyczących wywozu struktura kodowania glukonianu sodu obejmowała inne produkty nieobjęte bieżącym dochodzeniem, w związku z czym w bazie danych nie można było określić wolumenu samego glukonianu sodu. W związku z powyższym nie można było skorzystać z tego źródła informacji.

6

3.2.   Dumping w Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym

Dumping w Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym

3.2.1.   Wartość normalna

Wartość normalna

| (30) | W pierwotnym dochodzeniu traktowanie na zasadach rynkowych „MET” przyznano jedynemu chińskiemu producentowi eksportującemu współpracującemu podczas bieżącego dochodzenia (Shandong Kaison Biochemicals lub „SKB”). Określenia wartości normalnej dla rzeczonego producenta eksportującego dokonano zatem na podstawie jego własnych danych dotyczących produkcji i sprzedaży. |
| --- | --- |

(30)

W pierwotnym dochodzeniu traktowanie na zasadach rynkowych „MET” przyznano jedynemu chińskiemu producentowi eksportującemu współpracującemu podczas bieżącego dochodzenia (Shandong Kaison Biochemicals lub „SKB”). Określenia wartości normalnej dla rzeczonego producenta eksportującego dokonano zatem na podstawie jego własnych danych dotyczących produkcji i sprzedaży.

| (31) | Komisja przeanalizowała najpierw, czy całkowita wielkość sprzedaży krajowej w przypadku współpracującego producenta eksportującego jest reprezentatywna, zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajową uznaje się za reprezentatywną, jeżeli całkowita wielkość sprzedaży krajowej produktu podobnego niezależnym klientom na rynku krajowym producenta eksportującego stanowiła co najmniej 5 % jego całkowitej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego dochodzeniem do Unii w ODP. Łączna wielkość sprzedaży produktu podobnego na rynku krajowym dokonana przez współpracującego producenta eksportującego była zatem reprezentatywna. |
| --- | --- |

(31)

Komisja przeanalizowała najpierw, czy całkowita wielkość sprzedaży krajowej w przypadku współpracującego producenta eksportującego jest reprezentatywna, zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajową uznaje się za reprezentatywną, jeżeli całkowita wielkość sprzedaży krajowej produktu podobnego niezależnym klientom na rynku krajowym producenta eksportującego stanowiła co najmniej 5 % jego całkowitej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego dochodzeniem do Unii w ODP. Łączna wielkość sprzedaży produktu podobnego na rynku krajowym dokonana przez współpracującego producenta eksportującego była zatem reprezentatywna.

| (32) | Następnie Komisja określiła te rodzaje produktu sprzedawane na rynku krajowym, które były identyczne lub porównywalne z rodzajami produktów sprzedawanymi na wywóz do Unii. |
| --- | --- |

(32)

Następnie Komisja określiła te rodzaje produktu sprzedawane na rynku krajowym, które były identyczne lub porównywalne z rodzajami produktów sprzedawanymi na wywóz do Unii.

| (33) | W dalszej kolejności Komisja przeanalizowała, czy sprzedaż krajowa dokonywana przez współpracującego producenta eksportującego na rynku krajowym w przypadku każdego rodzaju produktu, jak wskazano w motywie 22, identycznego lub porównywalnego z rodzajem produktu sprzedawanym na wywóz do Unii, była reprezentatywna zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajowa danego rodzaju produktu jest reprezentatywna, jeżeli całkowita wielkość sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu klientom niezależnym w ODP stanowi co najmniej 5 % całkowitej sprzedaży eksportowej do Unii. Komisja stwierdziła, że w przypadku jednego rodzaju produktu nie miała miejsca sprzedaż krajowa ze względu na różnice w opakowaniu, natomiast w przypadku innych rodzajów produktu sprzedaż krajowa była reprezentatywna. |
| --- | --- |

(33)

W dalszej kolejności Komisja przeanalizowała, czy sprzedaż krajowa dokonywana przez współpracującego producenta eksportującego na rynku krajowym w przypadku każdego rodzaju produktu, jak wskazano w motywie 22, identycznego lub porównywalnego z rodzajem produktu sprzedawanym na wywóz do Unii, była reprezentatywna zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajowa danego rodzaju produktu jest reprezentatywna, jeżeli całkowita wielkość sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu klientom niezależnym w ODP stanowi co najmniej 5 % całkowitej sprzedaży eksportowej do Unii. Komisja stwierdziła, że w przypadku jednego rodzaju produktu nie miała miejsca sprzedaż krajowa ze względu na różnice w opakowaniu, natomiast w przypadku innych rodzajów produktu sprzedaż krajowa była reprezentatywna.

| (34) | Następnie Komisja określiła w odniesieniu do każdego rodzaju produktu udział sprzedaży z zyskiem niezależnym klientom na rynku krajowym w ODP, by móc zdecydować, czy do obliczenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego należy zastosować rzeczywistą sprzedaż krajową. |
| --- | --- |

(34)

Następnie Komisja określiła w odniesieniu do każdego rodzaju produktu udział sprzedaży z zyskiem niezależnym klientom na rynku krajowym w ODP, by móc zdecydować, czy do obliczenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego należy zastosować rzeczywistą sprzedaż krajową.

| (35) | Wartość normalna opiera się na rzeczywistej cenie krajowej każdego rodzaju produktu niezależnie od tego, czy sprzedaż ta jest dokonywana z zyskiem, jeżeli:






  a) | wielkość sprzedaży danego rodzaju produktu, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej obliczonym kosztom produkcji lub wyższej od tych kosztów, stanowiła ponad 80 % całkowitej wielkości sprzedaży tego rodzaju produktu; oraz |
| --- | --- | --- |

(35)

Wartość normalna opiera się na rzeczywistej cenie krajowej każdego rodzaju produktu niezależnie od tego, czy sprzedaż ta jest dokonywana z zyskiem, jeżeli:

a)

wielkość sprzedaży danego rodzaju produktu, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej obliczonym kosztom produkcji lub wyższej od tych kosztów, stanowiła ponad 80 % całkowitej wielkości sprzedaży tego rodzaju produktu; oraz

| b) | średnia ważona cena sprzedaży tego rodzaju produktu jest równa jednostkowym kosztom produkcji lub od nich wyższa. |
| --- | --- |

b)

średnia ważona cena sprzedaży tego rodzaju produktu jest równa jednostkowym kosztom produkcji lub od nich wyższa.

| (36) | W tym przypadku wartość normalna jest średnią ważoną cen całej sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu w ODP. |
| --- | --- |

(36)

W tym przypadku wartość normalna jest średnią ważoną cen całej sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu w ODP.

| (37) | Za wartość normalną przyjmuje się rzeczywistą cenę krajową danego rodzaju produktu wyłącznie dla sprzedaży krajowej z zyskiem w ODP, jeżeli:






  a) | wielkość sprzedaży z zyskiem tego rodzaju produktu odpowiada nie więcej niż 80 % całkowitej wielkości sprzedaży tego rodzaju; lub |
| --- | --- | --- |

(37)

Za wartość normalną przyjmuje się rzeczywistą cenę krajową danego rodzaju produktu wyłącznie dla sprzedaży krajowej z zyskiem w ODP, jeżeli:

a)

wielkość sprzedaży z zyskiem tego rodzaju produktu odpowiada nie więcej niż 80 % całkowitej wielkości sprzedaży tego rodzaju; lub

| b) | średnia ważona cena tego rodzaju produktu jest niższa od jednostkowych kosztów produkcji. |
| --- | --- |

b)

średnia ważona cena tego rodzaju produktu jest niższa od jednostkowych kosztów produkcji.

| (38) | Analiza sprzedaży krajowej wykazała, że 18–23 % całkowitej sprzedaży krajowej przynosiło zysk, a średnia ważona cena sprzedaży była wyższa od kosztów produkcji. W związku z tym wartość normalna została obliczona jako średnia cena ważona tylko tej sprzedaży, która przyniosła zysk. |
| --- | --- |

(38)

Analiza sprzedaży krajowej wykazała, że 18–23 % całkowitej sprzedaży krajowej przynosiło zysk, a średnia ważona cena sprzedaży była wyższa od kosztów produkcji. W związku z tym wartość normalna została obliczona jako średnia cena ważona tylko tej sprzedaży, która przyniosła zysk.

| (39) | W przypadku jednego rodzaju produktu, który nie był przedmiotem sprzedaży krajowej w zwykłym obrocie handlowym, Komisja konstruowała wartość normalną zgodnie z art. 2 ust. 3 i 6 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(39)

W przypadku jednego rodzaju produktu, który nie był przedmiotem sprzedaży krajowej w zwykłym obrocie handlowym, Komisja konstruowała wartość normalną zgodnie z art. 2 ust. 3 i 6 rozporządzenia podstawowego.

| (40) | Wartość normalną skonstruowano poprzez dodanie do średniego kosztu produkcji produktu podobnego wytwarzanego przez współpracującego producenta eksportującego w ODP następujących elementów:






  a) | średniej ważonej kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych („SG&A”) ponoszonych przez każdego współpracującego producenta eksportującego przy sprzedaży krajowej produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym w ODP; oraz |
| --- | --- | --- |

(40)

Wartość normalną skonstruowano poprzez dodanie do średniego kosztu produkcji produktu podobnego wytwarzanego przez współpracującego producenta eksportującego w ODP następujących elementów:

a)

średniej ważonej kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych („SG&A”) ponoszonych przez każdego współpracującego producenta eksportującego przy sprzedaży krajowej produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym w ODP; oraz

| b) | średniej ważonej zysku osiąganego przez każdego współpracującego producenta eksportującego z tytułu sprzedaży krajowej produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym w ODP. |
| --- | --- |

b)

średniej ważonej zysku osiąganego przez każdego współpracującego producenta eksportującego z tytułu sprzedaży krajowej produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym w ODP.

3.2.2.   Cena eksportowa

Cena eksportowa

| (41) | Jedyny współpracujący producent eksportujący prowadził wywóz do Unii bezpośrednio na rzecz niezależnych klientów. Dlatego też cena eksportowa została ustalona na podstawie ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za produkt objęty postępowaniem przy jego sprzedaży na wywóz do Unii zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(41)

Jedyny współpracujący producent eksportujący prowadził wywóz do Unii bezpośrednio na rzecz niezależnych klientów. Dlatego też cena eksportowa została ustalona na podstawie ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za produkt objęty postępowaniem przy jego sprzedaży na wywóz do Unii zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.

3.2.3.   Porównanie

Porównanie

| (42) | Komisja dokonała porównania wartości normalnej i ceny eksportowej na podstawie ceny ex-works. |
| --- | --- |

(42)

Komisja dokonała porównania wartości normalnej i ceny eksportowej na podstawie ceny ex-works.

ex-works

| (43) | W przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia rzetelnego porównania Komisja dostosowała wartość normalną lub cenę eksportową, uwzględniając różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Dokonano korekt w odniesieniu do kosztów związanych z przeładunkiem, załadunkiem i nieprzewidzianymi wydatkami w państwie, którego dotyczy postępowanie, kosztów transportu (krajowego i frachtu morskiego), kosztów ubezpieczenia, opakowania, kredytu i podatku VAT niepodlegającego zwrotowi. |
| --- | --- |

(43)

W przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia rzetelnego porównania Komisja dostosowała wartość normalną lub cenę eksportową, uwzględniając różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Dokonano korekt w odniesieniu do kosztów związanych z przeładunkiem, załadunkiem i nieprzewidzianymi wydatkami w państwie, którego dotyczy postępowanie, kosztów transportu (krajowego i frachtu morskiego), kosztów ubezpieczenia, opakowania, kredytu i podatku VAT niepodlegającego zwrotowi.

3.2.4.   Margines dumpingu

Margines dumpingu

| (44) | Komisja porównała średnią ważoną wartość normalną każdego rodzaju produktu podobnego ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiedniego rodzaju produktu objętego postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(44)

Komisja porównała średnią ważoną wartość normalną każdego rodzaju produktu podobnego ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiedniego rodzaju produktu objętego postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.

| (45) | Na tej podstawie ustalony średni ważony margines dumpingu, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, wyniósł 2,6 % w ODP. Poziom tego marginesu dumpingu należy rozważać w powiązaniu z faktem, że w ODP za wywóz z ChRL na rynek unijny odpowiadał jedyny chiński producent eksportujący, który otrzymał MET w pierwotnym dochodzeniu, jak wyjaśniono w motywach 26 i 30. |
| --- | --- |

(45)

Na tej podstawie ustalony średni ważony margines dumpingu, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, wyniósł 2,6 % w ODP. Poziom tego marginesu dumpingu należy rozważać w powiązaniu z faktem, że w ODP za wywóz z ChRL na rynek unijny odpowiadał jedyny chiński producent eksportujący, który otrzymał MET w pierwotnym dochodzeniu, jak wyjaśniono w motywach 26 i 30.

3.3.   Zmiany wielkości przywozu w przypadku uchylenia środków

Zmiany wielkości przywozu w przypadku uchylenia środków

| (46) | W następstwie ustalenia dumpingu w ODP Komisja zbadała, czy istniało prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu w przypadku wygaśnięcia środków. Analizie poddano następujące elementy: moce produkcyjne i niewykorzystane moce produkcyjne w ChRL, rozwój popytu w ChRL, wywóz z ChRL do innych państw trzecich, margines dumpingu wywozu z Chin do innych państw trzecich oraz atrakcyjność rynku unijnego. |
| --- | --- |

(46)

W następstwie ustalenia dumpingu w ODP Komisja zbadała, czy istniało prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu w przypadku wygaśnięcia środków. Analizie poddano następujące elementy: moce produkcyjne i niewykorzystane moce produkcyjne w ChRL, rozwój popytu w ChRL, wywóz z ChRL do innych państw trzecich, margines dumpingu wywozu z Chin do innych państw trzecich oraz atrakcyjność rynku unijnego.

| (47) | Jak zauważono w motywach 27–29, tylko jeden producent eksportujący w ChRL współpracował. Ustalenia przedstawione w poniższych sekcjach oparto zatem na dostępnych faktach, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym, jak wyjaśniono w motywie 29, Komisja wykorzystała informacje dostarczone przez współpracującego producenta eksportującego, wniosek o przegląd wygaśnięcia, dokumenty przedłożone przez wnioskodawców, statystyki Eurostatu, dane zebrane przez państwa członkowskie na podstawie art. 14 ust. 6 rozporządzenia podstawowego („baza danych utworzona na podstawie art. 14 ust. 6”) oraz informacje dostępne publicznie w internecie. |
| --- | --- |

(47)

Jak zauważono w motywach 27–29, tylko jeden producent eksportujący w ChRL współpracował. Ustalenia przedstawione w poniższych sekcjach oparto zatem na dostępnych faktach, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym, jak wyjaśniono w motywie 29, Komisja wykorzystała informacje dostarczone przez współpracującego producenta eksportującego, wniosek o przegląd wygaśnięcia, dokumenty przedłożone przez wnioskodawców, statystyki Eurostatu, dane zebrane przez państwa członkowskie na podstawie art. 14 ust. 6 rozporządzenia podstawowego („baza danych utworzona na podstawie art. 14 ust. 6”) oraz informacje dostępne publicznie w internecie.

| (48) | Należy przypomnieć, że w okresie badanym pierwotnego dochodzenia wielkość chińskiego przywozu wzrosła o 77 %, co w ujęciu bezwzględnym odpowiadało 1 774 tonom (z 2 291 ton w 2005 r. do 4 095 ton podczas okresu objętego pierwotnym dochodzeniem). Odpowiadający mu udział Chin w rynku wzrósł z poziomu 12,8 % do 24,9 % pod koniec okresu objętego pierwotnym dochodzeniem przed nałożeniem środków. |
| --- | --- |

(48)

Należy przypomnieć, że w okresie badanym pierwotnego dochodzenia wielkość chińskiego przywozu wzrosła o 77 %, co w ujęciu bezwzględnym odpowiadało 1 774 tonom (z 2 291 ton w 2005 r. do 4 095 ton podczas okresu objętego pierwotnym dochodzeniem). Odpowiadający mu udział Chin w rynku wzrósł z poziomu 12,8 % do 24,9 % pod koniec okresu objętego pierwotnym dochodzeniem przed nałożeniem środków.

3.3.1.   Moce produkcyjne, niewykorzystane moce produkcyjne i rozwój popytu w ChRL

Moce produkcyjne, niewykorzystane moce produkcyjne i rozwój popytu w ChRL

| (49) | Moce produkcyjne jedynego współpracującego eksportera z Chin były trzy razy większe niż konsumpcja w Unii w ODP. Wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych wynosił 75–80 %. W związku z tym niewykorzystane moce produkcyjne tylko tego przedsiębiorstwa stanowią ponad połowę konsumpcji w Unii. |
| --- | --- |

(49)

Moce produkcyjne jedynego współpracującego eksportera z Chin były trzy razy większe niż konsumpcja w Unii w ODP. Wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych wynosił 75–80 %. W związku z tym niewykorzystane moce produkcyjne tylko tego przedsiębiorstwa stanowią ponad połowę konsumpcji w Unii.

| (50) | Dodatkowo w oparciu o informacje przedłożone we wniosku i poddane kontroli krzyżowej z ogólnodostępnymi informacjami wskazanymi w motywie 29, glukonian sodu jest wytwarzany przez 40 producentów w ChRL, a całkowite moce produkcyjne w 2014 r. wynosiły 1 000 000–1 200 000 ton, co stanowiło wzrost o ok. 50 % w porównaniu z 2010 r. W 2014 r. chińscy producenci wykorzystali jedynie ok. połowę swoich mocy produkcyjnych, ponieważ wyprodukowali tylko ok. 550 000 ton. |
| --- | --- |

(50)

Dodatkowo w oparciu o informacje przedłożone we wniosku i poddane kontroli krzyżowej z ogólnodostępnymi informacjami wskazanymi w motywie 29, glukonian sodu jest wytwarzany przez 40 producentów w ChRL, a całkowite moce produkcyjne w 2014 r. wynosiły 1 000 000–1 200 000 ton, co stanowiło wzrost o ok. 50 % w porównaniu z 2010 r. W 2014 r. chińscy producenci wykorzystali jedynie ok. połowę swoich mocy produkcyjnych, ponieważ wyprodukowali tylko ok. 550 000 ton.

| (51) | Zgodnie z przeglądem wygaśnięcia chiński popyt na rynku krajowym oszacowano na 400 000–500 000 ton w 2014 r., co pozostawia moce produkcyjne na poziomie ok. 600 000–700 000 ton dostępnych na wywóz. Konsumpcja w Unii wynosiła 16 000–22 000 tony w ODP, co oznacza, że niewykorzystane moce produkcyjne w ChRL są ok. 30 razy większe od konsumpcji glukonianu sodu w Unii. |
| --- | --- |

(51)

Zgodnie z przeglądem wygaśnięcia chiński popyt na rynku krajowym oszacowano na 400 000–500 000 ton w 2014 r., co pozostawia moce produkcyjne na poziomie ok. 600 000–700 000 ton dostępnych na wywóz. Konsumpcja w Unii wynosiła 16 000–22 000 tony w ODP, co oznacza, że niewykorzystane moce produkcyjne w ChRL są ok. 30 razy większe od konsumpcji glukonianu sodu w Unii.

| (52) | Popyt w ChRL na glukonian sodu jest w dużym stopniu zależny od przemysłu budowlanego. W sektorze tym wykorzystuje się go jako dodatek do betonu produkowany z glukonianu sodu. Nie można wykluczyć, że konsumpcja glukonianu sodu na chińskim rynku krajowym może się zwiększyć w przypadku perspektywy wzrostu przemysłu budowlanego w ChRL. Niewykorzystane moce produkcyjne w ChRL przewyższają jednak znacznie konsumpcję w Unii, w związku z czym nawet w przypadku perspektywy wzrostu konsumpcji krajowej w ChRL prawdopodobne jest, że niewykorzystane moce produkcyjne pozostaną nadal znaczne, z ogromnym potencjałem wywozu na rynek unijny. |
| --- | --- |

(52)

Popyt w ChRL na glukonian sodu jest w dużym stopniu zależny od przemysłu budowlanego. W sektorze tym wykorzystuje się go jako dodatek do betonu produkowany z glukonianu sodu. Nie można wykluczyć, że konsumpcja glukonianu sodu na chińskim rynku krajowym może się zwiększyć w przypadku perspektywy wzrostu przemysłu budowlanego w ChRL. Niewykorzystane moce produkcyjne w ChRL przewyższają jednak znacznie konsumpcję w Unii, w związku z czym nawet w przypadku perspektywy wzrostu konsumpcji krajowej w ChRL prawdopodobne jest, że niewykorzystane moce produkcyjne pozostaną nadal znaczne, z ogromnym potencjałem wywozu na rynek unijny.

3.3.2.   Wielkość i ceny wywozu do innych państw trzecich

Wielkość i ceny wywozu do innych państw trzecich

| (53) | Z przyczyn wymienionych w motywie 29 nie można było wykorzystać chińskiej bazy danych do przeprowadzenia analizy wywozu glukonianu sodu z Chin do innych państw trzecich. |
| --- | --- |

(53)

Z przyczyn wymienionych w motywie 29 nie można było wykorzystać chińskiej bazy danych do przeprowadzenia analizy wywozu glukonianu sodu z Chin do innych państw trzecich.

| (54) | W oparciu o informacje przedłożone we wniosku, w razie potrzeby skorygowane i poddane kontroli krzyżowej z ogólnodostępnymi informacjami, jak opisano w motywie 29, stwierdzono, że wielkość wywozu z Chin do innych państw trzecich zwiększyła się ogólnie o ok. 45 % w latach 2012–2014, osiągając poziom ok. 116 000 ton w 2014 r. |
| --- | --- |

(54)

W oparciu o informacje przedłożone we wniosku, w razie potrzeby skorygowane i poddane kontroli krzyżowej z ogólnodostępnymi informacjami, jak opisano w motywie 29, stwierdzono, że wielkość wywozu z Chin do innych państw trzecich zwiększyła się ogólnie o ok. 45 % w latach 2012–2014, osiągając poziom ok. 116 000 ton w 2014 r.

| (55) | Niedostępne były żadne informacje publiczne na temat średnich chińskich cen eksportowych stosowanych na rynkach innych państw trzecich. Ceny eksportowe do innych państw trzecich jedynego chińskiego producenta współpracującego wykazywały tendencję spadkową w latach 2012–2014 z poziomu 600–660 EUR/tonę w 2012 r. do 500–550 EUR/tonę w 2014 r. W ODP ceny eksportowe jedynego chińskiego producenta współpracującego zwiększyły się w porównaniu z 2014 r. do poziomu nieznacznie przekraczającego 600 EUR/tonę. Ceny te były zgodne z chińskimi cenami eksportowymi do innych państw trzecich zgłoszonymi przez wnioskodawców, z wyjątkiem ODP, w którym wnioskodawcy zgłosili dalszy spadek chińskich cen eksportowych do innych państw trzecich do poziomu 539–583 EUR/tonę. |
| --- | --- |

(55)

Niedostępne były żadne informacje publiczne na temat średnich chińskich cen eksportowych stosowanych na rynkach innych państw trzecich. Ceny eksportowe do innych państw trzecich jedynego chińskiego producenta współpracującego wykazywały tendencję spadkową w latach 2012–2014 z poziomu 600–660 EUR/tonę w 2012 r. do 500–550 EUR/tonę w 2014 r. W ODP ceny eksportowe jedynego chińskiego producenta współpracującego zwiększyły się w porównaniu z 2014 r. do poziomu nieznacznie przekraczającego 600 EUR/tonę. Ceny te były zgodne z chińskimi cenami eksportowymi do innych państw trzecich zgłoszonymi przez wnioskodawców, z wyjątkiem ODP, w którym wnioskodawcy zgłosili dalszy spadek chińskich cen eksportowych do innych państw trzecich do poziomu 539–583 EUR/tonę.

3.3.3.   Dumping do innych państw trzecich

Dumping do innych państw trzecich

| (56) | Z przyczyn wymienionych w motywie 27 fakty dostępne zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego zostały wykorzystane w odniesieniu do analizy prawdopodobnej kontynuacji dumpingu w przypadku wygaśnięcia środków. |
| --- | --- |

(56)

Z przyczyn wymienionych w motywie 27 fakty dostępne zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego zostały wykorzystane w odniesieniu do analizy prawdopodobnej kontynuacji dumpingu w przypadku wygaśnięcia środków.

| (57) | Chociaż nie było dostępu do informacji publicznych na temat chińskich cen eksportowych stosowanych na rynkach innych państw trzecich, wnioskodawcy dostarczyli informacje wskazujące, że średnie ceny wszystkich innych chińskich producentów eksportujących do innych państw trzecich były zgodne ze średnimi cenami eksportowymi jedynego współpracującego chińskiego producenta eksportującego do innych państw trzecich, jak opisano w motywie 55. |
| --- | --- |

(57)

Chociaż nie było dostępu do informacji publicznych na temat chińskich cen eksportowych stosowanych na rynkach innych państw trzecich, wnioskodawcy dostarczyli informacje wskazujące, że średnie ceny wszystkich innych chińskich producentów eksportujących do innych państw trzecich były zgodne ze średnimi cenami eksportowymi jedynego współpracującego chińskiego producenta eksportującego do innych państw trzecich, jak opisano w motywie 55.

| (58) | Aby ocenić dumping chińskiego producenta eksportującego do innych państw trzecich, Komisja przeprowadziła dwa obliczenia dotyczące marginesu dumpingu: jedno z wykorzystaniem średniej ceny eksportowej chińskich producentów eksportujących do innych państw trzecich zgłoszonej przez wnioskodawców oraz drugie z wykorzystaniem jako punktu odniesienia dla wywozu innych chińskich producentów eksportujących, szczegółowych transakcji wywozowych zgłoszonych przez SKB (jedynego współpracującego producenta eksportującego z Chin) w odpowiedzi na kwestionariusz antydumpingowy dotyczący jego pięciu największych rynków eksportowych. |
| --- | --- |

(58)

Aby ocenić dumping chińskiego producenta eksportującego do innych państw trzecich, Komisja przeprowadziła dwa obliczenia dotyczące marginesu dumpingu: jedno z wykorzystaniem średniej ceny eksportowej chińskich producentów eksportujących do innych państw trzecich zgłoszonej przez wnioskodawców oraz drugie z wykorzystaniem jako punktu odniesienia dla wywozu innych chińskich producentów eksportujących, szczegółowych transakcji wywozowych zgłoszonych przez SKB (jedynego współpracującego producenta eksportującego z Chin) w odpowiedzi na kwestionariusz antydumpingowy dotyczący jego pięciu największych rynków eksportowych.

| (59) | W tym kontekście należy przypomnieć, że podczas pierwotnego dochodzenia współpracujący producent eksportujący stanowił jedyne przedsiębiorstwo, któremu przyznano MET. W związku z tym wartość normalną innych chińskich producentów eksportujących należy obliczyć zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego, czyli na podstawie ceny lub wartości konstruowanej w państwie trzecim o gospodarce rynkowej („państwo analogiczne”). W tym celu należało dokonać wyboru państwa analogicznego. |
| --- | --- |

(59)

W tym kontekście należy przypomnieć, że podczas pierwotnego dochodzenia współpracujący producent eksportujący stanowił jedyne przedsiębiorstwo, któremu przyznano MET. W związku z tym wartość normalną innych chińskich producentów eksportujących należy obliczyć zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego, czyli na podstawie ceny lub wartości konstruowanej w państwie trzecim o gospodarce rynkowej („państwo analogiczne”). W tym celu należało dokonać wyboru państwa analogicznego.

| (60) | Jak wspomniano w motywie 8, jedynie producent w USA współpracował w ramach dochodzenia, przedstawiając pełne odpowiedzi na kwestionariusz i wyrażając zgodę na wizytę weryfikacyjną. |
| --- | --- |

(60)

Jak wspomniano w motywie 8, jedynie producent w USA współpracował w ramach dochodzenia, przedstawiając pełne odpowiedzi na kwestionariusz i wyrażając zgodę na wizytę weryfikacyjną.

| (61) | Komisja stwierdziła, że USA spełniają kryteria odpowiedniego państwa analogicznego, ponieważ ilości sprzedawane na ich rynku były wystarczająco duże oraz panowała na nim znacząca konkurencja między produkcją krajową a przywozem z innych państw, tj. z ChRL, Włoch i Francji. Ponadto w USA produkt objęty postępowaniem nie był obłożony cłem antydumpingowym. |
| --- | --- |

(61)

Komisja stwierdziła, że USA spełniają kryteria odpowiedniego państwa analogicznego, ponieważ ilości sprzedawane na ich rynku były wystarczająco duże oraz panowała na nim znacząca konkurencja między produkcją krajową a przywozem z innych państw, tj. z ChRL, Włoch i Francji. Ponadto w USA produkt objęty postępowaniem nie był obłożony cłem antydumpingowym.

| (62) | W związku z tym stwierdzono, że USA stanowią odpowiednie państwo analogiczne zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego oraz że informacje otrzymane od jedynego współpracującego producenta z państwa analogicznego posłużyły jako podstawa do ustalenia wartości normalnej dla producentów eksportujących, którym nie przyznano MET w pierwotnym dochodzeniu. |
| --- | --- |

(62)

W związku z tym stwierdzono, że USA stanowią odpowiednie państwo analogiczne zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego oraz że informacje otrzymane od jedynego współpracującego producenta z państwa analogicznego posłużyły jako podstawa do ustalenia wartości normalnej dla producentów eksportujących, którym nie przyznano MET w pierwotnym dochodzeniu.

| (63) | W odniesieniu do pierwszego obliczenia dumpingu, o którym mowa w motywie 58, Komisja porównała średnią ważoną wartość normalną jedynego współpracującego producenta w państwie analogicznym ze średnią ceną eksportową chińskich producentów eksportujących zgłoszoną przez wnioskodawców na poziomie ex-works, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego. W przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia rzetelnego porównania Komisja dostosowała wartość normalną lub cenę eksportową, uwzględniając różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Dokonano korekt w odniesieniu do kosztów transportu i przeładunku, nieprzewidzianych wydatków, kosztów opakowania, VAT niepodlegającego zwrotowi, oszacowanych na podstawie odpowiedzi współpracującego producenta eksportującego w ChRL na pytania zawarte w kwestionariuszu. |
| --- | --- |

(63)

W odniesieniu do pierwszego obliczenia dumpingu, o którym mowa w motywie 58, Komisja porównała średnią ważoną wartość normalną jedynego współpracującego producenta w państwie analogicznym ze średnią ceną eksportową chińskich producentów eksportujących zgłoszoną przez wnioskodawców na poziomie ex-works, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego. W przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia rzetelnego porównania Komisja dostosowała wartość normalną lub cenę eksportową, uwzględniając różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Dokonano korekt w odniesieniu do kosztów transportu i przeładunku, nieprzewidzianych wydatków, kosztów opakowania, VAT niepodlegającego zwrotowi, oszacowanych na podstawie odpowiedzi współpracującego producenta eksportującego w ChRL na pytania zawarte w kwestionariuszu.

ex-works

| (64) | Na tej podstawie wywóz z Chin do innych państw trzecich uznano za wywóz po cenach dumpingowych na poziomie przekraczającym 70 %. |
| --- | --- |

(64)

Na tej podstawie wywóz z Chin do innych państw trzecich uznano za wywóz po cenach dumpingowych na poziomie przekraczającym 70 %.

| (65) | W przypadku drugiego obliczenia dumpingu, o którym mowa w motywie 58 i w którym z przyczyn wymienionych w motywie 57 jako punkt odniesienia dla wywozu innych chińskich producentów eksportujących wykorzystano szczegółowe transakcje wywozowe zgłoszone przez SKB w odpowiedzi na kwestionariusz antydumpingowy dotyczący jego pięciu największych rynków eksportowych, wartość normalna została obliczona w sposób wyjaśniony w motywach 59–63. |
| --- | --- |

(65)

W przypadku drugiego obliczenia dumpingu, o którym mowa w motywie 58 i w którym z przyczyn wymienionych w motywie 57 jako punkt odniesienia dla wywozu innych chińskich producentów eksportujących wykorzystano szczegółowe transakcje wywozowe zgłoszone przez SKB w odpowiedzi na kwestionariusz antydumpingowy dotyczący jego pięciu największych rynków eksportowych, wartość normalna została obliczona w sposób wyjaśniony w motywach 59–63.

| (66) | Cena eksportowa została ustalona na podstawie ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za produkt objęty dochodzeniem przy jego sprzedaży do pięciu największych państw trzecich, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(66)

Cena eksportowa została ustalona na podstawie ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za produkt objęty dochodzeniem przy jego sprzedaży do pięciu największych państw trzecich, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.

| (67) | Komisja porównała średnią ważoną wartość normalną każdego rodzaju produktu podobnego ze średnią ważoną ceną eksportową do pięciu największych innych państw trzecich odpowiedniego rodzaju produktu objętego postępowaniem na poziomie ex-works, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego. W przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia rzetelnego porównania Komisja dostosowała wartość normalną lub cenę eksportową, uwzględniając różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(67)

Komisja porównała średnią ważoną wartość normalną każdego rodzaju produktu podobnego ze średnią ważoną ceną eksportową do pięciu największych innych państw trzecich odpowiedniego rodzaju produktu objętego postępowaniem na poziomie ex-works, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego. W przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia rzetelnego porównania Komisja dostosowała wartość normalną lub cenę eksportową, uwzględniając różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.

ex-works

| (68) | Dokonano korekt w odniesieniu do kosztów związanych z przeładunkiem, załadunkiem i nieprzewidzianymi wydatkami w państwie, którego dotyczy postępowanie, kosztów transportu (krajowego i frachtu morskiego), kosztów ubezpieczenia, opakowania, kredytu i podatku VAT niepodlegającego zwrotowi. |
| --- | --- |

(68)

Dokonano korekt w odniesieniu do kosztów związanych z przeładunkiem, załadunkiem i nieprzewidzianymi wydatkami w państwie, którego dotyczy postępowanie, kosztów transportu (krajowego i frachtu morskiego), kosztów ubezpieczenia, opakowania, kredytu i podatku VAT niepodlegającego zwrotowi.

| (69) | Na tej podstawie wywóz z Chin do innych państw trzecich uznano za wywóz po cenach dumpingowych na poziomie ok. 50 %. |
| --- | --- |

(69)

Na tej podstawie wywóz z Chin do innych państw trzecich uznano za wywóz po cenach dumpingowych na poziomie ok. 50 %.

| (70) | Ponadto dla pełności wywodu i porównania margines dumpingu został obliczony również dla wywozu SKB na rynki innych państw trzecich w oparciu o jego własne dane. Stwierdzono zatem margines dumpingu o wartości ok. 8,3 %. |
| --- | --- |

(70)

Ponadto dla pełności wywodu i porównania margines dumpingu został obliczony również dla wywozu SKB na rynki innych państw trzecich w oparciu o jego własne dane. Stwierdzono zatem margines dumpingu o wartości ok. 8,3 %.

| (71) | Różnica między marginesami dumpingu w motywach 64 i 69 oraz tymi w motywach 45 i 70 wynika z faktu, że te pierwsze opierają się na danych wartości normalnej z rynku analogicznego, jak wyjaśniono w motywie 59, natomiast te drugie zostały określone dla jedynego współpracującego producenta eksportującego z Chin w oparciu o wartość normalną ustaloną na podstawie danych dotyczących jego własnej produkcji i sprzedaży, ponieważ – jak wyjaśniono w motywach 30–40 – producentowi temu przyznano w pierwotnym dochodzeniu MET. Dodatkowo margines dumpingu obliczony dla jedynego współpracującego chińskiego producenta eksportującego w ODP w motywie 45 odnosi się do wywozu na rynek unijny, na którym przeważały wyższe ceny, chociaż wszystkie inne marginesy dumpingu odnoszą się do wywozu na rynki innych państw trzecich. |
| --- | --- |

(71)

Różnica między marginesami dumpingu w motywach 64 i 69 oraz tymi w motywach 45 i 70 wynika z faktu, że te pierwsze opierają się na danych wartości normalnej z rynku analogicznego, jak wyjaśniono w motywie 59, natomiast te drugie zostały określone dla jedynego współpracującego producenta eksportującego z Chin w oparciu o wartość normalną ustaloną na podstawie danych dotyczących jego własnej produkcji i sprzedaży, ponieważ – jak wyjaśniono w motywach 30–40 – producentowi temu przyznano w pierwotnym dochodzeniu MET. Dodatkowo margines dumpingu obliczony dla jedynego współpracującego chińskiego producenta eksportującego w ODP w motywie 45 odnosi się do wywozu na rynek unijny, na którym przeważały wyższe ceny, chociaż wszystkie inne marginesy dumpingu odnoszą się do wywozu na rynki innych państw trzecich.

| (72) | Chiński dumping stwierdzony w innych państwach trzecich stanowi silne wskazanie prawdopodobnych zachowań cenowych chińskich producentów eksportujących w Unii w przypadku wygaśnięcia środków. |
| --- | --- |

(72)

Chiński dumping stwierdzony w innych państwach trzecich stanowi silne wskazanie prawdopodobnych zachowań cenowych chińskich producentów eksportujących w Unii w przypadku wygaśnięcia środków.

3.3.4.   Atrakcyjność rynku unijnego

Atrakcyjność rynku unijnego

| (73) | Aby ocenić atrakcyjność rynku unijnego i prawdopodobieństwo, że wywóz z ChRL zostanie skierowany na rynek unijny w przypadku wygaśnięcia środków, przeprowadzono analizę wywozu z Chin na rynki innych państw trzecich pod względem wielkości i cen oraz analizę cen na chińskim rynku krajowym w porównaniu ze średnimi cenami na rynku unijnym. |
| --- | --- |

(73)

Aby ocenić atrakcyjność rynku unijnego i prawdopodobieństwo, że wywóz z ChRL zostanie skierowany na rynek unijny w przypadku wygaśnięcia środków, przeprowadzono analizę wywozu z Chin na rynki innych państw trzecich pod względem wielkości i cen oraz analizę cen na chińskim rynku krajowym w porównaniu ze średnimi cenami na rynku unijnym.

| (74) | Wielkość wywozu z Chin do innych państw trzecich zwiększyła się ogólnie o ok. 45 % w latach 2012–2014, osiągając poziom ok. 116 000 ton w 2014 r. |
| --- | --- |

(74)

Wielkość wywozu z Chin do innych państw trzecich zwiększyła się ogólnie o ok. 45 % w latach 2012–2014, osiągając poziom ok. 116 000 ton w 2014 r.

| (75) | Jeżeli chodzi o ceny krajowe, jak wyjaśniono w motywach 27–29 powyżej, wobec braku jakichkolwiek innych informacji jako punkt odniesienia wykorzystano ceny krajowe jedynego współpracującego producenta eksportującego z Chin. Porównanie pokazuje, że średnie ceny na rynku unijnym były o 43–55 % wyższe od średnich cen krajowych w ChRL w 2014 r. oraz o 27–35 % wyższe od średnich cen krajowych w ChRL w ODP. |
| --- | --- |

(75)

Jeżeli chodzi o ceny krajowe, jak wyjaśniono w motywach 27–29 powyżej, wobec braku jakichkolwiek innych informacji jako punkt odniesienia wykorzystano ceny krajowe jedynego współpracującego producenta eksportującego z Chin. Porównanie pokazuje, że średnie ceny na rynku unijnym były o 43–55 % wyższe od średnich cen krajowych w ChRL w 2014 r. oraz o 27–35 % wyższe od średnich cen krajowych w ChRL w ODP.

| (76) | Jeżeli chodzi o chińskie ceny eksportowe do innych państw trzecich, w oparciu o dane przedłożone przez wnioskodawców uznano je za zgodne z cenami eksportowymi jedynego współpracującego chińskiego producenta eksportującego do innych państw trzecich, jak wyjaśniono w motywie 55. Średnie ceny na rynku unijnym uznano za średnio o 25–45 % wyższe od chińskich cen eksportowych na rynki innych państw trzecich w 2014 r. oraz o 20–40 % wyższe od chińskich cen eksportowych na rynki innych państw trzecich w ODP. Jeżeli chodzi o poziom cen jedynego chińskiego eksportera do innych państw trzecich, w ODP były one niższe od cen przemysłu unijnego o 20–30 %. |
| --- | --- |

(76)

Jeżeli chodzi o chińskie ceny eksportowe do innych państw trzecich, w oparciu o dane przedłożone przez wnioskodawców uznano je za zgodne z cenami eksportowymi jedynego współpracującego chińskiego producenta eksportującego do innych państw trzecich, jak wyjaśniono w motywie 55. Średnie ceny na rynku unijnym uznano za średnio o 25–45 % wyższe od chińskich cen eksportowych na rynki innych państw trzecich w 2014 r. oraz o 20–40 % wyższe od chińskich cen eksportowych na rynki innych państw trzecich w ODP. Jeżeli chodzi o poziom cen jedynego chińskiego eksportera do innych państw trzecich, w ODP były one niższe od cen przemysłu unijnego o 20–30 %.

| (77) | Tego rodzaju znacznie wyższe poziomy cen sprawiają, że rynek unijny stanie się atrakcyjny dla chińskich eksporterów w przypadku uchylenia środków antydumpingowych. |
| --- | --- |

(77)

Tego rodzaju znacznie wyższe poziomy cen sprawiają, że rynek unijny stanie się atrakcyjny dla chińskich eksporterów w przypadku uchylenia środków antydumpingowych.

| (78) | Potwierdzeniem zainteresowania chińskich producentów eksportujących wywozem na rynek unijny jest również stała obecność SKB na rynku unijnym. Pomimo wdrożonych środków wspomniane przedsiębiorstwo niemal podwoiło wielkość wywozu do Unii oraz zwiększyło udział w rynku o ok. 50 % między okresem objętym pierwotnym dochodzeniem a bieżącym ODP. |
| --- | --- |

(78)

Potwierdzeniem zainteresowania chińskich producentów eksportujących wywozem na rynek unijny jest również stała obecność SKB na rynku unijnym. Pomimo wdrożonych środków wspomniane przedsiębiorstwo niemal podwoiło wielkość wywozu do Unii oraz zwiększyło udział w rynku o ok. 50 % między okresem objętym pierwotnym dochodzeniem a bieżącym ODP.

3.3.5.   Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu

Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu

| (79) | W związku z szacowanymi istotnymi niewykorzystanymi mocami produkcyjnymi w ChRL, które mogłyby zostać wykorzystane do celów wywozu do Unii po cenach dumpingowych, biorąc pod uwagę atrakcyjność rynku unijnego oraz zachowania cenowe chińskich eksporterów na rynkach innych państw trzecich, Komisja stwierdziła, że istnieje duże prawdopodobieństwo, iż uchylenie środków antydumpingowych skutkowałoby znacznym wzrostem wielkości przywozu glukonianu sodu z ChRL do Unii po cenach dumpingowych. |
| --- | --- |

(79)

W związku z szacowanymi istotnymi niewykorzystanymi mocami produkcyjnymi w ChRL, które mogłyby zostać wykorzystane do celów wywozu do Unii po cenach dumpingowych, biorąc pod uwagę atrakcyjność rynku unijnego oraz zachowania cenowe chińskich eksporterów na rynkach innych państw trzecich, Komisja stwierdziła, że istnieje duże prawdopodobieństwo, iż uchylenie środków antydumpingowych skutkowałoby znacznym wzrostem wielkości przywozu glukonianu sodu z ChRL do Unii po cenach dumpingowych.

4.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY

PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY

4.1.   Definicja przemysłu unijnego i produkcji unijnej

Definicja przemysłu unijnego i produkcji unijnej

| (80) | Współpracujący producenci unijni Jungbunzlauer SA i Roquette Italia S.p.A. odpowiadali za 100 % produkcji unijnej. |
| --- | --- |

(80)

Współpracujący producenci unijni Jungbunzlauer SA i Roquette Italia S.p.A. odpowiadali za 100 % produkcji unijnej.

| (81) | Wobec tego uznano, że stanowią oni „przemysł unijny” w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(81)

Wobec tego uznano, że stanowią oni „przemysł unijny” w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

| (82) | Ponieważ przemysł unijny składa się z tylko dwóch producentów, wszystkie dane liczbowe odnoszące się do danych wrażliwych dotyczących danego przedsiębiorstwa musiały zostać zindeksowane lub podane w formie przedziału dla zachowania ich poufności. |
| --- | --- |

(82)

Ponieważ przemysł unijny składa się z tylko dwóch producentów, wszystkie dane liczbowe odnoszące się do danych wrażliwych dotyczących danego przedsiębiorstwa musiały zostać zindeksowane lub podane w formie przedziału dla zachowania ich poufności.

4.2.   Konsumpcja w Unii

Konsumpcja w Unii

| (83) | Komisja ustaliła poziom konsumpcji w Unii na podstawie całkowitej wielkości sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym uzyskanej po weryfikacji odpowiedzi dwóch producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu, w oparciu o całkowitą wielkość sprzedaży podawaną przez Eurostat oraz na podstawie zweryfikowanych danych współpracującego producenta eksportującego z Chin. |
| --- | --- |

(83)

Komisja ustaliła poziom konsumpcji w Unii na podstawie całkowitej wielkości sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym uzyskanej po weryfikacji odpowiedzi dwóch producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu, w oparciu o całkowitą wielkość sprzedaży podawaną przez Eurostat oraz na podstawie zweryfikowanych danych współpracującego producenta eksportującego z Chin.

| (84) | Konsumpcja w Unii kształtowała się w następujący sposób:

  Tabela 1


  Konsumpcja w Unii | 2012 | 2013 | 2014 | ODP |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Całkowita konsumpcja w Unii (w tonach) | 13 000 –19 000 | 14 000 –20 000 | 16 000 –22 000 | 16 000 –22 000 |
| Wskaźnik (2012 = 100) | 100 | 109 | 119 | 122 |
| Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i Eurostat. |

(84)

Konsumpcja w Unii kształtowała się w następujący sposób:

Tabela 1

Tabela 1

Konsumpcja w Unii

Konsumpcja w Unii

2012

2013

2014

ODP

Całkowita konsumpcja w Unii (w tonach)

13 000 –19 000

14 000 –20 000

16 000 –22 000

16 000 –22 000

Wskaźnik (2012 = 100)

Wskaźnik (2012 = 100)

100

100

109

109

119

119

122

122

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i Eurostat.

Źródło:

| (85) | Konsumpcja w Unii zwiększała się systematycznie i wzrosła ogółem o 22 % w okresie badanym. |
| --- | --- |

(85)

Konsumpcja w Unii zwiększała się systematycznie i wzrosła ogółem o 22 % w okresie badanym.

4.3.   Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie

Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie

4.3.1.   Wielkość i udział w rynku przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie

Wielkość i udział w rynku przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie

| (86) | Komisja określiła wielkość przywozu na podstawie danych Eurostatu i zweryfikowanych odpowiedzi współpracującego producenta eksportującego z Chin na pytania zawarte w kwestionariuszu, który to przywóz stanowił 100 % całkowitego przywozu z Chin w ODP. |
| --- | --- |

(86)

Komisja określiła wielkość przywozu na podstawie danych Eurostatu i zweryfikowanych odpowiedzi współpracującego producenta eksportującego z Chin na pytania zawarte w kwestionariuszu, który to przywóz stanowił 100 % całkowitego przywozu z Chin w ODP.

| (87) | Przywóz do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtował się następująco:

  Tabela 2


  Wielkość przywozu i udział w rynku | 2012 | 2013 | 2014 | ODP |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Przywóz z Chin (w tonach) | 500–2 500 | 500–2 500 | 500–2 500 | 500–2 500 |
| Wskaźnik (2012 = 100) | 100 | 110 | 122 | 109 |
| Udział Chin w rynku (%) | 4–16 | 4–16 | 4–16 | 3–15 |
| Wskaźnik (2012 = 100) | 100 | 100 | 103 | 89 |
| Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i Eurostat. |

(87)

Przywóz do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtował się następująco:

Tabela 2

Tabela 2

Wielkość przywozu i udział w rynku

Wielkość przywozu i udział w rynku

2012

2013

2014

ODP

Przywóz z Chin (w tonach)

500–2 500

500–2 500

500–2 500

500–2 500

Wskaźnik (2012 = 100)

Wskaźnik (2012 = 100)

100

100

110

110

122

122

109

109

Udział Chin w rynku (%)

4–16

4–16

4–16

3–15

Wskaźnik (2012 = 100)

Wskaźnik (2012 = 100)

100

100

100

100

103

103

89

89

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i Eurostat.

Źródło:

| (88) | W okresie badanym wielkość przywozu z Chin wzrosła ogółem o 9 %. Najpierw zwiększyła się o 22 % w latach 2012–2014, a następnie w ODP spadła o 13 %. Ponieważ jednak przywóz z Chin jedynie częściowo odpowiadał wzrostowi konsumpcji w Unii, rozwój udziału Chin w rynku podlegał innej tendencji. Udział w rynku pozostał stabilny w latach 2012–2013, wzrósł nieznacznie w 2014 r. (tj. o 3 %) i spadł o 14 % od 2014 r. do ODP. Ogółem udział Chin w rynku spadł w okresie badanym o 11 %. Jak wskazano w motywie 78, jedynemu współpracującemu producentowi eksportującemu z Chin udało się jednak podwoić wielkość wywozu do Unii i zwiększyć udział w rynku o 50 % w porównaniu z okresem objętym pierwotnym dochodzeniem i na poziomie cen dumpingowych. |
| --- | --- |

(88)

W okresie badanym wielkość przywozu z Chin wzrosła ogółem o 9 %. Najpierw zwiększyła się o 22 % w latach 2012–2014, a następnie w ODP spadła o 13 %. Ponieważ jednak przywóz z Chin jedynie częściowo odpowiadał wzrostowi konsumpcji w Unii, rozwój udziału Chin w rynku podlegał innej tendencji. Udział w rynku pozostał stabilny w latach 2012–2013, wzrósł nieznacznie w 2014 r. (tj. o 3 %) i spadł o 14 % od 2014 r. do ODP. Ogółem udział Chin w rynku spadł w okresie badanym o 11 %. Jak wskazano w motywie 78, jedynemu współpracującemu producentowi eksportującemu z Chin udało się jednak podwoić wielkość wywozu do Unii i zwiększyć udział w rynku o 50 % w porównaniu z okresem objętym pierwotnym dochodzeniem i na poziomie cen dumpingowych.

4.3.2.   Ceny importowe z państwa, którego dotyczy postępowanie, a podcięcie cenowe

Ceny importowe z państwa, którego dotyczy postępowanie, a podcięcie cenowe

| (89) | Komisja określiła tendencje cen importowych z Chin na podstawie danych Eurostatu. |
| --- | --- |

(89)

Komisja określiła tendencje cen importowych z Chin na podstawie danych Eurostatu.

| (90) | Średnia cena importowa do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtowała się w następujący sposób:

  Tabela 3


  Ceny importowe (w EUR/tonę) | 2012 | 2013 | 2014 | ODP |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ceny importowe z Chin (w EUR/tonę) | 680–750 | 600–670 | 600–670 | 670–740 |
| Wskaźnik (2012 = 100) | 100 | 89 | 89 | 98 |
| Źródło: Eurostat. |

(90)

Średnia cena importowa do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtowała się w następujący sposób:

Tabela 3

Tabela 3

Ceny importowe (w EUR/tonę)

Ceny importowe (w EUR/tonę)

2012

2013

2014

ODP

Ceny importowe z Chin (w EUR/tonę)

680–750

600–670

600–670

670–740

Wskaźnik (2012 = 100)

Wskaźnik (2012 = 100)

100

100

89

89

89

89

98

98

Źródło: Eurostat.

Źródło:

| (91) | Ogólnie średnie ceny importowe uległy w okresie badanym obniżeniu o 2 %. Ceny importowe spadły o 11 % w latach 2012–2013, utrzymywały się na tym samym poziomie w 2014 r. i wzrosły o 9 % w ODP. |
| --- | --- |

(91)

Ogólnie średnie ceny importowe uległy w okresie badanym obniżeniu o 2 %. Ceny importowe spadły o 11 % w latach 2012–2013, utrzymywały się na tym samym poziomie w 2014 r. i wzrosły o 9 % w ODP.

| (92) | Komisja określiła podcięcie cenowe współpracującego producenta eksportującego w ODP przez porównanie:






  — | średnich ważonych cen sprzedaży poszczególnych rodzajów produktu naliczanych przez producentów unijnych klientom niepowiązanym na rynku unijnym, skorygowanych do poziomu ex-works; oraz |
| --- | --- | --- |

(92)

Komisja określiła podcięcie cenowe współpracującego producenta eksportującego w ODP przez porównanie:

—

średnich ważonych cen sprzedaży poszczególnych rodzajów produktu naliczanych przez producentów unijnych klientom niepowiązanym na rynku unijnym, skorygowanych do poziomu ex-works; oraz

ex-works

| — | odnośnych średnich ważonych cen przywozu poszczególnych rodzajów produktu na rzecz pierwszego niezależnego klienta na rynku unijnym, ustalonych na podstawie kosztu, ubezpieczenia, frachtu („CIF”) z odpowiednimi dostosowaniami uwzględniającymi cła antydumpingowe, cła oraz koszty ponoszone po przywozie. |
| --- | --- |

—

odnośnych średnich ważonych cen przywozu poszczególnych rodzajów produktu na rzecz pierwszego niezależnego klienta na rynku unijnym, ustalonych na podstawie kosztu, ubezpieczenia, frachtu („CIF”) z odpowiednimi dostosowaniami uwzględniającymi cła antydumpingowe, cła oraz koszty ponoszone po przywozie.

| (93) | Porównania cen dokonano z rozróżnieniem na rodzaje produktu w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie handlu, w razie konieczności odpowiednio skorygowanych oraz po odliczeniu bonifikat i rabatów. Wynik porównania wyrażono jako odsetek średniej ceny ważonej przemysłu unijnego w ODP. Wykazano, że dla współpracującego producenta eksportującego w ODP nie było żadnego podcięcia cenowego, nawet jeżeli nie uwzględnia się ceł antydumpingowych. Współpracujący producent eksportujący, mimo że odpowiadał za 100 % przywozu z Chin w ODP, reprezentował jednak jedynie 2–7 % całkowitych mocy produkcyjnych w Chinach. |
| --- | --- |

(93)

Porównania cen dokonano z rozróżnieniem na rodzaje produktu w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie handlu, w razie konieczności odpowiednio skorygowanych oraz po odliczeniu bonifikat i rabatów. Wynik porównania wyrażono jako odsetek średniej ceny ważonej przemysłu unijnego w ODP. Wykazano, że dla współpracującego producenta eksportującego w ODP nie było żadnego podcięcia cenowego, nawet jeżeli nie uwzględnia się ceł antydumpingowych. Współpracujący producent eksportujący, mimo że odpowiadał za 100 % przywozu z Chin w ODP, reprezentował jednak jedynie 2–7 % całkowitych mocy produkcyjnych w Chinach.

4.4.   Przywóz z innych państw trzecich

Przywóz z innych państw trzecich

| (94) | Przywóz do Unii z państw trzecich innych niż państwo, którego dotyczy postępowanie, kształtował się następująco:

  Tabela 4


  Udział w rynku innych państw trzecich | 2012 | 2013 | 2014 | ODP |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Przywóz (w tonach) | 0–300 | 0–500 | 0–400 | 0–300 |
| Wskaźnik (2012 = 100) | 100 | 582 | 256 | 132 |
| Udział w rynku (%) | 0–1 | 1–2 | 0–1 | 0–1 |
| Wskaźnik (2012 = 100) | 100 | 543 | 217 | 109 |
| Źródło: Eurostat. |

(94)

Przywóz do Unii z państw trzecich innych niż państwo, którego dotyczy postępowanie, kształtował się następująco:

Tabela 4

Tabela 4

Udział w rynku innych państw trzecich

Udział w rynku innych państw trzecich

2012

2013

2014

ODP

Przywóz (w tonach)

0–300

0–500

0–400

0–300

Wskaźnik (2012 = 100)

Wskaźnik (2012 = 100)

100

100

582

582

256

256

132

132

Udział w rynku (%)

0–1

1–2

0–1

0–1

Wskaźnik (2012 = 100)

Wskaźnik (2012 = 100)

100

100

543

543

217

217

109

109

Źródło: Eurostat.

Źródło:

| (95) | Udział w rynku przywozu z państw trzecich wynosił najwyżej 2 % w okresie badanym i mniej niż 1 % w ODP. |
| --- | --- |

(95)

Udział w rynku przywozu z państw trzecich wynosił najwyżej 2 % w okresie badanym i mniej niż 1 % w ODP.

4.5.   Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego

Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego

4.5.1.   Uwagi ogólne

Uwagi ogólne

| (96) | Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego ocena wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł unijny obejmuje ocenę wszystkich wskaźników ekonomicznych oddziałujących na stan przemysłu unijnego w badanym okresie. Komisja oceniła te wskaźniki na podstawie zweryfikowanych odpowiedzi producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu. |
| --- | --- |

(96)

Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego ocena wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł unijny obejmuje ocenę wszystkich wskaźników ekonomicznych oddziałujących na stan przemysłu unijnego w badanym okresie. Komisja oceniła te wskaźniki na podstawie zweryfikowanych odpowiedzi producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu.

4.5.2.   Wskaźniki szkody

Wskaźniki szkody

4.5.2.1.   Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

| (97) | Całkowita produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

  Tabela 5


  Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych | 2012 | 2013 | 2014 | ODP |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Produkcja (w tonach) | 38 000 –58 000 | 33 000 –53 000 | 34 000 –54 000 | 35 000 –55 000 |
| Wskaźnik (2012 = 100) | 100 | 90 | 92 | 94 |
| Moce produkcyjne (w tonach) | 50 000 –70 000 | 50 000 –70 000 | 50 000 –70 000 | 50 000 –70 000 |
| Wskaźnik (2012 = 100) | 100 | 100 | 100 | 100 |
| Wykorzystanie mocy produkcyjnych (%) | 70–90 | 65–85 | 65–85 | 65–85 |
| Wskaźnik (2012 = 100) | 100 | 90 | 92 | 94 |
| Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. |

(97)

Całkowita produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 5

Tabela 5

Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

2012

2013

2014

ODP

Produkcja (w tonach)

38 000 –58 000

33 000 –53 000

34 000 –54 000

35 000 –55 000

Wskaźnik (2012 = 100)

Wskaźnik (2012 = 100)

100

100

90

90

92

92

94

94

Moce produkcyjne (w tonach)

50 000 –70 000

50 000 –70 000

50 000 –70 000

50 000 –70 000

Wskaźnik (2012 = 100)

Wskaźnik (2012 = 100)

100

100

100

100

100

100

100

100

Wykorzystanie mocy produkcyjnych (%)

70–90

65–85

65–85

65–85

Wskaźnik (2012 = 100)

Wskaźnik (2012 = 100)

100

100

90

90

92

92

94

94

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

Źródło:

| (98) | Wielkość produkcji zmniejszyła się w latach 2012–2013 o 10 %, a następnie nieznacznie wzrosła w okresie od 2014 r. do ODP. Ogółem w okresie badanym wielkość produkcji zmniejszyła się o 6 %. Ten spadek produkcji wynika ze spadku wielkości wywozu w okresie badanym o 30–40 %, co zostało jedynie częściowo zrównoważone wzrostem sprzedaży krajowej przedstawionej w tabeli 6. |
| --- | --- |

(98)

Wielkość produkcji zmniejszyła się w latach 2012–2013 o 10 %, a następnie nieznacznie wzrosła w okresie od 2014 r. do ODP. Ogółem w okresie badanym wielkość produkcji zmniejszyła się o 6 %. Ten spadek produkcji wynika ze spadku wielkości wywozu w okresie badanym o 30–40 %, co zostało jedynie częściowo zrównoważone wzrostem sprzedaży krajowej przedstawionej w tabeli 6.

| (99) | Moce produkcyjne pozostały niezmienione w całym okresie badanym. |
| --- | --- |

(99)

Moce produkcyjne pozostały niezmienione w całym okresie badanym.

4.5.2.2.   Wielkość sprzedaży, udział w rynku i użytek własny

Wielkość sprzedaży, udział w rynku i użytek własny

| (100) | Wielkość sprzedaży i udział przemysłu unijnego w rynku kształtowały się w okresie badanym następująco:

  Tabela 6


  Wielkość sprzedaży i udział w rynku | 2012 | 2013 | 2014 | ODP |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wielkość sprzedaży na rynku unijnym (w tonach) | 11 500 –17 500 | 12 500 –18 500 | 14 000 –20 000 | 15 000 –21 000 |
| Wskaźnik (2012 = 100) | 100 | 107 | 118 | 123 |
| Udział przemysłu unijnego w rynku (%) | 84–96 | 84–96 | 84–96 | 85–97 |
| Wskaźnik (2012 = 100) | 100 | 100 | 100 | 101 |
| Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i Eurostat. |

(100)

Wielkość sprzedaży i udział przemysłu unijnego w rynku kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 6

Tabela 6

Wielkość sprzedaży i udział w rynku

Wielkość sprzedaży i udział w rynku

2012

2013

2014

ODP

Wielkość sprzedaży na rynku unijnym (w tonach)

11 500 –17 500

12 500 –18 500

14 000 –20 000

15 000 –21 000

Wskaźnik (2012 = 100)

Wskaźnik (2012 = 100)

100

100

107

107

118

118

123

123

Udział przemysłu unijnego w rynku (%)

84–96

84–96

84–96

85–97

Wskaźnik (2012 = 100)

Wskaźnik (2012 = 100)

100

100

100

100

100

100

101

101

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i Eurostat.

Źródło:

| (101) | Przemysł unijny zdołał dostosować się do wzrostu konsumpcji w Unii przez systematyczne zwiększanie wielkości sprzedaży, która wzrosła ogółem o 23 % w okresie badanym. |
| --- | --- |

(101)

Przemysł unijny zdołał dostosować się do wzrostu konsumpcji w Unii przez systematyczne zwiększanie wielkości sprzedaży, która wzrosła ogółem o 23 % w okresie badanym.

| (102) | Ze względu na fakt, że wielkość sprzedaży była w znacznym stopniu dopasowywana do tendencji odnotowywanych w konsumpcji w Unii, udział przemysłu unijnego w rynku pozostał niezmieniony w latach 2012–2014, a w ODP wzrósł jedynie nieznacznie o 1 %. |
| --- | --- |

(102)

Ze względu na fakt, że wielkość sprzedaży była w znacznym stopniu dopasowywana do tendencji odnotowywanych w konsumpcji w Unii, udział przemysłu unijnego w rynku pozostał niezmieniony w latach 2012–2014, a w ODP wzrósł jedynie nieznacznie o 1 %.

| (103) | Użytek własny, który był praktycznie stały przez cały okres badany, jak przedstawiono w tabeli poniżej, nie miał wpływu na tendencję zaobserwowaną w odniesieniu do produkcji i wykorzystania mocy produkcyjnych.

  Tabela 7


  Użytek własny | 2012 | 2013 | 2014 | ODP |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Użytek własny (w tonach) | 9 000 –19 000 | 9 000 –19 000 | 9 000 –19 000 | 9 000 –19 000 |
| Wskaźnik (2012 = 100) | 100 | 100 | 100 | 101 |
| Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. |

(103)

Użytek własny, który był praktycznie stały przez cały okres badany, jak przedstawiono w tabeli poniżej, nie miał wpływu na tendencję zaobserwowaną w odniesieniu do produkcji i wykorzystania mocy produkcyjnych.

Tabela 7

Tabela 7

Użytek własny

Użytek własny

2012

2013

2014

ODP

Użytek własny (w tonach)

9 000 –19 000

9 000 –19 000

9 000 –19 000

9 000 –19 000

Wskaźnik (2012 = 100)

Wskaźnik (2012 = 100)

100

100

100

100

100

100

101

101

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

Źródło:

4.5.2.3.   Wzrost

Wzrost

| (104) | Wielkość sprzedaży krajowej przemysłu unijnego była w znacznym stopniu dostosowywana do rozwoju konsumpcji krajowej i w okresie badanym wzrosła o 23 %. W rezultacie przemysł unijny utrzymał stały poziom udziału w rynku w całym okresie badanym. |
| --- | --- |

(104)

Wielkość sprzedaży krajowej przemysłu unijnego była w znacznym stopniu dostosowywana do rozwoju konsumpcji krajowej i w okresie badanym wzrosła o 23 %. W rezultacie przemysł unijny utrzymał stały poziom udziału w rynku w całym okresie badanym.

4.5.2.4.   Zatrudnienie i wydajność

Zatrudnienie i wydajność

| (105) | Zatrudnienie i wydajność kształtowały się w okresie badanym następująco:

  Tabela 8


  Zatrudnienie i wydajność | 2012 | 2013 | 2014 | ODP |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Liczba pracowników | 0–100 | 0–100 | 0–100 | 0–100 |
| Wskaźnik (2012 = 100) | 100 | 99 | 101 | 103 |
| Wydajność (ton/pracownika) | 500–1 500 | 500–1 500 | 500–1 500 | 500–1 500 |
| Wskaźnik (2012 = 100) | 100 | 91 | 91 | 91 |
| Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. |

(105)

Zatrudnienie i wydajność kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 8

Tabela 8

Zatrudnienie i wydajność

Zatrudnienie i wydajność

2012

2013

2014

ODP

Liczba pracowników

0–100

0–100

0–100

0–100

Wskaźnik (2012 = 100)

Wskaźnik (2012 = 100)

100

100

99

99

101

101

103

103

Wydajność (ton/pracownika)

500–1 500

500–1 500

500–1 500

500–1 500

Wskaźnik (2012 = 100)

Wskaźnik (2012 = 100)

100

100

91

91

91

91

91

91

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

Źródło:

| (106) | Liczba pracowników w przemyśle unijnym pozostała niemal niezmieniona w całym okresie badanym. W wyniku spadku produkcji i stałego zatrudnienia w okresie badanym odnotowano spadek wydajności. |
| --- | --- |

(106)

Liczba pracowników w przemyśle unijnym pozostała niemal niezmieniona w całym okresie badanym. W wyniku spadku produkcji i stałego zatrudnienia w okresie badanym odnotowano spadek wydajności.

| (107) | Dochodzenie wykazało, że z uwagi na wysoki stopień automatyzacji w przemyśle unijnym nie będzie możliwości zmniejszenia liczby pracowników proporcjonalnie do spadku produkcji. |
| --- | --- |

(107)

Dochodzenie wykazało, że z uwagi na wysoki stopień automatyzacji w przemyśle unijnym nie będzie możliwości zmniejszenia liczby pracowników proporcjonalnie do spadku produkcji.

4.5.2.5.   Wielkość marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu

Wielkość marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu

| (108) | W wyniku dochodzenia w motywie 45 ustalono, że miał miejsce dalszy przywóz glukonianu sodu z ChRL na rynek unijny po cenach dumpingowych. |
| --- | --- |

(108)

W wyniku dochodzenia w motywie 45 ustalono, że miał miejsce dalszy przywóz glukonianu sodu z ChRL na rynek unijny po cenach dumpingowych.

| (109) | Przemysł unijny był w stanie odnieść korzyści z obowiązujących środków antydumpingowych i jego sytuacja zaczęła się poprawiać po wyrządzonej szkodzie. W istocie wielkość sprzedaży wzrosła w okresie badanym o 23 %, a udział w rynku – o 1 %. Poprawy sytuacji po wcześniejszym dumpingu nie można jednak uznać za skonsolidowaną, w szczególności ze względu na rozwój rentowności, jak opisano w motywie 123, która pozostawała ujemna w latach 2012–2013, a okazała się dodatnia dopiero w ODP. |
| --- | --- |

(109)

Przemysł unijny był w stanie odnieść korzyści z obowiązujących środków antydumpingowych i jego sytuacja zaczęła się poprawiać po wyrządzonej szkodzie. W istocie wielkość sprzedaży wzrosła w okresie badanym o 23 %, a udział w rynku – o 1 %. Poprawy sytuacji po wcześniejszym dumpingu nie można jednak uznać za skonsolidowaną, w szczególności ze względu na rozwój rentowności, jak opisano w motywie 123, która pozostawała ujemna w latach 2012–2013, a okazała się dodatnia dopiero w ODP.

4.5.2.6.   Ceny i czynniki wpływające na ceny

Ceny i czynniki wpływające na ceny

| (110) | Średnie ważone jednostkowe ceny sprzedaży niepowiązanym klientom stosowane przez unijnych producentów w Unii kształtowały się w okresie badanym w następujący sposób:

  Tabela 9


  Ceny sprzedaży w Unii i jednostkowych kosztów produkcji | 2012 | 2013 | 2014 | ODP |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Średnia jednostkowa cena sprzedaży w Unii (w EUR/tonę) | 740–810 | 730–800 | 700–770 | 700–770 |
| Wskaźnik (2012 = 100) | 100 | 99 | 94 | 95 |
| Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. |

(110)

Średnie ważone jednostkowe ceny sprzedaży niepowiązanym klientom stosowane przez unijnych producentów w Unii kształtowały się w okresie badanym w następujący sposób:

Tabela 9

Tabela 9

Ceny sprzedaży w Unii i jednostkowych kosztów produkcji

Ceny sprzedaży w Unii i jednostkowych kosztów produkcji

2012

2013

2014

ODP

Średnia jednostkowa cena sprzedaży w Unii (w EUR/tonę)

740–810

730–800

700–770

700–770

Wskaźnik (2012 = 100)

Wskaźnik (2012 = 100)

100

100

99

99

94

94

95

95

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

Źródło:

| (111) | Średnie ceny sprzedaży przemysłu unijnego spadły o 5 % w okresie badanym. Ceny spadały stale w latach 2012–2014, a w ODP zwiększyły się jedynie nieznacznie. |
| --- | --- |

(111)

Średnie ceny sprzedaży przemysłu unijnego spadły o 5 % w okresie badanym. Ceny spadały stale w latach 2012–2014, a w ODP zwiększyły się jedynie nieznacznie.

| (112) | Średnie koszty produkcji przemysłu unijnego w okresie badanym kształtowały się następująco:

  Tabela 10


  Jednostkowy koszt produkcji | 2012 | 2013 | 2014 | ODP |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Jednostkowy koszt produkcji (w EUR/tonę) | | | | |
| Wskaźnik (2012 = 100) | 100 | 98 | 86 | 80 |
| Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. |

(112)

Średnie koszty produkcji przemysłu unijnego w okresie badanym kształtowały się następująco:

Tabela 10

Tabela 10

Jednostkowy koszt produkcji

Jednostkowy koszt produkcji

2012

2013

2014

ODP

Jednostkowy koszt produkcji (w EUR/tonę)

Wskaźnik (2012 = 100)

Wskaźnik (2012 = 100)

100

100

98

98

86

86

80

80

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

Źródło:

| (113) | Jednostkowe koszty produkcji spadły w okresie badanym o 20 %. Było to częściowo spowodowane spadkiem ceny surowca, jak opisano bardziej szczegółowo w motywie 114 poniżej, a częściowo oszczędnościami kosztów, które skutkowały spadkiem kosztów wielu elementów łącznego kosztu produkcji; w szczególności w okresie badanym znacznie ograniczono koszty związane z obsługą. |
| --- | --- |

(113)

Jednostkowe koszty produkcji spadły w okresie badanym o 20 %. Było to częściowo spowodowane spadkiem ceny surowca, jak opisano bardziej szczegółowo w motywie 114 poniżej, a częściowo oszczędnościami kosztów, które skutkowały spadkiem kosztów wielu elementów łącznego kosztu produkcji; w szczególności w okresie badanym znacznie ograniczono koszty związane z obsługą.

| (114) | W zależności od stopnia integracji procesu wytwarzania producenci unijni wykorzystywali jako główny surowiec kukurydzę zwyczajną albo syrop glukozowy na jej bazie. Ze względu na fakt, że te surowce stanowią ważny element kosztu produkcji, spadek ich cen odpowiadał za ok. 25–35 % spadku kosztu produkcji w okresie badanym. Każdy wzrost ceny kukurydzy zwyczajnej lub produkowanego na jej bazie syropu glukozowego mógłby więc zaszkodzić sytuacji przemysłu unijnego, która uległa poprawie z powodu zmniejszenia kosztów produkcji. |
| --- | --- |

(114)

W zależności od stopnia integracji procesu wytwarzania producenci unijni wykorzystywali jako główny surowiec kukurydzę zwyczajną albo syrop glukozowy na jej bazie. Ze względu na fakt, że te surowce stanowią ważny element kosztu produkcji, spadek ich cen odpowiadał za ok. 25–35 % spadku kosztu produkcji w okresie badanym. Każdy wzrost ceny kukurydzy zwyczajnej lub produkowanego na jej bazie syropu glukozowego mógłby więc zaszkodzić sytuacji przemysłu unijnego, która uległa poprawie z powodu zmniejszenia kosztów produkcji.

| (115) | Zmniejszenie kosztów produkcji doprowadziło jedynie do nieznacznego spadku średniej jednostkowej ceny sprzedaży, który w okresie badanym wyniósł 5 %, ponieważ przemysł unijny wciąż odczuwał skutki strat poniesionych w poprzednich okresach w wyniku wcześniejszego dumpingu. |
| --- | --- |

(115)

Zmniejszenie kosztów produkcji doprowadziło jedynie do nieznacznego spadku średniej jednostkowej ceny sprzedaży, który w okresie badanym wyniósł 5 %, ponieważ przemysł unijny wciąż odczuwał skutki strat poniesionych w poprzednich okresach w wyniku wcześniejszego dumpingu.

4.5.2.7.   Koszty pracy

Koszty pracy

| (116) | Średnie koszty pracy producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

  Tabela 11


  Średnie koszty pracy na pracownika | 2012 | 2013 | 2014 | ODP |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wskaźnik (2012 = 100) | 100 | 93 | 104 | 107 |
| Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. |

(116)

Średnie koszty pracy producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 11

Tabela 11

Średnie koszty pracy na pracownika

Średnie koszty pracy na pracownika

2012

2013

2014

ODP

Wskaźnik (2012 = 100)

Wskaźnik (2012 = 100)

100

100

93

93

104

104

107

107

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

Źródło:

| (117) | Średnie koszty pracy zwiększyły się w całym okresie badanym o 7 %. W każdym razie, ponieważ praca stanowi jedynie niewielką część kosztów produkcji, nie powinno się jej uznawać za znaczący czynnik w analizie warunków ekonomicznych przemysłu unijnego. |
| --- | --- |

(117)

Średnie koszty pracy zwiększyły się w całym okresie badanym o 7 %. W każdym razie, ponieważ praca stanowi jedynie niewielką część kosztów produkcji, nie powinno się jej uznawać za znaczący czynnik w analizie warunków ekonomicznych przemysłu unijnego.

4.5.2.8.   Zapasy

Zapasy

| (118) | Poziom zapasów producentów unijnych kształtował się w okresie badanym następująco:

  Tabela 12


  Zapasy | 2012 | 2013 | 2014 | ODP |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (w tonach) | 4 000 –8 000 | 3 000 –7 000 | 1 000 –5 000 | 1 000 –5 000 |
| Wskaźnik (2012 = 100) | 100 | 89 | 47 | 43 |
| Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego jako odsetek produkcji (%) | 8–16 | 8–16 | 2–11 | 2–10 |
| Wskaźnik (2012 = 100) | 100 | 99 | 51 | 46 |
| Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. |

(118)

Poziom zapasów producentów unijnych kształtował się w okresie badanym następująco:

Tabela 12

Tabela 12

Zapasy

Zapasy

2012

2013

2014

ODP

Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (w tonach)

4 000 –8 000

3 000 –7 000

1 000 –5 000

1 000 –5 000

Wskaźnik (2012 = 100)

Wskaźnik (2012 = 100)

100

100

89

89

47

47

43

43

Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego jako odsetek produkcji (%)

8–16

8–16

2–11

2–10

Wskaźnik (2012 = 100)

Wskaźnik (2012 = 100)

100

100

99

99

51

51

46

46

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

Źródło:

| (119) | Poziom zapasów spadł w okresie badanym o 54 %. |
| --- | --- |

(119)

Poziom zapasów spadł w okresie badanym o 54 %.

| (120) | Podczas ODP poziom zapasów uznano za mieszczący się w normie. |
| --- | --- |

(120)

Podczas ODP poziom zapasów uznano za mieszczący się w normie.

4.5.2.9.   Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału

Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału

| (121) | Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje oraz zwrot z inwestycji przemysłu unijnego kształtowały się w okresie badanym następująco:

  Tabela 13


  Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje i zwrot z inwestycji | 2012 | 2013 | 2014 | ODP |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Rentowność sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii (% obrotu ze sprzedaży) | – 20 – 0 | – 15 – + 5 | – 10 – +10 | – 5 – +15 |
| Wskaźnik (2012 = 100) | 100 | 101 | 111 | 118 |
| Przepływy pieniężne (w EUR) | – 3 400 000 – – 1 400 000 | – 1 600 000 – + 400 000 | 700 000 – 2 700 000 | 1 200 000 – 3 200 000 |
| Wskaźnik (2012 = 100) | 100 | 182 | 284 | 309 |
| Inwestycje (w EUR) | 300 000 –1 000 000 | 100 000 –800 000 | 100 000 –700 000 | 0–600 000 |
| Wskaźnik (2012 = 100) | 100 | 66 | 56 | 35 |
| Zwrot z inwestycji (%) | – 20–0 | – 20–0 | – 10 – +10 | 0–20 |
| Wskaźnik (2012 = 100) | 100 | 99 | 111 | 122 |
| Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. |

(121)

Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje oraz zwrot z inwestycji przemysłu unijnego kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 13

Tabela 13

Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje i zwrot z inwestycji

Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje i zwrot z inwestycji

2012

2013

2014

ODP

Rentowność sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii (% obrotu ze sprzedaży)

– 20 – 0

– 15 – + 5

– 10 – +10

– 5 – +15

Wskaźnik (2012 = 100)

Wskaźnik (2012 = 100)

100

100

101

101

111

111

118

118

Przepływy pieniężne (w EUR)

– 3 400 000 – – 1 400 000

– 1 600 000 – + 400 000

700 000 – 2 700 000

1 200 000 – 3 200 000

Wskaźnik (2012 = 100)

Wskaźnik (2012 = 100)

100

100

182

182

284

284

309

309

Inwestycje (w EUR)

300 000 –1 000 000

100 000 –800 000

100 000 –700 000

0–600 000

Wskaźnik (2012 = 100)

Wskaźnik (2012 = 100)

100

100

66

66

56

56

35

35

Zwrot z inwestycji (%)

– 20–0

– 20–0

– 10 – +10

0–20

Wskaźnik (2012 = 100)

Wskaźnik (2012 = 100)

100

100

99

99

111

111

122

122

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

Źródło:

| (122) | Komisja określiła rentowność producentów unijnych, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów w ramach tej sprzedaży. |
| --- | --- |

(122)

Komisja określiła rentowność producentów unijnych, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów w ramach tej sprzedaży.

| (123) | Przez pierwsze dwa lata okresu badanego przemysł unijny przynosił straty i jedynie zbliżył się do progu rentowności w 2014 r. Tylko podczas ODP rentowność osiągnęła wreszcie poziom zbliżony do docelowego poziomu zysku stosowanego w pierwotnym dochodzeniu, chociaż nadal był on niższy. Należy podkreślić, że ta późna poprawa spowodowana była spadkiem kosztów produkcji, który w dużej mierze wynikał z korzystnych zmian cen kukurydzy zwyczajnej i produkowanego na jej bazie syropu glukozowego, jak wyjaśniono w motywie 114. Każdy wzrost ceny tych surowców, które podlegają fluktuacji cen w zależności od klimatu i upraw, mógłby więc natychmiast zaszkodzić niedawno osiągniętej rentowności. |
| --- | --- |

(123)

Przez pierwsze dwa lata okresu badanego przemysł unijny przynosił straty i jedynie zbliżył się do progu rentowności w 2014 r. Tylko podczas ODP rentowność osiągnęła wreszcie poziom zbliżony do docelowego poziomu zysku stosowanego w pierwotnym dochodzeniu, chociaż nadal był on niższy. Należy podkreślić, że ta późna poprawa spowodowana była spadkiem kosztów produkcji, który w dużej mierze wynikał z korzystnych zmian cen kukurydzy zwyczajnej i produkowanego na jej bazie syropu glukozowego, jak wyjaśniono w motywie 114. Każdy wzrost ceny tych surowców, które podlegają fluktuacji cen w zależności od klimatu i upraw, mógłby więc natychmiast zaszkodzić niedawno osiągniętej rentowności.

| (124) | Przepływy pieniężne, czyli zdolność producentów unijnych do samofinansowania swojej działalności, były ujemne przez pierwsze dwa lata, osiągając wartości dodatnie dopiero w drugiej połowie okresu badanego. |
| --- | --- |

(124)

Przepływy pieniężne, czyli zdolność producentów unijnych do samofinansowania swojej działalności, były ujemne przez pierwsze dwa lata, osiągając wartości dodatnie dopiero w drugiej połowie okresu badanego.

| (125) | Poprawa przepływów pieniężnych dokonała się jednak częściowo kosztem inwestycji, które spadły w okresie badanym o 65 % i były niemal nieistotne w porównaniu z wartością brutto aktywów trwałych używanych do wytwarzania produktu objętego dochodzeniem. Poprawa w zakresie przepływów pieniężnych była również spowodowana wzrostem rentowności, który, jak wyjaśniono w motywie 123, w dużej mierze wynikał z korzystnych zmian cen kukurydzy zwyczajnej i produkowanego na jej bazie syropu glukozowego. Każdy wzrost ceny tych surowców, które podlegają fluktuacji cen w zależności od klimatu i upraw, mógłby więc natychmiast zaszkodzić poprawie przepływów pieniężnych. |
| --- | --- |

(125)

Poprawa przepływów pieniężnych dokonała się jednak częściowo kosztem inwestycji, które spadły w okresie badanym o 65 % i były niemal nieistotne w porównaniu z wartością brutto aktywów trwałych używanych do wytwarzania produktu objętego dochodzeniem. Poprawa w zakresie przepływów pieniężnych była również spowodowana wzrostem rentowności, który, jak wyjaśniono w motywie 123, w dużej mierze wynikał z korzystnych zmian cen kukurydzy zwyczajnej i produkowanego na jej bazie syropu glukozowego. Każdy wzrost ceny tych surowców, które podlegają fluktuacji cen w zależności od klimatu i upraw, mógłby więc natychmiast zaszkodzić poprawie przepływów pieniężnych.

| (126) | Należy również zauważyć, że niski poziom inwestycji i kosztów związanych z obsługą (zob. motyw 113), mimo że tymczasowo poprawia przepływy pieniężne i rentowność, w długim okresie nie jest możliwy do utrzymania i ostatecznie skutkuje degradacją środków produkcyjnych. Może mieć to ostatecznie wpływ na koszty produkcji i efektywność procesu produkcji. W każdym przypadku niezbędne inwestycje i koszty związane z obsługą można jedynie przesunąć na okres późniejszy, co będzie miało opóźniony i negatywny wpływ na przepływy pieniężne i rentowność. |
| --- | --- |

(126)

Należy również zauważyć, że niski poziom inwestycji i kosztów związanych z obsługą (zob. motyw 113), mimo że tymczasowo poprawia przepływy pieniężne i rentowność, w długim okresie nie jest możliwy do utrzymania i ostatecznie skutkuje degradacją środków produkcyjnych. Może mieć to ostatecznie wpływ na koszty produkcji i efektywność procesu produkcji. W każdym przypadku niezbędne inwestycje i koszty związane z obsługą można jedynie przesunąć na okres późniejszy, co będzie miało opóźniony i negatywny wpływ na przepływy pieniężne i rentowność.

| (127) | Zwrot z inwestycji to procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji. Przez pierwsze dwa lata okresu badanego był ujemny, osiągając poziom dodatni dopiero podczas ODP. Ponieważ zwrot z inwestycji i rentowność są silnie skorelowanymi wskaźnikami szkody, poprawa w zakresie zwrotu z inwestycji była bezpośrednim skutkiem poprawy rentowności. Poprawa w zakresie zwrotów z inwestycji była więc również w dużej mierze spowodowana korzystnymi zmianami cen kukurydzy zwyczajnej i produkowanego na jej bazie syropu glukozowego, o których mowa w motywie 123. Każdy wzrost cen tych surowców, które podlegają fluktuacji cen w zależności od klimatu i upraw, mógłby więc natychmiast zaszkodzić niedawnej poprawie zwrotów z inwestycji. |
| --- | --- |

(127)

Zwrot z inwestycji to procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji. Przez pierwsze dwa lata okresu badanego był ujemny, osiągając poziom dodatni dopiero podczas ODP. Ponieważ zwrot z inwestycji i rentowność są silnie skorelowanymi wskaźnikami szkody, poprawa w zakresie zwrotu z inwestycji była bezpośrednim skutkiem poprawy rentowności. Poprawa w zakresie zwrotów z inwestycji była więc również w dużej mierze spowodowana korzystnymi zmianami cen kukurydzy zwyczajnej i produkowanego na jej bazie syropu glukozowego, o których mowa w motywie 123. Każdy wzrost cen tych surowców, które podlegają fluktuacji cen w zależności od klimatu i upraw, mógłby więc natychmiast zaszkodzić niedawnej poprawie zwrotów z inwestycji.

| (128) | W przemyśle unijnym wnoszenie nowego kapitału w ramach działalności związanej z glukonianem sodu ograniczono do absolutnego minimum poprzez obniżenie poziomu inwestycji w tym zakresie do kwot niemal nieistotnych, jak wyjaśniono w motywach 125 i 126. Dlatego niemożliwe było przeprowadzenie analizy zdolności do pozyskania kapitału. |
| --- | --- |

(128)

W przemyśle unijnym wnoszenie nowego kapitału w ramach działalności związanej z glukonianem sodu ograniczono do absolutnego minimum poprzez obniżenie poziomu inwestycji w tym zakresie do kwot niemal nieistotnych, jak wyjaśniono w motywach 125 i 126. Dlatego niemożliwe było przeprowadzenie analizy zdolności do pozyskania kapitału.

4.5.3.   Wnioski dotyczące szkody

Wnioski dotyczące szkody

| (129) | Wielkość sprzedaży i udział przemysłu unijnego w rynku w trakcie okresu badanego wykazały pozytywne zmiany ze względu na fakt, że przemysłowi unijnemu udało się dostosować do wzrostu konsumpcji. Nie zapobiegło to jednak spadkowi produkcji i wykorzystania mocy produkcyjnych w okresie badanym. |
| --- | --- |

(129)

Wielkość sprzedaży i udział przemysłu unijnego w rynku w trakcie okresu badanego wykazały pozytywne zmiany ze względu na fakt, że przemysłowi unijnemu udało się dostosować do wzrostu konsumpcji. Nie zapobiegło to jednak spadkowi produkcji i wykorzystania mocy produkcyjnych w okresie badanym.

| (130) | Wskaźniki szkody związane z wynikami finansowymi przemysłu unijnego (rentowność, przepływy pieniężne i zwrot z inwestycji) przez pierwsze trzy lata okresu badanego były ujemne lub w najlepszym przypadku bliskie zeru, a dodatnie wartości wykazały dopiero podczas ODP, z wyjątkiem przepływów pieniężnych, które były dodatnie już w 2014 r. |
| --- | --- |

(130)

Wskaźniki szkody związane z wynikami finansowymi przemysłu unijnego (rentowność, przepływy pieniężne i zwrot z inwestycji) przez pierwsze trzy lata okresu badanego były ujemne lub w najlepszym przypadku bliskie zeru, a dodatnie wartości wykazały dopiero podczas ODP, z wyjątkiem przepływów pieniężnych, które były dodatnie już w 2014 r.

| (131) | Nie można jednak uznać, że korzystne zmiany w zakresie rentowności, przepływy pieniężne i zwroty z inwestycji były stabilne, ponieważ miały one miejsce dopiero pod koniec okresu badanego (przepływ pieniężny) i podczas ODP (rentowność i zwrot z inwestycji). Ponadto dodatni poziom wszystkich trzech wskaźników w ODP był w dużej mierze spowodowany spadkiem kosztów głównych surowców (kukurydzy zwyczajnej i produkowanego na jej bazie syropu glukozowego), które podlegają fluktuacjom, jak wyjaśniono w motywach 123, 125 i 127, oraz oszczędnościami w zakresie inwestycji kapitałowych i kosztów związanych z obsługą, które nie są trwałe w perspektywie długoterminowej (zob. motyw 126). Ponadto poziom rentowności osiągnięty w ODP pozostał niższy niż docelowy poziom zysku określony w pierwotnym dochodzeniu. |
| --- | --- |

(131)

Nie można jednak uznać, że korzystne zmiany w zakresie rentowności, przepływy pieniężne i zwroty z inwestycji były stabilne, ponieważ miały one miejsce dopiero pod koniec okresu badanego (przepływ pieniężny) i podczas ODP (rentowność i zwrot z inwestycji). Ponadto dodatni poziom wszystkich trzech wskaźników w ODP był w dużej mierze spowodowany spadkiem kosztów głównych surowców (kukurydzy zwyczajnej i produkowanego na jej bazie syropu glukozowego), które podlegają fluktuacjom, jak wyjaśniono w motywach 123, 125 i 127, oraz oszczędnościami w zakresie inwestycji kapitałowych i kosztów związanych z obsługą, które nie są trwałe w perspektywie długoterminowej (zob. motyw 126). Ponadto poziom rentowności osiągnięty w ODP pozostał niższy niż docelowy poziom zysku określony w pierwotnym dochodzeniu.

| (132) | W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że sytuacja przemysłu unijnego zaczęła się poprawiać po wcześniejszym dumpingu w ODP i że nie poniósł on istotnej szkody podczas ODP w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Dochodzenie wykazało jednak również, że wyniki finansowe w przemyśle unijnym nie były wystarczające, by zagwarantować rentowność w perspektywie długoterminowej. |
| --- | --- |

(132)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że sytuacja przemysłu unijnego zaczęła się poprawiać po wcześniejszym dumpingu w ODP i że nie poniósł on istotnej szkody podczas ODP w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Dochodzenie wykazało jednak również, że wyniki finansowe w przemyśle unijnym nie były wystarczające, by zagwarantować rentowność w perspektywie długoterminowej.

4.6.   Prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody

Prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody

| (133) | W celu dokonania oceny prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody wzięto pod uwagę szereg czynników, a mianowicie: moce produkcyjne i moce niewykorzystane w ChRL; wielkość wywozu chińskich producentów eksportujących na rynki innych państw trzecich; ceny wywozu z Chin na rynki innych państw trzecich oraz chińskie ceny krajowe, atrakcyjność unijnego rynku i ustalenia z pierwotnego dochodzenia. |
| --- | --- |

(133)

W celu dokonania oceny prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody wzięto pod uwagę szereg czynników, a mianowicie: moce produkcyjne i moce niewykorzystane w ChRL; wielkość wywozu chińskich producentów eksportujących na rynki innych państw trzecich; ceny wywozu z Chin na rynki innych państw trzecich oraz chińskie ceny krajowe, atrakcyjność unijnego rynku i ustalenia z pierwotnego dochodzenia.

| (134) | Niewykorzystane moce produkcyjne Chin wynosiły 600 000–700 000 ton w ODP, jak ustalono w motywie 51, i przewyższały około trzydziestokrotnie unijną konsumpcję, która wynosiła 16 000–22 000 ton. Jak wskazano w motywie 52, nawet gdyby część tych niewykorzystanych mocy produkcyjnych została wykorzystana do zaspokojenia potencjalnie większego popytu w ChRL lub innych państwach trzecich, bardzo duża część niewykorzystanych mocy produkcyjnych nadal pozostałaby dostępna do celów wywozowych do Unii. |
| --- | --- |

(134)

Niewykorzystane moce produkcyjne Chin wynosiły 600 000–700 000 ton w ODP, jak ustalono w motywie 51, i przewyższały około trzydziestokrotnie unijną konsumpcję, która wynosiła 16 000–22 000 ton. Jak wskazano w motywie 52, nawet gdyby część tych niewykorzystanych mocy produkcyjnych została wykorzystana do zaspokojenia potencjalnie większego popytu w ChRL lub innych państwach trzecich, bardzo duża część niewykorzystanych mocy produkcyjnych nadal pozostałaby dostępna do celów wywozowych do Unii.

| (135) | Jak opisano w motywie 54, wielkość wywozu z Chin do innych państw trzecich była istotna i uległa wzrostowi. Wywóz do innych państw trzecich zwiększył się o 45 % w latach 2012–2014, osiągając poziom ok. 116 000 ton w 2014 r. Już sama ta wielkość stanowi ponad sześciokrotność konsumpcji w Unii w tym samym okresie. |
| --- | --- |

(135)

Jak opisano w motywie 54, wielkość wywozu z Chin do innych państw trzecich była istotna i uległa wzrostowi. Wywóz do innych państw trzecich zwiększył się o 45 % w latach 2012–2014, osiągając poziom ok. 116 000 ton w 2014 r. Już sama ta wielkość stanowi ponad sześciokrotność konsumpcji w Unii w tym samym okresie.

| (136) | Podczas ODP średnia cena wywozu z Chin do innych państw trzecich była o 20-40 % niższa niż średnia cena w przemyśle unijnym, jak ustalono w motywie 76. W zależności od zastosowanej metodyki, jak ustalono w motywach 64 i 69, marginesy dumpingu chińskich producentów eksportujących do innych państw trzecich przekraczały 70 % lub wynosiły przynajmniej około 50 %. Biorąc pod uwagę dane jedynego współpracującego producenta eksportującego, margines dumpingu, jak wyjaśniono w motywie 70, wynosił 8,3 %. |
| --- | --- |

(136)

Podczas ODP średnia cena wywozu z Chin do innych państw trzecich była o 20-40 % niższa niż średnia cena w przemyśle unijnym, jak ustalono w motywie 76. W zależności od zastosowanej metodyki, jak ustalono w motywach 64 i 69, marginesy dumpingu chińskich producentów eksportujących do innych państw trzecich przekraczały 70 % lub wynosiły przynajmniej około 50 %. Biorąc pod uwagę dane jedynego współpracującego producenta eksportującego, margines dumpingu, jak wyjaśniono w motywie 70, wynosił 8,3 %.

| (137) | Jak ustalono w motywach 75 i 76, stwierdzono, że średnie ceny na rynku unijnym były o 27–35 % wyższe od średnich cen krajowych w ChRL oraz o 20–40 % wyższe od średnich chińskich cen eksportowych na rynki innych państw trzecich w ODP. Jeżeli chodzi o poziom cen jedynego chińskiego eksportera do innych państw trzecich, w ODP były one niższe od cen przemysłu unijnego o 20–30 %. |
| --- | --- |

(137)

Jak ustalono w motywach 75 i 76, stwierdzono, że średnie ceny na rynku unijnym były o 27–35 % wyższe od średnich cen krajowych w ChRL oraz o 20–40 % wyższe od średnich chińskich cen eksportowych na rynki innych państw trzecich w ODP. Jeżeli chodzi o poziom cen jedynego chińskiego eksportera do innych państw trzecich, w ODP były one niższe od cen przemysłu unijnego o 20–30 %.

| (138) | Na tej podstawie można wysnuć wniosek, że rynek unijny jest bardzo atrakcyjny pod względem cen w porównaniu zarówno z chińskim rynkiem krajowym, jak i rynkami państw trzecich. Atrakcyjność rynku unijnego znajduje potwierdzenie w rosnącej obecności SKB, które podwoiło wielkość wywozu i zwiększyło udział w rynku o 50 %, jak ustalono w motywie 78. |
| --- | --- |

(138)

Na tej podstawie można wysnuć wniosek, że rynek unijny jest bardzo atrakcyjny pod względem cen w porównaniu zarówno z chińskim rynkiem krajowym, jak i rynkami państw trzecich. Atrakcyjność rynku unijnego znajduje potwierdzenie w rosnącej obecności SKB, które podwoiło wielkość wywozu i zwiększyło udział w rynku o 50 %, jak ustalono w motywie 78.

| (139) | Jeżeli środki zostaną uchylone, prawdopodobne jest, że chińscy producenci eksportujący wznowią lub rozpoczną wywóz do Unii w znaczących ilościach i po cenach dumpingowych, co może spowodować znaczne podcięcie cen przemysłu unijnego (o 20-40 %, jak wynika z obserwacji zachowań cenowych niewspółpracujących producentów eksportujących w innych państwach trzecich). W istocie prawdopodobne jest, że zachowania cenowe byłyby takie same, jak te zaobserwowane w państwach trzecich, lub do nich podobne, gdyż pozwoliłoby to chińskim producentom eksportującym na (od)zyskanie udziału w rynku unijnym. W szczególności glukonian sodu jest towarem, którego cena jest bez wątpienia najważniejszym i decydującym czynnikiem. |
| --- | --- |

(139)

Jeżeli środki zostaną uchylone, prawdopodobne jest, że chińscy producenci eksportujący wznowią lub rozpoczną wywóz do Unii w znaczących ilościach i po cenach dumpingowych, co może spowodować znaczne podcięcie cen przemysłu unijnego (o 20-40 %, jak wynika z obserwacji zachowań cenowych niewspółpracujących producentów eksportujących w innych państwach trzecich). W istocie prawdopodobne jest, że zachowania cenowe byłyby takie same, jak te zaobserwowane w państwach trzecich, lub do nich podobne, gdyż pozwoliłoby to chińskim producentom eksportującym na (od)zyskanie udziału w rynku unijnym. W szczególności glukonian sodu jest towarem, którego cena jest bez wątpienia najważniejszym i decydującym czynnikiem.

| (140) | Aby ocenić prawdopodobny wpływ na sytuację przemysłu unijnego w postaci zwiększonych ilości taniego przywozu z Chin na rynek unijny, gdyby środki zostały uchylone, przeanalizowano także rozwój sytuacji podczas okresu badanego pierwotnego dochodzenia. Zaobserwowano, że podczas okresu objętego pierwotnym dochodzeniem przywóz z Chin podcinał ceny sprzedaży przemysłu unijnego o 13–29 %. Wielkość chińskiego przywozu wzrosła o 77 % w okresie badanym pierwotnego dochodzenia, co w ujęciu bezwzględnym odpowiadało 1 774 tonom (z 2 291 ton w 2005 r. do 4 095 ton w trakcie okresu objętego pierwotnym dochodzeniem). Wzrost ten został uznany za istotny i w szczególności spowodował spadek rentowności przemysłu unijnego o 80 % i spadek wielkości sprzedaży w nim o 20 %. Na tej podstawie podczas pierwotnego dochodzenia stwierdzono, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę. |
| --- | --- |

(140)

Aby ocenić prawdopodobny wpływ na sytuację przemysłu unijnego w postaci zwiększonych ilości taniego przywozu z Chin na rynek unijny, gdyby środki zostały uchylone, przeanalizowano także rozwój sytuacji podczas okresu badanego pierwotnego dochodzenia. Zaobserwowano, że podczas okresu objętego pierwotnym dochodzeniem przywóz z Chin podcinał ceny sprzedaży przemysłu unijnego o 13–29 %. Wielkość chińskiego przywozu wzrosła o 77 % w okresie badanym pierwotnego dochodzenia, co w ujęciu bezwzględnym odpowiadało 1 774 tonom (z 2 291 ton w 2005 r. do 4 095 ton w trakcie okresu objętego pierwotnym dochodzeniem). Wzrost ten został uznany za istotny i w szczególności spowodował spadek rentowności przemysłu unijnego o 80 % i spadek wielkości sprzedaży w nim o 20 %. Na tej podstawie podczas pierwotnego dochodzenia stwierdzono, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę.

| (141) | W przypadku realistycznego scenariusza, że gdy środki zostaną uchylone, na unijny rynek wprowadzone zostaną znaczące wielkości chińskiego przywozu po niskich cenach dumpingowych, prawdopodobne jest, że Unia zareaguje w sposób podobny do tego, który zaobserwowano podczas pierwotnego dochodzenia, i że wpływ wielkości przywozu z Chin po cenach znacząco niższych niż ceny w przemyśle unijnym będzie miał w związku z tym podobne skutki do tych, które miały miejsce w dochodzeniu pierwotnym. W szczególności ze względu na bardzo wrażliwy na ceny rynek tego produktu i znacznie niższe poziomy cen na rynkach innych państw trzecich, prawdopodobne jest, że Unia będzie zmuszona do obniżenia wielkości sprzedaży i wielkości produkcji oraz do obniżenia cen, co negatywnie wpłynie na rentowność. W istocie wrażliwość cenowa tego produktu wzmocniłaby wpływ jakiejkolwiek presji cenowej wywieranej na rynek unijny. W konsekwencji poprawa w przemyśle unijnym, która miała miejsce jedynie podczas ODP, uległaby zniwelowaniu, a sytuacja finansowa przemysłu unijnego prawdopodobnie uległaby poważnemu pogorszeniu. |
| --- | --- |

(141)

W przypadku realistycznego scenariusza, że gdy środki zostaną uchylone, na unijny rynek wprowadzone zostaną znaczące wielkości chińskiego przywozu po niskich cenach dumpingowych, prawdopodobne jest, że Unia zareaguje w sposób podobny do tego, który zaobserwowano podczas pierwotnego dochodzenia, i że wpływ wielkości przywozu z Chin po cenach znacząco niższych niż ceny w przemyśle unijnym będzie miał w związku z tym podobne skutki do tych, które miały miejsce w dochodzeniu pierwotnym. W szczególności ze względu na bardzo wrażliwy na ceny rynek tego produktu i znacznie niższe poziomy cen na rynkach innych państw trzecich, prawdopodobne jest, że Unia będzie zmuszona do obniżenia wielkości sprzedaży i wielkości produkcji oraz do obniżenia cen, co negatywnie wpłynie na rentowność. W istocie wrażliwość cenowa tego produktu wzmocniłaby wpływ jakiejkolwiek presji cenowej wywieranej na rynek unijny. W konsekwencji poprawa w przemyśle unijnym, która miała miejsce jedynie podczas ODP, uległaby zniwelowaniu, a sytuacja finansowa przemysłu unijnego prawdopodobnie uległaby poważnemu pogorszeniu.

| (142) | Inną wskazówką dotyczącą potencjalnego wpływu wzrostu chińskiego przywozu o niskich cenach na przemysł unijny w przypadku, gdyby środki zostały uchylone, jest sytuacja, w jakiej znajduje się przemysł unijny w zakresie wywozu do innych państw trzecich. W tych państwach, w których nie obowiązują środki antydumpingowe i w których chiński przywóz uznano za przywóz po cenach dumpingowych, wielkość wywozu przemysłu unijnego spadła o 30-40 %. |
| --- | --- |

(142)

Inną wskazówką dotyczącą potencjalnego wpływu wzrostu chińskiego przywozu o niskich cenach na przemysł unijny w przypadku, gdyby środki zostały uchylone, jest sytuacja, w jakiej znajduje się przemysł unijny w zakresie wywozu do innych państw trzecich. W tych państwach, w których nie obowiązują środki antydumpingowe i w których chiński przywóz uznano za przywóz po cenach dumpingowych, wielkość wywozu przemysłu unijnego spadła o 30-40 %.

| (143) | Na podstawie powyższych ustaleń Komisja stwierdziła, że istnieje duże prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody w przypadku uchylenia środków. |
| --- | --- |

(143)

Na podstawie powyższych ustaleń Komisja stwierdziła, że istnieje duże prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody w przypadku uchylenia środków.

5.   INTERES UNII

INTERES UNII

| (144) | Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy wprowadzenie środków antydumpingowych wobec przywozu glukonianu sodu pochodzącego z ChRL w następstwie ustaleń obecnego przeglądu wygaśnięcia nie leżałoby w interesie Unii jako całości. Ustalenie interesu Unii oparto na ocenie wszystkich zaangażowanych interesów, m. in. interesu przemysłu unijnego, interesu importerów, użytkowników oraz hurtowników. Wszystkim zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii zgodnie z art. 21 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(144)

Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy wprowadzenie środków antydumpingowych wobec przywozu glukonianu sodu pochodzącego z ChRL w następstwie ustaleń obecnego przeglądu wygaśnięcia nie leżałoby w interesie Unii jako całości. Ustalenie interesu Unii oparto na ocenie wszystkich zaangażowanych interesów, m. in. interesu przemysłu unijnego, interesu importerów, użytkowników oraz hurtowników. Wszystkim zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii zgodnie z art. 21 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

5.1.   Interes przemysłu unijnego

Interes przemysłu unijnego

| (145) | Warunki ekonomiczne w przemyśle unijnym uległy dalszej poprawie dzięki wprowadzeniu środków antydumpingowych w 2010 r. |
| --- | --- |

(145)

Warunki ekonomiczne w przemyśle unijnym uległy dalszej poprawie dzięki wprowadzeniu środków antydumpingowych w 2010 r.

| (146) | Dochodzenie wykazało jednak, że sytuacja przemysłu unijnego jest nadal niepewna, jak wyjaśniono w motywach 131 i 132. |
| --- | --- |

(146)

Dochodzenie wykazało jednak, że sytuacja przemysłu unijnego jest nadal niepewna, jak wyjaśniono w motywach 131 i 132.

| (147) | W rezultacie, jeżeli środki zostaną uchylone, prawdopodobne jest, że szkoda znów się pojawi, ponieważ przemysł unijny straci klientów i znajdzie się pod presją obniżenia cen wywieraną przez chińskich producentów eksportujących, którzy według oczekiwań zwiększą wielkość przywozu po niskich cenach dumpingowych. Podobną sytuację zaobserwowano w przypadku innych państwach trzecich, jak opisano w motywie 142. |
| --- | --- |

(147)

W rezultacie, jeżeli środki zostaną uchylone, prawdopodobne jest, że szkoda znów się pojawi, ponieważ przemysł unijny straci klientów i znajdzie się pod presją obniżenia cen wywieraną przez chińskich producentów eksportujących, którzy według oczekiwań zwiększą wielkość przywozu po niskich cenach dumpingowych. Podobną sytuację zaobserwowano w przypadku innych państwach trzecich, jak opisano w motywie 142.

| (148) | Utrzymanie środków pozwoli natomiast na dalszą poprawę sytuacji przemysłu unijnego po wcześniejszym dumpingu i na skonsolidowanie sytuacji tego przemysłu. |
| --- | --- |

(148)

Utrzymanie środków pozwoli natomiast na dalszą poprawę sytuacji przemysłu unijnego po wcześniejszym dumpingu i na skonsolidowanie sytuacji tego przemysłu.

5.2.   Interes importerów niepowiązanych

Interes importerów niepowiązanych

| (149) | W momencie wszczęcia postępowania skontaktowano się z czterema znanymi importerami niepowiązanymi. Dwóch z nich odpowiedziało na pytania zawarte w kwestionariuszu. Podczas ODP odpowiadali oni za 30–50 % przywozu z Chin i nie wyrazili poparcia dla środków. |
| --- | --- |

(149)

W momencie wszczęcia postępowania skontaktowano się z czterema znanymi importerami niepowiązanymi. Dwóch z nich odpowiedziało na pytania zawarte w kwestionariuszu. Podczas ODP odpowiadali oni za 30–50 % przywozu z Chin i nie wyrazili poparcia dla środków.

| (150) | Ustalono, że udział glukonianu sodu w ich obrotach stanowił mniej niż 5 %. Ponadto obaj importerzy odnotowywali ogólnie zyski, również w zakresie działalności związanej z glukonianem sodu. |
| --- | --- |

(150)

Ustalono, że udział glukonianu sodu w ich obrotach stanowił mniej niż 5 %. Ponadto obaj importerzy odnotowywali ogólnie zyski, również w zakresie działalności związanej z glukonianem sodu.

| (151) | Na tej podstawie Komisja uznała, że ewentualny wpływ, jaki może wywrzeć na importerów kontynuacja środków, będzie ograniczony. |
| --- | --- |

(151)

Na tej podstawie Komisja uznała, że ewentualny wpływ, jaki może wywrzeć na importerów kontynuacja środków, będzie ograniczony.

5.3.   Interes użytkowników

Interes użytkowników

| (152) | Kwestionariusze wysłano do ośmiu znanych użytkowników. Opowiedział tylko jeden użytkownik, który nie udzielił poparcia dla środków. |
| --- | --- |

(152)

Kwestionariusze wysłano do ośmiu znanych użytkowników. Opowiedział tylko jeden użytkownik, który nie udzielił poparcia dla środków.

| (153) | Podczas ODP współpracujący użytkownik nie przywoził glukonianu sodu z ChRL, ponieważ zaopatrywał się w niego na wyłączność u jednego z producentów unijnych. W przypadku tego użytkownika glukonian sodu stanowi mniej niż 5 % kosztów wytwarzania produktów końcowych, które zawierają glukonian sodu. Dodatkowo działalność użytkownika związana z glukonianem sodu stanowiła podczas ODP mniej niż 20 % całkowitych obrotów. W przypadku użytkownika stwierdzono, że również odnotował on ogólnie zyski. Ze względu na to, że wpływ jakichkolwiek fluktuacji cen glukonianu sodu na koszty jego produkcji jest nieznaczny, oczekuje się, iż ewentualny wpływ na kontynuację środków w przypadku tego użytkownika będzie ograniczony. |
| --- | --- |

(153)

Podczas ODP współpracujący użytkownik nie przywoził glukonianu sodu z ChRL, ponieważ zaopatrywał się w niego na wyłączność u jednego z producentów unijnych. W przypadku tego użytkownika glukonian sodu stanowi mniej niż 5 % kosztów wytwarzania produktów końcowych, które zawierają glukonian sodu. Dodatkowo działalność użytkownika związana z glukonianem sodu stanowiła podczas ODP mniej niż 20 % całkowitych obrotów. W przypadku użytkownika stwierdzono, że również odnotował on ogólnie zyski. Ze względu na to, że wpływ jakichkolwiek fluktuacji cen glukonianu sodu na koszty jego produkcji jest nieznaczny, oczekuje się, iż ewentualny wpływ na kontynuację środków w przypadku tego użytkownika będzie ograniczony.

| (154) | Biorąc pod uwagę wniosek dotyczący współpracującego użytkownika i niski poziom współpracy ze strony innych użytkowników, Komisja doszła do wniosku, że ewentualny wpływ kontynuacji środków na użytkowników będzie ograniczony. |
| --- | --- |

(154)

Biorąc pod uwagę wniosek dotyczący współpracującego użytkownika i niski poziom współpracy ze strony innych użytkowników, Komisja doszła do wniosku, że ewentualny wpływ kontynuacji środków na użytkowników będzie ograniczony.

5.4.   Interes hurtowników

Interes hurtowników

| (155) | Pięciu hurtowników zgłosiło się, by odpowiedzieć na pytania zawarte w kwestionariuszu. Trzech wyraziło poparcie dla środków, a dwóch pozostałych nie zajęło żadnego stanowiska w tej sprawie. Wszystkich pięciu hurtowników kupowało glukonian sodu od producenta unijnego i nie przywoziło produktu objętego dochodzeniem z Chin. Działalność wykorzystująca glukonian sodu stanowiła nieistotną część całkowitych obrotów we wszystkich przedsiębiorstwach podczas okresu badanego. |
| --- | --- |

(155)

Pięciu hurtowników zgłosiło się, by odpowiedzieć na pytania zawarte w kwestionariuszu. Trzech wyraziło poparcie dla środków, a dwóch pozostałych nie zajęło żadnego stanowiska w tej sprawie. Wszystkich pięciu hurtowników kupowało glukonian sodu od producenta unijnego i nie przywoziło produktu objętego dochodzeniem z Chin. Działalność wykorzystująca glukonian sodu stanowiła nieistotną część całkowitych obrotów we wszystkich przedsiębiorstwach podczas okresu badanego.

| (156) | Na tej podstawie Komisja uznała, że ewentualny wpływ, jaki może wywrzeć na hurtowników kontynuacja środków, będzie prawdopodobnie nieistotny. |
| --- | --- |

(156)

Na tej podstawie Komisja uznała, że ewentualny wpływ, jaki może wywrzeć na hurtowników kontynuacja środków, będzie prawdopodobnie nieistotny.

5.5.   Wnioski dotyczące interesu Unii

Wnioski dotyczące interesu Unii

| (157) | Na podstawie powyższego Komisja stwierdziła, że nie ma przekonujących powodów, aby uznać, że utrzymanie środków w odniesieniu do przywozu glukonianu sodu pochodzącego z ChRL nie leży w interesie Unii. |
| --- | --- |

(157)

Na podstawie powyższego Komisja stwierdziła, że nie ma przekonujących powodów, aby uznać, że utrzymanie środków w odniesieniu do przywozu glukonianu sodu pochodzącego z ChRL nie leży w interesie Unii.

6.   ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

6.1.   Środki

Środki

| (158) | Wszystkie zainteresowane strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano utrzymać obowiązujące środki antydumpingowe. Oprócz tego zainteresowanym stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych informacji. Żadna ze stron po ujawnieniu informacji nie przedłożyła żadnych uwag. |
| --- | --- |

(158)

Wszystkie zainteresowane strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano utrzymać obowiązujące środki antydumpingowe. Oprócz tego zainteresowanym stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych informacji. Żadna ze stron po ujawnieniu informacji nie przedłożyła żadnych uwag.

| (159) | Z powyższych ustaleń wynika, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, że środki antydumpingowe stosowane względem przywozu glukonianu sodu pochodzącego z ChRL, wprowadzone rozporządzeniem komisji (UE) nr 377/2010 (7), powinny zostać utrzymane. |
| --- | --- |

(159)

Z powyższych ustaleń wynika, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, że środki antydumpingowe stosowane względem przywozu glukonianu sodu pochodzącego z ChRL, wprowadzone rozporządzeniem komisji (UE) nr 377/2010 (7), powinny zostać utrzymane.

7

6.2.   Specjalny monitoring

Specjalny monitoring

| (160) | W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z wysoką różnicą w stawkach należności celnych, uważa się, że w tym przypadku potrzebne są specjalnie środki, aby zapewnić odpowiednie stosowanie ceł antydumpingowych. |
| --- | --- |

(160)

W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z wysoką różnicą w stawkach należności celnych, uważa się, że w tym przypadku potrzebne są specjalnie środki, aby zapewnić odpowiednie stosowanie ceł antydumpingowych.

| (161) | Przedsiębiorstwa, na które nałożono indywidualne cła antydumpingowe, muszą przedstawić ważną fakturę handlową organom celnym państwa członkowskiego. Faktura musi spełniać wymogi przedstawione w poniższym art. 1 ust. 3. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, powinien zostać objęty cłem antydumpingowym obowiązującym wobec „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”. |
| --- | --- |

(161)

Przedsiębiorstwa, na które nałożono indywidualne cła antydumpingowe, muszą przedstawić ważną fakturę handlową organom celnym państwa członkowskiego. Faktura musi spełniać wymogi przedstawione w poniższym art. 1 ust. 3. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, powinien zostać objęty cłem antydumpingowym obowiązującym wobec „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.

| (162) | Jeżeli wywóz dokonywany przez przedsiębiorstwa korzystające z niższej indywidualnej stawki celnej wzrośnie w znacznym stopniu po wprowadzeniu danych środków, tego rodzaju wzrost wielkości wywozu może zostać uznany za stanowiący sam w sobie zmianę w strukturze handlu ze względu na wprowadzenie środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W takich okolicznościach oraz pod warunkiem spełnienia określonych wymagań, może zostać wszczęte dochodzenie dotyczące obchodzenia środków. Podczas tego dochodzenia można między innymi zbadać potrzebę zniesienia indywidualnych stawek celnych, a następnie nałożyć cło ogólnokrajowe. |
| --- | --- |

(162)

Jeżeli wywóz dokonywany przez przedsiębiorstwa korzystające z niższej indywidualnej stawki celnej wzrośnie w znacznym stopniu po wprowadzeniu danych środków, tego rodzaju wzrost wielkości wywozu może zostać uznany za stanowiący sam w sobie zmianę w strukturze handlu ze względu na wprowadzenie środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W takich okolicznościach oraz pod warunkiem spełnienia określonych wymagań, może zostać wszczęte dochodzenie dotyczące obchodzenia środków. Podczas tego dochodzenia można między innymi zbadać potrzebę zniesienia indywidualnych stawek celnych, a następnie nałożyć cło ogólnokrajowe.

| (163) | Niniejsze rozporządzenie jest zgodne z opinią komitetu powołanego w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036, |
| --- | --- |

(163)

Niniejsze rozporządzenie jest zgodne z opinią komitetu powołanego w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz glukonianu sodu o numerze CUS (Customs Union and Statistics) 0023277-9 i numerze rejestru CAS (Chemical Abstracts Service) 527-07-1, obecnie objętego kodem CN ex 2918 16 00 (kod TARIC 2918160010) i pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej.

2.   Stawki ostatecznego cła antydumpingowego mające zastosowanie do ceny netto na granicy Unii przed ocleniem są następujące dla produktów opisanych w ust. 1 i wyprodukowanych przez poniższe przedsiębiorstwa:

| Przedsiębiorstwo | Ostateczne cło antydumpingowe (%) | Dodatkowy kod TARIC |
| --- | --- | --- |
| Shandong Kaison Biochemical Co., Ltd | 5,6 | A972 |
| Qingdao Kehai Biochemistry Co., Ltd | 27,1 | A973 |
| Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 53,2 | A999 |

Przedsiębiorstwo

Ostateczne cło antydumpingowe (%)

Dodatkowy kod TARIC

Shandong Kaison Biochemical Co., Ltd

5,6

A972

Qingdao Kehai Biochemistry Co., Ltd

27,1

A973

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

53,2

A999

3.   Stosowanie indywidualnych stawek celnych ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi zawierać oświadczenie następującej treści, opatrzone datą i podpisem pracownika podmiotu wystawiającego fakturę, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska:
  „Ja, niżej podpisany, poświadczam, że [ilość] glukonianu sodu sprzedana na wywóz do Unii Europejskiej objęta niniejszą fakturą została wytworzona przez [nazwa i adres przedsiębiorstwa] [dodatkowy kod TARIC] w Chińskiej Republice Ludowej. Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą”. W razie braku takiej faktury stosuje się cło mające zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.

4.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają odpowiednie obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 stycznia 2017 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 965/2010 z dnia 25 października 2010 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz glukonianu sodu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 282 z 28.10.2010, s. 24).

2

(3)  
  Dz.U. C 47 z 10.2.2015, s. 3.

3

(4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51). Rozporządzenie to zostało ujednolicone przez rozporządzenie podstawowe.

4

(5)  Zawiadomienie o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu glukonianu sodu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. C 355 z 27.10.2015, s. 18).

5

(6)  https://www.prlog.org/12459353-sodium-gluconate-producers-in-china-see-sharp-increase-in-exports-in-2014.html

6

(7)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 377/2010 z dnia 3 maja 2010 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz glukonianu sodu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 111 z 4.5.2010, s. 5).

7

---

| 20.1.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 16/24 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 16/24

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/95

z dnia 19 stycznia 2017 r.

ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz i wnioskami o przyznanie uprawnień do przywozu złożonymi od dnia 1 do dnia 7 stycznia 2017 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 616/2007 w sektorze mięsa drobiowego

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 1 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 616/2007 (2) otwarto kontyngenty taryfowe na przywóz produktów sektora mięsa drobiowego pochodzących z Brazylii, Tajlandii i pozostałych państw trzecich. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 616/2007 (2) otwarto kontyngenty taryfowe na przywóz produktów sektora mięsa drobiowego pochodzących z Brazylii, Tajlandii i pozostałych państw trzecich.

| (2) | Ilości objęte wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz, złożonymi od dnia 1 do dnia 7 stycznia 2017 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2017 r., dotyczą, w przypadku niektórych kontyngentów, ilości większych niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3). |
| --- | --- |

(2)

Ilości objęte wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz, złożonymi od dnia 1 do dnia 7 stycznia 2017 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2017 r., dotyczą, w przypadku niektórych kontyngentów, ilości większych niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3).

| (3) | Ilości objęte wnioskami o przyznanie uprawnień do przywozu, złożonymi od dnia 1 do dnia 7 stycznia 2017 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2017 r., dotyczą, w przypadku niektórych kontyngentów, ilości większych niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości można przyznać uprawnienia do przywozu, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 w związku z art. 7 ust. 2 wymienionego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(3)

Ilości objęte wnioskami o przyznanie uprawnień do przywozu, złożonymi od dnia 1 do dnia 7 stycznia 2017 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2017 r., dotyczą, w przypadku niektórych kontyngentów, ilości większych niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości można przyznać uprawnienia do przywozu, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 w związku z art. 7 ust. 2 wymienionego rozporządzenia.

| (4) | W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(4)

W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Do ilości objętych wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz, złożonymi na podstawie rozporządzenia (WE) nr 616/2007 w odniesieniu do podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2017 r., stosuje się współczynnik przydziału podany w części A załącznika do niniejszego rozporządzenia.

2.   Do ilości objętych wnioskami o przyznanie uprawnień do przywozu, złożonymi na podstawie rozporządzenia (WE) nr 616/2007 w odniesieniu do podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2017 r., stosuje się współczynnik przydziału podany w części B załącznika do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 stycznia 2017 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny

Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 616/2007 z dnia 4 czerwca 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na mięso drobiowe pochodzące z Brazylii, Tajlandii i pozostałych państw trzecich (Dz.U. L 142 z 5.6.2007, s. 3).

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).

3

---

ZAŁĄCZNIK

CZĘŚĆ A

| Numer grupy | Nr porządkowy | Współczynnik przydziału — wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2017 r.
  (%) |
| --- | --- | --- |
| 1 | 09.4211 | 0,273598 |
| 2 | 09.4212 | 39,659846 |
| 4A | 09.4214 | 29,761716 |
| 09.4251 | 0,475143 |
| 09.4252 | — |
| 6A | 09.4216 | 0,281611 |
| 09.4260 | 0,313976 |
| 7 | 09.4217 | — |
| 8 | 09.4218 | — |

Numer grupy

Nr porządkowy

Współczynnik przydziału — wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2017 r.

(%)

1

09.4211

0,273598

2

09.4212

39,659846

4A

09.4214

29,761716

09.4251

0,475143

09.4252

—

6A

09.4216

0,281611

09.4260

0,313976

7

09.4217

—

8

09.4218

—

CZĘŚĆ B

| Numer grupy | Nr porządkowy | Współczynnik przydziału — wnioski złożone w odniesieniu do okresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2017 r.
  (%) |
| --- | --- | --- |
| 5A | 09.4215 | 0,506436 |
| 09.4254 | 0,571640 |
| 09.4255 | — |
| 09.4256 | — |

Numer grupy

Nr porządkowy

Współczynnik przydziału — wnioski złożone w odniesieniu do okresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2017 r.

(%)

5A

09.4215

0,506436

09.4254

0,571640

09.4255

—

09.4256

—

---

| 20.1.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 16/27 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 16/27

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/96

z dnia 19 stycznia 2017 r.

w sprawie minimalnej ceny sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku w trzecim częściowym zaproszeniu do składania ofert w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2016/2080

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1240 z dnia 18 maja 2016 r. ustalające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do interwencji publicznej i dopłat do prywatnego przechowywania (2), w szczególności jego art. 32,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/2080 (3) otwarto sprzedaż odtłuszczonego mleka w proszku w drodze procedury przetargowej. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/2080 (3) otwarto sprzedaż odtłuszczonego mleka w proszku w drodze procedury przetargowej.

| (2) | Na podstawie ofert otrzymanych w ramach trzeciego częściowego zaproszenia do składania ofert nie należy ustalać minimalnej ceny sprzedaży. |
| --- | --- |

(2)

Na podstawie ofert otrzymanych w ramach trzeciego częściowego zaproszenia do składania ofert nie należy ustalać minimalnej ceny sprzedaży.

| (3) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Dla trzeciego częściowego zaproszenia do składania ofert dotyczących sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2016/2080, w przypadku którego termin składania ofert upłynął dnia 17 stycznia 2017 r., nie ustala się minimalnej ceny sprzedaży.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 stycznia 2017 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny

Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  
  Dz.U. L 206 z 30.7.2016, s. 71.

2

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2080 z dnia 25 listopada 2016 r. otwierające sprzedaż odtłuszczonego mleka w proszku w drodze procedury przetargowej (Dz.U. L 321 z 29.11.2016, s. 45).

3

---

DECYZJE

| 20.1.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 16/28 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 16/28

---

DECYZJA KOMISJI (UE) 2017/97

z dnia 4 lipca 2016 r.

w sprawie pomocy państwa SA.40168 – 2015/C (ex SA.33584 – 2013/C (ex 2011/NN)) wdrożonej przez Niderlandy na rzecz zawodowego klubu piłki nożnej Willem II w Tilburgu

(notyfikowana jako dokument nr C(2016) 4061)

(Jedynie tekst w języku niderlandzkim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z art. 108 ust. 2 Traktatu (1) i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

PROCEDURA

| (1) | W 2010 r. obywatel poinformował Komisję, że Niderlandy wdrożyły środek pomocy na rzecz zawodowego klubu piłki nożnej Willem II w Tilburgu. Skarga ta została zarejestrowana pod numerem sprawy SA.31122. W latach 2010 i 2011 Komisja otrzymała również skargi dotyczące środków na rzecz innych zawodowych klubów piłki nożnej w Niderlandach, a mianowicie: MVV w Maastricht, FC Den Bosch w 's-Hertogenbosch, PSV w Eindhoven oraz NEC w Nijmegen. Pismem z dnia 2 września 2011 r. Niderlandy przekazały Komisji dalsze informacje w sprawie środka na rzecz klubu Willem II. |
| --- | --- |

(1)

W 2010 r. obywatel poinformował Komisję, że Niderlandy wdrożyły środek pomocy na rzecz zawodowego klubu piłki nożnej Willem II w Tilburgu. Skarga ta została zarejestrowana pod numerem sprawy SA.31122. W latach 2010 i 2011 Komisja otrzymała również skargi dotyczące środków na rzecz innych zawodowych klubów piłki nożnej w Niderlandach, a mianowicie: MVV w Maastricht, FC Den Bosch w 's-Hertogenbosch, PSV w Eindhoven oraz NEC w Nijmegen. Pismem z dnia 2 września 2011 r. Niderlandy przekazały Komisji dalsze informacje w sprawie środka na rzecz klubu Willem II.

| (2) | Pismem z dnia 6 marca 2013 r. Komisja powiadomiła Niderlandy o swojej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania określonego w art. 108 ust. 2 Traktatu w odniesieniu do środków na rzecz klubów Willem II, NEC, MVV, PSV i FC Den Bosch. |
| --- | --- |

(2)

Pismem z dnia 6 marca 2013 r. Komisja powiadomiła Niderlandy o swojej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania określonego w art. 108 ust. 2 Traktatu w odniesieniu do środków na rzecz klubów Willem II, NEC, MVV, PSV i FC Den Bosch.

| (3) | Decyzję Komisji o wszczęciu postępowania (zwaną dalej „decyzją o wszczęciu postępowania”) opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag na temat przedmiotowych środków. |
| --- | --- |

(3)

Decyzję Komisji o wszczęciu postępowania (zwaną dalej „decyzją o wszczęciu postępowania”) opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag na temat przedmiotowych środków.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

2

| (4) | Niderlandy przedstawiły uwagi w ramach postępowania dotyczącego środka na rzecz klubu Willem II w pismach z dnia 31 maja 2013 r. i z dnia 12 listopada 2013 r. Pismem z dnia 11 lutego 2014 r. Niderlandy odpowiedziały również na wezwanie do udzielenia dodatkowych informacji. |
| --- | --- |

(4)

Niderlandy przedstawiły uwagi w ramach postępowania dotyczącego środka na rzecz klubu Willem II w pismach z dnia 31 maja 2013 r. i z dnia 12 listopada 2013 r. Pismem z dnia 11 lutego 2014 r. Niderlandy odpowiedziały również na wezwanie do udzielenia dodatkowych informacji.

| (5) | Komisja otrzymała uwagi od gminy Tilburg (zwanej dalej „gminą”) będącej zainteresowaną stroną w odniesieniu do środka przyznanego na rzecz klubu Willem II. Komisja przekazała uwagi Niderlandom, które miały możliwość ustosunkowania się do tych uwag; Niderlandy przekazały swoje uwagi pismem z dnia 12 listopada 2013 r. oraz podczas spotkania, które odbyło się w dniu 20 marca 2014 r. |
| --- | --- |

(5)

Komisja otrzymała uwagi od gminy Tilburg (zwanej dalej „gminą”) będącej zainteresowaną stroną w odniesieniu do środka przyznanego na rzecz klubu Willem II. Komisja przekazała uwagi Niderlandom, które miały możliwość ustosunkowania się do tych uwag; Niderlandy przekazały swoje uwagi pismem z dnia 12 listopada 2013 r. oraz podczas spotkania, które odbyło się w dniu 20 marca 2014 r.

| (6) | W następstwie decyzji o wszczęciu postępowania, w porozumieniu z Niderlandami, postępowania w sprawie poszczególnych klubów prowadzono osobno. Postępowanie dotyczące klubu Willem II zostało zarejestrowane pod numerem sprawy SA.40168. |
| --- | --- |

(6)

W następstwie decyzji o wszczęciu postępowania, w porozumieniu z Niderlandami, postępowania w sprawie poszczególnych klubów prowadzono osobno. Postępowanie dotyczące klubu Willem II zostało zarejestrowane pod numerem sprawy SA.40168.

2.   SZCZEGÓŁOWY OPIS ŚRODKA POMOCY

SZCZEGÓŁOWY OPIS ŚRODKA POMOCY

2.1.   Środek i jego beneficjent

Środek i jego beneficjent

| (7) | Krajowa federacja piłki nożnej Koninklijke Nederlandse Voetbal Bond (zwana dalej „KNVB”) jest organizacją patronacką zajmującą się zawodowymi i amatorskimi rozgrywkami piłki nożnej. Rozgrywki zawodowej piłki nożnej w Niderlandach zorganizowane są w ramach systemu dwuligowego. W sezonie 2014/2015 uczestniczyło w nich 38 klubów, wśród których 18 grało w lidze najwyższej (eredivisie), a 20 – w lidze niższej (eerste divisie). |
| --- | --- |

(7)

Krajowa federacja piłki nożnej Koninklijke Nederlandse Voetbal Bond (zwana dalej „KNVB”) jest organizacją patronacką zajmującą się zawodowymi i amatorskimi rozgrywkami piłki nożnej. Rozgrywki zawodowej piłki nożnej w Niderlandach zorganizowane są w ramach systemu dwuligowego. W sezonie 2014/2015 uczestniczyło w nich 38 klubów, wśród których 18 grało w lidze najwyższej (eredivisie), a 20 – w lidze niższej (eerste divisie).

eredivisie

eerste divisie

| (8) | Klub Willem II został założony w 1898 r. i jest zawodowym klubem piłki nożnej od wprowadzenia w Niderlandach zawodowych rozgrywek piłki nożnej w 1954 r. Klub Willem II rozgrywa swoje mecze domowe na stadionie Konig Willem II Stadion (zwanym dalej „stadionem”) w Tilburgu. W sezonie 2010/2011 klub Willem II spadł z najwyższej ligi do ligi niższej. Klub ponownie awansował w 2012 r., a następnie ponownie spadł w 2013 r. W 2014 r. awansował do najwyższej ligi. Klub Willem II ostatni raz uczestniczył w rozgrywkach europejskich w sezonie 2005/2006 (o puchar UEFA). |
| --- | --- |

(8)

Klub Willem II został założony w 1898 r. i jest zawodowym klubem piłki nożnej od wprowadzenia w Niderlandach zawodowych rozgrywek piłki nożnej w 1954 r. Klub Willem II rozgrywa swoje mecze domowe na stadionie Konig Willem II Stadion (zwanym dalej „stadionem”) w Tilburgu. W sezonie 2010/2011 klub Willem II spadł z najwyższej ligi do ligi niższej. Klub ponownie awansował w 2012 r., a następnie ponownie spadł w 2013 r. W 2014 r. awansował do najwyższej ligi. Klub Willem II ostatni raz uczestniczył w rozgrywkach europejskich w sezonie 2005/2006 (o puchar UEFA).

Konig Willem II Stadion

| (9) | Obecną formą prawną klubu Willem II jest Willem II Tilburg B.V. Podmiot Willem II Tilburg B.V. (zwany dalej „klubem Willem II”) jest beneficjentem środka. Właścicielem klubu jest fundacja Stichting Beheer Betaald Voetbalorganisatie Willem II Tilburg. Istnieje oddzielne stowarzyszenie (Vereniging) Willem II. Stowarzyszenie Willem II jest średnim przedsiębiorstwem, które w 2012 r. zatrudniało 53 pracowników. Roczny obrót tego stowarzyszenia wyniósł 11,4 mln EUR w roku obrotowym 2008/2009 oraz 9,9 mln EUR w roku obrotowym 2009/2010. |
| --- | --- |

(9)

Obecną formą prawną klubu Willem II jest Willem II Tilburg B.V. Podmiot Willem II Tilburg B.V. (zwany dalej „klubem Willem II”) jest beneficjentem środka. Właścicielem klubu jest fundacja Stichting Beheer Betaald Voetbalorganisatie Willem II Tilburg. Istnieje oddzielne stowarzyszenie (Vereniging) Willem II. Stowarzyszenie Willem II jest średnim przedsiębiorstwem, które w 2012 r. zatrudniało 53 pracowników. Roczny obrót tego stowarzyszenia wyniósł 11,4 mln EUR w roku obrotowym 2008/2009 oraz 9,9 mln EUR w roku obrotowym 2009/2010.

Willem II Tilburg B.V

Willem II Tilburg B.V.

Stichting Beheer Betaald Voetbalorganisatie Willem II Tilburg

Vereniging

| (10) | W 2004 r. gmina i klub Willem II zawarły umowę, zgodnie z którą gmina została wyłącznym właścicielem (3) stadionu, a klub Willem II uzyskał dzierżawę na użytkowanie stadionu. W umowie dzierżawy określono, że gmina wydzierżawiła stadion klubowi Willem II, za co klub miał uiszczać roczny czynsz w wysokości 1 001 731 EUR powiększony o podatek VAT i koszty zmienne. Wysokość czynszu oparto na kosztach inwestycji, okresie amortyzacji wynoszącym 30 lat oraz stopie procentowej wynoszącej 5,5 %, stosowanej przez gminę w czasie zawarcia umowy. Warunki 30-letniej dzierżawy opracowano w taki sposób, aby zapewnić neutralny charakter eksploatacji stadionu dla budżetu gminy. W pkt 51 decyzji o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła, że uzgodnione wówczas parametry gwarantowały opłacanie przez klub Willem II czynszu obejmującego wszystkie koszty, co tym samym zapobiegało udzieleniu jakiejkolwiek pomocy operacyjnej na rzecz klubu piłki nożnej. Czynsz był zbliżony do czynszów płaconych przez inne podmioty, chociaż wynosił więcej niż ich średnia wartość. W latach 2004–2008 klub Willem II był w stanie opłacać ten czynsz. |
| --- | --- |

(10)

W 2004 r. gmina i klub Willem II zawarły umowę, zgodnie z którą gmina została wyłącznym właścicielem (3) stadionu, a klub Willem II uzyskał dzierżawę na użytkowanie stadionu. W umowie dzierżawy określono, że gmina wydzierżawiła stadion klubowi Willem II, za co klub miał uiszczać roczny czynsz w wysokości 1 001 731 EUR powiększony o podatek VAT i koszty zmienne. Wysokość czynszu oparto na kosztach inwestycji, okresie amortyzacji wynoszącym 30 lat oraz stopie procentowej wynoszącej 5,5 %, stosowanej przez gminę w czasie zawarcia umowy. Warunki 30-letniej dzierżawy opracowano w taki sposób, aby zapewnić neutralny charakter eksploatacji stadionu dla budżetu gminy. W pkt 51 decyzji o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła, że uzgodnione wówczas parametry gwarantowały opłacanie przez klub Willem II czynszu obejmującego wszystkie koszty, co tym samym zapobiegało udzieleniu jakiejkolwiek pomocy operacyjnej na rzecz klubu piłki nożnej. Czynsz był zbliżony do czynszów płaconych przez inne podmioty, chociaż wynosił więcej niż ich średnia wartość. W latach 2004–2008 klub Willem II był w stanie opłacać ten czynsz.

3

| (11) | W sezonie piłkarskim 2009/2010 klub Willem II znalazł się w trudnej sytuacji finansowej, a w maju 2010 r. ogłosił, że znajduje się na skraju upadłości. W dniu 31 maja 2010 r. gmina, która uprzednio zawiesiła płatność czynszu za 2009 r., podjęła decyzję o obniżeniu czynszu i innych kosztów z mocą wsteczną od 2004 r. Skutkiem tej decyzji było obniżenie rocznej kwoty należnej od klubu piłki nożnej za okres sześciu lat o 0,4 mln EUR, w związku z czym klubowi Willem II wypłacono kwotę 2,4 mln EUR w dwóch transzach, od której odliczono niezapłacony czynsz za 2009 r. W dniu 31 października 2011 r. zawarto nową umowę dzierżawy, która zastąpiła umowę dzierżawy z 2004 r. |
| --- | --- |

(11)

W sezonie piłkarskim 2009/2010 klub Willem II znalazł się w trudnej sytuacji finansowej, a w maju 2010 r. ogłosił, że znajduje się na skraju upadłości. W dniu 31 maja 2010 r. gmina, która uprzednio zawiesiła płatność czynszu za 2009 r., podjęła decyzję o obniżeniu czynszu i innych kosztów z mocą wsteczną od 2004 r. Skutkiem tej decyzji było obniżenie rocznej kwoty należnej od klubu piłki nożnej za okres sześciu lat o 0,4 mln EUR, w związku z czym klubowi Willem II wypłacono kwotę 2,4 mln EUR w dwóch transzach, od której odliczono niezapłacony czynsz za 2009 r. W dniu 31 października 2011 r. zawarto nową umowę dzierżawy, która zastąpiła umowę dzierżawy z 2004 r.

| (12) | Gmina przyjęła swoją decyzję z dnia 31 maja 2010 r. z zastrzeżeniem, że klub Willem II wypełni zobowiązania zawarte w planie restrukturyzacji mającym na celu przywrócenie długoterminowej rentowności klubu Willem II. Warunki tego planu obejmowały obowiązki w zakresie sprawozdawczości finansowej, zrównoważony budżet w następnym sezonie piłkarskim, znalezienie sposobu uporządkowania bilansu, potrzebę przestrzegania norm krajowego związku piłki nożnej w zakresie wynagrodzeń dla zawodników, wprowadzenie nowej struktury zarządzania i nadzoru. W późniejszym czasie gmina uznała, że środki podjęte przez klub Willem II w celu spełnienia tych warunków są zadowalające, i w związku z tym wypłaciła drugą transzę kwoty 2,4 mln EUR. |
| --- | --- |

(12)

Gmina przyjęła swoją decyzję z dnia 31 maja 2010 r. z zastrzeżeniem, że klub Willem II wypełni zobowiązania zawarte w planie restrukturyzacji mającym na celu przywrócenie długoterminowej rentowności klubu Willem II. Warunki tego planu obejmowały obowiązki w zakresie sprawozdawczości finansowej, zrównoważony budżet w następnym sezonie piłkarskim, znalezienie sposobu uporządkowania bilansu, potrzebę przestrzegania norm krajowego związku piłki nożnej w zakresie wynagrodzeń dla zawodników, wprowadzenie nowej struktury zarządzania i nadzoru. W późniejszym czasie gmina uznała, że środki podjęte przez klub Willem II w celu spełnienia tych warunków są zadowalające, i w związku z tym wypłaciła drugą transzę kwoty 2,4 mln EUR.

| (13) | Niderlandy nie powiadomiły Komisji, zgodnie z art. 108 ust. 3 Traktatu, o swoim zamiarze przyznania klubowi Willem II kwoty 2,4 mln EUR. Komisja nie otrzymała również informacji o decyzji podjętej w 2009 w sprawie zawieszenia płatności rocznego czynszu za sezon 2009/2010. |
| --- | --- |

(13)

Niderlandy nie powiadomiły Komisji, zgodnie z art. 108 ust. 3 Traktatu, o swoim zamiarze przyznania klubowi Willem II kwoty 2,4 mln EUR. Komisja nie otrzymała również informacji o decyzji podjętej w 2009 w sprawie zawieszenia płatności rocznego czynszu za sezon 2009/2010.

2.2.   Możliwy skutek pomocy

Możliwy skutek pomocy

| (14) | Niderlandy zakwestionowały wpływ ewentualnej pomocy na rynek wewnętrzny w odniesieniu do klubów, które nie uczestniczą w rozgrywkach piłki nożnej na szczeblu europejskim. Zawodowe kluby piłki nożnej są jednak uznawane za przedsiębiorstwa i podlegają kontroli pomocy państwa. Piłka nożna ma charakter odpłatnego świadczenia pracy lub świadczenia usług za wynagrodzeniem; osiągnęła wysoki stopień uzawodowienia i tym samym zwiększyła swój wpływ gospodarczy (4). |
| --- | --- |

(14)

Niderlandy zakwestionowały wpływ ewentualnej pomocy na rynek wewnętrzny w odniesieniu do klubów, które nie uczestniczą w rozgrywkach piłki nożnej na szczeblu europejskim. Zawodowe kluby piłki nożnej są jednak uznawane za przedsiębiorstwa i podlegają kontroli pomocy państwa. Piłka nożna ma charakter odpłatnego świadczenia pracy lub świadczenia usług za wynagrodzeniem; osiągnęła wysoki stopień uzawodowienia i tym samym zwiększyła swój wpływ gospodarczy (4).

4

| (15) | Zawodowe kluby piłki nożnej prowadzą działalność gospodarczą na kilku rynkach, innych niż rynek związany uczestniczeniem w rozgrywkach piłki nożnej i mających wymiar międzynarodowy, takich jak rynek transferów piłkarzy zawodowych, reklamy, sponsorowania, merchandisingu lub relacji w mediach. Pomoc udzielona zawodowemu klubowi piłki nożnej wzmacnia jego pozycję na wszystkich tych rynkach, których większość obejmuje szereg państw członkowskich. W związku z tym, jeżeli zasoby państwowe wykorzystuje się w celu zapewnienia selektywnej korzyści zawodowemu klubowi piłki nożnej, bez względu na ligę, w której klub ten gra, taka pomoc może zakłócać konkurencję i wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu (5). |
| --- | --- |

(15)

Zawodowe kluby piłki nożnej prowadzą działalność gospodarczą na kilku rynkach, innych niż rynek związany uczestniczeniem w rozgrywkach piłki nożnej i mających wymiar międzynarodowy, takich jak rynek transferów piłkarzy zawodowych, reklamy, sponsorowania, merchandisingu lub relacji w mediach. Pomoc udzielona zawodowemu klubowi piłki nożnej wzmacnia jego pozycję na wszystkich tych rynkach, których większość obejmuje szereg państw członkowskich. W związku z tym, jeżeli zasoby państwowe wykorzystuje się w celu zapewnienia selektywnej korzyści zawodowemu klubowi piłki nożnej, bez względu na ligę, w której klub ten gra, taka pomoc może zakłócać konkurencję i wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu (5).

5

2.3.   Podstawa wszczęcia postępowania

Podstawa wszczęcia postępowania

| (16) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja doszła do wstępnego wniosku, że gmina przyznała selektywną korzyść na rzecz klubu Willem II przy użyciu zasobów państwowych, a zatem przyznała pomoc na rzecz tego klubu piłki nożnej. Komisja stanęła również na stanowisku, że środki pomocy na rzecz zawodowych klubów piłki nożnej mogą zakłócać konkurencję oraz wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. |
| --- | --- |

(16)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja doszła do wstępnego wniosku, że gmina przyznała selektywną korzyść na rzecz klubu Willem II przy użyciu zasobów państwowych, a zatem przyznała pomoc na rzecz tego klubu piłki nożnej. Komisja stanęła również na stanowisku, że środki pomocy na rzecz zawodowych klubów piłki nożnej mogą zakłócać konkurencję oraz wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu.

| (17) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja zauważyła, że w czasie przyznania pomocy klub Willem II znajdował się w trudnej sytuacji finansowej. Aby ocenić zgodność pomocy z wytycznymi dotyczącymi pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw z 2004 r. (6) (zwanymi dalej „wytycznymi”), Komisja wezwała do udzielenia informacji w zakresie zgodności ze wszystkimi wymogami zawartymi w wytycznych. |
| --- | --- |

(17)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja zauważyła, że w czasie przyznania pomocy klub Willem II znajdował się w trudnej sytuacji finansowej. Aby ocenić zgodność pomocy z wytycznymi dotyczącymi pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw z 2004 r. (6) (zwanymi dalej „wytycznymi”), Komisja wezwała do udzielenia informacji w zakresie zgodności ze wszystkimi wymogami zawartymi w wytycznych.

6

| (18) | Komisja w szczególności nie była w stanie sprawdzić, czy spełnione zostały warunki określone w pkt 34–37 wytycznych dotyczące charakteru i wykonania planu restrukturyzacji. Komisja nie była również w stanie sprawdzić, czy podjęto odpowiednie środki wyrównawcze w rozumieniu pkt 38–42. Należało ponadto wykazać, że pomoc ograniczono do koniecznego minimum, że sam beneficjent wniósł odpowiedni wkład własny w restrukturyzację i że przestrzega się zasady „pierwszy i ostatni raz”. |
| --- | --- |

(18)

Komisja w szczególności nie była w stanie sprawdzić, czy spełnione zostały warunki określone w pkt 34–37 wytycznych dotyczące charakteru i wykonania planu restrukturyzacji. Komisja nie była również w stanie sprawdzić, czy podjęto odpowiednie środki wyrównawcze w rozumieniu pkt 38–42. Należało ponadto wykazać, że pomoc ograniczono do koniecznego minimum, że sam beneficjent wniósł odpowiedni wkład własny w restrukturyzację i że przestrzega się zasady „pierwszy i ostatni raz”.

3.   UWAGI NIDERLANDÓW

UWAGI NIDERLANDÓW

| (19) | Niderlandy nie zgodziły się z tym, że środek w zakresie zmiany umowy dzierżawy stadionu stanowi pomoc państwa. Zdaniem Niderlandów gmina jako właściciel stadionu zastosowała warunki rynkowe oraz działała zgodnie z testem prywatnego inwestora i z testem prywatnego wierzyciela, zawieszając płatność czynszu przez głównego użytkownika stadionu w 2009 r. oraz obniżając czynsz i łagodząc inne warunki określone w umowie z mocą wsteczną w 2010 r. W przypadku upadłości klubu Willem II klub straciłby licencję uprawniającą do zawodowej gry w piłkę nożną. Gmina znalazłaby się w impasie jako właściciel stadionu piłki nożnej, który mógłby być wykorzystany jedynie do innych rodzajów działalności przy znacznym koszcie inwestycji. Niderlandy twierdziły, że niższa kwota czynszu była zgodna z kwotami czynszu płaconymi w innych miejscach za dzierżawę innych stadionów i że w związku z tym była ona zgodna z warunkami rynkowymi. |
| --- | --- |

(19)

Niderlandy nie zgodziły się z tym, że środek w zakresie zmiany umowy dzierżawy stadionu stanowi pomoc państwa. Zdaniem Niderlandów gmina jako właściciel stadionu zastosowała warunki rynkowe oraz działała zgodnie z testem prywatnego inwestora i z testem prywatnego wierzyciela, zawieszając płatność czynszu przez głównego użytkownika stadionu w 2009 r. oraz obniżając czynsz i łagodząc inne warunki określone w umowie z mocą wsteczną w 2010 r. W przypadku upadłości klubu Willem II klub straciłby licencję uprawniającą do zawodowej gry w piłkę nożną. Gmina znalazłaby się w impasie jako właściciel stadionu piłki nożnej, który mógłby być wykorzystany jedynie do innych rodzajów działalności przy znacznym koszcie inwestycji. Niderlandy twierdziły, że niższa kwota czynszu była zgodna z kwotami czynszu płaconymi w innych miejscach za dzierżawę innych stadionów i że w związku z tym była ona zgodna z warunkami rynkowymi.

| (20) | Niderlandy wysunęły też alternatywny argument, że nawet jeżeli środek stanowiłby pomoc, byłby on zgodny z rynkiem wewnętrznym. Argumenty te oparto, po pierwsze, na piśmie wysłanym przez Komisję do Niderlandów w dniu 11 lipca 2002 r. dotyczącym infrastruktury sportowej. W piśmie tym Komisja opisała niektóre warunki, na których uznałaby, że finansowanie infrastruktury sportowej nie stanowi pomocy państwa. Po drugie, argumenty oparto na wytycznych i na przepisach art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu. |
| --- | --- |

(20)

Niderlandy wysunęły też alternatywny argument, że nawet jeżeli środek stanowiłby pomoc, byłby on zgodny z rynkiem wewnętrznym. Argumenty te oparto, po pierwsze, na piśmie wysłanym przez Komisję do Niderlandów w dniu 11 lipca 2002 r. dotyczącym infrastruktury sportowej. W piśmie tym Komisja opisała niektóre warunki, na których uznałaby, że finansowanie infrastruktury sportowej nie stanowi pomocy państwa. Po drugie, argumenty oparto na wytycznych i na przepisach art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu.

| (21) | Jeżeli chodzi o restrukturyzację klubu Willem II, Niderlandy opisały sytuację finansową klubu. W roku obrotowym 2008/2009 (7) klub Willem II odnotował stratę w wysokości 3,9 mln EUR przy obrocie wynoszącym 11,4 mln EUR, a wartość jego kapitału własnego [eigen vermogem] spadła z 4,1 mln EUR do 0,2 mln EUR. W roku obrotowym 2009/2010 (8) klub Willem II odnotował stratę w wysokości 4,4 mln EUR przy obrocie wynoszącym 9,9 mln EUR. Mimo przyznania przez gminę kwoty 2,4 mln EUR, klub odnotował dalszy spadek wartości kapitału własnego z 0,2 mln EUR do -2,1 mln EUR. |
| --- | --- |

(21)

Jeżeli chodzi o restrukturyzację klubu Willem II, Niderlandy opisały sytuację finansową klubu. W roku obrotowym 2008/2009 (7) klub Willem II odnotował stratę w wysokości 3,9 mln EUR przy obrocie wynoszącym 11,4 mln EUR, a wartość jego kapitału własnego [eigen vermogem] spadła z 4,1 mln EUR do 0,2 mln EUR. W roku obrotowym 2009/2010 (8) klub Willem II odnotował stratę w wysokości 4,4 mln EUR przy obrocie wynoszącym 9,9 mln EUR. Mimo przyznania przez gminę kwoty 2,4 mln EUR, klub odnotował dalszy spadek wartości kapitału własnego z 0,2 mln EUR do -2,1 mln EUR.

7

eigen vermogem

8

| (22) | Każdy niderlandzki zawodowy klub piłki nożnej musi uzyskać od KNVB licencję, którą otrzymuje jedynie wtedy, gdy spełnia różne obowiązki. Jeden z obowiązków w ramach tego systemu dotyczy dobrej kondycji finansowej klubu. W każdym sezonie klub ma obowiązek składać sprawozdania finansowe do dnia 1 listopada, do dnia 1 marca i do dnia 15 czerwca, opisujące między innymi jego bieżącą sytuację finansową, a także budżet na następny sezon. Na podstawie tych sprawozdań sytuację klubów określa się w ramach trzech kategorii (1: niedostateczna, 2: dostateczna, 3: dobra). Na kluby kategorii 1 może zostać nałożony obowiązek przedstawienia planu poprawy w celu osiągnięcia kategorii 2 lub 3. Jeżeli klub nie wypełni tego planu, KNVB może nałożyć kary, w tym oficjalne ostrzeżenie, zmniejszenie liczby punktów w rozgrywkach oraz ostateczną karę – cofnięcie licencji. Zawodowy klub piłki nożnej w Niderlandach, który ogłasza upadłość, traci licencję. Jeżeli założony zostaje klub będący następcą takiego klubu, nie jest on bezpośrednio dopuszczany do zawodowych lig piłki nożnej, lecz musi rozpocząć od gry w drugiej lidze amatorskiej. Z powodu trudności klub Willem II mógł stracić swoją licencję uprawniającą do udziału w rozgrywkach zawodowych. W 2010 r. przypisano go do kategorii 1. |
| --- | --- |

(22)

Każdy niderlandzki zawodowy klub piłki nożnej musi uzyskać od KNVB licencję, którą otrzymuje jedynie wtedy, gdy spełnia różne obowiązki. Jeden z obowiązków w ramach tego systemu dotyczy dobrej kondycji finansowej klubu. W każdym sezonie klub ma obowiązek składać sprawozdania finansowe do dnia 1 listopada, do dnia 1 marca i do dnia 15 czerwca, opisujące między innymi jego bieżącą sytuację finansową, a także budżet na następny sezon. Na podstawie tych sprawozdań sytuację klubów określa się w ramach trzech kategorii (1: niedostateczna, 2: dostateczna, 3: dobra). Na kluby kategorii 1 może zostać nałożony obowiązek przedstawienia planu poprawy w celu osiągnięcia kategorii 2 lub 3. Jeżeli klub nie wypełni tego planu, KNVB może nałożyć kary, w tym oficjalne ostrzeżenie, zmniejszenie liczby punktów w rozgrywkach oraz ostateczną karę – cofnięcie licencji. Zawodowy klub piłki nożnej w Niderlandach, który ogłasza upadłość, traci licencję. Jeżeli założony zostaje klub będący następcą takiego klubu, nie jest on bezpośrednio dopuszczany do zawodowych lig piłki nożnej, lecz musi rozpocząć od gry w drugiej lidze amatorskiej. Z powodu trudności klub Willem II mógł stracić swoją licencję uprawniającą do udziału w rozgrywkach zawodowych. W 2010 r. przypisano go do kategorii 1.

| (23) | Niderlandy poinformowały, że w świetle tych trudności decyzję gminy o przyznaniu klubowi Willem II kwoty 2,4 mln EUR obwarowano szeregiem warunków określonych w planie restrukturyzacji sporządzonym przez klub Willem II (9). Plan został opracowany w celu osiągnięcia dobrej sytuacji finansowej w okresie 3 lat. Celem planu było również spełnienie wymogów KNVB, aby uzyskać kategorię 2 (dostateczna) do końca roku obrotowego 2012/2013. Już w grudniu 2011 r. KNVB przyznała klubowi kategorię 2. |
| --- | --- |

(23)

Niderlandy poinformowały, że w świetle tych trudności decyzję gminy o przyznaniu klubowi Willem II kwoty 2,4 mln EUR obwarowano szeregiem warunków określonych w planie restrukturyzacji sporządzonym przez klub Willem II (9). Plan został opracowany w celu osiągnięcia dobrej sytuacji finansowej w okresie 3 lat. Celem planu było również spełnienie wymogów KNVB, aby uzyskać kategorię 2 (dostateczna) do końca roku obrotowego 2012/2013. Już w grudniu 2011 r. KNVB przyznała klubowi kategorię 2.

9

| (24) | Plan restrukturyzacji zakładał powołanie nowego kierownictwa oraz zmniejszenie liczby pracowników i zawodników. Przewidziano w nim również zmniejszenie liczby zawodników kontraktowych. Niektórzy zawodnicy mieli przejść do innych klubów, istniejące umowy miały zostać przedłużone z niższym wynagrodzeniem, a nowe umowy miały być zawierane albo na zasadzie wolnego transferu, albo w ramach wypożyczeń z innych klubów. Celem planu było zmniejszenie kosztów personelu i zawodników z 77 % do poniżej 55 %. |
| --- | --- |

(24)

Plan restrukturyzacji zakładał powołanie nowego kierownictwa oraz zmniejszenie liczby pracowników i zawodników. Przewidziano w nim również zmniejszenie liczby zawodników kontraktowych. Niektórzy zawodnicy mieli przejść do innych klubów, istniejące umowy miały zostać przedłużone z niższym wynagrodzeniem, a nowe umowy miały być zawierane albo na zasadzie wolnego transferu, albo w ramach wypożyczeń z innych klubów. Celem planu było zmniejszenie kosztów personelu i zawodników z 77 % do poniżej 55 %.

| (25) | Dziewięć podmiotów prywatnych zgodziło się na udzielenie klubowi Willem II pożyczki w łącznej kwocie 2,25 mln EUR w 2009 r., kiedy wystąpiły trudności finansowe. W 2010 r. pojawiła się szansa przekonania ich do przedłużenia okresu obowiązywania pożyczki, rezygnacji z dochodzenia należności do czasu przywrócenia wystarczającej płynności klubu Willem II oraz zgody na niższe odsetki z tytułu tych należności; sześć z nich poszło dalej i zrzekło się 10 % swoich należności. Celem planu restrukturyzacji było umożliwienie klubowi Willem II osiągnięcia umiarkowanego zysku z działalności operacyjnej w ciągu trzech lat. Plan okazał się realistyczny. Klub Willem II odnotował zysk w wysokości około 0,3 mln EUR w sezonach 2010/2011 i 2011/2012 oraz w mniejszej kwocie w sezonie 2012/2013; stan jego kapitału własnego poprawił się do -1,4 mln EUR na dzień 30 czerwca 2012 r., – 1,3 mln EUR na dzień 30 czerwca 2013 r., a w roku obrotowym 2013/2014 osiągnął wartość dodatnią. |
| --- | --- |

(25)

Dziewięć podmiotów prywatnych zgodziło się na udzielenie klubowi Willem II pożyczki w łącznej kwocie 2,25 mln EUR w 2009 r., kiedy wystąpiły trudności finansowe. W 2010 r. pojawiła się szansa przekonania ich do przedłużenia okresu obowiązywania pożyczki, rezygnacji z dochodzenia należności do czasu przywrócenia wystarczającej płynności klubu Willem II oraz zgody na niższe odsetki z tytułu tych należności; sześć z nich poszło dalej i zrzekło się 10 % swoich należności. Celem planu restrukturyzacji było umożliwienie klubowi Willem II osiągnięcia umiarkowanego zysku z działalności operacyjnej w ciągu trzech lat. Plan okazał się realistyczny. Klub Willem II odnotował zysk w wysokości około 0,3 mln EUR w sezonach 2010/2011 i 2011/2012 oraz w mniejszej kwocie w sezonie 2012/2013; stan jego kapitału własnego poprawił się do -1,4 mln EUR na dzień 30 czerwca 2012 r., – 1,3 mln EUR na dzień 30 czerwca 2013 r., a w roku obrotowym 2013/2014 osiągnął wartość dodatnią.

4.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON

UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON

| (26) | W ramach procedury gmina przedstawiła uwagi, które w znacznej mierze były identyczne z uwagami przedstawionymi przez Niderlandy. Gmina dostarczyła również szczegółowe informacje na temat sytuacji finansowej klubu Willem II w 2009 r. oraz przedstawiła badanie przeprowadzone w listopadzie 2013 r. przez Deloitte Financial Advisory Services, dotyczące kosztu różnych wariantów dostępnych dla gminy w 2010 r., aby uzasadnić swoją opinię, zgodnie z którą środki przyznane w 2009 r. i 2010 r. miały racjonalny charakter. |
| --- | --- |

(26)

W ramach procedury gmina przedstawiła uwagi, które w znacznej mierze były identyczne z uwagami przedstawionymi przez Niderlandy. Gmina dostarczyła również szczegółowe informacje na temat sytuacji finansowej klubu Willem II w 2009 r. oraz przedstawiła badanie przeprowadzone w listopadzie 2013 r. przez Deloitte Financial Advisory Services, dotyczące kosztu różnych wariantów dostępnych dla gminy w 2010 r., aby uzasadnić swoją opinię, zgodnie z którą środki przyznane w 2009 r. i 2010 r. miały racjonalny charakter.

5.   OCENA POMOCY PAŃSTWA

OCENA POMOCY PAŃSTWA

5.1.   Istnienie pomocy państwa zgodnie z art. 107 ust. 1 Traktatu

Istnienie pomocy państwa zgodnie z art. 107 ust. 1 Traktatu

| (27) | Zgodnie z art. 107 ust. 1 Traktatu WE pomoc państwa stanowi wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez zapewnienie korzyści gospodarczej niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Kryteria, o których mowa w art. 107 ust. 1 Traktatu, mają charakter łączny i w związku z tym, aby dany środek mógł zostać zakwalifikowany jako pomoc państwa, muszą być spełnione wszystkie te warunki. |
| --- | --- |

(27)

Zgodnie z art. 107 ust. 1 Traktatu WE pomoc państwa stanowi wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez zapewnienie korzyści gospodarczej niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Kryteria, o których mowa w art. 107 ust. 1 Traktatu, mają charakter łączny i w związku z tym, aby dany środek mógł zostać zakwalifikowany jako pomoc państwa, muszą być spełnione wszystkie te warunki.

| (28) | Na podstawie decyzji o wszczęciu postępowania Komisja w odniesieniu do istnienia pomocy dokonuje oceny decyzji gminy z 2009 r. o zawieszeniu płatności czynszu za użytkowanie stadionu przez klub Willem II oraz decyzji gminy podjętej w maju 2010 r. dotyczącej obniżenia czynszu i innych kosztów użytkowania stadionu z mocą wsteczną. Komisja zauważa, że oba działania są ściśle powiązane pod względem czasu ich wystąpienia, ich celu i ówczesnej sytuacji klubu Willem II, w związku z czym należy je zbadać łącznie. |
| --- | --- |

(28)

Na podstawie decyzji o wszczęciu postępowania Komisja w odniesieniu do istnienia pomocy dokonuje oceny decyzji gminy z 2009 r. o zawieszeniu płatności czynszu za użytkowanie stadionu przez klub Willem II oraz decyzji gminy podjętej w maju 2010 r. dotyczącej obniżenia czynszu i innych kosztów użytkowania stadionu z mocą wsteczną. Komisja zauważa, że oba działania są ściśle powiązane pod względem czasu ich wystąpienia, ich celu i ówczesnej sytuacji klubu Willem II, w związku z czym należy je zbadać łącznie.

5.1.1.   Finansowanie przy użyciu zasobów państwowych

Finansowanie przy użyciu zasobów państwowych

| (29) | Decyzję w sprawie obu środków podjęła gmina, a środki te miały bezpośrednie konsekwencje finansowe dla jej budżetu; w związku z tym wiążą się one z użyciem zasobów państwowych. Przekazanie zasobów państwowych może przyjmować wiele form, takich jak dotacje bezpośrednie, kredyty i pożyczki, gwarancje, obejmowanie udziałów w kapitale przedsiębiorstw i świadczenia w naturze. Zrzeczenie się dochodu, który w innym przypadku zostałby wpłacony na rzecz państwa, również stanowi przekazanie zasobów państwowych. |
| --- | --- |

(29)

Decyzję w sprawie obu środków podjęła gmina, a środki te miały bezpośrednie konsekwencje finansowe dla jej budżetu; w związku z tym wiążą się one z użyciem zasobów państwowych. Przekazanie zasobów państwowych może przyjmować wiele form, takich jak dotacje bezpośrednie, kredyty i pożyczki, gwarancje, obejmowanie udziałów w kapitale przedsiębiorstw i świadczenia w naturze. Zrzeczenie się dochodu, który w innym przypadku zostałby wpłacony na rzecz państwa, również stanowi przekazanie zasobów państwowych.

5.1.2.   Korzyść gospodarcza

Korzyść gospodarcza

| (30) | Środki muszą zapewniać klubowi Willem II korzyść gospodarczą, której nie uzyskałby w normalnych warunkach rynkowych. Niderlandy i gmina twierdzą, że gmina działała zgodnie z testem prywatnego inwestora i z testem prywatnego wierzyciela, a zatem nie przyznała żadnej korzyści klubowi Willem II. Komisja nie zgadza się z tą opinią z powodów opisanych poniżej. |
| --- | --- |

(30)

Środki muszą zapewniać klubowi Willem II korzyść gospodarczą, której nie uzyskałby w normalnych warunkach rynkowych. Niderlandy i gmina twierdzą, że gmina działała zgodnie z testem prywatnego inwestora i z testem prywatnego wierzyciela, a zatem nie przyznała żadnej korzyści klubowi Willem II. Komisja nie zgadza się z tą opinią z powodów opisanych poniżej.

| (31) | W każdym przypadku, w którym sytuacja finansowa przedsiębiorstwa ulega poprawie w wyniku interwencji państwa, można założyć istnienie korzyści. Aby ocenić sytuację pod tym względem, należy porównać sytuację finansową przedsiębiorstwa po przyznaniu środka z jego sytuacją finansową, która miałaby miejsce, jeżeli nie wdrożono by środka. Bez interwencji klub pozostałby w trudnej sytuacji finansowej grożącej upadłością i degradacją do niższej ligi. Bezsporny jest fakt, że sytuacja finansowa klubu Willem II uległa znacznej poprawie dzięki środkom objętym postępowaniem. |
| --- | --- |

(31)

W każdym przypadku, w którym sytuacja finansowa przedsiębiorstwa ulega poprawie w wyniku interwencji państwa, można założyć istnienie korzyści. Aby ocenić sytuację pod tym względem, należy porównać sytuację finansową przedsiębiorstwa po przyznaniu środka z jego sytuacją finansową, która miałaby miejsce, jeżeli nie wdrożono by środka. Bez interwencji klub pozostałby w trudnej sytuacji finansowej grożącej upadłością i degradacją do niższej ligi. Bezsporny jest fakt, że sytuacja finansowa klubu Willem II uległa znacznej poprawie dzięki środkom objętym postępowaniem.

| (32) | Nie stanowiłoby to nienależnej korzyści, jeżeli gmina mogłaby wykazać, że działała zgodnie z testem prywatnego inwestora i z testem prywatnego wierzyciela. Komisja zauważa, że w 2004 r. gmina stała się wyłącznym właścicielem stadionu. Za nabycie pełnej własności gmina zapłaciła cenę odpowiadającą wartości gospodarczej stadionu, którą ustalono na podstawie ekspertyzy zewnętrznej. Gmina zawarła z klubem Willem II umowę dzierżawy w 2004 r. z pełną świadomością tego, że stadion nie jest obiektem wielofunkcyjnym, lecz stadionem piłki nożnej, z którego klub Willem II korzysta na użytek własny i który cechuje się ograniczonymi możliwościami użytkowania do celów innej działalności niż gra w piłkę nożną. Gmina wiedziała zatem, że eksploatacja stadionu zależała od tego, czy klub Willem II nadal będzie mógł płacić czynsz i pokrywać pozostałe koszty wyszczególnione w umowie. Inwestor prywatny albo w ogóle nie wziąłby na siebie tego ryzyka, albo przyjąłby je jedynie w zamian za odpowiednią marżę zysku i ubezpieczenie przed możliwą niewypłacalnością podmiotu korzystającego z obiektu na użytek własny. |
| --- | --- |

(32)

Nie stanowiłoby to nienależnej korzyści, jeżeli gmina mogłaby wykazać, że działała zgodnie z testem prywatnego inwestora i z testem prywatnego wierzyciela. Komisja zauważa, że w 2004 r. gmina stała się wyłącznym właścicielem stadionu. Za nabycie pełnej własności gmina zapłaciła cenę odpowiadającą wartości gospodarczej stadionu, którą ustalono na podstawie ekspertyzy zewnętrznej. Gmina zawarła z klubem Willem II umowę dzierżawy w 2004 r. z pełną świadomością tego, że stadion nie jest obiektem wielofunkcyjnym, lecz stadionem piłki nożnej, z którego klub Willem II korzysta na użytek własny i który cechuje się ograniczonymi możliwościami użytkowania do celów innej działalności niż gra w piłkę nożną. Gmina wiedziała zatem, że eksploatacja stadionu zależała od tego, czy klub Willem II nadal będzie mógł płacić czynsz i pokrywać pozostałe koszty wyszczególnione w umowie. Inwestor prywatny albo w ogóle nie wziąłby na siebie tego ryzyka, albo przyjąłby je jedynie w zamian za odpowiednią marżę zysku i ubezpieczenie przed możliwą niewypłacalnością podmiotu korzystającego z obiektu na użytek własny.

| (33) | Kiedy w 2010 r. gmina poinformowała radę gminy o tym, że klub Willem II jest na skraju upadłości, stwierdziła również, że eksploatacja stadionu od 2004 r. była dla jej budżetu jedynie neutralna. Jeżeli jednak umowa dzierżawy z 2004 r. nie przynosiła rozsądnego zysku, zmiany warunków dzierżawy w 2010 r. z mocą wsteczną dokonano ze świadomością, że przez jej wprowadzenie eksploatacja od 2004 r. przynosi straty. Wyklucza to możliwość, że decyzja o obniżeniu czynszu z 2010 r. jest zgodna z testem prywatnego inwestora. Żaden podmiot komercyjny nie zgodziłby się na zmianę czynszu z mocą wsteczną, która nie daje żadnych szans na zapewnienie zwrotu z inwestycji. |
| --- | --- |

(33)

Kiedy w 2010 r. gmina poinformowała radę gminy o tym, że klub Willem II jest na skraju upadłości, stwierdziła również, że eksploatacja stadionu od 2004 r. była dla jej budżetu jedynie neutralna. Jeżeli jednak umowa dzierżawy z 2004 r. nie przynosiła rozsądnego zysku, zmiany warunków dzierżawy w 2010 r. z mocą wsteczną dokonano ze świadomością, że przez jej wprowadzenie eksploatacja od 2004 r. przynosi straty. Wyklucza to możliwość, że decyzja o obniżeniu czynszu z 2010 r. jest zgodna z testem prywatnego inwestora. Żaden podmiot komercyjny nie zgodziłby się na zmianę czynszu z mocą wsteczną, która nie daje żadnych szans na zapewnienie zwrotu z inwestycji.

| (34) | Niderlandy i gmina twierdzą jednak również, że decyzja gminy zmniejszająca zadłużenie klubu była zgodna z testem prywatnego wierzyciela. W związku z tym odnoszą się do faktu, że kilku dużych wierzycieli zrzekło się części wierzytelności wobec klubu Willem II. Odnoszą się również do tej części decyzji o wszczęciu postępowania, w której Komisja stwierdziła, że środki podjęte przez gminę Arnhem na rzecz klubu piłki nożnej Vitesse nie stanowią pomocy państwa. |
| --- | --- |

(34)

Niderlandy i gmina twierdzą jednak również, że decyzja gminy zmniejszająca zadłużenie klubu była zgodna z testem prywatnego wierzyciela. W związku z tym odnoszą się do faktu, że kilku dużych wierzycieli zrzekło się części wierzytelności wobec klubu Willem II. Odnoszą się również do tej części decyzji o wszczęciu postępowania, w której Komisja stwierdziła, że środki podjęte przez gminę Arnhem na rzecz klubu piłki nożnej Vitesse nie stanowią pomocy państwa.

| (35) | W związku z tym Komisja zauważa przede wszystkim, że decyzja o zawieszeniu płatności czynszu podjęta w 2009 r. oraz decyzja o obniżeniu czynszu i innych zobowiązań z tytułu użytkowania stadionu podjęta z mocą wsteczną w 2010 r. nie zostały podjęte równocześnie z odpowiadającymi im środkami wdrożonymi przez innych wierzycieli. Ponadto w 2010 r. gmina przyznała klubowi Willem II kwotę 2,4 mln EUR, a więc kwotę dwa razy większa niż jej należności od klubu Willem II z tytułu czynszu za jeden rok. Gmina zażądała, aby klub Willem II podjął negocjacje z innymi wierzycielami w celu uporządkowania swojego bilansu, lecz nie ustaliła warunków tych negocjacji, które odpowiadałyby warunkom jej własnej interwencji. Argument, zgodnie z którym zawodowy klub piłki nożnej w stanie upadłości straciłby swoją licencję, a gmina znalazłaby się w impasie jako właściciel stadionu piłki nożnej, który mógłby być wykorzystywany jedynie do celów innych rodzajów działalności przy znacznym koszcie inwestycji, również nie jest przekonujący. W przypadku upadłości mógłby powstać klub będący następcą jako użytkownik stadionu. Oczywiście nie byłby on bezpośrednio dopuszczony do zawodowych lig piłki nożnej i musiałby rozpocząć od drugiej ligi amatorskiej. Miałby jednak perspektywiczną możliwość użytkowania stadionu i powrotu w przewidywalnej przyszłości do ligi zawodowej, przyczyniając się w ten sposób do uzyskania dochodów z dzierżawy stadionu. |
| --- | --- |

(35)

W związku z tym Komisja zauważa przede wszystkim, że decyzja o zawieszeniu płatności czynszu podjęta w 2009 r. oraz decyzja o obniżeniu czynszu i innych zobowiązań z tytułu użytkowania stadionu podjęta z mocą wsteczną w 2010 r. nie zostały podjęte równocześnie z odpowiadającymi im środkami wdrożonymi przez innych wierzycieli. Ponadto w 2010 r. gmina przyznała klubowi Willem II kwotę 2,4 mln EUR, a więc kwotę dwa razy większa niż jej należności od klubu Willem II z tytułu czynszu za jeden rok. Gmina zażądała, aby klub Willem II podjął negocjacje z innymi wierzycielami w celu uporządkowania swojego bilansu, lecz nie ustaliła warunków tych negocjacji, które odpowiadałyby warunkom jej własnej interwencji. Argument, zgodnie z którym zawodowy klub piłki nożnej w stanie upadłości straciłby swoją licencję, a gmina znalazłaby się w impasie jako właściciel stadionu piłki nożnej, który mógłby być wykorzystywany jedynie do celów innych rodzajów działalności przy znacznym koszcie inwestycji, również nie jest przekonujący. W przypadku upadłości mógłby powstać klub będący następcą jako użytkownik stadionu. Oczywiście nie byłby on bezpośrednio dopuszczony do zawodowych lig piłki nożnej i musiałby rozpocząć od drugiej ligi amatorskiej. Miałby jednak perspektywiczną możliwość użytkowania stadionu i powrotu w przewidywalnej przyszłości do ligi zawodowej, przyczyniając się w ten sposób do uzyskania dochodów z dzierżawy stadionu.

| (36) | Niderlandy odniosły się również do pisma Komisji z dnia 11 lipca 2002 r. opisującego niektóre warunki, na których Komisja uznałaby, że finansowanie infrastruktury sportowej nie stanowi pomocy państwa. Warunki te obejmują wielofunkcyjny charakter obiektu, niedyskryminacyjny dostęp do obiektu i odpowiedni charakter opłat dla użytkownika. |
| --- | --- |

(36)

Niderlandy odniosły się również do pisma Komisji z dnia 11 lipca 2002 r. opisującego niektóre warunki, na których Komisja uznałaby, że finansowanie infrastruktury sportowej nie stanowi pomocy państwa. Warunki te obejmują wielofunkcyjny charakter obiektu, niedyskryminacyjny dostęp do obiektu i odpowiedni charakter opłat dla użytkownika.

| (37) | W niniejszym przypadku z uwag tych nie można jednak wywnioskować, że klub Willem II nie otrzymał nienależnej korzyści. Pod dyskusję można poddać już to, czy argumenty przedstawione w piśmie z dnia 11 lipca 2002 r. nadal zachowują ważność, biorąc pod uwagę orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości, który uznał, że publiczna inwestycja w infrastrukturę udostępnianą do użytku publicznego stanowi pomoc państwa (10). W niniejszym przypadku decydujący jest jednak fakt, że gmina i klub Willem II zawarły w 2004 r. umowę, na mocy której uzgodniły wysokość rocznego czynszu na kwotę 1 001 731 EUR. Jeżeli najpierw płatność tego uzgodnionego czynszu ulega zawieszaniu w porozumieniu z gminą, a następnie zmniejsza się kwotę czynszu z mocą wsteczną, gmina zapewnia klubowi Willem II korzyść finansową, której nie otrzymałby on w normalnych warunkach i której prywatny przedsiębiorca w normalnych warunkach w żadnym wypadku by nie przyznał. |
| --- | --- |

(37)

W niniejszym przypadku z uwag tych nie można jednak wywnioskować, że klub Willem II nie otrzymał nienależnej korzyści. Pod dyskusję można poddać już to, czy argumenty przedstawione w piśmie z dnia 11 lipca 2002 r. nadal zachowują ważność, biorąc pod uwagę orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości, który uznał, że publiczna inwestycja w infrastrukturę udostępnianą do użytku publicznego stanowi pomoc państwa (10). W niniejszym przypadku decydujący jest jednak fakt, że gmina i klub Willem II zawarły w 2004 r. umowę, na mocy której uzgodniły wysokość rocznego czynszu na kwotę 1 001 731 EUR. Jeżeli najpierw płatność tego uzgodnionego czynszu ulega zawieszaniu w porozumieniu z gminą, a następnie zmniejsza się kwotę czynszu z mocą wsteczną, gmina zapewnia klubowi Willem II korzyść finansową, której nie otrzymałby on w normalnych warunkach i której prywatny przedsiębiorca w normalnych warunkach w żadnym wypadku by nie przyznał.

10

| (38) | W związku z powyższym Komisja nie jest przekonana, że gmina działała zgodnie z testem prywatnego inwestora, bez względu na to, czy chodzi o jej rolę inwestora, wierzyciela czy o obydwie te role. Komisja stwierdza zatem, że gmina przyznała wsparcie finansowe w celu uniknięcia upadłości klubu Willem II, którego to wsparcia nie udzieliłby inwestor prywatny i które stanowi zatem korzyść. |
| --- | --- |

(38)

W związku z powyższym Komisja nie jest przekonana, że gmina działała zgodnie z testem prywatnego inwestora, bez względu na to, czy chodzi o jej rolę inwestora, wierzyciela czy o obydwie te role. Komisja stwierdza zatem, że gmina przyznała wsparcie finansowe w celu uniknięcia upadłości klubu Willem II, którego to wsparcia nie udzieliłby inwestor prywatny i które stanowi zatem korzyść.

5.1.3.   Wpływ na wymianę handlową i konkurencję

Wpływ na wymianę handlową i konkurencję

| (39) | Niderlandy zakwestionowały wpływ ewentualnej pomocy na rynek wewnętrzny w odniesieniu do klubów, które nie uczestniczą w rozgrywkach piłki nożnej na szczeblu europejskim. W związku z tym, jak określono w motywie 14, Komisja przypomina, że zawodowe kluby piłki nożnej są uznawane za przedsiębiorstwa i podlegają kontroli pomocy państwa. Piłka nożna ma charakter odpłatnego świadczenia pracy lub świadczenia usług za wynagrodzeniem; osiągnęła wysoki stopień uzawodowienia i tym samym zwiększyła swój wpływ gospodarczy. |
| --- | --- |

(39)

Niderlandy zakwestionowały wpływ ewentualnej pomocy na rynek wewnętrzny w odniesieniu do klubów, które nie uczestniczą w rozgrywkach piłki nożnej na szczeblu europejskim. W związku z tym, jak określono w motywie 14, Komisja przypomina, że zawodowe kluby piłki nożnej są uznawane za przedsiębiorstwa i podlegają kontroli pomocy państwa. Piłka nożna ma charakter odpłatnego świadczenia pracy lub świadczenia usług za wynagrodzeniem; osiągnęła wysoki stopień uzawodowienia i tym samym zwiększyła swój wpływ gospodarczy.

| (40) | Ponadto klub Willem II jest potencjalnym uczestnikiem europejskich rozgrywek piłki nożnej i w przeszłości faktycznie uczestniczył w rozgrywkach europejskich. Klub prowadzi, jako zawodowy klub piłki nożnej, działalność gospodarczą na kilku rynkach, innych niż rynek związany uczestniczeniem w rozgrywkach piłki nożnej i mających wymiar międzynarodowy, takich jak rynek transferów piłkarzy zawodowych, reklamy, sponsorowania, merchandisingu lub relacji w mediach. Pomoc udzielona zawodowemu klubowi piłki nożnej wzmacnia jego pozycję na wszystkich tych rynkach, których większość obejmuje szereg państw członkowskich. W związku z tym, jak wskazano w motywie 15, jeżeli zasoby państwowe wykorzystuje się w celu zapewnienia selektywnej korzyści zawodowemu klubowi piłki nożnej, bez względu na ligę, w której klub ten gra, taka pomoc może zakłócać konkurencję i wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. |
| --- | --- |

(40)

Ponadto klub Willem II jest potencjalnym uczestnikiem europejskich rozgrywek piłki nożnej i w przeszłości faktycznie uczestniczył w rozgrywkach europejskich. Klub prowadzi, jako zawodowy klub piłki nożnej, działalność gospodarczą na kilku rynkach, innych niż rynek związany uczestniczeniem w rozgrywkach piłki nożnej i mających wymiar międzynarodowy, takich jak rynek transferów piłkarzy zawodowych, reklamy, sponsorowania, merchandisingu lub relacji w mediach. Pomoc udzielona zawodowemu klubowi piłki nożnej wzmacnia jego pozycję na wszystkich tych rynkach, których większość obejmuje szereg państw członkowskich. W związku z tym, jak wskazano w motywie 15, jeżeli zasoby państwowe wykorzystuje się w celu zapewnienia selektywnej korzyści zawodowemu klubowi piłki nożnej, bez względu na ligę, w której klub ten gra, taka pomoc może zakłócać konkurencję i wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu.

5.2.   Ocena w świetle art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu

Ocena w świetle art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu

| (41) | Komisja musi ocenić, czy środek pomocy na rzecz klubu Willem II można uznać za zgodny z rynkiem wewnętrznym. W przypadku środka pomocy objętego postępowaniem nie ma zastosowania żadne z odstępstw przewidzianych w art. 107 ust. 2 Traktatu. Jeżeli chodzi o odstępstwa w przewidziane w art. 107 ust. 3 Traktatu, Komisja zauważa, że żaden z regionów niderlandzkich nie podlega odstępstwu przewidzianemu w art. 107 ust. 3 lit. a) Traktatu. Środek pomocy objęty postępowaniem nie wspiera realizacji ważnych projektów stanowiących przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania, ani nie ma na celu zaradzenia jakimkolwiek poważnym zaburzeniom w gospodarce niderlandzkiej w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu. Nie można również uznać, że środek pomocy jest przeznaczony na wspieranie kultury lub zachowanie dziedzictwa kulturowego w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. d) Traktatu. |
| --- | --- |

(41)

Komisja musi ocenić, czy środek pomocy na rzecz klubu Willem II można uznać za zgodny z rynkiem wewnętrznym. W przypadku środka pomocy objętego postępowaniem nie ma zastosowania żadne z odstępstw przewidzianych w art. 107 ust. 2 Traktatu. Jeżeli chodzi o odstępstwa w przewidziane w art. 107 ust. 3 Traktatu, Komisja zauważa, że żaden z regionów niderlandzkich nie podlega odstępstwu przewidzianemu w art. 107 ust. 3 lit. a) Traktatu. Środek pomocy objęty postępowaniem nie wspiera realizacji ważnych projektów stanowiących przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania, ani nie ma na celu zaradzenia jakimkolwiek poważnym zaburzeniom w gospodarce niderlandzkiej w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu. Nie można również uznać, że środek pomocy jest przeznaczony na wspieranie kultury lub zachowanie dziedzictwa kulturowego w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. d) Traktatu.

5.2.1.   Mające zastosowanie wytyczne

Mające zastosowanie wytyczne

| (42) | Jeżeli godzi o odstępstwo przewidziane w art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu dotyczące pomocy przeznaczonej na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych, pomoc taka może być zgodna, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. |
| --- | --- |

(42)

Jeżeli godzi o odstępstwo przewidziane w art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu dotyczące pomocy przeznaczonej na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych, pomoc taka może być zgodna, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

| (43) | Komisja w celu przeprowadzenia oceny środków pomocy w świetle art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu wydała szereg rozporządzeń, dokumentów ramowych, wytycznych i komunikatów dotyczących form pomocy oraz celów horyzontalnych i sektorowych, na które przyznaje się pomoc. Ze względu na fakt, że w czasie podjęcia środków klub Willem II znajdował się w trudnej sytuacji finansowej oraz że gmina przyznała pomoc w celu zaradzenia tej sytuacji, należy ocenić, czy kryteria określone w wytycznych (11) mają zastosowanie i czy są spełnione. |
| --- | --- |

(43)

Komisja w celu przeprowadzenia oceny środków pomocy w świetle art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu wydała szereg rozporządzeń, dokumentów ramowych, wytycznych i komunikatów dotyczących form pomocy oraz celów horyzontalnych i sektorowych, na które przyznaje się pomoc. Ze względu na fakt, że w czasie podjęcia środków klub Willem II znajdował się w trudnej sytuacji finansowej oraz że gmina przyznała pomoc w celu zaradzenia tej sytuacji, należy ocenić, czy kryteria określone w wytycznych (11) mają zastosowanie i czy są spełnione.

11

| (44) | W lipcu 2014 r. Komisja opublikowała nowe wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji (12). Nie mają one jednak zastosowania do tej niezgłoszonej pomocy przyznanej w 2009 r. i 2010 r. Zgodnie z pkt 137 nowych wytycznych miałoby to miejsce jedynie w przypadku każdej pomocy na ratowanie lub restrukturyzację udzielonej bez uprzedniego zatwierdzenia, jeżeli część lub całość pomocy przyznano po publikacji tych wytycznych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Zgodnie z pkt 138 nowych wytycznych we wszystkich innych przypadkach Komisja przeprowadzi analizę na podstawie wytycznych mających zastosowanie w czasie przyznawania danej pomocy, a więc w niniejszym przypadku na podstawie wytycznych mających zastosowanie przed 2014 r. |
| --- | --- |

(44)

W lipcu 2014 r. Komisja opublikowała nowe wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji (12). Nie mają one jednak zastosowania do tej niezgłoszonej pomocy przyznanej w 2009 r. i 2010 r. Zgodnie z pkt 137 nowych wytycznych miałoby to miejsce jedynie w przypadku każdej pomocy na ratowanie lub restrukturyzację udzielonej bez uprzedniego zatwierdzenia, jeżeli część lub całość pomocy przyznano po publikacji tych wytycznych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Zgodnie z pkt 138 nowych wytycznych we wszystkich innych przypadkach Komisja przeprowadzi analizę na podstawie wytycznych mających zastosowanie w czasie przyznawania danej pomocy, a więc w niniejszym przypadku na podstawie wytycznych mających zastosowanie przed 2014 r.

12

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

5.2.2.   Klub Willem II jako przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji

Klub Willem II jako przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji

| (45) | Zgodnie z pkt 10 lit. a) wytycznych spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością uznaje się za znajdującą się w trudnej sytuacji, jeżeli ponad połowa jej zarejestrowanego kapitału została utracona, w tym ponad jedna czwarta kapitału w okresie poprzedzających 12 miesięcy. W roku obrotowym 2008/2009 (13) klub Willem II odnotował stratę w wysokości 3,9 mln EUR przy obrocie wynoszącym 11,4 mln EUR, a wartość jego kapitału własnego [eigen vermogen] spadła z 4,1 mln EUR do 0,2 mln EUR. W roku obrotowym 2009/2010 (14) klub Willem II odnotował stratę w wysokości 4,4 mln EUR przy obrocie wynoszącym 9,9 mln EUR. Mimo przyznania przez gminę kwoty 2,4 mln EUR, klub odnotował dalszy spadek wartości kapitału własnego z 0,2 mln EUR do – 2,1 mln EUR. W związku z tym klub Willem II był niewątpliwie przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji finansowej. Niderlandy nie kwestionują tego faktu. W związku z tym zgodność pomocy państwa na rzecz klubu Willem II zostanie oceniona w świetle wytycznych. |
| --- | --- |

(45)

Zgodnie z pkt 10 lit. a) wytycznych spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością uznaje się za znajdującą się w trudnej sytuacji, jeżeli ponad połowa jej zarejestrowanego kapitału została utracona, w tym ponad jedna czwarta kapitału w okresie poprzedzających 12 miesięcy. W roku obrotowym 2008/2009 (13) klub Willem II odnotował stratę w wysokości 3,9 mln EUR przy obrocie wynoszącym 11,4 mln EUR, a wartość jego kapitału własnego [eigen vermogen] spadła z 4,1 mln EUR do 0,2 mln EUR. W roku obrotowym 2009/2010 (14) klub Willem II odnotował stratę w wysokości 4,4 mln EUR przy obrocie wynoszącym 9,9 mln EUR. Mimo przyznania przez gminę kwoty 2,4 mln EUR, klub odnotował dalszy spadek wartości kapitału własnego z 0,2 mln EUR do – 2,1 mln EUR. W związku z tym klub Willem II był niewątpliwie przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji finansowej. Niderlandy nie kwestionują tego faktu. W związku z tym zgodność pomocy państwa na rzecz klubu Willem II zostanie oceniona w świetle wytycznych.

13

eigen vermogen

14

5.2.3.   Przywrócenie długoterminowej rentowności

Przywrócenie długoterminowej rentowności

| (46) | W sekcji 3.2 wytycznych przewidziano, że przyznanie pomocy musi być uwarunkowane wdrożeniem planu restrukturyzacji (zob. pkt 34–37 wytycznych), który musi przywrócić długoterminową rentowność przedsiębiorstwa w rozsądnych ramach czasowych. W związku z tym Komisja zauważa, że decyzję gminy o przyznaniu klubowi Willem II kwoty 2,4 mln EUR obwarowano szeregiem warunków, jak określono w motywie 12. Warunki te stanowiły główną część planu restrukturyzacji sporządzonego przez klub Willem II (15). |
| --- | --- |

(46)

W sekcji 3.2 wytycznych przewidziano, że przyznanie pomocy musi być uwarunkowane wdrożeniem planu restrukturyzacji (zob. pkt 34–37 wytycznych), który musi przywrócić długoterminową rentowność przedsiębiorstwa w rozsądnych ramach czasowych. W związku z tym Komisja zauważa, że decyzję gminy o przyznaniu klubowi Willem II kwoty 2,4 mln EUR obwarowano szeregiem warunków, jak określono w motywie 12. Warunki te stanowiły główną część planu restrukturyzacji sporządzonego przez klub Willem II (15).

15

| (47) | Plan został opracowany, aby doprowadzić do dobrej sytuacji finansowej w ciągu 3 lat, a także spełnić wymogi KNVB w celu dalszego udzielania klubowi Willem II licencji uprawniającej do udziału w rozgrywkach zawodowych i uzyskania przez klub kategorii 2 do końca roku obrotowego 2012/2013. |
| --- | --- |

(47)

Plan został opracowany, aby doprowadzić do dobrej sytuacji finansowej w ciągu 3 lat, a także spełnić wymogi KNVB w celu dalszego udzielania klubowi Willem II licencji uprawniającej do udziału w rozgrywkach zawodowych i uzyskania przez klub kategorii 2 do końca roku obrotowego 2012/2013.

| (48) | Plan restrukturyzacji zakładał powołanie nowego kierownictwa oraz znaczne zmniejszenie liczby pracowników i zawodników. Niektórzy zawodnicy przeszli do innych klubów, istniejące umowy przedłużono z niższym wynagrodzeniem, a nowe umowy zawierano na zasadzie wolnego transferu. Spowodowało to zmniejszenie kosztów personelu i zawodników o 30 % w ciągu dwóch lat od przyjęcia planu. Oprócz kwoty 2,4 mln EUR otrzymanej od gminy klubowi Willem II udało się zabezpieczyć dalszy wkład w wysokości 2,25 mln EUR z sektora prywatnego. |
| --- | --- |

(48)

Plan restrukturyzacji zakładał powołanie nowego kierownictwa oraz znaczne zmniejszenie liczby pracowników i zawodników. Niektórzy zawodnicy przeszli do innych klubów, istniejące umowy przedłużono z niższym wynagrodzeniem, a nowe umowy zawierano na zasadzie wolnego transferu. Spowodowało to zmniejszenie kosztów personelu i zawodników o 30 % w ciągu dwóch lat od przyjęcia planu. Oprócz kwoty 2,4 mln EUR otrzymanej od gminy klubowi Willem II udało się zabezpieczyć dalszy wkład w wysokości 2,25 mln EUR z sektora prywatnego.

| (49) | Komisja uważa, że plan restrukturyzacji zaradza przyczynom trudności finansowych klubu Willem II, w szczególności w kwestii kosztu zawodników w postaci wynagrodzeń i opłat za transfery. Klub Willem II przewiduje oszczędności na swojej głównej działalności. Plan restrukturyzacji nie opiera się na czynnikach zewnętrznych, do których klub Willem II może dążyć, ale których nie może w pełni kontrolować, takich jak znajdowanie nowych sponsorów i zwiększenie liczby widzów. Chociaż sytuacja finansowa, a w szczególności ujemny kapitał własny, klubu Willem II nadal stanowi podstawę do obaw, przewiduje się dalszą poprawę sytuacji finansowej klubu oraz jego dalszą działalność jako zawodowego klubu piłki nożnej. Rozwój sytuacji pokazuje, że plan faktycznie był realistyczny. Już w grudniu 2011 r. KNVB przyznała klubowi kategorię 2. Klub Willem II był w stanie osiągnąć zysk z działalności operacyjnej wynoszący 0,3 mln EUR w roku 2010/2011 oraz ponownie w roku 2011/2012, zapewniając w ten sposób poprawę stanu swojego kapitału własnego do -1,4 mln EUR na dzień 30 czerwca 2012 r. |
| --- | --- |

(49)

Komisja uważa, że plan restrukturyzacji zaradza przyczynom trudności finansowych klubu Willem II, w szczególności w kwestii kosztu zawodników w postaci wynagrodzeń i opłat za transfery. Klub Willem II przewiduje oszczędności na swojej głównej działalności. Plan restrukturyzacji nie opiera się na czynnikach zewnętrznych, do których klub Willem II może dążyć, ale których nie może w pełni kontrolować, takich jak znajdowanie nowych sponsorów i zwiększenie liczby widzów. Chociaż sytuacja finansowa, a w szczególności ujemny kapitał własny, klubu Willem II nadal stanowi podstawę do obaw, przewiduje się dalszą poprawę sytuacji finansowej klubu oraz jego dalszą działalność jako zawodowego klubu piłki nożnej. Rozwój sytuacji pokazuje, że plan faktycznie był realistyczny. Już w grudniu 2011 r. KNVB przyznała klubowi kategorię 2. Klub Willem II był w stanie osiągnąć zysk z działalności operacyjnej wynoszący 0,3 mln EUR w roku 2010/2011 oraz ponownie w roku 2011/2012, zapewniając w ten sposób poprawę stanu swojego kapitału własnego do -1,4 mln EUR na dzień 30 czerwca 2012 r.

5.2.4.   Środki wyrównawcze

Środki wyrównawcze

| (50) | Zgodnie z pkt 38–42 wytycznych od beneficjenta wymaga się podjęcia środków wyrównawczych w celu minimalizacji zakłócających skutków pomocy i jej negatywnych skutków dla warunków wymiany handlowej. W pkt 80 decyzji o wszczęciu postępowania Komisja zauważyła wyjątkowy charakter zawodowej piłki nożnej pod tym względem oraz zasugerowała szereg środków, które w przypadku zawodowej piłki nożnej można uznać za środki wyrównawcze w rozumieniu wytycznych i które obejmują ograniczenie liczby zarejestrowanych graczy do limitów dozwolonych przez związek krajowy, przyjęcie górnego limitu wynagrodzeń poniżej zwyczajowych norm stosowanych w sektorze, zakaz płatności z tytułu kosztów transferu za nowych graczy przez określony czas lub intensyfikację działań na korzyść społeczeństwa. Przyjmując ograniczenie liczby zawodników lub ich wynagrodzeń, klub zgodziłby się również na niekorzystną pozycję konkurencyjną w stosunku do innych klubów, których nie dotyczą takie ograniczenia. Zakaz płatności z tytułu opłat transferowych ogranicza wybór nowych konkurencyjnych zawodników. |
| --- | --- |

(50)

Zgodnie z pkt 38–42 wytycznych od beneficjenta wymaga się podjęcia środków wyrównawczych w celu minimalizacji zakłócających skutków pomocy i jej negatywnych skutków dla warunków wymiany handlowej. W pkt 80 decyzji o wszczęciu postępowania Komisja zauważyła wyjątkowy charakter zawodowej piłki nożnej pod tym względem oraz zasugerowała szereg środków, które w przypadku zawodowej piłki nożnej można uznać za środki wyrównawcze w rozumieniu wytycznych i które obejmują ograniczenie liczby zarejestrowanych graczy do limitów dozwolonych przez związek krajowy, przyjęcie górnego limitu wynagrodzeń poniżej zwyczajowych norm stosowanych w sektorze, zakaz płatności z tytułu kosztów transferu za nowych graczy przez określony czas lub intensyfikację działań na korzyść społeczeństwa. Przyjmując ograniczenie liczby zawodników lub ich wynagrodzeń, klub zgodziłby się również na niekorzystną pozycję konkurencyjną w stosunku do innych klubów, których nie dotyczą takie ograniczenia. Zakaz płatności z tytułu opłat transferowych ogranicza wybór nowych konkurencyjnych zawodników.

| (51) | Komisja zauważa, że klub Willem II faktycznie zmniejszył, zgodnie z planem, liczbę pracowników i zawodników. Liczba pracowników spadła z 79 osób w sezonie 2009/2010 do 61 osób w sezonie 2010/2011 i do 53 osób w sezonie 2011/2012. Liczba zarejestrowanych zawodników spadła z 31 do 27. Koszt wynagrodzeń (16) doprowadzono do poziomu 48 % obrotu, tj. znacznie poniżej normy stosowanej przez UEFA wynoszącej 70 % tylko w odniesieniu do wynagrodzeń zawodników. W okresie restrukturyzacji nie dokonano żadnych płatności z transferów nowych zawodników. Środki te osłabiły drużynę klubu i w związku z tym przyczyniły się do spadku klubu Willem II do drugiej ligi na koniec sezonu 2010/2011 i ponownie w sezonie 2012/2013. Komisja zauważa również większe wydatki klubu przynoszące korzyści publiczne w związku z trenowaniem amatorów. Komisja stwierdza, że podjęto środki wyrównawcze wymagane w wytycznych, które osłabiły pozycję konkurencyjną klubu Willem II w zawodowej piłce nożnej. |
| --- | --- |

(51)

Komisja zauważa, że klub Willem II faktycznie zmniejszył, zgodnie z planem, liczbę pracowników i zawodników. Liczba pracowników spadła z 79 osób w sezonie 2009/2010 do 61 osób w sezonie 2010/2011 i do 53 osób w sezonie 2011/2012. Liczba zarejestrowanych zawodników spadła z 31 do 27. Koszt wynagrodzeń (16) doprowadzono do poziomu 48 % obrotu, tj. znacznie poniżej normy stosowanej przez UEFA wynoszącej 70 % tylko w odniesieniu do wynagrodzeń zawodników. W okresie restrukturyzacji nie dokonano żadnych płatności z transferów nowych zawodników. Środki te osłabiły drużynę klubu i w związku z tym przyczyniły się do spadku klubu Willem II do drugiej ligi na koniec sezonu 2010/2011 i ponownie w sezonie 2012/2013. Komisja zauważa również większe wydatki klubu przynoszące korzyści publiczne w związku z trenowaniem amatorów. Komisja stwierdza, że podjęto środki wyrównawcze wymagane w wytycznych, które osłabiły pozycję konkurencyjną klubu Willem II w zawodowej piłce nożnej.

16

5.2.5.   Pomoc ograniczona do minimum

Pomoc ograniczona do minimum

| (52) | Komisja zauważa również, że plan restrukturyzacji jest w znacznym zakresie finansowany przez zewnętrzne podmioty prywatne w uzupełnieniu wewnętrznych oszczędności. Dziewięć podmiotów prywatnych zgodziło się na udzielenie klubowi Willem II pożyczki w łącznej kwocie 2,25 mln EUR w 2009 r., kiedy wystąpiły trudności finansowe. W 2010 r. przekonano je do dalszego udostępniania tych kwot klubowi i do zgody na niedochodzenie swoich należności, dopóki klub Willem II nie będzie w stanie ich spłacić. Podmioty te zgodziły się również na obniżenie stopy procentowej do poziomu 3 %. Sześć z nich przekonano do zrzeczenia się 10 % ich łącznych należności. W związku z tym spełniony jest warunek określony w pkt 44 wytycznych, zgodnie z którym w przypadku średniego przedsiębiorstwa, takiego jak klub Willem II, co najmniej 40 % kosztów restrukturyzacji musi pokrywać wkład własny beneficjenta, w tym finansowanie zewnętrzne wskazujące na przekonanie rynku co do rentowności beneficjenta. |
| --- | --- |

(52)

Komisja zauważa również, że plan restrukturyzacji jest w znacznym zakresie finansowany przez zewnętrzne podmioty prywatne w uzupełnieniu wewnętrznych oszczędności. Dziewięć podmiotów prywatnych zgodziło się na udzielenie klubowi Willem II pożyczki w łącznej kwocie 2,25 mln EUR w 2009 r., kiedy wystąpiły trudności finansowe. W 2010 r. przekonano je do dalszego udostępniania tych kwot klubowi i do zgody na niedochodzenie swoich należności, dopóki klub Willem II nie będzie w stanie ich spłacić. Podmioty te zgodziły się również na obniżenie stopy procentowej do poziomu 3 %. Sześć z nich przekonano do zrzeczenia się 10 % ich łącznych należności. W związku z tym spełniony jest warunek określony w pkt 44 wytycznych, zgodnie z którym w przypadku średniego przedsiębiorstwa, takiego jak klub Willem II, co najmniej 40 % kosztów restrukturyzacji musi pokrywać wkład własny beneficjenta, w tym finansowanie zewnętrzne wskazujące na przekonanie rynku co do rentowności beneficjenta.

| (53) | Kwota pomocy była konieczna. Zgodnie z planem restrukturyzacji pomoc powinna doprowadzić do umiarkowanego wyniku dodatniego w sezonach 2010/2011 i 2011/2012 i powolnej poprawy stanu kapitału własnego. Nie pozwalałoby to klubowi Willem II na zakup nowych zawodników lub przyciągnięcie ich wyższymi wynagrodzeniami. |
| --- | --- |

(53)

Kwota pomocy była konieczna. Zgodnie z planem restrukturyzacji pomoc powinna doprowadzić do umiarkowanego wyniku dodatniego w sezonach 2010/2011 i 2011/2012 i powolnej poprawy stanu kapitału własnego. Nie pozwalałoby to klubowi Willem II na zakup nowych zawodników lub przyciągnięcie ich wyższymi wynagrodzeniami.

5.2.6.   Kontrola i sprawozdania roczne

Kontrola i sprawozdania roczne

| (54) | Zgodnie z pkt 49 wytycznych od państwa członkowskiego wymaga się przekazywania informacji o właściwym wdrażaniu planu restrukturyzacji poprzez regularne szczegółowe sprawozdania. W pkt 51 przewidziano mniej restrykcyjne warunki w odniesieniu do małych i średnich przedsiębiorstw, w przypadku których coroczne przekazanie kopii bilansu oraz rachunku zysków i strat uznaje się zwykle za wystarczające. Niderlandy zobowiązały się do przekazywania tych sprawozdań. |
| --- | --- |

(54)

Zgodnie z pkt 49 wytycznych od państwa członkowskiego wymaga się przekazywania informacji o właściwym wdrażaniu planu restrukturyzacji poprzez regularne szczegółowe sprawozdania. W pkt 51 przewidziano mniej restrykcyjne warunki w odniesieniu do małych i średnich przedsiębiorstw, w przypadku których coroczne przekazanie kopii bilansu oraz rachunku zysków i strat uznaje się zwykle za wystarczające. Niderlandy zobowiązały się do przekazywania tych sprawozdań.

5.2.7.   Zasada „pierwszy i ostatni raz”

Zasada „pierwszy i ostatni raz”

| (55) | Zgodnie z pkt 72–77 wytycznych Niderlandy wyjaśniły, że klub Willem II nie otrzymał pomocy na ratowanie lub restrukturyzację w ciągu dziesięciu lat poprzedzających przyznanie przedmiotowej pomocy. Zobowiązały się również nie przyznawać klubowi Willem II jakiejkolwiek nowej pomocy na ratowanie lub restrukturyzację przez okres dziesięciu lat. |
| --- | --- |

(55)

Zgodnie z pkt 72–77 wytycznych Niderlandy wyjaśniły, że klub Willem II nie otrzymał pomocy na ratowanie lub restrukturyzację w ciągu dziesięciu lat poprzedzających przyznanie przedmiotowej pomocy. Zobowiązały się również nie przyznawać klubowi Willem II jakiejkolwiek nowej pomocy na ratowanie lub restrukturyzację przez okres dziesięciu lat.

6.   WNIOSEK

WNIOSEK

| (56) | Komisja stwierdza, że Niderlandy przyznały pomoc na rzecz klubu Willem II niezgodnie z prawem i z naruszeniem art. 108 ust. 3 Traktatu. Pomoc państwa wynosząca 2,4 mln EUR, którą przyznano na rzecz klubu Willem II w 2009 r. i 2010 r., spełnia jednak warunki pomocy na restrukturyzację przewidziane w wytycznych i może być uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu, |
| --- | --- |

(56)

Komisja stwierdza, że Niderlandy przyznały pomoc na rzecz klubu Willem II niezgodnie z prawem i z naruszeniem art. 108 ust. 3 Traktatu. Pomoc państwa wynosząca 2,4 mln EUR, którą przyznano na rzecz klubu Willem II w 2009 r. i 2010 r., spełnia jednak warunki pomocy na restrukturyzację przewidziane w wytycznych i może być uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Pomoc państwa w kwocie 2,4 mln EUR, która została wdrożona przez Niderlandy na rzecz klubu piłki nożnej Willem II w Tilburgu, jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Niderlandów.

Sporządzono w Brukseli dnia 4 lipca 2016 r.

W imieniu Komisji

Margrethe VESTAGER

Członek Komisji

---

(1)  Decyzja Komisji w sprawie SA.33584 (2013/C) (ex 2011/NN) – Pomoc dla niektórych niderlandzkich zawodowych klubów piłki nożnej w latach 2008–2011 – Zaproszenie do zgłaszania uwag zgodnie z art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. C 116 z 23.4.2013, s. 19).

1

(2)  Zob. przypis 1.

2

(3)  Przed zawarciem umowy gmina była właścicielem prawnym stadionu i gruntów, na których się on znajduje, podczas gdy klub Willem II był właścicielem faktycznym stadionu, w który inwestował własne pieniądze.

3

(4)  Sprawa C-325/08 Olympique Lyonnais, ECLI:EU:C:2010:143, pkt 27 i 28; Sprawa C-519/04 P Meca-Medina i Majcen przeciwko Komisji, ECLI:EU:C:2006:492, pkt 22; Sprawa C-415/93 Bosman, ECLI:EU:C:1995:463, pkt 73.

4

(5)  Decyzje Komisji dotyczące Niemiec z dnia 20 marca 2013 r. w sprawie Multifunktionsarena der Stadt Erfurt (sprawa SA.35135 (2012/N)), pkt 12, oraz w sprawie Multifunktionsarena der Stadt Jena (sprawa SA.35440 (2012/N)), skrócone zawiadomienia opublikowane w Dz.U. C 140 z 18.5.2013, s. 1, a także z dnia 2 października 2013 r. w sprawie Fußballstadion Chemnitz, (sprawa SA.36105 (2013/N)), skrócone zawiadomienie opublikowane w Dz.U. C 50 z 21.2.2014, s. 1, pkt 12–14; Decyzje Komisji dotyczące Hiszpanii z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie możliwej pomocy państwa na rzecz czterech hiszpańskich zawodowych klubów piłki nożnej (sprawa SA.29769 (2013/C)), pkt 28, w sprawie pomocy na rzecz klubu Real Madrid CF (sprawa SA.33754 (2013/c)), pkt 20, oraz w sprawie domniemanej pomocy na rzecz trzech klubów piłkarskich z Regionu Walencji sprawa SA.36387 (2013/C)), pkt 16, opublikowana w Dz.U. C 69 z 7.3.2014, s. 99.

5

(6)  Komunikat Komisji – Wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz.U. C 244 z 1.10.2004, s. 2). Komisja przedłużyła stosowanie wspomnianych wytycznych komunikatem Komisji dotyczącym przedłużenia okresu ważności wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw z dnia 1 października 2004 r. (Dz.U. C 296 z 2.10.2012, s. 3).

6

(7)  
  30.6.2008–1.7.2009.

7

(8)  
  30.6.2009–1.7.2010.

8

(9)  Plan van aanpak Willem II z dnia 23 lipca 2010 r.

9

(10)  Na przykład wyrok z dnia 19 grudnia 2012 r. w sprawie C-288/11 Mitteldeutsche Flughafen AG i Flughafen Leipzig-Halle GmbH przeciwko Komisji, ECLI:EU:C:2012:821.

10

(11)  Zob. przypis 6.

11

(12)  Komunikat Komisji – Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji (Dz.U. C 249 z 31.7.2014, s. 1).

12

(13)  
  30.6.2008–1.7.2009.

13

(14)  
  30.6.2009–1.7.2010.

14

(15)  Zob. przypis 9.

15

(16)  W sprawozdaniach finansowych klubu Willem II nie ma rozróżnienia na wynagrodzenia zawodników i innych pracowników.

16

---

| 20.1.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 16/37 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 16/37

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2017/98

z dnia 18 stycznia 2017 r.

zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2013/519/UE w odniesieniu do wzoru świadectwa zdrowia zwierząt do celów przywozu do Unii psów, kotów i fretek

(notyfikowana jako dokument nr C(2017) 123)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiającą wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG (1), w szczególności jej art. 17 ust. 2 akapit pierwszy lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 92/65/EWG stanowi, że psy, koty i fretki mają być przywożone do Unii jedynie z upoważnionych terytoriów lub upoważnionych państw trzecich i musi im towarzyszyć świadectwo zdrowia zgodne ze wzorem sporządzonym według procedury, o której mowa w tej dyrektywie. W części 1 załącznika do decyzji wykonawczej Komisji 2013/519/UE (2) znajduje się odnośny wzór świadectwa zdrowia zwierząt. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 92/65/EWG stanowi, że psy, koty i fretki mają być przywożone do Unii jedynie z upoważnionych terytoriów lub upoważnionych państw trzecich i musi im towarzyszyć świadectwo zdrowia zgodne ze wzorem sporządzonym według procedury, o której mowa w tej dyrektywie. W części 1 załącznika do decyzji wykonawczej Komisji 2013/519/UE (2) znajduje się odnośny wzór świadectwa zdrowia zwierząt.

| (2) | We wzorze świadectwa zdrowia zwierząt zawarto odniesienie do wymaganego pozytywnego wyniku badania reakcji odpornościowej na szczepienie przeciwko wściekliźnie, które to badanie należy przeprowadzić na próbkach krwi pobranych od psów, kotów i fretek, jeśli pochodzą z terytorium lub państwa trzeciego wymienionego w załączniku I do decyzji Komisji 2004/211/WE (3) lub w części 1 załącznika II do rozporządzenia Komisji (UE) nr 206/2010 (4) lub planowany jest ich przewóz tranzytem przez takie terytorium lub państwo trzecie. |
| --- | --- |

(2)

We wzorze świadectwa zdrowia zwierząt zawarto odniesienie do wymaganego pozytywnego wyniku badania reakcji odpornościowej na szczepienie przeciwko wściekliźnie, które to badanie należy przeprowadzić na próbkach krwi pobranych od psów, kotów i fretek, jeśli pochodzą z terytorium lub państwa trzeciego wymienionego w załączniku I do decyzji Komisji 2004/211/WE (3) lub w części 1 załącznika II do rozporządzenia Komisji (UE) nr 206/2010 (4) lub planowany jest ich przewóz tranzytem przez takie terytorium lub państwo trzecie.

| (3) | W związku z powtarzającymi się przypadkami fałszowania sprawozdań laboratoryjnych na temat wyników badania poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie metodą miareczkowania, należy zażądać od urzędników certyfikujących na terytoriach lub w państwach trzecich, by nie poświadczali zadowalających wyników tego badania bez sprawdzenia autentyczności sprawozdania laboratoryjnego. We wzorze świadectwa zdrowia zwierząt należy zamieścić szczegółową uwagę zawierającą wytyczne na ten temat. |
| --- | --- |

(3)

W związku z powtarzającymi się przypadkami fałszowania sprawozdań laboratoryjnych na temat wyników badania poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie metodą miareczkowania, należy zażądać od urzędników certyfikujących na terytoriach lub w państwach trzecich, by nie poświadczali zadowalających wyników tego badania bez sprawdzenia autentyczności sprawozdania laboratoryjnego. We wzorze świadectwa zdrowia zwierząt należy zamieścić szczegółową uwagę zawierającą wytyczne na ten temat.

| (4) | Co więcej, pozycja dotycząca daty wykonania/wszczepienia lub odczytu tatuażu lub transpondera psów, kotów lub fretek znajdująca się w części I wzoru świadectwa zdrowia zwierząt jest błędnie interpretowana przez urzędników certyfikujących w państwach trzecich, co spowodowało problemy w trakcie kontroli weterynaryjnych w punktach kontroli granicznej. W celu uniknięcia nieporozumień pozycja ta powinna zostać usunięta z części I wzoru świadectwa zdrowia zwierząt, która dotyczy opisu zwierząt, i umieszczona w części II świadectwa, która dotyczy certyfikacji zwierząt. W części II należy również zamieścić szczegółową uwagę zawierającą wytyczne dotyczące weryfikacji oznakowania. |
| --- | --- |

(4)

Co więcej, pozycja dotycząca daty wykonania/wszczepienia lub odczytu tatuażu lub transpondera psów, kotów lub fretek znajdująca się w części I wzoru świadectwa zdrowia zwierząt jest błędnie interpretowana przez urzędników certyfikujących w państwach trzecich, co spowodowało problemy w trakcie kontroli weterynaryjnych w punktach kontroli granicznej. W celu uniknięcia nieporozumień pozycja ta powinna zostać usunięta z części I wzoru świadectwa zdrowia zwierząt, która dotyczy opisu zwierząt, i umieszczona w części II świadectwa, która dotyczy certyfikacji zwierząt. W części II należy również zamieścić szczegółową uwagę zawierającą wytyczne dotyczące weryfikacji oznakowania.

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do decyzji wykonawczej 2013/519/UE. |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do decyzji wykonawczej 2013/519/UE.

| (6) | Aby uniknąć zakłóceń w przywozie do Unii przesyłek psów, kotów lub fretek, należy zezwolić w okresie przejściowym i pod pewnymi warunkami na stosowanie świadectw wydanych zgodnie z przepisami Unii mającymi zastosowanie przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(6)

Aby uniknąć zakłóceń w przywozie do Unii przesyłek psów, kotów lub fretek, należy zezwolić w okresie przejściowym i pod pewnymi warunkami na stosowanie świadectw wydanych zgodnie z przepisami Unii mającymi zastosowanie przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszej decyzji.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku do decyzji wykonawczej 2013/519/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

W okresie przejściowym do dnia 30 czerwca 2017 r. państwa członkowskie zezwalają na przywóz do Unii psów, kotów i fretek, którym towarzyszy świadectwo zdrowia wydane nie później niż w dniu 31 maja 2017 r. zgodnie ze wzorem określonym w części 1 załącznika do decyzji wykonawczej 2013/519/UE w jej brzmieniu obowiązującym przed zmianami wprowadzonymi niniejszą decyzją.

Artykuł 3

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 czerwca 2017 r.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 stycznia 2017 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 268 z 14.9.1992, s. 54.

1

(2)  Decyzja wykonawcza Komisji 2013/519/UE z dnia 21 października 2013 r. ustanawiająca wykaz terytoriów i państw trzecich, z których dozwolony jest przywóz psów, kotów i fretek, oraz wzór świadectwa zdrowia stosowanego przy takim przywozie (Dz.U. L 281 z 23.10.2013, s. 20).

2

(3)  Decyzja Komisji 2004/211/WE z dnia 6 stycznia 2004 r. ustanawiająca wykaz państw trzecich oraz części ich terytoriów, z których państwa członkowskie dopuszczają przywóz żywych zwierząt z rodziny koniowatych, nasienia, komórek jajowych i zarodków koni oraz zmieniająca decyzje 93/195/EWG i 94/63/WE (Dz.U. L 73 z 11.3.2004, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 206/2010 z dnia 12 marca 2010 r. ustanawiające wykazy krajów trzecich, ich terytoriów lub części, upoważnionych do wprowadzania do Unii Europejskiej niektórych zwierząt oraz świeżego mięsa, a także wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych (Dz.U. L 73 z 20.3.2010, s. 1).

4

---

ZAŁĄCZNIK

Część 1 załącznika otrzymuje brzmienie:

„CZĘŚĆ 1

Wzór świadectwa zdrowia zwierząt do celów przywozu do Unii psów, kotów i fretek

PAŃSTWO:

Świadectwo weterynaryjne dla UE

Część I: Dane przesyłki

I.1. Nadawca

Nazwa

Adres

Państwo

Telefon

I.2. Numer referencyjny świadectwa

I.2.a

I.3. Właściwy organ centralny

I.4. Właściwy organ lokalny

I.5. Odbiorca

Nazwa

Adres

Państwo

Telefon

I.6.

I.7. Państwo pochodze-nia

Kod ISO

I.8.

I.9. Państwo przezna-czenia

Kod ISO

I.10. Region przeznacze-nia

Kod

I.11. Miejsce pochodzenia

Nazwa Numer zatwierdzenia

Adres

Nazwa Numer zatwierdzenia

Adres

Nazwa Numer zatwierdzenia

Adres

I.12. Miejsce przeznaczenia

Nazwa Numer zatwierdzenia

Adres

I.13. Miejsce załadunku

I.14. Data wyjazdu

I.15. Środek transportu

Samolot Statek Kolej

Samochód Inne

Oznakowanie

Dokumenty towarzyszące

I.16. Punkt kontroli granicznej na granicy UE

I.17.

I.18. Opis towaru

I.19. Kod towaru (kod HS)

010619

I.20. Ilość

I.21.

I.22. Liczba opakowań

I.23. Nr plomby/kontenera/pojemnika

I.24.

I.25. Cel certyfikacji towarów:

Pozostałe Zwierzęta domowe Zatwierdzone organy

I.26.

I.27. Przywóz lub dopuszczenie na terytorium UE

I.28. Oznakowanie towaru

Gatunek (nazwa systematyczna)

System identyfikacji

Numer identyfikacyjny

Data urodzenia [dd/mm/rrrr]

PAŃSTWO

Przywóz do Unii psów, kotów i fretek

II. Informacje zdrowotne

II.a. Numer referencyjny świadectwa

II.b.

Ja, niżej podpisany urzędowy lekarz weterynarii (wpisać nazwę państwa trzeciego), niniejszym zaświadczam, że zwierzęta opisane w rubryce I.28:

II.1. pochodzą z gospodarstw lub przedsiębiorstw opisanych w rubryce I.11, które zostały zarejestrowane przez właściwy organ i nie podlegają żadnemu zakazowi z powodów związanych ze zdrowiem zwierząt, w których zwierzęta poddawane są regularnym badaniom i które spełniają wymogi zapewniające dobrostan posiadanych zwierząt;

II.2. nie wykazywały żadnych objawów chorób i były w stanie kwalifikującym je do planowanego przewozu w momencie badania przez lekarza weterynarii upoważnionego przez właściwy organ w okresie 48 godzin przed wysyłką;

(1) [II.3. są przeznaczone do jednostki, instytutu lub ośrodka opisanych w rubryce I.12 i zatwierdzonych zgodnie z załącznikiem C do dyrektywy Rady 92/65/EWG, oraz pochodzą z terytorium lub państwa trzeciego wymienionych w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 577/2013.]

(1) albo [II.3. miały co najmniej 12 tygodni w momencie szczepienia przeciwko wściekliźnie, a od zakończenia pierwotnego szczepienia przeciwko wściekliźnie (2) przeprowadzonego zgodnie z wymaganiami dotyczącymi ważności określonymi w załączniku III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 576/2013 upłynęło co najmniej 21 dni, a wszelkie późniejsze ponowne szczepienia zostały przeprowadzone w okresie ważności poprzedniego szczepienia (3);] oraz

(1) [II.3.1. pochodzą z terytorium lub państwa trzeciego wymienionego w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 577/2013, a szczegóły dotyczące obecnego szczepienia przeciwko wściekliźnie przedstawiono w tabeli];

(1) albo [II.3.1. pochodzą z terytorium lub państwa trzeciego wymienionego w załączniku I do decyzji Komisji 2004/211/WE lub w części 1 załącznika II do rozporządzenia Komisji (UE) nr 206/2010 lub planowany jest ich przewóz tranzytem przez takie terytorium lub państwo trzecie, a badanie poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie metodą miareczkowania (4), przeprowadzone na próbkach krwi pobranych przez lekarza weterynarii upoważnionego przez właściwy organ nie wcześniej niż 30 dni od poprzedniego szczepienia i co najmniej trzy miesiące przed datą wydania niniejszego świadectwa, wykazało miano przeciwciał równe lub większe niż 0,5 IU/ml (5), wszelkie późniejsze ponowne szczepienia zostały przeprowadzone w okresie ważności poprzedniego szczepienia, a szczegóły dotyczące obecnego szczepienia przeciwko wściekliźnie oraz datę pobrania próbek do badania reakcji odpornościowej przedstawiono w poniższej tabeli:

Część II: Zaświadczenie

Transponder lub tatuaż

Data szczepienia [dd/mm/rrrr]

Nazwa i producent szczepionki

Numer partii

Ważność szczepienia

Data pobrania próbki krwi [dd/mm/rrrr]

Kod alfanume-ryczny zwierzęcia

Data wszczepienia/ wykonania lub odczytu (6) [dd/mm/rrrr]

Od [dd/mm/rrrr]

Do [dd/mm/rrrr]

];

(1) [II.4. są psami przeznaczonymi dla państwa członkowskiego wymienionego w załączniku I do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1152/2011 i były leczone przeciwko Echinococcus multilocularis, a szczegółowe informacje dotyczące leczenia przeprowadzonego przez lekarza weterynarii przeprowadzającego leczenie zgodnie z art. 7 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1152/2011 (7) (8) przedstawiono w poniższej tabeli.]

(1) albo [II.4. nie były leczone przeciwko Echinococcus multilocularis.]

PAŃSTWO

Przywóz do Unii psów, kotów i fretek

II. Informacje zdrowotne

II.a. Numer referencyjny świadectwa

II.b.

Kod alfanumeryczny transpondera lub tatuażu psa

Leczenie przeciwko Echinococcus

Prowadzący lekarz weterynarii

Nazwa i producent produktu

Data [dd/mm/rrrr] i godzina leczenia [00.00]

Imię i nazwisko wielkimi literami, pieczęć i podpis

]

Uwagi

a) Niniejsze świadectwo przeznaczone jest dla psów (Canis lupus familiaris), kotów (Felis silvestris catus) i fretek (Mustela putorius furo).

b) Niniejsze świadectwo jest ważne przez okres 10 dni od daty wydania go przez urzędowego lekarza weterynarii. W przypadku transportu morskiego ten okres 10 dni zostaje przedłużony o dodatkowy okres odpowiadający czasowi trwania podróży drogą morską.

Część I:

Rubryka I.11: Miejsce pochodzenia: nazwa i adres zakładu wysyłki. Należy podać numer zatwierdzenia lub rejestracji.

Rubryka I.12: Miejsce przeznaczenia: obowiązkowe, jeśli zwierzęta przeznaczone są do jednostki, instytutu lub ośrodka zatwierdzonych zgodnie z załącznikiem C do dyrektywy Rady 92/65/EWG.

Rubryka I.25: Cel certyfikacji towarów: należy wybrać „Pozostałe”, jeśli zwierzęta są przemieszczane zgodnie z art. 5 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 576/2013.

Rubryka I.28: System identyfikacji: należy wybrać transponder albo tatuaż.

Numer identyfikacyjny: należy podać kod alfanumeryczny transpondera lub tatuażu.

Część II:

(1) Niepotrzebne skreślić.

(2) Każde ponowne szczepienie należy uznać za szczepienie pierwotne, jeżeli nie zostało przeprowadzone w okresie ważności poprzedniego szczepienia.

(3) Uwierzytelniony odpis szczegółowych informacji dotyczących oznakowania i szczepienia odnośnych zwierząt dołącza się do świadectwa.

(4) Badanie poziomu przeciwciał przeciw wściekliźnie metodą miareczkowania, o którym mowa w pkt II.3.1:

— musi zostać przeprowadzone na próbce pobranej przez lekarza weterynarii upoważnionego przez właściwy organ, co najmniej 30 dni po dacie szczepienia oraz trzy miesiące przed datą przywozu,

— musi wykazać poziom przeciwciał neutralizujących wirusa wścieklizny w surowicy krwi równy lub wyższy niż 0,5 IU/ml,

— musi zostać przeprowadzone przez laboratorium zatwierdzone zgodnie z art. 3 decyzji Rady 2000/258/WE (wykaz zatwierdzonych laboratoriów jest dostępny pod adresem: http://ec.europa.eu/food/animal/liveanimals/pets/approval_en.htm),

PAŃSTWO

Przywóz do Unii psów, kotów i fretek

II. Informacje zdrowotne

II.a. Numer referencyjny świadectwa

II.b.

— nie musi być ponawiane na zwierzęciu, które po przejściu tego badania z zadowalającymi wynikami zostało ponownie zaszczepione przeciwko wściekliźnie w okresie ważności poprzedniego szczepienia.

Uwierzytelniony odpis urzędowego sprawozdania z zatwierdzonego laboratorium w sprawie wyniku badania na obecność przeciwciał przeciw wściekliźnie, o którym mowa w pkt II.3.1, dołącza się do świadectwa.

(5) Przez poświadczenie tego wyniku urzędowy lekarz weterynarii potwierdza, że sprawdził, w miarę swoich możliwości i w stosownych przypadkach przez kontakt z laboratorium wskazanym w sprawozdaniu, autentyczność sprawozdania laboratoryjnego na temat wyników badania poziomu przeciwciał metodą miareczkowania, o którym mowa w pkt II.3.1.

(6) W związku z przypisem 3 oznakowanie odnośnych zwierząt przez wszczepienie transpondera lub za pomocą wyraźnie czytelnego tatuażu wykonanego przed dniem 3 lipca 2011 r. musi zostać zweryfikowane przed dokonaniem jakiegokolwiek wpisu w niniejszym świadectwie i zawsze musi poprzedzać wszelkie szczepienia lub, w stosownych przypadkach, badania przeprowadzane na tych zwierzętach.

(7) Leczenie przeciwko Echinococcus multilocularis, o którym mowa w pkt II.4, musi:

— być prowadzone przez lekarza weterynarii w okresie nie dłuższym niż 120 godzin i nie krótszym niż 24 godziny przed terminem planowanego wjazdu psów do jednego z państw członkowskich lub ich części, wymienionych w załączniku I do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1152/2011,

— polegać na podaniu zatwierdzonego produktu leczniczego, zawierającego odpowiednią dawkę prazykwantelu lub substancji farmakologicznie czynnych, w odniesieniu do których potwierdzono, że stosowane osobno lub w połączeniu zmniejszają nasilenie kolonizacji dojrzałymi i niedojrzałymi postaciami jelitowymi Echinococcus multilocularis u stosownych gatunków żywicieli.

(8) Tabela, o której mowa w pkt II.4, musi zostać wykorzystana do udokumentowania szczegółowych informacji dotyczących dalszego leczenia, jeśli jest ono prowadzone po dacie podpisania świadectwa, a przed terminem planowanego wjazdu do jednego z państw członkowskich lub jego części wymienionych w wykazie w załączniku I do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1152/2011.

Urzędowy lekarz weterynarii

Imię i nazwisko (wielkimi literami): Kwalifikacje i tytuł:

Data: Podpis:

Pieczęć:

---

| 20.1.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 16/44 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 16/44

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2017/99

z dnia 18 stycznia 2017 r.

zmieniająca decyzję 93/195/EWG w odniesieniu do warunków dotyczących zdrowia zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy powrotnym wwozie zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych po wywozie czasowym do Meksyku i Stanów Zjednoczonych Ameryki, i zmieniająca załącznik I do decyzji 2004/211/WE w odniesieniu do wpisów dotyczących Chin i Meksyku w wykazie państw trzecich oraz części ich terytoriów, z których dozwolony jest przywóz do Unii żywych zwierząt z rodziny koniowatych, nasienia, komórek jajowych i zarodków koni

(notyfikowana jako dokument nr C(2017) 128)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiającą wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG (1), w szczególności jej art. 17 ust. 3 lit. a),

uwzględniając dyrektywę Rady 2009/156/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich (2), w szczególności jej art. 12 ust. 1 i 4 oraz formułę wprowadzającą w art. 19, jak również art. 19 lit. a) i b),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dyrektywie 2009/156/WE ustanowiono warunki zdrowotne zwierząt odnośnie do przywozu do Unii żywych zwierząt z rodziny koniowatych. Stanowi ona, że przywóz do Unii zwierząt z rodziny koniowatych jest dozwolony tylko z państw trzecich, które spełniają określone wymagania w zakresie zdrowia zwierząt. |
| --- | --- |

(1)

W dyrektywie 2009/156/WE ustanowiono warunki zdrowotne zwierząt odnośnie do przywozu do Unii żywych zwierząt z rodziny koniowatych. Stanowi ona, że przywóz do Unii zwierząt z rodziny koniowatych jest dozwolony tylko z państw trzecich, które spełniają określone wymagania w zakresie zdrowia zwierząt.

| (2) | W decyzji Komisji 93/195/EWG (3) zawarto wzory świadectw zdrowia przy powrotnym wwozie do Unii zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych po czasowym wywozie. We wzorze świadectwa zdrowia w załączniku II do tej decyzji podano m.in., że zarejestrowany koń wywożony czasowo na okres nie dłuższy niż 30 dni musi przebywać od momentu wywiezienia z Unii wyłącznie w państwie trzecim, którego dotyczy świadectwo zdrowia dla powrotnego wwozu do Unii, lub w państwie trzecim należącym do tej samej grupy sanitarnej określonej w załączniku I do tej decyzji. |
| --- | --- |

(2)

W decyzji Komisji 93/195/EWG (3) zawarto wzory świadectw zdrowia przy powrotnym wwozie do Unii zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych po czasowym wywozie. We wzorze świadectwa zdrowia w załączniku II do tej decyzji podano m.in., że zarejestrowany koń wywożony czasowo na okres nie dłuższy niż 30 dni musi przebywać od momentu wywiezienia z Unii wyłącznie w państwie trzecim, którego dotyczy świadectwo zdrowia dla powrotnego wwozu do Unii, lub w państwie trzecim należącym do tej samej grupy sanitarnej określonej w załączniku I do tej decyzji.

| (3) | Zawody jeździeckie LG Global Champions Tour odbędą się pod auspicjami Fédération Equestre Internationale w Miami, Stany Zjednoczone, oraz w Regionie Stołecznym Meksyku, Meksyk, w dniach 30 marca–30 kwietnia 2017 r. |
| --- | --- |

(3)

Zawody jeździeckie LG Global Champions Tour odbędą się pod auspicjami Fédération Equestre Internationale w Miami, Stany Zjednoczone, oraz w Regionie Stołecznym Meksyku, Meksyk, w dniach 30 marca–30 kwietnia 2017 r.

| (4) | Ponieważ imprezy w ramach LG Global Champions Tour w Stanach Zjednoczonych i w Regionie Stołecznym Meksyku będą objęte w wysokim stopniu urzędowym nadzorem weterynaryjnym, można ustanowić szczególne warunki dotyczące zdrowia zwierząt i świadectw weterynaryjnych w odniesieniu do ponownego wwozu do Unii tych koni, które zostały czasowo wywiezione na okres nie dłuższy niż 30 dni w celu uczestnictwa w tych zawodach jeździeckich. |
| --- | --- |

(4)

Ponieważ imprezy w ramach LG Global Champions Tour w Stanach Zjednoczonych i w Regionie Stołecznym Meksyku będą objęte w wysokim stopniu urzędowym nadzorem weterynaryjnym, można ustanowić szczególne warunki dotyczące zdrowia zwierząt i świadectw weterynaryjnych w odniesieniu do ponownego wwozu do Unii tych koni, które zostały czasowo wywiezione na okres nie dłuższy niż 30 dni w celu uczestnictwa w tych zawodach jeździeckich.

| (5) | W celu dopuszczenia ponownego wwozu do Unii w dniach 30 marca–30 kwietnia 2017 r. zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wydarzeniach kulturalnych po czasowym wywozie w celu uczestnictwa w imprezie LG Global Champion Tour w Miami i Meksyku oraz w celu określenia wzoru świadectwa zdrowia obejmującego takie zarejestrowane konie, należy zmienić decyzję 93/195/EWG. |
| --- | --- |

(5)

W celu dopuszczenia ponownego wwozu do Unii w dniach 30 marca–30 kwietnia 2017 r. zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wydarzeniach kulturalnych po czasowym wywozie w celu uczestnictwa w imprezie LG Global Champion Tour w Miami i Meksyku oraz w celu określenia wzoru świadectwa zdrowia obejmującego takie zarejestrowane konie, należy zmienić decyzję 93/195/EWG.

| (6) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 93/195/EWG. |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 93/195/EWG.

| (7) | W decyzji Komisji 2004/211/WE (4) ustalono wykaz państw trzecich lub, w przypadku państw stosujących regionalizację, ich części, z których państwa członkowskie dopuszczają przywóz zwierząt z rodziny koniowatych oraz ich nasienia, komórek jajowych i zarodków, określając jednocześnie inne warunki mające zastosowanie do tego przywozu. Wykaz ten zamieszczono w załączniku I do decyzji 2004/211/WE. |
| --- | --- |

(7)

W decyzji Komisji 2004/211/WE (4) ustalono wykaz państw trzecich lub, w przypadku państw stosujących regionalizację, ich części, z których państwa członkowskie dopuszczają przywóz zwierząt z rodziny koniowatych oraz ich nasienia, komórek jajowych i zarodków, określając jednocześnie inne warunki mające zastosowanie do tego przywozu. Wykaz ten zamieszczono w załączniku I do decyzji 2004/211/WE.

| (8) | Jako gospodarz imprezy jeździeckiej LG Global Champions Tour zaplanowanej na okres 30 dni w 2014 r., 2015 r., 2016 r. i organizowanej pod auspicjami Światowego Związku Jeździeckiego (FEI), właściwe organy chińskie wniosły o uznanie części regionu metropolitalnego Szanghaju za strefę wolną od chorób koniowatych. |
| --- | --- |

(8)

Jako gospodarz imprezy jeździeckiej LG Global Champions Tour zaplanowanej na okres 30 dni w 2014 r., 2015 r., 2016 r. i organizowanej pod auspicjami Światowego Związku Jeździeckiego (FEI), właściwe organy chińskie wniosły o uznanie części regionu metropolitalnego Szanghaju za strefę wolną od chorób koniowatych.

| (9) | W świetle gwarancji i informacji przekazanych przez organy chińskie oraz w celu powrotnego wwozu do Unii zarejestrowanych koni po czasowym wywozie do określonej części terytorium Chin w ograniczonym czasie, zgodnie z wymogami decyzji 93/195/EWG, Komisja przyjęła decyzje wykonawcze 2014/127/UE (5), (UE) 2015/557 (6) i (UE) 2016/361 (7) zatwierdzające tymczasowo region CN-2. |
| --- | --- |

(9)

W świetle gwarancji i informacji przekazanych przez organy chińskie oraz w celu powrotnego wwozu do Unii zarejestrowanych koni po czasowym wywozie do określonej części terytorium Chin w ograniczonym czasie, zgodnie z wymogami decyzji 93/195/EWG, Komisja przyjęła decyzje wykonawcze 2014/127/UE (5), (UE) 2015/557 (6) i (UE) 2016/361 (7) zatwierdzające tymczasowo region CN-2.

| (10) | Właściwe organy chińskie wniosły o uznanie regionu CN-2 za strefę wolną od chorób koniowatych do celów imprezy 2017 LG Global Champions Tour organizowanej pod auspicjami Światowego Związku Jeździeckiego (FEI). Ponieważ impreza ta odbędzie się na takich samych warunkach dotyczących zdrowia i kwarantanny zwierząt jak warunki obowiązujące w latach 2014, 2015 i 2016, należy dostosować datę w kolumnie 15 tabeli w załączniku I do decyzji 2004/211/WE w odniesieniu do regionu CN-2 w celu wyłącznie tymczasowego zatwierdzenia tej strefy. |
| --- | --- |

(10)

Właściwe organy chińskie wniosły o uznanie regionu CN-2 za strefę wolną od chorób koniowatych do celów imprezy 2017 LG Global Champions Tour organizowanej pod auspicjami Światowego Związku Jeździeckiego (FEI). Ponieważ impreza ta odbędzie się na takich samych warunkach dotyczących zdrowia i kwarantanny zwierząt jak warunki obowiązujące w latach 2014, 2015 i 2016, należy dostosować datę w kolumnie 15 tabeli w załączniku I do decyzji 2004/211/WE w odniesieniu do regionu CN-2 w celu wyłącznie tymczasowego zatwierdzenia tej strefy.

| (11) | Ponieważ Region Stołeczny Meksyku jest położony na dużej wysokości bezwzględnej i odznacza się zmniejszonym ryzykiem wektorowej transmisji pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej lub określonych podtypów wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni, a także ponieważ w regionie tym przez okres dłuższy niż dwa lata nie odnotowano przypadku wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni, należy wydać zezwolenie na powrotny wwóz do Unii zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych po czasowym wywozie na okres krótszy niż 30 dni do Regionu Stołecznego Meksyku w dniach 30 marca–30 kwietnia 2017 r. Należy zmienić wpis dotyczący Meksyku w wykazie w załączniku I do decyzji 2004/211/WE. |
| --- | --- |

(11)

Ponieważ Region Stołeczny Meksyku jest położony na dużej wysokości bezwzględnej i odznacza się zmniejszonym ryzykiem wektorowej transmisji pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej lub określonych podtypów wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni, a także ponieważ w regionie tym przez okres dłuższy niż dwa lata nie odnotowano przypadku wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni, należy wydać zezwolenie na powrotny wwóz do Unii zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych po czasowym wywozie na okres krótszy niż 30 dni do Regionu Stołecznego Meksyku w dniach 30 marca–30 kwietnia 2017 r. Należy zmienić wpis dotyczący Meksyku w wykazie w załączniku I do decyzji 2004/211/WE.

| (12) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2004/211/WE. |
| --- | --- |

(12)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2004/211/WE.

| (13) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(13)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 93/195/EWG wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 1 ostatnie tiret otrzymuje brzmienie:






  „— | uczestniczyły w zawodach jeździeckich LG Global Champions Tour w Miami, Stany Zjednoczone, i w Meksyku, Meksyk, oraz spełniają wymogi określone w świadectwie zdrowia sporządzonym zgodnie ze wzorem świadectwa zdrowia ustanowionym w załączniku X do niniejszej decyzji.”; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 1 ostatnie tiret otrzymuje brzmienie:

„—

uczestniczyły w zawodach jeździeckich LG Global Champions Tour w Miami, Stany Zjednoczone, i w Meksyku, Meksyk, oraz spełniają wymogi określone w świadectwie zdrowia sporządzonym zgodnie ze wzorem świadectwa zdrowia ustanowionym w załączniku X do niniejszej decyzji.”;

| 2) | załącznik X zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

2)

załącznik X zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

W załączniku I do decyzji 2004/211/WE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 stycznia 2017 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 268 z 14.9.1992, s. 54.

1

(2)  
  Dz.U. L 192 z 23.7.2010, s. 1.

2

(3)  Decyzja Komisji 93/195/EWG z dnia 2 lutego 1993 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy powrotnym wwozie zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych po wywozie czasowym (Dz.U. L 86 z 6.4.1993, s. 1).

3

(4)  Decyzja Komisji 2004/211/WE z dnia 6 stycznia 2004 r. ustanawiająca wykaz państw trzecich oraz części ich terytoriów, z których państwa członkowskie dopuszczają przywóz żywych zwierząt z rodziny koniowatych, nasienia, komórek jajowych i zarodków koni oraz zmieniająca decyzje 93/195/EWG i 94/63/WE (Dz.U. L 73 z 11.3.2004, s. 1).

4

(5)  Decyzja wykonawcza Komisji 2014/127/UE z dnia 7 marca 2014 r. zmieniająca załącznik I do decyzji 2004/211/WE w odniesieniu do wpisu dotyczącego Chin w wykazie państw trzecich oraz części ich terytoriów, z których dozwolony jest przywóz do Unii żywych zwierząt z rodziny koniowatych, nasienia, komórek jajowych i zarodków koni (Dz.U. L 70 z 11.3.2014, s. 28).

5

(6)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/557 z dnia 31 marca 2015 r. zmieniająca załącznik I do decyzji 2004/211/WE w odniesieniu do wpisu dotyczącego Chin w wykazie państw trzecich oraz części ich terytoriów, z których dozwolony jest przywóz do Unii żywych zwierząt z rodziny koniowatych, nasienia, komórek jajowych i zarodków koni (Dz.U. L 92 z 8.4.2015, s. 107).

6

(7)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/361 z dnia 10 marca 2016 r. zmieniająca załącznik I do decyzji 2004/211/WE w odniesieniu do wpisu dotyczącego Chin w wykazie państw trzecich oraz części ich terytoriów, z których dozwolony jest przywóz do Unii żywych zwierząt z rodziny koniowatych, nasienia, komórek jajowych i zarodków koni (Dz.U. L 67 z 12.3.2016, s. 57).

7

---

ZAŁĄCZNIK I

„ZAŁĄCZNIK X

ŚWIADECTWO ZDROWIA

przy powrotnym wwozie do Unii zarejestrowanych koni po wywozie czasowym do Stanów Zjednoczonych Ameryki i do Meksyku na okres nie dłuższy niż 30 dni w celu uczestnictwa w zawodach w Miami i w Regionie Stołecznym Meksyku

Świadectwo nr:

Konkretne wydarzenie:

Uczestnictwo w zawodach LG Global Champions Tour w Miami w Stanach Zjednoczonych Ameryki i w Regionie Stołecznym Meksyku w Meksyku

Państwo trzecie wysyłki: Meksyk (3)/Stany Zjednoczone Ameryki (3)

Odpowiedzialne ministerstwo: (wpisać nazwę ministerstwa)

I. Identyfikacja konia

a) Numer dokumentu identyfikacyjnego:

b) Zatwierdzony przez:

(nazwa właściwego organu)

II. Pochodzenie konia

Koń jest wysyłany z:

(miejsce wysyłki)

do:

(miejsce przeznaczenia)

drogą lotniczą:

(numer lotu)

Nazwa i adres wysyłającego:

Nazwa i adres odbiorcy:

III. Informacje zdrowotne

Ja, niżej podpisany, zaświadczam, że określony wyżej koń spełnia następujące wymagania:

a) pochodzi z państwa trzeciego, w którym następujące choroby podlegają obowiązkowi zgłoszenia: afrykański pomór koni, zaraza stadnicza, nosacizna, wirusowe zapalenie mózgu i rdzenia koni (wszystkie rodzaje, łącznie z wenezuelskim zapaleniem mózgu i rdzenia koni), niedokrwistość zakaźna koni, pęcherzykowe zapalenie jamy ustnej, wścieklizna i wąglik;

b) został dzisiaj zbadany i nie wykazuje klinicznych objawów choroby (1);

c) nie jest przeznaczony do uboju w ramach krajowego programu zwalczania chorób zakaźnych lub zaraźliwych;

d) od wwozu do państwa trzeciego lub, w przypadku oficjalnej regionalizacji zgodnie z przepisami Unii, części terytorium państwa trzeciego (2) przebywał w gospodarstwach podlegających nadzorowi weterynaryjnemu i był trzymany w osobnej stajni, a w styczność ze zwierzętami z rodziny koniowatych o niższym statusie zdrowotnym wchodził tylko podczas zawodów;

e) pochodzi z terytorium lub, w przypadku oficjalnej regionalizacji zgodnie z przepisami Unii, z części państwa trzeciego, w których:

(i) przez ostatnie dwa lata nie wystąpiło wenezuelskie zapalenie mózgu i rdzenia koni;

(ii) w ciągu ostatnich sześciu miesięcy nie wystąpiła zaraza stadnicza;

(iii) w ciągu ostatnich sześciu miesięcy nie wystąpiła nosacizna;

f) nie pochodzi z terytorium lub części terytorium państwa trzeciego uznanego, zgodnie z przepisami Unii, za terytorium, na którym występuje afrykański pomór koni;

g) nie pochodzi z gospodarstwa, które było objęte zakazem umotywowanym względami zdrowia zwierząt, ani też nie miał kontaktu ze zwierzętami z rodziny koniowatych pochodzącymi z gospodarstwa, które było objęte zakazem umotywowanym względami zdrowia zwierząt i ustanawiającym następujące warunki:

(i) jeśli z gospodarstwa nie usunięto wszystkich zwierząt z gatunków podatnych na jedną lub więcej chorób określonych poniżej, zakaz obowiązywał przez:

— sześć miesięcy w przypadku wirusowego zapalenia mózgu i rdzenia koni, poczynając od daty uboju zwierząt z rodziny koniowatych dotkniętych tą chorobą lub usunięcia ich z terenu gospodarstwa,

— okres konieczny do przeprowadzenia z trzymiesięcznym odstępem dwóch testów Cogginsa, z wynikiem ujemnym, na próbkach pobranych od zwierząt pozostałych po poddaniu zakażonych zwierząt ubojowi – w przypadku niedokrwistości zakaźnej koni,

— jeden miesiąc od ostatniego odnotowanego przypadku – w przypadku wścieklizny,

— 15 dni od ostatnio notowanego przypadku – w przypadku wąglika;

(ii) jeśli wszystkie zwierzęta z gatunków podatnych na chorobę zostały poddane ubojowi albo usunięte z terenu gospodarstwa, okres zakazu wynosi 30 dni (lub 15 dni w przypadku wąglika), począwszy od dnia, w którym teren gospodarstwa został oczyszczony i zdezynfekowany po zniszczeniu lub usunięciu zwierząt;

h) pochodzi z gospodarstwa:

(i) które nie było objęte zakazem związanym z wystąpieniem pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej, a zwierzę nie miało kontaktu ze zwierzętami z rodziny koniowatych pochodzącymi z gospodarstwa objętego takim zakazem w ciągu ostatnich sześciu miesięcy (3); albo

(ii) które było wolne od pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej w okresie 30 dni przed wysyłką i w którym zwierzę było chronione przez okres 30 dni przed wysyłką przed owadami-wektorami oraz w którym zwierzę poddano jednemu z następujących badań zdrowia przeprowadzonemu na próbce krwi pobranej nie wcześniej niż 21 dni po rozpoczęciu okresu ochrony przed owadami-wektorami:

— test neutralizacji wirusa, z wynikiem ujemnym, przy rozcieńczeniu surowicy 1 do 12 (3),

— test serologiczny przeprowadzony i wykazujący wynik ujemny zgodnie z rozdziałem 2.1.19. pkt B (2) Podręcznika testów diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE) (3);

i) według posiadanych przeze mnie informacji zwierzę nie miało kontaktu ze zwierzętami z rodziny koniowatych, które były dotknięte chorobą zakaźną lub zaraźliwą w okresie 15 dni przed wydaniem niniejszego oświadczenia.

IV. Informacje na temat pobytu i kwarantanny:

a) Koń został wprowadzony na terytorium Meksyku (3)/Stanów Zjednoczonych Ameryki (3) w dniu (4);

b) koń przybył do Meksyku (3)/Stanów Zjednoczonych Ameryki (3) z państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub z Meksyku (3)/ze Stanów Zjednoczonych Ameryki (3);

c) o ile można stwierdzić, koń nie przebywał nieprzerwanie poza Unią Europejską przez okres 30 dni lub dłuższy, obejmujący dzień planowanego powrotu zgodnie z niniejszym świadectwem, i nie przebywał poza Meksykiem lub Stanami Zjednoczonymi Ameryki od momentu opuszczenia Unii Europejskiej.

V. Zwierzę będzie transportowane pojazdem uprzednio oczyszczonym i zdezynfekowanym przy użyciu środka dezynfekcyjnego oficjalnie zatwierdzonego w państwie trzecim wysyłki oraz tak skonstruowanym, aby odchody, ściółka czy też pasza nie mogły wydostać się na zewnątrz podczas transportu.

VI. Niniejsze świadectwo jest ważne przez 10 dni.

Data

Miejsce

Pieczęć i podpis urzędowego lekarza weterynarii (1)

Imię i nazwisko wielkimi literami oraz stanowisko

(1) Kolor pieczęci i podpisu musi się różnić od koloru druku.

(1) Świadectwo musi być wystawione w dniu załadunku zwierzęcia w celu wysyłki do Unii Europejskiej lub w ostatnim dniu roboczym przed załadunkiem.

(2) Decyzja Komisji 2004/211/WE z dnia 6 stycznia 2004 r. ustanawiająca wykaz państw trzecich oraz części ich terytoriów, z których państwa członkowskie dopuszczają przywóz żywych zwierząt z rodziny koniowatych, nasienia, komórek jajowych i zarodków koni oraz zmieniająca decyzje 93/195/EWG i 94/63/WE (Dz.U. L 73 z 11.3.2004, s. 1).

(3) Niepotrzebne skreślić.

(4) Podać datę wprowadzenia [dd/mm/rrrr].

---

ZAŁĄCZNIK II

W tabeli w załączniku I do decyzji 2004/211/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w kolumnie 15 w wierszu dotyczącym regionu CN-2 w Chinach słowa „Od 15 kwietnia do 15 maja 2016 r.” zastępuje się słowami: „Od 20 kwietnia do 20 maja 2017 r.”; |
| --- | --- |

1)

w kolumnie 15 w wierszu dotyczącym regionu CN-2 w Chinach słowa „Od 15 kwietnia do 15 maja 2016 r.” zastępuje się słowami: „Od 20 kwietnia do 20 maja 2017 r.”;

| 2) | w kolumnie 15 w wierszu dotyczącym regionu MX-1 w Meksyku słowa „Ważne od dnia 30 marca do dnia 30 kwietnia 2016 r.” zastępuje się słowami: „Ważne od dnia 30 marca do dnia 30 kwietnia 2017 r.”. |
| --- | --- |

2)

w kolumnie 15 w wierszu dotyczącym regionu MX-1 w Meksyku słowa „Ważne od dnia 30 marca do dnia 30 kwietnia 2016 r.” zastępuje się słowami: „Ważne od dnia 30 marca do dnia 30 kwietnia 2017 r.”.

---

| 20.1.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 16/51 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 16/51

---

DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2017/100

z dnia 11 stycznia 2017 r.

zmieniająca decyzję (UE) 2015/774 w sprawie programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych (EBC/2017/1)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 127 ust. 2 tiret pierwsze,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności drugi akapit art. 12 ust. 1 w zw. z pierwszym tiret art. 3 ust. 1, a także art. 18 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/774 (EBC/2015/10) (1) ustanowiła program zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych (zwany dalej „programem zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych”), który rozszerza istniejące programy zakupu aktywów o aktywa sektora publicznego. Łącznie z trzecim programem zakupu zabezpieczonych obligacji, programem zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami oraz programem zakupu w sektorze przedsiębiorstw program zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych stanowi część rozszerzonego programu zakupu aktywów (zwanego dalej „programem zakupu aktywów”). Program zakupu aktywów ma na celu dalsze wzmocnienie transmisji polityki pieniężnej, ułatwienie udzielania kredytu gospodarce strefy euro, łagodzenie warunków zaciągania kredytów przez gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa oraz przyczynienie się do powrotu stopy inflacji do poziomu poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie, zgodnie z podstawowym celem Europejskiego Banku Centralnego (EBC), jakim jest utrzymanie stabilności cen. |
| --- | --- |

(1)

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/774 (EBC/2015/10) (1) ustanowiła program zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych (zwany dalej „programem zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych”), który rozszerza istniejące programy zakupu aktywów o aktywa sektora publicznego. Łącznie z trzecim programem zakupu zabezpieczonych obligacji, programem zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami oraz programem zakupu w sektorze przedsiębiorstw program zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych stanowi część rozszerzonego programu zakupu aktywów (zwanego dalej „programem zakupu aktywów”). Program zakupu aktywów ma na celu dalsze wzmocnienie transmisji polityki pieniężnej, ułatwienie udzielania kredytu gospodarce strefy euro, łagodzenie warunków zaciągania kredytów przez gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa oraz przyczynienie się do powrotu stopy inflacji do poziomu poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie, zgodnie z podstawowym celem Europejskiego Banku Centralnego (EBC), jakim jest utrzymanie stabilności cen.

| (2) | Program zakupu aktywów jest proporcjonalnym środkiem ograniczającym ryzyko pogorszenia się perspektyw inflacyjnych, gdyż prowadzi do dalszego rozluźnienia warunków monetarnych i finansowych, w tym mających znaczenie dla warunków kredytowania przedsiębiorstw i gospodarstw domowych, wspierając w ten sposób konsumpcję oraz wydatki inwestycyjne w strefie euro i przyczyniając się przez to do powrotu stóp inflacji do poziomu poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie. Program zakupu aktywów spełnia wymagania traktatowe stawiane bankom centralnym Eurosystemu, w tym w zakresie zakazu finansowania ze środków banku centralnego oraz nie wpływa negatywnie na działalność Eurosystemu z perspektywy zasad funkcjonowania otwartej gospodarki wolnorynkowej z wolną konkurencją. |
| --- | --- |

(2)

Program zakupu aktywów jest proporcjonalnym środkiem ograniczającym ryzyko pogorszenia się perspektyw inflacyjnych, gdyż prowadzi do dalszego rozluźnienia warunków monetarnych i finansowych, w tym mających znaczenie dla warunków kredytowania przedsiębiorstw i gospodarstw domowych, wspierając w ten sposób konsumpcję oraz wydatki inwestycyjne w strefie euro i przyczyniając się przez to do powrotu stóp inflacji do poziomu poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie. Program zakupu aktywów spełnia wymagania traktatowe stawiane bankom centralnym Eurosystemu, w tym w zakresie zakazu finansowania ze środków banku centralnego oraz nie wpływa negatywnie na działalność Eurosystemu z perspektywy zasad funkcjonowania otwartej gospodarki wolnorynkowej z wolną konkurencją.

| (3) | W dniu 8 grudnia 2016 r., wykonując swoje zadanie utrzymywania stabilności cen, Rada Prezesów podjęła decyzję o zmianie niektórych założeń programu zakupu aktywów, tak aby umożliwić osiągnięcie jego celów. Zmiany te są zgodne z zakresem zadań Rady Prezesów w obszarze polityki pieniężnej, nie naruszają zobowiązań traktatowych banków centralnych Eurosystemu oraz w odpowiedni sposób uwzględniają potrzeby zarządzania ryzykiem. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 8 grudnia 2016 r., wykonując swoje zadanie utrzymywania stabilności cen, Rada Prezesów podjęła decyzję o zmianie niektórych założeń programu zakupu aktywów, tak aby umożliwić osiągnięcie jego celów. Zmiany te są zgodne z zakresem zadań Rady Prezesów w obszarze polityki pieniężnej, nie naruszają zobowiązań traktatowych banków centralnych Eurosystemu oraz w odpowiedni sposób uwzględniają potrzeby zarządzania ryzykiem.

| (4) | W szczególności horyzont zakupów objętych programem zakupu aktywów powinien zostać rozszerzony do końca grudnia 2017 r. lub w razie konieczności dłużej, a w każdym razie do czasu, gdy Rada Prezesów uzna, iż nastąpiło stałe dostosowanie się ścieżki inflacji do poziomu minimalnie poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie. |
| --- | --- |

(4)

W szczególności horyzont zakupów objętych programem zakupu aktywów powinien zostać rozszerzony do końca grudnia 2017 r. lub w razie konieczności dłużej, a w każdym razie do czasu, gdy Rada Prezesów uzna, iż nastąpiło stałe dostosowanie się ścieżki inflacji do poziomu minimalnie poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie.

| (5) | Kwota płynności dostarczanej na rynek za pośrednictwem łącznych miesięcznych zakupów w ramach programu zakupu aktywów powinna nadal wynosić 80 miliardów EUR do końca marca 2017 r. Od kwietnia 2017 r. kwota łącznych miesięcznych zakupów w ramach programu zakupu aktywów powinna utrzymywać się na poziomie 60 miliardów EUR do końca grudnia 2017 r. lub w razie konieczności dłużej, a w każdym razie do czasu, gdy Rada Prezesów uzna, iż nastąpiło stałe dostosowanie się ścieżki inflacji do celu inflacyjnego. Jeżeli w międzyczasie perspektywy staną się mniej korzystne lub jeżeli warunki finansowe przestaną być zbieżne z dalszym postępem w kierunku osiągnięcia stałego dostosowania ścieżki inflacji do celu inflacyjnego, Rada Prezesów zamierza zwiększyć rozmiary lub czas trwania programu. |
| --- | --- |

(5)

Kwota płynności dostarczanej na rynek za pośrednictwem łącznych miesięcznych zakupów w ramach programu zakupu aktywów powinna nadal wynosić 80 miliardów EUR do końca marca 2017 r. Od kwietnia 2017 r. kwota łącznych miesięcznych zakupów w ramach programu zakupu aktywów powinna utrzymywać się na poziomie 60 miliardów EUR do końca grudnia 2017 r. lub w razie konieczności dłużej, a w każdym razie do czasu, gdy Rada Prezesów uzna, iż nastąpiło stałe dostosowanie się ścieżki inflacji do celu inflacyjnego. Jeżeli w międzyczasie perspektywy staną się mniej korzystne lub jeżeli warunki finansowe przestaną być zbieżne z dalszym postępem w kierunku osiągnięcia stałego dostosowania ścieżki inflacji do celu inflacyjnego, Rada Prezesów zamierza zwiększyć rozmiary lub czas trwania programu.

| (6) | Aby zapewnić nieprzerwaną i niezakłóconą realizację zakupów w ramach programu zakupu aktywów w planowanym horyzoncie czasowym, należy rozszerzyć zakres zapadalności programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych przez zmniejszenie minimalnego okresu pozostałego do zapadalności kwalifikowanych papierów wartościowych z dwóch lat do jednego roku. Ponadto w niezbędnym zakresie w ramach programu zakupu aktywów należy dopuścić zakupy papierów wartościowych o stopie zwrotu do wykupu poniżej stopy depozytu w banku centralnym. |
| --- | --- |

(6)

Aby zapewnić nieprzerwaną i niezakłóconą realizację zakupów w ramach programu zakupu aktywów w planowanym horyzoncie czasowym, należy rozszerzyć zakres zapadalności programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych przez zmniejszenie minimalnego okresu pozostałego do zapadalności kwalifikowanych papierów wartościowych z dwóch lat do jednego roku. Ponadto w niezbędnym zakresie w ramach programu zakupu aktywów należy dopuścić zakupy papierów wartościowych o stopie zwrotu do wykupu poniżej stopy depozytu w banku centralnym.

| (7) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (UE) 2015/774 (EBC/2015/10), |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (UE) 2015/774 (EBC/2015/10),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zmiany

W decyzji (UE) 2015/774 (EBC/2015/10) wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 3 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  „3.   Aby kwalifikować się do zakupów w ramach programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych, dłużne papiery wartościowe w rozumieniu ust. 1 i 2 powinny mieć minimalny okres pozostały do zapadalności 1 rok oraz maksymalny okres pozostały do zapadalności 30 lat w dacie zakupu przez właściwy bank centralny Eurosystemu. W celu wspierania należytego wdrożenia rynkowe instrumenty dłużne z terminem pozostałym do zapadalności wynoszącym 30 lat i 364 dni kwalifikują się na potrzeby programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych. Krajowe banki centralne mogą również dokonywać zamiennych zakupów rynkowych dłużnych papierów wartościowych wyemitowanych przez organizacje międzynarodowe i wielostronne banki rozwoju, jeżeli nie da się osiągnąć zakładanego poziomu zakupów rynkowych instrumentów dłużnych wyemitowanych przez rządy centralne, samorządy regionalne i władze lokalne oraz uznane agencje.”; |
| --- | --- |

1)

w art. 3 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Aby kwalifikować się do zakupów w ramach programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych, dłużne papiery wartościowe w rozumieniu ust. 1 i 2 powinny mieć minimalny okres pozostały do zapadalności 1 rok oraz maksymalny okres pozostały do zapadalności 30 lat w dacie zakupu przez właściwy bank centralny Eurosystemu. W celu wspierania należytego wdrożenia rynkowe instrumenty dłużne z terminem pozostałym do zapadalności wynoszącym 30 lat i 364 dni kwalifikują się na potrzeby programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych. Krajowe banki centralne mogą również dokonywać zamiennych zakupów rynkowych dłużnych papierów wartościowych wyemitowanych przez organizacje międzynarodowe i wielostronne banki rozwoju, jeżeli nie da się osiągnąć zakładanego poziomu zakupów rynkowych instrumentów dłużnych wyemitowanych przez rządy centralne, samorządy regionalne i władze lokalne oraz uznane agencje.”;

| 2) | w art. 3 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

  „5.   Dopuszcza się zakupy nominalnych rynkowych instrumentów dłużnych o ujemnej stopie zwrotu do wykupu (lub najniższej możliwej stopie zwrotu (yield to worst)), która jest równa lub wyższa od stopy depozytu w banku centralnym. W niezbędnym zakresie dopuszcza się zakupy nominalnych rynkowych instrumentów dłużnych o ujemnej stopie zwrotu do wykupu (lub najniższej możliwej stopie zwrotu (yield to worst)), która jest poniżej stopy depozytu w banku centralnym.”. |
| --- | --- |

2)

w art. 3 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Dopuszcza się zakupy nominalnych rynkowych instrumentów dłużnych o ujemnej stopie zwrotu do wykupu (lub najniższej możliwej stopie zwrotu (yield to worst)), która jest równa lub wyższa od stopy depozytu w banku centralnym. W niezbędnym zakresie dopuszcza się zakupy nominalnych rynkowych instrumentów dłużnych o ujemnej stopie zwrotu do wykupu (lub najniższej możliwej stopie zwrotu (yield to worst)), która jest poniżej stopy depozytu w banku centralnym.”.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 13 stycznia 2017 r.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 11 stycznia 2017 r.

W imieniu Rady Prezesów EBC

Mario DRAGHI

Prezes EBC

---

(1)  Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/774 z dnia 4 marca 2015 r. w sprawie programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych (EBC/2015/10) (Dz.U. L 121 z 14.5.2015, s. 20).

1

---

| 20.1.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 16/53 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 16/53

---

DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2017/101

z dnia 11 stycznia 2017 r.

zmieniająca decyzję EBC/2014/40 w sprawie realizacji trzeciego programu zakupu zabezpieczonych obligacji (EBC/2017/2)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 127 ust. 2 tiret pierwsze,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 12 ust. 1 akapit drugi w związku z art. 3 ust. 1 tiret pierwsze, a także art. 18 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzja EBC/2014/40 (1) ustanowiła trzeci program zakupu zabezpieczonych obligacji (zwany dalej „trzecim programem zakupu zabezpieczonych obligacji”). Łącznie z programem zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami, programem zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych oraz programem zakupu w sektorze przedsiębiorstw trzeci program zakupu zabezpieczonych obligacji stanowi część rozszerzonego programu zakupu aktywów (zwanego dalej „programem zakupu aktywów”). Program zakupu aktywów ma na celu dalsze wzmocnienie transmisji polityki pieniężnej, ułatwienie udzielania kredytu gospodarce strefy euro, łagodzenie warunków zaciągania kredytów przez gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa oraz przyczynienie się do powrotu stopy inflacji do poziomu poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie, zgodnie z podstawowym celem Europejskiego Banku Centralnego (EBC), jakim jest utrzymanie stabilności cen. |
| --- | --- |

(1)

Decyzja EBC/2014/40 (1) ustanowiła trzeci program zakupu zabezpieczonych obligacji (zwany dalej „trzecim programem zakupu zabezpieczonych obligacji”). Łącznie z programem zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami, programem zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych oraz programem zakupu w sektorze przedsiębiorstw trzeci program zakupu zabezpieczonych obligacji stanowi część rozszerzonego programu zakupu aktywów (zwanego dalej „programem zakupu aktywów”). Program zakupu aktywów ma na celu dalsze wzmocnienie transmisji polityki pieniężnej, ułatwienie udzielania kredytu gospodarce strefy euro, łagodzenie warunków zaciągania kredytów przez gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa oraz przyczynienie się do powrotu stopy inflacji do poziomu poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie, zgodnie z podstawowym celem Europejskiego Banku Centralnego (EBC), jakim jest utrzymanie stabilności cen.

| (2) | Program zakupu aktywów jest proporcjonalnym środkiem ograniczającym ryzyko pogorszenia się perspektywy inflacyjnych, gdyż prowadzi do dalszego rozluźnienia warunków monetarnych i finansowych, w tym mających znaczenie dla warunków kredytowania przedsiębiorstw i gospodarstw domowych, wspierając w ten sposób konsumpcję oraz wydatki inwestycyjne w strefie euro i przyczyniając się przez to do powrotu stóp inflacji do poziomu poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie. Program zakupu aktywów spełnia wymagania traktatowe stawiane bankom centralnym Eurosystemu, w tym w zakresie zakazu finansowania ze środków banku centralnego oraz nie wpływa negatywnie na działalność Eurosystemu z perspektywy zasad funkcjonowania otwartej gospodarki wolnorynkowej z wolną konkurencją. |
| --- | --- |

(2)

Program zakupu aktywów jest proporcjonalnym środkiem ograniczającym ryzyko pogorszenia się perspektywy inflacyjnych, gdyż prowadzi do dalszego rozluźnienia warunków monetarnych i finansowych, w tym mających znaczenie dla warunków kredytowania przedsiębiorstw i gospodarstw domowych, wspierając w ten sposób konsumpcję oraz wydatki inwestycyjne w strefie euro i przyczyniając się przez to do powrotu stóp inflacji do poziomu poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie. Program zakupu aktywów spełnia wymagania traktatowe stawiane bankom centralnym Eurosystemu, w tym w zakresie zakazu finansowania ze środków banku centralnego oraz nie wpływa negatywnie na działalność Eurosystemu z perspektywy zasad funkcjonowania otwartej gospodarki wolnorynkowej z wolną konkurencją.

| (3) | W dniu 8 grudnia 2016 r., wykonując swoje zadanie utrzymywania stabilności cen, Rada Prezesów podjęła decyzję o zmianie niektórych założeń programu zakupu aktywów, tak aby umożliwić osiągnięcie jego celów. Zmiany te są zgodne z zakresem zadań Rady Prezesów w obszarze polityki pieniężnej, nie naruszają zobowiązań traktatowych banków centralnych Eurosystemu oraz w odpowiedni sposób uwzględniają potrzeby zarządzania ryzykiem. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 8 grudnia 2016 r., wykonując swoje zadanie utrzymywania stabilności cen, Rada Prezesów podjęła decyzję o zmianie niektórych założeń programu zakupu aktywów, tak aby umożliwić osiągnięcie jego celów. Zmiany te są zgodne z zakresem zadań Rady Prezesów w obszarze polityki pieniężnej, nie naruszają zobowiązań traktatowych banków centralnych Eurosystemu oraz w odpowiedni sposób uwzględniają potrzeby zarządzania ryzykiem.

| (4) | W szczególności horyzont zakupów objętych programem zakupu aktywów powinien zostać rozszerzony do końca grudnia 2017 r. lub w razie konieczności dłużej, a w każdym razie do czasu, gdy Rada Prezesów uzna, iż nastąpiło stałe dostosowanie się ścieżki inflacji do poziomu minimalnie poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie. |
| --- | --- |

(4)

W szczególności horyzont zakupów objętych programem zakupu aktywów powinien zostać rozszerzony do końca grudnia 2017 r. lub w razie konieczności dłużej, a w każdym razie do czasu, gdy Rada Prezesów uzna, iż nastąpiło stałe dostosowanie się ścieżki inflacji do poziomu minimalnie poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie.

| (5) | Kwota płynności dostarczanej na rynek za pośrednictwem łącznych miesięcznych zakupów w ramach programu zakupu aktywów powinna nadal wynosić 80 miliardów EUR do końca marca 2017 r. Od kwietnia 2017 r. kwota łącznych miesięcznych zakupów w ramach programu zakupu aktywów powinna utrzymywać się na poziomie 60 miliardów EUR do końca grudnia 2017 r. lub w razie konieczności dłużej, a w każdym razie do czasu, gdy Rada Prezesów uzna, iż nastąpiło stałe dostosowanie się ścieżki inflacji do celu inflacyjnego. Jeżeli w międzyczasie perspektywy staną się mniej korzystne lub jeżeli warunki finansowe przestaną być zbieżne z dalszym postępem w kierunku osiągnięcia stałego dostosowania ścieżki inflacji do celu inflacyjnego, Rada Prezesów zamierza zwiększyć rozmiary lub czas trwania programu. |
| --- | --- |

(5)

Kwota płynności dostarczanej na rynek za pośrednictwem łącznych miesięcznych zakupów w ramach programu zakupu aktywów powinna nadal wynosić 80 miliardów EUR do końca marca 2017 r. Od kwietnia 2017 r. kwota łącznych miesięcznych zakupów w ramach programu zakupu aktywów powinna utrzymywać się na poziomie 60 miliardów EUR do końca grudnia 2017 r. lub w razie konieczności dłużej, a w każdym razie do czasu, gdy Rada Prezesów uzna, iż nastąpiło stałe dostosowanie się ścieżki inflacji do celu inflacyjnego. Jeżeli w międzyczasie perspektywy staną się mniej korzystne lub jeżeli warunki finansowe przestaną być zbieżne z dalszym postępem w kierunku osiągnięcia stałego dostosowania ścieżki inflacji do celu inflacyjnego, Rada Prezesów zamierza zwiększyć rozmiary lub czas trwania programu.

| (6) | Aby zapewnić nieprzerwaną i niezakłóconą realizację zakupów w ramach programu zakupu aktywów w planowanym horyzoncie czasowym, należy w ramach tego programu w niezbędnym zakresie dopuścić zakupy papierów wartościowych o stopie zwrotu do wykupu poniżej stopy depozytu w banku centralnym. |
| --- | --- |

(6)

Aby zapewnić nieprzerwaną i niezakłóconą realizację zakupów w ramach programu zakupu aktywów w planowanym horyzoncie czasowym, należy w ramach tego programu w niezbędnym zakresie dopuścić zakupy papierów wartościowych o stopie zwrotu do wykupu poniżej stopy depozytu w banku centralnym.

| (7) | Decyzja EBC/2014/40 powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona, |
| --- | --- |

(7)

Decyzja EBC/2014/40 powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zmiany

W decyzji EBC/2014/40 w art. 2 dodaje się pkt 7 w brzmieniu:

| „7. | Dopuszcza się zakupy nominalnych zabezpieczonych obligacji o ujemnej stopie zwrotu do wykupu (lub najniższej możliwej stopie zwrotu (yield to worst)), która jest równa lub wyższa od stopy depozytu w banku centralnym. W niezbędnym zakresie dopuszcza się zakupy nominalnych zabezpieczonych obligacji o ujemnej stopie zwrotu do wykupu (lub najniższej możliwej stopie zwrotu (yield to worst)), która jest poniżej stopy depozytu w banku centralnym.”. |
| --- | --- |

„7.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 13 stycznia 2017 r.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 11 stycznia 2017 r.

W imieniu Rady Prezesów EBC

Mario DRAGHI

Prezes EBC

---

(1)  Decyzja EBC/2014/40 z dnia 15 października 2014 r. w sprawie realizacji trzeciego programu zakupu zabezpieczonych obligacji (Dz.U. L 335 z 22.11.2014, s. 22).

1

---

| 20.1.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 16/55 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 16/55

---

DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2017/102

z dnia 11 stycznia 2017 r.

zmieniająca decyzję (UE) 2015/5 w sprawie realizacji programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami (EBC/2017/3)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 127 ust. 2 tiret pierwsze,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 12 ust. 1 akapit drugi w związku z art. 3 ust. 1 tiret pierwsze, a także art. 18 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/5 (EBC/2014/45) (1) ustanawia program zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami. Łącznie z trzecim programem zakupu zabezpieczonych obligacji, programem zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych oraz programem zakupu w sektorze przedsiębiorstw program zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami stanowi część rozszerzonego programu zakupu aktywów (zwanego dalej „programem zakupu aktywów”). Program zakupu aktywów ma na celu dalsze wzmocnienie transmisji polityki pieniężnej, ułatwienie udzielania kredytu gospodarce strefy euro, łagodzenie warunków zaciągania kredytów przez gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa oraz przyczynienie się do powrotu stopy inflacji do poziomu poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie, zgodnie z podstawowym celem Europejskiego Banku Centralnego (EBC), jakim jest utrzymanie stabilności cen. |
| --- | --- |

(1)

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/5 (EBC/2014/45) (1) ustanawia program zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami. Łącznie z trzecim programem zakupu zabezpieczonych obligacji, programem zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych oraz programem zakupu w sektorze przedsiębiorstw program zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami stanowi część rozszerzonego programu zakupu aktywów (zwanego dalej „programem zakupu aktywów”). Program zakupu aktywów ma na celu dalsze wzmocnienie transmisji polityki pieniężnej, ułatwienie udzielania kredytu gospodarce strefy euro, łagodzenie warunków zaciągania kredytów przez gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa oraz przyczynienie się do powrotu stopy inflacji do poziomu poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie, zgodnie z podstawowym celem Europejskiego Banku Centralnego (EBC), jakim jest utrzymanie stabilności cen.

| (2) | Program zakupu aktywów jest proporcjonalnym środkiem ograniczającym ryzyko pogorszenia się perspektywy inflacyjnych, gdyż prowadzi do dalszego rozluźnienia warunków monetarnych i finansowych, w tym mających znaczenie dla warunków kredytowania przedsiębiorstw i gospodarstw domowych, wspierając w ten sposób konsumpcję oraz wydatki inwestycyjne w strefie euro i przyczyniając się przez to do powrotu stóp inflacji do poziomu poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie. Program zakupu aktywów spełnia wymagania traktatowe stawiane bankom centralnym Eurosystemu, w tym w zakresie zakazu finansowania ze środków banku centralnego oraz nie wpływa negatywnie na działalność Eurosystemu z perspektywy zasad funkcjonowania otwartej gospodarki wolnorynkowej z wolną konkurencją. |
| --- | --- |

(2)

Program zakupu aktywów jest proporcjonalnym środkiem ograniczającym ryzyko pogorszenia się perspektywy inflacyjnych, gdyż prowadzi do dalszego rozluźnienia warunków monetarnych i finansowych, w tym mających znaczenie dla warunków kredytowania przedsiębiorstw i gospodarstw domowych, wspierając w ten sposób konsumpcję oraz wydatki inwestycyjne w strefie euro i przyczyniając się przez to do powrotu stóp inflacji do poziomu poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie. Program zakupu aktywów spełnia wymagania traktatowe stawiane bankom centralnym Eurosystemu, w tym w zakresie zakazu finansowania ze środków banku centralnego oraz nie wpływa negatywnie na działalność Eurosystemu z perspektywy zasad funkcjonowania otwartej gospodarki wolnorynkowej z wolną konkurencją.

| (3) | W dniu 8 grudnia 2016 r., wykonując swoje zadanie utrzymywania stabilności cen, Rada Prezesów podjęła decyzję o zmianie niektórych założeń programu zakupu aktywów, tak aby umożliwić osiągnięcie jego celów. Zmiany te są zgodne z zakresem zadań Rady Prezesów w obszarze polityki pieniężnej, nie naruszają zobowiązań traktatowych banków centralnych Eurosystemu oraz w odpowiedni sposób uwzględniają potrzeby zarządzania ryzykiem. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 8 grudnia 2016 r., wykonując swoje zadanie utrzymywania stabilności cen, Rada Prezesów podjęła decyzję o zmianie niektórych założeń programu zakupu aktywów, tak aby umożliwić osiągnięcie jego celów. Zmiany te są zgodne z zakresem zadań Rady Prezesów w obszarze polityki pieniężnej, nie naruszają zobowiązań traktatowych banków centralnych Eurosystemu oraz w odpowiedni sposób uwzględniają potrzeby zarządzania ryzykiem.

| (4) | W szczególności horyzont zakupów objętych programem zakupu aktywów powinien zostać rozszerzony do końca grudnia 2017 r. lub w razie konieczności dłużej, a w każdym razie do czasu, gdy Rada Prezesów uzna, iż nastąpiło stałe dostosowanie się ścieżki inflacji do poziomu minimalnie poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie. |
| --- | --- |

(4)

W szczególności horyzont zakupów objętych programem zakupu aktywów powinien zostać rozszerzony do końca grudnia 2017 r. lub w razie konieczności dłużej, a w każdym razie do czasu, gdy Rada Prezesów uzna, iż nastąpiło stałe dostosowanie się ścieżki inflacji do poziomu minimalnie poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie.

| (5) | Kwota płynności dostarczanej na rynek za pośrednictwem łącznych miesięcznych zakupów w ramach programu zakupu aktywów powinna nadal wynosić 80 miliardów EUR do końca marca 2017 r. Od kwietnia 2017 r. kwota łącznych miesięcznych zakupów w ramach programu zakupu aktywów powinna utrzymywać się na poziomie 60 miliardów EUR do końca grudnia 2017 r. lub w razie konieczności dłużej, a w każdym razie do czasu, gdy Rada Prezesów uzna, iż nastąpiło stałe dostosowanie się ścieżki inflacji do celu inflacyjnego. Jeżeli w międzyczasie perspektywy staną się mniej korzystne lub jeżeli warunki finansowe przestaną być zbieżne z dalszym postępem w kierunku osiągnięcia stałego dostosowania ścieżki inflacji do celu inflacyjnego, Rada Prezesów zamierza zwiększyć rozmiary lub czas trwania programu. |
| --- | --- |

(5)

Kwota płynności dostarczanej na rynek za pośrednictwem łącznych miesięcznych zakupów w ramach programu zakupu aktywów powinna nadal wynosić 80 miliardów EUR do końca marca 2017 r. Od kwietnia 2017 r. kwota łącznych miesięcznych zakupów w ramach programu zakupu aktywów powinna utrzymywać się na poziomie 60 miliardów EUR do końca grudnia 2017 r. lub w razie konieczności dłużej, a w każdym razie do czasu, gdy Rada Prezesów uzna, iż nastąpiło stałe dostosowanie się ścieżki inflacji do celu inflacyjnego. Jeżeli w międzyczasie perspektywy staną się mniej korzystne lub jeżeli warunki finansowe przestaną być zbieżne z dalszym postępem w kierunku osiągnięcia stałego dostosowania ścieżki inflacji do celu inflacyjnego, Rada Prezesów zamierza zwiększyć rozmiary lub czas trwania programu.

| (6) | Aby zapewnić nieprzerwaną i niezakłóconą realizację zakupów w ramach programu zakupu aktywów w planowanym horyzoncie czasowym, należy w ramach tego programu w niezbędnym zakresie dopuścić zakupy papierów wartościowych o stopie zwrotu do wykupu poniżej stopy depozytu w banku centralnym. |
| --- | --- |

(6)

Aby zapewnić nieprzerwaną i niezakłóconą realizację zakupów w ramach programu zakupu aktywów w planowanym horyzoncie czasowym, należy w ramach tego programu w niezbędnym zakresie dopuścić zakupy papierów wartościowych o stopie zwrotu do wykupu poniżej stopy depozytu w banku centralnym.

| (7) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (UE) 2015/5 (EBC/2014/45), |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (UE) 2015/5 (EBC/2014/45),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zmiany

W decyzji (UE) 2015/5 (EBC/2014/45) w art. 2 dodaje się pkt 10 w brzmieniu:

| „(10) | Dopuszcza się zakupy nominalnych papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami o ujemnej stopie zwrotu do wykupu (lub najniższej możliwej stopie zwrotu (yield to worst)), która jest równa lub wyższa od stopy depozytu w banku centralnym. W niezbędnym zakresie dopuszcza się zakupy nominalnych papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami o ujemnej stopie zwrotu do wykupu (lub najniższej możliwej stopie zwrotu (yield to worst)), która jest poniżej stopy depozytu w banku centralnym.”. |
| --- | --- |

„(10)

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 13 stycznia 2017 r.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 11 stycznia 2017 r.

W imieniu Rady Prezesów EBC

Mario DRAGHI

Prezes EBC

---

(1)  Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/5 z dnia 19 listopada 2014 r. w sprawie realizacji programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami (EBC/2014/45) (Dz.U. L 1 z 6.1.2015, s. 4).

1

---

| 20.1.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 16/57 |
| --- | --- | --- | --- |

20.1.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 16/57

---

DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2017/103

z dnia 11 stycznia 2017 r.

zmieniająca decyzję (UE) 2016/948 w sprawie realizacji programu zakupu w sektorze przedsiębiorstw (EBC/2017/4)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 127 ust. 2 tiret pierwsze,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 12 ust. 1 akapit drugi w związku z art. 3 ust. 1 tiret pierwsze, a także art. 18 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/948 (EBC/2016/16) (1) ustanawia program zakupu w sektorze przedsiębiorstw. Łącznie z trzecim programem zakupu zabezpieczonych obligacji, programem zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami oraz programem zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych program zakupu w sektorze przedsiębiorstw stanowi część rozszerzonego programu zakupu aktywów (zwanego dalej „programem zakupu aktywów”). Program zakupu aktywów ma na celu dalsze wzmocnienie transmisji polityki pieniężnej, ułatwienie udzielania kredytu gospodarce strefy euro, łagodzenie warunków zaciągania kredytów przez gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa oraz przyczynienie się do powrotu stopy inflacji do poziomu poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie, zgodnie z podstawowym celem Europejskiego Banku Centralnego (EBC), jakim jest utrzymanie stabilności cen. |
| --- | --- |

(1)

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/948 (EBC/2016/16) (1) ustanawia program zakupu w sektorze przedsiębiorstw. Łącznie z trzecim programem zakupu zabezpieczonych obligacji, programem zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami oraz programem zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych program zakupu w sektorze przedsiębiorstw stanowi część rozszerzonego programu zakupu aktywów (zwanego dalej „programem zakupu aktywów”). Program zakupu aktywów ma na celu dalsze wzmocnienie transmisji polityki pieniężnej, ułatwienie udzielania kredytu gospodarce strefy euro, łagodzenie warunków zaciągania kredytów przez gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa oraz przyczynienie się do powrotu stopy inflacji do poziomu poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie, zgodnie z podstawowym celem Europejskiego Banku Centralnego (EBC), jakim jest utrzymanie stabilności cen.

| (2) | Program zakupu aktywów jest proporcjonalnym środkiem ograniczającym ryzyko pogorszenia się perspektywy inflacyjnych, gdyż prowadzi do dalszego rozluźnienia warunków monetarnych i finansowych, w tym mających znaczenie dla warunków kredytowania przedsiębiorstw i gospodarstw domowych, wspierając w ten sposób konsumpcję oraz wydatki inwestycyjne w strefie euro i przyczyniając się przez to do powrotu stóp inflacji do poziomu poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie. Program zakupu aktywów spełnia wymagania traktatowe stawiane bankom centralnym Eurosystemu, w tym w zakresie zakazu finansowania ze środków banku centralnego oraz nie wpływa negatywnie na działalność Eurosystemu z perspektywy zasad funkcjonowania otwartej gospodarki wolnorynkowej z wolną konkurencją. |
| --- | --- |

(2)

Program zakupu aktywów jest proporcjonalnym środkiem ograniczającym ryzyko pogorszenia się perspektywy inflacyjnych, gdyż prowadzi do dalszego rozluźnienia warunków monetarnych i finansowych, w tym mających znaczenie dla warunków kredytowania przedsiębiorstw i gospodarstw domowych, wspierając w ten sposób konsumpcję oraz wydatki inwestycyjne w strefie euro i przyczyniając się przez to do powrotu stóp inflacji do poziomu poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie. Program zakupu aktywów spełnia wymagania traktatowe stawiane bankom centralnym Eurosystemu, w tym w zakresie zakazu finansowania ze środków banku centralnego oraz nie wpływa negatywnie na działalność Eurosystemu z perspektywy zasad funkcjonowania otwartej gospodarki wolnorynkowej z wolną konkurencją.

| (3) | W dniu 8 grudnia 2016 r., wykonując swoje zadanie utrzymywania stabilności cen, Rada Prezesów podjęła decyzję o zmianie niektórych założeń programu zakupu aktywów, tak aby umożliwić osiągnięcie jego celów. Zmiany te są zgodne z zakresem zadań Rady Prezesów w obszarze polityki pieniężnej, nie naruszają zobowiązań traktatowych banków centralnych Eurosystemu oraz w odpowiedni sposób uwzględniają potrzeby zarządzania ryzykiem. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 8 grudnia 2016 r., wykonując swoje zadanie utrzymywania stabilności cen, Rada Prezesów podjęła decyzję o zmianie niektórych założeń programu zakupu aktywów, tak aby umożliwić osiągnięcie jego celów. Zmiany te są zgodne z zakresem zadań Rady Prezesów w obszarze polityki pieniężnej, nie naruszają zobowiązań traktatowych banków centralnych Eurosystemu oraz w odpowiedni sposób uwzględniają potrzeby zarządzania ryzykiem.

| (4) | W szczególności horyzont zakupów objętych programem zakupu aktywów powinien zostać rozszerzony do końca grudnia 2017 r. lub w razie konieczności dłużej, a w każdym razie do czasu, gdy Rada Prezesów uzna, iż nastąpiło stałe dostosowanie się ścieżki inflacji do poziomu minimalnie poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie. |
| --- | --- |

(4)

W szczególności horyzont zakupów objętych programem zakupu aktywów powinien zostać rozszerzony do końca grudnia 2017 r. lub w razie konieczności dłużej, a w każdym razie do czasu, gdy Rada Prezesów uzna, iż nastąpiło stałe dostosowanie się ścieżki inflacji do poziomu minimalnie poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie.

| (5) | Kwota płynności dostarczanej na rynek za pośrednictwem łącznych miesięcznych zakupów w ramach programu zakupu aktywów powinna nadal wynosić 80 miliardów EUR do końca marca 2017 r. Od kwietnia 2017 r. kwota łącznych miesięcznych zakupów w ramach programu zakupu aktywów powinna utrzymywać się na poziomie 60 miliardów EUR do końca grudnia 2017 r. lub w razie konieczności dłużej, a w każdym razie do czasu, gdy Rada Prezesów uzna, iż nastąpiło stałe dostosowanie się ścieżki inflacji do celu inflacyjnego. Jeżeli w międzyczasie perspektywy staną się mniej korzystne lub jeżeli warunki finansowe przestaną być zbieżne z dalszym postępem w kierunku osiągnięcia stałego dostosowania ścieżki inflacji do celu inflacyjnego, Rada Prezesów zamierza zwiększyć rozmiary lub czas trwania programu. |
| --- | --- |

(5)

Kwota płynności dostarczanej na rynek za pośrednictwem łącznych miesięcznych zakupów w ramach programu zakupu aktywów powinna nadal wynosić 80 miliardów EUR do końca marca 2017 r. Od kwietnia 2017 r. kwota łącznych miesięcznych zakupów w ramach programu zakupu aktywów powinna utrzymywać się na poziomie 60 miliardów EUR do końca grudnia 2017 r. lub w razie konieczności dłużej, a w każdym razie do czasu, gdy Rada Prezesów uzna, iż nastąpiło stałe dostosowanie się ścieżki inflacji do celu inflacyjnego. Jeżeli w międzyczasie perspektywy staną się mniej korzystne lub jeżeli warunki finansowe przestaną być zbieżne z dalszym postępem w kierunku osiągnięcia stałego dostosowania ścieżki inflacji do celu inflacyjnego, Rada Prezesów zamierza zwiększyć rozmiary lub czas trwania programu.

| (6) | Aby zapewnić nieprzerwaną i niezakłóconą realizację zakupów w ramach programu zakupu aktywów w planowanym horyzoncie czasowym, należy w niezbędnym zakresie w ramach tego programu dopuścić zakupy papierów wartościowych o stopie zwrotu do wykupu poniżej stopy depozytu w banku centralnym. |
| --- | --- |

(6)

Aby zapewnić nieprzerwaną i niezakłóconą realizację zakupów w ramach programu zakupu aktywów w planowanym horyzoncie czasowym, należy w niezbędnym zakresie w ramach tego programu dopuścić zakupy papierów wartościowych o stopie zwrotu do wykupu poniżej stopy depozytu w banku centralnym.

| (7) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (UE) 2016/948 (EBC/2016/16), |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (UE) 2016/948 (EBC/2016/16),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zmiany

W art. 2 decyzji (UE) 2016/948 (EBC/2016/16) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Dopuszcza się zakupy nominalnych obligacji przedsiębiorstw o ujemnej stopie zwrotu do wykupu (lub najniższej możliwej stopie zwrotu (yield to worst)), która jest równa lub wyższa od stopy depozytu w banku centralnym. W niezbędnym zakresie dopuszcza się zakupy nominalnych obligacji przedsiębiorstw o ujemnej stopie zwrotu do wykupu (lub najniższej możliwej stopie zwrotu (yield to worst)), która jest poniżej stopy depozytu w banku centralnym.”.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 13 stycznia 2017 r.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 11 stycznia 2017 r.

W imieniu Rady Prezesów EBC

Mario DRAGHI

Prezes EBC

---

(1)  Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/948 z dnia 1 czerwca 2016 r. w sprawie realizacji programu zakupu w sektorze przedsiębiorstw (EBC/2016/16) (Dz.U. L 157 z 15.6.2016, s. 28).

1

---