# Publicatieblad L 265/2016

| | ISSN 1977-0758 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | L 265 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Wetgeving | 59e jaargang30 september 2016 |

ISSN 1977-0758

Publicatieblad

van de Europese Unie

L 265

Uitgave in de Nederlandse taal

Wetgeving

59e jaargang30 september 2016

---

| Inhoud | | II   Niet-wetgevingshandelingen | Bladzijde |
| --- | --- | --- | --- |
| | | HANDELINGEN VAN BIJ INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN INGESTELDE ORGANEN |
| | * | Reglement nr. 44 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) — Uniforme bepalingen voor de goedkeuring van beveiligingssystemen voor kinderen aan boord van motorvoertuigen (kinderbeveiligingssystemen) [2016/1722] | 1 |
| | * | Reglement nr. 48 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) — Uniforme bepalingen voor de goedkeuring van voertuigen wat de installatie van verlichtings- en lichtsignaalvoorzieningen betreft [2016/1723] | 125 |

Inhoud

II   Niet-wetgevingshandelingen

Bladzijde

HANDELINGEN VAN BIJ INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN INGESTELDE ORGANEN

*

Reglement nr. 44 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) — Uniforme bepalingen voor de goedkeuring van beveiligingssystemen voor kinderen aan boord van motorvoertuigen (kinderbeveiligingssystemen) [2016/1722]

1

*

Reglement nr. 48 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) — Uniforme bepalingen voor de goedkeuring van voertuigen wat de installatie van verlichtings- en lichtsignaalvoorzieningen betreft [2016/1723]

125

| NL | Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.
  Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten. |
| --- | --- |

NL

Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.

Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten.

---

II Niet-wetgevingshandelingen

HANDELINGEN VAN BIJ INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN INGESTELDE ORGANEN

| 30.9.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 265/1 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 265/1

---

Voor het internationaal publiekrecht hebben alleen de originele VN/ECE-teksten rechtsgevolgen. Voor de status en de datum van inwerkingtreding van dit reglement, zie de recentste versie van het VN/ECE-statusdocument TRANS/WP.29/343 op:

http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

Reglement nr. 44 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) — Uniforme bepalingen voor de goedkeuring van beveiligingssystemen voor kinderen aan boord van motorvoertuigen („kinderbeveiligingssystemen”) [2016/1722]

Bevat de volledige geldige tekst tot en met:

Supplement 10 op wijzigingenreeks 04 — Datum van inwerkingtreding: 18 juni 2016

INHOUD

REGLEMENT

| 1. | Toepassingsgebied |
| --- | --- |

1.

| 2. | Definities |
| --- | --- |

2.

| 3. | Goedkeuringsaanvraag |
| --- | --- |

3.

| 4. | Merktekens |
| --- | --- |

4.

| 5. | Goedkeuring |
| --- | --- |

5.

| 6. | Algemene specificaties |
| --- | --- |

6.

| 7. | Bijzondere specificaties |
| --- | --- |

7.

| 8. | Beschrijving van de tests |
| --- | --- |

8.

| 9. | Testrapport van de typegoedkeuring en van de productiekwalificatie |
| --- | --- |

9.

| 10. | Wijzigingen en uitbreiding van de goedkeuring van een type kinderbeveiligingssysteem |
| --- | --- |

10.

| 11. | Productiekwalificatie |
| --- | --- |

11.

| 12. | Conformiteit van de productie en routinetests |
| --- | --- |

12.

| 13. | Sancties bij non-conformiteit van de productie |
| --- | --- |

13.

| 14. | Definitieve stopzetting van de productie |
| --- | --- |

14.

| 15. | Instructies |
| --- | --- |

15.

| 16. | Naam en adres van de voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijke technische diensten en van de typegoedkeuringsinstanties |
| --- | --- |

16.

| 17. | Overgangsbepalingen |
| --- | --- |

17.

BIJLAGEN

| 1 | Mededeling |
| --- | --- |

1

| 2 | Opstelling van de goedkeuringsmerken |
| --- | --- |

2

| 3 | Opstelling van de apparatuur voor de stofbestendigheidstest |
| --- | --- |

3

| 4 | Corrosietest |
| --- | --- |

4

| 5 | Schuur- en microsliptest |
| --- | --- |

5

| 6 | Beschrijving van de trolley |
| --- | --- |

6

| 7 | Vertragings- of versnellingscurve van de trolley als functie van de tijd |
| --- | --- |

7

| 8 | Beschrijving van de dummy's |
| --- | --- |

8

| 9 | Frontale botstest tegen een obstakel |
| --- | --- |

9

| 10 | Procedure voor de botstest aan de achterkant |
| --- | --- |

10

| 11 | Extra verankeringen voor de montage van kinderbeveiligingssystemen van de categorie semi-universeel in motorvoertuigen |
| --- | --- |

11

| 12 | Stoel |
| --- | --- |

12

| 13 | Standaardveiligheidsgordel |
| --- | --- |

13

| 14 | Typegoedkeuringsschema (stroomschema ISO 9002:2000) |
| --- | --- |

14

| 15 | Toelichting |
| --- | --- |

15

| 16 | Controle van de conformiteit van de productie |
| --- | --- |

16

| 17 | Test van het energieabsorberende materiaal |
| --- | --- |

17

| 18 | Methode voor het definiëren van de impactzone voor het hoofd bij systemen met rugleuning en het minimumformaat van de zijkanten bij naar achteren gerichte systemen |
| --- | --- |

18

| 19 | Beschrijving van de conditionering van direct op het kinderbeveiligingssysteem gemonteerde verstelvoorzieningen |
| --- | --- |

19

| 20 | Typische voorziening om de sterkte van de sluiting te testen |
| --- | --- |

20

| 21 | Installatie voor de dynamische crashtest |
| --- | --- |

21

| 22 | Test met het blok in de vorm van de onderkant van de romp |
| --- | --- |

22

| 23 | Voorzieningen voor het uitoefenen van belasting |
| --- | --- |

23

1.   TOEPASSINGSGEBIED

1.1.   Dit reglement is van toepassing op kinderbeveiligingssystemen die geschikt zijn voor installatie in motorvoertuigen met drie of meer wielen en die niet bedoeld zijn om met klapstoelen of zijwaarts gerichte stoelen te worden gebruikt.

2.   DEFINITIES

Voor de toepassing van dit reglement wordt verstaan onder:

2.1.   „Kinderbeveiligingssysteem („beveiligingssysteem”)”: een geheel van onderdelen, bestaande uit een combinatie van riemen of flexibele componenten met een sluiting, verstelvoorzieningen, bevestigingselementen en, in sommige gevallen, een extra voorziening zoals een reiswieg, een kinderdraagmandje, een stoeltje en/of een botsscherm, dat aan een motorvoertuig kan worden bevestigd. Het is zo ontworpen dat het risico op verwonding van de gebruiker bij een botsing of een abrupte vertraging van het voertuig wordt verminderd doordat het de bewegingsmogelijkheden voor het lichaam van de gebruiker beperkt.

„Kinderbeveiligingssysteem („beveiligingssysteem”)”

„Isofix”: een systeem om een kinderbeveiligingssysteem in een voertuig te bevestigen, bestaande uit twee onbuigzame verankeringen aan het voertuig, twee overeenkomstige onbuigzame bevestigingselementen aan het kinderbeveiligingssysteem en een systeem om het kantelen van het kinderbeveiligingssysteem te beperken.

„Isofix”

Kinderbeveiligingssystemen worden ingedeeld in vijf „massagroepen”:

| 2.1.1.1. | groep 0 voor kinderen met een massa van minder dan 10 kg; |
| --- | --- |

2.1.1.1.

groep 0 voor kinderen met een massa van minder dan 10 kg;

| 2.1.1.2. | groep 0+ voor kinderen met een massa van minder dan 13 kg; |
| --- | --- |

2.1.1.2.

groep 0+ voor kinderen met een massa van minder dan 13 kg;

| 2.1.1.3. | groep I voor kinderen met een massa van 9 tot 18 kg; |
| --- | --- |

2.1.1.3.

groep I voor kinderen met een massa van 9 tot 18 kg;

| 2.1.1.4. | groep II voor kinderen met een massa van 15 tot 25 kg; |
| --- | --- |

2.1.1.4.

groep II voor kinderen met een massa van 15 tot 25 kg;

| 2.1.1.5. | groep III voor kinderen met een massa van 22 tot 36 kg. |
| --- | --- |

2.1.1.5.

groep III voor kinderen met een massa van 22 tot 36 kg.

| 2.1.1.6. | Isofix-kinderbeveiligingssystemen worden ingedeeld in 7 Isofix-formaatklassen, die zijn beschreven in Reglement nr. 16, bijlage 17, aanhangsel 2:







  A | — | ISO/F3: Naar voren gericht kinderbeveiligingssysteem voor peuter, volledige hoogte |
| --- | --- | --- | --- |
| B | — | ISO/F2: Naar voren gericht kinderbeveiligingssysteem voor peuter, verminderde hoogte |
| B1 | — | ISO/F2X: Naar voren gericht kinderbeveiligingssysteem voor peuter, verminderde hoogte |
| C | — | ISO/R3: Naar achteren gericht kinderbeveiligingssysteem voor peuter, groot formaat |
| D | — | ISO/R2: Naar achteren gericht kinderbeveiligingssysteem voor peuter, klein formaat |
| E | — | ISO/R1: Naar achteren gericht kinderbeveiligingssysteem voor baby |
| F | — | ISO/L1: Zijdelings gericht kinderbeveiligingssysteem, naar links (reiswieg) |
| G | — | ISO/L2: Zijdelings gericht kinderbeveiligingssysteem, naar rechts (reiswieg) |

2.1.1.6.

Isofix-kinderbeveiligingssystemen worden ingedeeld in 7 Isofix-formaatklassen, die zijn beschreven in Reglement nr. 16, bijlage 17, aanhangsel 2:

A

—

ISO/F3: Naar voren gericht kinderbeveiligingssysteem voor peuter, volledige hoogte

B

—

ISO/F2: Naar voren gericht kinderbeveiligingssysteem voor peuter, verminderde hoogte

B1

—

ISO/F2X: Naar voren gericht kinderbeveiligingssysteem voor peuter, verminderde hoogte

C

—

ISO/R3: Naar achteren gericht kinderbeveiligingssysteem voor peuter, groot formaat

D

—

ISO/R2: Naar achteren gericht kinderbeveiligingssysteem voor peuter, klein formaat

E

—

ISO/R1: Naar achteren gericht kinderbeveiligingssysteem voor baby

F

—

ISO/L1: Zijdelings gericht kinderbeveiligingssysteem, naar links (reiswieg)

G

—

ISO/L2: Zijdelings gericht kinderbeveiligingssysteem, naar rechts (reiswieg)

| Massagroep | | Isofix-formaatklasse |
| --- | --- | --- |
| 0 — tot 10 kg | F | ISO/L1 |
| G | ISO/L2 |
| E | ISO/R1 |
| 0+ — tot 13 kg | C | ISO/R3 |
| D | ISO/R2 |
| E | ISO/R1 |
| I — 9 tot 18 kg | A | ISO/F3 |
| B | ISO/F2 |
| B1 | ISO/F2X |
| C | ISO/R3 |
| D | ISO/R2 |

Massagroep

Isofix-formaatklasse

0 — tot 10 kg

F

ISO/L1

G

ISO/L2

E

ISO/R1

0+ — tot 13 kg

C

ISO/R3

D

ISO/R2

E

ISO/R1

I — 9 tot 18 kg

A

ISO/F3

B

ISO/F2

B1

ISO/F2X

C

ISO/R3

D

ISO/R2

Kinderbeveiligingssystemen worden ingedeeld in vier „categorieën”:

| 2.1.2.1. | de categorie „universeel” voor gebruik zoals bedoeld in de punten 6.1.1, 6.1.3.1 en 6.1.3.2 op de meeste zitplaatsen van het voertuig en in het bijzonder die welke krachtens Reglement nr. 16 compatibel worden geacht met een dergelijke categorie kinderbeveiligingssystemen; |
| --- | --- |

2.1.2.1.

de categorie „universeel” voor gebruik zoals bedoeld in de punten 6.1.1, 6.1.3.1 en 6.1.3.2 op de meeste zitplaatsen van het voertuig en in het bijzonder die welke krachtens Reglement nr. 16 compatibel worden geacht met een dergelijke categorie kinderbeveiligingssystemen;

| 2.1.2.2. | de categorie „beperkt” voor gebruik zoals bedoeld in de punten 6.1.1 en 6.1.3.1 op aangewezen zitplaatsen van bepaalde voertuigtypen volgens de opgave van de fabrikant van het voertuig of het kinderbeveiligingssysteem; |
| --- | --- |

2.1.2.2.

de categorie „beperkt” voor gebruik zoals bedoeld in de punten 6.1.1 en 6.1.3.1 op aangewezen zitplaatsen van bepaalde voertuigtypen volgens de opgave van de fabrikant van het voertuig of het kinderbeveiligingssysteem;

| 2.1.2.3. | de categorie „semi-universeel” voor gebruik zoals bedoeld in de punten 6.1.1 en 6.1.3.2; |
| --- | --- |

2.1.2.3.

de categorie „semi-universeel” voor gebruik zoals bedoeld in de punten 6.1.1 en 6.1.3.2;

| 2.1.2.4. | de categorie „voertuigspecifiek” voor gebruik:






  2.1.2.4.1. | in specifieke voertuigtypen overeenkomstig de punten 6.1.2 en 6.1.3.3, of |
| --- | --- | --- |

2.1.2.4.

de categorie „voertuigspecifiek” voor gebruik:

2.1.2.4.1.

in specifieke voertuigtypen overeenkomstig de punten 6.1.2 en 6.1.3.3, of

| 2.1.2.4.2. | als „ingebouwd” kinderbeveiligingssysteem. |
| --- | --- |

2.1.2.4.2.

als „ingebouwd” kinderbeveiligingssysteem.

De systemen die het kind in het kinderbeveiligingssysteem op zijn plaats houden, worden ingedeeld in twee klassen:

| | de klasse „integraal” als het systeem dat het kind in het kinderbeveiligingssysteem op zijn plaats houdt, onafhankelijk is van een voorziening die rechtstreeks met het voertuig is verbonden; |
| --- | --- |

de klasse „integraal” als het systeem dat het kind in het kinderbeveiligingssysteem op zijn plaats houdt, onafhankelijk is van een voorziening die rechtstreeks met het voertuig is verbonden;

| | de klasse „niet-integraal” als het systeem dat het kind in het kinderbeveiligingssysteem op zijn plaats houdt, afhankelijk is van een voorziening die rechtstreeks met het voertuig is verbonden; |
| --- | --- |

de klasse „niet-integraal” als het systeem dat het kind in het kinderbeveiligingssysteem op zijn plaats houdt, afhankelijk is van een voorziening die rechtstreeks met het voertuig is verbonden;

2.1.3.1.   „partieel beveiligingssysteem”: een voorziening zoals een verhogingskussen, die slechts een compleet kinderbeveiligingssysteem vormt bij gebruik in combinatie met een veiligheidsgordel voor volwassenen die om het lichaam van het kind heen gaat of waarmee het systeem waarin het kind wordt geplaatst, wordt bevestigd;

„partieel beveiligingssysteem”

2.1.3.2.   „verhogingskussen”: een stevig kussen dat in combinatie met een veiligheidsgordel voor volwassenen kan worden gebruikt.

„verhogingskussen”

2.2.   „Kinderzitje”: een kinderbeveiligingssysteem met een geïntegreerd stoeltje waarin het kind op zijn plaats wordt gehouden.

„Kinderzitje”

2.3.   „Gordel”: een kinderbeveiligingssysteem bestaande uit een combinatie van riemen met een sluiting, verstelvoorzieningen en bevestigingselementen.

„Gordel”

2.4.   „Stoeltje”: een structuur die een onderdeel van het kinderbeveiligingssysteem vormt en zitplaats biedt aan een kind.

„Stoeltje”

2.4.1.   „Reiswieg”: een beveiligingssysteem dat plaats biedt aan een kind dat in liggende positie op zijn plaats wordt gehouden, waarbij de ruggengraat van het kind loodrecht op het middenlangsvlak van het voertuig staat. Het is zo ontworpen dat de krachten bij een botsing over het hoofd en het lichaam van het kind, de ledematen uitgezonderd, worden verdeeld.

„Reiswieg”

2.4.2.   „Beveiligingssysteem voor reiswiegen”: een voorziening waarmee een reiswieg aan de structuur van het voertuig wordt vastgemaakt.

„Beveiligingssysteem voor reiswiegen”

2.4.3.   „Kinderdraagmandje”: een beveiligingssysteem dat bestemd is voor een kind in een naar achteren gerichte, half-liggende positie. Het is zo ontworpen dat de krachten bij een frontale botsing over het hoofd en het lichaam van het kind, de ledematen uitgezonderd, worden verdeeld.

„Kinderdraagmandje”

2.5.   „Stoelonderstel”: dat deel van een kinderbeveiligingssysteem waarmee het stoeltje in de hoogte kan worden versteld.

„Stoelonderstel”

2.6.   „Steun”: dat deel van een kinderbeveiligingssysteem waarmee het kind binnen het kinderbeveiligingssysteem in een hogere positie kan worden gebracht.

„Steun”

2.7.   „Botsscherm”: een vóór het kind aangebrachte voorziening die zo is ontworpen dat de krachten bij een frontale botsing over het grootste deel van de lengte van het lichaam van het kind worden verdeeld.

„Botsscherm”

Onder verwijzing naar punt 2.1.3 worden de botsschermen ingedeeld in twee klassen:

klasse A: integrale botsschermen;

klasse A

klasse B: niet-integrale botsschermen.

klasse B

2.8.   „Riem”: een buigzaam onderdeel dat bestemd is om krachten over te dragen.

„Riem”

2.8.1.   „Heupriem”: een riem die, hetzij in de vorm van een complete gordel, hetzij in de vorm van een onderdeel van een dergelijke gordel, over de voorkant van het bekken van het kind loopt en het direct of indirect op zijn plaats houdt.

„Heupriem”

2.8.2.   „Schouderriem”: dat deel van een gordel dat het bovenlichaam van het kind op zijn plaats houdt.

„Schouderriem”

2.8.3.   „Kruisriem”: een riem uit een of meer stukken die aan het kinderbeveiligingssysteem en de heupriem wordt vastgemaakt en die tussen de dijen van het kind doorloopt. Hij is ontworpen om te voorkomen dat het kind in normale rijomstandigheden onder de heupgordel doorglijdt en dat de heupgordel bij een botsing van het bekken naar boven schuift.

„Kruisriem”

2.8.4.   „Fixeerriem”: een riem die een onderdeel van de gordel vormt en die uitsluitend het lichaam van het kind op zijn plaats houdt.

„Fixeerriem”

2.8.5.   „Bevestigingsriem van het kinderbeveiligingssysteem”: een riem waarmee het kinderbeveiligingssysteem aan de structuur van het voertuig wordt vastgemaakt en die deel kan uitmaken van het stoelbevestigingssysteem.

„Bevestigingsriem van het kinderbeveiligingssysteem”

2.8.6.   „Harnasgordel”: een gordel bestaande uit een heupgordel, schouderriemen en eventueel een kruisriem.

„Harnasgordel”

2.8.7.   „Y-vormige gordel”: een gordel bestaande uit een riem die tussen de benen van het kind wordt geleid en een riem voor elke schouder.

„Y-vormige gordel”

2.8.8.   „Schouderafstelriem”: een riem die de schouderriem van een veiligheidsgordel voor volwassenen op een voor het kind geschikte plaats houdt en waarbij het effectieve punt waar de schouderriem van richting verandert, kan worden geregeld met behulp van een voorziening die langs de riem op en neer kan worden bewogen totdat dit punt zich ter hoogte van de schouder van de drager bevindt, waarna de voorziening in deze positie kan worden vergrendeld. Deze riem is niet bestemd om een significant deel van de dynamische belasting te dragen.

„Schouderafstelriem”

2.9.   „Sluiting”: een snel los te maken voorziening waarmee het kind door het beveiligingssysteem of het beveiligingssysteem door de structuur van het voertuig op zijn plaats kan worden gehouden. De sluiting mag tevens de verstelvoorziening zijn.

„Sluiting”

2.9.1.   „Omsloten ontgrendelingsknop”: een ontgrendelingsknop waarbij de sluiting niet met een bol met een diameter van 40 mm kan worden geopend.

„Omsloten ontgrendelingsknop”

2.9.2.   „Niet-omsloten ontgrendelingsknop”: een ontgrendelingsknop waarbij de sluiting met een bol met een diameter van 40 mm kan worden geopend.

„Niet-omsloten ontgrendelingsknop”

2.10.   „Verstelvoorziening”: een voorziening voor de aanpassing van het beveiligingssysteem of de bevestigingselementen aan de lichaamsbouw van de gebruiker, aan de configuratie van het voertuig of aan beide. De verstelvoorziening is hetzij een onderdeel van de sluiting, hetzij een oprolmechanisme of een ander deel van de veiligheidsgordel.

„Verstelvoorziening”

2.10.1.   „Snelversteller”: een verstelvoorziening die met één soepele beweging van de hand kan worden bediend.

„Snelversteller”

2.10.2.   „Direct op het kinderbeveiligingssysteem gemonteerde verstelvoorziening”: een verstelvoorziening voor een integrale harnasgordel die direct op het beveiligingssysteem voor kinderen wordt gemonteerd, in tegenstelling tot verstelvoorzieningen die in de te verstellen riemen zijn opgenomen.

„Direct op het kinderbeveiligingssysteem gemonteerde verstelvoorziening”

2.11.   „Bevestigingselementen”: de delen van het kinderbeveiligingssysteem, met inbegrip van het bevestigingsmateriaal, waarmee het kinderbeveiligingssysteem hetzij direct, hetzij indirect via de voertuigstoel stevig aan de voertuigstructuur kan worden vastgemaakt.

„Bevestigingselementen”

2.11.1.   „Steunpoot”: een permanent aan een kinderbeveiligingssysteem bevestigd element dat een samendrukbare verbinding tussen het kinderbeveiligingssysteem en de voertuigstructuur vormt om indrukking van het zitkussen bij het remmen te voorkomen; een steunpoot kan verstelbaar zijn.

„Steunpoot”

2.12.   „Energieabsorberende voorziening”: een voorziening die onafhankelijk van de riem of in combinatie daarmee, de energie moet opnemen en die deel uitmaakt van een kinderbeveiligingssysteem.

„Energieabsorberende voorziening”

2.13.   „Oprolmechanisme”: een voorziening waarin de riem van een kinderbeveiligingssysteem geheel of gedeeltelijk kan worden opgerold. Deze term dekt de volgende voorzieningen:

„Oprolmechanisme”

2.13.1.   „oprolmechanisme met automatische vergrendeling”: een oprolmechanisme waarbij de riem tot op de gewenste lengte kan worden afgerold en automatisch aan de lichaamsbouw van de gebruiker wordt aangepast wanneer de gordel is vastgemaakt. De riem kan niet verder worden afgerold zonder bewust ingrijpen van de gebruiker;

„oprolmechanisme met automatische vergrendeling”

2.13.2.   „oprolmechanisme met noodvergrendeling”: een oprolmechanisme dat in normale rijomstandigheden de bewegingsvrijheid van de gebruiker niet beperkt. Het oprolmechanisme omvat lengteverstelvoorzieningen die de riem automatisch aan de lichaamsbouw van de gebruiker aanpassen, alsmede een vergrendelingsmechanisme dat in noodgevallen in werking wordt gesteld door:

„oprolmechanisme met noodvergrendeling”

| 2.13.2.1. | de vertraging van het voertuig, de afwikkeling van de riem van het oprolmechanisme of enig ander automatisch middel (enkelvoudige gevoeligheid), of |
| --- | --- |

2.13.2.1.

de vertraging van het voertuig, de afwikkeling van de riem van het oprolmechanisme of enig ander automatisch middel (enkelvoudige gevoeligheid), of

| 2.13.2.2. | een combinatie van deze middelen (meervoudige gevoeligheid). |
| --- | --- |

2.13.2.2.

een combinatie van deze middelen (meervoudige gevoeligheid).

2.14.   „Verankeringen voor het beveiligingssysteem”: de delen van de voertuig- of stoelstructuur waaraan het kinderbeveiligingssysteem wordt vastgemaakt.

„Verankeringen voor het beveiligingssysteem”

2.14.1.   „Aanvullende verankering”: een deel van de structuur van het voertuig of de voertuigstoel of enig ander deel van het voertuig waaraan het kinderbeveiligingssysteem moet worden vastgemaakt en die een aanvulling vormt op de verankeringen die krachtens Reglement nr. 14 zijn goedgekeurd. Het gaat onder meer om de in bijlage 6 beschreven vloerkuip van de trolley of andere structurele kenmerken van een specifiek voertuig wanneer deze door een steunpoot worden belast.

„Aanvullende verankering”:

2.14.2.   „Isofix-verankering onderaan”: een onbuigzame, ronde, horizontale stang met een diameter van 6 mm die uit de voertuig- of stoelstructuur komt en bestemd is om een Isofix-kinderbeveiligingssysteem met Isofix-bevestigingselementen op zijn plaats te houden.

„Isofix-verankering onderaan”:

2.14.3.   „Isofix-verankeringssysteem”: een systeem dat bestaat uit twee Isofix-verankeringen onderaan die aan de voorschriften van Reglement nr. 14 voldoen, en dat bestemd is om een Isofix-kinderbeveiligingssysteem samen met een antikantelvoorziening vast te maken.

„Isofix-verankeringssysteem”:

2.14.4.   „Antikantelvoorziening”

„Antikantelvoorziening”

| a) | een antikantelvoorziening voor een universeel Isofix-kinderbeveiligingssysteem bestaat uit een Isofix-verankering bovenaan; |
| --- | --- |

a)

een antikantelvoorziening voor een universeel Isofix-kinderbeveiligingssysteem bestaat uit een Isofix-verankering bovenaan;

| b) | een antikantelvoorziening voor een semi-universeel Isofix-kinderbeveiligingssysteem bestaat uit hetzij een toptether, hetzij het dashboard van het voertuig, hetzij een steunpoot die bedoeld is om het kantelen van het systeem bij een frontale botsing te beperken; |
| --- | --- |

b)

een antikantelvoorziening voor een semi-universeel Isofix-kinderbeveiligingssysteem bestaat uit hetzij een toptether, hetzij het dashboard van het voertuig, hetzij een steunpoot die bedoeld is om het kantelen van het systeem bij een frontale botsing te beperken;

| c) | voor universele en semi-universele Isofix-kinderbeveiligingssystemen vormt de voertuigstoel zelf geen antikantelvoorziening. |
| --- | --- |

c)

voor universele en semi-universele Isofix-kinderbeveiligingssystemen vormt de voertuigstoel zelf geen antikantelvoorziening.

2.14.5.   „Isofix-toptetherverankering”: een voorziening, bijvoorbeeld een stang, die aan de voorschriften van Reglement nr. 14 voldoet, in een specifieke zone is aangebracht en zo is ontworpen dat het Isofix-toptetherriemverbindingsstuk erin past en de erop uitgeoefende kracht aan de voertuigstructuur wordt doorgegeven.

„Isofix-toptetherverankering”:

2.15.   „Naar voren gericht”: met de voorkant in de normale rijrichting van het voertuig.

„Naar voren gericht”

2.16.   „Naar achteren gericht”: met de voorkant in de richting tegenovergesteld aan de normale rijrichting van het voertuig.

„Naar achteren gericht”

2.17.   „Half-liggende positie”: een bijzondere stand van het stoeltje waarin het kind achterover leunt.

„Half-liggende positie”

2.18.   „Liggende/horizontale positie”: een stand waarin ten minste het hoofd en het lichaam van het kind, de ledematen uitgezonderd, zich in een horizontaal vlak bevinden wanneer het kind in het beveiligingssysteem rust.

„Liggende/horizontale positie”

2.19.   „Type kinderbeveiligingssysteem”: kinderbeveiligingssystemen die onderling niet verschillen op essentiële punten zoals:

„Type kinderbeveiligingssysteem”

| 2.19.1. | de categorie en de massagroep(en), alsmede de positie en oriëntatie (zoals gedefinieerd in de punten 2.15 en 2.16) waarvoor het beveiligingssysteem is bestemd; |
| --- | --- |

2.19.1.

de categorie en de massagroep(en), alsmede de positie en oriëntatie (zoals gedefinieerd in de punten 2.15 en 2.16) waarvoor het beveiligingssysteem is bestemd;

| 2.19.2. | de geometrie van het kinderbeveiligingssysteem; |
| --- | --- |

2.19.2.

de geometrie van het kinderbeveiligingssysteem;

| 2.19.3. | afmetingen, massa, materiaal en kleur van:






  a) | de stoel, |
| --- | --- | --- |

2.19.3.

afmetingen, massa, materiaal en kleur van:

a)

de stoel,

| b) | de stoffering, en |
| --- | --- |

b)

de stoffering, en

| c) | het botsscherm; |
| --- | --- |

c)

het botsscherm;

| 2.19.4. | materiaal, weefsel, afmetingen en kleur van de riemen; |
| --- | --- |

2.19.4.

materiaal, weefsel, afmetingen en kleur van de riemen;

| 2.19.5. | de onbuigzame delen (sluiting, bevestigingselementen enz.). |
| --- | --- |

2.19.5.

de onbuigzame delen (sluiting, bevestigingselementen enz.).

2.20.   „Voertuigstoel”: een structuur die al dan niet integrerend deel uitmaakt van de voertuigstructuur, inclusief bekleding, en die bestemd is om zitplaats te bieden aan één volwassene. In dit verband:

„Voertuigstoel”

betekent „voertuigstoelengroep” hetzij een bank, hetzij een aantal naast elkaar geplaatste afzonderlijke stoelen (zo bevestigd dat de voorste verankeringen van een van de stoelen op één lijn staan met de voorste of achterste verankeringen van een andere stoel of op een lijn die daar tussendoor loopt) die zitplaats bieden aan een of meer volwassenen;

betekent „voertuigbank” een structuur, compleet met bekleding, die zitplaats biedt aan meer dan een volwassene;

betekent „voertuigvoorstoelen” de stoelengroep die zich het meest vooraan in de passagiersruimte bevindt, d.w.z. dat zich direct daarvóór geen andere stoelen meer bevinden;

betekent „voertuigachterstoelen” vaste, naar voren gerichte stoelen die zich achter een andere voertuigstoelengroep bevinden;

betekent „Isofix-positie” een systeem voor de installatie van:

| a) | hetzij een universeel, naar voren gericht Isofix-kinderbeveiligingssysteem zoals gedefinieerd in dit reglement; |
| --- | --- |

a)

hetzij een universeel, naar voren gericht Isofix-kinderbeveiligingssysteem zoals gedefinieerd in dit reglement;

| b) | hetzij een semi-universeel, naar voren gericht Isofix-kinderbeveiligingssysteem zoals gedefinieerd in dit reglement; |
| --- | --- |

b)

hetzij een semi-universeel, naar voren gericht Isofix-kinderbeveiligingssysteem zoals gedefinieerd in dit reglement;

| c) | hetzij een semi-universeel, naar achteren gericht Isofix-kinderbeveiligingssysteem zoals gedefinieerd in dit reglement; |
| --- | --- |

c)

hetzij een semi-universeel, naar achteren gericht Isofix-kinderbeveiligingssysteem zoals gedefinieerd in dit reglement;

| d) | hetzij een semi-universeel, zijdelings gericht Isofix-kinderbeveiligingssysteem zoals gedefinieerd in dit reglement; |
| --- | --- |

d)

hetzij een semi-universeel, zijdelings gericht Isofix-kinderbeveiligingssysteem zoals gedefinieerd in dit reglement;

| e) | hetzij een voertuigspecifiek Isofix-kinderbeveiligingssysteem zoals gedefinieerd in dit reglement. |
| --- | --- |

e)

hetzij een voertuigspecifiek Isofix-kinderbeveiligingssysteem zoals gedefinieerd in dit reglement.

2.21.   „Verstelsysteem”: de complete voorziening waarmee de voertuigstoel of delen ervan kunnen worden versteld om een stand te verkrijgen die aan de lichaamsbouw van de volwassen inzittende is aangepast. Hiermee is met name mogelijk:

„Verstelsysteem”

| 2.21.1. | een verplaatsing in de lengterichting, en/of |
| --- | --- |

2.21.1.

een verplaatsing in de lengterichting, en/of

| 2.21.2. | een verplaatsing in de hoogte, en/of |
| --- | --- |

2.21.2.

een verplaatsing in de hoogte, en/of

| 2.21.3. | een verandering van de hellingshoek. |
| --- | --- |

2.21.3.

een verandering van de hellingshoek.

2.22.   „Voertuigstoelverankering”: het systeem waarmee de stoel voor volwassenen aan de voertuigstructuur is vastgemaakt, met inbegrip van de desbetreffende delen van de voertuigstructuur.

„Voertuigstoelverankering”

2.23.   „Stoeltype”: een categorie stoelen voor volwassenen, die onderling niet verschillen op essentiële punten zoals:

„Stoeltype”

| 2.23.1. | de vorm, de afmetingen en de materialen van de stoelstructuur; |
| --- | --- |

2.23.1.

de vorm, de afmetingen en de materialen van de stoelstructuur;

| 2.23.2. | het type en de afmetingen van de verstel- en vergrendelingssystemen van de stoel, en |
| --- | --- |

2.23.2.

het type en de afmetingen van de verstel- en vergrendelingssystemen van de stoel, en

| 2.23.3. | het type en de afmetingen van de verankering van de veiligheidsgordel voor volwassenen op de stoel, van de stoelverankering en van de desbetreffende delen van de voertuigstructuur. |
| --- | --- |

2.23.3.

het type en de afmetingen van de verankering van de veiligheidsgordel voor volwassenen op de stoel, van de stoelverankering en van de desbetreffende delen van de voertuigstructuur.

2.24.   „Verplaatsingssysteem”: een voorziening waarmee de stoel voor volwassenen of een deel ervan zonder vaste tussenstand gedraaid of in de lengterichting verplaatst kan worden om het in- en uitstappen van passagiers en het in- en uitladen van voorwerpen te vergemakkelijken.

„Verplaatsingssysteem”

2.25.   „Vergrendelingssysteem”: een voorziening waarmee de stoel voor volwassenen en de delen ervan in de gebruiksstand worden gehouden.

„Vergrendelingssysteem”

2.26.   „Blokkeervoorziening”: een voorziening die verhindert dat een deel van de riem van een veiligheidsgordel voor volwassenen ten opzichte van een ander deel van de riem van dezelfde gordel kan bewegen. Deze voorziening mag hetzij op het diagonale gedeelte, hetzij op het heupgedeelte van de gordel inwerken of zowel het diagonale als het heupgedeelte van de gordel voor volwassenen vastzetten. De term dekt de volgende klassen:

„Blokkeervoorziening”

2.26.1.   „voorziening van klasse A”: een voorziening die verhindert dat het kind de riem uit het oprolmechanisme trekt zodat het heupgedeelte van de gordel langer wordt wanneer de gordel voor volwassenen direct wordt gebruikt om het kind op zijn plaats te houden;

„voorziening van klasse A”

2.26.2.   „voorziening van klasse B”: een voorziening die een aangebrachte spanning in het heupgedeelte van een veiligheidsgordel voor volwassenen handhaaft wanneer de gordel voor volwassenen wordt gebruikt om het kinderbeveiligingssysteem vast te maken. Deze voorziening moet verhinderen dat de riem uit het oprolmechanisme glijdt, waardoor de spanning zou verminderen en het kinderbeveiligingssysteem in een niet-optimale positie terecht zou komen.

„voorziening van klasse B”

2.27.   „Beveiligingssysteem voor gehandicapte kinderen”: een kinderbeveiligingssysteem dat speciaal is ontworpen voor kinderen met bijzondere behoeften die het gevolg zijn van een fysieke of mentale handicap; het mag voorzien zijn van aanvullende systemen die de mobiliteit van delen van het lichaam van het kind beperken, maar moet ten minste zijn uitgerust met een basisbeveiligingssysteem dat voldoet aan de voorschriften van dit reglement.

„Beveiligingssysteem voor gehandicapte kinderen”

2.28.   „Isofix-bevestigingselement”: een van de twee verbindingsstukken die aan de voorschriften van punt 6.3.2 voldoen, uit de structuur van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem steken en in een Isofix-verankering onderaan passen.

„Isofix-bevestigingselement”

2.29.   „Isofix-kinderbeveiligingssysteem”: een kinderbeveiligingssysteem dat moet worden bevestigd aan een Isofix-verankeringssysteem dat voldoet aan de voorschriften van Reglement nr. 14.

„Isofix-kinderbeveiligingssysteem”

2.30.   „Plooi van de stoel”: het gebied dicht bij het punt waar het oppervlak van het zitkussen en dat van de rugleuning van de voertuigstoel elkaar snijden.

„Plooi van de stoel”

2.31.   „Voertuigstoelprofiel”: een profiel dat overeenkomt met de in punt 2.1.1.6 gedefinieerde Isofix-formaatklassen en waarvan de afmetingen zijn weergegeven in de figuren 1 tot en met 6 van bijlage 17, aanhangsel 2, bij Reglement nr. 16, en dat door fabrikanten van kinderbeveiligingssystemen wordt gebruikt om de juiste afmetingen van een Isofix-kinderbeveiligingssysteem en de positie van de Isofix-bevestigingselementen ervan te bepalen.

„Voertuigstoelprofiel”

2.32.   „Isofix-toptetherverbindingsstuk”: een voorziening die bestemd is om aan een Isofix-toptetherverankering te worden bevestigd.

„Isofix-toptetherverbindingsstuk”

2.33.   „Isofix-toptetherhaak”: een Isofix-toptetherverbindingsstuk dat wordt gebruikt om een Isofix-toptetherriem te bevestigen aan een Isofix-toptetherverankering zoals gedefinieerd in figuur 3 van Reglement nr. 14.

„Isofix-toptetherhaak”

2.34.   „Isofix-toptetherriem”: een riem (of gelijkwaardig) die van de bovenkant van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem tot de Isofix-toptetherverankering reikt en voorzien is van een verstelsysteem, een ontspanvoorziening en een Isofix-toptetherverbindingsstuk.

„Isofix-toptetherriem”

2.35.   „Isofix-toptetherbevestigingselement”: een voorziening om de Isofix-toptetherriem aan het Isofix-kinderbeveiligingssysteem vast te maken.

„Isofix-toptetherbevestigingselement”

2.36.   „Ontspanvoorziening”: een systeem voor het vrijgeven van de voorziening die de spanning van de Isofix-toptetherriem regelt en handhaaft.

„Ontspanvoorziening”

2.37.   „Geleider voor de veiligheidsgordel voor volwassenen”: een voorziening die ervoor zorgt dat de veiligheidsgordel voor volwassenen het juiste traject volgt, terwijl de gordel vrij kan bewegen.

„Geleider voor de veiligheidsgordel voor volwassenen”

2.38.   „Typegoedkeuringstest”: een test om te bepalen in welke mate een type kinderbeveiligingssysteem dat voor goedkeuring ter beschikking wordt gesteld, aan de voorschriften kan voldoen.

„Typegoedkeuringstest”

2.39.   „Productiekwalificatietest”: een test om te bepalen of de fabrikant een kinderbeveiligingssysteem kan produceren dat conform is met de kinderbeveiligingssystemen die voor goedkeuring ter beschikking zijn gesteld.

„Productiekwalificatietest”

2.40.   „Routinetests”: het testen van een aantal kinderbeveiligingssystemen uit een enkele partij, om na te gaan in welke mate deze aan de voorschriften voldoen.

„Routinetests”

2.41.   „Verplaatsingssysteem van een kinderbeveiligingssysteem”: een voorziening waarmee het kinderbeveiligingssysteem of een deel ervan gedraaid of in de lengterichting verplaatst kan worden.

„Verplaatsingssysteem van een kinderbeveiligingssysteem”

2.42.   „Vergrendelingssysteem van een kinderbeveiligingssysteem”: een voorziening waarmee het kinderbeveiligingssysteem en de delen ervan in de gebruiksstand worden gehouden.

„Vergrendelingssysteem van een kinderbeveiligingssysteem”

2.43.   „Belastingsbeperkende voorziening”: een voorziening die onder bepaalde belastingscondities kan breken of blokkeren. De voorziening moet uitdrukkelijk voor die condities zijn ontworpen en het gedrag ervan moet reproduceerbaar zijn en in de technische documentatie objectief worden aangetoond.

„Belastingsbeperkende voorziening”

3.   GOEDKEURINGSAANVRAAG

3.1.   De goedkeuringsaanvraag voor een type kinderbeveiligingssysteem moet door de houder van het handelsmerk of door zijn daartoe gemachtigde vertegenwoordiger worden ingediend en moet het in bijlage 14 beschreven typegoedkeuringsschema volgen.

3.2.   De goedkeuringsaanvraag voor elk type kinderbeveiligingssysteem moet vergezeld gaan van:

| 3.2.1. | een technische beschrijving van het kinderbeveiligingssysteem, met opgave van de gebruikte riemen en andere materialen, alsook het voorspelde en reproduceerbare gedrag van de belastingsbeperkende voorzieningen. Zij moet vergezeld gaan van tekeningen van de delen van het kinderbeveiligingssysteem; in het geval van oprolmechanismen, installatie-instructies voor deze oprolmechanismen en de sensoren ervan; een verklaring betreffende toxiciteit (punt 6.1.5) en ontvlambaarheid (punt 6.1.6). Op deze tekeningen moet de plaats van het goedkeuringsnummer en de aanvullende symbolen bij de cirkel van het goedkeuringsmerk zijn aangegeven. In de beschrijving moet de kleur van het voor goedkeuring ter beschikking gestelde model worden vermeld; |
| --- | --- |

3.2.1.

een technische beschrijving van het kinderbeveiligingssysteem, met opgave van de gebruikte riemen en andere materialen, alsook het voorspelde en reproduceerbare gedrag van de belastingsbeperkende voorzieningen. Zij moet vergezeld gaan van tekeningen van de delen van het kinderbeveiligingssysteem; in het geval van oprolmechanismen, installatie-instructies voor deze oprolmechanismen en de sensoren ervan; een verklaring betreffende toxiciteit (punt 6.1.5) en ontvlambaarheid (punt 6.1.6). Op deze tekeningen moet de plaats van het goedkeuringsnummer en de aanvullende symbolen bij de cirkel van het goedkeuringsmerk zijn aangegeven. In de beschrijving moet de kleur van het voor goedkeuring ter beschikking gestelde model worden vermeld;

| 3.2.2. | vier monsters van het kinderbeveiligingssysteem; |
| --- | --- |

3.2.2.

vier monsters van het kinderbeveiligingssysteem;

| 3.2.3. | een stuk van 10 meter van elke categorie riem die in het kinderbeveiligingssysteem wordt gebruikt, en |
| --- | --- |

3.2.3.

een stuk van 10 meter van elke categorie riem die in het kinderbeveiligingssysteem wordt gebruikt, en

| 3.2.4. | op verzoek van de voor de uitvoering van de tests verantwoordelijke technische dienst moeten bijkomende monsters worden verstrekt; |
| --- | --- |

3.2.4.

op verzoek van de voor de uitvoering van de tests verantwoordelijke technische dienst moeten bijkomende monsters worden verstrekt;

| 3.2.5. | instructies en verpakkingsgegevens overeenkomstig punt 15; |
| --- | --- |

3.2.5.

instructies en verpakkingsgegevens overeenkomstig punt 15;

| 3.2.6. | in het geval van reiswiegen: als het beveiligingssysteem voor reiswiegen in combinatie met een aantal reiswiegtypen kan worden gebruikt, moet de fabrikant van het beveiligingssysteem daarvan een lijst verstrekken. |
| --- | --- |

3.2.6.

in het geval van reiswiegen: als het beveiligingssysteem voor reiswiegen in combinatie met een aantal reiswiegtypen kan worden gebruikt, moet de fabrikant van het beveiligingssysteem daarvan een lijst verstrekken.

3.3.   Wanneer een goedgekeurde veiligheidsgordel voor volwassenen wordt gebruikt om het kinderbeveiligingssysteem vast te zetten, moet in de aanvraag worden vermeld welke categorie veiligheidsgordels voor volwassenen moet worden gebruikt, bv. statische heupgordels.

3.4.   Alvorens typegoedkeuring te verlenen moet de goedkeuringsinstantie van een overeenkomstsluitende partij controleren of er voldoende maatregelen en procedures zijn die een effectieve controle garanderen, zodat kinderbeveiligingssystemen, uitrustingsstukken of delen ervan, wanneer ze in productie zijn, conform zijn met het goedgekeurde type.

4.   MERKTEKENS

4.1.   Op de monsters die overeenkomstig de punten 3.2.2 en 3.2.3 voor goedkeuring ter beschikking worden gesteld, moet een duidelijk en onuitwisbaar merkteken met de naam van de fabrikant, zijn initialen of zijn handelsmerk zijn aangebracht.

4.2.   Op een van de plastic delen van het kinderbeveiligingssysteem (zoals de schaal, het botsscherm of het verhogingskussen), met uitzondering van de gordel(s) of het harnas, moet duidelijk (en onuitwisbaar) het productiejaar zijn aangebracht.

4.3.   Als het beveiligingssysteem in combinatie met een veiligheidsgordel voor volwassenen moet worden gebruikt, moet aan de hand van een permanent aan het beveiligingssysteem gehechte tekening duidelijk worden aangegeven hoe de riemen moeten lopen. Als het beveiligingssysteem door de veiligheidsgordel voor volwassenen op zijn plaats wordt gehouden, moet het traject van de riemen duidelijk met kleurcodes op het product zijn aangegeven. Het traject dat de veiligheidsgordel moet volgen als het systeem naar voren gericht wordt geïnstalleerd, moet in het rood zijn aangegeven en, als het systeem naar achteren gericht wordt geïnstalleerd, in het blauw. Voorzieningen die naar achteren en naar voren gericht kunnen worden geïnstalleerd zonder het gordeltraject te veranderen (bv. omkeerbaar systeem), moeten beide kleuren gebruiken. Dezelfde kleuren moeten ook op de etiketten op het systeem met de gebruiksaanwijzing worden gebruikt.

Er moet een duidelijk verschil zijn tussen het traject voor het heupgedeelte en dat voor het diagonale gedeelte van de veiligheidsgordel. De verschillende gedeelten van de veiligheidsgordel moeten herkenbaar zijn aan een eigen kleurcode, opschrift, vorm enz.

Op elke illustratie van het traject van de gordel op het product moet de positie van het kinderbeveiligingssysteem ten opzichte van het voertuig duidelijk zijn aangegeven. Schema's van het traject van de gordel waarop de voertuigstoel niet te zien is, zijn niet toegestaan.

De in dit punt gedefinieerde merktekens moeten zichtbaar zijn wanneer het beveiligingssysteem in het voertuig is gemonteerd. Voor systemen van groep 0 moeten zij ook zichtbaar zijn met het kind in het beveiligingssysteem.

4.4.   Op de zichtbare binnenkant (met inbegrip van de zijdelingse elementen naast het hoofd van het kind), in de buurt van de plaats waar het hoofd van het kind in het kinderbeveiligingssysteem rust, moeten naar achteren gerichte kinderbeveiligingssystemen permanent van het volgende etiket zijn voorzien (de afgebeelde tekstinformatie geldt als minimum).

Minimumafmetingen etiket: 60 × 120 mm.

Het etiket moet over zijn gehele omtrek aan de hoes zijn vastgestikt en/of met de volledige achterkant permanent op de hoes zijn vastgekleefd. Andere permanente bevestigingswijzen waarbij het etiket niet van het product kan worden verwijderd of niet aan het zicht kan worden onttrokken, zijn toegestaan. Met name vlagvormige etiketten zijn verboden.

Indien delen van het beveiligingssysteem of door de fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem geleverde accessoires het etiket aan het zicht kunnen onttrekken, is een extra etiket vereist. In alle situaties en configuraties waarin het kinderbeveiligingssysteem voor gebruik wordt klaargemaakt, moet één waarschuwingsetiket altijd zichtbaar zijn.

De pictogrammen moeten gegroepeerd, even groot of groter en ook in dezelfde kleuren zijn (rood, zwart en wit)

Het pictogram volgens ISO 2575:2004 - Z.01 moet even groot of groter en ook in dezelfde kleuren zijn (rood, zwart en wit)

Omtreklijn etiket, horizontale en verticale lijnen zwart

Symbool en tekst bovenaan zwart op gele of amberkleurige achtergrond

Witte achtergrond

Witte achtergrond

4.5.   In het geval van kinderbeveiligingssystemen die zowel naar voren als naar achteren gericht kunnen worden gebruikt, moet de volgende tekst worden toegevoegd:

„BELANGRIJK — NIET NAAR VOREN GERICHT GEBRUIKEN VOORDAT HET KIND MEER DAN ... WEEGT (naar instructies verwijzen)”

4.6.   In het geval van kinderbeveiligingssystemen met alternatieve gordeltrajecten moeten de alternatieve dragende contactpunten tussen het kinderbeveiligingssysteem en de veiligheidsgordel voor volwassenen permanent gemarkeerd zijn. Dit merkteken moet aangeven dat het om het alternatieve traject voor de gordel gaat en moet voldoen aan de bovengenoemde coderingsvoorschriften voor naar voren en naar achteren gerichte stoelen.

4.7.   Als het kinderbeveiligingssysteem in alternatieve dragende contactpunten voorziet, moet het in punt 4.3 vereiste merkteken een indicatie bevatten dat het alternatieve traject voor de gordel in de instructies is beschreven.

4.8.   Isofix-merkteken

Indien het product Isofix-bevestigingselementen bevat, moet de volgende informatie permanent zichtbaar zijn voor wie het beveiligingssysteem in een voertuig installeert:

het Isofix-logo, gevolgd door de letter(s) van de Isofix-formaatklasse(n) waarvoor het product geschikt is. Als minimum geldt een symbool bestaande uit een cirkel met een diameter van ten minste 13 mm met daarin een pictogram dat met de achtergrond van de cirkel moet contrasteren. Het pictogram moet duidelijk zichtbaar zijn, hetzij door het gebruik van contrasterende kleuren, hetzij door een passend reliëf in het geval van persing of reliëfdruk.

B, C en F

De volgende informatie mag via pictogrammen en/of tekst worden meegedeeld. Het merkteken moet de volgende gegevens bevatten:

| a) | de essentiële stappen om het zitje klaar te maken voor de installatie, met bv. uitleg bij de methode om het Isofix-vergrendelingssysteem te verlengen; |
| --- | --- |

a)

de essentiële stappen om het zitje klaar te maken voor de installatie, met bv. uitleg bij de methode om het Isofix-vergrendelingssysteem te verlengen;

| b) | uitleg bij de positie, functie en betekenis van elke indicator; |
| --- | --- |

b)

uitleg bij de positie, functie en betekenis van elke indicator;

| c) | de positie en eventueel het traject van de toptethers of van andere antikantelvoorzieningen waarvoor een handeling van de gebruiker vereist is, moeten zijn aangeduid door een van de onderstaande symbolen, naargelang het geval; |
| --- | --- |

c)

de positie en eventueel het traject van de toptethers of van andere antikantelvoorzieningen waarvoor een handeling van de gebruiker vereist is, moeten zijn aangeduid door een van de onderstaande symbolen, naargelang het geval;

Image 3

| d) | de verstelling van de Isofix-vergrendelingssystemen en de toptether of van andere antikantelvoorzieningen waarvoor een handeling van de gebruiker vereist is, moeten zijn aangeduid; |
| --- | --- |

d)

de verstelling van de Isofix-vergrendelingssystemen en de toptether of van andere antikantelvoorzieningen waarvoor een handeling van de gebruiker vereist is, moeten zijn aangeduid;

| e) | het merkteken moet op permanente wijze bevestigd zijn en zichtbaar zijn voor een gebruiker die het zitje installeert; |
| --- | --- |

e)

het merkteken moet op permanente wijze bevestigd zijn en zichtbaar zijn voor een gebruiker die het zitje installeert;

| f) | indien nodig moet met behulp van het volgende symbool worden verwezen naar de gebruiksaanwijzing van het kinderbeveiligingssysteem en naar de plaats van dat document. |
| --- | --- |

f)

indien nodig moet met behulp van het volgende symbool worden verwezen naar de gebruiksaanwijzing van het kinderbeveiligingssysteem en naar de plaats van dat document.

Image 4

5.   GOEDKEURING

5.1.   Voordat goedkeuring kan worden verleend, moet elk monster dat overeenkomstig de punten 3.2.2 en 3.2.3 ter beschikking wordt gesteld, in alle opzichten voldoen aan de specificaties van de punten 6 tot en met 8.

5.2.   Aan elk goedgekeurd type moet een goedkeuringsnummer worden toegekend. De eerste twee cijfers ervan (momenteel 04 voor wijzigingenreeks 04 die op 12 september 1995 in werking is getreden) moeten de wijzigingenreeks aangeven met de recentste belangrijke technische wijzigingen van het reglement op de datum van goedkeuring. Dezelfde overeenkomstsluitende partij mag hetzelfde nummer niet toekennen aan een ander type kinderbeveiligingssysteem dat onder dit reglement valt.

5.3.   Van de goedkeuring of de uitbreiding of weigering van de goedkeuring van een kinderbeveiligingssysteem krachtens dit reglement moet aan de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, mededeling worden gedaan door middel van een formulier volgens het model in bijlage 1.

5.4.   Behalve de in punt 4 voorgeschreven merktekens moeten ook de volgende gegevens op een geschikte plaats worden aangebracht op elk kinderbeveiligingssysteem dat conform is met een krachtens dit reglement goedgekeurd type:

| 5.4.1. | een internationaal goedkeuringsmerk dat bestaat uit:






  5.4.1.1. | een cirkel met daarin de letter E, gevolgd door het nummer van het land dat de goedkeuring heeft verleend (1); |
| --- | --- | --- |

5.4.1.

een internationaal goedkeuringsmerk dat bestaat uit:

5.4.1.1.

een cirkel met daarin de letter E, gevolgd door het nummer van het land dat de goedkeuring heeft verleend (1);

1

| 5.4.1.2. | een goedkeuringsnummer; |
| --- | --- |

5.4.1.2.

een goedkeuringsnummer;

| 5.4.2. | de volgende aanvullende symbolen:






  5.4.2.1. | de woorden „universeel”, „beperkt”, „semi-universeel” of „voertuigspecifiek”, afhankelijk van de categorie van het beveiligingssysteem; |
| --- | --- | --- |

5.4.2.

de volgende aanvullende symbolen:

5.4.2.1.

de woorden „universeel”, „beperkt”, „semi-universeel” of „voertuigspecifiek”, afhankelijk van de categorie van het beveiligingssysteem;

| 5.4.2.2. | de massa waarvoor het kinderbeveiligingssysteem is ontworpen, namelijk 0-10 kg; 0-13 kg; 9-18 kg; 15-25 kg; 22-36 kg; 0-18 kg; 9-25 kg; 15-36 kg; 0-25 kg; 9-36 kg; 0-36 kg; |
| --- | --- |

5.4.2.2.

de massa waarvoor het kinderbeveiligingssysteem is ontworpen, namelijk 0-10 kg; 0-13 kg; 9-18 kg; 15-25 kg; 22-36 kg; 0-18 kg; 9-25 kg; 15-36 kg; 0-25 kg; 9-36 kg; 0-36 kg;

| 5.4.2.3. | het symbool Y in het geval van een systeem met een kruisriem, volgens de voorschriften van supplement 3 op wijzigingenreeks 02 van het reglement; |
| --- | --- |

5.4.2.3.

het symbool Y in het geval van een systeem met een kruisriem, volgens de voorschriften van supplement 3 op wijzigingenreeks 02 van het reglement;

| 5.4.2.4. | het symbool S in het geval van een „beveiligingssysteem voor gehandicapte kinderen”. |
| --- | --- |

5.4.2.4.

het symbool S in het geval van een „beveiligingssysteem voor gehandicapte kinderen”.

5.5.   In bijlage 2 wordt een voorbeeld gegeven van de opstelling van het goedkeuringsmerk.

5.6.   De in punt 5.4 bedoelde gegevens moeten duidelijk leesbaar en onuitwisbaar zijn en kunnen hetzij door middel van een etiket, hetzij door het rechtstreeks aanbrengen van een merkteken, worden aangebracht. Het etiket of het merkteken moet bestand zijn tegen slijtage.

5.7.   De in punt 5.6 vermelde etiketten mogen worden verstrekt door de instantie die de goedkeuring heeft verleend of, indien deze instantie daarvoor toestemming verleent, door de fabrikant.

6.   ALGEMENE SPECIFICATIES

6.1.   Plaatsing en bevestiging in het voertuig

6.1.1.   Het gebruik van kinderbeveiligingssystemen van de categorieën „universeel”, „semi-universeel” en „beperkt” is toegestaan op de voor- en achterzitplaatsen indien deze beveiligingssystemen volgens de instructies van de fabrikant worden aangebracht.

6.1.2.   Het gebruik van kinderbeveiligingssystemen van de categorie „voertuigspecifiek” is toegestaan op alle zitplaatsen en tevens in de bagageruimte indien deze beveiligingssystemen volgens de instructies van de fabrikant worden aangebracht. Naar achteren gerichte beveiligingssystemen moeten zo zijn ontworpen dat zij steun bieden aan het hoofd van het kind wanneer het systeem gebruiksklaar is. Dit moet worden bepaald aan de hand van een lijn die loodrecht op de rugleuning staat en door de ooglijn loopt, waarbij het snijpunt ten minste 40 mm onder het begin van de straal van de hoofdsteun moet liggen.

6.1.3.   Het kinderbeveiligingssysteem moet, afhankelijk van de categorie waartoe het behoort, aan de voertuigstructuur of aan de stoelstructuur worden vastgemaakt.

Mogelijke configuraties voor goedkeuring

Mogelijke configuraties voor goedkeuring

Tabel met de groepen/categorieën

Tabel met de groepen/categorieën

| Groep/categorie | Universeel (2) | Semi-universeel (3) | Beperkt | Voertuigspecifiek |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| CRS | Isofix-CRS | CRS | Isofix-CRS | CRS | Isofix-CRS | CRS | Isofix-CRS |
| 0 | Reiswieg | v.t. | n.v.t. | v.t. | v.t. | v.t. | n.v.t. | v.t. | v.t. |
| Naar achteren gericht | v.t. | n.v.t. | v.t. | v.t. | v.t. | n.v.t. | v.t. | v.t. |
| 0+ | Naar achteren gericht | v.t. | n.v.t. | v.t. | v.t. | v.t. | n.v.t. | v.t. | v.t. |
| I | Naar achteren gericht | v.t. | n.v.t. | v.t. | v.t. | v.t. | n.v.t. | v.t. | v.t. |
| Naar voren gericht
  (integraal) | v.t. | v.t. | v.t. | v.t. | v.t. | n.v.t. | v.t. | v.t. |
| Naar voren gericht
  (niet-integraal) | n.v.t. | n.v.t. | n.v.t. | n.v.t. | n.v.t. | n.v.t. | n.v.t. | n.v.t. |
| Naar voren gericht
  (niet-integraal — zie punt 6.1.12) | v.t. | n.v.t. | v.t. | n.v.t. | v.t. | n.v.t. | v.t. | v.t. |
| II | Naar achteren gericht | v.t. | n.v.t. | v.t. | n.v.t. | v.t. | n.v.t. | v.t. | v.t. |
| Naar voren gericht
  (integraal) | v.t. | n.v.t. | v.t. | n.v.t. | v.t. | n.v.t. | v.t. | v.t. |
| Naar voren gericht
  (niet-integraal) | v.t. | n.v.t. | v.t. | n.v.t. | v.t. | n.v.t. | v.t. | v.t. |
| III | Naar achteren gericht | v.t. | n.v.t. | v.t. | n.v.t. | v.t. | n.v.t. | v.t. | v.t. |
| Naar voren gericht
  (integraal) | v.t. | n.v.t. | v.t. | n.v.t. | v.t. | n.v.t. | v.t. | v.t. |
| Naar voren gericht
  (niet-integraal) | v.t. | n.v.t. | v.t. | n.v.t. | v.t. | n.v.t. | v.t. | v.t. |
| waarbij:
  CRS: kinderbeveiligingssysteem
  v.t.: van toepassing
  n.v.t.: niet van toepassing |

Groep/categorie

Universeel (2)

2

Semi-universeel (3)

3

Beperkt

Voertuigspecifiek

CRS

Isofix-CRS

CRS

Isofix-CRS

CRS

Isofix-CRS

CRS

Isofix-CRS

0

Reiswieg

v.t.

n.v.t.

v.t.

v.t.

v.t.

n.v.t.

v.t.

v.t.

Naar achteren gericht

v.t.

n.v.t.

v.t.

v.t.

v.t.

n.v.t.

v.t.

v.t.

0+

Naar achteren gericht

v.t.

n.v.t.

v.t.

v.t.

v.t.

n.v.t.

v.t.

v.t.

I

Naar achteren gericht

v.t.

n.v.t.

v.t.

v.t.

v.t.

n.v.t.

v.t.

v.t.

Naar voren gericht

(integraal)

v.t.

v.t.

v.t.

v.t.

v.t.

n.v.t.

v.t.

v.t.

Naar voren gericht

(niet-integraal)

n.v.t.

n.v.t.

n.v.t.

n.v.t.

n.v.t.

n.v.t.

n.v.t.

n.v.t.

Naar voren gericht

(niet-integraal — zie punt 6.1.12)

v.t.

n.v.t.

v.t.

n.v.t.

v.t.

n.v.t.

v.t.

v.t.

II

Naar achteren gericht

v.t.

n.v.t.

v.t.

n.v.t.

v.t.

n.v.t.

v.t.

v.t.

Naar voren gericht

(integraal)

v.t.

n.v.t.

v.t.

n.v.t.

v.t.

n.v.t.

v.t.

v.t.

Naar voren gericht

(niet-integraal)

v.t.

n.v.t.

v.t.

n.v.t.

v.t.

n.v.t.

v.t.

v.t.

III

Naar achteren gericht

v.t.

n.v.t.

v.t.

n.v.t.

v.t.

n.v.t.

v.t.

v.t.

Naar voren gericht

(integraal)

v.t.

n.v.t.

v.t.

n.v.t.

v.t.

n.v.t.

v.t.

v.t.

Naar voren gericht

(niet-integraal)

v.t.

n.v.t.

v.t.

n.v.t.

v.t.

n.v.t.

v.t.

v.t.

waarbij:

CRS: kinderbeveiligingssysteem

v.t.: van toepassing

n.v.t.: niet van toepassing

6.1.3.1.   Voor de categorieën „universeel” en „beperkt”: door middel van een veiligheidsgordel voor volwassenen (met of zonder oprolmechanisme) die aan de voorschriften van Reglement nr. 16 (of gelijkwaardige voorschriften) voldoet en die is vastgemaakt aan verankeringspunten die aan de voorschriften van Reglement nr. 14 (of gelijkwaardige voorschriften) voldoen.

6.1.3.2.   Voor „universele” Isofix-kinderbeveiligingssystemen: door middel van Isofix-bevestigingselementen en een Isofix-toptetherriem die aan de voorschriften van dit reglement voldoen, bevestigd aan een Isofix-verankeringssysteem en een Isofix-toptetherverankering die aan de voorschriften van Reglement nr. 14 voldoen.

6.1.3.3.   Voor de categorie „semi-universeel”: door middel van de in Reglement nr. 14 voorgeschreven verankeringen onderaan en aanvullende verankeringen die in overeenstemming zijn met de aanbevelingen van bijlage 11.

6.1.3.4.   Voor „semi-universele” Isofix-kinderbeveiligingssystemen: door middel van Isofix-bevestigingselementen en een Isofix-toptetherriem of een steunpoot of het dashboard van het voertuig die aan de voorschriften van dit reglement voldoen, bevestigd aan Isofix-verankeringen en/of een Isofix-toptetherverankering die aan de voorschriften van Reglement nr. 14 voldoen.

6.1.3.5.   Voor de categorie „voertuigspecifiek”: door middel van de door de fabrikant van het voertuig of de fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem ontworpen verankeringen.

6.1.3.6.   Indien voor de bevestiging van de riemen waarmee het kind of het kinderbeveiligingssysteem op zijn plaats wordt gehouden, verankeringen worden gebruikt waarop al een of meer veiligheidsgordels voor volwassenen zijn gemonteerd, moet de technische dienst controleren of:

| | de effectieve verankeringen van de gordel voor volwassenen voldoen aan de voorschriften van Reglement nr. 14 of gelijkwaardige voorschriften; |
| --- | --- |

de effectieve verankeringen van de gordel voor volwassenen voldoen aan de voorschriften van Reglement nr. 14 of gelijkwaardige voorschriften;

| | de effectieve werking van de ene voorziening niet verstoord wordt door de andere; |
| --- | --- |

de effectieve werking van de ene voorziening niet verstoord wordt door de andere;

| | de sluiting van de voorziening voor volwassenen niet kan worden verwisseld met die van de aanvullende voorziening. |
| --- | --- |

de sluiting van de voorziening voor volwassenen niet kan worden verwisseld met die van de aanvullende voorziening.

Op kinderbeveiligingssystemen waarbij gebruik wordt gemaakt van stangen of andere voorzieningen die aan de krachtens Reglement nr. 14 goedgekeurde verankeringen worden bevestigd waardoor de plaats van de effectieve verankering buiten het in Reglement nr. 14 voorgeschreven gebied komt te liggen, zijn de volgende punten van toepassing:

| | dergelijke voorzieningen kunnen enkel als semi-universeel of voertuigspecifiek systeem worden goedgekeurd; |
| --- | --- |

dergelijke voorzieningen kunnen enkel als semi-universeel of voertuigspecifiek systeem worden goedgekeurd;

| | de technische dienst past de voorschriften van bijlage 11 toe op de stang en de bevestiging ervan; |
| --- | --- |

de technische dienst past de voorschriften van bijlage 11 toe op de stang en de bevestiging ervan;

| | voor de dynamische test wordt ook de stang aangebracht en wordt de belasting op het midden van de stang uitgeoefend waarbij deze, voor zover verstelbaar, zo ver mogelijk wordt uitgetrokken; |
| --- | --- |

voor de dynamische test wordt ook de stang aangebracht en wordt de belasting op het midden van de stang uitgeoefend waarbij deze, voor zover verstelbaar, zo ver mogelijk wordt uitgetrokken;

| | de effectieve positie en werking van de verankeringen voor de gordels voor volwassenen waar de stang eventueel aan bevestigd is, mogen niet negatief worden beïnvloed. |
| --- | --- |

de effectieve positie en werking van de verankeringen voor de gordels voor volwassenen waar de stang eventueel aan bevestigd is, mogen niet negatief worden beïnvloed.

6.1.3.7.   Kinderbeveiligingssystemen met een steunpoot mogen enkel voor de categorieën „semi-universeel” en „voertuigspecifiek” worden goedgekeurd en de voorschriften van bijlage 11 zijn van toepassing. De fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem moet rekening houden met de omstandigheden die voor de correcte werking van de steunpoot in elk voertuig vereist zijn en hij moet deze informatie verstrekken.

6.1.4.   Een verhogingskussen moet hetzij met een veiligheidsgordel voor volwassenen, waarbij gebruik wordt gemaakt van de test zoals gespecificeerd in punt 8.1.4, hetzij met andere middelen worden bevestigd.

6.1.5.   De fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem moet schriftelijk verklaren dat de toxiciteit van de voor het beveiligingssysteem gebruikte materialen die zich binnen het bereik van het kind bevinden, conform is met de desbetreffende delen van EN 71:2009, deel 3. Om de juistheid van deze verklaring te controleren, mag de keuringsinstantie naar eigen inzicht tests uitvoeren. Dit punt is niet van toepassing op beveiligingssystemen van de groepen II en III.

6.1.6.   De fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem moet schriftelijk verklaren dat de ontvlambaarheid van de voor het beveiligingssysteem gebruikte materialen conform is met de desbetreffende delen van EN 71:2009, deel 2. Om de juistheid van deze verklaring te controleren, mag de keuringsinstantie naar eigen inzicht tests uitvoeren.

6.1.7.   In het geval van naar achteren gerichte kinderbeveiligingssystemen die op het dashboard van het voertuig steunen, wordt de stijfheid van het dashboard met het oog op de goedkeuring krachtens dit reglement voldoende geacht.

6.1.8.   Bij „universele” kinderbeveiligingssystemen, met uitzondering van universele Isofix-kinderbeveiligingssystemen, moet het punt tussen het kinderbeveiligingssysteem en de veiligheidsgordel voor volwassenen dat het zwaarst wordt belast, zich op ten minste 150 mm bevinden van de Cr-as, gemeten met het overeenkomstig bijlage 21 zonder dummy op de dynamische testbank geïnstalleerde kinderbeveiligingssysteem. Dit geldt voor elke configuratie van de verstelvoorziening. Bijkomende alternatieve gordeltrajecten zijn toegestaan. Als er een alternatief traject voor de gordel bestaat, moet de fabrikant daar in de gebruiksaanwijzing specifiek naar verwijzen, zoals voorgeschreven in punt 15. Als het beveiligingssysteem wordt getest met een of meer alternatieve gordeltrajecten, moet het aan alle voorschriften van het reglement voldoen, met uitzondering van dit punt.

6.1.9.   Indien de veiligheidsgordel voor volwassenen vereist is om een „universeel” kinderbeveiligingssysteem vast te zetten, is de maximumlengte van die gordel die op de dynamische testbank moet worden gebruikt, gedefinieerd in bijlage 13.

Om de naleving van dit voorschrift te controleren, moet het kinderbeveiligingssysteem op de testbank worden bevestigd met behulp van de in bijlage 13 beschreven standaardveiligheidsgordel. De dummy moet alleen in het beveiligingssysteem worden aangebracht indien het systeem zo is ontworpen dat de gebruikte lengte van de gordel daardoor toeneemt. Wanneer het kinderbeveiligingssysteem is geïnstalleerd, mag de spanning in de gordel alleen door het standaardoprolmechanisme worden veroorzaakt, voor zover dat aanwezig is. Indien de gordel met oprolmechanisme wordt gebruikt, moet aan deze voorwaarde zijn voldaan terwijl er nog ten minste 150 mm riem op de rol zit.

6.1.10.   Kinderbeveiligingssystemen van de groepen 0 en 0+ mogen niet naar voren gericht worden gebruikt.

6.1.11.   Kinderbeveiligingssystemen van de groepen 0 en 0+, met uitzondering van reiswiegen zoals gedefinieerd in punt 2.4.1, moeten tot de klasse „integraal” behoren.

6.1.12.   Kinderbeveiligingssystemen van groep I moeten tot de klasse „integraal” behoren, tenzij ze zijn uitgerust met een botsscherm zoals gedefinieerd in punt 2.7.

6.2.   Configuratie

6.2.1.   De configuratie van het beveiligingssysteem moet zodanig zijn dat:

| 6.2.1.1. | het beveiligingssysteem in elke stand de verlangde bescherming biedt; bij „beveiligingssystemen voor gehandicapte kinderen” moet het basisbeveiligingssysteem de gewenste bescherming in elke stand bieden zonder dat de eventueel aanwezige aanvullende mobiliteitsbeperkende voorzieningen hoeven te worden gebruikt; |
| --- | --- |

6.2.1.1.

het beveiligingssysteem in elke stand de verlangde bescherming biedt; bij „beveiligingssystemen voor gehandicapte kinderen” moet het basisbeveiligingssysteem de gewenste bescherming in elke stand bieden zonder dat de eventueel aanwezige aanvullende mobiliteitsbeperkende voorzieningen hoeven te worden gebruikt;

| 6.2.1.2. | het kind op eenvoudige en snelle wijze kan worden geïnstalleerd en verwijderd; in het geval van een kinderbeveiligingssysteem waarin het kind door middel van een harnasgordel of een Y-vormige gordel zonder oprolmechanisme wordt vastgehouden, moet tijdens de in punt 7.2.1.4 beschreven procedure elke schouder- of heupriem ten opzichte van de andere kunnen bewegen.
  In deze gevallen mag de gordel van het kinderbeveiligingssysteem ontworpen zijn met twee of meer verbindingsdelen. Bij „beveiligingssystemen voor gehandicapte kinderen” wordt geaccepteerd dat de aanvullende mobiliteitsbeperkende voorzieningen een ongunstig effect hebben op de snelheid waarmee het kind kan worden geïnstalleerd en verwijderd. Deze aanvullende voorzieningen moeten niettemin zo zijn ontworpen dat zij zo snel mogelijk kunnen worden losgemaakt; |
| --- | --- |

6.2.1.2.

het kind op eenvoudige en snelle wijze kan worden geïnstalleerd en verwijderd; in het geval van een kinderbeveiligingssysteem waarin het kind door middel van een harnasgordel of een Y-vormige gordel zonder oprolmechanisme wordt vastgehouden, moet tijdens de in punt 7.2.1.4 beschreven procedure elke schouder- of heupriem ten opzichte van de andere kunnen bewegen.

In deze gevallen mag de gordel van het kinderbeveiligingssysteem ontworpen zijn met twee of meer verbindingsdelen. Bij „beveiligingssystemen voor gehandicapte kinderen” wordt geaccepteerd dat de aanvullende mobiliteitsbeperkende voorzieningen een ongunstig effect hebben op de snelheid waarmee het kind kan worden geïnstalleerd en verwijderd. Deze aanvullende voorzieningen moeten niettemin zo zijn ontworpen dat zij zo snel mogelijk kunnen worden losgemaakt;

| 6.2.1.3. | het beveiligingssysteem, voor zover mogelijk, in half-liggende positie kan worden gebracht zonder dat de lengte van de riemen manueel moet worden aangepast. De hellingshoek van het beveiligingssysteem mag alleen door een bewuste beweging van de hand kunnen worden gewijzigd; |
| --- | --- |

6.2.1.3.

het beveiligingssysteem, voor zover mogelijk, in half-liggende positie kan worden gebracht zonder dat de lengte van de riemen manueel moet worden aangepast. De hellingshoek van het beveiligingssysteem mag alleen door een bewuste beweging van de hand kunnen worden gewijzigd;

| 6.2.1.4. | beveiligingssystemen van de groepen 0, 0+ en I moeten het kind in een zodanige positie houden dat ook wanneer het kind slaapt, de nodige bescherming wordt geboden; |
| --- | --- |

6.2.1.4.

beveiligingssystemen van de groepen 0, 0+ en I moeten het kind in een zodanige positie houden dat ook wanneer het kind slaapt, de nodige bescherming wordt geboden;

| 6.2.1.5. | om te voorkomen dat het kind ten gevolge van een botsing of bewegingen onder de gordel door glijdt, is op alle naar voren gerichte kinderbeveiligingssystemen van groep I met een harnasgordel een kruisriem verplicht. |
| --- | --- |

6.2.1.5.

om te voorkomen dat het kind ten gevolge van een botsing of bewegingen onder de gordel door glijdt, is op alle naar voren gerichte kinderbeveiligingssystemen van groep I met een harnasgordel een kruisriem verplicht.

6.2.2.   Bij alle beveiligingssystemen van de groepen I, II en III met heupriem moet de heupriem zo worden geleid dat de door de heupriem uitgeoefende krachten via het bekken worden overgedragen. Het beveiligingssysteem mag geen te grote krachten uitoefenen op de weke delen van het lichaam van het kind (buik, kruis enz.).

6.2.2.1.   Met de kruisriem op zijn plaats en, voor zover verstelbaar, in de langste stand, mag de heupriem bij zowel de kleinste als de grootste dummy van de massagroepen waarop de goedkeuring betrekking heeft, nooit hoger dan het bekken kunnen liggen. Bij alle naar voren gerichte kinderbeveiligingssystemen mag de heupriem bij zowel de kleinste als de grootste dummy binnen de massagroepen waarop de goedkeuring betrekking heeft, nooit hoger dan het bekken kunnen liggen.

6.2.2.2.   Tijdens de dynamische test zoals voorgeschreven in punt 8.1.3 mag de heupgordel tijdens de periode voorafgaand aan de maximale horizontale verplaatsing van het hoofd niet volledig voorbij de bekkenstructuur van de dummy komen. Dat moet aan de hand van hogesnelheidsvideobeelden worden beoordeeld.

6.2.3.   Alle riemen van het beveiligingssysteem moeten zo zijn geplaatst dat zij bij normaal gebruik geen ongemak of gevaar voor de gebruiker opleveren. De afstand tussen de schouderriemen ter hoogte van de hals moet ten minste gelijk zijn aan de diameter van de hals van de desbetreffende dummy.

6.2.4.   Het ontwerp moet zodanig zijn dat bij een botsing de kruin van het hoofd niet kan worden samengedrukt.

6.2.4.1.   Y-vormige gordels mogen enkel in naar achteren gerichte en zijdelings gerichte kinderbeveiligingssystemen (reiswiegen) worden gebruikt.

6.2.5.   Het kinderbeveiligingssysteem moet zo zijn ontworpen en geïnstalleerd dat:

| 6.2.5.1. | het risico van verwonding van het kind of van andere inzittenden van het voertuig door scherpe randen of uitstekende delen (bijvoorbeeld zoals gedefinieerd in Reglement nr. 21) zo klein mogelijk is; |
| --- | --- |

6.2.5.1.

het risico van verwonding van het kind of van andere inzittenden van het voertuig door scherpe randen of uitstekende delen (bijvoorbeeld zoals gedefinieerd in Reglement nr. 21) zo klein mogelijk is;

| 6.2.5.2. | het beveiligingssysteem geen scherpe randen of uitstekende delen vertoont die de bekleding van de voertuigstoelen of de kleding van de inzittenden kunnen beschadigen; |
| --- | --- |

6.2.5.2.

het beveiligingssysteem geen scherpe randen of uitstekende delen vertoont die de bekleding van de voertuigstoelen of de kleding van de inzittenden kunnen beschadigen;

| 6.2.5.3. | de weke delen van het lichaam van het kind (buik, kruis enz.) niet worden blootgesteld aan eventuele extra inertiekrachten die door het beveiligingssysteem worden veroorzaakt; |
| --- | --- |

6.2.5.3.

de weke delen van het lichaam van het kind (buik, kruis enz.) niet worden blootgesteld aan eventuele extra inertiekrachten die door het beveiligingssysteem worden veroorzaakt;

| 6.2.5.4. | de onbuigzame delen van het beveiligingssysteem op die punten waarop zij in aanraking komen met de riemen, geen scherpe randen vertonen die slijtage van de riemen veroorzaken. |
| --- | --- |

6.2.5.4.

de onbuigzame delen van het beveiligingssysteem op die punten waarop zij in aanraking komen met de riemen, geen scherpe randen vertonen die slijtage van de riemen veroorzaken.

6.2.6.   Delen die van het beveiligingssysteem kunnen worden gescheiden om onderdelen te kunnen bevestigen of losmaken, moeten zo zijn ontworpen dat het risico van onjuiste montage en onjuist gebruik zoveel mogelijk wordt voorkomen. Beveiligingssystemen voor gehandicapte kinderen mogen met aanvullende mobiliteitsbeperkende voorzieningen zijn uitgerust; deze moeten zo zijn ontworpen dat onjuiste montage onmogelijk is en dat de manier waarop zij kunnen worden ontgrendeld en bediend, in een noodsituatie onmiddellijk duidelijk is voor hulpverleners.

6.2.7.   Indien een kinderbeveiligingssysteem dat voor groep I, groep II of de groepen I en II is bestemd, over een rugleuning beschikt, mag de hoogte aan de binnenkant ervan, zoals aangegeven in de figuur van bijlage 12, niet minder dan 500 mm bedragen.

6.2.8.   Alleen oprolmechanismen met automatische vergrendeling of met noodvergrendeling mogen worden gebruikt.

6.2.9.   Bij voorzieningen die voor gebruik in groep I zijn bestemd, moet het voor het kind, nadat het in het kinderbeveiligingssysteem is geïnstalleerd, onmogelijk zijn op eenvoudige wijze het deel van het systeem waarmee het bekken op zijn plaats wordt gehouden, losser te maken; daartoe moet aan de voorschriften van punt 7.2.5 (blokkeervoorzieningen) worden voldaan. Voorzieningen die daartoe dienen, moeten permanent aan het kinderbeveiligingssysteem zijn bevestigd.

6.2.10.   Een kinderbeveiligingssysteem mag zo ontworpen zijn dat het door meer dan één massagroep en/of kind kan worden gebruikt, op voorwaarde dat het aan de voor elk van de betrokken groepen gestelde voorschriften voldoet. Een kinderbeveiligingssysteem van de categorie „universeel” moet voor alle massagroepen waarvoor het is goedgekeurd, aan de voor die categorie gestelde voorschriften voldoen.

6.2.11.   Kinderbeveiligingssystemen met oprolmechanisme

Bij kinderbeveiligingssystemen met oprolmechanisme moet het oprolmechanisme voldoen aan de voorschriften van punt 7.2.3.

6.2.12.   Bij verhogingskussens moet het gemak waarmee de riemen en de lip van de veiligheidsgordel voor volwassenen door de profielpunten kan worden geleid, worden onderzocht. Dit geldt in het bijzonder voor verhogingskussens die bestemd zijn voor de voorstoelen van personenauto's, die soms van lange halfstijve stangen zijn voorzien. Het vaste deel van de sluiting mag niet door de profielpunten van het verhogingskussen kunnen glippen of een ligging van de gordel mogelijk maken die totaal afwijkt van die op de testtrolley.

6.2.13.   Indien het kinderbeveiligingssysteem voor meer dan één kind is bestemd, moet elke voorziening volledig onafhankelijk zijn wat de overdracht van de belastingkrachten en de verstelmogelijkheden betreft.

6.2.14.   Kinderbeveiligingssystemen met opblaasbare elementen moeten zo zijn ontworpen dat de gebruiksomstandigheden (druk, temperatuur, vochtigheid) geen invloed hebben op de mogelijkheid om aan de voorschriften van dit reglement te voldoen.

6.3.   Specificaties voor Isofix-systemen

6.3.1.   Algemene kenmerken

6.3.1.1.   Afmetingen

De maximumafmetingen van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem naar opzij, naar onderen en naar achteren en de plaats van de Isofix-verankeringen waar de bevestigingselementen moeten ingrijpen, zijn voor de fabrikant van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem gedefinieerd door het in punt 2.31 bedoelde voertuigstoelprofiel.

6.3.1.2.   Massa

Een universeel of semi-universeel Isofix-kinderbeveiligingssysteem voor de massagroepen 0, 0+ en 1 weegt ten hoogste 15 kg.

6.3.2.   Isofix-bevestigingselementen

6.3.2.1.   Type

Isofix-bevestigingselementen zijn zoals afgebeeld in figuur 0 (a) of van een ander geschikt ontwerp dat deel uitmaakt van een onbuigzaam mechanisme met verstelmogelijkheden; de fabrikant van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem bepaalt wat voor mechanisme dat is.

Figuur 0 (a)

Figuur 0 (a)

Image 5

max. 33

max. 33

Afmetingen in mm

Verklaring:

1. bevestigingselement van een Isofix-kinderbeveiligingssysteem — voorbeeld 1

2. bevestigingselement van een Isofix-kinderbeveiligingssysteem — voorbeeld 2

6.3.2.2.   Afmetingen

De afmetingen van het gedeelte van het bevestigingselement van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem dat in het Isofix-verankeringssysteem grijpt, mag de maximumwaarden in figuur 0 (b) niet overschrijden.

Figuur 0 (b)

Figuur 0 (b)

Image 6

6.3.2.3.   Waarschuwing bij onvolledige vergrendeling

Een voorziening op het Isofix-kinderbeveiligingssysteem moet duidelijk aangeven dat beide Isofix-bevestigingselementen volledig vastgeklikt zijn in de overeenkomstige Isofix-verankeringen onderaan. De indicatie kan hoorbaar, voelbaar en/of zichtbaar zijn. Een visuele indicatie moet in alle lichtomstandigheden zichtbaar zijn.

6.3.3.   Specificaties van de toptetherriem van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem

6.3.3.1.   Toptetherverbindingsstuk

Het toptetherverbindingsstuk moet een Isofix-toptetherhaak zijn zoals afgebeeld in figuur 0 (c) of een soortgelijke voorziening die aan de afmetingen op de tekening in figuur 0 (c) voldoet.

6.3.3.2.   Kenmerken van de Isofix-toptetherriem

De Isofix-toptetherriem moet een stuk riem (of gelijkwaardig) zijn dat verstelbaar is en waarvan de spankracht kan worden verminderd.

6.3.3.2.1.   Lengte van de Isofix-toptetherriem

De toptetherriem van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem moet ten minste 2 000 mm lang zijn.

6.3.3.2.2.   Aanspanningsindicator

Een voorziening op de Isofix-toptetherriem of het Isofix-kinderzitje moet aangeven dat de riem volledig is aangespannen. Deze voorziening kan deel uitmaken van de verstel- en ontspanvoorziening.

6.3.3.2.3.   Afmetingen

De afmetingen van het ingrijppunt van Isofix-toptetherhaken zijn afgebeeld in figuur 0 (c).

Figuur 0 (c)

Figuur 0 (c)

Afmetingen van het Isofix-toptetherverbindingsstuk (haaktype)

Afmetingen van het Isofix-toptetherverbindingsstuk (haaktype)

Image 7

Bovenaanzicht

10 tot 12

Image 8

min. 2,5

Inzet A

45° nominaal

straal 2,3 tot 3,8

stang Ø 6,4

straal max. 12

Zijaanzicht

max. 20

min.10,4

zie inzet A

Afmetingen in millimeters

Verklaring:

Omliggende structuur (indien aanwezig)

Zone waarin het profiel van het raakvlak tussen toptetherhaak en riem volledig moet zijn gelegen

6.3.4.   Verstelmogelijkheden

De Isofix-bevestigingselementen, of het Isofix-kinderbeveiligingssysteem zelf, moeten verstelbaar zijn zodat de in Reglement nr. 14 beschreven posities van de Isofix-verankeringen kunnen worden bereikt.

6.4.   Controle van de merktekens

6.4.1.   De technische dienst die de goedkeuringstests uitvoert, moet controleren of de merktekens voldoen aan de voorschriften van punt 4.

6.5.   Controle van de installatie-instructies en de gebruiksaanwijzing

6.5.1.   De technische dienst die de goedkeuringstests uitvoert, moet controleren of de installatie-instructies en de gebruiksaanwijzing voldoen aan de voorschriften van punt 15.

7.   BIJZONDERE SPECIFICATIES

7.1.   Bepalingen voor het geassembleerde beveiligingssysteem

7.1.1.   Corrosiebestendigheid

7.1.1.1.   Het complete kinderbeveiligingssysteem of de delen ervan die vatbaar zijn voor corrosie, moeten aan de in punt 8.1.1 gespecificeerde corrosietest worden onderworpen.

7.1.1.2.   Na afloop van de in de punten 8.1.1.1 en 8.1.1.2 beschreven corrosietest mag een deskundige waarnemer met het blote oog geen tekenen van verslechtering, waardoor de goede werking van de voorziening zou kunnen worden geschaad, noch aanmerkelijke tekenen van corrosie kunnen waarnemen.

7.1.2.   Energieabsorptie

7.1.2.1.   Bij alle systemen met rugleuning moeten de in bijlage 18 gedefinieerde oppervlakken bij tests overeenkomstig bijlage 17 een piekversnelling geven van minder dan 60 g. Dit voorschrift geldt ook voor die delen van botsschermen waartegen het hoofd terecht kan komen.

7.1.2.2.   In het geval van kinderbeveiligingssystemen met permanente, mechanisch bevestigde, verstelbare hoofdsteunen waarbij de hoogte van de veiligheidsgordel voor volwassenen of de hoogte van het kinderharnas rechtstreeks door de verstelbare hoofdsteun wordt beïnvloed, is geen energieabsorptie vereist in de in bijlage 18 gedefinieerde zones waarmee het hoofd van de dummy niet in aanraking kan komen, d.w.z. achter de hoofdsteun.

7.1.3.   Kanteltest

7.1.3.1.   Het kinderbeveiligingssysteem moet op de in punt 8.1.2 beschreven wijze worden getest; gedurende de hele test mag de dummy op geen enkel moment volledig uit de voorziening worden geworpen en bovendien mag, met de teststoel ondersteboven, het hoofd van de dummy zich vanuit zijn oorspronkelijke stand niet meer dan 300 mm in verticale richting verplaatsen ten opzichte van de teststoel.

7.1.4.   Dynamische test

7.1.4.1.   Algemeen. Het kinderbeveiligingssysteem moet overeenkomstig punt 8.1.3 aan een dynamische test worden onderworpen.

7.1.4.1.1.   Kinderbeveiligingssystemen van de categorieën „universeel”, „beperkt” en „semi-universeel” moeten met behulp van de in punt 6 beschreven teststoel en overeenkomstig punt 8.1.3.1 op de testtrolley worden getest.

7.1.4.1.2.   Kinderbeveiligingssystemen van de categorie „voertuigspecifiek” moeten worden getest met elk voertuigmodel waarvoor het kinderbeveiligingssysteem is bestemd. De voor de uitvoering van de test verantwoordelijke technische dienst mag het aantal geteste voertuigmodellen verminderen indien zij niet wezenlijk van elkaar verschillen wat de in punt 7.1.4.1.2.3 genoemde aspecten betreft. Het kinderbeveiligingssysteem mag op een van de volgende manieren worden getest:

| 7.1.4.1.2.1. | op een compleet voertuig, zoals voorgeschreven in punt 8.1.3.3; |
| --- | --- |

7.1.4.1.2.1.

op een compleet voertuig, zoals voorgeschreven in punt 8.1.3.3;

| 7.1.4.1.2.2. | in een voertuigcarrosserie op de testtrolley, zoals voorgeschreven in punt 8.1.3.2, of |
| --- | --- |

7.1.4.1.2.2.

in een voertuigcarrosserie op de testtrolley, zoals voorgeschreven in punt 8.1.3.2, of

| 7.1.4.1.2.3. | op voldoende delen van de voertuigcarrosserie om representatief te zijn voor de voertuigstructuur en de impactzones. Indien het kinderbeveiligingssysteem voor gebruik op een van de achterstoelen is bestemd, moeten daarin de rugleuning van de voorstoel, de achterstoel, de vloerkuip, de B- en de C-stijlen en het dak zijn begrepen. Indien het kinderbeveiligingssysteem voor gebruik op de voorstoel is bestemd, moeten deze delen het dashboard, de A-stijlen, de voorruit, de eventueel op de vloer of op een console geïnstalleerde hendels en knoppen, de voorstoel, de vloerkuip en het dak omvatten. Indien het kinderbeveiligingssysteem voor gebruik in combinatie met de veiligheidsgordel voor volwassenen is bestemd, moeten deze delen tevens de gebruikte veiligheidsgordels voor volwassenen omvatten. De voor de uitvoering van de test verantwoordelijke technische dienst mag toestemming verlenen om bepaalde delen weg te laten indien deze overbodig worden geacht. De test moet op de in punt 8.1.3.2 beschreven wijze worden uitgevoerd. |
| --- | --- |

7.1.4.1.2.3.

op voldoende delen van de voertuigcarrosserie om representatief te zijn voor de voertuigstructuur en de impactzones. Indien het kinderbeveiligingssysteem voor gebruik op een van de achterstoelen is bestemd, moeten daarin de rugleuning van de voorstoel, de achterstoel, de vloerkuip, de B- en de C-stijlen en het dak zijn begrepen. Indien het kinderbeveiligingssysteem voor gebruik op de voorstoel is bestemd, moeten deze delen het dashboard, de A-stijlen, de voorruit, de eventueel op de vloer of op een console geïnstalleerde hendels en knoppen, de voorstoel, de vloerkuip en het dak omvatten. Indien het kinderbeveiligingssysteem voor gebruik in combinatie met de veiligheidsgordel voor volwassenen is bestemd, moeten deze delen tevens de gebruikte veiligheidsgordels voor volwassenen omvatten. De voor de uitvoering van de test verantwoordelijke technische dienst mag toestemming verlenen om bepaalde delen weg te laten indien deze overbodig worden geacht. De test moet op de in punt 8.1.3.2 beschreven wijze worden uitgevoerd.

7.1.4.1.3.   De dynamische test moet worden uitgevoerd met kinderbeveiligingssystemen die nog niet eerder zijn belast.

7.1.4.1.4.   Tijdens de dynamische tests mag geen van de delen van het kinderbeveiligingssysteem waarmee het kind feitelijk op zijn plaats wordt gehouden, breken en mag geen sluiting, vergrendelingssysteem, verplaatsingssysteem of steunpoot breken, losraken of bezwijken, tenzij het om een belastingsbeperkende voorziening gaat. Elke belastingsbeperkende voorziening moet in de in punt 3.2.1 bedoelde technische beschrijvingen van de fabrikant duidelijk worden aangegeven.

7.1.4.1.5.   Bij een „niet-integraal” beveiligingssysteem moet de gebruikte veiligheidsgordel bestaan uit de in bijlage 13 voorgeschreven standaardgordel en de verankeringen ervan. Dit geldt niet in het geval van goedkeuring van een „voertuigspecifiek” type, waarbij de gordel van het voertuig moet worden gebruikt.

7.1.4.1.6.   Indien een „voertuigspecifiek” kinderbeveiligingssysteem geïnstalleerd is in een ruimte achter de laatste rij naar voren gerichte stoelen voor volwassenen (bijvoorbeeld in de bagageruimte), moet één test met de grootste dummy('s) op een compleet voertuig worden uitgevoerd zoals voorgeschreven in punt 8.1.3.3.3. De overige tests, die met betrekking tot de conformiteit van de productie inbegrepen, mogen, indien de fabrikant dit wenst, op de in punt 8.1.3.2 voorgeschreven wijze worden uitgevoerd.

7.1.4.1.7.   Bij een beveiligingssysteem voor gehandicapte kinderen moet elke dynamische test voor elke massagroep twee keer worden uitgevoerd: de eerste keer met gebruik van de basisvoorziening voor mobiliteitsbeperking en de tweede keer met gebruik van alle mobiliteitsbeperkende voorzieningen. Bij deze tests moet bijzondere aandacht worden besteed aan de voorschriften van de punten 6.2.3 en 6.2.4.

7.1.4.1.8.   Tijdens de dynamische test mag de standaardveiligheidsgordel die wordt gebruikt om een integraal kinderbeveiligingssysteem vast te maken, niet loskomen van eventuele geleidings- of blokkeringsvoorzieningen die voor de desbetreffende test worden gebruikt.

Tijdens de dynamische test mag de standaardveiligheidsgordel die wordt gebruikt om een niet-integraal kinderbeveiligingssysteem vast te maken, niet loskomen van eventuele geleidings- of blokkeringsvoorzieningen die voor de desbetreffende test worden gebruikt. Voor het schoudergedeelte van de standaardveiligheidsgordel moet dit echter worden beoordeeld op het ogenblik dat de maximale horizontale verplaatsing van het hoofd van de dummy is bereikt. Voorts is, tijdens de dynamische test van een niet-integraal kinderbeveiligingssysteem, de grens van de aanvaardbare beweging van de schoudergordel dat de onderrand van het schoudergedeelte van de standaardveiligheidsgordel niet lager komt dan de elleboog van de dummy wanneer hoofd van de dummy zich maximaal horizontaal verplaatst.

7.1.4.1.9.   Kinderbeveiligingssystemen met een steunpoot moeten als volgt worden getest:

| a) | voor de semi-universele categorie moeten de frontale botstests worden uitgevoerd met de steunpoot in de hoogste en de laagste stand die gezien de positie van de vloerkuip van de trolley mogelijk zijn. De tests voor de botsing aan de achterkant moeten worden uitgevoerd in de slechtst denkbare positie, gekozen door de technische dienst. Tijdens de tests moet de steunpoot door de vloerkuip van de trolley worden ondersteund zoals beschreven in bijlage 6, aanhangsel 3, figuur 2. Als er speling is tussen de kortste lengte van de steunpoot en het hoogste niveau van de vloerkuip, wordt de steunpoot ingesteld op een vloerkuipniveau van 140 mm onder Cr. Indien de maximumlengte van de steunpoot groter is dan het laagste niveau van de vloerkuip toelaat, wordt de steunpoot ingesteld op dat laagste vloerkuipniveau van 280 mm onder Cr. In het geval van een steunpoot met instelbare trappen moet de lengte van de steunpoot op de eerstvolgende trap worden ingesteld, zodat de steunpoot in contact staat met de vloer; |
| --- | --- |

a)

voor de semi-universele categorie moeten de frontale botstests worden uitgevoerd met de steunpoot in de hoogste en de laagste stand die gezien de positie van de vloerkuip van de trolley mogelijk zijn. De tests voor de botsing aan de achterkant moeten worden uitgevoerd in de slechtst denkbare positie, gekozen door de technische dienst. Tijdens de tests moet de steunpoot door de vloerkuip van de trolley worden ondersteund zoals beschreven in bijlage 6, aanhangsel 3, figuur 2. Als er speling is tussen de kortste lengte van de steunpoot en het hoogste niveau van de vloerkuip, wordt de steunpoot ingesteld op een vloerkuipniveau van 140 mm onder Cr. Indien de maximumlengte van de steunpoot groter is dan het laagste niveau van de vloerkuip toelaat, wordt de steunpoot ingesteld op dat laagste vloerkuipniveau van 280 mm onder Cr. In het geval van een steunpoot met instelbare trappen moet de lengte van de steunpoot op de eerstvolgende trap worden ingesteld, zodat de steunpoot in contact staat met de vloer;

| b) | in het geval van steunpoten die buiten het spiegelvlak liggen, moet de technische dienst voor de test de slechtst denkbare positie kiezen; |
| --- | --- |

b)

in het geval van steunpoten die buiten het spiegelvlak liggen, moet de technische dienst voor de test de slechtst denkbare positie kiezen;

| c) | bij de voertuigspecifieke categorie moet de steunpoot worden ingesteld zoals voorgeschreven door de fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem. |
| --- | --- |

c)

bij de voertuigspecifieke categorie moet de steunpoot worden ingesteld zoals voorgeschreven door de fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem.

7.1.4.1.10.   Bij kinderbeveiligingssystemen met een Isofix-verankeringssysteem en een antikantelvoorziening, indien aanwezig, moet de dynamische test worden uitgevoerd:

| 7.1.4.1.10.1. | in het geval van Isofix-kinderbeveiligingssystemen van de formaatklassen A, B en B1:






  7.1.4.1.10.1.1. | met gebruik van de antikantelvoorziening, en |
| --- | --- | --- |

7.1.4.1.10.1.

in het geval van Isofix-kinderbeveiligingssystemen van de formaatklassen A, B en B1:

7.1.4.1.10.1.1.

met gebruik van de antikantelvoorziening, en

| 7.1.4.1.10.1.2. | zonder gebruik van de antikantelvoorziening. Als de antikantelvoorziening een steunpoot is en volledig in het onderstel of de schaal van het kinderbeveiligingssysteem kan worden verzonken, wordt de test uitgevoerd met de voorziening in de verzonken stand of zonder de voorziening. Als zij niet volledig in het onderstel kan worden verzonken, wordt de test uitgevoerd met de voorziening in de kortste en de vloerkuip van de trolley in de laagste stand.
  Dit voorschrift is niet van toepassing wanneer een permanente en niet-verstelbare steunpoot als antikantelvoorziening wordt gebruikt; |
| --- | --- |

7.1.4.1.10.1.2.

zonder gebruik van de antikantelvoorziening. Als de antikantelvoorziening een steunpoot is en volledig in het onderstel of de schaal van het kinderbeveiligingssysteem kan worden verzonken, wordt de test uitgevoerd met de voorziening in de verzonken stand of zonder de voorziening. Als zij niet volledig in het onderstel kan worden verzonken, wordt de test uitgevoerd met de voorziening in de kortste en de vloerkuip van de trolley in de laagste stand.

Dit voorschrift is niet van toepassing wanneer een permanente en niet-verstelbare steunpoot als antikantelvoorziening wordt gebruikt;

| 7.1.4.1.10.2. | in het geval van Isofix-kinderbeveiligingssystemen van andere formaatklassen: met gebruik van de antikantelvoorziening. |
| --- | --- |

7.1.4.1.10.2.

in het geval van Isofix-kinderbeveiligingssystemen van andere formaatklassen: met gebruik van de antikantelvoorziening.

7.1.4.2.   Versnelling van de borstkas (4)

4

7.1.4.2.1.   De resulterende versnelling van de borstkas mag niet hoger zijn 55 g, behalve voor perioden die samen niet langer dan 3 ms duren.

7.1.4.2.2.   De verticale component van de versnelling van de buik in de richting van het hoofd mag niet hoger zijn dat 30 g, behalve voor perioden die samen niet langer dan 3 ms duren.

7.1.4.3.   Indrukking van de buik (5)

5

7.1.4.3.1.   Bij de in bijlage 8, aanhangsel 1, punt 5.3, beschreven verificatie mag geen van de delen van het kinderbeveiligingssysteem zichtbare indrukken in de boetseerklei van de buik hebben veroorzaakt.

7.1.4.4.   Verplaatsing van de dummy

7.1.4.4.1.   Kinderbeveiligingssystemen van de categorieën „universeel”, „beperkt” en „semi-universeel”:

| 7.1.4.4.1.1. | Naar voren gerichte kinderbeveiligingssystemen: het hoofd van de dummy mag niet voorbij de in figuur 1 gedefinieerde vlakken BA en DA komen, behalve voor verhogingskussens wanneer gebruik wordt gemaakt van de grootste dummy P10 waarbij de waarde ten opzichte van vlak DA 840 mm is.

  Figuur 1


  Opstelling voor het testen van een naar voren gericht beveiligingssysteem |
| --- | --- |

7.1.4.4.1.1.

Naar voren gerichte kinderbeveiligingssystemen: het hoofd van de dummy mag niet voorbij de in figuur 1 gedefinieerde vlakken BA en DA komen, behalve voor verhogingskussens wanneer gebruik wordt gemaakt van de grootste dummy P10 waarbij de waarde ten opzichte van vlak DA 840 mm is.

Figuur 1

Figuur 1

Opstelling voor het testen van een naar voren gericht beveiligingssysteem

Opstelling voor het testen van een naar voren gericht beveiligingssysteem

Image 9

| 7.1.4.4.1.2. | Naar achteren gerichte kinderbeveiligingssystemen
  7.1.4.4.1.2.1.   Kinderbeveiligingssystemen die op het dashboard steunen: het hoofd van de dummy mag niet voorbij de in figuur 2 gedefinieerde vlakken AB, AD en DCr komen. Dit moet worden gemeten tot 300 ms of het moment waarop de dummy volledig tot stilstand is gekomen, naargelang wat zich het eerst voordoet.

  Figuur 2


  Opstelling voor het testen van een naar achteren gericht beveiligingssysteem






  Tekst van het beeld

  stalen buis 500 × 100 × 90

  7.1.4.4.1.2.2.   Kinderbeveiligingssystemen van groep 0 die niet op het dashboard steunen, en reiswiegen: het hoofd van de dummy mag niet voorbij de in figuur 3 gedefinieerde vlakken AB, AD en DE komen. Dit moet worden gemeten tot 300 ms of het moment waarop de dummy volledig tot stilstand is gekomen, naargelang wat zich het eerst voordoet.

  Figuur 3


  Opstelling voor het testen van niet op het dashboard steunende kinderbeveiligingssystemen van groep 0






  7.1.4.4.1.2.3.   Niet tot groep 0 behorende kinderbeveiligingssystemen die niet op het dashboard steunen: | Het hoofd van de dummy mag niet voorbij de in figuur 4 gedefinieerde vlakken FD, FG en DE komen en mag niet direct in contact komen met de stang. Dit moet worden gemeten tot 300 ms of het moment waarop de dummy volledig tot stilstand is gekomen, naargelang wat zich het eerst voordoet. |
| --- | --- | --- |

7.1.4.4.1.2.

Naar achteren gerichte kinderbeveiligingssystemen

7.1.4.4.1.2.1.   Kinderbeveiligingssystemen die op het dashboard steunen: het hoofd van de dummy mag niet voorbij de in figuur 2 gedefinieerde vlakken AB, AD en DCr komen. Dit moet worden gemeten tot 300 ms of het moment waarop de dummy volledig tot stilstand is gekomen, naargelang wat zich het eerst voordoet.

r

Figuur 2

Figuur 2

Opstelling voor het testen van een naar achteren gericht beveiligingssysteem

Opstelling voor het testen van een naar achteren gericht beveiligingssysteem

Image 10

stalen buis 500 × 100 × 90

7.1.4.4.1.2.2.   Kinderbeveiligingssystemen van groep 0 die niet op het dashboard steunen, en reiswiegen: het hoofd van de dummy mag niet voorbij de in figuur 3 gedefinieerde vlakken AB, AD en DE komen. Dit moet worden gemeten tot 300 ms of het moment waarop de dummy volledig tot stilstand is gekomen, naargelang wat zich het eerst voordoet.

Figuur 3

Figuur 3

Opstelling voor het testen van niet op het dashboard steunende kinderbeveiligingssystemen van groep 0

Opstelling voor het testen van niet op het dashboard steunende kinderbeveiligingssystemen van groep 0

Image 11

7.1.4.4.1.2.3.   Niet tot groep 0 behorende kinderbeveiligingssystemen die niet op het dashboard steunen:

Het hoofd van de dummy mag niet voorbij de in figuur 4 gedefinieerde vlakken FD, FG en DE komen en mag niet direct in contact komen met de stang. Dit moet worden gemeten tot 300 ms of het moment waarop de dummy volledig tot stilstand is gekomen, naargelang wat zich het eerst voordoet.

| | Als er contact is tussen het kinderbeveiligingssysteem en de stang van 100 mm diameter en aan alle prestatiecriteria is voldaan, moet nog één dynamische test (frontale botsing) worden uitgevoerd met de zwaarste dummy die voor een dergelijk kinderbeveiligingssysteem is bedoeld en zonder de stang van 100 mm diameter; voor deze test moet aan alle criteria worden voldaan, met uitzondering van de voorwaartse verplaatsing. |
| --- | --- |

Als er contact is tussen het kinderbeveiligingssysteem en de stang van 100 mm diameter en aan alle prestatiecriteria is voldaan, moet nog één dynamische test (frontale botsing) worden uitgevoerd met de zwaarste dummy die voor een dergelijk kinderbeveiligingssysteem is bedoeld en zonder de stang van 100 mm diameter; voor deze test moet aan alle criteria worden voldaan, met uitzondering van de voorwaartse verplaatsing.

Figuur 4

Figuur 4

Opstelling voor het testen van niet op het dashboard steunende, naar achteren gerichte systemen die niet tot groep 0 behoren

Opstelling voor het testen van niet op het dashboard steunende, naar achteren gerichte systemen die niet tot groep 0 behoren

Image 12

stalen buis 500 × Ø 100 × Ø 90

7.1.4.4.2.   Kinderbeveiligingssystemen van de categorie „voertuigspecifiek”: bij tests in een compleet voertuig of een voertuigcarrosserie mag het hoofd met geen enkel voertuigonderdeel in aanraking komen. Indien dit toch gebeurt, moet de snelheid waarmee het hoofd het contactoppervlak raakt, minder dan 24 km/h bedragen en moet het contactoppervlak voldoen aan de voorschriften inzake energieabsorptie in Reglement nr. 21, bijlage 4. Bij tests met complete voertuigen moeten de dummy's na de test zonder gebruik van gereedschap uit het kinderbeveiligingssysteem kunnen worden gehaald.

7.1.5.   Temperatuurbestendigheid

7.1.5.1.   Sluitingen, oprolmechanismen, verstelvoorzieningen en blokkeervoorzieningen die door de temperatuur kunnen worden beïnvloed, moeten aan de in punt 8.2.8 beschreven temperatuurtest worden onderworpen.

7.1.5.2.   Na afloop van de in punt 8.2.8.1 beschreven temperatuurtest mag een deskundige waarnemer met het blote oog geen tekenen van verslechtering kunnen waarnemen waardoor de goede werking van het kinderbeveiligingssysteem zou kunnen worden geschaad.

7.2.   Bepalingen voor afzonderlijke onderdelen van het beveiligingssysteem

7.2.1.   Sluiting

7.2.1.1.   De sluiting moet zo zijn ontworpen dat elke mogelijkheid van verkeerd gebruik is uitgesloten. Dat betekent onder meer dat de sluiting niet in half gesloten toestand mag kunnen blijven; het moet onmogelijk zijn de delen van de sluiting bij het vergrendelen van de sluiting per ongeluk te verwisselen; de sluiting mag alleen vergrendeld kunnen worden als alle delen zijn vastgeklikt. Overal waar de sluiting in aanraking komt met het kind, mag deze niet smaller zijn dan de minimumbreedte van de riem zoals gespecificeerd in punt 7.2.4.1.1. Dit punt geldt niet voor gordels die al zijn goedgekeurd op basis van ECE-Reglement nr. 16 of een andere equivalente vigerende norm. In het geval van beveiligingssystemen voor gehandicapte kinderen hoeft alleen de sluiting van de basisvoorziening voor mobiliteitsbeperking aan de voorschriften van de punten 7.2.1.1 tot en met 7.2.1.9 te voldoen.

7.2.1.2.   Zelfs wanneer de sluiting onbelast is, moet ze in elke stand vergrendeld blijven. Ze moet gemakkelijk te bedienen en te hanteren zijn. Ze moet kunnen worden ontgrendeld door een knop of een soortgelijke voorziening in te drukken. Het oppervlak waarop moet worden gedrukt, moet in de stand van de feitelijke ontgrendeling van de knop, geprojecteerd op een vlak loodrecht op de initiële bewegingsrichting van de knop, bij omsloten voorzieningen een oppervlakte van ten minste 4,5 cm2 en een breedte van ten minste 15 mm hebben; bij niet-omsloten voorzieningen is dat een oppervlakte van ten minste 2,5 cm2 en een breedte van ten minste 10 mm. De breedte moet de kleinste van de twee afmetingen van de voorgeschreven oppervlakte zijn en in een rechte hoek op de beweging van de ontgrendelingsknop worden gemeten.

2

2

7.2.1.3.   Het oppervlak dat moet worden ingedrukt om de sluiting te ontgrendelen, moet rood zijn. Geen enkel ander deel van de sluiting mag deze kleur hebben.

7.2.1.4.   Het moet mogelijk zijn het kind uit het beveiligingssysteem te halen door een enkele handeling aan een enkele sluiting. Bij beveiligingssystemen van de groepen 0 en 0+ is het toegestaan dat het kind samen met een voorziening zoals een kinderdraagmandje/reiswieg/bevestigingssysteem voor reiswiegen, uit het voertuig wordt gehaald, als voor het losmaken van het kinderbeveiligingssysteem ten hoogste twee sluitingen moeten worden ontgrendeld.

7.2.1.4.1.   Een verbinding tussen de schouderriemen van een harnasgordel door middel van een clip wordt geacht niet in overeenstemming te zijn met het voorschrift van een enkele handeling zoals bedoeld in punt 7.2.1.4.

7.2.1.5.   Voor de groepen II en III moet de sluiting zo zijn geplaatst dat het kind deze kan bereiken. Bovendien moet ze bij alle groepen zo zijn geplaatst dat het doel en de bedieningswijze in een noodsituatie onmiddellijk duidelijk zijn voor hulpverleners.

7.2.1.6.   Na opening van de sluiting moet het kind onafhankelijk van het „stoeltje”, „stoelonderstel” of „botsscherm”, voor zover aanwezig, kunnen worden verwijderd en als het systeem over een kruisriem beschikt, moet deze met dezelfde sluiting worden losgemaakt.

7.2.1.7.   De sluiting moet bestand zijn tegen de omstandigheden van de temperatuurtest van punt 8.2.8.1 en tegen intensief gebruik en moet, vóór de in punt 8.1.3 voorgeschreven dynamische test, onder normale gebruiksomstandigheden 5 000 ± 5 keer worden geopend en gesloten.

7.2.1.8.   De sluiting moet aan de volgende openingstests worden onderworpen:

| 7.2.1.8.1. | Test onder belasting
  7.2.1.8.1.1.   Voor deze test moet een kinderbeveiligingssysteem worden gebruikt dat al aan de dynamische test van punt 8.1.3 is onderworpen.
  7.2.1.8.1.2.   De kracht die nodig is om tijdens de test van punt 8.2.1.1 de sluiting te ontgrendelen, mag niet meer dan 80 N bedragen. |
| --- | --- |

7.2.1.8.1.

Test onder belasting

7.2.1.8.1.1.   Voor deze test moet een kinderbeveiligingssysteem worden gebruikt dat al aan de dynamische test van punt 8.1.3 is onderworpen.

7.2.1.8.1.2.   De kracht die nodig is om tijdens de test van punt 8.2.1.1 de sluiting te ontgrendelen, mag niet meer dan 80 N bedragen.

| 7.2.1.8.2. | Test in onbelaste toestand
  7.2.1.8.2.1.   Voor deze test moet een nog niet eerder belaste sluiting worden gebruikt. De kracht die nodig is om de sluiting in onbelaste toestand tijdens de test van punt 8.2.1.2 los te maken, moet tussen 40 en 80 N liggen. |
| --- | --- |

7.2.1.8.2.

Test in onbelaste toestand

7.2.1.8.2.1.   Voor deze test moet een nog niet eerder belaste sluiting worden gebruikt. De kracht die nodig is om de sluiting in onbelaste toestand tijdens de test van punt 8.2.1.2 los te maken, moet tussen 40 en 80 N liggen.

7.2.1.9.   Sterkte

7.2.1.9.1.   Tijdens de test van punt 8.2.1.3.2 mag geen enkel deel van de sluiting of de direct daarmee verbonden riemen of verstelvoorzieningen breken of losraken.

7.2.1.9.2.   Een harnassluiting voor de massagroepen 0 en 0+ moet bestand zijn tegen een kracht van 4 000 N.

7.2.1.9.3.   Een harnassluiting voor massagroep I en hoger moet bestand zijn tegen een kracht van 10 000 N.

7.2.1.9.4.   De typegoedkeuringsinstantie mag de test van de sterkte van de sluiting achterwege laten als reeds beschikbare gegevens deze test overbodig maken.

7.2.2.   Verstelvoorziening

7.2.2.1.   Het verstelbereik moet groot genoeg zijn om het kinderbeveiligingssysteem met alle dummy's van de massagroep waarvoor het is bestemd, correct af te stellen en een goede installatie in alle gespecificeerde voertuigmodellen mogelijk te maken.

7.2.2.2.   Alle verstelvoorzieningen moeten van het type „snelversteller” zijn, behalve de verstelvoorzieningen die alleen voor de oorspronkelijke installatie van het beveiligingssysteem in het voertuig worden gebruikt: deze mogen ook van een ander type zijn.

7.2.2.3.   
  „Snelverstellers” moeten gemakkelijk bereikbaar zijn wanneer het kinderbeveiligingssysteem op de juiste wijze is geïnstalleerd en het kind of de dummy erin is geplaatst.

7.2.2.4.   Een „snelversteller” moet gemakkelijk aan de lichaamsbouw van het kind kunnen worden aangepast. In het bijzonder mag de kracht die nodig is voor de bediening van een manuele verstelvoorziening bij de uitvoering van de in punt 8.2.2.1 beschreven test niet groter zijn dan 50 N.

7.2.2.5.   Twee exemplaren van de verstelvoorzieningen van het kinderbeveiligingssysteem moeten worden getest volgens de voorschriften van de temperatuurtest in de punten 8.2.8.1 en 8.2.3.

7.2.2.5.1.   Per verstelvoorziening mag de riem niet meer dan 25 mm verschuiven, voor alle verstelvoorzieningen niet meer dan 40 mm.

7.2.2.6.   De voorziening mag tijdens de in punt 8.2.2.1 voorgeschreven test niet breken of losraken.

7.2.2.7.   Een direct op het kinderbeveiligingssysteem gemonteerde verstelvoorziening moet bestand zijn tegen intensief gebruik en moet vóór de in punt 8.1.3 voorgeschreven dynamische test worden onderworpen aan een test bestaande uit 5 000 ± 5 cycli zoals gedefinieerd in punt 8.2.7.

7.2.3.   Oprolmechanismen

7.2.3.1.   Oprolmechanismen met automatische vergrendeling

7.2.3.1.1.   De riem van een veiligheidsgordel die met een oprolmechanisme met automatische vergrendeling is uitgerust, mag tussen de vergrendelingsstanden van het oprolmechanisme niet meer dan 30 mm afrollen. Na een achterwaartse beweging van de gebruiker moet de gordel in zijn oorspronkelijke stand blijven of, na een voorwaartse beweging van de gebruiker, automatisch in die stand terugkeren.

7.2.3.1.2.   Als het oprolmechanisme deel uitmaakt van een heupgordel, moet de voor het oprollen van de riem benodigde kracht ten minste 7 N bedragen, gemeten aan de vrije lengte tussen de dummy en het oprolmechanisme zoals voorgeschreven in punt 8.2.4.1. Indien het oprolmechanisme deel uitmaakt van een over de borst lopende riem, mag de voor het oprollen benodigde kracht niet minder dan 2 N en niet meer dan 7 N bedragen, indien deze op soortgelijke wijze wordt gemeten. Als de riem over een riemgeleider of oprolas loopt, moet de voor het oprollen benodigde kracht worden gemeten aan de vrije lengte tussen de dummy en de riemgeleider of oprolas. Indien het geheel een met de hand bediend of automatisch mechanisme omvat dat het volledig afrollen van de gordel moet voorkomen, mag dit mechanisme tijdens deze metingen niet werken.

7.2.3.1.3.   De riem moet onder de in punt 8.2.4.2 voorgeschreven omstandigheden 5 000 keer uit het oprolmechanisme worden getrokken en weer worden opgerold. Vervolgens moet het oprolmechanisme aan de omstandigheden van de temperatuurtest van punt 8.2.8.1, de corrosietest van punt 8.1.1 en de stofbestendigheidstest van punt 8.2.4.5 worden onderworpen. Daarna moet de riem nogmaals 5 000 keer uit het oprolmechanisme worden getrokken en weer worden opgerold. Na afloop van bovenvermelde tests moet het oprolmechanisme nog steeds correct functioneren en aan de voorschriften van de punten 7.2.3.1.1 en 7.2.3.1.2 voldoen.

7.2.3.2.   Oprolmechanismen met noodvergrendeling

7.2.3.2.1.   Als een oprolmechanisme met noodvergrendeling overeenkomstig punt 8.2.4.3 wordt getest, moet het aan onderstaande voorschriften voldoen:

| 7.2.3.2.1.1. | De vergrendeling moet hebben plaatsgevonden als de vertraging van het voertuig 0,45 g bereikt. |
| --- | --- |

7.2.3.2.1.1.

De vergrendeling moet hebben plaatsgevonden als de vertraging van het voertuig 0,45 g bereikt.

| 7.2.3.2.1.2. | Het oprolmechanisme mag niet vergrendelen bij een in de uittrekrichting van de riem gemeten versnelling van minder dan 0,8 g. |
| --- | --- |

7.2.3.2.1.2.

Het oprolmechanisme mag niet vergrendelen bij een in de uittrekrichting van de riem gemeten versnelling van minder dan 0,8 g.

| 7.2.3.2.1.3. | Het oprolmechanisme mag niet vergrendelen wanneer de sensor, in ongeacht welke richting ten opzichte van de door de fabrikant gespecificeerde installatiepositie, wordt gekanteld in een hoek van 12° of minder. |
| --- | --- |

7.2.3.2.1.3.

Het oprolmechanisme mag niet vergrendelen wanneer de sensor, in ongeacht welke richting ten opzichte van de door de fabrikant gespecificeerde installatiepositie, wordt gekanteld in een hoek van 12° of minder.

| 7.2.3.2.1.4. | Het oprolmechanisme moet vergrendelen wanneer de sensor, in ongeacht welke richting ten opzichte van de door de fabrikant gespecificeerde installatiepositie, wordt gekanteld in een hoek van meer dan 27°. |
| --- | --- |

7.2.3.2.1.4.

Het oprolmechanisme moet vergrendelen wanneer de sensor, in ongeacht welke richting ten opzichte van de door de fabrikant gespecificeerde installatiepositie, wordt gekanteld in een hoek van meer dan 27°.

7.2.3.2.2.   Als de werking van een oprolmechanisme afhangt van een extern signaal of een externe energiebron, moet het oprolmechanisme zo zijn ontworpen dat het bij storing of onderbreking van dat signaal of die energiebron automatisch vergrendelt.

7.2.3.2.3.   Een oprolmechanisme met noodvergrendeling met meervoudige gevoeligheid moet aan bovenstaande voorschriften voldoen. Indien een van de gevoeligheden de uittrekking van de riem is, moet bovendien vergrendeling optreden indien de in de uittrekrichting gemeten versnelling van de riem 1,5 g bedraagt.

7.2.3.2.4.   Bij de in de punten 7.2.3.2.1.1 en 7.2.3.2.3 bedoelde tests mag de lengte van de riem die kan worden afgerold voordat het oprolmechanisme vergrendelt, niet meer bedragen dan 50 mm, te rekenen vanaf de in punt 8.2.4.3.1 opgegeven lengte. Bij de in punt 7.2.3.2.1.2 bedoelde test mag geen vergrendeling optreden voordat, te rekenen vanaf de in punt 8.2.4.3.1 opgegeven lengte, 50 mm riem is afgewikkeld.

7.2.3.2.5.   Als het oprolmechanisme deel uitmaakt van een heupgordel, moet de voor het oprollen van de riem benodigde kracht ten minste 7 N bedragen, gemeten aan de vrije lengte tussen de dummy en het oprolmechanisme zoals voorgeschreven in punt 8.2.4.1. Indien het oprolmechanisme deel uitmaakt van een over de borst lopende riem, mag de voor het oprollen benodigde kracht niet minder dan 2 N en niet meer dan 7 N bedragen, indien deze op soortgelijke wijze wordt gemeten. Als de riem over een riemgeleider of oprolas loopt, moet de voor het oprollen benodigde kracht worden gemeten aan de vrije lengte tussen de dummy en de riemgeleider of oprolas. Indien het geheel een met de hand bediend of automatisch mechanisme omvat dat het volledig afrollen van de gordel moet voorkomen, mag dit mechanisme tijdens deze metingen niet werken.

7.2.3.2.6.   De riem moet onder de in punt 8.2.4.2 voorgeschreven omstandigheden 40 000 keer uit het oprolmechanisme worden getrokken en weer worden opgerold. Vervolgens moet het oprolmechanisme aan de omstandigheden van de temperatuurtest van punt 8.2.8.1, de corrosietest van punt 8.1.1 en de stofbestendigheidstest van punt 8.2.4.5 worden onderworpen. Daarna moet de riem nog 5 000 keer uit het oprolmechanisme worden getrokken en weer worden opgerold (in totaal dus 45 000 keer). Na afloop van bovenvermelde tests moet het oprolmechanisme nog steeds correct functioneren en aan de voorschriften van de punten 7.2.3.2.1 en 7.2.3.2.5 voldoen.

7.2.4.   Riemen

7.2.4.1.   Breedte

7.2.4.1.1.   De minimumbreedte ter hoogte van de riemen van het kinderbeveiligingssysteem die met de dummy in aanraking komen, bedraagt 25 mm voor de groepen 0, 0+ en I en 38 mm voor de groepen II en III. De breedte moet tijdens de in punt 8.2.5.1 voorgeschreven test van de riemsterkte worden gemeten zonder de machine te stoppen en bij een belasting die gelijk is aan 75 % van de breukbelasting van de riem.

7.2.4.2.   Sterkte na blootstelling aan kameromstandigheden

7.2.4.2.1.   Voor twee monsters van de riem die overeenkomstig punt 8.2.5.2.1 zijn behandeld, moet de breukbelasting van de riem worden bepaald op de in punt 8.2.5.1.2 beschreven wijze.

7.2.4.2.2.   Het verschil tussen de breukbelasting van beide monsters mag niet meer dan 10 % van de grootste gemeten breukbelasting bedragen.

7.2.4.3.   Sterkte na blootstelling aan bijzondere omstandigheden

7.2.4.3.1.   Voor twee riemen die op een van de in punt 8.2.5.2 voorgeschreven manieren zijn behandeld (met uitzondering van punt 8.2.5.2.1), mag de breukbelasting van de riem niet minder bedragen dan 75 % van de gemiddelde belasting die tijdens de in punt 8.2.5.1 bedoelde test is vastgesteld.

7.2.4.3.2.   Bovendien mag de breukbelasting niet minder bedragen dan 3,6 kN voor beveiligingssystemen van de groepen 0, 0+ en I, niet minder dan 5 kN voor die van groep II en niet minder dan 7,2 kN voor die van groep III.

7.2.4.3.3.   De typegoedkeuringsinstantie mag een of meer van deze tests achterwege laten indien de samenstelling van het gebruikte materiaal of de reeds beschikbare gegevens deze test(s) overbodig maken.

7.2.4.3.4.   De in punt 8.2.5.2.6 gedefinieerde schuurprocedure van type 1 is alleen nodig indien het resultaat van de in punt 8.2.3 gedefinieerde microsliptest hoger is dan 50 % van de in punt 7.2.2.5.1 voorgeschreven grenswaarde.

7.2.4.4.   Het moet onmogelijk zijn om de volledige riem door een van de verstelvoorzieningen, sluitingen of verankeringen te trekken.

7.2.5.   Blokkeervoorziening

7.2.5.1.   De blokkeervoorziening moet permanent aan het kinderbeveiligingssysteem zijn bevestigd.

7.2.5.2.   De blokkeervoorziening mag de duurzaamheid van de gordel voor volwassenen niet beïnvloeden en moet aan de omstandigheden van de temperatuurtest van punt 8.2.8.1 worden onderworpen.

7.2.5.3.   De blokkeervoorziening mag niet verhinderen dat het kind snel kan worden losgemaakt.

7.2.5.4.   Voorzieningen van klasse A

De riem mag na de test van punt 8.2.6.1 niet meer dan 25 mm verschuiven.

7.2.5.5.   Voorzieningen van klasse B

De riem mag na de test van punt 8.2.6.2 niet meer dan 25 mm verschuiven.

7.2.6.   Specificaties voor Isofix-bevestigingselementen

Isofix-bevestigingselementen en vergrendelingsindicatoren moeten bestand zijn tegen herhaaldelijk gebruik en moeten vóór de dynamische test van punt 8.1.3 een test ondergaan waarbij ze onder normale gebruiksomstandigheden 2 000 ± 5 keer worden geopend en gesloten.

7.2.7.   Isofix-bevestigingselementen moeten een vergrendelingsmechanisme hebben dat voldoet aan de eisen onder a) of b):

| a) | om het vergrendelingsmechanisme van de hele stoel los te maken zijn twee opeenvolgende handelingen nodig, waarvan de eerste moet worden aangehouden terwijl de tweede wordt uitgevoerd, of |
| --- | --- |

a)

om het vergrendelingsmechanisme van de hele stoel los te maken zijn twee opeenvolgende handelingen nodig, waarvan de eerste moet worden aangehouden terwijl de tweede wordt uitgevoerd, of

| b) | bij de in punt 8.2.9 voorgeschreven test moet de voor het openen van het Isofix-bevestigingselement vereiste kracht ten minste 50 N bedragen. |
| --- | --- |

b)

bij de in punt 8.2.9 voorgeschreven test moet de voor het openen van het Isofix-bevestigingselement vereiste kracht ten minste 50 N bedragen.

8.   BESCHRIJVING VAN DE TESTS (6)

6

8.1.   Tests van het geassembleerde beveiligingssysteem

8.1.1.   Corrosie

8.1.1.1.   De metalen delen van het kinderbeveiligingssysteem moeten in een testruimte worden geplaatst zoals voorgeschreven in bijlage 4. Indien het kinderbeveiligingssysteem een oprolmechanisme bevat, moet de riem over de gehele lengte minus 100 ± 3 mm worden afgerold. Behalve voor korte onderbrekingen die noodzakelijk kunnen blijken, bijvoorbeeld om de zoutoplossing te controleren en aan te vullen, moet de corrosietest zonder onderbreking gedurende 50 ± 0,5 uur worden voortgezet.

8.1.1.2.   Na afloop van de corrosietest moeten de metalen delen van het kinderbeveiligingssysteem voorzichtig worden gewassen of ondergedompeld in helder stromend water van hoogstens 38 °C om eventuele zoutafzetting te verwijderen en vervolgens gedurende 24 ± 1 uur bij een kamertemperatuur van 18 tot 25 °C worden gedroogd alvorens overeenkomstig punt 7.1.1.2 te worden onderzocht.

8.1.2.   Kanteltest

8.1.2.1.   De dummy moet worden uitgerust met een van de voorzieningen voor het uitoefenen van belasting, naargelang het geval, zoals beschreven in bijlage 23. Plaats de dummy in het beveiligingssysteem dat overeenkomstig dit reglement en de aanwijzingen van de fabrikant is geïnstalleerd met inachtneming van de in punt 8.1.3.6 gespecificeerde standaardspeling, die voor alle systemen op dezelfde manier wordt toegepast.

8.1.2.2.   Het beveiligingssysteem moet aan de teststoel of de voertuigstoel worden bevestigd. De gehele stoel moet met een snelheid van 2-5 graden/seconde over een hoek van 540 ± 5° om een horizontale as in het middenlangsvlak van de stoel worden gedraaid. Bij deze test mogen voor gebruik in specifieke auto's bestemde systemen aan de in bijlage 6 beschreven teststoel worden bevestigd.

8.1.2.3.   Terwijl het systeem aldus ondersteboven stilstaat, moet een kracht die gelijk is aan vier keer het gewicht van de dummy in neerwaartse richting worden uitgeoefend in een vlak dat loodrecht staat op de draaias terwijl de dummy met de in bijlage 23 beschreven voorziening voor het uitoefenen van belasting is uitgerust. De belasting moet op een geleidelijke, gecontroleerde manier worden uitgeoefend waarbij de snelheid de zwaartekrachtversnelling of 400 mm/min niet overschrijdt. Oefen de voorgeschreven maximumbelasting gedurende 30 – 0/+ 5 seconden uit.

8.1.2.4.   Verwijder de belasting met een snelheid van niet meer dan 400 mm/min en meet de verplaatsing.

8.1.2.5.   Draai de hele stoel 180° om terug te keren naar de beginstand.

8.1.2.6.   Deze testcyclus moet opnieuw worden uitgevoerd waarbij de stoel in de omgekeerde richting wordt gedraaid. Met de rotatieas in het horizontale vlak en onder een hoek van 90° ten opzichte van de bij de vorige twee tests gekozen rotatieas moet de procedure in beide draairichtingen worden herhaald.

8.1.2.7.   Deze tests moeten worden uitgevoerd met zowel de grootste als de kleinste dummy van de groep of groepen waarvoor het beveiligingssysteem is bestemd.

Tijdens de hele testcyclus is het niet toegestaan de dummy of het kinderbeveiligingssysteem aan te passen.

8.1.3.   Dynamische tests

8.1.3.1.   Tests op de trolley en de teststoel

8.1.3.1.1.   Naar voren gericht

8.1.3.1.1.1.   De voor de dynamische test gebruikte trolley en teststoel moeten aan de voorschriften van bijlage 6 voldoen en de installatieprocedure voor de dynamische crashtest moet overeenkomstig bijlage 21 worden uitgevoerd.

8.1.3.1.1.2.   De trolley moet tijdens de hele vertraging of versnelling horizontaal blijven.

8.1.3.1.1.3.   Vertragings- of versnellingsvoorzieningen

De aanvrager moet een van de volgende twee voorzieningen kiezen.

| 8.1.3.1.1.3.1. | | Vertragingstestvoorziening:
  De vertraging van de trolley moet worden verkregen door gebruik te maken van het in bijlage 6 voorgeschreven toestel of van een andere voorziening waarmee gelijkwaardige resultaten worden verkregen. Met deze apparatuur moeten de in punt 8.1.3.4 beschreven en hierna gespecificeerde prestaties kunnen worden bereikt. |
| --- | --- | --- |

8.1.3.1.1.3.1.

Vertragingstestvoorziening:

De vertraging van de trolley moet worden verkregen door gebruik te maken van het in bijlage 6 voorgeschreven toestel of van een andere voorziening waarmee gelijkwaardige resultaten worden verkregen. Met deze apparatuur moeten de in punt 8.1.3.4 beschreven en hierna gespecificeerde prestaties kunnen worden bereikt.

| | Kalibratieprocedure:
  De vertragingscurve van de trolley die voor het testen van kinderbeveiligingssystemen overeenkomstig punt 8.1.3.1 met inerte massa tot 55 kg is belast om één bezet kinderbeveiligingssysteem te simuleren, en die voor het testen van kinderbeveiligingssystemen in een voertuigcarrosserie overeenkomstig punt8.1.3.2 met de voertuigstructuur en met inerte massa tot x-maal 55 kg is belast om x bezette kinderbeveiligingssystemen te simuleren, moet bij een frontale botsing binnen het gearceerde gebied van de grafiek in aanhangsel 1 van bijlage 7 en bij een botsing aan de achterkant binnen dat in aanhangsel 2 van bijlage 7 blijven.
  Tijdens de kalibratie van de stopvoorziening moet de remafstand bij een frontale botsing 650 ± 30 mm en bij een botsing aan de achterkant 275 ± 20 mm bedragen. |
| --- | --- |

Kalibratieprocedure:

De vertragingscurve van de trolley die voor het testen van kinderbeveiligingssystemen overeenkomstig punt 8.1.3.1 met inerte massa tot 55 kg is belast om één bezet kinderbeveiligingssysteem te simuleren, en die voor het testen van kinderbeveiligingssystemen in een voertuigcarrosserie overeenkomstig punt8.1.3.2 met de voertuigstructuur en met inerte massa tot x-maal 55 kg is belast om x bezette kinderbeveiligingssystemen te simuleren, moet bij een frontale botsing binnen het gearceerde gebied van de grafiek in aanhangsel 1 van bijlage 7 en bij een botsing aan de achterkant binnen dat in aanhangsel 2 van bijlage 7 blijven.

Tijdens de kalibratie van de stopvoorziening moet de remafstand bij een frontale botsing 650 ± 30 mm en bij een botsing aan de achterkant 275 ± 20 mm bedragen.

| 8.1.3.1.1.3.2. | Versnellingstestvoorziening: | Dynamische testvoorwaarden: | Voor een frontale botsing moet de trolley zo worden voortbewogen dat tijdens de test zijn totale snelheidsverandering (ΔV) 52 + 0/– 2 km/h bedraagt en zijn versnellingscurve zich binnen het gearceerde gebied van de grafiek in aanhangsel 1 van bijlage 7 bevindt en boven het door de coördinaten (5 g, 10 ms) en (9 g, 20 ms) gedefinieerde segment blijft. De start van de botsing (T0) wordt volgens ISO 17373 bepaald voor een versnellingsniveau van 0,5 g. |
| --- | --- | --- | --- |

8.1.3.1.1.3.2.

Versnellingstestvoorziening:

Dynamische testvoorwaarden:

Voor een frontale botsing moet de trolley zo worden voortbewogen dat tijdens de test zijn totale snelheidsverandering (ΔV) 52 + 0/– 2 km/h bedraagt en zijn versnellingscurve zich binnen het gearceerde gebied van de grafiek in aanhangsel 1 van bijlage 7 bevindt en boven het door de coördinaten (5 g, 10 ms) en (9 g, 20 ms) gedefinieerde segment blijft. De start van de botsing (T0) wordt volgens ISO 17373 bepaald voor een versnellingsniveau van 0,5 g.

| | Voor een botsing aan de achterkant moet de trolley zo worden voortbewogen dat tijdens de test zijn totale snelheidsverandering (ΔV) 32 +2/– 0 km/h bedraagt en zijn versnellingscurve zich binnen het gearceerde gebied van de grafiek in aanhangsel 2 van bijlage 7 bevindt en boven het door de coördinaten (5 g, 5 ms) en (10 g, 10 ms) gedefinieerde segment blijft. De start van de botsing (T0) wordt volgens ISO 17373 bepaald voor een versnellingsniveau van 0,5 g. |
| --- | --- |

Voor een botsing aan de achterkant moet de trolley zo worden voortbewogen dat tijdens de test zijn totale snelheidsverandering (ΔV) 32 +2/– 0 km/h bedraagt en zijn versnellingscurve zich binnen het gearceerde gebied van de grafiek in aanhangsel 2 van bijlage 7 bevindt en boven het door de coördinaten (5 g, 5 ms) en (10 g, 10 ms) gedefinieerde segment blijft. De start van de botsing (T0) wordt volgens ISO 17373 bepaald voor een versnellingsniveau van 0,5 g.

Ook al wordt aan bovenstaande eisen voldaan, moet de technische dienst een trolley (met stoel) zoals gespecificeerd in punt 1 van bijlage 6, met een massa van meer dan 380 kg gebruiken.

Als bovengenoemde tests met een hogere snelheid zijn uitgevoerd en/of als de versnellingscurve het bovenste niveau van het gearceerde gebied heeft overschreden en het kinderbeveiligingssysteem aan de voorschriften voldoet, moet de test evenwel als geslaagd worden beschouwd.

8.1.3.1.1.4.   Moeten worden gemeten:

| 8.1.3.1.1.4.1. | de snelheid van de trolley onmiddellijk vóór de botsing (alleen voor vertragingssleden die nodig zijn om de remafstand te berekenen), |
| --- | --- |

8.1.3.1.1.4.1.

de snelheid van de trolley onmiddellijk vóór de botsing (alleen voor vertragingssleden die nodig zijn om de remafstand te berekenen),

| 8.1.3.1.1.4.2. | de remafstand (alleen voor vertragingssleden), die kan worden berekend door dubbele integratie van de geregistreerde vertraging van de slede, |
| --- | --- |

8.1.3.1.1.4.2.

de remafstand (alleen voor vertragingssleden), die kan worden berekend door dubbele integratie van de geregistreerde vertraging van de slede,

| 8.1.3.1.1.4.3. | de verplaatsing van het hoofd van de dummy in het verticale en het horizontale vlak voor de groepen I, II en III en de verplaatsing van de dummy, de ledematen buiten beschouwing gelaten, voor de groepen 0 en 0+, |
| --- | --- |

8.1.3.1.1.4.3.

de verplaatsing van het hoofd van de dummy in het verticale en het horizontale vlak voor de groepen I, II en III en de verplaatsing van de dummy, de ledematen buiten beschouwing gelaten, voor de groepen 0 en 0+,

| 8.1.3.1.1.4.4. | de vertraging van de borstkas in drie onderling loodrechte richtingen, behalve bij de neonaatdummy, |
| --- | --- |

8.1.3.1.1.4.4.

de vertraging van de borstkas in drie onderling loodrechte richtingen, behalve bij de neonaatdummy,

| 8.1.3.1.1.4.5. | eventuele zichtbare indrukken in de boetseerklei van de buik (zie punt 7.1.4.3.1), behalve bij de neonaatdummy, |
| --- | --- |

8.1.3.1.1.4.5.

eventuele zichtbare indrukken in de boetseerklei van de buik (zie punt 7.1.4.3.1), behalve bij de neonaatdummy,

| 8.1.3.1.1.4.6. | de versnelling of vertraging van de trolley gedurende ten minste de eerste 300 ms. |
| --- | --- |

8.1.3.1.1.4.6.

de versnelling of vertraging van de trolley gedurende ten minste de eerste 300 ms.

8.1.3.1.1.5.   Na de botsing moet het kinderbeveiligingssysteem met het blote oog op eventuele defecten of breuk worden gecontroleerd zonder de sluiting los te maken.

8.1.3.1.2.   Naar achteren gericht

8.1.3.1.2.1.   De teststoel moet 180° worden gedraaid voor de botstest aan de achterkant.

8.1.3.1.2.2.   Bij het testen van een naar achteren gericht kinderbeveiligingssysteem dat bestemd is voor gebruik op de voorzitplaats, moet het dashboard van het voertuig worden voorgesteld door een onbuigzame stang die op zodanige wijze aan de trolley wordt bevestigd dat alle energie door het kinderbeveiligingssysteem wordt geabsorbeerd.

8.1.3.1.2.3.   De vertraging moet voldoen aan de voorschriften van punt 8.1.3.1.1.3.1.

De versnelling moet voldoen aan de voorschriften van punt 8.1.3.1.1.3.2.

8.1.3.1.2.4.   De te verrichten metingen zijn dezelfde als die van de punten 8.1.3.1.1.4 tot en met 8.1.3.1.1.4.6.

8.1.3.2.   Test op de trolley en de voertuigcarrosserie

8.1.3.2.1.   Naar voren gericht

8.1.3.2.1.1.   De manier waarop het voertuig tijdens de test wordt vastgezet, mag geen versterking van de voertuigstoelverankering, de verankeringen van de veiligheidsgordels voor volwassenen en eventuele andere verankeringen die nodig zijn om het kinderbeveiligingssysteem te monteren, tot gevolg hebben en evenmin de normale vervorming van de structuur beperken. In het voertuig mag geen enkel deel aanwezig zijn waardoor de beweging van de dummy wordt beperkt zodat de belasting die tijdens de test op het beveiligingssysteem wordt uitgeoefend, vermindert. De delen van de structuur die zijn weggenomen, mogen worden vervangen door delen met een gelijkwaardige sterkte op voorwaarde dat zij de beweging van de dummy niet belemmeren.

8.1.3.2.1.2.   Een bevestigingsvoorziening moet als bevredigend worden beschouwd indien ze geen invloed uitoefent op een oppervlak dat de volledige breedte van de structuur beslaat en indien het voertuig of de structuur vooraan op een afstand van ten minste 500 mm van de bevestiging van het beveiligingssysteem is geblokkeerd of vastgezet. De structuur moet achteraan op voldoende afstand achter de verankeringen worden vastgezet zodat aan alle voorschriften van punt 8.1.3.2.1.1 is voldaan.

8.1.3.2.1.3.   De voertuigstoel en het kinderbeveiligingssysteem moeten worden gemonteerd en in een stand worden geplaatst die door de voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijke technische dienst zo is gekozen dat, wat de sterkte betreft, de meest ongunstige omstandigheden worden gecreëerd waarin de dummy in het voertuig kan worden geïnstalleerd. De stand van de rugleuning van de voertuigstoel en die van het kinderbeveiligingssysteem moeten in het testrapport worden vermeld. Indien de rugleuning van de voertuigstoel verstelbaar is, moet deze worden vergrendeld zoals voorgeschreven door de fabrikant of, indien dergelijke voorschriften ontbreken, op zodanige wijze dat de feitelijke hoek die de rugleuning maakt, zo dicht mogelijk 25° benadert.

8.1.3.2.1.4.   Tenzij de montage- en gebruiksinstructies anders voorschrijven, moet de voorstoel in de meest naar voren gelegen normale gebruiksstand worden gebracht voor kinderbeveiligingssystemen die bestemd zijn voor gebruik op de voorzitplaats, en in de meest naar achteren gelegen normale gebruiksstand voor kinderbeveiligingssystemen die bestemd zijn voor gebruik op een achterzitplaats.

8.1.3.2.1.5.   De vertraging moet voldoen aan de voorschriften van punt 8.1.3.4. Als teststoel wordt de stoel van het voertuig in kwestie gebruikt.

8.1.3.2.1.6.   Moeten worden gemeten:

| 8.1.3.2.1.6.1. | de snelheid van de trolley onmiddellijk vóór de botsing (alleen voor vertragingssleden die nodig zijn om de remafstand te berekenen), |
| --- | --- |

8.1.3.2.1.6.1.

de snelheid van de trolley onmiddellijk vóór de botsing (alleen voor vertragingssleden die nodig zijn om de remafstand te berekenen),

| 8.1.3.2.1.6.2. | de remafstand (alleen voor vertragingssleden), die kan worden berekend door dubbele integratie van de geregistreerde vertraging van de slede, |
| --- | --- |

8.1.3.2.1.6.2.

de remafstand (alleen voor vertragingssleden), die kan worden berekend door dubbele integratie van de geregistreerde vertraging van de slede,

| 8.1.3.2.1.6.3. | elk contact van het hoofd van de dummy met het interieur van de voertuigcarrosserie, |
| --- | --- |

8.1.3.2.1.6.3.

elk contact van het hoofd van de dummy met het interieur van de voertuigcarrosserie,

| 8.1.3.2.1.6.4. | de vertraging van de borstkas in drie onderling loodrechte richtingen, behalve bij de neonaatdummy, |
| --- | --- |

8.1.3.2.1.6.4.

de vertraging van de borstkas in drie onderling loodrechte richtingen, behalve bij de neonaatdummy,

| 8.1.3.2.1.6.5. | eventuele zichtbare indrukken in de boetseerklei van de buik (zie punt 7.1.4.3.1), behalve bij de neonaatdummy, |
| --- | --- |

8.1.3.2.1.6.5.

eventuele zichtbare indrukken in de boetseerklei van de buik (zie punt 7.1.4.3.1), behalve bij de neonaatdummy,

| 8.1.3.2.1.6.6. | de versnelling of vertraging van de trolley en de voertuigcarrosserie gedurende ten minste de eerste 300 ms. |
| --- | --- |

8.1.3.2.1.6.6.

de versnelling of vertraging van de trolley en de voertuigcarrosserie gedurende ten minste de eerste 300 ms.

8.1.3.2.1.7.   Na de botsing moet het kinderbeveiligingssysteem met het blote oog op eventuele defecten of breuk worden gecontroleerd zonder de sluiting los te maken.

8.1.3.2.2.   Naar achteren gericht

8.1.3.2.2.1.   Voor botstests aan de achterkant moet de voertuigcarrosserie op de testtrolley 180° worden gedraaid.

8.1.3.2.2.2.   Dezelfde voorschriften als voor een frontale botsing.

8.1.3.3.   Test met het complete voertuig

8.1.3.3.1.   De vertraging moet voldoen aan de voorschriften van punt 8.1.3.4.

8.1.3.3.2.   De procedure voor frontale botstests is beschreven in bijlage 9.

8.1.3.3.3.   De procedure voor botstests aan de achterkant is beschreven in bijlage 10.

8.1.3.3.4.   Moeten worden gemeten:

| 8.1.3.3.4.1. | de snelheid van het voertuig/botslichaam onmiddellijk vóór de botsing; |
| --- | --- |

8.1.3.3.4.1.

de snelheid van het voertuig/botslichaam onmiddellijk vóór de botsing;

| 8.1.3.3.4.2. | elk contact van het hoofd van de dummy (in het geval van groep 0: de dummy, de ledematen buiten beschouwing gelaten) met het interieur van het voertuig; |
| --- | --- |

8.1.3.3.4.2.

elk contact van het hoofd van de dummy (in het geval van groep 0: de dummy, de ledematen buiten beschouwing gelaten) met het interieur van het voertuig;

| 8.1.3.3.4.3. | de versnelling van de borstkas in drie onderling loodrechte richtingen, behalve bij de neonaatdummy; |
| --- | --- |

8.1.3.3.4.3.

de versnelling van de borstkas in drie onderling loodrechte richtingen, behalve bij de neonaatdummy;

| 8.1.3.3.4.4. | eventuele zichtbare indrukken in de boetseerklei van de buik (zie punt 7.1.4.3.1), behalve bij de neonaatdummy. |
| --- | --- |

8.1.3.3.4.4.

eventuele zichtbare indrukken in de boetseerklei van de buik (zie punt 7.1.4.3.1), behalve bij de neonaatdummy.

8.1.3.3.5.   Indien de rugleuning van de voorstoelen verstelbaar is, moet deze worden vergrendeld zoals voorgeschreven door de fabrikant of, indien dergelijke voorschriften ontbreken, op zodanige wijze dat de feitelijke hoek die de rugleuning maakt zo dicht mogelijk 25° benadert.

8.1.3.3.6.   Na de botsing moet het kinderbeveiligingssysteem met het blote oog op eventuele defecten of breuk worden gecontroleerd zonder de sluiting los te maken.

8.1.3.4.   De onderstaande tabel geeft een overzicht van de voorwaarden voor de dynamische test:

| | | FRONTALE BOTSING | BOTSING AAN DE ACHTERKANT |
| --- | --- | --- | --- |
| Test | Beveiligingssysteem | Snelheid
  (km/h) | Test-puls | Rem-afstand tijdens de test (mm) | Snelheid
  (km/h) | Test-puls | Rem-afstandtijdensde test (mm) |
| Trolley met teststoel | Naar voren gerichte voor- en achterstoelen, universeel, semi-universeel of beperkt (*1) | 50 + 0/– 2 | 1 | 650 ± 50 | — | — | — |
| Naar achteren gerichte voor- en achterstoelen, universeel, semi-universeel of beperkt (*2) | 50 + 0/– 2 | 1 | 650 ± 50 | 30 + 2/– 0 | 2 | 275 ± 25 |
| Voertuigcarrosserie op trolley | Naar voren gericht (*1) | 50 + 0/– 2 | 1 of 3 | 650 ± 50 | — | — | — |
| Naar achteren gericht (*2) | 50 + 0/– 2 | 1 of 3 | 650 ± 50 | 30 + 2/– 0 | 2 of 4 | 275 ± 25 |
| Compleet voertuig tegen obstakel | Naar voren gericht | 50 + 0/– 2 | 3 | On-bepaald | — | — | — |
| Naar achteren gericht | 50 + 0/– 2 | 3 | On-bepaald | 30 + 2/– 0 | 4 | On-bepaald |
| Opmerking: Alle beveiligingssystemen van de groepen 0 en 0+ moeten worden getest onder de omstandigheden die gelden voor naar achteren gericht gebruik bij een frontale botsing en een botsing aan de achterkant.
  Verklaring: | Testpuls nr. 1 — Zoals voorgeschreven in bijlage 7 — frontale botsing. |

FRONTALE BOTSING

BOTSING AAN DE ACHTERKANT

Test

Beveiligingssysteem

Snelheid

(km/h)

Test-puls

Rem-afstand tijdens de test (mm)

Snelheid

(km/h)

Test-puls

Rem-afstandtijdensde test (mm)

Trolley met teststoel

Naar voren gerichte voor- en achterstoelen, universeel, semi-universeel of beperkt (*1)

*1

50 + 0/– 2

1

650 ± 50

—

—

—

Naar achteren gerichte voor- en achterstoelen, universeel, semi-universeel of beperkt (*2)

*2

50 + 0/– 2

1

650 ± 50

30 + 2/– 0

2

275 ± 25

Voertuigcarrosserie op trolley

Naar voren gericht (*1)

*1

50 + 0/– 2

1 of 3

650 ± 50

—

—

—

Naar achteren gericht (*2)

*2

50 + 0/– 2

1 of 3

650 ± 50

30 + 2/– 0

2 of 4

275 ± 25

Compleet voertuig tegen obstakel

Naar voren gericht

50 + 0/– 2

3

On-bepaald

—

—

—

Naar achteren gericht

50 + 0/– 2

3

On-bepaald

30 + 2/– 0

4

On-bepaald

Opmerking: Alle beveiligingssystemen van de groepen 0 en 0+ moeten worden getest onder de omstandigheden die gelden voor naar achteren gericht gebruik bij een frontale botsing en een botsing aan de achterkant.

Opmerking:

Verklaring:

Testpuls nr. 1 — Zoals voorgeschreven in bijlage 7 — frontale botsing.

| | Testpuls nr. 2 — Zoals voorgeschreven in bijlage 7 — botsing aan de achterkant. |
| --- | --- |

Testpuls nr. 2 — Zoals voorgeschreven in bijlage 7 — botsing aan de achterkant.

| | Testpuls nr. 3 — Vertragingspuls van voertuig dat frontale botsing ondergaat. |
| --- | --- |

Testpuls nr. 3 — Vertragingspuls van voertuig dat frontale botsing ondergaat.

| | Testpuls nr. 4 — Vertragingspuls van voertuig dat botsing aan de achterkant ondergaat. |
| --- | --- |

Testpuls nr. 4 — Vertragingspuls van voertuig dat botsing aan de achterkant ondergaat.

8.1.3.5.   Kinderbeveiligingssystemen waarbij aanvullende verankeringen worden gebruikt

8.1.3.5.1.   In het geval van kinderbeveiligingssystemen die bestemd zijn voor gebruik zoals bedoeld in punt 2.1.2.3 en waarbij aanvullende verankeringen worden gebruikt, zijn de voorschriften voor een frontale botstest overeenkomstig punt 8.1.3.4 als volgt:

8.1.3.5.2.   Voor voorzieningen met korte bevestigingsriemen bovenaan, die bijvoorbeeld bestemd zijn om aan de hoedenplank te worden bevestigd, moet de configuratie van de bovenste verankeringen op de testtrolley voldoen aan de voorschriften van bijlage 6, aanhangsel 3.

8.1.3.5.3.   Voor voorzieningen met lange bevestigingsriemen bovenaan, bijvoorbeeld als er geen stijve hoedenplank is en de bovenste verankeringsriemen aan de vloer van het voertuig worden bevestigd, moet de configuratie van de verankeringen op de testtrolley voldoen aan de voorschriften van bijlage 6, aanhangsel 3.

8.1.3.5.4.   Bij voorzieningen die bestemd zijn voor gebruik in beide configuraties, moeten de in de punten 8.1.3.5.2 en 8.1.3.5.3 voorgeschreven tests worden uitgevoerd, met die uitzondering dat in het geval van de test overeenkomstig punt 8.1.3.5.3 alleen de zwaardere dummy moet worden gebruikt.

8.1.3.5.5.   Bij naar achteren gerichte systemen moet de configuratie van de onderste verankeringen op de testtrolley voldoen aan de voorschriften van bijlage 6, aanhangsel 3.

8.1.3.5.6.   Reiswiegen met aanvullende riemen die aan twee veiligheidsgordels voor volwassenen zijn vastgemaakt, waarbij de belasting rechtstreeks via de veiligheidsgordel voor volwassenen op de verankering onderaan van de veiligheidsgordel voor volwassenen wordt uitgeoefend, moeten op de testtrolley worden verankerd zoals voorgeschreven in bijlage 6, aanhangsel 3, punt 7 (A1, B1). De installatie op de testbank moet zijn zoals voorgeschreven in bijlage 21, opmerking 5. Dit systeem moet correct werken, zelfs wanneer de veiligheidsgordels voor volwassenen niet vergrendeld zijn, en het wordt als „universeel” beschouwd als aan de voorschriften van punt 6.1.8 is voldaan.

8.1.3.6.   Dummy's

8.1.3.6.1.   Het kinderbeveiligingssysteem en de dummy's moeten volgens de voorschriften van punt 8.1.3.6.3 worden geïnstalleerd.

8.1.3.6.2.   Het kinderbeveiligingssysteem moet worden getest met behulp van de in bijlage 8 voorgeschreven dummy's.

8.1.3.6.3.   Installatie van de dummy

8.1.3.6.3.1.   De dummy moet zo worden geplaatst dat de vrije ruimte zich tussen de achterkant van de dummy en het beveiligingssysteem bevindt. Bij reiswiegen wordt de dummy in een gestrekte horizontale positie gebracht, zo dicht mogelijk bij de hartlijn van de reiswieg.

8.1.3.6.3.2.   Plaats het stoeltje op de teststoel.

Plaats de dummy in het stoeltje.

Voor beveiligingssystemen of riemen die rechtstreeks met een oprolmechanisme of een driepuntsveiligheidsgordel voor volwassenen verbonden zijn en waarbij geen blokkeervoorziening of ander systeem wordt gebruikt om de werking van het oprolmechanisme te verhinderen:

| a) | monteer de gordel volgens de aanwijzingen van de fabrikant; |
| --- | --- |

a)

monteer de gordel volgens de aanwijzingen van de fabrikant;

| b) | voltooi de installatie van het stoeltje op de teststoel overeenkomstig bijlage 21. |
| --- | --- |

b)

voltooi de installatie van het stoeltje op de teststoel overeenkomstig bijlage 21.

Voor alle andere beveiligingssystemen:

| a) | plaats tussen de dummy en de rugleuning van het stoeltje een scharnierende plank of een soortgelijk flexibel voorwerp met een dikte van 2,5 cm, een breedte van 6 cm en een lengte die gelijk is aan de schouderhoogte (zittend, bijlage 8) minus de hoogte tot het centrum van de heup (zittend, bijlage 8, hoogte tot de knieholte plus helft van de dijhoogte, zittend) van de dummygrootte die wordt getest. De plank moet zo nauwkeurig mogelijk de welving van het stoeltje volgen en de onderkant van de plank moet zich ter hoogte van het heupgewricht van de dummy bevinden; |
| --- | --- |

a)

plaats tussen de dummy en de rugleuning van het stoeltje een scharnierende plank of een soortgelijk flexibel voorwerp met een dikte van 2,5 cm, een breedte van 6 cm en een lengte die gelijk is aan de schouderhoogte (zittend, bijlage 8) minus de hoogte tot het centrum van de heup (zittend, bijlage 8, hoogte tot de knieholte plus helft van de dijhoogte, zittend) van de dummygrootte die wordt getest. De plank moet zo nauwkeurig mogelijk de welving van het stoeltje volgen en de onderkant van de plank moet zich ter hoogte van het heupgewricht van de dummy bevinden;

| b) | verstel de gordel volgens de aanwijzingen van de fabrikant, maar zorg ervoor dat de spanning in de riem 250 ± 25 N hoger is dan de voor het verstellen benodigde kracht en dat de riem bij de verstelvoorziening een hoek van 45 ± 5° dan wel de door de fabrikant voorgeschreven hoek maakt; |
| --- | --- |

b)

verstel de gordel volgens de aanwijzingen van de fabrikant, maar zorg ervoor dat de spanning in de riem 250 ± 25 N hoger is dan de voor het verstellen benodigde kracht en dat de riem bij de verstelvoorziening een hoek van 45 ± 5° dan wel de door de fabrikant voorgeschreven hoek maakt;

| c) | voltooi de installatie van het stoeltje op de teststoel overeenkomstig bijlage 21; |
| --- | --- |

c)

voltooi de installatie van het stoeltje op de teststoel overeenkomstig bijlage 21;

| d) | verwijder het flexibele voorwerp. |
| --- | --- |

d)

verwijder het flexibele voorwerp.

8.1.3.6.3.3.   Het middenlangsvlak van de dummy moet zich halverwege de twee onderste gordelverankeringen bevinden, zij het dat tevens rekening moet worden gehouden met punt 8.1.3.2.1.3. Bij het testen van kinderbeveiligingssystemen met de dummy die een kind van 10 jaar voorstelt, moet het middenlangsvlak van de dummy maximaal 80 mm zijwaarts van verankeringspunt C liggen ten opzichte van het midden tussen de twee onderste gordelverankeringen. De precieze verplaatsing moet door de technische dienst wordt bepaald om het schoudergordeltraject bij de dummy te optimaliseren.

8.1.3.6.3.4.   Bij voorzieningen waarbij een standaardgordel moet worden gebruikt, mag het traject van de schouderriem op de dummy vóór de dynamische test worden gehandhaafd met een stuk lichtgewicht plakband dat maximaal 250 mm lang en 20 mm breed is. Bij naar achteren gerichte beveiligingssystemen mag het hoofd van de dummy met een voldoende lang en maximaal 20 mm breed stuk lichtgewicht plakband tegen de rugleuning van het beveiligingssysteem worden bevestigd.

8.1.3.7.   Te gebruiken categorie dummy:

| 8.1.3.7.1. | systeem van groep 0: test met de neonaatdummy en een dummy van 9 kg; |
| --- | --- |

8.1.3.7.1.

systeem van groep 0: test met de neonaatdummy en een dummy van 9 kg;

| 8.1.3.7.2. | systeem van groep 0+: test met de neonaatdummy en een dummy van 11 kg; |
| --- | --- |

8.1.3.7.2.

systeem van groep 0+: test met de neonaatdummy en een dummy van 11 kg;

| 8.1.3.7.3. | systeem van groep I: tests met een dummy van 9 en 15 kg; |
| --- | --- |

8.1.3.7.3.

systeem van groep I: tests met een dummy van 9 en 15 kg;

| 8.1.3.7.4. | systeem van groep II: tests met een dummy van 15 en 22 kg; |
| --- | --- |

8.1.3.7.4.

systeem van groep II: tests met een dummy van 15 en 22 kg;

| 8.1.3.7.5. | systeem van groep III: tests met een dummy van 22 en 32 kg. |
| --- | --- |

8.1.3.7.5.

systeem van groep III: tests met een dummy van 22 en 32 kg.

| 8.1.3.7.6. | Indien het kinderbeveiligingssysteem geschikt is voor twee of meer massagroepen, moeten de tests worden uitgevoerd met de lichtste en de zwaarste dummy die hierboven voor elk van de desbetreffende groepen zijn gespecificeerd. |
| --- | --- |

8.1.3.7.6.

Indien het kinderbeveiligingssysteem geschikt is voor twee of meer massagroepen, moeten de tests worden uitgevoerd met de lichtste en de zwaarste dummy die hierboven voor elk van de desbetreffende groepen zijn gespecificeerd.

| 8.1.3.7.7. | Indien het kinderbeveiligingssysteem voor twee of meer kinderen is ontworpen, moet één test worden uitgevoerd met de zwaarste dummy's op alle zitplaatsen. Met de lichtste en de zwaarste hierboven gespecificeerde dummy's moet een tweede test worden uitgevoerd. Voor de tests moet de teststoel worden gebruikt zoals die te zien is in bijlage 6, aanhangsel 3, figuur 3. Het laboratorium dat de tests uitvoert mag, indien het dit nodig acht, een derde test doen met een willekeurige combinatie van dummy's en lege zitplaatsen. |
| --- | --- |

8.1.3.7.7.

Indien het kinderbeveiligingssysteem voor twee of meer kinderen is ontworpen, moet één test worden uitgevoerd met de zwaarste dummy's op alle zitplaatsen. Met de lichtste en de zwaarste hierboven gespecificeerde dummy's moet een tweede test worden uitgevoerd. Voor de tests moet de teststoel worden gebruikt zoals die te zien is in bijlage 6, aanhangsel 3, figuur 3. Het laboratorium dat de tests uitvoert mag, indien het dit nodig acht, een derde test doen met een willekeurige combinatie van dummy's en lege zitplaatsen.

| 8.1.3.7.8. | Indien bij een kinderbeveiligingssysteem van groep 0 of 0+ verschillende configuraties mogelijk zijn naargelang de massa van het kind, moet elke configuratie worden getest met beide dummy's van de respectieve massagroep. |
| --- | --- |

8.1.3.7.8.

Indien bij een kinderbeveiligingssysteem van groep 0 of 0+ verschillende configuraties mogelijk zijn naargelang de massa van het kind, moet elke configuratie worden getest met beide dummy's van de respectieve massagroep.

| 8.1.3.7.9. | Indien het Isofix-kinderbeveiligingssysteem met een toptether werkt, moet met de kleinste dummy één test op de kortste afstand van de toptether (verankeringspunt G1) worden verricht. Met de zwaardere dummy moet een tweede test op de langste afstand van de toptether (verankeringspunt G2) worden verricht. Stel de toptether zo af dat een kracht van 50 ± 5 N wordt verkregen. |
| --- | --- |

8.1.3.7.9.

Indien het Isofix-kinderbeveiligingssysteem met een toptether werkt, moet met de kleinste dummy één test op de kortste afstand van de toptether (verankeringspunt G1) worden verricht. Met de zwaardere dummy moet een tweede test op de langste afstand van de toptether (verankeringspunt G2) worden verricht. Stel de toptether zo af dat een kracht van 50 ± 5 N wordt verkregen.

| 8.1.3.7.10. | De in punt 7.1.4.1.10.1.2 beschreven test hoeft alleen te worden verricht met de grootste dummy waarvoor het kinderbeveiligingssysteem is ontworpen. Wanneer verschillende configuraties van het kinderbeveiligingssysteem mogelijk zijn (bv. rechtop/achteroverleunend), moet voor deze test de configuratie met de grootste horizontale verplaatsing van het hoofd worden gebruikt. |
| --- | --- |

8.1.3.7.10.

De in punt 7.1.4.1.10.1.2 beschreven test hoeft alleen te worden verricht met de grootste dummy waarvoor het kinderbeveiligingssysteem is ontworpen. Wanneer verschillende configuraties van het kinderbeveiligingssysteem mogelijk zijn (bv. rechtop/achteroverleunend), moet voor deze test de configuratie met de grootste horizontale verplaatsing van het hoofd worden gebruikt.

8.1.4.   Beveiligingssysteem van verhogingskussens

Plaats een katoenen doek op de zitting van de testbank. Plaats het verhogingskussen op de testbank, plaats het testblok in de vorm van de onderkant van de romp zoals beschreven in bijlage 22, figuur 1, op de zitting, monteer de driepuntsveiligheidsgordel voor volwassenen en span aan zoals voorgeschreven in bijlage 21. Oefen met een rond het kussen aangebracht stuk riem van 25 mm breed of iets soortgelijks een belasting van 250 ± 5 N uit in de richting van pijl A (zie bijlage 22, figuur 2), in het verlengde van de zitting van de testbank.

8.2.   Testen van afzonderlijke onderdelen

8.2.1.   Sluiting

8.2.1.1.   Opening onder belasting

8.2.1.1.1.   Voor deze test moet een kinderbeveiligingssysteem worden gebruikt dat al aan de dynamische test van punt 8.1.3 is onderworpen.

8.2.1.1.2.   Het kinderbeveiligingssysteem moet van de testtrolley of uit het voertuig worden verwijderd zonder de sluiting te openen. Op de sluiting moet een kracht van 200 ± 2 N worden uitgeoefend. Indien de sluiting aan een onbuigzaam deel is bevestigd, moet de kracht met de sluiting en dat onbuigzame deel in dezelfde hoek als tijdens de dynamische test worden uitgeoefend.

8.2.1.1.3.   Met een snelheid van 400 ± 20 mm/min moet op het geometrische middelpunt van de ontgrendelingsknop van de sluiting een belasting worden uitgeoefend langs een vaste as die evenwijdig loopt aan de aanvankelijke bewegingsrichting van de knop. Het geometrische middelpunt is dat deel van het oppervlak van de sluiting waarop de ontgrendelingskracht moet worden uitgeoefend. Bij het uitoefenen van de openingskracht moet de sluiting op een stijve steun zijn vastgezet.

8.2.1.1.4.   De openingskracht moet worden uitgeoefend met een dynamometer of een soortgelijke voorziening die op de gangbare wijze en in de normale richting wordt gebruikt. Het uiteinde dat contact maakt met de sluiting moet een gepolijste metalen halve bol zijn met een straal van 2,5 ± 0,1 mm.

8.2.1.1.5.   De openingskracht moet worden gemeten en eventuele defecten moeten worden genoteerd.

8.2.1.2.   Openingstest in onbelaste toestand

8.2.1.2.1.   Een complete sluiting die nog niet eerder is belast, moet worden gemonteerd en in onbelaste toestand worden gebracht.

8.2.1.2.2.   De methode om de openingskracht van de sluiting te meten, wordt voorgeschreven in de punten 8.2.1.1.3 en 8.2.1.1.4.

8.2.1.2.3.   De openingskracht van de sluiting moet worden gemeten.

8.2.1.3.   Sterktetest

8.2.1.3.1.   Voor de sterktetest moeten twee exemplaren worden gebruikt. Alle verstelvoorzieningen, behalve die welke direct op het kinderbeveiligingssysteem zijn gemonteerd, maken deel uit van de testopstelling.

8.2.1.3.2.   In bijlage 20 wordt een typische voorziening voor het testen van de sterkte van de sluiting getoond. De sluiting wordt op de bovenste ronde plaat (A) binnen de uitsparing geplaatst. Alle ermee verbonden riemen hebben een lengte van ten minste 250 mm en lopen van de bovenste plaat naar beneden ten opzichte van hun positie bij de sluiting. De vrije einden van de riemen worden dan om de onderste ronde plaat (B) gewikkeld tot ze aan de opening in het midden weer naar buiten komen. Tussen A en B moeten alle riemen verticaal lopen. De ronde klemplaat (C) wordt dan licht vastgeklemd tegen de onderkant van B, zodat enige beweging van de riemen nog steeds mogelijk is. Met een kleine kracht aan de trekmachine worden de riemen aangespannen en tussen B en C doorgetrokken tot alle riemen in hun respectieve positie strak staan. Tijdens deze operatie en gedurende de test zelf mag de sluiting geen contact meer maken met plaat A of andere bij plaat A aangebrachte delen. B en C worden vervolgens stevig samengeklemd en de trekkracht wordt opgevoerd door de riemen aan te spannen met een snelheid van 100 ± 20 mm/min tot de voorgeschreven waarden zijn bereikt.

8.2.2.   Verstelvoorziening

8.2.2.1.   Verstelgemak

8.2.2.1.1.   Bij de test van een handbediende verstelvoorziening moet de riem gelijkmatig uit de verstelvoorziening worden getrokken met een snelheid van 100 ± 20 mm/min, rekening houdend met de normale gebruiksomstandigheden; nadat de eerste 25 ± 5 mm van de riem zijn uitgetrokken, moet de maximumbelasting tot op 1 N nauwkeurig worden gemeten.

8.2.2.1.2.   De test moet worden uitgevoerd in de twee richtingen waarin de riem door de verstelvoorziening kan bewegen, waarbij de riem vóór de meting tien volledige cycli moet hebben doorlopen.

8.2.3.   Microsliptest (zie bijlage 5, figuur 3)

8.2.3.1.   De delen of systemen die aan de microsliptest worden onderworpen, moeten vóór de test gedurende ten minste 24 uur bij een temperatuur van 20 ± 5 °C en een relatieve vochtigheid van 65 ± 5 % worden bewaard. De test moet worden verricht bij een temperatuur tussen 15 en 30 °C.

8.2.3.2.   Het vrije uiteinde van de riem moet op dezelfde wijze worden geconfigureerd als bij gebruik van het systeem in het voertuig en mag niet aan enig ander deel worden bevestigd.

8.2.3.3.   De verstelvoorziening moet op een verticaal stuk riem worden aangebracht, met aan een van de uiteinden een gewicht van 50 ± 0,5 N (in een geleider die voorkomt dat dit gewicht heen en weer kan bewegen en dat de riem verdraait). Het vrije uiteinde van de riem dat uit de verstelvoorziening komt, moet net als in het voertuig loodrecht boven of onder de verstelvoorziening worden vastgezet. Het andere uiteinde moet over een afbuigrol worden gevoerd waarvan de horizontale as parallel loopt met het deel van de riem dat het gewicht draagt, terwijl het deel van de riem dat over de rol wordt gevoerd, horizontaal loopt.

8.2.3.4.   De te testen voorziening moet zo worden geconfigureerd dat het middelpunt zich, in de hoogste stand, 300 ± 5 mm boven het steunvlak bevindt, terwijl de afstand van de belasting van 50 N tot dit steunvlak dan 100 ± 5 mm bedraagt.

8.2.3.5.   Vóór de test moeten 20 ± 2 voorbereidingscycli worden doorlopen, waarna in een tempo van 30 ± 10 cycli per minuut 1 000 ± 5 cycli moeten worden uitgevoerd met een totale amplitude van 300 ± 20 mm of de in punt 8.2.5.2.6.2 gespecificeerde amplitude. De belasting van 50 N mag alleen worden aangebracht gedurende het tijdsbestek dat overeenstemt met een verplaatsing van 100 ± 20 mm per halve periode. De microslip moet worden gemeten ten opzichte van de positie na afloop van de twintig voorbereidingscycli.

8.2.4.   Oprolmechanisme

8.2.4.1.   Voor het af- en oprollen benodigde kracht

8.2.4.1.1.   De voor het af- en oprollen benodigde kracht moet worden gemeten wanneer de veiligheidsgordel op een dummy is gemonteerd zoals bij de dynamische test van punt 8.1.3. De riemspanning moet zo dicht mogelijk bij het raakpunt met de dummy (maar juist vóór dit punt) worden gemeten terwijl de riem met een snelheid van ongeveer 0,6 m/min wordt af- en opgerold.

8.2.4.2.   Duurzaamheid van het oprolmechanisme

8.2.4.2.1.   De riem moet het voorgeschreven aantal keren worden op- en afgerold, in een tempo van hoogstens 30 keer per minuut. Bij oprolmechanismen met noodvergrendeling moet na vijf cycli telkens een sterkere ruk aan de riem worden gegeven, zodat het oprolmechanisme vergrendelt. Eenzelfde aantal rukken moet worden gegeven in vijf verschillende standen, namelijk wanneer 90, 80, 75, 70 en 65 % van de totale lengte van de riem nog op het oprolmechanisme is gerold. Wanneer de te testen riem evenwel meer dan 900 mm lang is, hebben deze percentages betrekking op de laatste 900 mm van de riem die nog op het oprolmechanisme is gerold.

8.2.4.3.   Vergrendeling van oprolmechanismen met noodvergrendeling

8.2.4.3.1.   De vergrendeling van het oprolmechanisme moet één keer worden getest met nog 300 ± 3 mm riem op het oprolmechanisme gerold.

8.2.4.3.2.   Bij een oprolmechanisme dat in werking wordt gesteld door beweging van de riem, moet het afrollen plaatsvinden in de richting waarin dit normaal plaatsvindt wanneer het oprolmechanisme in een voertuig is geïnstalleerd.

8.2.4.3.3.   Als de oprolmechanismen worden getest op gevoeligheid voor versnellingen van het voertuig, moeten de tests worden uitgevoerd wanneer de riem wordt afgerold in twee loodrecht op elkaar staande asrichtingen die horizontaal zijn als de oprolmechanismen in een voertuig worden geïnstalleerd volgens de voorschriften van de fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem. Wanneer deze positie niet is gespecificeerd, moet de instantie die de tests uitvoert, de fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem raadplegen. Een van de testrichtingen moet door de technische dienst die de goedkeuringstests uitvoert, zodanig worden gekozen dat de omstandigheden voor de inwerkingstelling van het vergrendelingsmechanisme het ongunstigst zijn.

8.2.4.3.4.   De gebruikte apparatuur moet zodanig zijn gebouwd dat de voorgeschreven versnelling wordt bereikt met een gemiddelde toename van de versnelling van ten minste 25 g/s (7).

7

8.2.4.3.5.   Om te controleren of aan de voorschriften van de punten 7.2.3.2.1.3 en 7.2.3.2.1.4 is voldaan, moet het oprolmechanisme worden gemonteerd op een horizontale tafel die vervolgens met een snelheid van hoogstens 2° per seconde wordt gekanteld tot vergrendeling plaatsvindt. Om te garanderen dat aan de voorschriften is voldaan, moet de test worden herhaald, waarbij de tafel in andere richtingen wordt gekanteld.

8.2.4.4.   Corrosietest

8.2.4.4.1.   De corrosietest is beschreven in punt 8.1.1.

8.2.4.5.   Stofbestendigheidstest

8.2.4.5.1.   Het oprolmechanisme moet overeenkomstig bijlage 3 in een testruimte worden geplaatst. Het moet worden vastgezet in ongeveer dezelfde richting als wanneer het in het voertuig is gemonteerd. De testruimte moet stof bevatten dat voldoet aan de bepalingen van punt 8.2.4.5.2. De riem moet over een lengte van 500 mm uit het oprolmechanisme worden getrokken en in deze uitgetrokken toestand worden gehouden, maar telkens als het stof wordt opgeblazen, moet de riem binnen een of twee minuten 10 keer volledig worden af- en opgerold. Gedurende een periode van 5 uur moet het stof om de 20 minuten 5 seconden lang worden opgeblazen door middel van vocht- en olievrije perslucht die met een druk van 5,5 ± 0,5 bar door een opening met een diameter van 1,5 ± 0,1 mm wordt geperst.

8.2.4.5.2.   Het stof dat voor de in punt 8.2.4.5.1 beschreven test wordt gebruikt, moet uit ongeveer 1 kg droog kwartsstof bestaan. De korrelgrootte moet zodanig zijn dat:

| a) | 99 tot 100 % van het stof door een zeef met een maaswijdte van 150 μm en een draaddikte van 104 μm passeert; |
| --- | --- |

a)

99 tot 100 % van het stof door een zeef met een maaswijdte van 150 μm en een draaddikte van 104 μm passeert;

| b) | 76 tot 86 % van het stof door een zeef met een maaswijdte van 105 μm en een draaddikte van 64 μm passeert; |
| --- | --- |

b)

76 tot 86 % van het stof door een zeef met een maaswijdte van 105 μm en een draaddikte van 64 μm passeert;

| c) | 60 tot 70 % van het stof door een zeef met een maaswijdte van 75 μm en een draaddikte van 52 μm passeert. |
| --- | --- |

c)

60 tot 70 % van het stof door een zeef met een maaswijdte van 75 μm en een draaddikte van 52 μm passeert.

8.2.5.   Statische riemtest

8.2.5.1.   Test van de sterkte van de riemen

8.2.5.1.1.   Elke test moet worden verricht op twee nieuwe riemmonsters die zijn behandeld overeenkomstig punt 7.2.4.

8.2.5.1.2.   Elke riem moet tussen de klauwen van een trektestmachine worden geklemd. De klauwen moeten zo zijn ontworpen dat een breuk van de riem ter hoogte of in de nabijheid van deze klauwen wordt vermeden. De verplaatsingssnelheid moet 100 ± 20 mm/min bedragen. De vrije lengte van het monster tussen de klauwen van de machine moet aan het begin van de test 200 ± 40 mm bedragen.

8.2.5.1.3.   De trekkracht moet worden opgevoerd tot de riem breekt; de waarde waarbij dit gebeurt, moet worden genoteerd.

8.2.5.1.4.   Als de riem ter hoogte van een van de klauwen of op een afstand van minder dan 10 mm daarvan slipt of afbreekt, is de test ongeldig en moet op een ander monster een nieuwe test worden verricht.

8.2.5.2.   De van de in punt 3.2.3 vermelde riemen gesneden monsters moeten op de volgende wijze worden behandeld:

8.2.5.2.1.   Blootstelling aan kameromstandigheden

8.2.5.2.1.1.   De riem moet gedurende 24 ± 1 uur bij een temperatuur van 23 ± 5 °C en een relatieve luchtvochtigheid van 50 ± 10 % worden bewaard. Als de test niet onmiddellijk na deze conditionering wordt uitgevoerd, moet het monster in een hermetisch afgesloten recipiënt worden geplaatst tot met de test wordt begonnen. Binnen 5 minuten nadat de riem uit de bovengenoemde atmosfeer of uit de recipiënt is genomen, moet de breukbelasting worden bepaald.

8.2.5.2.2.   Blootstelling aan licht

8.2.5.2.2.1.   De bepalingen van ISO-aanbeveling 105-B02 (1978) zijn van toepassing. De riem moet aan licht worden blootgesteld gedurende de tijd die nodig is om een verkleuring van standaardblauw type nr. 7 te krijgen die gelijk is aan kleurtype nr. 4 op de grijsschaal.

8.2.5.2.2.2.   Na de blootstelling aan licht moet de riem gedurende ten minste 24 uur bij een temperatuur van 23 ± 5 °C en een relatieve luchtvochtigheid van 50 ± 10 % worden bewaard. Binnen vijf minuten nadat de riem uit de conditioneringsinstallatie is genomen, moet de breukbelasting worden bepaald.

8.2.5.2.3.   Blootstelling aan koude

8.2.5.2.3.1.   De riem moet gedurende ten minste 24 uur bij een temperatuur van 23 ± 5 °C en een relatieve luchtvochtigheid van 50 ± 10 % worden bewaard.

8.2.5.2.3.2.   Vervolgens moet de riem in een koelruimte met een temperatuur van – 30 ± 5 °C 90 ± 5 minuten op een vlak oppervlak worden geplaatst. Vervolgens moet de riem worden gevouwen en op de vouw moet een gewicht van 2 ± 0,2 kg worden geplaatst dat van tevoren tot een temperatuur van – 30 ± 5 °C is afgekoeld. Nadat de riem gedurende 30 ± 5 minuten in dezelfde koelruimte onder belasting is gehouden, moet het gewicht worden verwijderd en moet, binnen vijf minuten na het verwijderen van de riem uit de koelruimte, de breukbelasting worden gemeten.

8.2.5.2.4.   Blootstelling aan hitte

8.2.5.2.4.1.   De riem moet gedurende 180 ± 10 minuten in een verwarmde ruimte bij een temperatuur van 60 ± 5 °C en een relatieve luchtvochtigheid van 65 ± 5 % worden bewaard.

8.2.5.2.4.2.   Binnen 5 minuten nadat het monster uit de verwarmde ruimte is verwijderd, moet de breukbelasting worden bepaald.

8.2.5.2.5.   Blootstelling aan water

8.2.5.2.5.1.   De riem moet 180 ± 10 minuten lang volledig ondergedompeld blijven in gedestilleerd water met een temperatuur van 20 ± 5 °C, waaraan sporen van een bevochtigingsmiddel zijn toegevoegd. Hiervoor mag elk bevochtigingsmiddel worden gebruikt dat geschikt is voor de geteste vezel.

8.2.5.2.5.2.   Binnen 10 minuten nadat het monster uit het water is genomen, moet de breukbelasting worden bepaald.

8.2.5.2.6.   Blootstelling aan schuring

8.2.5.2.6.1.   De delen of voorzieningen die aan de schuurtest worden onderworpen, moeten vóór de test gedurende ten minste 24 uur bij een temperatuur van 23 ± 5 °C en een relatieve vochtigheid van 50 ± 10 % worden bewaard. De tests moeten bij een kamertemperatuur tussen 15 en 30 °C worden uitgevoerd.

8.2.5.2.6.2.   In de onderstaande tabel zijn de algemene voorwaarden voor elke test vermeld:

| | Belasting (N) | Cycli per minuut | Cycli (aantal) |
| --- | --- | --- | --- |
| Procedure van type 1 | 60 ± 0,5 | 30 ± 10 | 1 000  ± 5 |
| Procedure van type 2 | 10 ± 0,1 | 30 ± 10 | 5 000  ± 5 |

Belasting (N)

Cycli per minuut

Cycli (aantal)

Procedure van type 1

60 ± 0,5

30 ± 10

1 000  ± 5

Procedure van type 2

10 ± 0,1

30 ± 10

5 000  ± 5

8.2.5.2.6.3.   Bijzondere testvoorwaarden

8.2.5.2.6.3.1.   Procedure van type 1: als de riem door een snelversteller loopt. Oefen een belasting van 10 N uit; zo nodig mag de belasting met stappen van 10 N tot maximaal 60 N worden verhoogd om de riem correct te laten lopen. Deze belasting moet verticaal en permanent op de riemen worden toegepast. Het deel van de riem dat zich in horizontale positie bevindt, moet door de snelversteller lopen waarop het is gemonteerd en moet worden vastgemaakt aan een voorziening die de riem voor- en achterwaarts doet bewegen. De snelverstelvoorziening moet zo worden geplaatst dat de horizontale riem belast blijft (zie bijlage 5, figuur 1). Activeer de snelversteller terwijl de riemen in de richting worden getrokken om het harnas losser te maken en deactiveer hem terwijl de riemen in de richting worden getrokken om het harnas aan te spannen.

8.2.5.2.6.3.2.   Procedure van type 2: als de riem door een onbuigzaam deel loopt en daarbij van richting verandert. Tijdens deze test moet de riem door het onbuigzame deel lopen waarvoor hij is bestemd, en moet de testopstelling de hoeken reproduceren zoals bij de werkelijke installatie (in drie dimensies); zie de voorbeelden in bijlage 5, figuur 2. De belasting van 10 N moet permanent worden toegepast. Als de riem door een onbuigzaam deel loopt en daarbij meer dan eenmaal van richting verandert, mag de belasting van 10 N met stappen van 10 N worden verhoogd zodat de riem correct kan lopen en dwars door dat onbuigzame deel de voorgeschreven verplaatsing van 300 mm bereikt.

8.2.6.   Blokkeervoorzieningen

8.2.6.1.   Voorzieningen van klasse A

Het kinderbeveiligingssysteem en de grootste dummy waarvoor het kinderbeveiligingssysteem is bestemd, moeten op de in figuur 5 aangegeven wijze worden opgesteld. Er moet een gordel worden gebruikt die beantwoordt aan de voorschriften van bijlage 13. De blokkeervoorziening moet volledig geactiveerd zijn en er moet een merkteken worden aangebracht op de gordel waar deze de blokkeervoorziening ingaat. De krachtmeters moeten via een D-ring aan de gordel worden bevestigd en gedurende minstens één seconde moet een kracht worden uitgeoefend die gelijk is aan tweemaal (± 5 %) de massa van de zwaarste dummy van groep I. De laagste stand moet worden gebruikt voor blokkeervoorzieningen in positie A en de hoogste stand voor blokkeervoorzieningen in positie B. De kracht moet nog 9 keer worden uitgeoefend. Waar de gordel de blokkeervoorziening ingaat, moet een nieuw merkteken worden aangebracht en de afstand tussen beide merktekens moet worden gemeten. Tijdens deze test moet het oprolmechanisme ontgrendeld zijn.

Figuur 5

Figuur 5

diagonaalgordel

D-ring

lip van de sluiting

controleren op verschuiving

blokkeerclip

heupgordel

teststoel ECE 44

kinderstoel

oprolmechanisme

dummy van 15 kg

8.2.6.2.   Voorzieningen van klasse B

Het kinderbeveiligingssysteem moet stevig worden vastgezet en de gordel, zoals gespecificeerd in bijlage 13, moet volgens het in de aanwijzingen van de fabrikant beschreven traject tussen de blokkeervoorziening en het onderstel worden gevoerd. De gordel moet op de in figuur 6 aangegeven wijze door de testopstelling worden geleid en aan een gewicht met een massa van 5,25 ± 0,05 kg worden vastgemaakt. Tussen het gewicht en het punt waar de gordel het onderstel verlaat, moet zich een stuk riem met een vrije lengte van 650 ± 40 mm bevinden. De blokkeervoorziening moet volledig geactiveerd zijn en er moet een merkteken worden aangebracht op de gordel waar deze de blokkeervoorziening ingaat. Het gewicht moet worden opgetild en losgelaten zodat het een vrije val over een afstand van 25 ± 1 mm maakt. Deze procedure moet 100 ± 2 keer worden herhaald in een tempo van 60 ± 2 cycli per minuut om de schokbewegingen van een kinderbeveiligingssysteem in een auto te simuleren. Waar de gordel de blokkeervoorziening ingaat, moet een nieuw merkteken worden aangebracht en de afstand tussen beide merktekens moet worden gemeten.

De blokkeervoorziening moet de volledige breedte van de gordel bestrijken met de dummy van 15 kg op zijn plaats. Deze test moet worden uitgevoerd met de gordelhoeken die ook tijdens normaal gebruik voorkomen. Het vrije uiteinde van de heupgordel moet worden vastgemaakt. Tijdens de test moet het kinderbeveiligingssysteem stevig bevestigd zijn aan de testbank die bij de kanteltest of de dynamische test is gebruikt. De riem van de belasting kan aan de gesimuleerde sluiting worden vastgemaakt.

Figuur 6

Figuur 6

Schematische voorstelling van de test van een blokkeervoorziening van klasse B

Schematische voorstelling van de test van een blokkeervoorziening van klasse B

Valhoogte van de massa = 25 mm

Afstand van rolstang tot rolgeleider = 300 mm

Gebruik de riem van de standaardgordel zoals gedefinieerd in bijlage 13.

naar frame kinderbeveiligings-systeem en blokkeer-voorziening

massa

rolstang

25 mm

rolgeleider

8.2.7.   Conditionering van direct op het kinderbeveiligingssysteem gemonteerde verstelsystemen

Installeer de grootste dummy waarvoor het beveiligingssysteem is bestemd, op dezelfde wijze als voor de dynamische test, met de in punt 8.1.3.6 gespecificeerde standaardspeling. Breng een referentielijn aan op de riemen op de plaats waar het vrije uiteinde van de gordel het verstelsysteem binnengaat.

Verwijder de dummy en plaats het beveiligingssysteem in de in bijlage 19, figuur 1, getoonde opstelling.

De gordel moet over een totale afstand van niet minder dan 150 mm per cyclus door de verstelvoorziening worden getrokken. Deze beweging moet zodanig zijn dat ten minste 100 mm gordel van de referentielijn in de richting van het vrije uiteinde van de gordel en ongeveer 50 mm gordel van de referentielijn in de richting van de geïntegreerde harnasgordel, door de verstelvoorziening worden getrokken.

Indien de lengte van de gordel van de referentielijn tot het vrije uiteinde van de gordel onvoldoende is voor de hierboven beschreven beweging, moet de beweging van 150 mm door de verstelvoorziening worden verkregen uitgaande van de volledig uitgetrokken stand van de harnasgordel.

De cyclusfrequentie moet 10 ± 1 cycli/min bedragen, met een snelheid op B van 150 ± 10 mm/s.

8.2.8.   Temperatuurtest

8.2.8.1.   De in punt 7.1.5.1 genoemde onderdelen moeten voor een doorlopende periode van ten minste 24 uur in een omgeving boven een wateroppervlak in een gesloten ruimte worden geplaatst (de temperatuur van de omgeving moet ten minste 80 °C bedragen) en moeten vervolgens in een omgeving met een temperatuur van hoogstens 23 °C worden afgekoeld. Onmiddellijk na de afkoelingsperiode moeten drie opeenvolgende cycli van 24 uur volgen, elk bestaande uit deze opeenvolgende fasen:

| a) | een omgeving met een temperatuur van ten minste 100 °C voor een doorlopende periode van 6 uur, te bereiken binnen 80 minuten na het begin van de cyclus; gevolgd door |
| --- | --- |

a)

een omgeving met een temperatuur van ten minste 100 °C voor een doorlopende periode van 6 uur, te bereiken binnen 80 minuten na het begin van de cyclus; gevolgd door

| b) | een omgeving met een temperatuur van hoogstens 0 °C voor een doorlopende periode van 6 uur, te bereiken binnen 90 minuten; gevolgd door |
| --- | --- |

b)

een omgeving met een temperatuur van hoogstens 0 °C voor een doorlopende periode van 6 uur, te bereiken binnen 90 minuten; gevolgd door

| c) | een omgeving met een temperatuur van hoogstens 23 °C voor de rest van de 24 uur durende cyclus. |
| --- | --- |

c)

een omgeving met een temperatuur van hoogstens 23 °C voor de rest van de 24 uur durende cyclus.

8.2.9.   De hele stoel of het onderdeel dat voorzien is van Isofix-bevestigingselementen (bv. de Isofix-basis) wanneer dat een ontgrendelingsknop heeft, wordt stevig aan de testopstelling vastgemaakt, waarbij de Isofix-verbindingsstukken verticaal gericht worden zoals afgebeeld in figuur 7. Aan de Isofix-verbindingsstukken moet een stang met een diameter van 6 mm en een lengte van 350 mm worden bevestigd. Aan de uiteinden van de stang moet een massa van 5 kg worden aangebracht.

8.2.9.1.   Op de knop of handgreep voor de ontgrendeling moet, langs een vaste as die evenwijdig loopt aan de aanvankelijke bewegingsrichting van die knop of handgreep, een openingskracht worden uitgeoefend. Het geometrische middelpunt is dat deel van het oppervlak van het Isofix-bevestigingselement waarop de ontgrendelingskracht moet worden uitgeoefend.

8.2.9.2.   De openingskracht moet op het Isofix-bevestigingselement worden uitgeoefend met een dynamometer of soortgelijke voorziening op de normale wijze en in de richting zoals aangegeven in de handleiding van de fabrikant. Het uiteinde dat contact maakt met de sluiting, moet een gepolijste metalen halve bol zijn met een straal van 2,5 ± 0,1 mm voor een ontgrendelingsknop, of een gepolijste metalen haak met een straal van 25 mm.

8.2.9.3.   Als de in de punten 8.2.9.1. en 8.2.9.2. beschreven procedure door het ontwerp van het kinderbeveiligingssysteem niet kan worden toegepast, kan met instemming van de technische dienst die de test uitvoert, een alternatieve methode worden toegepast.

8.2.9.4.   De openingskracht voor de Isofix-bevestigingselementen die moet worden gemeten, is de kracht die nodig is om het eerste verbindingsstuk los te maken.

8.2.9.5.   De test moet worden uitgevoerd op een nieuwe stoel en moet worden herhaald op een stoel die onderworpen is aan de in punt 7.2.6. beschreven cycli.

Figuur 7

Figuur 7

8.3.   Certificatie van het testbankkussen

8.3.1.   Het kussen van de testbank moet worden gecertificeerd om de beginwaarden van de indrukking en de piekvertraging tijdens een botsing te bepalen wanneer het nieuw is, en vervolgens na elke 50 dynamische tests of ten minste één keer per maand, naargelang wat zich het eerst voordoet, of vóór elke test als de testopstelling vaak wordt gebruikt.

8.3.2.   De certificatie- en meetprocedures moeten overeenkomen met die van de recentste versie van ISO 6487; de meetapparatuur moet beantwoorden aan de specificatie van een datakanaal met kanaalfrequentieklasse (CFC) 60.

Voer met de in bijlage 17 beschreven testapparatuur drie tests uit op 150 ± 5 mm van de voorrand van het kussen op de hartlijn en op 150 ± 5 mm van de hartlijn in beide richtingen.

Plaats de voorziening verticaal op een vlak en onbuigzaam oppervlak. Laat de botsmassa zakken tot deze het oppervlak raakt en zet de indrukkingsmeter in de nulstand. Plaats de voorziening verticaal boven het testpunt, breng de massa op een hoogte van 500 ± 5 mm en laat deze een vrije val maken zodat de zitting wordt getroffen. Registreer de indrukking en de vertragingskromme.

8.3.3.   De genoteerde piekwaarden mogen niet meer dan 15 % van de oorspronkelijke waarden afwijken.

8.4.   Registratie van dynamisch gedrag

8.4.1.   Om het gedrag en de verplaatsing van de dummy te bepalen, moeten alle dynamische tests worden geregistreerd.

8.4.1.1.   Filmen en registreren:

| a) | de beeldfrequentie moet ten minste 500 beelden per seconde bedragen; |
| --- | --- |

a)

de beeldfrequentie moet ten minste 500 beelden per seconde bedragen;

| b) | de test moet op film, video of een digitale gegevensdrager worden geregistreerd. |
| --- | --- |

b)

de test moet op film, video of een digitale gegevensdrager worden geregistreerd.

8.4.1.2.   Raming van de meetonzekerheid

| | De testlaboratoria moeten beschikken over procedures die zij toepassen om de onzekerheid van de meting van de verplaatsing van het hoofd van de dummy te ramen. Deze onzekerheid moet minder dan ± 25 mm bedragen. |
| --- | --- |

De testlaboratoria moeten beschikken over procedures die zij toepassen om de onzekerheid van de meting van de verplaatsing van het hoofd van de dummy te ramen. Deze onzekerheid moet minder dan ± 25 mm bedragen.

| | Voorbeelden van internationale normen voor dergelijke procedures zijn: EA-4/02 van de European Accreditation Organization; ISO 5725:1994, of de GUM-methode (General Uncertainty Measurement). |
| --- | --- |

Voorbeelden van internationale normen voor dergelijke procedures zijn: EA-4/02 van de European Accreditation Organization; ISO 5725:1994, of de GUM-methode (General Uncertainty Measurement).

8.5.   De meetmethoden moeten voldoen aan ISO 6487:2002. De kanaalfrequentieklasse moet als volgt zijn:

| Type meting | CFC(FH) | Afsnijfrequentie (FN) |
| --- | --- | --- |
| Versnelling trolley | 60 | zie ISO 6487:2002, bijlage A |
| Belasting gordel | 60 | zie ISO 6487:2002, bijlage A |
| Versnelling borst | 180 | zie ISO 6487:2002, bijlage A |
| Versnelling hoofd | 1 000 | 1 650 |

Type meting

CFC(FH)

H

Afsnijfrequentie (FN)

N

Versnelling trolley

60

zie ISO 6487:2002, bijlage A

Belasting gordel

60

zie ISO 6487:2002, bijlage A

Versnelling borst

180

zie ISO 6487:2002, bijlage A

Versnelling hoofd

1 000

1 650

De bemonsteringsfrequentie moet ten minste 10 keer de kanaalfrequentieklasse bedragen (d.w.z. bij installaties met kanaalfrequentieklasse 1 000 komt dit overeen met een minimumbemonsteringsfrequentie van 10 000 bemonsteringen per seconde per kanaal).

9.   TESTRAPPORT VAN DE TYPEGOEDKEURING EN VAN DE PRODUCTIEKWALIFICATIE

9.1.   In het testrapport moeten de resultaten van alle tests en metingen worden opgenomen, met inbegrip van de volgende testgegevens:

| a) | het type voorziening dat voor de test wordt gebruikt (versnellings- of vertragingsvoorziening); |
| --- | --- |

a)

het type voorziening dat voor de test wordt gebruikt (versnellings- of vertragingsvoorziening);

| b) | de totale snelheidsverandering; |
| --- | --- |

b)

de totale snelheidsverandering;

| c) | de snelheid van de trolley onmiddellijk vóór de botsing (alleen voor vertragingssleden); |
| --- | --- |

c)

de snelheid van de trolley onmiddellijk vóór de botsing (alleen voor vertragingssleden);

| d) | de versnellings- of vertragingscurve tijdens de gehele snelheidsverandering van de trolley en gedurende ten minste 300 ms; |
| --- | --- |

d)

de versnellings- of vertragingscurve tijdens de gehele snelheidsverandering van de trolley en gedurende ten minste 300 ms;

| e) | de tijd (in ms) wanneer het hoofd van de dummy tijdens de uitvoering van de dynamische test zijn grootste verplaatsing bereikt; |
| --- | --- |

e)

de tijd (in ms) wanneer het hoofd van de dummy tijdens de uitvoering van de dynamische test zijn grootste verplaatsing bereikt;

| f) | de plaats van de sluiting tijdens de test voor zover deze kan variëren, en |
| --- | --- |

f)

de plaats van de sluiting tijdens de test voor zover deze kan variëren, en

| g) | eventuele defecten of breuken. |
| --- | --- |

g)

eventuele defecten of breuken.

9.2.   Indien niet aan alle voorschriften voor de verankeringen in bijlage 6, aanhangsel 3, is voldaan, moet in het testrapport worden beschreven hoe het kinderbeveiligingssysteem is geïnstalleerd en moeten de belangrijke hoeken en afmetingen worden gespecificeerd.

9.3.   Wanneer het kinderbeveiligingssysteem in een voertuig of voertuigstructuur wordt getest, moet in het testrapport worden gespecificeerd hoe de voertuigstructuur aan de trolley is bevestigd, wat de positie van het kinderbeveiligingssysteem en de voertuigstoel is en welke hoek de rugleuning van de voertuigstoel maakt.

9.4.   In het testrapport van de typegoedkeuring en van de productiekwalificatie moet de controle van de merktekens, de installatie-instructies en de gebruiksaanwijzing worden vermeld.

10.   WIJZIGINGEN EN UITBREIDING VAN DE GOEDKEURING VAN EEN TYPE KINDERBEVEILIGINGSSYSTEEM

10.1.   Elke wijziging van een kinderbeveiligingssysteem moet worden meegedeeld aan de typegoedkeuringsinstantie die het kinderbeveiligingssysteem heeft goedgekeurd. Deze instantie kan dan:

| 10.1.1. | oordelen dat de wijzigingen waarschijnlijk geen noemenswaardig nadelig effect zullen hebben en dat het kinderbeveiligingssysteem in ieder geval nog steeds aan de voorschriften voldoet, of |
| --- | --- |

10.1.1.

oordelen dat de wijzigingen waarschijnlijk geen noemenswaardig nadelig effect zullen hebben en dat het kinderbeveiligingssysteem in ieder geval nog steeds aan de voorschriften voldoet, of

| 10.1.2. | de voor de uitvoering van de tests verantwoordelijke technische dienst om een aanvullend testrapport verzoeken. |
| --- | --- |

10.1.2.

de voor de uitvoering van de tests verantwoordelijke technische dienst om een aanvullend testrapport verzoeken.

| 10.1.3. | Als een aanvullend testrapport vereist is, vergelijk dan het resultaat van de horizontale verplaatsing van het hoofd met het slechtste van alle eerder geregistreerde resultaten:






  a) | als de verplaatsing groter is, moeten nieuwe tests van de productiekwalificatie worden uitgevoerd; |
| --- | --- | --- |

10.1.3.

Als een aanvullend testrapport vereist is, vergelijk dan het resultaat van de horizontale verplaatsing van het hoofd met het slechtste van alle eerder geregistreerde resultaten:

a)

als de verplaatsing groter is, moeten nieuwe tests van de productiekwalificatie worden uitgevoerd;

| b) | als de verplaatsing kleiner is, hoeven er geen nieuwe tests van de productiekwalificatie te worden uitgevoerd. |
| --- | --- |

b)

als de verplaatsing kleiner is, hoeven er geen nieuwe tests van de productiekwalificatie te worden uitgevoerd.

10.2.   De bevestiging of weigering van de goedkeuring, met vermelding van de wijzigingen, moet aan de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, worden meegedeeld volgens de procedure van punt 5.3.

10.3.   De typegoedkeuringsinstantie die de goedkeuring uitbreidt, moet aan die uitbreiding een volgnummer toekennen en de andere partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, daarvan in kennis stellen door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1.

11.   PRODUCTIEKWALIFICATIE

11.1.   Om ervoor te zorgen dat het productiesysteem van de fabrikant naar behoren werkt, moet de technische dienst die de typegoedkeuringstests heeft uitgevoerd, tests uitvoeren om de productie te kwalificeren overeenkomstig punt 11.2.

11.2.   Kwalificatie van de productie van kinderbeveiligingssystemen

De productie van elk nieuw goedgekeurd type kinderbeveiligingssysteem van de categorieën „universeel”, „semi-universeel” en „beperkt” moet aan productiekwalificatietests worden onderworpen. Er kunnen bijkomende productiekwalificaties volgens punt 10.1.3 worden voorgeschreven.

Daartoe zullen uit de eerste productiepartij willekeurig vijf kinderbeveiligingssystemen worden genomen door de technische dienst die de goedkeuringstests heeft uitgevoerd, door een technische dienst die daartoe is aangewezen door dezelfde typegoedkeuringsinstantie die de goedkeuring zal verlenen, of door de typegoedkeuringsinstantie zelf.

Zes monsters mogen willekeuring worden genomen indien de omstandigheid van punt 7.1.4.4.1.2.3 is gekozen om de in punt 11.2.1.1 beschreven test uit te voeren.

Onder de eerste productiepartij wordt verstaan: de productie van de eerste serie van ten minste 50 en ten hoogste 5 000 kinderbeveiligingssystemen.

11.2.1.   Dynamische tests

11.2.1.1.   Vijf kinderbeveiligingssystemen moeten aan de in punt 8.1.3 beschreven dynamische test worden onderworpen. De technische dienst die de typegoedkeuringstests heeft uitgevoerd, moet de omstandigheden kiezen waarin het hoofd zich tijdens de dynamische typegoedkeuringstests het meest horizontaal heeft verplaatst, met uitzondering van de omstandigheden beschreven in punt 7.1.4.4.1.2.3, dat alleen betrekking heeft op de test met de configuratie zonder de stang van 100 mm, en in punt 7.1.4.1.10.1.2. De vijf kinderbeveiligingssystemen moeten in dezelfde omstandigheden worden getest.

Als het kinderbeveiligingssysteem tijdens ten minste één van de vijf tests de stang raakt, moet een nieuwe test worden uitgevoerd onder de omstandigheid beschreven in punt 7.1.4.4.1.2.3, dat betrekking heeft op de test zonder de stang van 100 mm. Deze nieuwe test mag niet worden gebruikt voor de berekening die in punt 11.2.1.3, onder a), wordt beschreven.

11.2.1.2.   Bij elke in punt 11.2.1.1 beschreven test moeten de horizontale verplaatsing van het hoofd en de versnelling van de borstkas worden gemeten.

11.2.1.3.

| a) | De resultaten met betrekking tot de maximale horizontale verplaatsing van het hoofd moeten voldoen aan twee voorwaarden: | geen enkele waarde mag groter zijn dan 1,05 L, en |
| --- | --- | --- |

a)

De resultaten met betrekking tot de maximale horizontale verplaatsing van het hoofd moeten voldoen aan twee voorwaarden:

geen enkele waarde mag groter zijn dan 1,05 L, en

| | X + S mag niet groter zijn dan L,
  waarin:







  L | = | de voorgeschreven grenswaarde |
| --- | --- | --- | --- |
| X | = | het gemiddelde van de waarden |
| S | = | de standaardafwijking van de waarden |

X + S mag niet groter zijn dan L,

waarin:

L

=

de voorgeschreven grenswaarde

X

=

het gemiddelde van de waarden

S

=

de standaardafwijking van de waarden

| b) | De resultaten met betrekking tot de versnelling van de borstkas moeten voldoen aan de voorschriften van punt 7.1.4.2.1 en bovendien moet de voorwaarde van X + S in punt 11.2.1.3, onder a), op de resultaten met betrekking tot de versnelling van de borstkas gedurende maximaal 3 ms (zoals gedefinieerd in punt 7.1.4.2.1) worden toegepast en alleen ter informatie worden geregistreerd. |
| --- | --- |

b)

De resultaten met betrekking tot de versnelling van de borstkas moeten voldoen aan de voorschriften van punt 7.1.4.2.1 en bovendien moet de voorwaarde van X + S in punt 11.2.1.3, onder a), op de resultaten met betrekking tot de versnelling van de borstkas gedurende maximaal 3 ms (zoals gedefinieerd in punt 7.1.4.2.1) worden toegepast en alleen ter informatie worden geregistreerd.

11.2.2.   Controle van de merktekens

11.2.2.1.   De technische dienst die de goedkeuringstests heeft uitgevoerd, moet controleren of de merktekens voldoen aan de voorschriften van punt 4.

11.2.3.   Controle van de installatie-instructies en de gebruiksaanwijzing

11.2.3.1.   De technische dienst die de goedkeuringstests heeft uitgevoerd, moet controleren of de installatie-instructies en de gebruiksaanwijzing voldoen aan de voorschriften van punt 15.

12.   CONFORMITEIT VAN DE PRODUCTIE EN ROUTINETESTS

Voor de controle van de conformiteit van de productie gelden de procedures van aanhangsel 2 van de overeenkomst (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2), met inachtneming van de volgende voorschriften:

12.1.   Elk krachtens dit reglement goedgekeurd kinderbeveiligingssysteem moet zo zijn vervaardigd dat het conform is met het goedgekeurde type door te voldoen aan de voorschriften van de punten 6 tot en met 8.

12.2.   De in bijlage 16 vermelde minimumvoorschriften voor de controle van de conformiteit van de productie moeten worden nageleefd.

12.3.   De instantie die de typegoedkeuring heeft verleend, kan op elk tijdstip de in elke productie-eenheid toegepaste methoden voor de controle van de conformiteit verifiëren. Deze verificaties vinden gewoonlijk tweemaal per jaar plaats.

13.   SANCTIES BIJ NON-CONFORMITEIT VAN DE PRODUCTIE

13.1.   De krachtens dit reglement verleende goedkeuring voor een kinderbeveiligingssysteem kan worden ingetrokken als een kinderbeveiligingssysteem met de in punt 5.4 genoemde kenmerken de in punt 11 beschreven willekeurige controles niet heeft doorstaan of niet conform is met het goedgekeurde type.

13.2.   Indien een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast een eerder verleende goedkeuring intrekt, moet zij de andere overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, daarvan onmiddellijk in kennis stellen door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1.

14.   DEFINITIEVE STOPZETTING VAN DE PRODUCTIE

14.1.   Indien de houder van de goedkeuring de productie van een specifiek type kinderbeveiligingssysteem krachtens dit reglement definitief stopzet, moet hij de typegoedkeuringsinstantie die de goedkeuring heeft verleend, daarvan in kennis stellen. Zodra deze instantie de kennisgeving heeft ontvangen, moet zij de andere overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, daarvan in kennis stellen door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1.

15.   INSTRUCTIES

15.1.   Elk kinderbeveiligingssysteem moet vergezeld gaan van de volgende instructies in de taal van het land waar het systeem wordt verkocht:

15.2.   In de installatie-instructies moeten de volgende punten worden behandeld:

| 15.2.1. | Voor kinderbeveiligingssystemen van de categorie „universeel” moet de koper in de winkel het volgende etiket duidelijk kunnen zien zonder de verpakking te verwijderen:





  Mededeling
  Dit is een „universeel” kinderbeveiligingssysteem. Het is goedgekeurd krachtens Reglement nr. 44, wijzigingenreeks 04, voor algemeen gebruik in voertuigen en past op de meeste, maar niet op alle autostoelen.
  Het systeem kan waarschijnlijk op correcte wijze worden geïnstalleerd als de voertuigfabrikant in de handleiding bij het voertuig verklaart dat het voertuig met een „universeel” kinderbeveiligingssysteem voor deze leeftijdsgroep kan worden uitgerust.
  Om het label „universeel” te krijgen, heeft dit kinderbeveiligingssysteem aan strengere voorwaarden moeten voldoen dan eerdere modellen die niet van dit label zijn voorzien.
  Raadpleeg bij twijfel de fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem of de verkoper. |
| --- | --- |

15.2.1.

Voor kinderbeveiligingssystemen van de categorie „universeel” moet de koper in de winkel het volgende etiket duidelijk kunnen zien zonder de verpakking te verwijderen:

Mededeling

Dit is een „universeel” kinderbeveiligingssysteem. Het is goedgekeurd krachtens Reglement nr. 44, wijzigingenreeks 04, voor algemeen gebruik in voertuigen en past op de meeste, maar niet op alle autostoelen.

Het systeem kan waarschijnlijk op correcte wijze worden geïnstalleerd als de voertuigfabrikant in de handleiding bij het voertuig verklaart dat het voertuig met een „universeel” kinderbeveiligingssysteem voor deze leeftijdsgroep kan worden uitgerust.

Om het label „universeel” te krijgen, heeft dit kinderbeveiligingssysteem aan strengere voorwaarden moeten voldoen dan eerdere modellen die niet van dit label zijn voorzien.

Raadpleeg bij twijfel de fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem of de verkoper.

| 15.2.2. | Voor kinderbeveiligingssystemen van de categorieën „beperkt” en „semi-universeel” moet de koper in de winkel de volgende informatie duidelijk kunnen zien zonder de verpakking te verwijderen:





  Dit kinderbeveiligingssysteem is bestemd voor „beperkt/semi-universeel” gebruik en kan op de volgende zitplaatsen van de volgende voertuigen worden geïnstalleerd:
  AUTO
  VÓÓR
  ACHTER
  Links/rechts
  Midden
  (Model)
  Ja
  Ja
  Neen
  Zitplaatsen in andere auto's kunnen eveneens geschikt zijn voor dit kinderbeveiligingssysteem. Raadpleeg bij twijfel de fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem of de verkoper. |
| --- | --- |

15.2.2.

Voor kinderbeveiligingssystemen van de categorieën „beperkt” en „semi-universeel” moet de koper in de winkel de volgende informatie duidelijk kunnen zien zonder de verpakking te verwijderen:

Dit kinderbeveiligingssysteem is bestemd voor „beperkt/semi-universeel” gebruik en kan op de volgende zitplaatsen van de volgende voertuigen worden geïnstalleerd:

AUTO

VÓÓR

ACHTER

Links/rechts

Midden

(Model)

Ja

Ja

Neen

Zitplaatsen in andere auto's kunnen eveneens geschikt zijn voor dit kinderbeveiligingssysteem. Raadpleeg bij twijfel de fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem of de verkoper.

| 15.2.3. | Voor kinderbeveiligingssystemen van de categorie „voertuigspecifiek” moet de koper in de winkel duidelijk, en zonder de verpakking te verwijderen, kunnen zien voor welk voertuig het systeem bestemd is: |
| --- | --- |

15.2.3.

Voor kinderbeveiligingssystemen van de categorie „voertuigspecifiek” moet de koper in de winkel duidelijk, en zonder de verpakking te verwijderen, kunnen zien voor welk voertuig het systeem bestemd is:

| 15.2.4. | Als het systeem met een veiligheidsgordel voor volwassenen werkt, moet de koper in de winkel ook de volgende tekst duidelijk kunnen zien zonder de verpakking te verwijderen:

  „Alleen geschikt als de goedgekeurde voertuigen uitgerust zijn met heupgordels/driepuntsgordels/statische gordels/veiligheidsgordels met oprolmechanisme, goedgekeurd krachtens VN/ECE-reglement nr. 16 of een andere gelijkwaardige norm.” (Doorhalen wat niet van toepassing is.)
  In het geval van beveiligingssystemen voor reiswiegen moet worden vermeld voor welke reiswiegen het systeem bestemd is. |
| --- | --- |

15.2.4.

Als het systeem met een veiligheidsgordel voor volwassenen werkt, moet de koper in de winkel ook de volgende tekst duidelijk kunnen zien zonder de verpakking te verwijderen:

„Alleen geschikt als de goedgekeurde voertuigen uitgerust zijn met heupgordels/driepuntsgordels/statische gordels/veiligheidsgordels met oprolmechanisme, goedgekeurd krachtens VN/ECE-reglement nr. 16 of een andere gelijkwaardige norm.” (Doorhalen wat niet van toepassing is.)

In het geval van beveiligingssystemen voor reiswiegen moet worden vermeld voor welke reiswiegen het systeem bestemd is.

| 15.2.5. | De fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem moet op de verpakking vermelden naar welk adres de klant kan schrijven voor meer informatie over de installatie van het kinderbeveiligingssysteem in specifieke voertuigen. |
| --- | --- |

15.2.5.

De fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem moet op de verpakking vermelden naar welk adres de klant kan schrijven voor meer informatie over de installatie van het kinderbeveiligingssysteem in specifieke voertuigen.

| 15.2.6. | De installatiewijze, geïllustreerd door foto's en/of duidelijke tekeningen. |
| --- | --- |

15.2.6.

De installatiewijze, geïllustreerd door foto's en/of duidelijke tekeningen.

| 15.2.7. | De gebruiker moet erop worden gewezen dat de onbuigzame delen en de plastic onderdelen van een kinderbeveiligingssysteem zo moeten worden geplaatst en gemonteerd dat ze bij normaal gebruik van het voertuig niet tussen een verstelbare stoel of in een deur van het voertuig vast komen te zitten. |
| --- | --- |

15.2.7.

De gebruiker moet erop worden gewezen dat de onbuigzame delen en de plastic onderdelen van een kinderbeveiligingssysteem zo moeten worden geplaatst en gemonteerd dat ze bij normaal gebruik van het voertuig niet tussen een verstelbare stoel of in een deur van het voertuig vast komen te zitten.

| 15.2.8. | De gebruiker moet erop worden gewezen dat reiswiegen loodrecht op de lengteas van het voertuig moeten worden geïnstalleerd. |
| --- | --- |

15.2.8.

De gebruiker moet erop worden gewezen dat reiswiegen loodrecht op de lengteas van het voertuig moeten worden geïnstalleerd.

| 15.2.9. | In het geval van naar achteren gerichte systemen moet de klant erop worden gewezen dat deze niet op zitplaatsen met een airbag mogen worden gebruikt. De koper moet deze informatie in de winkel duidelijk kunnen zien zonder de verpakking te verwijderen. |
| --- | --- |

15.2.9.

In het geval van naar achteren gerichte systemen moet de klant erop worden gewezen dat deze niet op zitplaatsen met een airbag mogen worden gebruikt. De koper moet deze informatie in de winkel duidelijk kunnen zien zonder de verpakking te verwijderen.

| 15.2.10. | Voor beveiligingssystemen voor gehandicapte kinderen moet de koper in de winkel de volgende informatie duidelijk kunnen zien zonder de verpakking te verwijderen:





  Dit beveiligingssysteem voor gehandicapte kinderen is ontworpen om kinderen die moeilijk in een gewone stoel kunnen zitten, extra steun te geven. Raadpleeg altijd uw arts om te zien of dit beveiligingssysteem geschikt is voor uw kind. |
| --- | --- |

15.2.10.

Voor beveiligingssystemen voor gehandicapte kinderen moet de koper in de winkel de volgende informatie duidelijk kunnen zien zonder de verpakking te verwijderen:

Dit beveiligingssysteem voor gehandicapte kinderen is ontworpen om kinderen die moeilijk in een gewone stoel kunnen zitten, extra steun te geven. Raadpleeg altijd uw arts om te zien of dit beveiligingssysteem geschikt is voor uw kind.

| 15.2.11. | In het geval van Isofix-kinderbeveiligingssystemen moet de koper in de winkel het volgende etiket duidelijk kunnen zien zonder de verpakking te verwijderen:





  Mededeling








  1. | Dit is een ISOFIX-KINDERBEVEILIGINGSSYSTEEM. Het is krachtens Reglement nr. 44, wijzigingenreeks 04, goedgekeurd voor algemeen gebruik in voertuigen die met een Isofix-verankeringssysteem zijn uitgerust. |
| --- | --- | --- |

15.2.11.

In het geval van Isofix-kinderbeveiligingssystemen moet de koper in de winkel het volgende etiket duidelijk kunnen zien zonder de verpakking te verwijderen:

Mededeling

1.

Dit is een ISOFIX-KINDERBEVEILIGINGSSYSTEEM. Het is krachtens Reglement nr. 44, wijzigingenreeks 04, goedgekeurd voor algemeen gebruik in voertuigen die met een Isofix-verankeringssysteem zijn uitgerust.

| 2. | Het past in voertuigen met plaatsen die als Isofix-posities zijn aangemerkt (meer bijzonderheden in de handleiding bij het voertuig), afhankelijk van de categorie van het kinderzitje en van het profiel. |
| --- | --- |

2.

Het past in voertuigen met plaatsen die als Isofix-posities zijn aangemerkt (meer bijzonderheden in de handleiding bij het voertuig), afhankelijk van de categorie van het kinderzitje en van het profiel.

| 3. | Dit systeem is bestemd voor de volgende massagroep en Isofix-formaatklasse: ... |
| --- | --- |

3.

Dit systeem is bestemd voor de volgende massagroep en Isofix-formaatklasse: ...

15.3.   In de gebruiksaanwijzing moeten de volgende punten worden behandeld:

| 15.3.1. | De massagroep en het profiel waarvoor het systeem is bestemd. |
| --- | --- |

15.3.1.

De massagroep en het profiel waarvoor het systeem is bestemd.

| 15.3.2. | Als het systeem in combinatie met een veiligheidsgordel voor volwassenen wordt gebruikt, moet de volgende tekst worden vermeld: Alleen geschikt voor gebruik in de genoemde voertuigen, uitgerust met heupgordels/driepuntsgordels/statische gordels/veiligheidsgordels met oprolmechanisme, goedgekeurd krachtens VN/ECE-reglement nr. 16 of een andere gelijkwaardige norm. (Doorhalen wat niet van toepassing is.) |
| --- | --- |

15.3.2.

Als het systeem in combinatie met een veiligheidsgordel voor volwassenen wordt gebruikt, moet de volgende tekst worden vermeld: Alleen geschikt voor gebruik in de genoemde voertuigen, uitgerust met heupgordels/driepuntsgordels/statische gordels/veiligheidsgordels met oprolmechanisme, goedgekeurd krachtens VN/ECE-reglement nr. 16 of een andere gelijkwaardige norm. (Doorhalen wat niet van toepassing is.)

| 15.3.3. | Het gebruik moet worden geïllustreerd door foto's en/of duidelijke tekeningen. In het geval van stoelen die zowel naar voren gericht als naar achteren gericht kunnen worden gebruikt, moet er duidelijk op worden gewezen dat het beveiligingssysteem naar achteren gericht moet worden gebruikt tot de massa van het kind een bepaalde drempel overschrijdt of tot een ander afmetingscriterium wordt overschreden. |
| --- | --- |

15.3.3.

Het gebruik moet worden geïllustreerd door foto's en/of duidelijke tekeningen. In het geval van stoelen die zowel naar voren gericht als naar achteren gericht kunnen worden gebruikt, moet er duidelijk op worden gewezen dat het beveiligingssysteem naar achteren gericht moet worden gebruikt tot de massa van het kind een bepaalde drempel overschrijdt of tot een ander afmetingscriterium wordt overschreden.

| 15.3.4. | De werking van de sluiting en de verstelvoorzieningen moet duidelijk worden uitgelegd. |
| --- | --- |

15.3.4.

De werking van de sluiting en de verstelvoorzieningen moet duidelijk worden uitgelegd.

| 15.3.5. | Als aanbeveling moet worden vermeld dat de riemen die het beveiligingssysteem met het voertuig verbinden, aangespannen moeten zijn, dat de riemen die het kind op zijn plaats houden, aan de lichaamsbouw van het kind moeten zijn aangepast, en dat de riemen niet verdraaid mogen worden. |
| --- | --- |

15.3.5.

Als aanbeveling moet worden vermeld dat de riemen die het beveiligingssysteem met het voertuig verbinden, aangespannen moeten zijn, dat de riemen die het kind op zijn plaats houden, aan de lichaamsbouw van het kind moeten zijn aangepast, en dat de riemen niet verdraaid mogen worden.

| 15.3.6. | De fabrikant moet wijzen op het belang de heupgordel laag te dragen, zodat het bekken niet kan bewegen. |
| --- | --- |

15.3.6.

De fabrikant moet wijzen op het belang de heupgordel laag te dragen, zodat het bekken niet kan bewegen.

| 15.3.7. | De fabrikant moet de gebruiker adviseren het systeem te vernieuwen als het tijdens een ongeval aan hevige schokken is blootgesteld. |
| --- | --- |

15.3.7.

De fabrikant moet de gebruiker adviseren het systeem te vernieuwen als het tijdens een ongeval aan hevige schokken is blootgesteld.

| 15.3.8. | De fabrikant moet schoonmaakinstructies geven. |
| --- | --- |

15.3.8.

De fabrikant moet schoonmaakinstructies geven.

| 15.3.9. | De fabrikant moet de gebruiker erop wijzen dat het gevaarlijk is het systeem te wijzigen of uit te breiden zonder de goedkeuring van de typegoedkeuringsinstantie, en dat het gevaarlijk is de installatie-instructies van de fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem niet nauwgezet te volgen. |
| --- | --- |

15.3.9.

De fabrikant moet de gebruiker erop wijzen dat het gevaarlijk is het systeem te wijzigen of uit te breiden zonder de goedkeuring van de typegoedkeuringsinstantie, en dat het gevaarlijk is de installatie-instructies van de fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem niet nauwgezet te volgen.

| 15.3.10. | Als de stoel niet met een stoffen bekleding wordt geleverd, moet de fabrikant de gebruiker adviseren de stoel tegen zonlicht te beschutten zodat het kind er zich niet aan kan verbranden. |
| --- | --- |

15.3.10.

Als de stoel niet met een stoffen bekleding wordt geleverd, moet de fabrikant de gebruiker adviseren de stoel tegen zonlicht te beschutten zodat het kind er zich niet aan kan verbranden.

| 15.3.11. | De fabrikant moet de gebruiker adviseren een kind niet onbewaakt in het kinderbeveiligingssysteem achter te laten. |
| --- | --- |

15.3.11.

De fabrikant moet de gebruiker adviseren een kind niet onbewaakt in het kinderbeveiligingssysteem achter te laten.

| 15.3.12. | De fabrikant moet de gebruiker adviseren bagage of andere voorwerpen die de inzittenden bij een ongeval kunnen verwonden, goed vast te maken. |
| --- | --- |

15.3.12.

De fabrikant moet de gebruiker adviseren bagage of andere voorwerpen die de inzittenden bij een ongeval kunnen verwonden, goed vast te maken.

| 15.3.13. | Bijkomende aanbevelingen:






  a) | het kinderbeveiligingssysteem mag niet zonder bekleding worden gebruikt; |
| --- | --- | --- |

15.3.13.

Bijkomende aanbevelingen:

a)

het kinderbeveiligingssysteem mag niet zonder bekleding worden gebruikt;

| b) | de stoelbekleding mag alleen worden vervangen door een door de fabrikant aanbevolen exemplaar, aangezien de bekleding een integrerend deel van het beveiligingssysteem vormt. |
| --- | --- |

b)

de stoelbekleding mag alleen worden vervangen door een door de fabrikant aanbevolen exemplaar, aangezien de bekleding een integrerend deel van het beveiligingssysteem vormt.

| 15.3.14. | Een tekst of tekening moet de gebruiker duidelijk maken welke posities van de sluiting van de veiligheidsgordel voor volwassenen slecht zijn voor de dragende contactpunten op het beveiligingssysteem. De gebruiker moet worden geadviseerd om bij twijfel hierover de fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem te raadplegen. |
| --- | --- |

15.3.14.

Een tekst of tekening moet de gebruiker duidelijk maken welke posities van de sluiting van de veiligheidsgordel voor volwassenen slecht zijn voor de dragende contactpunten op het beveiligingssysteem. De gebruiker moet worden geadviseerd om bij twijfel hierover de fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem te raadplegen.

| 15.3.15. | Als het kinderbeveiligingssysteem een alternatief dragend contactpunt heeft, moet het gebruik ervan duidelijk worden beschreven. De gebruiker moet weten hoe hij kan beoordelen of dit alternatief traject geschikt is. De gebruiker moet worden geadviseerd om bij twijfel hierover de fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem te raadplegen. De fabrikant moet de gebruiker duidelijk adviseren eerst te proberen om het kinderbeveiligingssysteem, op zitplaatsen die in de handleiding van het voertuig het label „universeel” krijgen, met het gewone traject voor de gordel te installeren. |
| --- | --- |

15.3.15.

Als het kinderbeveiligingssysteem een alternatief dragend contactpunt heeft, moet het gebruik ervan duidelijk worden beschreven. De gebruiker moet weten hoe hij kan beoordelen of dit alternatief traject geschikt is. De gebruiker moet worden geadviseerd om bij twijfel hierover de fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem te raadplegen. De fabrikant moet de gebruiker duidelijk adviseren eerst te proberen om het kinderbeveiligingssysteem, op zitplaatsen die in de handleiding van het voertuig het label „universeel” krijgen, met het gewone traject voor de gordel te installeren.

| 15.3.16. | De fabrikant moet ervoor zorgen dat de instructies op het kinderbeveiligingssysteem kunnen worden bewaard zolang dit wordt gebruikt, of in de handleiding van het voertuig in het geval van ingebouwde beveiligingssystemen. |
| --- | --- |

15.3.16.

De fabrikant moet ervoor zorgen dat de instructies op het kinderbeveiligingssysteem kunnen worden bewaard zolang dit wordt gebruikt, of in de handleiding van het voertuig in het geval van ingebouwde beveiligingssystemen.

| 15.3.17. | De fabrikant moet uitdrukkelijk waarschuwen geen andere dragende contactpunten te gebruiken dan die welke in de instructies zijn beschreven en op het kinderbeveiligingssysteem zijn aangegeven. |
| --- | --- |

15.3.17.

De fabrikant moet uitdrukkelijk waarschuwen geen andere dragende contactpunten te gebruiken dan die welke in de instructies zijn beschreven en op het kinderbeveiligingssysteem zijn aangegeven.

| 15.3.18. | In het geval van een Isofix-kinderbeveiligingssysteem moet in de gebruiksaanwijzing staan dat de gebruiker de handleiding van de voertuigfabrikant moet lezen. |
| --- | --- |

15.3.18.

In het geval van een Isofix-kinderbeveiligingssysteem moet in de gebruiksaanwijzing staan dat de gebruiker de handleiding van de voertuigfabrikant moet lezen.

16.   NAAM EN ADRES VAN DE VOOR DE UITVOERING VAN DE GOEDKEURINGSTESTS VERANTWOORDELIJKE TECHNISCHE DIENSTEN EN VAN DE TYPEGOEDKEURINGSINSTANTIES

16.1.   De overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, moeten het secretariaat van de Verenigde Naties de naam en het adres meedelen van de technische diensten die voor de uitvoering van goedkeuringstests verantwoordelijk zijn, en van de typegoedkeuringsinstanties die goedkeuring verlenen en waaraan de in andere landen afgegeven certificaten betreffende de goedkeuring en de uitbreiding, weigering of intrekking van de goedkeuring moeten worden toegezonden.

17.   OVERGANGSBEPALINGEN

17.1.   Vanaf de officiële datum van inwerkingtreding van wijzigingenreeks 03 mag een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast, niet weigeren goedkeuring te verlenen krachtens dit reglement zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 03.

17.2.   Vanaf 12 maanden na de datum van inwerkingtreding van wijzigingenreeks 03 mogen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, alleen goedkeuring verlenen als het goed te keuren type kinderbeveiligingssysteem voldoet aan de voorschriften van dit reglement zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 03.

17.3.   In de 12 maanden na de datum van inwerkingtreding van wijzigingenreeks 03 kunnen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, typegoedkeuring blijven verlenen voor kinderbeveiligingssystemen die voldoen aan de voorschriften van dit reglement zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 02.

17.4.   In diezelfde 12 maanden mogen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, geen uitbreidingen weigeren van een goedkeuring die krachtens de vorige wijzigingenreeks van dit reglement is verleend.

17.5.   Vanaf de datum van inwerkingtreding van wijzigingenreeks 03 zijn de bepalingen van bijlage 16 bij dit reglement ook van toepassing op kinderbeveiligingssystemen waarvoor al typegoedkeuring is verleend krachtens wijzigingenreeks 02.

17.6.   Vanaf de datum van inwerkingtreding van wijzigingenreeks 03 mogen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, de verkoop weigeren van een type kinderbeveiligingssysteem dat niet voldoet aan de voorschriften van de punten 6.2.2 en 6.2.14 van wijzigingenreeks 03.

17.7.   Vanaf 36 maanden na de datum van inwerkingtreding van wijzigingenreeks 03 mogen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, de verkoop weigeren van kinderbeveiligingssystemen die niet voldoen aan de voorschriften van wijzigingenreeks 03 van dit reglement.

17.8.   Vanaf de datum van inwerkingtreding van supplement 2 op wijzigingenreeks 03 moet het in punt 4.5 van dit reglement voorgeschreven etiket worden aangebracht op alle nieuwe kinderbeveiligingssystemen die conform dit reglement zijn vervaardigd.

17.9.   Vanaf de officiële datum van inwerkingtreding van wijzigingenreeks 04 mag een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast, niet weigeren goedkeuring te verlenen krachtens dit reglement zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 04.

17.10.   Vanaf 12 maanden na de datum van inwerkingtreding van wijzigingenreeks 04 mogen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, alleen goedkeuring verlenen als het goed te keuren type kinderbeveiligingssysteem voldoet aan de voorschriften van dit reglement zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 04.

17.11.   In de 12 maanden na de datum van inwerkingtreding van wijzigingenreeks 04 kunnen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, goedkeuring blijven verlenen voor kinderbeveiligingssystemen die voldoen aan de voorschriften van dit reglement zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 03.

17.12.   In de 36 maanden na de datum van inwerkingtreding van wijzigingenreeks 04 mogen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, geen uitbreidingen weigeren van een goedkeuring die krachtens de vorige wijzigingenreeks van dit reglement is verleend.

17.13.   Vanaf 48 maanden na de datum van inwerkingtreding van wijzigingenreeks 04 mogen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, de verkoop weigeren van kinderbeveiligingssystemen die niet voldoen aan de voorschriften van wijzigingenreeks 04 van dit reglement.

17.14.   Vanaf zes maanden na de datum van inwerkingtreding van supplement 04 op wijzigingenreeks 04 zijn goedkeuringen verleend krachtens wijzigingenreeks 03 of 04 voor kinderbeveiligingssystemen die behoren tot de groepen 0, 0+ en I en die niet voldoen aan punt 6.1.11 of 6.1.12, niet meer geldig.

17.15.   Vanaf de datum van inwerkingtreding van supplement 4 op wijzigingenreeks 04 van dit reglement mogen de lidstaten van de Europese Gemeenschap, in afwijking van de verplichtingen van de overeenkomstsluitende partijen tijdens de in punt 17.14 vastgestelde overgangsperiode en op grond van de verklaring van de Europese Gemeenschap bij haar toetreding tot de Overeenkomst van 1958 (kennisgeving C.N.60.1998.TREATIES-28 van de depositaris), verbieden dat kinderbeveiligingssystemen die niet voldoen aan de voorschriften van supplement 4 op wijzigingenreeks 04 van dit reglement, in de handel worden gebracht.

---

(1)  De nummers van de partijen bij de Overeenkomst van 1958 zijn opgenomen in bijlage 3 bij de Geconsolideerde resolutie betreffende de constructie van voertuigen (R.E.3), document ECE/TRANS/WP.29/78/Rev. 3, bijlage 3 — www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html

1

(2)  Universeel Isofix-kinderbeveiligingssysteem betekent: naar voren gericht kinderbeveiligingssysteem voor gebruik in voertuigen met zitplaatsen die uitgerust zijn met een Isofix-verankeringssysteem en een toptetherverankering.

2

(3)  Semi-universeel Isofix-kinderbeveiligingssysteem betekent:

3

| — | naar voren gericht beveiligingssysteem met een steunpoot, of |
| --- | --- |

—

naar voren gericht beveiligingssysteem met een steunpoot, of

| — | naar achteren gericht beveiligingssysteem met een steunpoot of een toptetherriem voor gebruik in voertuigen met zitplaatsen die uitgerust zijn met een Isofix-verankeringssysteem en, indien nodig, een toptetherverankering; |
| --- | --- |

—

naar achteren gericht beveiligingssysteem met een steunpoot of een toptetherriem voor gebruik in voertuigen met zitplaatsen die uitgerust zijn met een Isofix-verankeringssysteem en, indien nodig, een toptetherverankering;

| — | of op het dashboard van het voertuig steunend, naar achteren gericht beveiligingssysteem voor gebruik op de voorpassagiersstoel die uitgerust is met een Isofix-verankeringssysteem; |
| --- | --- |

—

of op het dashboard van het voertuig steunend, naar achteren gericht beveiligingssysteem voor gebruik op de voorpassagiersstoel die uitgerust is met een Isofix-verankeringssysteem;

| — | of een zijdelings gericht beveiligingssysteem, indien nodig met antikantelvoorziening, voor gebruik in voertuigen met zitplaatsen die uitgerust zijn met een Isofix-verankeringssysteem en, indien nodig, een toptetherverankering. |
| --- | --- |

—

of een zijdelings gericht beveiligingssysteem, indien nodig met antikantelvoorziening, voor gebruik in voertuigen met zitplaatsen die uitgerust zijn met een Isofix-verankeringssysteem en, indien nodig, een toptetherverankering.

(4)  De grenswaarden voor de versnelling van de borstkas zijn niet van toepassing bij het gebruik van de neonaatdummy, aangezien deze niet van meetapparatuur is voorzien.

4

(5)  De neonaatdummy is niet van een buiktussenstuk voorzien. Daarom kan alleen een subjectieve evaluatie van de indrukking van de buik worden verkregen.

5

(6)  Tenzij anders vermeld gelden de toleranties inzake afmetingen niet voor grenswaarden.

6

| Bereik van de afmetingen (mm) | minder dan 6 | van 6 tot 30 | van 30 tot 120 | van 120 tot 315 | van 315 tot 1 000 | meer dan 1 000 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Tolerantie (mm) | ± 0,5 | ± 1 | ± 1,5 | ± 2 | ± 3 | ± 4 |

Bereik van de afmetingen (mm)

minder dan 6

van 6 tot 30

van 30 tot 120

van 120 tot 315

van 315 tot 1 000

meer dan 1 000

Tolerantie (mm)

± 0,5

± 1

± 1,5

± 2

± 3

± 4

Tenzij anders vermeld bedragen de hoektoleranties ± 1°.

(*1)  Tijdens de kalibratie moet de remafstand 650 ± 30 mm bedragen.

*1

(*2)  Tijdens de kalibratie moet de remafstand 275 ± 20 mm bedragen.

*2

(7)  g = 9,81 m/s2.

7

2

---

BIJLAGE 1

Image 16

MEDEDELING

(Maximumformaat: A4 (210 × 297 mm))

(1)

afgegeven door: Naam van de instantie:

betreffende de (2): goedkeuring

uitbreiding van de goedkeuring

weigering van de goedkeuring

intrekking van de goedkeuring

definitieve stopzetting van de productie

van beveiligingssystemen voor kinderen aan boord van motorvoertuigen, krachtens Reglement nr. 44.

Goedkeuring nr.: Uitbreiding nr.:

1.1. Naar voren gericht kinderbeveiligingssysteem/naar achteren gericht kinderbeveiligingssysteem/reiswieg;

1.2. Integraal/niet-integraal/partieel/verhogingskussen;

1.3. Gordeltype: driepuntsgordel (voor volwassenen)

heupgordel (voor volwassenen)

gordel/oprolmechanisme van een speciaal type;

1.4. Andere kenmerken: gehele stoel/botsscherm

2. Handelsnaam of -merk:

3. Aanduiding van het kinderbeveiligingssysteem door de fabrikant:

4. Naam van de fabrikant:

5. Eventueel naam van zijn vertegenwoordiger:

6. Adres:

7. Voor goedkeuring ter beschikking gesteld op:

8. Technische dienst die de goedkeuringstests uitvoert:

9. Type voorziening: vertraging/versnelling (2)

10. Datum van het door die dienst afgegeven rapport:

11. Nummer van het door die dienst afgegeven rapport:

12. Goedkeuring verleend/uitgebreid/geweigerd/ingetrokken (2) voor gebruik in de groepen 0, 0+, I, II of III en voor universeel/semi-universeel/beperkt/voertuigspecifiek gebruik of voor gebruik als „beveiligingssysteem voor gehandicapte kinderen”, positie in het voertuig

(1) Nummer van het land dat de goedkeuring heeft verleend/uitgebreid/geweigerd/ingetrokken (zie de goedkeuringsbepalingen in het reglement).

(2) Doorhalen wat niet van toepassing is.

Image 17

13. Plaats en aard van het merkteken:

14. Plaats:

15. Datum:

16. Handtekening:

17. De volgende documenten, voorzien van bovengenoemd goedkeuringsnummer, worden als bijlage bij deze mededeling gevoegd:

a) tekeningen, schema's en plannen van het kinderbeveiligingssysteem, inclusief eventuele oprolmechanismen, de gehele stoel, het gemonteerde botsscherm;

b) tekeningen, schema's en plannen van de voertuigstructuur en de stoelstructuur, alsmede van het verstelsysteem en de bevestigingen, inclusief eventueel gemonteerde energieabsorberende voorziening;

c) foto's van het kinderbeveiligingssysteem en/of de voertuigstructuur en de stoelstructuur;

d) montage-instructies en gebruiksaanwijzing;

e) lijst van voertuigmodellen waarvoor het beveiligingssysteem is bestemd.

---

BIJLAGE 2

OPSTELLING VAN DE GOEDKEURINGSMERKEN

Image 18

a = min. 8 mm

UNIVERSEEL 9 – 36 kg

Het kinderbeveiligingssysteem met bovenstaand goedkeuringsmerk is een systeem dat in elk voertuig kan worden geïnstalleerd; het is bruikbaar voor de massagroep van 9 tot 36 kg (groepen I tot en met III); het is in Nederland (E 4) goedgekeurd onder nummer 042439. Het goedkeuringsnummer geeft aan dat de goedkeuring is verleend volgens de voorschriften van het Reglement betreffende de goedkeuring van beveiligingssystemen voor kinderen aan boord van motorvoertuigen („kinderbeveiligingssystemen”), wijzigingenreeks 04.

Image 19

a = min. 8 mm

BEPERKT, SEMI-UNIVERSEEL OF VOERTUIGSPECIFIEK 9 – 25 kg Y

Het kinderbeveiligingssysteem met bovenstaand goedkeuringsmerk is een systeem dat niet in elk voertuig kan worden geïnstalleerd; het is bruikbaar voor de massagroep van 9 tot 25 kg (groepen I en II); het is in Nederland (E 4) goedgekeurd onder nummer 042450. Het goedkeuringsnummer geeft aan dat de goedkeuring is verleend volgens de voorschriften van het Reglement betreffende de goedkeuring van beveiligingssystemen voor kinderen aan boord van motorvoertuigen („kinderbeveiligingssystemen”), wijzigingenreeks 04. Het symbool Y geeft aan dat het systeem een kruisriem omvat.

Opmerking: Het goedkeuringsnummer en de aanvullende symbolen moeten dicht bij de cirkel en hetzij boven of onder de letter E, hetzij links of rechts van die letter worden geplaatst. De cijfers van het goedkeuringsnummer moeten aan dezelfde zijde van de letter E staan en in dezelfde richting wijzen. De aanvullende symbolen moeten zich diametraal tegenover het goedkeuringsnummer bevinden. Het gebruik van Romeinse cijfers als goedkeuringsnummers moet worden vermeden om verwarring met andere symbolen te voorkomen.

Opmerking:

---

BIJLAGE 3

OPSTELLING VAN DE APPARATUUR VOOR DE STOFBESTENDIGHEIDSTEST

(afmetingen in mm)

Image 20

lucht

klep en filter

opening

stof

oprolmechanisme

stofvanger

draaihulpstuk

oprolmechanisme

---

BIJLAGE 4

CORROSIETEST

1.   TESTAPPARATUUR

1.1.   De apparatuur bestaat uit een nevelkamer, een reservoir met een zoutoplossing, een goed geconditioneerde persluchtvoorziening, een of meer verstuivers, steunen voor de monsters, verwarmingsapparatuur voor de ruimte en de noodzakelijke regelapparatuur. De afmetingen en constructiedetails van de apparatuur kunnen vrij worden gekozen, voor zover aan de testvoorwaarden wordt voldaan.

1.2.   Het is belangrijk erop toe te zien dat de druppels zoutoplossing die zich op het plafond of de overkapping van de ruimte verzamelen, niet op de monsters vallen.

1.3.   Druppels zoutoplossing die van de monsters druipen, mogen niet naar het reservoir worden teruggeleid om opnieuw te worden verstoven.

1.4.   De apparatuur mag niet bestaan uit materialen die van invloed zijn op het corroderend vermogen van de nevel.

2.   POSITIE VAN DE MONSTERS IN DE NEVELKAMER

2.1.   De monsters, met uitzondering van de oprolmechanismen, moeten worden opgesteld of opgehangen onder een hoek van 15 tot 30° ten opzichte van de verticaal en het grootste te testen oppervlak moet bij voorkeur evenwijdig zijn aan de hoofdrichting van de horizontale nevelstroom in de kamer.

2.2.   De oprolmechanismen moeten zodanig worden opgesteld of opgehangen dat de assen waaromheen de riem wordt opgerold, een rechte hoek vormen ten opzichte van de hoofdrichting van de horizontale nevelstroom in de kamer. Ook de opening waardoor de riem in het oprolmechanisme schuift, moet zich loodrecht op deze hoofdrichting van de nevelstroom bevinden.

2.3.   Elk monster moet zo worden geplaatst dat de nevel zich vrij op alle monsters kan afzetten.

2.4.   Elk monster moet zo worden geplaatst dat de zoutoplossing niet van het ene op het andere monster kan druppelen.

3.   ZOUTOPLOSSING

3.1.   De zoutoplossing moet worden bereid door 5 ± 1 gewichtsdelen natriumchloride op te lossen in 95 delen gedestilleerd water. Het gebruikte zout moet natriumchloride zijn dat nagenoeg vrij is van nikkel en koper en dat in droge toestand niet meer dan 0,1 % natriumjodide en in totaal niet meer dan 0,3 % verontreinigingen bevat.

3.2.   De zoutoplossing moet van dien aard zijn dat bij verstuiving bij 35 °C de pH-waarde van de verzamelde oplossing tussen 6,5 en 7,2 ligt.

4.   PERSLUCHT

4.1.   De perslucht die voor het verstuiven van de zoutoplossing naar de sproeier(s) wordt geleid, moet vrij zijn van olie en verontreinigingen en constant op een druk tussen 70 en 170 kN/m2 worden gehouden.

5.   OMSTANDIGHEDEN IN DE NEVELKAMER

5.1.   Het gedeelte van de nevelkamer waarin de monsters aan verstuiving worden blootgesteld, moet op een temperatuur van 35 ± 5 °C worden gehouden. In het verstuivingsgedeelte moeten ten minste twee schone nevelvangers worden geplaatst zodat geen druppels zoutoplossing worden opgevangen die van de monsters of een andere bron afkomstig zijn. De nevelvangers moet dicht bij de te testen monsters worden geplaatst, één zo dicht mogelijk bij een sproeier en één zo ver mogelijk van alle sproeiers verwijderd. De verstuiving moet zodanig zijn dat voor elke 80 cm2 van het horizontale opvangoppervlak per nevelvanger gemiddeld tussen 1,0 en 2,0 ml zoutoplossing per uur wordt opgevangen, gemeten over een periode van ten minste 16 uur.

5.2.   De verstuiver(s) moet(en) zo worden gericht of geleid dat het verstoven materiaal de monsters niet rechtstreeks treft.

---

BIJLAGE 5

SCHUUR- EN MICROSLIPTEST

Figuur 1

Procedure van type 1

Voorbeelden van testopstellingen naargelang het type verstelvoorziening

Image 21

beschermings-riem voor staaf binnenin

F = 10 ± 0,1 N

steun

totale verplaatsing: 300 ± 20 mm

Image 22

F = 10 ± 0,1 N

draaipin

onderste stop

totale verplaatsing: 300 ± 20 mm

Opmerking: F = 10 ± 0,1 N, kan worden verhoogd tot F = 60 ± 0,5 N

Figuur 2

Figuur 2

Procedure van type 2

Procedure van type 2

Twee voorbeelden van de testopstelling

Voorbeeld 1

Voorbeeld 1

Image 23

Test op de sluiting

riemen in horizontaal vlak

F = 10 ± 0,1 N

totale verplaatsing: 300 ± 20 mm

α ± 5°

Voorbeeld 2

Voorbeeld 2

Image 24

β ± 5°

F = 10 ± 0,1 N

α ± 5°

Test op een riemgeleider of oprolas

totale verplaatsing: 300 ± 20 mm

Waarin α en β de hoeken reproduceren zoals bij de werkelijke installatie (in drie dimensies).

Image 25

verstelvoorziening

gestikte riembevestiging

min. 200 mm

F = 50 ± 0,5 N

verstelvoorziening

100 ± 20 mm

spanningloos

strak gespannen

De belasting van 50 N die op de testvoorziening wordt uitgeoefend, moet zodanig verticaal zijn gericht dat het gewicht niet schommelt en de riem niet verdraait. De verbindingsvoorziening moet op dezelfde wijze als in het voertuig aan het gewicht van 50 N zijn vastgemaakt.

---

BIJLAGE 6

BESCHRIJVING VAN DE TROLLEY

1.   TROLLEY

1.1.   Voor tests van kinderbeveiligingen moet de trolley, waarop uitsluitend de stoel is bevestigd, een massa van meer dan 380 kg hebben. Voor tests van voertuigspecifieke kinderbeveiligingssystemen moet de trolley, met de daaraan bevestigde voertuigstructuur, een massa van meer dan 800 kg hebben.

2.   KALIBRERINGSSCHERM

2.1.   Op de trolley moet een kalibreringsscherm worden bevestigd waarop een duidelijke lijn is aangebracht die de bewegingsgrens aangeeft, zodat aan de hand van een fotografische registratie kan worden nagegaan of aan de criteria voor de voorwaartse beweging is voldaan.

3.   STOEL

3.1.   De stoel moet als volgt zijn geconstrueerd:

| 3.1.1. | Een stijve, vaste rugleuning waarvan de afmetingen in aanhangsel 1 staan. Het onderste en bovenste gedeelte zijn gemaakt van een buis met een diameter van 20 mm. |
| --- | --- |

3.1.1.

Een stijve, vaste rugleuning waarvan de afmetingen in aanhangsel 1 staan. Het onderste en bovenste gedeelte zijn gemaakt van een buis met een diameter van 20 mm.

| 3.1.2. | Een stijve zitting waarvan de afmetingen in aanhangsel 1 staan. De achterkant van de zitting is gemaakt van een stijve metalen plaat met een bovenrand die gemaakt is van een buis met een diameter van 20 mm. Het voorste gedeelte van de zitting is eveneens gemaakt van een buis met een diameter van 20 mm. |
| --- | --- |

3.1.2.

Een stijve zitting waarvan de afmetingen in aanhangsel 1 staan. De achterkant van de zitting is gemaakt van een stijve metalen plaat met een bovenrand die gemaakt is van een buis met een diameter van 20 mm. Het voorste gedeelte van de zitting is eveneens gemaakt van een buis met een diameter van 20 mm.

| 3.1.3. | Om de bevestigingspunten toegankelijk te maken, moeten aan de achterkant van het kussen van de stoel openingen worden gemaakt zoals voorgeschreven in aanhangsel 1. |
| --- | --- |

3.1.3.

Om de bevestigingspunten toegankelijk te maken, moeten aan de achterkant van het kussen van de stoel openingen worden gemaakt zoals voorgeschreven in aanhangsel 1.

| 3.1.4. | De stoel moet 800 mm breed zijn. |
| --- | --- |

3.1.4.

De stoel moet 800 mm breed zijn.

| 3.1.5. | De rugleuning en de zitting moeten bekleed zijn met polyurethaanschuim waarvan de eigenschappen in tabel 1 zijn vermeld. De afmetingen van het kussen staan in aanhangsel 1.

  Tabel 1







  Soortelijke massa volgens ISO 485 (kg/m3) | 43 |
| --- | --- | --- |
| Draagsterkte volgens ISO 2439B (N) | |
| p — 25 % | 125 |
| p — 40 % | 155 |
| Draagsterktefactor volgens ISO 3386 (kPa) | 4 |
| Rek bij breuk volgens ISO 1798 (%) | 180 |
| Breuksterkte volgens ISO 1798 (kPa) | 100 |
| Compressie volgens ISO 1856 (%) | 3 |

3.1.5.

De rugleuning en de zitting moeten bekleed zijn met polyurethaanschuim waarvan de eigenschappen in tabel 1 zijn vermeld. De afmetingen van het kussen staan in aanhangsel 1.

Tabel 1

Soortelijke massa volgens ISO 485 (kg/m3)

43

Draagsterkte volgens ISO 2439B (N)

p — 25 %

125

p — 40 %

155

Draagsterktefactor volgens ISO 3386 (kPa)

4

Rek bij breuk volgens ISO 1798 (%)

180

Breuksterkte volgens ISO 1798 (kPa)

100

Compressie volgens ISO 1856 (%)

3

| 3.1.6. | Het polyurethaanschuim moet worden bekleed met een zonwerende stof van polyacrylaatvezel, waarvan de eigenschappen in tabel 2 zijn vermeld.

  Tabel 2







  Soortelijke massa (g/m2) | 290 |
| --- | --- | --- |
| Breuksterkte volgens DIN 53587 op een testmonster met een breedte van 50 mm: | |
| in de lengte (kg): | 120 |
| in de breedte (kg): | 80 |

3.1.6.

Het polyurethaanschuim moet worden bekleed met een zonwerende stof van polyacrylaatvezel, waarvan de eigenschappen in tabel 2 zijn vermeld.

Tabel 2

Soortelijke massa (g/m2)

290

Breuksterkte volgens DIN 53587 op een testmonster met een breedte van 50 mm:

in de lengte (kg):

120

in de breedte (kg):

80

| 3.1.7. | Bekleding van de stoel en de rugleuning (1)

  3.1.7.1.   De zitting van polyurethaanschuim wordt op zodanige wijze (zie figuur 1 van aanhangsel 1) vervaardigd uit een vierkant blok (800 × 575 × 135 mm) dat de vorm lijkt op die van de in figuur 2 van aanhangsel 1 gespecificeerde aluminium bodemplaat.
  3.1.7.2.   In de bodemplaat worden zes gaten geboord zodat deze met bouten aan de trolley kan worden bevestigd. De gaten worden in de lange zijde van de plaat geboord, drie aan elke kant. De exacte plaats is afhankelijk van de bouw van de trolley. Door de gaten worden zes bouten gestoken. Aanbevolen wordt de bouten met geschikte lijm aan de plaat te lijmen. Daarna worden de bouten met moeren vastgezet.
  3.1.7.3.   Het bekledingsmateriaal (1 250 × 1 200 mm, zie figuur 3 van aanhangsel 1) wordt zo over de breedte afgeknipt dat de uiteinden van het bekledingsmateriaal elkaar niet kunnen overlappen. Er moet een ruimte van ongeveer 100 mm tussen de uiteinden van het bekledingsmateriaal worden gelaten. Daarom moet het materiaal op ongeveer 1 200 mm worden afgesneden.
  3.1.7.4.   Op het bekledingsmateriaal worden over de breedte twee lijnen aangebracht op een afstand van 375 mm van de hartlijn van het bekledingsmateriaal (zie figuur 3 van aanhangsel 1).
  3.1.7.5.   De zitting van polyurethaanschuim wordt omgekeerd op het bekledingsmateriaal gelegd en daarop de aluminium bodemplaat.
  3.1.7.6.   Het bekledingsmateriaal wordt aan weerskanten uitgerekt tot de markeringslijnen samenvallen met de randen van de aluminium bodemplaat. Ter hoogte van de bouten wordt een kleine insnijding gemaakt en het bekledingsmateriaal wordt over de bouten getrokken.
  3.1.7.7.   Ter hoogte van de inkepingen in de bodemplaat en het polyurethaanschuim wordt een insnijding in het bekledingsmateriaal gemaakt.
  3.1.7.8.   Het bekledingsmateriaal wordt met flexibele lijm vastgelijmd aan de aluminium plaat. De moeren moeten vóór het verlijmen worden verwijderd.
  3.1.7.9.   De zijflappen worden op de plaat gevouwen en eveneens vastgelijmd.
  3.1.7.10.   De flappen in de inkepingen worden naar binnen gevouwen en met stevig plakband vastgezet.
  3.1.7.11.   De flexibele lijm moet ten minste 12 uur drogen.
  3.1.7.12.   Het kussen van de rugleuning wordt op dezelfde wijze als de zitting bekleed, met dien verstande dat de markeringslijnen op het bekledingsmateriaal (1 250 × 850 mm) op een afstand van 320 mm van de hartlijn van het materiaal worden aangebracht. |
| --- | --- |

3.1.7.

Bekleding van de stoel en de rugleuning (1)

3.1.7.1.   De zitting van polyurethaanschuim wordt op zodanige wijze (zie figuur 1 van aanhangsel 1) vervaardigd uit een vierkant blok (800 × 575 × 135 mm) dat de vorm lijkt op die van de in figuur 2 van aanhangsel 1 gespecificeerde aluminium bodemplaat.

3.1.7.2.   In de bodemplaat worden zes gaten geboord zodat deze met bouten aan de trolley kan worden bevestigd. De gaten worden in de lange zijde van de plaat geboord, drie aan elke kant. De exacte plaats is afhankelijk van de bouw van de trolley. Door de gaten worden zes bouten gestoken. Aanbevolen wordt de bouten met geschikte lijm aan de plaat te lijmen. Daarna worden de bouten met moeren vastgezet.

3.1.7.3.   Het bekledingsmateriaal (1 250 × 1 200 mm, zie figuur 3 van aanhangsel 1) wordt zo over de breedte afgeknipt dat de uiteinden van het bekledingsmateriaal elkaar niet kunnen overlappen. Er moet een ruimte van ongeveer 100 mm tussen de uiteinden van het bekledingsmateriaal worden gelaten. Daarom moet het materiaal op ongeveer 1 200 mm worden afgesneden.

3.1.7.4.   Op het bekledingsmateriaal worden over de breedte twee lijnen aangebracht op een afstand van 375 mm van de hartlijn van het bekledingsmateriaal (zie figuur 3 van aanhangsel 1).

3.1.7.5.   De zitting van polyurethaanschuim wordt omgekeerd op het bekledingsmateriaal gelegd en daarop de aluminium bodemplaat.

3.1.7.6.   Het bekledingsmateriaal wordt aan weerskanten uitgerekt tot de markeringslijnen samenvallen met de randen van de aluminium bodemplaat. Ter hoogte van de bouten wordt een kleine insnijding gemaakt en het bekledingsmateriaal wordt over de bouten getrokken.

3.1.7.7.   Ter hoogte van de inkepingen in de bodemplaat en het polyurethaanschuim wordt een insnijding in het bekledingsmateriaal gemaakt.

3.1.7.8.   Het bekledingsmateriaal wordt met flexibele lijm vastgelijmd aan de aluminium plaat. De moeren moeten vóór het verlijmen worden verwijderd.

3.1.7.9.   De zijflappen worden op de plaat gevouwen en eveneens vastgelijmd.

3.1.7.10.   De flappen in de inkepingen worden naar binnen gevouwen en met stevig plakband vastgezet.

3.1.7.11.   De flexibele lijm moet ten minste 12 uur drogen.

3.1.7.12.   Het kussen van de rugleuning wordt op dezelfde wijze als de zitting bekleed, met dien verstande dat de markeringslijnen op het bekledingsmateriaal (1 250 × 850 mm) op een afstand van 320 mm van de hartlijn van het materiaal worden aangebracht.

| 3.1.8. | Lijn Cr valt samen met de snijlijn van het bovenvlak van de zitting en de voorkant van de rugleuning van de stoel. |
| --- | --- |

3.1.8.

Lijn Cr valt samen met de snijlijn van het bovenvlak van de zitting en de voorkant van de rugleuning van de stoel.

3.2.   Test van naar achteren gerichte kinderbeveiligingssystemen

3.2.1.   Op de trolley wordt een speciaal frame bevestigd waarmee het kinderbeveiligingssysteem op de in figuur 1 aangegeven wijze wordt ondersteund.

3.2.2.   Een stalen buis wordt stevig aan de trolley bevestigd zodat de verplaatsing bij een horizontale belasting van 5 000 ± 50 N op het midden van de buis niet meer dan 2 mm bedraagt.

3.2.3.   De afmetingen van de buis zijn 500 × 100 × 90 mm.

Figuur 1

Opstelling voor het testen van een naar achteren gericht beveiligingssysteem

Image 26

stalen buis 500 × Ø 100 × Ø 90

3.3.   Vloerkuip van de trolley

3.3.1.   De vloerkuip van de trolley bestaat uit een vlakke metalen plaat met een uniforme dikte en samenstelling (zie figuur 2 in aanhangsel 3).

3.3.1.1.   De vloerkuip moet vast op de trolley worden bevestigd. De hoogte van de vloerkuip ten opzichte van het Cr-asprojectiepunt, afmeting X (2) in figuur 2, moet worden afgesteld om aan de voorschriften van punt 7.1.4.1.9 te voldoen.

r

2

3.3.1.2.   De vloerkuip moet zo zijn ontworpen dat de hardheid van het oppervlak ten minste 120 HB bedraagt volgens EN ISO 6506-1:1999.

3.3.1.3.   De vloerkuip moet bestand zijn tegen een verticale geconcentreerde kracht van 5 kN zonder dat zich een verticale beweging van meer dan 2 mm ten opzichte van de Cr-as voordoet en zonder permanente vervorming.

r

3.3.1.4.   De vloerkuip moet een oppervlakteruwheid van ten hoogste Ra 6,3 hebben volgens ISO 4287:1997.

3.3.1.5.   De vloerkuip moet zo zijn ontworpen dat geen permanente vervorming optreedt na een dynamische test van een kinderbeveiligingssysteem overeenkomstig dit reglement.

4.   STOPVOORZIENING

4.1.   De stopvoorziening bestaat uit twee identieke en evenwijdig gemonteerde schokdempers.

4.2.   Voor elke toename van de nominale massa met 200 kg moet zo nodig een extra schokdemper worden gebruikt. Elke schokdemper bestaat uit:

| 4.2.1. | een omhulsel dat wordt gevormd door een stalen buis; |
| --- | --- |

4.2.1.

een omhulsel dat wordt gevormd door een stalen buis;

| 4.2.2. | een energieabsorberende polyurethaanbuis; |
| --- | --- |

4.2.2.

een energieabsorberende polyurethaanbuis;

| 4.2.3. | een olijfvormige knop van gepolijst staal die in de schokdemper doordringt, en |
| --- | --- |

4.2.3.

een olijfvormige knop van gepolijst staal die in de schokdemper doordringt, en

| 4.2.4. | een stang en een stootplaat. |
| --- | --- |

4.2.4.

een stang en een stootplaat.

4.3.   De afmetingen van de verschillende onderdelen van deze schokdemper zijn aangegeven op de figuur in aanhangsel 2.

4.4.   De kenmerken van het absorberende materiaal zijn in tabel 3 en tabel 4 vermeld.

4.5.   De stopvoorziening moet ten minste 12 uur in een omgeving met een temperatuur tussen 15 en 25 °C worden bewaard alvorens ze voor de in bijlage 7 bij dit reglement beschreven kalibreringstests wordt gebruikt. Voor elk soort test moet de stopvoorziening voldoen aan de voorschriften van bijlage 7, aanhangsels 1 en 2. Bij dynamische tests van een kinderbeveiligingssysteem moet de stopvoorziening gedurende ten minste 12 uur op dezelfde temperatuur (± 2 °C) worden gehouden als die waarbij de kalibreringstest wordt uitgevoerd. Een andere voorziening die gelijkwaardige resultaten oplevert, mag worden gebruikt.

Tabel 3

Tabel 3

Kenmerken van absorberend materiaal „A”
   (3)

Kenmerken van absorberend materiaal „A”

3

| (ASTM-methode D 735, tenzij anders vermeld) |
| --- |
| Shorehardheid A: | 95 ± 2 bij een temperatuur van 20 ± 5 °C |
| Breuksterkte: | Ro ≥ 350 kg/cm2 |
| Minimumrek: | Ao ≥ 400 % |
| Module | bij 100 % rek: | ≥ 110 kg/cm2 |
| bij 300 % rek: | ≥ 240 kg/cm2 |
| Brosheid bij lage temperatuur (ASTM-methode D 736): 5 uur bij – 55 °C |
| Compressie (methode B): 22 uur bij 70 °C ≤ 45 % |
| Dichtheid bij 25 °C: | 1,05 tot 1,10 |
| Veroudering aan de lucht (ASTM-methode D 573): |
| 70 uur bij 100 °C: | shorehardheid: maximumvariatie ± 3 |
| | breuksterkte: vermindering < 10 % van Ro |
| | rek: vermindering < 10 % van Ao |
| | massa: vermindering < 1 % |
| Onderdompeling in olie (ASTM-methode olie nr. 1): |
| 70 uur bij 100 °C: | shorehardheid: maximumvariatie ± 4 |
| | breuksterkte: vermindering < 15 % van Ro |
| | rek: vermindering < 10 % van Ao |
| | volume: zwellen < 5 % |
| Onderdompeling in olie (ASTM-methode olie nr. 3): |
| 70 uur bij 100 °C: | breuksterkte: vermindering < 15 % van Ro |
| | rek: vermindering < 15 % van Ao |
| | volume: zwellen < 20 % |
| Onderdompeling in gedestilleerd water: |
| | breuksterkte: vermindering < 35 % van Ro |
| 1 week bij 70 °C: | |
| | rek: toename < 20 % van Ao |

(ASTM-methode D 735, tenzij anders vermeld)

Shorehardheid A:

95 ± 2 bij een temperatuur van 20 ± 5 °C

Breuksterkte:

Ro ≥ 350 kg/cm2

o

2

Minimumrek:

Ao ≥ 400 %

o

Module

bij 100 % rek:

≥ 110 kg/cm2

2

bij 300 % rek:

≥ 240 kg/cm2

2

Brosheid bij lage temperatuur (ASTM-methode D 736): 5 uur bij – 55 °C

Compressie (methode B): 22 uur bij 70 °C ≤ 45 %

Dichtheid bij 25 °C:

1,05 tot 1,10

Veroudering aan de lucht (ASTM-methode D 573):

70 uur bij 100 °C:

shorehardheid: maximumvariatie ± 3

breuksterkte: vermindering < 10 % van Ro

o

rek: vermindering < 10 % van Ao

o

massa: vermindering < 1 %

Onderdompeling in olie (ASTM-methode olie nr. 1):

70 uur bij 100 °C:

shorehardheid: maximumvariatie ± 4

breuksterkte: vermindering < 15 % van Ro

o

rek: vermindering < 10 % van Ao

o

volume: zwellen < 5 %

Onderdompeling in olie (ASTM-methode olie nr. 3):

70 uur bij 100 °C:

breuksterkte: vermindering < 15 % van Ro

o

rek: vermindering < 15 % van Ao

o

volume: zwellen < 20 %

Onderdompeling in gedestilleerd water:

breuksterkte: vermindering < 35 % van Ro

o

1 week bij 70 °C:

rek: toename < 20 % van Ao

o

Tabel 4

Tabel 4

Kenmerken van absorberend materiaal „B”

Kenmerken van absorberend materiaal „B”

| (ASTM-methode 2000 (1980), tenzij anders vermeld) |
| --- |
| Shorehardheid A: | 88 ± 2 bij een temperatuur van 20 ± 5 °C |
| Breuksterkte: | Ro ≥ 300 kg/cm2 |
| Minimumrek: | Ao ≥ 400 % |
| Module | bij 100 % rek: | ≥ 70 kg/cm2 |
| bij 300 % rek: | ≥ 130 kg/cm2 |
| Brosheid bij lage temperatuur (ASTM-methode D 736): 5 uur bij — 55 °C |
| Compressie (methode B): 22 uur bij 70 °C ≤ 45 % |
| Dichtheid bij 25 °C: | 1,08 tot 1,12 |
| Veroudering aan de lucht (ASTM-methode D 573 (1981)): |
| 70 uur bij 100 °C: | shorehardheid: maximumvariatie ± 3 |
| | breuksterkte: vermindering < 10 % van Ro |
| | rek: vermindering < 10 % van Ao |
| | massa: vermindering < 1 % |
| Onderdompeling in olie (ASTM-methode D 471 (1979) olie nr. 1): |
| 70 uur bij 100 °C: | shorehardheid: maximumvariatie ± 4 |
| | breuksterkte: vermindering < 15 % van Ro |
| | rek: vermindering < 10 % van Ao |
| | volume: zwellen < 5 % |
| Onderdompeling in olie (ASTM-methode D 471 (1979) olie nr. 3): |
| 70 uur bij 100 °C: | breuksterkte: vermindering < 15 % van Ro |
| | rek: vermindering < 15 % van Ao |
| | volume: zwellen < 20 % |
| Onderdompeling in gedestilleerd water: |
| | breuksterkte: vermindering < 35 % van Ro |
| 1 week bij 70 °C: | |
| | rek: toename < 20 % van Ao |

(ASTM-methode 2000 (1980), tenzij anders vermeld)

Shorehardheid A:

88 ± 2 bij een temperatuur van 20 ± 5 °C

Breuksterkte:

Ro ≥ 300 kg/cm2

o

2

Minimumrek:

Ao ≥ 400 %

o

Module

bij 100 % rek:

≥ 70 kg/cm2

2

bij 300 % rek:

≥ 130 kg/cm2

2

Brosheid bij lage temperatuur (ASTM-methode D 736): 5 uur bij — 55 °C

Compressie (methode B): 22 uur bij 70 °C ≤ 45 %

Dichtheid bij 25 °C:

1,08 tot 1,12

Veroudering aan de lucht (ASTM-methode D 573 (1981)):

70 uur bij 100 °C:

shorehardheid: maximumvariatie ± 3

breuksterkte: vermindering < 10 % van Ro

o

rek: vermindering < 10 % van Ao

o

massa: vermindering < 1 %

Onderdompeling in olie (ASTM-methode D 471 (1979) olie nr. 1):

70 uur bij 100 °C:

shorehardheid: maximumvariatie ± 4

breuksterkte: vermindering < 15 % van Ro

o

rek: vermindering < 10 % van Ao

o

volume: zwellen < 5 %

Onderdompeling in olie (ASTM-methode D 471 (1979) olie nr. 3):

70 uur bij 100 °C:

breuksterkte: vermindering < 15 % van Ro

o

rek: vermindering < 15 % van Ao

o

volume: zwellen < 20 %

Onderdompeling in gedestilleerd water:

breuksterkte: vermindering < 35 % van Ro

o

1 week bij 70 °C:

rek: toename < 20 % van Ao

o

---

(1)  De details van de in dit proces gebruikte materialen zijn verkrijgbaar bij TNO (onderzoeksinstituut voor wegtransportmiddelen), Schoemakerstraat 97, 2628 VK Delft, Nederland.

1

(2)  Afmeting X moet 210 mm bedragen met een afstelbereik van ± 70 mm

2

(3)  De desbetreffende ASTM-normen zijn verkrijgbaar op het volgende adres: ASTM, 1916 Race Street, Philadelphia, USA PA 19 103.

3

Aanhangsel 1

Figuur 1

Afmetingen van de stoel en de kussens

Image 27

Vierkant schuimblok, doorsnede A-A Afmetingen: 800 × 575 × 135

Figuur 2

Figuur 2

Afmetingen van de aluminium bodemplaat

Afmetingen van de aluminium bodemplaat

Image 28

Aluminiumplaat vóór het plooien

Aluminiumplaat 2 ± 1 mm dik

Plooihoek 15 ± 1°

Plooien langs de stippellijn

Figuur 3

Figuur 3

Afmetingen van het bekledingsmateriaal

Afmetingen van het bekledingsmateriaal

Image 29

schuim zitting

Markeringslijnen op het bekledingsmate-riaal

Figuur 4

Figuur 4

Driedimensionale afbeelding van de stoel

Driedimensionale afbeelding van de stoel

Image 30

Aanhangsel 2

STOPVOORZIENING

FRONTALE BOTSING AFMETINGEN (IN mm)

Figuur 1

Image 31

afwerking oppervlak

Speling afhankelijk van de buitendiameter van de polyurethaanbuis (licht drukken voor passing)

3,2

as

vor details: zie fig. 1b

materiaal B

materiaal A

min. 790

voor details: zie fig. 1a

Ø 80 ± 0,5

olijfvormige knop

polyurethaanbuis

250 ± 1

535 ± 2

stalen buis op trolley

Figuur 1a

Figuur 1a

Materiaal A

Materiaal A

Image 32

Figuur 1b

Figuur 1b

Materiaal B

Materiaal B

Image 33

Figuur 2

Figuur 2

Olijfvormige knop van de stopvoorziening

Olijfvormige knop van de stopvoorziening

Image 34

Figuur 3

Figuur 3

Olijfvormige knop van de stopvoorziening

Olijfvormige knop van de stopvoorziening

Image 35

Figuur 4

Figuur 4

Stopvoorziening (geassembleerd)

Stopvoorziening (geassembleerd)

Botsing aan de achterkant

Botsing aan de achterkant

afmetingen in mm

afmetingen in mm

Image 36

Speling afhankelijk van de buitendiameter van de polyurethaanbuis (licht drukken voor passing)

voor details: zie fig. 2 en 3

as

min. 600

voor details: zie fig. 5

Ø 59 ± 0,5

Ø 80 ± 0,5

olijfvormige knop

polyurethaanbuis

stalen buis op trolley

Figuur 5

Figuur 5

Stopvoorziening

Stopvoorziening

polyurethaanbuis

polyurethaanbuis

Botsing aan de achterkant

Botsing aan de achterkant

afmetingen in mm

afmetingen in mm

Image 37

materiaal A

Aanhangsel 3

OPSTELLING EN GEBRUIK VAN DE VERANKERINGEN OP DE TESTTROLLEY

1.   De plaats van de verankeringen moet zijn zoals afgebeeld op onderstaande figuur.

Bij de bevestiging van de standaardverankeringsplaat aan de verankeringspunten A en B of B0 moet zij worden gemonteerd met de bout overdwars in horizontale richting en het schuine oppervlak van de plaat naar de binnenkant gericht; de plaat moet vrij om de as kunnen bewegen.

2.   Bij kinderbeveiligingssystemen van de categorieën „universeel” en „beperkt” moeten de volgende verankeringspunten worden gebruikt:

| 2.1. | voor kinderbeveiligingssystemen die gebruikmaken van heupgordels: de punten A en B; |
| --- | --- |

2.1.

voor kinderbeveiligingssystemen die gebruikmaken van heupgordels: de punten A en B;

| 2.2. | voor kinderbeveiligingssystemen die gebruikmaken van heupgordels en diagonale gordels: de punten A, B0 en C; |
| --- | --- |

2.2.

voor kinderbeveiligingssystemen die gebruikmaken van heupgordels en diagonale gordels: de punten A, B0 en C;

| 2.3. | voor kinderbeveiligingssystemen die gebruikmaken van een Isofix-bevestigingselement: de punten H1 en H2 achteraan. |
| --- | --- |

2.3.

voor kinderbeveiligingssystemen die gebruikmaken van een Isofix-bevestigingselement: de punten H1 en H2 achteraan.

3.   De verankeringen A, B en/of H1 H2 (achteraan) en D moeten worden gebruikt voor kinderbeveiligingssystemen van de categorie „semi-universeel” met slechts één extra verankering bovenaan.

4.   De verankeringen A, B en/of H1 H2 (achteraan), E en F moeten worden gebruikt voor kinderbeveiligingssystemen van de categorie „semi-universeel” met slechts één extra verankering bovenaan.

5.   De verankeringspunten R1, R2, R3, R4 en R5 zijn de extra verankeringspunten voor naar achteren gerichte kinderbeveiligingssystemen van de categorie „semi-universeel” met één of meer extra verankeringen (zie punt 8.1.3.5.3 van dit reglement).

6.   Behalve in het geval van punt C (dat de positie van de deurstijlgeleider weergeeft), geven de punten, die overeenkomen met de plaats van de verankeringen, aan waar de uiteinden van de gordel met de trolley of eventueel met de krachtomvormer moeten worden verbonden. De structuur die de verankeringen draagt, moet stijf zijn. De verplaatsing van de bovenste verankeringen mag niet meer dan 0,2 mm in de lengterichting bedragen als daarop een belasting van 980 N in die richting wordt uitgeoefend. De trolley moet zodanig zijn vervaardigd dat de delen die de verankeringen dragen, tijdens de test geen enkele blijvende vervorming ondergaan.

7.   Voor reiswiegen van groep 0 mogen ook de punten A1 en/of B1 worden gebruikt, zoals gespecificeerd door de fabrikant van het beveiligingssysteem. A1 en B1 bevinden zich op een dwarslijn door R1 op een afstand van 350 mm van R1.

8.   Voor het testen van kinderbeveiligingssystemen van de categorieën „universeel” en „beperkt” moet een standaardgordel met oprolmechanisme zoals gespecificeerd in bijlage 13, aan de teststoel worden bevestigd. Het stuk riem tussen het oprolmechanisme en verankeringsplaat A1 van de standaardveiligheidsgordel moet voor elke dynamische test worden vernieuwd.

9.   Voor het testen van kinderbeveiligingssystemen met toptether moet verankering G1 of G2 worden gebruikt.

10.   In het geval van kinderbeveiligingssystemen met een steunpoot moet de technische dienst bepalen welke verankeringen moeten worden gebruikt overeenkomstig punt 2, 3, 4 of5 hierboven en met de steunpoot afgesteld zoals gespecificeerd in punt 7.1.4.1.9 van dit reglement.

Figuur 1

Image 38

De afstanden D1 en D2 bedragen:

D1 = 325 mm voor voertuigen met een hoedenplank (F1 D1 E1)

D2 = 1 025 mm voor voertuigen met neerklapbare achterstoelen (type break) (F2 D2 E2)

Voor de afmetingen m.b.t. Cr geldt een tolerantie van ± 2 mm, behalve voor de afstand van de vloer tot Cr ,waar de tolerante ± 10 mm bedraagt.

Afstand C – Re = 550 mm Hoek ANG = max. 30°

Figuur 2

Figuur 2

De vloer is gearceerd.

De vloer is gearceerd.

Image 39

Afstand C – Re = 550 mm

Hoek ANG = max. 30°

Figuur 3

Figuur 3

Image 40

hartlijn kinderbeveiligingssysteem

Verankeringspunten H1 & H2 – 6 ± 0,1 mm

verankeringspunt H2

verankeringspunt H1

achterste verankeringspunt H1 , H2

voorste verankeringspunt H1 , H2

---

BIJLAGE 7

VERTRAGINGS- OF VERSNELLINGSCURVE VAN DE TROLLEY ALS FUNCTIE VAN DE TIJD

In alle gevallen moeten de kalibrerings- en meetprocedures voldoen aan de in ISO-norm 6487:2002 vastgestelde procedures; de meetapparatuur moet beantwoorden aan de specificatie van een datakanaal met kanaalfrequentieklasse (CFC) 60.

Aanhangsel 1

VERTRAGINGS- OF VERSNELLINGSCURVE VAN DE TROLLEY ALS FUNCTIE VAN DE TIJD

Frontale botsing

Definitie van de verschillende curven

| Tijd (ms) | Versnelling (g)
  Lage band | Versnelling (g)
  Hoge band |
| --- | --- | --- |
| 0 | — | 10 |
| 20 | 0 | — |
| 50 | 20 | 28 |
| 65 | 20 | — |
| 80 | — | 28 |
| 100 | 0 | — |
| 120 | — | 0 |

Tijd (ms)

Versnelling (g)

Lage band

Versnelling (g)

Hoge band

0

—

10

20

0

—

50

20

28

65

20

—

80

—

28

100

0

—

120

—

0

Reglement nr. 44 — Frontale botsing

Versnelling / Vertraging (g)

Tijd (ms)

110

105

115

100

95

120

5

90

85

80

75

70

65

60

55

50

45

40

35

30

25

20

15

10

0

15,0

25,0

20,0

30,0

10,0

0,0

5,0

Laag

Hoog

Het aanvullende segment (zie punt 8.1.3.1.1.3.2 van dit reglement) geldt alleen voor de versnellingsslede.

Aanhangsel 2

VERTRAGINGS- OF VERSNELLINGSCURVE VAN DE TROLLEY ALS FUNCTIE VAN DE TIJD

Botsing aan de achterkant

Definitie van de verschillende curven

| Tijd (ms) | Versnelling (g)
  Lage band | Versnelling (g)
  Hoge band |
| --- | --- | --- |
| 0 | — | 21 |
| 10 | 0 | |
| 10 | 7 | — |
| 20 | 14 | — |
| 37 | 14 | — |
| 52 | 7 | — |
| 52 | 0 | |
| 70 | — | 21 |
| 70 | — | 0 |

Tijd (ms)

Versnelling (g)

Lage band

Versnelling (g)

Hoge band

0

—

21

10

0

10

7

—

20

14

—

37

14

—

52

7

—

52

0

70

—

21

70

—

0

Reglement nr. 44 — Botsing aan de achterkant

Versnelling / Vertraging (g)

7,0

14,0

21,0

35

40

45

50

55

60

65

70

0

5

10

15

20

25

30

Tijd (ms)

0,0

28,0

Laag

Hoog

Het aanvullende segment (zie punt 8.1.3.1.1.3.2 van dit reglement) geldt alleen voor de versnellingsslede.

---

BIJLAGE 8

BESCHRIJVING VAN DE DUMMY'S

1.   ALGEMEEN

1.1.   De in dit reglement voorgeschreven dummy's zijn beschreven in de aanhangsels 1 tot en met 3 van deze bijlage en in technische tekeningen van TNO (onderzoeksinstituut voor wegtransportmiddelen), Schoemakerstraat 97, 2628 VK Delft, Nederland.

1.2.   Alternatieve dummy's mogen worden gebruikt op voorwaarde dat:

| 1.2.1. | tot tevredenheid van de bevoegde instantie kan worden aangetoond dat zij equivalent zijn, en |
| --- | --- |

1.2.1.

tot tevredenheid van de bevoegde instantie kan worden aangetoond dat zij equivalent zijn, en

| 1.2.2. | in het testrapport en in het in bijlage 1 bij dit reglement beschreven mededelingenformulier wordt vermeld dat alternatieve dummy's zijn gebruikt. |
| --- | --- |

1.2.2.

in het testrapport en in het in bijlage 1 bij dit reglement beschreven mededelingenformulier wordt vermeld dat alternatieve dummy's zijn gebruikt.

Aanhangsel 1

BESCHRIJVING VAN DE DUMMY'S VAN 9 MAANDEN EN VAN 3, 6 EN 10 JAAR

1.   ALGEMEEN

De afmetingen en massa's van de hieronder beschreven dummy's zijn gebaseerd op de 50-percentielwaarde van de antropometrische gegevens van kinderen in de leeftijd van respectievelijk 9 maanden en 3, 6 en 10 jaar.

1.2.   De dummy's bestaan uit een skelet van metaal en polyester en lichaamsdelen van gegoten polyurethaan.

1.3.   Zie figuur 9 voor een explosietekening van de dummy.

2.   CONSTRUCTIE

2.1.   Hoofd

2.1.1.   Het hoofd is gemaakt van polyurethaan versterkt met metalen strips. In het hoofd kan op een blok van polyamide in het zwaartepunt meetapparatuur worden geplaatst.

2.2.   Wervelkolom

2.2.1.   Halswervels

2.2.1.1.   De hals bestaat uit vijf ringen van polyurethaan met een kern van polyamide elementen. Het atlas-asblok is van polyamide.

2.2.2.   Lendenwervels

2.2.2.1.   De vijf lendenwervels zijn van polyamide.

2.3.   Borstkas

2.3.1.   Het skelet van de borstkas bestaat uit een frame van metalen buizen waarop de armgewrichten zijn gemonteerd. De ruggengraat bestaat uit een staalkabel met vier van schroefdraad voorziene uiteinden.

2.3.2.   Het skelet is voorzien van een laagje polyurethaan. In de borstholte kan meetapparatuur worden geplaatst.

2.4.   Ledematen

2.4.1.   De armen en benen zijn eveneens gemaakt van polyurethaan, versterkt met metalen elementen in de vorm van vierkante buizen, strips en platen. De knieën en ellebogen zijn voorzien van verstelbare scharniergewrichten. De gewrichten van de bovenarm en het bovenbeen bestaan uit verstelbare kogelgewrichten.

2.5.   Bekken

2.5.1.   Het bekken is vervaardigd uit met glasvezel versterkt polyester dat eveneens van een laagje polyurethaan is voorzien.

2.5.2.   De vorm van de bovenkant van het bekken, die belangrijk is voor het bepalen van de gevoeligheid voor belasting van de buik, lijkt zoveel mogelijk op de vorm van het bekken van een kind.

2.5.3.   De heupgewrichten bevinden zich net onder het bekken.

2.6.   Assemblage van de dummy

2.6.1.   Hals — borstkas — bekken

2.6.1.1.   De lendenwervels en het bekken worden over de staalkabel geschoven en met een moer aangespannen. De halswervels worden op dezelfde manier gemonteerd en afgesteld. Aangezien de staalkabel niet vrij door de borstkas mag bewegen, moet het onmogelijk zijn om de spanning van de lendenwervels vanaf de hals of andersom in te stellen.

2.6.2.   Hoofd — hals

2.6.2.1.   Het hoofd kan met behulp van een bout en moer door het atlas-asblok worden bevestigd en afgesteld.

2.6.3.   Romp — ledematen

2.6.3.1.   De armen en benen kunnen aan de romp bevestigd en afgesteld worden met behulp van kogelgewrichten.

2.6.3.2.   De kogels van de armgewrichten zijn aan de romp bevestigd; die van de beengewrichten aan de benen.

3.   BELANGRIJKSTE EIGENSCHAPPEN

3.1.   Massa

Tabel 1

| Onderdeel | Massa in kg per leeftijdsgroep |
| --- | --- |
| 9 maanden | 3 jaar | 6 jaar | 10 jaar |
| Hoofd + hals | 2,20 ± 0,10 | 2,70 ± 0,10 | 3,45 ± 0,10 | 3,60 ± 0,10 |
| Romp | 3,40 ± 0,10 | 5,80 ± 0,15 | 8,45 ± 0,20 | 12,30 ± 0,30 |
| Bovenarm (2 ×) | 0,70 ± 0,05 | 1,10 ± 0,05 | 1,85 ± 0,10 | 2,00 ± 0,10 |
| Onderarm (2 ×) | 0,45 ± 0,05 | 0,70 ± 0,05 | 1,15 ± 0,05 | 1,60 ± 0,10 |
| Bovenbeen (2 ×) | 1,40 ± 0,05 | 3,00 ± 0,10 | 4,10 ± 0,15 | 7,50 ± 0,15 |
| Onderbeen (2 ×) | 0,85 ± 0,05 | 1,70 ± 0,10 | 3,00 ± 0,10 | 5,00 ± 0,15 |
| Totaal | 9,00 ± 0,20 | 15,00 ± 0,30 | 22,00 ± 0,50 | 32,00 ± 0,70 |

Onderdeel

Massa in kg per leeftijdsgroep

9 maanden

3 jaar

6 jaar

10 jaar

Hoofd + hals

2,20 ± 0,10

2,70 ± 0,10

3,45 ± 0,10

3,60 ± 0,10

Romp

3,40 ± 0,10

5,80 ± 0,15

8,45 ± 0,20

12,30 ± 0,30

Bovenarm (2 ×)

0,70 ± 0,05

1,10 ± 0,05

1,85 ± 0,10

2,00 ± 0,10

Onderarm (2 ×)

0,45 ± 0,05

0,70 ± 0,05

1,15 ± 0,05

1,60 ± 0,10

Bovenbeen (2 ×)

1,40 ± 0,05

3,00 ± 0,10

4,10 ± 0,15

7,50 ± 0,15

Onderbeen (2 ×)

0,85 ± 0,05

1,70 ± 0,10

3,00 ± 0,10

5,00 ± 0,15

Totaal

9,00 ± 0,20

15,00 ± 0,30

22,00 ± 0,50

32,00 ± 0,70

3.2.   Belangrijkste afmetingen

3.2.1.   Zie tabel 2 voor de belangrijkste afmetingen op basis van figuur 1 van deze bijlage.

Figuur 1

Belangrijkste afmetingen van de dummy

Image 43

Tabel 2

| Nr. | Afmetingen | Afmetingen in mm per leeftijdsgroep |
| --- | --- | --- |
| 9 maanden | 3 jaar | 6 jaar | 10 jaar |
| 1 | Achterkant bil tot voorkant knie | 195 | 334 | 378 | 456 |
| 2 | Achterkant bil tot knieholte, zittend | 145 | 262 | 312 | 376 |
| 3 | Zwaartepunt tot zitvlak | 180 | 190 | 190 | 200 |
| 4 | Borstomtrek | 440 | 510 | 580 | 660 |
| 5 | Borstdiepte | 102 | 125 | 135 | 142 |
| 6 | Afstand tussen schouderbladen | 170 | 215 | 250 | 295 |
| 7 | Breedte hoofd | 125 | 137 | 141 | 141 |
| 8 | Lengte hoofd | 166 | 174 | 175 | 181 |
| 9 | Heupomtrek, zittend | 510 | 590 | 668 | 780 |
| 10 | Heupomtrek, staand (niet afgebeeld) | 470 | 550 | 628 | 740 |
| 11 | Heupdiepte, zittend | 125 | 147 | 168 | 180 |
| 12 | Heupbreedte, zittend | 166 | 206 | 229 | 255 |
| 13 | Breedte hals | 60 | 71 | 79 | 89 |
| 14 | Zitvlak tot elleboog | 135 | 153 | 155 | 186 |
| 15 | Schouderbreedte | 216 | 249 | 295 | 345 |
| 16 | Ooghoogte, zittend | 350 | 460 | 536 | 625 |
| 17 | Hoogte, zittend | 450 | 560 | 636 | 725 |
| 18 | Schouderhoogte, zittend | 280 | 335 | 403 | 483 |
| 19 | Voetzool tot knieholte, zittend | 125 | 205 | 283 | 355 |
| 20 | Lichaamslengte (niet afgebeeld) | 708 | 980 | 1 166 | 1 376 |
| 21 | Dijhoogte, zittend | 70 | 85 | 95 | 106 |

Nr.

Afmetingen

Afmetingen in mm per leeftijdsgroep

9 maanden

3 jaar

6 jaar

10 jaar

1

Achterkant bil tot voorkant knie

195

334

378

456

2

Achterkant bil tot knieholte, zittend

145

262

312

376

3

Zwaartepunt tot zitvlak

180

190

190

200

4

Borstomtrek

440

510

580

660

5

Borstdiepte

102

125

135

142

6

Afstand tussen schouderbladen

170

215

250

295

7

Breedte hoofd

125

137

141

141

8

Lengte hoofd

166

174

175

181

9

Heupomtrek, zittend

510

590

668

780

10

Heupomtrek, staand (niet afgebeeld)

470

550

628

740

11

Heupdiepte, zittend

125

147

168

180

12

Heupbreedte, zittend

166

206

229

255

13

Breedte hals

60

71

79

89

14

Zitvlak tot elleboog

135

153

155

186

15

Schouderbreedte

216

249

295

345

16

Ooghoogte, zittend

350

460

536

625

17

Hoogte, zittend

450

560

636

725

18

Schouderhoogte, zittend

280

335

403

483

19

Voetzool tot knieholte, zittend

125

205

283

355

20

Lichaamslengte (niet afgebeeld)

708

980

1 166

1 376

21

Dijhoogte, zittend

70

85

95

106

4.   AFSTELLING VAN DE GEWRICHTEN

4.1.   Algemeen

4.1.1.   Om met de dummy's reproduceerbare resultaten te bereiken, is het belangrijk dat de wrijving in de verschillende gewrichten, de spanning in de hals- en lendenkabels, en de stijfheid van het buiktussenstuk worden gespecificeerd en afgesteld.

4.2.   Afstelling van de halskabel

4.2.1.   Leg de romp achterover op een horizontaal vlak.

4.2.2.   Monteer de complete hals zonder hoofd.

4.2.3.   Draai de spanmoer op het atlas-asblok vast.

4.2.4.   Steek een passende staaf of bout door het atlas-asblok.

4.2.5.   Draai de spanmoer los totdat het atlas-asblok 10 ± 1 mm gezakt is bij een neerwaartse belasting van 50 N op de door het atlas-asblok gestoken staaf of bout (zie figuur 2).

Figuur 2

4.3.   Atlas-asgewricht

4.3.1.   Leg de romp achterover op een horizontaal vlak.

4.3.2.   Monteer het geheel van hals en hoofd.

4.3.3.   Draai de bout en de stelmoer door het hoofd en het atlas-asblok vast en houd daarbij het hoofd horizontaal.

4.3.4.   Draai de stelmoer los totdat het hoofd in beweging komt (zie figuur 3).

Figuur 3

4.4.   Heupgewricht

4.4.1.   Leg het bekken voorover op een horizontaal vlak.

4.4.2.   Monteer het bovenbeen zonder het onderbeen.

4.4.3.   Draai de stelmoer vast en houd daarbij het bovenbeen horizontaal.

4.4.4.   Draai de stelmoer los totdat het bovenbeen in beweging komt.

4.4.5.   Het heupgewricht moet in het begin vaak worden gecontroleerd vanwege inloopproblemen (zie figuur 4).

Figuur 4

4.5.   Kniegewricht

4.5.1.   Leg het bovenbeen horizontaal.

4.5.2.   Monteer het onderbeen.

4.5.3.   Draai de stelmoer van het kniegewricht vast en houd daarbij het onderbeen horizontaal.

4.5.4.   Draai de stelmoer los totdat het onderbeen in beweging komt (zie figuur 5).

Figuur 5

4.6.   Schoudergewricht

4.6.1.   Zet de romp rechtop.

4.6.2.   Monteer de bovenarm zonder de onderarm.

4.6.3.   Draai de stelmoeren van de schouder vast en houd daarbij de bovenarm horizontaal.

4.6.4.   Draai de stelmoeren los totdat de bovenarm in beweging komt (zie figuur 6).

4.6.5.   De schoudergewrichten moeten in het begin vaak worden gecontroleerd vanwege inloopproblemen.

Figuur 6

4.7.   Ellebooggewricht

4.7.1.   Plaats de bovenarm verticaal.

4.7.2.   Monteer de onderarm.

4.7.3.   Draai de stelmoer van de elleboog vast en houd daarbij de onderarm horizontaal.

4.7.4.   Draai de stelmoer los totdat de onderarm in beweging komt (zie figuur 7).

Figuur 7

4.8.   Lendenkabel

4.8.1.   Monteer het bovenste deel van de romp, de lendenwervels, het onderste deel van de romp, het buiktussenstuk, de kabel en de veer.

4.8.2.   Draai de stelmoer van de kabel in het onderste deel van de romp vast totdat de veer tot 2/3 van de lengte in onbelaste toestand is samengedrukt (zie figuur 8).

Figuur 8

4.9.   Kalibrering van het buiktussenstuk

4.9.1.   Algemeen

4.9.1.1.   De test moet worden uitgevoerd met een geschikte machine die een drukkracht kan uitoefenen.

4.9.2.   Plaats het buiktussenstuk op een stijf blok met dezelfde lengte en breedte als de lumbale wervelkolom. Dit blok moet ten minste tweemaal zo dik zijn als de lumbale wervelkolom (zie figuur 9).

4.9.3.   Aanvankelijk moet een kracht van 20 N worden uitgeoefend.

4.9.4.   Vervolgens moet een constante kracht van 50 N worden uitgeoefend.

4.9.5.   Na 2 minuten moet de doorbuiging van het buiktussenstuk als volgt zijn:

bij de

| | 9 maanden-dummy: 11,5 ± 2,0 mm |
| --- | --- |

9 maanden-dummy: 11,5 ± 2,0 mm

| | 3 jaar-dummy: 11,5 ± 2,0 mm |
| --- | --- |

3 jaar-dummy: 11,5 ± 2,0 mm

| | 6 jaar-dummy: 13,0 ± 2,0 mm |
| --- | --- |

6 jaar-dummy: 13,0 ± 2,0 mm

| | 10 jaar-dummy: 13,0 ± 2,0 mm |
| --- | --- |

10 jaar-dummy: 13,0 ± 2,0 mm

Figuur 9

5.   INSTRUMENTEN

5.1.   Algemeen

5.1.1.   De kalibrerings- en meetprocedures moeten voldoen aan de internationale norm ISO 6487 (1980).

5.2.   Installatie van de versnellingsmeter in de borst

De versnellingsmeter moet in de beschermde holte in de borstkas worden gemonteerd.

5.3.   Registratie van de indrukking van de buik

5.3.1.   Met dun plakband moet een monster boetseerklei verticaal tegen de voorkant van de lendenwervels worden bevestigd.

5.3.2.   Doorbuiging van de boetseerklei betekent niet noodzakelijk dat het buiktussenstuk is ingedrukt.

5.3.3.   De monsters boetseerklei moeten dezelfde lengte en breedte hebben als de lumbale wervelkolom; ze moeten 25 ± 2 mm dik zijn.

5.3.4.   Er mag alleen gebruik worden gemaakt van de met de dummy's meegeleverde boetseerklei.

5.3.5.   De temperatuur van de boetseerklei tijdens de test moet 30 ± 5 °C bedragen.

Aanhangsel 2

BESCHRIJVING VAN DE NEONAATDUMMY

De dummy bestaat uit een hoofd, een romp, armen en benen die samen één geheel vormen. De romp, armen en benen zijn uit één stuk vervaardigd van met pvc bekleed sorbothaan met een stalen veer als ruggengraat. Het hoofd is van polyurethaanschuim met een huid van pvc; het is permanent aan de romp bevestigd. De dummy is voorzien van nauwsluitende kleding van elastisch katoen/polyester.

De afmetingen en massaverdeling van de dummy zijn gelijk aan de 50-percentielwaarde van neonaten en staan vermeld in de tabellen 1 en 2 en in figuur 1.

Tabel 1

Belangrijkste afmetingen van de neonaatdummy

| Afmeting | mm | Afmeting | mm |
| --- | --- | --- | --- |
| A | Stuit — kruin | 345 | E | Schouderbreedte | 150 |
| B | Stuit — voetzool (met gestrekt been) | 250 | F | Borstbreedte | 105 |
| G | Borstdiepte | 100 |
| C | Breedte hoofd | 105 | H | Heupbreedte | 105 |
| D | Diepte hoofd | 125 | I | Zwaartepunt — kruin | 235 |

Afmeting

mm

Afmeting

mm

A

Stuit — kruin

345

E

Schouderbreedte

150

B

Stuit — voetzool (met gestrekt been)

250

F

Borstbreedte

105

G

Borstdiepte

100

C

Breedte hoofd

105

H

Heupbreedte

105

D

Diepte hoofd

125

I

Zwaartepunt — kruin

235

Tabel 2

Massaverdeling van de neonaatdummy
   (*1)

| Hoofd en hals | 0,7 kg |
| --- | --- |
| Romp | 1,1 kg |
| Armen | 0,5 kg |
| Benen | 1,1 kg |
| Totale massa | 3,4 kg |

Hoofd en hals

0,7 kg

Romp

1,1 kg

Armen

0,5 kg

Benen

1,1 kg

Totale massa

3,4 kg

Figuur 1

Kalibrering van de neonaatdummy

1.   STIJFHEID VAN DE SCHOUDER

1.1.   Leg de dummy achterover op een horizontaal oppervlak en houd de romp aan één kant tegen om te voorkomen dat ze beweegt (figuur 2).

1.2.   Oefen een horizontale kracht van 150 N uit op een plunjer met een vlakke kop en een diameter van 40 mm in een richting die loodrecht op de lengteas van de dummy staat. De as van de plunjer moet door het midden van de schouder van de dummy lopen, dicht bij punt A van de schouder (zie figuur 2). De zijdelingse verplaatsing van de plunjer ten opzichte van het punt waar deze de arm het eerst raakt, moet 30 tot 50 mm bedragen.

1.3.   Herhaal deze procedure met de andere schouder, waarbij de steun aan de andere kant wordt aangebracht.

2.   STIJFHEID VAN HET BEENGEWRICHT

2.1.   Leg de dummy achterover op een horizontaal oppervlak (figuur 3) en bind beide onderbenen samen zodat de binnenkanten van de knieën elkaar raken.

2.2.   Oefen met een plunjer met een vlakke kop van 35 mm × 95 mm een verticale kracht uit op de knieën, met de hartlijn van de plunjer boven het hoogste punt van de knieën.

2.3.   Voer de kracht op de plunjer op zodat de heupen doorbuigen totdat de kop van de plunjer zich 85 mm boven het steunvlak bevindt. Deze kracht moet tussen 30 en 70 N liggen. Zorg ervoor dat de onderbenen tijdens de test geen contact maken met enig oppervlak.

3.   TEMPERATUUR

De kalibrering moet plaatsvinden bij een temperatuur tussen 15 en 30 °C.

Figuur 2

Figuur 3

---

(*1)  De huid van pvc moet 1 + 0,5/– 0 mm dik zijn.

De relatieve dichtheid moet 0,865 ± 0,1 bedragen.

Aanhangsel 3

BESCHRIJVING VAN DE 18 MAANDEN-DUMMY

1.   ALGEMEEN

1.1.   De afmetingen en massa's van de dummy zijn gebaseerd op de 50-percentielwaarde van de antropometrische gegevens van kinderen in de leeftijd van 18 maanden.

2.   CONSTRUCTIE

2.1.   Hoofd

2.1.1.   Het hoofd bestaat uit een van een huid voorziene halfstijve plastic schedel. De schedel heeft een holte waarin (desgewenst) meetapparatuur kan worden geplaatst.

2.2.   Hals

2.2.1.   De hals bestaat uit drie delen:

| 2.2.2. | een staaf van massief rubber, |
| --- | --- |

2.2.2.

een staaf van massief rubber,

| 2.2.3. | een verstelbaar achterhoofdsgewricht aan het uiteinde van de rubberen staaf, dat om zijn laterale as kan draaien bij instelbare wrijving, |
| --- | --- |

2.2.3.

een verstelbaar achterhoofdsgewricht aan het uiteinde van de rubberen staaf, dat om zijn laterale as kan draaien bij instelbare wrijving,

| 2.2.4. | een niet-verstelbaar kogelgewricht aan de basis van de hals. |
| --- | --- |

2.2.4.

een niet-verstelbaar kogelgewricht aan de basis van de hals.

2.3.   Romp

2.3.1.   De romp bestaat uit een plastic skelet bekleed met een vlees/huid-systeem. In de voorkant van de romp zit een holte waarin een schuimvulling kan worden aangebracht om de borstkas de juiste stijfheid te geven. In de achterkant van de romp zit een holte waarin meetapparatuur kan worden aangebracht.

2.4.   Buik

2.4.1.   De buik van de dummy is een vervormbaar element uit één stuk dat in de opening tussen borstkas en bekken wordt aangebracht.

2.5.   Lumbale wervelkolom

2.5.1.   De lumbale wervelkolom bestaat uit een rubberen staaf die tussen het skelet van de borstkas en het bekken wordt aangebracht. De stijfheid van de lumbale wervelkolom wordt vooraf ingesteld met behulp van een metalen kabel die door de holle kern van de rubberen staaf loopt.

2.6.   Bekken

2.6.1.   Het bekken bestaat uit halfstijf plastic dat naar de vorm van het bekken van een kind is gemodelleerd. Het is bekleed met een vlees/huid-systeem dat het zachte weefsel en de huid rond het bekken en de billen nabootst.

2.7.   Heupgewricht

2.7.1.   De heupgewrichten worden verbonden met de onderkant van het bekken. Door gebruik te maken van een cardangewricht is een draaiing om de laterale as, evenals om een as loodrecht op de laterale as mogelijk. Voor beide asrichtingen kan de wrijving worden ingesteld.

2.8.   Kniegewricht

2.8.1.   De kniegewrichten maken buiging en strekking van de onderbenen mogelijk bij instelbare wrijving.

2.9.   Schoudergewricht

2.9.1.   Het schoudergewricht is aan het skelet van de borstkas bevestigd. De arm kan dankzij een klikmechanisme in twee basisposities worden ingesteld.

2.10.   Ellebooggewricht

2.10.1.   De ellebooggewrichten maken buiging en strekking van de onderarmen mogelijk. De onderarm kan dankzij een klikmechanisme in twee basisposities worden ingesteld.

2.11.   Assemblage van de dummy

2.11.1.   De ruggengraatkabel wordt in de lumbale wervelkolom gemonteerd.

2.11.2.   De lumbale wervelkolom wordt in het skelet gemonteerd tussen het bekken en de wervelkolom van de borstkas.

2.11.3.   Het buiktussenstuk wordt tussen borstkas en bekken aangebracht.

2.11.4.   De hals wordt boven op de borstkas gemonteerd.

2.11.5.   Het hoofd wordt met behulp van de bevestigingsplaat boven op de hals gemonteerd.

2.11.6.   De armen en benen worden gemonteerd.

3.   BELANGRIJKSTE EIGENSCHAPPEN

3.1.   Massa

Tabel 1

Massaverdeling van de 18 maanden-dummy

| Onderdeel | Massa (kg) |
| --- | --- |
| Hoofd + hals | 2,73 |
| Romp | 5,06 |
| Bovenarm | 0,27 |
| Onderarm | 0,25 |
| Bovenbeen | 0,61 |
| Onderbeen | 0,48 |
| Totale massa | 11,01 |

Onderdeel

Massa (kg)

Hoofd + hals

2,73

Romp

5,06

Bovenarm

0,27

Onderarm

0,25

Bovenbeen

0,61

Onderbeen

0,48

Totale massa

11,01

3.2.   Belangrijkste afmetingen

3.2.1.   Zie tabel 2 voor de belangrijkste afmetingen op basis van figuur 1 (zie onder).

Figuur 1

Belangrijkste afmetingen van de 18 maanden-dummy

Image 55

Tabel 2

| Nr. | Afmeting | Waarde (mm) |
| --- | --- | --- |
| 1 | Achterkant bil tot voorkant knie | 239 |
| 2 | Achterkant bil tot knieholte, zittend | 201 |
| 3 | Zwaartepunt tot zitvlak | 193 |
| 4 | Borstomtrek | 474 |
| 5 | Borstdiepte | 113 |
| 7 | Breedte hoofd | 124 |
| 8 | Lengte hoofd | 160 |
| 9 | Heupomtrek, zittend | 510 |
| 10 | Heupomtrek, staand (niet afgebeeld) | 471 |
| 11 | Heupdiepte, zittend | 125 |
| 12 | Heupbreedte, zittend | 174 |
| 13 | Breedte hals | 65 |
| 14 | Zitvlak tot elleboog | 125 |
| 15 | Schouderbreedte | 224 |
| 17 | Hoogte, zittend | 495 (*1) |
| 18 | Schouderhoogte, zittend | 305 |
| 19 | Voetzool tot knieholte, zittend | 173 |
| 20 | Lichaamslengte (niet afgebeeld) | 820 (*1) |
| 21 | Dijhoogte, zittend | 66 |

Nr.

Afmeting

Waarde (mm)

1

Achterkant bil tot voorkant knie

239

2

Achterkant bil tot knieholte, zittend

201

3

Zwaartepunt tot zitvlak

193

4

Borstomtrek

474

5

Borstdiepte

113

7

Breedte hoofd

124

8

Lengte hoofd

160

9

Heupomtrek, zittend

510

10

Heupomtrek, staand (niet afgebeeld)

471

11

Heupdiepte, zittend

125

12

Heupbreedte, zittend

174

13

Breedte hals

65

14

Zitvlak tot elleboog

125

15

Schouderbreedte

224

17

Hoogte, zittend

495 (*1)

18

Schouderhoogte, zittend

305

19

Voetzool tot knieholte, zittend

173

20

Lichaamslengte (niet afgebeeld)

820 (*1)

21

Dijhoogte, zittend

66

4.   AFSTELLING VAN DE GEWRICHTEN

4.1.   Algemeen

4.1.1.   Om met de dummy's reproduceerbare resultaten te bereiken, is het belangrijk dat de wrijving in de verschillende gewrichten, de spanning in de lumbale wervelkolom, en de stijfheid van het buiktussenstuk worden afgesteld.

Vóór deze procedures moet worden nagegaan of geen van de onderdelen beschadigd is.

4.2.   Lumbale wervelkolom

4.2.1.   De lumbale wervelkolom wordt gekalibreerd alvorens ze in de dummy wordt gemonteerd.

4.2.2.   Monteer de onderste bevestigingsplaat van de lumbale wervelkolom zo op een testbank dat de voorkant van de lumbale wervelkolom zich onderaan bevindt (figuur 2).

Figuur 2

4.2.3.   Oefen op de bovenste bevestigingsplaat een neerwaartse kracht van 250 N uit. De daaruit voortvloeiende verplaatsing moet 1 à 2 seconden nadat de kracht is aangebracht, worden geregistreerd en moet tussen 9 en 12 mm liggen.

4.3.   Buik

4.3.1.   Plaats het buiktussenstuk op een stijf blok met dezelfde lengte en breedte als de lumbale wervelkolom. Dit blok moet ten minste tweemaal zo dik zijn als de lumbale wervelkolom (figuur 3).

4.3.2.   Aanvankelijk moet een kracht van 20 N worden uitgeoefend.

4.3.3.   Vervolgens moet een constante kracht van 50 N worden uitgeoefend.

4.3.4.   Na 2 minuten moet de doorbuiging van het buiktussenstuk 12 ± 2 mm bedragen.

Figuur 3

4.4.   Afstelling van de hals

4.4.1.   Monteer de volledige hals, bestaande uit een rubberen staaf, kogelgewricht en achterhoofdsgewricht, tegen een verticaal oppervlak zodat de voorkant naar beneden wijst (figuur 4).

Figuur 4

4.4.2.   Oefen op de as van het achterhoofdsgewricht een verticale kracht van 100 N uit. Het achterhoofdsgewricht mag niet meer dan 22 ± 2 mm naar beneden verschuiven.

4.5.   Achterhoofdsgewricht

4.5.1.   Monteer het geheel van hals en hoofd.

4.5.2.   Leg de romp achterover op een horizontaal vlak.

4.5.3.   Draai de bout en de stelmoer door het hoofd en het achterhoofdsgewricht vast met behulp van een momentsleutel totdat het hoofd niet langer kan bewegen onder invloed van de zwaartekracht.

4.6.   Heup

4.6.1.   Bevestig het bovenbeen zonder het onderbeen aan het bekken.

4.6.2.   Leg het bovenbeen horizontaal.

4.6.3.   Voer de wrijving op de laterale as op totdat het been niet langer kan bewegen onder invloed van de zwaartekracht.

4.6.4.   Leg het bovenbeen horizontaal, in de richting van de laterale as.

4.6.5.   Voer de wrijving op het cardangewricht op totdat het bovenbeen niet langer kan bewegen onder invloed van de zwaartekracht.

4.7.   Knie

4.7.1.   Monteer het onderbeen op het bovenbeen.

4.7.2.   Leg boven- en onderbeen horizontaal, terwijl het bovenbeen wordt ondersteund.

4.7.3.   Draai de stelmoer van de knie vast totdat het onderbeen niet langer kan bewegen onder invloed van de zwaartekracht.

4.8.   Schouders

4.8.1.   Houd de onderarm gestrekt en plaats de bovenarm in de hoogste stand waarin deze vastklikt.

4.8.2.   Als de arm niet meer in deze stand blijft staan, moet het klikmechanisme in de schouder worden gerepareerd of vervangen.

4.9.   Elleboog

4.9.1.   Plaats de bovenarm in de laagste stand waarin hij vastklikt en de onderarm in de hoogste stand waarin hij vastklikt.

4.9.2.   Als de onderarm niet meer in deze stand blijft staan, moet het klikmechanisme in de elleboog worden gerepareerd of vervangen.

5.   INSTRUMENTEN

5.1.   Algemeen

5.1.1.   Hoewel voorzieningen zijn getroffen om de 18 maanden-dummy met een aantal opnemers uit te rusten, is deze standaard voorzien van een aantal vervangingsonderdelen met hetzelfde formaat en dezelfde massa.

5.1.2.   De kalibrerings- en meetprocedures moeten voldoen aan de internationale norm ISO 6487:1980.

5.2.   Installatie van de versnellingsmeter in de borstkas

5.2.1.   De versnellingsmeter moet in de holte in de borstkas worden gemonteerd. Dit gebeurt via de achterkant van de dummy.

5.3.   Registratie van de indrukking van de buik

5.3.1.   Of de buik al dan niet wordt ingedrukt, moet worden beoordeeld met behulp van ultrasnelle fotografie.

---

(*1)  De billen, de rug en het hoofd van de dummy rusten tegen een verticaal oppervlak.

---

BIJLAGE 9

FRONTALE BOTSTEST TEGEN EEN OBSTAKEL

1.   INSTALLATIES, PROCEDURE EN MEETINSTRUMENTEN

1.1.   Testterrein

Het testterrein moet voldoende ruimte bieden voor de aanloopbaan, het obstakel en de voor de test benodigde technische installaties. Het laatste deel van de baan (ten minste 5 m vóór het obstakel) moet horizontaal, vlak en effen zijn.

1.2.   Obstakel

Het obstakel is een blok gewapend beton dat aan de voorkant minstens 3 m breed en minstens 1,5 m hoog is. Het blok moet zo dik zijn dat het minstens 70 ton weegt. De voorkant moet verticaal zijn, loodrecht staan op de as van de aanloopbaan en bedekt zijn met een in goede staat verkerende 20 ± 1 mm dikke laag multiplex. Het obstakel moet ofwel in de grond verankerd zijn of op de grond geplaatst zijn en moet eventueel met extra voorzieningen zo goed mogelijk op zijn plaats worden gehouden. Het is ook toegestaan een obstakel met andere eigenschappen te gebruiken mits het minstens even overtuigende resultaten oplevert.

1.3.   Aandrijving van het voertuig

Op het ogenblik van de botsing mag het voertuig niet meer door een extra stuur- of aandrijfvoorziening worden beïnvloed. Het voertuig moet het obstakel bereiken langs een baan die loodrecht staat op de botswand; de zijdelingse verschuiving van de verticale middellijn van de voorkant van het voertuig ten opzichte van de verticale middellijn van de botswand mag maximaal ± 30 cm bedragen.

1.4.   Staat van het voertuig

1.4.1.   Het testvoertuig moet ofwel voorzien zijn van alle normale onderdelen en uitrusting die bij een onbeladen voertuig in rijklare toestand horen of in een zodanige staat verkeren dat aan deze eis is voldaan voor de onderdelen en uitrusting die van invloed zijn op de passagiersruimte en de gewichtsverdeling van het volledige voertuig in rijklare toestand.

1.4.2.   Indien het voertuig door externe middelen wordt aangedreven, moet de brandstofinstallatie voor minstens 90 % gevuld zijn met brandstof of met een niet-ontvlambare vloeistof waarvan de dichtheid en de viscositeit die van de normaal gebruikte brandstof benaderen. Alle andere systemen (remvloeistofreservoirs, radiator enz.) moeten leeg zijn.

1.4.3.   Indien het voertuig door zijn eigen motor wordt aangedreven, moet de brandstoftank voor minstens 90 % gevuld zijn. Alle overige vloeistofreservoirs moeten volledig gevuld zijn.

1.4.4.   Op verzoek van de fabrikant mag de voor de uitvoering van de tests verantwoordelijke technische dienst toestaan dat voor de tests van dit reglement gebruik wordt gemaakt van een voertuig dat al is gebruikt voor tests die door andere reglementen zijn voorgeschreven (inclusief tests die van invloed kunnen zijn op de voertuigstructuur).

1.5.   Botssnelheid

De botssnelheid moet 50 + 0/- 2 km/h bedragen. Indien de test echter met een hogere botssnelheid is uitgevoerd en het voertuig aan de gestelde eisen voldoet, wordt de test als geslaagd beschouwd.

1.6.   Meetinstrumenten

Het instrument dat wordt gebruikt om de in punt 1.5 bedoelde snelheid te registreren, moet tot op 1 % nauwkeurig zijn.

---

BIJLAGE 10

PROCEDURE VOOR DE BOTSTEST AAN DE ACHTERKANT

1.   INSTALLATIES, PROCEDURES EN MEETINSTRUMENTEN

1.1.   Testterrein

Het testterrein moet voldoende ruimte bieden voor het aandrijfsysteem van het botslichaam en berekend zijn op de verplaatsing van het getroffen voertuig na de botsing en op de installatie van de testapparatuur. Het gedeelte waar de botsing met het voertuig en de verplaatsing geschieden, moet horizontaal zijn. (De over een willekeurig tracé van 1 meter gemeten helling moet minder dan 3 % bedragen).

1.2.   Botslichaam

1.2.1.   Het botslichaam moet van staal zijn en een stijve constructie hebben.

1.2.2.   Het stootvlak moet vlak en minstens 2 500 mm breed en 800 mm hoog zijn. De randen moeten zijn afgerond met een kromtestraal tussen 40 en 50 mm. Het stootvlak moet bekleed zijn met een laag multiplex van 20 ± 1 mm dikte.

1.2.3.   Op het moment van de botsing moet aan de volgende eisen zijn voldaan:

| 1.2.3.1. | het stootvlak moet verticaal zijn en loodrecht op het middenlangsvlak van het getroffen voertuig staan; |
| --- | --- |

1.2.3.1.

het stootvlak moet verticaal zijn en loodrecht op het middenlangsvlak van het getroffen voertuig staan;

| 1.2.3.2. | de bewegingsrichting van het botslichaam moet nagenoeg horizontaal zijn en evenwijdig aan het middenlangsvlak van het getroffen voertuig; |
| --- | --- |

1.2.3.2.

de bewegingsrichting van het botslichaam moet nagenoeg horizontaal zijn en evenwijdig aan het middenlangsvlak van het getroffen voertuig;

| 1.2.3.3. | de zijdelingse verschuiving van de verticale middellijn van het oppervlak van het botslichaam ten opzichte van het middenlangsvlak van het getroffen voertuig mag maximaal 300 mm bedragen. Bovendien moet het stootvlak de totale breedte van het getroffen voertuig beslaan; |
| --- | --- |

1.2.3.3.

de zijdelingse verschuiving van de verticale middellijn van het oppervlak van het botslichaam ten opzichte van het middenlangsvlak van het getroffen voertuig mag maximaal 300 mm bedragen. Bovendien moet het stootvlak de totale breedte van het getroffen voertuig beslaan;

| 1.2.3.4. | de vrije hoogte van de onderrand van het stootvlak moet 175 ± 25 mm bedragen. |
| --- | --- |

1.2.3.4.

de vrije hoogte van de onderrand van het stootvlak moet 175 ± 25 mm bedragen.

1.3.   Aandrijving van het botslichaam

Het botslichaam mag op een onderstel (bewegende slede) zijn bevestigd of deel uitmaken van een slinger.

1.4.   Bijzondere bepalingen die van toepassing zijn wanneer een bewegende slede wordt gebruikt

1.4.1.   Indien het botslichaam met een bevestigingselement op een onderstel (bewegende slede) is bevestigd, moet dat element stijf zijn en mag het niet door de botsing kunnen worden vervormd; het onderstel moet op het moment van de botsing vrij kunnen bewegen en mag niet langer door de aandrijfvoorziening worden voortbewogen.

1.4.2.   De gecombineerde massa van onderstel en botslichaam moet 1 100 ± 20 kg bedragen.

1.5.   Bijzondere bepalingen die van toepassing zijn wanneer een slinger wordt gebruikt

1.5.1.   De afstand tussen het middelpunt van het stootvlak en de draaiingsas van de slinger moet minstens 5 m bedragen.

1.5.2.   Het botslichaam moet vrij worden opgehangen aan stijve armen die stijf aan het botslichaam zijn bevestigd. Bij de botsing mag nagenoeg geen vervorming van de aldus geconstrueerde slinger optreden.

1.5.3.   In de slinger moet een stopvoorziening zijn ingebouwd om te voorkomen dat het botslichaam het testvoertuig nogmaals treft.

1.5.4.   Op het ogenblik van de botsing moet de snelheid van het slagmiddelpunt van de slinger tussen 30 en 32 km/h bedragen.

1.5.5.   De gereduceerde massa mr in het slagmiddelpunt van de slinger wordt aan de hand van de volgende formule gedefinieerd als een functie van de totale massa m, de afstand a (*1) tussen het slagmiddelpunt en de draaiingsas, en de afstand l tussen het zwaartepunt en de draaiingsas:

Formula

1.5.6.   De gereduceerde massa mr moet 1 100 ± 20 kg bedragen.

1.6.   Algemene bepalingen met betrekking tot de massa en snelheid van het botslichaam

Indien de test met een hogere botssnelheid dan die van punt 1.5.4 en/of met een grotere massa dan die van punt 1.5.3 of 1.5.6 is uitgevoerd, en het voertuig aan de gestelde eisen voldoet, moet de test als geslaagd worden beschouwd.

1.7.   Staat van het voertuig tijdens de test

Het testvoertuig moet ofwel voorzien zijn van alle normale onderdelen en uitrusting die bij een onbeladen voertuig in rijklare toestand horen of in een zodanige toestand verkeren dat aan deze eis is voldaan voor zover het de massaverdeling van het voertuig als geheel betreft.

1.8.   Het complete voertuig waarin het kinderbeveiligingssysteem volgens de montage-instructies is aangebracht, moet op een hard, vlak en horizontaal oppervlak worden geplaatst met geloste handrem en in vrijloop geschakeld. Bij dezelfde botstest mag meer dan één kinderbeveiligingssysteem worden getest.

---

(*1)  De afstand „a” is gelijk aan de lengte van de synchrone slinger.

---

BIJLAGE 11

EXTRA VERANKERINGEN VOOR DE MONTAGE VAN KINDERBEVEILIGINGSSYSTEMEN VAN DE CATEGORIE SEMI-UNIVERSEEL IN MOTORVOERTUIGEN

| 1. | Deze bijlage is alleen van toepassing op de extra verankeringen voor de montage van kinderbeveiligingssystemen van de categorie „semi-universeel” en op stangen en andere speciale onderdelen die nodig zijn om kinderbeveiligingssystemen aan de carrosserie te bevestigen, ongeacht of al dan niet gebruik wordt gemaakt van de in Reglement nr. 14 voorgeschreven verankeringen. |
| --- | --- |

1.

| 2. | De verankeringen moeten door de fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem worden bepaald en de bijzonderheden moeten ter goedkeuring worden voorgelegd aan de technische dienst die de tests uitvoert.
  De technische dienst kan rekening houden met de door de voertuigfabrikant verstrekte informatie. |
| --- | --- |

2.

De technische dienst kan rekening houden met de door de voertuigfabrikant verstrekte informatie.

| 3. | De fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem moet de voor de montage van de verankeringen vereiste onderdelen leveren, alsmede een specifieke tekening voor elk voertuig waarop hun exacte locatie staat aangegeven. |
| --- | --- |

3.

| 4. | In de aanbeveling voor regeringen die voornemens zijn specifieke voorschriften voor verankeringen van kinderbeveiligingssystemen in personenauto's op te stellen, moet de fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem vermelden of de verankeringen die nodig zijn om het beveiligingssysteem aan de voertuigstructuur te bevestigen, voldoen aan de voorschriften inzake positie en sterkte van punt 3 en volgende (1). |
| --- | --- |

4.

---

(1)  See text of Regulation No 16.

---

BIJLAGE 12

STOEL

Image 59

laagste punt op de stoel

bevestiging van schouderriemen

---

BIJLAGE 13

STANDAARDVEILIGHEIDSGORDEL

| 1. | De veiligheidsgordel voor de dynamische test en voor de controle van de maximumlengte moet een van de twee in figuur 1 getoonde configuraties hebben. Het gaat om een driepuntsgordel met oprolmechanisme en een statische tweepuntsgordel. |
| --- | --- |

1.

| 2. | De driepuntsgordel met oprolmechanisme bestaat uit de volgende onbuigzame delen: een oprolmechanisme (R), een deurstijlgeleider (P), twee verankeringspunten (A1 en A2, zie figuur 1b) en een middengedeelte (N, detail in figuur 3). Het oprolmechanisme moet wat oprolkracht betreft voldoen aan de voorschriften van Reglement nr. 16. De diameter van de oprolspoel bedraagt 33 ± 0,5 mm. |
| --- | --- |

2.

| 3. | De driepuntsgordel moet als volgt op de in bijlage 6, aanhangsels 1 en 4, beschreven teststoel worden bevestigd: | Gordelverankering A1 moet worden bevestigd aan verankering B0 op de trolley (buitenkant). |
| --- | --- | --- |

3.

Gordelverankering A1 moet worden bevestigd aan verankering B0 op de trolley (buitenkant).

| | Gordelverankering A2 moet worden bevestigd aan verankering A op de trolley (binnenkant). |
| --- | --- |

Gordelverankering A2 moet worden bevestigd aan verankering A op de trolley (binnenkant).

| | Deurstijlgeleider P moet worden bevestigd aan verankering C op de trolley. |
| --- | --- |

Deurstijlgeleider P moet worden bevestigd aan verankering C op de trolley.

| | Oprolmechanisme R moet zo aan de verankering op de trolley worden bevestigd dat de hartlijn van de spoel op Re ligt. |
| --- | --- |

Oprolmechanisme R moet zo aan de verankering op de trolley worden bevestigd dat de hartlijn van de spoel op Re ligt.

De afstand X in figuur 1 bedraagt 200 ± 5 mm. De effectieve riemlengte tussen A1 en de hartlijn van de spoel van het oprolmechanisme Re (met de riem volledig uitgetrokken, inclusief de minimumlengte van 150 mm) voor het testen van universele en semi-universele systemen bedraagt 2 820 ± 5 mm, gemeten in een rechte lijn, zonder belasting en op een horizontaal oppervlak. Voor het testen van systemen van de categorie „beperkt” mag deze lengte worden vergroot. Met het kinderbeveiligingssysteem geïnstalleerd, moet er bij alle categorieën ten minste 150 mm riem op de spoel van het oprolmechanisme blijven.

| 4. | Voorschriften waaraan de riem van de gordel moet voldoen:







  Materiaal: polyester spinnblack | a) | breedte: |
| --- | --- | --- | --- |

4.

Materiaal: polyester spinnblack

a)

breedte:

48 ± 2 mm bij 10 000  N

| b) | dikte: |
| --- | --- |

b)

dikte:

1,0 ± 0,2 mm

| c) | rek: |
| --- | --- |

c)

rek:

8 ± 2 % bij 10 000  N

| 5. | De in figuur 1a getoonde statische tweepuntsgordel bestaat uit twee standaardverankeringsplaatjes zoals getoond in figuur 2 en een riem die aan de voorschriften van punt 4 hierboven beantwoordt. |
| --- | --- |

5.

| 6. | De verankeringsplaatjes van de tweepuntsgordel moeten worden vastgemaakt aan de verankeringen A en B op de trolley. De afstand Y in figuur 1a bedraagt 1 300 ± 5 mm. Dit is de maximumlengte waarbij „universele” kinderbeveiligingssystemen met tweepuntsgordels kunnen worden goedgekeurd (zie punt 6.1.9 van dit reglement). |
| --- | --- |

6.

Figuren 1a en 1b

Standaardgordelconfiguraties

Figuur 1a

Statische tweepuntsgordel

Image 60

Figuur 1b

Driepuntsgordel met oprolmechanisme

Image 61

Figuur 2

Typisch standaardverankeringsplaatje

Afmetingen in mm

Image 62

Doorsnede A - A

Figuur 3

Figuur 3

Middengedeelte van de standaardgordelconfiguratie

Middengedeelte van de standaardgordelconfiguratie

Image 63

Doorsnede A - A

Figuur 4

Figuur 4

Deurstijlgeleider

Deurstijlgeleider

Image 64

Afwerking: verchroomd

klem

puntlas

---

BIJLAGE 14

TYPEGOEDKEURINGSSCHEMA (STROOMSCHEMA ISO 9002:2000)

Typegoedkeuringstest & kwalificatietes (1)

COP-test (3) & bezoek (2)

COP-test (3) & bezoek (2)

COP door technische dienst

Interne COP

Verlening typegoedkeuring

Fabrieksinspectie door typegoed-keuringsinstantie

Ja

Neen

ISO 9002:2000 (0)

Bekende aanvrager

Onbekende aanvrager

Typegoedkeuringsaanvraag

Laboratoriuminspectie door typegoedkeurings-instantie

Voetnoten:

| (0) | Of een gelijkwaardige norm (de voorschriften met betrekking tot ontwerp en ontwikkeling onder punt 7.3 van ISO 9002:2000 „Customer satisfaction and continual improvement” mogen buiten beschouwing worden gelaten). |
| --- | --- |

(0)

| (1) | Deze tests moeten door de technische dienst worden verricht. |
| --- | --- |

(1)

| (2) | Tests overeenkomstig bijlage 16






  a) | geen ISO 9002:2000:






  i) | door de instantie of de technische dienst tijdens het in voetnoot 3), onder a), bedoelde bezoek; |
| --- | --- | --- | --- |

(2)

a)

geen ISO 9002:2000:

i)

door de instantie of de technische dienst tijdens het in voetnoot 3), onder a), bedoelde bezoek;

| ii) | door de fabrikant tussen de in voetnoot 3), onder b), bedoelde bezoeken; |
| --- | --- |

ii)

door de fabrikant tussen de in voetnoot 3), onder b), bedoelde bezoeken;

| b) | ISO 9002:2000: door de fabrikant; de procedure wordt gecontroleerd tijdens het in voetnoot 3), onder b), bedoelde bezoek. |
| --- | --- |

b)

ISO 9002:2000: door de fabrikant; de procedure wordt gecontroleerd tijdens het in voetnoot 3), onder b), bedoelde bezoek.

| (3) | Bezoek aan de fabrikant voor inspectie en monsterneming door de instantie of de technische dienst






  a) | geen ISO 9002:2000: tweemaal per jaar; |
| --- | --- | --- |

(3)

a)

geen ISO 9002:2000: tweemaal per jaar;

| b) | ISO 9002:2000: eenmaal per jaar. |
| --- | --- |

b)

ISO 9002:2000: eenmaal per jaar.

---

BIJLAGE 15

TOELICHTING

De toelichting in deze bijlage betreft interpretatieproblemen met sommige punten van het reglement. Zij is bedoeld als handleiding voor de technische diensten die de tests uitvoeren.

| | Punt 2.10.1
  Een snelversteller kan ook een voorziening met een as en een veer zijn, vergelijkbaar met een oprolmechanisme met manuele ontgrendeling. De snelversteller moet worden getest volgens de voorschriften van de punten 7.2.2.5 en 7.2.3.1.3. |
| --- | --- |

Punt 2.10.1

Een snelversteller kan ook een voorziening met een as en een veer zijn, vergelijkbaar met een oprolmechanisme met manuele ontgrendeling. De snelversteller moet worden getest volgens de voorschriften van de punten 7.2.2.5 en 7.2.3.1.3.

| | Punt 2.19.2
  Semi-universele beveiligingssystemen die bestemd zijn om op een van de achterstoelen van zowel een berline als een break te worden gemonteerd en waarbij de complete gordel identiek is, worden als één „type” beschouwd. |
| --- | --- |

Punt 2.19.2

Semi-universele beveiligingssystemen die bestemd zijn om op een van de achterstoelen van zowel een berline als een break te worden gemonteerd en waarbij de complete gordel identiek is, worden als één „type” beschouwd.

| | Punt 2.19.3
  Bij de beantwoording van de vraag of er sprake is van een nieuw type moet worden gelet op de betekenis van wijzigingen in de afmetingen en/of de massa van de stoel, de stoffering of het botsscherm en de energieabsorberende eigenschappen of de kleur van het materiaal. |
| --- | --- |

Punt 2.19.3

Bij de beantwoording van de vraag of er sprake is van een nieuw type moet worden gelet op de betekenis van wijzigingen in de afmetingen en/of de massa van de stoel, de stoffering of het botsscherm en de energieabsorberende eigenschappen of de kleur van het materiaal.

| | Punten 2.19.4 en 2.19.5
  Deze punten zijn niet van toepassing als de veiligheidsgordels die nodig zijn om het kinderbeveiligingssysteem vast te zetten of het kind daarin op zijn plaats te houden, afzonderlijk zijn goedgekeurd krachtens Reglement nr. 16. |
| --- | --- |

Punten 2.19.4 en 2.19.5

Deze punten zijn niet van toepassing als de veiligheidsgordels die nodig zijn om het kinderbeveiligingssysteem vast te zetten of het kind daarin op zijn plaats te houden, afzonderlijk zijn goedgekeurd krachtens Reglement nr. 16.

| | Punt 6.1.2
  In het geval van naar achteren gerichte kinderbeveiligingssystemen verzekert men zich van de correcte positie van de bovenkant van het systeem ten opzichte van het hoofd van de dummy door de grootste dummy te installeren waarvoor het systeem is ontworpen, in de meest achteroverleunende positie en zodanig dat de horizontale lijn op ooghoogte onder de bovenkant van de stoel loopt. |
| --- | --- |

Punt 6.1.2

In het geval van naar achteren gerichte kinderbeveiligingssystemen verzekert men zich van de correcte positie van de bovenkant van het systeem ten opzichte van het hoofd van de dummy door de grootste dummy te installeren waarvoor het systeem is ontworpen, in de meest achteroverleunende positie en zodanig dat de horizontale lijn op ooghoogte onder de bovenkant van de stoel loopt.

| | Punt 6.1.8
  De voorgeschreven afstand van 150 mm geldt ook voor reiswiegen. |
| --- | --- |

Punt 6.1.8

De voorgeschreven afstand van 150 mm geldt ook voor reiswiegen.

| | Punt 6.2.4
  De grens van de aanvaardbare beweging van de schoudergordel is dat de onderrand van het schoudergedeelte van de standaardveiligheidsgordel niet lager komt dan de elleboog van de dummy wanneer de dummy maximaal uitwijkt. |
| --- | --- |

Punt 6.2.4

De grens van de aanvaardbare beweging van de schoudergordel is dat de onderrand van het schoudergedeelte van de standaardveiligheidsgordel niet lager komt dan de elleboog van de dummy wanneer de dummy maximaal uitwijkt.

| | Punt 6.2.9
  Ook van toepassing op systemen die van een dergelijke blokkeervoorziening zijn voorzien, ook al is dat niet verplicht voor de groep waartoe ze behoren. De test wordt bijgevolg uitgevoerd op een systeem dat alleen voor groep 2 is bestemd, maar met de voorgeschreven kracht, namelijk tweemaal de massa van de dummy van groep 1. |
| --- | --- |

Punt 6.2.9

Ook van toepassing op systemen die van een dergelijke blokkeervoorziening zijn voorzien, ook al is dat niet verplicht voor de groep waartoe ze behoren. De test wordt bijgevolg uitgevoerd op een systeem dat alleen voor groep 2 is bestemd, maar met de voorgeschreven kracht, namelijk tweemaal de massa van de dummy van groep 1.

| | Punt 7.1.3
  Voor de kanteltest worden dezelfde installatieprocedure en parameters toegepast als voor de dynamische test. |
| --- | --- |

Punt 7.1.3

Voor de kanteltest worden dezelfde installatieprocedure en parameters toegepast als voor de dynamische test.

| | Punt 7.1.3.1
  De opstelling mag tijdens het kantelen niet geblokkeerd worden. |
| --- | --- |

Punt 7.1.3.1

De opstelling mag tijdens het kantelen niet geblokkeerd worden.

| | Punt 7.1.4.1.4.
  Dit punt moet ervoor zorgen dat het kinderbeveiligingssysteem tijdens de dynamische test bestand zal zijn tegen alle toegepaste belastingen en het kind op zijn plaats zal houden door de oorspronkelijke positie en stand te behouden. Elke wijziging in de oorspronkelijke configuratie, inclusief een verandering in de achteroverliggende positie of in de lengte van de steunpoot, moet als een tekortkoming worden beschouwd. Elk defect van een dragend deel of onderdeel, zoals de contactpunten van de veiligheidsgordel voor volwassenen (geïdentificeerd als gordeltraject), de antikantelvoorziening of de stoelschaal van het kinderbeveiligingssysteem, moet als tekortkoming worden beschouwd, behalve als dat gedrag duidelijk als belastingsbeperkende functie is geïdentificeerd. |
| --- | --- |

Punt 7.1.4.1.4.

Dit punt moet ervoor zorgen dat het kinderbeveiligingssysteem tijdens de dynamische test bestand zal zijn tegen alle toegepaste belastingen en het kind op zijn plaats zal houden door de oorspronkelijke positie en stand te behouden. Elke wijziging in de oorspronkelijke configuratie, inclusief een verandering in de achteroverliggende positie of in de lengte van de steunpoot, moet als een tekortkoming worden beschouwd. Elk defect van een dragend deel of onderdeel, zoals de contactpunten van de veiligheidsgordel voor volwassenen (geïdentificeerd als gordeltraject), de antikantelvoorziening of de stoelschaal van het kinderbeveiligingssysteem, moet als tekortkoming worden beschouwd, behalve als dat gedrag duidelijk als belastingsbeperkende functie is geïdentificeerd.

| | Punt 7.1.4.1.10.1.2.

  „Volledig verzonken” wil zeggen dat, met de poot in de verzonken stand, geen enkel deel van de poot buiten het oppervlak van het onderstel of de schaal uitsteekt, zodat het geen effect heeft op de positie van het kinderbeveiligingssysteem op de testbank. Zie ter illustratie de volgende figuren.

  Figuur 1


  Voorbeelden van een volledig verzonken steunpoot




  steunpoot
  CRS
  steunpoot

  Figuur 2


  Voorbeelden van een niet-volledig verzonken steunpoot




  steunpoot
  CRS
  steunpoot |
| --- | --- |

Punt 7.1.4.1.10.1.2.

„Volledig verzonken” wil zeggen dat, met de poot in de verzonken stand, geen enkel deel van de poot buiten het oppervlak van het onderstel of de schaal uitsteekt, zodat het geen effect heeft op de positie van het kinderbeveiligingssysteem op de testbank. Zie ter illustratie de volgende figuren.

Figuur 1

Voorbeelden van een volledig verzonken steunpoot

steunpoot

CRS

steunpoot

Figuur 2

Voorbeelden van een niet-volledig verzonken steunpoot

steunpoot

CRS

steunpoot

| | Punt 7.1.4.2.2
  De tekst in dit punt verwijst naar versnellingen die vertaald worden in trekkrachten in de ruggengraat van de dummy. |
| --- | --- |

Punt 7.1.4.2.2

De tekst in dit punt verwijst naar versnellingen die vertaald worden in trekkrachten in de ruggengraat van de dummy.

| | Punt 7.1.4.3.1

  „Zichtbare indrukken in de boetseerklei” betekent dat het buiktussenstuk (onder druk van het beveiligingssysteem) in de klei dringt; het buigen van de klei zonder samendrukking in horizontale richting, zoals bijvoorbeeld door het buigen van de ruggengraat, valt daar niet onder. Zie ook de interpretatie van punt 6.2.4. |
| --- | --- |

Punt 7.1.4.3.1

„Zichtbare indrukken in de boetseerklei” betekent dat het buiktussenstuk (onder druk van het beveiligingssysteem) in de klei dringt; het buigen van de klei zonder samendrukking in horizontale richting, zoals bijvoorbeeld door het buigen van de ruggengraat, valt daar niet onder. Zie ook de interpretatie van punt 6.2.4.

| | Punt 7.2.1.5
  Aan het eerste voorschrift wordt geacht te zijn voldaan als de hand van de dummy bij de sluiting kan worden gebracht. |
| --- | --- |

Punt 7.2.1.5

Aan het eerste voorschrift wordt geacht te zijn voldaan als de hand van de dummy bij de sluiting kan worden gebracht.

| | Punt 7.2.2.1
  Deze bepaling moet ervoor zorgen dat afzonderlijk goedgekeurde schouderafstelriemen gemakkelijk kunnen worden vastgemaakt en losgemaakt. |
| --- | --- |

Punt 7.2.2.1

Deze bepaling moet ervoor zorgen dat afzonderlijk goedgekeurde schouderafstelriemen gemakkelijk kunnen worden vastgemaakt en losgemaakt.

| | Punt 7.2.4.1.1
  Hiervoor zijn twee riemen nodig. Meet de breukbelasting van de eerste riem. Meet de breedte van de tweede riem bij 75 % van deze belasting. |
| --- | --- |

Punt 7.2.4.1.1

Hiervoor zijn twee riemen nodig. Meet de breukbelasting van de eerste riem. Meet de breedte van de tweede riem bij 75 % van deze belasting.

| | Punt 7.2.4.4
  Elementen die gedemonteerd of losgeschroefd kunnen worden en die door een ongeoefende gebruiker wellicht verkeerd opnieuw worden gemonteerd, waardoor ze gevaar kunnen opleveren, zijn niet toegestaan. |
| --- | --- |

Punt 7.2.4.4

Elementen die gedemonteerd of losgeschroefd kunnen worden en die door een ongeoefende gebruiker wellicht verkeerd opnieuw worden gemonteerd, waardoor ze gevaar kunnen opleveren, zijn niet toegestaan.

| | Punt 8.1.2.2

  „Aan de stoel bevestigd” betekent bevestigd aan de in bijlage 6 bedoelde teststoel. „Specifieke systemen mogen” betekent dat een „voertuigspecifiek” beveiligingssysteem in de regel aan de kanteltest wordt onderworpen wanneer het aan de teststoel is bevestigd, maar dat het testen op de voertuigstoel is toegestaan. |
| --- | --- |

Punt 8.1.2.2

„Aan de stoel bevestigd” betekent bevestigd aan de in bijlage 6 bedoelde teststoel. „Specifieke systemen mogen” betekent dat een „voertuigspecifiek” beveiligingssysteem in de regel aan de kanteltest wordt onderworpen wanneer het aan de teststoel is bevestigd, maar dat het testen op de voertuigstoel is toegestaan.

| | Punt 8.1.3.6.3.2.
  De scharnierende plank of het soortgelijke flexibele voorwerp is bedoeld om het uittrekken van kleding van het kind en het niet opnieuw bijstellen van het harnassysteem te simuleren. Als het kind op zijn plaats wordt gehouden door een systeem dat zich zonder tussenkomst van buitenuit aan het lichaam van het kind aanpast (bv. wanneer de gordel voor volwassenen wordt gebruikt of het harnas automatische oprolmechanismen of oprolmechanismen met noodvergrendeling heeft), hoeft de scharnierende plank niet te worden gebruikt. Voor kinderbeveiligingssystemen waarbij de lengte van de riemen kan worden gefixeerd (bv. wanneer een harnas zonder oprolmechanismen of de veiligheidsgordel voor volwassenen met een blokkeervoorziening wordt gebruikt), is het gebruik van de scharnierende plank verplicht. De scharnierende plank moet worden gebruikt voor de opstelling van kinderbeveiligingssystemen met een door riemen vastgemaakt botsscherm. |
| --- | --- |

Punt 8.1.3.6.3.2.

De scharnierende plank of het soortgelijke flexibele voorwerp is bedoeld om het uittrekken van kleding van het kind en het niet opnieuw bijstellen van het harnassysteem te simuleren. Als het kind op zijn plaats wordt gehouden door een systeem dat zich zonder tussenkomst van buitenuit aan het lichaam van het kind aanpast (bv. wanneer de gordel voor volwassenen wordt gebruikt of het harnas automatische oprolmechanismen of oprolmechanismen met noodvergrendeling heeft), hoeft de scharnierende plank niet te worden gebruikt. Voor kinderbeveiligingssystemen waarbij de lengte van de riemen kan worden gefixeerd (bv. wanneer een harnas zonder oprolmechanismen of de veiligheidsgordel voor volwassenen met een blokkeervoorziening wordt gebruikt), is het gebruik van de scharnierende plank verplicht. De scharnierende plank moet worden gebruikt voor de opstelling van kinderbeveiligingssystemen met een door riemen vastgemaakt botsscherm.

| | Punt 8.2.2.1.1
  Met „rekening houdend met de normale gebruiksomstandigheden” wordt bedoeld dat deze test moet worden uitgevoerd terwijl het kinderbeveiligingssysteem op de teststoel of de voertuigstoel is gemonteerd, maar zonder de dummy.
  De dummy mag enkel worden gebruikt om de verstelvoorziening op zijn plaats te brengen. Eerst moeten de riemen overeenkomstig punt 8.1.3.6.3.2 of punt 8.1.3.6.3.3 worden afgesteld (doorhalen wat niet van toepassing is). Nadat de dummy is verwijderd, kan de test beginnen. |
| --- | --- |

Punt 8.2.2.1.1

Met „rekening houdend met de normale gebruiksomstandigheden” wordt bedoeld dat deze test moet worden uitgevoerd terwijl het kinderbeveiligingssysteem op de teststoel of de voertuigstoel is gemonteerd, maar zonder de dummy.

De dummy mag enkel worden gebruikt om de verstelvoorziening op zijn plaats te brengen. Eerst moeten de riemen overeenkomstig punt 8.1.3.6.3.2 of punt 8.1.3.6.3.3 worden afgesteld (doorhalen wat niet van toepassing is). Nadat de dummy is verwijderd, kan de test beginnen.

| | Punt 8.2.5.2.6
  Dit punt geldt niet voor schouderafstelriemen die krachtens dit reglement afzonderlijk worden goedgekeurd. |
| --- | --- |

Punt 8.2.5.2.6

Dit punt geldt niet voor schouderafstelriemen die krachtens dit reglement afzonderlijk worden goedgekeurd.

| | Punt 10.1.3.
  In geval van uitbreidingen waarbij de wijzigingen alleen betrekking hebben op één groep kinderbeveiligingssystemen, moet de uitbreidingstest alleen voor die groep worden uitgevoerd, en als de verplaatsing groter is dan het slechtste voor het kinderbeveiligingssysteem (van gelijk welke groep van de oorspronkelijke goedkeuring of eerdere uitbreidingen) eerder bereikte resultaat, moeten nieuwe productiekwalificatietests worden verricht. Als de verplaatsing van het hoofd niet groter is dan bij alle andere eerdere goedkeurings- of uitbreidingstests (de productiekwalificatietests buiten beschouwing gelaten), zijn nieuwe productiekwalificatietests niet verplicht.
  Wanneer de bij een uitbreiding aangebrachte wijzigingen voor meer dan één groep gelden, bv. als een groep 2/3 van kinderbeveiligingssystemen wordt uitgebreid om er groep 1 aan toe te voegen, maar de wijziging gevolgen kan hebben voor groep 2/3 (bv. versterking), voer dan op de slechtste groep 2/3 (oorspronkelijke goedkeuring) de tests van groep 1 uit. Als een van de resultaten slechter is dan bij de oorspronkelijke goedkeuring of de vorige uitbreiding (de productiekwalificatietests buiten beschouwing gelaten), voer dan op het nieuwe slechtste geval productiekwalificatietests uit.
  Vergelijk altijd met het slechtste geval van alle goedkeurings- en uitbreidingstests (de productiekwalificatietests buiten beschouwing gelaten). |
| --- | --- |

Punt 10.1.3.

In geval van uitbreidingen waarbij de wijzigingen alleen betrekking hebben op één groep kinderbeveiligingssystemen, moet de uitbreidingstest alleen voor die groep worden uitgevoerd, en als de verplaatsing groter is dan het slechtste voor het kinderbeveiligingssysteem (van gelijk welke groep van de oorspronkelijke goedkeuring of eerdere uitbreidingen) eerder bereikte resultaat, moeten nieuwe productiekwalificatietests worden verricht. Als de verplaatsing van het hoofd niet groter is dan bij alle andere eerdere goedkeurings- of uitbreidingstests (de productiekwalificatietests buiten beschouwing gelaten), zijn nieuwe productiekwalificatietests niet verplicht.

Wanneer de bij een uitbreiding aangebrachte wijzigingen voor meer dan één groep gelden, bv. als een groep 2/3 van kinderbeveiligingssystemen wordt uitgebreid om er groep 1 aan toe te voegen, maar de wijziging gevolgen kan hebben voor groep 2/3 (bv. versterking), voer dan op de slechtste groep 2/3 (oorspronkelijke goedkeuring) de tests van groep 1 uit. Als een van de resultaten slechter is dan bij de oorspronkelijke goedkeuring of de vorige uitbreiding (de productiekwalificatietests buiten beschouwing gelaten), voer dan op het nieuwe slechtste geval productiekwalificatietests uit.

Vergelijk altijd met het slechtste geval van alle goedkeurings- en uitbreidingstests (de productiekwalificatietests buiten beschouwing gelaten).

---

BIJLAGE 16

CONTROLE VAN DE CONFORMITEIT VAN DE PRODUCTIE

1.   TESTS

Kinderbeveiligingssystemen moeten op aantoonbare wijze voldoen aan de voorschriften die aan de volgende tests ten grondslag liggen:

| 1.1. | Controle van de vergrendelingsdrempel en de duurzaamheid van oprolmechanismen met noodvergrendeling
  Volgens de voorschriften van punt 8.2.4.3 in de meest ongunstige richting, nadat de in de punten 8.2.4.2, 8.2.4.4 en 8.2.4.5 gespecificeerde duurzaamheidstests zijn uitgevoerd zoals voorgeschreven in punt 7.2.3.2.6. |
| --- | --- |

1.1.

Controle van de vergrendelingsdrempel en de duurzaamheid van oprolmechanismen met noodvergrendeling

Volgens de voorschriften van punt 8.2.4.3 in de meest ongunstige richting, nadat de in de punten 8.2.4.2, 8.2.4.4 en 8.2.4.5 gespecificeerde duurzaamheidstests zijn uitgevoerd zoals voorgeschreven in punt 7.2.3.2.6.

| 1.2. | Controle van de duurzaamheid van oprolmechanismen met automatische vergrendeling
  Volgens de voorschriften van punt 8.2.4.2, aangevuld met de tests in de punten 8.2.4.4 en 8.2.4.5 zoals voorgeschreven in punt 7.2.3.1.3. |
| --- | --- |

1.2.

Controle van de duurzaamheid van oprolmechanismen met automatische vergrendeling

Volgens de voorschriften van punt 8.2.4.2, aangevuld met de tests in de punten 8.2.4.4 en 8.2.4.5 zoals voorgeschreven in punt 7.2.3.1.3.

| 1.3. | Test van de sterkte van de riemen na conditionering
  Volgens de in punt 7.2.4.2 beschreven procedure, na conditionering volgens de voorschriften van de punten 8.2.5.2.1 tot en met 8.2.5.2.5.
  1.3.1.   Test van de sterkte van de riemen na schuring
  Volgens de in punt 7.2.4.2 beschreven procedure, na conditionering volgens de voorschriften van punt 8.2.5.2.6. |
| --- | --- |

1.3.

Test van de sterkte van de riemen na conditionering

Volgens de in punt 7.2.4.2 beschreven procedure, na conditionering volgens de voorschriften van de punten 8.2.5.2.1 tot en met 8.2.5.2.5.

1.3.1.   Test van de sterkte van de riemen na schuring

Volgens de in punt 7.2.4.2 beschreven procedure, na conditionering volgens de voorschriften van punt 8.2.5.2.6.

| 1.4. | Microsliptest
  Volgens de procedure van punt 8.2.3 van dit reglement. |
| --- | --- |

1.4.

Microsliptest

Volgens de procedure van punt 8.2.3 van dit reglement.

| 1.5. | Energieabsorptie
  Volgens de voorschriften van punt 7.1.2 van dit reglement. |
| --- | --- |

1.5.

Energieabsorptie

Volgens de voorschriften van punt 7.1.2 van dit reglement.

| 1.6. | Controle van de prestaties van het kinderbeveiligingssysteem wanneer het aan de passende dynamische test wordt onderworpen
  Volgens de voorschriften van punt 8.1.3 na zodanige voorafgaande conditionering van de sluiting(en) volgens de voorschriften van punt 7.2.1.7 dat aan de toepasselijke voorschriften van punt 7.1.4 (algehele werking van het kinderbeveiligingssysteem) en punt 7.2.1.8.1 (werking van de sluiting(en) onder belasting) wordt voldaan. |
| --- | --- |

1.6.

Controle van de prestaties van het kinderbeveiligingssysteem wanneer het aan de passende dynamische test wordt onderworpen

Volgens de voorschriften van punt 8.1.3 na zodanige voorafgaande conditionering van de sluiting(en) volgens de voorschriften van punt 7.2.1.7 dat aan de toepasselijke voorschriften van punt 7.1.4 (algehele werking van het kinderbeveiligingssysteem) en punt 7.2.1.8.1 (werking van de sluiting(en) onder belasting) wordt voldaan.

| 1.7. | Temperatuurtest
  Volgens de voorschriften van punt 7.1.5 van dit reglement. |
| --- | --- |

1.7.

Temperatuurtest

Volgens de voorschriften van punt 7.1.5 van dit reglement.

2.   TESTFREQUENTIE EN RESULTATEN

2.1.   De frequentie van de in de punten 1.1 tot en met 1.5 en in punt 1.7 beschreven tests moet op een statistisch gecontroleerde en willekeurige basis worden vastgesteld volgens een van de gebruikelijke kwaliteitscontroleprocedures, en bedraagt ten minste eenmaal per jaar.

2.2.   Minimumvoorwaarden voor de controle van de conformiteit van „universele”, „semi-universele” en „beperkte” kinderbeveiligingssystemen met betrekking tot de dynamische tests overeenkomstig punt 1.6.

In overleg met de betrokken instanties ziet de houder van de goedkeuring toe op de controle van de conformiteit aan de hand van partijgewijze controle (punt 2.2.1) of doorlopende controle (punt 2.2.2).

2.2.1.   Partijgewijze controle voor de kinderbeveiligingssystemen

2.2.1.1.   De houder van de goedkeuring moet de kinderbeveiligingssystemen verdelen in partijen die zo uniform mogelijk zijn wat de bij de fabricage gebruikte grondstoffen of tussenproducten (verschillende schaalkleuren, verschillende fabricage van het harnas) en de productieomstandigheden betreft. Een partij mag niet meer dan 5 000 exemplaren bevatten.

Met instemming van de betrokken instanties kunnen de tests door de technische dienst of onder verantwoordelijkheid van de houder van de goedkeuring worden uitgevoerd.

2.2.1.2.   In elke partij moet overeenkomstig de bepalingen van punt punt 2.2.1.4 een monster worden genomen van ten minste 20 % van het aantal exemplaren dat van die partij moet worden geproduceerd.

2.2.1.3.   De kenmerken van de kinderbeveiligingssystemen en het aantal te verrichten dynamische tests worden vermeld in punt 2.2.1.4.

2.2.1.4.   Om te worden aanvaard moet een partij kinderbeveiligingssystemen aan de volgende voorwaarden voldoen:

| Aantal systemen per partij | Aantal monsters/kenmerken van de kinderbeveiligingssystemen | Gecombineerd aantal monsters | Aanvaardbaarheid-criteria | Criteria voor verwerping | Strengheid van de controles |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| N < 500 | 1e = 1MH | 1 | 0 | — | normaal |
| 2e = 1MH | 2 | 1 | 2 |
| 500 < N < 5 000 | 1e = 1MH + 1LH | 2 | 0 | 2 | normaal |
| 2e = 1MH + 1LH | 4 | 1 | 2 |
| N < 500 | 1e = 1MH | 2 | 0 | 2 | verstrengd |
| 2e = 1MH | 4 | 1 | 2 |
| 500 < N < 5 000 | 1e = 1MH + 1LH | 4 | 0 | 2 | verstrengd |
| 2e = 1MH + 1LH | 8 | 1 | 2 |

Aantal systemen per partij

Aantal monsters/kenmerken van de kinderbeveiligingssystemen

Gecombineerd aantal monsters

Aanvaardbaarheid-criteria

Criteria voor verwerping

Strengheid van de controles

N < 500

1e = 1MH

1

0

—

normaal

2e = 1MH

2

1

2

500 < N < 5 000

1e = 1MH + 1LH

2

0

2

normaal

2e = 1MH + 1LH

4

1

2

N < 500

1e = 1MH

2

0

2

verstrengd

2e = 1MH

4

1

2

500 < N < 5 000

1e = 1MH + 1LH

4

0

2

verstrengd

2e = 1MH + 1LH

8

1

2

Opmerking:

MH= moeilijkste configuratie (de slechtste resultaten die zijn verkregen bij de goedkeuring of uitbreiding van de goedkeuring);

LH= een minder moeilijke configuratie.

Dit dubbele bemonsteringsschema werkt als volgt:

| | Bij een normale controle: indien het eerste monster geen defecte exemplaren bevat, wordt de partij aanvaard zonder dat een tweede monster wordt getest. Indien het twee defecte exemplaren bevat, wordt de partij verworpen. Indien het één defect exemplaar bevat, wordt een tweede monster genomen en moet het cumulatieve aantal voldoen aan de voorwaarde in de vijfde kolom van bovenstaande tabel. |
| --- | --- |

Bij een normale controle: indien het eerste monster geen defecte exemplaren bevat, wordt de partij aanvaard zonder dat een tweede monster wordt getest. Indien het twee defecte exemplaren bevat, wordt de partij verworpen. Indien het één defect exemplaar bevat, wordt een tweede monster genomen en moet het cumulatieve aantal voldoen aan de voorwaarde in de vijfde kolom van bovenstaande tabel.

| | Indien twee van vijf opeenvolgende partijen worden verworpen, wordt overgeschakeld op verstrengde controle. Indien vijf opeenvolgende partijen worden aanvaard, wordt opnieuw overgeschakeld op normale controle. |
| --- | --- |

Indien twee van vijf opeenvolgende partijen worden verworpen, wordt overgeschakeld op verstrengde controle. Indien vijf opeenvolgende partijen worden aanvaard, wordt opnieuw overgeschakeld op normale controle.

| | Indien een partij wordt verworpen, wordt de productie geacht niet conform te zijn en mag de partij niet worden vrijgegeven. |
| --- | --- |

Indien een partij wordt verworpen, wordt de productie geacht niet conform te zijn en mag de partij niet worden vrijgegeven.

| | Bij verwerping van twee opeenvolgende partijen waarvoor de verstrengde controle geldt, worden de voorschriften van punt 13 toegepast. |
| --- | --- |

Bij verwerping van twee opeenvolgende partijen waarvoor de verstrengde controle geldt, worden de voorschriften van punt 13 toegepast.

2.2.1.5.   De controle van de conformiteit van kinderbeveiligingssystemen begint bij de partij die is geproduceerd na de eerste partij die aan de productiekwalificatie werd onderworpen.

2.2.1.6.   De in punt 2.2.1.4 beschreven testresultaten mogen niet hoger liggen dan L, de grenswaarde die voor elke goedkeuringstest is voorgeschreven.

2.2.2.   Doorlopende controle

2.2.2.1.   De houder van een goedkeuring is verplicht de kwaliteit van zijn productieproces doorlopend te controleren op basis van statistische gegevens en monsterneming. Met instemming van de betrokken instanties kunnen de tests worden uitgevoerd door de technische dienst of onder verantwoordelijkheid van de houder van de goedkeuring, die verantwoordelijk is voor de traceerbaarheid van het product.

2.2.2.2.   De monsterneming moet plaatsvinden zoals bepaald in punt 2.2.2.4.

2.2.2.3.   Het kenmerk van de kinderbeveiligingssystemen wordt willekeurig bepaald en de te verrichten tests zijn beschreven in punt 2.2.2.4.

2.2.2.4.   De controle moet voldoen aan de volgende voorschriften:

| Aantal gecontroleerde systemen | Strengheid van de controles |
| --- | --- |
| 0,02 % = 1 per 5 000 geproduceerde systemen wordt gecontroleerd | normaal |
| 0,05 % = 1 per 2 000 geproduceerde systemen wordt gecontroleerd | verstrengd |

Aantal gecontroleerde systemen

Strengheid van de controles

0,02 % = 1 per 5 000 geproduceerde systemen wordt gecontroleerd

normaal

0,05 % = 1 per 2 000 geproduceerde systemen wordt gecontroleerd

verstrengd

Dit dubbele bemonsteringsschema werkt als volgt:

| | Indien het kinderbeveiligingssysteem conform wordt geacht, is de productie conform. |
| --- | --- |

Indien het kinderbeveiligingssysteem conform wordt geacht, is de productie conform.

| | Indien het kinderbeveiligingssysteem niet aan de voorschriften voldoet, moet een tweede systeem worden gecontroleerd. |
| --- | --- |

Indien het kinderbeveiligingssysteem niet aan de voorschriften voldoet, moet een tweede systeem worden gecontroleerd.

| | Indien het tweede kinderbeveiligingssysteem aan de voorschriften voldoet, is de productie conform. |
| --- | --- |

Indien het tweede kinderbeveiligingssysteem aan de voorschriften voldoet, is de productie conform.

| | Indien zowel het eerste als het tweede kinderbeveiligingssysteem niet aan de voorschriften voldoet, is de productie niet-conform. Kinderbeveiligingssystemen die waarschijnlijk hetzelfde gebrek vertonen, moeten worden ingetrokken en de nodige maatregelen moeten worden genomen om de conformiteit van de productie te herstellen. |
| --- | --- |

Indien zowel het eerste als het tweede kinderbeveiligingssysteem niet aan de voorschriften voldoet, is de productie niet-conform. Kinderbeveiligingssystemen die waarschijnlijk hetzelfde gebrek vertonen, moeten worden ingetrokken en de nodige maatregelen moeten worden genomen om de conformiteit van de productie te herstellen.

| | Indien de productie tweemaal op 10 000 na elkaar geproduceerde kinderbeveiligingssystemen moet worden ingetrokken, wordt overgeschakeld op verstrengde controle. |
| --- | --- |

Indien de productie tweemaal op 10 000 na elkaar geproduceerde kinderbeveiligingssystemen moet worden ingetrokken, wordt overgeschakeld op verstrengde controle.

| | Indien 10 000 na elkaar geproduceerde kinderbeveiligingssystemen geacht worden conform te zijn, wordt opnieuw overgeschakeld op normale controle. |
| --- | --- |

Indien 10 000 na elkaar geproduceerde kinderbeveiligingssystemen geacht worden conform te zijn, wordt opnieuw overgeschakeld op normale controle.

| | Indien de productie waarvoor de verstrengde controle geldt tweemaal na elkaar wordt ingetrokken, worden de voorschriften van punt 13 toegepast. |
| --- | --- |

Indien de productie waarvoor de verstrengde controle geldt tweemaal na elkaar wordt ingetrokken, worden de voorschriften van punt 13 toegepast.

2.2.2.5.   De doorlopende controle van kinderbeveiligingssystemen begint na de productiekwalificatie.

2.2.2.6.   De in punt 2.2.2.4 beschreven testresultaten mogen niet hoger liggen dan L, de grenswaarde die voor elke goedkeuringstest is voorgeschreven.

2.3.   Voor „ingebouwde” voertuigspecifieke systemen gelden de volgende testfrequenties:

| met uitzondering van verhogingskussens: | om de 8 weken |
| --- | --- |
| Verhogingskussens: | om de 12 weken |

met uitzondering van verhogingskussens:

om de 8 weken

Verhogingskussens:

om de 12 weken

Bij elke test moet aan alle voorschriften van de punten 7.1.4 en 7.2.1.8.1 worden voldaan. Indien de resultaten van alle in één jaar uitgevoerde tests bevredigend zijn, mag de fabrikant met instemming van de bevoegde instantie de testfrequentie op de volgende wijze verlagen:

| met uitzondering van verhogingskussens: | om de 16 weken |
| --- | --- |
| Verhogingskussens: | om de 24 weken |

met uitzondering van verhogingskussens:

om de 16 weken

Verhogingskussens:

om de 24 weken

Wanneer 1 000 kinderbeveiligingssystemen of minder per jaar worden geproduceerd, is evenwel een minimumfrequentie van één test per jaar toegestaan.

2.3.1.   Voor voertuigspecifieke systemen in de zin van punt 2.1.2.4.1 mag de fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem kiezen of de controle van de conformiteit van de productie overeenkomstig punt 2.2 op een teststoel wordt uitgevoerd, dan wel overeenkomstig punt 2.3 in een voertuigcarrosserie.

2.3.2.   Wanneer een monster een bepaalde test niet heeft doorstaan, moet deze test onder dezelfde voorwaarden worden herhaald met ten minste drie andere monsters. Wanneer in het geval van dynamische tests een van die drie niet slaagt, wordt de productie geacht niet-conform te zijn. Overeenkomstig punt 2.3 moet de frequentie worden verhoogd indien de lagere frequentie werd toegepast en moeten de nodige maatregelen worden genomen om de conformiteit van de productie te herstellen.

2.4.   Wanneer de productie overeenkomstig punt 2.2.1.4, 2.2.2.4 of 2.3.2 niet-conform blijkt te zijn, moet de houder van de goedkeuring of zijn daartoe gemachtigde vertegenwoordiger:

| 2.4.1. | de bevoegde instantie die de typegoedkeuring heeft verleend, meedelen welke maatregelen zijn genomen om de conformiteit van de productie te herstellen. |
| --- | --- |

2.4.1.

de bevoegde instantie die de typegoedkeuring heeft verleend, meedelen welke maatregelen zijn genomen om de conformiteit van de productie te herstellen.

2.5.   De fabrikant moet de typegoedkeuringsinstantie elk kwartaal op de hoogte stellen van het aantal vervaardigde producten voor elk goedkeuringsnummer, en aangeven hoe de producten die met een bepaald goedkeuringsnummer overeenstemmen, kunnen worden geïdentificeerd.

---

BIJLAGE 17

TEST VAN HET ENERGIEABSORBERENDE MATERIAAL

1.   DUMMYHOOFD

1.1.   Het dummyhoofd moet bestaan uit een massieve houten halve bol waarop overeenkomstig figuur A hieronder een kleiner bolvormig segment is bevestigd. Het moet zo worden geconstrueerd dat het ongehinderd in de aangegeven richting kan vallen en dat een versnellingsmeter kan worden gemonteerd om de versnelling in de valrichting te meten.

1.2.   Het dummyhoofd, inclusief de versnellingsmeter, moet een totale massa van 2,75 ± 0,05 kg hebben.

Figuur A

Dummyhoofd

Afmetingen in mm

valrichting

2.   INSTRUMENTEN

Tijdens de test moet de versnelling worden geregistreerd met behulp van apparatuur die beantwoordt aan de eisen van kanaalfrequentieklasse 1 000 zoals gespecificeerd in de recentste versie van ISO 6487.

3.   PROCEDURE

3.1.   Het geassembleerde kinderbeveiligingssysteem moet in de impactzone zodanig op een stijf vlak oppervlak van minimaal 500 × 500 mm worden geplaatst dat de botsrichting loodrecht staat op het binnenoppervlak van het kinderbeveiligingssysteem in het impactgebied.

3.2.   Breng het dummyhoofd op een hoogte van 100 – 0/+ 5 mm, gemeten tussen de bovenkant van het geassembleerde kinderbeveiligingssysteem en het laagste punt van het dummyhoofd, en laat het vallen. Noteer de versnelling van het dummyhoofd op het moment van de botsing.

---

BIJLAGE 18

METHODE VOOR HET DEFINIËREN VAN DE IMPACTZONE VOOR HET HOOFD BIJ SYSTEMEN MET RUGLEUNING EN HET MINIMUMFORMAAT VAN DE ZIJKANTEN BIJ NAAR ACHTEREN GERICHTE SYSTEMEN

| 1. | Plaats het kinderbeveiligingssysteem op de in bijlage 6 beschreven teststoel. Verstelbare systemen moeten in de meest verticale stand worden gebracht. Plaats de kleinste dummy in het kinderbeveiligingssysteem volgens de instructies van de fabrikant. Markeer op de rugleuning het punt A dat zich op dezelfde hoogte bevindt als de schouder van de kleinste dummy op een afstand van 2 cm vanaf de buitenkant van de arm naar binnen toe. Alle naar binnen gerichte oppervlakken boven het horizontale vlak door punt A moeten overeenkomstig bijlage 17 worden getest. Deze zone moet de rugleuning en de zijkanten, inclusief de binnenranden (de kromming) van de zijkanten, omvatten. In het geval van reiswiegen waarbij een symmetrische installatie van de dummy gezien de voorziening en de instructies van de fabrikant niet mogelijk is, moet de zone die voldoet aan bijlage 17, alle naar binnen gerichte oppervlakken boven het eerder gedefinieerde punt A in de richting van het hoofd omvatten, gemeten met deze dummy in de reiswieg in de slechtst denkbare positie volgens de instructies van de fabrikant en met de reiswieg op de testbank.
  Indien een symmetrische installatie van de dummy in de reiswieg mogelijk is, moet het hele binnenoppervlak voldoen aan bijlage 17. |
| --- | --- |

1.

Indien een symmetrische installatie van de dummy in de reiswieg mogelijk is, moet het hele binnenoppervlak voldoen aan bijlage 17.

| 2. | Bij naar achteren gerichte kinderbeveiligingssystemen moet de diepte van de zijkanten ten minste 90 mm bedragen, gemeten vanaf het middenlangsvlak van het oppervlak van de rugleuning. Deze zijkanten moeten beginnen bij het horizontale vlak door punt A en doorlopen tot het bovenste punt van de rugleuning. Vanaf een punt 90 mm onder het bovenste punt van de rugleuning mag de diepte van de zijkanten geleidelijk minder worden. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Het in punt 2 vermelde voorschrift in verband met het minimumformaat van de zijkanten is niet van toepassing op voertuigspecifieke kinderbeveiligingssystemen van de massagroepen II en III die overeenkomstig punt 6.1.2 van dit reglement in de bagageruimte moeten worden gebruikt. |
| --- | --- |

3.

---

BIJLAGE 19

BESCHRIJVING VAN DE CONDITIONERING VAN DIRECT OP HET KINDERBEVEILIGINGSSYSTEEM GEMONTEERDE VERSTELVOORZIENINGEN

Figuur 1

1,25 kg

vaste rol

vaste rol

1.   METHODE

1.1.   Trek de riem van de geïntegreerde harnasgordel, met als uitgangspunt de in punt 8.2.7 beschreven referentiepositie, ten minste 50 mm uit door aan het vrije uiteinde van de gordel te trekken.

1.2.   Bevestig het verstelbare deel van de geïntegreerde harnasgordel aan trekvoorziening A.

1.3.   Activeer de verstelvoorziening en trek ten minste 150 mm riem naar de kant van het geïntegreerde harnas. Dit vertegenwoordigt een halve cyclus en brengt trekvoorziening A in de positie van de maximaal afgewikkelde riem.

1.4.   Bevestig het vrije uiteinde van de gordel aan trekvoorziening B.

2.   DE CYCLUS IS ALS VOLGT:

| 2.1. | Trek de gordel met behulp van voorziening B ten minste 150 mm uit zonder dat voorziening A kracht uitoefent op de geïntegreerde harnasgordel. |
| --- | --- |

2.1.

Trek de gordel met behulp van voorziening B ten minste 150 mm uit zonder dat voorziening A kracht uitoefent op de geïntegreerde harnasgordel.

| 2.2. | Activeer de verstelvoorzieningen en trek aan voorziening A zonder dat voorziening B kracht uitoefent op het vrije uiteinde van de gordel. |
| --- | --- |

2.2.

Activeer de verstelvoorzieningen en trek aan voorziening A zonder dat voorziening B kracht uitoefent op het vrije uiteinde van de gordel.

| 2.3. | Deactiveer de verstelvoorziening aan het einde van de slag. |
| --- | --- |

2.3.

Deactiveer de verstelvoorziening aan het einde van de slag.

| 2.4. | Herhaal de cyclus zoals gespecificeerd in punt 7.2.2.7 van dit reglement. |
| --- | --- |

2.4.

Herhaal de cyclus zoals gespecificeerd in punt 7.2.2.7 van dit reglement.

---

BIJLAGE 20

TYPISCHE VOORZIENING OM DE STERKTE VAN DE SLUITING TE TESTEN

Image 70

afmetingen in mm

a = oppervlak op A

trekkracht

3 of 5 riemen

sluiting

trekkracht

---

BIJLAGE 21

INSTALLATIE VOOR DE DYNAMISCHE CRASHTEST

standaard oprol-mechanisme

krachtmeter 2

blokkeervoorziening, indien gemonteerd

Isofix-verankeringen in de plooi van de stoel

testkussen

testslede

krachtmeter 1

B-stijl

deurstijlgeleider

1.   METHODE

1.1.   Alleen heupgordel

Bevestig krachtmeter 1 op de hierboven aangegeven plaats aan de buitenkant. Installeer het kinderbeveiligingssysteem en span de referentiegordel aan de buitenkant aan zodat aan die kant een kracht van 75 ± 5 N wordt bereikt.

1.2.   Heup- en diagonaalgordel

1.2.1.   Bevestig krachtmeter 1 op de hierboven aangegeven plaats aan de buitenkant. Installeer het kinderbeveiligingssysteem op de juiste plaats. Indien een blokkeervoorziening op het kinderbeveiligingssysteem aanwezig is en op de diagonaalgordel inwerkt, moet krachtmeter 2 zoals hierboven aangegeven op een geschikte plaats achter het kinderbeveiligingssysteem tussen de blokkeervoorziening en de sluiting worden aangebracht. Indien het kinderbeveiligingssysteem niet met een blokkeervoorziening is uitgerust of indien de blokkeervoorziening bij de sluiting is gemonteerd, moet de krachtmeter op een geschikte plaats tussen de deurstijlgeleider en het kinderbeveiligingssysteem worden aangebracht.

1.2.2.   Stel het heupgedeelte van de referentiegordel zo af dat krachtmeter 1 een kracht van 50 ± 5 N aangeeft. Breng een krijtstreep aan op de gordel waar hij de gesimuleerde sluiting passeert. Terwijl de gordel in deze positie wordt gehouden, moet de diagonaalgordel zo worden afgesteld dat krachtmeter 2 een kracht van 50 ± 5 N aangeeft, hetzij door deze te blokkeren met de blokkeervoorziening van het kinderbeveiligingssysteem, hetzij door er dicht bij het standaardoprolmechanisme aan te trekken.

1.2.3.   Wikkel de riem volledig af van de spoel van het oprolmechanisme en rol hem opnieuw op met een gordelspanning van 4 ± 3 N tussen het oprolmechanisme en de deurstijlgeleider. De spoel moet vóór de dynamische test worden vergrendeld. Voer de dynamische crashtest uit.

1.2.4.   Ga vóór met de opstelling te beginnen na of het kinderbeveiligingssysteem voldoet aan punt 6.2.1.3 van dit reglement. Als de installatiespanning door een verandering van de hoek is gewijzigd, voer de test dan uit met de meest loshangende positie, stel het systeem op in de strakste positie, en verplaats het kinderbeveiligingssysteem in de slechtst denkbare positie zonder de veiligheidsgordel voor volwassenen opnieuw aan te spannen. Voer vervolgens de dynamische test uit.

1.3.   Isofix-bevestigingselement

Voor een Isofix-kinderbeveiligingssysteem met instelbare positie van de Isofix-verankeringen in de plooi van de stoel. Bevestig het onbeladen Isofix-kinderbeveiligingssysteem in de juiste testpositie aan de verankeringen H1 en H2 in de plooi van de stoel. Laat de vergrendelingsmechanismen van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem het onbeladen Isofix-kinderbeveiligingssysteem naar de plooi van de stoel toetrekken. Oefen in een vlak evenwijdig aan het oppervlak van het stoelkussen op de testbank en in de richting van de plooi van de stoel een extra kracht van 135 ± 15 N uit om wrijvingskrachten tussen het Isofix-kinderbeveiligingssysteem en het stoelkussen te overwinnen en zo het zelfaanspannende effect van het vergrendelingsmechanisme te bevorderen. De kracht moet op of evenredig verdeeld rond de hartlijn van het Isofix-kinderbeveiligingssysteem en ten hoogste 100 mm boven het oppervlak van het kussen op de testbank worden uitgeoefend. Stel de toptether indien nodig zo af dat een kracht van 50 ± 5 N wordt verkregen (*1). Plaats de geschikte dummy in het kinderbeveiligingssysteem wanneer het Isofix-kinderbeveiligingssysteem zo is afgesteld.

Opmerking:

| 1. | Voor de punten 1.1 en 1.2 moet de dummy in het kinderbeveiligingssysteem worden gezet voordat het wordt geïnstalleerd. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Omdat het testkussen van schuimrubber na de installatie van het kinderbeveiligingssysteem wordt samengedrukt, mag de dynamische test voor zover mogelijk niet meer dan 10 minuten na de installatie plaatsvinden. Om het kussen de gelegenheid te geven in de oorspronkelijke toestand terug te keren, moet de tijd tussen twee tests met hetzelfde kussen ten minste 20 minuten bedragen. |
| --- | --- |

2.

| 3. | De elektrische verbinding van direct op de riemen aangebrachte krachtmeters mag worden onderbroken, maar de krachtmeters moeten tijdens de dynamische test op hun plaats blijven. Elke meter mag hoogstens 250 g wegen. Als alternatief mag, in plaats van de krachtmeter op de heupgordel, een krachtmeter worden gebruikt die aan het verankeringspunt van de gordel wordt vastgemaakt. |
| --- | --- |

3.

| 4. | In het geval van beveiligingssystemen met een voorziening om de spankracht van de veiligheidsgordel voor volwassenen te verhogen, is de testmethode als volgt:
  installeer het kinderbeveiligingssysteem zoals voorgeschreven in deze bijlage en activeer de spanvoorziening zoals beschreven in de instructies van de fabrikant. Als de voorziening wegens overmatige spanning niet kan worden geactiveerd, wordt zij onaanvaardbaar geacht. |
| --- | --- |

4.

installeer het kinderbeveiligingssysteem zoals voorgeschreven in deze bijlage en activeer de spanvoorziening zoals beschreven in de instructies van de fabrikant. Als de voorziening wegens overmatige spanning niet kan worden geactiveerd, wordt zij onaanvaardbaar geacht.

| 5. | Op het kinderbeveiligingssysteem mag geen andere kracht worden uitgeoefend dan de kracht die nodig is om tot de correcte installatiekrachten te komen zoals beschreven in de punten 1.1 en 1.2.2. |
| --- | --- |

5.

| 6. | In het geval van een overeenkomstig punt 8.1.3.5.6 van dit reglement geïnstalleerde reiswieg moet de verbinding tussen de veiligheidsgordel voor volwassenen en het kinderbeveiligingssysteem worden gesimuleerd. Een veiligheidsgordel voor volwassenen met een vrij uiteinde van 500 mm (gemeten zoals beschreven in bijlage 13) wordt met behulp van de in bijlage 13 beschreven verankeringsplaat verbonden met de voorgeschreven verankeringspunten. Vervolgens wordt het beveiligingssysteem verbonden met de veiligheidsgordel voor volwassenen. De spanning op de veiligheidsgordel voor volwassenen, gemeten tussen het verankeringspunt en het beveiligingssysteem, moet 50 ± 5 N bedragen. |
| --- | --- |

6.

---

(*1)  In het geval van beveiligingssystemen met een voorziening om de spankracht van de toptether te verhogen, is de testmethode als volgt:

Installeer het Isofix-kinderbeveiligingssysteem zoals voorgeschreven in deze bijlage en activeer de spanvoorziening zoals beschreven in de instructies van de fabrikant. Als de voorziening wegens overmatige spanning niet kan worden geactiveerd, wordt zij onaanvaardbaar geacht.

---

BIJLAGE 22

TEST MET HET BLOK IN DE VORM VAN DE ONDERKANT VAN DE ROMP

Figuur 1

Afgeknot P10-dummyblok

Materiaal: EPS (40 tot 45 g/l)

straal 55

straal 80

Ø 110

afrondingsstraal 10,0

straal 125

3,2°

9,5°

straal 220

160

Figuur 2

Trektest van het verhogingskussen met dummyblok

---

BIJLAGE 23

VOORZIENINGEN VOOR HET UITOEFENEN VAN BELASTING

Voorziening I voor het uitoefenen van belasting

Image 74

Verschoven doorsnede B-B

Verschoven doorsnede A-A

Vooraanzicht

schaal 1:2

Inzet C

schaal 1:1

| Reklengte | (+/– 5 mm) | | | | | |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| | Dummy P/Q 0 | Dummy P/Q 3/4 | P/Q 1,5 | P/Q 3 | P/Q 6 | P/Q 10 |
| Hoofdgordel | 1 000  mm | 1 000  mm | 1 000  mm | 1 200  mm | 1 200  mm | 1 200  mm |
| Schoudergordel | 750 mm | 850 mm | 950 mm | 1 000  mm | 1 100  mm | 1 300  mm |
| Kruisgordel | 300 mm | 350 mm | 400 mm | 400 mm | 450 mm | 570 mm |
| Heupgordel | 400 mm | 500 mm | 550 mm | 600 mm | 700 mm | 800 mm |
| Afmeting X | 120 mm | 130 mm | 140 mm | 140 mm | 150 mm | 160 mm |

Reklengte

(+/– 5 mm)

Dummy P/Q 0

Dummy P/Q 3/4

P/Q 1,5

P/Q 3

P/Q 6

P/Q 10

Hoofdgordel

1 000  mm

1 000  mm

1 000  mm

1 200  mm

1 200  mm

1 200  mm

Schoudergordel

750 mm

850 mm

950 mm

1 000  mm

1 100  mm

1 300  mm

Kruisgordel

300 mm

350 mm

400 mm

400 mm

450 mm

570 mm

Heupgordel

400 mm

500 mm

550 mm

600 mm

700 mm

800 mm

Afmeting X

120 mm

130 mm

140 mm

140 mm

150 mm

160 mm

| Nr. | Naam | Informatie | Hoeveelheid |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Hoofdgordel — 39 mm | — | 1 |
| 2 | Schoudergordel links/rechts — 39 mm | — | 2 |
| 3 | Kruisgordel — 39 mm | — | 1 |
| 4 | Heupgordel — 39 mm | — | 1 |
| 5 | Steekpatroon (30 × 17) | Steek: 77, draad: 30 | 8 |
| 6 | Kunststofsluiting | | 2 |
| 7 | Steekpatroon (2 × 37) | Steek: 77, draad: 30 | 2 |

Nr.

Naam

Informatie

Hoeveelheid

1

Hoofdgordel — 39 mm

—

1

2

Schoudergordel links/rechts — 39 mm

—

2

3

Kruisgordel — 39 mm

—

1

4

Heupgordel — 39 mm

—

1

5

Steekpatroon (30 × 17)

Steek: 77, draad: 30

8

6

Kunststofsluiting

2

7

Steekpatroon (2 × 37)

Steek: 77, draad: 30

2

| Steekpatroon | Min. vereiste kracht |
| --- | --- |
| 12 × 12 mm | 3,5 kN |
| 30 × 12 mm | 5,3 kN |
| 30 × 17 mm | 5,3 kN |
| 30 × 30 mm | 7,0 kN |

Steekpatroon

Min. vereiste kracht

12 × 12 mm

3,5 kN

30 × 12 mm

5,3 kN

30 × 17 mm

5,3 kN

30 × 30 mm

7,0 kN

Straal van alle gordels = 5 mm

Image 75

Isometrisch aanzicht

schaal 1:10

Bovenaanzicht

schaal 1:2

Voorziening II voor het uitoefenen van belasting

Image 76

| Nr. | Naam | Informatie | Hoeveelheid |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Hoofdgordel — 39 mm | — | 1 |
| 2 | Heupgordel (bovenste/onderste) — 39 mm | — | 2 |
| 3 | Steekpatroon (30 × 17) | Steek: 77, draad: 30 | 4 |

Nr.

Naam

Informatie

Hoeveelheid

1

Hoofdgordel — 39 mm

—

1

2

Heupgordel (bovenste/onderste) — 39 mm

—

2

3

Steekpatroon (30 × 17)

Steek: 77, draad: 30

4

| Reklengte | (+/– 5 mm) | | | | | |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| | Dummy P/Q 0 | Dummy P/Q 3/4 | P/Q 1,5 | P/Q 3 | P/Q 6 | P/Q 10 |
| Hoofdgordel | 1 600  mm | 1 600  mm | 1 600  mm | 2 000  mm | 2 000  mm | 2 000  mm |
| Heupgordel | 440 mm | 540 mm | 640 mm | 740 mm | 740 mm | 840 mm |

Reklengte

(+/– 5 mm)

Dummy P/Q 0

Dummy P/Q 3/4

P/Q 1,5

P/Q 3

P/Q 6

P/Q 10

Hoofdgordel

1 600  mm

1 600  mm

1 600  mm

2 000  mm

2 000  mm

2 000  mm

Heupgordel

440 mm

540 mm

640 mm

740 mm

740 mm

840 mm

| Steekpatroon | Min. vereiste kracht |
| --- | --- |
| 12 × 12 mm | 3,5 kN |
| 30 × 12 mm | 5,3 kN |
| 30 × 17 mm | 5,3 kN |
| 30 × 30 mm | 7,0 kN |

Steekpatroon

Min. vereiste kracht

12 × 12 mm

3,5 kN

30 × 12 mm

5,3 kN

30 × 17 mm

5,3 kN

30 × 30 mm

7,0 kN

Straal van alle gordels = 5 mm

Isometrisch aanzicht

schaal 1:10

Bovenaanzicht

schaal 1:2

---

| 30.9.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 265/125 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 265/125

---

Voor het internationaal publiekrecht hebben alleen de originele VN/ECE-teksten rechtsgevolgen. Voor de status en de datum van inwerkingtreding van dit reglement, zie de recentste versie van VN/ECE-statusdocument TRANS/WP.29/343 op:

http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

Reglement nr. 48 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) — Uniforme bepalingen voor de goedkeuring van voertuigen wat de installatie van verlichtings- en lichtsignaalvoorzieningen betreft [2016/1723]

Bevat de volledige geldige tekst tot en met:

Supplement 7 op wijzigingenreeks 06 — Datum van inwerkingtreding: 8 oktober 2016

INHOUD

REGLEMENT

| 1. | Toepassingsgebied |
| --- | --- |

1.

| 2. | Definities |
| --- | --- |

2.

| 3. | Goedkeuringsaanvraag |
| --- | --- |

3.

| 4. | Goedkeuring |
| --- | --- |

4.

| 5. | Algemene specificaties |
| --- | --- |

5.

| 6. | Individuele specificaties |
| --- | --- |

6.

| 7. | Wijzigingen en uitbreidingen van de goedkeuring van het voertuigtype of van de installatie van verlichtings- en lichtsignaalvoorzieningen |
| --- | --- |

7.

| 8. | Conformiteit van de productie |
| --- | --- |

8.

| 9. | Sancties bij non-conformiteit van de productie |
| --- | --- |

9.

| 10. | Definitieve stopzetting van de productie |
| --- | --- |

10.

| 11. | Naam en adres van de voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijke technische diensten en van de typegoedkeuringsinstanties |
| --- | --- |

11.

| 12. | Overgangsbepalingen |
| --- | --- |

12.

BIJLAGEN

| 1 | Mededeling |
| --- | --- |

1

| 2 | Opstelling van goedkeuringsmerken |
| --- | --- |

2

| 3 | Voorbeelden van lichtoppervlakken, assen, referentiepunten en geometrische zichtbaarheidshoeken |
| --- | --- |

3

| 4 | Zichtbaarheid van een rood licht naar voren en van een wit licht naar achteren |
| --- | --- |

4

| 5 | In aanmerking te nemen beladingstoestanden voor het bepalen van veranderingen in de verticale oriëntatie van de dimlichtkoplampen |
| --- | --- |

5

| 6 | Meting van de verandering van de helling van de dimlichtbundel als functie van de belading |
| --- | --- |

6

| 7 | Aanduiding van de in punt 6.2.6.1.1 van dit reglement bedoelde neerwaartse helling van de licht-donkergrens van de dimlichtkoplampen en van de in punt 6.3.6.1.2 van dit reglement bedoelde neerwaartse helling van de licht-donkergrens van de mistvoorlichten |
| --- | --- |

7

| 8 | In punt 6.2.6.2.2 van dit reglement bedoelde bedieningsorganen voor de niveauregeling van de koplampen |
| --- | --- |

8

| 9 | Controle van de conformiteit van de productie |
| --- | --- |

9

| 10 | Gereserveerd |
| --- | --- |

10

| 11 | Zichtbaarheid van opvallende markeringen aan de achter-, de voor- en de zijkant van een voertuig |
| --- | --- |

11

| 12 | Testrit |
| --- | --- |

12

| 13 | Voorwaarden voor het automatisch in- en uitschakelen van de dimlichtkoplampen |
| --- | --- |

13

| 14 | Zones waarbinnen het zichtbare oppervlak van manoeuvreerlichten en van comfortverlichting waarneembaar zijn |
| --- | --- |

14

| 15 | Hoek(foto)metersysteem dat wordt gebruikt voor fotometrische metingen zoals gedefinieerd in punt 2.34 van dit reglement. |
| --- | --- |

15

1.   TOEPASSINGSGEBIED

Dit reglement is van toepassing op voertuigen van de categorieën M en N en op aanhangwagens ervan (categorie O) (1) wat de installatie van verlichtings- en lichtsignaalvoorzieningen betreft.

1

2.   DEFINITIES

Voor de toepassing van dit reglement wordt verstaan onder:

2.1.   
  „goedkeuring van een voertuig”: de goedkeuring van een voertuigtype wat het aantal en de installatiewijze van de verlichtings- en lichtsignaalvoorzieningen betreft;

2.2.   
  „voertuigtype wat de installatie van verlichtings- en lichtsignaalvoorzieningen betreft”: voertuigen die niet van elkaar verschillen wat de in de punten 2.2.1 tot en met 2.2.4 genoemde essentiële aspecten betreft.

Worden evenmin als „voertuigen van een ander type” beschouwd: voertuigen die van elkaar verschillen in de zin van de punten 2.2.1 tot en met 2.2.4, maar niet op zodanige wijze dat dit een verandering teweegbrengt in de aard, het aantal, de plaats en de geometrische zichtbaarheid van de lichten en de helling van de dimlichtbundel zoals voorgeschreven voor het voertuigtype in kwestie, en voertuigen die al dan niet van facultatieve lichten zijn voorzien:

| 2.2.1. | de afmetingen en de uitwendige vorm van het voertuig; |
| --- | --- |

2.2.1.

de afmetingen en de uitwendige vorm van het voertuig;

| 2.2.2. | het aantal en de plaats van de voorzieningen; |
| --- | --- |

2.2.2.

het aantal en de plaats van de voorzieningen;

| 2.2.3. | de niveauregeling van de koplampen; |
| --- | --- |

2.2.3.

de niveauregeling van de koplampen;

| 2.2.4. | de ophanging; |
| --- | --- |

2.2.4.

de ophanging;

2.3.   
  „dwarsvlak”: een verticaal vlak loodrecht op het middenlangsvlak van het voertuig;

2.4.   
  „onbeladen voertuig”: een voertuig zonder bestuurder, bemanning, passagiers of lading, maar met een volle brandstoftank, een reservewiel en de normaal aanwezige gereedschappen;

2.5.   
  „beladen voertuig”: een voertuig dat is belast tot zijn technisch toelaatbare maximummassa zoals aangegeven door de fabrikant, die eveneens, volgens de in bijlage 5 beschreven methode, de verdeling van de massa over de assen moet vaststellen;

2.6.   
  „voorziening”: een element of een samenstel van elementen dat wordt gebruikt om een of meer functies te vervullen;

2.6.1.   „verlichtingsfunctie”: het licht dat door een voorziening wordt uitgestraald om de weg en voorwerpen in de bewegingsrichting van het voertuig te verlichten;

„verlichtingsfunctie”

2.6.2.   „lichtsignaalfunctie”: het licht dat door een voorziening wordt uitgestraald of weerkaatst om andere weggebruikers visuele informatie over de aanwezigheid, de identificatie en/of de verandering van de beweging van het voertuig te verstrekken;

„lichtsignaalfunctie”

2.7.   
  „licht”: een voorziening om de weg te verlichten of andere weggebruikers een lichtsignaal te geven. De achterkentekenplaatverlichting en retroreflectoren worden eveneens als lichten beschouwd. In dit reglement worden verlichte achterkentekenplaten en het verlichtingssysteem van bedrijfsdeuren volgens de bepalingen van Reglement nr. 107 inzake voertuigen van de categorieën M2 en M3 niet als lichten aangemerkt;

2

3

2.7.1.   Lichtbron

2.7.1.1.   „lichtbron”: een of meer elementen voor zichtbare straling, die mogen worden geassembleerd met een of meer doorzichtige behuizingen en met een basis voor mechanische en elektrische aansluiting;

„lichtbron”

2.7.1.1.1.   „vervangbare lichtbron”: een lichtbron die zonder gereedschap kan worden ingebracht in en verwijderd uit de houder van de voorziening;

„vervangbare lichtbron”

2.7.1.1.2.   „niet-vervangbare lichtbron”: een lichtbron die alleen kan worden vervangen door de voorziening te vervangen waaraan deze lichtbron is bevestigd;

„niet-vervangbare lichtbron”

| a) | in het geval van een lichtbronmodule: een lichtbron die alleen kan worden vervangen door de lichtbronmodule te vervangen waaraan deze lichtbron is bevestigd; |
| --- | --- |

a)

in het geval van een lichtbronmodule: een lichtbron die alleen kan worden vervangen door de lichtbronmodule te vervangen waaraan deze lichtbron is bevestigd;

| b) | in het geval van adaptieve koplampsystemen (Adaptive Front-lighting Systems, AFS): een lichtbron die alleen kan worden vervangen door de verlichtingseenheid te vervangen waaraan deze lichtbron is bevestigd; |
| --- | --- |

b)

in het geval van adaptieve koplampsystemen (Adaptive Front-lighting Systems, AFS): een lichtbron die alleen kan worden vervangen door de verlichtingseenheid te vervangen waaraan deze lichtbron is bevestigd;

2.7.1.1.3.   „lichtbronmodule”: een optisch deel van een voorziening dat specifiek bij die voorziening hoort. Een lichtbronmodule bevat een of meer niet-vervangbare lichtbronnen en kan optioneel een of meer houders voor goedgekeurde vervangbare lichtbronnen bevatten;

„lichtbronmodule”

2.7.1.1.4.   „lichtbron met gloeidraad” (gloeilamp): een lichtbron waarbij het element voor zichtbare straling bestaat uit een of meer verwarmde gloeidraden die warmtestraling produceren;

„lichtbron met gloeidraad” (gloeilamp)

2.7.1.1.5.   „gasontladingslichtbron”: een lichtbron waarbij het element voor zichtbare straling een ontladingsboog is die elektroluminescentie/fluorescentie produceert;

„gasontladingslichtbron”

2.7.1.1.6.   „lichtbron met lichtemitterende diode of ledlichtbron”: een lichtbron waarbij het element voor zichtbare straling bestaat uit een of meer verbindingen in vaste staat die injectieluminescentie/fluorescentie produceren;

„lichtbron met lichtemitterende diode of ledlichtbron”

2.7.1.1.7.   „ledmodule”: een lichtbronmodule die als lichtbronnen uitsluitend leds bevat. Een ledmodule kan evenwel optioneel een of meer houders voor goedgekeurde vervangbare lichtbronnen bevatten;

„ledmodule”

2.7.1.2.   „elektronisch lichtbronregelmechanisme”: een of meer al dan niet met de lichtbron of het gebruikte licht samengebouwde componenten tussen de voeding en de lichtbron om de spanning en/of de elektrische stroom van de lichtbron te regelen;

„elektronisch lichtbronregelmechanisme”

2.7.1.2.1.   „ballast”: een al dan niet met de lichtbron of het gebruikte licht samengebouwd elektronisch lichtbronregelmechanisme tussen de voeding en de lichtbron om de elektrische stroom van een gasontladingslichtbron te stabiliseren;

„ballast”

2.7.1.2.2.   „ontsteker”: een elektronisch lichtbronregelmechanisme om de boog van een gasontladingslichtbron te starten;

„ontsteker”

2.7.1.3.   „variabele-lichtsterkteregeling”: de voorziening die de lichtsignaalvoorzieningen achteraan automatisch regelt, zodat licht van een variabele sterkte wordt geproduceerd om te garanderen dat de signalen zeker worden opgemerkt. De variabele-lichtsterkteregeling maakt deel uit van het licht, van het voertuig of van zowel het licht als het voertuig;

„variabele-lichtsterkteregeling”

2.7.2.   
  „gelijkwaardige lichten”: lichten met dezelfde functie, die zijn toegestaan in het land waar het voertuig is ingeschreven. Deze lichten kunnen andere kenmerken hebben dan de lichten die bij de goedkeuring op het voertuig waren gemonteerd, mits zij voldoen aan de voorschriften van dit reglement;

2.7.3.   
  „onafhankelijke lichten”: lichten met afzonderlijke zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieas (2), afzonderlijke lichtbronnen en afzonderlijke lamphuizen;

2

2.7.4.   
  „gegroepeerde lichten”: lichten met afzonderlijke zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieas (2) en afzonderlijke lichtbronnen, maar met een gemeenschappelijk lamphuis;

2

2.7.5.   
  „gecombineerde lichten”: lichten met afzonderlijke zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieas (2), maar met een gemeenschappelijke lichtbron en een gemeenschappelijk lamphuis;

2

2.7.6.   
  „samengebouwde lichten”: lichten met verschillende lichtbronnen of met één lichtbron die onder verschillende omstandigheden werkt (bv. optische, mechanische of elektrische verschillen), met geheel of gedeeltelijk gemeenschappelijke zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieas (2) en een gemeenschappelijk lamphuis (3);

2

3

2.7.7.   
  „éénfunctielicht”: een deel van een voorziening dat één verlichtings- of lichtsignaalfunctie vervult;

2.7.8.   
  „camoufleerbaar licht”: een licht dat geheel of gedeeltelijk aan het oog kan worden onttrokken wanneer het niet wordt gebruikt. Dit kan gebeuren door een verschuifbaar kapje, door verplaatsing van het licht of op iedere andere geschikte manier. De term „intrekbaar licht” wordt met name gebruikt voor een camoufleerbaar licht dat in de carrosserie kan worden verzonken;

2.7.9.   
  „grootlichtkoplamp”: het licht dat wordt gebruikt om de weg vóór het voertuig over een grote afstand te verlichten;

2.7.10.   
  „dimlichtkoplamp”: het licht dat wordt gebruikt om de weg vóór het voertuig te verlichten zonder tegenliggers of andere weggebruikers te verblinden of te hinderen;

2.7.10.1.   „hoofddimlicht”: het dimlicht dat zonder bijdrage van infraroodstralers en/of aanvullende lichtbronnen voor bochtverlichting wordt geproduceerd;

„hoofddimlicht”

2.7.11.   
  „richtingaanwijzer”: het licht dat wordt gebruikt om andere weggebruikers erop te attenderen dat de bestuurder voornemens is naar rechts of naar links van richting te veranderen.

Richtingaanwijzers mogen eveneens worden gebruikt overeenkomstig de bepalingen van Reglement nr. 97 of Reglement nr. 116;

2.7.12.   
  „stoplicht”: een licht dat wordt gebruikt om andere weggebruikers achter het voertuig erop te attenderen dat de longitudinale beweging van het voertuig opzettelijk wordt vertraagd;

2.7.13.   
  „achterkentekenplaatverlichting”: de voorziening die wordt gebruikt om de plaats voor de achterkentekenplaat te verlichten. Deze kan uit verschillende optische componenten bestaan;

2.7.14.   
  „breedtelicht”: het licht dat wordt gebruikt om, van de voorkant gezien, de aanwezigheid en de breedte van het voertuig aan te geven;

2.7.15.   
  „achterlicht”: het licht dat wordt gebruikt om, van de achterkant gezien, de aanwezigheid en de breedte van het voertuig aan te geven;

2.7.16.   
  „retroreflector”: een voorziening die wordt gebruikt om de aanwezigheid van een voertuig aan te geven door weerkaatsing van het licht afkomstig van een niet op het voertuig aangesloten lichtbron, waarbij de waarnemer zich bij deze lichtbron bevindt.

Voor de toepassing van dit reglement worden niet als retroreflectoren aangemerkt:

2.7.16.1.   retroreflecterende kentekenplaten;

2.7.16.2.   in de ADR (Europese Overeenkomst betreffende het internationaal vervoer van gevaarlijke goederen over de weg) genoemde retroreflecterende tekens;

2.7.16.3.   andere retroreflecterende platen en tekens die volgens nationale gebruiksvoorschriften bij bepaalde categorieën voertuigen of bepaalde verrichtingen moeten worden gebruikt;

2.7.16.4.   retroreflecterend materiaal dat krachtens VN/ECE-reglement nr. 104 als klasse D, E of F is goedgekeurd en volgens nationale voorschriften voor andere doeleinden wordt gebruikt;

2.7.17.   
  „opvallende markering”: een voorziening die dient om een voertuig van de zij- of achterkant (of, bij aanhangwagens, ook van de voorkant) gezien meer zichtbaarheid te geven door weerkaatsing van het licht afkomstig van een niet op het voertuig aangesloten lichtbron, waarbij de waarnemer zich bij deze lichtbron bevindt;

2.7.17.1.   „contourmarkering”: een opvallende markering die dient om de horizontale en verticale dimensie (lengte, breedte en hoogte) van een voertuig aan te geven;

„contourmarkering”

2.7.17.1.1.   „volledige contourmarkering”: een contourmarkering die de omtrek van het voertuig aangeeft door middel van een doorlopende lijn;

„volledige contourmarkering”

2.7.17.1.2.   „gedeeltelijke contourmarkering”: een contourmarkering die de horizontale dimensie van het voertuig aangeeft door middel van een doorlopende lijn en de verticale dimensie door markering van de bovenhoeken;

„gedeeltelijke contourmarkering”

2.7.17.2.   „lijnmarkering”: een opvallende markering die dient om de horizontale dimensie (lengte en breedte) van een voertuig aan te geven door middel van een doorlopende lijn;

„lijnmarkering”

2.7.18.   
  „waarschuwingssignaal”: de gelijktijdige werking van alle richtingaanwijzers van het voertuig om erop te attenderen dat het voertuig tijdelijk een bijzonder gevaar oplevert voor andere weggebruikers;

2.7.19.   
  „mistvoorlicht”: een licht dat wordt gebruikt om de verlichting van de weg vóór het voertuig bij mist of een soortgelijke toestand van verminderd zicht te verbeteren;

2.7.20.   
  „mistachterlicht”: een licht dat wordt gebruikt om het voertuig bij dichte mist achteraan beter zichtbaar te maken;

2.7.21.   
  „achteruitrijlicht”: het licht dat wordt gebruikt om de weg achter het voertuig te verlichten en andere weggebruikers te waarschuwen dat het voertuig achteruitrijdt of achteruit gaat rijden;

2.7.22.   
  „parkeerlicht”: een licht dat wordt gebruikt om de aanwezigheid van een binnen de bebouwde kom geparkeerd voertuig aan te geven. Het vervangt in dat geval de breedte- en achterlichten;

2.7.23.   
  „markeringslicht”: het licht dat dicht bij de buitenste rand van het voertuig zo hoog mogelijk is aangebracht om de totale breedte van het voertuig duidelijk aan te geven. Dit licht is bestemd om bij bepaalde voertuigen en aanhangwagens de breedte- en achterlichten aan te vullen door bijzondere aandacht te vestigen op de omvang;

2.7.24.   
  „zijmarkeringslicht”: een licht dat wordt gebruikt om, van de zijkant gezien, de aanwezigheid van het voertuig aan te geven;

2.7.25.   
  „dagrijlicht”: een naar voren gericht licht dat wordt gebruikt om het voertuig tijdens het rijden overdag beter zichtbaar te maken;

2.7.26.   
  „hoeklicht”: een licht dat wordt gebruikt voor aanvullende verlichting van het deel van de weg dat zich bij de voorhoek van het voertuig bevindt, aan de kant waarnaar het voertuig gaat draaien;

2.7.27.   
  „objectieve lichtstroom”:

| a) | in het geval van een lichtbron:
  de waarde van de objectieve lichtstroom, zonder toleranties, zoals vermeld op het desbetreffende datablad van het toepasselijke reglement betreffende lichtbronnen krachtens welke de lichtbron is goedgekeurd; |
| --- | --- |

a)

in het geval van een lichtbron:

de waarde van de objectieve lichtstroom, zonder toleranties, zoals vermeld op het desbetreffende datablad van het toepasselijke reglement betreffende lichtbronnen krachtens welke de lichtbron is goedgekeurd;

| b) | in het geval van een ledmodule:
  de waarde van de objectieve lichtstroom zoals vermeld in de technische specificatie die met de ledmodule ter beschikking is gesteld voor de goedkeuring van de lamp waarvan de ledmodule deel uitmaakt; |
| --- | --- |

b)

in het geval van een ledmodule:

de waarde van de objectieve lichtstroom zoals vermeld in de technische specificatie die met de ledmodule ter beschikking is gesteld voor de goedkeuring van de lamp waarvan de ledmodule deel uitmaakt;

2.7.28.   
  „adaptief koplampsysteem” (of „AFS”): een verlichtingsvoorziening waarvoor krachtens Reglement nr. 123 typegoedkeuring is verleend en die lichtbundels levert waarvan de eigenschappen zich automatisch aan wisselende gebruiksomstandigheden van het dimlicht en eventueel het grootlicht aanpassen;

2.7.28.1.   „verlichtingseenheid”: een lichtuitstralend onderdeel dat bestemd is voor het volledig of gedeeltelijk produceren van een of meer koplampfuncties waarin het AFS voorziet;

„verlichtingseenheid”

2.7.28.2.   „installatie-unit”: een ondeelbare behuizing (lamphuis) met een of meer verlichtingseenheden;

„installatie-unit”

2.7.28.3.   „verlichtingsmodus” of „modus”: een stand van een koplampfunctie waarin het AFS voorziet, zoals gespecificeerd door de fabrikant, en die bestemd is voor gebruik op specifieke voertuigen en onder specifieke omgevingsomstandigheden;

„verlichtingsmodus” of „modus”

2.7.28.4.   „systeembesturing”: een of meer delen van het AFS die de AFS-besturingssignalen van het voertuig ontvangen en de werking van de verlichtingseenheden automatisch regelen;

„systeembesturing”

2.7.28.5.   „AFS-besturingssignaal” (V, E, W, T): input voor het AFS overeenkomstig punt 6.22.7.4;

„AFS-besturingssignaal” (V, E, W, T)

2.7.28.6.   „neutrale stand”: de stand van het AFS waarin een specifieke modus van het dimlicht van klasse C („basisdimlicht”) of eventueel van het grootlicht in de maximale activatie wordt uitgestraald en er geen AFS-besturingssignaal wordt gegeven;

„neutrale stand”

2.7.28.7.   „adaptief grootlicht”: een grootlicht van het AFS dat zijn lichtbundelpatroon aanpast aan de aanwezigheid van tegen- en voorliggers teneinde het zicht van de bestuurder op lange afstand te verbeteren zonder daarbij hinder, afleiding of verblinding voor andere weggebruikers te veroorzaken;

„adaptief grootlicht”

2.7.29.   
  „comfortverlichting”: een licht dat wordt gebruikt om bij het in- en uitstappen van voertuigbestuurder en passagiers of bij het laden en lossen voor extra verlichting te zorgen;

2.7.30.   
  „onderling afhankelijk lichtsysteem”: een samenstel van twee of drie onderling afhankelijke lichten die dezelfde functie vervullen;

2.7.30.1.   „onderling afhankelijke lichten met het opschrift Y”: lichten die als deel van een onderling afhankelijk lichtsysteem werken. Onderling afhankelijke lichten werken samen wanneer ze worden geactiveerd, hebben afzonderlijke zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieas en afzonderlijke lamphuizen, en kunnen een of meer afzonderlijke lichtbronnen hebben;

„onderling afhankelijke lichten met het opschrift Y”

2.7.31.   
  „manoeuvreerlicht”: een licht dat wordt gebruikt om bij trage manoeuvres voor extra verlichting te zorgen aan de zijkant van het voertuig;

2.7.32.   
  „lichten met het opschrift D”: onafhankelijke lichten die als afzonderlijke voorzieningen zijn goedgekeurd om onafhankelijk te worden gebruikt of in een samenstel van twee lichten dat als „enkelvoudig licht” wordt beschouwd;

2.8.   
  „lichtuitstralend oppervlak” van een „verlichtingsvoorziening”, „lichtsignaalvoorziening” of retroreflector: het oppervlak zoals het door de fabrikant van de voorziening is aangegeven op de tekening bij de goedkeuringsaanvraag van bijlage 3 (zie bv. de delen 1 en 4).

Het moet worden aangegeven onder een van de volgende voorwaarden:

| a) | als de buitenlens gestructureerd is, moet het aangegeven lichtuitstralende oppervlak het volledige buitenoppervlak van de buitenlens of een deel ervan zijn; |
| --- | --- |

a)

als de buitenlens gestructureerd is, moet het aangegeven lichtuitstralende oppervlak het volledige buitenoppervlak van de buitenlens of een deel ervan zijn;

| b) | als de buitenlens niet-gestructureerd is, mag zij buiten beschouwing worden gelaten en moet het lichtuitstralende oppervlak zijn zoals aangegeven op de tekening in bijlage 3 (zie bv. deel 5); |
| --- | --- |

b)

als de buitenlens niet-gestructureerd is, mag zij buiten beschouwing worden gelaten en moet het lichtuitstralende oppervlak zijn zoals aangegeven op de tekening in bijlage 3 (zie bv. deel 5);

2.8.1.   „gestructureerde buitenlens” of „gestructureerd oppervlak van de buitenlens”: de volledige buitenlens of een deel ervan, bedoeld om de voortplanting van het licht van de lichtbron(nen) zodanig te wijzigen of te beïnvloeden dat de lichtstralen op significante wijze van hun oorspronkelijke richting afwijken;

„gestructureerde buitenlens” of „gestructureerd oppervlak van de buitenlens”

2.9.   
  „verlichtingsoppervlak” (zie bijlage 3);

2.9.1.   „verlichtingsoppervlak van een verlichtingsvoorziening” (de punten 2.7.9, 2.7.10, 2.7.19, 2.7.21 en 2.7.26): de orthogonale projectie van de totale reflectoropening of, bij koplampen met een ellipsoïdale reflector, van de „projectielens” op een dwarsvlak. Als de verlichtingsvoorziening geen reflector heeft, is de definitie van punt 2.9.2 van toepassing. Als het lichtuitstralende oppervlak van het licht slechts een deel van de totale reflectoropening beslaat, wordt alleen de projectie van dat deel in aanmerking genomen.

„verlichtingsoppervlak van een verlichtingsvoorziening” (de punten 2.7.9, 2.7.10, 2.7.19, 2.7.21 en 2.7.26)

Bij een dimlichtkoplamp wordt het verlichtingsoppervlak begrensd door het zichtbare spoor van de licht-donkergrens op de lens. Indien de reflector en de lens ten opzichte van elkaar kunnen worden versteld, wordt de gemiddelde instelstand gebruikt.

Indien een AFS is geïnstalleerd: wanneer een verlichtingsfunctie door twee of meer gelijktijdig ontstoken verlichtingseenheden aan een bepaalde kant van het voertuig wordt geproduceerd, vormen de afzonderlijke verlichtingsoppervlakken samen het in acht te nemen verlichtingsoppervlak (bijvoorbeeld in de figuur in punt 6.22.4 vormen de afzonderlijke verlichtingsoppervlakken van de verlichtingseenheden 8, 9 en 11, rekening houdend met hun respectieve plaats, samen het verlichtingsoppervlak dat voor de rechterkant van het voertuig in aanmerking moet worden genomen);

2.9.2.   „verlichtingsoppervlak van een lichtsignaalvoorziening die geen retroreflector is” (de punten 2.7.11 tot en met 2.7.15, punt 2.7.18, punt 2.7.20 en de punten 2.7.22 tot en met 2.7.25): de orthogonale projectie van het licht op een vlak dat loodrecht staat op de referentieas ervan en raakt aan het lichtuitstralende buitenoppervlak van het licht; deze projectie is begrensd door de randen van schermen die in dit vlak liggen en die elk maar 98 % van de totale lichtsterkte van het licht in de richting van de referentieas doorlaten.

„verlichtingsoppervlak van een lichtsignaalvoorziening die geen retroreflector is” (de punten 2.7.11 tot en met 2.7.15, punt 2.7.18, punt 2.7.20 en de punten 2.7.22 tot en met 2.7.25)

Om de onder-, boven- en zijgrenzen van het verlichtingsoppervlak te bepalen, worden alleen schermen met horizontale of verticale randen gebruikt om de afstand tot de uiterste randen van het voertuig en de hoogte boven het wegdek te verifiëren.

Voor andere toepassingen van het verlichtingsoppervlak, zoals bv. de afstand tussen twee lichten of functies, wordt de vorm of buitenkant van dat verlichtingsoppervlak gebruikt. De schermen moeten evenwijdig blijven, maar mogen in andere richtingen worden geplaatst.

Bij een lichtsignaalvoorziening waarvan het verlichtingsoppervlak het verlichtingsoppervlak van een andere functie geheel of gedeeltelijk omvat of een niet-verlicht oppervlak omvat, mag het verlichtingsoppervlak als het lichtuitstralende oppervlak zelf worden beschouwd (zie bv. bijlage 3, delen 2, 3, 5 en 6);

2.9.3.   „verlichtingsoppervlak van een retroreflector” (punt 2.7.16): zoals door de aanvrager tijdens de goedkeuringsprocedure voor de retroreflectoren als onderdeel aangegeven, de orthogonale projectie van een retroreflector in een vlak dat loodrecht staat op de referentieas en wordt begrensd door met die as evenwijdige raakvlakken aan de aangegeven buitenste delen van het optische systeem van de retroreflector. Om de onder-, boven- en zijranden van de voorziening te bepalen, worden alleen horizontale en verticale vlakken in aanmerking genomen;

„verlichtingsoppervlak van een retroreflector” (punt 2.7.16)

2.10.   het „zichtbare oppervlak” voor een bepaalde waarnemingsrichting: op verzoek van de fabrikant of zijn daartoe gemachtigde vertegenwoordiger, de orthogonale projectie van:

| | hetzij de grens van het verlichtingsoppervlak, geprojecteerd op het buitenoppervlak van de lens, |
| --- | --- |

hetzij de grens van het verlichtingsoppervlak, geprojecteerd op het buitenoppervlak van de lens,

| | hetzij het lichtuitstralende oppervlak, |
| --- | --- |

hetzij het lichtuitstralende oppervlak,

| | alleen bij een lichtsignaalvoorziening die variabele lichtsterkten produceert, wordt het zichtbare oppervlak dat variabel kan zijn zoals gespecificeerd in punt 2.7.1.3, in aanmerking genomen onder alle omstandigheden die in voorkomend geval door de variabele-lichtsterkteregeling zijn toegestaan; |
| --- | --- |

alleen bij een lichtsignaalvoorziening die variabele lichtsterkten produceert, wordt het zichtbare oppervlak dat variabel kan zijn zoals gespecificeerd in punt 2.7.1.3, in aanmerking genomen onder alle omstandigheden die in voorkomend geval door de variabele-lichtsterkteregeling zijn toegestaan;

in een vlak loodrecht op de waarnemingsrichting en rakend aan het meest naar buiten gelegen punt van de lens. Verschillende voorbeelden van de toepassing van het zichtbare oppervlak zijn te vinden in bijlage 3;

2.11.   
  „referentieas”: de door de fabrikant (van het licht) bepaalde karakteristieke as van het licht die als referentierichting (H = 0°, V = 0°) voor de veldhoeken bij fotometrische metingen en voor de montage van het licht op het voertuig dient;

2.12.   
  „referentiepunt”: het snijpunt van de referentieas met het lichtuitstralende buitenoppervlak, zoals gespecificeerd door de fabrikant van het licht;

2.13.   
  „geometrische zichtbaarheidshoeken”: de hoeken die het veld bepalen van de kleinste ruimtehoek waarbinnen het zichtbare oppervlak van het licht waarneembaar is. Dit veld van de ruimtehoek wordt bepaald door de segmenten van een bol waarvan het middelpunt samenvalt met het referentiepunt van het licht en waarvan de equator evenwijdig is aan het wegdek. Deze segmenten worden bepaald ten opzichte van de referentieas. De horizontale hoeken ß komen overeen met de lengte, de verticale hoeken α met de breedte;

2.14.   
  „buitenste rand” aan weerskanten van het voertuig: het vlak dat evenwijdig is aan het middenlangsvlak van het voertuig en de zijdelingse buitenrand ervan raakt, waarbij de volgende uitstekende delen buiten beschouwing worden gelaten:

| 2.14.1. | banden, dicht bij hun contactpunt met het wegdek, en aansluitingen voor bandenspanningsmeters, |
| --- | --- |

2.14.1.

banden, dicht bij hun contactpunt met het wegdek, en aansluitingen voor bandenspanningsmeters,

| 2.14.2. | op de wielen aangebrachte antislipvoorzieningen, |
| --- | --- |

2.14.2.

op de wielen aangebrachte antislipvoorzieningen,

| 2.14.3. | voorzieningen voor indirect zicht, |
| --- | --- |

2.14.3.

voorzieningen voor indirect zicht,

| 2.14.4. | zijrichtingaanwijzers, markeringslichten, breedte- en achterlichten, parkeerlichten, retroreflectoren en zijmarkeringslichten, |
| --- | --- |

2.14.4.

zijrichtingaanwijzers, markeringslichten, breedte- en achterlichten, parkeerlichten, retroreflectoren en zijmarkeringslichten,

| 2.14.5. | op het voertuig aangebrachte douaneverzegelingen en voorzieningen om deze te bevestigen en te beschermen, |
| --- | --- |

2.14.5.

op het voertuig aangebrachte douaneverzegelingen en voorzieningen om deze te bevestigen en te beschermen,

| 2.14.6. | verlichtingssystemen van bedrijfsdeuren op voertuigen van de categorieën M2 en M3 zoals gespecificeerd in punt 2.7; |
| --- | --- |

2.14.6.

verlichtingssystemen van bedrijfsdeuren op voertuigen van de categorieën M2 en M3 zoals gespecificeerd in punt 2.7;

2

3

2.15.   
  „totale afmetingen”: de afstand tussen de twee in punt 2.14 gedefinieerde verticale vlakken;

2.15.1.   „totale breedte”: de afstand tussen de twee in punt 2.14 gedefinieerde verticale vlakken;

„totale breedte”

2.15.2.   „totale lengte”: de afstand tussen de twee verticale vlakken die loodrecht staan op het middenlangsvlak van het voertuig en de voorste en achterste buitenrand ervan raken, waarbij de volgende uitstekende delen buiten beschouwing worden gelaten:

„totale lengte”

| a) | voorzieningen voor indirect zicht; |
| --- | --- |

a)

voorzieningen voor indirect zicht;

| b) | markeringslichten; |
| --- | --- |

b)

markeringslichten;

| c) | koppelinrichtingen bij motorvoertuigen. |
| --- | --- |

c)

koppelinrichtingen bij motorvoertuigen.

Bij aanhangwagens moet in de „totale lengte” en bij elke meting in de lengte de dissel zijn inbegrepen, tenzij die specifiek wordt uitgesloten;

2.16.   „enkelvoudige en meervoudige lichten”

2.16.1.   „enkelvoudig licht”:

„enkelvoudig licht”

| a) | een voorziening of deel van een voorziening met één verlichtings- of lichtsignaalfunctie, een of meer lichtbronnen en één zichtbaar oppervlak in de richting van de referentieas, die een doorlopend oppervlak kan zijn of uit twee of meer afzonderlijke delen kan bestaan, of |
| --- | --- |

a)

een voorziening of deel van een voorziening met één verlichtings- of lichtsignaalfunctie, een of meer lichtbronnen en één zichtbaar oppervlak in de richting van de referentieas, die een doorlopend oppervlak kan zijn of uit twee of meer afzonderlijke delen kan bestaan, of

| b) | een samenstel van twee al dan niet identieke lichten met het opschrift D die dezelfde functie vervullen, of |
| --- | --- |

b)

een samenstel van twee al dan niet identieke lichten met het opschrift D die dezelfde functie vervullen, of

| c) | een samenstel van twee onafhankelijke, al dan niet identieke retroreflectoren, die afzonderlijk zijn goedgekeurd, of |
| --- | --- |

c)

een samenstel van twee onafhankelijke, al dan niet identieke retroreflectoren, die afzonderlijk zijn goedgekeurd, of

| d) | een onderling afhankelijk lichtsysteem dat bestaat uit twee of drie onderling afhankelijke lichten met het opschrift Y die samen goedgekeurd zijn en dezelfde functie vervullen; |
| --- | --- |

d)

een onderling afhankelijk lichtsysteem dat bestaat uit twee of drie onderling afhankelijke lichten met het opschrift Y die samen goedgekeurd zijn en dezelfde functie vervullen;

2.16.2.   „twee lichten” of „een even aantal lichten” in de vorm van een band of strook: twee lichten met een enkel lichtuitstralend oppervlak, indien deze band of strook symmetrisch is geplaatst ten opzichte van het middenlangsvlak van het voertuig;

„twee lichten” of „een even aantal lichten” in de vorm van een band of strook

2.17.   
  „afstand tussen twee lichten” die in dezelfde richting schijnen: de kleinste afstand tussen de twee zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieas. Indien de afstand tussen de lichten duidelijk aan de voorschriften van dit reglement voldoet, hoeven de exacte randen van de zichtbare oppervlakken niet te worden bepaald;

2.18.   
  „verklikker voor de werking”: een visueel, akoestisch of gelijkwaardig signaal dat aangeeft dat een voorziening in werking is gesteld en of zij al dan niet correct functioneert;

2.19.   
  „inschakelverklikker”: een visueel of gelijkwaardig signaal dat wel aangeeft dat een voorziening in werking is gesteld, maar niet of zij al dan niet correct functioneert;

2.20.   
  „facultatief licht”: een licht waarvan de installatie aan de keuze van de fabrikant wordt overgelaten;

2.21.   
  „wegdek”: het oppervlak waarop het voertuig staat en dat nagenoeg horizontaal moet zijn;

2.22.   
  „beweegbare onderdelen” van het voertuig: die carrosseriepanelen of andere voertuigdelen waarvan de stand gewijzigd kan worden door kanteling, verdraaiing of verschuiving zonder daarvoor gereedschap te gebruiken. Hieronder vallen geen kantelbare bestuurderscabines van vrachtwagens;

2.23.   
  „normale gebruiksstand van een beweegbaar onderdeel”: de stand(en) van een beweegbaar onderdeel die de voertuigfabrikant heeft gespecificeerd voor de normale gebruikstoestand en de parkeertoestand van het voertuig;

2.24.   
  „normale gebruikstoestand van een voertuig”:

| 2.24.1. | bij een motorvoertuig: wanneer het voertuig klaar staat om weg te rijden, met draaiende motor en met de beweegbare onderdelen in de normale stand zoals gedefinieerd in punt 2.23; |
| --- | --- |

2.24.1.

bij een motorvoertuig: wanneer het voertuig klaar staat om weg te rijden, met draaiende motor en met de beweegbare onderdelen in de normale stand zoals gedefinieerd in punt 2.23;

| 2.24.2. | bij een aanhangwagen, wanneer de aanhangwagen verbonden is met een trekkend motorvoertuig in de toestand zoals beschreven in punt 2.24.1 en met de beweegbare onderdelen in de normale stand zoals gedefinieerd in punt 2.23; |
| --- | --- |

2.24.2.

bij een aanhangwagen, wanneer de aanhangwagen verbonden is met een trekkend motorvoertuig in de toestand zoals beschreven in punt 2.24.1 en met de beweegbare onderdelen in de normale stand zoals gedefinieerd in punt 2.23;

2.25.   
  „parkeertoestand van een voertuig”:

| 2.25.1. | bij een motorvoertuig: wanneer het voertuig stilstaat, met de motor uitgeschakeld en met de beweegbare onderdelen in de normale stand zoals gedefinieerd in punt 2.23; |
| --- | --- |

2.25.1.

bij een motorvoertuig: wanneer het voertuig stilstaat, met de motor uitgeschakeld en met de beweegbare onderdelen in de normale stand zoals gedefinieerd in punt 2.23;

| 2.25.2. | en bij een aanhangwagen: wanneer de aanhangwagen verbonden is met een trekkend motorvoertuig in de toestand zoals beschreven in punt 2.25.1 en met de bewegende onderdelen in de normale stand zoals gedefinieerd in punt 2.23; |
| --- | --- |

2.25.2.

en bij een aanhangwagen: wanneer de aanhangwagen verbonden is met een trekkend motorvoertuig in de toestand zoals beschreven in punt 2.25.1 en met de bewegende onderdelen in de normale stand zoals gedefinieerd in punt 2.23;

2.26.   
  „bochtverlichting”: een verlichtingsfunctie voor betere verlichting in bochten;

2.27.   
  „paar”: het stel lichten met dezelfde functie aan de linker- en rechterkant van het voertuig;

2.27.1.   „samenhorend paar”: het stel lichten met dezelfde functie aan de linker- en rechterkant van het voertuig, dat als paar aan de fotometrische voorschriften voldoet;

„samenhorend paar”

2.28.   
  „noodstopsignaal”: signaal om andere weggebruikers achter het voertuig erop te attenderen dat het voertuig sterk vertraagt in verband met de heersende omstandigheden op de weg.

2.29.   Kleur van het door een voorziening uitgestraalde licht

2.29.1.   „wit”: de kleurcoördinaten (x,y) (4) van het uitgestraalde licht binnen de door de volgende grenswaarden afgebakende kleurgebieden:

„wit”

4

| W12 | grens aan groenzijde | y = 0,150 + 0,640 x |
| --- | --- | --- |
| W23 | grens aan geelgroenzijde: | y = 0,440 |
| W34 | grens aan geelzijde | x = 0,500 |
| W45 | grens aan roodpurperzijde: | y = 0,382 |
| W56 | grens aan purperzijde | y = 0,050 + 0,750 x |
| W61 | grens aan blauwzijde | x = 0,310 |

W12

12

grens aan groenzijde

y = 0,150 + 0,640 x

W23

23

grens aan geelgroenzijde:

y = 0,440

W34

34

grens aan geelzijde

x = 0,500

W45

45

grens aan roodpurperzijde:

y = 0,382

W56

56

grens aan purperzijde

y = 0,050 + 0,750 x

W61

61

grens aan blauwzijde

x = 0,310

met de snijpunten:

| | x | y |
| --- | --- | --- |
| W1 | 0,310 | 0,348 |
| W2 | 0,453 | 0,440 |
| W3 | 0,500 | 0,440 |
| W4 | 0,500 | 0,382 |
| W5 | 0,443 | 0,382 |
| W6 | 0,310 | 0,283 |

x

y

W1

1

0,310

0,348

W2

2

0,453

0,440

W3

3

0,500

0,440

W4

4

0,500

0,382

W5

5

0,443

0,382

W6

6

0,310

0,283

2.29.2.   „selectief geel”: de kleurcoördinaten (x,y) (5) van het uitgestraalde licht binnen de door de volgende grenswaarden afgebakende kleurgebieden:

„selectief geel”

5

| SY12 | grens aan groenzijde | y = 1,290 x — 0,100 |
| --- | --- | --- |
| SY23 | de spectrumkromme | |
| SY34 | grens aan roodzijde | y = 0,138 + 0,580 x |
| SY45 | grens aan geelwitzijde: | y = 0,440 |
| SY51 | grens aan witzijde | y = 0,940 — x |

SY12

12

grens aan groenzijde

y = 1,290 x — 0,100

SY23

23

de spectrumkromme

SY34

34

grens aan roodzijde

y = 0,138 + 0,580 x

SY45

45

grens aan geelwitzijde:

y = 0,440

SY51

51

grens aan witzijde

y = 0,940 — x

met de snijpunten:

| | x | y |
| --- | --- | --- |
| SY1 | 0,454 | 0,486 |
| SY2 | 0,480 | 0,519 |
| SY3 | 0,545 | 0,454 |
| SY4 | 0,521 | 0,440 |
| SY5 | 0,500 | 0,440 |

x

y

SY1

1

0,454

0,486

SY2

2

0,480

0,519

SY3

3

0,545

0,454

SY4

4

0,521

0,440

SY5

5

0,500

0,440

2.29.3.   „amber”: de kleurcoördinaten (x,y) (5) van het uitgestraalde licht binnen de door de volgende grenswaarden afgebakende kleurgebieden:

„amber”

5

| A12 | grens aan groenzijde | y = x — 0,120 |
| --- | --- | --- |
| A23 | de spectrumkromme | |
| A34 | grens aan roodzijde | y = 0,390 |
| A41 | grens aan witzijde | y = 0,790 — 0,670 x |

A12

12

grens aan groenzijde

y = x — 0,120

A23

23

de spectrumkromme

A34

34

grens aan roodzijde

y = 0,390

A41

41

grens aan witzijde

y = 0,790 — 0,670 x

met de snijpunten:

| | x | y |
| --- | --- | --- |
| A1 | 0,545 | 0,425 |
| A2 | 0,560 | 0,440 |
| A3 | 0,609 | 0,390 |
| A4 | 0,597 | 0,390 |

x

y

A1

1

0,545

0,425

A2

2

0,560

0,440

A3

3

0,609

0,390

A4

4

0,597

0,390

2.29.4.   „rood”: de kleurcoördinaten (x,y) (5) van het uitgestraalde licht binnen de door de volgende grenswaarden afgebakende kleurgebieden:

„rood”

5

| R12 | grens aan geelzijde | y = 0,335 |
| --- | --- | --- |
| R23 | de spectrumkromme | |
| R34 | de purperlijn | (de lineaire uitbreiding ervan in het purperen kleurengamma tussen het rode en het blauwe uiteinde van de spectrumkromme) |
| R41 | grens aan purperzijde: | y = 0,980 – x |

R12

12

grens aan geelzijde

y = 0,335

R23

23

de spectrumkromme

R34

34

de purperlijn

(de lineaire uitbreiding ervan in het purperen kleurengamma tussen het rode en het blauwe uiteinde van de spectrumkromme)

R41

41

grens aan purperzijde:

y = 0,980 – x

met de snijpunten:

| | x | y |
| --- | --- | --- |
| R1 | 0,645 | 0,335 |
| R2 | 0,665 | 0,335 |
| R3 | 0,735 | 0,265 |
| R4 | 0,721 | 0,259 |

x

y

R1

1

0,645

0,335

R2

2

0,665

0,335

R3

3

0,735

0,265

R4

4

0,721

0,259

2.30.   Kleur 's nachts van het licht dat wordt geretroreflecteerd door een andere voorziening dan retroreflecterende banden overeenkomstig Reglement nr. 88

2.30.1.   „wit”: de kleurcoördinaten (x,y) (6) van het gereflecteerde licht binnen de door de volgende grenswaarden afgebakende gebieden:

„wit”

6

| W12 | grens aan blauwzijde: | y = 0,843 – 1,182 x |
| --- | --- | --- |
| W23 | grens aan purperzijde | y = 0,489 x + 0,146 |
| W34 | grens aan geelzijde | y = 0,968 – 1,010 x |
| W41 | grens aan groenzijde | y = 1,442 x – 0,136 |

W12

12

grens aan blauwzijde:

y = 0,843 – 1,182 x

W23

23

grens aan purperzijde

y = 0,489 x + 0,146

W34

34

grens aan geelzijde

y = 0,968 – 1,010 x

W41

41

grens aan groenzijde

y = 1,442 x – 0,136

met de snijpunten:

| | x | y |
| --- | --- | --- |
| W1 | 0,373 | 0,402 |
| W2 | 0,417 | 0,350 |
| W3 | 0,548 | 0,414 |
| W4 | 0,450 | 0,513 |

x

y

W1

1

0,373

0,402

W2

2

0,417

0,350

W3

3

0,548

0,414

W4

4

0,450

0,513

2.30.2.   „geel”: de kleurcoördinaten (x,y) (6) van het gereflecteerde licht binnen de door de volgende grenswaarden afgebakende gebieden:

„geel”

6

| Y12 | grens aan groenzijde | y = x – 0,040 |
| --- | --- | --- |
| Y23 | de spectrumkromme | |
| Y34 | grens aan roodzijde | y = 0,200 x + 0,268 |
| Y41 | grens aan witzijde | y = 0,970 – x |

Y12

12

grens aan groenzijde

y = x – 0,040

Y23

23

de spectrumkromme

Y34

34

grens aan roodzijde

y = 0,200 x + 0,268

Y41

41

grens aan witzijde

y = 0,970 – x

met de snijpunten:

| | x | y |
| --- | --- | --- |
| Y1 | 0,505 | 0,465 |
| Y2 | 0,520 | 0,480 |
| Y3 | 0,610 | 0,390 |
| Y4 | 0,585 | 0,385 |

x

y

Y1

1

0,505

0,465

Y2

2

0,520

0,480

Y3

3

0,610

0,390

Y4

4

0,585

0,385

2.30.3.   „amber”: de kleurcoördinaten (x,y) (7) van het gereflecteerde licht binnen de door de volgende grenswaarden afgebakende kleurgebieden:

„amber”

7

| A12 | grens aan groenzijde | y = 1,417 x – 0,347 |
| --- | --- | --- |
| A23 | de spectrumkromme | |
| A34 | grens aan roodzijde | y = 0,390 |
| A41 | grens aan witzijde | y = 0,790 – 0,670 x |

A12

12

grens aan groenzijde

y = 1,417 x – 0,347

A23

23

de spectrumkromme

A34

34

grens aan roodzijde

y = 0,390

A41

41

grens aan witzijde

y = 0,790 – 0,670 x

met de snijpunten:

| | x | y |
| --- | --- | --- |
| A1 | 0,545 | 0,425 |
| A2 | 0,557 | 0,442 |
| A3 | 0,609 | 0,390 |
| A4 | 0,597 | 0,390 |

x

y

A1

1

0,545

0,425

A2

2

0,557

0,442

A3

3

0,609

0,390

A4

4

0,597

0,390

2.30.4.   „rood”: de kleurcoördinaten (x,y) (7) van het gereflecteerde licht binnen de door de volgende grenswaarden afgebakende gebieden:

„rood”

7

| R12 | grens aan geelzijde | y = 0,335 |
| --- | --- | --- |
| R23 | de spectrumkromme | |
| R34 | de purperlijn | |
| R41 | grens aan purperzijde | y = 0,978 – x |

R12

12

grens aan geelzijde

y = 0,335

R23

23

de spectrumkromme

R34

34

de purperlijn

R41

41

grens aan purperzijde

y = 0,978 – x

met de snijpunten:

| | x | y |
| --- | --- | --- |
| R1 | 0,643 | 0,335 |
| R2 | 0,665 | 0,335 |
| R3 | 0,735 | 0,265 |
| R4 | 0,720 | 0,258 |

x

y

R1

1

0,643

0,335

R2

2

0,665

0,335

R3

3

0,735

0,265

R4

4

0,720

0,258

2.31.   Kleur overdag van het door een voorziening gereflecteerde licht

2.31.1.   „wit”: de kleurcoördinaten (x,y) (7) van het gereflecteerde licht binnen de door de volgende grenswaarden afgebakende gebieden:

„wit”

7

| W12 | grens aan purperzijde | y = x – 0,030 |
| --- | --- | --- |
| W23 | grens aan geelzijde | y = 0,740 – x |
| W34 | grens aan groenzijde | y = x + 0,050 |
| W41 | grens aan blauwzijde | y = 0,570 – x |

W12

12

grens aan purperzijde

y = x – 0,030

W23

23

grens aan geelzijde

y = 0,740 – x

W34

34

grens aan groenzijde

y = x + 0,050

W41

41

grens aan blauwzijde

y = 0,570 – x

met de snijpunten:

| | x | y |
| --- | --- | --- |
| W1 | 0,300 | 0,270 |
| W2 | 0,385 | 0,355 |
| W3 | 0,345 | 0,395 |
| W4 | 0,260 | 0,310 |

x

y

W1

1

0,300

0,270

W2

2

0,385

0,355

W3

3

0,345

0,395

W4

4

0,260

0,310

2.31.2.   „geel”: de kleurcoördinaten (x,y) (8) van het gereflecteerde licht binnen de door de volgende grenswaarden afgebakende gebieden:

„geel”

8

| Y12 | grens aan roodzijde | y = 0,534 x + 0,163 |
| --- | --- | --- |
| Y23 | grens aan witzijde | y = 0,910 – x |
| Y34 | grens aan groenzijde | y = 1,342 x – 0,090 |
| Y41 | de spectrumkromme | |

Y12

12

grens aan roodzijde

y = 0,534 x + 0,163

Y23

23

grens aan witzijde

y = 0,910 – x

Y34

34

grens aan groenzijde

y = 1,342 x – 0,090

Y41

41

de spectrumkromme

met de snijpunten:

| | x | y |
| --- | --- | --- |
| Y1 | 0,545 | 0,454 |
| Y2 | 0,487 | 0,423 |
| Y3 | 0,427 | 0,483 |
| Y4 | 0,465 | 0,534 |

x

y

Y1

1

0,545

0,454

Y2

2

0,487

0,423

Y3

3

0,427

0,483

Y4

4

0,465

0,534

2.31.3.   „rood”: de kleurcoördinaten (x,y) (8) van het gereflecteerde licht binnen de door de volgende grenswaarden afgebakende gebieden:

„rood”

8

| R12 | grens aan roodzijde | y = 0,346 – 0,053 x |
| --- | --- | --- |
| R23 | grens aan purperzijde | y = 0,910 – x |
| R34 | grens aan geelzijde | y = 0,350 |
| R41 | de spectrumkromme | |

R12

12

grens aan roodzijde

y = 0,346 – 0,053 x

R23

23

grens aan purperzijde

y = 0,910 – x

R34

34

grens aan geelzijde

y = 0,350

R41

41

de spectrumkromme

met de snijpunten:

| | x | y |
| --- | --- | --- |
| R1 | 0,690 | 0,310 |
| R2 | 0,595 | 0,315 |
| R3 | 0,560 | 0,350 |
| R4 | 0,650 | 0,350 |

x

y

R1

1

0,690

0,310

R2

2

0,595

0,315

R3

3

0,560

0,350

R4

4

0,650

0,350

2.32.   Kleur overdag van de door een voorziening geproduceerde fluorescentie

2.32.1.   „rood”: de kleurcoördinaten (x,y) (9) van het gereflecteerde licht binnen de door de volgende grenswaarden afgebakende gebieden:

„rood”

9

| FR12 | grens aan roodzijde | y = 0,346 – 0,053 x |
| --- | --- | --- |
| FR23 | grens aan purperzijde | y = 0,910 – x |
| FR34 | grens aan geelzijde | y = 0,315 + 0,047 x |
| FR41 | de spectrumkromme | |

FR12

12

grens aan roodzijde

y = 0,346 – 0,053 x

FR23

23

grens aan purperzijde

y = 0,910 – x

FR34

34

grens aan geelzijde

y = 0,315 + 0,047 x

FR41

41

de spectrumkromme

met de snijpunten:

| | x | y |
| --- | --- | --- |
| FR1 | 0 690 | 0 310 |
| FR2 | 0 595 | 0 315 |
| FR3 | 0 569 | 0 341 |
| FR4 | 0 655 | 0 345 |

x

y

FR1

1

0 690

0 310

FR2

2

0 595

0 315

FR3

3

0 569

0 341

FR4

4

0 655

0 345

2.33.   
  „waarschuwingssignaal voor een botsing aan de achterkant”: een automatisch signaal dat door het vooroprijdende voertuig aan het volgvoertuig wordt gegeven. Het waarschuwt dat het volgvoertuig een noodactie moet ondernemen om een botsing te vermijden;

2.34.   
  „hoek(foto)metersysteem (indien niet anders gedefinieerd in een bepaald reglement)”: een systeem dat wordt gebruikt voor fotometrische metingen, aangegeven door de hoekcoördinaten in graden op een bol met een verticale poolas volgens CIE-publicatie nr. 70, Wenen 1987, d.w.z. zoals bij een hoek(foto)metersysteem waarvan de horizontale as vast is ten opzichte van de grond en de rotatieas beweegbaar is en loodrecht staat op de horizontale as (zie bijlage 14). Opmerking: bovengenoemde CIE-publicatie bevat een procedure voor het corrigeren van de hoekcoördinaten indien een alternatief hoek(foto)metersysteem wordt gebruikt;

2.35.   
  „H-vlak”: het horizontale vlak door het referentiepunt van het licht;

2.36.   
  „opeenvolgende inschakeling”: een elektrische aansluiting waarbij de afzonderlijke lichtbronnen van een licht zodanig zijn afgesteld dat zij in een vooraf bepaalde volgorde worden ingeschakeld.

3.   GOEDKEURINGSAANVRAAG

3.1.   De goedkeuringsaanvraag voor een voertuigtype wat de installatie van zijn verlichtings- en lichtsignaalvoorzieningen betreft, moet door de fabrikant of zijn daartoe gemachtigde vertegenwoordiger worden ingediend.

3.2.   De aanvraag moet vergezeld gaan van de volgende documenten en gegevens in drievoud:

| 3.2.1. | een beschrijving van het voertuigtype met betrekking tot de in de punten 2.2.1 tot en met 2.2.4 genoemde aspecten, met vermelding van de beperkingen betreffende de lading, met name de maximaal toelaatbare lading in de bagageruimte; |
| --- | --- |

3.2.1.

een beschrijving van het voertuigtype met betrekking tot de in de punten 2.2.1 tot en met 2.2.4 genoemde aspecten, met vermelding van de beperkingen betreffende de lading, met name de maximaal toelaatbare lading in de bagageruimte;

| 3.2.2. | een lijst van de door de fabrikant voorgeschreven voorzieningen die de verlichtings- en lichtsignaaluitrusting vormen. De lijst kan voor elke functie verschillende typen voorzieningen bevatten. Elk type moet duidelijk zijn geïdentificeerd (onderdeel, typegoedkeuringsmerk, naam van de fabrikant enz.). De lijst mag voor iedere functie de aanvullende mededeling „of gelijkwaardige voorzieningen” bevatten; |
| --- | --- |

3.2.2.

een lijst van de door de fabrikant voorgeschreven voorzieningen die de verlichtings- en lichtsignaaluitrusting vormen. De lijst kan voor elke functie verschillende typen voorzieningen bevatten. Elk type moet duidelijk zijn geïdentificeerd (onderdeel, typegoedkeuringsmerk, naam van de fabrikant enz.). De lijst mag voor iedere functie de aanvullende mededeling „of gelijkwaardige voorzieningen” bevatten;

| 3.2.3. | een schema van de gehele verlichtings- en lichtsignaaluitrusting waarop de plaats van de verschillende voorzieningen op het voertuig is aangeduid; |
| --- | --- |

3.2.3.

een schema van de gehele verlichtings- en lichtsignaaluitrusting waarop de plaats van de verschillende voorzieningen op het voertuig is aangeduid;

| 3.2.4. | om eventueel na te gaan of aan de voorschriften van het reglement is voldaan, schema('s) voor elk licht, waarop het verlichtingsoppervlak zoals gedefinieerd in punt 2.9, het lichtuitstralende oppervlak zoals gedefinieerd in punt 2.8, de referentieas zoals gedefinieerd in punt 2.11 en het referentiepunt zoals gedefinieerd in punt 2.12, zijn aangegeven. Deze informatie is niet vereist voor de achterkentekenplaatverlichting (punt 2.7.13); |
| --- | --- |

3.2.4.

om eventueel na te gaan of aan de voorschriften van het reglement is voldaan, schema('s) voor elk licht, waarop het verlichtingsoppervlak zoals gedefinieerd in punt 2.9, het lichtuitstralende oppervlak zoals gedefinieerd in punt 2.8, de referentieas zoals gedefinieerd in punt 2.11 en het referentiepunt zoals gedefinieerd in punt 2.12, zijn aangegeven. Deze informatie is niet vereist voor de achterkentekenplaatverlichting (punt 2.7.13);

| 3.2.5. | in de aanvraag moet worden vermeld met welke methode het zichtbare oppervlak is bepaald (zie punt 2.10). |
| --- | --- |

3.2.5.

in de aanvraag moet worden vermeld met welke methode het zichtbare oppervlak is bepaald (zie punt 2.10).

| 3.2.6. | Wanneer een AFS op het voertuig is geïnstalleerd, moet de aanvrager een gedetailleerde beschrijving verstrekken met de volgende informatie:






  3.2.6.1. | de verlichtingsfuncties en –modi waarvoor het AFS is goedgekeurd; |
| --- | --- | --- |

3.2.6.

Wanneer een AFS op het voertuig is geïnstalleerd, moet de aanvrager een gedetailleerde beschrijving verstrekken met de volgende informatie:

3.2.6.1.

de verlichtingsfuncties en –modi waarvoor het AFS is goedgekeurd;

| 3.2.6.2. | de bijbehorende AFS-besturingssignalen en de technische kenmerken ervan zoals gedefinieerd in bijlage 10 bij Reglement nr. 123; |
| --- | --- |

3.2.6.2.

de bijbehorende AFS-besturingssignalen en de technische kenmerken ervan zoals gedefinieerd in bijlage 10 bij Reglement nr. 123;

| 3.2.6.3. | de maatregelen die worden toegepast om de koplampfuncties en –modi automatisch aan te passen overeenkomstig punt 6.22.7.4; |
| --- | --- |

3.2.6.3.

de maatregelen die worden toegepast om de koplampfuncties en –modi automatisch aan te passen overeenkomstig punt 6.22.7.4;

| 3.2.6.4. | eventueel specifieke instructies voor de inspectie van de lichtbronnen en de visuele waarneming van de bundel; |
| --- | --- |

3.2.6.4.

eventueel specifieke instructies voor de inspectie van de lichtbronnen en de visuele waarneming van de bundel;

| 3.2.6.5. | de documenten overeenkomstig punt 6.22.9.2; |
| --- | --- |

3.2.6.5.

de documenten overeenkomstig punt 6.22.9.2;

| 3.2.6.6. | de lichten die gegroepeerd, gecombineerd of samengebouwd zijn in het AFS; |
| --- | --- |

3.2.6.6.

de lichten die gegroepeerd, gecombineerd of samengebouwd zijn in het AFS;

| 3.2.6.7. | welke verlichtingseenheden bestemd zijn om aan de voorschriften van punt 6.22.5 te voldoen. |
| --- | --- |

3.2.6.7.

welke verlichtingseenheden bestemd zijn om aan de voorschriften van punt 6.22.5 te voldoen.

| 3.2.7. | Bij voertuigen van de categorieën M en N: een beschrijving van de wijze waarop de in de punten 2.7.9, 2.7.10, 2.7.12, 2.7.14 en 2.7.15 aangegeven voorzieningen van elektrische stroom worden voorzien, alsmede informatie over een speciale voeding, een elektronisch lichtbronregelmechanisme of variabele-lichtsterkteregeling, indien aanwezig. |
| --- | --- |

3.2.7.

Bij voertuigen van de categorieën M en N: een beschrijving van de wijze waarop de in de punten 2.7.9, 2.7.10, 2.7.12, 2.7.14 en 2.7.15 aangegeven voorzieningen van elektrische stroom worden voorzien, alsmede informatie over een speciale voeding, een elektronisch lichtbronregelmechanisme of variabele-lichtsterkteregeling, indien aanwezig.

3.3.   Een onbeladen voertuig dat voorzien is van een volledige verlichtings- en lichtsignaaluitrusting zoals beschreven in punt 3.2.2 en dat representatief is voor het goed te keuren voertuigtype, moet ter beschikking worden gesteld van de voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijke technische dienst.

3.4.   Het document in bijlage 1 moet bij het typegoedkeuringsdossier worden gevoegd.

4.   GOEDKEURING

4.1.   Als het voertuigtype waarvoor krachtens dit reglement goedkeuring wordt aangevraagd, voldoet aan de voorschriften van dit reglement met betrekking tot alle voorzieningen van de lijst, moet voor dat voertuigtype goedkeuring worden verleend.

4.2.   Aan elk goedgekeurd type moet een goedkeuringsnummer worden toegekend. De eerste twee cijfers ervan (momenteel 06 voor wijzigingenreeks 06) moeten de wijzigingenreeks aangeven met de recentste belangrijke technische wijzigingen van het reglement op de datum van goedkeuring. Met inachtneming van de bepalingen van punt 7 mag dezelfde overeenkomstsluitende partij dit goedkeuringsnummer niet toekennen aan een ander voertuigtype of aan hetzelfde voertuigtype, voorzien van uitrustingsstukken die niet op de in punt 3.2.2 genoemde lijst voorkomen.

4.3.   Van de goedkeuring, de uitbreiding of weigering van de goedkeuring of de definitieve stopzetting van de productie van een voertuigtype/onderdeel krachtens dit reglement moet aan de partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, mededeling worden gedaan door middel van een formulier volgens het model in bijlage 1.

4.4.   Op elk voertuig dat conform is met een krachtens dit reglement goedgekeurd voertuigtype, moet op een opvallende en gemakkelijk bereikbare plaats die op het goedkeuringsformulier is gespecificeerd, een internationaal goedkeuringsmerk worden aangebracht. Dit merk bestaat uit:

| 4.4.1. | een cirkel met daarin de letter E, gevolgd door het nummer van het land dat de goedkeuring heeft verleend (10); |
| --- | --- |

4.4.1.

een cirkel met daarin de letter E, gevolgd door het nummer van het land dat de goedkeuring heeft verleend (10);

10

| 4.4.2. | het nummer van dit reglement, gevolgd door de letter R, een liggend streepje en het goedkeuringsnummer, rechts van de in punt 4.4.1 voorgeschreven cirkel. |
| --- | --- |

4.4.2.

het nummer van dit reglement, gevolgd door de letter R, een liggend streepje en het goedkeuringsnummer, rechts van de in punt 4.4.1 voorgeschreven cirkel.

4.5.   Indien het voertuig conform is met een voertuigtype dat op basis van een of meer andere aan de overeenkomst gehechte reglementen is goedgekeurd in het land dat krachtens dit reglement goedkeuring heeft verleend, hoeft het in punt 4.4.1 voorgeschreven symbool niet te worden herhaald; in dat geval moeten de reglement- en goedkeuringsnummers en de aanvullende symbolen van alle reglementen op basis waarvan goedkeuring is verleend in het land dat krachtens dit reglement goedkeuring heeft verleend, in verticale kolommen rechts van het in punt 4.4.1 voorgeschreven symbool worden geplaatst.

4.6.   Het goedkeuringsmerk moet goed leesbaar en onuitwisbaar zijn.

4.7.   Het goedkeuringsmerk moet dicht bij of op het door de fabrikant bevestigde gegevensplaatje van het voertuig worden aangebracht.

4.8.   In bijlage 2 worden voorbeelden gegeven van de opstelling van goedkeuringsmerken.

5.   ALGEMENE SPECIFICATIES

5.1.   De verlichtings- en lichtsignaalvoorzieningen moeten zo zijn aangebracht dat zij onder normale gebruiksomstandigheden zoals gedefinieerd in de punten 2.24, 2.24.1 en 2.24.2, en ondanks de trillingen waaraan zij kunnen worden blootgesteld, de kenmerken behouden die in dit reglement zijn voorgeschreven en ervoor zorgen dat het voertuig voldoet aan de voorschriften van dit reglement. Het moet met name onmogelijk zijn de lichten door onoplettendheid te ontregelen.

5.2.   De in de punten 2.7.9, 2.7.10 en 2.7.19 beschreven lichten moeten zo zijn gemonteerd dat hun oriëntatie gemakkelijk correct kan worden bijgesteld.

5.2.1.   Bij koplampen die zijn uitgerust met voorzieningen om hinder voor andere weggebruikers te voorkomen in een land waar het verkeer aan de andere kant van de weg rijdt dan in het land waarvoor de koplamp was ontworpen, moeten die voorzieningen automatisch worden getroffen of door de voertuiggebruiker met het voertuig in de parkeertoestand en zonder daarvoor speciaal gereedschap (ander dan het met het voertuig meegeleverde gereedschap (11)) nodig te hebben. Gedetailleerde instructies moeten door de voertuigfabrikant met het voertuig worden verstrekt.

11

5.3.   Voor alle lichtsignaalvoorzieningen, ook die op de zijpanelen, moet de referentieas van het op het voertuig aangebrachte licht evenwijdig zijn aan het vlak waarop het voertuig op de weg rust; bovendien moet deze as loodrecht staan op het middenlangsvlak van het voertuig bij zijretroreflectoren en zijmarkeringslichten en evenwijdig aan dit vlak zijn voor alle andere signaalvoorzieningen. In elke richting is een tolerantie van ± 3° toegestaan. Bovendien moeten eventuele specifieke montage-instructies van de fabrikant in acht worden genomen.

5.4.   Als er geen specifieke instructies zijn gegeven, moeten de hoogte en de oriëntatie van de lichten worden geverifieerd bij een onbeladen voertuig dat op een plat horizontaal vlak is geplaatst onder de in de punten 2.24, 2.24.1 en 2.24.2 beschreven omstandigheden en, wanneer een AFS is geïnstalleerd, met het systeem in de neutrale stand.

5.5.   Als er geen specifieke instructies zijn gegeven, moeten de lichten die een paar vormen:

| 5.5.1. | symmetrisch ten opzichte van het middenlangsvlak op het voertuig zijn aangebracht (deze beoordeling moet zijn gebaseerd op de uitwendige geometrische vorm van het licht en niet op de rand van het in punt 2.9 bedoelde verlichtingsoppervlak); |
| --- | --- |

5.5.1.

symmetrisch ten opzichte van het middenlangsvlak op het voertuig zijn aangebracht (deze beoordeling moet zijn gebaseerd op de uitwendige geometrische vorm van het licht en niet op de rand van het in punt 2.9 bedoelde verlichtingsoppervlak);

| 5.5.2. | symmetrisch zijn ten opzichte van elkaar en ten opzichte van het middenlangsvlak; deze eis geldt niet voor de inwendige structuur van het licht; |
| --- | --- |

5.5.2.

symmetrisch zijn ten opzichte van elkaar en ten opzichte van het middenlangsvlak; deze eis geldt niet voor de inwendige structuur van het licht;

| 5.5.3. | aan dezelfde colorimetrische voorschriften voldoen en vrijwel identieke fotometrische eigenschappen bezitten. Dit geldt niet voor een bij elkaar horend paar mistvoorlichten van klasse F3; |
| --- | --- |

5.5.3.

aan dezelfde colorimetrische voorschriften voldoen en vrijwel identieke fotometrische eigenschappen bezitten. Dit geldt niet voor een bij elkaar horend paar mistvoorlichten van klasse F3;

| 5.5.4. | vrijwel identieke fotometrische eigenschappen bezitten. |
| --- | --- |

5.5.4.

vrijwel identieke fotometrische eigenschappen bezitten.

5.6.   Bij voertuigen waarvan de uitwendige vorm asymmetrisch is, moeten bovengenoemde voorschriften zoveel mogelijk in acht worden genomen.

5,7   Gegroepeerde, gecombineerde, samengebouwde of enkelvoudige lichten

5.7.1.   Lichten mogen met elkaar worden gegroepeerd, gecombineerd of samengebouwd, mits aan alle voorschriften inzake kleur, plaats, oriëntatie, geometrische zichtbaarheid, elektrische aansluitingen en eventuele andere voorschriften is voldaan.

5.7.1.1.   Aan de voor een licht geldende fotometrische en colorimetrische voorschriften moet worden voldaan wanneer alle andere functies waarmee dat licht is gegroepeerd, gecombineerd of samengebouwd, zijn uitgeschakeld.

Wanneer een breedte- of achterlicht echter samengebouwd is met een of meer andere functies die daarmee samen kunnen worden geactiveerd, moet aan de kleurvoorschriften voor elk van die andere functies worden voldaan wanneer de samengebouwde functies en de breedte- of achterlichten zijn ingeschakeld.

5.7.1.2.   Stoplichten en richtingaanwijzers mogen niet worden samengebouwd.

5.7.1.3.   Wanneer stoplichten en richtingaanwijzers zijn gegroepeerd, moet aan de volgende voorwaarden worden voldaan:

| 5.7.1.3.1. | elke horizontale of verticale rechte lijn door de projecties van de zichtbare oppervlakken van deze functies op een vlak dat loodrecht staat op de referentieas, mag niet meer dan twee grenslijnen tussen naast elkaar gelegen gebieden van een andere kleur snijden; |
| --- | --- |

5.7.1.3.1.

elke horizontale of verticale rechte lijn door de projecties van de zichtbare oppervlakken van deze functies op een vlak dat loodrecht staat op de referentieas, mag niet meer dan twee grenslijnen tussen naast elkaar gelegen gebieden van een andere kleur snijden;

| 5.7.1.3.2. | hun zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieas, gebaseerd op de gebieden die door de contour van hun lichtuitstralende oppervlakken worden begrensd, mogen elkaar niet overlappen. |
| --- | --- |

5.7.1.3.2.

hun zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieas, gebaseerd op de gebieden die door de contour van hun lichtuitstralende oppervlakken worden begrensd, mogen elkaar niet overlappen.

5.7.2.   Enkelvoudige lichten

5.7.2.1.   Enkelvoudige lichten zoals gedefinieerd in punt 2.16.1, onder a), bestaande uit twee of meer afzonderlijke delen, moeten zodanig worden geïnstalleerd dat:

| a) | ofwel het totale oppervlak van de projectie van de afzonderlijke delen op een vlak dat raakt aan het buitenoppervlak van de buitenlens en loodrecht staat op de referentieas, niet minder dan 60 % beslaat van de kleinste vierhoek die voornoemde projectie omschrijft, ofwel |
| --- | --- |

a)

ofwel het totale oppervlak van de projectie van de afzonderlijke delen op een vlak dat raakt aan het buitenoppervlak van de buitenlens en loodrecht staat op de referentieas, niet minder dan 60 % beslaat van de kleinste vierhoek die voornoemde projectie omschrijft, ofwel

| b) | de minimumafstand tussen de naar buiten gerichte randen van twee naast elkaar gelegen of elkaar rakende afzonderlijke delen niet meer dan 75 mm bedraagt wanneer deze loodrecht op de referentieas wordt gemeten. |
| --- | --- |

b)

de minimumafstand tussen de naar buiten gerichte randen van twee naast elkaar gelegen of elkaar rakende afzonderlijke delen niet meer dan 75 mm bedraagt wanneer deze loodrecht op de referentieas wordt gemeten.

Deze voorschriften gelden niet voor één enkele retroreflector;

5.7.2.2.   Enkelvoudige lichten zoals gedefinieerd in punt 2.16.1, onder b) of c), bestaande uit lichten met het opschrift D of twee onafhankelijke retroreflectoren, moeten zodanig worden geïnstalleerd dat:

| a) | de projectie van hun zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieas van de twee lichten of retroreflectoren ten minste 60 % beslaat van het oppervlak van de kleinste vierhoek die om de projecties van de genoemde zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieas kan worden beschreven, of |
| --- | --- |

a)

de projectie van hun zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieas van de twee lichten of retroreflectoren ten minste 60 % beslaat van het oppervlak van de kleinste vierhoek die om de projecties van de genoemde zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieas kan worden beschreven, of

| b) | de minimumafstand tussen de naar buiten gerichte randen van de zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieas van twee lichten of twee onafhankelijke retroreflectoren niet meer dan 75 mm bedraagt wanneer deze loodrecht op de referentieas wordt gemeten. |
| --- | --- |

b)

de minimumafstand tussen de naar buiten gerichte randen van de zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieas van twee lichten of twee onafhankelijke retroreflectoren niet meer dan 75 mm bedraagt wanneer deze loodrecht op de referentieas wordt gemeten.

5.7.2.3.   Enkelvoudige lichten zoals gedefinieerd in punt 2.16.1, onder d), moeten voldoen aan de voorschriften van punt 5.7.2.1.

Wanneer twee of meer lichten en/of twee of meer afzonderlijke zichtbare oppervlakken zich in hetzelfde lamphuis bevinden en/of een buitenlens delen, mogen zij niet als een onderling afhankelijk verlichtingssysteem worden beschouwd.

Een licht in de vorm van een band of strook kan echter deel uitmaken van een onderling afhankelijk verlichtingssysteem.

5.7.2.4.   Twee lichten of een even aantal lichten in de vorm van een band of strook moeten symmetrisch ten opzichte van het middenlangsvlak van het voertuig worden geplaatst, zich aan weerskanten tot ten minste 0,4 m van de buitenste rand van het voertuig uitstrekken en ten minste 0,8 m lang zijn. De verlichting van dat oppervlak moet van ten minste twee lichtbronnen komen die zo dicht mogelijk bij de uiteinden ervan zijn aangebracht. Het lichtuitstralende oppervlak mag uit een aantal naast elkaar geplaatste elementen bestaan voor zover de projecties van de verschillende individuele lichtuitstralende oppervlakken op een dwarsvlak voldoen aan de voorschriften van punt 5.7.2.1.

5.8.   De maximumhoogte boven het wegdek moet vanaf het hoogste punt en de minimumhoogte vanaf het laagste punt van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas worden gemeten.

Wanneer de (maximum- en minimum)hoogte boven het wegdek duidelijk aan de voorschriften van dit reglement voldoet, hoeven de precieze randen van een oppervlak niet te worden bepaald.

5.8.1.   Om de geometrische zichtbaarheidshoeken kleiner te maken, moet de plaats van een licht wat de hoogte ervan boven het wegdek betreft, vanaf het H-vlak worden gemeten.

5.8.2.   Bij dimlichtkoplampen wordt de minimumhoogte boven het wegdek gemeten vanaf het laagste punt van het effectieve uitvalsvlak van het optische systeem (bv. reflector, lens, projectielens), onafhankelijk van het gebruik ervan.

5.8.3.   De plaats in de breedte, gerelateerd aan de totale breedte, zal worden bepaald vanaf de verst van het middenlangsvlak van het voertuig verwijderde rand van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas en, bij relatering aan de afstand tussen de lichten onderling, vanaf de binnenranden van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas.

Wanneer de plaats in de breedte duidelijk aan de voorschriften van deze richtlijn voldoet, hoeven de precieze randen van een oppervlak niet te worden bepaald.

5.9.   Als er geen specifieke instructies zijn gegeven, hoeven de fotometrische eigenschappen van een licht (bv. sterkte, kleur, zichtbaar oppervlak enz.) niet opzettelijk te worden gevarieerd terwijl het licht brandt.

5.9.1.   Voor richtingaanwijzers, het waarschuwingssignaal, ambergele zijmarkeringslichten die aan punt 6.18.7 voldoen en het noodstopsignaal moeten knipperlichten worden gebruikt.

5.9.2.   De fotometrische eigenschappen van een licht kunnen variëren:

| a) | ten opzichte van het omgevingslicht; |
| --- | --- |

a)

ten opzichte van het omgevingslicht;

| b) | als gevolg van de activering van andere lichten, of |
| --- | --- |

b)

als gevolg van de activering van andere lichten, of

| c) | wanneer het licht wordt gebruikt om een andere verlichtingsfunctie te produceren, |
| --- | --- |

c)

wanneer het licht wordt gebruikt om een andere verlichtingsfunctie te produceren,

op voorwaarde dat alle variaties in de fotometrische eigenschappen voldoen aan de technische bepalingen voor het desbetreffende licht.

5.9.3.   De fotometrische eigenschappen van een richtingaanwijzer van categorie 1, 1a, 1b, 2a of 2b mogen verschillen tijdens het knipperen, indien dat plaatsvindt door opeenvolgende inschakeling van hun lichtbronnen zoals beschreven in punt 5.6 van Reglement nr. 6.

Deze bepaling is niet van toepassing wanneer richtingaanwijzers van de categorieën 2a en 2b werken als noodstopsignalen overeenkomstig punt 6.23.1 van dit reglement.

5.10.   Een licht zoals gedefinieerd in punt 2.7, mag naar voren geen rood licht en naar achteren geen wit licht uitstralen dat tot verwarring zou kunnen leiden. Hierbij mag geen rekening worden gehouden met de binnenverlichting van het voertuig. In geval van twijfel moet op de volgende wijze worden geverifieerd of aan deze eis is voldaan:

| 5.10.1. | wat de zichtbaarheid van rood licht naar de voorkant van een voertuig betreft, mag het zichtbare oppervlak van een rood licht, met uitzondering van een rood achterste zijmarkeringslicht, niet rechtstreeks zichtbaar zijn voor een waarnemer die zich verplaatst in zone 1 zoals gespecificeerd in bijlage 4; |
| --- | --- |

5.10.1.

wat de zichtbaarheid van rood licht naar de voorkant van een voertuig betreft, mag het zichtbare oppervlak van een rood licht, met uitzondering van een rood achterste zijmarkeringslicht, niet rechtstreeks zichtbaar zijn voor een waarnemer die zich verplaatst in zone 1 zoals gespecificeerd in bijlage 4;

| 5.10.2. | wat de zichtbaarheid van wit licht naar achteren betreft, met uitzondering van achteruitrijlichten en witte opvallende markeringen die op het voertuig zijn aangebracht, mag het zichtbare oppervlak van een wit licht niet rechtstreeks zichtbaar zijn voor een waarnemer die zich in zone 2 verplaatst in een dwarsvlak dat zich 25 m achter het voertuig bevindt (zie bijlage 4); |
| --- | --- |

5.10.2.

wat de zichtbaarheid van wit licht naar achteren betreft, met uitzondering van achteruitrijlichten en witte opvallende markeringen die op het voertuig zijn aangebracht, mag het zichtbare oppervlak van een wit licht niet rechtstreeks zichtbaar zijn voor een waarnemer die zich in zone 2 verplaatst in een dwarsvlak dat zich 25 m achter het voertuig bevindt (zie bijlage 4);

| 5.10.3. | in hun respectieve vlakken worden de door het oog van de waarnemer bestreken zones 1 en 2 begrensd:






  5.10.3.1. | in de hoogte, door twee horizontale vlakken respectievelijk 1 m en 2,2 m boven het wegdek, |
| --- | --- | --- |

5.10.3.

in hun respectieve vlakken worden de door het oog van de waarnemer bestreken zones 1 en 2 begrensd:

5.10.3.1.

in de hoogte, door twee horizontale vlakken respectievelijk 1 m en 2,2 m boven het wegdek,

| 5.10.3.2. | in de breedte, door twee verticale vlakken die respectievelijk naar voren en naar achteren een hoek van 15° naar buiten vormen ten opzichte van het middenlangsvlak van het voertuig en die door het (de) raakpunt(en) gaan van de verticale vlakken evenwijdig aan het middenlangsvlak en de totale breedte van het voertuig afbakenen; indien er verschillende raakpunten zijn, moet het voorste punt overeenkomen met het voorvlak en het achterste met het achtervlak. |
| --- | --- |

5.10.3.2.

in de breedte, door twee verticale vlakken die respectievelijk naar voren en naar achteren een hoek van 15° naar buiten vormen ten opzichte van het middenlangsvlak van het voertuig en die door het (de) raakpunt(en) gaan van de verticale vlakken evenwijdig aan het middenlangsvlak en de totale breedte van het voertuig afbakenen; indien er verschillende raakpunten zijn, moet het voorste punt overeenkomen met het voorvlak en het achterste met het achtervlak.

5.11.   De elektrische aansluitingen moeten zo zijn dat de breedte- en achterlichten, de markeringslichten (indien aanwezig), de zijmarkeringslichten (indien aanwezig) en de achterkentekenplaatverlichting alleen tegelijk kunnen worden in- en uitgeschakeld.

5.11.1.   Dit geldt niet:

| 5.11.1.1. | wanneer breedte- en achterlichten en ook zijmarkeringslichten die met voornoemde lichten zijn gecombineerd of samengebouwd, als parkeerlichten zijn ingeschakeld, of |
| --- | --- |

5.11.1.1.

wanneer breedte- en achterlichten en ook zijmarkeringslichten die met voornoemde lichten zijn gecombineerd of samengebouwd, als parkeerlichten zijn ingeschakeld, of

| 5.11.1.2. | wanneer zijmarkeringslichten samen met richtingaanwijzers knipperen, of |
| --- | --- |

5.11.1.2.

wanneer zijmarkeringslichten samen met richtingaanwijzers knipperen, of

| 5.11.1.3. | wanneer het lichtsignaalsysteem overeenkomstig punt 6.2.7.6.2 functioneert; |
| --- | --- |

5.11.1.3.

wanneer het lichtsignaalsysteem overeenkomstig punt 6.2.7.6.2 functioneert;

5.11.2.   voor breedtelichten, wanneer hun functie wordt vervangen overeenkomstig de bepalingen van punt 5.12.1.

5.11.3.   Bij een onderling afhankelijk lichtsysteem moeten alle lichtbronnen tegelijk worden in- en uitgeschakeld.

5.12.   De elektrische aansluitingen moeten zo zijn dat de grootlicht- en dimlichtkoplampen en de mistvoorlichten alleen kunnen worden ingeschakeld als de in punt 5.11 bedoelde lichten eveneens zijn ingeschakeld. Dit geldt echter niet voor grootlicht- of dimlichtkoplampen waarmee lichtsignalen kunnen worden gegeven door de grootlicht- of dimlichtkoplampen met korte tussenpozen te ontsteken of de grootlicht- en dimlichtkoplampen met korte tussenpozen afwisselend te ontsteken.

5.12.1.   De dimlichtkoplampen en/of de grootlichtkoplampen en/of de mistvoorlichten mogen de functie van de breedtelichten vervangen op voorwaarde dat:

| 5.12.1.1. | hun elektrische aansluitingen zo zijn dat bij het uitvallen van een van die verlichtingsvoorzieningen de breedtelichten automatisch opnieuw worden geactiveerd, en |
| --- | --- |

5.12.1.1.

hun elektrische aansluitingen zo zijn dat bij het uitvallen van een van die verlichtingsvoorzieningen de breedtelichten automatisch opnieuw worden geactiveerd, en

| 5.12.1.2. | het vervangingslicht of de vervangingsfunctie voor het respectieve breedtelicht voldoet aan de voorschriften betreffende:






  a) | de geometrische zichtbaarheid die voor het breedte- of achterlicht in punt 6.9.5 is voorgeschreven, en |
| --- | --- | --- |

5.12.1.2.

het vervangingslicht of de vervangingsfunctie voor het respectieve breedtelicht voldoet aan de voorschriften betreffende:

a)

de geometrische zichtbaarheid die voor het breedte- of achterlicht in punt 6.9.5 is voorgeschreven, en

| b) | de fotometrische minimumwaarden naargelang van de lichtverdelingshoeken, en |
| --- | --- |

b)

de fotometrische minimumwaarden naargelang van de lichtverdelingshoeken, en

| 5.12.1.3. | in de testrapporten van het vervangingslicht relevante bewijzen worden verstrekt dat aan de voorschriften van punt 5.12.1.2 is voldaan. |
| --- | --- |

5.12.1.3.

in de testrapporten van het vervangingslicht relevante bewijzen worden verstrekt dat aan de voorschriften van punt 5.12.1.2 is voldaan.

5.13.   Verklikker

Wanneer bij dit reglement een inschakelverklikker is voorgeschreven, mag hij door een „verklikker voor de werking” worden vervangen.

5.14.   Camoufleerbare lichten

5.14.1.   Het camoufleren van lichten is verboden, met uitzondering van de grootlichtkoplampen, de dimlichtkoplampen en de mistvoorlichten, die mogen worden gecamoufleerd als ze niet in werking zijn.

5.14.2.   Wanneer de bediening van de camoufleervoorziening(en) defect is, moeten de lichten die zich al in de bedrijfsstand bevinden, in deze stand blijven of moeten ze zonder het gebruik van gereedschap in deze stand kunnen worden gezet.

5.14.3.   Het moet mogelijk zijn de lichten in de bedrijfsstand te brengen en ze met één bedieningsorgaan te ontsteken, wat de mogelijkheid niet uitsluit om ze, zonder ze te ontsteken, in de bedrijfsstand te brengen. Bij gegroepeerde grootlicht- en dimlichtkoplampen is voornoemd bedieningsorgaan echter alleen vereist om de dimlichtkoplampen te activeren.

5.14.4.   Het mag vanaf de bestuurdersstoel niet mogelijk zijn om opzettelijk de beweging van de ontstoken lichten te stoppen voordat ze hun bedrijfsstand hebben bereikt. Als er gevaar bestaat dat andere weggebruikers door de beweging van de lichten worden verblind, mogen deze lichten pas gaan branden nadat zij de bedrijfsstand hebben bereikt.

5.14.5.   Wanneer de camoufleervoorziening een temperatuur van — 30 tot + 50°C heeft, moeten de koplampen binnen drie seconden na de eerste bedieningshandeling de bedrijfsstand kunnen bereiken.

5.15.   De door de lichten uitgestraalde lichtkleuren (12) zijn als volgt:

12

| Grootlichtkoplamp: | wit |
| --- | --- |
| Dimlichtkoplamp: | wit |
| Mistvoorlicht: | wit of selectief geel |
| Achteruitrijlicht: | wit |
| Richtingaanwijzer: | ambergeel |
| Waarschuwingssignaal: | ambergeel |
| Stoplicht: | rood |
| Noodstopsignaal: | ambergeel of rood |
| Waarschuwingssignaal voor een botsing aan de achterkant: | ambergeel |
| Achterkentekenplaatverlichting: | wit |
| Breedtelicht: | wit |
| Achterlicht: | rood |
| Mistvoorlicht: | wit of selectief geel |
| Mistachterlicht: | rood |
| Parkeerlicht: | wit vooraan, rood achteraan, ambergeel indien samengebouwd met de zijrichtingaanwijzers of de zijmarkeringslichten |
| Zijmarkeringslicht: | ambergeel; het achterste zijmarkeringslicht mag echter rood zijn als het is gegroepeerd, gecombineerd of samengebouwd met het achterlicht, het achtermarkeringslicht, het mistachterlicht of het stoplicht of als het gegroepeerd is met of een deel van het lichtuitstralende oppervlak gemeen heeft met de achterretroreflector. |
| Markeringslicht: | wit vooraan, rood achteraan |
| Dagrijlicht: | wit |
| Achterretroreflector, niet-driehoekig: | rood |
| Achterretroreflector, driehoekig: | rood |
| Voorretroreflector, niet-driehoekig: | identiek aan het invallende licht (13) |
| Zijretroreflector, niet-driehoekig: | ambergeel; de achterste zijretroreflector mag echter rood zijn als hij is gegroepeerd met of een deel van het lichtuitstralende oppervlak gemeen heeft met het achterlicht, het achtermarkeringslicht, het mistachterlicht, het stoplicht, het rode achterste zijmarkeringslicht of de achterretroreflector, niet-driehoekig. |
| Hoeklicht: | wit |
| Opvallende markering: | wit vooraan; |
| wit of geel aan de zijkant |
| rood of geel aan de achterkant (14). |
| Adaptieve koplampsystemen (AFS): | wit |
| Comfortverlichting: | wit |
| Manoeuvreerlicht: | wit |

Grootlichtkoplamp:

wit

Dimlichtkoplamp:

wit

Mistvoorlicht:

wit of selectief geel

Achteruitrijlicht:

wit

Richtingaanwijzer:

ambergeel

Waarschuwingssignaal:

ambergeel

Stoplicht:

rood

Noodstopsignaal:

ambergeel of rood

Waarschuwingssignaal voor een botsing aan de achterkant:

ambergeel

Achterkentekenplaatverlichting:

wit

Breedtelicht:

wit

Achterlicht:

rood

Mistvoorlicht:

wit of selectief geel

Mistachterlicht:

rood

Parkeerlicht:

wit vooraan, rood achteraan, ambergeel indien samengebouwd met de zijrichtingaanwijzers of de zijmarkeringslichten

Zijmarkeringslicht:

ambergeel; het achterste zijmarkeringslicht mag echter rood zijn als het is gegroepeerd, gecombineerd of samengebouwd met het achterlicht, het achtermarkeringslicht, het mistachterlicht of het stoplicht of als het gegroepeerd is met of een deel van het lichtuitstralende oppervlak gemeen heeft met de achterretroreflector.

Markeringslicht:

wit vooraan, rood achteraan

Dagrijlicht:

wit

Achterretroreflector, niet-driehoekig:

rood

Achterretroreflector, driehoekig:

rood

Voorretroreflector, niet-driehoekig:

identiek aan het invallende licht (13)

13

Zijretroreflector, niet-driehoekig:

ambergeel; de achterste zijretroreflector mag echter rood zijn als hij is gegroepeerd met of een deel van het lichtuitstralende oppervlak gemeen heeft met het achterlicht, het achtermarkeringslicht, het mistachterlicht, het stoplicht, het rode achterste zijmarkeringslicht of de achterretroreflector, niet-driehoekig.

Hoeklicht:

wit

Opvallende markering:

wit vooraan;

wit of geel aan de zijkant

rood of geel aan de achterkant (14).

14

Adaptieve koplampsystemen (AFS):

wit

Comfortverlichting:

wit

Manoeuvreerlicht:

wit

5.16.   Aantal lichten

5.16.1.   Het op het voertuig gemonteerde aantal lichten moet gelijk zijn aan het aantal dat in de individuele specificaties van dit reglement is aangegeven.

5.17.   Een licht mag op beweegbare onderdelen worden bevestigd, mits wordt voldaan aan de voorwaarden in de punten 5.18, 5.19 en 5.20.

5.18.   Achterlichten, achterrichtingaanwijzers en zowel driehoekige als niet-driehoekige achterretroreflectoren mogen alleen in de volgende gevallen op beweegbare onderdelen worden bevestigd:

| 5.18.1. | als de lichten op de beweegbare onderdelen in alle vaste standen van die onderdelen aan alle voor die lichten geldende voorschriften inzake plaats, geometrische zichtbaarheid en colorimetrische en fotometrische eigenschappen voldoen; |
| --- | --- |

5.18.1.

als de lichten op de beweegbare onderdelen in alle vaste standen van die onderdelen aan alle voor die lichten geldende voorschriften inzake plaats, geometrische zichtbaarheid en colorimetrische en fotometrische eigenschappen voldoen;

| 5.18.2. | indien de in punt 5.18 bedoelde functies door een samenstel van twee met D gemarkeerde lichten (zie punt 2.16.1) worden verkregen, hoeft slechts een van die lichten in alle vaste standen van de beweegbare onderdelen aan de voor die lichten geldende voorschriften inzake plaats, geometrische zichtbaarheid en fotometrische eigenschappen te voldoen;
  of |
| --- | --- |

5.18.2.

indien de in punt 5.18 bedoelde functies door een samenstel van twee met D gemarkeerde lichten (zie punt 2.16.1) worden verkregen, hoeft slechts een van die lichten in alle vaste standen van de beweegbare onderdelen aan de voor die lichten geldende voorschriften inzake plaats, geometrische zichtbaarheid en fotometrische eigenschappen te voldoen;

of

| 5.18.3. | indien extra lichten voor bovengenoemde functies zijn gemonteerd en zijn geactiveerd wanneer het beweegbare onderdeel zich in een vaste open stand bevindt, mits die extra lichten voldoen aan alle voorschriften inzake plaats, geometrische zichtbaarheid en fotometrische eigenschappen die gelden voor de lichten die op het beweegbare onderdeel zijn geïnstalleerd. |
| --- | --- |

5.18.3.

indien extra lichten voor bovengenoemde functies zijn gemonteerd en zijn geactiveerd wanneer het beweegbare onderdeel zich in een vaste open stand bevindt, mits die extra lichten voldoen aan alle voorschriften inzake plaats, geometrische zichtbaarheid en fotometrische eigenschappen die gelden voor de lichten die op het beweegbare onderdeel zijn geïnstalleerd.

| 5.18.4. | Indien de in punt 5.18 bedoelde functies door een onderling afhankelijk lichtsysteem worden verkregen, geldt een van de volgende voorwaarden:






  a) | is het complete onderling afhankelijke lichtsysteem op het bewegende onderdeel of de bewegende onderdelen gemonteerd, moet aan de voorschriften van punt 5.18.1 worden voldaan. Voor bovengenoemde functies mogen echter extra lichten worden geactiveerd wanneer het beweegbare onderdeel zich in een vaste open stand bevindt, mits die extra lichten voldoen aan alle voorschriften inzake plaats, geometrische zichtbaarheid en colorimetrische en fotometrische eigenschappen die gelden voor de lichten die op het beweegbare onderdeel zijn geïnstalleerd, of |
| --- | --- | --- |

5.18.4.

Indien de in punt 5.18 bedoelde functies door een onderling afhankelijk lichtsysteem worden verkregen, geldt een van de volgende voorwaarden:

a)

is het complete onderling afhankelijke lichtsysteem op het bewegende onderdeel of de bewegende onderdelen gemonteerd, moet aan de voorschriften van punt 5.18.1 worden voldaan. Voor bovengenoemde functies mogen echter extra lichten worden geactiveerd wanneer het beweegbare onderdeel zich in een vaste open stand bevindt, mits die extra lichten voldoen aan alle voorschriften inzake plaats, geometrische zichtbaarheid en colorimetrische en fotometrische eigenschappen die gelden voor de lichten die op het beweegbare onderdeel zijn geïnstalleerd, of

| b) | is het onderling afhankelijke lichtsysteem deels op het vaste onderdeel en deels op een beweegbaar onderdeel gemonteerd, met uitzondering van richtingaanwijzers, dan moet(en) het (de) door de aanvrager tijdens de goedkeuringsprocedure van de voorziening gespecificeerde onderling afhankelijke licht(en) in alle vaste standen van het beweegbare onderdeel (de beweegbare onderdelen) aan alle voor die lichten geldende voorschriften inzake plaats, geometrische zichtbaarheid en colorimetrische en fotometrische eigenschappen voldoen.
  Aan het voorschrift (de voorschriften) inzake geometrische zichtbaarheid naar binnen wordt geacht te zijn voldaan als dat (die) onderling afhankelijke licht(en), in alle vaste standen van het beweegbare onderdeel (de beweegbare onderdelen), nog steeds voldoet (voldoen) aan de fotometrische waarden die voor de goedkeuring van de voorziening op het gebied van lichtverdeling zijn voorgeschreven.
  Voor richtingaanwijzers moet(en) het (de) door de aanvrager tijdens de goedkeuringsprocedure van de voorziening gespecificeerde onderling afhankelijke licht(en) in alle vaste standen van het beweegbare onderdeel (de beweegbare onderdelen) aan alle voor die lichten geldende voorschriften inzake plaats, geometrische zichtbaarheid en colorimetrische fotometrische eigenschappen voldoen. Dit geldt niet wanneer, om aan de geometrische zichtbaarheidshoek te voldoen of deze te vervolledigen, extra lichten worden geactiveerd wanneer het beweegbare onderdeel zich in een vaste open stand bevindt, mits deze aanvullende lichten aan alle voorschriften inzake plaats en fotometrische en colorimetrische eigenschappen voldoen die gelden voor de op het beweegbare onderdeel geïnstalleerde richtingaanwijzers. |
| --- | --- |

b)

is het onderling afhankelijke lichtsysteem deels op het vaste onderdeel en deels op een beweegbaar onderdeel gemonteerd, met uitzondering van richtingaanwijzers, dan moet(en) het (de) door de aanvrager tijdens de goedkeuringsprocedure van de voorziening gespecificeerde onderling afhankelijke licht(en) in alle vaste standen van het beweegbare onderdeel (de beweegbare onderdelen) aan alle voor die lichten geldende voorschriften inzake plaats, geometrische zichtbaarheid en colorimetrische en fotometrische eigenschappen voldoen.

Aan het voorschrift (de voorschriften) inzake geometrische zichtbaarheid naar binnen wordt geacht te zijn voldaan als dat (die) onderling afhankelijke licht(en), in alle vaste standen van het beweegbare onderdeel (de beweegbare onderdelen), nog steeds voldoet (voldoen) aan de fotometrische waarden die voor de goedkeuring van de voorziening op het gebied van lichtverdeling zijn voorgeschreven.

Voor richtingaanwijzers moet(en) het (de) door de aanvrager tijdens de goedkeuringsprocedure van de voorziening gespecificeerde onderling afhankelijke licht(en) in alle vaste standen van het beweegbare onderdeel (de beweegbare onderdelen) aan alle voor die lichten geldende voorschriften inzake plaats, geometrische zichtbaarheid en colorimetrische fotometrische eigenschappen voldoen. Dit geldt niet wanneer, om aan de geometrische zichtbaarheidshoek te voldoen of deze te vervolledigen, extra lichten worden geactiveerd wanneer het beweegbare onderdeel zich in een vaste open stand bevindt, mits deze aanvullende lichten aan alle voorschriften inzake plaats en fotometrische en colorimetrische eigenschappen voldoen die gelden voor de op het beweegbare onderdeel geïnstalleerde richtingaanwijzers.

5.19.   Wanneer de beweegbare onderdelen zich in een andere stand dan een „normale gebruiksstand” bevinden, mogen de daarop geïnstalleerde voorzieningen geen hinder veroorzaken voor andere weggebruikers.

5.20.   Wanneer een licht op een beweegbaar onderdeel is geïnstalleerd en het beweegbare onderdeel zich in de „normale gebruiksstand(en)” bevindt, moet het licht altijd terugkeren in de stand(en) die overeenkomstig dit reglement door de fabrikant is (zijn) aangegeven. Bij dimlichtkoplampen en mistvoorlichten wordt geacht aan dit voorschrift te zijn voldaan als, wanneer de beweegbare onderdelen tienmaal worden bewogen en weer terugkeren in de normale stand, de hellingshoek van die lichten ten opzichte van hun steun, gemeten na iedere beweging van het beweegbare onderdeel, nooit meer dan 0,15 % van het gemiddelde van de tien gemeten waarden verschilt. Wordt deze waarde overschreden, dan moet elke in punt 6.2.6.1.1 gespecificeerde grenswaarde aan die overschrijding worden aangepast, zodat het toegestane aantal hellingshoeken bij de controle van het voertuig overeenkomstig bijlage 6 wordt verminderd.

5.21.   Van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas van breedte- en achterlichten, voor- en achterrichtingaanwijzers en retroreflectoren mag niet meer dan 50 % worden verborgen door beweegbare onderdelen, al dan niet met een lichtsignaalvoorziening erop bevestigd, in een vaste stand die verschilt van de „normale gebruiksstand”.

Onder vaste stand van een beweegbaar onderdeel wordt verstaan de door de voertuigfabrikant aangegeven al dan niet vergrendelde stabiele of natuurlijke ruststand(en) van het beweegbare onderdeel.

Indien bovenstaande eis niet praktisch uitvoerbaar is:

| 5.21.1. | moeten aanvullende lichten die aan alle voorschriften inzake plaats, geometrische zichtbaarheid en colorimetrische fotometrische eigenschappen voor bovengenoemde lichten voldoen, in werking worden gesteld wanneer van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas van deze lichten meer dan 50 % wordt verborgen door het beweegbare onderdeel, of |
| --- | --- |

5.21.1.

moeten aanvullende lichten die aan alle voorschriften inzake plaats, geometrische zichtbaarheid en colorimetrische fotometrische eigenschappen voor bovengenoemde lichten voldoen, in werking worden gesteld wanneer van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas van deze lichten meer dan 50 % wordt verborgen door het beweegbare onderdeel, of

| 5.21.2. | moet een opmerking in het mededelingenformulier (punt 10.1 van bijlage 1) andere instanties ervan op de hoogte stellen dat meer dan 50 % van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas door bewegende onderdelen kan worden verborgen, en
  moet een opschrift in het voertuig de gebruiker ervan op de hoogte stellen dat in (een) bepaalde stand(en) van de beweegbare onderdelen andere weggebruikers moeten worden gewaarschuwd voor de aanwezigheid van het voertuig op de weg, bv. door middel van een gevarendriehoek of andere voorzieningen volgens de nationale wegverkeersvoorschriften. |
| --- | --- |

5.21.2.

moet een opmerking in het mededelingenformulier (punt 10.1 van bijlage 1) andere instanties ervan op de hoogte stellen dat meer dan 50 % van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas door bewegende onderdelen kan worden verborgen, en

moet een opschrift in het voertuig de gebruiker ervan op de hoogte stellen dat in (een) bepaalde stand(en) van de beweegbare onderdelen andere weggebruikers moeten worden gewaarschuwd voor de aanwezigheid van het voertuig op de weg, bv. door middel van een gevarendriehoek of andere voorzieningen volgens de nationale wegverkeersvoorschriften.

| 5.21.3. | Punt 5.21.2 is niet van toepassing op retroreflectoren. |
| --- | --- |

5.21.3.

Punt 5.21.2 is niet van toepassing op retroreflectoren.

5.22.   Met uitzondering van retroreflectoren wordt een licht, ook al is het voorzien van een goedkeuringsmerk, niet als aanwezig beschouwd wanneer het niet in werking kan worden gesteld door louter en alleen een lichtbron en/of een zekering aan te brengen.

5.23.   Lichten die zijn goedgekeurd met (een) lichtbron(nen) overeenkomstig Reglement nr. 37 moeten, tenzij die lichtbronnen worden gebruikt als niet-vervangbare lichtbronnen zoals gedefinieerd in punt 2.7.1.1.2, zo in een voertuig zijn gemonteerd dat de lichtbron zonder deskundige hulp en zonder ander speciaal gereedschap dan dat wat door de fabrikant met het voertuig is geleverd, op de juiste manier kan worden vervangen. Samen met het voertuig moet de voertuigfabrikant een gedetailleerde beschrijving verstrekken van de wijze waarop de lichtbron moet worden vervangen.

5.23.1.   In het geval van een lichtbronmodule die een houder bevat voor een goedgekeurde vervangbare lichtbron overeenkomstig Reglement nr. 37, moet die lichtbron vervangbaar zijn zoals voorgeschreven in punt 5.23 van dit reglement.

5.24.   Een tijdelijke failsafe-vervanging van de lichtsignaalfunctie van een achterlicht is toegestaan, mits de vervangende functie bij een defect qua kleur, hoofdlichtsterkte en plaats vergelijkbaar is met de functie die buiten werking is en mits de vervangende voorziening blijft werken in de oorspronkelijke veiligheidsfunctie. Tijdens de vervanging moet een verklikker op het dashboard (zie punt 2.18) aangeven dat er een tijdelijke vervanging plaatsvindt en dat reparatie vereist is.

5.25.   Wanneer een AFS is geïnstalleerd, moet het gelijkwaardig worden geacht met een paar dimlichtkoplampen en als het een of meer grootlichtfuncties produceert, wordt het gelijkwaardig geacht met een paar grootlichtkoplampen.

5.26.   Achterrichtingaanwijzers, achterlichten, stoplichten (behalve stoplichten van categorie S4) en mistachterlichten met variabele lichtsterkteregeling zijn toegestaan als ze gelijktijdig op ten minste een van de volgende externe invloeden reageren: omgevingsverlichting, mist, sneeuw, regen, nevel, stofwolken of vervuiling van het lichtuitstralende oppervlak, op voorwaarde dat bij elke overgang de voorgeschreven lichtsterkteverhouding wordt gehandhaafd. Tijdens de overgang mogen zich geen sterke lichtsterktevariaties voordoen. Stoplichten van categorie S4 mogen een variabele lichtsterkte produceren, onafhankelijk van de andere lichten. De bestuurder mag bovenstaande functies kunnen instellen op de lichtsterkte die bij hun vaste stand hoort en ze opnieuw in hun automatisch variabele stand doen terugkeren.

5.27.   Bij voertuigen van de categorieën M en N moet de aanvrager tegenover de voor de typegoedkeuringstests verantwoordelijke technische dienst aantonen dat, wanneer het elektrische systeem van het voertuig onder een constante bedrijfsspanning staat die representatief is voor de door de aanvrager gespecificeerde relevante motorvoertuigcategorie, de elektrische stroomvoorziening voor de in de punten 2.7.9, 2.7.10, 2.7.12, 2.7.14 en 2.7.15 vermelde voorzieningen voldoet aan de volgende bepalingen.

| 5.27.1. | De spanning op de aansluitpunten van voorzieningen die volgens de typegoedkeuringsdocumenten met een speciale voeding of een elektronisch lichtbronregelmechanisme, dan wel in een secondaire bedrijfsmodus of bij een door de aanvrager gevraagde spanning zijn getest, mag niet hoger zijn dan de spanning die bij de goedkeuring voor die voorzieningen of functies was gespecificeerd. |
| --- | --- |

5.27.1.

De spanning op de aansluitpunten van voorzieningen die volgens de typegoedkeuringsdocumenten met een speciale voeding of een elektronisch lichtbronregelmechanisme, dan wel in een secondaire bedrijfsmodus of bij een door de aanvrager gevraagde spanning zijn getest, mag niet hoger zijn dan de spanning die bij de goedkeuring voor die voorzieningen of functies was gespecificeerd.

| 5.27.2. | Bij alle wijzen van elektrische stroomvoorziening die niet onder punt 5.27.1 vallen, mag de spanning op de aansluitpunten van de voorziening(en) of functie(s) 6,75 V (6 V-systemen), 13,5 V (12 V-systemen) of 28 V (24 V-systemen) met niet meer dan 3 % overschrijden. Het middel voor het regelen van de spanning op de aansluitpunten van de voorziening kan voor het gemak in de behuizing van de voorziening worden opgenomen. |
| --- | --- |

5.27.2.

Bij alle wijzen van elektrische stroomvoorziening die niet onder punt 5.27.1 vallen, mag de spanning op de aansluitpunten van de voorziening(en) of functie(s) 6,75 V (6 V-systemen), 13,5 V (12 V-systemen) of 28 V (24 V-systemen) met niet meer dan 3 % overschrijden. Het middel voor het regelen van de spanning op de aansluitpunten van de voorziening kan voor het gemak in de behuizing van de voorziening worden opgenomen.

| 5.27.3. | De bepalingen van de punten 5.27.1 en 5.27.2 zijn niet van toepassing op voorzieningen met een elektronisch lichtbronregelmechanisme dat of een variabele lichtsterkteregeling die deel uitmaakt van de voorziening. |
| --- | --- |

5.27.3.

De bepalingen van de punten 5.27.1 en 5.27.2 zijn niet van toepassing op voorzieningen met een elektronisch lichtbronregelmechanisme dat of een variabele lichtsterkteregeling die deel uitmaakt van de voorziening.

| 5.27.4. | Bij de goedkeuringsdocumenten moet een rapport worden gevoegd met een beschrijving van de methoden die zijn toegepast om de naleving van de voorschriften aan te tonen, en van de verkregen resultaten. |
| --- | --- |

5.27.4.

Bij de goedkeuringsdocumenten moet een rapport worden gevoegd met een beschrijving van de methoden die zijn toegepast om de naleving van de voorschriften aan te tonen, en van de verkregen resultaten.

5.28.   Algemene bepalingen met betrekking tot de geometrische zichtbaarheid

5.28.1.   Binnen de geometrische zichtbaarheidshoeken mag de voortplanting van het licht van geen enkel deel van het zichtbare oppervlak van het licht, waargenomen vanuit het oneindige, worden gehinderd. Er wordt echter geen rekening gehouden met obstakels die al bij de typegoedkeuring van het licht aanwezig waren.

5.28.2.   Als de metingen dichter bij het licht worden verricht, moet de waarnemingsrichting evenwijdig worden verschoven om dezelfde nauwkeurigheid te bereiken.

5.28.3.   Als na de installatie van het licht gelijk welk deel van het zichtbare oppervlak ervan verborgen wordt door andere delen van het voertuig, moet worden aangetoond dat het niet door obstakels verborgen deel van het licht nog steeds voldoet aan de voor de goedkeuring van de voorziening voorgeschreven fotometrische waarden.

5.28.4.   Wanneer de verticale geometrische zichtbaarheidshoek onder het horizontale vlak tot 5° mag worden beperkt (licht minder dan 750 mm boven het wegdek, gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1), mag het fotometrische meetveld van de gemonteerde optische eenheid tot 5° onder het horizontale vlak worden verlaagd.

5.28.5.   Bij een onderling afhankelijk lichtsysteem moet aan de voorschriften inzake geometrische zichtbaarheid worden voldaan wanneer alle onderling afhankelijke lichten van dat systeem tegelijk in werking worden gesteld.

5.29.   Een ledmodule hoeft niet vervangbaar te zijn indien dat op het mededelingenformulier van de onderdeeltypegoedkeuring is vermeld.

6.   INDIVIDUELE SPECIFICATIES

6.1.   Grootlichtkoplamp (Reglementen nrs. 98 en 112)

6.1.1.   Aanwezigheid

Verplicht op motorvoertuigen. Verboden op aanhangwagens.

6.1.2.   Aantal

Twee of vier, typegoedkeuring krachtens Reglement nr. 98 of 112, met uitzondering van koplampen van klasse A.

Bij voertuigen van categorie N3: er mogen twee extra grootlichtkoplampen worden geïnstalleerd.

3

Wanneer een voertuig met vier camoufleerbare koplampen is uitgerust, is de installatie van twee extra koplampen alleen toegestaan om bij daglicht onderbroken lichtsignalen te geven door ze met korte tussenpozen te ontsteken en te doven (zie punt 5.12).

6.1.3.   Opstelling

Geen bijzondere specificaties.

6.1.4.   Plaats

6.1.4.1.   In de breedte: Geen bijzondere specificaties.

6.1.4.2.   In de hoogte: Geen bijzondere specificaties.

6.1.4.3.   In de lengte aan de voorkant van het voertuig. Aan dit voorschrift moet worden geacht te zijn voldaan wanneer het direct uitgestraalde of indirect via de voorzieningen voor indirect zicht en/of andere weerkaatsende oppervlakken van het voertuig weerkaatste licht geen hinder veroorzaakt voor de bestuurder.

6.1.5.   Geometrische zichtbaarheid

De zichtbaarheid van het verlichtingsoppervlak, ook in velden die niet verlicht lijken in de betrokken waarnemingsrichting, moet zijn gewaarborgd binnen een divergerende ruimte begrensd door beschrijvende lijnen die de omtrek van het verlichtingsoppervlak raken en met de referentieas van de koplamp een hoek van ten minste 5° maken. De oorsprong van de geometrische zichtbaarheidshoeken is de omtrek van de projectie van het verlichtingsoppervlak op een dwarsvlak dat aan het voorste deel van de lens van het koplamp raakt.

6.1.6.   Oriëntatie

Naar voren.

Aan weerskanten van het voertuig mag niet meer dan één grootlichtkoplamp meedraaien om bochtverlichting te produceren.

6.1.7.   Elektrische aansluitingen

6.1.7.1.   Behalve wanneer zij worden gebruikt om met korte tussenpozen onderbroken lichtsignalen te geven, mogen de grootlichtkoplampen alleen worden ingeschakeld wanneer de hoofdschakelaar van de koplampen zich in de stand ON of AUTO (automatisch) bevindt en de omstandigheden voor automatische activering van het dimlicht zich voordoen. In het laatste geval moeten de grootlichtkoplampen automatisch worden uitgeschakeld wanneer de omstandigheden voor automatische activering van het dimlicht zich niet meer voordoen.

6.1.7.2.   De activering en deactivering van de grootlichtkoplampen mag automatisch worden geregeld, waarbij de besturingssignalen worden geproduceerd door een sensorsysteem dat in staat is om de volgende inputs te herkennen en erop te reageren:

| a) | omgevingslichtomstandigheden; |
| --- | --- |

a)

omgevingslichtomstandigheden;

| b) | door verlichtingsvoorzieningen en lichtsignaalvoorzieningen aan de voorkant van tegenliggers uitgestraald licht; |
| --- | --- |

b)

door verlichtingsvoorzieningen en lichtsignaalvoorzieningen aan de voorkant van tegenliggers uitgestraald licht;

| c) | door lichtsignaalvoorzieningen aan de achterkant van voorliggers uitgestraald licht. |
| --- | --- |

c)

door lichtsignaalvoorzieningen aan de achterkant van voorliggers uitgestraald licht.

Aanvullende sensorfuncties ter verbetering van de prestaties zijn toegestaan.

Voor de toepassing van dit punt wordt verstaan onder „voertuigen”: voertuigen van de categorieën L, M, N, O, T en fietsen, uitgerust met retroreflectoren en met verlichtings- en lichtsignaalvoorzieningen die zijn ingeschakeld.

6.1.7.3.   Het moet altijd mogelijk zijn om de grootlichtkoplampen handmatig in en uit te schakelen en om de automatische besturing van de grootlichtkoplampen handmatig uit te schakelen.

Bovendien moet het uitschakelen van de grootlichtkoplampen en de automatische besturing ervan kunnen gebeuren door middel van eenvoudige en directe handmatige besturing; het gebruik van submenu's is niet toegestaan.

6.1.7.4.   De grootlichtkoplampen mogen tegelijk of paarsgewijs worden ingeschakeld. Indien de twee extra grootlichtkoplampen zijn geïnstalleerd die overeenkomstig punt 6.1.2 alleen bij voertuigen van categorie N3 zijn toegestaan, mogen niet meer dan twee paar tegelijk worden ontstoken. Om van dimlicht naar grootlicht over te gaan, moet ten minste één paar grootlichtkoplampen worden ingeschakeld. Om van grootlicht naar dimlicht over te gaan, moeten alle grootlichtkoplampen tegelijk worden uitgeschakeld.

3

6.1.7.5.   De dimlichten mogen tegelijk met de grote lichten blijven branden.

6.1.7.6.   Wanneer vier camoufleerbare koplampen zijn gemonteerd, moet in hun opstaande positie de gelijktijdige werking van alle eventueel gemonteerde extra koplampen onmogelijk zijn indien deze laatste bedoeld zijn om bij daglicht onderbroken lichtsignalen te geven door ze met korte tussenpozen te ontsteken en te doven (zie punt 5.12).

6.1.8.   Verklikker

Inschakelverklikker verplicht.

6.1.8.1.   Indien de grootlichtkoplampen automatisch worden bestuurd zoals beschreven in punt 6.1.7.1, moet de bestuurder een melding ontvangen dat de automatische besturing van de grootlichtkoplampen is geactiveerd. Die informatie moet zichtbaar blijven zolang de automatische besturing geactiveerd is.

6.1.9.   Andere voorschriften

6.1.9.1.   De totale maximumlichtsterkte van de grootlichtkoplampen die tegelijk kunnen worden ontstoken, mag niet meer bedragen dan 430 000 cd, wat overeenkomt met een referentiewaarde 100.

6.1.9.2.   Deze maximumlichtsterkte wordt verkregen door de afzonderlijke referentiewaarden die op de verschillende koplampen zijn aangegeven, op te tellen. Aan elke koplamp met het opschrift R of CR moet de referentiewaarde 10 worden gegeven.

6.1.9.3.   Automatische activering en deactivering van de grootlichtkoplampen

| 6.1.9.3.1. | Het sensorsysteem dat wordt gebruikt voor de automatische activering en deactivering van de grootlichtkoplampen zoals beschreven in punt 6.1.7.1 moet voldoen aan de volgende voorschriften:






  6.1.9.3.1.1. | De grenswaarden van de minimumvelden waarbinnen de sensor in staat is door andere voertuigen uitgestraald licht zoals gedefinieerd in punt 6.1.7.1 op te merken, zijn bepaald door de hieronder vermelde hoeken.






  6.1.9.3.1.1.1. | Horizontale hoeken: 15° links en 15° rechts.
  Verticale hoeken:








  Opwaartse hoek | 5° |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Montagehoogte van de sensor (middelpunt van de sensoropening boven het wegdek) | lager dan 2 m | tussen 1,5 m en 2,5 m | hoger dan 2,0 m |
| Neerwaartse hoek | 2° | 2° tot en met 5° | 5° |

6.1.9.3.1.

Het sensorsysteem dat wordt gebruikt voor de automatische activering en deactivering van de grootlichtkoplampen zoals beschreven in punt 6.1.7.1 moet voldoen aan de volgende voorschriften:

6.1.9.3.1.1.

De grenswaarden van de minimumvelden waarbinnen de sensor in staat is door andere voertuigen uitgestraald licht zoals gedefinieerd in punt 6.1.7.1 op te merken, zijn bepaald door de hieronder vermelde hoeken.

6.1.9.3.1.1.1.

Horizontale hoeken: 15° links en 15° rechts.

Verticale hoeken:

Opwaartse hoek

5°

Montagehoogte van de sensor (middelpunt van de sensoropening boven het wegdek)

lager dan 2 m

tussen 1,5 m en 2,5 m

hoger dan 2,0 m

Neerwaartse hoek

2°

2° tot en met 5°

5°

Deze hoeken worden gemeten vanaf het middelpunt van de sensoropening ten opzichte van een horizontale rechte lijn door het middelpunt en evenwijdig aan het middenlangsvlak van het voertuig.

| 6.1.9.3.1.2. | Het sensorsysteem moet op een rechte en vlakke weg het volgende kunnen opmerken:






  a) | een tegenliggend motorvoertuig op een afstand van ten minste 400 m; |
| --- | --- | --- |

6.1.9.3.1.2.

Het sensorsysteem moet op een rechte en vlakke weg het volgende kunnen opmerken:

a)

een tegenliggend motorvoertuig op een afstand van ten minste 400 m;

| b) | een voorliggend(e) motorvoertuig of voertuig-aanhangwagencombinatie op een afstand van ten minste 100 m; |
| --- | --- |

b)

een voorliggend(e) motorvoertuig of voertuig-aanhangwagencombinatie op een afstand van ten minste 100 m;

| c) | een tegenliggende fiets op een afstand van ten minste 75 m indien de fiets verlicht is met een wit licht met een lichtsterkte van 150 cd en een lichtuitstralend oppervlak van 10 ± 3 cm2 dat zich 0,8 m boven het wegdek bevindt. |
| --- | --- |

c)

een tegenliggende fiets op een afstand van ten minste 75 m indien de fiets verlicht is met een wit licht met een lichtsterkte van 150 cd en een lichtuitstralend oppervlak van 10 ± 3 cm2 dat zich 0,8 m boven het wegdek bevindt.

2

Om de naleving van a) en b) te controleren, moeten de breedte- en achterlichten (indien van toepassing) en de dimlichtkoplampen van voor- en tegenliggende motorvoertuigen (of voertuig-aanhangwagencombinaties) zijn ingeschakeld.

| 6.1.9.3.2. | De overgang van grootlicht naar dimlicht en andersom volgens de in punt 6.1.7.1 vermeld voorwaarden mag automatisch gebeuren en mag geen hinder, afleiding of verblinding veroorzaken. |
| --- | --- |

6.1.9.3.2.

De overgang van grootlicht naar dimlicht en andersom volgens de in punt 6.1.7.1 vermeld voorwaarden mag automatisch gebeuren en mag geen hinder, afleiding of verblinding veroorzaken.

| 6.1.9.3.3. | De algehele prestatie van de automatische besturing moet worden gecontroleerd door:






  6.1.9.3.3.1. | simulatie of andere verificatiemiddelen die door de typegoedkeuringsinstantie worden aanvaard, zoals verstrekt door de aanvrager; |
| --- | --- | --- |

6.1.9.3.3.

De algehele prestatie van de automatische besturing moet worden gecontroleerd door:

6.1.9.3.3.1.

simulatie of andere verificatiemiddelen die door de typegoedkeuringsinstantie worden aanvaard, zoals verstrekt door de aanvrager;

| 6.1.9.3.3.2. | een testrit volgens punt 1 van bijlage 12. De prestatie van de automatische besturing wordt gedocumenteerd en aan de hand van de beschrijving van de aanvrager gecontroleerd. Eventuele duidelijke storingen moeten worden betwist (bv. buitensporige hoekbeweging of flikkering). |
| --- | --- |

6.1.9.3.3.2.

een testrit volgens punt 1 van bijlage 12. De prestatie van de automatische besturing wordt gedocumenteerd en aan de hand van de beschrijving van de aanvrager gecontroleerd. Eventuele duidelijke storingen moeten worden betwist (bv. buitensporige hoekbeweging of flikkering).

| 6.1.9.3.4. | De besturing van de grootlichtkoplampen mag zodanig zijn dat de grootlichtkoplampen alleen automatisch worden ingeschakeld wanneer:






  a) | er geen voertuigen zoals bedoeld in punt 6.1.7.1 worden opgemerkt binnen de in de punten 6.1.9.3.1.1 en 6.1.9.3.1.2 bepaalde velden en afstanden, en |
| --- | --- | --- |

6.1.9.3.4.

De besturing van de grootlichtkoplampen mag zodanig zijn dat de grootlichtkoplampen alleen automatisch worden ingeschakeld wanneer:

a)

er geen voertuigen zoals bedoeld in punt 6.1.7.1 worden opgemerkt binnen de in de punten 6.1.9.3.1.1 en 6.1.9.3.1.2 bepaalde velden en afstanden, en

| b) | het niveau van de opgemerkte omgevingsverlichting is zoals voorgeschreven in punt 6.1.9.3.5. |
| --- | --- |

b)

het niveau van de opgemerkte omgevingsverlichting is zoals voorgeschreven in punt 6.1.9.3.5.

| 6.1.9.3.5. | Indien de inschakeling van de grootlichtkoplampen automatisch gebeurt, moeten zij automatisch worden uitgeschakeld wanneer tegen- of voorliggers zoals bedoeld in punt 6.1.7.1 binnen de in de punten 6.1.9.3.1.1 en 6.1.9.3.1.2 bepaalde velden en afstanden worden opgemerkt.
  Bovendien moeten zij automatisch worden uitgeschakeld wanneer de lichtsterkte van de omgevingsverlichting meer dan 7 000 lx bedraagt.
  De naleving van dit voorschrift moet door de aanvrager worden aangetoond door simulatie of met andere verificatiemiddelen die door de typegoedkeuringsinstantie worden aanvaard. Indien nodig moet de verlichtingssterkte op een horizontaal oppervlak worden gemeten met een cosinusgecorrigeerde sensor op dezelfde hoogte als de montagepositie van de sensor op het voertuig. Dit mag door de fabrikant worden aangetoond met afdoende bewijsmateriaal of met andere middelen die door de typegoedkeuringsinstantie worden aanvaard. |
| --- | --- |

6.1.9.3.5.

Indien de inschakeling van de grootlichtkoplampen automatisch gebeurt, moeten zij automatisch worden uitgeschakeld wanneer tegen- of voorliggers zoals bedoeld in punt 6.1.7.1 binnen de in de punten 6.1.9.3.1.1 en 6.1.9.3.1.2 bepaalde velden en afstanden worden opgemerkt.

Bovendien moeten zij automatisch worden uitgeschakeld wanneer de lichtsterkte van de omgevingsverlichting meer dan 7 000 lx bedraagt.

De naleving van dit voorschrift moet door de aanvrager worden aangetoond door simulatie of met andere verificatiemiddelen die door de typegoedkeuringsinstantie worden aanvaard. Indien nodig moet de verlichtingssterkte op een horizontaal oppervlak worden gemeten met een cosinusgecorrigeerde sensor op dezelfde hoogte als de montagepositie van de sensor op het voertuig. Dit mag door de fabrikant worden aangetoond met afdoende bewijsmateriaal of met andere middelen die door de typegoedkeuringsinstantie worden aanvaard.

6.2.   Dimlichtkoplamp (Reglementen nrs. 98 en 112)

6.2.1.   Aanwezigheid

Verplicht op motorvoertuigen. Verboden op aanhangwagens.

6.2.2.   Aantal

Twee, typegoedkeuring krachtens Reglement nr. 98 of 112, met uitzondering van koplampen van klasse A.

6.2.3.   Opstelling

Geen bijzondere voorschriften.

6.2.4.   Plaats

6.2.4.1.   In de breedte: de verst van het middenlangsvlak van het voertuig verwijderde rand van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas mag zich niet meer dan 400 mm van de buitenste rand van het voertuig bevinden.

De binnenranden van de zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieassen mogen niet minder dan 600 mm van elkaar verwijderd zijn. Dit geldt echter niet voor voertuigen van de categorieën M1 en N1; voor alle andere categorieën motorvoertuigen mag deze afstand tot 400 mm worden beperkt wanneer de totale breedte van het voertuig minder dan 1 300 mm bedraagt.

1

1

6.2.4.2.   In de hoogte: niet minder dan 500 mm en niet meer dan 1 200 mm boven het wegdek. Bij voertuigen van categorie N3G (terreinvoertuigen) (15) mag de maximumhoogte tot 1 500 mm worden vergroot.

3

15

6.2.4.3.   In de lengte: aan de voorkant van het voertuig. Aan dit voorschrift moet worden geacht te zijn voldaan wanneer het direct uitgestraalde of indirect via de voorzieningen voor indirect zicht en/of andere weerkaatsende oppervlakken van het voertuig weerkaatste licht geen hinder veroorzaakt voor de bestuurder.

6.2.5.   Geometrische zichtbaarheid

Bepaald door de hoeken α en ß zoals gespecificeerd in punt 2.13:

| | α = 15° naar boven en 10° naar beneden, |
| --- | --- |

α = 15° naar boven en 10° naar beneden,

| | ß = 45° naar buiten en 10° naar binnen. |
| --- | --- |

ß = 45° naar buiten en 10° naar binnen.

Afschermplaten of andere uitrustingsstukken in de nabijheid van de koplamp mogen geen secundaire effecten veroorzaken die andere weggebruikers hinderen.

6.2.6.   Oriëntatie

Naar voren.

6.2.6.1.   Verticale oriëntatie

6.2.6.1.1.   De bij het onbeladen voertuig met één persoon op de bestuurdersstoel in te stellen initiële neerwaartse helling van de licht-donkergrens van de dimlichtbundel moet door de fabrikant tot op 0,1 % nauwkeurig worden gespecificeerd en door middel van het in bijlage 7 afgebeelde symbool goed leesbaar en onuitwisbaar op elk voertuig dicht bij elke koplamp of bij het gegevensplaatje van de fabrikant worden aangegeven.

De waarde van de aangegeven neerwaartse helling moet overeenkomstig punt 6.2.6.1.2 worden vastgesteld.

6.2.6.1.2.   Afhankelijk van de montagehoogte in meters (h) van de onderrand van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas van de dimlichtkoplamp, gemeten bij het onbeladen voertuig, moet de verticale helling van de licht-donkergrens van de dimlichtbundel onder alle in bijlage 5 beschreven statische toestanden binnen de volgende grenswaarden blijven en moet de begininstelling de volgende waarden hebben:

| h < 0,8 |
| --- |
| grenswaarden: | tussen — 0,5 en — 2,5 % |
| begininstelling: | tussen — 1,0 en — 1,5 % |
| 0,8 < h < 1,0 |
| grenswaarden: | tussen — 0,5 en — 2,5 % |
| begininstelling: | tussen — 1,0 en — 1,5 % |

h < 0,8

grenswaarden:

tussen — 0,5 en — 2,5 %

begininstelling:

tussen — 1,0 en — 1,5 %

0,8 < h < 1,0

grenswaarden:

tussen — 0,5 en — 2,5 %

begininstelling:

tussen — 1,0 en — 1,5 %

of, naar keuze van de voertuigfabrikant,

| grenswaarden: | tussen — 1,0 en — 3,0 % |
| --- | --- |
| begininstelling: | tussen — 1,5 en — 2,0 % |

grenswaarden:

tussen — 1,0 en — 3,0 %

begininstelling:

tussen — 1,5 en — 2,0 %

In dit geval moet in de aanvraag voor typegoedkeuring van het voertuig informatie worden verstrekt over welke van de twee mogelijkheden moet worden toegepast.

| h > 1,0 |
| --- |
| grenswaarden: | tussen — 1,0 en — 3,0 % |
| begininstelling: | tussen — 1,5 en — 2,0 % |

h > 1,0

grenswaarden:

tussen — 1,0 en — 3,0 %

begininstelling:

tussen — 1,5 en — 2,0 %

Bovengenoemde grenswaarden en begininstellingen zijn in het onderstaande diagram samengevat.

Voor voertuigen van categorie N3G (terreinvoertuigen) waarbij de koplampen op meer dan 1 200 mm hoogte zijn geplaatst, liggen de grenswaarden voor de verticale helling van de scheidingslijn tussen: – 1,5 en – 3,5 %

3

De begininstelling moet tussen – 2 % en – 2,5 % liggen.

6.2.6.2.   Niveauregeling voor de koplampen

6.2.6.2.1.   Indien een niveauregeling nodig is om aan de voorschriften van de punten 6.2.6.1.1 en 6.2.6.1.2 te voldoen, moet deze automatisch zijn.

6.2.6.2.2.   Voorzieningen die continu of niet-continu handmatig worden versteld, zijn echter toegestaan indien zij een stopstand hebben waarin de koplampen met de gebruikelijke stelschroeven of dergelijke weer in de begininstelling kunnen worden gebracht zoals gedefinieerd in punt 6.2.6.1.1.

Deze handmatig verstelbare voorzieningen moeten vanaf de bestuurdersstoel kunnen worden bediend.

Continu verstelbare voorzieningen moeten referentiemarkeringen hebben die de beladingstoestanden aangeven waarbij de dimlichtbundel moet worden bijgesteld.

Het aantal standen van niet-continu verstelbare voorzieningen moet zo zijn dat in alle in bijlage 5 gedefinieerde beladingstoestanden aan de in punt 6.2.6.1.2 voorgeschreven waarden wordt voldaan.

Ook voor deze voorzieningen moeten de in bijlage 5 aangegeven beladingstoestanden waarbij bijstelling van de dimlichtbundel noodzakelijk is, bij het bedieningsorgaan van de voorziening duidelijk worden vermeld (zie bijlage 8).

6.2.6.2.3.   Bij een defect van de in de punten 6.2.6.2.1 en 6.2.6.2.2 beschreven voorzieningen mag de dimlichtbundel geen stand aannemen waarin de helling van de licht-donkergrens kleiner is dan op het ogenblik dat het defect zich voordeed.

6.2.6.3.   Meetprocedure

6.2.6.3.1.   Na afstelling van de begininstelling moet de verticale helling van de dimlichtbundel, uitgedrukt in %, worden gemeten in statische toestand in alle in bijlage 5 gedefinieerde beladingstoestanden.

6.2.6.3.2.   De meting van de verandering van de helling van de dimlichtbundel als functie van de belading moet worden uitgevoerd volgens de in bijlage 6 beschreven testprocedure.

6.2.6.4.   Horizontale oriëntatie

De horizontale oriëntatie van een van beide of van beide dimlichtkoplampen mag worden veranderd om bochtverlichting te produceren, mits de knik in de elleboog van de licht-donkergrens de trajectlijn van het zwaartepunt van het voertuig niet snijdt op afstanden van de voorkant van het voertuig groter dan 100 keer de montagehoogte van de respectieve dimlichtkoplampen wanneer de gehele dimlichtbundel of de knik in de elleboog van de licht-donkergrens wordt verplaatst.

6.2.7.   Elektrische aansluitingen

6.2.7.1.   Het bedieningsorgaan om over te schakelen naar dimlicht moet alle grootlichtkoplampen tegelijk doven.

6.2.7.2.   De dimlichten mogen tegelijk met de grote lichten blijven branden.

6.2.7.3.   Bij dimlichtkoplampen die voldoen aan Reglement nr. 98, moeten de gasontladingslichtbronnen ingeschakeld blijven wanneer het grootlicht brandt.

6.2.7.4.   Eén aanvullende lichtbron of een of meer ledmodules, geplaatst binnen de dimlichtkoplampen of in een licht (met uitzondering van de grootlichtkoplamp), gegroepeerd of samengebouwd met de respectieve dimlichtkoplampen, mogen worden geactiveerd om bochtverlichting te produceren, mits de horizontale kromtestraal van het traject van het zwaartepunt van het voertuig 500 m of minder bedraagt. Dit mag door de fabrikant met een berekening worden aangetoond of met andere middelen die door de typegoedkeuringsinstantie worden aanvaard.

6.2.7.5.   Dimlichtkoplampen mogen automatisch worden in- en uitgeschakeld. Het moet echter altijd mogelijk zijn deze dimlichtkoplampen handmatig in- en uit te schakelen.

6.2.7.6.   Als dagrijlichten aanwezig zijn en functioneren overeenkomstig punt 6.19, moeten hetzij

| 6.2.7.6.1. | de dimlichtkoplampen automatisch worden in- en uitgeschakeld naargelang de omgevingslichtomstandigheden (bv. inschakelen bij nachtelijke rijomstandigheden, in tunnels enz.) volgens de voorschriften van bijlage 13, of |
| --- | --- |

6.2.7.6.1.

de dimlichtkoplampen automatisch worden in- en uitgeschakeld naargelang de omgevingslichtomstandigheden (bv. inschakelen bij nachtelijke rijomstandigheden, in tunnels enz.) volgens de voorschriften van bijlage 13, of

| 6.2.7.6.2. | de dagrijlichten samen met de in punt 5.11 genoemde lichten functioneren, waarbij als minimumvereiste ten minste de achterlichten moeten worden geactiveerd, of |
| --- | --- |

6.2.7.6.2.

de dagrijlichten samen met de in punt 5.11 genoemde lichten functioneren, waarbij als minimumvereiste ten minste de achterlichten moeten worden geactiveerd, of

| 6.2.7.6.3. | bijzondere middelen worden verstrekt om de bestuurder erop te attenderen dat de koplampen, de breedte- en achterlichten en, als het voertuig daarmee is uitgerust, de achtermarkerings- en zijmarkeringslichten niet branden. Dergelijke middelen zijn bijvoorbeeld:






  6.2.7.6.3.1. | twee duidelijk verschillende niveaus van dashboardverlichting voor overdag en 's nachts, die de bestuurder erop attenderen dat de dimlichtkoplampen moeten worden ingeschakeld, of |
| --- | --- | --- |

6.2.7.6.3.

bijzondere middelen worden verstrekt om de bestuurder erop te attenderen dat de koplampen, de breedte- en achterlichten en, als het voertuig daarmee is uitgerust, de achtermarkerings- en zijmarkeringslichten niet branden. Dergelijke middelen zijn bijvoorbeeld:

6.2.7.6.3.1.

twee duidelijk verschillende niveaus van dashboardverlichting voor overdag en 's nachts, die de bestuurder erop attenderen dat de dimlichtkoplampen moeten worden ingeschakeld, of

| 6.2.7.6.3.2. | niet-verlichte meters en identificatie van handmatige bedieningsorganen die krachtens Reglement nr. 121 moeten worden verlicht wanneer de koplampen zijn geactiveerd, of |
| --- | --- |

6.2.7.6.3.2.

niet-verlichte meters en identificatie van handmatige bedieningsorganen die krachtens Reglement nr. 121 moeten worden verlicht wanneer de koplampen zijn geactiveerd, of

| 6.2.7.6.3.3. | een verklikker (visueel, akoestisch of beide) mag alleen worden geactiveerd bij verminderde omgevingslichtomstandigheden zoals gedefinieerd in bijlage 13, om de bestuurder erop te attenderen dat de dimlichtkoplampen moeten worden ingeschakeld. Zodra de verklikker is geactiveerd, mag hij pas worden gedoofd wanneer de dimlichtkoplampen zijn ingeschakeld of wanneer de voorziening die de motor (het aandrijfsysteem) start en/of stopt, in een zodanige stand is geplaatst dat de motor (het aandrijfsysteem) onmogelijk kan functioneren. |
| --- | --- |

6.2.7.6.3.3.

een verklikker (visueel, akoestisch of beide) mag alleen worden geactiveerd bij verminderde omgevingslichtomstandigheden zoals gedefinieerd in bijlage 13, om de bestuurder erop te attenderen dat de dimlichtkoplampen moeten worden ingeschakeld. Zodra de verklikker is geactiveerd, mag hij pas worden gedoofd wanneer de dimlichtkoplampen zijn ingeschakeld of wanneer de voorziening die de motor (het aandrijfsysteem) start en/of stopt, in een zodanige stand is geplaatst dat de motor (het aandrijfsysteem) onmogelijk kan functioneren.

6.2.7.7.   Onverminderd punt 6.2.7.6.1 mogen de dimlichtkoplampen automatisch worden in- en uitgeschakeld naargelang andere factoren zoals tijds- of omgevingsomstandigheden (bv. tijdstip van de dag, voertuiglokalisatie, regen, mist enz.).

6.2.8.   Verklikker

6.2.8.1.   Verklikker facultatief.

6.2.8.2.   Een visuele verklikker, al dan niet knipperend, is verplicht:

| a) | wanneer de volledige lichtbundel of de knik in de elleboog van de licht-donkergrens wordt verplaatst om bochtverlichting te produceren, of |
| --- | --- |

a)

wanneer de volledige lichtbundel of de knik in de elleboog van de licht-donkergrens wordt verplaatst om bochtverlichting te produceren, of

| b) | als een of meer ledmodules worden gebruikt om de hoofddimlichtbundel te produceren, tenzij zij zodanig zijn bedraad dat bij een defect van een ervan alle ledmodules gaan doven. |
| --- | --- |

b)

als een of meer ledmodules worden gebruikt om de hoofddimlichtbundel te produceren, tenzij zij zodanig zijn bedraad dat bij een defect van een ervan alle ledmodules gaan doven.

Hij wordt geactiveerd:

| a) | wanneer de verplaatsing van de knik in de elleboog van de licht-donkergrens niet goed functioneert, of |
| --- | --- |

a)

wanneer de verplaatsing van de knik in de elleboog van de licht-donkergrens niet goed functioneert, of

| b) | in het geval van een defect van een van de ledmodules die worden gebruikt om de hoofddimlichtbundel te produceren, tenzij zij zodanig zijn bedraad dat bij een defect van een ervan alle ledmodules gaan doven. |
| --- | --- |

b)

in het geval van een defect van een van de ledmodules die worden gebruikt om de hoofddimlichtbundel te produceren, tenzij zij zodanig zijn bedraad dat bij een defect van een ervan alle ledmodules gaan doven.

Hij moet geactiveerd blijven zolang de storing aanwezig is. Hij mag tijdelijk worden gedeactiveerd, maar moet opnieuw worden geactiveerd wanneer de voorziening die de motor start en stopt, wordt in- en uitgeschakeld.

6.2.9.   Andere voorschriften

De voorschriften van punt 5.5.2 zijn niet van toepassing op dimlichtkoplampen.

Dimlichtkoplampen met een lichtbron of een of meer ledmodules die de hoofddimlichtbundel produceren en die een totale objectieve lichtstroom van meer dan 2 000 lumen hebben, mogen alleen worden geïnstalleerd in combinatie met (een) schoonmaakvoorziening(en) voor koplampen overeenkomstig Reglement nr. 45 (16).

16

Wat de verticale helling betreft, zijn de bepalingen van punt 6.2.6.2.2 niet van toepassing op dimlichtkoplampen met een lichtbron of een of meer ledmodules die de hoofddimlichtbundel produceren en een objectieve lichtstroom van meer dan 2 000 lumen hebben.

Bij gloeilampen waarvoor meer dan één testspanning is aangegeven, geldt de objectieve lichtstroom die de hoofddimlichtbundel produceert, zoals vermeld in het mededelingenformulier voor de typegoedkeuring van de voorziening.

Bij met een goedgekeurde lichtbron uitgeruste dimlichtkoplampen is de toepasselijke objectieve lichtstroom de waarde bij de desbetreffende testspanning zoals vermeld op het desbetreffende gegevensblad van het reglement krachtens welke goedkeuring voor de toegepaste lichtbron was verleend, zonder de op dit gegevensblad gespecificeerde toleranties van de objectieve lichtstroom in aanmerking te nemen.

Alleen dimlichtkoplampen die voldoen aan Reglement nr. 98 of 112, mogen worden gebruikt om bochtverlichting te produceren.

Indien bochtverlichting wordt geproduceerd door een horizontale beweging van de hele lichtbundel of van de knik in de elleboog van de licht-donkergrens, mag deze alleen worden geactiveerd als het voertuig vooruitrijdt; dit geldt niet wanneer bochtverlichting wordt geproduceerd voor een rechtse bocht bij rechtsrijdend verkeer (een linkse bocht bij linksrijdend verkeer).

6.3.   Mistvoorlicht (Reglement nr. 19)

6.3.1.   Aanwezigheid

Facultatief op motorvoertuigen. Verboden op aanhangwagens.

6.3.2.   Aantal

Twee, die voldoen aan de voorschriften van wijzingenreeks 03 en latere reeksen van Reglement nr. 19.

6.3.3.   Opstelling

Geen bijzondere voorschriften.

6.3.4.   Plaats

6.3.4.1.   In de breedte: het verst van het middenlangsvlak van het voertuig verwijderde punt op het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas mag zich niet meer dan 400 mm van de buitenste rand van het voertuig bevinden.

6.3.4.2.   In de hoogte:

| Minimum | : | 250 mm boven het wegdek. |
| --- | --- | --- |
| Maximum | : | bij voertuigen van de categorieën M1 en N1: 800 mm boven het wegdek.
  Bij alle andere categorieën, met uitzondering van voertuigen van categorie N3G (terreinvoertuigen) (17): 1 200 mm boven het wegdek.
  Bij voertuigen van categorie N3G: de maximumhoogte mag tot 1 500 mm worden vergroot. |

Minimum

:

250 mm boven het wegdek.

Maximum

:

bij voertuigen van de categorieën M1 en N1: 800 mm boven het wegdek.

1

1

Bij alle andere categorieën, met uitzondering van voertuigen van categorie N3G (terreinvoertuigen) (17): 1 200 mm boven het wegdek.

3

17

Bij voertuigen van categorie N3G: de maximumhoogte mag tot 1 500 mm worden vergroot.

3

Geen enkel punt op het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas mag hoger zijn dan het hoogste punt op het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas van de dimlichtkoplamp.

6.3.4.3.   In de lengte aan de voorkant van het voertuig. Aan dit voorschrift wordt geacht te zijn voldaan wanneer het direct uitgestraalde of indirect via de voorzieningen voor indirect zicht en/of andere weerkaatsende oppervlakken van het voertuig weerkaatste licht geen hinder veroorzaakt voor de bestuurder.

6.3.5.   Geometrische zichtbaarheid

Bepaald door de hoeken α en ß zoals gespecificeerd in punt 2.13,

| | α = 5° naar boven en naar beneden, |
| --- | --- |

α = 5° naar boven en naar beneden,

| | ß = 45° naar buiten en 10° naar binnen. |
| --- | --- |

ß = 45° naar buiten en 10° naar binnen.

Afschermplaten of andere uitrustingsstukken in de nabijheid van het mistvoorlicht mogen geen secundaire effecten veroorzaken die andere weggebruikers hinderen (18).

18

6.3.6.   Oriëntatie

Naar voren.

6.3.6.1.   Verticale oriëntatie

6.3.6.1.1.   Bij mistvoorlichten van klasse B moet de bij het onbeladen voertuig met één persoon op de bestuurdersstoel in te stellen verticale helling van de licht-donkergrens — 1,5 % of minder bedragen (19).

19

6.3.6.1.2.   Bij mistvoorlichten van klasse F3:

| 6.3.6.1.2.1. | indien de totale objectieve lichtstroom van de lichtbron niet meer dan 2 000 lumens bedraagt:






  6.3.6.1.2.1.1. | de bij het onbeladen voertuig met één persoon op de bestuurdersstoel in te stellen verticale helling van de licht-donkergrens bedraagt — 1,0 % of minder; |
| --- | --- | --- |

6.3.6.1.2.1.

indien de totale objectieve lichtstroom van de lichtbron niet meer dan 2 000 lumens bedraagt:

6.3.6.1.2.1.1.

de bij het onbeladen voertuig met één persoon op de bestuurdersstoel in te stellen verticale helling van de licht-donkergrens bedraagt — 1,0 % of minder;

| 6.3.6.1.2.2. | indien de totale objectieve lichtstroom van de lichtbron meer dan 2 000 lumens bedraagt:






  6.3.6.1.2.2.1. | Afhankelijk van de montagehoogte in meters (h) van de onderrand van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas van het mistvoorlicht, gemeten bij het onbeladen voertuig, moet de verticale helling van de licht-donkergrens onder alle in bijlage 5 beschreven statische toestanden binnen de volgende waarden blijven:








  h ≤ 0,8 |
| --- | --- | --- |
| grenswaarden: | tussen — 1,0 en — 3,0 % |
| begininstelling: | tussen — 1,5 en — 2,0 % |
| h > 0,8 |
| grenswaarden: | tussen — 1,5 en — 3,5 % |
| begininstelling: | tussen — 2,0 en — 2,5 %. |

6.3.6.1.2.2.

indien de totale objectieve lichtstroom van de lichtbron meer dan 2 000 lumens bedraagt:

6.3.6.1.2.2.1.

Afhankelijk van de montagehoogte in meters (h) van de onderrand van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas van het mistvoorlicht, gemeten bij het onbeladen voertuig, moet de verticale helling van de licht-donkergrens onder alle in bijlage 5 beschreven statische toestanden binnen de volgende waarden blijven:

h ≤ 0,8

grenswaarden:

tussen — 1,0 en — 3,0 %

begininstelling:

tussen — 1,5 en — 2,0 %

h > 0,8

grenswaarden:

tussen — 1,5 en — 3,5 %

begininstelling:

tussen — 2,0 en — 2,5 %.

| 6.3.6.1.2.2.2. | de bij het onbeladen voertuig met één persoon op de bestuurdersstoel in te stellen initiële neerwaartse helling van de licht-donkergrens moet door de fabrikant tot op één decimaal nauwkeurig worden gespecificeerd en door middel van het in bijlage 7 afgebeelde symbool goed leesbaar en onuitwisbaar op elk voertuig dicht bij elk mistvoorlicht of bij het gegevensplaatje van de fabrikant of in combinatie met de in punt 6.2.6.1.1 bedoelde vermelding worden aangegeven. De waarde van de aangegeven neerwaartse helling moet overeenkomstig punt 6.3.6.1.2.2.1 worden vastgesteld. |
| --- | --- |

6.3.6.1.2.2.2.

de bij het onbeladen voertuig met één persoon op de bestuurdersstoel in te stellen initiële neerwaartse helling van de licht-donkergrens moet door de fabrikant tot op één decimaal nauwkeurig worden gespecificeerd en door middel van het in bijlage 7 afgebeelde symbool goed leesbaar en onuitwisbaar op elk voertuig dicht bij elk mistvoorlicht of bij het gegevensplaatje van de fabrikant of in combinatie met de in punt 6.2.6.1.1 bedoelde vermelding worden aangegeven. De waarde van de aangegeven neerwaartse helling moet overeenkomstig punt 6.3.6.1.2.2.1 worden vastgesteld.

6.3.6.2.   Niveauregeling mistvoorlicht

6.3.6.2.1.   Wanneer voor een mistvoorlicht dat onafhankelijk is of met andere koplamp- en lichtsignaalfuncties is gegroepeerd, een niveauregeling is gemonteerd, moet deze zo zijn dat de verticale helling onder alle statische beladingstoestanden van bijlage 5 binnen de in punt 6.3.6.1.2.2.1 voorgeschreven grenswaarden blijft.

6.3.6.2.2.   Indien het mistvoorlicht van klasse F3 deel uitmaakt van de dimlichtkoplamp of van een AFS, zijn de voorschriften van punt 6.2.6 van toepassing wanneer de mistvoorlichtbundel als onderdeel van de dimlichtbundel wordt gebruikt.

In dit geval mogen de in punt 6.2.6 gedefinieerde grenswaarden voor de niveauregeling ook worden toegepast wanneer dit mistvoorlicht als zodanig wordt gebruikt.

6.3.6.2.3.   De niveauregeling kan ook worden gebruikt om de helling van de mistvoorlichtbundel automatisch aan de heersende omgevingsomstandigheden aan te passen, op voorwaarde dat de in punt 6.3.6.1.2.2.1 gespecificeerde grenswaarden voor de neerwaartse helling niet worden overschreden.

6.3.6.2.4.   Bij een defect van de niveauregeling mag de mistvoorlichtbundel geen stand aannemen waarin de helling van de licht-donkergrens kleiner is dan op het ogenblik dat het defect zich voordeed.

6.3.7.   Elektrische aansluitingen

De mistvoorlichten moeten onafhankelijk van het groot licht, het dimlicht en/of een combinatie groot licht/dimlicht kunnen worden in- en uitgeschakeld, tenzij:

| a) | de mistvoorlichten worden gebruikt als onderdeel van een andere verlichtingsfunctie in een AFS; het inschakelen van de mistvoorlichtfunctie moet echter voorrang hebben op de functie waarvoor de mistvoorlichten een deel van het licht produceren, of |
| --- | --- |

a)

de mistvoorlichten worden gebruikt als onderdeel van een andere verlichtingsfunctie in een AFS; het inschakelen van de mistvoorlichtfunctie moet echter voorrang hebben op de functie waarvoor de mistvoorlichten een deel van het licht produceren, of

| b) | de mistvoorlichten niet tegelijkertijd kunnen worden ingeschakeld met andere lichten waarmee zij zijn samengebouwd, zoals aangegeven door het desbetreffende symbool („/”) volgens punt 10.1 van bijlage 1 bij Reglement nr. 19. |
| --- | --- |

b)

de mistvoorlichten niet tegelijkertijd kunnen worden ingeschakeld met andere lichten waarmee zij zijn samengebouwd, zoals aangegeven door het desbetreffende symbool („/”) volgens punt 10.1 van bijlage 1 bij Reglement nr. 19.

6.3.8.   Verklikker

Inschakelverklikker verplicht. Een onafhankelijk niet-knipperend waarschuwingslicht.

6.3.9.   Andere voorschriften

In het geval van een positieve indicatie in punt 10.9 van het mededelingenformulier in bijlage 1 bij Reglement nr. 19 mogen de afstelling en de lichtsterkte van de mistvoorlichtbundel van klasse F3 automatisch aan de heersende omgevingsomstandigheden worden aangepast. Eventuele variaties van de lichtsterkte of de afstelling moeten automatisch worden uitgevoerd en zodanig dat noch de bestuurder, noch andere weggebruikers worden gehinderd.

6.4.   Achteruitrijlicht (Reglement nr. 23)

6.4.1.   Aanwezigheid

Verplicht op motorvoertuigen en aanhangwagens van de categorieën O2, O3 en O4. Facultatief op aanhangwagens van categorie O1.

2

3

4

1

6.4.2.   Aantal

6.4.2.1.   Eén voorziening is verplicht en een tweede facultatief op motorvoertuigen van categorie M1 en op alle andere voertuigen die niet meer dan 6 000 mm lang zijn.

1

6.4.2.2.   Twee voorzieningen zijn verplicht en twee facultatief op alle voertuigen met een lengte van meer dan 6 000 mm, met uitzondering van voertuigen van categorie M1.

1

6.4.3.   Opstelling

Geen bijzondere voorschriften.

6.4.4.   Plaats

6.4.4.1.   In de breedte: geen bijzondere voorschriften.

6.4.4.2.   In de hoogte: niet minder dan 250 mm en niet meer dan 1 200 mm boven het wegdek.

6.4.4.3.   In de lengte: aan de achterkant van het voertuig.

De twee in punt 6.4.2.2 genoemde facultatieve voorzieningen mogen in voorkomend geval evenwel aan de zijkant van het voertuig worden gemonteerd, mits aan de voorschriften van de punten 6.4.5.2 en 6.4.6.2 is voldaan.

6.4.5.   Geometrische zichtbaarheid

6.4.5.1.   Aan de achterkant van het voertuig gemonteerde voorzieningen:

Bepaald door de hoeken α en ß zoals gespecificeerd in punt 2.13:

| | α = 15° naar boven en 5° naar beneden, |
| --- | --- |

α = 15° naar boven en 5° naar beneden,

| | ß = 45° naar rechts en naar links indien er slechts één voorziening is, |
| --- | --- |

ß = 45° naar rechts en naar links indien er slechts één voorziening is,

| | 45° naar buiten en 30° naar binnen indien er twee voorzieningen zijn. |
| --- | --- |

45° naar buiten en 30° naar binnen indien er twee voorzieningen zijn.

6.4.5.2.   De twee in punt 6.4.2.2 genoemde facultatieve voorzieningen indien zij aan de zijkant van het voertuig zijn geplaatst:

De geometrische zichtbaarheid wordt geacht te zijn gewaarborgd wanneer de referentieas van de desbetreffende voorziening naar buiten is gericht met een hoek β van niet meer dan 15° ten opzichte van het middenlangsvlak van het voertuig. De verticale instelling van de twee facultatieve voorzieningen mag naar voren zijn gericht.

6.4.6.   Oriëntatie

6.4.6.1.   Naar achteren

6.4.6.2.   Indien de twee in punt 6.4.2.2 genoemde facultatieve voorzieningen aan de zijkant van het voertuig zijn geplaatst, zijn bovendien de voorschriften van punt 6.4.5.2 van toepassing.

6.4.7.   Elektrische aansluitingen

6.4.7.1.   Deze moeten zo zijn dat het licht alleen kan branden als de achteruitversnelling is ingeschakeld en het bedieningsorgaan voor het starten en stoppen van de motor zich in een zodanige stand bevindt dat de motor kan draaien. Het licht mag niet gaan branden of blijven branden als aan een van bovengenoemde voorwaarden niet is voldaan.

6.4.7.2.   De elektrische aansluitingen moeten bovendien zo zijn dat de twee in punt 6.4.2.2 genoemde facultatieve voorzieningen alleen kunnen branden als de in punt 5.11 bedoelde lichten zijn ingeschakeld.

De voorzieningen aan de zijkant van het voertuig mogen worden ingeschakeld voor langzame manoeuvres in voorwaartse richting van het voertuig tot 10 km/h, mits de volgende voorwaarden zijn vervuld:

| a) | de voorzieningen moeten met een afzonderlijke schakelaar handmatig worden geactiveerd en gedeactiveerd; |
| --- | --- |

a)

de voorzieningen moeten met een afzonderlijke schakelaar handmatig worden geactiveerd en gedeactiveerd;

| b) | indien zij op die manier zijn geactiveerd, mogen zij blijven branden nadat de achteruitversnelling is uitgeschakeld; |
| --- | --- |

b)

indien zij op die manier zijn geactiveerd, mogen zij blijven branden nadat de achteruitversnelling is uitgeschakeld;

| c) | ze moeten automatisch worden uitgeschakeld zodra de voorwaartse snelheid van het voertuig meer dan 10 km/h bedraagt, ongeacht de stand van de afzonderlijke schakelaar; in dit geval moeten ze uitgeschakeld blijven tot ze opnieuw opzettelijk worden ingeschakeld. |
| --- | --- |

c)

ze moeten automatisch worden uitgeschakeld zodra de voorwaartse snelheid van het voertuig meer dan 10 km/h bedraagt, ongeacht de stand van de afzonderlijke schakelaar; in dit geval moeten ze uitgeschakeld blijven tot ze opnieuw opzettelijk worden ingeschakeld.

6.4.8.   Verklikker

Verklikker facultatief.

6.4.9.   Andere voorschriften

Geen.

6.5.   Richtingaanwijzer (Reglement nr. 6)

6.5.1.   Aanwezigheid (zie figuur hierna)

verplicht. De typen richtingaanwijzers zijn ingedeeld in categorieën (1, 1a, 1b, 2a, 2b, 5 en 6) en de combinatie ervan op één voertuig vormt een opstelling (A en B).

Opstelling A geldt voor alle motorvoertuigen.

Opstelling B geldt alleen voor aanhangwagens.

6.5.2.   Aantal

Naargelang de opstelling.

6.5.3.   Opstellingen (zie figuur hierna)

A: twee voorrichtingaanwijzers van de volgende categorieën:

| | 1 of 1a of 1b,
  indien de afstand tussen de rand van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas van dit licht en die van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas van de dimlichtkoplamp en/of het mistvoorlicht, indien aanwezig, ten minste 40 mm bedraagt; |
| --- | --- |

1 of 1a of 1b,

indien de afstand tussen de rand van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas van dit licht en die van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas van de dimlichtkoplamp en/of het mistvoorlicht, indien aanwezig, ten minste 40 mm bedraagt;

| | 1a of 1b,
  indien de afstand tussen de rand van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas van dit licht en die van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas van de dimlichtkoplamp en/of het mistvoorlicht, indien aanwezig, meer dan 20 mm en minder dan 40 mm bedraagt; |
| --- | --- |

1a of 1b,

indien de afstand tussen de rand van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas van dit licht en die van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas van de dimlichtkoplamp en/of het mistvoorlicht, indien aanwezig, meer dan 20 mm en minder dan 40 mm bedraagt;

| | 1b,
  indien de afstand tussen de rand van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas van dit licht en die van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas van de dimlichtkoplamp en/of het mistvoorlicht, indien aanwezig, 20 mm of minder bedraagt;
  twee achterrichtingaanwijzers (categorie 2a of 2b);
  twee facultatieve richtingaanwijzers (categorie 2a of 2b) op alle voertuigen van de categorieën M2, M3, N2, en N3;
  twee zijrichtingaanwijzers van categorie 5 of 6 (minimumvoorschrift): | 5
  bij alle voertuigen van categorie M1;
  bij voertuigen van de categorieën N1, M2 en M3 die niet meer dan 6 m lang zijn. |
| --- | --- | --- |

1b,

indien de afstand tussen de rand van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas van dit licht en die van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas van de dimlichtkoplamp en/of het mistvoorlicht, indien aanwezig, 20 mm of minder bedraagt;

twee achterrichtingaanwijzers (categorie 2a of 2b);

twee facultatieve richtingaanwijzers (categorie 2a of 2b) op alle voertuigen van de categorieën M2, M3, N2, en N3;

2

3

2

3

twee zijrichtingaanwijzers van categorie 5 of 6 (minimumvoorschrift):

5

bij alle voertuigen van categorie M1;

1

bij voertuigen van de categorieën N1, M2 en M3 die niet meer dan 6 m lang zijn.

1

2

3

| | 6
  bij alle voertuigen van de categorieën N2 en N3;
  bij voertuigen van de categorieën N1, M2 en M3 die meer dan 6 m lang zijn. |
| --- | --- |

6

bij alle voertuigen van de categorieën N2 en N3;

2

3

bij voertuigen van de categorieën N1, M2 en M3 die meer dan 6 m lang zijn.

1

2

3

Het is in alle gevallen toegestaan zijrichtingaanwijzers van categorie 5 te vervangen door zijrichtingaanwijzers van categorie 6.

Wanneer lichten zijn gemonteerd die de functies van voorrichtingaanwijzers (categorie 1, 1a of 1b) en zijrichtingaanwijzers (categorie 5 of 6) combineren, mogen twee extra zijrichtingaanwijzers (categorie 5 of 6) worden gemonteerd om te voldoen aan de zichtbaarheidsvoorschriften van punt 6.5.5.

B: twee achterrichtingaanwijzers (categorie 2a of 2b);

twee facultatieve richtingaanwijzers (categorie 2a of 2b) op alle voertuigen van de categorieën O2, O3, en O4.

2

3

4

Maximaal drie facultatieve richtingaanwijzers van categorie 5 of één facultatieve richtingaanwijzer van categorie 6 per kant op voertuigen van categorie O2 die langer zijn dan 9 m.

2

Wanneer een AFS is gemonteerd, is de afstand die voor de keuze van de categorie in aanmerking wordt genomen, de afstand tussen de voorrichtingaanwijzer en de dichtstbijgelegen verlichtingseenheid in de dichtstbijzijnde stand die een dimlichtmodus produceert of ertoe bijdraagt.

6.5.3.1.   Bovendien geldt het volgende voor voertuigen van de categorieën:

| a) | M2, M3, N2, en N3 van meer dan 6 m en maximaal 9 m lang dat een aanvullende voorziening van categorie 5 facultatief is; |
| --- | --- |

a)

M2, M3, N2, en N3 van meer dan 6 m en maximaal 9 m lang dat een aanvullende voorziening van categorie 5 facultatief is;

2

3

2,

3

| b) | M2, M3, N2, en N3 van meer dan 9 m lang dat drie aanvullende voorzieningen van categorie 5, zo gelijkmatig verdeeld als praktisch is, verplicht zijn aan weerskanten; |
| --- | --- |

b)

M2, M3, N2, en N3 van meer dan 9 m lang dat drie aanvullende voorzieningen van categorie 5, zo gelijkmatig verdeeld als praktisch is, verplicht zijn aan weerskanten;

2

3

2,

3

| c) | O3 en O4 dat drie voorzieningen van categorie 5, zo gelijkmatig verdeeld als praktisch is, verplicht zijn aan weerskanten. |
| --- | --- |

c)

O3 en O4 dat drie voorzieningen van categorie 5, zo gelijkmatig verdeeld als praktisch is, verplicht zijn aan weerskanten.

3

4

Deze voorschriften gelden niet indien ten minste drie ambergele zijmarkeringslichten zijn gemonteerd die synchroon en gelijktijdig knipperen als de richtingaanwijzers aan dezelfde kant van het voertuig.

6.5.4.   Plaats

6.5.4.1.   In de breedte: de verst van het middenlangsvlak van het voertuig verwijderde rand van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas mag zich niet meer dan 400 mm van de buitenste rand van het voertuig bevinden. Deze voorwaarde geldt niet voor de facultatieve achterlichten.

De afstand tussen de binnenranden van de twee zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieas mag niet minder dan 600 mm bedragen.

Deze afstand mag tot 400 mm worden verminderd als de totale breedte van het voertuig minder dan 1 300 mm bedraagt.

6.5.4.2.   In de hoogte: boven het wegdek.

6.5.4.2.1.   De hoogte van het lichtuitstralende oppervlak van de zijrichtingaanwijzers van categorie 5 of 6 mag niet:

| minder bedragen dan | : | 350 mm bij voertuigen van de categorieën M1 en N1, en 500 mm bij alle andere voertuigcategorieën, beide gemeten vanaf het laagste punt; |
| --- | --- | --- |
| en meer bedragen dan | : | 1 500 mm, gemeten vanaf het hoogste punt. |

minder bedragen dan

:

350 mm bij voertuigen van de categorieën M1 en N1, en 500 mm bij alle andere voertuigcategorieën, beide gemeten vanaf het laagste punt;

1

1

en meer bedragen dan

:

1 500 mm, gemeten vanaf het hoogste punt.

6.5.4.2.2.   De hoogte van de richtingaanwijzers van de categorieën 1, 1a, 1b, 2a en 2b mag, gemeten overeenkomstig punt 5.8, niet minder dan 350 mm en niet meer dan 1 500 mm bedragen.

6.5.4.2.3.   Indien de structuur van het voertuig deze bovenste grenswaarden, gemeten zoals hierboven gespecificeerd, niet toelaat en als de facultatieve achterrichtingaanwijzers niet zijn geïnstalleerd, mogen die grenswaarden tot 2 300 mm voor zijrichtingaanwijzers van categorie 5 en 6, en tot 2 100 mm voor richtingaanwijzers van de categorieën 1, 1a, 1b, 2a en 2b worden verhoogd.

6.5.4.2.4.   Indien facultatieve achterrichtingaanwijzers worden geïnstalleerd, moeten zij worden geplaatst op een hoogte die verenigbaar is met de toepasselijke voorschriften van punt 6.5.4.1 en met de symmetrie van de lichten, en op een verticale afstand die zo groot is als de vorm van de carrosserie mogelijk maakt, maar niet minder dan 600 mm boven de verplichte achterrichtingaanwijzers.

6.5.4.3.   In de lengte (zie figuur hierna)

De afstand tussen het lichtuitstralende oppervlak van de zijrichtingaanwijzer (categorieën 5 en 6) en het dwarsvlak dat de totale lengte van het voertuig aan de voorkant begrenst, mag niet meer bedragen dan 1 800 mm.

Deze afstand mag echter niet meer dan 2 500 mm bedragen:

| a) | bij voertuigen van de categorieën M1 en N1; |
| --- | --- |

a)

bij voertuigen van de categorieën M1 en N1;

1

1

| b) | bij alle andere voertuigcategorieën indien de structuur van het voertuig het onmogelijk maakt de minimale zichtbaarheidshoeken in acht te nemen. |
| --- | --- |

b)

bij alle andere voertuigcategorieën indien de structuur van het voertuig het onmogelijk maakt de minimale zichtbaarheidshoeken in acht te nemen.

Facultatieve zijrichtingaanwijzers van categorie 5 moeten op gelijke afstand van elkaar in de lengte van het voertuig worden gemonteerd.

Facultatieve zijrichtingaanwijzers van categorie 6 moeten in het gebied tussen het eerste en het laatste kwart van de lengte van een aanhangwagen worden gemonteerd.

6.5.5.   Geometrische zichtbaarheid

6.5.5.1.   Horizontale hoeken: (zie figuur hierna)

Verticale hoeken: 15° boven en onder het horizontale vlak voor richtingaanwijzers van de categorieën 1, 1a, 1b, 2a, 2b en 5.

Daarbij geldt echter het volgende:

| a) | indien een licht lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de neerwaartse hoek van 15° worden verminderd tot 5°; |
| --- | --- |

a)

indien een licht lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de neerwaartse hoek van 15° worden verminderd tot 5°;

| b) | indien een facultatieve achterrichtingaanwijzer hoger dan 2 100 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de opwaartse hoek van 15° worden verminderd tot 5°. |
| --- | --- |

b)

indien een facultatieve achterrichtingaanwijzer hoger dan 2 100 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de opwaartse hoek van 15° worden verminderd tot 5°.

30° boven en 5° onder het horizontale vlak voor richtingaanwijzers van categorie 6.

Figuur (zie punt 6.5)

Image 79

Categorieën 1, 1a, 1b

Opstelling A (*)

Categorie 5 of 6

Categorie 2a of 2b

| (*) | De waarde van 5° voor de dode hoek naar achteren van de zijrichtingaanwijzer is een bovengrens d ≤ 1,80 m (bij voertuigen van de categorieën M1 en N1: d ≤ 2,50 m). |
| --- | --- |

(*)

De waarde van 5° voor de dode hoek naar achteren van de zijrichtingaanwijzer is een bovengrens d ≤ 1,80 m (bij voertuigen van de categorieën M1

1

Bij richtingaanwijzers van de categorieën 1, 1a, 1b, 2a, en 2b die lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) zijn gemonteerd, mag de hoek naar binnen van 45° worden verminderd tot 20° onder het H-vlak.

Image 80

Opstelling B

Categorie 2a of 2b

6.5.5.2.   Of, naar keuze van de fabrikant, bij voertuigen van de categorieën M1 en N1: voor- en achterrichtingaanwijzers en ook zijmarkeringslichten (**).

1

1

Horizontale hoeken: (zie figuur hierna)

Image 81

Zijmarkeringslicht vooraan

Ambergeel achterste zijmarkeringslicht

Zijrichtingaanwijzer

Achterrichtingaanwijzer

Voorrichtingaanwijzer

| (**) | De waarde van 5° voor de dode hoek naar achteren van de ijrichtingaanwijzer is een bovengrens. d ≤ 2,50 m. |
| --- | --- |

(**)

De waarde van 5° voor de dode hoek naar achteren van de ijrichtingaanwijzer is een bovengrens. d ≤ 2,50 m.

Bij richtingaanwijzers van de categorieën 1, 1a, 1b, 2a en 2b die lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) zijn gemonteerd, mag de hoek naar binnen evenwel van 45° worden verminderd tot 20° onder het H-vlak.

Verticale hoeken: 15° boven en onder het horizontale vlak. Indien een licht lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de neerwaartse hoek evenwel van 15° worden verminderd tot 5°.

Om als zichtbaar te worden beschouwd, moet het licht vrij zicht bieden op ten minste 12,5 cm2 van het zichtbare oppervlak, behalve bij zijrichtingaanwijzers van de categorieën 5 en 6. Het lichtuitstralende oppervlak van retroreflectoren die geen licht doorlaten, moet worden uitgesloten.

2

6.5.6.   Oriëntatie

Volgens de eventuele installatiespecificaties van de fabrikant.

6.5.7.   Elektrische aansluitingen

Richtingaanwijzers moeten onafhankelijk van de andere lichten worden ontstoken. Alle richtingaanwijzers aan één kant van het voertuig moeten met één bedieningsorgaan worden in- en uitgeschakeld en moeten synchroon knipperen.

Op voertuigen van de categorieën M1 en N1 van minder dan 6 m lang, met een opstelling die voldoet aan punt 6.5.5.2, moeten de eventueel gemonteerde ambergele zijmarkeringslichten ook met dezelfde frequentie (synchroon) knipperen als de richtingaanwijzers.

1

1

6.5.8.   Verklikker

Verklikker voor de werking verplicht voor richtingaanwijzers van de categorieën 1, 1a, 1b, 2a en 2b. Hij mag visueel en/of akoestisch zijn. Als de verklikker visueel is, moet het een knipperlicht zijn dat, althans bij een defect van een van deze richtingaanwijzers, wordt gedoofd, blijft branden zonder te knipperen of een duidelijke frequentiewijziging vertoont. Als de verklikker volledig akoestisch is, moet hij goed hoorbaar zijn en, althans bij een defect van een van deze richtingaanwijzers, een duidelijke frequentiewijziging vertonen.

Hij moet worden geactiveerd door het signaal dat overeenkomstig punt 6.2.2 van Reglement nr. 6 of op een andere geschikte manier wordt geproduceerd (20).

20

Indien een motorvoertuig uitgerust is om een aanhangwagen te trekken, moet het voorzien zijn van een speciale visuele verklikker voor de werking van de richtingaanwijzers op de aanhangwagen, tenzij de verklikker van het trekkende voertuig de mogelijkheid biedt om het defect van een van de richtingaanwijzers op de voertuigcombinatie te detecteren.

Voor de facultatieve richtingaanwijzers op motorvoertuigen en aanhangwagens is een verklikker voor de werking niet verplicht.

6.5.9.   Andere voorschriften

Het licht moet een knipperlicht zijn dat 90 ± 30 keer per minuut knippert.

Nadat het bedieningsorgaan van het lichtsignaal in werking is gesteld, moet binnen één seconde licht worden uitgestraald dat binnen anderhalve seconde voor het eerst dooft. Indien een motorvoertuig uitgerust is om een aanhangwagen te trekken, moet het bedieningsorgaan van de richtingaanwijzers op het trekkende voertuig tevens de richtingaanwijzers van de aanhangwagen in werking stellen. Wanneer één richtingaanwijzer door een andere oorzaak dan kortsluiting defect is, moeten de andere richtingaanwijzers blijven knipperen, maar in dat geval mag de frequentie afwijken van de voorgeschreven frequentie.

6.6.   Waarschuwingssignaal

6.6.1.   Aanwezigheid

verplicht.

Het signaal moet worden gegeven door de gelijktijdige werking van de richtingaanwijzers volgens de voorschriften van punt 6.5.

6.6.2.   Aantal

Zoals gespecificeerd in punt 6.5.2.

6.6.3.   Opstelling

Zoals gespecificeerd in punt 6.5.3.

6.6.4.   Plaats

6.6.4.1.   Breedte: zoals gespecificeerd in punt 6.5.4.1.

6.6.4.2.   Hoogte: zoals gespecificeerd in punt 6.5.4.2.

6.6.4.3.   Lengte: zoals gespecificeerd in punt 6.5.4.3.

6.6.5.   Geometrische zichtbaarheid

Zoals gespecificeerd in punt 6.5.5.

6.6.6.   Oriëntatie

Zoals gespecificeerd in punt 6.5.6.

6.6.7.   Elektrische aansluitingen

6.6.7.1.   Het signaal moet in werking worden gesteld door middel van een afzonderlijk handbedieningsorgaan dat alle richtingaanwijzers synchroon doet knipperen.

6.6.7.2.   Het waarschuwingssignaal mag automatisch worden geactiveerd wanneer een voertuig betrokken raakt bij een ongeval of na deactivering van het noodstopsignaal zoals gespecificeerd in punt 6.23. In zulke gevallen mag het handmatig worden uitgeschakeld.

Bovendien mag het waarschuwingssignaal automatisch worden ingeschakeld om andere weggebruikers te attenderen op dreigend gevaar zoals gedefinieerd in de reglementen; in dat geval moet het signaal ingeschakeld blijven totdat het handmatig of automatisch wordt uitgeschakeld.

6.6.7.3.   Op voertuigen van de categorieën M1 en N1 van minder dan 6 m lang, met een opstelling die voldoet aan punt 6.5.5.2, moeten de eventueel gemonteerde ambergele zijmarkeringslichten ook met dezelfde frequentie (synchroon) knipperen als de richtingaanwijzers.

1

1

6.6.8.   Verklikker

Knipperende inschakelverklikker verplicht.

6.6.9.   Andere voorschriften

Indien een motorvoertuig uitgerust is om een aanhangwagen te trekken, moet het bedieningsorgaan van het waarschuwingssignaal ook de richtingaanwijzers op de aanhangwagen in werking kunnen stellen, zoals gespecificeerd in punt 6.5.9. Het waarschuwingssignaal moet kunnen werken zelfs als de voorziening die de motor start of stopt, zich in een zodanige stand bevindt dat de motor onmogelijk kan worden gestart.

6.7.   Stoplicht (Reglement nr. 7)

6.7.1.   Aanwezigheid

Stoplichten van categorie S1 of S2: verplicht op alle voertuigcategorieën.

Stoplichten van categorie S3 of S4: verplicht op voertuigen van de categorieën M1 en N1, met uitzondering van chassiscabines en voertuigen van categorie N1 met open laadruimte; facultatief op andere voertuigcategorieën.

1

1

1

6.7.2.   Aantal

Twee stoplichten van categorie S1 of S2 en één stoplicht van categorie S3 of S4 op alle voertuigcategorieën.

6.7.2.1.   Behalve wanneer een stoplicht van categorie S3 of S4 is geïnstalleerd, mogen twee facultatieve stoplichten van categorie S1 of S2 worden geïnstalleerd op voertuigen van de categorieën M2, M3, N2, N3, O2, O3, en O4.

2

3

2

3

2

3

4

6.7.2.2.   Alleen wanneer het middenlangsvlak van het voertuig zich niet op een vast carrosseriepaneel bevindt, maar een of twee beweegbare delen van het voertuig scheidt (bv. deuren) en er onvoldoende ruimte is om een enkel stoplicht van categorie S3 of S4 op het middenlangsvlak boven dergelijk beweegbare delen te installeren, is het toegestaan:

twee stoplichten van categorie S3 of S4, type D, te installeren, of

één stoplicht van categorie S3 of S4 links of rechts van het middenlangsvlak te installeren,

een onderling afhankelijk stoplichtsysteem van categorie S3 of S4 te installeren.

6.7.3.   Opstelling

Geen bijzondere voorschriften.

6.7.4.   Plaats

6.7.4.1.   In de breedte:

| | bij voertuigen van de categorieën M1 en N1:
  bij stoplichten van categorie S1 of S2 mag het verst van het middenlangsvlak van het voertuig verwijderde punt op het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas zich niet meer dan 400 mm van de buitenste rand van het voertuig bevinden;
  voor de afstand tussen de binnenranden van de zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieassen gelden geen bijzondere voorschriften. |
| --- | --- |

bij voertuigen van de categorieën M1 en N1:

1

1

bij stoplichten van categorie S1 of S2 mag het verst van het middenlangsvlak van het voertuig verwijderde punt op het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas zich niet meer dan 400 mm van de buitenste rand van het voertuig bevinden;

voor de afstand tussen de binnenranden van de zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieassen gelden geen bijzondere voorschriften.

| | Bij alle andere voertuigcategorieën:
  bij stoplichten van categorie S1 of S2 mag de afstand tussen de binnenranden van de zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieas niet minder dan 600 mm bedragen. Deze afstand mag tot 400 mm worden verminderd als de totale breedte van het voertuig minder dan 1 300 mm bedraagt.
  Bij stoplichten van categorie S3 of S4: het referentiepunt moet zich op het middenlangsvlak van het voertuig bevinden. Wanneer de twee stoplichten van categorie S3 of S4 echter zijn geïnstalleerd overeenkomstig punt 6.7.2, moeten zij zo dicht mogelijk bij en aan weerskanten van dit middenlangsvlak worden geplaatst.
  Wanneer overeenkomstig punt 6.7.2 één stoplicht van categorie S3 of S4 buiten het middenlangsvlak is toegestaan, mag de afstand van het middenlangsvlak tot het referentiepunt van het licht niet meer dan 150 mm bedragen. |
| --- | --- |

Bij alle andere voertuigcategorieën:

bij stoplichten van categorie S1 of S2 mag de afstand tussen de binnenranden van de zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieas niet minder dan 600 mm bedragen. Deze afstand mag tot 400 mm worden verminderd als de totale breedte van het voertuig minder dan 1 300 mm bedraagt.

Bij stoplichten van categorie S3 of S4: het referentiepunt moet zich op het middenlangsvlak van het voertuig bevinden. Wanneer de twee stoplichten van categorie S3 of S4 echter zijn geïnstalleerd overeenkomstig punt 6.7.2, moeten zij zo dicht mogelijk bij en aan weerskanten van dit middenlangsvlak worden geplaatst.

Wanneer overeenkomstig punt 6.7.2 één stoplicht van categorie S3 of S4 buiten het middenlangsvlak is toegestaan, mag de afstand van het middenlangsvlak tot het referentiepunt van het licht niet meer dan 150 mm bedragen.

6.7.4.2.   In de hoogte:

| 6.7.4.2.1. | Bij stoplichten van categorie S1 of S2:
  boven het wegdek, niet minder dan 350 mm en niet meer dan 1 500 mm (2 100 mm indien de vorm van de carrosserie het onmogelijk maakt een hoogte van 1 500 mm aan te houden en indien de facultatieve stoplichten niet zijn geïnstalleerd).
  Indien de facultatieve stoplichten worden geïnstalleerd, moeten zij worden geplaatst op een hoogte die verenigbaar is met de voorschriften inzake de breedte en de symmetrie van de lichten, en op een verticale afstand die zo groot is als de vorm van de carrosserie mogelijk maakt, maar niet minder dan 600 mm boven de verplichte stoplichten. |
| --- | --- |

6.7.4.2.1.

Bij stoplichten van categorie S1 of S2:

boven het wegdek, niet minder dan 350 mm en niet meer dan 1 500 mm (2 100 mm indien de vorm van de carrosserie het onmogelijk maakt een hoogte van 1 500 mm aan te houden en indien de facultatieve stoplichten niet zijn geïnstalleerd).

Indien de facultatieve stoplichten worden geïnstalleerd, moeten zij worden geplaatst op een hoogte die verenigbaar is met de voorschriften inzake de breedte en de symmetrie van de lichten, en op een verticale afstand die zo groot is als de vorm van de carrosserie mogelijk maakt, maar niet minder dan 600 mm boven de verplichte stoplichten.

| 6.7.4.2.2. | Bij stoplichten van categorie S3 of S4:
  Bij stoplichten van categorie S3 moet het horizontale raakvlak aan de onderrand van het zichtbare oppervlak zich bevinden: hetzij niet meer dan 150 mm onder het horizontale raakvlak aan de onderrand van het zichtbare oppervlak van de ruit of beglazing van de achteruit, hetzij niet minder dan 850 mm boven het wegdek.
  Het horizontale raakvlak aan de onderrand van het zichtbare oppervlak van een stoplicht van categorie S3 of S4 moet zich echter boven het horizontale raakvlak aan de bovenrand van het zichtbare oppervlak van stoplichten van categorie S1 of S2 bevinden. |
| --- | --- |

6.7.4.2.2.

Bij stoplichten van categorie S3 of S4:

Bij stoplichten van categorie S3 moet het horizontale raakvlak aan de onderrand van het zichtbare oppervlak zich bevinden: hetzij niet meer dan 150 mm onder het horizontale raakvlak aan de onderrand van het zichtbare oppervlak van de ruit of beglazing van de achteruit, hetzij niet minder dan 850 mm boven het wegdek.

Het horizontale raakvlak aan de onderrand van het zichtbare oppervlak van een stoplicht van categorie S3 of S4 moet zich echter boven het horizontale raakvlak aan de bovenrand van het zichtbare oppervlak van stoplichten van categorie S1 of S2 bevinden.

6.7.4.3.   In de lengte

6.7.4.4.   Bij stoplichten van categorie S1 of S2: aan de achterkant van het voertuig.

6.7.4.5.   Bij stoplichten van categorie S3 of S4: geen bijzondere voorschriften.

6.7.5.   Geometrische zichtbaarheid

| | Horizontale hoek:
  Bij stoplichten van categorie S1 of S2: 45° links en rechts van de lengteas van het voertuig.
  Bij stoplichten van de categorieën S1 en S2 die lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) zijn gemonteerd, mag de hoek naar binnen evenwel van 45° worden verminderd tot 20° onder het H-vlak.
  Bij stoplichten van categorie S3 of S4: 10° links en rechts van de lengteas van het voertuig; |
| --- | --- |

Horizontale hoek:

Bij stoplichten van categorie S1 of S2: 45° links en rechts van de lengteas van het voertuig.

Bij stoplichten van de categorieën S1 en S2 die lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) zijn gemonteerd, mag de hoek naar binnen evenwel van 45° worden verminderd tot 20° onder het H-vlak.

Bij stoplichten van categorie S3 of S4: 10° links en rechts van de lengteas van het voertuig;

| | Verticale hoek:
  Bij stoplichten van categorie S1 of S2: 15° boven en onder het horizontale vlak.
  Hierbij geldt echter het volgende:






  a) | indien een licht lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de neerwaartse hoek van 15° worden verminderd tot 5°; |
| --- | --- | --- |

Verticale hoek:

Bij stoplichten van categorie S1 of S2: 15° boven en onder het horizontale vlak.

Hierbij geldt echter het volgende:

a)

indien een licht lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de neerwaartse hoek van 15° worden verminderd tot 5°;

| b) | indien een facultatief licht hoger dan 2 100 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de opwaartse hoek van 15° worden verminderd tot 5°. |
| --- | --- |

b)

indien een facultatief licht hoger dan 2 100 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de opwaartse hoek van 15° worden verminderd tot 5°.

Bij stoplichten van categorie S3 of S4: 10° boven en 5° onder het horizontale vlak.

6.7.6.   Oriëntatie

Naar achteren.

6.7.7.   Elektrische aansluitingen

6.7.7.1.   Alle stoplichten moeten tegelijk gaan branden wanneer het remsysteem daartoe het signaal geeft zoals gedefinieerd in de Reglementen nrs. 13 en 13-H.

6.7.7.2.   De stoplichten hoeven niet te werken indien de voorziening die de motor start en/of stopt, zich in een zodanige stand bevindt dat de motor onmogelijk kan draaien.

6.7.8.   Verklikker

Verklikker facultatief; indien aanwezig, moet het een verklikker voor de werking zijn die bestaat uit een niet-knipperend waarschuwingslicht dat bij een defect van de stoplichten gaat branden.

6.7.9.   Andere voorschriften

6.7.9.1.   Het stoplicht van categorie S3 of S4 mag niet met een ander licht zijn samengebouwd.

6.7.9.2.   Het stoplicht van categorie S3 of S4 mag binnen of buiten het voertuig worden geïnstalleerd.

6.7.9.2.1.   Wanneer het stoplicht binnen het voertuig is geïnstalleerd:

mag het uitgestraalde licht via de voorzieningen voor indirect zicht en/of andere oppervlakken van het voertuig (bv. de achterruit) geen hinder veroorzaken voor de bestuurder.

6.8.   Achterkentekenplaatverlichting (Reglement nr. 4)

6.8.1.   Aanwezigheid

verplicht.

6.8.2.   Aantal

Zodanig dat de voorziening de plaats verlicht waar de kentekenplaat zich bevindt.

6.8.3.   Opstelling

Zodanig dat de voorziening de plaats verlicht waar de kentekenplaat zich bevindt.

6.8.4.   Plaats

6.8.4.1.   In de breedte: zodanig dat de voorziening de plaats verlicht waar de kentekenplaat zich bevindt.

6.8.4.2.   In de hoogte: zodanig dat de voorziening de plaats verlicht waar de kentekenplaat zich bevindt.

6.8.4.3.   In de lengte zodanig dat de voorziening de plaats verlicht waar de kentekenplaat zich bevindt.

6.8.5.   Geometrische zichtbaarheid

Zodanig dat de voorziening de plaats verlicht waar de kentekenplaat zich bevindt.

6.8.6.   Oriëntatie

Zodanig dat de voorziening de plaats verlicht waar de kentekenplaat zich bevindt.

6.8.7.   Elektrische aansluitingen

Overeenkomstig punt 5.11.

6.8.8.   Verklikker

Verklikker facultatief. Indien aanwezig, moet de functie ervan door de verklikker voor de breedte- en achterlichten worden vervuld.

6.8.9.   Andere voorschriften

Wanneer de achterkentekenplaatverlichting gecombineerd is met het achterlicht dat met het stoplicht of het mistachterlicht is samengebouwd, mogen de fotometrische eigenschappen van de achterkentekenplaatverlichting tijdens het oplichten van het stoplicht of het mistachterlicht worden gewijzigd.

6.9.   Breedtelicht (Reglement nr. 7)

6.9.1.   Aanwezigheid

Verplicht op alle motorvoertuigen.

Verplicht op aanhangwagens met een breedte van meer dan 1 600 mm.

Facultatief op aanhangwagens met een breedte van niet meer dan 1 600 mm.

6.9.2.   Aantal

Twee.

6.9.3.   Opstelling

Geen bijzondere voorschriften.

6.9.4.   Plaats

6.9.4.1.   In de breedte: het verst van het middenlangsvlak van het voertuig verwijderde punt op het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas mag zich niet meer dan 400 mm van de buitenste rand van het voertuig bevinden.

Bij een aanhangwagen mag het verst van het middenlangsvlak verwijderde punt op het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas zich niet meer dan 150 mm van de buitenste rand van het voertuig bevinden.

De afstand tussen de binnenranden van de twee zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieas bedraagt:

bij voertuigen van de categorieën M1 en N1: geen bijzondere voorschriften;

1

1

Bij alle andere voertuigcategorieën: niet minder dan 600 mm. Deze afstand mag tot 400 mm worden verminderd als de totale breedte van het voertuig minder dan 1 300 mm bedraagt.

6.9.4.2.   In de hoogte: boven het wegdek, niet minder dan 250 mm en niet meer dan 1 500 mm (2 100 mm bij voertuigen van de categorieën O1 en O2 of, bij andere voertuigcategorieën, indien de vorm van de carrosserie het onmogelijk maakt een hoogte van 1 500 mm aan te houden).

1

2

6.9.4.3.   In de lengte geen bijzondere specificaties.

6.9.4.4.   Wanneer het breedtelicht en een ander licht zijn samengebouwd, moet het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas van het andere licht worden gebruikt om te verifiëren of aan de voorschriften met betrekking tot de plaats (punten 6.9.4.1 tot en met 6.9.4.3) is voldaan.

6.9.5.   Geometrische zichtbaarheid

6.9.5.1.   Horizontale hoek: 45° naar binnen en 80° naar buiten.

Indien een licht lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de hoek naar binnen evenwel van 45° worden verminderd tot 20° onder het H-vlak.

Bij aanhangwagens mag de hoek naar binnen tot 5° worden verminderd.

Verticale hoek: 15° boven en onder het horizontale vlak. Indien een licht lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de neerwaartse hoek evenwel van 15° worden verminderd tot 5°.

6.9.5.2.   Bij voertuigen van de categorieën M1 en N1, als alternatief voor punt 6.9.5.1, naar keuze van de fabrikant of zijn daartoe gemachtigde vertegenwoordiger, en alleen als aan de voorkant van het voertuig een zijmarkeringslicht is geïnstalleerd.

1

1

| | Horizontale hoek: 45° naar buiten en 45° naar binnen.
  Indien een licht lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de hoek naar binnen evenwel van 45° worden verminderd tot 20° onder het H-vlak. |
| --- | --- |

Horizontale hoek: 45° naar buiten en 45° naar binnen.

Indien een licht lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de hoek naar binnen evenwel van 45° worden verminderd tot 20° onder het H-vlak.

| | Verticale hoek: 15° boven en onder het horizontale vlak.
  Indien een licht lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de neerwaartse hoek evenwel van 15° worden verminderd tot 5°. |
| --- | --- |

Verticale hoek: 15° boven en onder het horizontale vlak.

Indien een licht lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de neerwaartse hoek evenwel van 15° worden verminderd tot 5°.

Om als zichtbaar te worden beschouwd, moet het licht vrij zicht bieden op ten minste 12,5 cm2 van het zichtbare oppervlak. Het lichtuitstralende oppervlak van retroreflectoren die geen licht doorlaten, moet worden uitgesloten.

2

6.9.6.   Oriëntatie

Naar voren.

6.9.7.   Elektrische aansluitingen

Overeenkomstig punt 5.11.

Indien een breedtelicht echter met een richtingaanwijzer is samengebouwd, mag de elektrische aansluiting van het breedtelicht aan de desbetreffende kant van het voertuig of het samengebouwde deel ervan zo zijn dat het breedtelicht tijdens de volledige activeringsperiode (zowel aan- als uitcyclus) van de richtingaanwijzer is uitgeschakeld.

6.9.8.   Verklikker

Inschakelverklikker verplicht. Deze verklikker mag niet knipperen en is niet vereist als de dashboardverlichting alleen samen met de breedtelichten kan worden ontstoken.

Dit voorschrift geldt niet wanneer het lichtsignaalsysteem overeenkomstig punt 6.2.7.6.2 functioneert.

6.9.9.   Andere voorschriften

6.9.9.1.   Indien een of meer infraroodstralingsgeneratoren binnen het breedtelicht zijn geïnstalleerd, mogen deze alleen worden geactiveerd wanneer de koplamp aan dezelfde kant van het voertuig is ingeschakeld en het voertuig vooruitrijdt. Indien het breedtelicht of de koplamp aan dezelfde kant defect is, moeten de infraroodstralingsgeneratoren automatisch worden uitgeschakeld.

6.9.9.2.   Wanneer een AFS is geïnstalleerd dat bochtverlichting produceert, mag het breedtelicht meedraaien met een verlichtingseenheid waarmee het is samengebouwd.

6.10.   Achterlicht (Reglement nr. 7)

6.10.1.   Aanwezigheid

Achterlichten van categorie R, R1 of R2: verplicht.

6.10.2.   Aantal

Twee.

6.10.2.1.   Behalve wanneer markeringslichten zijn geïnstalleerd, mogen twee facultatieve achterlichten worden geïnstalleerd op alle voertuigen van de categorieën M2, M3, N2, N3, O2, O3, en O4.

2

3

2

3

2

3

4

6.10.3.   Opstelling

Geen bijzondere voorschriften.

6.10.4.   Plaats

6.10.4.1.   In de breedte: het verst van het middenlangsvlak van het voertuig verwijderde punt op het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas mag zich niet meer dan 400 mm van de buitenste rand van het voertuig bevinden. Deze voorwaarde geldt niet voor de facultatieve achterlichten.

De afstand tussen de binnenranden van de twee zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieas bedraagt:

bij voertuigen van de categorieën M1 en N1: geen bijzondere voorschriften;

1

1

Bij alle andere voertuigcategorieën: niet minder dan 600 mm. Deze afstand mag tot 400 mm worden verminderd als de totale breedte van het voertuig minder dan 1 300 mm bedraagt.

6.10.4.2.   In de hoogte: boven het wegdek, niet minder dan 350 mm en niet meer dan 1 500 mm (2 100 mm indien de vorm van de carrosserie het onmogelijk maakt een hoogte van 1 500 mm aan te houden en indien de facultatieve achterlichten niet zijn geïnstalleerd). Indien de facultatieve achterlichten worden geïnstalleerd, moeten zij worden geplaatst op een hoogte die verenigbaar is met de toepasselijke voorschriften van punt 6.10.4.1 en met de symmetrie van de lichten, en op een verticale afstand die zo groot is als de vorm van de carrosserie mogelijk maakt, maar niet minder dan 600 mm boven de verplichte achterlichten.

6.10.4.3.   In de lengte aan de achterkant van het voertuig.

6.10.5.   Geometrische zichtbaarheid

6.10.5.1.   Horizontale hoek: 45° naar binnen en 80° naar buiten.

Indien een licht lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de hoek naar binnen evenwel van 45° worden verminderd tot 20° onder het H-vlak.

Verticale hoek: 15° boven en onder het horizontale vlak.

Hierbij geldt echter het volgende:

| a) | indien een licht lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de neerwaartse hoek van 15° worden verminderd tot 5°; |
| --- | --- |

a)

indien een licht lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de neerwaartse hoek van 15° worden verminderd tot 5°;

| b) | indien een facultatief licht hoger dan 2 100 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de opwaartse hoek van 15° worden verminderd tot 5°. |
| --- | --- |

b)

indien een facultatief licht hoger dan 2 100 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de opwaartse hoek van 15° worden verminderd tot 5°.

6.10.5.2.   Bij voertuigen van de categorieën M1 en N1, als alternatief voor punt 6.10.5.1, naar keuze van de fabrikant of zijn daartoe gemachtigde vertegenwoordiger, en alleen als aan de achterkant van het voertuig een zijmarkeringslicht is geïnstalleerd.

1

1

Horizontale hoek: 45° naar buiten en 45° naar binnen. Indien een licht lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de hoek naar binnen evenwel van 45° worden verminderd tot 20° onder het H-vlak.

Verticale hoek: 15° boven en onder het horizontale vlak.

Indien een licht lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de neerwaartse hoek evenwel van 15° worden verminderd tot 5°.

Om als zichtbaar te worden beschouwd, moet het licht vrij zicht bieden op ten minste 12,5 cm2 van het zichtbare oppervlak. Het lichtuitstralende oppervlak van retroreflectoren die geen licht doorlaten, moet worden uitgesloten.

2

6.10.6.   Oriëntatie

Naar achteren.

6.10.7.   Elektrische aansluitingen

Overeenkomstig punt 5.11.

Indien een achterlicht echter met een richtingaanwijzer is samengebouwd, mag de elektrische aansluiting van het achterlicht aan de desbetreffende kant van het voertuig of het samengebouwde deel ervan zo zijn dat het achterlicht tijdens de volledige activeringsperiode (zowel aan- als uitcyclus) van de richtingaanwijzer is uitgeschakeld.

6.10.8.   Verklikker

Inschakelverklikker verplicht. Hij moet gecombineerd zijn met die van de breedtelichten.

Dit voorschrift geldt niet wanneer het lichtsignaalsysteem overeenkomstig punt 6.2.7.6.2 functioneert.

6.10.9.   Andere voorschriften

Geen.

6.11.   Mistachterlicht (Reglement nr. 38)

6.11.1.   Aanwezigheid

Mistachterlichten van categorie F, F1 of F2: verplicht.

6.11.2.   Aantal

Een of twee.

6.11.3.   Opstelling

Geen bijzondere voorschriften.

6.11.4.   Plaats

6.11.4.1.   In de breedte: als er maar één mistachterlicht is, moet het zich bevinden aan de kant van het middenlangsvlak van het voertuig tegengesteld aan de in het land van inschrijving voorgeschreven verkeersrichting; het referentiepunt mag zich ook op het middenlangsvlak van het voertuig bevinden.

6.11.4.2.   In de hoogte: niet minder dan 250 mm en niet meer dan 1 000 mm boven het wegdek. Bij mistachterlichten die met andere achterlichten zijn gegroepeerd of bij voertuigen van categorie N3G (terreinvoertuigen) mag de maximumhoogte tot 1 200 mm worden vergroot.

3

6.11.4.3.   In de lengte aan de achterkant van het voertuig.

6.11.5.   Geometrische zichtbaarheid

Bepaald door de hoeken α en ß zoals gespecificeerd in punt 2.13:

| | α = 5° naar boven en 5° naar beneden; |
| --- | --- |

α = 5° naar boven en 5° naar beneden;

| | ß = 25° naar rechts en naar links. |
| --- | --- |

ß = 25° naar rechts en naar links.

6.11.6.   Oriëntatie

Naar achteren.

6.11.7.   Elektrische aansluitingen

Deze moet zo zijn dat:

| 6.11.7.1. | het (de) mistachterlicht(en) niet kan (kunnen) worden ontstoken tenzij het grootlicht, het dimlicht of de mistvoorlichten branden; |
| --- | --- |

6.11.7.1.

het (de) mistachterlicht(en) niet kan (kunnen) worden ontstoken tenzij het grootlicht, het dimlicht of de mistvoorlichten branden;

| 6.11.7.2. | het (de) mistachterlicht(en) onafhankelijk van alle andere lichten kan (kunnen) worden uitgeschakeld; |
| --- | --- |

6.11.7.2.

het (de) mistachterlicht(en) onafhankelijk van alle andere lichten kan (kunnen) worden uitgeschakeld;

| 6.11.7.3. | een van de volgende verbindingen van toepassing is:






  6.11.7.3.1. | het (de) achtermistlicht(en) mag (mogen) blijven branden totdat de breedte- en achterlichten worden gedoofd en het (de) mistachterlicht(en) moet(en) dan gedoofd blijven tot het (zij) opzettelijk weer wordt (worden) ontstoken; |
| --- | --- | --- |

6.11.7.3.

een van de volgende verbindingen van toepassing is:

6.11.7.3.1.

het (de) achtermistlicht(en) mag (mogen) blijven branden totdat de breedte- en achterlichten worden gedoofd en het (de) mistachterlicht(en) moet(en) dan gedoofd blijven tot het (zij) opzettelijk weer wordt (worden) ontstoken;

| 6.11.7.3.2. | naast de verplichte verklikker (punt 6.11.8) moet ten minste een akoestische waarschuwing worden gegeven wanneer de ontsteking wordt uitgeschakeld of de contactsleutel uit het slot wordt genomen en het portier van de bestuurder wordt geopend, ongeacht of de in punt 6.11.7.1 bedoelde lichten branden of niet, terwijl het mistachterlicht in de „aan”-stand staat; |
| --- | --- |

6.11.7.3.2.

naast de verplichte verklikker (punt 6.11.8) moet ten minste een akoestische waarschuwing worden gegeven wanneer de ontsteking wordt uitgeschakeld of de contactsleutel uit het slot wordt genomen en het portier van de bestuurder wordt geopend, ongeacht of de in punt 6.11.7.1 bedoelde lichten branden of niet, terwijl het mistachterlicht in de „aan”-stand staat;

| 6.11.7.4. | behalve in de situatie zoals bedoeld in de punten 6.11.7.1, 6.11.7.3 en 6.11.7.5, mag de bediening van het (de) mistachterlicht(en) niet worden beïnvloed door het in- of uitschakelen van andere lichten; |
| --- | --- |

6.11.7.4.

behalve in de situatie zoals bedoeld in de punten 6.11.7.1, 6.11.7.3 en 6.11.7.5, mag de bediening van het (de) mistachterlicht(en) niet worden beïnvloed door het in- of uitschakelen van andere lichten;

| 6.11.7.5. | het (de) mistachterlicht(en) van een trekkend motorvoertuig mag (mogen) automatisch worden uitgeschakeld wanneer een aanhangwagen is aangekoppeld en het (de) mistachterlicht(en) van die aanhangwagen is (zijn) geactiveerd. |
| --- | --- |

6.11.7.5.

het (de) mistachterlicht(en) van een trekkend motorvoertuig mag (mogen) automatisch worden uitgeschakeld wanneer een aanhangwagen is aangekoppeld en het (de) mistachterlicht(en) van die aanhangwagen is (zijn) geactiveerd.

6.11.8.   Verklikker

Inschakelverklikker verplicht. Een onafhankelijk niet-knipperend waarschuwingslicht.

6.11.9.   Andere voorschriften

In ieder geval moet de afstand tussen het mistachterlicht en elk stoplicht groter zijn dan 100 mm.

6.12.   Parkeerlicht (Reglement nr. 77 of 7)

6.12.1.   Aanwezigheid

Op motorvoertuigen die niet meer dan 6 m lang en 2 m breed zijn: facultatief.

Op alle andere voertuigen: verboden.

6.12.2.   Aantal

Naargelang de opstelling.

6.12.3.   Opstelling

Hetzij twee lichten vooraan en twee lichten achteraan, hetzij één licht aan weerskanten.

6.12.4.   Plaats

6.12.4.1.   In de breedte: het verst van het middenlangsvlak van het voertuig verwijderde punt op het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas mag zich niet meer dan 400 mm van de buitenste rand van het voertuig bevinden.

Als er twee lichten zijn, moeten zij zich op de zijkanten van het voertuig bevinden.

6.12.4.2.   In de hoogte:

| | bij voertuigen van de categorieën M1 en N1: geen bijzondere voorschriften; |
| --- | --- |

bij voertuigen van de categorieën M1 en N1: geen bijzondere voorschriften;

1

1

| | Bij alle andere voertuigcategorieën: boven het wegdek, niet minder dan 350 mm en niet meer dan 1 500 mm (2 100 mm als de vorm van de carrosserie het onmogelijk maakt een hoogte van 1 500 mm aan te houden). |
| --- | --- |

Bij alle andere voertuigcategorieën: boven het wegdek, niet minder dan 350 mm en niet meer dan 1 500 mm (2 100 mm als de vorm van de carrosserie het onmogelijk maakt een hoogte van 1 500 mm aan te houden).

6.12.4.3.   In de lengte geen bijzondere voorschriften.

6.12.5.   Geometrische zichtbaarheid

Horizontale hoek: 45° naar buiten, naar voren en naar achteren.

Indien een parkeervoor- of -achterlicht lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de hoek naar binnen evenwel van 45° worden verminderd tot 20° onder het H-vlak.

Verticale hoek: 15° boven en onder het horizontale vlak.

Indien een licht lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de neerwaartse hoek evenwel van 15° worden verminderd tot 5°.

6.12.6.   Oriëntatie

Zo dat de lichten voldoen aan de voorschriften voor de zichtbaarheid naar voren en naar achteren.

6.12.7.   Elektrische aansluitingen

De aansluiting moet toelaten dat het (de) parkeerlicht(en) aan dezelfde kant van het voertuig onafhankelijk van alle andere lichten wordt (worden) ontstoken.

Het (de) parkeerlicht(en) en, indien aanwezig, de breedte- en achterlichten overeenkomstig punt 6.12.9 moet(en) kunnen branden, ook al bevindt de voorziening die de motor start, zich in een zodanige stand dat de motor onmogelijk kan draaien. Een voorziening die deze lichten na een bepaalde tijd automatisch deactiveert, is verboden.

6.12.8.   Verklikker

Inschakelverklikker facultatief. Indien aanwezig mag hij niet met de verklikker voor de breedte- en achterlichten kunnen worden verward.

6.12.9.   Andere voorschriften

De werking van dit licht mag ook worden vervuld door het tegelijk ontsteken van het breedtelicht en het achterlicht aan dezelfde kant van het voertuig. In dit geval worden lichten die aan de voorschriften voor breedte- en achterlichten voldoen, geacht aan de voorschriften voor parkeerlichten te voldoen.

6.13.   Markeringslicht (Reglement nr. 7)

6.13.1.   Aanwezigheid

Markeringslichten van categorie A of AM (zichtbaar van voren) en van categorie R, R1, R2, RM1 of RM2 (zichtbaar van achteren):

1

2

1

2

Verplicht op voertuigen die meer dan 2,10 m breed zijn. Facultatief op voertuigen die 1,80 tot 2,10 m breed zijn. Op chassiscabines zijn achtermarkeringslichten facultatief.

6.13.2.   Aantal

Twee zichtbaar van voren en twee zichtbaar van achteren.

Extra markeringslichten mogen als volgt worden gemonteerd:

| a) | twee zichtbaar van voren; |
| --- | --- |

a)

twee zichtbaar van voren;

| b) | twee zichtbaar van achteren. |
| --- | --- |

b)

twee zichtbaar van achteren.

6.13.3.   Opstelling

Geen bijzondere voorschriften.

6.13.4.   Plaats

6.13.4.1.   In de breedte:

Voor en achter: zo dicht mogelijk bij de buitenste rand van het voertuig. Deze voorwaarde wordt geacht te zijn vervuld wanneer het verst van het middenlangsvlak van het voertuig verwijderde punt op het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas zich niet meer dan 400 mm van de buitenste rand van het voertuig bevindt.

6.13.4.2.   In de hoogte:

Vóór: Motorvoertuigen: het horizontale raakvlak aan de bovenrand van het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas van het markeringslicht mag niet lager zijn dan het horizontale raakvlak aan de bovenrand van het doorzichtige gedeelte van de voorruit.

Aanhangwagens en opleggers: op de maximumhoogte die verenigbaar is met de vereisten inzake breedte, ontwerp en gebruik van het voertuig en de symmetrie van de lichten.

Achter: op de maximumhoogte die verenigbaar is met de vereisten inzake breedte, ontwerp en gebruik van het voertuig en de symmetrie van de lichten.

De in punt 6.13.2, onder b), gespecificeerde extra lichten moeten zo ver van elkaar worden gemonteerd als mogelijk is ten opzichte van de verplichte markeringslichten, mits hun positie verenigbaar is met de operationele en ontwerpvereisten van het voertuig en de symmetrie van de lichten.

6.13.4.3.   In de lengte: geen bijzondere voorschriften.

De in punt 6.13.2, onder a), gespecificeerde extra lichten moeten zo dicht mogelijk bij de achterkant worden gemonteerd; aan dit voorschrift wordt geacht te zijn voldaan indien de afstand tussen de extra markeringslichten en de achterkant van het voertuig niet meer dan 400 mm bedraagt.

6.13.5.   Geometrische zichtbaarheid

Horizontale hoek: 80° naar buiten.

Verticale hoek: 5° boven en 20° onder het horizontale vlak.

6.13.6.   Oriëntatie

Zo dat de lichten voldoen aan de voorschriften voor de zichtbaarheid naar voren en naar achteren.

6.13.7.   Elektrische aansluitingen

Overeenkomstig punt 5.11.

6.13.8.   Verklikker

Verklikker facultatief. Indien aanwezig, moet de functie ervan door de verklikker voor de breedte- en achterlichten worden vervuld.

6.13.9.   Andere voorschriften

Voor zover aan alle andere voorschriften is voldaan, mogen de verplichte of facultatieve lichten die zichtbaar zijn van voren en de verplichte of facultatieve lichten die zichtbaar zijn van achteren, aan dezelfde kant van het voertuig in één voorziening zijn gecombineerd.

Twee van de lichten die zichtbaar zijn van achteren mogen gegroepeerd, gecombineerd of samengebouwd zijn overeenkomstig punt 5.7.

De plaats van een markeringslicht ten opzichte van het overeenkomstige breedte- of achterlicht moet zo zijn dat de afstand tussen de projecties op een verticaal dwarsvlak van de dichtst bij elkaar liggende punten op de zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieas van de twee betrokken lichten niet minder dan 200 mm bedraagt.

De in punt 6.12.3, onder a), gespecificeerde extra lichten die worden gebruikt om de omtrek van de achterkant van het voertuig, de aanhangwagen of de oplegger aan te geven, moeten zodanig zijn gemonteerd dat zij binnen het zichtveld van de goedgekeurde voornaamste voorzieningen voor indirect zicht achteruit zichtbaar blijven.

6.14.   Achterretroreflector, niet-driehoekig (Reglement nr. 3)

6.14.1.   Aanwezigheid

Verplicht op motorvoertuigen.

Facultatief op aanhangwagens voor zover zij gegroepeerd zijn met de andere lichtsignaalvoorzieningen aan de achterkant.

6.14.2.   Aantal

Twee, waarvan de prestaties moeten voldoen aan de voorschriften voor retroreflectoren van klasse IA of IB in Reglement nr. 3. Extra reflecterende voorzieningen en materialen (inclusief twee retroreflectoren die niet voldoen aan punt 6.14.4) zijn toegestaan mits zij de effectiviteit van de verplichte verlichtings- en lichtsignaalvoorzieningen niet nadelig beïnvloeden.

6.14.3.   Opstelling

Geen bijzondere voorschriften.

6.14.4.   Plaats

6.14.4.1.   In de breedte: het verst van het middenlangsvlak van het voertuig verwijderde punt op het lichtuitstralende oppervlak mag zich niet meer dan 400 mm van de buitenste rand van het voertuig bevinden.

De afstand tussen de binnenranden van de twee zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieas bedraagt:

bij voertuigen van de categorieën M1 en N1: geen bijzondere voorschriften;

1

1

Bij alle andere voertuigcategorieën: niet minder dan 600 mm. Deze afstand mag tot 400 mm worden verminderd als de totale breedte van het voertuig minder dan 1 300 mm bedraagt.

6.14.4.2.   In de hoogte: boven het wegdek, niet minder dan 250 mm en niet meer dan 900 mm (niet meer dan 1 200 mm indien gegroepeerd met een of meer achterlichten), 1 500 mm indien de vorm van de carrosserie het onmogelijk maakt een hoogte van 900, respectievelijk 1 200 mm aan te houden).

6.14.4.3.   In de lengte aan de achterkant van het voertuig.

6.14.5.   Geometrische zichtbaarheid

Horizontale hoek: 30° naar binnen en naar buiten.

Verticale hoek: 10° boven en onder het horizontale vlak.

Indien een retroreflector lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de neerwaartse hoek evenwel van 10° worden verminderd tot 5°.

6.14.6.   Oriëntatie

Naar achteren.

6.14.7.   Andere voorschriften

Het verlichtingsoppervlak van de retroreflector mag delen gemeen hebben met het zichtbare oppervlak van andere lichten aan de achterkant.

6.15.   Achterretroreflector, driehoekig (Reglement nr. 3)

6.15.1.   Aanwezigheid

Verplicht op aanhangwagens.

Verboden op motorvoertuigen.

6.15.2.   Aantal

Twee, waarvan de prestaties moeten voldoen aan de voorschriften voor retroreflectoren van klasse IIIA of IIIB in Reglement nr. 3. Extra retroreflecterende voorzieningen en materialen (inclusief twee retroreflectoren die niet voldoen aan punt 6.15.4) zijn toegestaan mits zij de effectiviteit van de verplichte verlichtings- en lichtsignaalvoorzieningen niet nadelig beïnvloeden.

6.15.3.   Opstelling

De top van de driehoek moet naar boven zijn gericht.

6.15.4.   Plaats

6.15.4.1.   In de breedte: het verst van het middenlangsvlak van het voertuig verwijderde punt op het lichtuitstralende oppervlak mag zich niet meer dan 400 mm van de buitenste rand van het voertuig bevinden.

De afstand tussen de binnenranden van de retroreflectoren mag niet minder dan 600 mm bedragen. Deze afstand mag tot 400 mm worden verminderd als de totale breedte van het voertuig minder dan 1 300 mm bedraagt.

6.15.4.2.   In de hoogte: boven het wegdek, niet minder dan 250 mm en niet meer dan 900 mm (niet meer dan 1 200 mm indien gegroepeerd met een of meer achterlichten), 1 500 mm indien de vorm van de carrosserie het onmogelijk maakt een hoogte van 900, respectievelijk 1 200 mm aan te houden).

6.15.4.3.   In de lengte aan de achterkant van het voertuig.

6.15.5.   Geometrische zichtbaarheid

Horizontale hoek: 30° naar binnen en naar buiten.

Verticale hoek: 15° boven en onder het horizontale vlak. Indien een retroreflector lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de neerwaartse hoek evenwel van 15° worden verminderd tot 5°.

6.15.6.   Oriëntatie

Naar achteren.

6.15.7.   Andere voorschriften

Het verlichtingsoppervlak van de retroreflector mag delen gemeen hebben met het zichtbare oppervlak van andere lichten aan de achterkant.

6.16.   Voorretroreflector, niet-driehoekig (Reglement nr. 3)

6.16.1.   Aanwezigheid

Verplicht op aanhangwagens.

Verplicht op motorvoertuigen waarvan alle voorwaarts gerichte lichten met reflectoren camoufleerbaar zijn.

Facultatief op andere motorvoertuigen.

6.16.2.   Aantal

Twee, waarvan de prestaties moeten voldoen aan de voorschriften voor retroreflectoren van klasse IA of IB in Reglement nr. 3. Extra retroreflecterende voorzieningen en materialen (inclusief twee retroreflectoren die niet voldoen aan punt 6.16.4) zijn toegestaan mits zij de effectiviteit van de verplichte verlichtings- en lichtsignaalvoorzieningen niet nadelig beïnvloeden.

6.16.3.   Opstelling

Geen bijzondere voorschriften.

6.16.4.   Plaats

6.16.4.1.   In de breedte: het verst van het middenlangsvlak van het voertuig verwijderde punt op het lichtuitstralende oppervlak mag zich niet meer dan 400 mm van de buitenste rand van het voertuig bevinden.

Bij een aanhangwagen mag het verst van het middenlangsvlak verwijderde punt van het verlichtingsoppervlak zich niet verder dan 150 mm van de buitenste rand van het voertuig bevinden.

De afstand tussen de binnenranden van de twee zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieas bedraagt:

bij voertuigen van de categorieën M1 en N1: geen bijzondere voorschriften;

1

1

Bij alle andere voertuigcategorieën: niet minder dan 600 mm. Deze afstand mag tot 400 mm worden verminderd als de totale breedte van het voertuig minder dan 1 300 mm bedraagt.

6.16.4.2.   In de hoogte: boven het wegdek, niet minder dan 250 mm en niet meer dan 900 mm (1 500 mm als de vorm van de carrosserie het onmogelijk maakt een hoogte van 900 mm aan te houden).

6.16.4.3.   In de lengte aan de voorkant van het voertuig.

6.16.5.   Geometrische zichtbaarheid

Horizontale hoek: 30° naar binnen en naar buiten. Bij aanhangwagens mag de hoek naar binnen tot 10° worden verminderd. Indien, vanwege de constructie van de aanhangwagen, de verplichte retroreflectoren niet aan de waarde van deze hoek kunnen voldoen, moeten extra retroreflectoren worden gemonteerd waarvoor de breedtebeperking van punt 6.16.4.1 niet geldt, die samen met de verplichte retroreflectoren voor de vereiste zichtbaarheidshoek moeten zorgen.

Verticale hoek: 10° boven en onder het horizontale vlak. Indien een retroreflector lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de neerwaartse hoek evenwel van 10° worden verminderd tot 5°.

6.16.6.   Oriëntatie

Naar voren.

6.16.7.   Andere voorschriften

Het verlichtingsoppervlak van de retroreflector mag delen gemeen hebben met het zichtbare oppervlak van andere lichten aan de voorkant.

6.17.   Zijretroreflector, niet-driehoekig (Reglement nr. 3)

6.17.1.   Aanwezigheid

Verplicht: op alle motorvoertuigen die meer dan 6 m lang zijn;

op alle aanhangwagens.

Facultatief: op motorvoertuigen die niet meer dan 6 m lang zijn.

6.17.2.   Aantal

Zodanig dat de voorschriften voor de plaats in de lengterichting worden nageleefd. De prestaties van deze voorzieningen moeten voldoen aan de voorschriften voor retroreflectoren van klasse IA of IB in Reglement nr. 3. Extra retroreflecterende voorzieningen en materialen (inclusief twee retroreflectoren die niet voldoen aan punt 6.17.4) zijn toegestaan mits zij de effectiviteit van de verplichte verlichtings- en lichtsignaalvoorzieningen niet nadelig beïnvloeden.

6.17.3.   Opstelling

Geen bijzondere voorschriften.

6.17.4.   Plaats

6.17.4.1.   In de breedte: geen bijzondere voorschriften.

6.17.4.2.   In de hoogte: boven het wegdek, niet minder dan 250 mm en niet meer dan 900 mm (niet meer dan 1 200 mm indien gegroepeerd met een of meer lichten), 1 500 mm indien de vorm van de carrosserie het onmogelijk maakt een hoogte van 900, respectievelijk 1 200 mm aan te houden of indien de aanwezigheid van de voorziening niet verplicht is overeenkomstig punt 6.17.1).

6.17.4.3.   In de lengte ten minste één zijretroreflector moet op het middelste derde van het voertuig worden gemonteerd; de meest voorwaarts geplaatste zijretroreflector mag niet meer dan 3 m van de voorkant van het voertuig verwijderd zijn;

De afstand tussen twee opeenvolgende zijretroreflectoren mag niet meer dan 3 m bedragen. Dit geldt echter niet voor voertuigen van de categorieën M1 en N1.

1

1

Als het door de constructie, het ontwerp of de gebruikswijze van het voertuig niet mogelijk is aan dit voorschrift te voldoen, mag deze afstand worden verhoogd tot 4 m. De meest achterwaarts geplaatste zijretroreflector mag zich niet meer dan 1 m van de achterkant van het voertuig bevinden. Bij motorvoertuigen met een lengte van 6 m of minder is echter één zijretroreflector op het voorste derde en/of één op het achterste derde van de lengte van het voertuig voldoende.

Bij motorvoertuigen van categorie M1 van meer dan 6, maar niet meer dan 7 m, is één zijretroreflector op niet meer dan 3 m van de voorkant en één binnen het laatste derde van de lengte van het voertuig voldoende.

1

6.17.5.   Geometrische zichtbaarheid

Horizontale hoek: 45° naar voren en naar achteren.

Verticale hoek: 10° boven en onder het horizontale vlak. Indien een retroreflector lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de neerwaartse hoek evenwel van 10° worden verminderd tot 5°.

6.17.6.   Oriëntatie

Zijwaarts.

6.17.7.   Andere voorschriften

Het verlichtingsoppervlak van de zijretroreflector mag delen gemeen hebben met het zichtbare oppervlak van een ander zijlicht.

6.18.   Zijmarkeringslichten (Reglement nr. 91)

6.18.1.   Aanwezigheid

Verplicht: op alle voertuigen die meer dan 6 m lang zijn, behalve op chassiscabines.

Zijmarkeringslichten van het type SM1 moeten op alle voertuigcategorieën worden gebruikt; op voertuigen van categorie M1 mogen echter zijmarkeringslichten van het type SM2 worden gebruikt.

1

Bovendien moeten op voertuigen van de categorieën M1 en N1 van minder dan 6 m zijmarkeringslichten worden gebruikt indien deze een aanvulling vormen op de verminderde geometrische zichtbaarheid van breedtelichten overeenkomstig punt 6.9.5.2 en achterlichten overeenkomstig punt 6.10.5.2.

1

1

Facultatief: op alle andere voertuigen.

Zijmarkeringslichten van het type SM1 of SM2 mogen worden gebruikt.

6.18.2.   Minimumaantal per zijkant

Zodanig dat de voorschriften met betrekking tot de plaats in de lengterichting worden nageleefd.

6.18.3.   Opstelling

Geen bijzondere specificaties.

6.18.4.   Plaats

6.18.4.1.   In de breedte: geen bijzondere specificaties.

6.18.4.2.   In de hoogte: boven het wegdek, niet minder dan 250 mm en niet meer dan 1 500 mm (2 100 mm als de vorm van de carrosserie het onmogelijk maakt een hoogte van 1 500 mm aan te houden).

6.18.4.3.   In de lengte ten minste één zijmarkeringslicht moet op het middelste derde van het voertuig worden gemonteerd; het meest voorwaarts geplaatste zijmarkeringslicht mag niet meer dan 3 m van de voorkant van het voertuig verwijderd zijn. De afstand tussen twee opeenvolgende zijmarkeringslichten mag niet meer dan 3 m bedragen. Als de structuur, het ontwerp of de gebruikswijze van het voertuig het onmogelijk maakt aan dit voorschrift te voldoen, mag deze afstand tot 4 m worden vergroot.

De afstand tussen het achterste zijmarkeringslicht en de achterkant van het voertuig mag niet meer dan 1 m bedragen.

Bij voertuigen van niet meer dan 6 m en bij chassiscabines is één zijmarkeringslicht binnen het eerste derde en/of één binnen het laatste derde van de lengte van het voertuig echter voldoende. Bij motorvoertuigen categorie M1 van meer dan 6, maar niet meer dan 7 m, is één zijmarkeringslicht op niet meer dan 3 m van de voorkant en één binnen het laatste derde van de lengte van het voertuig voldoende.

1

6.18.5.   Geometrische zichtbaarheid

Horizontale hoek: 45° naar voren en naar achteren. Bij voertuigen waarvoor de installatie van zijmarkeringslichten facultatief is, mag deze waarde echter tot 30° worden verminderd.

Indien het voertuig is uitgerust met zijmarkeringslichten ter aanvulling op de verminderde geometrische zichtbaarheid van voor- en achterrichtingaanwijzers overeenkomstig punt 6.5.5.2. en/of breedtelichten overeenkomstig de punten 6.9.5.2 en 6.10.5.2, zijn de hoeken 45° naar de voor- en achterkant van het voertuig en 30° naar het midden van het voertuig (zie de figuur in punt 6.5.5.2).

Verticale hoek: 10° boven en onder het horizontale vlak. Indien een licht lager dan 750 mm boven de grond (gemeten volgens de bepalingen van punt 5.8.1) is gemonteerd, mag de neerwaartse hoek evenwel van 10° worden verminderd tot 5°.

6.18.6.   Oriëntatie

Zijwaarts.

6.18.7.   Elektrische aansluitingen

Op voertuigen van de categorieën M1 en N1 van minder dan 6 m mogen ambergele zijmarkeringslichten worden bedraad om te knipperen, mits zij synchroon en met dezelfde frequentie knipperen als de richtingaanwijzers aan dezelfde kant van het voertuig.

1

1

Op voertuigen van de categorieën M2, M3, N2, N3, O3 en O4 mogen de verplichte ambergele zijmarkeringslichten tegelijkertijd knipperen met de richtingaanwijzers aan dezelfde kant van het voertuig. Indien overeenkomstig punt 6.5.3.1 richtingaanwijzers van categorie 5 aan de zijkant van het voertuig zijn gemonteerd, mogen die ambergele zijmarkeringslichten echter niet knipperen.

2

3

2

3

3

4

6.18.8.   Verklikker

Verklikker facultatief. Indien aanwezig moet de functie ervan door de voor de breedte- en achterlichten voorgeschreven verklikker worden vervuld.

6.18.9.   Andere voorschriften

Wanneer het achterste zijmarkeringslicht is gecombineerd met het achterlicht dat met het mistachterlicht of het stoplicht is samengebouwd, mogen de fotometrische eigenschappen van het zijmarkeringslicht tijdens het oplichten van het mistachterlicht of het stoplicht worden gewijzigd.

De achterste zijmarkeringslichten moeten ambergeel zijn als zij samen met de achterrichtingaanwijzers knipperen.

6.19.   Dagrijlicht (Reglement nr. 87) (21)

21

6.19.1.   Aanwezigheid

Verplicht op motorvoertuigen. Verboden op aanhangwagens.

6.19.2.   Aantal

Twee.

6.19.3.   Opstelling

Geen bijzondere voorschriften.

6.19.4.   Plaats

6.19.4.1.   In de breedte: de afstand tussen de binnenranden van de zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieas mag niet minder dan 600 mm bedragen.

Deze afstand mag tot 400 mm worden verminderd als de totale breedte van het voertuig minder dan 1 300 mm bedraagt.

6.19.4.2.   In de hoogte: boven het wegdek, niet minder dan 250 mm en niet meer dan 1 500 mm.

6.19.4.3.   In de lengte aan de voorkant van het voertuig. Aan dit voorschrift moet worden geacht te zijn voldaan wanneer het direct uitgestraalde of indirect via de voorzieningen voor indirect zicht en/of andere weerkaatsende oppervlakken van het voertuig weerkaatste licht geen hinder veroorzaakt voor de bestuurder.

6.19.5.   Geometrische zichtbaarheid

Horizontaal: naar buiten en 20° naar binnen.

Verticaal: naar boven en 10° naar beneden.

6.19.6.   Oriëntatie

Naar voren.

6.19.7.   Elektrische aansluitingen

6.19.7.1.   De dagrijlichten moeten automatisch worden ingeschakeld wanneer de voorziening die de motor (het aandrijfsysteem) start en/of stopt, in een zodanige stand is geplaatst dat de motor (het aandrijfsysteem) onmogelijk kan functioneren. De dagrijlichten mogen echter uitgeschakeld blijven als de volgende omstandigheden zich voordoen:

| 6.19.7.1.1. | het bedieningsorgaan van de automatische transmissie bevindt zich in de parkeerstand, of |
| --- | --- |

6.19.7.1.1.

het bedieningsorgaan van de automatische transmissie bevindt zich in de parkeerstand, of

| 6.19.7.1.2. | de parkeerrem is geactiveerd, of |
| --- | --- |

6.19.7.1.2.

de parkeerrem is geactiveerd, of

| 6.19.7.1.3. | voordat het voertuig na elke handmatige activering van het aandrijfsysteem voor het eerst in beweging wordt gebracht. |
| --- | --- |

6.19.7.1.3.

voordat het voertuig na elke handmatige activering van het aandrijfsysteem voor het eerst in beweging wordt gebracht.

6.19.7.2.   De dagrijlichten mogen handmatig worden uitgeschakeld wanneer de snelheid van het voertuig niet meer dan 10 km/h bedraagt, op voorwaarde dat zij automatisch worden ingeschakeld wanneer de snelheid van het voertuig meer dan 10 km/h bedraagt of wanneer het voertuig meer dan 100 m heeft gereden en zij aanblijven totdat ze opzettelijk weer worden uitgeschakeld.

6.19.7.3.   De dagrijlichten moeten automatisch worden uitgeschakeld wanneer de voorziening die de motor (het aandrijfsysteem) start en/of stopt, in een zodanige stand is geplaatst dat de motor (het aandrijfsysteem) onmogelijk kan functioneren, of wanneer de mistvoorlichten of koplampen zijn ingeschakeld, behalve wanneer de koplampen worden gebruikt om met korte tussenpozen onderbroken lichtsignalen te geven (22).

22

6.19.7.4.   De in punt 5.11 bedoelde lichten worden niet ingeschakeld wanneer de dagrijlichten zijn ingeschakeld, behalve als de dagrijlichten functioneren overeenkomstig punt 6.2.7.6.2, waarbij ten minste de achterlichten moeten worden geactiveerd.

6.19.7.5.   Indien de afstand tussen de voorrichtingaanwijzer en het dagrijlicht 40 mm of minder bedraagt, mogen de elektrische aansluitingen van het dagrijlicht aan de desbetreffende kant van het voertuig zo zijn dat:

| a) | het dagrijlicht wordt uitgeschakeld, of |
| --- | --- |

a)

het dagrijlicht wordt uitgeschakeld, of

| b) | de lichtsterkte van het dagrijlicht tijdens de volledige activeringsperiode (zowel aan- als uitcyclus) van de voorrichtingaanwijzer wordt verminderd. |
| --- | --- |

b)

de lichtsterkte van het dagrijlicht tijdens de volledige activeringsperiode (zowel aan- als uitcyclus) van de voorrichtingaanwijzer wordt verminderd.

6.19.7.6.   Indien een richtingaanwijzer met een dagrijlicht is samengebouwd, moeten de elektrische aansluitingen van het dagrijlicht aan de desbetreffende kant van het voertuig zo zijn dat het dagrijlicht tijdens de volledige activeringsperiode (zowel aan- als uitcyclus) van de richtingaanwijzer is uitgeschakeld.

6.19.8.   Verklikker

Inschakelverklikker facultatief.

6.19.9.   Andere voorschriften

Geen voorschriften.

6.20.   Hoeklicht (Reglement nr. 119)

6.20.1.   Aanwezigheid

Facultatief op motorvoertuigen.

6.20.2.   Aantal

Twee.

6.20.3.   Opstelling

Geen bijzondere voorschriften.

6.20.4.   Plaats

6.20.4.1.   In de breedte: één hoeklicht aan weerskanten van het middenlangsvlak van het voertuig.

6.20.4.2.   In de lengte niet verder dan 1 000 mm van de voorkant.

| In de hoogte | : | minimum: 250 mm boven het wegdek;
  maximum: 900 mm boven het wegdek. |
| --- | --- | --- |

In de hoogte

:

minimum: 250 mm boven het wegdek;

maximum: 900 mm boven het wegdek.

Geen enkel punt op het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas mag echter hoger zijn dan het hoogste punt op het zichtbare oppervlak in de richting van de referentieas van de dimlichtkoplamp.

6.20.5.   Geometrische zichtbaarheid

Bepaald door de hoeken a en b zoals gespecificeerd in punt 2.13:

| | a = 10° naar boven en naar beneden, |
| --- | --- |

a = 10° naar boven en naar beneden,

| | b = 30 tot 60° naar buiten. |
| --- | --- |

b = 30 tot 60° naar buiten.

6.20.6.   Oriëntatie

Zodanig dat de lichten voldoen aan de voorschriften inzake geometrische zichtbaarheid.

6.20.7.   Elektrische aansluitingen

De hoeklichten moeten zo zijn aangesloten dat zij alleen kunnen worden geactiveerd als de grootlicht- of dimlichtkoplampen tegelijk worden ingeschakeld.

6.20.7.1.   De hoeklamp aan één kant van het voertuig mag alleen automatisch worden ingeschakeld wanneer de richtingaanwijzers aan dezelfde kant van het voertuig zijn ingeschakeld en/of wanneer de stuurhoek wordt gewijzigd van de rechtuitstand naar dezelfde kant van het voertuig.

De hoeklamp moet automatisch worden uitgeschakeld wanneer de richtingaanwijzer wordt uitgeschakeld en/of de stuurhoek is teruggekeerd in de rechtuitstand.

6.20.7.2.   Wanneer het achteruitrijlicht is ingeschakeld, mogen beide hoeklichten gelijktijdig worden ingeschakeld, ongeacht de stand van het stuurwiel of de richtingaanwijzer. Indien de hoeklichten aldus worden ingeschakeld, moeten zij weer worden uitgeschakeld zodra:

| a) | de achteruitrijlichten worden uitgeschakeld, of |
| --- | --- |

a)

de achteruitrijlichten worden uitgeschakeld, of

| b) | de voorwaartse snelheid van het voertuig 10 km/h overschrijdt. |
| --- | --- |

b)

de voorwaartse snelheid van het voertuig 10 km/h overschrijdt.

6.20.8.   Verklikker

Geen.

6.20.9.   Andere voorschriften

De hoeklichten mogen niet worden geactiveerd bij snelheden boven 40 km/h.

6.21.   Opvallende markeringen (Reglement nr. 104)

6.21.1.   Aanwezigheid

6.21.1.1.   Verboden: op voertuigen van de categorieën M1 en O1.

1

1

6.21.1.2.   Verplicht:

| 6.21.1.2.1. | Aan de achterkant:
  volledige contourmarkering op voertuigen die meer dan 2 100 mm breed zijn en tot de volgende categorieën behoren:






  a) | N2 met een maximummassa van meer dan 7,5 ton en N3 (met uitzondering van chassiscabines, incomplete voertuigen en trekkers voor opleggers); |
| --- | --- | --- |

6.21.1.2.1.

Aan de achterkant:

volledige contourmarkering op voertuigen die meer dan 2 100 mm breed zijn en tot de volgende categorieën behoren:

a)

N2 met een maximummassa van meer dan 7,5 ton en N3 (met uitzondering van chassiscabines, incomplete voertuigen en trekkers voor opleggers);

2

3

| b) | O3 en O4 (met uitzondering van incomplete voertuigen). |
| --- | --- |

b)

O3 en O4 (met uitzondering van incomplete voertuigen).

3

4

| 6.21.1.2.2. | Aan de zijkant:






  6.21.1.2.2.1. | gedeeltelijke contourmarkering op voertuigen die meer dan 6 000 mm lang zijn (inclusief de dissel bij aanhangwagens) en tot de volgende categorieën behoren:






  a) | N2 met een maximummassa van meer dan 7,5 ton en N3 (met uitzondering van chassiscabines, incomplete voertuigen en trekkers voor opleggers); |
| --- | --- | --- | --- |

6.21.1.2.2.

Aan de zijkant:

6.21.1.2.2.1.

gedeeltelijke contourmarkering op voertuigen die meer dan 6 000 mm lang zijn (inclusief de dissel bij aanhangwagens) en tot de volgende categorieën behoren:

a)

N2 met een maximummassa van meer dan 7,5 ton en N3 (met uitzondering van chassiscabines, incomplete voertuigen en trekkers voor opleggers);

2

3

| b) | O3 en O4 (met uitzondering van incomplete voertuigen). |
| --- | --- |

b)

O3 en O4 (met uitzondering van incomplete voertuigen).

3

4

| 6.21.1.2.3. | Als de vorm, de structuur, het ontwerp of de gebruiksvoorschriften van het voertuig het onmogelijk maken de verplichte contourmarkering aan te brengen, mag in plaats daarvan een lijnmarkering worden aangebracht. |
| --- | --- |

6.21.1.2.3.

Als de vorm, de structuur, het ontwerp of de gebruiksvoorschriften van het voertuig het onmogelijk maken de verplichte contourmarkering aan te brengen, mag in plaats daarvan een lijnmarkering worden aangebracht.

| 6.21.1.2.4. | Als de buitenoppervlakken van de carrosserie gedeeltelijk uit soepel materiaal bestaan, moet deze lijnmarkering op een of meer harde delen van het voertuig worden aangebracht. Het resterende deel van de opvallende markeringen mag op het soepele materiaal worden aangebracht. Als de buitenoppervlakken van de carrosserie echter volledig uit soepel materiaal bestaan, moet aan de voorschriften van punt 6.21 worden voldaan. |
| --- | --- |

6.21.1.2.4.

Als de buitenoppervlakken van de carrosserie gedeeltelijk uit soepel materiaal bestaan, moet deze lijnmarkering op een of meer harde delen van het voertuig worden aangebracht. Het resterende deel van de opvallende markeringen mag op het soepele materiaal worden aangebracht. Als de buitenoppervlakken van de carrosserie echter volledig uit soepel materiaal bestaan, moet aan de voorschriften van punt 6.21 worden voldaan.

| 6.21.1.2.5. | Indien de fabrikant, na verificatie door de technische dienst, tot tevredenheid van de typegoedkeuringsinstantie kan aantonen dat vanwege de gebruiksvoorschriften die een bijzondere vorm, structuur of ontwerp van het voertuig kunnen vereisen, onmogelijk aan de voorschriften van de punten 6.21.2 tot en met 6.21.7.5 kan worden voldaan, is gedeeltelijke naleving van sommige van deze voorschriften aanvaardbaar. Voorwaarde hiervoor is dat waar mogelijk aan een deel van de voorschriften wordt voldaan en dat er van de opvallende markeringen die gedeeltelijk aan de voorschriften voldoen, zoveel mogelijk op de voertuigstructuur worden aangebracht. Dit kan impliceren dat extra steunen of platen die materiaal bevatten conform Reglement nr. 104, op de beschikbare structuur worden gemonteerd om een duidelijke en uniforme signalering te garanderen die verenigbaar is met het doel om de zichtbaarheid van het voertuig te verbeteren.
  Wanneer gedeeltelijke naleving aanvaardbaar wordt geacht, mogen retroreflecterende voorzieningen zoals retroreflectoren van klasse IVA van Reglement nr. 3 of steunen met retroreflecterend materiaal dat voldoet aan de fotometrische voorschriften van klasse C van Reglement nr. 104, een deel van de voorgeschreven opvallende markeringen vervangen. In dit geval moet ten minste één van deze retroreflecterende voorzieningen om de 1 500 mm worden aangebracht.
  De vereiste informatie moet op het mededelingenformulier worden vermeld. |
| --- | --- |

6.21.1.2.5.

Indien de fabrikant, na verificatie door de technische dienst, tot tevredenheid van de typegoedkeuringsinstantie kan aantonen dat vanwege de gebruiksvoorschriften die een bijzondere vorm, structuur of ontwerp van het voertuig kunnen vereisen, onmogelijk aan de voorschriften van de punten 6.21.2 tot en met 6.21.7.5 kan worden voldaan, is gedeeltelijke naleving van sommige van deze voorschriften aanvaardbaar. Voorwaarde hiervoor is dat waar mogelijk aan een deel van de voorschriften wordt voldaan en dat er van de opvallende markeringen die gedeeltelijk aan de voorschriften voldoen, zoveel mogelijk op de voertuigstructuur worden aangebracht. Dit kan impliceren dat extra steunen of platen die materiaal bevatten conform Reglement nr. 104, op de beschikbare structuur worden gemonteerd om een duidelijke en uniforme signalering te garanderen die verenigbaar is met het doel om de zichtbaarheid van het voertuig te verbeteren.

Wanneer gedeeltelijke naleving aanvaardbaar wordt geacht, mogen retroreflecterende voorzieningen zoals retroreflectoren van klasse IVA van Reglement nr. 3 of steunen met retroreflecterend materiaal dat voldoet aan de fotometrische voorschriften van klasse C van Reglement nr. 104, een deel van de voorgeschreven opvallende markeringen vervangen. In dit geval moet ten minste één van deze retroreflecterende voorzieningen om de 1 500 mm worden aangebracht.

De vereiste informatie moet op het mededelingenformulier worden vermeld.

6.21.1.3.   Facultatief:

| 6.21.1.3.1. | Aan de achterkant en aan de zijkant: | op alle andere voertuigcategorieën, indien niet anders gespecificeerd in de punten 6.21.1.1 en 6.21.1.2, inclusief de cabine van trekkereenheden voor opleggers en de cabine van chassiscabines. |
| --- | --- | --- |

6.21.1.3.1.

Aan de achterkant en aan de zijkant:

op alle andere voertuigcategorieën, indien niet anders gespecificeerd in de punten 6.21.1.1 en 6.21.1.2, inclusief de cabine van trekkereenheden voor opleggers en de cabine van chassiscabines.

| | In plaats van verplichte lijnmarkeringen mag gedeeltelijke of volledige contourmarkering worden aangebracht, en in plaats van verplichte gedeeltelijke contourmarkering mag volledige contourmarkering worden aangebracht. |
| --- | --- |

In plaats van verplichte lijnmarkeringen mag gedeeltelijke of volledige contourmarkering worden aangebracht, en in plaats van verplichte gedeeltelijke contourmarkering mag volledige contourmarkering worden aangebracht.

| 6.21.1.3.2. | Aan de voorkant: | lijnmarkering op voertuigen van de categorieën O2, O3 en O4. |
| --- | --- | --- |

6.21.1.3.2.

Aan de voorkant:

lijnmarkering op voertuigen van de categorieën O2, O3 en O4.

2

3

4

| | Aan de voorkant mag geen gedeeltelijke of volledige contourmarkering worden aangebracht. |
| --- | --- |

Aan de voorkant mag geen gedeeltelijke of volledige contourmarkering worden aangebracht.

6.21.2.   Aantal

Naargelang de aanwezigheid.

6.21.3.   Opstelling

De opvallende markeringen moeten zo horizontaal en verticaal mogelijk worden aangebracht als verenigbaar is met de vorm, de structuur, het ontwerp en de gebruiksvoorschriften van het voertuig; als dit niet mogelijk is, moeten de volledige of gedeeltelijke contourmarkeringen, indien aanwezig, de buitencontour van het voertuig zo dicht mogelijk volgen.

Voorts moeten de opvallende markeringen zo gelijkmatig mogelijk over de horizontale dimensies van het voertuig worden verdeeld, zodat de totale lengte en/of breedte van het voertuig kan worden geïdentificeerd.

6.21.4.   Plaats

6.21.4.1.   In de breedte

6.21.4.1.1.   De opvallende markering moet zo dicht mogelijk bij de rand van het voertuig worden aangebracht.

6.21.4.1.2.   De cumulatieve horizontale lengte van de opvallende markeringselementen die op het voertuig zijn aangebracht, moet, met uitzondering van elke horizontale overlapping van afzonderlijke elementen, ten minste 70 % van de totale breedte van het voertuig bedragen.

6.21.4.2.   In de lengte

6.21.4.2.1.   De opvallende markering moet zo dicht mogelijk bij de uiteinden van het voertuig worden aangebracht en moet tot ten minste 600 mm van ieder uiteinde van het voertuig reiken.

6.21.4.2.1.1.   Bij motorvoertuigen, ieder uiteinde van het voertuig, of, bij trekkers voor opleggers, ieder uiteinde van de cabine;

een alternatieve markering binnen 2 400 mm van de voorkant van het motorvoertuig is echter toegestaan indien een reeks retroreflectoren van klasse IVA van Reglement nr. 3 of klasse C van Reglement nr. 104 is gemonteerd, gevolgd door de vereiste opvallende markeringen, waarbij:

| a) | de retroreflectoren ten minste 25 cm2 groot zijn; |
| --- | --- |

a)

de retroreflectoren ten minste 25 cm2 groot zijn;

2

| b) | één retroreflector op een afstand van maximaal 600 mm van de voorkant van het voertuig is gemonteerd; |
| --- | --- |

b)

één retroreflector op een afstand van maximaal 600 mm van de voorkant van het voertuig is gemonteerd;

| c) | de aanvullende retroreflectoren niet meer dan 600 mm van elkaar verwijderd zijn; |
| --- | --- |

c)

de aanvullende retroreflectoren niet meer dan 600 mm van elkaar verwijderd zijn;

| d) | de afstand tussen de laatste retroreflector en het begin van de opvallende markering niet meer dan 600 mm mag bedragen; |
| --- | --- |

d)

de afstand tussen de laatste retroreflector en het begin van de opvallende markering niet meer dan 600 mm mag bedragen;

6.21.4.2.1.2.   bij aanhangwagens, ieder uiteinde van het voertuig (exclusief de dissel).

6.21.4.2.2.   De cumulatieve horizontale lengte van de opvallende markeringselementen die op het voertuig zijn aangebracht, moet, met uitzondering van elke horizontale overlapping van afzonderlijke elementen, ten minste 70 % bedragen van:

6.21.4.2.2.1.   bij motorvoertuigen, de lengte van het voertuig, of, bij trekkers voor opleggers, indien gemonteerd, de lengte van de cabine; wanneer echter de alternatieve markering van punt 6.21.4.2.1.1 wordt gebruikt, de afstand die begint binnen 2 400 mm van de voorkant van het voertuig tot de achterkant ervan.

Image 82

Gehele lengte

Motorvoertuig

A is de afstand tussen de voorste opvallende markering en de voorkant van het voertuig. De maximumwaarde van A is 2 400 mm (zie punt 6.21.4.2.1.1).

6.21.4.2.2.2.   bij aanhangwagens, de gehele lengte van het voertuig (exclusief de dissel).

Image 83

Gehele lengte exclusief de dissel

Aanhangwagen

6.21.4.3.   In de hoogte

6.21.4.3.1.   Lijnmarkeringen en onderste element(en) van contourmarkeringen

Zo laag mogelijk binnen de volgende marges:

| | minimum: 250 mm boven het wegdek; |
| --- | --- |

minimum: 250 mm boven het wegdek;

| | maximum: 1 500 mm boven het wegdek. |
| --- | --- |

maximum: 1 500 mm boven het wegdek.

Een maximale montagehoogte van 2 500 mm kan echter worden aanvaard indien het vanwege de vorm, de structuur, het ontwerp of de gebruiksomstandigheden van het voertuig onmogelijk is de maximumwaarde van 1 500 mm in acht te nemen, de voorschriften van de punten 6.21.4.1.2 en 6.21.4.2.2, indien noodzakelijk, na te leven of de horizontale plaatsing van de lijnmarkering of het (de) onderste element(en) van de contourmarkering uit te voeren.

De redenen waarom opvallend materiaal op een hoogte van meer dan 1 500 mm is aangebracht, moeten in het mededelingenformulier worden aangegeven.

6.21.4.3.2.   Bovenste element(en) van contourmarkeringen:

Zo hoog mogelijk, maar niet meer dan 400 mm van het bovenste uiteinde van het voertuig.

6.21.5.   Zichtbaarheid

De opvallende markering moet als zichtbaar worden beschouwd indien ten minste 70 % van het verlichtingsoppervlak van de aangebrachte markering zichtbaar is voor een waarnemer die zich op gelijk welk punt binnen de onderstaande waarnemingsvlakken bevindt:

6.21.5.1.   voor opvallende markeringen achteraan en vooraan (zie bijlage 11, figuren 1a en 1b) staat het waarnemingsvlak loodrecht op de lengteas van het voertuig, bevindt het zich op 25 m van het uiteinde van het voertuig en wordt het begrensd door:

| 6.21.5.1.1. | in de hoogte, door twee horizontale vlakken respectievelijk 1 m en 3,0 m boven het wegdek, |
| --- | --- |

6.21.5.1.1.

in de hoogte, door twee horizontale vlakken respectievelijk 1 m en 3,0 m boven het wegdek,

| 6.21.5.1.2. | in de breedte, door twee verticale vlakken die een hoek van 4° naar buiten vormen ten opzichte van het middenlangsvlak van het voertuig en die door het snijpunt gaan van de verticale vlakken die evenwijdig zijn aan het middenlangsvlak en de totale breedte van het voertuig afbakenen, en het vlak dat loodrecht staat op de lengteas van het voertuig en het uiteinde van het voertuig afbakent; |
| --- | --- |

6.21.5.1.2.

in de breedte, door twee verticale vlakken die een hoek van 4° naar buiten vormen ten opzichte van het middenlangsvlak van het voertuig en die door het snijpunt gaan van de verticale vlakken die evenwijdig zijn aan het middenlangsvlak en de totale breedte van het voertuig afbakenen, en het vlak dat loodrecht staat op de lengteas van het voertuig en het uiteinde van het voertuig afbakent;

6.21.5.2.   voor opvallende markeringen aan de zijkant (zie bijlage 11, figuur 2) is het waarnemingsvlak evenwijdig aan het middenlangsvlak van de voertuigen, bevindt het zich op 25 m van de buitenste rand van het voertuig en wordt het begrensd door:

| 6.21.5.2.1. | in de hoogte, door twee horizontale vlakken respectievelijk 1,0 m en 1,5 m boven het wegdek, |
| --- | --- |

6.21.5.2.1.

in de hoogte, door twee horizontale vlakken respectievelijk 1,0 m en 1,5 m boven het wegdek,

| 6.21.5.2.2. | in de breedte, door twee verticale vlakken die een hoek van 4° naar buiten vormen ten opzichte van een vlak loodrecht op de lengteas van het voertuig en die door het snijpunt gaan van de verticale vlakken die loodrecht staan op de lengteas van het voertuig en de totale lengte van het voertuig en de buitenste rand ervan afbakenen. |
| --- | --- |

6.21.5.2.2.

in de breedte, door twee verticale vlakken die een hoek van 4° naar buiten vormen ten opzichte van een vlak loodrecht op de lengteas van het voertuig en die door het snijpunt gaan van de verticale vlakken die loodrecht staan op de lengteas van het voertuig en de totale lengte van het voertuig en de buitenste rand ervan afbakenen.

6.21.6.   Oriëntatie

6.21.6.1.   Aan de zijkant:

zo evenwijdig mogelijk aan het middenlangsvlak van het voertuig als verenigbaar is met de vorm, de structuur, het ontwerp en de gebruiksvoorschriften van het voertuig; als dit niet mogelijk is, moet de markering de buitencontour van het voertuig zo dicht mogelijk volgen.

6.21.6.2.   Aan de achterkant en aan de voorkant:

zo evenwijdig mogelijk aan het dwarsvlak van het voertuig als verenigbaar is met de vorm, de structuur, het ontwerp en de gebruiksvoorschriften van het voertuig. Als dit niet mogelijk is, moet de markering de buitencontour van het voertuig zo dicht mogelijk volgen.

6.21.7.   Andere voorschriften

6.21.7.1.   Opvallende markeringen moeten als doorlopend worden beschouwd als de afstand tussen de opeenvolgende elementen zo klein mogelijk is en niet meer dan 50 % van de lengte van het kortste naastgelegen element bedraagt. Als de fabrikant echter tot tevredenheid van de typegoedkeuringsinstantie kan aantonen dat de waarde van 50 % onmogelijk kan worden gerespecteerd, mag de afstand tussen opeenvolgende elementen groter zijn dan 50 % van de lengte van het kortste naastgelegen element, moet hij zo klein mogelijk zijn en mag hij niet meer dan 1 000 mm bedragen.

6.21.7.2.   Bij een gedeeltelijke contourmarkering moet iedere bovenhoek worden beschreven door twee lijnen op 90° ten opzichte van elkaar en elk ten minste 250 mm lang; als dit niet mogelijk is, moet de markering de buitencontour van het voertuig zo dicht mogelijk volgen.

6.21.7.3.   De afstand tussen de opvallende markering aan de achterkant van een voertuig en ieder verplicht stoplicht moet groter zijn dan 200 mm.

6.21.7.4.   Wanneer achtermarkeringsplaten overeenkomstig wijzigingenreeks 01 van Reglement nr. 70 zijn geïnstalleerd, mogen deze naar keuze van de fabrikant als deel van de opvallende markering aan de achterkant worden beschouwd voor de berekening van de lengte van de opvallende markering en de nabijheid tot de zijkant van het voertuig.

6.21.7.5.   De plaatsen voor het aanbrengen van opvallende markeringen op het voertuig moeten zodanig worden gekozen dat markeringen van ten minste 60 mm breed kunnen worden aangebracht.

6.22.   Adaptief koplampsysteem (AFS) (Reglement nr. 123)

Tenzij hieronder anders vermeld, zijn de voorschriften voor grootlichtkoplampen (punt 6.1) en die voor dimlichtkoplampen (punt 6.2) van dit reglement van toepassing op het desbetreffende deel van het AFS.

6.22.1.   Aanwezigheid

Facultatief op motorvoertuigen. Verboden op aanhangwagens.

6.22.2.   Aantal

Eén.

6.22.3.   Opstelling

Geen bijzondere voorschriften.

6.22.4.   Plaats

Vóór de testprocedures moet het AFS in de neutrale stand worden gezet.

6.22.4.1.   In de breedte en in de hoogte:

voor een bepaalde verlichtingsfunctie of –modus moet aan de voorschriften van de punten 6.22.4.1.1 tot en met 6.22.4.1.4 worden voldaan door de verlichtingseenheden die volgens de beschrijving van de aanvrager voor die verlichtingsfunctie of –modus van een functie gelijktijdig in werking worden gesteld.

Alle afmetingen hebben betrekking op de dichtstbijgelegen rand van het (de) in de richting van de referentieas waargenomen zichtbare oppervlak(ken) van de verlichtingseenheid (-eenheden).

6.22.4.1.1.   Twee symmetrisch geplaatste verlichtingseenheden moeten op een hoogte worden geplaatst waarbij de voorschriften van de desbetreffende punten 6.1.4 en 6.2.4 worden nageleefd. Onder „twee symmetrisch geplaatste verlichtingseenheden” wordt verstaan: twee verlichtingseenheden, één aan weerskanten van het voertuig, die zodanig zijn geplaatst dat het (geometrische) zwaartepunt van hun zichtbare oppervlak op dezelfde hoogte ligt en op dezelfde afstand van het middenlangsvlak van het voertuig, telkens met een tolerantie van 50 mm; hun lichtuitstralend oppervlak, verlichtingsoppervlak en lichtopbrengst mogen echter verschillen.

6.22.4.1.2.   Eventuele extra verlichtingseenheden aan weerskanten van het voertuig moeten op maximaal 140 mm (23) in horizontale richting (E op de figuur) en 400 mm in verticale richting naar boven of onder (D op de figuur) van de dichtstbijgelegen verlichtingseenheid worden geplaatst.

23

6.22.4.1.3.   Geen enkele van de in punt 6.22.4.1.2 beschreven extra verlichtingseenheden mag op minder dan 250 mm (F op de figuur) of hoger dan aangegeven in punt 6.2.4.2 (G op de figuur) boven het wegdek worden geplaatst.

6.22.4.1.4.   Voorts, in de breedte:

voor elke dimlichtmodus:

| | mag de buitenrand van het zichtbare oppervlak van ten minste één verlichtingsfunctie aan weerskanten van het voertuig zich niet meer dan 400 mm van de buitenste rand van het voertuig (A op de figuur) bevinden, en |
| --- | --- |

mag de buitenrand van het zichtbare oppervlak van ten minste één verlichtingsfunctie aan weerskanten van het voertuig zich niet meer dan 400 mm van de buitenste rand van het voertuig (A op de figuur) bevinden, en

| | mogen de binnenranden van de zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieassen niet minder dan 600 mm van elkaar verwijderd zijn. Dit geldt echter niet voor voertuigen van de categorieën M1 en N1; voor alle andere categorieën motorvoertuigen mag deze afstand worden beperkt tot 400 mm wanneer de totale breedte van het voertuig minder dan 1 300 mm bedraagt. |
| --- | --- |

mogen de binnenranden van de zichtbare oppervlakken in de richting van de referentieassen niet minder dan 600 mm van elkaar verwijderd zijn. Dit geldt echter niet voor voertuigen van de categorieën M1 en N1; voor alle andere categorieën motorvoertuigen mag deze afstand worden beperkt tot 400 mm wanneer de totale breedte van het voertuig minder dan 1 300 mm bedraagt.

1

1

Zichtbare oppervlakken van de verlichtingseenheden 1 tot en met 11 van een AFS (voorbeeld)

Image 84

Verlichtingseenheden die gelijktijdig in werking worden gesteld voor een bepaalde verlichtingsmodus:
  Image 85

| nrs. 3 en 9 | : | (twee symmetrisch geplaatste verlichtingseenheden) |
| --- | --- | --- |
| nrs. 1 en 11 | : | (twee symmetrisch geplaatste verlichtingseenheden) |
| nrs. 4 en 8 | : | (twee extra verlichtingseenheden) |

nrs. 3 en 9

:

(twee symmetrisch geplaatste verlichtingseenheden)

nrs. 1 en 11

:

(twee symmetrisch geplaatste verlichtingseenheden)

nrs. 4 en 8

:

(twee extra verlichtingseenheden)

Verlichtingseenheden die niet in werking worden gesteld voor die verlichtingsmodus:
  Image 86

| nrs. 2 en 10 | : | (twee symmetrisch geplaatste verlichtingseenheden) |
| --- | --- | --- |
| nr. 5 | : | (extra verlichtingseenheid) |
| nrs. 6 en 7 | : | (twee symmetrisch geplaatste verlichtingseenheden) |

nrs. 2 en 10

:

(twee symmetrisch geplaatste verlichtingseenheden)

nr. 5

:

(extra verlichtingseenheid)

nrs. 6 en 7

:

(twee symmetrisch geplaatste verlichtingseenheden)

Horizontale afmetingen in mm:

| | A ≤ 400 |
| --- | --- |

A ≤ 400

| | B ≥ 600 of ≥ 400 indien totale voertuigbreedte < 1 300 mm, maar niet vereist voor voertuigen van de categorieën M1 en N1 |
| --- | --- |

B ≥ 600 of ≥ 400 indien totale voertuigbreedte < 1 300 mm, maar niet vereist voor voertuigen van de categorieën M1 en N1

1

1

| | C ≤ 200 |
| --- | --- |

C ≤ 200

| | E ≤ 140 |
| --- | --- |

E ≤ 140

Verticale afmetingen in mm:

| | D ≤ 400 |
| --- | --- |

D ≤ 400

| | F ≥ 250 |
| --- | --- |

F ≥ 250

| | G ≤ 1 200 |
| --- | --- |

G ≤ 1 200

6.22.4.2.   In de lengte:

Alle verlichtingseenheden van een AFS moeten aan de voorkant worden gemonteerd. Aan dit voorschrift wordt geacht te zijn voldaan wanneer het direct uitgestraalde of indirect via de voorzieningen voor indirect zicht en/of andere weerkaatsende oppervlakken van het voertuig weerkaatste licht geen hinder veroorzaakt voor de bestuurder.

6.22.5.   Geometrische zichtbaarheid

Aan weerskanten van het voertuig, voor elke verlichtingsfunctie en -modus waarin het AFS voorziet:

de in de punten 6.1.5 en 6.2.5 voor de respectieve verlichtingsfuncties voorgeschreven geometrische zichtbaarheidshoeken moeten worden gerealiseerd door ten minste een van de verlichtingseenheden die volgens de beschrijving van de aanvrager gelijktijdig in werking worden gesteld om die functie en modus (modi) uit te voeren. Om aan de voorschriften voor verschillende hoeken te voldoen, mogen afzonderlijke verlichtingseenheden worden gebruikt.

6.22.6.   Oriëntatie

Naar voren.

Vóór de testprocedures moet het AFS in de neutrale stand worden gezet, waarin het basisdimlicht wordt uitgestraald.

6.22.6.1.   Verticale oriëntatie

| 6.22.6.1.1. | De bij het onbeladen voertuig met één persoon op de bestuurdersstoel in te stellen initiële neerwaartse helling van de licht-donkergrens van de basisdimlichtbundel moet door de fabrikant met een nauwkeurigheid van 0,1 % worden gespecificeerd en door middel van het in bijlage 7 afgebeelde symbool goed leesbaar en onuitwisbaar op elk voertuig dicht bij het koplampsysteem of het gegevensplaatje van de fabrikant worden aangegeven.
  Wanneer de fabrikant verschillende initiële neerwaartse hellingen specificeert voor verschillende verlichtingseenheden die de licht-donkergrens van de basisdimlichtbundel volledig of gedeeltelijk produceren, moeten deze waarden door de fabrikant tot op 0,1 % nauwkeurig worden gespecificeerd en goed leesbaar en onuitwisbaar op elk voertuig dicht bij de desbetreffende verlichtingseenheden of op het gegevensplaatje van de fabrikant zodanig worden vermeld dat de verlichtingseenheden in kwestie ondubbelzinnig kunnen worden geïdentificeerd. |
| --- | --- |

6.22.6.1.1.

De bij het onbeladen voertuig met één persoon op de bestuurdersstoel in te stellen initiële neerwaartse helling van de licht-donkergrens van de basisdimlichtbundel moet door de fabrikant met een nauwkeurigheid van 0,1 % worden gespecificeerd en door middel van het in bijlage 7 afgebeelde symbool goed leesbaar en onuitwisbaar op elk voertuig dicht bij het koplampsysteem of het gegevensplaatje van de fabrikant worden aangegeven.

Wanneer de fabrikant verschillende initiële neerwaartse hellingen specificeert voor verschillende verlichtingseenheden die de licht-donkergrens van de basisdimlichtbundel volledig of gedeeltelijk produceren, moeten deze waarden door de fabrikant tot op 0,1 % nauwkeurig worden gespecificeerd en goed leesbaar en onuitwisbaar op elk voertuig dicht bij de desbetreffende verlichtingseenheden of op het gegevensplaatje van de fabrikant zodanig worden vermeld dat de verlichtingseenheden in kwestie ondubbelzinnig kunnen worden geïdentificeerd.

| 6.22.6.1.2. | De neerwaartse helling van het horizontale deel van de licht-donkergrens van de basisdimlichtbundel moet onder alle in bijlage 5 bedoelde statische beladingstoestanden van het voertuig binnen de in punt 6.2.6.1.2 aangegeven grenswaarden blijven; de begininstellingen moeten binnen de gespecificeerde waarden liggen.






  6.22.6.1.2.1. | Wanneer de dimlichtbundel door meerdere lichtbundels van verschillende verlichtingseenheden wordt geproduceerd, gelden de bepalingen van punt 6.22.6.1.2 voor de (eventueel aanwezige) licht-donkergrens van elke genoemde lichtbundel die bedoeld is om in de hoekzone te schijnen zoals aangegeven in punt 9.4 van het mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1 bij Reglement nr. 123. |
| --- | --- | --- |

6.22.6.1.2.

De neerwaartse helling van het horizontale deel van de licht-donkergrens van de basisdimlichtbundel moet onder alle in bijlage 5 bedoelde statische beladingstoestanden van het voertuig binnen de in punt 6.2.6.1.2 aangegeven grenswaarden blijven; de begininstellingen moeten binnen de gespecificeerde waarden liggen.

6.22.6.1.2.1.

Wanneer de dimlichtbundel door meerdere lichtbundels van verschillende verlichtingseenheden wordt geproduceerd, gelden de bepalingen van punt 6.22.6.1.2 voor de (eventueel aanwezige) licht-donkergrens van elke genoemde lichtbundel die bedoeld is om in de hoekzone te schijnen zoals aangegeven in punt 9.4 van het mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1 bij Reglement nr. 123.

6.22.6.2.   Niveauregeling voor de koplampen

6.22.6.2.1.   Indien een niveauregeling nodig is om aan de voorschriften van punt 6.22.6.1.2 te voldoen, moet zij automatisch zijn.

6.22.6.2.2.   Bij een defect van deze voorziening mag de dimlichtbundel geen stand aannemen waarin de helling van de licht-donkergrens kleiner is dan op het ogenblik dat het defect zich voordeed.

6.22.6.3.   Horizontale oriëntatie

Bij elke verlichtingseenheid moet de eventueel aanwezige knik in de elleboog van de op het scherm geprojecteerde licht-donkergrens samenvallen met de verticale lijn door de referentieas van die verlichtingseenheid. Een tolerantie van 0,5° naar de kant van de verkeersrichting is toegestaan. Andere verlichtingseenheden moeten worden bijgesteld overeenkomstig de specificaties van de aanvrager, zoals gedefinieerd in bijlage 10 bij Reglement nr. 123.

6.22.6.4.   Meetprocedure

Na de bijstelling van de begininstelling van de oriëntatie van de lichtbundel moet de verticale helling van de dimlichtbundel of, in voorkomend geval, de verticale helling van alle verlichtingseenheden die overeenkomstig punt 6.22.6.1.2.1 de licht-donkergrens van de basisdimlichtbundel geheel of gedeeltelijk produceren, worden gecontroleerd voor alle beladingstoestanden van het voertuig volgens de specificaties in de punten 6.2.6.3.1 en 6.2.6.3.2.

6.22.7.   Elektrische aansluitingen

6.22.7.1.   Grootlicht (indien geproduceerd door het AFS):

6.22.7.1.1.   de verlichtingseenheden voor het grootlicht mogen gelijktijdig of paarsgewijs worden geactiveerd. Bij de overgang van dimlicht naar grootlicht moet ten minste één paar verlichtingseenheden voor grootlicht worden geactiveerd. Bij de overgang van grootlicht naar dimlicht moeten alle verlichtingseenheden voor grootlicht gelijktijdig worden gedeactiveerd;

6.22.7.1.2.   Het grootlicht mag adaptief zijn, met inachtneming van de bepalingen van punt 6.22.9.3, waarbij de besturingssignalen worden geproduceerd door een sensorsysteem dat in staat is om de volgende inputs te herkennen en erop te reageren:

| a) | omgevingslichtomstandigheden; |
| --- | --- |

a)

omgevingslichtomstandigheden;

| b) | door verlichtingsvoorzieningen en lichtsignaalvoorzieningen aan de voorkant van tegenliggers uitgestraald licht; |
| --- | --- |

b)

door verlichtingsvoorzieningen en lichtsignaalvoorzieningen aan de voorkant van tegenliggers uitgestraald licht;

| c) | door lichtsignaalvoorzieningen aan de achterkant van voorliggers uitgestraald licht. |
| --- | --- |

c)

door lichtsignaalvoorzieningen aan de achterkant van voorliggers uitgestraald licht.

Aanvullende sensorfuncties ter verbetering van de prestaties zijn toegestaan.

Voor de toepassing van dit punt wordt verstaan onder „voertuigen”: voertuigen van de categorieën L, M, N, O, T en fietsen, die zijn uitgerust met retroreflectoren en verlichtings- en lichtsignaalvoorzieningen die zijn ingeschakeld.

6.22.7.1.3.   Het moet altijd mogelijk zijn om de al dan niet adaptieve grootlichtkoplampen handmatig in en uit te schakelen en om de automatische besturing handmatig uit te schakelen.

Bovendien moet het uitschakelen van de grootlichtkoplampen en de automatische besturing ervan kunnen gebeuren door middel van eenvoudige en directe handmatige besturing; het gebruik van submenu's is niet toegestaan.

6.22.7.1.4.   De dimlichten mogen tegelijk met de grootlichten blijven branden.

6.22.7.1.5.   Wanneer vier camoufleerbare verlichtingseenheden zijn gemonteerd, moet in hun opstaande positie de gelijktijdige werking van alle eventueel gemonteerde extra koplampen onmogelijk zijn indien deze laatste bedoeld zijn om bij daglicht onderbroken lichtsignalen te geven door ze met korte tussenpozen te ontsteken en te doven (zie punt 5.12).

6.22.7.2.   Dimlicht:

| a) | het bedieningsorgaan om over te schakelen naar dimlicht moet alle grootlichtkoplampen gelijktijdig uitschakelen of alle AFS-verlichtingseenheden voor het grootlicht gelijktijdig deactiveren; |
| --- | --- |

a)

het bedieningsorgaan om over te schakelen naar dimlicht moet alle grootlichtkoplampen gelijktijdig uitschakelen of alle AFS-verlichtingseenheden voor het grootlicht gelijktijdig deactiveren;

| b) | het dimlicht mag tegelijk met het grootlicht blijven branden; |
| --- | --- |

b)

het dimlicht mag tegelijk met het grootlicht blijven branden;

| c) | bij verlichtingseenheden voor dimlicht die met gasontladingslichtbronnen zijn uitgerust, moeten de gasontladingslichtbronnen ingeschakeld blijven wanneer het grootlicht brandt. |
| --- | --- |

c)

bij verlichtingseenheden voor dimlicht die met gasontladingslichtbronnen zijn uitgerust, moeten de gasontladingslichtbronnen ingeschakeld blijven wanneer het grootlicht brandt.

6.22.7.3.   Het in- en uitschakelen van het dimlicht mag automatisch zijn, op voorwaarde echter dat de voorschriften inzake „elektrische aansluiting” in punt 5.12 worden nageleefd.

6.22.7.4.   Automatische werking van het AFS

De wijzigingen in en tussen de verschillende klassen en de bijbehorende modi van de hieronder gespecificeerde AFS-verlichtingsfuncties moeten automatisch worden uitgevoerd zonder hinder, afleiding of verblinding te veroorzaken voor de bestuurder of andere weggebruikers.

Voor de activering van de klassen en de bijbehorende modi van het dimlicht en, indien van toepassing, het grootlicht en/of de aanpassing van het grootlicht gelden de volgende voorwaarden.

6.22.7.4.1.   De klasse C-dimlichtmodus (-modi) moet(en) worden geactiveerd als geen modus van een andere dimlichtklasse is geactiveerd.

6.22.7.4.2.   De klasse V-dimlichtmodus (-modi) mag (mogen) alleen werken als een of meer van de volgende omstandigheden automatisch worden gedetecteerd (V-signaal):

| a) | wegen in de bebouwde kom en de voertuigsnelheid die niet meer dan 60 km/h bedraagt; |
| --- | --- |

a)

wegen in de bebouwde kom en de voertuigsnelheid die niet meer dan 60 km/h bedraagt;

| b) | wegen met vaste straatverlichting en de voertuigsnelheid die niet meer dan 60 km/h bedraagt; |
| --- | --- |

b)

wegen met vaste straatverlichting en de voertuigsnelheid die niet meer dan 60 km/h bedraagt;

| c) | een verlichtingssterkte van het wegdek van 1 cd/m2 en/of een horizontale straatverlichting van 10 lx die continu wordt overschreden; |
| --- | --- |

c)

een verlichtingssterkte van het wegdek van 1 cd/m2 en/of een horizontale straatverlichting van 10 lx die continu wordt overschreden;

2

| d) | de voertuigsnelheid die niet meer dan 50 km/h bedraagt. |
| --- | --- |

d)

de voertuigsnelheid die niet meer dan 50 km/h bedraagt.

6.22.7.4.3.   De klasse E-dimlichtmodus (-modi) mag alleen werken als de voertuigsnelheid meer dan 60 km/h bedraagt en als een of meer van de volgende omstandigheden automatisch worden gedetecteerd:

| a) | de kenmerken van de weg komen overeen met de omstandigheden op een autosnelweg (24) of de voertuigsnelheid bedraagt meer dan 110 km/h (E-signaal); |
| --- | --- |

a)

de kenmerken van de weg komen overeen met de omstandigheden op een autosnelweg (24) of de voertuigsnelheid bedraagt meer dan 110 km/h (E-signaal);

24

| b) | bij een klasse E-dimlichtmodus die volgens de goedkeuringsdocumenten of het mededelingenformulier voor het systeem alleen aan een „gegevensset” in tabel 6 van bijlage 3 bij Reglement nr. 123 voldoet. |
| --- | --- |

b)

bij een klasse E-dimlichtmodus die volgens de goedkeuringsdocumenten of het mededelingenformulier voor het systeem alleen aan een „gegevensset” in tabel 6 van bijlage 3 bij Reglement nr. 123 voldoet.

Gegevensset E1: de voertuigsnelheid bedraagt meer dan 100 km/h (E1-signaal);

gegevensset E2: de voertuigsnelheid bedraagt meer dan 90 km/h (E2-signaal);

gegevensset E3: de voertuigsnelheid bedraagt meer dan 80 km/h (E3-signaal).

6.22.7.4.4.   De klasse W-dimlichtmodus (-modi) mag (mogen) alleen werken als de eventueel aanwezige mistvoorlichten zijn uitgeschakeld en een of meer van de volgende omstandigheden automatisch worden gedetecteerd (W-signaal):

| a) | het wegdek is nat; |
| --- | --- |

a)

het wegdek is nat;

| b) | de ruitenwisser is ingeschakeld en heeft gedurende ten minste twee minuten continu of automatisch gewerkt. |
| --- | --- |

b)

de ruitenwisser is ingeschakeld en heeft gedurende ten minste twee minuten continu of automatisch gewerkt.

6.22.7.4.5.   Een modus van een dimlicht van klasse C, V, E of W mag niet worden gewijzigd in een bochtverlichtingsmodus van de desbetreffende klasse (T-signaal in combinatie met het signaal van de desbetreffende dimlichtklasse overeenkomstig de punten 6.22.7.4.1 tot en met 6.22.7.4.4), tenzij ten minste een van de volgende kenmerken (of gelijkwaardige indicaties) wordt geëvalueerd:

| a) | de draaiing van de stuurvoorziening; |
| --- | --- |

a)

de draaiing van de stuurvoorziening;

| b) | het traject van het zwaartepunt van het voertuig. |
| --- | --- |

b)

het traject van het zwaartepunt van het voertuig.

Bovendien zijn de volgende bepalingen van toepassing:

| i) | een eventuele horizontale verplaatsing van de asymmetrische licht-donkergrens zijdelings van de lengteas van het voertuig is alleen toegestaan wanneer het voertuig zich voorwaarts beweegt (25) en moet zodanig zijn dat het verticale middenlangsvlak door de knik in de elleboog van de licht-donkergrens de trajectlijn van het zwaartepunt van het voertuig niet snijdt op afstanden van de voorkant van het voertuig die groter zijn dan 100 keer de montagehoogte van de respectieve verlichtingseenheid; |
| --- | --- |

i)

een eventuele horizontale verplaatsing van de asymmetrische licht-donkergrens zijdelings van de lengteas van het voertuig is alleen toegestaan wanneer het voertuig zich voorwaarts beweegt (25) en moet zodanig zijn dat het verticale middenlangsvlak door de knik in de elleboog van de licht-donkergrens de trajectlijn van het zwaartepunt van het voertuig niet snijdt op afstanden van de voorkant van het voertuig die groter zijn dan 100 keer de montagehoogte van de respectieve verlichtingseenheid;

25

| ii) | inwerkingstelling van een of meer extra verlichtingseenheden is alleen toegestaan als de horizontale kromtestraal van het traject van het zwaartepunt van het voertuig 500 m of minder bedraagt. |
| --- | --- |

ii)

inwerkingstelling van een of meer extra verlichtingseenheden is alleen toegestaan als de horizontale kromtestraal van het traject van het zwaartepunt van het voertuig 500 m of minder bedraagt.

6.22.7.5.   De bestuurder moet het AFS op gelijk welk moment in zijn neutrale stand kunnen zetten en het naar de automatische werking doen terugkeren.

6.22.8.   Verklikker

| 6.22.8.1. | De bepalingen van de punten 6.1.8 (voor de grootlichtkoplamp) en 6.2.8 (voor de dimlichtkoplamp) zijn van toepassing op de respectieve delen van een AFS. |
| --- | --- |

6.22.8.1.

De bepalingen van de punten 6.1.8 (voor de grootlichtkoplamp) en 6.2.8 (voor de dimlichtkoplamp) zijn van toepassing op de respectieve delen van een AFS.

| 6.22.8.2. | Een visuele verklikker voor het AFS is verplicht. Hij mag niet knipperen. Hij moet worden geactiveerd wanneer een storing in de AFS-besturingssignalen wordt gedetecteerd of wanneer een storingssignaal wordt ontvangen overeenkomstig punt 5.9 van Reglement nr. 123. Hij moet geactiveerd blijven zolang de storing aanwezig is. Hij mag tijdelijk worden gedeactiveerd, maar moet opnieuw worden geactiveerd zodra de voorziening die de motor start en stopt, wordt in- en uitgeschakeld. |
| --- | --- |

6.22.8.2.

Een visuele verklikker voor het AFS is verplicht. Hij mag niet knipperen. Hij moet worden geactiveerd wanneer een storing in de AFS-besturingssignalen wordt gedetecteerd of wanneer een storingssignaal wordt ontvangen overeenkomstig punt 5.9 van Reglement nr. 123. Hij moet geactiveerd blijven zolang de storing aanwezig is. Hij mag tijdelijk worden gedeactiveerd, maar moet opnieuw worden geactiveerd zodra de voorziening die de motor start en stopt, wordt in- en uitgeschakeld.

| 6.22.8.3. | Indien het grootlicht adaptief is, moet een visuele verklikker bij de bestuurder aangeven dat de aanpassing van het grootlicht geactiveerd is. Die informatie moet zichtbaar blijven zolang de aanpassing geactiveerd is. |
| --- | --- |

6.22.8.3.

Indien het grootlicht adaptief is, moet een visuele verklikker bij de bestuurder aangeven dat de aanpassing van het grootlicht geactiveerd is. Die informatie moet zichtbaar blijven zolang de aanpassing geactiveerd is.

| 6.22.8.4. | Een verklikker om aan te geven dat de bestuurder het systeem in een stand heeft gezet overeenkomstig punt 5.8 van Reglement nr. 123, is facultatief. |
| --- | --- |

6.22.8.4.

Een verklikker om aan te geven dat de bestuurder het systeem in een stand heeft gezet overeenkomstig punt 5.8 van Reglement nr. 123, is facultatief.

6.22.9.   Andere voorschriften

6.22.9.1.   Een AFS is alleen toegestaan in combinatie met (een) schoonmaakvoorziening(en) voor koplampen overeenkomstig Reglement nr. 45 (26) voor ten minste die verlichtingseenheden die in punt 9.3 van het mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1 bij Reglement nr. 123 zijn vermeld, indien de totale objectieve lichtstroom van de lichtbronnen van deze eenheden meer dan 2 000 lm per kant bedraagt, en zij een deel van het (basis)dimlicht van klasse C produceren.

26

6.22.9.2.   Verificatie van de naleving van de voorschriften inzake de automatische werking van het AFS

6.22.9.2.1.   De aanvrager moet met een beknopte beschrijving of met andere middelen die door de typegoedkeuringsinstantie worden aanvaard, aantonen:

een beknopte beschrijving

| a) | dat de AFS-besturingssignalen overeenstemmen met:






  i) | de beschrijving die in punt 3.2.6 wordt verlangd, en |
| --- | --- | --- |

a)

dat de AFS-besturingssignalen overeenstemmen met:

AFS-besturingssignalen

i)

de beschrijving die in punt 3.2.6 wordt verlangd, en

| ii) | de respectieve AFS-besturingssignalen die in de typegoedkeuringsdocumenten voor het AFS zijn gespecificeerd, en |
| --- | --- |

ii)

de respectieve AFS-besturingssignalen die in de typegoedkeuringsdocumenten voor het AFS zijn gespecificeerd, en

| b) | dat de voorschriften van de punten 6.22.7.4.1 tot en met 6.22.7.4.5 inzake de automatische werking zijn nageleefd. |
| --- | --- |

b)

dat de voorschriften van de punten 6.22.7.4.1 tot en met 6.22.7.4.5 inzake de automatische werking zijn nageleefd.

automatische werking

6.22.9.2.2.   Om te verifiëren of de automatische werking van het AFS voor de dimlichtfuncties overeenkomstig punt 6.22.7.4 geen hinder veroorzaakt, moet de technische dienst een testrit uitvoeren die alle situaties omvat die op basis van de beschrijving van de aanvrager relevant zijn voor de besturing van het systeem; er wordt gemeld of alle modi in- en uitgeschakeld worden en presteren zoals door de aanvrager is beschreven; eventuele duidelijke storingen die moeten worden betwist (bv. buitensporige hoekbeweging of flikkering).

6.22.9.2.3.   De algehele prestatie van de automatische besturing moet door de fabrikant met een berekening worden aangetoond of met andere middelen die door de typegoedkeuringsinstantie worden aanvaard. Bovendien moet de fabrikant een documentatiepakket verstrekken dat toegang verleent tot het ontwerp van het „veiligheidsconcept” van het systeem. Dit „veiligheidsconcept” is een beschrijving van de maatregelen die in het systeem, bijvoorbeeld in de elektronische eenheden, zijn voorzien om de integriteit van het systeem en daarmee de veilige werking ervan te waarborgen, ook bij een mechanische of elektrische storing die hinder, afleiding of verblinding zou kunnen veroorzaken voor de bestuurder of voor voor- en tegenliggende voertuigen. Die beschrijving moet ook een eenvoudige uitleg geven van alle besturingsfuncties van het systeem en van de methoden die zijn toegepast om de doelen te bereiken, met een opgave van de mechanismen waardoor de besturing plaatsvindt.

Er moet een lijst worden verstrekt van alle inputvariabelen en gemeten variabelen, met een beschrijving van hun werkbereik. De mogelijkheid om terug te vallen op het basisdimlicht (klasse C) moet deel uitmaken van het veiligheidsconcept.

De functies van het systeem en het veiligheidsconcept, zoals vastgesteld door de fabrikant, moeten worden toegelicht. De documentatie moet beknopt zijn, maar moet duidelijk maken dat bij ontwerp en ontwikkeling de expertise op alle betrokken systeemgebieden is benut.

Met het oog op periodieke technische keuringen moet de documentatie beschrijven hoe de huidige status van de werking van het systeem kan worden gecontroleerd.

Voor de typegoedkeuring moet deze documentatie als basisreferentie worden gebruikt voor het verificatieproces.

6.22.9.2.4.   Om te verifiëren dat de aanpassing van het grootlicht geen hinder, afleiding of verblinding veroorzaakt voor de bestuurder, noch voor voor- en tegenliggende voertuigen, moet de technische dienst een testrit verrichten overeenkomstig punt 2 van bijlage 12. Hierbij moeten alle situaties aan bod komen die relevant zijn voor de systeemcontrole op basis van de beschrijving van de aanvrager. De prestatie van de aanpassing van het grootlicht moet worden gedocumenteerd en aan de hand van de beschrijving van de aanvrager gecontroleerd. Eventuele duidelijke storingen moeten worden betwist (bv. buitensporige hoekbeweging of flikkering).

6.22.9.3.   Aanpassing van het grootlicht

6.22.9.3.1.   Het sensorsysteem dat wordt gebruikt om de aanpassing van het grootlicht te controleren zoals beschreven in punt 6.22.7.1.2, moet voldoen aan de volgende voorschriften:

| 6.22.9.3.1.1. | De grenswaarden van de minimumvelden waarbinnen de sensor in staat is door andere voertuigen uitgestraald licht zoals gedefinieerd in punt 6.22.7.1.2 op te merken, zijn bepaald door de in punt 6.1.9.3.1.1 vermelde hoeken. |
| --- | --- |

6.22.9.3.1.1.

De grenswaarden van de minimumvelden waarbinnen de sensor in staat is door andere voertuigen uitgestraald licht zoals gedefinieerd in punt 6.22.7.1.2 op te merken, zijn bepaald door de in punt 6.1.9.3.1.1 vermelde hoeken.

| 6.22.9.3.1.2. | De gevoeligheid van het sensorsysteem moet voldoen aan de voorschriften van punt 6.1.9.3.1.2. |
| --- | --- |

6.22.9.3.1.2.

De gevoeligheid van het sensorsysteem moet voldoen aan de voorschriften van punt 6.1.9.3.1.2.

| 6.22.9.3.1.3. | Het adaptieve grootlicht moet automatisch worden uitgeschakeld wanneer de lichtsterkte van de omgevingsverlichting meer dan 7 000 lx bedraagt.
  De naleving van dit voorschrift moet door de aanvrager worden aangetoond door simulatie of met andere verificatiemiddelen die door de typegoedkeuringsinstantie worden aanvaard. Indien nodig moet de verlichtingssterkte op een horizontaal oppervlak worden gemeten met een cosinusgecorrigeerde sensor op dezelfde hoogte als de montagepositie van de sensor op het voertuig. Dit mag door de fabrikant worden aangetoond met afdoende bewijsmateriaal of met andere middelen die door de typegoedkeuringsinstantie worden aanvaard. |
| --- | --- |

6.22.9.3.1.3.

Het adaptieve grootlicht moet automatisch worden uitgeschakeld wanneer de lichtsterkte van de omgevingsverlichting meer dan 7 000 lx bedraagt.

De naleving van dit voorschrift moet door de aanvrager worden aangetoond door simulatie of met andere verificatiemiddelen die door de typegoedkeuringsinstantie worden aanvaard. Indien nodig moet de verlichtingssterkte op een horizontaal oppervlak worden gemeten met een cosinusgecorrigeerde sensor op dezelfde hoogte als de montagepositie van de sensor op het voertuig. Dit mag door de fabrikant worden aangetoond met afdoende bewijsmateriaal of met andere middelen die door de typegoedkeuringsinstantie worden aanvaard.

6.22.9.4.   De totale maximumsterkte van de verlichtingseenheden die gelijktijdig in werking kunnen worden gesteld om het grootlicht of eventuele modi ervan te produceren, mag niet meer bedragen dan 430 000 cd, wat overeenkomt met een referentiewaarde 100.

Deze maximumsterkte moet worden verkregen door de afzonderlijke referentiewaarden op te tellen die zijn aangegeven op de diverse installatie-units die gelijktijdig worden gebruikt om het grootlicht te produceren.

6.22.9.5.   De middelen waarvan sprake is in punt 5.8 van Reglement nr. 123, waarmee het voertuig tijdelijk kan worden gebruikt in landen met de tegenovergestelde verkeersrichting van die waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd, moeten in de gebruikershandleiding in detail worden toegelicht.

6.23.   Noodstopsignaal

6.23.1.   Aanwezigheid

Facultatief

Het noodstopsignaal moet worden gegeven door de gelijktijdige werking van alle stoplichten of richtingaanwijzers zoals beschreven in punt 6.23.7.

6.23.2.   Aantal

Zoals gespecificeerd in punt 6.5.2 of 6.7.2.

6.23.3.   Opstelling

Zoals gespecificeerd in punt 6.5.3 of 6.7.3.

6.23.4.   Plaats

Zoals gespecificeerd in punt 6.5.4 of 6.7.4.

6.23.5.   Geometrische zichtbaarheid

Zoals gespecificeerd in punt 6.5.5 of 6.7.5.

6.23.6.   Oriëntatie

Zoals gespecificeerd in punt 6.5.6 of 6.7.6.

6.23.7.   Elektrische aansluitingen

6.23.7.1.   Alle lichten van het noodstopsignaal moeten synchroon knipperen met een frequentie van 4,0 ± 1,0 Hz.

6.23.7.1.1.   Als een van de lichten van het noodstopsignaal aan de achterkant van het voertuig echter een lichtbron met gloeidraad gebruikt, moet de frequentie 4,0 + 0,0/– 1,0 Hz bedragen.

6.23.7.2.   Het noodstopsignaal moet onafhankelijk van andere lichten werken.

6.23.7.3.   Het noodstopsignaal moet automatisch worden geactiveerd en gedeactiveerd.

6.23.7.3.1.   Het noodstopsignaal mag alleen worden geactiveerd wanneer de voertuigsnelheid meer dan 50 km/h bedraagt en het remsysteem het in de Reglementen nrs. 13 en 13-H gedefinieerde logische noodremsignaal geeft.

6.23.7.3.2.   Het noodstopsignaal moet automatisch worden gedeactiveerd als het in de Reglementen nrs. 13 en 13-H gedefinieerde logische noodremsignaal niet langer wordt gegeven of als het waarschuwingssignaal is geactiveerd.

6.23.8.   Verklikker

Facultatief

6.23.9.   Andere voorschriften

6.23.9.1.   Behoudens het bepaalde in punt 6.23.9.2 geldt dat, als een motorvoertuig uitgerust is om een aanhangwagen te trekken, met het bedieningsorgaan van het noodstopsignaal op het motorvoertuig ook het noodstopsignaal op de aanhangwagen in werking moet kunnen worden gesteld.

Wanneer het motorvoertuig elektrisch verbonden is met de aanhangwagen, moet de werkingsfrequentie van het noodstopsignaal voor de combinatie beperkt worden tot de frequentie die in punt 6.23.7.1.1 is gespecificeerd. Als het motorvoertuig echter kan detecteren dat de lichtbronnen met gloeidraad op de aanhangwagen niet worden gebruikt voor het noodstopsignaal, mag de frequentie die van punt 6.23.7.1 zijn.

6.23.9.2.   Als een motorvoertuig uitgerust is om een aanhangwagen met een in Reglement nr. 13 gedefinieerd continu of semicontinu bedrijfsremsysteem te trekken, moet via de elektrische connector een constante stroomtoevoer naar de stoplichten van dergelijke aanhangwagens worden gegarandeerd wanneer de bedrijfsrem wordt geactiveerd.

Het noodstopsignaal op dergelijke aanhangwagens mag onafhankelijk van het trekkende voertuig werken en hoeft niet met dezelfde frequentie als of synchroon met dat op het trekkende voertuig te werken.

6.24.   Comfortverlichting

6.24.1.   Aanwezigheid

Facultatief op motorvoertuigen.

6.24.2.   Aantal

Twee; aanvullende comfortlichten voor de verlichting van treden en/of portiergrepen zijn echter toegestaan. Elke portiergreep of trede moet door niet meer dan één licht worden verlicht.

6.24.3.   Opstelling

Geen bijzondere voorschriften, de voorschriften van punt 6.24.9.3 zijn echter van toepassing.

6.24.4.   Plaats

Geen bijzondere voorschriften.

6.24.5.   Geometrische zichtbaarheid

Geen bijzondere voorschriften.

6.24.6.   Oriëntatie

Geen bijzondere voorschriften.

6.24.7.   Elektrische aansluitingen

Geen bijzondere voorschriften.

6.24.8.   Verklikker

Geen bijzondere voorschriften.

6.24.9.   Andere voorschriften

6.24.9.1.   De comfortverlichting mag alleen worden geactiveerd wanneer het voertuig stilstaat en een of meer van de volgende voorwaarden zijn vervuld:

| a) | de motor is gestopt, of |
| --- | --- |

a)

de motor is gestopt, of

| b) | de bestuurders- of een passagiersdeur is open, of |
| --- | --- |

b)

de bestuurders- of een passagiersdeur is open, of

| c) | de deur van een bagageruimte is open. |
| --- | --- |

c)

de deur van een bagageruimte is open.

In alle vaste gebruiksstanden moet aan de bepalingen van punt 5.10 worden voldaan.

6.24.9.2.   Goedgekeurde lichten die wit licht uitstralen, met uitzondering van grootlichtkoplampen, dagrijlichten en achteruitrijlichten, mogen worden geactiveerd om als comfortverlichting te fungeren. Die lichten mogen ook samen met de comfortverlichting worden geactiveerd, waarbij de voorwaarden van de punten 5.11 en 5.12 niet van toepassing zijn.

6.24.9.3.   De technische dienst moet tot tevredenheid van de typegoedkeuringsinstantie een visuele test uitvoeren om te verifiëren dat het zichtbare oppervlak van de comfortverlichting niet rechtstreeks zichtbaar is voor een waarnemer die zich verplaatst op de grens van een zone op een dwarsvlak op 10 m van de voorkant van het voertuig, een dwarsvlak op 10 m van de achterkant van het voertuig, en twee middenlangsvlakken op 10 m aan elke kant van het voertuig; die vier vlakken mogen zich van 1 m tot 3 m boven en evenwijdig aan het wegdek uitstrekken, zoals afgebeeld in bijlage 14.

Op verzoek van de aanvrager en met instemming van de technische dienst mag de naleving van dit voorschrift door middel van een tekening of een simulatie worden gecontroleerd.

6.25.   Waarschuwingssignaal voor een botsing aan de achterkant

6.25.1.   Aanwezigheid

Facultatief

Het waarschuwingssignaal voor een botsing aan de achterkant moet worden gegeven door de gelijktijdige werking van alle richtingaanwijzers zoals beschreven in punt 6.25.7.

6.25.2.   Aantal

Zoals gespecificeerd in punt 6.5.2.

6.25.3.   Opstelling

Zoals gespecificeerd in punt 6.5.3.

6.25.4.   Plaats

Zoals gespecificeerd in punt 6.5.4.

6.25.5.   Geometrische zichtbaarheid

Zoals gespecificeerd in punt 6.5.5.

6.25.6.   Oriëntatie

Zoals gespecificeerd in punt 6.5.6.

6.25.7.   Elektrische aansluitingen. De naleving van deze voorschriften moet door de aanvrager worden aangetoond door simulatie of met andere verificatiemiddelen die door de voor de typegoedkeuring verantwoordelijke technische dienst worden aanvaard.

6.25.7.1.   Alle lichten van het waarschuwingssignaal voor een botsing aan de achterkant moeten synchroon knipperen met een frequentie van 4,0 ± 1,0 Hz.

6.25.7.1.1.   Als een van de lichten van het waarschuwingssignaal voor een botsing aan de achterkant echter een lichtbron met gloeidraad gebruikt, moet de frequentie 4,0 + 0,0/– 1,0 Hz bedragen.

6.25.7.2.   Het waarschuwingssignaal voor een botsing aan de achterkant moet onafhankelijk van andere lichten werken.

6.25.7.3.   Het waarschuwingssignaal voor een botsing aan de achterkant moet automatisch worden geactiveerd en gedeactiveerd.

6.25.7.4.   Het waarschuwingssignaal voor een botsing aan de achterkant mag niet worden geactiveerd als de richtingaanwijzers, het waarschuwingssignaal of het noodstopsignaal zijn geactiveerd.

6.25.7.5.   Het waarschuwingssignaal voor een botsing aan de achterkant mag alleen worden geactiveerd onder de volgende voorwaarden.

| Vr | activering |
| --- | --- |
| Vr > 30 km/h | TTB ≤ 1,4 |
| Vr ≤ 30 km/h | TTB ≤ 1,4 / 30 ×Vr |

Vr

activering

Vr > 30 km/h

TTB ≤ 1,4

Vr ≤ 30 km/h

TTB ≤ 1,4 / 30 ×Vr

„Vr (relatieve snelheid)”: het verschil in snelheid tussen een voertuig met een waarschuwingssignaal voor een botsing aan de achterkant en een volgvoertuig op dezelfde rijstrook.

„Vr (relatieve snelheid)”

„TTB (tijd tot de botsing)”: de geraamde tijd voor een botsing tussen een voertuig met een waarschuwingssignaal voor een botsing aan de achterkant en een volgvoertuig, ervan uitgaande dat de relatieve snelheid op het ogenblik van de raming constant blijft.

„TTB (tijd tot de botsing)”

6.25.7.6.   De activeringsperiode van het waarschuwingssignaal voor een botsing aan de achterkant mag niet meer dan 3 seconden bedragen.

6.25.8.   Verklikker

Facultatief

6.26.   Manoeuvreerlichten (Reglement nr. 23)

6.26.1.   Aanwezigheid

Facultatief op motorvoertuigen.

6.26.2.   Aantal

Een of twee (één aan elke kant).

6.26.3.   Opstelling

Geen bijzondere voorschriften, de voorschriften van punt 6.26.9 zijn echter van toepassing.

6.26.4.   Plaats

Geen bijzondere voorschriften.

6.26.5.   Geometrische zichtbaarheid

Geen bijzondere voorschriften.

6.26.6.   Oriëntatie

Naar beneden, de voorschriften van punt 6.26.9 zijn echter van toepassing.

6.26.7.   Elektrische aansluitingen

Manoeuvreerlichten moeten zo zijn aangesloten dat zij alleen kunnen worden geactiveerd als de grootlicht- of dimlichtkoplampen tegelijk worden ingeschakeld.

Voor langzame manoeuvres tot 10 km/h moet het manoeuvreerlicht automatisch worden geactiveerd wanneer een van de volgende voorwaarden is vervuld:

| a) | voordat het voertuig na elke handmatige activering van het aandrijfsysteem voor het eerst in beweging wordt gebracht, of |
| --- | --- |

a)

voordat het voertuig na elke handmatige activering van het aandrijfsysteem voor het eerst in beweging wordt gebracht, of

| b) | de achteruitversnelling is ingeschakeld, of |
| --- | --- |

b)

de achteruitversnelling is ingeschakeld, of

| c) | er een camerasysteem voor parkeerhulp is geactiveerd. |
| --- | --- |

c)

er een camerasysteem voor parkeerhulp is geactiveerd.

De manoeuvreerlichten moeten automatisch worden uitgeschakeld zodra de voorwaartse snelheid van het voertuig meer dan 10 km/h bedraagt en zij moeten uitgeschakeld blijven tot op het moment dat de omstandigheden voor activering zich opnieuw voordoen.

6.26.8.   Verklikker

Geen bijzondere voorschriften.

6.26.9.   Andere voorschriften

6.26.9.1.   De technische dienst moet tot tevredenheid van de typegoedkeuringsinstantie een visuele test uitvoeren om te verifiëren dat het zichtbare oppervlak van deze lichten niet rechtstreeks zichtbaar is voor een waarnemer die zich verplaatst op de grens van een zone op een dwarsvlak op 10 m van de voorkant van het voertuig, een dwarsvlak op 10 m van de achterkant van het voertuig, en twee middenlangsvlakken op 10 m aan elke kant van het voertuig; die vier vlakken mogen zich van 1 m tot 3 m boven en evenwijdig aan het wegdek uitstrekken, zoals afgebeeld in bijlage 14.

6.26.9.2.   Op verzoek van de aanvrager en met instemming van de technische dienst mag de naleving van het voorschrift van punt 6.26.9.1 door middel van een tekening of een simulatie worden gecontroleerd of mag aan dit voorschrift worden geacht te zijn voldaan indien de installatieomstandigheden voldoen aan punt 6.2.3 van Reglement nr. 23, zoals vermeld op het mededelingenformulier in bijlage 1, punt 9.

7.   WIJZIGINGEN EN UITBREIDINGEN VAN DE GOEDKEURING VAN HET VOERTUIGTYPE OF VAN DE INSTALLATIE VAN VERLICHTINGS- EN LICHTSIGNAALVOORZIENINGEN

7.1.   Elke wijziging van het voertuigtype, van de installatie van verlichtings- en lichtsignaalvoorzieningen of van de in punt 3.2.2 bedoelde lijst moet worden meegedeeld aan de typegoedkeuringsinstantie die dat voertuigtype heeft goedgekeurd. Die instantie kan dan:

| 7.1.1. | oordelen dat de wijzigingen waarschijnlijk geen noemenswaardig nadelig effect zullen hebben en dat het voertuig in ieder geval nog steeds aan de voorschriften voldoet, of |
| --- | --- |

7.1.1.

oordelen dat de wijzigingen waarschijnlijk geen noemenswaardig nadelig effect zullen hebben en dat het voertuig in ieder geval nog steeds aan de voorschriften voldoet, of

| 7.1.2. | de voor de uitvoering van de tests verantwoordelijke technische dienst om een aanvullend testrapport verzoeken. |
| --- | --- |

7.1.2.

de voor de uitvoering van de tests verantwoordelijke technische dienst om een aanvullend testrapport verzoeken.

7.2.   De overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, moeten volgens de procedure van punt 4.3 in kennis worden gesteld van de bevestiging van de uitbreiding of weigering van de goedkeuring, met vermelding van de wijziging.

7.3.   De typegoedkeuringsinstantie die de goedkeuring uitbreidt, moet aan die uitbreiding een volgnummer toekennen en de andere partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, daarvan in kennis stellen door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1.

8.   CONFORMITEIT VAN DE PRODUCTIE

Voor de controle van de conformiteit van de productie gelden de procedures van aanhangsel 2 van de overeenkomst (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2), met inachtneming van de volgende bepalingen:

| 8.1. | elk krachtens dit reglement goedgekeurd voertuig moet zo worden gebouwd dat het conform is met het goedgekeurde type door te voldoen aan de voorschriften van de punten 5 en 6. |
| --- | --- |

8.1.

elk krachtens dit reglement goedgekeurd voertuig moet zo worden gebouwd dat het conform is met het goedgekeurde type door te voldoen aan de voorschriften van de punten 5 en 6.

| 8.2. | De houder van de goedkeuring moet met name:






  8.2.1. | ervoor zorgen dat er procedures bestaan om de kwaliteit van het voertuig op effectieve wijze te controleren wat alle aspecten van de naleving van de voorschriften van de punten 5 en 6 betreft; |
| --- | --- | --- |

8.2.

De houder van de goedkeuring moet met name:

8.2.1.

ervoor zorgen dat er procedures bestaan om de kwaliteit van het voertuig op effectieve wijze te controleren wat alle aspecten van de naleving van de voorschriften van de punten 5 en 6 betreft;

| 8.2.2. | erop toezien dat voor elk voertuigtype ten minste de in bijlage 9 voorgeschreven tests worden uitgevoerd of fysieke controles waaruit gelijkwaardige gegevens kunnen worden afgeleid. |
| --- | --- |

8.2.2.

erop toezien dat voor elk voertuigtype ten minste de in bijlage 9 voorgeschreven tests worden uitgevoerd of fysieke controles waaruit gelijkwaardige gegevens kunnen worden afgeleid.

| 8.3. | De typegoedkeuringsinstantie mag elke in dit reglement voorgeschreven test uitvoeren. Deze tests worden uitgevoerd op willekeurig geselecteerde monsters zonder afbreuk te doen aan de leveringsverplichtingen van de fabrikant. |
| --- | --- |

8.3.

De typegoedkeuringsinstantie mag elke in dit reglement voorgeschreven test uitvoeren. Deze tests worden uitgevoerd op willekeurig geselecteerde monsters zonder afbreuk te doen aan de leveringsverplichtingen van de fabrikant.

| 8.4. | De typegoedkeuringsinstantie moet ernaar streven jaarlijks een inspectie te laten plaatsvinden. Dit wordt evenwel aan het oordeel van de typegoedkeuringsinstantie overgelaten en hangt af van haar vertrouwen in de maatregelen om een effectieve controle van de conformiteit van de productie te waarborgen. Bij negatieve resultaten moet de typegoedkeuringsinstantie ervoor zorgen dat alle nodige maatregelen worden genomen om de conformiteit van de productie zo snel mogelijk te herstellen. |
| --- | --- |

8.4.

De typegoedkeuringsinstantie moet ernaar streven jaarlijks een inspectie te laten plaatsvinden. Dit wordt evenwel aan het oordeel van de typegoedkeuringsinstantie overgelaten en hangt af van haar vertrouwen in de maatregelen om een effectieve controle van de conformiteit van de productie te waarborgen. Bij negatieve resultaten moet de typegoedkeuringsinstantie ervoor zorgen dat alle nodige maatregelen worden genomen om de conformiteit van de productie zo snel mogelijk te herstellen.

9.   SANCTIES BIJ NON-CONFORMITEIT VAN DE PRODUCTIE

9.1.   De krachtens dit reglement voor een voertuigtype verleende goedkeuring kan worden ingetrokken indien niet aan de voorschriften is voldaan of indien een voertuig met het goedkeuringsmerk niet conform is met het goedgekeurde type.

9.2.   Indien een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast een eerder verleende goedkeuring intrekt, moet zij de andere overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, daarvan onmiddellijk in kennis stellen door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1.

10.   DEFINITIEVE STOPZETTING VAN DE PRODUCTIE

Indien de houder van de goedkeuring de productie van een krachtens dit reglement goedgekeurd voertuigtype definitief stopzet, moet hij de instantie die de goedkeuring heeft verleend daarvan in kennis stellen. Zodra die instantie de kennisgeving heeft ontvangen, moet zij de andere overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, daarvan in kennis stellen door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1.

11.   NAAM EN ADRES VAN DE VOOR DE UITVOERING VAN DE GOEDKEURINGSTESTS VERANTWOORDELIJKE TECHNISCHE DIENSTEN EN VAN DE TYPEGOEDKEURINGSINSTANTIES

De partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, moeten het secretariaat van de Verenigde Naties de naam en het adres meedelen van de technische diensten die voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijk zijn, en van de administratieve instanties die goedkeuring verlenen en waaraan de in andere landen afgegeven certificaten betreffende de goedkeuring en de uitbreiding, weigering of intrekking van de goedkeuring moeten worden toegezonden.

12.   OVERGANGSBEPALINGEN

12.1   Algemeen

12.1.1.   Vanaf de officiële datum van inwerkingtreding van de recentste wijzigingenreeks mag een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast, niet weigeren goedkeuring te verlenen krachtens dit reglement zoals gewijzigd bij die recentste wijzigingenreeks.

12.1.2.   Vanaf de officiële datum van inwerkingtreding van de recentste wijzigingenreeks mag een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast, niet weigeren goedkeuring te verlenen krachtens dit reglement zoals gewijzigd bij die recentste wijzigingenreeks.

12.1.3.   Gedurende de periode vanaf de officiële datum van inwerkingtreding van de recentste wijzigingenreeks en de verplichte toepassing ervan op nieuwe typegoedkeuringen, moeten de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, goedkeuringen blijven verlenen voor die voertuigtypen die voldoen aan de voorschriften van dit reglement zoals gewijzigd bij alle toepasselijke voorgaande wijzigingenreeksen.

12.1.4.   Bestaande goedkeuringen die krachtens dit reglement vóór de datum van verplichte toepassing van de recentste wijzigingenreeks zijn verleend, moeten onbeperkt geldig blijven en de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, moeten die goedkeuringen blijven erkennen en mogen niet weigeren uitbreidingen van die goedkeuringen te verlenen (met uitzondering van het bepaalde in punt 12.1.6).

12.1.5.   Wanneer het voertuigtype dat krachtens een van de vorige wijzigingenreeksen is goedgekeurd, voldoet aan de voorschriften van dit reglement zoals gewijzigd bij de recentste wijzigingenreeks, moet de overeenkomstsluitende partij die de goedkeuring heeft verleend, de andere overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, daarvan in kennis stellen.

12.1.6.   Onverminderd punt 12.1.4 zijn de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement pas na de datum van inwerkingtreding van de recentste wijzigingenreeks gaan toepassen, niet verplicht goedkeuringen te aanvaarden die krachtens een van de vorige wijzigingenreeksen van dit reglement zijn verleend.

12.1.7.   Totdat de secretaris-generaal van de Verenigde Naties van het tegendeel in kennis wordt gesteld, verklaart Japan dat het met betrekking tot de installatie van verlichtings- en lichtsignaalvoorzieningen de verplichtingen van de overeenkomst waaraan dit reglement is gehecht, alleen zal moeten nakomen voor voertuigen van de categorieën M1 en N1.

1

1

12.2.   Overgangsbepalingen van toepassing op wijzigingenreeks 03.

De overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen:

| a) | mogen vanaf 10 oktober 2007 (12 maanden na de datum van inwerkingtreding) alleen nog goedkeuringen verlenen als het goed te keuren voertuigtype voldoet aan de voorschriften van dit reglement zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 03; |
| --- | --- |

a)

mogen vanaf 10 oktober 2007 (12 maanden na de datum van inwerkingtreding) alleen nog goedkeuringen verlenen als het goed te keuren voertuigtype voldoet aan de voorschriften van dit reglement zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 03;

| b) | mogen de nationale of regionale typegoedkeuring tot en met 9 oktober 2009 (36 maanden na de datum van inwerkingtreding) niet weigeren van een voertuigtype dat krachtens wijzigingenreeks 04 van dit reglement is goedgekeurd; |
| --- | --- |

b)

mogen de nationale of regionale typegoedkeuring tot en met 9 oktober 2009 (36 maanden na de datum van inwerkingtreding) niet weigeren van een voertuigtype dat krachtens wijzigingenreeks 04 van dit reglement is goedgekeurd;

| c) | mogen vanaf 10 oktober 2009 (36 maanden na de datum van inwerkingtreding) weigeren dat voertuigen van de categorieën N2 (met een maximummassa van meer dan 7,5 ton), N3, O3 en O4 met een breedte van meer dan 2 100 mm (voor markeringen aan de achterkant) en een lengte van meer dan 6 000 mm (voor zijmarkeringen) die niet voldoen aan de voorschriften van wijzigingenreeks 03 van dit reglement, voor het eerst in het nationale of regionale verkeer worden gebracht, met uitzondering van trekkers voor opleggers en van incomplete voertuigen; |
| --- | --- |

c)

mogen vanaf 10 oktober 2009 (36 maanden na de datum van inwerkingtreding) weigeren dat voertuigen van de categorieën N2 (met een maximummassa van meer dan 7,5 ton), N3, O3 en O4 met een breedte van meer dan 2 100 mm (voor markeringen aan de achterkant) en een lengte van meer dan 6 000 mm (voor zijmarkeringen) die niet voldoen aan de voorschriften van wijzigingenreeks 03 van dit reglement, voor het eerst in het nationale of regionale verkeer worden gebracht, met uitzondering van trekkers voor opleggers en van incomplete voertuigen;

2

3

3

4

| d) | mogen onverminderd punt 12.1.4 vanaf 10 oktober 2011 (60 maanden na de datum van inwerkingtreding) niet langer goedkeuringen erkennen die krachtens een niet langer geldige voorgaande wijzigingenreeks van dit reglement zijn verleend voor voertuigen van de categorieën N2 (met een maximummassa van meer dan 7,5 ton), N3, O3 en O4 met een breedte van meer dan 2 100 mm (voor markeringen aan de achterkant) en een lengte van meer dan 6 000 mm (voor zijmarkeringen), met uitzondering van trekkers voor opleggers en van incomplete voertuigen; |
| --- | --- |

d)

mogen onverminderd punt 12.1.4 vanaf 10 oktober 2011 (60 maanden na de datum van inwerkingtreding) niet langer goedkeuringen erkennen die krachtens een niet langer geldige voorgaande wijzigingenreeks van dit reglement zijn verleend voor voertuigen van de categorieën N2 (met een maximummassa van meer dan 7,5 ton), N3, O3 en O4 met een breedte van meer dan 2 100 mm (voor markeringen aan de achterkant) en een lengte van meer dan 6 000 mm (voor zijmarkeringen), met uitzondering van trekkers voor opleggers en van incomplete voertuigen;

2

3

3

4

| e) | mogen vanaf 12 juni 2010 (36 maanden na de inwerkingtreding van supplement 3 op wijzigingenreeks 03) alleen nog goedkeuringen verlenen als het goed te keuren voertuigtype voldoet aan de voorschriften van dit reglement zoals gewijzigd bij supplement 3 op wijzigingenreeks 03; |
| --- | --- |

e)

mogen vanaf 12 juni 2010 (36 maanden na de inwerkingtreding van supplement 3 op wijzigingenreeks 03) alleen nog goedkeuringen verlenen als het goed te keuren voertuigtype voldoet aan de voorschriften van dit reglement zoals gewijzigd bij supplement 3 op wijzigingenreeks 03;

| f) | moeten tot en met 11 januari 2010 (18 maanden na de officiële datum van inwerkingtreding van supplement 4 op wijzigingenreeks 03) goedkeuringen blijven verlenen voor nieuwe voertuigtypen die niet voldoen aan de voorschriften inzake de verticale oriëntatie van mistvoorlichten (punt 6.3.6.1.1) en/of inzake de verklikker voor de richtingaanwijzers (punt 6.5.8) en/of inzake het uitschakelen van dagrijlichten (punt 6.19.7.3); |
| --- | --- |

f)

moeten tot en met 11 januari 2010 (18 maanden na de officiële datum van inwerkingtreding van supplement 4 op wijzigingenreeks 03) goedkeuringen blijven verlenen voor nieuwe voertuigtypen die niet voldoen aan de voorschriften inzake de verticale oriëntatie van mistvoorlichten (punt 6.3.6.1.1) en/of inzake de verklikker voor de richtingaanwijzers (punt 6.5.8) en/of inzake het uitschakelen van dagrijlichten (punt 6.19.7.3);

| g) | moeten tot en met 10 oktober 2011 (60 maanden na de officiële datum van inwerkingtreding) goedkeuringen blijven verlenen voor nieuwe voertuigtypen die niet voldoen aan de voorschriften inzake de cumulatieve lengte van de opvallende markeringen (punt 6.21.4.1.3) (27). |
| --- | --- |

g)

moeten tot en met 10 oktober 2011 (60 maanden na de officiële datum van inwerkingtreding) goedkeuringen blijven verlenen voor nieuwe voertuigtypen die niet voldoen aan de voorschriften inzake de cumulatieve lengte van de opvallende markeringen (punt 6.21.4.1.3) (27).

27

12.3.   Overgangsbepalingen van toepassing op wijzigingenreeks 04.

De overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen:

| a) | mogen vanaf 7 februari 2011 voor voertuigen van de categorieën M1 en N1 en vanaf 7 augustus 2012 voor voertuigen van andere categorieën (respectievelijk 30 maanden en 48 maanden na de officiële datum van inwerkingtreding) alleen nog goedkeuringen verlenen als het goed te keuren voertuigtype voldoet aan de voorschriften van dit reglement zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 04; |
| --- | --- |

a)

mogen vanaf 7 februari 2011 voor voertuigen van de categorieën M1 en N1 en vanaf 7 augustus 2012 voor voertuigen van andere categorieën (respectievelijk 30 maanden en 48 maanden na de officiële datum van inwerkingtreding) alleen nog goedkeuringen verlenen als het goed te keuren voertuigtype voldoet aan de voorschriften van dit reglement zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 04;

1

1

| b) | moeten na 22 juli 2009 (datum van inwerkingtreding van supplement 2 op wijzigingenreeks 04) goedkeuringen blijven verlenen voor voertuigtypen die niet voldoen aan de voorschriften van punt 5.2.1 zoals gewijzigd bij supplement 2 op wijzigingenreeks 04, als die zijn uitgerust met koplampen die krachtens Reglement nr. 98 (vóór supplement 9) of Reglement nr. 112 (vóór supplement 8) zijn goedgekeurd; |
| --- | --- |

b)

moeten na 22 juli 2009 (datum van inwerkingtreding van supplement 2 op wijzigingenreeks 04) goedkeuringen blijven verlenen voor voertuigtypen die niet voldoen aan de voorschriften van punt 5.2.1 zoals gewijzigd bij supplement 2 op wijzigingenreeks 04, als die zijn uitgerust met koplampen die krachtens Reglement nr. 98 (vóór supplement 9) of Reglement nr. 112 (vóór supplement 8) zijn goedgekeurd;

| c) | mogen vanaf 24 oktober 2012 (36 maanden na de inwerkingtreding van supplement 3 op wijzigingenreeks 04) alleen nog goedkeuringen verlenen als het goed te keuren voertuigtype voldoet aan de voorschriften betreffende spanningsbeperking van punt 3.2.7 en van de punten 5.27 tot en met 5.27.4 van dit reglement zoals gewijzigd bij supplement 3 op wijzigingenreeks 04; |
| --- | --- |

c)

mogen vanaf 24 oktober 2012 (36 maanden na de inwerkingtreding van supplement 3 op wijzigingenreeks 04) alleen nog goedkeuringen verlenen als het goed te keuren voertuigtype voldoet aan de voorschriften betreffende spanningsbeperking van punt 3.2.7 en van de punten 5.27 tot en met 5.27.4 van dit reglement zoals gewijzigd bij supplement 3 op wijzigingenreeks 04;

| d) | moeten tot en met 7 februari 2011 voor voertuigen van de categorieën M1 en N1 en tot 7 augustus 2012 voor voertuigen van andere categorieën (respectievelijk 30 maanden en 48 maanden na de officiële datum van inwerkingtreding) goedkeuringen blijven verlenen voor nieuwe voertuigtypen die niet voldoen aan de voorschriften inzake het uitschakelen van dagrijlichten die zijn samengebouwd met voorrichtingaanwijzers (punt 6.19.7.6). |
| --- | --- |

d)

moeten tot en met 7 februari 2011 voor voertuigen van de categorieën M1 en N1 en tot 7 augustus 2012 voor voertuigen van andere categorieën (respectievelijk 30 maanden en 48 maanden na de officiële datum van inwerkingtreding) goedkeuringen blijven verlenen voor nieuwe voertuigtypen die niet voldoen aan de voorschriften inzake het uitschakelen van dagrijlichten die zijn samengebouwd met voorrichtingaanwijzers (punt 6.19.7.6).

1

1

12.3.1.   Onverminderd bovenstaande overgangsbepalingen zijn overeenkomstsluitende partijen die Reglement nr. 112 pas na 7 augustus 2008 (de datum van inwerkingtreding van wijzigingenreeks 04) toepassen, niet verplicht goedkeuringen te aanvaarden als het goed te keuren voertuigtype niet voldoet aan de voorschriften van de punten 6.1.2 en 6.2.2 zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 04 van dit reglement, met betrekking tot Reglement nr. 112.

12.4.   Overgangsbepalingen van toepassing op wijzigingenreeks 05.

De overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen:

| a) | mogen vanaf 30 januari 2015 (48 maanden na de officiële datum van inwerkingtreding van wijzigingenreeks 05) alleen nog goedkeuringen verlenen als het goed te keuren voertuigtype voldoet aan de voorschriften van dit reglement zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 05; |
| --- | --- |

a)

mogen vanaf 30 januari 2015 (48 maanden na de officiële datum van inwerkingtreding van wijzigingenreeks 05) alleen nog goedkeuringen verlenen als het goed te keuren voertuigtype voldoet aan de voorschriften van dit reglement zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 05;

| b) | moeten tot 30 juli 2016 voor nieuwe voertuigtypen van de categorieën M1 en N1 en tot 30 januari 2018 voor nieuwe voertuigtypen van andere categorieën (respectievelijk 66 maanden en 84 maanden na de officiële datum van inwerkingtreding) goedkeuringen verlenen als het goed te keuren nieuwe voertuigtype voldoet aan de voorschriften van een of meer van de punten 6.2.7.6.2, 6.2.7.6.3 of 6.2.7.6.3.3 in plaats van die van punt 6.2.7.6.1 van dit reglement zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 05. |
| --- | --- |

b)

moeten tot 30 juli 2016 voor nieuwe voertuigtypen van de categorieën M1 en N1 en tot 30 januari 2018 voor nieuwe voertuigtypen van andere categorieën (respectievelijk 66 maanden en 84 maanden na de officiële datum van inwerkingtreding) goedkeuringen verlenen als het goed te keuren nieuwe voertuigtype voldoet aan de voorschriften van een of meer van de punten 6.2.7.6.2, 6.2.7.6.3 of 6.2.7.6.3.3 in plaats van die van punt 6.2.7.6.1 van dit reglement zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 05.

1

1

12.5.   Overgangsbepalingen van toepassing op wijzigingenreeks 06.

De overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen:

mogen vanaf 18 november 2017 (60 maanden na de datum van inwerkingtreding) alleen nog goedkeuringen verlenen als het goed te keuren voertuigtype voldoet aan de voorschriften van dit reglement zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 06.

---

(1)  Zoals gedefinieerd in de Geconsolideerde resolutie betreffende de constructie van voertuigen (R.E.3), document ECE/TRANS/WP.29/78/Rev. 3, punt 2 — www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html

1

(2)  Bij verlichtingsvoorzieningen voor de achterkentekenplaat en richtingaanwijzers van de categorieën 5 en 6 moet het „lichtuitstralende oppervlak” worden gebruikt.

2

(3)  Voorbeelden op basis waarvan kan worden besloten lichten samen te bouwen, zijn te vinden in bijlage 3, deel 7.

3

(4)  CIE-publicatie 15.2, 1986, Colorimetry, de colorimetrische standaardwaarnemer van de CIE 1931.

4

(5)  CIE-publicatie 15.2, 1986, Colorimetry, de colorimetrische standaardwaarnemer van de CIE 1931.

5

(6)  CIE-publicatie 15.2, 1986, Colorimetry, de colorimetrische standaardwaarnemer van de CIE 1931.

6

(7)  CIE-publicatie 15.2, 1986, Colorimetry, de colorimetrische standaardwaarnemer van de CIE 1931.

7

(8)  CIE-publicatie 15.2, 1986, Colorimetry, de colorimetrische standaardwaarnemer van de CIE 1931.

8

(9)  CIE-publicatie 15.2, 1986, Colorimetry, de colorimetrische standaardwaarnemer van de CIE 1931.

9

(10)  De nummers van de partijen bij de Overeenkomst van 1958 zijn opgenomen in bijlage 3 bij de Geconsolideerde resolutie betreffende de constructie van voertuigen (R.E.3), document ECE/TRANS/WP.29/78/Rev. 3 — www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html

10

(11)  Dit geldt niet voor specifieke objecten die aan de buitenkant van de koplamp kunnen worden bevestigd.

11

(12)  Het meten van de kleurcoördinaten van het daardoor uitgestraalde licht valt niet onder dit reglement.

12

(13)  Ook witte of kleurloze retroreflector genoemd.

13

(14)  Niets in dit reglement mag de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, beletten het gebruik van witte opvallende markeringen aan de achterkant op hun grondgebied toe te staan.

14

(15)  Zoals gedefinieerd in de Geconsolideerde resolutie betreffende de constructie van voertuigen (R.E.3), document ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.3, punt 2 — www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html

15

(16)  Partijen bij de respectieve reglementen kunnen het gebruik van mechanische schoonmaaksystemen verder verbieden wanneer koplampen met kunststoflenzen (met het opschrift PL) worden gemonteerd.

16

(17)  Zoals gedefinieerd in de Geconsolideerde resolutie betreffende de constructie van voertuigen (R.E.3), document ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.3, punt 2 — www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html

17

(18)  Voor nieuwe voertuigtypen die niet aan deze bepaling voldoen, kan goedkeuring worden verleend tot 18 maanden na de inwerkingtreding van supplement 4 op wijzigingenreeks 03.

18

(19)  Voor nieuwe voertuigtypen die niet aan deze bepaling voldoen, kan goedkeuring worden verleend tot 18 maanden na de inwerkingtreding van supplement 4 op wijzigingenreeks 03.

19

(20)  Voor nieuwe voertuigtypen die niet aan deze bepaling voldoen, kan goedkeuring worden verleend tot 18 maanden na de inwerkingtreding van supplement 4 op wijzigingenreeks 03.

20

(21)  De overeenkomstsluitende partijen die Reglement nr. 87 niet toepassen, mogen dagrijlichten (zoals gespecificeerd in punt 5.22) op grond van nationale regelgeving verbieden.

21

(22)  Voor nieuwe voertuigtypen die niet aan deze bepaling voldoen, kan goedkeuring worden verleend tot 18 maanden na de inwerkingtreding van supplement 4 op wijzigingenreeks 03.

22

(23)  Bij „twee symmetrisch geplaatste (extra) verlichtingseenheden” mag de horizontale afstand 200 mm bedragen (C op de figuur).

23

(24)  De verkeersrichtingen worden gescheiden door de constructie van de weg of er is een even grote zijdelingse afstand van het verkeer in tegenovergestelde richting. Hierdoor vermindert de verblinding door de koplampen van tegenliggers.

24

(25)  Deze bepaling is niet van toepassing op dimlicht wanneer bochtverlichting wordt geproduceerd voor een bocht naar rechts bij rechtsrijdend verkeer (bocht naar links bij linksrijdend verkeer).

25

(26)  Partijen bij de respectieve reglementen kunnen het gebruik van mechanische schoonmaaksystemen verder verbieden wanneer koplampen met kunststoflenzen (met het opschrift PL) worden geplaatst.

26

(27)  Opmerking van het secretariaat: zie voor punt 6.21.4.1.3 de tekst van wijzigingenreeks 03 zoals opgenomen in document E/ECE/324/Rev.1/Add.47/Rev.6 — E/ECE/TRANS/505/Rev.1/Add.47/Rev.6.

27

---

BIJLAGE 1

Image 87

MEDEDELING

(maximumformaat: A4 (210 × 297 mm))

(1)

afgegeven door: Naam van de instantie:

betreffende de (2): goedkeuring

uitbreiding van de goedkeuring

weigering van de goedkeuring

intrekking van de goedkeuring

definitieve stopzetting van de productie

van een voertuigtype wat de installatie van verlichtings- en lichtsignaalvoorzieningen betreft, krachtens Reglement nr. 48.

Goedkeuring nr.: Uitbreiding nr.:

1. Handelsnaam of merk van het voertuig:

2. Aanduiding van het voertuigtype door de fabrikant:

3. Naam en adres van de fabrikant:

4. Eventueel naam en adres van de gemachtigde vertegenwoordiger van de fabrikant:

5. Voor goedkeuring ter beschikking gesteld op:

6. Technische dienst die verantwoordelijk is voor de uitvoering van de goedkeuringstests:

7. Datum van het testrapport:

8. Nummer van het testrapport:

9. Korte beschrijving:

Verlichtings- en lichtsignaalvoorzieningen op het voertuig:

9.1. Grootlichtkoplampen: ja/neen (2)

9.2. Dimlichtkoplampen: ja/neen (2)

9.3. Mistvoorlichten: ja/neen (2)

Opmerkingen: samengebouwd in koplamp: ja/neen (2)

9.4. Achteruitrijlichten: ja/neen (2)

9.5. Voorrichtingaanwijzers: ja/neen (2)

9.6. Achterrichtingaanwijzers: ja/neen (2)

9.7. Zijrichtingaanwijzers: ja/neen (2)

9.8. Waarschuwingssignaal: ja/neen (2)

Image 88

9.9. Stoplichten: ja/neen (2)

9.10. Achterkentekenplaat-

verlichting: ja/neen (2)

9.11. Breedtelichten: ja/neen (2)

9.12. Achterlichten: ja/neen (2)

9.13. Mistachterlichten: ja/neen (2)

9.14. Parkeerlichten: ja/neen (2)

9.15. Markeringslichten: ja/neen (2)

9.16. Achterretroreflectoren,

niet-driehoekig: ja/neen (2)

9.17. Achterretroreflectoren, driehoekig: ja/neen (2)

9.18. Voorretroreflectoren,

niet-driehoekig: ja/neen (2)

9.19. Zijretroreflectoren,

niet-driehoekig: ja/neen (2)

9.20. Zijmarkeringslichten: ja/neen (2)

9.21. Dagrijlichten: ja/neen (2)

9.22. Adaptief koplampsysteem (AFS): ja/neen (2)

9.23. Hoeklichten: ja/neen (2)

9.24. Opvallende markeringen: Achterkant Zijkant

9.24.1. Volledige contourmarkeringen: ja/neen (2)

9.24.2. Gedeeltelijke contourmarkeringen: ja/neen (2)

9.24.3. Lijnmarkeringen: ja/neen (2)

9.24.4. Vrijstelling voor een opvallende markering overeenkomstig punt 6.21.1.2.5 van dit reglement

Achterkant

ja/neen (2)

Opmerkingen:

Zijkant

ja/neen (2)

Opmerkingen:

9.25. Noodstopsignaal: ja/neen (2)

9.26. Manoeuvreerlichten: ja/neen (2)

9.27. Comfortverlichting: ja/neen (2)

9.28. Gelijkwaardige lichten: ja/neen (2)

9.29. Maximaal toelaatbare lading in de bagageruimte:

Image 89

10. Opmerkingen:

10.1. Eventuele opmerkingen over beweegbare onderdelen:

10.2. Toegepaste methode voor het definiëren van het zichtbare oppervlak:

a) grens van het verlichtingsoppervlak (2), of

b) lichtuitstralende oppervlak (2)

10.3. Andere opmerkingen (geldig voor voertuigen met rechtse of linkse besturing):

10.4. Opmerkingen over het AFS (overeenkomstig de punten 3.2.6 en 6.22.7.4 van dit reglement):

10.5. Opmerking over de mate van bedekking van de opvallende markering als deze minder bedraagt dan de minimumwaarde van 70 % zoals voorgeschreven in de punten 6.21.4.1.2 en 6.21.4.2.2 van dit reglement:

10.6. Voor voertuigen van de categorieën M en N, opmerkingen over de wijze waarop de stroomvoorziening plaatsvindt (overeenkomstig de punten 3.2.7 en 5.27 van dit reglement):

10.7. Opmerkingen over opvallende markeringen (overeenkomstig de punten 6.21.1.2.5 en 6.21.4.3.1 van dit reglement):

10.8. Opmerkingen over opvallende markeringen (incomplete voertuigen of complete voertuigen overeenkomstig de punten 6.21.1.2.1 en 6.21.1.2.2.1 van dit reglement):

Incomplete voertuigen: ja/neen (2)

Complete voertuigen: ja/neen (2)

Voltooide voertuigen: ja/neen (2)

11. Plaats van het goedkeuringsmerk:

12. Reden(en) voor de uitbreiding (indien van toepassing):

13. Goedkeuring verleend/uitgebreid/geweigerd/ingetrokken (2)

14. Plaats:

15. Datum:

16. Handtekening:

17. De volgende documenten met bovenstaand goedkeuringsnummer zijn op verzoek verkrijgbaar:

(1) Nummer van het land dat de goedkeuring heeft verleend/geweigerd/ingetrokken (zie de goedkeuringsbepalingen in het reglement).

(2) Doorhalen wat niet van toepassing is.

---

BIJLAGE 2

OPSTELLING VAN GOEDKEURINGSMERKEN

MODEL A

(zie punt 4.4 van dit reglement)

Image 90

Bovenstaand goedkeuringsmerk, aangebracht op een voertuig, geeft aan dat het voertuigtype in kwestie, wat de installatie van verlichtings- en lichtsignaalvoorzieningen betreft, in Nederland (E 4) is goedgekeurd krachtens Reglement nr. 48, wijzigingenreeks 06. Het goedkeuringsnummer geeft aan dat de goedkeuring is verleend volgens de voorschriften van Reglement nr. 48, wijzigingenreeks 06.

MODEL B

(zie punt 4.5 van dit reglement)

Image 91

Bovenstaand goedkeuringsmerk, aangebracht op een voertuig, geeft aan dat het voertuigtype in kwestie in Nederland (E 4) krachtens Reglement nr. 48, wijzigingenreeks 06, en Reglement nr. 33 is goedgekeurd (1). Het goedkeuringsnummer geeft aan dat, op de respectieve datum van goedkeuring, Reglement nr. 48 was gewijzigd bij wijzigingenreeks 06 en Reglement nr. 33 nog in zijn oorspronkelijke vorm bestond.

---

(1)  Het tweede nummer dient alleen ter illustratie.

---

BIJLAGE 3

VOORBEELDEN VAN LICHTOPPERVLAKKEN, ASSEN, REFERENTIEPUNTEN EN GEOMETRISCHE ZICHTBAARHEIDSHOEKEN

Deze voorbeelden tonen enkele opstellingen om de bepalingen toe te lichten en zijn niet bedoeld om het ontwerp te beperken.

LEGENDA voor alle voorbeelden in deze bijlage:

| 1. | Verlichtingsoppervlak |
| --- | --- |

1.

Verlichtingsoppervlak

| 2. | Referentieas |
| --- | --- |

2.

Referentieas

| 3. | Referentiepunt |
| --- | --- |

3.

Referentiepunt

| 4. | Geometrische zichtbaarheidshoek |
| --- | --- |

4.

Geometrische zichtbaarheidshoek

| 5. | Lichtuitstralend oppervlak |
| --- | --- |

5.

Lichtuitstralend oppervlak

| 6. | Zichtbaar oppervlak op basis van het verlichtingsoppervlak |
| --- | --- |

6.

Zichtbaar oppervlak op basis van het verlichtingsoppervlak

| 7a. | Zichtbaar oppervlak op basis van het lichtuitstralende oppervlak overeenkomstig punt 2.8, onder a) (met buitenlens) |
| --- | --- |

7a.

Zichtbaar oppervlak op basis van het lichtuitstralende oppervlak overeenkomstig punt 2.8, onder a) (met buitenlens)

| 7b. | Zichtbaar oppervlak op basis van het lichtuitstralende oppervlak overeenkomstig punt 2.8, onder b) (zonder buitenlens) |
| --- | --- |

7b.

Zichtbaar oppervlak op basis van het lichtuitstralende oppervlak overeenkomstig punt 2.8, onder b) (zonder buitenlens)

| 8. | Zichtbaarheidsrichting |
| --- | --- |

8.

Zichtbaarheidsrichting

| IO | Interne optische component |
| --- | --- |
| LG | Lichtgeleider |
| L | Buitenlens |
| R | Reflector |
| S | Lichtbron |
| X | Geen deel van deze functie |
| F1 | Functie 1 |
| F2 | Functie 2 |

IO

Interne optische component

LG

Lichtgeleider

L

Buitenlens

R

Reflector

S

Lichtbron

X

Geen deel van deze functie

F1

Functie 1

F2

Functie 2

DEEL 1

Lichtuitstralend oppervlak van een lichtsignaalvoorziening die geen retroreflector is

Image 92

Zichtbaar oppervlak op basis van het lichtuitstralende oppervlak

DEEL 2

Verlichtingsoppervlak van een lichtsignaalvoorziening die geen retroreflector is

Verlichtingsoppervlak van een lichtsignaalvoorziening die geen retroreflector is

Image 93

Resulterend verlichtingsoppervlak bij alle mogelijke schermposities, bv. om het maximum- of minimumoppervlak te bepalen.

Verlichtingsoppervlak

Schermen; andere posities van de schermen zijn mogelijk

DEEL 3

Voorbeelden van het zichtbare oppervlak op basis van het verlichtingsoppervlak in verschillende geometrische zichtbaarheidsrichtingen

Voorbeelden van het zichtbare oppervlak op basis van het verlichtingsoppervlak in verschillende geometrische zichtbaarheidsrichtingen

Image 94

Zichtbaar oppervlak op basis van het verlichtingsoppervlak

Zichtbaar oppervlak op basis van het verlichtingsoppervlak

Image 95

Zichtbaar oppervlak op basis van het verlichtingsoppervlak

DEEL 4

Voorbeelden van het zichtbare oppervlak op basis van het lichtuitstralende oppervlak in verschillende geometrische zichtbaarheidsrichtingen

Voorbeelden van het zichtbare oppervlak op basis van het lichtuitstralende oppervlak in verschillende geometrische zichtbaarheidsrichtingen

Image 96

Zichtbaar oppervlak op basis van het lichtuitstralende oppervlak

Image 97

Zichtbaar oppervlak op basis van het lichtuitstralende oppervlak

DEEL 5

Voorbeeld van het verlichtingsoppervlak in vergelijking met het lichtuitstralende oppervlak bij een „éénfunctielicht” (zie de punten 2.8 tot en met 2.9 van dit reglement)

Voorbeeld van het verlichtingsoppervlak in vergelijking met het lichtuitstralende oppervlak bij een „éénfunctielicht” (zie de punten 2.8 tot en met 2.9 van dit reglement)

Voorbeelden van een lichtbron met een reflectoroptiek achter een buitenlens:

| Voorbeeld 1 | Voorbeeld 2 |
| --- | --- |
| | |
| (Inclusief de buitenlens) (Exclusief de niet-gestructureerde buitenlens) | Voorbeelden van een lichtbron met een reflectoroptiek met een binnenlens achter een buitenlens: |

Voorbeeld 1

Voorbeeld 1

Voorbeeld 2

Voorbeeld 2

Image 98

Image 99

(Inclusief de buitenlens) (Exclusief de niet-gestructureerde buitenlens)

Voorbeelden van een lichtbron met een reflectoroptiek met een binnenlens achter een buitenlens:

Voorbeelden van een lichtbron met een reflectoroptiek met een binnenlens achter een buitenlens:

| Voorbeeld 3 | Voorbeeld 4 |
| --- | --- |
| | |
| (Inclusief de buitenlens) (Exclusief de niet-gestructureerde buitenlens) | Voorbeelden van een lichtbron met een reflectoroptiek met een gedeeltelijke binnenlens achter een buitenlens: |

Voorbeeld 3

Voorbeeld 3

Voorbeeld 4

Voorbeeld 4

Image 100

Image 101

(Inclusief de buitenlens) (Exclusief de niet-gestructureerde buitenlens)

Voorbeelden van een lichtbron met een reflectoroptiek met een gedeeltelijke binnenlens achter een buitenlens:

Voorbeelden van een lichtbron met een reflectoroptiek met een gedeeltelijke binnenlens achter een buitenlens:

| Voorbeeld 5 | Voorbeeld 6 |
| --- | --- |
| | |
| (Inclusief de buitenlens) | (Exclusief de niet-gestructureerde buitenlens) |

Voorbeeld 5

Voorbeeld 5

Voorbeeld 6

Voorbeeld 6

Image 102

Image 103

(Inclusief de buitenlens)

(Exclusief de niet-gestructureerde buitenlens)

Voorbeelden van een lichtgeleideroptiek achter een buitenlens:

Voorbeeld 7

Voorbeeld 7

Image 104

Wanneer de niet gestructureerde buitenlens wordt uitgesloten, is 7b het zichtbare oppervlak overeenkomstig punt 2.8, onder b).

Doorsnede

Voorbeelden van een lichtgeleideroptiek of een reflectoroptiek achter een buitenlens:

Voorbeeld 8

Voorbeeld 8

Image 105

LG, R en F1

Wanneer de niet gestructureerde buitenlens wordt uitgesloten, is 7b het zichtbare oppervlak overeenkomstig punt 2.8, onder b) en mag F1 niet transparant zijn ten opzichte van F2.

Doorsnede

Voorbeeld van een lichtbron met een reflectoroptiek in combinatie met een oppervlak dat geen deel uitmaakt van deze functie, achter een buitenlens:

Voorbeeld 9

Voorbeeld 9

Image 106

Wanneer de niet gestructureerde buitenlens wordt uitgesloten, is 7b het zichtbare oppervlak overeenkomstig punt 2.8, onder b).

DEEL 6

Voorbeelden van de bepaling van het lichtuitstralende oppervlak in vergelijking met het verlichtingsoppervlak (zie de punten 2.8 en 2.9 van dit reglement)

Voorbeelden van de bepaling van het lichtuitstralende oppervlak in vergelijking met het verlichtingsoppervlak (zie de punten 2.8 en 2.9 van dit reglement)

Opmerking: Het weerkaatste licht kan/mag bijdragen aan de bepaling van het lichtuitstralende oppervlak

Opmerking:

Voorbeeld A

Voorbeeld A

Image 107

GEPROJECTEERD AANZICHT

Oppervlak van de lens, gemakshalve vlak afgebeeld

OPGEGEVEN REFERENTIE-AS

| | Verlichtingsoppervlak | Opgegeven lichtuitstralend oppervlak overeenkomstig punt 2.8, onder a) |
| --- | --- | --- |
| De randen zijn | a en b | c en d |

Verlichtingsoppervlak

Opgegeven lichtuitstralend oppervlak overeenkomstig punt 2.8, onder a)

De randen zijn

a en b

c en d

Voorbeeld B

Voorbeeld B

Image 108

Oppervlak van de lens, gemakshalve vlak afgebeeld

GEPROJECTEERD AANZICHT

OPGEGEVEN REFERENTIE-AS

| | Verlichtingsoppervlak | Opgegeven lichtuitstralend oppervlak overeenkomstig punt 2.8, onder a) |
| --- | --- | --- |
| De randen zijn | a en b | c en d |

Verlichtingsoppervlak

Opgegeven lichtuitstralend oppervlak overeenkomstig punt 2.8, onder a)

De randen zijn

a en b

c en d

Voorbeeld C

Voorbeeld C

Voorbeeld om het verlichtingsoppervlak te bepalen in combinatie met een oppervlak dat geen deel uitmaakt van de functie:

Image 109

X maakt geen deel uit van deze functie

Oppervlak van de lens, gemakshalve vlak afgebeeld

GEPROJECTEERD AANZICHT

OPGEGEVEN REFERENTIE-AS

| | Verlichtingsoppervlak |
| --- | --- |
| De randen zijn | a en b |

Verlichtingsoppervlak

De randen zijn

a en b

Voorbeeld D

Voorbeeld D

Voorbeeld om het lichtuitstralende oppervlak overeenkomstig punt 2.8, onder a), te bepalen in combinatie met een oppervlak dat geen deel uitmaakt van de functie:

Image 110

X maakt geen deel uit van deze functie

Oppervlak van de lens, gemakshalve vlak afgebeeld

GEPROJECTEERD AANZICHT

OPGEGEVEN REFERENTIE-AS

| | Opgegeven lichtuitstralend oppervlak overeenkomstig punt 2.8, onder a) |
| --- | --- |
| De randen zijn | c-d en e-f |

Opgegeven lichtuitstralend oppervlak overeenkomstig punt 2.8, onder a)

De randen zijn

c-d en e-f

Voorbeeld E

Voorbeeld E

Voorbeeld om het zichtbare oppervlak te bepalen in combinatie met een oppervlak dat geen deel uitmaakt van de functie, en een niet-gestructureerde buitenlens (overeenkomstig punt 2.8, onder b)):

Image 111

X maakt geen deel uit van deze functie

Oppervlak van de lens, gemakshalve vlak afgebeeld

GEPROJECTEERD AANZICHT

OPGEGEVEN REFERENTIE-AS

| | Opgegeven lichtuitstralend oppervlak overeenkomstig bv. punt 2.8, onder b) |
| --- | --- |
| De randen zijn | c'-d' en e'-f' |

Opgegeven lichtuitstralend oppervlak overeenkomstig bv. punt 2.8, onder b)

De randen zijn

c'-d' en e'-f'

DEEL 7

Voorbeelden op basis waarvan kan worden besloten twee functies samen te bouwen

Voorbeelden op basis waarvan kan worden besloten twee functies samen te bouwen

In het geval met een gestructureerde buitenlens en een scheiding tussen beide functies:

Image 112

7a voor F2

7a voor F1

Niet samen-gebouwd

In het geval met een gestructureerde buitenlens:

Image 113

Samen-gebouwd

7a voor F2

7a voor F1

Wanneer de niet-gestructureerde buitenlens wordt uitgesloten:

Image 114

Niet samen-gebouwd

Wanneer de niet-gestructureerde buitenlens wordt uitgesloten:

Image 115

LG en F1

LG en F1

Niet samen-gebouwd

Niet samen-gebouwd

Wanneer de buitenlens (al dan niet gestructureerd) wordt inbegrepen:

Image 116

Samen-gebouwd

LG en F1

LG en F1

Samen-gebouwd

Wanneer de buitenlens (al dan niet gestructureerd) wordt inbegrepen:

Image 117

LG, R en F1

Samen-gebouwd

Wanneer de niet-gestructureerde buitenlens wordt uitgesloten, is 7b het zichtbare oppervlak overeenkomstig punt 2.8 en mag F1 niet transparant zijn ten opzichte van F2:

Image 118

F1 is niet samengebouwd met F2

LG, R en F1

Wanneer de niet-gestructureerde buitenlens al dan niet wordt uitgesloten:

Image 119

Samen-gebouwd

LG en F1

---

BIJLAGE 4

ZICHTBAARHEID VAN EEN ROOD LICHT NAAR VOREN EN VAN EEN WIT LICHT NAAR ACHTEREN

(Zie de punten 5.10.1 en 5.10.2 van dit reglement)

Figuur 1

Image 120

Zone 1

Zichtbaarheid van een rood licht naar voren

Figuur 2

Figuur 2

Image 121

Zichtbaarheid van een wit licht naar achteren

Zone 2

---

BIJLAGE 5

IN AANMERKING TE NEMEN BELADINGSTOESTANDEN VOOR HET BEPALEN VAN VERANDERINGEN IN DE VERTICALE ORIËNTATIE VAN DE DIMLICHTKOPLAMPEN

Belading van de assen zoals bedoeld in de punten 6.2.6.1 en 6.2.6.3.1

1.   Voor de volgende tests moet de massa van de passagiers worden berekend op basis van 75 kg per persoon.

2.   Wijze van belading voor de verschillende voertuigtypen:

| 2.1. | Voertuigen van categorie M1 (1)







  2.1.1. | De hoek van de lichtbundel van de dimlichtkoplampen moet worden bepaald bij de volgende beladingen:






  2.1.1.1. | één persoon op de bestuurdersstoel; |
| --- | --- | --- | --- |

2.1.

Voertuigen van categorie M1 (1)

2.1.1.

De hoek van de lichtbundel van de dimlichtkoplampen moet worden bepaald bij de volgende beladingen:

2.1.1.1.

één persoon op de bestuurdersstoel;

| 2.1.1.2. | de bestuurder, plus één passagier op de voorstoel die het verst van de bestuurder is verwijderd; |
| --- | --- |

2.1.1.2.

de bestuurder, plus één passagier op de voorstoel die het verst van de bestuurder is verwijderd;

| 2.1.1.3. | de bestuurder, één passagier op de voorstoel die het verst van de bestuurder is verwijderd, alle achterste stoelen bezet; |
| --- | --- |

2.1.1.3.

de bestuurder, één passagier op de voorstoel die het verst van de bestuurder is verwijderd, alle achterste stoelen bezet;

| 2.1.1.4. | alle stoelen bezet; |
| --- | --- |

2.1.1.4.

alle stoelen bezet;

| 2.1.1.5. | alle stoelen bezet, plus een gelijkmatige belading van de bagageruimte tot de toelaatbare achterasbelasting, respectievelijk voorasbelasting indien de bagageruimte zich vooraan bevindt. Indien zowel vooraan als achteraan bagageruimte aanwezig is, moet de aanvullende lading gelijkmatig worden verdeeld tot de toelaatbare asbelastingen. Indien de maximaal toelaatbare massa echter wordt bereikt vóór de toelaatbare belasting van een van de assen, moet de lading van de bagageruimte(n) worden beperkt tot de waarde waarmee deze massa kan worden bereikt; |
| --- | --- |

2.1.1.5.

alle stoelen bezet, plus een gelijkmatige belading van de bagageruimte tot de toelaatbare achterasbelasting, respectievelijk voorasbelasting indien de bagageruimte zich vooraan bevindt. Indien zowel vooraan als achteraan bagageruimte aanwezig is, moet de aanvullende lading gelijkmatig worden verdeeld tot de toelaatbare asbelastingen. Indien de maximaal toelaatbare massa echter wordt bereikt vóór de toelaatbare belasting van een van de assen, moet de lading van de bagageruimte(n) worden beperkt tot de waarde waarmee deze massa kan worden bereikt;

| 2.1.1.6. | de bestuurder, plus een gelijkmatige belading van de bagageruimte tot de toelaatbare asbelasting van de overeenkomstige as.
  Indien de maximaal toelaatbare massa echter wordt bereikt vóór de toelaatbare belasting van de as, moet de lading van de bagageruimte(n) worden beperkt tot de waarde waarmee deze massa kan worden bereikt. |
| --- | --- |

2.1.1.6.

de bestuurder, plus een gelijkmatige belading van de bagageruimte tot de toelaatbare asbelasting van de overeenkomstige as.

Indien de maximaal toelaatbare massa echter wordt bereikt vóór de toelaatbare belasting van de as, moet de lading van de bagageruimte(n) worden beperkt tot de waarde waarmee deze massa kan worden bereikt.

| 2.1.2. | Bij het bepalen van de belading moet rekening worden gehouden met eventuele door de fabrikant opgelegde laadbeperkingen. |
| --- | --- |

2.1.2.

Bij het bepalen van de belading moet rekening worden gehouden met eventuele door de fabrikant opgelegde laadbeperkingen.

| 2.2. | Voertuigen van de categorieën M2 en M3 (1)

  De hoek van de lichtbundel van de dimlichtkoplampen moet worden bepaald bij de volgende beladingen:






  2.2.1. | voertuig onbeladen en één persoon op de bestuurdersstoel; |
| --- | --- | --- |

2.2.

Voertuigen van de categorieën M2 en M3 (1)

De hoek van de lichtbundel van de dimlichtkoplampen moet worden bepaald bij de volgende beladingen:

2.2.1.

voertuig onbeladen en één persoon op de bestuurdersstoel;

| 2.2.2. | voertuig zodanig beladen dat elke as haar technisch toelaatbare maximumbelasting draagt of totdat de maximaal toelaatbare massa van het voertuig wordt bereikt door evenredige belasting van de voor- en achteras tot hun technisch toelaatbare maximumbelasting, naargelang wat zich het eerst voordoet. |
| --- | --- |

2.2.2.

voertuig zodanig beladen dat elke as haar technisch toelaatbare maximumbelasting draagt of totdat de maximaal toelaatbare massa van het voertuig wordt bereikt door evenredige belasting van de voor- en achteras tot hun technisch toelaatbare maximumbelasting, naargelang wat zich het eerst voordoet.

| 2.3. | Voertuigen van categorie N met laadoppervlakken






  2.3.1. | De hoek van de lichtbundel van de dimlichtkoplampen moet worden bepaald bij de volgende beladingen:






  2.3.1.1. | voertuig onbeladen en één persoon op de bestuurdersstoel; |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.

Voertuigen van categorie N met laadoppervlakken

2.3.1.

De hoek van de lichtbundel van de dimlichtkoplampen moet worden bepaald bij de volgende beladingen:

2.3.1.1.

voertuig onbeladen en één persoon op de bestuurdersstoel;

| 2.3.1.2. | bestuurder, plus een zodanig verdeelde lading dat de technisch toelaatbare maximumbelasting van de achteras(sen) of de maximaal toelaatbare massa van het voertuig wordt bereikt (naargelang wat zich het eerst voordoet) zonder dat de belasting van de vooras, berekend als de som van de voorasbelasting van het onbeladen voertuig plus 25 % van de maximaal toelaatbare nuttige belasting van de vooras, wordt overschreden. Wanneer het laadplatform zich aan de voorkant bevindt, wordt de vooras in aanmerking genomen. |
| --- | --- |

2.3.1.2.

bestuurder, plus een zodanig verdeelde lading dat de technisch toelaatbare maximumbelasting van de achteras(sen) of de maximaal toelaatbare massa van het voertuig wordt bereikt (naargelang wat zich het eerst voordoet) zonder dat de belasting van de vooras, berekend als de som van de voorasbelasting van het onbeladen voertuig plus 25 % van de maximaal toelaatbare nuttige belasting van de vooras, wordt overschreden. Wanneer het laadplatform zich aan de voorkant bevindt, wordt de vooras in aanmerking genomen.

| 2.4. | Voertuigen van categorie N zonder laadoppervlak






  2.4.1. | Trekkers voor opleggers:






  2.4.1.1. | onbeladen voertuig zonder belasting op de koppelschotel en één persoon op de bestuurdersstoel; |
| --- | --- | --- | --- |

2.4.

Voertuigen van categorie N zonder laadoppervlak

2.4.1.

Trekkers voor opleggers:

2.4.1.1.

onbeladen voertuig zonder belasting op de koppelschotel en één persoon op de bestuurdersstoel;

| 2.4.1.2. | één persoon op de bestuurdersstoel, technisch toelaatbare belasting op de koppelschotel in de stand die overeenkomt met de grootste belasting op de achteras. |
| --- | --- |

2.4.1.2.

één persoon op de bestuurdersstoel, technisch toelaatbare belasting op de koppelschotel in de stand die overeenkomt met de grootste belasting op de achteras.

| 2.4.2. | Trekkers voor aanhangwagens:






  2.4.2.1. | voertuig onbeladen en één persoon op de bestuurdersstoel; |
| --- | --- | --- |

2.4.2.

Trekkers voor aanhangwagens:

2.4.2.1.

voertuig onbeladen en één persoon op de bestuurdersstoel;

| 2.4.2.2. | één persoon op de bestuurdersstoel, alle overige plaatsen in de cabine bezet. |
| --- | --- |

2.4.2.2.

één persoon op de bestuurdersstoel, alle overige plaatsen in de cabine bezet.

---

(1)  Zoals gedefinieerd in de Geconsolideerde resolutie betreffende de constructie van voertuigen (R.E.3), document ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.3, punt 2 — www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html

---

BIJLAGE 6

METING VAN DE VERANDERING VAN DE HELLING VAN DE DIMLICHTBUNDEL ALS FUNCTIE VAN DE BELADING

1.   TOEPASSINGSGEBIED

In deze bijlage wordt een methode beschreven voor het meten van veranderingen van de helling van de dimlichtbundel bij een motorvoertuig ten opzichte van de begininstelling, als gevolg van een gewijzigde belading van dat voertuig.

2.   DEFINITIES

2.1.   Begininstelling

2.1.1.   Opgegeven begininstelling

Waarde van de door de fabrikant van het motorvoertuig opgegeven oorspronkelijke helling van de dimlichtbundel die als referentiewaarde geldt voor de berekening van de toelaatbare veranderingen.

2.1.2.   Gemeten begininstelling

Gemiddelde waarde van de helling van de dimlichtbundel of van het voertuig, gemeten bij het voertuig in beladingstoestand nr. 1 zoals gedefinieerd in bijlage 5 voor de geteste voertuigcategorie. Deze waarde dient als referentiewaarde voor het beoordelen van de veranderingen in de helling van de lichtbundel naarmate de beladingstoestand wijzigt.

2.2.   Helling van de dimlichtbundel

De helling kan worden gedefinieerd:

| | als de hoek, uitgedrukt in milliradialen, tussen het horizontale vlak en de richting van de lichtbundel naar een karakteristiek punt op het horizontale gedeelte van de licht-donkergrens in de lichtverdeling van de koplamp; |
| --- | --- |

als de hoek, uitgedrukt in milliradialen, tussen het horizontale vlak en de richting van de lichtbundel naar een karakteristiek punt op het horizontale gedeelte van de licht-donkergrens in de lichtverdeling van de koplamp;

| | of door de tangens van die hoek, uitgedrukt in procenten, aangezien de hoeken klein zijn (bij deze kleine hoeken is 1 % gelijk aan 10 mrad). |
| --- | --- |

of door de tangens van die hoek, uitgedrukt in procenten, aangezien de hoeken klein zijn (bij deze kleine hoeken is 1 % gelijk aan 10 mrad).

Indien de helling in procenten wordt uitgedrukt, kan zij worden berekend met de volgende formule:

Formula

waarin:

| h1 | de hoogte boven het wegdek in millimeters is van bovengenoemd karakteristiek punt, gemeten op een verticaal scherm dat loodrecht op het middenlangsvlak van het voertuig op een horizontale afstand L is geplaatst; |
| --- | --- |
| h2 | de hoogte boven het wegdek in millimeters is van het referentiepunt (dat wordt beschouwd als de nominale oorsprong van het karakteristieke punt dat bij h1 is gekozen); |
| L | de afstand in millimeters is tussen het scherm en het referentiepunt. |

h1

de hoogte boven het wegdek in millimeters is van bovengenoemd karakteristiek punt, gemeten op een verticaal scherm dat loodrecht op het middenlangsvlak van het voertuig op een horizontale afstand L is geplaatst;

h2

de hoogte boven het wegdek in millimeters is van het referentiepunt (dat wordt beschouwd als de nominale oorsprong van het karakteristieke punt dat bij h1 is gekozen);

L

de afstand in millimeters is tussen het scherm en het referentiepunt.

Negatieve waarden wijzen op een neerwaarts gerichte bundel (zie figuur 1).

Positieve waarden wijzen op een opwaarts gerichte bundel.

Figuur 1

Neerwaartse helling van de dimlichtbundel van een voertuig van categorie M1

Image 122

Opmerkingen:

| 1. | Op deze tekening is een voertuig van categorie M1 afgebeeld, maar het weergegeven principe geldt ook voor voertuigen van andere categorieën. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Indien het voertuig niet van een niveauregeling voor de koplampen is voorzien, is de verandering van de helling van de dimlichtbundel identiek aan de verandering van de helling van het voertuig zelf. |
| --- | --- |

2.

3.   MEETOMSTANDIGHEDEN

3.1.   Indien een visuele inspectie van het patroon van de dimlichtbundel op het scherm of een fotometrische methode wordt toegepast, moeten de metingen plaatsvinden in een donkere omgeving (bv. in een donkere kamer) die ruim genoeg is om het voertuig en het scherm te kunnen opstellen zoals in figuur 1. De afstand tussen de referentiepunten van de koplamp en het scherm moet ten minste 10 m bedragen.

3.2.   Het oppervlak waarop de metingen plaatsvinden, moet zo vlak en horizontaal mogelijk zijn, zodat de reproduceerbaarheid van de metingen van de helling van de dimlichtbundel tot op ± 0,5 mrad (± 0,05 % helling) nauwkeurig kan worden gewaarborgd.

3.3.   Indien een scherm wordt gebruikt, moeten de markering, de positie en de oriëntatie ervan ten opzichte van het grondoppervlak en het middenlangsvlak van het voertuig zo zijn dat de reproduceerbaarheid van de meting van de helling van de dimlichtbundel tot op ± 0,5 mrad (± 0,05 % helling) nauwkeurig kan worden gewaarborgd.

3.4.   Tijdens de metingen moet de omgevingstemperatuur tussen 10 en 30 °C bedragen.

4.   VOORBEREIDING VAN HET VOERTUIG

4.1.   De metingen moeten worden uitgevoerd bij een voertuig dat 1 000 tot 10 000 km heeft afgelegd, bij voorkeur 5 000 km.

4.2.   De banden moeten tot de door de voertuigfabrikant voor de maximumbelading gespecificeerde druk zijn opgepompt. Het voertuig moet volledig zijn bijgevuld (brandstof, water, olie) en van alle door de fabrikant gespecificeerde accessoires en gereedschappen zijn voorzien. Volledige bijvulling met brandstof betekent dat de brandstoftank tot ten minste 90 % moet worden gevuld.

4.3.   De parkeerrem van het voertuig moet gelost zijn en de versnellingsbak moet in neutraal staan.

4.4.   Het voertuig moet ten minste acht uur lang op de in punt 3.4 gespecificeerde temperatuur worden gehouden.

4.5.   Indien een fotometrische of visuele methode wordt toegepast, moeten bij voorkeur koplampen met een duidelijk afgebakende licht-donkergrens van de dimlichtbundel op het testvoertuig worden gemonteerd om de metingen te vergemakkelijken. Andere middelen zijn toegestaan om een nauwkeuriger aflezing te verkrijgen (bv. verwijdering van de koplamplens).

5.   TESTPROCEDURE

5.1.   Algemeen

De veranderingen in de helling van de dimlichtbundel of van het voertuig, naargelang de gekozen methode, moeten voor elke kant van het voertuig afzonderlijk worden gemeten. De resultaten die bij zowel de linker- als rechterkoplamp in alle in bijlage 5 gespecificeerde beladingstoestanden worden verkregen, moeten binnen de in punt 5.5 vermelde grenswaarden liggen. De belading moet geleidelijk worden opgevoerd zonder het voertuig aan al te grote schokken bloot te stellen.

5.1.1.   Wanneer een AFS is geïnstalleerd, moeten de metingen worden uitgevoerd met het AFS in zijn neutrale stand.

5.2.   Bepaling van de gemeten begininstelling

Het voertuig moet worden voorbereid zoals beschreven in punt 4 en worden beladen zoals beschreven in bijlage 5 (eerste beladingstoestand van de desbetreffende voertuigcategorie). Vóór elke meting moet het voertuig op en neer worden bewogen zoals aangegeven in punt 5.4. De metingen moeten driemaal worden verricht.

5.2.1.   Indien geen van de drie meetresultaten meer dan 2 mrad (0,2 % helling) verschilt van het rekenkundig gemiddelde van de resultaten, vormt dat gemiddelde het eindresultaat.

5.2.2.   Verschilt een van de meetresultaten meer dan 2 mrad (0,2 % helling) van het rekenkundig gemiddelde van de resultaten, dan moet nogmaals een reeks van tien metingen worden verricht waarvan het rekenkundig gemiddelde het eindresultaat vormt.

5.3.   Meetmethoden

Om veranderingen in de helling te meten, mag gelijk welke methode worden toegepast, mits de aflezing tot op ± 0,2 mrad (± 0,02 % helling) nauwkeurig is.

5.4.   Behandeling van het voertuig in elke beladingstoestand

De ophanging van het voertuig en elk ander deel dat de helling van de dimlichtbundel kan beïnvloeden, moeten volgens de hierna beschreven methoden worden geactiveerd.

De technische diensten en de fabrikanten mogen echter in onderling overleg andere (experimentele of op berekeningen gebaseerde) methoden voorstellen, met name wanneer de test bijzondere moeilijkheden oplevert, mits dergelijke berekeningen duidelijk geldig zijn.

5.4.1.   Voertuigen van categorie M1 met conventionele ophanging

Terwijl het voertuig op de meetplaats staat en, zo nodig, de wielen op zwevende platforms rusten (die moeten worden gebruikt indien de afwezigheid ervan zou leiden tot een beperking van de veerbeweging die de meetresultaten kan beïnvloeden), moet het voertuig gedurende ten minste drie volledige cycli continu op en neer worden bewogen; bij elke cyclus moet eerst de achterkant en vervolgens de voorkant van het voertuig naar beneden worden geduwd.

De reeks op- en neergaande bewegingen moet steeds eindigen met de voltooiing van een cyclus. Alvorens de metingen te verrichten, moet men het voertuig vanzelf tot rust laten komen. In plaats van zwevende platforms te gebruiken, kan hetzelfde effect worden verkregen door het voertuig over ten minste één volledige wielomwenteling vooruit en achteruit te bewegen.

5.4.2.   Voertuigen van de categorieën M2, M3 en N met conventionele ophanging

5.4.2.1.   Indien de in punt 5.4.1 beschreven behandelingsmethode voor voertuigen van categorie M1 niet mogelijk is, mag de in punt 5.4.2.2 of 5.4.2.3 beschreven methode worden toegepast.

5.4.2.2.   Terwijl het voertuig met de wielen op de grond op de meetplaats staat, moet het voertuig op en neer worden bewogen door de belading tijdelijk te variëren.

5.4.2.3.   Terwijl het voertuig met de wielen op de grond op de meetplaats staat, moeten de ophanging van het voertuig en alle andere delen die de helling van de dimlichtbundel kunnen beïnvloeden, met een triltoestel worden geactiveerd. Dit triltoestel kan een trilplatform zijn waarop de wielen rusten.

5.4.3.   Voertuigen met niet-conventionele ophanging waarbij de motor moet draaien

Vóór elke meting wachten tot het voertuig met draaiende motor zijn definitieve toestand heeft bereikt.

5.5.   Metingen

Voor elk van de verschillende beladingstoestanden moet de verandering van de helling van de dimlichtbundel worden geëvalueerd ten opzichte van de overeenkomstig punt 5.2 gemeten begininstelling.

Indien het voertuig met een handmatige niveauregeling voor de koplampen is uitgerust, moet deze regeling in de standen worden gezet die de fabrikant voor bepaalde beladingstoestanden heeft gespecificeerd (overeenkomstig bijlage 5).

5.5.1.   Eerst moet in elke beladingstoestand een enkele meting worden verricht. Aan de voorschriften is voldaan, indien voor alle beladingstoestanden de verandering van de helling binnen de berekende grenzen ligt (bv. binnen het verschil tussen de opgegeven begininstelling en de voor goedkeuring vereiste beneden- en bovengrens) met een veiligheidsmarge van 4 mrad (0,4 % helling).

5.5.2.   Indien het resultaat van een meting niet aan de in punt 5.5.1 vermelde veiligheidsmarge voldoet of de grenswaarde overschrijdt, moeten nogmaals drie metingen worden verricht in de beladingstoestand waarin dat resultaat is verkregen, zoals gespecificeerd in punt 5.5.3.

5.5.3.   Voor elk van de bovengenoemde beladingstoestanden geldt het volgende:

5.5.3.1.   indien geen van de drie meetresultaten meer dan 2 mrad (0,2 % helling) verschilt van het rekenkundig gemiddelde van de resultaten, vormt dat gemiddelde het eindresultaat;

5.5.3.2.   verschilt een van de meetresultaten meer dan 2 mrad (0,2 % helling) van het rekenkundig gemiddelde van de resultaten, dan moet nogmaals een reeks van tien metingen worden verricht waarvan het rekenkundig gemiddelde het eindresultaat vormt;

5.5.3.3.   indien een voertuig is voorzien van een automatische niveauregeling voor de koplampen met een eigen hysteresislus, dan moeten de gemiddelde resultaten van de boven- en onderkant van die hysteresislus als significante waarden worden beschouwd.

Al deze metingen moeten worden verricht overeenkomstig de punten 5.5.3.1 en 5.5.3.2.

5.5.4.   Aan de voorschriften is voldaan, indien in alle beladingstoestanden het verschil tussen de gemeten begininstelling, bepaald overeenkomstig punt 5.2, en de in elke beladingstoestand gemeten helling minder bedraagt dan de in punt 5.5.1 berekende waarden (zonder veiligheidsmarge).

5.5.5.   Indien slechts één van de berekende boven- of ondergrenzen van de verandering wordt overschreden, mag de fabrikant, binnen de voor goedkeuring gespecificeerde grenzen, voor de opgegeven begininstelling een andere waarde kiezen.

---

BIJLAGE 7

AANDUIDING VAN DE IN PUNT 6.2.6.1.1 VAN DIT REGLEMENT BEDOELDE NEERWAARTSE HELLING VAN DE LICHT-DONKERGRENS VAN DE DIMLICHTKOPLAMPEN EN VAN DE IN PUNT 6.3.6.1.2 VAN DIT REGLEMENT BEDOELDE NEERWAARTSE HELLING VAN DE LICHT-DONKERGRENS VAN DE MISTVOORLICHTEN

Voorbeeld 1

De keuze van de grootte van het symbool en de tekens wordt aan de fabrikant overgelaten.

Waarde van de opgegeven begininstelling

Standaardsymbool voor dimlichtkoplamp

Voorbeeld 2

De keuze van de grootte van het symbool en de tekens wordt aan de fabrikant overgelaten.

Waarde van de neerwaartse helling

Standaardsymbool voor mistvoorlicht

---

BIJLAGE 8

IN PUNT 6.2.6.2.2 VAN DIT REGLEMENT BEDOELDE BEDIENINGSORGANEN VOOR DE NIVEAUREGELING VAN DE KOPLAMPEN

1.   SPECIFICATIES

1.1.   Het omlaag brengen van de dimlichtbundel moet altijd op een van de volgende wijzen plaatsvinden:

| a) | door een bedieningsorgaan naar beneden of naar links te verplaatsen; |
| --- | --- |

a)

door een bedieningsorgaan naar beneden of naar links te verplaatsen;

| b) | door een bedieningsorgaan tegen de wijzers van de klok in te draaien; |
| --- | --- |

b)

door een bedieningsorgaan tegen de wijzers van de klok in te draaien;

| c) | door een knop in te drukken (druk/trekknop). |
| --- | --- |

c)

door een knop in te drukken (druk/trekknop).

Indien verschillende knoppen worden gebruikt om de lichtbundel bij te stellen, moet de knop die de grootste neerwaartse helling produceert, links van of onder de knop(pen) voor de andere dimlichtstanden zijn aangebracht.

Een draaiend bedieningsorgaan dat op zijn kant wordt gezien of waarvan alleen de rand zichtbaar is, moet op dezelfde wijze worden bediend als bedieningsorganen van type a) of c).

1.1.1.   Op dit bedieningsorgaan moeten symbolen zijn aangebracht die duidelijk de bewegingen aangeven die met de neerwaartse en opwaartse helling van de dimlichtbundel overeenkomen.

1.2.   De 0-stand komt overeen met de begininstelling van de helling overeenkomstig punt 6.2.6.1.1 van dit reglement.

1.3.   De 0-stand, die overeenkomstig punt 6.2.6.2.2 van dit reglement een stopstand moet zijn, hoeft zich niet noodzakelijk aan het einde van de schaal te bevinden.

1.4.   De op het bedieningsorgaan aangebrachte opschriften moeten in de gebruikershandleiding worden toegelicht.

1.5.   Voor de identificatie van de bedieningsorganen mogen alleen de volgende symbolen worden gebruikt:

en

of een combinatie van

Symbolen met vijf streepjes in plaats van vier mogen ook worden gebruikt.

Voorbeeld 1

Voorbeeld 2

Voorbeeld 3

---

BIJLAGE 9

CONTROLE VAN DE CONFORMITEIT VAN DE PRODUCTIE

1.   TESTS

1.1.   Plaats van de lichten

De plaats van de in punt 2.7 van dit reglement gedefinieerde lichten in de breedte, de hoogte en de lengte moet worden gecontroleerd volgens de algemene voorschriften van de punten 2.8 tot en met 2.10 en de punten 2.14 en 5.4 van dit reglement.

De gemeten waarden voor de afstanden moeten zo zijn dat aan de afzonderlijke specificaties voor elk licht is voldaan.

1.2.   Zichtbaarheid van de lichten

1.2.1.   De geometrische zichtbaarheidshoeken moeten worden gecontroleerd overeenkomstig punt 2.13 van dit reglement.

De gemeten waarden voor de hoeken moeten zo zijn dat aan de afzonderlijke specificaties voor elk licht is voldaan; voor de grenswaarden van de hoeken geldt evenwel een tolerantie die overeenkomt met de afwijking van ± 3° die krachtens punt 5.3 voor de installatie van lichtsignaalvoorzieningen is toegestaan.

1.2.2.   De zichtbaarheid van een rood licht naar voren of van een wit licht naar achteren moet worden gecontroleerd overeenkomstig punt 5.10 van dit reglement.

1.3.   Afstelling van dimlichtkoplampen en mistvoorlichten van klasse F3 naar voren

1.3.1.   Initiële neerwaartse helling

De initiële neerwaartse helling van de licht-donkergrens van de dimlichtkoplampen en de mistvoorlichten van klasse F3 moet wordt ingesteld overeenkomstig de geïllustreerde figuur zoals voorgeschreven en afgebeeld in bijlage 7.

Als alternatief kan de fabrikant de begininstelling ook volgens een daarvan afwijkende figuur afstellen, indien kan worden aangetoond dat dit representatief is voor het goedgekeurde type wanneer de test wordt uitgevoerd volgens de procedures van bijlage 6, met name punt 4.1.

1.3.2.   Verandering van de helling naargelang de belading

De verandering van de neerwaartse helling van de dimlichtbundel als functie van de in dit punt gespecificeerde beladingstoestanden moet binnen het onderstaande bereik blijven:

| | 0,2 tot 2,8 % bij een montagehoogte h < 0,8 m; |
| --- | --- |

0,2 tot 2,8 % bij een montagehoogte h < 0,8 m;

| | 0,2 tot 2,8 % bij een montagehoogte 0,8 ≤ h ≤ 1,0 m, of |
| --- | --- |

0,2 tot 2,8 % bij een montagehoogte 0,8 ≤ h ≤ 1,0 m, of

| | 0,7 tot 3,3 % (overeenkomstig het door de fabrikant bij de goedkeuring gekozen afstelbereik); |
| --- | --- |

0,7 tot 3,3 % (overeenkomstig het door de fabrikant bij de goedkeuring gekozen afstelbereik);

| | 0,7 tot 3,3 % bij een montagehoogte 1,0 ≤ h ≤ 1,2 m; |
| --- | --- |

0,7 tot 3,3 % bij een montagehoogte 1,0 ≤ h ≤ 1,2 m;

| | 1,2 tot 3,8 % bij een montagehoogte h > 1,2 m; |
| --- | --- |

1,2 tot 3,8 % bij een montagehoogte h > 1,2 m;

Bij een mistvoorlicht van klasse F3 met een of meer lichtbronnen met een totale objectieve lichtstroom van meer dan 2 000 lumen, moet de verandering van de neerwaartse helling als functie van de in dit punt gespecificeerde beladingstoestanden binnen het volgende bereik blijven:

| | 0,7 tot 3,3 % bij een montagehoogte h ≤ 0,8 m; |
| --- | --- |

0,7 tot 3,3 % bij een montagehoogte h ≤ 0,8 m;

| | 1,2 tot 3,8 % bij een montagehoogte h > 0,8 m. |
| --- | --- |

1,2 tot 3,8 % bij een montagehoogte h > 0,8 m.

De toe te passen beladingstoestanden moeten als volgt zijn, zoals aangegeven in bijlage 5 van dit reglement, voor elk systeem dienovereenkomstig aangepast.

1.3.2.1.   Voertuigen van categorie M1:

| | punt 2.1.1.1 |
| --- | --- |

punt 2.1.1.1

| | punt 2.1.1.6, rekening houdend met |
| --- | --- |

punt 2.1.1.6, rekening houdend met

| | punt 2.1.2 |
| --- | --- |

punt 2.1.2

1.3.2.2.   Voertuigen van de categorieën M2 en M3;

| | punt 2.2.1 |
| --- | --- |

punt 2.2.1

| | punt 2.2.2 |
| --- | --- |

punt 2.2.2

1.3.2.3.   Voertuigen van categorie N met laadoppervlakken:

| | punt 2.3.1.1 |
| --- | --- |

punt 2.3.1.1

| | punt 2.3.1.2 |
| --- | --- |

punt 2.3.1.2

1.3.2.4.   Voertuigen van categorie N zonder laadoppervlakken:

1.3.2.4.1.   Trekkers voor opleggers:

| | punt 2.4.1.1 |
| --- | --- |

punt 2.4.1.1

| | punt 2.4.1.2 |
| --- | --- |

punt 2.4.1.2

1.3.2.4.2.   Trekkers voor aanhangwagens:

| | punt 2.4.2.1 |
| --- | --- |

punt 2.4.2.1

| | punt 2.4.2.2 |
| --- | --- |

punt 2.4.2.2

1.4.   Elektrische aansluitingen en verklikkers

De elektrische aansluitingen moeten worden gecontroleerd door elk licht dat door het elektrische systeem van het voertuig wordt gevoed, in te schakelen.

De lichten en verklikkers moeten overeenkomstig de bepalingen van de punten 5.11 tot en met 5.14 van dit reglement en de individuele specificaties voor elk licht functioneren.

1.5.   Lichtsterkten

1.5.1.   Grootlichtkoplampen

De totale maximumlichtsterkte van de grootlichtkoplampen moet worden gecontroleerd volgens de in punt 6.1.9.2 van dit reglement beschreven procedure. De verkregen waarde moet zo zijn dat aan het voorschrift van punt 6.1.9.1 van dit reglement is voldaan.

1.6.   De aanwezigheid, het aantal, de kleur, de opstelling en, indien van toepassing, de categorie van de lichten moeten worden gecontroleerd door visuele inspectie van de lichten en hun opschriften.

Deze moeten zo zijn dat aan de bepalingen van de punten 5.15 en 5.16 en aan de individuele specificaties voor elk licht is voldaan.

---

BIJLAGE 10

GERESERVEERD

---

BIJLAGE 11

ZICHTBAARHEID VAN OPVALLENDE MARKERINGEN AAN DE ACHTER-, DE VOOR- EN DE ZIJKANT VAN EEN VOERTUIG

(Zie punt 6.21.5 van dit reglement)

Figuur 1a

Achterkant

Image 129

Waarnemingsvlak

25 m

Figuur 1b

Figuur 1b

Voorkant (alleen aanhangwagens)

Voorkant (alleen aanhangwagens)

Image 130

25 m

Waarnemingsvlak

Figuur 2

Figuur 2

Zijkant

Zijkant

Image 131

Waarnemingsvlak

25 m

---

BIJLAGE 12

TESTRIT

1.   Specificaties voor de testrit voor de automatische controle van de grootlichtkoplampen

1.1.   De testrit moet worden uitgevoerd in een heldere atmosfeer (1) en met schone koplampen.

1.2.   Het testparcours moet bestaan uit in tabel 1 beschreven testonderdelen met bijbehorende verkeersomstandigheden, bij snelheden die overeenstemmen met het desbetreffende wegtype:

Tabel 1

| Testonderdeel | Verkeersomstandigheden | Wegtype |
| --- | --- | --- |
| Stedelijke gebieden | Weg met meerdere rijbanen, bv. autosnelweg | Landweg |
| Snelheid | 50 ± 10 km/h | 100 ± 20 km/h | 80 ± 20 km/h |
| Gemiddeld percentage van de lengte van het volledige testparcours | 10 % | 20 % | 70 % |
| A | Een enkel voorliggend of tegenliggend voertuig met een frequentie waarbij het grootlicht aan- en uitgeschakeld wordt. | | X | X |
| B | Combinatie van voor- en tegenliggende voertuigen, met een frequentie waarbij het grootlicht aan- en uitgeschakeld wordt. | | X | X |
| C | Actieve en passieve inhaalmanoeuvres, met een frequentie waarbij het grootlicht aan- en uitgeschakeld wordt. | | X | X |
| D | Tegenliggende fiets zoals beschreven in punt 6.1.9.3.1.2. | | | X |
| E | Combinatie van voor- en tegenliggende voertuigen | X | | |

Testonderdeel

Verkeersomstandigheden

Wegtype

Stedelijke gebieden

Weg met meerdere rijbanen, bv. autosnelweg

Landweg

Snelheid

50 ± 10 km/h

100 ± 20 km/h

80 ± 20 km/h

Gemiddeld percentage van de lengte van het volledige testparcours

10 %

20 %

70 %

A

Een enkel voorliggend of tegenliggend voertuig met een frequentie waarbij het grootlicht aan- en uitgeschakeld wordt.

X

X

B

Combinatie van voor- en tegenliggende voertuigen, met een frequentie waarbij het grootlicht aan- en uitgeschakeld wordt.

X

X

C

Actieve en passieve inhaalmanoeuvres, met een frequentie waarbij het grootlicht aan- en uitgeschakeld wordt.

X

X

D

Tegenliggende fiets zoals beschreven in punt 6.1.9.3.1.2.

X

E

Combinatie van voor- en tegenliggende voertuigen

X

1.3.   Stedelijke gebieden moeten wegen met en zonder verlichting omvatten.

1.4.   Landwegen moeten gedeelten omvatten met twee rijbanen en gedeelten met vier of meer rijbanen, alsook kruispunten, heuvels en/of hellingen en haarspeldbochten.

1.5.   Wegen met meerdere rijbanen (bv. autosnelwegen) en landwegen moeten gedeelten omvatten waarbij de weg meer dan 600 m recht en vlak is. Ook moeten zij gedeelten omvatten met bochten naar links en naar rechts.

1.6.   Er moet rekening worden gehouden met druk verkeer.

2.   Specificaties voor de testrit voor adaptieve grootlichtkoplampen

2.1.   De testrit moet worden uitgevoerd in een heldere atmosfeer (1) en met schone koplampen.

2.2.   Het testparcours moet bestaan uit in tabel 2 beschreven testonderdelen met bijbehorende verkeersomstandigheden, bij snelheden die overeenstemmen met het desbetreffende wegtype:

Tabel 2

| Testonderdeel | Verkeersomstandigheden | Wegtype |
| --- | --- | --- |
| Stedelijke gebieden | Weg met meerdere rijbanen, bv. autosnelweg | Landweg |
| Snelheid | 50 ± 10 km/h | 100 ± 20 km/h | 80 ± 20 km/h |
| Gemiddeld percentage van de lengte van het volledige testparcours | 10 % | 20 % | 70 % |
| A | Een enkel voorliggend of tegenliggend voertuig met een frequentie waarbij het adaptieve grootlicht reageert om het aanpassingsproces te tonen. | | X | X |
| B | Combinatie van voor- en tegenliggende voertuigen, waarbij het adaptieve grootlicht reageert om het aanpassingsproces te tonen. | | X | X |
| C | Actieve en passieve inhaalmanoeuvres, waarbij het adaptieve grootlicht reageert om het aanpassingsproces te tonen. | | X | X |
| D | Tegenliggende fiets zoals beschreven in punt 6.22.9.3.1.2. | | | X |
| E | Combinatie van voor- en tegenliggende voertuigen | X | | |

Testonderdeel

Verkeersomstandigheden

Wegtype

Stedelijke gebieden

Weg met meerdere rijbanen, bv. autosnelweg

Landweg

Snelheid

50 ± 10 km/h

100 ± 20 km/h

80 ± 20 km/h

Gemiddeld percentage van de lengte van het volledige testparcours

10 %

20 %

70 %

A

Een enkel voorliggend of tegenliggend voertuig met een frequentie waarbij het adaptieve grootlicht reageert om het aanpassingsproces te tonen.

X

X

B

Combinatie van voor- en tegenliggende voertuigen, waarbij het adaptieve grootlicht reageert om het aanpassingsproces te tonen.

X

X

C

Actieve en passieve inhaalmanoeuvres, waarbij het adaptieve grootlicht reageert om het aanpassingsproces te tonen.

X

X

D

Tegenliggende fiets zoals beschreven in punt 6.22.9.3.1.2.

X

E

Combinatie van voor- en tegenliggende voertuigen

X

2.3.   Stedelijke gebieden moeten wegen met en zonder verlichting omvatten.

2.4.   Landwegen moeten gedeelten omvatten met twee rijbanen en gedeelten met vier of meer rijbanen, alsook kruispunten, heuvels en/of hellingen en haarspeldbochten.

2.5.   Wegen met meerdere rijbanen (bv. autosnelwegen) en landwegen moeten gedeelten omvatten waarbij de weg meer dan 600 m recht en vlak is. Ook moeten zij gedeelten omvatten met bochten naar links en naar rechts.

2.6.   Er moet rekening worden gehouden met druk verkeer.

2.7.   Voor de testonderdelen A en B in bovenstaande tabel moet de aanvaardbaarheid van de prestatie van het aanpassingsproces ten opzichte van voor- en tegenliggende weggebruikers worden beoordeeld en geregistreerd door de technici die de tests verrichten. Dit betekent dat die technici zich in het te testen voertuig, en eveneens in de voor- en tegenliggende voertuigen moeten bevinden.

---

(1)  Goede zichtbaarheid (meteorologisch zicht MOR > 2 000 m volgens de definitie van de WMO, Guide to Meteorological Instruments and Methods of Observation, zesde editie, ISBN: 92-63-16008-2, punten 1.1 t/m 1.9.11, Genève 1996).

---

BIJLAGE 13

VOORWAARDEN VOOR HET AUTOMATISCH IN- EN UITSCHAKELEN VAN DE DIMLICHTKOPLAMPEN

Voorwaarden voor het automatisch in- en uitschakelen van de dimlichtkoplampen
   (1)

| Omgevingslicht buiten het voertuig (2) | Dimlichtkoplampen | Responstijd |
| --- | --- | --- |
| minder dan 1 000  lux | AAN | niet meer dan 2 seconden |
| tussen 1 000 en 7 000  lux | naar keuze van de fabrikant | naar keuze van de fabrikant |
| meer dan 7 000  lux | UIT | meer dan 5 seconden, maar niet meer dan 300 seconden |

Omgevingslicht buiten het voertuig (2)

Dimlichtkoplampen

Responstijd

minder dan 1 000  lux

AAN

niet meer dan 2 seconden

tussen 1 000 en 7 000  lux

naar keuze van de fabrikant

naar keuze van de fabrikant

meer dan 7 000  lux

UIT

meer dan 5 seconden, maar niet meer dan 300 seconden

---

(1)  De aanvrager moet aantonen dat deze voorwaarden worden vervuld door simulatie of met andere verificatiemiddelen die door de typegoedkeuringsinstantie worden aanvaard.

(2)  De verlichtingssterkte moet op een horizontaal oppervlak worden gemeten met een cosinusgecorrigeerde sensor op dezelfde hoogte als de montagepositie van de sensor op het voertuig. Dit mag door de fabrikant worden aangetoond met afdoende bewijsmateriaal of met andere middelen die door de typegoedkeuringsinstantie worden aanvaard.

---

BIJLAGE 14

ZONES WAARBINNEN HET ZICHTBARE OPPERVLAK VAN MANOEUVREERLICHTEN EN VAN COMFORTVERLICHTING WAARNEEMBAAR ZIJN

Waarnemingszones

In deze tekening wordt de zone van één kant afgebeeld; de andere zones zijn van de voorkant, van de achterkant en van de andere kant van het voertuig.

Image 132

Grenzen van de zones

Image 133

---

BIJLAGE 15

HOEK(FOTO)METERSYSTEEM DAT WORDT GEBRUIKT VOOR FOTOMETRISCHE METINGEN ZOALS GEDEFINIEERD IN PUNT 2.34 VAN DIT REGLEMENT

Image 134

Fotometer

---