# Dziennik Urzędowy C 197/2008

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 197 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 512 sierpnia 2008 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 197

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 512 sierpnia 2008

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Zawiadomienia |
| | ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2008/C 197/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
  Dz.U. C 183 z 19.7.2008. | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości

2008/C 197/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
  Dz.U. C 183 z 19.7.2008.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2008/C 197/02 | Sprawa C-120/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 20 marca 2008 r. — Bayerischer Brauerbund e.V. przeciwko Bavaria N.V. | 2 |
| 2008/C 197/03 | Sprawa C-170/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het bedrijfsleven (Niderlandy) w dniu 23 kwietnia 2008 r. — H.J. Nijemeisland przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit | 2 |
| 2008/C 197/04 | Sprawa C-175/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 29 kwietnia 2008 r. — Aydin Salahadin Abdulla przeciwko Republice Federalnej Niemiec | 3 |
| 2008/C 197/05 | Sprawa C-176/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 29 kwietnia 2008 r. — Kamil Hasan przeciwko Republice Federalnej Niemiec | 3 |
| 2008/C 197/06 | Sprawa C-177/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 29 kwietnia 2008 r. — Khoshnaw Abdullah przeciwko Republice Federalnej Niemiec | 4 |
| 2008/C 197/07 | Sprawa C-178/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 29 kwietnia 2008 r. — Ahmed Adem i Hamrin Mosa Rashi przeciwko Republice Federalnej Niemiec | 5 |
| 2008/C 197/08 | Sprawa C-179/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 29 kwietnia 2008 r. — Dler Jamal przeciwko Republice Federalnej Niemiec | 5 |
| 2008/C 197/09 | Sprawa C-182/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 30 kwietnia 2008 r. — Glaxo Wellcome GmbH & Co. przeciwko Finanzamt München II | 6 |
| 2008/C 197/10 | Sprawa C-185/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank's-Gravenhage (Niderlandy) w dniu 29 kwietnia 2008 r. — Latchways plc i Eurosafe Solutions BV przeciwko Kedge Safety Systems BV i Consolidated Nederland BV | 6 |
| 2008/C 197/11 | Sprawa C-188/08: Skarga wniesiona w dniu 6 maja 2008 r. — Komisja przeciwko Irlandii | 7 |
| 2008/C 197/12 | Sprawa C-192/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 8 maja 2008 r. — TeliaSonera Finland Oyj przeciwko Viestintävirasto, iMEZ Ab | 8 |
| 2008/C 197/13 | Sprawa C-194/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 9 maja 2008 r. — Dr Susanne Gassmayr przeciwko Bundesministerin für Wissenschaft und Forschung | 9 |
| 2008/C 197/14 | Sprawa C-196/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Włochy) w dniu 14 maja 2008 r. — Acoset SpA przeciwko Conferenza Sindaci e Presidenza Prov. Reg. ATO Idrico Ragusa i in. | 9 |
| 2008/C 197/15 | Sprawa C-198/08: Skarga wniesiona w dniu 14 maja 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii | 10 |
| 2008/C 197/16 | Sprawa C-199/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof (Austria) w dniu 15 maja 2008 r. — Dr. Erhard Eschig przeciwko UNIQA Sachversicherung AG | 10 |
| 2008/C 197/17 | Sprawa C-203/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 16 maja 2008 r. — The Sporting Exchange Ltd przeciwkko Minister van Justicie, Stichting de Nationale Sporttotalisator, Scientific Games Racing | 11 |
| 2008/C 197/18 | Sprawa C-204/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 19 maja 2008 r. — Peter Rehder przeciwko Air Baltic Corporation | 11 |
| 2008/C 197/19 | Sprawa C-211/08: Skarga wniesiona w dniu 20 maja 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii | 12 |
| 2008/C 197/20 | Sprawa C-212/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Francja) w dniu 21 maja 2008 r. — Société Zeturf Ltd przeciwko Premier ministre, Ministre de l'Agriculture et de la Pêche, Ministre de l'Intérieur, de l'Outre-mer et des Collectivités territoriales, Ministre de l'Économie, de l'Industrie et de l'Emploi — Interwenient: G.I.E. Pari Mutuel Urbain (PMU) | 12 |
| 2008/C 197/21 | Sprawa C-213/08: Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii | 13 |
| 2008/C 197/22 | Sprawa C-217/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale ordinario di Milano (Włochy) w dniu 22 maja 2008 r. — Rita Mariano przeciwko Istituto nazionale per l'assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (INAIL) | 13 |
| 2008/C 197/23 | Sprawa C-218/08: Skarga wniesiona w dniu 22 maja 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej | 13 |
| 2008/C 197/24 | Sprawa C-230/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret (Dania) w dniu 28 maja 2008 r. — Dansk Transport og Logistik przeciwko Skatteministeriet | 14 |
| 2008/C 197/25 | Sprawa C-241/08: Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej | 15 |
| 2008/C 197/26 | Sprawa C-252/08: Skarga wniesiona w dniu 12 lipca 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Malty | 15 |
| 2008/C 197/27 | Sprawa C-256/08: Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej | 16 |
| 2008/C 197/28 | Sprawa C-269/08: Skarga wniesiona w dniu 20 czerwca 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Malty | 16 |
| | Sąd Pierwszej Instancji |
| 2008/C 197/29 | Przydział sędziów do izb | 17 |
| 2008/C 197/30 | Sprawa T-94/98: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 26 czerwca 2008 r. — Alferink i in. przeciwko Komisji (Skarga o odszkodowanie — Odpowiedzialność pozaumowna — Mleko — Opłata dodatkowa — Ilość referencyjna — Producent, który podjął zobowiązanie do niewprowadzania do obrotu — Wymóg produkcji w pierwotnym gospodarstwie SLOM — Artykuł 3a rozporządzenia (EWG) nr 1546/88 w brzmieniu ustalonym rozporządzeniem (EWG) nr 1033/89 — Zarzucane niejednoznaczne brzmienie stosowanego przepisu — Zasada pewności prawa) | 18 |
| 2008/C 197/31 | Sprawa T-410/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 18 czerwca 2008 r. — Hoechst przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek sorbatów — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Obliczanie wysokości grzywien — Obowiązek uzasadnienia — Waga i czas trwania naruszenia — Okoliczności obciążające — Zasada non bis in idem — Współpraca w toku postępowania administracyjnego — Dostęp do akt — Czas trwania postępowania) | 19 |
| 2008/C 197/32 | Sprawa T-420/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 czerwca 2008 r. — El Corte Inglés przeciwko OHIM — Abril Sánchez i Ricote Saugar (BoomerangTV) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego BoomerangTV — Wcześniejsze słowne i graficzne krajowe i wspólnotowe znaki towarowe BOOMERANG i Boomerang — Względne podstawy odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Brak powszechnie znanego znaku towarowego w rozumieniu art. 6 bis konwencji paryskiej — Brak szkodliwości dla renomy — Nieprzedstawienie przed Wydziałem Sprzeciwów dowodów na istnienie pewnych wcześniejszych znaków towarowych lub tłumaczenia takich dowodów — Przedstawienie dowodów po raz pierwszy przed izbą odwoławczą — Artykuł 8 ust. 1 lit. b), art. 8 ust. 2 lit. c), art. 8 ust. 5 i art. 74 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Zasada 16 ust. 2 i 3, zasada 17 ust. 2 i zasada 20 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2868/95) | 19 |
| 2008/C 197/33 | Sprawa T-442/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 26 czerwca 2008 r. — SIC przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Środki przyjęte przez Republikę Portugalską na rzecz nadawcy publicznego RTP w celu sfinansowania powierzonej mu misji publicznej — Decyzja stwierdzająca, że pewne środki nie stanowią pomocy państwa, a inne środki są zgodne ze wspólnym rynkiem — Uznanie za pomoc państwa — Zgodność ze wspólnym rynkiem — Obowiązek sumiennego i bezstronnego zbadania) | 20 |
| 2008/C 197/34 | Sprawa T-93/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 19 czerwca 2008 r. — Mülhens przeciwko OHIM — Spa Monopole (MINERAL SPA) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego MINERAL SPA — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy SPA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Renoma — Czerpanie nienależnej korzyści z renomy wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 40/94) | 20 |
| 2008/C 197/35 | Sprawa T-175/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 18 czerwca 2008 r. — Coca-Cola przeciwko OHIM — San Polo (MEZZOPANE) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego MEZZOPANE — Wcześniejsze słowne znaki towarowe MEZZO i MEZZOMIX — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd) | 21 |
| 2008/C 197/36 | Sprawa T-224/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 czerwca 2008 r. — Otto przeciwko OHIM — L'Altra Moda (l'Altra Moda) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego l'Altra Moda — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Alba Moda — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Artykuł 73 i art. 74 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 40/94) | 21 |
| 2008/C 197/37 | Sprawa T-268/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 czerwca 2008 r. — Olympiaki Aeroporia Ypiresies przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Pomoc na rzecz przewoźników lotniczych udzielona w związku ze stratami spowodowanymi zamachami z dnia 11 września 2001 r. — Decyzja uznająca program pomocowy za częściowo niezgodny ze wspólnym rynkiem i nakazująca odzyskanie wypłaconej pomocy — Artykuł 87 ust. 2 lit. b) WE — Komunikat Komisji z dnia 10 października 2001 r. w sprawie następstw zamachów z dnia 11 września — Związek przyczynowy między nadzwyczajnym zdarzeniem a szkodą — Obowiązek uzasadnienia) | 22 |
| 2008/C 197/38 | Sprawa T-36/07: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 czerwca 2008 r. — Zipcar przeciwko OHIM — Canary Islands Car (ZIPCAR) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ZIPCAR — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy CICAR — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94) | 22 |
| 2008/C 197/39 | Sprawa T-79/07: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 26 czerwca 2008 r. — SHS Polar Sistemas Informáticos przeciwko OHIM — Polaris Software Lab (POLARIS) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego POLARIS — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy POLAR — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94) | 23 |
| 2008/C 197/40 | Sprawa T-164/07 P: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 18 czerwca 2008 r. — Sundholm przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej — Postępowanie w sprawie oceny za 2003 r. — Prawo do obrony — Odwołanie niedopuszczalne — Odwołanie bezzasadne) | 23 |
| 2008/C 197/41 | Sprawa T-209/06: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 11 lipca 2008 r. — European Association of Im- and Exporters of Birds and live Animals i in. przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność — Artykuł 230 ustęp czwarty WE — Osoby fizyczne i prawne — Stowarzyszenia — Decyzja 2006/522/EWG — Indywidualne oddziaływanie — Zdrowie zwierząt — Środki ochronne w odniesieniu do grypy ptaków) | 23 |
| 2008/C 197/42 | Sprawy połączone T-383/06 i T-71/07: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 maja 2008 r. — Icuna.Com przeciwko Parlamentowi (Skarga o stwierdzenie nieważności — Skarga o odszkodowanie — Zamówienia publiczne na usługi — Wspólnotowe postępowanie przetargowe — Odrzucenie oferty — Decyzja o unieważnieniu postępowania przetargowego — Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej — Umorzenie postępowania) | 24 |
| 2008/C 197/43 | Sprawa T-127/07 P: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 czerwca 2008 r. — Bligny przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Konkurs otwarty — Warunki dopuszczenia — Odmowa sprawdzenia egzaminu pisemnego — Ogłoszenie o konkursie — Niepełny formularz zgłoszenia — Poświadczenie obywatelstwa — Odwołanie oczywiście bezzasadne) | 24 |
| 2008/C 197/44 | Sprawa T-41/08 R: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 kwietnia 2008 r. — Vakakis przeciwko Komisji (Wspólnotowa procedura przetargowa — Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych — Utrata szansy — Legitymacja procesowa — Dopuszczalność skargi głównej — Pilny charakter — Środki dowodowe) | 25 |
| 2008/C 197/45 | Sprawa T-190/08: Skarga wniesiona w dniu 14 maja 2008 r. — CHEMK i Kuznetskie ferrosplavy przeciwko Radzie i Komisji | 25 |
| 2008/C 197/46 | Sprawa T-192/08: Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2008 r. — Transnational Company Kazchrome i ENRC Marketing przeciwko Radzie | 26 |
| 2008/C 197/47 | Sprawa T-193/08 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 6 marca 2008 r. w sprawie F-46/06 Skareby przeciwko Komisji, wniesione w dniu 21 maja 2008 r. przez Skareby | 26 |
| 2008/C 197/48 | Sprawa T-194/08: Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2008 r. — Cattin i Cattin przeciwko Komisji | 27 |
| 2008/C 197/49 | Sprawa T-201/08: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2008 r. — Market Watch przeciwko OHIM — Ares Trading (SEROSLIM) | 27 |
| 2008/C 197/50 | Sprawa T-204/08: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2008 r. — Team Relocations NV przeciwko Komisji | 28 |
| 2008/C 197/51 | Sprawa T-206/08: Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2008 r. — Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 29 |
| 2008/C 197/52 | Sprawa T-209/08: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2008 r. — Stichting Administratiekantoor Portielje przeciwko Komisji | 30 |
| 2008/C 197/53 | Sprawa T-210/08: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2008 r. — Verhuizingen Coppens przeciwko Komisji | 30 |
| 2008/C 197/54 | Sprawa T-211/08: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2008 r. — Putters International przeciwko Komisji | 31 |
| 2008/C 197/55 | Sprawa T-212/08: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2008 r. — Amertranseuro International Holdings i in. przeciwko Komisji | 32 |
| 2008/C 197/56 | Sprawa T-214/08: Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2008 r. — Paul Alfons Rehbein przeciwko OHIM — Hervé Dias Martinho i Manuel Dias Martinho (Outburst) | 32 |
| 2008/C 197/57 | Sprawa T-218/08: Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2008 r. — Lemans przeciwko OHIM — Stephen Turner (ICON) | 33 |
| 2008/C 197/58 | Sprawa T-229/08: Skarga wniesiona w dniu 13 czerwca 2008 r. — Impala przeciwko Komisji | 33 |
| 2008/C 197/59 | Sprawa T-246/08: Skarga wniesiona w dniu 25 czerwca 2008 r. — Melli Bank przeciwko Radzie | 34 |
| 2008/C 197/60 | Sprawa T-9/94: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 26 maja 2008 r. — Ypma przeciwko Radzie i Komisji | 35 |
| 2008/C 197/61 | Sprawa T-402/03: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 czerwca 2008 r. — Katalagarianakis przeciwko Komisji | 35 |
| 2008/C 197/62 | Sprawa T-11/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 czerwca 2008 r. — Martins przeciwko Komisji | 35 |
| 2008/C 197/63 | Sprawa T-101/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 czerwca 2008 r. — Martinez Mongay przeciwko Komisji | 35 |
| 2008/C 197/64 | Sprawa T-128/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 czerwca 2008 r. — Piccinni-Leopardi przeciwko Komisji | 35 |
| 2008/C 197/65 | Sprawa T-390/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 11 czerwca 2008 r. — Piccinni-Leopardi i.in. przeciwko Komisji | 36 |
| 2008/C 197/66 | Sprawa T-31/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 czerwca 2008 r. — Rossi przeciwko OHIM — K & L Ruppert Stiftung (Rossi) | 36 |
| 2008/C 197/67 | Sprawa T-104/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 czerwca 2008 r. — Cegelec przeciwko Parlamentowi | 36 |
| 2008/C 197/68 | Sprawa T-342/06: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 czerwca 2008 r. — Angiotech Pharmaceuticals przeciwko OHIM (VASCULAR WRAP) | 36 |
| 2008/C 197/69 | Sprawa T-331/07: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 czerwca 2008 r. — Chupa Chups przeciwko Komisji | 36 |
| 2008/C 197/70 | Sprawa T-22/08: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 czerwca 2008 r. — Quest Diagnostics przeciwko OHIM — ALK-Abelló (DIAQUEST) | 36 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej |
| 2008/C 197/71 | Sprawa F-97/07: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 17 czerwca 2008 r. — De Fays przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Zwolnienie chorobowe — Nieusprawiedliwiona nieobecność — Postępowanie arbitrażowe) | 37 |
| 2008/C 197/72 | Sprawa F-57/08: Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2008 r. — Palazzo przeciwko Komisji | 37 |
| 2008/C 197/73 | Sprawa F-2/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 18 czerwca 2008 r. — Kröppelin przeciwko Radzie | 37 |
| 2008/C 197/74 | Sprawa F-4/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 18 czerwca 2008 r. — Huober przeciwko Radzie | 38 |
| 2008/C 197/75 | Sprawa F-6/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 18 czerwca 2008 r. — Kröppelin przeciwko Radzie | 38 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2008/C 197/02

Sprawa C-120/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 20 marca 2008 r. — Bayerischer Brauerbund e.V. przeciwko Bavaria N.V.

2

2008/C 197/03

Sprawa C-170/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het bedrijfsleven (Niderlandy) w dniu 23 kwietnia 2008 r. — H.J. Nijemeisland przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

2

2008/C 197/04

Sprawa C-175/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 29 kwietnia 2008 r. — Aydin Salahadin Abdulla przeciwko Republice Federalnej Niemiec

3

2008/C 197/05

Sprawa C-176/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 29 kwietnia 2008 r. — Kamil Hasan przeciwko Republice Federalnej Niemiec

3

2008/C 197/06

Sprawa C-177/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 29 kwietnia 2008 r. — Khoshnaw Abdullah przeciwko Republice Federalnej Niemiec

4

2008/C 197/07

Sprawa C-178/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 29 kwietnia 2008 r. — Ahmed Adem i Hamrin Mosa Rashi przeciwko Republice Federalnej Niemiec

5

2008/C 197/08

Sprawa C-179/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 29 kwietnia 2008 r. — Dler Jamal przeciwko Republice Federalnej Niemiec

5

2008/C 197/09

Sprawa C-182/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 30 kwietnia 2008 r. — Glaxo Wellcome GmbH & Co. przeciwko Finanzamt München II

6

2008/C 197/10

Sprawa C-185/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank's-Gravenhage (Niderlandy) w dniu 29 kwietnia 2008 r. — Latchways plc i Eurosafe Solutions BV przeciwko Kedge Safety Systems BV i Consolidated Nederland BV

6

2008/C 197/11

Sprawa C-188/08: Skarga wniesiona w dniu 6 maja 2008 r. — Komisja przeciwko Irlandii

7

2008/C 197/12

Sprawa C-192/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 8 maja 2008 r. — TeliaSonera Finland Oyj przeciwko Viestintävirasto, iMEZ Ab

8

2008/C 197/13

Sprawa C-194/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 9 maja 2008 r. — Dr Susanne Gassmayr przeciwko Bundesministerin für Wissenschaft und Forschung

9

2008/C 197/14

Sprawa C-196/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Włochy) w dniu 14 maja 2008 r. — Acoset SpA przeciwko Conferenza Sindaci e Presidenza Prov. Reg. ATO Idrico Ragusa i in.

9

2008/C 197/15

Sprawa C-198/08: Skarga wniesiona w dniu 14 maja 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii

10

2008/C 197/16

Sprawa C-199/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof (Austria) w dniu 15 maja 2008 r. — Dr. Erhard Eschig przeciwko UNIQA Sachversicherung AG

10

2008/C 197/17

Sprawa C-203/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 16 maja 2008 r. — The Sporting Exchange Ltd przeciwkko Minister van Justicie, Stichting de Nationale Sporttotalisator, Scientific Games Racing

11

2008/C 197/18

Sprawa C-204/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 19 maja 2008 r. — Peter Rehder przeciwko Air Baltic Corporation

11

2008/C 197/19

Sprawa C-211/08: Skarga wniesiona w dniu 20 maja 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

12

2008/C 197/20

Sprawa C-212/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Francja) w dniu 21 maja 2008 r. — Société Zeturf Ltd przeciwko Premier ministre, Ministre de l'Agriculture et de la Pêche, Ministre de l'Intérieur, de l'Outre-mer et des Collectivités territoriales, Ministre de l'Économie, de l'Industrie et de l'Emploi — Interwenient: G.I.E. Pari Mutuel Urbain (PMU)

12

2008/C 197/21

Sprawa C-213/08: Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

13

2008/C 197/22

Sprawa C-217/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale ordinario di Milano (Włochy) w dniu 22 maja 2008 r. — Rita Mariano przeciwko Istituto nazionale per l'assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (INAIL)

13

2008/C 197/23

Sprawa C-218/08: Skarga wniesiona w dniu 22 maja 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

13

2008/C 197/24

Sprawa C-230/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret (Dania) w dniu 28 maja 2008 r. — Dansk Transport og Logistik przeciwko Skatteministeriet

14

2008/C 197/25

Sprawa C-241/08: Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

15

2008/C 197/26

Sprawa C-252/08: Skarga wniesiona w dniu 12 lipca 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Malty

15

2008/C 197/27

Sprawa C-256/08: Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

16

2008/C 197/28

Sprawa C-269/08: Skarga wniesiona w dniu 20 czerwca 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Malty

16

Sąd Pierwszej Instancji

2008/C 197/29

Przydział sędziów do izb

17

2008/C 197/30

Sprawa T-94/98: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 26 czerwca 2008 r. — Alferink i in. przeciwko Komisji (Skarga o odszkodowanie — Odpowiedzialność pozaumowna — Mleko — Opłata dodatkowa — Ilość referencyjna — Producent, który podjął zobowiązanie do niewprowadzania do obrotu — Wymóg produkcji w pierwotnym gospodarstwie SLOM — Artykuł 3a rozporządzenia (EWG) nr 1546/88 w brzmieniu ustalonym rozporządzeniem (EWG) nr 1033/89 — Zarzucane niejednoznaczne brzmienie stosowanego przepisu — Zasada pewności prawa)

18

2008/C 197/31

Sprawa T-410/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 18 czerwca 2008 r. — Hoechst przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek sorbatów — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Obliczanie wysokości grzywien — Obowiązek uzasadnienia — Waga i czas trwania naruszenia — Okoliczności obciążające — Zasada non bis in idem — Współpraca w toku postępowania administracyjnego — Dostęp do akt — Czas trwania postępowania)

19

2008/C 197/32

Sprawa T-420/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 czerwca 2008 r. — El Corte Inglés przeciwko OHIM — Abril Sánchez i Ricote Saugar (BoomerangTV) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego BoomerangTV — Wcześniejsze słowne i graficzne krajowe i wspólnotowe znaki towarowe BOOMERANG i Boomerang — Względne podstawy odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Brak powszechnie znanego znaku towarowego w rozumieniu art. 6 bis konwencji paryskiej — Brak szkodliwości dla renomy — Nieprzedstawienie przed Wydziałem Sprzeciwów dowodów na istnienie pewnych wcześniejszych znaków towarowych lub tłumaczenia takich dowodów — Przedstawienie dowodów po raz pierwszy przed izbą odwoławczą — Artykuł 8 ust. 1 lit. b), art. 8 ust. 2 lit. c), art. 8 ust. 5 i art. 74 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Zasada 16 ust. 2 i 3, zasada 17 ust. 2 i zasada 20 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2868/95)

TV

TV

19

2008/C 197/33

Sprawa T-442/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 26 czerwca 2008 r. — SIC przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Środki przyjęte przez Republikę Portugalską na rzecz nadawcy publicznego RTP w celu sfinansowania powierzonej mu misji publicznej — Decyzja stwierdzająca, że pewne środki nie stanowią pomocy państwa, a inne środki są zgodne ze wspólnym rynkiem — Uznanie za pomoc państwa — Zgodność ze wspólnym rynkiem — Obowiązek sumiennego i bezstronnego zbadania)

20

2008/C 197/34

Sprawa T-93/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 19 czerwca 2008 r. — Mülhens przeciwko OHIM — Spa Monopole (MINERAL SPA) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego MINERAL SPA — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy SPA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Renoma — Czerpanie nienależnej korzyści z renomy wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 40/94)

20

2008/C 197/35

Sprawa T-175/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 18 czerwca 2008 r. — Coca-Cola przeciwko OHIM — San Polo (MEZZOPANE) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego MEZZOPANE — Wcześniejsze słowne znaki towarowe MEZZO i MEZZOMIX — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd)

21

2008/C 197/36

Sprawa T-224/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 czerwca 2008 r. — Otto przeciwko OHIM — L'Altra Moda (l'Altra Moda) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego l'Altra Moda — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Alba Moda — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Artykuł 73 i art. 74 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 40/94)

21

2008/C 197/37

Sprawa T-268/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 czerwca 2008 r. — Olympiaki Aeroporia Ypiresies przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Pomoc na rzecz przewoźników lotniczych udzielona w związku ze stratami spowodowanymi zamachami z dnia 11 września 2001 r. — Decyzja uznająca program pomocowy za częściowo niezgodny ze wspólnym rynkiem i nakazująca odzyskanie wypłaconej pomocy — Artykuł 87 ust. 2 lit. b) WE — Komunikat Komisji z dnia 10 października 2001 r. w sprawie następstw zamachów z dnia 11 września — Związek przyczynowy między nadzwyczajnym zdarzeniem a szkodą — Obowiązek uzasadnienia)

22

2008/C 197/38

Sprawa T-36/07: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 czerwca 2008 r. — Zipcar przeciwko OHIM — Canary Islands Car (ZIPCAR) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ZIPCAR — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy CICAR — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

22

2008/C 197/39

Sprawa T-79/07: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 26 czerwca 2008 r. — SHS Polar Sistemas Informáticos przeciwko OHIM — Polaris Software Lab (POLARIS) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego POLARIS — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy POLAR — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

23

2008/C 197/40

Sprawa T-164/07 P: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 18 czerwca 2008 r. — Sundholm przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej — Postępowanie w sprawie oceny za 2003 r. — Prawo do obrony — Odwołanie niedopuszczalne — Odwołanie bezzasadne)

23

2008/C 197/41

Sprawa T-209/06: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 11 lipca 2008 r. — European Association of Im- and Exporters of Birds and live Animals i in. przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność — Artykuł 230 ustęp czwarty WE — Osoby fizyczne i prawne — Stowarzyszenia — Decyzja 2006/522/EWG — Indywidualne oddziaływanie — Zdrowie zwierząt — Środki ochronne w odniesieniu do grypy ptaków)

23

2008/C 197/42

Sprawy połączone T-383/06 i T-71/07: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 maja 2008 r. — Icuna.Com przeciwko Parlamentowi (Skarga o stwierdzenie nieważności — Skarga o odszkodowanie — Zamówienia publiczne na usługi — Wspólnotowe postępowanie przetargowe — Odrzucenie oferty — Decyzja o unieważnieniu postępowania przetargowego — Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej — Umorzenie postępowania)

24

2008/C 197/43

Sprawa T-127/07 P: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 czerwca 2008 r. — Bligny przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Konkurs otwarty — Warunki dopuszczenia — Odmowa sprawdzenia egzaminu pisemnego — Ogłoszenie o konkursie — Niepełny formularz zgłoszenia — Poświadczenie obywatelstwa — Odwołanie oczywiście bezzasadne)

24

2008/C 197/44

Sprawa T-41/08 R: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 kwietnia 2008 r. — Vakakis przeciwko Komisji (Wspólnotowa procedura przetargowa — Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych — Utrata szansy — Legitymacja procesowa — Dopuszczalność skargi głównej — Pilny charakter — Środki dowodowe)

25

2008/C 197/45

Sprawa T-190/08: Skarga wniesiona w dniu 14 maja 2008 r. — CHEMK i Kuznetskie ferrosplavy przeciwko Radzie i Komisji

25

2008/C 197/46

Sprawa T-192/08: Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2008 r. — Transnational Company Kazchrome i ENRC Marketing przeciwko Radzie

26

2008/C 197/47

Sprawa T-193/08 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 6 marca 2008 r. w sprawie F-46/06 Skareby przeciwko Komisji, wniesione w dniu 21 maja 2008 r. przez Skareby

26

2008/C 197/48

Sprawa T-194/08: Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2008 r. — Cattin i Cattin przeciwko Komisji

27

2008/C 197/49

Sprawa T-201/08: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2008 r. — Market Watch przeciwko OHIM — Ares Trading (SEROSLIM)

27

2008/C 197/50

Sprawa T-204/08: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2008 r. — Team Relocations NV przeciwko Komisji

28

2008/C 197/51

Sprawa T-206/08: Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2008 r. — Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

29

2008/C 197/52

Sprawa T-209/08: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2008 r. — Stichting Administratiekantoor Portielje przeciwko Komisji

30

2008/C 197/53

Sprawa T-210/08: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2008 r. — Verhuizingen Coppens przeciwko Komisji

30

2008/C 197/54

Sprawa T-211/08: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2008 r. — Putters International przeciwko Komisji

31

2008/C 197/55

Sprawa T-212/08: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2008 r. — Amertranseuro International Holdings i in. przeciwko Komisji

32

2008/C 197/56

Sprawa T-214/08: Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2008 r. — Paul Alfons Rehbein przeciwko OHIM — Hervé Dias Martinho i Manuel Dias Martinho (Outburst)

32

2008/C 197/57

Sprawa T-218/08: Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2008 r. — Lemans przeciwko OHIM — Stephen Turner (ICON)

33

2008/C 197/58

Sprawa T-229/08: Skarga wniesiona w dniu 13 czerwca 2008 r. — Impala przeciwko Komisji

33

2008/C 197/59

Sprawa T-246/08: Skarga wniesiona w dniu 25 czerwca 2008 r. — Melli Bank przeciwko Radzie

34

2008/C 197/60

Sprawa T-9/94: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 26 maja 2008 r. — Ypma przeciwko Radzie i Komisji

35

2008/C 197/61

Sprawa T-402/03: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 czerwca 2008 r. — Katalagarianakis przeciwko Komisji

35

2008/C 197/62

Sprawa T-11/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 czerwca 2008 r. — Martins przeciwko Komisji

35

2008/C 197/63

Sprawa T-101/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 czerwca 2008 r. — Martinez Mongay przeciwko Komisji

35

2008/C 197/64

Sprawa T-128/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 czerwca 2008 r. — Piccinni-Leopardi przeciwko Komisji

35

2008/C 197/65

Sprawa T-390/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 11 czerwca 2008 r. — Piccinni-Leopardi i.in. przeciwko Komisji

36

2008/C 197/66

Sprawa T-31/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 czerwca 2008 r. — Rossi przeciwko OHIM — K & L Ruppert Stiftung (Rossi)

36

2008/C 197/67

Sprawa T-104/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 czerwca 2008 r. — Cegelec przeciwko Parlamentowi

36

2008/C 197/68

Sprawa T-342/06: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 czerwca 2008 r. — Angiotech Pharmaceuticals przeciwko OHIM (VASCULAR WRAP)

36

2008/C 197/69

Sprawa T-331/07: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 czerwca 2008 r. — Chupa Chups przeciwko Komisji

36

2008/C 197/70

Sprawa T-22/08: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 czerwca 2008 r. — Quest Diagnostics przeciwko OHIM — ALK-Abelló (DIAQUEST)

36

Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej

2008/C 197/71

Sprawa F-97/07: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 17 czerwca 2008 r. — De Fays przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Zwolnienie chorobowe — Nieusprawiedliwiona nieobecność — Postępowanie arbitrażowe)

37

2008/C 197/72

Sprawa F-57/08: Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2008 r. — Palazzo przeciwko Komisji

37

2008/C 197/73

Sprawa F-2/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 18 czerwca 2008 r. — Kröppelin przeciwko Radzie

37

2008/C 197/74

Sprawa F-4/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 18 czerwca 2008 r. — Huober przeciwko Radzie

38

2008/C 197/75

Sprawa F-6/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 18 czerwca 2008 r. — Kröppelin przeciwko Radzie

38

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/1 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/1

---

(2008/C 197/01)

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 183 z 19.7.2008.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 171 z 5.7.2008.

Dz.U. C 158 z 21.6.2008.

Dz.U. C 142 z 7.6.2008.

Dz.U. C 128 z 24.5.2008.

Dz.U. C 116 z 9.5.2008.

Dz.U. C 107 z 26.4.2008.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

| | EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu |
| --- | --- |

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/2 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/2

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 20 marca 2008 r. — Bayerischer Brauerbund e.V. przeciwko Bavaria N.V.

(Sprawa C-120/08)

(2008/C 197/02)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Bayerischer Brauerbund e.V.

Strona pozwana: Bavaria N.V.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1) znajduje zastosowanie, jeżeli chronione oznaczenie zostało zarejestrowane zgodnie z uproszczoną procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2)? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1) znajduje zastosowanie, jeżeli chronione oznaczenie zostało zarejestrowane zgodnie z uproszczoną procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2)?

| 2) | (a) | W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej, jaką datę należy przyjąć za punkt odniesienia przy ocenie pierwszeństwa chronionego oznaczenia geograficznego w rozumieniu art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 510/06? |
| --- | --- | --- |

2)

(a)

W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej, jaką datę należy przyjąć za punkt odniesienia przy ocenie pierwszeństwa chronionego oznaczenia geograficznego w rozumieniu art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 510/06?

| (b) | W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej, jaki przepis reguluje kolizję między oznaczeniem geograficznym skutecznie zarejestrowanym zgodnie z uproszczoną procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 a znakiem towarowym i na jakiej podstawie można określić pierwszeństwo chronionego oznaczenia geograficznego? |
| --- | --- |

(b)

W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej, jaki przepis reguluje kolizję między oznaczeniem geograficznym skutecznie zarejestrowanym zgodnie z uproszczoną procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 a znakiem towarowym i na jakiej podstawie można określić pierwszeństwo chronionego oznaczenia geograficznego?

| 3) | Czy można oprzeć się na przepisach prawa krajowego dotyczących ochrony oznaczeń geograficznych, jeżeli oznaczenie „Bayerisches Bier” spełnia przesłanki rejestracji ustanowione w rozporządzeniu (EWG) nr 2081/92 i w rozporządzeniu (WE) nr 510/06, jednak rozporządzenie Rady (WE) nr 1347/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. uzupełniające Załącznik do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (3) nie wywiera skutków? |
| --- | --- |

3)

Czy można oprzeć się na przepisach prawa krajowego dotyczących ochrony oznaczeń geograficznych, jeżeli oznaczenie „Bayerisches Bier” spełnia przesłanki rejestracji ustanowione w rozporządzeniu (EWG) nr 2081/92 i w rozporządzeniu (WE) nr 510/06, jednak rozporządzenie Rady (WE) nr 1347/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. uzupełniające Załącznik do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (3) nie wywiera skutków?

---

(1)  Dz.U. L 93, str. 12.

(2)  Dz.U. L 208, str. 1.

(3)  Dz.U. L 182, str. 3.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/2 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/2

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het bedrijfsleven (Niderlandy) w dniu 23 kwietnia 2008 r. — H.J. Nijemeisland przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

(Sprawa C-170/08)

(2008/C 197/03)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

College van Beroep voor het bedrijfsleven

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: H.J. Nijemeisland

Strona pozwana: Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

Pytanie prejudycjalne

Czy wykładni art. 3 a rozporządzenia (WE) nr 795/2004 (1) w związku z art. 2 lit. r) i lit. s) rozporządzenia (WE) nr 2419/2001 (2) należy dokonywać w ten sposób, że jego celem jest jedynie uniknięcie nadawania trwałego charakteru zmniejszeniom i wykluczeniom stosowanym na podstawie rozporządzenia (WE) nr 2419/2001, czy przepis ten dotyczy też przypadków zmniejszeń i wykluczeń zastosowanych na podstawie innych rozporządzeń?

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 795/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady w celu wdrożenia systemu jednolitych płatności określonego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników (Dz.U. L 41, str. 1).

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3508/92 (Dz.U. L 327, str. 11).

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/3 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 29 kwietnia 2008 r. — Aydin Salahadin Abdulla przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-175/08)

(2008/C 197/04)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesverwaltungsgericht (Niemcy)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Aydin Salahadin Abdulla.

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 11 ust. 1 lit. e) dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. (1) należy interpretować w ten sposób, że — niezależnie od art. 1 C pkt 5) zdanie drugie Konwencji dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r. (Konwencji genewskiej) — status uchodźcy wygasa wtedy, gdy ustała uzasadniona obawa uchodźcy bycia prześladowanym w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy, na podstawie której ten status został przyznany, a nie istnieje obawa bycia prześladowanym z innych powodów w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 11 ust. 1 lit. e) dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. (1) należy interpretować w ten sposób, że — niezależnie od art. 1 C pkt 5) zdanie drugie Konwencji dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r. (Konwencji genewskiej) — status uchodźcy wygasa wtedy, gdy ustała uzasadniona obawa uchodźcy bycia prześladowanym w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy, na podstawie której ten status został przyznany, a nie istnieje obawa bycia prześladowanym z innych powodów w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy?

| 2) | W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: czy wygaśnięcie statusu uchodźcy na podstawie art. 11 ust. 1 lit. e) dyrektywy zakłada ponadto, że w kraju, którego obywatelem jest uchodźca:






  a) | istnieje podmiot zapewniający ochronę w rozumieniu art. 7 ust. 1 dyrektywy i wystarcza przy tym, że możliwe jest zapewnienie ochrony jedynie przy pomocy wojsk międzynarodowych; |
| --- | --- | --- |

2)

W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: czy wygaśnięcie statusu uchodźcy na podstawie art. 11 ust. 1 lit. e) dyrektywy zakłada ponadto, że w kraju, którego obywatelem jest uchodźca:

a)

istnieje podmiot zapewniający ochronę w rozumieniu art. 7 ust. 1 dyrektywy i wystarcza przy tym, że możliwe jest zapewnienie ochrony jedynie przy pomocy wojsk międzynarodowych;

| b) | uchodźcy nie grozi żadna poważna krzywda w rozumieniu art. 15 dyrektywy, która prowadzi do przyznania ochrony uzupełniającej na podstawie art. 18 dyrektywy, i/lub |
| --- | --- |

b)

uchodźcy nie grozi żadna poważna krzywda w rozumieniu art. 15 dyrektywy, która prowadzi do przyznania ochrony uzupełniającej na podstawie art. 18 dyrektywy, i/lub

| c) | sytuacja w dziedzinie bezpieczeństwa jest stabilna, a ogólne warunki życiowe zapewniają minimum egzystencji? |
| --- | --- |

c)

sytuacja w dziedzinie bezpieczeństwa jest stabilna, a ogólne warunki życiowe zapewniają minimum egzystencji?

| 3) | Czy w sytuacji, w której ustały dotychczasowe okoliczności, na podstawie których zainteresowanego uznano za uchodźcę, nowe okoliczności innego rodzaju uzasadniające prześladowanie należy






  a) | oceniać według kryterium prawdopodobieństwa, które dotyczy uznania za uchodźcę, czy też wobec zainteresowanego zastosowanie znajduje inne kryterium? |
| --- | --- | --- |

3)

Czy w sytuacji, w której ustały dotychczasowe okoliczności, na podstawie których zainteresowanego uznano za uchodźcę, nowe okoliczności innego rodzaju uzasadniające prześladowanie należy

a)

oceniać według kryterium prawdopodobieństwa, które dotyczy uznania za uchodźcę, czy też wobec zainteresowanego zastosowanie znajduje inne kryterium?

| b) | oceniać z uwzględnieniem ułatwienia dowodowego z art. 4 ust. 4 dyrektywy? |
| --- | --- |

b)

oceniać z uwzględnieniem ułatwienia dowodowego z art. 4 ust. 4 dyrektywy?

---

(1)  Dz.U. L 304, str. 12.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/3 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 29 kwietnia 2008 r. — Kamil Hasan przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-176/08)

(2008/C 197/05)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesverwaltungsgericht.

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Kamil Hasan.

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 11 ust. 1 lit. e) dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. (1) należy interpretować w ten sposób, że — niezależnie od art. 1 C pkt 5 zdanie drugie Konwencji dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r. (Konwencja genewska) — utrata statusu uchodźcy następuje już wtedy, gdy ustała uzasadniona obawa bycia prześladowanym w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy, na podstawie której nadany został status uchodźcy, a także nie musi istnieć obawa uchodźcy przed prześladowaniem z innych powodów w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 11 ust. 1 lit. e) dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. (1) należy interpretować w ten sposób, że — niezależnie od art. 1 C pkt 5 zdanie drugie Konwencji dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r. (Konwencja genewska) — utrata statusu uchodźcy następuje już wtedy, gdy ustała uzasadniona obawa bycia prześladowanym w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy, na podstawie której nadany został status uchodźcy, a także nie musi istnieć obawa uchodźcy przed prześladowaniem z innych powodów w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: Czy utrata statusu uchodźcy zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. e) dyrektywy zakłada ponadto, że w państwie, którego uchodźca jest obywatelem,






  a) | istnieje podmiot zapewniający ochronę w rozumieniu art. 7 ust. 1 dyrektywy i wystarcza przy tym, że zapewnienie ochrony możliwe jest jedynie przy pomocy wielonarodowych oddziałów, |
| --- | --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: Czy utrata statusu uchodźcy zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. e) dyrektywy zakłada ponadto, że w państwie, którego uchodźca jest obywatelem,

a)

istnieje podmiot zapewniający ochronę w rozumieniu art. 7 ust. 1 dyrektywy i wystarcza przy tym, że zapewnienie ochrony możliwe jest jedynie przy pomocy wielonarodowych oddziałów,

| b) | nie grozi uchodźcy poważna krzywda w rozumieniu art. 15 dyrektywy, prowadząca do przyznania statusu ochrony uzupełniającej w rozumieniu art. 18 dyrektywy oraz/lub |
| --- | --- |

b)

nie grozi uchodźcy poważna krzywda w rozumieniu art. 15 dyrektywy, prowadząca do przyznania statusu ochrony uzupełniającej w rozumieniu art. 18 dyrektywy oraz/lub

| c) | system bezpieczeństwa jest stabilny i ogólne warunki życia zapewniają minimum egzystencji? |
| --- | --- |

c)

system bezpieczeństwa jest stabilny i ogólne warunki życia zapewniają minimum egzystencji?

| 3) | Czy w sytuacji, gdy ustaną dotychczasowe okoliczności, na podstawie których dana osoba została uznana za uchodźcę, nowe, odrębne okoliczności uzasadniające prześladowanie należy:






  a) | poddać ocenie na podstawie kryterium prawdopodobieństwa, które znajduje zastosowanie w przypadku nadania statusu uchodźcy lub też na korzyść danej osoby stosuje się inne kryterium, |
| --- | --- | --- |

3)

Czy w sytuacji, gdy ustaną dotychczasowe okoliczności, na podstawie których dana osoba została uznana za uchodźcę, nowe, odrębne okoliczności uzasadniające prześladowanie należy:

a)

poddać ocenie na podstawie kryterium prawdopodobieństwa, które znajduje zastosowanie w przypadku nadania statusu uchodźcy lub też na korzyść danej osoby stosuje się inne kryterium,

| b) | ocenić przy uwzględnieniu ułatwienia dowodowego, które przewiduje art. 4 ust. 4 dyrektywy? |
| --- | --- |

b)

ocenić przy uwzględnieniu ułatwienia dowodowego, które przewiduje art. 4 ust. 4 dyrektywy?

---

(1)  Dz.U. L 304, str. 12.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/4 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 29 kwietnia 2008 r. — Khoshnaw Abdullah przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-177/08)

(2008/C 197/06)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesverwaltungsgericht.

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Khoshnaw Abdullah.

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 11 ust. 1 lit. e) dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. (1) należy interpretować w ten sposób, że — niezależnie od art. 1 C pkt 5 zdanie drugie Konwencji dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r. (Konwencja genewska) — utrata statusu uchodźcy następuje już wtedy, gdy ustała uzasadniona obawa bycia prześladowanym w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy, na podstawie której nadany został status uchodźcy, a także nie musi istnieć obawa uchodźcy przed prześladowaniem z innych powodów w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 11 ust. 1 lit. e) dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. (1) należy interpretować w ten sposób, że — niezależnie od art. 1 C pkt 5 zdanie drugie Konwencji dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r. (Konwencja genewska) — utrata statusu uchodźcy następuje już wtedy, gdy ustała uzasadniona obawa bycia prześladowanym w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy, na podstawie której nadany został status uchodźcy, a także nie musi istnieć obawa uchodźcy przed prześladowaniem z innych powodów w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: Czy utrata statusu uchodźcy zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. e) dyrektywy zakłada ponadto, że w państwie, którego uchodźca jest obywatelem,






  a) | istnieje podmiot zapewniający ochronę w rozumieniu art. 7 ust. 1 dyrektywy i wystarcza przy tym, że zapewnienie ochrony możliwe jest jedynie przy pomocy wielonarodowych oddziałów, |
| --- | --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: Czy utrata statusu uchodźcy zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. e) dyrektywy zakłada ponadto, że w państwie, którego uchodźca jest obywatelem,

a)

istnieje podmiot zapewniający ochronę w rozumieniu art. 7 ust. 1 dyrektywy i wystarcza przy tym, że zapewnienie ochrony możliwe jest jedynie przy pomocy wielonarodowych oddziałów,

| b) | nie grozi uchodźcy poważna krzywda w rozumieniu art. 15 dyrektywy, prowadząca do przyznania statusu ochrony uzupełniającej w rozumieniu art. 18 dyrektywy oraz/lub |
| --- | --- |

b)

nie grozi uchodźcy poważna krzywda w rozumieniu art. 15 dyrektywy, prowadząca do przyznania statusu ochrony uzupełniającej w rozumieniu art. 18 dyrektywy oraz/lub

| c) | system bezpieczeństwa jest stabilny i ogólne warunki życia zapewniają minimum egzystencji? |
| --- | --- |

c)

system bezpieczeństwa jest stabilny i ogólne warunki życia zapewniają minimum egzystencji?

| 3) | Czy w sytuacji, gdy ustaną dotychczasowe okoliczności, na podstawie których dana osoba została uznana za uchodźcę, nowe, odrębne okoliczności uzasadniające prześladowanie należy:






  a) | poddać ocenie na podstawie kryterium prawdopodobieństwa, które znajduje zastosowanie w przypadku nadania statusu uchodźcy lub też na korzyść danej osoby stosuje się inne kryterium, |
| --- | --- | --- |

3)

Czy w sytuacji, gdy ustaną dotychczasowe okoliczności, na podstawie których dana osoba została uznana za uchodźcę, nowe, odrębne okoliczności uzasadniające prześladowanie należy:

a)

poddać ocenie na podstawie kryterium prawdopodobieństwa, które znajduje zastosowanie w przypadku nadania statusu uchodźcy lub też na korzyść danej osoby stosuje się inne kryterium,

| b) | ocenić przy uwzględnieniu ułatwienia dowodowego, które przewiduje art. 4 ust. 4 dyrektywy? |
| --- | --- |

b)

ocenić przy uwzględnieniu ułatwienia dowodowego, które przewiduje art. 4 ust. 4 dyrektywy?

---

(1)  Dz. U. L 304, str. 12.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/5 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 29 kwietnia 2008 r. — Ahmed Adem i Hamrin Mosa Rashi przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-178/08)

(2008/C 197/07)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesverwaltungsgericht.

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Ahmed Adem i Hamrin Mosa Rashi.

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 11 ust. 1 lit. e) dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. (1) należy interpretować w ten sposób, że — niezależnie od art. 1 C pkt 5 zdanie drugie Konwencji dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r. (Konwencja genewska) — utrata statusu uchodźcy następuje już wtedy, gdy ustała uzasadniona obawa bycia prześladowanym w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy, na podstawie której nadany został status uchodźcy, a także nie musi istnieć obawa uchodźcy przed prześladowaniem z innych powodów w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 11 ust. 1 lit. e) dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. (1) należy interpretować w ten sposób, że — niezależnie od art. 1 C pkt 5 zdanie drugie Konwencji dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r. (Konwencja genewska) — utrata statusu uchodźcy następuje już wtedy, gdy ustała uzasadniona obawa bycia prześladowanym w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy, na podstawie której nadany został status uchodźcy, a także nie musi istnieć obawa uchodźcy przed prześladowaniem z innych powodów w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: Czy utrata statusu uchodźcy zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. e) dyrektywy zakłada ponadto, że w państwie, którego uchodźca jest obywatelem,






  a) | istnieje podmiot zapewniający ochronę w rozumieniu art. 7 ust. 1 dyrektywy i wystarcza przy tym, że zapewnienie ochrony możliwe jest jedynie przy pomocy wielonarodowych oddziałów, |
| --- | --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: Czy utrata statusu uchodźcy zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. e) dyrektywy zakłada ponadto, że w państwie, którego uchodźca jest obywatelem,

a)

istnieje podmiot zapewniający ochronę w rozumieniu art. 7 ust. 1 dyrektywy i wystarcza przy tym, że zapewnienie ochrony możliwe jest jedynie przy pomocy wielonarodowych oddziałów,

| b) | nie grozi uchodźcy poważna krzywda w rozumieniu art. 15 dyrektywy, prowadząca do przyznania statusu ochrony uzupełniającej w rozumieniu art. 18 dyrektywy oraz/lub |
| --- | --- |

b)

nie grozi uchodźcy poważna krzywda w rozumieniu art. 15 dyrektywy, prowadząca do przyznania statusu ochrony uzupełniającej w rozumieniu art. 18 dyrektywy oraz/lub

| c) | system bezpieczeństwa jest stabilny i ogólne warunki życia zapewniają minimum egzystencji? |
| --- | --- |

c)

system bezpieczeństwa jest stabilny i ogólne warunki życia zapewniają minimum egzystencji?

| 3) | Czy w sytuacji, gdy ustaną dotychczasowe okoliczności, na podstawie których dana osoba została uznana za uchodźcę, nowe, odrębne okoliczności uzasadniające prześladowanie należy:






  a) | poddać ocenie na podstawie kryterium prawdopodobieństwa, które znajduje zastosowanie w przypadku nadania statusu uchodźcy lub też na korzyść danej osoby stosuje się inne kryterium, |
| --- | --- | --- |

3)

Czy w sytuacji, gdy ustaną dotychczasowe okoliczności, na podstawie których dana osoba została uznana za uchodźcę, nowe, odrębne okoliczności uzasadniające prześladowanie należy:

a)

poddać ocenie na podstawie kryterium prawdopodobieństwa, które znajduje zastosowanie w przypadku nadania statusu uchodźcy lub też na korzyść danej osoby stosuje się inne kryterium,

| b) | ocenić przy uwzględnieniu ułatwienia dowodowego, które przewiduje art. 4 ust. 4 dyrektywy? |
| --- | --- |

b)

ocenić przy uwzględnieniu ułatwienia dowodowego, które przewiduje art. 4 ust. 4 dyrektywy?

---

(1)  Dz. U. L 304, str. 12.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/5 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 29 kwietnia 2008 r. — Dler Jamal przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-179/08)

(2008/C 197/08)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesverwaltungsgericht.

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Dler Jamal.

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 11 ust. 1 lit. e) dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. (1) należy interpretować w ten sposób, że — niezależnie od art. 1 C pkt 5 zdanie drugie Konwencji dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r. (Konwencja genewska) — utrata statusu uchodźcy następuje już wtedy, gdy ustała uzasadniona obawa bycia prześladowanym w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy, na podstawie której nadany został status uchodźcy, a także nie musi istnieć obawa uchodźcy przed prześladowaniem z innych powodów w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 11 ust. 1 lit. e) dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. (1) należy interpretować w ten sposób, że — niezależnie od art. 1 C pkt 5 zdanie drugie Konwencji dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r. (Konwencja genewska) — utrata statusu uchodźcy następuje już wtedy, gdy ustała uzasadniona obawa bycia prześladowanym w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy, na podstawie której nadany został status uchodźcy, a także nie musi istnieć obawa uchodźcy przed prześladowaniem z innych powodów w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: Czy utrata statusu uchodźcy zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. e) dyrektywy zakłada ponadto, że w państwie, którego uchodźca jest obywatelem,






  a) | istnieje podmiot zapewniający ochronę w rozumieniu art. 7 ust. 1 dyrektywy i wystarcza przy tym, że zapewnienie ochrony możliwe jest jedynie przy pomocy wielonarodowych oddziałów, |
| --- | --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: Czy utrata statusu uchodźcy zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. e) dyrektywy zakłada ponadto, że w państwie, którego uchodźca jest obywatelem,

a)

istnieje podmiot zapewniający ochronę w rozumieniu art. 7 ust. 1 dyrektywy i wystarcza przy tym, że zapewnienie ochrony możliwe jest jedynie przy pomocy wielonarodowych oddziałów,

| b) | nie grozi uchodźcy poważna krzywda w rozumieniu art. 15 dyrektywy, prowadząca do przyznania statusu ochrony uzupełniającej w rozumieniu art. 18 dyrektywy oraz/lub |
| --- | --- |

b)

nie grozi uchodźcy poważna krzywda w rozumieniu art. 15 dyrektywy, prowadząca do przyznania statusu ochrony uzupełniającej w rozumieniu art. 18 dyrektywy oraz/lub

| c) | system bezpieczeństwa jest stabilny i ogólne warunki życia zapewniają minimum egzystencji? |
| --- | --- |

c)

system bezpieczeństwa jest stabilny i ogólne warunki życia zapewniają minimum egzystencji?

| 3) | Czy w sytuacji, gdy ustaną dotychczasowe okoliczności, na podstawie których dana osoba została uznana za uchodźcę, nowe, odrębne okoliczności uzasadniające prześladowanie należy:






  a) | poddać ocenie na podstawie kryterium prawdopodobieństwa, które znajduje zastosowanie w przypadku nadania statusu uchodźcy lub też na korzyść danej osoby stosuje się inne kryterium, |
| --- | --- | --- |

3)

Czy w sytuacji, gdy ustaną dotychczasowe okoliczności, na podstawie których dana osoba została uznana za uchodźcę, nowe, odrębne okoliczności uzasadniające prześladowanie należy:

a)

poddać ocenie na podstawie kryterium prawdopodobieństwa, które znajduje zastosowanie w przypadku nadania statusu uchodźcy lub też na korzyść danej osoby stosuje się inne kryterium,

| b) | ocenić przy uwzględnieniu ułatwienia dowodowego, które przewiduje art. 4 ust. 4 dyrektywy? |
| --- | --- |

b)

ocenić przy uwzględnieniu ułatwienia dowodowego, które przewiduje art. 4 ust. 4 dyrektywy?

---

(1)  Dz. U. L 304, str. 12.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/6 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 30 kwietnia 2008 r. — Glaxo Wellcome GmbH & Co. przeciwko Finanzamt München II

(Sprawa C-182/08)

(2008/C 197/09)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesfinanzhof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Glaxo Wellcome GmbH

Strona pozwana: Finanzamt München II

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 52 EWG (obecnie art. 43 WE) lub art. 73b EWG (obecnie art. 56 WE) stoją na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, na mocy którego w ramach krajowego systemu zaliczania podatku dochodowego od osób prawnych utrata wartości udziałów wskutek wypłaty zysków nie ma wpływu na podstawę wymiaru podatku, jeżeli podatnik uprawniony do zaliczenia podatku dochodowego od osób prawnych nabył udział w spółce kapitałowej podlegającej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od udziałowca nieuprawnionego do zaliczenia, podczas gdy w związku z nabyciem udziałów od udziałowca uprawnionego do zaliczenia taka utrata wartości zmniejsza podstawę wymiaru podatku po stronie nabywcy?

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/6 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank's-Gravenhage (Niderlandy) w dniu 29 kwietnia 2008 r. — Latchways plc i Eurosafe Solutions BV przeciwko Kedge Safety Systems BV i Consolidated Nederland BV

(Sprawa C-185/08)

(2008/C 197/10)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Rechtbank 's-Gravenhage

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Latchways plc i Eurosafe Solutions BV

Strona pozwana: Kedge Safety Systems BV i Consolidated Nederland BV

Pytania prejudycjalne

| 1. | Czy urządzenia kotwiczące klasy A 1 w rozumieniu normy europejskiej EN 795 (które powinny pozostawać stale na miejscu) są objęte wyłącznie zakresem stosowania dyrektywy 89/106/EWG (1)? |
| --- | --- |

1.

Czy urządzenia kotwiczące klasy A 1 w rozumieniu normy europejskiej EN 795 (które powinny pozostawać stale na miejscu) są objęte wyłącznie zakresem stosowania dyrektywy 89/106/EWG (1)?

| 2. | W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: czy te urządzenia kotwiczące — ewentualnie jako część składowa wyposażenia ochrony osobistej — są objęte zakresem stosowania dyrektywy 89/686/EWG (2)? |
| --- | --- |

2.

W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: czy te urządzenia kotwiczące — ewentualnie jako część składowa wyposażenia ochrony osobistej — są objęte zakresem stosowania dyrektywy 89/686/EWG (2)?

| 3. | W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytania pierwsze i drugie: czy — także w świetle załącznika II do dyrektywy 89/686/EWG, a w szczególności pkt 3.1.2.2. tego załącznika — należy dokonać oceny, czy wyposażenie ochrony osobistej, które jest objęte zakresem stosowania tej dyrektywy, spełnia samo w sobie podstawowe wymogi tej dyrektywy czy należy również w tym kontekście uwzględnić kwestię, czy urządzenie kotwiczące, z którym zostaje połączone dane wyposażenie ochronne, jest bezpieczne w przewidywalnych warunkach użytkowania w rozumieniu załącznika II? |
| --- | --- |

3.

W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytania pierwsze i drugie: czy — także w świetle załącznika II do dyrektywy 89/686/EWG, a w szczególności pkt 3.1.2.2. tego załącznika — należy dokonać oceny, czy wyposażenie ochrony osobistej, które jest objęte zakresem stosowania tej dyrektywy, spełnia samo w sobie podstawowe wymogi tej dyrektywy czy należy również w tym kontekście uwzględnić kwestię, czy urządzenie kotwiczące, z którym zostaje połączone dane wyposażenie ochronne, jest bezpieczne w przewidywalnych warunkach użytkowania w rozumieniu załącznika II?

| 4. | Czy prawo wspólnotowe, a w szczególności dyrektywa [decyzja] 93/465/EWG (3) pozwalają na fakultatywne umieszczenie na urządzeniu kotwiczącym, o którym mowa w pytaniu pierwszym, znaku CE jako dowodu jego zgodności z dyrektywą 89/686/EWG lub dyrektywą 89/106/EWG? |
| --- | --- |

4.

Czy prawo wspólnotowe, a w szczególności dyrektywa [decyzja] 93/465/EWG (3) pozwalają na fakultatywne umieszczenie na urządzeniu kotwiczącym, o którym mowa w pytaniu pierwszym, znaku CE jako dowodu jego zgodności z dyrektywą 89/686/EWG lub dyrektywą 89/106/EWG?

| 5. | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej w całości lub w części na pytanie czwarte: jaką procedurę lub jakie procedury należy zastosować w celu ustalenia zgodności wobec dyrektywy 89/686/EWG lub dyrektywy 89/106/EWG? |
| --- | --- |

5.

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej w całości lub w części na pytanie czwarte: jaką procedurę lub jakie procedury należy zastosować w celu ustalenia zgodności wobec dyrektywy 89/686/EWG lub dyrektywy 89/106/EWG?

| 6. | Czy w odniesieniu do urządzeń kotwiczących, o których mowa w pytaniu pierwszym, normę europejską EN 795 należy traktować jako prawo wspólnotowe podlegające wykładni Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich? |
| --- | --- |

6.

Czy w odniesieniu do urządzeń kotwiczących, o których mowa w pytaniu pierwszym, normę europejską EN 795 należy traktować jako prawo wspólnotowe podlegające wykładni Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich?

| 7. | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie szóste: czy normę europejską EN 795 należy interpretować w ten sposób, że urządzenie kotwiczące, o którym mowa w pytaniu pierwszym, powinno zostać przetestowane (przez jednostkę notyfikowaną) w przewidywalnych warunkach użytkowania (takich jak temperatury zewnętrzne, warunki atmosferyczne, starzenie się samego urządzenia kotwiczącego lub materiałów, przy użyciu których jest ono umocowywane bądź konstrukcji dachowej)? |
| --- | --- |

7.

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie szóste: czy normę europejską EN 795 należy interpretować w ten sposób, że urządzenie kotwiczące, o którym mowa w pytaniu pierwszym, powinno zostać przetestowane (przez jednostkę notyfikowaną) w przewidywalnych warunkach użytkowania (takich jak temperatury zewnętrzne, warunki atmosferyczne, starzenie się samego urządzenia kotwiczącego lub materiałów, przy użyciu których jest ono umocowywane bądź konstrukcji dachowej)?

| 8. | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie siódme: czy testy powinny zostać przeprowadzone zgodnie z ograniczeniami zastosowania (określonymi w instrukcji obsługi)? |
| --- | --- |

8.

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie siódme: czy testy powinny zostać przeprowadzone zgodnie z ograniczeniami zastosowania (określonymi w instrukcji obsługi)?

---

(1)  Dyrektywa Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych (Dz.U. 1989, L 40, str. 12).

(2)  Dyrektywa Rady 89/686/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyposażenia ochrony osobistej (Dz.U. L 399, str. 18).

(3)  Decyzja Rady 93/465/EWG z dnia 22 lipca 1993 r. dotycząca modułów stosowanych w różnych fazach procedur oceny zgodności oraz zasad umieszczania i używania oznakowania zgodności CE, które mają być stosowane w dyrektywach harmonizacji technicznej (Dz.U. L 220, str. 23).

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/7 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/7

---

Skarga wniesiona w dniu 6 maja 2008 r. — Komisja przeciwko Irlandii

(Sprawa C-188/08)

(2008/C 197/11)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: S. Pardo Quintillán i D. Lawunmi, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Irlandia

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że w odniesieniu do ścieków domowych, usuwanych na terenach wiejskich poprzez szamba przepływowe lub inne indywidualne systemy oczyszczania, które zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów (1), zmienionej dyrektywą Rady 91/156/EWG z dnia 18 marca 1991 r. (2), nie są objęte inną legislacją wspólnotową lub irlandzką, Irlandia [uchybiła swoim zobowiązaniom], nie dokonując pełnej i prawidłowej transpozycji do prawa krajowego wymogów art. 4 i 7–14 dyrektywy oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że w odniesieniu do ścieków domowych, usuwanych na terenach wiejskich poprzez szamba przepływowe lub inne indywidualne systemy oczyszczania, które zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów (1), zmienionej dyrektywą Rady 91/156/EWG z dnia 18 marca 1991 r. (2), nie są objęte inną legislacją wspólnotową lub irlandzką, Irlandia [uchybiła swoim zobowiązaniom], nie dokonując pełnej i prawidłowej transpozycji do prawa krajowego wymogów art. 4 i 7–14 dyrektywy oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską

| — | obciążenie Irlandii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Irlandii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Komisja podnosi, że w Irlandii brak jest zarówno przepisów krajowych, jak i wspólnotowych regulujących zgodną z dyrektywą gospodarkę ściekami domowymi, usuwanymi poza terenami dużych aglomeracji poprzez szamba przepływowe lub inne indywidualne systemy oczyszczania.

W braku innej legislacji Irlandia jest zobowiązana transponować i stosować wymogi dyrektywy w odniesieniu do takich ścieków domowych. Irlandia jednak ani nie transponowała takich wymogów, ani nie twierdzi, że je transponowała. Ponadto również w praktyce nie stosowała tych wymogów. W szczególności w odniesieniu do wspomnianych ścieków domowych Irlandia zaniechała:

| — | transpozycji art. 4 dyrektywy: transpozycja art. 4 ma ważne znaczenie, gdyż zawiera on cele środowiskowe, które powinny być realizowane i przestrzegane w odniesieniu do innych obowiązków określonych w dyrektywie. Artykuł 4 naruszony jest w praktyce również w dorzeczu Lough Leane. Potwierdza to dowód, który przedstawiła Komisja w odniesieniu do szkód środowiskowych wynikających z braku odpowiednich kontroli szamb. |
| --- | --- |

—

transpozycji art. 4 dyrektywy: transpozycja art. 4 ma ważne znaczenie, gdyż zawiera on cele środowiskowe, które powinny być realizowane i przestrzegane w odniesieniu do innych obowiązków określonych w dyrektywie. Artykuł 4 naruszony jest w praktyce również w dorzeczu Lough Leane. Potwierdza to dowód, który przedstawiła Komisja w odniesieniu do szkód środowiskowych wynikających z braku odpowiednich kontroli szamb.

| — | transpozycji art. 7 dyrektywy: art. 7 ma ważne znaczenie dla unikania szkód środowiskowych, ponieważ m.in. przewiduje on obejmujące całe terytorium planowanie usuwania odpadów na odpowiednich składowiskach. Irlandia nie tylko nie dokonała transpozycji art. 7 dyrektywy, lecz również w praktyce nie wykonała planów, które odpowiadałyby wymogom art. 7 w odniesieniu do szamb i innych indywidualnych systemów oczyszczania. |
| --- | --- |

—

transpozycji art. 7 dyrektywy: art. 7 ma ważne znaczenie dla unikania szkód środowiskowych, ponieważ m.in. przewiduje on obejmujące całe terytorium planowanie usuwania odpadów na odpowiednich składowiskach. Irlandia nie tylko nie dokonała transpozycji art. 7 dyrektywy, lecz również w praktyce nie wykonała planów, które odpowiadałyby wymogom art. 7 w odniesieniu do szamb i innych indywidualnych systemów oczyszczania.

| — | transpozycji art. 8 dyrektywy: art. 8 ma ważne znaczenie, gdyż stanowi on, że odpady należy unieszkodliwiać zgodnie z przepisami dyrektywy. Również w praktyce Irlandia narusza art. 8, gdyż nie gwarantuje ona usuwania ścieków domowych zgodnie z dyrektywą. |
| --- | --- |

—

transpozycji art. 8 dyrektywy: art. 8 ma ważne znaczenie, gdyż stanowi on, że odpady należy unieszkodliwiać zgodnie z przepisami dyrektywy. Również w praktyce Irlandia narusza art. 8, gdyż nie gwarantuje ona usuwania ścieków domowych zgodnie z dyrektywą.

| — | transpozycji art. 9 dyrektywy: art. 9 ma ważne znaczenie, gdyż przewiduje on formalne zezwolenie na procedurę usuwania odpadów, które powinno zawierać środki ochrony środowiska. Metody stosowane w praktyce przez Irlandię w odniesieniu do szamb i innych indywidualnych systemów oczyszczania nie odpowiadają tym kryteriom, wobec czego ma miejsce naruszenie art. 9. |
| --- | --- |

—

transpozycji art. 9 dyrektywy: art. 9 ma ważne znaczenie, gdyż przewiduje on formalne zezwolenie na procedurę usuwania odpadów, które powinno zawierać środki ochrony środowiska. Metody stosowane w praktyce przez Irlandię w odniesieniu do szamb i innych indywidualnych systemów oczyszczania nie odpowiadają tym kryteriom, wobec czego ma miejsce naruszenie art. 9.

| — | transpozycji art. 10 dyrektywy: zdaniem Komisji w przypadku usuwania ścieków domowych poprzez szamba lub inne indywidualne systemy oczyszczania w praktyce chodzi prawie zawsze o usuwanie w rozumieniu dyrektywy. Niemniej można sobie wyobrazić, że ta metoda unieszkodliwiania w niektórych okolicznościach może być uznana za proces odzyskiwania. Może to mieć miejsce np. w odniesieniu do późniejszego wykorzystania jako nawozu przy suchym kompostowaniu ścieków domowych. Dlatego Komisja włączyła art. 10 do skargi. |
| --- | --- |

—

transpozycji art. 10 dyrektywy: zdaniem Komisji w przypadku usuwania ścieków domowych poprzez szamba lub inne indywidualne systemy oczyszczania w praktyce chodzi prawie zawsze o usuwanie w rozumieniu dyrektywy. Niemniej można sobie wyobrazić, że ta metoda unieszkodliwiania w niektórych okolicznościach może być uznana za proces odzyskiwania. Może to mieć miejsce np. w odniesieniu do późniejszego wykorzystania jako nawozu przy suchym kompostowaniu ścieków domowych. Dlatego Komisja włączyła art. 10 do skargi.

| — | transpozycji art. 11 dyrektywy: Irlandia nie podnosi ani zgodnie z art. 11 ust. 3, ani w inny sposób, że dokonała transpozycji art. 11 dyrektywy. Na wypadek gdyby to uczyniła, Komisja twierdzi, że uregulowania przyjęte przez Irlandię w odniesieniu do szamb i innych indywidualnych systemów oczyszczania nie są wystarczające dla transpozycji art. 11 ust. 1 i 2 dyrektywy. W szczególności uregulowania obowiązujące w Irlandii nie gwarantują zachowania wymogów art. 4 dyrektywy. Poza tym brak jest systemu rejestracji szamb i innych indywidualnych systemów oczyszczania. |
| --- | --- |

—

transpozycji art. 11 dyrektywy: Irlandia nie podnosi ani zgodnie z art. 11 ust. 3, ani w inny sposób, że dokonała transpozycji art. 11 dyrektywy. Na wypadek gdyby to uczyniła, Komisja twierdzi, że uregulowania przyjęte przez Irlandię w odniesieniu do szamb i innych indywidualnych systemów oczyszczania nie są wystarczające dla transpozycji art. 11 ust. 1 i 2 dyrektywy. W szczególności uregulowania obowiązujące w Irlandii nie gwarantują zachowania wymogów art. 4 dyrektywy. Poza tym brak jest systemu rejestracji szamb i innych indywidualnych systemów oczyszczania.

| — | transpozycji art. 12 dyrektywy: art. 12 ma ważna znaczenie dla szamb i innych indywidualnych systemów oczyszczania, ponieważ systemy takie w celu skutecznej eksploatacji wymagają okresowego wybierania i usuwania osadów. W zakresie w jakim dotyczy to usług specjalistycznych, irlandzkie przepisy i praktyka prawna nie zajmują się tym zgodnie z dyrektywą. |
| --- | --- |

—

transpozycji art. 12 dyrektywy: art. 12 ma ważna znaczenie dla szamb i innych indywidualnych systemów oczyszczania, ponieważ systemy takie w celu skutecznej eksploatacji wymagają okresowego wybierania i usuwania osadów. W zakresie w jakim dotyczy to usług specjalistycznych, irlandzkie przepisy i praktyka prawna nie zajmują się tym zgodnie z dyrektywą.

| — | transpozycji art. 13 dyrektywy: art. 13 ma ważne znaczenie, ponieważ bez prawidłowej konserwacji nawet prawidłowo umiejscowione i zainstalowane szamba i inne indywidualne systemy oczyszczania mogą źle funkcjonować i spowodować szkody środowiskowe. Z tego powodu system kontrolny jest niezwykle istotny. Dowód w postaci ekspertyzy Lough Leane wskazuje na to, że Irlandia nie tylko nie dokonała transpozycji art. 13 dyrektywy, lecz również nie zachowuje w praktyce wymogów dotyczących szamb i innych indywidualnych systemów oczyszczania. |
| --- | --- |

—

transpozycji art. 13 dyrektywy: art. 13 ma ważne znaczenie, ponieważ bez prawidłowej konserwacji nawet prawidłowo umiejscowione i zainstalowane szamba i inne indywidualne systemy oczyszczania mogą źle funkcjonować i spowodować szkody środowiskowe. Z tego powodu system kontrolny jest niezwykle istotny. Dowód w postaci ekspertyzy Lough Leane wskazuje na to, że Irlandia nie tylko nie dokonała transpozycji art. 13 dyrektywy, lecz również nie zachowuje w praktyce wymogów dotyczących szamb i innych indywidualnych systemów oczyszczania.

| — | transpozycji art. 14 dyrektywy: art. 14 dyrektywy ma ważne znaczenie w odniesieniu do dokumentacji pozwalającej na zapewnienie, że szamba i inne indywidualne systemy oczyszczania nie będą przepełniane i że będą prawidłowo konserwowane. Dowód w postaci ekspertyzy Lough Leane wskazuje na to, że Irlandia nie tylko nie dokonała transpozycji art. 14 dyrektywy, lecz również nie zachowuje w praktyce wymogów dotyczących szamb i innych indywidualnych systemów oczyszczania. |
| --- | --- |

—

transpozycji art. 14 dyrektywy: art. 14 dyrektywy ma ważne znaczenie w odniesieniu do dokumentacji pozwalającej na zapewnienie, że szamba i inne indywidualne systemy oczyszczania nie będą przepełniane i że będą prawidłowo konserwowane. Dowód w postaci ekspertyzy Lough Leane wskazuje na to, że Irlandia nie tylko nie dokonała transpozycji art. 14 dyrektywy, lecz również nie zachowuje w praktyce wymogów dotyczących szamb i innych indywidualnych systemów oczyszczania.

---

(1)  Dz.U. L 194, str. 39.

(2)  Dz.U. L 78, str. 32.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/8 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 8 maja 2008 r. — TeliaSonera Finland Oyj przeciwko Viestintävirasto, iMEZ Ab

(Sprawa C-192/08)

(2008/C 197/12)

Język postępowania: fiński

Sąd krajowy

Korkein hallinto-oikeus

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: TeliaSonera Finland Oyj

Strona pozwana: Viestintävirasto, iMEZ Ab

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 4 ust. 1 dyrektywy 2002/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie dostępu do sieci łączności elektronicznej i urządzeń towarzyszących oraz wzajemnych połączeń (dyrektywy o dostępie) (1) w porównaniu z jednej strony z motywami 5, 6 i 8 dyrektywy, z drugiej strony zaś z art. 8 i 5 dyrektywy, powinien być interpretowany w ten sposób,






  a) | że prawo krajowe takie jak § 39 ust. 1 ustawy o rynku komunikacyjnym może stanowić, iż każde przedsiębiorstwo telekomunikacyjne jest zobowiązane do prowadzenia negocjacji z innymi przedsiębiorstwami telekomunikacyjnymi w sprawie wzajemnego połączenia, oraz w przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na to pytanie, |
| --- | --- | --- |

1)

Czy art. 4 ust. 1 dyrektywy 2002/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie dostępu do sieci łączności elektronicznej i urządzeń towarzyszących oraz wzajemnych połączeń (dyrektywy o dostępie) (1) w porównaniu z jednej strony z motywami 5, 6 i 8 dyrektywy, z drugiej strony zaś z art. 8 i 5 dyrektywy, powinien być interpretowany w ten sposób,

a)

że prawo krajowe takie jak § 39 ust. 1 ustawy o rynku komunikacyjnym może stanowić, iż każde przedsiębiorstwo telekomunikacyjne jest zobowiązane do prowadzenia negocjacji z innymi przedsiębiorstwami telekomunikacyjnymi w sprawie wzajemnego połączenia, oraz w przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na to pytanie,

| b) | że krajowy organ regulacyjny może uznać, iż obowiązek negocjacji nie został spełniony, jeżeli przedsiębiorstwo telekomunikacyjne niemające znaczącej pozycji rynkowej zaoferowało innemu przedsiębiorstwu wzajemne połączenie na warunkach, które w opinii organu są całkowicie jednostronne i mogą uniemożliwić rozwój konkurencyjnego rynku na poziomie użytkowników końcowych, jako że faktycznie uniemożliwiały one temu innemu przedsiębiorstwu zaoferowanie jego klientom możliwości przesyłania wiadomości multimedialnych do klientów końcowych, którzy są przyłączeni do sieci przedsiębiorstwa telekomunikacyjnego, oraz w przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej także na to pytanie, |
| --- | --- |

b)

że krajowy organ regulacyjny może uznać, iż obowiązek negocjacji nie został spełniony, jeżeli przedsiębiorstwo telekomunikacyjne niemające znaczącej pozycji rynkowej zaoferowało innemu przedsiębiorstwu wzajemne połączenie na warunkach, które w opinii organu są całkowicie jednostronne i mogą uniemożliwić rozwój konkurencyjnego rynku na poziomie użytkowników końcowych, jako że faktycznie uniemożliwiały one temu innemu przedsiębiorstwu zaoferowanie jego klientom możliwości przesyłania wiadomości multimedialnych do klientów końcowych, którzy są przyłączeni do sieci przedsiębiorstwa telekomunikacyjnego, oraz w przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej także na to pytanie,

| c) | że krajowy organ regulacyjny może na podstawie wydanej przez siebie decyzji zobowiązać wspomniane przedsiębiorstwo telekomunikacyjne, które nie ma zatem znaczącej pozycji rynkowej, do prowadzenia w dobrej wierze negocjacji w sprawie wzajemnego połączenia usług krótkich wiadomości tekstowych i wiadomości multimedialnych między systemami przedsiębiorstw w taki sposób, że w negocjacjach handlowych uwzględnione zostaną cele, do których dąży wzajemne połączenie oraz że negocjacje będą prowadzone z założeniem, iż stworzona ma zostać operacyjność usług krótkich wiadomości tekstowych i wiadomości multimedialnych między przedsiębiorstwami na odpowiednich warunkach, tak by użytkownicy mieli możliwość korzystania z usług łączności przedsiębiorstw telekomunikacyjnych? |
| --- | --- |

c)

że krajowy organ regulacyjny może na podstawie wydanej przez siebie decyzji zobowiązać wspomniane przedsiębiorstwo telekomunikacyjne, które nie ma zatem znaczącej pozycji rynkowej, do prowadzenia w dobrej wierze negocjacji w sprawie wzajemnego połączenia usług krótkich wiadomości tekstowych i wiadomości multimedialnych między systemami przedsiębiorstw w taki sposób, że w negocjacjach handlowych uwzględnione zostaną cele, do których dąży wzajemne połączenie oraz że negocjacje będą prowadzone z założeniem, iż stworzona ma zostać operacyjność usług krótkich wiadomości tekstowych i wiadomości multimedialnych między przedsiębiorstwami na odpowiednich warunkach, tak by użytkownicy mieli możliwość korzystania z usług łączności przedsiębiorstw telekomunikacyjnych?

| 2) | Czy przy udzielaniu odpowiedzi na te pytania należy przypisać znaczenie charakterowi sieci iMEZ Ab oraz temu, czy iMEZ Ab powinna być postrzegana jako operator publicznych sieci łączności elektronicznej? |
| --- | --- |

2)

Czy przy udzielaniu odpowiedzi na te pytania należy przypisać znaczenie charakterowi sieci iMEZ Ab oraz temu, czy iMEZ Ab powinna być postrzegana jako operator publicznych sieci łączności elektronicznej?

---

(1)  Dz.U. L 108, str. 7.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/9 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 9 maja 2008 r. — Dr Susanne Gassmayr przeciwko Bundesministerin für Wissenschaft und Forschung

(Sprawa C-194/08)

(2008/C 197/13)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Verwaltungsgerichtshof (Austria)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Dr Susanne Gassmayr

Strona pozwana: Bundesministerin für Wissenschaft und Forschung

Pytania prejudycjalne

| 1) | 1. | Czy art. 11 pkt 1, 2 i 3 dyrektywy Rady 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią (1) wywołuje skutek bezpośredni? |
| --- | --- | --- |

1)

1.

Czy art. 11 pkt 1, 2 i 3 dyrektywy Rady 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią (1) wywołuje skutek bezpośredni?

| 2. | Czy w przypadku bezpośredniego skutku wymienionego przepisu, należy interpretować go w ten sposób, że w okresie zakazu pracy dotyczącego kobiet w ciąży lub w trakcie urlopu macierzyńskiego przysługuje prawo do zachowania wynagrodzenia dodatkowego z tytułu pełnionych dyżurów? |
| --- | --- |

2.

Czy w przypadku bezpośredniego skutku wymienionego przepisu, należy interpretować go w ten sposób, że w okresie zakazu pracy dotyczącego kobiet w ciąży lub w trakcie urlopu macierzyńskiego przysługuje prawo do zachowania wynagrodzenia dodatkowego z tytułu pełnionych dyżurów?

| 3. | Czy jest tak wówczas, gdy państwo członkowskie przyjmuje w kwestii „wynagrodzenia” rozstrzygnięcie systemowe w ten sposób, że wynagrodzenie to obejmuje zasadniczo cały dochód z pracy, jednakże z wyjątkiem tak zwanych (wymienionego w § 15 Gehaltsgesetz 1956, austriackiej ustawy z 1956 r. o wynagrodzeniach) dodatków za wykonaną służbę (związanych z wykonanymi zadaniami), takich jak sporny w niniejszej sprawie dodatek za dyżur w miejscu pracy? |
| --- | --- |

3.

Czy jest tak wówczas, gdy państwo członkowskie przyjmuje w kwestii „wynagrodzenia” rozstrzygnięcie systemowe w ten sposób, że wynagrodzenie to obejmuje zasadniczo cały dochód z pracy, jednakże z wyjątkiem tak zwanych (wymienionego w § 15 Gehaltsgesetz 1956, austriackiej ustawy z 1956 r. o wynagrodzeniach) dodatków za wykonaną służbę (związanych z wykonanymi zadaniami), takich jak sporny w niniejszej sprawie dodatek za dyżur w miejscu pracy?

| 2) | Czy wymieniony przepis powinien w przeciwnym razie — w przypadku, jeżeli nie ma on skutku bezpośredniego — zostać wdrożony przez państwa członkowskie w ten sposób, że pracownicy, która nie pełni dyżuru w miejscu pracy w trakcie obowiązywania zakazu pracy dotyczącego kobiet w ciąży lub w trakcie urlopu macierzyńskiego powinno przysługiwać prawo do zachowania dodatku z tytułu pełnienia takiego dyżuru? |
| --- | --- |

2)

Czy wymieniony przepis powinien w przeciwnym razie — w przypadku, jeżeli nie ma on skutku bezpośredniego — zostać wdrożony przez państwa członkowskie w ten sposób, że pracownicy, która nie pełni dyżuru w miejscu pracy w trakcie obowiązywania zakazu pracy dotyczącego kobiet w ciąży lub w trakcie urlopu macierzyńskiego powinno przysługiwać prawo do zachowania dodatku z tytułu pełnienia takiego dyżuru?

---

(1)  Dz.U. L 348, str. 1.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/9 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Włochy) w dniu 14 maja 2008 r. — Acoset SpA przeciwko Conferenza Sindaci e Presidenza Prov. Reg. ATO Idrico Ragusa i in.

(Sprawa C-196/08)

(2008/C 197/14)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Acoset SpA

Strona pozwana: Conferenza Sindaci e Presidenza Prov. Reg. ATO Idrico Ragusa i in.

Pytania prejudycjalne

Czy model spółki mieszanej publiczno-prywatnej, ustanowionej w celu świadczenia określonej usługi publicznej o znaczeniu przemysłowym, i wyłącznym celu działalności, której to spółce omawiane usługi są powierzane bezpośrednio, i w której wspólnik prywatny o charakterze „przemysłowym” i „operacyjnym” jest wybierany w postępowaniu publicznym, po sprawdzeniu zarówno wymogów finansowych i technicznych, jak i wymogów operacyjnych i zarządczych dotyczących usługi oraz szczegółowych świadczeń podlegających wykonaniu, jest zgodny z prawem wspólnotowym, w szczególności z obowiązkami w zakresie przejrzystości i wolnej konkurencji, o których mowa w art. 43, 49 i 86 traktatu?

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/10 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/10

---

Skarga wniesiona w dniu 14 maja 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii

(Sprawa C-198/08)

(2008/C 197/15)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciel: W. Mölls, pełnomocnik)

Strona pozwana: Republika Austrii

Żądania strony skarżącej

| — | Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 9 ust. 1 dyrektywy Rady 95/59/WE z dnia 27 listopada 1995 r. (1) poprzez ustanowienie i utrzymanie w mocy przepisów prawnych, wedle których minimalne ceny sprzedaży papierosów i tytoniu drobnokrojonego przeznaczonego do skręcania papierosów są ustanawiane przez państwo |
| --- | --- |

—

Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 9 ust. 1 dyrektywy Rady 95/59/WE z dnia 27 listopada 1995 r. (1) poprzez ustanowienie i utrzymanie w mocy przepisów prawnych, wedle których minimalne ceny sprzedaży papierosów i tytoniu drobnokrojonego przeznaczonego do skręcania papierosów są ustanawiane przez państwo

| — | obciążenie Republiki Austrii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Austrii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Wyroby tytoniowe stanowią jedną z trzech grup produktów, które na szczeblu wspólnotowym podlegają zharmonizowanym przepisom w zakresie podatków akcyzowych. Dyrektywa 95/59/WE zawiera szereg ogólnych przepisów mających zastosowanie do wszystkich wyrobów tytoniowych i reguluje ponadto strukturę podatku akcyzowego mającego zastosowanie do papierosów. Artykuł 9 ust. 1 ustanawia zasadę, wedle której zarówno producenci jak i importerzy mają swobodę w ustalaniu maksymalnych cen wyrobów tytoniowych. Przepis ten gwarantuje nie tylko, że podstawa opodatkowania będzie podlegać we wszystkich państwach członkowskich tym samym zasadom, lecz uniemożliwia również, aby realizacja celów dyrektywy została zniweczona przez krajowe przepisy w zakresie cen, które naruszają konkurencję i rynek wewnętrzny.

Regulacja ustanowiona w Austrii w roku 2006, wedle której ceny minimalne papierosów i tytoniu drobnokrojonego przeznaczonego do skręcania papierosów są ustanawiane przez organy państwowe narusza wskazany przepis dyrektywy 95/59/WE. Ustanowienie cen minimalnych likwiduje różnice w cenach produktów, które mogą istnieć ze względu na różne czynniki kształtowania cen, poprzez podniesienie cen detalicznych z dolnego poziomu bezpośrednio do poziomu minimalnego. Tego rodzaju mechanizm prowadzi w sposób konieczny do zakłóceń w przepływie handlowym pomiędzy państwami członkowskimi, nawet jeśli cena minimalna, jak ma to miejsce w Austrii, jest określana w oparciu o średnie ceny na rynku.

Do interesów, które państwa członkowskie mogą realizować w ramach swej polityki handlowej i podatkowej należy w sposób oczywisty również interes ochrony zdrowia publicznego. Interes ten obejmuje również cel utrzymania cen wyrobów tytoniowych na wysokim poziomie. Jednak w związku z tym, że państwa członkowskie mogą w pełnym zakresie uwzględnić ten cel poprzez zastosowanie środków podatkowych, nie jest dopuszczalne, aby powoływały się na ten interes w celu odstąpienia od omawianego przepisu dyrektywy, ponieważ w ten sposób naruszają funkcjonowanie rynku wewnętrznego.

Zdaniem Komisji opodatkowanie jest skutecznym i wystarczającym środkiem w zakresie cen. Przykłady innych państw członkowskich wskazują również, że ceny wyrobów tytoniowych mogą być zwiększane poprzez samo nałożenie ciężarów podatkowych, ponieważ poziom opodatkowania może być dowolnie podwyższany celem uzyskania wyższej ceny końcowej, niezależnie od marży zysku danych przedsiębiorstw lub od ich gotowości do sprzedawania bez zysku lub nawet ze stratą. Tego rodzaju podejście, w ramach którego opodatkowanie stanowi obiektywny czynnik kosztów nie tylko zapobiega negatywnym skutkom cen minimalnych na konkurencję i rynek wewnętrzny, lecz również dalszemu skutkowi negatywnemu związanemu z cenami minimalnymi jakim jest zagwarantowanie marży producentom wyrobów tytoniowych. Ten skutek nie przyczynia się w żadnym stopniu do ochrony zdrowia i jest raczej w tym zakresie przeciwny do skutku zmierzonego. Komisja jest w związku z tym przekonana, że zamierzona ochrona zdrowia publicznego może zostać zapewniona poprzez aktywną i skuteczną politykę podatkową bez konieczności stosowania cen minimalnych niezgodnych z art. 9 dyrektywy 95/59/WE.

---

(1)  Dz.U. L 291, str. 40.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/10 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof (Austria) w dniu 15 maja 2008 r. — Dr. Erhard Eschig przeciwko UNIQA Sachversicherung AG

(Sprawa C-199/08)

(2008/C 197/16)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Oberster Gerichtshof.

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Dr. Erhard Eschig

Strona pozwana: UNIQA Sachversicherung AG

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 4 ust.1 dyrektywy Rady 87/344/EWG z dnia 22 czerwca 1987 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczenia ochrony prawnej (1) należy interpretować w ten sposób, że sprzeczna jest z nim klauzula zawarta w ogólnych warunkach ubezpieczenia przyjętych przez ubezpieczyciela ochrony prawnej, która w przypadkach, w których większa ilość ubezpieczonych jest poszkodowana w wyniku tego samego zdarzenia (przykładowo upadłości przedsiębiorstwa świadczącego usługi w zakresie obrotu papierami wartościowymi), uprawnia ubezpieczyciela do wyboru przedstawiciela prawnego i tym samym ogranicza prawo swobodnego wyboru prawnika przez indywidualnego ubezpieczonego (tzw. „klauzula szkód zbiorowych”)? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 4 ust.1 dyrektywy Rady 87/344/EWG z dnia 22 czerwca 1987 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczenia ochrony prawnej (1) należy interpretować w ten sposób, że sprzeczna jest z nim klauzula zawarta w ogólnych warunkach ubezpieczenia przyjętych przez ubezpieczyciela ochrony prawnej, która w przypadkach, w których większa ilość ubezpieczonych jest poszkodowana w wyniku tego samego zdarzenia (przykładowo upadłości przedsiębiorstwa świadczącego usługi w zakresie obrotu papierami wartościowymi), uprawnia ubezpieczyciela do wyboru przedstawiciela prawnego i tym samym ogranicza prawo swobodnego wyboru prawnika przez indywidualnego ubezpieczonego (tzw. „klauzula szkód zbiorowych”)?

| 2) | W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze:
  W jakich warunkach występuje „szkoda zbiorowa”, która w rozumieniu wspomnianej dyrektywy (względnie w uzupełnieniu do niej) pozwala na przyznanie prawa wyboru przedstawiciela prawnego ubezpieczycielowi zamiast ubezpieczonemu? |
| --- | --- |

2)

W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze:

W jakich warunkach występuje „szkoda zbiorowa”, która w rozumieniu wspomnianej dyrektywy (względnie w uzupełnieniu do niej) pozwala na przyznanie prawa wyboru przedstawiciela prawnego ubezpieczycielowi zamiast ubezpieczonemu?

---

(1)  Dz.U. L 185, str. 77.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/11 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 16 maja 2008 r. — The Sporting Exchange Ltd przeciwkko Minister van Justicie, Stichting de Nationale Sporttotalisator, Scientific Games Racing

(Sprawa C-203/08)

(2008/C 197/17)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Raad van Stade

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: The Sporting Exchange Ltd

Strona pozwana: Minister van Justicie, Stichting de Nationale Sporttotalisator, Scientific Games Racing

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 49 WE należy interpretować w ten sposób, że stosowanie tego przepisu prowadzi do tego, iż właściwy organ administracji danego państwa członkowskiego, ze względu na obowiązujący w tym państwie system zamkniętego katalogu zezwoleń na świadczenie usług w zakresie gier hazardowych, nie może zakazać usługodawcy, któremu w innym państwie członkowskim udzielono już zezwolenia na świadczenie takich usług za pośrednictwem internetu, świadczenia takich usług za pośrednictwem internetu również w tym państwie członkowskim? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 49 WE należy interpretować w ten sposób, że stosowanie tego przepisu prowadzi do tego, iż właściwy organ administracji danego państwa członkowskiego, ze względu na obowiązujący w tym państwie system zamkniętego katalogu zezwoleń na świadczenie usług w zakresie gier hazardowych, nie może zakazać usługodawcy, któremu w innym państwie członkowskim udzielono już zezwolenia na świadczenie takich usług za pośrednictwem internetu, świadczenia takich usług za pośrednictwem internetu również w tym państwie członkowskim?

| 2) | Czy wykładnię art. 49 WE, a w szczególności zasady równego traktowania i wynikającej z niej zasady przejrzystości, której Trybunał dokonał w odniesieniu do spraw, które dotyczyły koncesji, można odpowiednio zastosować do procedury udzielenia zezwolenia na świadczenie usług w zakresie gier hazardowych w ramach ustawowo określonego systemu pojedynczego zezwolenia? |
| --- | --- |

2)

Czy wykładnię art. 49 WE, a w szczególności zasady równego traktowania i wynikającej z niej zasady przejrzystości, której Trybunał dokonał w odniesieniu do spraw, które dotyczyły koncesji, można odpowiednio zastosować do procedury udzielenia zezwolenia na świadczenie usług w zakresie gier hazardowych w ramach ustawowo określonego systemu pojedynczego zezwolenia?

| 3) | a) | Czy w ramach ustawowo przewidzianego systemu pojedynczego zezwolenia przedłużenie zezwolenia udzielonego obecnemu posiadaczowi zezwolenia bez umożliwienia innym ewentualnym osobom zainteresowanym ubiegania się o udzielenie takiego zezwolenia, może stanowić środek właściwy i proporcjonalny dla realizacji nadrzędnych względów interesu ogólnego, które Trybunał przyjął jako uzasadnienie ograniczenia swobody świadczenia usług w zakresie gier hazardowych? W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej, pod jakimi warunkami istnieje taka możliwość? |
| --- | --- | --- |

3)

a)

Czy w ramach ustawowo przewidzianego systemu pojedynczego zezwolenia przedłużenie zezwolenia udzielonego obecnemu posiadaczowi zezwolenia bez umożliwienia innym ewentualnym osobom zainteresowanym ubiegania się o udzielenie takiego zezwolenia, może stanowić środek właściwy i proporcjonalny dla realizacji nadrzędnych względów interesu ogólnego, które Trybunał przyjął jako uzasadnienie ograniczenia swobody świadczenia usług w zakresie gier hazardowych? W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej, pod jakimi warunkami istnieje taka możliwość?

| b) | Czy udzielenie odpowiedzi twierdzącej lub przeczącej na pytanie 2 ma znaczenie dla odpowiedzi na pytanie 3a)? |
| --- | --- |

b)

Czy udzielenie odpowiedzi twierdzącej lub przeczącej na pytanie 2 ma znaczenie dla odpowiedzi na pytanie 3a)?

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/11 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 19 maja 2008 r. — Peter Rehder przeciwko Air Baltic Corporation

(Sprawa C-204/08)

(2008/C 197/18)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Peter Rehder

Strona pozwana: Air Baltic Corporation

Pytania prejudycjalne

| 1. | Czy art. 5 pkt 1 lit. b) tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 44/2001 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (1) powinien być interpretowany w ten sposób, że także w przypadku podróży lotniczych z jednego państwa członkowskiego Wspólnoty do innego państwa członkowskiego należy przyjąć jedno miejsce wykonania dla wszystkich zobowiązań umownych w miejscu świadczenia głównego, które trzeba ustalić według kryteriów gospodarczych? |
| --- | --- |

1.

Czy art. 5 pkt 1 lit. b) tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 44/2001 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (1) powinien być interpretowany w ten sposób, że także w przypadku podróży lotniczych z jednego państwa członkowskiego Wspólnoty do innego państwa członkowskiego należy przyjąć jedno miejsce wykonania dla wszystkich zobowiązań umownych w miejscu świadczenia głównego, które trzeba ustalić według kryteriów gospodarczych?

| 2. | Jeżeli trzeba ustalić jedno miejsce wykonania: jakie kryteria są właściwe do jego ustalenia; czy jedno miejsce wykonania zostaje ustalone w szczególności z uwagi na miejsce odlotu lub miejsce przylotu? |
| --- | --- |

2.

Jeżeli trzeba ustalić jedno miejsce wykonania: jakie kryteria są właściwe do jego ustalenia; czy jedno miejsce wykonania zostaje ustalone w szczególności z uwagi na miejsce odlotu lub miejsce przylotu?

---

(1)  Dz.U. L 12, str. 1.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/12 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/12

---

Skarga wniesiona w dniu 20 maja 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

(Sprawa C-211/08)

(2008/C 197/19)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: E. Traversa i R. Vidal Puig, agents)

Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, że odmawiając uprawnionym z hiszpańskiego krajowego systemu opieki zdrowotnej zwrotu kosztów leczenia, jakie ponieśli w innym państwie członkowskim w przypadku leczenia szpitalnego, które otrzymali zgodnie z art. 22 ust. 1 lit. a), i) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 (1) z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, w zakresie, w jakim wysokość zwrotu w państwie członkowskim, w którym odbywa się leczenie jest mniejsza niż ta przewidziana przez ustawodawstwo hiszpańskie, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 49 WE; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że odmawiając uprawnionym z hiszpańskiego krajowego systemu opieki zdrowotnej zwrotu kosztów leczenia, jakie ponieśli w innym państwie członkowskim w przypadku leczenia szpitalnego, które otrzymali zgodnie z art. 22 ust. 1 lit. a), i) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 (1) z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, w zakresie, w jakim wysokość zwrotu w państwie członkowskim, w którym odbywa się leczenie jest mniejsza niż ta przewidziana przez ustawodawstwo hiszpańskie, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 49 WE;

| — | obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

| 1. | Ustawodawstwo hiszpańskie w zakresie zabezpieczeń społecznych przewiduje, że świadczenia szpitalne, które pokrywa krajowy system opieki zdrowotnej muszą być udzielane przez ten właśnie system, poza szczególnie wyjątkowymi przypadkami „pomocy medycznej w nagłych wypadkach, niezwłocznej i ratującej życie.” W konsekwencji, gdy uprawniony z hiszpańskiego krajowego systemu opieki zdrowotnej przemieszcza się czasowo do innego państwa członkowskiego i gdy podczas swojego pobytu otrzymuje opiekę szpitalną niezbędną z medycznego punktu widzenia, zgodnie z przepisami art. 22 ust. 1 lit. a), i) rozporządzenia 1408/71 koszty, jakie poniósł nie są zwracane przez władze hiszpańskie. |
| --- | --- |

1.

Ustawodawstwo hiszpańskie w zakresie zabezpieczeń społecznych przewiduje, że świadczenia szpitalne, które pokrywa krajowy system opieki zdrowotnej muszą być udzielane przez ten właśnie system, poza szczególnie wyjątkowymi przypadkami „pomocy medycznej w nagłych wypadkach, niezwłocznej i ratującej życie.” W konsekwencji, gdy uprawniony z hiszpańskiego krajowego systemu opieki zdrowotnej przemieszcza się czasowo do innego państwa członkowskiego i gdy podczas swojego pobytu otrzymuje opiekę szpitalną niezbędną z medycznego punktu widzenia, zgodnie z przepisami art. 22 ust. 1 lit. a), i) rozporządzenia 1408/71 koszty, jakie poniósł nie są zwracane przez władze hiszpańskie.

| 2. | Gdy wysokość zwrotu kosztów leczenia szpitalnego zgodnie z przepisami innego państwa członkowskiego jest mniej korzystna aniżeli ta zagwarantowana przez hiszpańskiego ustawodawcę, odmowa przez władze hiszpańskie zwrotu różnicy może zniechęcić uprawnionych z hiszpańskiego krajowego systemu opieki zdrowotnej do przemieszczania się do tego innego państwa członkowskiego, aby otrzymać usługi inne niż medyczne (na przykład usługi edukacyjne lub turystyczne) lub — w przypadku, gdy uprawnieni już się tam udali — skłonić ich do szybszego powrotu w celu otrzymania bezpłatnego leczenia szpitalnego w Hiszpanii. Rozpatrywane przepisy hiszpańskie mogą zatem ograniczać zarówno świadczenie innych usług niż medyczne, które pierwotnie uzasadniają czasowe przemieszczanie się uprawnionego do innego państwa członkowskiego, jak również w konsekwencji świadczenie usług medycznych w tym innym państwie zgodnie z przepisami art. 22 ust. 1 lit. a), i) rozporządzenia 1408/71. |
| --- | --- |

2.

Gdy wysokość zwrotu kosztów leczenia szpitalnego zgodnie z przepisami innego państwa członkowskiego jest mniej korzystna aniżeli ta zagwarantowana przez hiszpańskiego ustawodawcę, odmowa przez władze hiszpańskie zwrotu różnicy może zniechęcić uprawnionych z hiszpańskiego krajowego systemu opieki zdrowotnej do przemieszczania się do tego innego państwa członkowskiego, aby otrzymać usługi inne niż medyczne (na przykład usługi edukacyjne lub turystyczne) lub — w przypadku, gdy uprawnieni już się tam udali — skłonić ich do szybszego powrotu w celu otrzymania bezpłatnego leczenia szpitalnego w Hiszpanii. Rozpatrywane przepisy hiszpańskie mogą zatem ograniczać zarówno świadczenie innych usług niż medyczne, które pierwotnie uzasadniają czasowe przemieszczanie się uprawnionego do innego państwa członkowskiego, jak również w konsekwencji świadczenie usług medycznych w tym innym państwie zgodnie z przepisami art. 22 ust. 1 lit. a), i) rozporządzenia 1408/71.

| 3. | Wskazane ograniczenia w swobodzie świadczenia usług nie znajdują usprawiedliwienia w Traktacie WE. W szczególności władze hiszpańskie nie dowiodły, że te ograniczenia są niezbędne, aby uniknąć poważnego zagrożenia dla równowagi finansowej hiszpańskiego krajowego systemu opieki zdrowotnej. W rezultacie należy stwierdzić, że sporne przepisy są sprzeczne z art. 49 WE. |
| --- | --- |

3.

Wskazane ograniczenia w swobodzie świadczenia usług nie znajdują usprawiedliwienia w Traktacie WE. W szczególności władze hiszpańskie nie dowiodły, że te ograniczenia są niezbędne, aby uniknąć poważnego zagrożenia dla równowagi finansowej hiszpańskiego krajowego systemu opieki zdrowotnej. W rezultacie należy stwierdzić, że sporne przepisy są sprzeczne z art. 49 WE.

---

(1)  Dz. U. L 149, str. 2.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/12 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/12

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Francja) w dniu 21 maja 2008 r. — Société Zeturf Ltd przeciwko Premier ministre, Ministre de l'Agriculture et de la Pêche, Ministre de l'Intérieur, de l'Outre-mer et des Collectivités territoriales, Ministre de l'Économie, de l'Industrie et de l'Emploi — Interwenient: G.I.E. Pari Mutuel Urbain (PMU)

(Sprawa C-212/08)

(2008/C 197/20)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Conseil d'État

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Société Zeturf Ltd

Strona pozwana: Premier ministre, Ministre de l'Agriculture et de la Pêche, Ministre de l'Intérieur, de l'Outre-mer et des Collectivités territoriales, Ministre de l'Économie, de l'Industrie et de l'Emploi

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 49 i 50 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie krajowym regulacjom przewidującym system polegający na zastrzeżeniu wyłączności w zakresie zakładów na wyścigi konne poza torami wyścigów konnych na rzecz jednego podmiotu gospodarczego nienastawionego na zysk, którym to regulacjom, choć zdają się one być odpowiednie do osiągnięcia celu walki z przestępczością, a zatem do ochrony porządku publicznego w sposób bardziej skuteczny, niżby to mogło mieć miejsce przy pomocy mniej restrykcyjnych środków, towarzyszy, w celu zneutralizowania ryzyka pojawienia się ośrodków gry działających bez zezwolenia oraz skłonienia graczy do korzystania z legalnej oferty, dynamiczna polityka handlowa tego podmiotu, która w związku z tym nie realizuje w pełni celu ograniczania sposobności do gry? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 49 i 50 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie krajowym regulacjom przewidującym system polegający na zastrzeżeniu wyłączności w zakresie zakładów na wyścigi konne poza torami wyścigów konnych na rzecz jednego podmiotu gospodarczego nienastawionego na zysk, którym to regulacjom, choć zdają się one być odpowiednie do osiągnięcia celu walki z przestępczością, a zatem do ochrony porządku publicznego w sposób bardziej skuteczny, niżby to mogło mieć miejsce przy pomocy mniej restrykcyjnych środków, towarzyszy, w celu zneutralizowania ryzyka pojawienia się ośrodków gry działających bez zezwolenia oraz skłonienia graczy do korzystania z legalnej oferty, dynamiczna polityka handlowa tego podmiotu, która w związku z tym nie realizuje w pełni celu ograniczania sposobności do gry?

| 2) | Czy w celu dokonania oceny, czy krajowe regulacje, takie jak regulacje obowiązujące we Francji, przewidujące system polegający na zastrzeżeniu wyłączności w zakresie zakładów na wyścigi konne poza torami wyścigów konnych na rzecz jednego podmiotu gospodarczego nienastawionego na zysk, naruszają art. 49 i 50 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, naruszenie swobody świadczenia usług oceniać należy jedynie z punktu widzenia ograniczeń narzucanych w zakresie oferty zakładów na wyścigi konne on-line, czy też należy brać pod uwagę cały sektor zakładów na wyścigi konne, bez względu na formę, w jakiej są one oferowane i udostępniane graczom? |
| --- | --- |

2)

Czy w celu dokonania oceny, czy krajowe regulacje, takie jak regulacje obowiązujące we Francji, przewidujące system polegający na zastrzeżeniu wyłączności w zakresie zakładów na wyścigi konne poza torami wyścigów konnych na rzecz jednego podmiotu gospodarczego nienastawionego na zysk, naruszają art. 49 i 50 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, naruszenie swobody świadczenia usług oceniać należy jedynie z punktu widzenia ograniczeń narzucanych w zakresie oferty zakładów na wyścigi konne on-line, czy też należy brać pod uwagę cały sektor zakładów na wyścigi konne, bez względu na formę, w jakiej są one oferowane i udostępniane graczom?

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/13 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/13

---

Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

(Sprawa C-213/08)

(2008/C 197/21)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciel: H. Stovlbaek, pełnomocnik)

Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych koniecznych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2006/100/WE (1) z dnia 20 listopada 2006 r. dostosowującej niektóre dyrektywy w dziedzinie swobodnego przepływu osób, w związku z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii, lub w każdym razie nie powiadamiając o ich ustanowieniu Komisji, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych koniecznych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2006/100/WE (1) z dnia 20 listopada 2006 r. dostosowującej niektóre dyrektywy w dziedzinie swobodnego przepływu osób, w związku z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii, lub w każdym razie nie powiadamiając o ich ustanowieniu Komisji, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy;

| — | obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy 2006/100/WE upłynął w dniu 1 stycznia 2007 r.

---

(1)  Dz.U. L 363, str. 141.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/13 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale ordinario di Milano (Włochy) w dniu 22 maja 2008 r. — Rita Mariano przeciwko Istituto nazionale per l'assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (INAIL)

(Sprawa C-217/08)

(2008/C 197/22)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale ordinario di Milano (Włochy)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Rita Mariano

Strona pozwana: Istituto nazionale per l'assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (INAIL)

Pytania prejudycjalne

Czy art. 12 i 13 traktatu WE stoją na przeszkodzie stosowaniu art. 85 dekretu Prezydenta Republiki, który stanowi, że w przypadku śmierci w następstwie wypadku, renta INAIL, wysokości 50 %, jest należna wyłącznie małżonkowi, a małoletniemu dziecku przysługuje renta jedynie w wysokości 20 %?

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/13 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/13

---

Skarga wniesiona w dniu 22 maja 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-218/08)

(2008/C 197/23)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: B. Schima i D. Recchia, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Włoska

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, że Republika Włoska, nie przewidując opracowania zewnętrznych planów operacyjno-ratowniczych dla wszystkich zakładów, w odniesieniu do których plany te są wymagane, uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 11 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 96/82/WE (1) z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi, w brzmieniu ustalonym dyrektywą 2003/105/WE (2); |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że Republika Włoska, nie przewidując opracowania zewnętrznych planów operacyjno-ratowniczych dla wszystkich zakładów, w odniesieniu do których plany te są wymagane, uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 11 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 96/82/WE (1) z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi, w brzmieniu ustalonym dyrektywą 2003/105/WE (2);

| — | obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Dyrektywa Seveso II ma na celu zapobieganie poważnym awariom związanym z substancjami niebezpiecznymi oraz ograniczenie ich skutków dla ludności i środowiska naturalnego. Jest oczywiste, że opracowanie zewnętrznych planów operacyjno-ratowniczych jest podstawowym postanowieniem tej dyrektywy: w wypadku awarii pozwala ono na podjęcie nadzwyczajnych środków dla ograniczania jej skutków.

Na mocy odesłania zawartego w art. 9 i artykułu 2 dyrektywy, art. 11 stosuje się do każdego zakładu, w którym niebezpieczne substancje występują w ilościach wyszczególnionych w załączniku I, część I i II kolumna 3 lub przekraczają te ilości.

Władze włoskie potwierdzają w przedłożonych przez siebie dokumentach, że nie wszystkie zakłady, dla których powinny zostać opracowane zewnętrzne plany operacyjno-ratownicze rzeczywiście je posiadają.

---

(1)  Dz.U. L 10 z 14.1.1997, str. 13.

(2)  Dz.U. L 345 z 31.12.2003, str. 97.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/14 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/14

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret (Dania) w dniu 28 maja 2008 r. — Dansk Transport og Logistik przeciwko Skatteministeriet

(Sprawa C-230/08)

(2008/C 197/24)

Język postępowania: duński

Sąd krajowy

Østre Landsret

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Dansk Transport og Logistik

Strona pozwana: Skatteministeriet

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy wykładni sformułowania „zajęte [...] i równocześnie lub w późniejszym terminie orzeczono ich przepadek” występującego w art. 233 lit. d) kodeksu celnego (1) należy dokonywać w ten sposób, że oznacza ono, iż przepis ma zastosowanie w sytuacji, gdy towary zatrzymane na podstawie §83 ust. 1 ustawy prawo celne przy nielegalnym przywozie podlegają równocześnie lub w późniejszym terminie zniszczeniu przez organy celne pozostając do tego czasu w posiadaniu tych organów? |
| --- | --- |

1)

Czy wykładni sformułowania „zajęte [...] i równocześnie lub w późniejszym terminie orzeczono ich przepadek” występującego w art. 233 lit. d) kodeksu celnego (1) należy dokonywać w ten sposób, że oznacza ono, iż przepis ma zastosowanie w sytuacji, gdy towary zatrzymane na podstawie §83 ust. 1 ustawy prawo celne przy nielegalnym przywozie podlegają równocześnie lub w późniejszym terminie zniszczeniu przez organy celne pozostając do tego czasu w posiadaniu tych organów?

| 2) | Czy wykładni dyrektywy systemowej (2) należy dokonywać w ten sposób, że należy uznać, iż nielegalnie przywiezione towary, zajęte w chwili przywozu, lub równocześnie bądź w późniejszym terminie zniszczone, zostały objęte „procedurą zawieszającą” z tym skutkiem, że zobowiązanie w zakresie podatku akcyzowego nie powstaje lub wygasa (art. 5 ust. 2 tiret pierwsze i art. 6 ust. 1 lit. c) dyrektywy systemowej, w związku z art. 84 ust. 1 lit. a) oraz art. 98 kodeksu celnego, i art. 876a przepisów wprowadzających) (3)? Czy na odpowiedź tą ma wpływ okoliczność wygaśnięcia lub braku wygaśnięcia, na podstawie art. 233 lit. d) kodeksu celnego, długu celnego powstałego wskutek takiego nielegalnego przywozu? |
| --- | --- |

2)

Czy wykładni dyrektywy systemowej (2) należy dokonywać w ten sposób, że należy uznać, iż nielegalnie przywiezione towary, zajęte w chwili przywozu, lub równocześnie bądź w późniejszym terminie zniszczone, zostały objęte „procedurą zawieszającą” z tym skutkiem, że zobowiązanie w zakresie podatku akcyzowego nie powstaje lub wygasa (art. 5 ust. 2 tiret pierwsze i art. 6 ust. 1 lit. c) dyrektywy systemowej, w związku z art. 84 ust. 1 lit. a) oraz art. 98 kodeksu celnego, i art. 876a przepisów wprowadzających) (3)? Czy na odpowiedź tą ma wpływ okoliczność wygaśnięcia lub braku wygaśnięcia, na podstawie art. 233 lit. d) kodeksu celnego, długu celnego powstałego wskutek takiego nielegalnego przywozu?

| 3) | Czy wykładni szóstej dyrektywy (4) należy dokonywać w ten sposób, że należy uznać iż nielegalnie przywiezione towary zajęte niezwłocznie przy przywozie, i równocześnie lub w późniejszym terminie zniszczone, zostały objęte „procedurą składu celnego” z tym skutkiem, że zobowiązanie w zakresie podatku VAT nie powstaje lub wygasa (zob. art. 7 ust. 3, art. 10 ust. 3 i art. 16 ust. 1 (B) lit. c) szóstej dyrektywy oraz art. 876a przepisów wprowadzających? Czy na odpowiedź tą ma wpływ okoliczność wygaśnięcia lub braku wygaśnięcia, na podstawie art. 233 lit. d) kodeksu celnego, długu celnego powstałego wskutek takiego nielegalnego przywozu? |
| --- | --- |

3)

Czy wykładni szóstej dyrektywy (4) należy dokonywać w ten sposób, że należy uznać iż nielegalnie przywiezione towary zajęte niezwłocznie przy przywozie, i równocześnie lub w późniejszym terminie zniszczone, zostały objęte „procedurą składu celnego” z tym skutkiem, że zobowiązanie w zakresie podatku VAT nie powstaje lub wygasa (zob. art. 7 ust. 3, art. 10 ust. 3 i art. 16 ust. 1 (B) lit. c) szóstej dyrektywy oraz art. 876a przepisów wprowadzających? Czy na odpowiedź tą ma wpływ okoliczność wygaśnięcia lub braku wygaśnięcia, na podstawie art. 233 lit. d) kodeksu celnego, długu celnego powstałego wskutek takiego nielegalnego przywozu?

| 4) | Czy wykładni kodeksu celnego, przepisów wykonawczych i szóstej dyrektywy należy dokonywać w ten sposób, że organy celne państwa członkowskiego, w przypadku wykrycia nielegalnego przywozu towarów w ramach operacji TIR, są właściwe do obciążenia należnościami celnymi, podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT tych operacji, gdy organy innego państwa członkowskiego, w którym miał miejsce nielegalny przywóz do Wspólnoty, nie wykryły nieprawidłowości, i w konsekwencji nie zastosowały należności celnych, podatku akcyzowego ani podatku VAT (zob. art. 215 kodeksu celnego w związku z art. 217 tego kodeksu, art. 454 ust. 2 i 3 przepisów wykonawczych w brzmieniu obowiązujący w okresie wystąpienia okoliczności faktycznych, oraz art. 7 szóstej dyrektywy)? |
| --- | --- |

4)

Czy wykładni kodeksu celnego, przepisów wykonawczych i szóstej dyrektywy należy dokonywać w ten sposób, że organy celne państwa członkowskiego, w przypadku wykrycia nielegalnego przywozu towarów w ramach operacji TIR, są właściwe do obciążenia należnościami celnymi, podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT tych operacji, gdy organy innego państwa członkowskiego, w którym miał miejsce nielegalny przywóz do Wspólnoty, nie wykryły nieprawidłowości, i w konsekwencji nie zastosowały należności celnych, podatku akcyzowego ani podatku VAT (zob. art. 215 kodeksu celnego w związku z art. 217 tego kodeksu, art. 454 ust. 2 i 3 przepisów wykonawczych w brzmieniu obowiązujący w okresie wystąpienia okoliczności faktycznych, oraz art. 7 szóstej dyrektywy)?

---

(1)  Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1).

(2)  Dyrektywa Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz.U. L 76 z 23.3.1992, str. 1).

(3)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1).

(4)  Szósta dyrektywa Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1).

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/15 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/15

---

Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

(Sprawa C-241/08)

(2008/C 197/25)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: D. Recchia i J.-B.Laignelot, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Francuska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie przyjmując wszystkich przepisów ustawowych i wykonawczych koniecznych do właściwej transpozycji art. 6 ust. 2 i 3 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (1), Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie przyjmując wszystkich przepisów ustawowych i wykonawczych koniecznych do właściwej transpozycji art. 6 ust. 2 i 3 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (1), Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy;

| — | obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Komisja podnosi dwa zarzuty na poparcie swej skargi dotyczące naruszenia odpowiednio art. 6 ust. 2 i 3 dyrektywy 92/43/EWG („dyrektywy siedliskowej”).

W pierwszym zarzucie skarżąca podkreśla, iż art. 6 ust. 2 dyrektywy siedliskowej zawiera wyraźny zakaz pogarszania stanu chronionych siedlisk przyrodniczych. Wprowadzenie w przepisach krajowych pojęcia „poważnych skutków” w celu ograniczenia zakresu stosowania tego przepisu do określonych działań człowieka nie znajduje zatem uzasadnienia. Podobnie ustawodawca krajowy nie może uznać w sposób definitywny, iż określone działania, takie jak polowanie albo połów na terenach „Natura 2000”, nie stanowią „niepokojenia”, nawet jeżeli są one podejmowane przez pewien ograniczony czas bądź w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami krajowymi.

W drugim zarzucie Komisja podnosi w pierwszej kolejności, że przepis art. 6 ust. 3 dyrektywy siedliskowej wymaga, aby wszelkie plany lub przedsięwzięcia, które nie są bezpośrednio związane z obszarem lub konieczne do jego zagospodarowania, podlegały odpowiedniej ocenie, z wyłączeniem przypadków jednoznacznych. Przepisy wydane przez stronę pozwaną stanowią problem z punktu widzenia prawa wspólnotowego, ponieważ przewidują regularne zwolnienia prac, budów i planów zagospodarowania przewidzianych w umowach objętych „Naturą 2000” z procedury oceny skutków dla środowiska.

Komisja podnosi w dalszej kolejności, że w prawie francuskim dla niektórych przedsięwzięć nie przewidziano ani pozwoleń, ani zgody ze strony organów administracji, w związku z czym nie stosuje się do nich procedury oceny. Tymczasem część z tych przedsięwzięć ma poważne skutki dla terenów „Natura 2000”, z uwagi na cele w zakresie ochrony gatunków.

Wreszcie — zdaniem Komisji — przepisy krajowe powinny nakładać na wnioskodawców wyraźny obowiązek przewidzenia rozwiązać alternatywnych w przypadku negatywnej oceny skutków przedsięwzięcia albo planu zagospodarowania danego terenu.

---

(1)  Dz.U. L 206, str. 7.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/15 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/15

---

Skarga wniesiona w dniu 12 lipca 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Malty

(Sprawa C-252/08)

(2008/C 197/26)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: L. Flynn i A. Alcover San Pedro, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Malty

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie implementując we właściwy sposób dyrektywy 2001/80/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2001 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza z dużych obiektów energetycznego spalania (Dz.U. 2001 L 309, str. 1), (zwanej dalej „dyrektywą”) w związku z działaniem ciepłowni Phase One w elektrowni Delimara oraz elektrowni w Marsa, Republika Malty uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 4 ust. 1 w związku z załącznikiem IV A, załącznikiem VI A i załącznikiem VII A oraz z art. 12 w związku z załącznikiem VIII A.2 do dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie implementując we właściwy sposób dyrektywy 2001/80/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2001 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza z dużych obiektów energetycznego spalania (Dz.U. 2001 L 309, str. 1), (zwanej dalej „dyrektywą”) w związku z działaniem ciepłowni Phase One w elektrowni Delimara oraz elektrowni w Marsa, Republika Malty uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 4 ust. 1 w związku z załącznikiem IV A, załącznikiem VI A i załącznikiem VII A oraz z art. 12 w związku z załącznikiem VIII A.2 do dyrektywy;

| — | obciążenie Republiki Malty kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Malty kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Komisja podnosi, że ciepłownia Phase One w elektrowni Delimara nie przestrzega określonych w dyrektywie dopuszczalnych wartości emisji ditlenku siarki, tlenków azotu i pyłu.

Wskazuje ona również, iż w odniesieniu zarówno do ciepłowni Phase One w elektrowni Delimara, jak i elektrowni w Marsa, Malta uchybiła zobowiązaniu do dokonywania ciągłych pomiarów stężeń ditlenku siarki, tlenków azotu i pyłu na podstawie art. 12 i pkt 2 części A załącznika VIII do dyrektywy.

---

(1)  Dz.U. 2001 L 309, str. 1.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/16 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/16

---

Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

(Sprawa C-256/08)

(2008/C 197/27)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: C. O'Reilly i M. Condou-Durande, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2004/83/WE (1) z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych norm dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców lub jako osoby, które z innych względów potrzebują międzynarodowej ochrony oraz zawartości przyznawanej ochrony, a w każdym razie nie informując Komisji o przyjęciu takich przepisów, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2004/83/WE (1) z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych norm dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców lub jako osoby, które z innych względów potrzebują międzynarodowej ochrony oraz zawartości przyznawanej ochrony, a w każdym razie nie informując Komisji o przyjęciu takich przepisów, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy;

| — | obciążenie Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin dokonania transpozycji dyrektywy do krajowego porządku prawnego upłynął w dniu 10 października 2006 r.

---

(1)  Dz.U. L 304, str. 12.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/16 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/16

---

Skarga wniesiona w dniu 20 czerwca 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Malty

(Sprawa C-269/08)

(2008/C 197/28)

Język postępowania: maltański

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: M. Condou-Durande i K. Xuereb, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Malty

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2004/83/WE (1) z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych norm dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców lub jako osoby, które z innych względów potrzebują międzynarodowej ochrony oraz zawartości przyznawanej ochrony a w każdym razie nie informując Komisji o przyjęciu takich przepisów, Republika Malty uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2004/83/WE (1) z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych norm dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców lub jako osoby, które z innych względów potrzebują międzynarodowej ochrony oraz zawartości przyznawanej ochrony a w każdym razie nie informując Komisji o przyjęciu takich przepisów, Republika Malty uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy;

| — | obciążenie Republiki Malty kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Malty kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin dokonania transpozycji dyrektywy do krajowego porządku prawnego upłynął w dniu 10 października 2006 r.

---

(1)  Dz.U. L 304, str. 12.

---

Sąd Pierwszej Instancji

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/17 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/17

---

Przydział sędziów do izb

(2008/C 197/29)

W dniach 19 i 25 września 2007 r. Sąd Pierwszej Instancji postanowił utworzyć osiem izb złożonych z pięciu sędziów oraz osiem izb złożonych z trzech sędziów na okres od dnia 25 września 2007 r. do dnia 31 sierpnia 2010 r.

W dniu 8 lipca 2008 r. Sąd Pierwszej Instancji postanowił zmienić przydział sędziów na okres od dnia 1 października 2008 r. do dnia 31 sierpnia 2010 r. w następujący sposób:

Pierwsza izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:

V. Tiili, prezes izby, F. Dehousse, I. Wiszniewska-Białecka, K. Jürimäe i S. Soldevila Fragoso, sędziowie.

Pierwsza izba, w składzie trzech sędziów:

V. Tiili, prezes izby;

F. Dehousse, sędzia;

I. Wiszniewska-Białecka, sędzia.

Druga izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:

I. Pelikánová, prezes izby, F. Dehousse, I. Wiszniewska-Białecka, K. Jürimäe i S. Soldevila Fragoso, sędziowie.

Druga izba, w składzie trzech sędziów:

I. Pelikánová, prezes izby;

K. Jürimäe, sędzia;

S. Soldevila Fragoso, sędzia.

Trzecia izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:

J. Azizi, prezes izby, J.D. Cooke, E. Cremona, I. Labucka i S. Frimodt Nielsen, sędziowie.

Trzecia izba, w składzie trzech sędziów:

J. Azizi, prezes izby;

E. Cremona, sędzia;

S. Frimodt Nielsen, sędzia.

Czwarta izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:

O. Czúcz, prezes izby, J.D. Cooke, E. Cremona, I. Labucka i S. Frimodt Nielsen, sędziowie.

Czwarta izba, w składzie trzech sędziów:

O. Czúcz, prezes izby;

J.D. Cooke, sędzia;

I. Labucka, sędzia.

Piąta izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:

M. Vilaras, prezes izby, D. Šváby, M. Prek, E. Moavero Milanesi i V. Ciucă, sędziowie.

Piąta izba, w składzie trzech sędziów:

M. Vilaras, prezes izby;

M. Prek, sędzia;

V. Ciucă, sędzia.

Szósta izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:

A.W.H. Meij, prezes izby, V. Vadapalas, S.S. Papasavvas, N. Wahl, T. Tchipev, A. Dittrich i L. Truchot, sędziowie.

Szósta izba, w składzie trzech sędziów:

A.W.H. Meij, prezes izby;

| a) | V. Vadapalas i T. Tchipev, sędziowie. |
| --- | --- |

a)

V. Vadapalas i T. Tchipev, sędziowie.

| b) | V. Vadapalas i L. Truchot, sędziowie. |
| --- | --- |

b)

V. Vadapalas i L. Truchot, sędziowie.

| c) | T. Tchipev i L. Truchot, sędziowie. |
| --- | --- |

c)

T. Tchipev i L. Truchot, sędziowie.

Siódma izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:

N.J. Forwood, prezes izby, D. Šváby, E. Moavero Milanesi, M. Prek i V. Ciucă, sędziowie.

Siódma izba, w składzie trzech sędziów:

N.J. Forwood, prezes izby;

D. Šváby, sędzia;

E. Moavero Milanesi, sędzia.

Ósma izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:

M.E. Martins Ribeiro, prezes izby, V. Vadapalas, S.S. Papasavvas, N. Wahl, T. Tchipev, A. Dittrich i L. Truchot, sędziowie.

Ósma izba, w składzie trzech sędziów:

M.E. Martins Ribeiro, prezes izby;

| a) | S.S. Papasavvas i N. Wahl, sędziowie. |
| --- | --- |

a)

S.S. Papasavvas i N. Wahl, sędziowie.

| b) | S.S. Papasavvas i A. Dittrich, sędziowie. |
| --- | --- |

b)

S.S. Papasavvas i A. Dittrich, sędziowie.

| c) | N. Wahl i A. Dittrich, sędziowie. |
| --- | --- |

c)

N. Wahl i A. Dittrich, sędziowie.

W izbach szóstej i ósmej w powiększonym składzie złożonych z pięciu sędziów sędziami zasiadającymi wraz z prezesem izby, aby utworzyć skład pięciu sędziów, będą trzej sędziowie zasiadający w składzie, przed którym rozpoczęło się rozpoznanie sprawy, czwarty sędzia z tej izby oraz jeden sędzia z innej izby złożonej z czterech sędziów. Ten ostatni sędzia, który nie będzie prezesem izby, będzie wyznaczany na okres jednego roku, zgodnie z porządkiem przewidzianym w artykule 6 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji.

W izbach szóstej i ósmej w składzie trzech sędziów prezes izby będzie zasiadać kolejno z sędziami wymienionymi w lit. a), b) lub c), w zależności od tego, do którego z tych składów należy sędzia sprawozdawca. W sprawach, w których sędzią sprawozdawcą jest prezes izby, będzie on zasiadać kolejno z sędziami należącymi do każdego z tych składów, zgodnie z kolejnością rejestracji spraw, bez uszczerbku dla powiązania spraw.

Izba odwoławcza

W dniu 8 lipca 2008 r. Sąd Pierwszej Instancji postanowił, że w skład izby odwoławczej, w okresie od dnia 1 października 2008 r. do dnia 30 września 2009 r. wchodzić będą: prezes Sądu oraz po dwóch prezesów izb na zmianę.

Sędziami zasiadającymi wraz z prezesem izby odwoławczej, aby utworzyć powiększony skład pięciu sędziów będą trzej sędziowie zasiadający w składzie, przed którym rozpoczęło się rozpoznanie sprawy oraz po dwóch prezesów izb na zmianę.

Kryteria przydzielania spraw do izb

W dniu 8 lipca 2008 r. Sąd Pierwszej Instancji ustanowił zgodnie z art. 12 regulaminu następujące kryteria przydzielania spraw do izb, na okres od dnia 1 października 2008 r. do dnia 30 września 2009 r.:

| 1. | Odwołania od orzeczeń Sądu do spraw Służby Publicznej przydziela się niezwłocznie po ich wniesieniu izbie odwoławczej, z zastrzeżeniem możliwości późniejszego zastosowania art. 14 i 51 regulaminu. |
| --- | --- |

1.

Odwołania od orzeczeń Sądu do spraw Służby Publicznej przydziela się niezwłocznie po ich wniesieniu izbie odwoławczej, z zastrzeżeniem możliwości późniejszego zastosowania art. 14 i 51 regulaminu.

| 2. | Sprawy inne niż te, o których mowa w ust. 1 przydziela się niezwłocznie po wniesieniu skargi do izb złożonych z trzech sędziów, z zastrzeżeniem możliwości późniejszego zastosowania art. 14 i 51 regulaminu.
  Sprawy, o których mowa w niniejszym ustępie rozdziela się między izby według trzech odrębnych porządków, ustalanych zgodnie z kolejnością rejestracji spraw w sekretariacie:






  — | dla spraw dotyczących stosowania reguł konkurencji odnoszących się do przedsiębiorstw, przepisów dotyczących pomocy udzielanej przez państwa oraz przepisów dotyczących handlowych środków ochronnych; |
| --- | --- | --- |

2.

Sprawy inne niż te, o których mowa w ust. 1 przydziela się niezwłocznie po wniesieniu skargi do izb złożonych z trzech sędziów, z zastrzeżeniem możliwości późniejszego zastosowania art. 14 i 51 regulaminu.

Sprawy, o których mowa w niniejszym ustępie rozdziela się między izby według trzech odrębnych porządków, ustalanych zgodnie z kolejnością rejestracji spraw w sekretariacie:

—

dla spraw dotyczących stosowania reguł konkurencji odnoszących się do przedsiębiorstw, przepisów dotyczących pomocy udzielanej przez państwa oraz przepisów dotyczących handlowych środków ochronnych;

| — | dla spraw z dziedziny prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 130 § 1 regulaminu; |
| --- | --- |

—

dla spraw z dziedziny prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 130 § 1 regulaminu;

| — | dla pozostałych spraw. |
| --- | --- |

—

dla pozostałych spraw.

W ramach wspomnianych porządków obie izby obradujące w składzie trzech sędziów złożone z czterech sędziów będą uwzględniane po dwa razy przy co trzeciej zmianie.

Prezes Sądu może odstąpić od tych porządków w celu uwzględnienia powiązania niektórych spraw lub w celu zapewnienia zrównoważonego podziału pracy.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/18 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/18

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 26 czerwca 2008 r. — Alferink i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-94/98) (1)

(Skarga o odszkodowanie - Odpowiedzialność pozaumowna - Mleko - Opłata dodatkowa - Ilość referencyjna - Producent, który podjął zobowiązanie do niewprowadzania do obrotu - Wymóg produkcji w pierwotnym gospodarstwie SLOM - Artykuł 3a rozporządzenia (EWG) nr 1546/88 w brzmieniu ustalonym rozporządzeniem (EWG) nr 1033/89 - Zarzucane niejednoznaczne brzmienie stosowanego przepisu - Zasada pewności prawa)

(2008/C 197/30)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Alfonsius Alferink (Heeten, Niderlandy) oraz 67 innych skarżących, których nazwiska wymieniono w załączniku do wyroku (przedstawiciele: H. Bronkhorst i E. Pijnacker Hordijk, następnie H. Bronkhorst, E. Pijnacker Hordijk oraz J. Sluysmans, a w końcu E. Pijnacker Hordijk, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: T. van Rijn, pełnomocnik)

Przedmiot sprawy

Żądanie odszkodowania na podstawie art. 178 Traktatu WE (obecnie art. 235 WE) i art. 215 akapit drugi Traktatu WE (obecnie art. 288 akapit drugi WE) z tytułu szkody poniesionej rzekomo przez skarżących wskutek naruszenia przez Komisję zasady pewności prawa poprzez przyjęcie rozporządzenia (EWG) nr 1033/89 z dnia 20 kwietnia 1989 r. zmieniającego rozporządzenie (EWG) nr 1546/88 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania opłaty dodatkowej ustanowionej w art. 5c rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 (Dz.U. L 110, str. 27), w którym nie przewidziano w sposób jasny i precyzyjny, iż produkcja mleka powinna być podjęta w pierwotnym gospodarstwie SLOM.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Alfonsius Alferink oraz 67 innych skarżących, których nazwiska wymieniono w załączniku zostają obciążeni kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Alfonsius Alferink oraz 67 innych skarżących, których nazwiska wymieniono w załączniku zostają obciążeni kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 358 z 21.11.1998.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/19 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/19

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 18 czerwca 2008 r. — Hoechst przeciwko Komisji

(Sprawa T-410/03) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek sorbatów - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Obliczanie wysokości grzywien - Obowiązek uzasadnienia - Waga i czas trwania naruszenia - Okoliczności obciążające - Zasada non bis in idem - Współpraca w toku postępowania administracyjnego - Dostęp do akt - Czas trwania postępowania)

(2008/C 197/31)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Hoechst GmbH, dawniej Hoechst AG (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo M. Klusmann i V. Turner, następnie M. Klusmann, V. Turner i M. Rüba, wreszcie M. Klusmann i V. Turner, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: początkowo W. Mölls, O. Beynet i K. Mojzesowicz, a następnie W. Mölls i K. Mojzesowicz, pełnomocnicy, wspierani przez A. Böhlkego, adwokata)

Przedmiot sprawy

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2005/493/WE z dnia 1 października 2003 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG przeciwko Chisso Corporation, Daicel Chemical Industries Ltd, Hoechst AG, The Nippon Synthetic Chemical Industry Co. Ltd i Ueno Fine Chemicals Industry Ltd (sprawa COMP/E-1/37.370 — Sorbaty) (streszczenie w Dz.U. 2005, L 182, str. 20) w zakresie, w jakim decyzja dotyczy skarżącej, lub, ewentualnie, wniosek o odpowiednie obniżenie wysokości grzywny nałożonej na skarżącą.

Sentencja wyroku

| 1) | Wysokość grzywny nałożonej na Hoechst GmbH zostaje ustalona na 74,25 mln EUR. |
| --- | --- |

1)

Wysokość grzywny nałożonej na Hoechst GmbH zostaje ustalona na 74,25 mln EUR.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Każda ze stron ponosi własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Każda ze stron ponosi własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 59 z 6.3.2004.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/19 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/19

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 czerwca 2008 r. — El Corte Inglés przeciwko OHIM — Abril Sánchez i Ricote Saugar (BoomerangTV)

(Sprawa T-420/03) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego BoomerangTV - Wcześniejsze słowne i graficzne krajowe i wspólnotowe znaki towarowe BOOMERANG i Boomerang - Względne podstawy odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Brak powszechnie znanego znaku towarowego w rozumieniu art. 6 bis konwencji paryskiej - Brak szkodliwości dla renomy - Nieprzedstawienie przed Wydziałem Sprzeciwów dowodów na istnienie pewnych wcześniejszych znaków towarowych lub tłumaczenia takich dowodów - Przedstawienie dowodów po raz pierwszy przed izbą odwoławczą - Artykuł 8 ust. 1 lit. b), art. 8 ust. 2 lit. c), art. 8 ust. 5 i art. 74 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Zasada 16 ust. 2 i 3, zasada 17 ust. 2 i zasada 20 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2868/95)

(2008/C 197/32)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: El Corte Inglés, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci J. Rivas Zurdo i E. López Leiva)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: I. de Medrano Caballero, pełnomocnik)

Uczestnikami postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM byli również, interwenienci przed Sądem: José Matías Abril Sánchez i Pedro Ricote Saugar (Madryt) (przedstawiciel: adwokat J.M. Iglesias Monravá)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 1 października 2003 r. (sprawa R 88/2003-2), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między El Corte Inglés, SA a J.M. Abrilem Sánchezem i P. Ricotem Saugarem.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | El Corte Inglés, SA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

El Corte Inglés, SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 47 z 21.2.2004.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/20 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/20

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 26 czerwca 2008 r. — SIC przeciwko Komisji

(Sprawa T-442/03) (1)

(Pomoc państwa - Środki przyjęte przez Republikę Portugalską na rzecz nadawcy publicznego RTP w celu sfinansowania powierzonej mu misji publicznej - Decyzja stwierdzająca, że pewne środki nie stanowią pomocy państwa, a inne środki są zgodne ze wspólnym rynkiem - Uznanie za pomoc państwa - Zgodność ze wspólnym rynkiem - Obowiązek sumiennego i bezstronnego zbadania)

(2008/C 197/33)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: SIC — Sociedade Independente de Comunicação, SA (Carnaxide, Portugalia) (przedstawiciele: C. Botelho Moniz, E. Maia Cadete i M. Rosado da Fonseca, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: początkowo M. Balta i F. Florindo Gijón, następnie M. Niejahr, J. Buendía Sierra i G. Braga da Cruz, oraz, wreszcie, B. Martenczuk i G. Braga da Cruz, pełnomocnicy).

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2005/406/WE z dnia 15 października 2003 r. w sprawie działań doraźnych zastosowanych przez Portugalię wobec RTP (Dz.U. 2005, L 142, str. 1) w zakresie, w jakim Komisja w tej decyzji uznała, że pewne środki nie stanowią pomocy państwa, a inne środki są zgodne ze wspólnym rynkiem.

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność art. 1 decyzji Komisji 2005/406/WE z dnia 15 października 2003 r. w sprawie działań doraźnych zastosowanych przez Portugalię wobec RTP. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność art. 1 decyzji Komisji 2005/406/WE z dnia 15 października 2003 r. w sprawie działań doraźnych zastosowanych przez Portugalię wobec RTP.

| 2) | Stwierdza się nieważność art. 2 decyzji Komisji 2005/406 w zakresie, w jakim stanowi on, że zwolnienie z opłat notarialnych i rejestracyjnych nie stanowi pomocy państwa. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność art. 2 decyzji Komisji 2005/406 w zakresie, w jakim stanowi on, że zwolnienie z opłat notarialnych i rejestracyjnych nie stanowi pomocy państwa.

| 3) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 4) | Komisja pokryje swe własne koszty oraz cztery piąte kosztów poniesionych przez SIC — Sociedade Independente de Comunicação, SA. |
| --- | --- |

4)

Komisja pokryje swe własne koszty oraz cztery piąte kosztów poniesionych przez SIC — Sociedade Independente de Comunicação, SA.

| 5) | SIC — Sociedade Independente de Comunicação pokryje jedną piątą swych własnych kosztów. |
| --- | --- |

5)

SIC — Sociedade Independente de Comunicação pokryje jedną piątą swych własnych kosztów.

---

(1)  Dz.U. C 71 z 20.3.2004.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/20 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/20

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 19 czerwca 2008 r. — Mülhens przeciwko OHIM — Spa Monopole (MINERAL SPA)

(Sprawa T-93/06) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego MINERAL SPA - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy SPA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Renoma - Czerpanie nienależnej korzyści z renomy wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2008/C 197/34)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Mülhens GmbH & Co. KG (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciele: T. Schulte-Beckhausen i S. Maaßen, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV (Spa, Belgia) (przedstawiciele: L. de Brouwer, É. Cornu, E. de Gryse i D. Moreau, adwokaci)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 stycznia 2006 r. (sprawa R 825/2004-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Spa Monopole, compagnie fermière SA/NV a Mülhens GmbH & Co. KG.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Mülhens GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Mülhens GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 131 z 3.6.2006.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/21 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/21

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 18 czerwca 2008 r. — Coca-Cola przeciwko OHIM — San Polo (MEZZOPANE)

(Sprawa T-175/06) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego MEZZOPANE - Wcześniejsze słowne znaki towarowe MEZZO i MEZZOMIX - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd)

(2008/C 197/35)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: The Coca-Cola Company (Atlanta, Georgia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci E. Armijo Chávarri i A. Castán Pérez-Gómez)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: O. Montalto i L. Rampini, pełnomocnicy)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: San Polo Srl (Montalcino, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci G. Casucci i F. Luciani)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 5 kwietnia 2006 r. (sprawa R 99/2005-1), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między The Coca-Cola Company a San Polo Srl.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | The Coca-Cola Company zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

The Coca-Cola Company zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 212 z 2.9.2006.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/21 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/21

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 czerwca 2008 r. — Otto przeciwko OHIM — L'Altra Moda (l'Altra Moda)

(Sprawa T-224/06) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego l'Altra Moda - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Alba Moda - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Artykuł 73 i art. 74 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 40/94)

(2008/C 197/36)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Otto GmbH & Co. KG (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciele: C. Rohnke i M. Munz, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: O. Montalto i P. Bullock, pełnomocnicy)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: L'Altra Moda Spa (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: A. Masetti Zannini de Concina i M. Bucarelli, adwokaci)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 16 czerwca 2006 r. (sprawa R 793/2005-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Otto GmbH & Co. KG a l'Altra Moda SpA.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Otto GmbH & Co. KG zostaje obciążona własnymi kosztami jak i kosztami poniesionymi przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)(OHIM) i l'Altra Moda SpA. |
| --- | --- |

2)

Otto GmbH & Co. KG zostaje obciążona własnymi kosztami jak i kosztami poniesionymi przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)(OHIM) i l'Altra Moda SpA.

---

(1)  Dz.U. C 281 z 18.11.2006.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/22 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/22

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 czerwca 2008 r. — Olympiaki Aeroporia Ypiresies przeciwko Komisji

(Sprawa T-268/06) (1)

(Pomoc państwa - Pomoc na rzecz przewoźników lotniczych udzielona w związku ze stratami spowodowanymi zamachami z dnia 11 września 2001 r. - Decyzja uznająca program pomocowy za częściowo niezgodny ze wspólnym rynkiem i nakazująca odzyskanie wypłaconej pomocy - Artykuł 87 ust. 2 lit. b) WE - Komunikat Komisji z dnia 10 października 2001 r. w sprawie następstw zamachów z dnia 11 września - Związek przyczynowy między nadzwyczajnym zdarzeniem a szkodą - Obowiązek uzasadnienia)

(2008/C 197/37)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Olympiaki Aeroporia Ypiresies AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: P. Anestis, adwokat, T. Soames i G. Goeteyn, solicitors, S. Mavrogenis i M. Pinto de Lemos Fermiano Rato, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: E. Righini i I. Chatzigiannis, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2006) 1580 wersja ostateczna z dnia 26 kwietnia 2006 r. w sprawie systemu pomocy państwa C 39/2003 (ex NN 119/2002), której Grecja udzieliła przewoźnikom lotniczym w związku ze stratami poniesionymi przez nich w okresie od dnia 11 do dnia 14 września 2001 r.

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność art. 1 i 2 decyzji Komisji C(2006) 1580 wersja ostateczna z dnia 26 kwietnia 2006 r. w sprawie systemu pomocy państwa C 39/2003 (ex NN 119/2002), której Grecja udzieliła przewoźnikom lotniczym w związku ze stratami poniesionymi przez nich w okresie od dnia 11 do dnia 14 września 2001 r. w zakresie, w jakim Komisja uznała w nich za niezgodną ze wspólnym rynkiem pomoc przyznaną Olympiaki Aeroporia Ypiresies AE, po pierwsze, z tytułu szkód spowodowanych anulowaniem lotu do Kanady w dniu 15 września 2001 r., po drugie, z tytułu szkód dotyczących jej sieci poza Atlantykiem Północnym i Izraelem oraz, po trzecie, z tytułu przychodów utraconych w dziedzinie transportu towarowego, z tytułu kosztów zniszczenia towarów wrażliwych, z tytułu dodatkowych kosztów kontroli bezpieczeństwa towarów, z tytułu kosztów związanych z dodatkowym czasem pracy personelu oraz z tytułu kosztów związanych z dodatkowymi, mającymi pilny charakter, środkami bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność art. 1 i 2 decyzji Komisji C(2006) 1580 wersja ostateczna z dnia 26 kwietnia 2006 r. w sprawie systemu pomocy państwa C 39/2003 (ex NN 119/2002), której Grecja udzieliła przewoźnikom lotniczym w związku ze stratami poniesionymi przez nich w okresie od dnia 11 do dnia 14 września 2001 r. w zakresie, w jakim Komisja uznała w nich za niezgodną ze wspólnym rynkiem pomoc przyznaną Olympiaki Aeroporia Ypiresies AE, po pierwsze, z tytułu szkód spowodowanych anulowaniem lotu do Kanady w dniu 15 września 2001 r., po drugie, z tytułu szkód dotyczących jej sieci poza Atlantykiem Północnym i Izraelem oraz, po trzecie, z tytułu przychodów utraconych w dziedzinie transportu towarowego, z tytułu kosztów zniszczenia towarów wrażliwych, z tytułu dodatkowych kosztów kontroli bezpieczeństwa towarów, z tytułu kosztów związanych z dodatkowym czasem pracy personelu oraz z tytułu kosztów związanych z dodatkowymi, mającymi pilny charakter, środkami bezpieczeństwa.

| 2) | Stwierdza się nieważność art. 4 decyzji C(2006) 1580 wersja ostateczna w zakresie, w jakim Komisja nakazuje w nim odzyskanie pomocy, o której mowa w poprzednim punkcie. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność art. 4 decyzji C(2006) 1580 wersja ostateczna w zakresie, w jakim Komisja nakazuje w nim odzyskanie pomocy, o której mowa w poprzednim punkcie.

| 3) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 4) | Każda ze stron ponosi swoje własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Każda ze stron ponosi swoje własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 294 z 2.12.2006.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/22 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/22

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 czerwca 2008 r. — Zipcar przeciwko OHIM — Canary Islands Car (ZIPCAR)

(Sprawa T-36/07) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ZIPCAR - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy CICAR - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2008/C 197/38)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Zipcar, Inc. (Cambridge, Massachusetts, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: M. Elmslie, solicitor i N. Saunders, barrister)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Botis, pełnomocnik)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Canary Islands Car, SL (San Bartolome, Hiszpania)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 listopada 2006 r. (sprawa R 122/2006-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Canary Islands Car, SL a Zipcar, Inc.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Zipcar, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Zipcar, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 82 z 14.4.2007.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/23 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/23

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 26 czerwca 2008 r. — SHS Polar Sistemas Informáticos przeciwko OHIM — Polaris Software Lab (POLARIS)

(Sprawa T-79/07) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego POLARIS - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy POLAR - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2008/C 197/39)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: SHS Polar Sistemas Informáticos, SL (Madryt, Hiszpania), (przedstawiciel: C. Hernández Hernández, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Polaris Software Lab Ltd (Chennai, Indie)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 stycznia 2007 r. (sprawa R 658/2006-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między SHS Polar Sistemas Informáticos, SL a Polaris Software Lab Ltd.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | SHS Polar Sistemas Informáticos, SL zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

SHS Polar Sistemas Informáticos, SL zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 95 z 28.4.2007.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/23 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/23

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 18 czerwca 2008 r. — Sundholm przeciwko Komisji

(Sprawa T-164/07 P) (1)

(Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej - Postępowanie w sprawie oceny za 2003 r. - Prawo do obrony - Odwołanie niedopuszczalne - Odwołanie bezzasadne)

(2008/C 197/40)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Asa Sundholm (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i E. Marchal, adwokaci)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: C. Berardis-Kayser i M. D. Martin, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (druga izba) z dnia 1 marca 2007 r. w sprawie F-30/05 Sundholm przeciwko Komisji (dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze) i zmierzające do uchylenia tego wyroku.

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje w części odrzucone, a w części oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje w części odrzucone, a w części oddalone.

| 2) | Asa Sundholm pokryje własne koszty, jak również koszty poniesione przez Komisję w ramach niniejszego postępowania. |
| --- | --- |

2)

Asa Sundholm pokryje własne koszty, jak również koszty poniesione przez Komisję w ramach niniejszego postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 155 z 7.7.2007.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/23 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/23

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 11 lipca 2008 r. — European Association of Im- and Exporters of Birds and live Animals i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-209/06) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Dopuszczalność - Artykuł 230 ustęp czwarty WE - Osoby fizyczne i prawne - Stowarzyszenia - Decyzja 2006/522/EWG - Indywidualne oddziaływanie - Zdrowie zwierząt - Środki ochronne w odniesieniu do grypy ptaków)

(2008/C 197/41)

Język postępowania:niderlandzki

Strony

Strony skarżące: European Association of Im- and Exporters of Birds and live Animals (West Maas en Waal, Niderlandy); Vereniging van Im- en Exporteurs van Vogels en Hobbydieren (West Maas en Waal, Niderlandy); Willem Plomp, prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Plomps Vogelhandel (Woerden, Niderlandy); i Marinus Borgstein prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Borgstein Birds & Zoofood Trading (West Maas en Waal, Niderlandy) (przedstawiciel: J. Wouters, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: F. Erlbacher i M. van Heezik, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2006/522/WE z dnia 25 lipca 2006 r. zmieniającej decyzje 2005/759/WE i 2005/760/WE dotyczące niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków oraz przemieszczania niektórych żywych ptaków do Wspólnoty (Dz.U. L 205, str. 28).

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skarżące zostają obciążone kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania w przedmiocie środków tymczasowych. |
| --- | --- |

2)

Skarżące zostają obciążone kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania w przedmiocie środków tymczasowych.

---

(1)  Dz.U. C 249 z 14.10.2006.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/24 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/24

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 maja 2008 r. — Icuna.Com przeciwko Parlamentowi

(Sprawy połączone T-383/06 i T-71/07) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Skarga o odszkodowanie - Zamówienia publiczne na usługi - Wspólnotowe postępowanie przetargowe - Odrzucenie oferty - Decyzja o unieważnieniu postępowania przetargowego - Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej - Umorzenie postępowania)

(2008/C 197/42)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Icuna.Com SCRL (Braine-le-Château, Belgia) (przedstawiciele: J. Windey i P. De Bandt, avocats)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: O Caisou-Rousseau i M. Ecker, pełnomocnicy)

Przedmiot

W sprawie T-383/06, po pierwsze, wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 1 grudnia 2006 r. odrzucającej ofertę złożoną przez skarżącą w ramach części 2 (treść programu) procedury przetargowej nr EP/DGINFO/WEBTV/2006/0003, dotyczącej stworzenia i wdrożenia kanału telewizji internetowej Parlamentu Europejskiego oraz, po drugie, żądanie odszkodowania za szkodę jaką miałaby ponieść skarżącą w wyniku przyjęcia zaskarżonej decyzji z dnia 1 grudnia 2006 r. oraz w sprawie T-71/07, po pierwsze, wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 31 stycznia 2007 r. w sprawie unieważnienia postępowania przetargowego EP/DGINFO/WEBTV/2006/0003 dotyczącego stworzenia i wdrożenia kanału telewizji internetowej Parlamentu Europejskiego w zakresie części 2 (treść programu) oraz, po drugie, żądanie odszkodowania za szkodę jaką miałaby ponieść skarżąca w następstwie wydania decyzji z dnia 31 stycznia 2007 r.

Sentencja

| 1) | Sprawy T-383/06 i T-71/07 zostają połączone w celu wydania postanowienia. |
| --- | --- |

1)

Sprawy T-383/06 i T-71/07 zostają połączone w celu wydania postanowienia.

| 2) | W sprawie T-71/07 zarzut niedopuszczalności zostaje rozpoznany łącznie z rozpoznaniem sprawy co do istoty. |
| --- | --- |

2)

W sprawie T-71/07 zarzut niedopuszczalności zostaje rozpoznany łącznie z rozpoznaniem sprawy co do istoty.

| 3) | Skarga w sprawie T-71/07 zostaje oddalona jako oczywiście pozbawiona podstawy prawnej. |
| --- | --- |

3)

Skarga w sprawie T-71/07 zostaje oddalona jako oczywiście pozbawiona podstawy prawnej.

| 4) | Nie jest konieczne rozpatrywanie wniosku o stwierdzenie nieważności w sprawie T-383/06. |
| --- | --- |

4)

Nie jest konieczne rozpatrywanie wniosku o stwierdzenie nieważności w sprawie T-383/06.

| 5) | Żądanie odszkodowania w sprawie T-383/06 zostaje oddalone jako oczywiście pozbawione podstawy prawnej. |
| --- | --- |

5)

Żądanie odszkodowania w sprawie T-383/06 zostaje oddalone jako oczywiście pozbawione podstawy prawnej.

| 6) | W sprawie T-383/06 Parlament pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez Icuna.Com SCRL włączając w to koszty postępowania w przedmiocie zastosowania środka tymczasowego. Icuna.Com pokrywa połowę własnych kosztów. |
| --- | --- |

6)

W sprawie T-383/06 Parlament pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez Icuna.Com SCRL włączając w to koszty postępowania w przedmiocie zastosowania środka tymczasowego. Icuna.Com pokrywa połowę własnych kosztów.

| 7) | W sprawie T-71/07 Icuna.Com pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Parlament, włączając w to koszty postępowania w przedmiocie zastosowania środka tymczasowego i koszty związane z zarzutem niedopuszczalności. |
| --- | --- |

7)

W sprawie T-71/07 Icuna.Com pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Parlament, włączając w to koszty postępowania w przedmiocie zastosowania środka tymczasowego i koszty związane z zarzutem niedopuszczalności.

---

(1)  Dz.U. C 20 z 27.1.2007.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/24 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/24

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 czerwca 2008 r. — Bligny przeciwko Komisji

(Sprawa T-127/07 P) (1)

(Odwołanie - Służba publiczna - Konkurs otwarty - Warunki dopuszczenia - Odmowa sprawdzenia egzaminu pisemnego - Ogłoszenie o konkursie - Niepełny formularz zgłoszenia - Poświadczenie obywatelstwa - Odwołanie oczywiście bezzasadne)

(2008/C 197/43)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Francesco Bligny (Tassin-la-Demi-Lune, Francja) (przedstawiciel: P. Lebel-Nourissat, avocat)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Currall i K. Herrmann, agents)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (druga izba) z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie F-142/06 oraz F-142/06 AJ Bligny przeciwko Komisji (dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze) i zmierzające do uchylenia tego wyroku.

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje odrzucone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje odrzucone.

| 2) | Francesco Bligny pokryje własne koszty, jak również koszty poniesione przez Komisję. |
| --- | --- |

2)

Francesco Bligny pokryje własne koszty, jak również koszty poniesione przez Komisję.

---

(1)  Dz.U. C 140 z 23.6.2007.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/25 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/25

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 kwietnia 2008 r. — Vakakis przeciwko Komisji

(Sprawa T-41/08 R)

(Wspólnotowa procedura przetargowa - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Utrata szansy - Legitymacja procesowa - Dopuszczalność skargi głównej - Pilny charakter - Środki dowodowe)

(2008/C 197/44)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Vakakis International — Symvouloi gia Agrotiki Anaptixi AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: B. O'Connor, solicitor)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Wilderspin i G. Boudot, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych złożony w procedurze przetargowej EuropeAid/125241/C/SER/CY dotyczącej świadczenia „pomocy technicznej w ramach kształtowania polityki rozwoju obszarów wiejskich” w północnej części Cypru

Sentencja postanowienia

| 1) | Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony |
| --- | --- |

1)

Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony

| 2) | Wniosek o zastosowanie środków dowodowych i środków organizacji postępowania zostaje oddalony |
| --- | --- |

2)

Wniosek o zastosowanie środków dowodowych i środków organizacji postępowania zostaje oddalony

| 3) | Brak jest konieczności rozpatrywania wniosku o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta |
| --- | --- |

3)

Brak jest konieczności rozpatrywania wniosku o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta

| 4) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie za wyjątkiem kosztów poniesionych przez Agroconsulting Europe SA, która ponosi koszty związane z jej wnioskiem o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta. |
| --- | --- |

4)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie za wyjątkiem kosztów poniesionych przez Agroconsulting Europe SA, która ponosi koszty związane z jej wnioskiem o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/25 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/25

---

Skarga wniesiona w dniu 14 maja 2008 r. — CHEMK i Kuznetskie ferrosplavy przeciwko Radzie i Komisji

(Sprawa T-190/08)

(2008/C 197/45)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Chelyabinsk elektrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK) (Czelabińsk, Rosja) i Kuznetskie ferrosplavy OAO (Nowokuźnieck, Rosja) (przedstawiciel: P. Vander Schueren, lawyer)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej oraz Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia w zakresie w jakim znajduje zastosowanie do skarżących; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia w zakresie w jakim znajduje zastosowanie do skarżących;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania; lub |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania; lub

| — | tytułem żądani ewentualnego, stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; oraz |
| --- | --- |

—

tytułem żądani ewentualnego, stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący podnoszą pięć zarzutów na poparcie wniosku o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 172/2008 (1) z dnia 25 lutego 2008 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz żelazokrzemu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, Egiptu, Kazachstanu, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii i Rosji (zwanego dalej „zaskarżonym rozporządzeniem”) w zakresie w jakim znajduje zastosowanie do skarżących. Tytułem żądania ewentualnego skarżący wnoszą o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 28 lutego, doręczonej im w dniu 3 marca 2008, na mocy której Komisja oddaliła ich wniosek o zawieszenie ceł anytydumpingowych, nałożonych zaskarżonym rozporządzeniem (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”).

Po pierwsze, skarżący twierdzą, że Rada naruszyła art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego (2) (zwanego dalej „rozporządzeniem podstawowym”) i naruszyła obowiązek uzasadnienia odmawiając zastosowania realnej marży zysku importera związanego ze skarżącymi w celu obliczenia ich ceny eksportowej.

Po drugie, skarżący twierdzą, że Rada naruszyła zasadę niedyskryminacji oraz art. 6 ust. 7, art. 8 ust. 4 i art. 20 ust. 1 rozporządzenia podstawowego zapewniając macedońskiemu producentowi SILMAK wcześniejsze ujawnienie.

Po trzecie, skarżący twierdzą, że Rada naruszyła art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, popełniając błąd co do prawa i oczywisty błąd w ocenie, uznając, że przemysł wspólnotowy poniósł szkodę.

Po czwarte, skarżący podnoszą, że zaskarżone rozporządzenie jest sprzeczne z art. 3 ust. 6 i art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego i dotknięte jest błędem co do prawa, oraz licznymi oczywistymi błędami w ocenie, brakiem należytej staranności oraz odpowiedniego uzasadnienia, gdyż Rada pominęła wpływ innych czynników na sytuację przemysłu wspólnotowego, podważających związek między omawianym przywozem i podnoszoną szkodą jakiej doznał przemysł wspólnotowy.

Po piąte, skarżący podnoszą, że Rada naruszyła ich prawo do obrony odmawiając przedstawienia informacji dotyczących skargi, które uzasadniałyby wszczęcie dochodzenia antydumpingowego.

Ponadto skarżący podnoszą jeden zarzut na poparcie wniosku o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym Komisja popełniła błąd co do prawa, oczywisty błąd w ocenie i naruszyła zasady równego traktowania i dobrej administracji oddalając wniosek skarżących o zawieszenie ceł antydumpingowych.

---

(1)  Dz.U. 2008 L 55, str. 6.

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. 1996 L 56, str. 1).

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/26 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/26

---

Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2008 r. — Transnational Company „Kazchrome” i ENRC Marketing przeciwko Radzie

(Sprawa T-192/08)

(2008/C 197/46)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Transnational Company „Kazchrome” (TNK Kazchrome) (Aktobe, Kazachstan) i ENRC Marketing AG (Kloten, Szwajcaria) (przedstawiciele: L. Ruessmann i A. Willems, lawyers)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie dopuszczalności skargi; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie dopuszczalności skargi;

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 172/2008 z dnia 25 lutego 2008 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz żelazokrzemu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, Egiptu, Kazachstanu, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii i Rosji w zakresie w jakim znajduje zastosowanie do skarżących; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 172/2008 z dnia 25 lutego 2008 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz żelazokrzemu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, Egiptu, Kazachstanu, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii i Rosji w zakresie w jakim znajduje zastosowanie do skarżących;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący będący producentami żelazokrzemu i sprzedający go na rynku Unii Europejskiej, wnoszą o stwierdzenie nieważności części rozporządzenia Rady (WE) nr 172/2008 (1) z dnia 25 lutego 2008 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz żelazokrzemu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, Egiptu, Kazachstanu, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii i Rosji.

Na poparcie swojej skargi skarżący podnoszą, że zaskarżone rozporządzenie dotyczy ich bezpośrednio i indywidualnie oraz że cło antydumpingowe nałożone rzeczonym rozporządzeniem wynika z wielu oczywistych błędów w ocenie, oczywistych błędów w ocenie okoliczności faktycznych oraz naruszenia rozporządzenia podstawowego (2)(zwanego dalej „rozporządzeniem podstawowym”) jak też porozumienia antydumpingowego WTO (Światowej Organizacji Handlu). Skarżący twierdzą ponadto, że pozwana nie przedstawiła uzasadnienia, tak jak wymaga tego art. 253 WE.

W zarzucie pierwszym skarżący twierdzą, że Rada nie dokonała właściwego rozróżnienia między skutkami wywołanymi przez inne czynniki a szkodą wynikłą z omawianego przywozu, w związku z czym ustalenia Rady naruszają art. 3 ust. 2, art. 3 ust. 6 i art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego.

W zarzucie drugim skarżący podnoszą, że cło antydumpingowe zostało ustanowione na podstawie błędnej oceny Wspólnotowych interesów i z naruszeniem art. 9 ust. 4 i art. i 21 rozporządzenia podstawowego.

W zarzucie trzecim podniesiono, że mimo iż skarżący przedstawili instytucjom możliwe do sprawdzenia informacje, zarzucono im brak współpracy, Rada nie zbadała faktów powołanych w celu podważenia dostępnych informacji przekazanych instytucjom i nie zastosowała prawidłowo traktowania zastrzeżonego dla przedsiębiorstw działających na zasadach rynkowych w granicach czasowych wyznaczonych w rozporządzeniu podstawowym.

W zarzucie czwartym skarżący podnoszą, że w toku dochodzenia naruszone zostało ich prawo do obrony.

---

(1)  Dz.U. 2008 L 55, str. 6.

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. 1996 L 56, str. 1).

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/26 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/26

---

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 6 marca 2008 r. w sprawie F-46/06 Skareby przeciwko Komisji, wniesione w dniu 21 maja 2008 r. przez Skareby

(Sprawa T-193/08 P)

(2008/C 197/47)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Carina Skareby (Leuven, Belgia) (przedstawiciele: S. Rodrigues i C. Bernard-Glanz, avocats)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu ds. Służby Publicznej Unii Europejskiej wydanego w dniu 6 marca 2008 r. w sprawie F-46/06; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu ds. Służby Publicznej Unii Europejskiej wydanego w dniu 6 marca 2008 r. w sprawie F-46/06;

| — | uwzględnienie żądań stwierdzenia nieważności i odszkodowania przedstawionych przez wnoszącą odwołanie przed Sądem ds. Służby Publicznej; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie żądań stwierdzenia nieważności i odszkodowania przedstawionych przez wnoszącą odwołanie przed Sądem ds. Służby Publicznej;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Carina Skareby wnosi w odwołaniu o uchylenie wyroku Sądu ds. Służby Publicznej (SSP) wydanego w dniu 6 marca 2008 r. w sprawie F-46/06 Skareby przeciwko Komisji oddalającego jej skargę, w której żądała stwierdzenia nieważności sprawozdania z przebiegu jej kariery zawodowej za 2004 r. oraz odszkodowania.

W uzasadnieniu swojego odwołania wnosząca odwołanie podnosi dwa zarzuty dotyczące: oczywistych błędów w ocenie (pkt 66, 98 i 113 zaskarżonego wyroku) i niewłaściwej oceny dowodu (pkt 68).

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/27 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/27

---

Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2008 r. — Cattin i Cattin przeciwko Komisji

(Sprawa T-194/08)

(2008/C 197/48)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: R. Cattin & Cie (Bimbo, Republika Środkowoafrykańska) i Yves Cattin (Kadyks, Hiszpania) (przedstawiciel: B. Wägenbaur, avocat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | zasądzenie od pozwanej zapłaty na rzecz skarżącej kwoty 18 946 139 EUR za poniesioną szkodę majątkową, |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej zapłaty na rzecz skarżącej kwoty 18 946 139 EUR za poniesioną szkodę majątkową,

| — | zasądzenie od pozwanej zapłaty na rzecz skarżącej kwoty 100 000 EUR za doznaną krzywdę, |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej zapłaty na rzecz skarżącej kwoty 100 000 EUR za doznaną krzywdę,

| — | zasądzenie od pozwanej zapłaty na rzecz skarżącego kwoty 150 000 EUR za doznaną krzywdę, |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej zapłaty na rzecz skarżącego kwoty 150 000 EUR za doznaną krzywdę,

| — | zasądzenie odsetek za zwłokę od tych kwot od dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie do dnia zapłaty, według stawki rocznej równej stawce ustalonej przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowania, powiększonej o 2 punkty, lecz nieprzekraczającej stawki 6 %, |
| --- | --- |

—

zasądzenie odsetek za zwłokę od tych kwot od dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie do dnia zapłaty, według stawki rocznej równej stawce ustalonej przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowania, powiększonej o 2 punkty, lecz nieprzekraczającej stawki 6 %,

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą i skarżącego. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą i skarżącego.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca spółka, specjalizująca się w produkcji, przetwarzaniu i wywozie kawy w Republice Środkowoafrykańskiej została wykluczona z finansowania przez Europejski Fundusz Rozwoju (EFR) spłaty wierzytelności posiadanych wobec instytucji państwowej „Soutien Café”, utworzonej w celu utrzymania cen kawy w okresie znaczącego spadku cen pod koniec lat 80-tych. Skarżąca spółka została wykluczona ze spłaty wierzytelności z uwagi na fakt, że zgodnie ze sprawozdaniem z audytu sporządzonym na wniosek władz krajowych, dopuściła się prawdopodobnie defraudacji pewnych kwot na rzecz swych wspólników. Skarżąca spółka musiała w wyniku tego wykluczenia zawiesić swoją działalność i zwolnić ośmiuset pracowników zatrudnionych na stałe na plantacjach

Na poparcie skargi, skarżący podnoszą przede wszystkim naruszenie i) prawa do obrony, w zakresie w jakim skarżąca nie została wysłuchana przy sporządzaniu sprawozdania z audytu stwierdzającego defraudację środków pieniężnych, oraz ii) domniemania niewinności, gdyż żaden dowód nie został przedstawiony na poparcie tego wniosku sprawozdania.

Ponadto skarżący podnoszą zarzut oparty na naruszeniu zasad skutecznej ochrony sądowej, pewności prawa i obowiązku uzasadnienia, gdyż skarżąca spółka została wykluczona ze spłaty wierzytelności, bez przekazania jej jakiejkolwiek decyzji przez Komisję i bez formalnego poinformowania jej o zaleceniach sprawozdania z audytu, które było podstawą tego wykluczenia.

Wreszcie, skarżący twierdzą, że Komisja naruszyła zasady należytej staranności i dobrej administracji, gdyż wnioski skierowane do Komisji przez krajowe władze dotyczące skarżącej spółki pozostały bez odpowiedzi a sprawozdanie z audytu, które oparte było na błędnych danych liczbowych wymagało sporządzenia kontrekspertyzy, co Komisja przyznała, nie przystępując jednak do sporządzenia jej.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/27 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/27

---

Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2008 r. — Market Watch przeciwko OHIM — Ares Trading (SEROSLIM)

(Sprawa T-201/08)

(2008/C 197/49)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Market Watch Franchise & Consulting, Inc. (Freeport, Wyspy Bahama) (przedstawiciel: adwokat J.E. Korab)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Ares Trading, SA (Aubonne, Szwajcaria)

Żądania strony skarżącej

| — | dopuszczenie skargi wniesionej przez skarżącą; |
| --- | --- |

—

dopuszczenie skargi wniesionej przez skarżącą;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 6 marca 2008 r. w sprawie R 0805/2007-2 i odrzucenie wniosku drugiej strony w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą, mającego na celu unieważnienie spornego wspólnotowego znaku towarowego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 6 marca 2008 r. w sprawie R 0805/2007-2 i odrzucenie wniosku drugiej strony w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą, mającego na celu unieważnienie spornego wspólnotowego znaku towarowego;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „SEROSLIM” dla towarów i usług z klas 3, 5 i 35 — zgłoszenie nr 4 113 321

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Druga strona w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny znak towarowy „SEROSTIM” dla towarów z klasy 5 — wspólnotowy znak towarowy nr 2 405 694

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu w odniesieniu do wszystkich towarów z klasy 5 oraz w odniesieniu do „mydeł, odżywek w płynie do włosów i past do zębów” z klasy 3

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 rozporządzenia Rady nr 40/94, ponieważ najważniejszym elementem oceny istnienia prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd jest całościowe wrażenie wywierane na właściwym kręgu odbiorców przez te dwa znaki towarowe. Ponadto istnienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, które byłoby istotne z punktu widzenia prawa znaków towarowych, zależy w tym kontekście od licznych okoliczności, włączając w to, aczkolwiek niewyczerpująco, rozpoznawalność rozpatrywanego znaku, skojarzenia, jakie używane lub zarejestrowane oznaczenie może wywoływać, jak również stopień podobieństwa między znakiem towarowym a oznaczeniem lub między oznaczonymi towarami i usługami.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/28 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/28

---

Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2008 r. — Team Relocations NV przeciwko Komisji

(Sprawa T-204/08)

(2008/C 197/50)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Team Relocations NV (Zaventem, Belgia) (przedstawiciele: H. Gilliams, J. Bocken, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności art. 1 decyzji Komisji z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie COMP/38.543 — Usługi w zakresie przeprowadzek międzynarodowych w części, w jakiej stanowi on, że skarżąca naruszyła art. 81 WE i art. 53 ust. 1 porozumienia EOG w okresie od stycznia 1997 r. do września 2003 r., ustalając w sposób bezpośredni i pośredni ceny usług w zakresie przeprowadzek międzynarodowych w Belgii, dzieląc część rynku i manipulując postępowaniem przetargowym; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 1 decyzji Komisji z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie COMP/38.543 — Usługi w zakresie przeprowadzek międzynarodowych w części, w jakiej stanowi on, że skarżąca naruszyła art. 81 WE i art. 53 ust. 1 porozumienia EOG w okresie od stycznia 1997 r. do września 2003 r., ustalając w sposób bezpośredni i pośredni ceny usług w zakresie przeprowadzek międzynarodowych w Belgii, dzieląc część rynku i manipulując postępowaniem przetargowym;

| — | stwierdzenie nieważności art. 2 decyzji Komisji z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie COMP/38.543 — Usługi w zakresie przeprowadzek międzynarodowych w części, w jakiej nakłada na skarżącą grzywnę w wysokości 3,49 mln EUR; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 2 decyzji Komisji z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie COMP/38.543 — Usługi w zakresie przeprowadzek międzynarodowych w części, w jakiej nakłada na skarżącą grzywnę w wysokości 3,49 mln EUR;

| — | tytułem żądania ewentualnego znaczne obniżenie wysokości grzywny nałożonej we wspomnianej decyzji; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego znaczne obniżenie wysokości grzywny nałożonej we wspomnianej decyzji;

| — | w każdym razie obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

w każdym razie obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze skarżąca wnosi na podstawie art. 230 WE o stwierdzenie nieważności art. 1 i 2 decyzji Komisji C(2008) 926 wersja ostateczna z dnia 11 marca 2008 r. (Sprawa COMP/38.543 — Usługi w zakresie przeprowadzek międzynarodowych) w sprawie postępowania na podstawie art. 81 ust. 1 WE i art. 53 ust. 1 porozumienia EOG w zakresie, w jakim wspomniana decyzja nakłada na skarżącą grzywnę.

Na poparcie swoich żądań skarżąca podnosi osiem zarzutów.

Po pierwsze, skarżąca utrzymuje, że Komisja naruszyła art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG, jak również obowiązek uzasadnienia, stwierdzając w art. 1 decyzji, że skarżąca brała udział w jednolitym i ciągłym naruszeniu art. 81 WE w okresie od stycznia 1997 r. do września 2003 r.

Po drugie, skarżąca twierdzi, że Komisja naruszyła zasadę równego traktowania, a także wytyczne z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien (1), uwzględniając w celu obliczenia podstawowej kwoty grzywny łączną wartość sprzedaży skarżącej na belgijskim rynku usług w zakresie przeprowadzek międzynarodowych, w tym również obrót osiągnięty w zakresie przeprowadzek osób prywatnych.

Po trzecie, skarżąca podnosi, że współczynnik wynoszący 17 % wartości sprzedaży, który Komisja zastosowała w celu obliczenia podstawowej kwoty grzywny dla skarżącej, jest nadmiernie wysoki. Zdaniem skarżącej Komisja naruszyła w ten sposób zasady równego traktowania i proporcjonalności, wytyczne z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien oraz obowiązek uzasadnienia.

Po czwarte, skarżąca podnosi, że nie ma podstaw, by mnożyć osiągniętą przez nią wartość sprzedaży przez liczbę lat, w ciągu których praktyki, w których skarżąca brała udział, miały miejsce. Ponadto skarżąca twierdzi, że automatyczne pomnożenie kwoty określonej na podstawie wartości sprzedaży przez liczbę lat, w ciągu których przedsiębiorstwo uczestniczyło w naruszeniu, nadaje zarzucanemu czasowi trwania naruszenia nieproporcjonalne znaczenie w porównaniu z innymi czynnikami, a w szczególności w porównaniu z wagą naruszenia.

Po piąte, skarżąca uważa, że nałożenie na nią dodatkowej kwoty wynoszącej 436 850,53 EUR, co odpowiada 17 % wartości jej sprzedaży, jest bezpodstawne.

Po szóste, skarżąca utrzymuje, że Komisja powinna była uwzględnić szereg okoliczności łagodzących pozwalających na istotne obniżenie grzywny nałożonej na skarżącą.

Po siódme, skarżąca twierdzi, że nie było podstaw, by nałożyć grzywnę przewyższającą 10 % jej obrotu. Komisja naruszyła tym samym art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 (2) oraz zasadę proporcjonalności.

Po ósme, tytułem żądania ewentualnego, skarżąca utrzymuje, że należy znaczne obniżyć wysokość nałożonej na nią grzywny w celu uwzględnienia niemożności zapłaty tej grzywny przez skarżącą.

---

(1)  Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy art. 23 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1/2003 (Dz.U. C 210, str. 2).

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. L 1, str. 1).

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/29 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/29

---

Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2008 r. — Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-206/08)

(2008/C 197/51)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: F. Díez Moreno)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji (2008/321/WE) z dnia 8 kwietnia 2008 r. wyłączająca z finansowania wspólnotowego niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG), w części zawierającej korekty dotyczące Królestwa Hiszpanii, wynikające z dwóch weryfikacji dotyczących potencjału produkcji wina (VT/VI/2002/14 i VT/VI/2006/09), wysokości 54 949 195,80 euro, wynikające z zastosowania ryczałtowej korekty w wysokości 10 % do wszystkich wydatków zadeklarowanych wcześniej w ramach przyznanej pomocy, |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji (2008/321/WE) z dnia 8 kwietnia 2008 r. wyłączająca z finansowania wspólnotowego niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG), w części zawierającej korekty dotyczące Królestwa Hiszpanii, wynikające z dwóch weryfikacji dotyczących potencjału produkcji wina (VT/VI/2002/14 i VT/VI/2006/09), wysokości 54 949 195,80 euro, wynikające z zastosowania ryczałtowej korekty w wysokości 10 % do wszystkich wydatków zadeklarowanych wcześniej w ramach przyznanej pomocy,

| — | obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Wyłączenia z finansowania wspólnotowego, które w niniejszej sprawie dotyczą Hiszpanii, wynikają z weryfikacji potencjału produkcji wina (VT/VI/2002/14 i VT/VI/2006/09) i przyjmują jako podstawę obliczenia korekty finansowej wydatki zadeklarowane przez Hiszpanię dla wszystkich środków pomocowych, o przyznanie których można było się ubiegać w związku z produktami pochodzącymi z nielegalnych upraw winorośli w latach budżetowych 2003 i 2004, w łącznej wysokości 54 949 195,80 euro (korekta ryczałtowa w wysokości 10 % wszystkich wydatków zadeklarowanych w ramach takiej pomocy, w wyniku braków w kontroli przestrzegania zakazów na wszystkich plantacjach winorośli).

Królestwo Hiszpanii nie zgadza się z zaproponowaną korekta finansową, ponieważ uznaje ją za nieuzasadnioną i dysproporcjonalną. Swój sprzeciw opiera na następujących argumentach:

| — | braku uzasadnienia zaproponowanej korekty; |
| --- | --- |

—

braku uzasadnienia zaproponowanej korekty;

| — | prawidłowym działaniu hiszpańskich organów kontrolnych przy wykrywaniu nielegalnych upraw w latach 2003 i 2004; |
| --- | --- |

—

prawidłowym działaniu hiszpańskich organów kontrolnych przy wykrywaniu nielegalnych upraw w latach 2003 i 2004;

| — | uchybieniu ze strony służb Komisji procedurom przewidzianym w ramach zamykania rachunków; |
| --- | --- |

—

uchybieniu ze strony służb Komisji procedurom przewidzianym w ramach zamykania rachunków;

| — | nieprawidłowości w wykorzystaniu wyników weryfikacji przeprowadzonych w roku 2002; |
| --- | --- |

—

nieprawidłowości w wykorzystaniu wyników weryfikacji przeprowadzonych w roku 2002;

| — | odrzucenie ekstrapolacji korekty zaproponowanej przez nie podlegające weryfikacji wspólnoty autonomiczne; |
| --- | --- |

—

odrzucenie ekstrapolacji korekty zaproponowanej przez nie podlegające weryfikacji wspólnoty autonomiczne;

| — | brak technicznych argumentów a poparcie zaproponowanego procentu obciążenia: dyskryminujący aspekt poszczególnych środków regulacji. |
| --- | --- |

—

brak technicznych argumentów a poparcie zaproponowanego procentu obciążenia: dyskryminujący aspekt poszczególnych środków regulacji.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/30 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/30

---

Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2008 r. — Stichting Administratiekantoor Portielje przeciwko Komisji

(Sprawa T-209/08)

(2008/C 197/52)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Stichting Administratiekantoor Portielje (Rotterdam, Królestwo Niderlandów) (przedstawiciel: D. Van Hove, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2008) 926 wersja ostateczna z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 81 WE (Sprawa COMP/38.543 — Usługi w zakresie przeprowadzek międzynarodowych), doręczonej skarżącej w dniu 25 marca 2008 r., w zakresie, w jakim dotyczy skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2008) 926 wersja ostateczna z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 81 WE (Sprawa COMP/38.543 — Usługi w zakresie przeprowadzek międzynarodowych), doręczonej skarżącej w dniu 25 marca 2008 r., w zakresie, w jakim dotyczy skarżącej;

| — | tytułem żądania ewentualnego stwierdzenie nieważności art. 2 lit. e) decyzji w zakresie, w jakim dotyczy skarżącej, z przyczyn wskazanych w zarzutach czwartym lub piątym, i odpowiednie obniżenie grzywny nałożonej w art. 2 w zakresie, w jakim dotyczy skarżącej; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego stwierdzenie nieważności art. 2 lit. e) decyzji w zakresie, w jakim dotyczy skarżącej, z przyczyn wskazanych w zarzutach czwartym lub piątym, i odpowiednie obniżenie grzywny nałożonej w art. 2 w zakresie, w jakim dotyczy skarżącej;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W ramach zarzutu pierwszego skarżąca podnosi, że decyzja narusza art. 81 WE i art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003 (1), ponieważ Komisja nie wykazała należycie, że skarżąca jest przedsiębiorstwem w rozumieniu wspomnianych przepisów.

W ramach zarzutu drugiego skarżąca twierdzi, że decyzja narusza art. 81 ust. 1 WE i art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003, ponieważ w świetle okoliczności faktycznych Komisja niesłusznie przypisała skarżącej zachowanie Gosselin.

W ramach zarzutu trzeciego skarżąca utrzymuje, że decyzja narusza art. 81 WE. W pierwszej części tego zarzutu skarżąca twierdzi, że Komisja nie wykazała należycie, iż zachowanie, które można przypisać Gosselin, należy uznać za znaczne ograniczenie konkurencji w rozumieniu art. 81 WE. W drugiej części tego zarzutu skarżąca utrzymuje, że Komisja nie wykazała należycie, iż porozumienie, w którym Gosselin uczestniczyła, mogło znacząco wpływać na handel między państwami członkowskimi.

W ramach zarzutu czwartego skarżąca podnosi, że decyzja narusza art. 23 rozporządzenia nr 1/2003 (2), art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 17/62 (3) oraz wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien (4). Komisja naruszyła te przepisy, określając wagę naruszenia, wartość sprzedaży służącą do obliczenia podstawowej kwoty grzywny nałożonej na Gosselin, i wreszcie, odmawiając uwzględnienia okoliczności łagodzących w stosunku do Gosselin przy obliczaniu grzywny.

Wreszcie, w ramach zarzutu piątego skarżąca twierdzi, że Komisja naruszyła zasadę równego traktowania, w szczególności określając wagę naruszenia oraz wartość sprzedaży, które Komisja uwzględniła przy obliczaniu kwoty grzywny.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. L 1, str. 1).

(2)  Zob. przypis 1.

(3)  Rozporządzenie Rady nr 17, pierwsze rozporządzenie wprowadzające w życie art. 85 i 86 traktatu (Dz.U. 1962, 13, str. 204).

(4)  Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy art. 23 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 1/2003 (Dz.U. 2006, C 210, str. 2).

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/30 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/30

---

Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2008 r. — Verhuizingen Coppens przeciwko Komisji

(Sprawa T-210/08)

(2008/C 197/53)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Verhuizingen Coppens NV (Bierbeek, Belgia) (przedstawiciele: J. Stuyck i I. Buelens, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności art. 1 decyzji Komisji z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie COMP/38.543 w zakresie, w jakim dotyczy skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 1 decyzji Komisji z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie COMP/38.543 w zakresie, w jakim dotyczy skarżącej;

| — | stwierdzenie nieważności art. 2 decyzji Komisji z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie COMP/38.543 w zakresie, w jakim dotyczy skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 2 decyzji Komisji z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie COMP/38.543 w zakresie, w jakim dotyczy skarżącej;

| — | tytułem żądania ewentualnego znaczne obniżenie grzywny i określenie jej kwoty wynoszącej maksymalnie 10 % obrotu osiągniętego przez skarżącą na rynku właściwym usług w zakresie przeprowadzek międzynarodowych; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego znaczne obniżenie grzywny i określenie jej kwoty wynoszącej maksymalnie 10 % obrotu osiągniętego przez skarżącą na rynku właściwym usług w zakresie przeprowadzek międzynarodowych;

| — | w każdym razie obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą. |
| --- | --- |

—

w każdym razie obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

W ramach dwóch pierwszych zarzutów skarżącą zmierza do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2008) 926 wersja ostateczna z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 81 WE (Sprawa COMP/38.543 — Usługi w zakresie przeprowadzek międzynarodowych).

Po pierwsze, skarżąca wskazuje na naruszenie art. 81 ust. 1 WE. Skarżąca została ukarana za udział w złożonym kartelu, chociaż w świetle akt Komisji skarżąca różniła się od pozostałych uczestników, ponieważ ustalono, iż jej udział dotyczył jedynie niewielkiej części zarzucanego kartelu. Ponadto rzekomy udział skarżącej w kartelu był krótszy, niż ustaliła Komisja, i Komisja nie wzięła pod uwagę względnego znaczenia udziału skarżącej w naruszeniu.

Po drugie, skarżąca podnosi naruszenie art. 23 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 1/2003 (1), ponieważ Komisja określiła błędnie zarówno czas trwania naruszenia, jak i jego ciągły charakter.

Tytułem żądania ewentualnego skarżąca wnosi o zwolnienie z nałożonej grzywny, a przynajmniej o znaczne obniżenie jej wysokości z tego względu, że podstawowa kwota grzywny została błędnie określona i obliczona oraz ze względu na fakt, iż przy obliczaniu kwoty grzywny Komisja naruszyła w oczywisty sposób zasadę proporcjonalności.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. L 1, str. 1).

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/31 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/31

---

Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2008 r. — Putters International przeciwko Komisji

(Sprawa T-211/08)

(2008/C 197/54)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Putters International NV (Cargovil, Belgia) (przedstawiciel: K. Platteau, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności art. 1 decyzji w zakresie, w jakim wspomniany przepis stanowi, że skarżąca naruszyła art. 81 ust. 1WE, ustalając wspólnie z innymi przedsiębiorstwami w sposób bezpośredni i pośredni ceny usług w zakresie przeprowadzek międzynarodowych w Belgii, dzieląc z nimi część tego rynku i manipulując postępowaniem przetargowym; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 1 decyzji w zakresie, w jakim wspomniany przepis stanowi, że skarżąca naruszyła art. 81 ust. 1WE, ustalając wspólnie z innymi przedsiębiorstwami w sposób bezpośredni i pośredni ceny usług w zakresie przeprowadzek międzynarodowych w Belgii, dzieląc z nimi część tego rynku i manipulując postępowaniem przetargowym;

| — | stwierdzenie nieważności art. 2 decyzji w zakresie, w jakim nakłada na skarżącą grzywnę w wysokości 395 000 EUR; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 2 decyzji w zakresie, w jakim nakłada na skarżącą grzywnę w wysokości 395 000 EUR;

| — | ustalenie znacznie niższej kwoty grzywny niż kwota określona przez Komisję, o ile Sąd uzna, wykonując przysługujące mu na podstawie art. 229 WE i art. 31 rozporządzenia nr 1/2003 nieograniczone prawo orzekania, że należy nałożyć grzywnę na skarżącą; |
| --- | --- |

—

ustalenie znacznie niższej kwoty grzywny niż kwota określona przez Komisję, o ile Sąd uzna, wykonując przysługujące mu na podstawie art. 229 WE i art. 31 rozporządzenia nr 1/2003 nieograniczone prawo orzekania, że należy nałożyć grzywnę na skarżącą;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2008) 926 wersja ostateczna z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 81 WE (Sprawa COMP/38.543 — Usługi w zakresie przeprowadzek międzynarodowych).

Po pierwsze, skarżąca twierdzi, że Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie, uznając, iż skarżąca uczestniczyła w złożonym i trwałym kartelu mającym na celu ustalanie w sposób bezpośredni i pośredni cen usług w zakresie przeprowadzek międzynarodowych w Belgii, podział części tego rynku i manipulowanie postępowaniem przetargowym, podczas gdy skarżąca brała jedynie udział w praktykach dotyczących prowizji i fikcyjnych kosztorysów, i to bardzo rzadko.

Po drugie, skarżąca podnosi naruszenie zasad proporcjonalności i równego traktowania, ponieważ Komisja obliczyła podstawową kwotę grzywny, uwzględniając łączny obrót osiągnięty z tytułu usług w zakresie przeprowadzek międzynarodowych, w oderwaniu od liczby i charakteru naruszeń popełnionych przez skarżącą oraz ich wpływu na rynek właściwy.

Po trzecie, skarżąca wskazuje na naruszenie zasad proporcjonalności i równego traktowania, ponieważ Komisja, obliczając kwotę grzywny w oderwaniu od roli uczestników kartelu i charakteru praktyk, w których oni uczestniczyli, nie dokonała rozróżnienia między uczestnikami, ale zastosowała w stosunku do wszystkich uczestników identyczny współczynnik procentowy ze względu na wagę naruszenia oraz dodatkową kwotę o charakterze odstraszającym.

Po czwarte, skarżąca podnosi naruszenie zasad proporcjonalności i równego traktowania, ponieważ Komisja nałożyła na skarżącą jako uczestnika odgrywającego ograniczoną rolę grzywnę w maksymalnie dopuszczalnej wysokości.

Wreszcie, po piąte, skarżąca podnosi naruszenie przez Komisję zasad ochrony uzasadnionych oczekiwań i równego traktowania i wskazuje na popełniony przez nią błąd w ocenie, jako że Komisja nie uwzględniła w stosunku do skarżącej żadnej okoliczności łagodzącej.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/32 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/32

---

Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2008 r. — Amertranseuro International Holdings i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-212/08)

(2008/C 197/55)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Amertranseuro International Holdings Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo), Trans Euro Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) i Team Relocations Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: L. Gyselen, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności art. 2 lit. i) decyzji Komisji z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie COMP/38.543 — Usługi w zakresie przeprowadzek międzynarodowych w części, w jakiej stanowi on, że skarżące ponoszą solidarną odpowiedzialność za rzekome naruszenie przez Team Relocations NV art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG w okresie od stycznia 1997 r. do września 2003 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 2 lit. i) decyzji Komisji z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie COMP/38.543 — Usługi w zakresie przeprowadzek międzynarodowych w części, w jakiej stanowi on, że skarżące ponoszą solidarną odpowiedzialność za rzekome naruszenie przez Team Relocations NV art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG w okresie od stycznia 1997 r. do września 2003 r.;

| — | tytułem żądania ewentualnego stwierdzenie nieważności art. 2 lit. i) wspomnianej decyzji Komisji w zakresie, w jakim nie ogranicza on faktycznie solidarnej odpowiedzialności Amertranseuro Ltd do kwoty 1,3 mln EUR; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego stwierdzenie nieważności art. 2 lit. i) wspomnianej decyzji Komisji w zakresie, w jakim nie ogranicza on faktycznie solidarnej odpowiedzialności Amertranseuro Ltd do kwoty 1,3 mln EUR;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżące wnoszą na podstawie art. 230 WE o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji C(2008) 926 wersja ostateczna z dnia 11 marca 2008 r. (Sprawa COMP/38.543 — Usługi w zakresie przeprowadzek międzynarodowych) (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”) w sprawie postępowania na podstawie art. 81 ust. 1 WE i art. 53 ust. 1 porozumienia EOG. Konkretnie skarżące wnoszą o stwierdzenie nieważności art. 2 lit. i) zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim stanowi on, że skarżące ponoszą solidarną odpowiedzialność za rzekomy udział Team Relocations NV (zwanej dalej „TRNV”) w naruszeniu, o którym mowa w art. 1 zaskarżonej decyzji.

Na poparcie żądań skarżące podnoszą dwa zarzuty.

Po pierwsze, skarżące twierdzą, że Komisja popełniła błąd, uznając, że wszystkie trzy ponoszą odpowiedzialność, podczas gdy skarżące nie wiedziały ani nie mogły wiedzieć, iż TRNV uczestniczyła w zarzucanym naruszeniu. Po drugie, skarżące podnoszą, że Komisja nadużyła uprawnień, nakładając na nie grzywnę, której skarżące nie są w stanie zapłacić.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/32 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/32

---

Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2008 r. — Paul Alfons Rehbein przeciwko OHIM — Hervé Dias Martinho i Manuel Dias Martinho (Outburst)

(Sprawa T-214/08)

(2008/C 197/56)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Paul Alfons Rehbein (GmbH & Co.) KG (Glinde, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat T.E. Lampel)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikami postępowania przed Izbą Odwoławczą byli również: Hervé Dias Martinho i Manuel Carlos Dias Martinho (Le Plessis Trévise, Francja)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 13 marca 2008 r. w sprawie R 1261/2007-2; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 13 marca 2008 r. w sprawie R 1261/2007-2;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: uczestnicy postępowania przed Izbą Odwoławczą.

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „Outburst” dla towarów z klas 16, 18 i 25 — zgłoszenie nr 4 318 333.

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: skarżąca.

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny krajowy znak towarowy „Outburst” dla towarów z klasy 25 — niemiecka rejestracja znaku towarowego nr 399 40 713.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu w całości.

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania.

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady nr 40/94, z uwagi na to, że wcześniejszy krajowy znak towarowy był rzeczywiście używany w związku z towarami i usługami, dla których został zarejestrowany; naruszenie art. 76 ust. 1 lit. f) tego rozporządzenia, z uwagi na to, że Izba Odwoławcza nieprawidłowo nie wzięła pod uwagę zaświadczenia wystawionego przez dyrektora zarządzającego skarżącej; naruszenie art. 74 ust. 2 tego rozporządzenia i zasady 22 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji nr 2868/95 (1), z uwagi na to, że dopuszczalne jest przedstawienie nowych dowodów na etapie postępowania odwoławczego w sprawie sprzeciwu i dowody te powinny być wzięte pod uwagę przy ocenie rzeczywistego charakteru używania znaku wskazanego w sprzeciwie; naruszenie prawa skarżącej do bycia wysłuchaną, z uwagi na to, że Izba Odwoławcza powinna była wziąć pod uwagę dowody używania przedstawione po upływie terminu.

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 z dnia 13 grudnia 1995 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1995 L 303, str. 1).

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/33 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/33

---

Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2008 r. — Lemans przeciwko OHIM — Stephen Turner (ICON)

(Sprawa T-218/08)

(2008/C 197/57)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Lemans Corporation (Janesville, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: M. Cover, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Stephen Turner (Luddington, Zjednoczone Królestwo)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 28 marca 2008 r. w sprawie R 589/2007-2; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 28 marca 2008 r. w sprawie R 589/2007-2;

| — | stwierdzenie, że sprzeciw powinien zostać odrzucony oraz że zgłoszony znak towarowy może zostać zarejestrowany; i |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że sprzeciw powinien zostać odrzucony oraz że zgłoszony znak towarowy może zostać zarejestrowany; i

| — | obciążenie drugiej strony w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą kosztami postępowania, obejmującymi koszty poniesione w związku z postępowaniami odwoławczymi przed Izbą Odwoławczą i Sądem Pierwszej Instancji. |
| --- | --- |

—

obciążenie drugiej strony w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą kosztami postępowania, obejmującymi koszty poniesione w związku z postępowaniami odwoławczymi przed Izbą Odwoławczą i Sądem Pierwszej Instancji.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „ICON” dla towarów i usług z klas 9, 18 i 25 — zgłoszenie nr 2 197 366

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Druga strona w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny krajowy znak towarowy „IKON” dla towarów z klasy 9 — rejestracja w Zjednoczonym Królestwie nr 2 243 676

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Odrzucenie zgłoszenia w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Izba Odwoławcza popełniła błąd w ustaleniach, stwierdzając, że druga strona postępowania przysługiwała legitymacja do wniesienia sprzeciwu.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/33 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/33

---

Skarga wniesiona w dniu 13 czerwca 2008 r. — Impala przeciwko Komisji

(Sprawa T-229/08)

(2008/C 197/58)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Independent Music Publishers and Labels Association (Impala, stowarzyszenie międzynarodowe) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: S. Crosby, J. Golding, Solicitors, i I. Wekstein, lawyer)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 3 października 2007 r. w sprawie nr COMP/M.3333-Sony/BMG uznającej koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem i funkcjonowaniem porozumienia EOG stosownie do art. 8 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 4064/89 (1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 3 października 2007 r. w sprawie nr COMP/M.3333-Sony/BMG uznającej koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem i funkcjonowaniem porozumienia EOG stosownie do art. 8 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 4064/89 (1);

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na mocy decyzji C(2004) 2815 z dnia 19 lipca 2004 r. Komisja uznała za zgodną ze wspólnym rynkiem koncentrację, dzięki której Bertelsmann AG i Sony Corporation of America nabyły wspólną kontrolę nad przedsiębiorstwem joint venture Sony BMG łączącym prowadzoną przez nie działalność w zakresie nagrań muzycznych (Sprawa nr COMP/M.3333-Sony/BMG). W wyroku z dnia 13 lipca 2006 r. Sąd Pierwszej Instancji stwierdził nieważność decyzji Komisji (2). Po wspomnianym stwierdzeniu nieważności decyzji Komisji sprawa została ponownie zgłoszona Komisji, która zbadała koncentrację na nowo w świetle bieżących warunków rynkowych i w zaskarżonej decyzji C(2007) 4507 z dnia 3 października 2007 r. Komisja zezwoliła na koncentrację, uznając ją za zgodną ze wspólnym rynkiem i funkcjonowaniem porozumienia EOG.

Skarżąca, która jest międzynarodowym stowarzyszeniem reprezentującym niezależnych producentów muzycznych będących konkurentami uczestników koncentracji, wnosi o stwierdzenie nieważności tej decyzji. Skarżąca twierdzi, że Komisja, zezwalając na koncentrację, popełniła oczywisty błąd w ocenie lub zastosowała w nieprawidłowy sposób przepisy z zakresu zbiorowej pozycji dominującej lub naruszyła art. 253 WE, ponieważ:

| — | nie przeprowadziła prawidłowego badania i nie oceniła należycie istnienia, wzmocnienia lub powstania zbiorowej pozycji dominującej na rynku nagrań muzycznych wykorzystujących nośniki fizyczne i na rynku nagrań muzycznych w formatach cyfrowych; |
| --- | --- |

—

nie przeprowadziła prawidłowego badania i nie oceniła należycie istnienia, wzmocnienia lub powstania zbiorowej pozycji dominującej na rynku nagrań muzycznych wykorzystujących nośniki fizyczne i na rynku nagrań muzycznych w formatach cyfrowych;

| — | nie przeprowadziła prospektywnego badania kwestii, czy koncentracja może lub nie doprowadzić do wzmocnienia lub powstania zbiorowej pozycji dominującej na rynku nagrań muzycznych wykorzystujących nośniki fizyczne lub na rynku nagrań muzycznych w formatach cyfrowych oraz nie przedstawiła powodów lub wystarczających powodów, z jakich zrezygnowała z przeprowadzenia prospektywnego badania; |
| --- | --- |

—

nie przeprowadziła prospektywnego badania kwestii, czy koncentracja może lub nie doprowadzić do wzmocnienia lub powstania zbiorowej pozycji dominującej na rynku nagrań muzycznych wykorzystujących nośniki fizyczne lub na rynku nagrań muzycznych w formatach cyfrowych oraz nie przedstawiła powodów lub wystarczających powodów, z jakich zrezygnowała z przeprowadzenia prospektywnego badania;

| — | nie przeprowadziła odpowiedniego badania co do możliwego wpływu koncentracji na wybory konsumenckie lub na różnorodność kulturową lub nie przeprowadziła prospektywnego badania tej kwestii; i |
| --- | --- |

—

nie przeprowadziła odpowiedniego badania co do możliwego wpływu koncentracji na wybory konsumenckie lub na różnorodność kulturową lub nie przeprowadziła prospektywnego badania tej kwestii; i

| — | wreszcie, nie stwierdziła, że koncentracja doprowadziła do wzmocnienia lub powstania zbiorowej pozycji dominującej na rynku nagrań muzycznych wykorzystujących nośniki fizyczne i na rynku nagrań muzycznych w formatach cyfrowych. |
| --- | --- |

—

wreszcie, nie stwierdziła, że koncentracja doprowadziła do wzmocnienia lub powstania zbiorowej pozycji dominującej na rynku nagrań muzycznych wykorzystujących nośniki fizyczne i na rynku nagrań muzycznych w formatach cyfrowych.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 4064/89 z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (Dz.U. 1989 L 395, str. 1, sprostowanie Dz.U. 1990 L 257, s. 13).

(2)  Wyrok w sprawie T-464/04 Impala przeciwko Komisji, Zb.Orz. s. II-2289, wyrok wydany w postępowaniu odwoławczym w sprawie C-413/06 P Bertelsmann i Sony Corporation of America przeciwko Impala.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/34 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/34

---

Skarga wniesiona w dniu 25 czerwca 2008 r. — Melli Bank przeciwko Radzie

(Sprawa T-246/08)

(2008/C 197/59)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Melli Bank plc (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przestawiciele: R. Gordon, QC, J. Stratford, Barrister, R. Gwynne i T. Din, Solicitors)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności sekcji B pkt 4 załącznika do decyzji Rady 2008/475/WE w sprawie wdrożenia art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 423/2007 dotyczącego środków ograniczających wobec Iranu w zakresie, w jakim dotyczy on Melli Bank plc; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności sekcji B pkt 4 załącznika do decyzji Rady 2008/475/WE w sprawie wdrożenia art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 423/2007 dotyczącego środków ograniczających wobec Iranu w zakresie, w jakim dotyczy on Melli Bank plc;

| — | wydanie takich decyzji lub zastosowanie takich środków, jakie wydają się w tych okolicznościach słuszne i właściwe; |
| --- | --- |

—

wydanie takich decyzji lub zastosowanie takich środków, jakie wydają się w tych okolicznościach słuszne i właściwe;

| — | obciążenia Rady poniesionymi przez bank kosztami postępowania w sprawie niniejszej skargi. |
| --- | --- |

—

obciążenia Rady poniesionymi przez bank kosztami postępowania w sprawie niniejszej skargi.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca w niniejszej sprawie wnosi o stwierdzenie nieważności części decyzji Rady 2008/475/WE z dnia 23 czerwca 2008 r. (1) w sprawie wdrożenia art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 423/2007 dotyczącego środków ograniczających wobec Iranu (2) w zakresie, w jakim skarżąca została dołączona do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów oraz organów, których środki i zasoby gospodarcze zostały na podstawie tego przepisu zamrożone.

Skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności sekcji B pkt 4 załącznika do decyzji Rady w zakresie jej dotyczącym z przyczyn, które są sprzeczne z prawem pod dwoma względami.

Po pierwsze, skarżąca twierdzi, że zaskarżona decyzja jest nieproporcjonalna ze względu na to, iż zamrożenie jej środków i zasobów gospodarczych i) jest pozbawione racjonalnego związku z zapobieganiem rozprzestrzenianiu materiałów jądrowych lub z jego finansowaniem ii) nie jest najmniej ograniczającym środkiem nadzoru nad skarżącą lub najmniej ograniczającym środkiem, którego celem jest zapobieganie finansowaniu rozprzestrzeniania materiałów jądrowych.

Po drugie, skarżąca twierdzi, że zaskarżona decyzja narusza zasadę równego traktowania ze względu na to, że, po pierwsze, znajduje się ona w takiej samej sytuacji jak inne brytyjskie oddziały irańskich banków, a jej sytuacja jest z przedmiotowego punktu widzenia porównywalna z innymi brytyjskimi bankami, w tym także bankami prowadzącymi transakcje z Iranem, lecz została potraktowana w odmienny sposób i, z drugiej strony rzecz ujmując, jej sytuacja różni się znacznie od sytuacji innego wskazanego przez Radę Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych banku, lecz została potraktowana w taki sam jak ten bank sposób.

---

(1)  Dz.U. L 163, str. 29.

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 423/2007 z dnia 19 kwietnia 2007 r. dotyczące środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 103, str. 1).

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/35 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/35

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 26 maja 2008 r. — Ypma przeciwko Radzie i Komisji

(Sprawa T-9/94) (1)

(2008/C 197/60)

Język postępowania: niderlandzki

Prezes ósmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 59 z 26.2.1994.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/35 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/35

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 czerwca 2008 r. — Katalagarianakis przeciwko Komisji

(Sprawa T-402/03) (1)

(2008/C 197/61)

Język postępowania: francuski

Prezes siódmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 35 z 7.2.2004.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/35 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/35

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 czerwca 2008 r. — Martins przeciwko Komisji

(Sprawa T-11/04) (1)

(2008/C 197/62)

Język postępowania: francuski

Prezes siódmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 59 z 6.3.2004.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/35 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/35

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 czerwca 2008 r. — Martinez Mongay przeciwko Komisji

(Sprawa T-101/04) (1)

(2008/C 197/63)

Język postępowania: francuski

Prezes siódmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 106 z 30.4.2004.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/35 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/35

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 czerwca 2008 r. — Piccinni-Leopardi przeciwko Komisji

(Sprawa T-128/04) (1)

(2008/C 197/64)

Język postępowania: francuski

Prezes siódmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 118 z 30.4.2004.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/36 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/36

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 11 czerwca 2008 r. — Piccinni-Leopardi i.in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-390/04) (1)

(2008/C 197/65)

Język postępowania: francuski

Prezes siódmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 300 z 4.12.2004.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/36 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/36

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 czerwca 2008 r. — Rossi przeciwko OHIM — K & L Ruppert Stiftung (Rossi)

(Sprawa T-31/05) (1)

(2008/C 197/66)

Język postępowania: angielski

Prezes ósmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 93 z 16.4.2005.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/36 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/36

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 czerwca 2008 r. — Cegelec przeciwko Parlamentowi

(Sprawa T-104/05) (1)

(2008/C 197/67)

Język postępowania: francuski

Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 106 z 30.4.2005.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/36 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/36

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 czerwca 2008 r. — Angiotech Pharmaceuticals przeciwko OHIM (VASCULAR WRAP)

(Sprawa T-342/06) (1)

(2008/C 197/68)

Język postępowania: angielski

Prezes ósmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 326 z 30.12.2006.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/36 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/36

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 czerwca 2008 r. — Chupa Chups przeciwko Komisji

(Sprawa T-331/07) (1)

(2008/C 197/69)

Język postępowania: hiszpański

Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 247 z 20.10.2007.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/36 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/36

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 czerwca 2008 r. — Quest Diagnostics przeciwko OHIM — ALK-Abelló (DIAQUEST)

(Sprawa T-22/08) (1)

(2008/C 197/70)

Język postępowania: angielski

Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 92 z 12.4.2008.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/37 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/37

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 17 czerwca 2008 r. — De Fays przeciwko Komisji

(Sprawa F-97/07) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Zwolnienie chorobowe - Nieusprawiedliwiona nieobecność - Postępowanie arbitrażowe)

(2008/C 197/71)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Chantal De Fays, (Bereldange, Luksemburg) (przedstawiciele: P.-P. Van Gehuchten i P. Reyniers, avocats)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: D. Martin i K. Herrmann, agents)

Przedmiot sprawy

Po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji, która zastosowała wobec skarżącej art. 60 regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich oraz po drugie, wniosek o odszkodowanie.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 283 z 24.11.2007, str. 45.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/37 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/37

---

Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2008 r. — Palazzo przeciwko Komisji

(Sprawa F-57/08)

(2008/C 197/72)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Armida Palazzo (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, avocats)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Przedmiot i opis sporu

Po pierwsze, stwierdzenie niezgodności z prawem art. 4 załącznika VIII regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich oraz po drugie, stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego dotyczącej obliczenia lat służby uprawniających do nabycia uprawnień emerytalnych przez skarżącą pracującą w charakterze członka personelu miejscowego.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, że art. 4 załącznika VIII regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich jest niezgodny z prawem; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że art. 4 załącznika VIII regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich jest niezgodny z prawem;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 24 października dotyczącej obliczenia lat służby uprawniających do nabycia uprawnień emerytalnych przez skarżącą pracującą w charakterze członka personelu miejscowego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 24 października dotyczącej obliczenia lat służby uprawniających do nabycia uprawnień emerytalnych przez skarżącą pracującą w charakterze członka personelu miejscowego;

| — | obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/37 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/37

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 18 czerwca 2008 r. — Kröppelin przeciwko Radzie

(Sprawa F-2/05)

(2008/C 197/73)

Język postępowania: francuski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy wskutek zawarcia ugody.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/38 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/38

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 18 czerwca 2008 r. — Huober przeciwko Radzie

(Sprawa F-4/05)

(2008/C 197/74)

Język postępowania: francuski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy wskutek zawarcia ugody.

---

| 2.8.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/38 |
| --- | --- | --- | --- |

2.8.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/38

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 18 czerwca 2008 r. — Kröppelin przeciwko Radzie

(Sprawa F-6/05)

(2008/C 197/75)

Język postępowania: francuski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy wskutek zawarcia ugody.

---