# Publicatieblad C 184E/2008

| | ISSN 1725-2474 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 184E |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 51e jaargang22 juli 2008 |

ISSN 1725-2474

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 184E

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

51e jaargang22 juli 2008

---

| Nummer | Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- | --- |
| | III   Voorbereidende handelingen |
| | RAAD |
| 2008/C 184E/01 | Gemeenschappelijk Standpunt (EG) nr. 15/2008 van 6 juni 2008, vastgesteld door de Raad, volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met het oog op de aanneming van een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2002/59/EG betreffende de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart (
  1
  ) | 1 |
| 2008/C 184E/02 | Gemeenschappelijk Standpunt (EG) nr. 16/2008 van 6 juni 2008, vastgesteld door de Raad, volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met het oog op de aanneming van een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties en voor de desbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties (herschikking) (
  1
  ) | 11 |
| 2008/C 184E/03 | Gemeenschappelijk Standpunt (EG) nr. 17/2008 van 6 juni 2008, vastgesteld door de Raad, volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met het oog op de aanneming van een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de grondbeginselen voor het onderzoek van ongevallen in de zeescheepvaartsector en tot wijziging van de Richtlijnen 1999/35/EG en 2002/59/EG (
  1
  ) | 23 |

Nummer

Inhoud

Bladzijde

III   Voorbereidende handelingen

RAAD

2008/C 184E/01

Gemeenschappelijk Standpunt (EG) nr. 15/2008 van 6 juni 2008, vastgesteld door de Raad, volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met het oog op de aanneming van een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2002/59/EG betreffende de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart (
  1
  )

1

1

2008/C 184E/02

Gemeenschappelijk Standpunt (EG) nr. 16/2008 van 6 juni 2008, vastgesteld door de Raad, volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met het oog op de aanneming van een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties en voor de desbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties (herschikking) (
  1
  )

1

11

2008/C 184E/03

Gemeenschappelijk Standpunt (EG) nr. 17/2008 van 6 juni 2008, vastgesteld door de Raad, volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met het oog op de aanneming van een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de grondbeginselen voor het onderzoek van ongevallen in de zeescheepvaartsector en tot wijziging van de Richtlijnen 1999/35/EG en 2002/59/EG (
  1
  )

1

23

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst

1

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

III Voorbereidende handelingen

RAAD

| 22.7.2008 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 184/1 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2008

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 184/1

---

GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 15/2008

door de Raad vastgesteld op 6 juni 2008

met het oog op de aanneming van Richtlijn 2008/.../EG van het Europees Parlement en de Raad van ... tot wijziging van Richtlijn 2002/59/EG betreffende de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart

(Voor de EER relevante tekst)

(2008/C 184 E/01)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 80, lid 2,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2),

Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Door de vaststelling van Richtlijn 2002/59/EG (4) heeft de Europese Unie haar vermogens versterkt om bedreigende situaties voor de veiligheid van mensenlevens op zee en de bescherming van het mariene milieu te voorkomen. |
| --- | --- |

(1)

Door de vaststelling van Richtlijn 2002/59/EG (4) heeft de Europese Unie haar vermogens versterkt om bedreigende situaties voor de veiligheid van mensenlevens op zee en de bescherming van het mariene milieu te voorkomen.

| (2) | Aangezien deze richtlijn ziet op wijziging van Richtlijn 2002/59/EG, geldt het gros van de daarin neergelegde verplichtingen niet voor lidstaten zonder kusten en zeehavens. Derhalve gelden voor Oostenrijk, Tsjechië, Hongarije, Luxemburg of Slowakije alleen de verplichtingen betreffende schepen die de vlag van die lidstaten voeren, onverminderd de plicht van de lidstaten tot samenwerking om te zorgen voor continuïteit tussen de beheersdiensten voor zeevervoer en die voor andere vervoersmodi, met name informatiediensten voor de binnenvaart. |
| --- | --- |

(2)

Aangezien deze richtlijn ziet op wijziging van Richtlijn 2002/59/EG, geldt het gros van de daarin neergelegde verplichtingen niet voor lidstaten zonder kusten en zeehavens. Derhalve gelden voor Oostenrijk, Tsjechië, Hongarije, Luxemburg of Slowakije alleen de verplichtingen betreffende schepen die de vlag van die lidstaten voeren, onverminderd de plicht van de lidstaten tot samenwerking om te zorgen voor continuïteit tussen de beheersdiensten voor zeevervoer en die voor andere vervoersmodi, met name informatiediensten voor de binnenvaart.

| (3) | Krachtens deze richtlijn moeten de lidstaten die kuststaten zijn informatie kunnen uitwisselen die zij verzamelen in het kader van de monitoring van de zeescheepvaart waarvoor zij in hun bevoegdheidsgebied zorg dragen. Het door de Commissie in overeenstemming met de lidstaten ontwikkelde communautaire maritieme informatie-uitwisselingssysteem (hierna „SafeSeaNet” te noemen), omvat enerzijds een netwerk voor de uitwisseling van gegevens en anderzijds een standaardisatie van de voornaamste beschikbare gegevens over schepen en hun lading (aankomstmeldingen en verslagen). Daarmee wordt het mogelijk nauwkeurige en actuele gegevens over de schepen in de Europese wateren en de bewegingen en de gevaarlijke of verontreinigende ladingen daarvan, alsmede over scheepvaartincidenten tot aan de bron te traceren en aan alle betrokken instanties mee te delen. |
| --- | --- |

(3)

Krachtens deze richtlijn moeten de lidstaten die kuststaten zijn informatie kunnen uitwisselen die zij verzamelen in het kader van de monitoring van de zeescheepvaart waarvoor zij in hun bevoegdheidsgebied zorg dragen. Het door de Commissie in overeenstemming met de lidstaten ontwikkelde communautaire maritieme informatie-uitwisselingssysteem (hierna „SafeSeaNet” te noemen), omvat enerzijds een netwerk voor de uitwisseling van gegevens en anderzijds een standaardisatie van de voornaamste beschikbare gegevens over schepen en hun lading (aankomstmeldingen en verslagen). Daarmee wordt het mogelijk nauwkeurige en actuele gegevens over de schepen in de Europese wateren en de bewegingen en de gevaarlijke of verontreinigende ladingen daarvan, alsmede over scheepvaartincidenten tot aan de bron te traceren en aan alle betrokken instanties mee te delen.

| (4) | Teneinde te garanderen dat de aldus verzamelde gegevens operationeel kunnen worden gebruikt, is het dan ook essentieel dat de door de nationale autoriteiten opgezette infrastructuur voor de inzameling en uitwisseling van de in deze richtlijn bedoelde gegevens in SafeSeaNet wordt opgenomen. |
| --- | --- |

(4)

Teneinde te garanderen dat de aldus verzamelde gegevens operationeel kunnen worden gebruikt, is het dan ook essentieel dat de door de nationale autoriteiten opgezette infrastructuur voor de inzameling en uitwisseling van de in deze richtlijn bedoelde gegevens in SafeSeaNet wordt opgenomen.

| (5) | Van de gegevens die uit hoofde van Richtlijn 2002/59/EG worden aangemeld en uitgewisseld, zijn met name die met betrekking tot de precieze kenmerken van over zee vervoerde gevaarlijke of verontreinigende stoffen van belang. In dit verband en gezien de recente ongevallen in de zeescheepvaart is het noodzakelijk de kustautoriteiten gemakkelijker toegang te verschaffen tot de kenmerken van over zee vervoerde koolwaterstoffen, een essentiële factor voor de keuze van de meest geschikte bestrijdingstechnieken, en ervoor te zorgen dat zij in geval van nood rechtstreeks contact kunnen opnemen met de exploitanten, aangezien die het best geïnformeerd zijn over de vervoerde producten. |
| --- | --- |

(5)

Van de gegevens die uit hoofde van Richtlijn 2002/59/EG worden aangemeld en uitgewisseld, zijn met name die met betrekking tot de precieze kenmerken van over zee vervoerde gevaarlijke of verontreinigende stoffen van belang. In dit verband en gezien de recente ongevallen in de zeescheepvaart is het noodzakelijk de kustautoriteiten gemakkelijker toegang te verschaffen tot de kenmerken van over zee vervoerde koolwaterstoffen, een essentiële factor voor de keuze van de meest geschikte bestrijdingstechnieken, en ervoor te zorgen dat zij in geval van nood rechtstreeks contact kunnen opnemen met de exploitanten, aangezien die het best geïnformeerd zijn over de vervoerde producten.

| (6) | Met de in het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee van 1 november 1974 bedoelde systemen voor automatische identificatie van schepen (AIS — Automatic Identification System) kan niet alleen de monitoring van deze schepen worden verbeterd, maar ook de veiligheid van schepen die in elkaars nabijheid varen. Daarom is AIS in de bepalingen van Richtlijn 2002/59/EG opgenomen. Gezien het hoge aantal aanvaringen met vissersvaartuigen die kennelijk niet door koopvaardijschepen zijn opgemerkt of die koopvaardijschepen in hun omgeving niet hebben opgemerkt, is uitbreiding van die maatregel tot vissersvaartuigen met een lengte van meer dan 15 meter uiterst wenselijk. In het kader van het Europees Visserijfonds kan financiële bijstand worden verstrekt voor de uitrusting van vissersvaartuigen met een veiligheidsuitrusting zoals AIS. |
| --- | --- |

(6)

Met de in het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee van 1 november 1974 bedoelde systemen voor automatische identificatie van schepen (AIS — Automatic Identification System) kan niet alleen de monitoring van deze schepen worden verbeterd, maar ook de veiligheid van schepen die in elkaars nabijheid varen. Daarom is AIS in de bepalingen van Richtlijn 2002/59/EG opgenomen. Gezien het hoge aantal aanvaringen met vissersvaartuigen die kennelijk niet door koopvaardijschepen zijn opgemerkt of die koopvaardijschepen in hun omgeving niet hebben opgemerkt, is uitbreiding van die maatregel tot vissersvaartuigen met een lengte van meer dan 15 meter uiterst wenselijk. In het kader van het Europees Visserijfonds kan financiële bijstand worden verstrekt voor de uitrusting van vissersvaartuigen met een veiligheidsuitrusting zoals AIS.

| (7) | De verplichting tot uitrusting met AIS houdt tevens in dat het AIS te allen tijde operationeel moet worden gehouden, behalve wanneer internationale regels of normen in de bescherming van navigatiegegevens voorzien. |
| --- | --- |

(7)

De verplichting tot uitrusting met AIS houdt tevens in dat het AIS te allen tijde operationeel moet worden gehouden, behalve wanneer internationale regels of normen in de bescherming van navigatiegegevens voorzien.

| (8) | Het zou nuttig zijn te onderzoeken welke vorm van synergie mogelijk is tussen AIS en de in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid gebruikte plaatsbepalings- en communicatiesystemen, zoals het satellietvolgsysteem voor vissersvaartuigen. Daartoe dient de Commissie, in samenwerking met de lidstaten, de haalbaarheid te bestuderen van en gedetailleerde regels vast te stellen voor het integreren van AIS in de plaatsbepalings- en communicatiesystemen die in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid worden gebruikt. Bij het onderzoek naar de mogelijke integratie van deze systemen dient rekening te worden gehouden met de behoeften en vereisten inzake de inspectie van de visserijvloten, met name wat betreft de beveiliging en vertrouwelijkheid van de overgedragen gegevens. |
| --- | --- |

(8)

Het zou nuttig zijn te onderzoeken welke vorm van synergie mogelijk is tussen AIS en de in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid gebruikte plaatsbepalings- en communicatiesystemen, zoals het satellietvolgsysteem voor vissersvaartuigen. Daartoe dient de Commissie, in samenwerking met de lidstaten, de haalbaarheid te bestuderen van en gedetailleerde regels vast te stellen voor het integreren van AIS in de plaatsbepalings- en communicatiesystemen die in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid worden gebruikt. Bij het onderzoek naar de mogelijke integratie van deze systemen dient rekening te worden gehouden met de behoeften en vereisten inzake de inspectie van de visserijvloten, met name wat betreft de beveiliging en vertrouwelijkheid van de overgedragen gegevens.

| (9) | Richtlijn 2002/59/EG bepaalt dat de lidstaten bijzondere maatregelen moeten vaststellen ten aanzien van schepen die een risico vormen vanwege hun gedrag of hun toestand. Daarom is het wenselijk aan de lijst van deze schepen die schepen toe te voegen die niet over de nodige verzekeringen of financiële zekerheden beschikken of die volgens de loodsen of havenautoriteiten klaarblijkelijke anomalieën vertonen welke de veiligheid van de scheepvaart in gevaar kunnen brengen of een bedreiging voor het milieu kunnen vormen. |
| --- | --- |

(9)

Richtlijn 2002/59/EG bepaalt dat de lidstaten bijzondere maatregelen moeten vaststellen ten aanzien van schepen die een risico vormen vanwege hun gedrag of hun toestand. Daarom is het wenselijk aan de lijst van deze schepen die schepen toe te voegen die niet over de nodige verzekeringen of financiële zekerheden beschikken of die volgens de loodsen of havenautoriteiten klaarblijkelijke anomalieën vertonen welke de veiligheid van de scheepvaart in gevaar kunnen brengen of een bedreiging voor het milieu kunnen vormen.

| (10) | Naar analogie van Richtlijn 2002/59/EG lijkt het in verband met de risico's van uitzonderlijk slecht weer noodzakelijk rekening te houden met de risico's van ijsgang voor de scheepvaart. Daarom dient een door een lidstaat aangewezen bevoegde instantie, wanneer zij op grond van ijsgangsvoorspellingen van een bevoegde meteorologische dienst van mening is dat de vaaromstandigheden een ernstig risico voor de veiligheid van mensenlevens of een ernstig risico van verontreiniging opleveren, de kapiteins van de schepen die zich binnen haar bevoegdheidsgebied bevinden of die de haven of havens in dit gebied willen binnen- of uitlopen, te waarschuwen. In dit verband is het noodzakelijk dat die instantie de nodige maatregelen kan treffen om de veiligheid van mensenlevens op zee en de bescherming van het milieu te waarborgen. |
| --- | --- |

(10)

Naar analogie van Richtlijn 2002/59/EG lijkt het in verband met de risico's van uitzonderlijk slecht weer noodzakelijk rekening te houden met de risico's van ijsgang voor de scheepvaart. Daarom dient een door een lidstaat aangewezen bevoegde instantie, wanneer zij op grond van ijsgangsvoorspellingen van een bevoegde meteorologische dienst van mening is dat de vaaromstandigheden een ernstig risico voor de veiligheid van mensenlevens of een ernstig risico van verontreiniging opleveren, de kapiteins van de schepen die zich binnen haar bevoegdheidsgebied bevinden of die de haven of havens in dit gebied willen binnen- of uitlopen, te waarschuwen. In dit verband is het noodzakelijk dat die instantie de nodige maatregelen kan treffen om de veiligheid van mensenlevens op zee en de bescherming van het milieu te waarborgen.

| (11) | Richtlijn 2002/59/EG bepaalt dat de lidstaten plannen moeten opstellen om, wanneer de situatie dat vereist, schepen in nood in zo goed mogelijke omstandigheden te kunnen opvangen in hun havens of op andere beschutte plaatsen teneinde de consequenties van ongevallen op zee te beperken. Rekening houdend met de Richtsnoeren inzake toevluchtsoorden voor schepen die bijstand behoeven die als bijlage zijn gevoegd bij Resolutie A.949(23) van de Internationale Maritieme Organisatie van 13 december 2003 (hierna „IMO-resolutie A.949(23) genoemd”), ná Richtlijn 2002/59/EG en die betrekking hebben op schepen die bijstand behoeven zonder dat daarbij de veiligheid van mensenlevens in het geding is, in plaats van op schepen in nood, dient die richtlijn echter dienovereenkomstig te worden aangepast. |
| --- | --- |

(11)

Richtlijn 2002/59/EG bepaalt dat de lidstaten plannen moeten opstellen om, wanneer de situatie dat vereist, schepen in nood in zo goed mogelijke omstandigheden te kunnen opvangen in hun havens of op andere beschutte plaatsen teneinde de consequenties van ongevallen op zee te beperken. Rekening houdend met de Richtsnoeren inzake toevluchtsoorden voor schepen die bijstand behoeven die als bijlage zijn gevoegd bij Resolutie A.949(23) van de Internationale Maritieme Organisatie van 13 december 2003 (hierna „IMO-resolutie A.949(23) genoemd”), ná Richtlijn 2002/59/EG en die betrekking hebben op schepen die bijstand behoeven zonder dat daarbij de veiligheid van mensenlevens in het geding is, in plaats van op schepen in nood, dient die richtlijn echter dienovereenkomstig te worden aangepast.

| (12) | Op basis van IMO-resolutie A.949(23) en naar aanleiding van de werkzaamheden die de Commissie in samenwerking met het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (hierna „het Agentschap” genoemd) en de lidstaten heeft verricht, is het noodzakelijk de essentiële voorschriften die in de plannen voor de opvang van schepen die bijstand behoeven, moeten worden opgenomen, vast te stellen teneinde voor een geharmoniseerde en doeltreffende toepassing van deze plannen te zorgen en de strekking van de verplichtingen van de lidstaten te verduidelijken. |
| --- | --- |

(12)

Op basis van IMO-resolutie A.949(23) en naar aanleiding van de werkzaamheden die de Commissie in samenwerking met het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (hierna „het Agentschap” genoemd) en de lidstaten heeft verricht, is het noodzakelijk de essentiële voorschriften die in de plannen voor de opvang van schepen die bijstand behoeven, moeten worden opgenomen, vast te stellen teneinde voor een geharmoniseerde en doeltreffende toepassing van deze plannen te zorgen en de strekking van de verplichtingen van de lidstaten te verduidelijken.

| (13) | IMO-resolutie A.949(23) dient de basis te vormen voor alle plannen die de lidstaten opstellen om doeltreffend te kunnen reageren op dreigingen die uitgaan van schepen die bijstand behoeven. Bij de beoordeling van de risico's die verbonden zijn aan zulke dreigingen kunnen de lidstaten, gelet op specifieke omstandigheden, evenwel rekening houden met andere factoren zoals het gebruik van zeewater voor de productie van drinkwater en voor de opwekking van elektriciteit. |
| --- | --- |

(13)

IMO-resolutie A.949(23) dient de basis te vormen voor alle plannen die de lidstaten opstellen om doeltreffend te kunnen reageren op dreigingen die uitgaan van schepen die bijstand behoeven. Bij de beoordeling van de risico's die verbonden zijn aan zulke dreigingen kunnen de lidstaten, gelet op specifieke omstandigheden, evenwel rekening houden met andere factoren zoals het gebruik van zeewater voor de productie van drinkwater en voor de opwekking van elektriciteit.

| (14) | Wanneer een schip bijstand behoeft, kan een besluit over de opvang van dat schip in een toevluchtsoord noodzakelijk blijken. Daartoe dient de betrokken instantie een voorafgaande beoordeling te maken van de situatie op basis van de gegevens die in het relevante plan voor de opvang van schepen in een toevluchtsoord zijn opgenomen. |
| --- | --- |

(14)

Wanneer een schip bijstand behoeft, kan een besluit over de opvang van dat schip in een toevluchtsoord noodzakelijk blijken. Daartoe dient de betrokken instantie een voorafgaande beoordeling te maken van de situatie op basis van de gegevens die in het relevante plan voor de opvang van schepen in een toevluchtsoord zijn opgenomen.

| (15) | De plannen voor de opvang van schepen die bijstand behoeven moeten een nauwkeurige beschrijving geven van de besluitvormingsketen met betrekking tot de alarmering en de handelwijze in de desbetreffende situaties. De betrokken instanties en hun taken, alsmede de communicatiekanalen tussen de betrokken partijen dienen duidelijk te worden omschreven. De toepasselijke procedures moeten garanderen dat er snel een passend besluit kan worden genomen op basis van deskundigheid en adequate informatie waarover de bevoegde instantie beschikt. |
| --- | --- |

(15)

De plannen voor de opvang van schepen die bijstand behoeven moeten een nauwkeurige beschrijving geven van de besluitvormingsketen met betrekking tot de alarmering en de handelwijze in de desbetreffende situaties. De betrokken instanties en hun taken, alsmede de communicatiekanalen tussen de betrokken partijen dienen duidelijk te worden omschreven. De toepasselijke procedures moeten garanderen dat er snel een passend besluit kan worden genomen op basis van deskundigheid en adequate informatie waarover de bevoegde instantie beschikt.

| (16) | Tevens is het wenselijk dat de lidstaten bij de uitwerking van hun plannen informatie inwinnen over de mogelijke toevluchtsoorden langs de kust, zodat de bevoegde instantie bij een ongeval of incident op zee duidelijk en snel kan bepalen welke zones het meest geschikt zijn voor de opvang van een schip dat bijstand behoeft. Die informatie dient een omschrijving te omvatten van bepaalde kenmerken van de overwogen locaties en de uitrusting en installaties die beschikbaar zijn om de opvang van schepen die bijstand behoeven of de bestrijding van de consequenties van een ongeval of van verontreiniging te vergemakkelijken. |
| --- | --- |

(16)

Tevens is het wenselijk dat de lidstaten bij de uitwerking van hun plannen informatie inwinnen over de mogelijke toevluchtsoorden langs de kust, zodat de bevoegde instantie bij een ongeval of incident op zee duidelijk en snel kan bepalen welke zones het meest geschikt zijn voor de opvang van een schip dat bijstand behoeft. Die informatie dient een omschrijving te omvatten van bepaalde kenmerken van de overwogen locaties en de uitrusting en installaties die beschikbaar zijn om de opvang van schepen die bijstand behoeven of de bestrijding van de consequenties van een ongeval of van verontreiniging te vergemakkelijken.

| (17) | Het is van belang dat de lijst van instanties die bevoegd zijn een besluit te nemen over de opvang van een schip in een toevluchtsoord, alsmede de lijst van instanties die belast zijn met de ontvangst en behandeling van noodsignalen op passende wijze worden gepubliceerd. Ook kan het nuttig blijken relevante informatie toegankelijk te maken voor de partijen die betrokken zijn bij een hulpverleningsoperatie op zee, waaronder hulpverlenings- en sleepbedrijven, en voor de autoriteiten van aangrenzende lidstaten die door een noodsituatie op zee kunnen worden getroffen. |
| --- | --- |

(17)

Het is van belang dat de lijst van instanties die bevoegd zijn een besluit te nemen over de opvang van een schip in een toevluchtsoord, alsmede de lijst van instanties die belast zijn met de ontvangst en behandeling van noodsignalen op passende wijze worden gepubliceerd. Ook kan het nuttig blijken relevante informatie toegankelijk te maken voor de partijen die betrokken zijn bij een hulpverleningsoperatie op zee, waaronder hulpverlenings- en sleepbedrijven, en voor de autoriteiten van aangrenzende lidstaten die door een noodsituatie op zee kunnen worden getroffen.

| (18) | De specifieke functie van de monitoring van de zeescheepvaart en scheepsrouteringsmaatregelen is de lidstaten in staat te stellen feitelijke kennis te verwerven van de schepen die in de onder hun jurisdictie vallende wateren varen, teneinde wanneer nodig eventuele risico's effectiever te kunnen vermijden. In het kader hiervan kan door uitwisseling van informatie de kwaliteit van de verzamelde gegevens worden verbeterd en de verwerking ervan worden vergemakkelijkt. |
| --- | --- |

(18)

De specifieke functie van de monitoring van de zeescheepvaart en scheepsrouteringsmaatregelen is de lidstaten in staat te stellen feitelijke kennis te verwerven van de schepen die in de onder hun jurisdictie vallende wateren varen, teneinde wanneer nodig eventuele risico's effectiever te kunnen vermijden. In het kader hiervan kan door uitwisseling van informatie de kwaliteit van de verzamelde gegevens worden verbeterd en de verwerking ervan worden vergemakkelijkt.

| (19) | Overeenkomstig Richtlijn 2002/59/EG hebben de lidstaten en de Commissie aanzienlijke vooruitgang geboekt bij de harmonisatie van de elektronische gegevensuitwisseling, in het bijzonder wat betreft het vervoer van gevaarlijke en verontreinigende goederen. SafeSeaNet, waarvan de ontwikkeling in 2002 is gestart, zou thans moeten worden vastgesteld als referentienetwerk op Gemeenschapsniveau. |
| --- | --- |

(19)

Overeenkomstig Richtlijn 2002/59/EG hebben de lidstaten en de Commissie aanzienlijke vooruitgang geboekt bij de harmonisatie van de elektronische gegevensuitwisseling, in het bijzonder wat betreft het vervoer van gevaarlijke en verontreinigende goederen. SafeSeaNet, waarvan de ontwikkeling in 2002 is gestart, zou thans moeten worden vastgesteld als referentienetwerk op Gemeenschapsniveau.

| (20) | Dankzij de vooruitgang op het gebied van nieuwe technologieën en met name op het gebied van toepassingen in de ruimte, zoals monitoring-systemen voor de scheepvaart met behulp van bakens, beeldsystemen en het wereldwijd satellietnavigatiesysteem (GNSS), kan de monitoring van de zeescheepvaart worden uitgebreid tot op open zee waardoor de communautaire wateren beter worden gedekt, onder meer met behulp van Long-Range Identification and Tracking systemen (identificatie- en volgsysteem voor de lange afstand, LRIT). Teneinde te zorgen voor een volledige integratie van dergelijke hulpmiddelen in het bij Richtlijn 2002/59/EG ingevoerde monitoring- en informatiesysteem voor de scheepvaart is het noodzakelijk dat bij deze werkzaamheden wordt samengewerkt binnen de gehele Gemeenschap. |
| --- | --- |

(20)

Dankzij de vooruitgang op het gebied van nieuwe technologieën en met name op het gebied van toepassingen in de ruimte, zoals monitoring-systemen voor de scheepvaart met behulp van bakens, beeldsystemen en het wereldwijd satellietnavigatiesysteem (GNSS), kan de monitoring van de zeescheepvaart worden uitgebreid tot op open zee waardoor de communautaire wateren beter worden gedekt, onder meer met behulp van Long-Range Identification and Tracking systemen (identificatie- en volgsysteem voor de lange afstand, LRIT). Teneinde te zorgen voor een volledige integratie van dergelijke hulpmiddelen in het bij Richtlijn 2002/59/EG ingevoerde monitoring- en informatiesysteem voor de scheepvaart is het noodzakelijk dat bij deze werkzaamheden wordt samengewerkt binnen de gehele Gemeenschap.

| (21) | Teneinde te zorgen voor een optimale en in communautair verband geharmoniseerde gebruikmaking van de krachtens Richtlijn 2002/59/EG verzamelde informatie inzake maritieme veiligheid, moet de Commissie deze gegevens zo nodig kunnen verwerken en gebruiken en bij de door de lidstaten aangewezen instanties kunnen verspreiden. |
| --- | --- |

(21)

Teneinde te zorgen voor een optimale en in communautair verband geharmoniseerde gebruikmaking van de krachtens Richtlijn 2002/59/EG verzamelde informatie inzake maritieme veiligheid, moet de Commissie deze gegevens zo nodig kunnen verwerken en gebruiken en bij de door de lidstaten aangewezen instanties kunnen verspreiden.

| (22) | In dit verband heeft de ontwikkeling van het Equasis-systeem aangetoond hoe belangrijk de bevordering van een op maritieme veiligheid gerichte cultuur is, met name onder de exploitanten in de zeescheepvaartsector. De Commissie moet een bijdrage kunnen leveren aan de verspreiding, met name via dit systeem, van alle informatie met betrekking tot maritieme veiligheid. |
| --- | --- |

(22)

In dit verband heeft de ontwikkeling van het Equasis-systeem aangetoond hoe belangrijk de bevordering van een op maritieme veiligheid gerichte cultuur is, met name onder de exploitanten in de zeescheepvaartsector. De Commissie moet een bijdrage kunnen leveren aan de verspreiding, met name via dit systeem, van alle informatie met betrekking tot maritieme veiligheid.

| (23) | Verordening (EG) nr. 2099/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende de oprichting van het Comité voor maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen (COSS) (5) centraliseert de taken van de diverse comités die zijn opgericht in het kader van de relevante Gemeenschapswetgeving op het gebied van maritieme veiligheid, voorkoming van verontreiniging door schepen en bescherming van de leef- en werkomstandigheden aan boord. Derhalve is het dienstig dat het huidige comité wordt vervangen door het COSS. |
| --- | --- |

(23)

Verordening (EG) nr. 2099/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende de oprichting van het Comité voor maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen (COSS) (5) centraliseert de taken van de diverse comités die zijn opgericht in het kader van de relevante Gemeenschapswetgeving op het gebied van maritieme veiligheid, voorkoming van verontreiniging door schepen en bescherming van de leef- en werkomstandigheden aan boord. Derhalve is het dienstig dat het huidige comité wordt vervangen door het COSS.

| (24) | Tevens dient rekening te worden gehouden met de wijzigingen van de genoemde internationale instrumenten. |
| --- | --- |

(24)

Tevens dient rekening te worden gehouden met de wijzigingen van de genoemde internationale instrumenten.

| (25) | De maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van deze richtlijn moeten worden genomen overeenkomstig Besluit 1994/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (6). |
| --- | --- |

(25)

De maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van deze richtlijn moeten worden genomen overeenkomstig Besluit 1994/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (6).

| (26) | De Commissie dient met name te worden gemachtigd Richtlijn 2002/59/EG te wijzigen om latere wijzigingen van daarmee verband houdende internationale verdragen, protocollen, codes en resoluties toe te passen. Daar het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van die richtlijn, onder meer door haar aan te vullen met nieuwe niet-essentiële onderdelen, moeten zij worden vastgesteld volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG bepaalde regelgevingsprocedure met toetsing. |
| --- | --- |

(26)

De Commissie dient met name te worden gemachtigd Richtlijn 2002/59/EG te wijzigen om latere wijzigingen van daarmee verband houdende internationale verdragen, protocollen, codes en resoluties toe te passen. Daar het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van die richtlijn, onder meer door haar aan te vullen met nieuwe niet-essentiële onderdelen, moeten zij worden vastgesteld volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG bepaalde regelgevingsprocedure met toetsing.

| (27) | Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 tot oprichting van een Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (7) biedt het Agentschap de Commissie en de lidstaten de nodige hulp bij de uitvoering van Richtlijn 2002/59/EG. |
| --- | --- |

(27)

Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 tot oprichting van een Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (7) biedt het Agentschap de Commissie en de lidstaten de nodige hulp bij de uitvoering van Richtlijn 2002/59/EG.

| (28) | In overeenstemming met punt 34 van het interinstitutioneel akkoord inzake beter wetgeven (8) worden de lidstaten ertoe aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap hun eigen tabellen op te stellen, die, voor zover mogelijk, het verband weergeven tussen de richtlijnen en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken. |
| --- | --- |

(28)

In overeenstemming met punt 34 van het interinstitutioneel akkoord inzake beter wetgeven (8) worden de lidstaten ertoe aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap hun eigen tabellen op te stellen, die, voor zover mogelijk, het verband weergeven tussen de richtlijnen en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken.

| (29) | Richtlijn 2002/59/EG dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd, |
| --- | --- |

(29)

Richtlijn 2002/59/EG dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Wijzigingen

Richtlijn 2002/59/EG wordt als volgt gewijzigd:

| 1. | in artikel 2, lid 2, wordt de aanhef vervangen door:
  „Tenzij anders bepaald, is deze richtlijn niet van toepassing op:”; |
| --- | --- |

1.

in artikel 2, lid 2, wordt de aanhef vervangen door:

„Tenzij anders bepaald, is deze richtlijn niet van toepassing op:”;

| 2. | artikel 3 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | punt a) wordt als volgt gewijzigd:






  i) | de aanhef wordt vervangen door:
  „„relevante internationale instrumenten”: de volgende instrumenten, in hun bijgewerkte versie:”; |
| --- | --- | --- | --- |

2.

artikel 3 wordt als volgt gewijzigd:

a)

punt a) wordt als volgt gewijzigd:

i)

de aanhef wordt vervangen door:

„„relevante internationale instrumenten”: de volgende instrumenten, in hun bijgewerkte versie:”;

| ii) | de volgende streepjes worden toegevoegd:






  „— | Resolutie A.917(22) van de IMO, Resolutie A.917(22) van de Internationale Maritieme Organisatie, getiteld: „Guidelines for the onboard use of AIS”, zoals gewijzigd bij Resolutie A.956(23) van de IMO; |
| --- | --- | --- |

ii)

de volgende streepjes worden toegevoegd:

„—

Resolutie A.917(22) van de IMO, Resolutie A.917(22) van de Internationale Maritieme Organisatie, getiteld: „Guidelines for the onboard use of AIS”, zoals gewijzigd bij Resolutie A.956(23) van de IMO;

| — | Resolutie A.949(23) van de IMO, Resolutie A.949(23) van de Internationale Maritieme Organisatie, getiteld: „Guidelines on places of refuge for ships in need of assistance”; |
| --- | --- |

—

Resolutie A.949(23) van de IMO, Resolutie A.949(23) van de Internationale Maritieme Organisatie, getiteld: „Guidelines on places of refuge for ships in need of assistance”;

| — | Resolutie A.950(23) van de IMO, Resolutie A.950(23) van de Internationale Maritieme Organisatie, getiteld: „Maritime assistance services (MAS)”;”; |
| --- | --- |

—

Resolutie A.950(23) van de IMO, Resolutie A.950(23) van de Internationale Maritieme Organisatie, getiteld: „Maritime assistance services (MAS)”;”;

| b) | punt k) wordt vervangen door:






  „k) | „bevoegde instantie”: de instantie of organisatie die door een lidstaat is aangewezen om de uit hoofde van deze richtlijn te vervullen taken te verrichten.”; |
| --- | --- | --- |

b)

punt k) wordt vervangen door:

„k)

„bevoegde instantie”: de instantie of organisatie die door een lidstaat is aangewezen om de uit hoofde van deze richtlijn te vervullen taken te verrichten.”;

| c) | de volgende punten worden toegevoegd:






  „s) | „SafeSeaNet”: het communautaire systeem voor de uitwisseling van maritieme informatie dat door de Commissie in samenwerking met de lidstaten is ontwikkeld ter uitvoering van de Gemeenschapswetgeving; |
| --- | --- | --- |

c)

de volgende punten worden toegevoegd:

„s)

„SafeSeaNet”: het communautaire systeem voor de uitwisseling van maritieme informatie dat door de Commissie in samenwerking met de lidstaten is ontwikkeld ter uitvoering van de Gemeenschapswetgeving;

| t) | „lijndienst”, een reeks overtochten door schepen waarmee de verbinding tussen dezelfde twee of meer havens wordt onderhouden, hetzij volgens een gepubliceerde dienstregeling, hetzij met een zodanige regelmaat of frequentie dat zij een herkenbare systematische reeks vormen; |
| --- | --- |

t)

„lijndienst”, een reeks overtochten door schepen waarmee de verbinding tussen dezelfde twee of meer havens wordt onderhouden, hetzij volgens een gepubliceerde dienstregeling, hetzij met een zodanige regelmaat of frequentie dat zij een herkenbare systematische reeks vormen;

| u) | „vissersvaartuig”: elk vaartuig dat is uitgerust voor commerciële exploitatie van levende aquatische hulpbronnen; |
| --- | --- |

u)

„vissersvaartuig”: elk vaartuig dat is uitgerust voor commerciële exploitatie van levende aquatische hulpbronnen;

| v) | „schip dat bijstand behoeft”: een schip in omstandigheden die gevaar voor verlies van het schip, voor het milieu of voor de scheepvaart kunnen opleveren maar niet tot redding van opvarenden nopen.”; |
| --- | --- |

v)

„schip dat bijstand behoeft”: een schip in omstandigheden die gevaar voor verlies van het schip, voor het milieu of voor de scheepvaart kunnen opleveren maar niet tot redding van opvarenden nopen.”;

| 3. | het volgende artikel wordt ingevoegd:
  „Artikel 6 bis
  Gebruik van automatische identificatiesystemen (AIS) door vissersvaartuigen
  Elk vissersvaartuig met een lengte over alles van meer dan 15 meter dat de vlag van een lidstaat voert en in de Gemeenschap is geregistreerd of dienst doet in de binnenwateren of territoriale wateren van een lidstaat of zijn vangst aan land brengt in een haven van een lidstaat, moet volgens het in bijlage II, deel I, punt 3), aangegeven tijdschema worden uitgerust met een AIS (klasse A) dat voldoet aan de door de IMO ontwikkelde prestatienormen.
  Vissersvaartuigen die zijn uitgerust met een AIS houden dit systeem te allen tijde operationeel. In uitzonderlijke omstandigheden mag het AIS worden uitgeschakeld, wanneer dat volgens de kapitein noodzakelijk is voor de veiligheid of de beveiliging van zijn vaartuig.”; |
| --- | --- |

3.

het volgende artikel wordt ingevoegd:

„Artikel 6 bis

Gebruik van automatische identificatiesystemen (AIS) door vissersvaartuigen

Elk vissersvaartuig met een lengte over alles van meer dan 15 meter dat de vlag van een lidstaat voert en in de Gemeenschap is geregistreerd of dienst doet in de binnenwateren of territoriale wateren van een lidstaat of zijn vangst aan land brengt in een haven van een lidstaat, moet volgens het in bijlage II, deel I, punt 3), aangegeven tijdschema worden uitgerust met een AIS (klasse A) dat voldoet aan de door de IMO ontwikkelde prestatienormen.

Vissersvaartuigen die zijn uitgerust met een AIS houden dit systeem te allen tijde operationeel. In uitzonderlijke omstandigheden mag het AIS worden uitgeschakeld, wanneer dat volgens de kapitein noodzakelijk is voor de veiligheid of de beveiliging van zijn vaartuig.”;

| 4. | artikel 12 wordt vervangen door:
  „Artikel 12
  Plichten van de verlader
  Gevaarlijke of verontreinigende stoffen mogen in een haven van een lidstaat niet voor vervoer worden aangeboden noch aan boord van een schip worden genomen, ongeacht de grootte van het schip, dan nadat aan de kapitein of de exploitant een verklaring met de volgende informatie is overhandigd:






  a) | de in bijlage I, punt 2, genoemde informatie; |
| --- | --- | --- |

4.

artikel 12 wordt vervangen door:

„Artikel 12

Plichten van de verlader

Gevaarlijke of verontreinigende stoffen mogen in een haven van een lidstaat niet voor vervoer worden aangeboden noch aan boord van een schip worden genomen, ongeacht de grootte van het schip, dan nadat aan de kapitein of de exploitant een verklaring met de volgende informatie is overhandigd:

a)

de in bijlage I, punt 2, genoemde informatie;

| b) | voor de in bijlage I bij het MARPOL-Verdrag genoemde stoffen, het veiligheidsinformatieblad waarop de fysisch-chemische eigenschappen van de producten zijn vermeld, met inbegrip van hun viscositeit uitgedrukt in cSt bij 50 °C en hun dichtheid bij 15 °C; |
| --- | --- |

b)

voor de in bijlage I bij het MARPOL-Verdrag genoemde stoffen, het veiligheidsinformatieblad waarop de fysisch-chemische eigenschappen van de producten zijn vermeld, met inbegrip van hun viscositeit uitgedrukt in cSt bij 50 °C en hun dichtheid bij 15 °C;

| c) | de alarmnummers van de verlader of enige andere persoon of organisatie die beschikt over informatie over de fysisch-chemische eigenschappen van de producten en over de bij een calamiteit te nemen maatregelen. |
| --- | --- |

c)

de alarmnummers van de verlader of enige andere persoon of organisatie die beschikt over informatie over de fysisch-chemische eigenschappen van de producten en over de bij een calamiteit te nemen maatregelen.

Het is de taak van de verlader om deze verklaring aan de kapitein of de exploitant te bezorgen en ervoor te zorgen dat de voor vervoer aangeboden vracht werkelijk die is waarover overeenkomstig de eerste alinea een verklaring werd afgelegd.”;

| 5. | aan artikel 16, lid 1, worden de volgende punten toegevoegd:






  „d) | schepen die geen kennisgeving hebben gedaan of niet beschikken over verzekeringscertificaten of financiële zekerheden als voorgeschreven bij de geldende communautaire wetgeving en internationale voorschriften; |
| --- | --- | --- |

5.

aan artikel 16, lid 1, worden de volgende punten toegevoegd:

„d)

schepen die geen kennisgeving hebben gedaan of niet beschikken over verzekeringscertificaten of financiële zekerheden als voorgeschreven bij de geldende communautaire wetgeving en internationale voorschriften;

| e) | schepen ten aanzien waarvan door de loodsen of havenautoriteiten is gemeld dat zij klaarblijkelijke gebreken vertonen die de veiligheid van hun navigatie in gevaar kunnen brengen of een risico voor het milieu kunnen vormen.”; |
| --- | --- |

e)

schepen ten aanzien waarvan door de loodsen of havenautoriteiten is gemeld dat zij klaarblijkelijke gebreken vertonen die de veiligheid van hun navigatie in gevaar kunnen brengen of een risico voor het milieu kunnen vormen.”;

| 6. | het volgende artikel wordt ingevoegd:
  „Artikel 18 bis
  Maatregelen in geval van gevaarlijke ijsgang
  1.   Wanneer de bevoegde instanties van mening zijn dat de ijsgang een ernstige bedreiging vormt voor de veiligheid van mensenlevens op zee of voor de bescherming van hun zee- of kustgebieden of de zee- of kustgebieden van andere staten:






  a) | verstrekken zij aan de kapiteins van een schip dat zich in hun bevoegdheidsgebied bevindt of een van hun havens wil binnen- of uitvaren, alle nodige informatie over de ijsgang, de aanbevolen routes en de ijsbreekdiensten in hun bevoegdheidsgebied; |
| --- | --- | --- |

6.

het volgende artikel wordt ingevoegd:

„Artikel 18 bis

Maatregelen in geval van gevaarlijke ijsgang

1.   Wanneer de bevoegde instanties van mening zijn dat de ijsgang een ernstige bedreiging vormt voor de veiligheid van mensenlevens op zee of voor de bescherming van hun zee- of kustgebieden of de zee- of kustgebieden van andere staten:

a)

verstrekken zij aan de kapiteins van een schip dat zich in hun bevoegdheidsgebied bevindt of een van hun havens wil binnen- of uitvaren, alle nodige informatie over de ijsgang, de aanbevolen routes en de ijsbreekdiensten in hun bevoegdheidsgebied;

| b) | mogen zij, onverminderd de plicht tot bijstandsverlening aan schepen die bijstand behoeven en andere uit de toepasselijke internationale voorschriften voortvloeiende verplichtingen, verlangen dat schepen die zich in het betrokken gebied bevinden en die een haven of terminal willen binnen- of uitvaren of een ankerplaats willen verlaten, aan sterkte- en vermogenseisen voldoen die op de ijsgang in het betrokken gebied zijn afgestemd. |
| --- | --- |

b)

mogen zij, onverminderd de plicht tot bijstandsverlening aan schepen die bijstand behoeven en andere uit de toepasselijke internationale voorschriften voortvloeiende verplichtingen, verlangen dat schepen die zich in het betrokken gebied bevinden en die een haven of terminal willen binnen- of uitvaren of een ankerplaats willen verlaten, aan sterkte- en vermogenseisen voldoen die op de ijsgang in het betrokken gebied zijn afgestemd.

2.   De uit hoofde van lid 1getroffen maatregelen worden, wat de gegevens over de ijsgang betreft, gebaseerd op de ijsberichten en de weersvoorspelling van een door de lidstaat erkende gekwalificeerde meteorologische dienst.”;

| 7. | aan artikel 19, lid 2, wordt de volgende alinea toegevoegd:
  „Daartoe verstrekken zij de nationale bevoegde instanties op verzoek de in artikel 12 bedoelde informatie.”; |
| --- | --- |

7.

aan artikel 19, lid 2, wordt de volgende alinea toegevoegd:

„Daartoe verstrekken zij de nationale bevoegde instanties op verzoek de in artikel 12 bedoelde informatie.”;

| 8. | artikel 20 wordt vervangen door:
  „Artikel 20
  Opvang van schepen die bijstand behoeven in toevluchtsoorden
  1.   Het aan een bijstand behoevend schip bieden of weigeren van toegang tot een toevluchtsoord geschiedt op grond van een voorafgaande beoordeling van de omstandigheden, verricht op basis van het in artikel 20 bis bedoelde plan, en een beslissing van een bevoegde instantie.
  2.   De in lid 2 bedoelde instanties komen regelmatig bijeen om hun expertise uit te wisselen en de uit hoofde van dit artikel genomen maatregelen te verbeteren. Zij kunnen op elk moment op grond van bijzondere omstandigheden worden bijeengeroepen.”; |
| --- | --- |

8.

artikel 20 wordt vervangen door:

„Artikel 20

Opvang van schepen die bijstand behoeven in toevluchtsoorden

1.   Het aan een bijstand behoevend schip bieden of weigeren van toegang tot een toevluchtsoord geschiedt op grond van een voorafgaande beoordeling van de omstandigheden, verricht op basis van het in artikel 20 bis bedoelde plan, en een beslissing van een bevoegde instantie.

2.   De in lid 2 bedoelde instanties komen regelmatig bijeen om hun expertise uit te wisselen en de uit hoofde van dit artikel genomen maatregelen te verbeteren. Zij kunnen op elk moment op grond van bijzondere omstandigheden worden bijeengeroepen.”;

| 9. | het volgende artikel wordt ingevoegd:
  „Artikel 20 bis
  Plannen voor de opvang van schepen die bijstand behoeven
  1.   De lidstaten stellen plannen op teneinde te kunnen reageren op de dreigingen die uitgaan van bijstand behoevende schepen welke zich in de onder hun jurisdictie vallende wateren bevinden.
  2.   De in lid 1 bedoelde plannen worden na raadpleging van de betrokkenen opgesteld, op basis van Resoluties A.949(23) en A.950(23) van de IMO, en omvatten ten minste de volgende informatie:






  a) | de identificatiegegevens betreffende de instantie of instanties die met de ontvangst en de behandeling van noodsignalen zijn belast; |
| --- | --- | --- |

9.

het volgende artikel wordt ingevoegd:

„Artikel 20 bis

Plannen voor de opvang van schepen die bijstand behoeven

1.   De lidstaten stellen plannen op teneinde te kunnen reageren op de dreigingen die uitgaan van bijstand behoevende schepen welke zich in de onder hun jurisdictie vallende wateren bevinden.

2.   De in lid 1 bedoelde plannen worden na raadpleging van de betrokkenen opgesteld, op basis van Resoluties A.949(23) en A.950(23) van de IMO, en omvatten ten minste de volgende informatie:

a)

de identificatiegegevens betreffende de instantie of instanties die met de ontvangst en de behandeling van noodsignalen zijn belast;

| b) | de identificatiegegevens betreffende de instantie die verantwoordelijk is voor de beoordeling van de omstandigheden, en voor het nemen van de beslissing inzake het bieden of weigeren van toegang aan een bijstand behoevend schip tot het gekozen toevluchtsoord; |
| --- | --- |

b)

de identificatiegegevens betreffende de instantie die verantwoordelijk is voor de beoordeling van de omstandigheden, en voor het nemen van de beslissing inzake het bieden of weigeren van toegang aan een bijstand behoevend schip tot het gekozen toevluchtsoord;

| c) | informatie over de kustlijn van de lidstaten die hulp bieden bij de beoordeling of een schip bijstand behoeft in een toevluchtsoord, inclusief een beschrijving van de milieuaspecten, economische en sociale factoren en de natuurlijke omstandigheden; |
| --- | --- |

c)

informatie over de kustlijn van de lidstaten die hulp bieden bij de beoordeling of een schip bijstand behoeft in een toevluchtsoord, inclusief een beschrijving van de milieuaspecten, economische en sociale factoren en de natuurlijke omstandigheden;

| d) | de beoordelingsprocedures voor het aan een bijstand behoevend schip bieden of weigeren van toegang tot het toevluchtsoord; |
| --- | --- |

d)

de beoordelingsprocedures voor het aan een bijstand behoevend schip bieden of weigeren van toegang tot het toevluchtsoord;

| e) | de middelen en uitrustingen die geschikt zijn voor hulpverlening, redding en bestrijding van verontreiniging; |
| --- | --- |

e)

de middelen en uitrustingen die geschikt zijn voor hulpverlening, redding en bestrijding van verontreiniging;

| f) | procedures voor internationale coördinatie en besluitvorming; |
| --- | --- |

f)

procedures voor internationale coördinatie en besluitvorming;

| g) | de geldende procedures inzake financiële zekerheden en aansprakelijkheid voor de opvang van schepen in toevluchtsoorden. |
| --- | --- |

g)

de geldende procedures inzake financiële zekerheden en aansprakelijkheid voor de opvang van schepen in toevluchtsoorden.

3.   De lidstaten publiceren de naam van de in artikel 20, lid 1, bedoelde bevoegde instantie, alsmede van de voor de ontvangst en behandeling van noodsignalen aangewezen instanties.

De lidstaten verstrekken, op verzoek, de relevante informatie over de plannen aan de aangrenzende lidstaten.

Bij de toepassing van de procedures op basis van de plannen voor de opvang van bijstand behoevende schepen zorgen de lidstaten ervoor dat relevante informatie ter beschikking van de bij de operaties betrokken partijen wordt gesteld.

Indien een lidstaat daarom verzoekt, geldt voor degenen die overeenkomstig de eerste en tweede alinea informatie ontvangen een plicht tot vertrouwelijkheid.

4.   De lidstaten informeren de Commissie uiterlijk op ... (9) over de maatregelen die zij krachtens dit artikel hebben genomen.”;

| 10. | het volgende artikel wordt ingevoegd:
  „Artikel 22 bis
  SafeSeaNet
  1.   De lidstaten zetten nationale of lokale beheersystemen voor maritieme informatie op ter verwerking van de in deze richtlijn bedoelde informatie.
  2.   De uit hoofde van lid 1 opgezette systemen moeten het mogelijk maken de verzamelde informatie voor operationele doeleinden te gebruiken en dienen met name te voldoen aan de voorwaarden van artikel 14.
  3.   Teneinde een goede uitwisseling van de in deze richtlijn bedoelde informatie te garanderen, zorgen de lidstaten ervoor dat de voor de inzameling, verwerking en opslag van de in deze richtlijn bedoelde informatie opgezette nationale of lokale systemen kunnen worden gekoppeld aan SafeSeaNet. De Commissie draagt er zorg voor dat SafeSeaNet 24 uur per dag operationeel is.”; |
| --- | --- |

10.

het volgende artikel wordt ingevoegd:

„Artikel 22 bis

SafeSeaNet

1.   De lidstaten zetten nationale of lokale beheersystemen voor maritieme informatie op ter verwerking van de in deze richtlijn bedoelde informatie.

2.   De uit hoofde van lid 1 opgezette systemen moeten het mogelijk maken de verzamelde informatie voor operationele doeleinden te gebruiken en dienen met name te voldoen aan de voorwaarden van artikel 14.

3.   Teneinde een goede uitwisseling van de in deze richtlijn bedoelde informatie te garanderen, zorgen de lidstaten ervoor dat de voor de inzameling, verwerking en opslag van de in deze richtlijn bedoelde informatie opgezette nationale of lokale systemen kunnen worden gekoppeld aan SafeSeaNet. De Commissie draagt er zorg voor dat SafeSeaNet 24 uur per dag operationeel is.”;

| 11. | artikel 23 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | punt c) wordt vervangen door:






  „c) | uitbreiding van de dekking en/of aanpassing van het communautair monitoring- en informatiesysteem voor de scheepvaart, teneinde de identificatie en monitoring van schepen te verbeteren door rekening te houden met de ontwikkelingen in de informatie- en communicatietechnologie. Met het oog daarop werken de lidstaten en de Commissie samen bij de invoering, waar nodig, van verplichte scheepsrapportagesystemen, verplichte verkeersbegeleidingsdiensten en passende scheepsrouteringssystemen, die zij ter goedkeuring aan de IMO zullen voorleggen. Voorts werken zij binnen de betrokken regionale of internationale instanties samen aan de ontwikkeling van identificatie- en volgsystemen voor de lange afstand;”; |
| --- | --- | --- | --- |

11.

artikel 23 wordt als volgt gewijzigd:

a)

punt c) wordt vervangen door:

„c)

uitbreiding van de dekking en/of aanpassing van het communautair monitoring- en informatiesysteem voor de scheepvaart, teneinde de identificatie en monitoring van schepen te verbeteren door rekening te houden met de ontwikkelingen in de informatie- en communicatietechnologie. Met het oog daarop werken de lidstaten en de Commissie samen bij de invoering, waar nodig, van verplichte scheepsrapportagesystemen, verplichte verkeersbegeleidingsdiensten en passende scheepsrouteringssystemen, die zij ter goedkeuring aan de IMO zullen voorleggen. Voorts werken zij binnen de betrokken regionale of internationale instanties samen aan de ontwikkeling van identificatie- en volgsystemen voor de lange afstand;”;

| b) | het volgende punt wordt toegevoegd:






  „e) | garantie van de interconnectie en interoperabiliteit van de nationale systemen voor het beheer van de in bijlage I bedoelde informatie, en de ontwikkeling en actualisering van SafeSeaNet;”; |
| --- | --- | --- |

b)

het volgende punt wordt toegevoegd:

„e)

garantie van de interconnectie en interoperabiliteit van de nationale systemen voor het beheer van de in bijlage I bedoelde informatie, en de ontwikkeling en actualisering van SafeSeaNet;”;

| 12. | het volgende artikel wordt ingevoegd:
  „Artikel 23 bis
  Verwerking en beheer van informatie betreffende de veiligheid van de zeescheepvaart
  1.   De Commissie zorgt, waar nodig, voor de verwerking, het gebruik en de verspreiding onder de door de lidstaten aangewezen instanties van de informatie die uit hoofde van deze richtlijn is verzameld.
  2.   Waar passend draagt de Commissie bij tot de ontwikkeling en de werking van systemen voor de inzameling en verspreiding van gegevens met betrekking tot de veiligheid van de zeescheepvaart, met name door middel van het Equasis-systeem of een gelijkwaardig systeem met een publiek karakter.”; |
| --- | --- |

12.

het volgende artikel wordt ingevoegd:

„Artikel 23 bis

Verwerking en beheer van informatie betreffende de veiligheid van de zeescheepvaart

1.   De Commissie zorgt, waar nodig, voor de verwerking, het gebruik en de verspreiding onder de door de lidstaten aangewezen instanties van de informatie die uit hoofde van deze richtlijn is verzameld.

2.   Waar passend draagt de Commissie bij tot de ontwikkeling en de werking van systemen voor de inzameling en verspreiding van gegevens met betrekking tot de veiligheid van de zeescheepvaart, met name door middel van het Equasis-systeem of een gelijkwaardig systeem met een publiek karakter.”;

| 13. | artikel 28 wordt vervangen door:
  „Artikel 28
  Comité
  1.   De Commissie wordt bijgestaan door het bij Verordening (EG) nr. 2099/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 ingestelde Comité voor maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen (COSS) (10).
  2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikel 5 bis en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. |
| --- | --- |

13.

artikel 28 wordt vervangen door:

„Artikel 28

Comité

1.   De Commissie wordt bijgestaan door het bij Verordening (EG) nr. 2099/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 ingestelde Comité voor maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen (COSS) (10).

2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikel 5 bis en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.

| 14. | aan bijlage II, deel I, wordt het volgende punt toegevoegd:
  „3.   Vissersvaartuigen
  Elk vissersvaartuig met een lengte over alles van meer dan 15 meter moet aan de uitrustingsplicht als bedoeld in artikel 6 bis voldoen overeenkomstig het volgende tijdschema:






  — | vissersvaartuigen met een lengte over alles van 24 meter of meer, doch minder dan 45 meter: uiterlijk op ... (11); |
| --- | --- | --- |

14.

aan bijlage II, deel I, wordt het volgende punt toegevoegd:

„3.   Vissersvaartuigen

Elk vissersvaartuig met een lengte over alles van meer dan 15 meter moet aan de uitrustingsplicht als bedoeld in artikel 6 bis voldoen overeenkomstig het volgende tijdschema:

—

vissersvaartuigen met een lengte over alles van 24 meter of meer, doch minder dan 45 meter: uiterlijk op ... (11);

| — | vissersvaartuigen met een lengte over alles van 18 meter of meer, doch minder dan 24 meter: uiterlijk op ... (12); |
| --- | --- |

—

vissersvaartuigen met een lengte over alles van 18 meter of meer, doch minder dan 24 meter: uiterlijk op ... (12);

| — | vissersvaartuigen met een lengte over alles van meer dan 15 meter, doch minder dan 18 meter: uiterlijk op ... (13). |
| --- | --- |

—

vissersvaartuigen met een lengte over alles van meer dan 15 meter, doch minder dan 18 meter: uiterlijk op ... (13).

Pasgebouwde vissersvaartuigen met een lengte over alles van meer dan 15 meter moeten aan de uitrustingsplicht, als bedoeld in artikel 6 bis, voldoen met ingang van ... (9).”.

Artikel 2

Omzetting

1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk binnen ... (9) aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie onverwijld in kennis van de tekst van deze bepalingen.

Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 3

Inwerkingtreding

Deze richtlijn treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 4

Adressaten

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te ...

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

...

Voor de Raad

De voorzitter

...

---

(1)  PB C 318 van 23.12.2006, blz. 195.

1

(2)  PB C 229 van 22.9.2006, blz. 38.

2

(3)  Standpunt van het Europees Parlement van 25 april 2007 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 6 juni 2008 en standpunt van het Europees Parlement van ... (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

3

(4)  PB L 208 van 5.8.2002, blz. 10.

4

(5)  PB L 324 van 29.11.2002, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 93/2007 van de Commissie (PB L 22 van 31.1.2007, blz. 12).

5

(6)  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23. Besluit gewijzigd bij Besluit 2006/512/EG (PB L 200 van 22.7.2006, blz. 11).

6

(7)  PB L 208 van 5.8.2002, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1891/2006 (PB L 394 van 30.12.2006, blz. 1).

7

(8)  PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.

8

(9)  18 maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn.

9

(10)  PB L 324 van 29.11.2002, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 93/2007 van de Commissie (PB L 22 van 31.1.2007, blz. 12).”;

10

(11)  3 jaar na de inwerkingtreding van de richtlijn.

11

(12)  4 jaar na de inwerkingtreding van de richtlijn.

12

(13)  5 jaar na de inwerkingtreding van de richtlijn.

13

---

MOTIVERING VAN DE RAAD

I.   INLEIDING

De Commissie heeft in november 2005 haar voorstel (1) aangenomen voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2002/59/EG betreffende de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart Dit voorstel is op 13 januari 2006 aan de Raad toegezonden.

Het Europees Parlement heeft op 25 april 2007 zijn advies in eerste lezing uitgebracht.

Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft op 13 september 2006 advies uitgebracht (2).

Het Comité van de Regio's heeft op 15 juni 2006 advies uitgebracht (3).

De Raad heeft in het kader van de medebeslissingsprocedure (art. 251 VEG) op 7 juni 2007 een politiek akkoord over de ontwerp-richtlijn bereikt. Na de bijwerking door de juristen-vertalers, heeft de Raad op 6 juni 2008 zijn gemeenschappelijk standpunt vastgesteld.

II.   DOELSTELLING

De voorgestelde richtlijn strekt in hoofdzaak tot wijziging van Richtlijn 2002/59/EG door de opneming van aanvullende maatregelen om de veiligheid van de zeescheepvaart en de bescherming van het milieu beter te garanderen en de toepassing van de regeling betreffende de „toevluchtsoorden” te harmoniseren.

Het voorstel behelst in het bijzonder de ontwikkeling van het communautaire systeem voor de uitwisseling van maritieme informatie SafeSeaNet, de aanwijzing door de lidstaten van een onafhankelijke autoriteit voor de opvang van schepen in nood in een toevluchtsoord, maatregelen in geval van gevaarlijke ijsgang en de behandeling van niet-verzekerde schepen. Voorts geeft het voorstel in overweging om het gebruik van automatische identificatiesystemen (AIS) verplicht te stellen voor vissersvaartuigen met een lengte over alles van meer dan 15 meter, en om de informatieplichten van de verlader aan te scherpen.

III.   ANALYSE VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT

Algemeen

Het door de Raad vastgestelde gemeenschappelijk standpunt over bovengenoemd voorstel behelst een bijwerking van de geldende richtlijn teneinde een bijdrage te leveren tot het verbeteren van de maritieme veiligheid. Hoewel de Raad het eens is met de Commissie wat betreft de doelstelling van het voorstel, heeft de Raad een aantal wijzigingen aangebracht die ertoe strekken de veiligheid voor vissersvaartuigen met een lengte over alles van meer dan 15 meter te verbeteren door deze vaartuigen uit te rusten met automatische identificatiesystemen (AIS), voorschriften op te stellen voor het bieden of weigeren van toegang tot een toevluchtsoord aan een schip dat bijstand behoeft, en toezicht op schepen te verbeteren door middel van SafeSeaNet, het systeem voor de uitwisseling van maritieme informatie.

Het gemeenschappelijk standpunt bevat tevens een aantal andere wijzigingen dan die welke in het advies in eerste lezing van het Europees Parlement aan bod kwamen, omdat bepalingen van het Commissievoorstel werden aangevuld met nieuwe elementen of een volledig nieuwe formulering hebben gekregen.

Voorts is er een aantal redactionele wijzigingen aangebracht die er enkel op zijn gericht de tekst te verduidelijken of de algemene samenhang van de richtlijn te waarborgen.

Twee belangrijke aangelegenheden, namelijk het uitrusten van vissersvaartuigen met automatische identificatiesystemen (AIS) en de opvang van schepen in toevluchtsoorden werden tijdens de besprekingen in de betrokken Raadsinstanties van cruciaal belang geacht.

Specifieke aangelegenheden

A.   Gebruik van automatische identificatiesystemen (AIS)

Het gebruik van automatische identificatiesystemen (AIS, klasse A) door vissersvaartuigen met een lengte over alles van meer dan 15 meter, één van de belangrijkste elementen van de gewijzigde richtlijn, werd door de Raad aanvaard. De Raad is evenwel van oordeel dat duidelijk moet worden bepaald voor welke vaartuigen deze verplichting geldt. Daarom wijzigt het gemeenschappelijk standpunt van de Raad het Commissievoorstel en bepaalt het nauwkeurig onder welke omstandigheden deze verplichting geldt.

Voorts heeft de Raad amendement 17 van het Europees Parlement aanvaard en wordt in de richtlijn bijgevolg verwezen naar Resolutie A.917(22) van de IMO („Guidelines for the onboard use of AIS”).

De Raad heeft bovendien het door de Commissie voorgestelde tijdschema voor de toepassing (bijlage II, deel I) opnieuw bekeken, teneinde te garanderen dat de termijnen voor de betrokken partijen in de praktijk haalbaar zijn. Volgens de Raad is het nodig om te vermelden dat de met een automatisch identificatiesysteem uitgeruste vaartuigen dat systeem te allen tijde operationeel houden, behalve in een aantal uitzonderlijke gevallen.

B.   Opvang van schepen in toevluchtsoorden

Wat de opvang van schepen in toevluchtsoorden betreft, is de Raad van oordeel dat de lidstaten de richtsnoeren van de IMO inzake toevluchtsoorden voor schepen die bijstand behoeven (Resolutie A.949(23) van de IMO) dienen toe te passen; die richtsnoeren voorzien erin dat een lidstaat het recht heeft een vaartuig toegang tot een toevluchtsoord te bieden of te weigeren. De wijziging die de Raad in het Commissievoorstel heeft aangebracht, verduidelijkt dat het aan een bijstand behoevend schip bieden of weigeren van toegang tot een toevluchtsoord geschiedt op grond van een voorafgaande beoordeling van de omstandigheden op basis van het plan voor de opvang, en een beslissing van de bevoegde instantie. Volgens de Raad dient te worden gegarandeerd dat de plannen voor de opvang worden opgesteld op basis van Resolutie A.949(23) van de IMO („Guidelines on places of refuge for ships in need of assistance”) en Resolutie A.950(23) van de IMO („Maritime assistance services (MAS)”).

Voorts is de Raad, in tegenstelling tot de Commissie, van oordeel dat de plannen voor de opvang van schepen die bijstand behoeven, informatie over de kustlijn van de lidstaten moeten bevatten die kan helpen bij de beoordeling of een schip bijstand behoeft in een toevluchtsoord. Wat betreft het meedelen van deze plannen aan naburige lidstaten heeft de Raad de mogelijkheid ingevoerd dat de lidstaten een vertrouwelijkheidsplicht kunnen opleggen.

Een andere aangelegenheid die tijdens de besprekingen in de Raadsinstanties aan bod kwam in verband met de opvang in toevluchtsoorden, was de rol van de „bevoegde instantie”. De Raad heeft een bijkomende definitie van „bevoegde instantie” toegevoegd met het oog op een beter begrip van deze term, en om de rol van de bevoegde instantie te omschrijven. Het is de bedoeling van de Raad de lidstaten voldoende flexibiliteit te bieden om hun bevoegde instantie te organiseren, rekening houdend met hun interne bestuursrechtelijke en organisationele structuren.

Andere vraagstukken

Afgezien van de twee bovengenoemde belangrijke vraagstukken, heeft de Raad nog andere wijzigingen in het Commissievoorstel aangebracht, in het bijzonder met betrekking tot maatregelen in geval van gevaarlijke ijsgang. Op dit punt werd bepaald dat de bevoegde instanties dienen te handelen onverminderd de plicht tot bijstandsverlening en andere uit de toepasselijke internationale voorschriften voortvloeiende verplichtingen.

Wat betreft de voorgestelde bepaling inzake financiële zekerheden, die erin voorziet dat de lidstaten aan de exploitant van het schip kunnen vragen om een verzekeringscertificaat of certificaat van financiële zekerheid over te leggen, is de Raad van oordeel dat het niet juist is te verwijzen naar een ander Commissievoorstel dat in het kader van de medebeslissingsprocedure wordt besproken (voorstel betreffende de wettelijke aansprakelijkheid en financiële zekerheden van scheepseigenaren).

Wat betreft de inwerkingtreding van de gewijzigde richtlijn werd de periode waarover de lidstaten beschikken om nationale uitvoeringsmaatregelen voor deze ontwerp-richtlijn in werking te doen treden, verlengd van 12 maanden tot 18 maanden.

Wat betreft SafeSeaNet bevat het gemeenschappelijk standpunt van de Raad een op amendement 65 van het Europees Parlement gebaseerde bepaling, die erin voorziet dat de Commissie ervoor zorgt dat SafeSeaNet 24 uur per dag operationeel is.

IV.   AMENDEMENTEN VAN HET EUROPEES PARLEMENT

In het gemeenschappelijk standpunt is een aantal amendementen van het Europees Parlement in eerste lezing verwerkt, die de tekst van de voorgestelde richtlijn verbeteren of verduidelijken.

De Raad heeft amendement 17 en amendement 65 van het Europees Parlement (in de versie van doc. 8724/07) volledig overgenomen, en heeft besloten de amendementen 22 en 23 anders te formuleren, zodat artikel 6 bis, tweede alinea, nu als volgt luidt: „Vissersvaartuigen die zijn uitgerust met een AIS houden dit systeem te allen tijde operationeel. In uitzonderlijke omstandigheden mag het AIS worden uitgeschakeld, wanneer dat volgens de kapitein noodzakelijk is voor de veiligheid of de beveiliging van zijn vaartuig”.

De andere amendementen van het Europees Parlement werden evenwel niet allemaal in het gemeenschappelijk standpunt verwerkt. Zij waren om verschillende redenen niet aanvaardbaar voor de Raad. Zo kon de Raad bijvoorbeeld de amendementen 10, 11, 15, 18, 35 en 45 niet aanvaarden, omdat ze ertoe strekken het toepassingsgebied van de richtlijn uit te breiden. Amendementen 5, 31, 32, 33 en 34 die verband houden met de bevoegde autoriteit, konden door de Raad niet worden aanvaard omdat ze te specifiek en te gedetailleerd zijn. Ze zouden leiden tot organisationele rigiditeit en niet de mogelijkheid bieden om rekening te houden met de specifieke kenmerken van de lidstaten. Wat betreft het gebruik van automatische identificatiesystemen door vissersvaartuigen, steunt de Raad de lengte die door de Commissie wordt voorgesteld, mede rekening houdend met de bijkomende wijzigingen die in dat verband in het gemeenschappelijk standpunt zijn aangebracht. De Raad kon derhalve de amendementen 24, 50 en 51 niet steunen. De Raad was van oordeel dat de amendementen 8, 9, 38, 39, 40 en 41 niet in aanmerking komen, omdat ze verwijzen naar een ander voorstel van het derde pakket maritieme veiligheid dat nog steeds wordt besproken in het kader van de medebeslissingsprocedure. Met betrekking tot de uitwisseling van vertrouwelijke informatie (amendementen 7, 37, 44, 47 en 64) is de Raad van oordeel dat deze amendementen een aantal problemen kunnen opleveren in verband met de vertrouwelijkheid van de betrokken informatie. Met betrekking tot de amendementen 50, 52, 53 en 54, die bepalen wanneer de verschillende vissersvaartuigen aan de bepalingen van de richtlijn moeten voldoen, is de Raad tot slot van oordeel dat het in het gemeenschappelijk standpunt opgenomen tijdschema voor de inwerkingtreding geschikter kan zijn voor de betrokken partijen

De Raad is voorts van oordeel dat een aantal amendementen beter als overweging kan worden opgenomen, bijvoorbeeld de amendementen 42 en 43.

V.   CONCLUSIE

De Raad is van oordeel dat het gemeenschappelijk standpunt de lidstaten de mogelijkheid biedt om passende en preventieve maatregelen te nemen en om op een passende manier op gevaarlijke situaties te reageren.

De Raad zal met het Europees Parlement graag een opbouwend debat aangaan met het oog op een spoedige aanneming van de richtlijn.

---

(1)  Doc. 5171/06 — COM(2005) 589 def.

(2)  PB C 318 van 23.12.2006.

(3)  PB C 229 van 22.9.2006.

---

| 22.7.2008 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 184/11 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2008

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 184/11

---

GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 16/2008

door de Raad vastgesteld op 6 juni 2008

met het oog op de aanneming van Richtlijn 2008/.../EG van het Europees Parlement en de Raad van ... inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties en voor de desbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties (herschikking)

(Voor de EER relevante tekst)

(2008/C 184 E/02)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 80, lid 2,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2),

Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Richtlijn 94/57/EG van de Raad van 22 november 1994 inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties en voor de desbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties (4) is herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd. Aangezien nieuwe wijzigingen nodig zijn, dient ter wille van de duidelijkheid tot herschikking van deze richtlijn te worden overgegaan. |
| --- | --- |

(1)

Richtlijn 94/57/EG van de Raad van 22 november 1994 inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties en voor de desbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties (4) is herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd. Aangezien nieuwe wijzigingen nodig zijn, dient ter wille van de duidelijkheid tot herschikking van deze richtlijn te worden overgegaan.

| (2) | Gezien de aard van de bepalingen van Richtlijn 94/57/EG lijkt het passend deze te herschikken in twee verschillende instrumenten van Gemeenschapsrecht, een richtlijn en een verordening. |
| --- | --- |

(2)

Gezien de aard van de bepalingen van Richtlijn 94/57/EG lijkt het passend deze te herschikken in twee verschillende instrumenten van Gemeenschapsrecht, een richtlijn en een verordening.

| (3) | In zijn resolutie van 8 juni 1993 over een gemeenschappelijk beleid inzake de veiligheid op zee heeft de Raad de doelstelling geformuleerd om alle schepen die niet aan de normen voldoen, uit de communautaire wateren te verwijderen, en prioriteit gegeven aan een communautair actieprogramma die de effectieve en eenvormige toepassing van internationale regels beoogt door de opstelling van gemeenschappelijke normen voor classificatiebureaus. |
| --- | --- |

(3)

In zijn resolutie van 8 juni 1993 over een gemeenschappelijk beleid inzake de veiligheid op zee heeft de Raad de doelstelling geformuleerd om alle schepen die niet aan de normen voldoen, uit de communautaire wateren te verwijderen, en prioriteit gegeven aan een communautair actieprogramma die de effectieve en eenvormige toepassing van internationale regels beoogt door de opstelling van gemeenschappelijke normen voor classificatiebureaus.

| (4) | Het is mogelijk de veiligheid op zee en de preventie van verontreiniging van de zee daadwerkelijk te verbeteren door een strikte toepassing van de internationale verdragen, gedragsregels en resoluties, waarbij tevens wordt toegewerkt naar de vrijheid van dienstverrichting. |
| --- | --- |

(4)

Het is mogelijk de veiligheid op zee en de preventie van verontreiniging van de zee daadwerkelijk te verbeteren door een strikte toepassing van de internationale verdragen, gedragsregels en resoluties, waarbij tevens wordt toegewerkt naar de vrijheid van dienstverrichting.

| (5) | De verantwoordelijkheid om te controleren dat schepen aan de uniforme internationale normen inzake veiligheid op zee en preventie van verontreiniging van de zee voldoen, berust bij de vlaggen- en havenstaten. |
| --- | --- |

(5)

De verantwoordelijkheid om te controleren dat schepen aan de uniforme internationale normen inzake veiligheid op zee en preventie van verontreiniging van de zee voldoen, berust bij de vlaggen- en havenstaten.

| (6) | De lidstaten dragen de verantwoordelijkheid voor de afgifte van de internationale certificaten inzake veiligheid en de voorkoming van verontreiniging waarin wordt voorzien door verdragen zoals het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee van 1 november 1974 (SOLAS 74), het Internationaal Verdrag betreffende de uitwatering van schepen van 5 april 1966 en het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen van 2 november 1973 (MARPOL), evenals voor de uitvoering van die verdragen. |
| --- | --- |

(6)

De lidstaten dragen de verantwoordelijkheid voor de afgifte van de internationale certificaten inzake veiligheid en de voorkoming van verontreiniging waarin wordt voorzien door verdragen zoals het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee van 1 november 1974 (SOLAS 74), het Internationaal Verdrag betreffende de uitwatering van schepen van 5 april 1966 en het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen van 2 november 1973 (MARPOL), evenals voor de uitvoering van die verdragen.

| (7) | Overeenkomstig die Verdragen mogen alle lidstaten erkende organisaties, tot op uiteenlopende hoogte toestaan het beantwoorden aan de normen te certificeren en mogen zij de afgifte van de relevante certificaten inzake veiligheid en preventie van verontreiniging delegeren. |
| --- | --- |

(7)

Overeenkomstig die Verdragen mogen alle lidstaten erkende organisaties, tot op uiteenlopende hoogte toestaan het beantwoorden aan de normen te certificeren en mogen zij de afgifte van de relevante certificaten inzake veiligheid en preventie van verontreiniging delegeren.

| (8) | Vele van de over de gehele wereld bestaande classificatiebureaus garanderen in het kader van hun werkzaamheden namens de nationale overheidsdiensten geen toereikende tenuitvoerlegging van de voorschriften of voldoende betrouwbaarheid, omdat zij niet over de betrouwbare en gepaste structuren en ervaring beschikken om hun taken op zeer deskundige wijze uit te voeren. |
| --- | --- |

(8)

Vele van de over de gehele wereld bestaande classificatiebureaus garanderen in het kader van hun werkzaamheden namens de nationale overheidsdiensten geen toereikende tenuitvoerlegging van de voorschriften of voldoende betrouwbaarheid, omdat zij niet over de betrouwbare en gepaste structuren en ervaring beschikken om hun taken op zeer deskundige wijze uit te voeren.

| (9) | Overeenkomstig hoofdstuk II-1, deel A-1, voorschrift 3-1, van SOLAS 74 dienen de lidstaten erop toe te zien dat het ontwerp, de bouw en het onderhoud van schepen die hun vlag voeren, voldoen aan de structurele, mechanische en elektrische vereisten van classificatiebureaus die door overheidsdiensten zijn erkend. Deze bureaus zorgen derhalve voor de opstelling en uitvoering van voorschriften voor het ontwerp, de bouw, het onderhoud en de inspectie van schepen en zijn verantwoordelijk voor de inspectie van schepen namens de vlaggenstaat en voor de certificering dat deze schepen voldoen aan de eisen van de internationale verdragen voor de afgifte van de relevante certificaten. Om die taak op een bevredigende wijze te kunnen uitvoeren, behoeven zij strikte onafhankelijkheid, hooggespecialiseerde technische competentie en een nauwgezet kwaliteitsbeheer. |
| --- | --- |

(9)

Overeenkomstig hoofdstuk II-1, deel A-1, voorschrift 3-1, van SOLAS 74 dienen de lidstaten erop toe te zien dat het ontwerp, de bouw en het onderhoud van schepen die hun vlag voeren, voldoen aan de structurele, mechanische en elektrische vereisten van classificatiebureaus die door overheidsdiensten zijn erkend. Deze bureaus zorgen derhalve voor de opstelling en uitvoering van voorschriften voor het ontwerp, de bouw, het onderhoud en de inspectie van schepen en zijn verantwoordelijk voor de inspectie van schepen namens de vlaggenstaat en voor de certificering dat deze schepen voldoen aan de eisen van de internationale verdragen voor de afgifte van de relevante certificaten. Om die taak op een bevredigende wijze te kunnen uitvoeren, behoeven zij strikte onafhankelijkheid, hooggespecialiseerde technische competentie en een nauwgezet kwaliteitsbeheer.

| (10) | Met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties moeten hun diensten overal in de Gemeenschap kunnen aanbieden en met elkaar kunnen concurreren, en zij moeten zorgen voor een gelijk niveau van veiligheid en bescherming van het milieu. De nodige professionele normen voor hun activiteiten moeten derhalve overal in de Gemeenschap uniform worden vastgesteld en toegepast. |
| --- | --- |

(10)

Met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties moeten hun diensten overal in de Gemeenschap kunnen aanbieden en met elkaar kunnen concurreren, en zij moeten zorgen voor een gelijk niveau van veiligheid en bescherming van het milieu. De nodige professionele normen voor hun activiteiten moeten derhalve overal in de Gemeenschap uniform worden vastgesteld en toegepast.

| (11) | De afgifte van het radioveiligheidscertificaat voor vrachtschepen mag worden toevertrouwd aan particuliere instellingen die voldoende deskundig zijn en gekwalificeerd personeel in dienst hebben. |
| --- | --- |

(11)

De afgifte van het radioveiligheidscertificaat voor vrachtschepen mag worden toevertrouwd aan particuliere instellingen die voldoende deskundig zijn en gekwalificeerd personeel in dienst hebben.

| (12) | Een lidstaat mag het aantal gemachtigde erkende organisaties beperken overeenkomstig zijn op objectieve en doorzichtige gronden gebaseerde behoeften, waarbij een en ander door de Commissie in overeenstemming met een comitéprocedure wordt gecontroleerd. |
| --- | --- |

(12)

Een lidstaat mag het aantal gemachtigde erkende organisaties beperken overeenkomstig zijn op objectieve en doorzichtige gronden gebaseerde behoeften, waarbij een en ander door de Commissie in overeenstemming met een comitéprocedure wordt gecontroleerd.

| (13) | Aangezien deze richtlijn vrijheid van dienstverrichting in de Gemeenschap waarborgt, dient de Gemeenschap dienovereenkomstig bevoegd te zijn met de derde landen waar sommige van de erkende organisaties gevestigd zijn, te onderhandelen om te zorgen voor een gelijke behandeling voor de in de Gemeenschap gevestigde erkende organisaties. |
| --- | --- |

(13)

Aangezien deze richtlijn vrijheid van dienstverrichting in de Gemeenschap waarborgt, dient de Gemeenschap dienovereenkomstig bevoegd te zijn met de derde landen waar sommige van de erkende organisaties gevestigd zijn, te onderhandelen om te zorgen voor een gelijke behandeling voor de in de Gemeenschap gevestigde erkende organisaties.

| (14) | Een nauwe betrokkenheid van de nationale overheidsdiensten bij de controle van schepen en de afgifte van de daarmee verband houdende certificaten met het oog op de volledige naleving van de internationale veiligheidsvoorschriften is noodzakelijk, zelfs indien de lidstaten voor de uitvoering van regelgevingstaken een beroep doen op erkende organisaties die geen deel uitmaken van hun overheidsdiensten. Het is derhalve dienstig een nauwe samenwerking tot stand te brengen tussen deze instanties en de door hen gemachtigde erkende organisaties, hetgeen met zich kan brengen dat de erkende organisaties een plaatselijke vertegenwoordiging hebben op het grondgebied van de lidstaat voor welke zij hun taken verrichten. |
| --- | --- |

(14)

Een nauwe betrokkenheid van de nationale overheidsdiensten bij de controle van schepen en de afgifte van de daarmee verband houdende certificaten met het oog op de volledige naleving van de internationale veiligheidsvoorschriften is noodzakelijk, zelfs indien de lidstaten voor de uitvoering van regelgevingstaken een beroep doen op erkende organisaties die geen deel uitmaken van hun overheidsdiensten. Het is derhalve dienstig een nauwe samenwerking tot stand te brengen tussen deze instanties en de door hen gemachtigde erkende organisaties, hetgeen met zich kan brengen dat de erkende organisaties een plaatselijke vertegenwoordiging hebben op het grondgebied van de lidstaat voor welke zij hun taken verrichten.

| (15) | Verschillen tussen de regelingen inzake de financiële aansprakelijkheid van de namens de lidstaten optredende erkende organisaties zouden een hinderpaal vormen voor de deugdelijke uitvoering van deze richtlijn. Teneinde bij te dragen tot een oplossing van dit probleem, is een zekere mate van harmonisatie op Gemeenschapsniveau geboden van de aansprakelijkheid wegens een door een erkende organisatie veroorzaakt ongeval ter zee, zoals vastgesteld door een rechtbank, met inbegrip van een uitspraak in een geschillenbeslechtingsprocedure. |
| --- | --- |

(15)

Verschillen tussen de regelingen inzake de financiële aansprakelijkheid van de namens de lidstaten optredende erkende organisaties zouden een hinderpaal vormen voor de deugdelijke uitvoering van deze richtlijn. Teneinde bij te dragen tot een oplossing van dit probleem, is een zekere mate van harmonisatie op Gemeenschapsniveau geboden van de aansprakelijkheid wegens een door een erkende organisatie veroorzaakt ongeval ter zee, zoals vastgesteld door een rechtbank, met inbegrip van een uitspraak in een geschillenbeslechtingsprocedure.

| (16) | De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (5). |
| --- | --- |

(16)

De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (5).

| (17) | In het bijzonder dient de Commissie de bevoegdheid te worden gegeven om deze richtlijn te wijzigen met het oog op de opname van latere wijzigingen van internationale verdragen, protocollen, codes en daarmee samenhangende resoluties. Aangezien het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn, onder meer door haar aan te vullen met nieuwe niet-essentiële onderdelen, moeten zij worden vastgesteld overeenkomstig de regelgevingsprocedure met toetsing als bepaald in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG. |
| --- | --- |

(17)

In het bijzonder dient de Commissie de bevoegdheid te worden gegeven om deze richtlijn te wijzigen met het oog op de opname van latere wijzigingen van internationale verdragen, protocollen, codes en daarmee samenhangende resoluties. Aangezien het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn, onder meer door haar aan te vullen met nieuwe niet-essentiële onderdelen, moeten zij worden vastgesteld overeenkomstig de regelgevingsprocedure met toetsing als bepaald in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG.

| (18) | De lidstaten moet niettemin de mogelijkheid worden gelaten om de door hen aan een erkende organisatie verleende machtiging te schorsen of in te trekken; zij brengen hun besluit ter kennis van de Commissie en de andere lidstaten, met vermelding van de redenen daarvoor. |
| --- | --- |

(18)

De lidstaten moet niettemin de mogelijkheid worden gelaten om de door hen aan een erkende organisatie verleende machtiging te schorsen of in te trekken; zij brengen hun besluit ter kennis van de Commissie en de andere lidstaten, met vermelding van de redenen daarvoor.

| (19) | Elke lidstaat dient de prestaties van de namens hem optredende erkende organisaties periodiek te beoordelen en de Commissie en alle andere lidstaten van nauwkeurige informatie met betrekking tot die prestaties te voorzien. |
| --- | --- |

(19)

Elke lidstaat dient de prestaties van de namens hem optredende erkende organisaties periodiek te beoordelen en de Commissie en alle andere lidstaten van nauwkeurige informatie met betrekking tot die prestaties te voorzien.

| (20) | De lidstaten zijn als havenautoriteiten verplicht voor een grotere veiligheid en een betere preventie van verontreiniging in de communautaire wateren te zorgen door in eerste instantie schepen te controleren die houder zijn van certificaten van organisaties die niet voldoen aan de gemeenschappelijke criteria, en er daarbij zorg voor te dragen dat schepen die onder de vlag van een derde Staat varen, geen gunstigere behandeling krijgen. |
| --- | --- |

(20)

De lidstaten zijn als havenautoriteiten verplicht voor een grotere veiligheid en een betere preventie van verontreiniging in de communautaire wateren te zorgen door in eerste instantie schepen te controleren die houder zijn van certificaten van organisaties die niet voldoen aan de gemeenschappelijke criteria, en er daarbij zorg voor te dragen dat schepen die onder de vlag van een derde Staat varen, geen gunstigere behandeling krijgen.

| (21) | Op dit ogenblik zijn er geen uniforme internationale normen waaraan alle schepen in het bouwstadium of gedurende hun volledige levensduur moeten voldoen met betrekking tot de romp, de machines, de elektrische installaties en de bedieningsapparatuur. Dergelijke normen kunnen worden vastgesteld overeenkomstig de voorschriften van erkende organisaties of overeenkomstig gelijkwaardige normen die door de nationale overheidsdiensten moeten worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij (6). |
| --- | --- |

(21)

Op dit ogenblik zijn er geen uniforme internationale normen waaraan alle schepen in het bouwstadium of gedurende hun volledige levensduur moeten voldoen met betrekking tot de romp, de machines, de elektrische installaties en de bedieningsapparatuur. Dergelijke normen kunnen worden vastgesteld overeenkomstig de voorschriften van erkende organisaties of overeenkomstig gelijkwaardige normen die door de nationale overheidsdiensten moeten worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij (6).

| (22) | Daar de doelstelling van deze richtlijn, namelijk de invoering van voorschriften die de lidstaten in hun relatie met de inspectie, controle en certificatie van schepen belaste organisaties die in de Gemeenschap werkzaam zijn, dienen toe te passen, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang van het optreden beter op het niveau van de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. |
| --- | --- |

(22)

Daar de doelstelling van deze richtlijn, namelijk de invoering van voorschriften die de lidstaten in hun relatie met de inspectie, controle en certificatie van schepen belaste organisaties die in de Gemeenschap werkzaam zijn, dienen toe te passen, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang van het optreden beter op het niveau van de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken.

| (23) | De verplichting tot omzetting van deze richtlijn in nationaal recht dient te worden beperkt tot die bepalingen die ten opzichte van Richtlijn 94/57/EG materieel zijn gewijzigd. De verplichting tot omzetting van de ongewijzigde bepalingen vloeit voort uit die richtlijn. |
| --- | --- |

(23)

De verplichting tot omzetting van deze richtlijn in nationaal recht dient te worden beperkt tot die bepalingen die ten opzichte van Richtlijn 94/57/EG materieel zijn gewijzigd. De verplichting tot omzetting van de ongewijzigde bepalingen vloeit voort uit die richtlijn.

| (24) | Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage I, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht van de aldaar genoemde richtlijnen onverlet te laten. |
| --- | --- |

(24)

Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage I, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht van de aldaar genoemde richtlijnen onverlet te laten.

| (25) | Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel Akkoord „Beter wetgeven” (7) worden de lidstaten ertoe aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap hun eigen tabellen op te stellen, die voor zover mogelijk het verband weergeven tussen deze richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken. |
| --- | --- |

(25)

Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel Akkoord „Beter wetgeven” (7) worden de lidstaten ertoe aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap hun eigen tabellen op te stellen, die voor zover mogelijk het verband weergeven tussen deze richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken.

| (26) | De maatregelen die door met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties moeten worden toegepast, zijn vastgesteld bij Verordening (EG) nr. .../... van het Europees Parlement en de Raad van ... inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties (8), |
| --- | --- |

(26)

De maatregelen die door met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties moeten worden toegepast, zijn vastgesteld bij Verordening (EG) nr. .../... van het Europees Parlement en de Raad van ... inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties (8),

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Deze richtlijn bevat voorschriften die moeten worden toegepast door de lidstaten in hun betrekkingen met organisaties die belast zijn met de inspectie, de controle en de certificatie van schepen in verband met de naleving van de internationale verdragen betreffende de veiligheid op zee en ter voorkoming van verontreiniging van de zee, waarbij tevens wordt toegewerkt naar de vrijheid van dienstverrichting. Hieronder valt ook de uitwerking en naleving van veiligheidseisen betreffende romp, machines, elektrische installaties en bedieningsapparatuur van schepen waarop de internationale overeenkomsten van toepassing zijn.

Artikel 2

Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:

| a) | „schip”: | een vaartuig waarop de internationale verdragen van toepassing zijn; |
| --- | --- | --- |
| b) | „schip dat onder de vlag van een lidstaat vaart”: | schip dat in een lidstaat is geregistreerd en dat onder de vlag van een lidstaat vaart overeenkomstig de wetgeving van die lidstaat. Een schip dat niet aan deze definitie voldoet, wordt gelijkgesteld met een schip dat onder de vlag van een derde land vaart; |
| c) | „inspecties en controles”: | de inspecties en controles die verplicht zijn op grond van de internationale verdragen; |
| d) | „internationale verdragen”: | het Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee van 1 november 1974 (SOLAS 74) met uitzondering van hoofdstuk XI-2 van de bijlage bij het verdrag, het Verdrag betreffende de uitwatering van schepen van 5 april 1966 en het Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen van 2 november 1973 (MARPOL), samen met de protocollen en wijzigingen daarvan, en de daarmee verband houdende codes met een verbindend karakter in alle lidstaten, in de bijgewerkte versie; |
| e) | „organisatie”: | een juridische entiteit, haar dochterondernemingen en alle andere entiteiten waarover zij zeggenschap heeft, die gezamenlijk of afzonderlijk taken uitvoeren die binnen het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen; |
| f) | „zeggenschap”: | voor de toepassing van punt e): rechten, contracten of alle andere middelen, rechtens of feitelijk, die afzonderlijk of in combinatie de mogelijkheid verlenen om beslissende invloed uit te oefenen op een juridische entiteit, of die entiteit in staat stellen taken uit te voeren die binnen het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen; |
| g) | „erkende organisatie”: | een organisatie die is erkend overeenkomstig Verordening (EG) nr. .../...; |
| h) | „machtiging”: | handeling waarbij een lidstaat aan een erkende organisatie een recht verleent of bevoegdheid delegeert; |
| i) | „wettelijk voorgeschreven certificaat”: | een door of namens een vlaggenstaat overeenkomstig internationale verdragen afgegeven certificaat; |
| j) | „voorschriften en procedures”: | de eisen van een erkende organisatie voor het ontwerp, de bouw, de uitrusting, het onderhoud en de controle van schepen; |
| k) | „klassecertificaat”: | een door een erkende organisatie afgegeven document waarin wordt bevestigd dat een schip, overeenkomstig de door die erkende organisatie vastgestelde en gepubliceerde voorschriften en procedures, geschikt is voor een bepaald gebruik of een bepaalde dienst; |
| l) | „radioveiligheids-certificaat voor vrachtschepen”: | het certificaat dat is ingevoerd bij het protocol van 1988 houdende wijziging van SOLAS, aangenomen door de Internationale Maritieme Organsiatie (IMO). |

a)

„schip”:

een vaartuig waarop de internationale verdragen van toepassing zijn;

b)

„schip dat onder de vlag van een lidstaat vaart”:

schip dat in een lidstaat is geregistreerd en dat onder de vlag van een lidstaat vaart overeenkomstig de wetgeving van die lidstaat. Een schip dat niet aan deze definitie voldoet, wordt gelijkgesteld met een schip dat onder de vlag van een derde land vaart;

c)

„inspecties en controles”:

de inspecties en controles die verplicht zijn op grond van de internationale verdragen;

d)

„internationale verdragen”:

het Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee van 1 november 1974 (SOLAS 74) met uitzondering van hoofdstuk XI-2 van de bijlage bij het verdrag, het Verdrag betreffende de uitwatering van schepen van 5 april 1966 en het Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen van 2 november 1973 (MARPOL), samen met de protocollen en wijzigingen daarvan, en de daarmee verband houdende codes met een verbindend karakter in alle lidstaten, in de bijgewerkte versie;

e)

„organisatie”:

een juridische entiteit, haar dochterondernemingen en alle andere entiteiten waarover zij zeggenschap heeft, die gezamenlijk of afzonderlijk taken uitvoeren die binnen het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen;

f)

„zeggenschap”:

voor de toepassing van punt e): rechten, contracten of alle andere middelen, rechtens of feitelijk, die afzonderlijk of in combinatie de mogelijkheid verlenen om beslissende invloed uit te oefenen op een juridische entiteit, of die entiteit in staat stellen taken uit te voeren die binnen het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen;

g)

„erkende organisatie”:

een organisatie die is erkend overeenkomstig Verordening (EG) nr. .../...;

h)

„machtiging”:

handeling waarbij een lidstaat aan een erkende organisatie een recht verleent of bevoegdheid delegeert;

i)

„wettelijk voorgeschreven certificaat”:

een door of namens een vlaggenstaat overeenkomstig internationale verdragen afgegeven certificaat;

j)

„voorschriften en procedures”:

de eisen van een erkende organisatie voor het ontwerp, de bouw, de uitrusting, het onderhoud en de controle van schepen;

k)

„klassecertificaat”:

een door een erkende organisatie afgegeven document waarin wordt bevestigd dat een schip, overeenkomstig de door die erkende organisatie vastgestelde en gepubliceerde voorschriften en procedures, geschikt is voor een bepaald gebruik of een bepaalde dienst;

l)

„radioveiligheids-certificaat voor vrachtschepen”:

het certificaat dat is ingevoerd bij het protocol van 1988 houdende wijziging van SOLAS, aangenomen door de Internationale Maritieme Organsiatie (IMO).

Artikel 3

1.   Op grond van hun verantwoordelijkheden en verbintenissen die zij hebben op grond van de internationale verdragen, zien de lidstaten erop toe dat hun bevoegde overheidsdiensten de bepalingen daarvan, met name die betreffende de inspectie en de controle van schepen en de afgifte van wettelijk voorgeschreven certificaten en certificaten van vrijstelling, naar behoren doen naleven overeenkomstig de internationale verdragen. De lidstaten gaan te werk overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van de bijlage en het aanhangsel van Resolutie A.847(20) van de IMO betreffende richtlijnen ter ondersteuning van de vlaggenstaten bij de toepassing van IMO-instrumenten.

2.   Wanneer een lidstaat voor de toepassing van lid 1 besluit om, voor de schepen die zijn vlag voeren:

| i) | organisaties te machtigen tot de volledige of gedeeltelijke uitvoering van inspecties en controles in verband met wettelijk voorgeschreven certificaten, met inbegrip van die voor het beoordelen van de naleving van de in artikel 11, lid 2, bedoelde voorschriften, en, wanneer van toepassing, tot het afgeven en vernieuwen van de betrokken certificaten, of |
| --- | --- |

i)

organisaties te machtigen tot de volledige of gedeeltelijke uitvoering van inspecties en controles in verband met wettelijk voorgeschreven certificaten, met inbegrip van die voor het beoordelen van de naleving van de in artikel 11, lid 2, bedoelde voorschriften, en, wanneer van toepassing, tot het afgeven en vernieuwen van de betrokken certificaten, of

| ii) | organisaties te belasten met het volledig of gedeeltelijk uitvoeren van de onder i) bedoelde inspecties en controles, |
| --- | --- |

ii)

organisaties te belasten met het volledig of gedeeltelijk uitvoeren van de onder i) bedoelde inspecties en controles,

vertrouwt hij deze taken alleen toe aan erkende organisaties.

Voor de eerste afgifte van certificaten van vrijstelling is in ieder geval de goedkeuring van de bevoegde instantie vereist.

Wat het radioveiligheidscertificaat voor vrachtschepen betreft, kunnen deze taken evenwel worden toevertrouwd aan een particuliere instelling die door een bevoegde overheidsdienst is erkend en die voldoende deskundig is en gekwalificeerd personeel heeft voor de uitvoering, namens de bevoegde instantie, van specifieke veiligheidsbeoordelingen op het gebied van radiocommunicatie.

3.   Dit artikel is niet van toepassing op de certificatie van afzonderlijke onderdelen van de scheepsuitrusting.

Artikel 4

1.   Bij de toepassing van artikel 3, lid 2, kunnen de lidstaten in beginsel niet weigeren erkende organisaties te machtigen om bovenvermelde taken uit te voeren, behoudens het bepaalde in lid 2 van dit artikel en de artikelen 5 en 9. Zij mogen echter wel het aantal organisaties dat zij machtigen, beperken overeenkomstig hun behoeften, mits daarvoor duidelijke en objectieve gronden bestaan.

Op verzoek van een lidstaat neemt de Commissie overeenkomstig de in artikel 6, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure de passende maatregelen.

2.   Een lidstaat kan aan het machtigen van een in een derde staat gevestigde erkende organisatie tot gehele of gedeeltelijke uitvoering van de in artikel 3 vermelde taken de voorwaarde verbinden dat de betrokken derde staat zijnerzijds de in de Gemeenschap gevestigde erkende organisaties op basis van wederkerigheid behandelt.

Bovendien kan de Gemeenschap verlangen dat de derde staat waar een erkende organisatie gevestigd is, de in de Gemeenschap gevestigde erkende organisaties op basis van wederkerigheid behandelt.

Artikel 5

1.   De lidstaten die een besluit ingevolge artikel 3, lid 2, nemen, stellen voor de relatie tussen hun bevoegde overheidsdienst en de namens hen optredende organisaties een werkafspraak vast.

2.   De werkafspraak wordt vastgesteld in de vorm van een formele schriftelijke en niet-discriminerende overeenkomst of een gelijkwaardige juridische regeling waarin de door de organisaties uit te voeren specifieke taken en functies worden omschreven en die minimaal behelst:

| a) | de eisen van aanhangsel II bij Resolutie A.739(18) van de IMO over richtlijnen voor het machtigen van organisaties die namens de overheid optreden, met als inspiratiebron de bijlage, aanhangsels en toevoeging bij MSC/Circulaire 710 en MEPC/Circulaire 307 betreffende een modelovereenkomst voor de machtiging van erkende organisaties die namens de overheid optreden; |
| --- | --- |

a)

de eisen van aanhangsel II bij Resolutie A.739(18) van de IMO over richtlijnen voor het machtigen van organisaties die namens de overheid optreden, met als inspiratiebron de bijlage, aanhangsels en toevoeging bij MSC/Circulaire 710 en MEPC/Circulaire 307 betreffende een modelovereenkomst voor de machtiging van erkende organisaties die namens de overheid optreden;

| b) | de volgende bepalingen betreffende de financiële aansprakelijkheid:






  i) | indien de overheid definitief en onherroepelijk door een rechtbank of naar aanleiding van een uitspraak in een geschillenbeslechtingsprocedure aansprakelijk wordt gesteld voor en wordt verplicht tot het schadeloos stellen van gelaedeerden in verband met verlies van of schade aan goederen, persoonlijk letsel of dood in verband met een ongeval op zee waarvan voor die rechtbank bewezen is dat het veroorzaakt is door een opzettelijk handelen dan wel verzuim of grove nalatigheid van de erkende organisatie, haar organen, werknemers, of anderen die namens de erkende organisatie optreden, heeft de overheid recht op schadeloosstelling door de erkende organisatie in de mate waarin verlies, schade, letsel of dood naar het oordeel van de rechtbank, door de erkende organisatie werd veroorzaakt; |
| --- | --- | --- |

b)

de volgende bepalingen betreffende de financiële aansprakelijkheid:

i)

indien de overheid definitief en onherroepelijk door een rechtbank of naar aanleiding van een uitspraak in een geschillenbeslechtingsprocedure aansprakelijk wordt gesteld voor en wordt verplicht tot het schadeloos stellen van gelaedeerden in verband met verlies van of schade aan goederen, persoonlijk letsel of dood in verband met een ongeval op zee waarvan voor die rechtbank bewezen is dat het veroorzaakt is door een opzettelijk handelen dan wel verzuim of grove nalatigheid van de erkende organisatie, haar organen, werknemers, of anderen die namens de erkende organisatie optreden, heeft de overheid recht op schadeloosstelling door de erkende organisatie in de mate waarin verlies, schade, letsel of dood naar het oordeel van de rechtbank, door de erkende organisatie werd veroorzaakt;

| ii) | indien de overheid definitief en onherroepelijk door een rechtbank of naar aanleiding van een uitspraak in een geschillenbeslechtingsprocedure aansprakelijk wordt gesteld voor en wordt verplicht tot het schadeloos stellen van gelaedeerden in verband met persoonlijk letsel of dood in verband met een ongeval op zee waarvan voor die rechtbank bewezen is dat het veroorzaakt is door een nalatige of roekeloze handeling dan wel verzuim van de erkende organisatie, haar organen, werknemers, of anderen die namens de erkende organisatie optreden, heeft de overheid recht op schadeloosstelling door de erkende organisatie in de mate waarin genoemd persoonlijk letsel of de dood naar het oordeel van de rechtbank door de erkende organisatie werd veroorzaakt; de lidstaten kunnen het door de erkende organisatie te betalen maximumbedrag beperken, maar een dergelijke limiet moet ten minste 4 miljoen EUR bedragen; |
| --- | --- |

ii)

indien de overheid definitief en onherroepelijk door een rechtbank of naar aanleiding van een uitspraak in een geschillenbeslechtingsprocedure aansprakelijk wordt gesteld voor en wordt verplicht tot het schadeloos stellen van gelaedeerden in verband met persoonlijk letsel of dood in verband met een ongeval op zee waarvan voor die rechtbank bewezen is dat het veroorzaakt is door een nalatige of roekeloze handeling dan wel verzuim van de erkende organisatie, haar organen, werknemers, of anderen die namens de erkende organisatie optreden, heeft de overheid recht op schadeloosstelling door de erkende organisatie in de mate waarin genoemd persoonlijk letsel of de dood naar het oordeel van de rechtbank door de erkende organisatie werd veroorzaakt; de lidstaten kunnen het door de erkende organisatie te betalen maximumbedrag beperken, maar een dergelijke limiet moet ten minste 4 miljoen EUR bedragen;

| iii) | indien de overheid definitief en onherroepelijk door een rechtbank of naar aanleiding van een uitspraak in een geschillenbeslechtingsprodecure aansprakelijk wordt gesteld voor en wordt verplicht tot het schadeloos stellen van gelaedeerden in verband met verlies van of schade aan goederen in verband met een ongeval op zee waarvan voor die rechtbank bewezen is dat het veroorzaakt is door een nalatige of roekeloze handeling dan wel verzuim van de erkende organisatie, haar organen, werknemers, of anderen die namens de erkende organisatie optreden, heeft de overheid recht op schadeloosstelling door de erkende organisatie in de mate waarin het verlies of de schade naar het oordeel van de rechtbank door de erkende organisatie werd veroorzaakt; de lidstaten kunnen het door de erkende organisatie te betalen maximumbedrag beperken, maar een dergelijke limiet moet ten minste 2 miljoen EUR bedragen; |
| --- | --- |

iii)

indien de overheid definitief en onherroepelijk door een rechtbank of naar aanleiding van een uitspraak in een geschillenbeslechtingsprodecure aansprakelijk wordt gesteld voor en wordt verplicht tot het schadeloos stellen van gelaedeerden in verband met verlies van of schade aan goederen in verband met een ongeval op zee waarvan voor die rechtbank bewezen is dat het veroorzaakt is door een nalatige of roekeloze handeling dan wel verzuim van de erkende organisatie, haar organen, werknemers, of anderen die namens de erkende organisatie optreden, heeft de overheid recht op schadeloosstelling door de erkende organisatie in de mate waarin het verlies of de schade naar het oordeel van de rechtbank door de erkende organisatie werd veroorzaakt; de lidstaten kunnen het door de erkende organisatie te betalen maximumbedrag beperken, maar een dergelijke limiet moet ten minste 2 miljoen EUR bedragen;

| c) | een periodieke controle door de bevoegde overheidsdienst of door een door de instantie benoemd onpartijdig extern orgaan van de wijze waarop de door haar gemachtigde organisaties hun taken uitvoeren, als bedoeld in artikel 9, lid 1; |
| --- | --- |

c)

een periodieke controle door de bevoegde overheidsdienst of door een door de instantie benoemd onpartijdig extern orgaan van de wijze waarop de door haar gemachtigde organisaties hun taken uitvoeren, als bedoeld in artikel 9, lid 1;

| d) | de mogelijkheid van aselecte en gedetailleerde inspecties van schepen; |
| --- | --- |

d)

de mogelijkheid van aselecte en gedetailleerde inspecties van schepen;

| e) | de rapportering van belangrijke gegevens betreffende de door hen geklasseerde vloot, en de wijziging, schorsing of intrekking van de klassering van vaartuigen. |
| --- | --- |

e)

de rapportering van belangrijke gegevens betreffende de door hen geklasseerde vloot, en de wijziging, schorsing of intrekking van de klassering van vaartuigen.

3.   In de overeenkomst of de gelijkwaardige juridische regeling kan als voorwaarde worden gesteld dat de erkende organisatie een plaatselijke vertegenwoordiging heeft op het grondgebied van de lidstaat die haar heeft gemachtigd de in artikel 3 vermelde taken uit te voeren. Een plaatselijke vertegenwoordiging kan aan die voorwaarde voldoen wanneer zij overeenkomstig de wetgeving van de betrokken lidstaat rechtspersoonlijkheid heeft en onder de rechtsbevoegdheid van diens rechtbanken valt.

4.   Iedere lidstaat verstrekt de Commissie nauwkeurige informatie over de overeenkomstig dit artikel vastgestelde werkafspraak. De Commissie stelt vervolgens de andere lidstaten daarvan in kennis.

Artikel 6

1.   De Commissie wordt bijgestaan door het bij Verordening (EG) nr. 2099/2002 ingestelde Comité voor maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen (COSS) (9).

2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.

De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde periode wordt vastgesteld op drie maanden.

3.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.

Artikel 7

1.   Deze richtlijn kan, zonder dat het toepassingsgebied wordt uitgebreid, worden gewijzigd met het oog op:

| a) | de opname, in het kader van deze richtlijn, van in werking getreden latere wijzigingen van de internationale verdragen, protocollen, codes en resoluties als bedoeld in artikel 2, onder d), artikel 3, lid 1, en artikel 5, lid 2, |
| --- | --- |

a)

de opname, in het kader van deze richtlijn, van in werking getreden latere wijzigingen van de internationale verdragen, protocollen, codes en resoluties als bedoeld in artikel 2, onder d), artikel 3, lid 1, en artikel 5, lid 2,

| c) | de wijziging van de bedragen vermeld in de punten ii) en iii) van artikel 5, lid 2, onder b). |
| --- | --- |

c)

de wijziging van de bedragen vermeld in de punten ii) en iii) van artikel 5, lid 2, onder b).

Deze maatregelen, die ten doel hebben niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn te wijzigen, worden vastgesteld overeenkomstig de regelgevingsprocedure met toetsing als bedoeld in artikel 6, lid 3.

2.   Na de aanneming van nieuwe instrumenten of protocollen bij de internationale verdragen bedoeld in artikel 2, onder d), besluit de Raad op voorstel van de Commissie en rekening houdend met de parlementaire procedures van de lidstaten en met de desbetreffende IMO-procedures, over de wijze van bekrachtiging van deze nieuwe instrumenten of protocollen, waarbij wordt toegezien op de eenvormige en gelijktijdige toepassing ervan in de lidstaten.

De wijzigingen van de in artikel 2, onder d), en artikel 5 bedoelde internationale instrumenten kunnen van het toepassingsgebied van deze richtlijn worden uitgesloten krachtens artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2099/2002.

Artikel 8

Niettegenstaande de in de bijlage bij Verordening (EG) nr. .../... vermelde criteria kan een lidstaat die van oordeel is dat hij een erkende organisatie niet langer kan machtigen om namens hem de in artikel 3 omschreven taken uit te voeren, die machtiging schorsen of intrekken. In dat geval stelt hij de Commissie en de andere lidstaten onverwijld in kennis van zijn met redenen omklede besluit.

Artikel 9

1.   Elke lidstaat vergewist zich ervan dat erkende organisaties de taken waartoe hij hen voor de toepassing van artikel 3, lid 2, heeft gemachtigd, daadwerkelijk uitvoeren ten genoegen van zijn bevoegde overheidsdienst.

2.   Iedere lidstaat voert daartoe minstens om de twee jaar de in lid 1 vermelde taak uit en legt uiterlijk op 31 maart van het jaar dat volgt op het jaar waarvoor de naleving werd beoordeeld een verslag over de resultaten van die controles voor aan de andere lidstaten en de Commissie.

Artikel 10

Bij de uitoefening van hun inspectierechten en het nakomen van hun verplichtingen als havenstaat melden de lidstaten het aan de Commissie en de overige lidstaten, alsmede aan de betrokken vlaggenstaat, wanneer zij ontdekken dat door namens een vlaggenstaat optredende erkende organisaties geldige wettelijk voorgeschreven certificaten zijn afgegeven aan een schip dat niet aan de desbetreffende bepalingen van de internationale verdragen voldoet, of dat een schip met een geldig klassecertificaat een tekortkoming heeft die valt onder de in het certificaat vermelde kenmerken. Alleen gevallen van schepen die een ernstig gevaar betekenen voor veiligheid en milieu of die tekenen vertonen van ernstige nalatigheid van de kant van de erkende organisaties, worden ter fine van dit artikel gemeld. De erkende organisatie in kwestie wordt bij de eerste inspectie op deze situatie gewezen, zodat zij onmiddellijk de nodige maatregelen kan treffen.

Artikel 11

1.   Iedere lidstaat ziet erop toe dat de onder zijn vlag varende schepen worden ontworpen, gebouwd, uitgerust en onderhouden overeenkomstig de voorschriften en procedures van een erkende organisatie betreffende de romp, de machines, de elektrische installaties en de bedieningsapparatuur.

2.   Een lidstaat kan besluiten voorschriften toe te passen die hij gelijkwaardig acht met de voorschriften en procedures van een erkende organisatie, op voorwaarde echter dat hij daarvan, volgens de procedure van Richtlijn 98/34/EG onverwijld kennis geeft aan de Commissie en aan de andere lidstaten, en dat andere lidstaten of de Commissie zich daar niet tegen verzetten en de betrokken voorschriften niet volgens de in artikel 6, lid 2, van deze richtlijn bedoelde regelgevingsprocedure ongelijkwaardig zijn bevonden.

3.   De lidstaten werken met de erkende organisaties die zij machtigen samen bij de ontwikkeling van de voorschriften en procedures van die erkende organisaties. Zij overleggen met de erkende organisaties om te komen tot een consistente interpretatie van de internationale verdragen.

Artikel 12

De Commissie brengt het Europees Parlement en de Raad om de twee jaar op de hoogte van de voortgang bij de uitvoering van deze richtlijn in de lidstaten.

Artikel 13

1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk ... (10) aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. In de bepalingen wordt tevens vermeld dat verwijzingen in bestaande wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen naar de bij deze richtlijn ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn. De regels voor deze verwijzing en de formulering van deze vermelding worden vastgesteld door de lidstaten.

2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 14

Richtlijn 94/57/EG, zoals gewijzigd bij de in bijlage I, deel A, genoemde richtlijnen, wordt met ingang van ... (11) ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage I, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht van de aldaar genoemde richtlijnen.

Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage II.

Artikel 15

Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 16

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te ...

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

...

Voor de Raad

De voorzitter

...

---

(1)  PB C 318 van 23.12.2006, blz. 195.

1

(2)  PB C 299 van 22.9.2006, blz. 38.

2

(3)  Advies van het Europees Parlement van 25 april 2007 (PB C 74 E van 20.3.2008, blz. 632), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 6 juni 2008 en standpunt van het Europees Parlement van ... (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

3

(4)  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23. Besluit gewijzigd bij Besluit 2006/512/EG (PB L 200 van 22.7.2006, blz. 11).

4

(5)  PB L 319 van 12.12.1994, blz. 20. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/84/EG (PB L 324 van 29.11.2002, blz. 53).

5

(6)  PB L 204 van 21.7.1998, blz. 37. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/96/EG van de Raad (PB L 363 van 20.12.2006, blz. 81).

6

(7)  PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.

7

(8)  PB L ...

8

(9)  Verordening (EG) nr. 2099/2002 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de oprichting van het Comité voor maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen (COSS) (PB L 324 van 29.11.2002, blz. 1). Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 93/2007 van de Commissie (PB L 22 van 31.1.2007, blz. 12).

9

(10)  24 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn.

10

(11)  Datum van inwerkingtreding van deze richtlijn.

11

---

BIJLAGE I

Deel A

Ingetrokken richtlijn met de achtereenvolgende wijzigingen ervan

(bedoeld in artikel 14)

| Richtlijn 94/57/EG van de Raad | PB L 319 van 12.12.1994, blz. 20 |
| --- | --- |
| Richtlijn 97/58/EG van de Commissie | PB L 274 van 7.10.1997, blz. 8 |
| Richtlijn 2001/105/EG van het Europees Parlement en de Raad | PB L 19 van 22.1.2002, blz. 9 |
| Richtlijn 2002/84/EG van het Europees Parlement en de Raad | PB L 324 van 29.11.2002, blz. 53 |

Richtlijn 94/57/EG van de Raad

PB L 319 van 12.12.1994, blz. 20

Richtlijn 97/58/EG van de Commissie

PB L 274 van 7.10.1997, blz. 8

Richtlijn 2001/105/EG van het Europees Parlement en de Raad

PB L 19 van 22.1.2002, blz. 9

Richtlijn 2002/84/EG van het Europees Parlement en de Raad

PB L 324 van 29.11.2002, blz. 53

Deel B

Lijst van termijnen voor omzetting in nationaal recht

(bedoeld in artikel 14)

| Richtlijn | Omzettingstermijn |
| --- | --- |
| 94/57/EG | 31 december 1995 |
| 97/58/EG | 30 september 1998 |
| 2001/105/EG | 22 juli 2003 |
| 2002/84/EG | 23 november 2003 |

Richtlijn

Omzettingstermijn

94/57/EG

31 december 1995

97/58/EG

30 september 1998

2001/105/EG

22 juli 2003

2002/84/EG

23 november 2003

---

BIJLAGE II

CONCORDANTIETABEL

| Richtlijn 94/57/EC | De onderhavige richtlijn | Verordening (EG) nr. .../... |
| --- | --- | --- |
| Artikel 1 | Artikel 1 | Artikel 1 |
| Artikel 2, onder a) | Artikel 2, onder a) | Artikel 2, onder a) |
| Artikel 2, onder b) | Artikel 2, onder b) | — |
| Artikel 2, onder c) | Artikel 2, onder c) | — |
| Artikel 2, onder d) | Artikel 2, onder d) | Artikel 2, onder b) |
| Artikel 2, onder e) | Artikel 2, onder e) | Artikel 2, onder c) |
| — | Artikel 2, onder f) | Artikel 2, onder d) |
| Artikel 2, onder f) | Artikel 2, onder g) | Artikel 2, onder e) |
| Artikel 2, onder g) | Artikel 2, onder h) | Artikel 2, onder f) |
| Artikel 2, onder h) | Artikel 2, onder i) | Artikel 2, onder g) |
| Artikel 2, onder i) | Artikel 2, onder k) | Artikel 2, onder i) |
| — | Artikel 2, onder j) | Artikel 2, onder h) |
| Artikel 2, onder j) | Artikel 2, onder l) | — |
| Artikel 2, onder k) | — | Artikel 2, onder j) |
| Artikel 3 | Artikel 3 | — |
| Artikel 4, lid 1, eerste zin | — | Artikel 3, lid 1 |
| Artikel 4, lid 1, tweede zin | — | Artikel 3, lid 2 |
| Artikel 4, lid 1, derde zin | — | — |
| Artikel 4, lid 1, vierde zin | — | Artikel 4, lid 1 |
| — | — | Artikel 3, lid 3 |
| — | — | Artikel 4, leden 2, 3 en 4 |
| — | — | Artikel 5 |
| — | — | Artikel 6 |
| — | — | Artikel 7 |
| Artikel 5, lid 1 | Artikel 4, lid 1 | — |
| Artikel 5, lid 3 | Artikel 4, lid 2 | — |
| Artikel 6, leden 1, 2, 3 en 4 | Artikel 5, leden 1, 2, 3 en 4 | — |
| Artikel 6, lid 5 | — | — |
| Artikel 7 | Artikel 6 | Artikel 12 |
| Artikel 8, lid 1, eerste streepje | Artikel 7, lid 1, eerste alinea, onder a) | — |
| Artikel 8, lid 1, tweede streepje | — | Artikel 13, lid 1 |
| Artikel 8, lid 1, derde streepje | Artikel 7, lid 1, eerste alinea, onder b) | — |
| — | Artikel 7, lid 1, tweede alinea | Artikel 13, lid 1 (tweede alinea) |
| Artikel 8, lid 2 | Artikel 7, lid 2 | — |
| Artikel 8, lid 2, tweede alinea | — | Artikel 13, lid 2 |
| Artikel 9, lid 1 | — | — |
| Artikel 9, lid 2 | — | — |
| Artikel 10, lid 1, aanhef | Artikel 8 | — |
| Artikel 10, lid 1, onder a), b) en c), leden 2, 3 en 4 | — | — |
| Artikel 11, leden 1 en 2 | Artikel 9, leden 1 en 2 | — |
| Artikel 11, leden 3 en 4 | — | Artikel 8, leden 1 en 2 |
| Artikel 12 | Artikel 10 | — |
| Artikel 13 | — | — |
| Artikel 14 | Artikel 11 | — |
| — | Artikel 11, lid 3 | — |
| — | Artikel 12 | — |
| — | — | Artikel 9 |
| Artikel 15, lid 1 | — | — |
| — | — | Artikel 10, leden 1 en 2 |
| Artikel 15, lid 2 | — | Artikel 10, lid 3 |
| Artikel 15, lid 3 | — | Artikel 10, lid 4 |
| Artikel 15, lid 4 | — | Artikel 10, lid 5 |
| Artikel 15, lid 5 | — | Artikel 10, lid 6, eerste, tweede, derde, vijfde alinea |
| — | — | Artikel 10, lid 6, vierde alinea |
| Artikel 16 | Artikel 13 | — |
| Artikel 17 | Artikel 16 | — |
| — | Artikel 14 | — |
| — | Artikel 15 | — |
| — | — | Artikel 11 |
| — | — | Artikel 14 |
| — | — | Artikel 15 |
| — | — | Artikel 16 |
| — | — | Artikel 17 |
| — | — | Artikel 18 |
| — | — | Artikel 19 |
| Bijlage | — | Bijlage I |
| — | Bijlage I | — |
| — | Bijlage II | Bijlage II |

Richtlijn 94/57/EC

De onderhavige richtlijn

Verordening (EG) nr. .../...

Artikel 1

Artikel 1

Artikel 1

Artikel 2, onder a)

Artikel 2, onder a)

Artikel 2, onder a)

Artikel 2, onder b)

Artikel 2, onder b)

—

Artikel 2, onder c)

Artikel 2, onder c)

—

Artikel 2, onder d)

Artikel 2, onder d)

Artikel 2, onder b)

Artikel 2, onder e)

Artikel 2, onder e)

Artikel 2, onder c)

—

Artikel 2, onder f)

Artikel 2, onder d)

Artikel 2, onder f)

Artikel 2, onder g)

Artikel 2, onder e)

Artikel 2, onder g)

Artikel 2, onder h)

Artikel 2, onder f)

Artikel 2, onder h)

Artikel 2, onder i)

Artikel 2, onder g)

Artikel 2, onder i)

Artikel 2, onder k)

Artikel 2, onder i)

—

Artikel 2, onder j)

Artikel 2, onder h)

Artikel 2, onder j)

Artikel 2, onder l)

—

Artikel 2, onder k)

—

Artikel 2, onder j)

Artikel 3

Artikel 3

—

Artikel 4, lid 1, eerste zin

—

Artikel 3, lid 1

Artikel 4, lid 1, tweede zin

—

Artikel 3, lid 2

Artikel 4, lid 1, derde zin

—

—

Artikel 4, lid 1, vierde zin

—

Artikel 4, lid 1

—

—

Artikel 3, lid 3

—

—

Artikel 4, leden 2, 3 en 4

—

—

Artikel 5

—

—

Artikel 6

—

—

Artikel 7

Artikel 5, lid 1

Artikel 4, lid 1

—

Artikel 5, lid 3

Artikel 4, lid 2

—

Artikel 6, leden 1, 2, 3 en 4

Artikel 5, leden 1, 2, 3 en 4

—

Artikel 6, lid 5

—

—

Artikel 7

Artikel 6

Artikel 12

Artikel 8, lid 1, eerste streepje

Artikel 7, lid 1, eerste alinea, onder a)

—

Artikel 8, lid 1, tweede streepje

—

Artikel 13, lid 1

Artikel 8, lid 1, derde streepje

Artikel 7, lid 1, eerste alinea, onder b)

—

—

Artikel 7, lid 1, tweede alinea

Artikel 13, lid 1 (tweede alinea)

Artikel 8, lid 2

Artikel 7, lid 2

—

Artikel 8, lid 2, tweede alinea

—

Artikel 13, lid 2

Artikel 9, lid 1

—

—

Artikel 9, lid 2

—

—

Artikel 10, lid 1, aanhef

Artikel 8

—

Artikel 10, lid 1, onder a), b) en c), leden 2, 3 en 4

—

—

Artikel 11, leden 1 en 2

Artikel 9, leden 1 en 2

—

Artikel 11, leden 3 en 4

—

Artikel 8, leden 1 en 2

Artikel 12

Artikel 10

—

Artikel 13

—

—

Artikel 14

Artikel 11

—

—

Artikel 11, lid 3

—

—

Artikel 12

—

—

—

Artikel 9

Artikel 15, lid 1

—

—

—

—

Artikel 10, leden 1 en 2

Artikel 15, lid 2

—

Artikel 10, lid 3

Artikel 15, lid 3

—

Artikel 10, lid 4

Artikel 15, lid 4

—

Artikel 10, lid 5

Artikel 15, lid 5

—

Artikel 10, lid 6, eerste, tweede, derde, vijfde alinea

—

—

Artikel 10, lid 6, vierde alinea

Artikel 16

Artikel 13

—

Artikel 17

Artikel 16

—

—

Artikel 14

—

—

Artikel 15

—

—

—

Artikel 11

—

—

Artikel 14

—

—

Artikel 15

—

—

Artikel 16

—

—

Artikel 17

—

—

Artikel 18

—

—

Artikel 19

Bijlage

—

Bijlage I

—

Bijlage I

—

—

Bijlage II

Bijlage II

---

MOTIVERING VAN DE RAAD

I.   INLEIDING

De Raad heeft in het kader van de medebeslissingsprocedure (art. 251 VEG) op 30 november 2007 een politiek akkoord bereikt over twee afzonderlijke op het desbetreffende Commissievoorstel (1) gebaseerde rechtsinstrumenten: een ontwerp-richtlijn inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties en voor de desbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties (herschikking) en een verordening inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties (herschikking). Dit document heeft betrekking op het gedeelte van het Commissievoorstel dat de herschikte richtlijn vormt (2).

Na de bijwerking door de juristen/vertalers, heeft de Raad op 6 juni 2008 zijn gemeenschappelijk standpunt vastgesteld.

De Raad heeft bij de vaststelling van zijn standpunt rekening gehouden met de adviezen van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) en het Comité van de Regio's (4). Een groot deel van de amendementen die het Europees Parlement op 25 april 2007 (5) in eerste lezing had aangenomen is door de Raad naar de letter of naar de geest overgenomen in de tekst van zijn gemeenschappelijk standpunt betreffende de richtlijn, respectievelijk de verordening.

Het voorstel strekt tot herschikking van achtereenvolgende wijzigingen van Richtlijn 94/57/EG inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie van schepen en de afgifte van scheepscertificaten belaste organisaties, „erkende organisaties” genoemd. Daarnaast worden sommige bepalingen van de bestaande richtlijn gewijzigd om die bepalingen te vereenvoudigen of te harmoniseren of om de bestaande voorschriften aan te scherpen, bijvoorbeeld door strengere controle van erkende organisaties en door hervorming van het systeem van sancties tegen de organisaties die niet de minimumcriteria voor erkenning vervullen.

II.   ANALYSE VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT

a)   vorm van het rechtsinstrument

Het voornaamste punt tijdens de besprekingen in de Raadsinstanties was de vorm van het door de Commissie voorgestelde rechtsinstrument. Verscheidene bepalingen van de voorgestelde richtlijn moeten worden opgevat in die zin dat daarbij hetzij rechtstreeks verplichtingen worden opgelegd aan individuele personen, hetzij aan de Commissie de bevoegdheid wordt overgedragen om dergelijke verplichtingen aan individuele personen op te leggen, in casu de erkende organisaties. Dit werd bevestigd door de Juridische dienst van de Raad, die in zijn advies van 8 oktober 2007 (doc. 13616/07) aanraadde het rechtsinstrument in de vorm van een verordening aan te nemen, de bepalingen in kwestie anders te redigeren of het rechtsinstrument te splitsen in een richtlijn enerzijds en een verordening anderzijds.

In zijn politiek akkoord besloot de Raad de tekst in twee afzonderlijke instrumenten te splitsen, een richtlijn en een verordening. De richtlijn bevat de tot de lidstaten gerichte bepalingen ter regeling van hun betrekkingen met de erkende organisaties; de verordening bevat alle bepalingen betreffende de erkenning op communautair niveau, zoals verlening en intrekking van de erkenning door de Commissie, vervulling door de organisaties van de verplichtingen en de criteria voor communautaire erkenning, en mogelijke sancties tegen erkende organisaties die de verplichtingen en criteria in kwestie niet vervullen.

b)   voornaamste kwesties in verband met de richtlijn

De Raad heeft overeenstemming weten te bereiken over vrijwel alle voornaamste aspecten van het Commissievoorstel betreffende de betrekkingen van de lidstaten met de organisaties die met de inspectie, de controle en de certificatie van schepen belast zijn. De desbetreffende bepalingen bevatten slechts enkele wijzigingen ten opzichte van de dienovereenkomstige bepalingen van de bestaande Richtlijn 94/57/EG.

De door de Raad in de tekst aangebrachte wijzigingen waren ingegeven door redactionele of terminologische overwegingen of hadden betrekking op de volgende aspecten:

| | Ten eerste is de Raad, conform het bestaande communautaire systeem op grond waarvan de lidstaten hun bevoegdheden om schepen te inspecteren en certificaten af te geven krachtens de geldende internationale verdragen kunnen delegeren aan erkende organisaties, van oordeel dat indien een lidstaat een specifieke erkende organisatie niet langer wenst te machtigen om in zijn naam op te treden, die lidstaat de machtiging dient te schorsen of in te trekken. De tekst van het gemeenschappelijk standpunt voorziet hiervoor niet in een procedure, behalve dat de lidstaat de Commissie en de overige lidstaten onverwijld van zijn besluit tot schorsing of intrekking, en zijn gegronde redenen daarvoor, in kennis moet stellen. |
| --- | --- |

Ten eerste is de Raad, conform het bestaande communautaire systeem op grond waarvan de lidstaten hun bevoegdheden om schepen te inspecteren en certificaten af te geven krachtens de geldende internationale verdragen kunnen delegeren aan erkende organisaties, van oordeel dat indien een lidstaat een specifieke erkende organisatie niet langer wenst te machtigen om in zijn naam op te treden, die lidstaat de machtiging dient te schorsen of in te trekken. De tekst van het gemeenschappelijk standpunt voorziet hiervoor niet in een procedure, behalve dat de lidstaat de Commissie en de overige lidstaten onverwijld van zijn besluit tot schorsing of intrekking, en zijn gegronde redenen daarvoor, in kennis moet stellen.

| | Ten tweede introduceert de Raad in zijn gemeenschappelijk standpunt, conform het gewijzigde Comitologiebesluit (6) de regelgevingsprocedure met toetsing voor het aanpassen van de richtlijn aan wijzigingen van de internationale verdragen, protocollen, codes en resoluties. |
| --- | --- |

Ten tweede introduceert de Raad in zijn gemeenschappelijk standpunt, conform het gewijzigde Comitologiebesluit (6) de regelgevingsprocedure met toetsing voor het aanpassen van de richtlijn aan wijzigingen van de internationale verdragen, protocollen, codes en resoluties.

| | Ten derde heeft de Raad het nuttig geoordeeld om te bepalen dat de lidstaten de informatie over de uitvoering van de richtlijn met een bepaalde regelmaat, en wel om de twee jaar, aan de Commissie moeten doen toekomen. |
| --- | --- |

Ten derde heeft de Raad het nuttig geoordeeld om te bepalen dat de lidstaten de informatie over de uitvoering van de richtlijn met een bepaalde regelmaat, en wel om de twee jaar, aan de Commissie moeten doen toekomen.

III.   AMENDEMENTEN

De Raad heeft rekening gehouden met de standpunten die het Europees Parlement bij de behandeling van het voorstel in eerste lezing heeft ingenomen. Met de volgende onderdelen van het advies van het EP is in het gemeenschappelijk standpunt van de Raad, soms ten dele of in beginsel, rekening gehouden: amendmenten 3, 7, 9, 11, 13, 20, 29, 30, 31, 34, 35, 36, 37 en 51.

Een aantal amendementen (4, 5, 8, 27 en 48) heeft de Raad om terminologische redenen niet kunnen overnemen. De amendementen 30 en 31 zijn voor de Raad ten dele onaanvaardbaar omdat zij een aanzienlijke wijziging veronderstellen van de bestaande voorschriften ter harmonisatie van de financiële aansprakelijkheid wegens een door een erkende organisatie veroorzaakt ongeval. De Raad stemt niet in met amendementen 46 en 47, die hij te normerend acht en niet in overeenstemming met de door de Raad gekozen benadering inzake het delegeren van de aan de lidstaten toegekende bevoegdheden. De amendementen 1, 21, 28, 33 en 49 acht de Raad ten slotte onvoldoende helder of overbodig.

IV.   CONCLUSIE

De Raad ziet zijn gemeenschappelijk standpunt als het juiste middel om in deze richtlijn voorschriften aan te reiken volgens welke de lidstaten gestalte geven aan hun betrekkingen met de organisaties die met de inspectie en controle van schepen belast zijn; daarnaast zijn de voorschriften betreffende de erkenning van die organisaties op communautair niveau vervat in de flankerende verordening.

In de tekst van het gemeenschappelijk standpunt is een groot aantal van de amendementen van het Europees Parlement verwerkt. De Raad ziet uit naar constructieve besprekingen met het Europees Parlement, die naar hij hoopt met spoed tot overeenstemming zullen leiden.

---

(1)  De Commissie had op 30 januari 2006 een voorstel ingediend voor een herschikte richtlijn inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties en voor de desbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties (doc. 5912/06 MAR 11 ENV 50 CODEC 95).

(2)  Het gemeenschappelijk standpunt van de Raad betreffende de ontwerp-verordening staat in doc. 5726/08; de motivering staat in doc. 5726/08 ADD 1.

(3)  CESE 1177/2006 van 13.9.2006 (PB C 318 van 23.12.2006, blz. 195-201).

(4)  CdR 43/2006 van 15.6.2006 (PB C 229 van 22.9.2006, blz. 38).

(5)  Doc. 8724/07 CODEC 389 MAR 28 ENV 206 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).

(6)  Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden, als gewijzigd bij Besluit 2006/512/EG van de Raad van 17 juli 2006 (PB L 200 van 22.7.2006, blz. 11).

---

| 22.7.2008 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 184/23 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2008

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 184/23

---

GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 17/2008

door de Raad vastgesteld op 6 juni 2008

met het oog op de aanneming van Richtlijn 2008/.../EG van het Europees Parlement en de Raad van ... tot vaststelling van de grondbeginselen voor het onderzoek van ongevallen in de zeescheepvaartsector en tot wijziging van de Richtlijnen 1999/35/EG en 2002/59/EG

(Voor de EER relevante tekst)

(2008/C 184 E/03)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 80, lid 2,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2),

Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | In de zeescheepvaart in Europa dient een hoog veiligheidsniveau behouden te blijven en al het mogelijke moet worden gedaan om het aantal ongevallen en incidenten op zee te verminderen. |
| --- | --- |

(1)

In de zeescheepvaart in Europa dient een hoog veiligheidsniveau behouden te blijven en al het mogelijke moet worden gedaan om het aantal ongevallen en incidenten op zee te verminderen.

| (2) | Een spoedige uitvoering van het technisch onderzoek naar ongevallen op zee bevordert de maritieme veiligheid doordat het herhaling van dergelijke ongevallen, waarbij mensenlevens en schepen verloren gaan en verontreiniging van het mariene milieu optreedt, helpt voorkomen. |
| --- | --- |

(2)

Een spoedige uitvoering van het technisch onderzoek naar ongevallen op zee bevordert de maritieme veiligheid doordat het herhaling van dergelijke ongevallen, waarbij mensenlevens en schepen verloren gaan en verontreiniging van het mariene milieu optreedt, helpt voorkomen.

| (3) | Het Europees Parlement heeft in zijn resolutie van 21 april 2004 over de verbetering van de veiligheid op zee (4) bij de Commissie erop aangedrongen een voorstel in te dienen voor een richtlijn inzake het onderzoek naar scheepvaartongevallen. |
| --- | --- |

(3)

Het Europees Parlement heeft in zijn resolutie van 21 april 2004 over de verbetering van de veiligheid op zee (4) bij de Commissie erop aangedrongen een voorstel in te dienen voor een richtlijn inzake het onderzoek naar scheepvaartongevallen.

| (4) | Artikel 2 van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december 1982 (hierna „UNCLOS” genoemd) geeft een kuststaat het recht onderzoek te doen naar de oorzaak van elk scheepvaartongeval binnen diens territoriale zeeën met potentiële risico's voor mensenlevens of het milieu, waarbij de opsporings- en reddingsautoriteiten van de kuststaat worden betrokken of dat andere gevolgen voor de kuststaat heeft. |
| --- | --- |

(4)

Artikel 2 van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december 1982 (hierna „UNCLOS” genoemd) geeft een kuststaat het recht onderzoek te doen naar de oorzaak van elk scheepvaartongeval binnen diens territoriale zeeën met potentiële risico's voor mensenlevens of het milieu, waarbij de opsporings- en reddingsautoriteiten van de kuststaat worden betrokken of dat andere gevolgen voor de kuststaat heeft.

| (5) | Artikel 94 UNCLOS bepaalt dat de vlaggenstaat door of ten overstaan van een naar behoren bevoegd persoon of naar behoren bevoegde personen een onderzoek laat instellen naar bepaalde scheepvaartongevallen of -incidenten in verband met de navigatie op volle zee. |
| --- | --- |

(5)

Artikel 94 UNCLOS bepaalt dat de vlaggenstaat door of ten overstaan van een naar behoren bevoegd persoon of naar behoren bevoegde personen een onderzoek laat instellen naar bepaalde scheepvaartongevallen of -incidenten in verband met de navigatie op volle zee.

| (6) | Reglement I/21 van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee van 1974 (hierna „SOLAS 74”), het Internationaal Verdrag betreffende de uitwatering van schepen van 5 april 1966 en het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen van 2 november 1973 bepalen dat de vlaggenstaten verantwoordelijk zijn voor het instellen van een onderzoek bij ongevallen en het doorgeven van de relevante bevindingen aan de Internationale Maritieme Organisatie (IMO). |
| --- | --- |

(6)

Reglement I/21 van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee van 1974 (hierna „SOLAS 74”), het Internationaal Verdrag betreffende de uitwatering van schepen van 5 april 1966 en het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen van 2 november 1973 bepalen dat de vlaggenstaten verantwoordelijk zijn voor het instellen van een onderzoek bij ongevallen en het doorgeven van de relevante bevindingen aan de Internationale Maritieme Organisatie (IMO).

| (7) | De aan Resolutie A.973(24) van de Algemene Vergadering van de IMO van 1 december 2005 gehechte code voor de tenuitvoerlegging van bindende IMO-instrumenten herinnert de vlaggenstaten aan hun verplichting ervoor te zorgen dat het onderzoek naar de veiligheid op zee wordt uitgevoerd door naar behoren gekwalificeerde onderzoekers met deskundigheid op het gebied van ongevallen en incidenten op zee. Deze code verplicht de vlaggenstaten voorts voorbereidingen te treffen om gekwalificeerde onderzoekers voor dat doel beschikbaar te stellen, ongeacht de plaats van het ongeval of incident. |
| --- | --- |

(7)

De aan Resolutie A.973(24) van de Algemene Vergadering van de IMO van 1 december 2005 gehechte code voor de tenuitvoerlegging van bindende IMO-instrumenten herinnert de vlaggenstaten aan hun verplichting ervoor te zorgen dat het onderzoek naar de veiligheid op zee wordt uitgevoerd door naar behoren gekwalificeerde onderzoekers met deskundigheid op het gebied van ongevallen en incidenten op zee. Deze code verplicht de vlaggenstaten voorts voorbereidingen te treffen om gekwalificeerde onderzoekers voor dat doel beschikbaar te stellen, ongeacht de plaats van het ongeval of incident.

| (8) | Er dient rekening te worden gehouden met de aan Resolutie A.849 van de Algemene Vergadering van de IMO van 27 november 1997 gehechte Code voor onderzoek naar ongevallen en incidenten op zee (hierna: IMO-Code voor onderzoek naar ongevallen en incidenten op zee) en die voorziet in een gemeenschappelijke aanpak voor het veiligheidsonderzoek naar ongevallen en incidenten op zee en in samenwerking tussen de staten bij de opsporing van factoren die tot ongevallen en incidenten op zee kunnen leiden. Tevens dient rekening te worden gehouden met de Resolutie A.861(20) van de Algemene Vergadering van de IMO van 27 november 1997 en Resolutie MSC.163(78) van de Maritieme Veiligheidscommissie van de IMO van 17 mei 2004, die in een definitie van reisgegevensrecorder voorzien. |
| --- | --- |

(8)

Er dient rekening te worden gehouden met de aan Resolutie A.849 van de Algemene Vergadering van de IMO van 27 november 1997 gehechte Code voor onderzoek naar ongevallen en incidenten op zee (hierna: IMO-Code voor onderzoek naar ongevallen en incidenten op zee) en die voorziet in een gemeenschappelijke aanpak voor het veiligheidsonderzoek naar ongevallen en incidenten op zee en in samenwerking tussen de staten bij de opsporing van factoren die tot ongevallen en incidenten op zee kunnen leiden. Tevens dient rekening te worden gehouden met de Resolutie A.861(20) van de Algemene Vergadering van de IMO van 27 november 1997 en Resolutie MSC.163(78) van de Maritieme Veiligheidscommissie van de IMO van 17 mei 2004, die in een definitie van reisgegevensrecorder voorzien.

| (9) | Bij het veiligheidsonderzoek naar ongevallen en incidenten op zee dienen de lidstaten rekening te houden met de „Guidelines on fair treatment of seafarers in the event of a maritime accident” (richtsnoeren inzake een behoorlijke behandeling van zeevarenden bij een maritiem ongeval) die zijn gehecht aan Resolutie A.987(24) van de Algemene Vergadering van de IMO en de Raad van bestuur van de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) van 1 december 2005 en met alle andere door relevante internationale organisaties vastgestelde aanbevelingen en instrumenten die betrekking hebben op menselijke factoren, voor zover die van toepassing zijn op technisch veiligheidsonderzoek. |
| --- | --- |

(9)

Bij het veiligheidsonderzoek naar ongevallen en incidenten op zee dienen de lidstaten rekening te houden met de „Guidelines on fair treatment of seafarers in the event of a maritime accident” (richtsnoeren inzake een behoorlijke behandeling van zeevarenden bij een maritiem ongeval) die zijn gehecht aan Resolutie A.987(24) van de Algemene Vergadering van de IMO en de Raad van bestuur van de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) van 1 december 2005 en met alle andere door relevante internationale organisaties vastgestelde aanbevelingen en instrumenten die betrekking hebben op menselijke factoren, voor zover die van toepassing zijn op technisch veiligheidsonderzoek.

| (10) | Richtlijn 1999/35/EG van de Raad van 29 april 1999 betreffende een stelsel van verplichte onderzoeken voor de veilige exploitatie van geregelde diensten met ro-ro-veerboten en hogesnelheidspassagiersvaartuigen (5) verplicht de lidstaten ertoe om in het kader van hun respectieve nationale rechtsstelsels een wettelijke regeling vast te stellen, op grond waarvan zij en iedere andere lidstaat die een aanzienlijk belang heeft, kunnen deelnemen of meewerken aan een onderzoek naar een ongeval of incident op zee waarbij ro-ro-veerboten of hogesnelheidspassagiersvaartuigen betrokken zijn dan wel, indien de Code voor onderzoek naar ongevallen en incidenten op zee zulks bepaalt, een dergelijk onderzoek kunnen instellen. |
| --- | --- |

(10)

Richtlijn 1999/35/EG van de Raad van 29 april 1999 betreffende een stelsel van verplichte onderzoeken voor de veilige exploitatie van geregelde diensten met ro-ro-veerboten en hogesnelheidspassagiersvaartuigen (5) verplicht de lidstaten ertoe om in het kader van hun respectieve nationale rechtsstelsels een wettelijke regeling vast te stellen, op grond waarvan zij en iedere andere lidstaat die een aanzienlijk belang heeft, kunnen deelnemen of meewerken aan een onderzoek naar een ongeval of incident op zee waarbij ro-ro-veerboten of hogesnelheidspassagiersvaartuigen betrokken zijn dan wel, indien de Code voor onderzoek naar ongevallen en incidenten op zee zulks bepaalt, een dergelijk onderzoek kunnen instellen.

| (11) | Richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart (6) verplicht de lidstaten ertoe te voldoen aan de IMO-code voor onderzoek naar ongevallen en incidenten op zee en ervoor te zorgen dat de bevindingen van het onderzoek zo spoedig mogelijk na de sluiting ervan bekend worden gemaakt. |
| --- | --- |

(11)

Richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart (6) verplicht de lidstaten ertoe te voldoen aan de IMO-code voor onderzoek naar ongevallen en incidenten op zee en ervoor te zorgen dat de bevindingen van het onderzoek zo spoedig mogelijk na de sluiting ervan bekend worden gemaakt.

| (12) | Het is van het allergrootste belang dat het veiligheidsonderzoek naar ongevallen en incidenten met zeeschepen, dan wel met andere schepen in havens of andere beperkte zeegebieden, op onpartijdige wijze wordt verricht, opdat de omstandigheden en oorzaken van het ongeval of incident effectief kunnen worden vastgesteld. Dit onderzoek dient dan ook te worden verricht door gekwalificeerde onderzoekers onder toezicht van een onafhankelijke instantie of entiteit, teneinde belangenconflicten te vermijden. |
| --- | --- |

(12)

Het is van het allergrootste belang dat het veiligheidsonderzoek naar ongevallen en incidenten met zeeschepen, dan wel met andere schepen in havens of andere beperkte zeegebieden, op onpartijdige wijze wordt verricht, opdat de omstandigheden en oorzaken van het ongeval of incident effectief kunnen worden vastgesteld. Dit onderzoek dient dan ook te worden verricht door gekwalificeerde onderzoekers onder toezicht van een onafhankelijke instantie of entiteit, teneinde belangenconflicten te vermijden.

| (13) | De lidstaten dienen, in overeenstemming met hun wetgeving inzake de bevoegdheden van de voor het strafrechtelijk onderzoek verantwoordelijke autoriteiten en, waar nodig, in samenwerking met die autoriteiten, ervoor te zorgen dat de voor het technisch onderzoek verantwoordelijke personen hun taak onder de best mogelijke voorwaarden kunnen verrichten. |
| --- | --- |

(13)

De lidstaten dienen, in overeenstemming met hun wetgeving inzake de bevoegdheden van de voor het strafrechtelijk onderzoek verantwoordelijke autoriteiten en, waar nodig, in samenwerking met die autoriteiten, ervoor te zorgen dat de voor het technisch onderzoek verantwoordelijke personen hun taak onder de best mogelijke voorwaarden kunnen verrichten.

| (14) | De lidstaten dienen te verzekeren dat hun rechtsstelsel de mogelijkheid biedt dat zijzelf en alle andere lidstaten die een aanzienlijk belang hebben, aan een onderzoek naar ongevallen deelnemen op basis van de bepalingen van de IMO-code voor onderzoek naar ongevallen en incidenten op zee, daaraan hun medewerking verlenen of daaraan leiding geven. |
| --- | --- |

(14)

De lidstaten dienen te verzekeren dat hun rechtsstelsel de mogelijkheid biedt dat zijzelf en alle andere lidstaten die een aanzienlijk belang hebben, aan een onderzoek naar ongevallen deelnemen op basis van de bepalingen van de IMO-code voor onderzoek naar ongevallen en incidenten op zee, daaraan hun medewerking verlenen of daaraan leiding geven.

| (15) | In onderlinge overeenstemming mag een lidstaat de leiding van een veiligheidsonderzoek naar een ongeval of incident op zee (hierna „veiligheidsonderzoek” genoemd) of specifieke taken die daarvan deel uitmaken, aan een andere lidstaat delegeren. |
| --- | --- |

(15)

In onderlinge overeenstemming mag een lidstaat de leiding van een veiligheidsonderzoek naar een ongeval of incident op zee (hierna „veiligheidsonderzoek” genoemd) of specifieke taken die daarvan deel uitmaken, aan een andere lidstaat delegeren.

| (16) | De lidstaten dienen al het mogelijke te doen om geen kosten in rekening te brengen voor bijstand die wordt gevraagd in het kader van een veiligheidsonderzoek waarbij twee of meer lidstaten zijn betrokken. Indien een lidstaat die niet bij het veiligheidsonderzoek is betrokken, om bijstand wordt verzocht, maken de lidstaten afspraken over de vergoeding van de kosten. |
| --- | --- |

(16)

De lidstaten dienen al het mogelijke te doen om geen kosten in rekening te brengen voor bijstand die wordt gevraagd in het kader van een veiligheidsonderzoek waarbij twee of meer lidstaten zijn betrokken. Indien een lidstaat die niet bij het veiligheidsonderzoek is betrokken, om bijstand wordt verzocht, maken de lidstaten afspraken over de vergoeding van de kosten.

| (17) | Krachtens reglement V/20 van SOLAS 74 dienen passagiersschepen en andere schepen dan passagiersschepen van 3 000 brutoregisterton en meer die op of na 1 juli 2002 zijn gebouwd, te worden uitgerust met een reisgegevensrecorder (hierna „VDR” te noemen) teneinde het onderzoek na een ongeval te vergemakkelijken. In verband met het belang daarvan in het kader van de ontwikkeling van een beleid ter voorkoming van ongevallen op zee moet systematisch worden geëist dat schepen die op nationale en internationale reizen havens in de Gemeenschap aandoen, dergelijke apparatuur aan boord hebben. |
| --- | --- |

(17)

Krachtens reglement V/20 van SOLAS 74 dienen passagiersschepen en andere schepen dan passagiersschepen van 3 000 brutoregisterton en meer die op of na 1 juli 2002 zijn gebouwd, te worden uitgerust met een reisgegevensrecorder (hierna „VDR” te noemen) teneinde het onderzoek na een ongeval te vergemakkelijken. In verband met het belang daarvan in het kader van de ontwikkeling van een beleid ter voorkoming van ongevallen op zee moet systematisch worden geëist dat schepen die op nationale en internationale reizen havens in de Gemeenschap aandoen, dergelijke apparatuur aan boord hebben.

| (18) | De door de reisgegevensrecorder en andere elektronische instrumenten verstrekte gegevens kunnen zowel retrospectief worden gebruikt, om na een ongeval of incident op zee de oorzaken daarvan te achterhalen, als preventief, om inzicht te verwerven in de omstandigheden die tot dergelijke gebeurtenissen leiden. De lidstaten dienen ervoor te zorgen dat dergelijke gegevens, voor zover beschikbaar, op passende wijze worden gebruikt voor beide doeleinden. |
| --- | --- |

(18)

De door de reisgegevensrecorder en andere elektronische instrumenten verstrekte gegevens kunnen zowel retrospectief worden gebruikt, om na een ongeval of incident op zee de oorzaken daarvan te achterhalen, als preventief, om inzicht te verwerven in de omstandigheden die tot dergelijke gebeurtenissen leiden. De lidstaten dienen ervoor te zorgen dat dergelijke gegevens, voor zover beschikbaar, op passende wijze worden gebruikt voor beide doeleinden.

| (19) | Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 (7) bepaalt dat het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (hierna „het Agentschap” genoemd) met de lidstaten samenwerkt teneinde technische oplossingen uit te werken en technische bijstand te verlenen in verband met de toepassing van de communautaire wetgeving. Op het gebied van het onderzoek naar ongevallen heeft het Agentschap de specifieke taak om de samenwerking te vergemakkelijken tussen de lidstaten en de Commissie bij het ontwerpen — rekening houdend met de verschillende rechtsstelsels van de lidstaten — van een gemeenschappelijke methodologie voor het onderzoeken van ongevallen op zee overeenkomstig internationaal aanvaarde beginselen. |
| --- | --- |

(19)

Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 (7) bepaalt dat het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (hierna „het Agentschap” genoemd) met de lidstaten samenwerkt teneinde technische oplossingen uit te werken en technische bijstand te verlenen in verband met de toepassing van de communautaire wetgeving. Op het gebied van het onderzoek naar ongevallen heeft het Agentschap de specifieke taak om de samenwerking te vergemakkelijken tussen de lidstaten en de Commissie bij het ontwerpen — rekening houdend met de verschillende rechtsstelsels van de lidstaten — van een gemeenschappelijke methodologie voor het onderzoeken van ongevallen op zee overeenkomstig internationaal aanvaarde beginselen.

| (20) | Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1406/2002 bevordert het Agentschap de samenwerking bij de ondersteuning door de lidstaten bij activiteiten in het kader van onderzoeken en bij de analyse van bestaande onderzoekrapporten inzake ongevallen. |
| --- | --- |

(20)

Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1406/2002 bevordert het Agentschap de samenwerking bij de ondersteuning door de lidstaten bij activiteiten in het kader van onderzoeken en bij de analyse van bestaande onderzoekrapporten inzake ongevallen.

| (21) | De lidstaten dienen op passende wijze rekening te houden met de veiligheidsaanbevelingen die naar aanleiding van een veiligheidsonderzoek worden gedaan. |
| --- | --- |

(21)

De lidstaten dienen op passende wijze rekening te houden met de veiligheidsaanbevelingen die naar aanleiding van een veiligheidsonderzoek worden gedaan.

| (22) | Aangezien het technisch veiligheidsonderzoek ten doel heeft ongevallen en incidenten op zee te voorkomen, dienen de conclusies en de veiligheidsaanbevelingen in geen geval te worden gebruikt om de aansprakelijkheid te bepalen of de schuldvraag te beantwoorden. |
| --- | --- |

(22)

Aangezien het technisch veiligheidsonderzoek ten doel heeft ongevallen en incidenten op zee te voorkomen, dienen de conclusies en de veiligheidsaanbevelingen in geen geval te worden gebruikt om de aansprakelijkheid te bepalen of de schuldvraag te beantwoorden.

| (23) | Daar de doelstelling van deze richtlijn, namelijk de verbetering van de maritieme veiligheid in de Gemeenschap en het daarmee voorkomen van toekomstige ongevallen op zee, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang en de gevolgen van het optreden beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om die doelstelling te verwezenlijken. |
| --- | --- |

(23)

Daar de doelstelling van deze richtlijn, namelijk de verbetering van de maritieme veiligheid in de Gemeenschap en het daarmee voorkomen van toekomstige ongevallen op zee, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang en de gevolgen van het optreden beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om die doelstelling te verwezenlijken.

| (24) | De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (8). |
| --- | --- |

(24)

De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (8).

| (25) | De Commissie dient met name te worden gemachtigd deze richtlijn te wijzigen om latere wijzigingen van daarmee verband houdende internationale verdragen, protocollen, codes en resoluties toe te passen en om de gemeenschappelijke methodologie voor het onderzoeken van ongevallen en incidenten op zee vast te stellen of te wijzigen. Aangezien het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn, onder meer door haar aan te vullen met nieuwe niet-essentiële onderdelen, moeten zij worden vastgesteld volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG bepaalde regelgevingsprocedure met toetsing. |
| --- | --- |

(25)

De Commissie dient met name te worden gemachtigd deze richtlijn te wijzigen om latere wijzigingen van daarmee verband houdende internationale verdragen, protocollen, codes en resoluties toe te passen en om de gemeenschappelijke methodologie voor het onderzoeken van ongevallen en incidenten op zee vast te stellen of te wijzigen. Aangezien het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn, onder meer door haar aan te vullen met nieuwe niet-essentiële onderdelen, moeten zij worden vastgesteld volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG bepaalde regelgevingsprocedure met toetsing.

| (26) | Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel akkoord „Beter wetgeven” (9) worden de lidstaten ertoe aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap hun eigen tabellen op te stellen, die voor zover mogelijk het verband weergeven tussen deze richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken, |
| --- | --- |

(26)

Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel akkoord „Beter wetgeven” (9) worden de lidstaten ertoe aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap hun eigen tabellen op te stellen, die voor zover mogelijk het verband weergeven tussen deze richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Onderwerp

1.   Deze richtlijn heeft ten doel de maritieme veiligheid te verhogen en verontreiniging door schepen te voorkomen en daarmee de kans op toekomstige ongevallen op zee te verminderen door:

| a) | een spoedige uitvoering van het veiligheidsonderzoek en een gedegen analyse van ongevallen en incidenten op zee te bevorderen, teneinde de oorzaken ervan vast te stellen, en |
| --- | --- |

a)

een spoedige uitvoering van het veiligheidsonderzoek en een gedegen analyse van ongevallen en incidenten op zee te bevorderen, teneinde de oorzaken ervan vast te stellen, en

| b) | ervoor te zorgen dat tijdig en nauwgezet verslag over het veiligheidsonderzoek wordt uitgebracht en voorstellen voor herstelmaatregelen worden gedaan. |
| --- | --- |

b)

ervoor te zorgen dat tijdig en nauwgezet verslag over het veiligheidsonderzoek wordt uitgebracht en voorstellen voor herstelmaatregelen worden gedaan.

2.   Het onderzoek uit hoofde van deze richtlijn dient niet ter bepaling van de aansprakelijkheid, noch ter beantwoording van de schuldvraag. De lidstaten zorgen er evenwel voor dat de onderzoeksinstantie of -entiteit (hierna „onderzoeksinstantie” genoemd) niet nalaat om de oorzaken van het ongeval of incident onverkort te rapporteren omdat uit haar bevindingen conclusies in verband met schuld of aansprakelijkheid kunnen worden getrokken.

Artikel 2

Toepassingsgebied

1.   Deze richtlijn is van toepassing op ongevallen en incidenten op zee:

| a) | waarbij schepen zijn betrokken die onder de vlag van een van de lidstaten varen; |
| --- | --- |

a)

waarbij schepen zijn betrokken die onder de vlag van een van de lidstaten varen;

| b) | die zich voordoen in de territoriale zee en de binnenwateren van de lidstaten, als omschreven in UNCLOS; of |
| --- | --- |

b)

die zich voordoen in de territoriale zee en de binnenwateren van de lidstaten, als omschreven in UNCLOS; of

| c) | die andere aanzienlijke belangen van de lidstaten raken. |
| --- | --- |

c)

die andere aanzienlijke belangen van de lidstaten raken.

2.   Deze richtlijn is niet van toepassing op ongevallen en incidenten op zee waarbij uitsluitend zijn betrokken:

| a) | oorlogsschepen, troepenschepen of andere schepen in eigendom van of geëxploiteerd door een lidstaat welke uitsluitend worden gebruikt voor een niet-commerciële overheidsdienst; |
| --- | --- |

a)

oorlogsschepen, troepenschepen of andere schepen in eigendom van of geëxploiteerd door een lidstaat welke uitsluitend worden gebruikt voor een niet-commerciële overheidsdienst;

| b) | schepen die niet mechanisch worden voortgestuwd, houten schepen van eenvoudige bouw, en niet voor handel gebruikte plezierjachten en -vaartuigen, tenzij deze voor commerciële doeleinden worden of zullen worden bemand en gebruikt voor het vervoer van meer dan 12 passagiers; |
| --- | --- |

b)

schepen die niet mechanisch worden voortgestuwd, houten schepen van eenvoudige bouw, en niet voor handel gebruikte plezierjachten en -vaartuigen, tenzij deze voor commerciële doeleinden worden of zullen worden bemand en gebruikt voor het vervoer van meer dan 12 passagiers;

| c) | binnenvaartschepen die op de binnenwateren worden geëxploiteerd; |
| --- | --- |

c)

binnenvaartschepen die op de binnenwateren worden geëxploiteerd;

| d) | vissersvaartuigen met een lengte van minder dan 15 meter; |
| --- | --- |

d)

vissersvaartuigen met een lengte van minder dan 15 meter;

| e) | vaste booreilanden. |
| --- | --- |

e)

vaste booreilanden.

Artikel 3

Definities

Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:

| 1) | „IMO-code voor onderzoek naar ongevallen en incidenten op zee”, de meest actuele versie van de Code voor onderzoek naar ongevallen en incidenten op zee, die is gehecht aan Resolutie A.849 van 27 november 1997 van de Algemene Vergadering van de IMO. |
| --- | --- |

1)

„IMO-code voor onderzoek naar ongevallen en incidenten op zee”, de meest actuele versie van de Code voor onderzoek naar ongevallen en incidenten op zee, die is gehecht aan Resolutie A.849 van 27 november 1997 van de Algemene Vergadering van de IMO.

| 2) | De volgende begrippen worden gebezigd overeenkomstig de in de IMO-code voor onderzoek naar ongevallen en incidenten op zee gegeven definities:






  a) | „ongeval op zee”, |
| --- | --- | --- |

2)

De volgende begrippen worden gebezigd overeenkomstig de in de IMO-code voor onderzoek naar ongevallen en incidenten op zee gegeven definities:

a)

„ongeval op zee”,

| b) | „zeer ernstig ongeval”, |
| --- | --- |

b)

„zeer ernstig ongeval”,

| c) | „incident op zee”, |
| --- | --- |

c)

„incident op zee”,

| d) | „veiligheidsonderzoek naar een ongeval of incident op zee”, |
| --- | --- |

d)

„veiligheidsonderzoek naar een ongeval of incident op zee”,

| e) | „staat die het onderzoek leidt”, |
| --- | --- |

e)

„staat die het onderzoek leidt”,

| f) | „staat die een aanzienlijk belang heeft”. |
| --- | --- |

f)

„staat die een aanzienlijk belang heeft”.

| 3) | De begrippen „ro-ro-veerboot” en „hogesnelheidspassagiersvaartuig” worden gebezigd overeenkomstig de definities van artikel 2 van Richtlijn 1999/35/EG. |
| --- | --- |

3)

De begrippen „ro-ro-veerboot” en „hogesnelheidspassagiersvaartuig” worden gebezigd overeenkomstig de definities van artikel 2 van Richtlijn 1999/35/EG.

| 4) | „Reisgegevensrecorder” (VDR) wordt gebezigd overeenkomstig de definitie van Resolutie A.861(20) van de Algemene Vergadering van de IMO en Resolutie MSC.163(78) van de Maritieme veiligheidscommissie van de IMO. |
| --- | --- |

4)

„Reisgegevensrecorder” (VDR) wordt gebezigd overeenkomstig de definitie van Resolutie A.861(20) van de Algemene Vergadering van de IMO en Resolutie MSC.163(78) van de Maritieme veiligheidscommissie van de IMO.

| 5) | Onder „veiligheidsaanbeveling” wordt verstaan een voorstel:






  a) | hetzij van de onderzoeksinstantie van de staat die het veiligheidsonderzoek verricht of leidt, dat gebaseerd is op uit dat onderzoek verkregen informatie; of, in voorkomend geval, |
| --- | --- | --- |

5)

Onder „veiligheidsaanbeveling” wordt verstaan een voorstel:

a)

hetzij van de onderzoeksinstantie van de staat die het veiligheidsonderzoek verricht of leidt, dat gebaseerd is op uit dat onderzoek verkregen informatie; of, in voorkomend geval,

| b) | van de Commissie op basis van een abstracte gegevensanalyse. |
| --- | --- |

b)

van de Commissie op basis van een abstracte gegevensanalyse.

Artikel 4

Status van een veiligheidsonderzoek

1.   De lidstaten stellen overeenkomstig hun rechtsstelsel de juridische status van het onderzoek zo vast dat het veiligheidsonderzoek zo doeltreffend en zo snel mogelijk kan worden verricht.

In overeenstemming met hun wetgeving en, in voorkomend geval, door samenwerking met de autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor het gerechtelijk onderzoek, zorgen de lidstaten ervoor dat veiligheidsonderzoeken:

| a) | onafhankelijk van strafrechtelijke of andere parallelle onderzoeken ter bepaling van de aansprakelijkheid of de beantwoording van de schuldvraag worden verricht, en |
| --- | --- |

a)

onafhankelijk van strafrechtelijke of andere parallelle onderzoeken ter bepaling van de aansprakelijkheid of de beantwoording van de schuldvraag worden verricht, en

| b) | niet als gevolg van dergelijke onderzoeken onrechtmatig worden belet, opgeschort of vertraagd. |
| --- | --- |

b)

niet als gevolg van dergelijke onderzoeken onrechtmatig worden belet, opgeschort of vertraagd.

2.   De door de lidstaten vast te stellen voorschriften bevatten, overeenkomstig het in artikel 10 bedoelde raamwerk voor permanente samenwerking, bepalingen die voorzien in de mogelijkheid van:

| a) | samenwerking en wederzijdse bijstand bij een door een andere lidstaat geleid veiligheidsonderzoek of delegatie van de leiding van een dergelijk onderzoek of incident aan een andere lidstaat overeenkomstig artikel 7, en |
| --- | --- |

a)

samenwerking en wederzijdse bijstand bij een door een andere lidstaat geleid veiligheidsonderzoek of delegatie van de leiding van een dergelijk onderzoek of incident aan een andere lidstaat overeenkomstig artikel 7, en

| b) | coördinatie van de activiteiten van hun respectieve onderzoeksinstanties, voor zover dit noodzakelijk is om de doelstellingen van deze richtlijn te verwezenlijken. |
| --- | --- |

b)

coördinatie van de activiteiten van hun respectieve onderzoeksinstanties, voor zover dit noodzakelijk is om de doelstellingen van deze richtlijn te verwezenlijken.

Artikel 5

Onderzoeksverplichting

1.   Elke lidstaat zorgt ervoor dat de in artikel 8 bedoelde onderzoeksinstantie een veiligheidsonderzoek instelt na een zeer ernstig ongeval op zee:

| a) | waarbij een onder zijn vlag varend schip is betrokken, ongeacht de plaats van het ongeval, |
| --- | --- |

a)

waarbij een onder zijn vlag varend schip is betrokken, ongeacht de plaats van het ongeval,

| b) | in zijn territoriale zee of binnenwateren als omschreven in UNCLOS, ongeacht de vlag van het schip of de schepen die bij het ongeval zijn betrokken, of |
| --- | --- |

b)

in zijn territoriale zee of binnenwateren als omschreven in UNCLOS, ongeacht de vlag van het schip of de schepen die bij het ongeval zijn betrokken, of

| c) | waarbij de lidstaat een aanzienlijk belang heeft, ongeacht de plaats van het ongeval of de vlag van het betrokken schip of de betrokken schepen. |
| --- | --- |

c)

waarbij de lidstaat een aanzienlijk belang heeft, ongeacht de plaats van het ongeval of de vlag van het betrokken schip of de betrokken schepen.

2.   Daarnaast besluit de onderzoeksinstantie of er al dan niet een veiligheidsonderzoek naar een ander ongeval of incident op zee wordt verricht.

Bij haar besluit houdt de onderzoeksinstantie rekening met de ernst van het ongeval of incident, het betrokken type vaartuig en/of lading en de mogelijkheid dat de bevindingen van het veiligheidsonderzoek bijdragen tot de voorkoming van toekomstige ongevallen en incidenten.

3.   De omvang en de praktische regelingen voor het verrichten van veiligheidsonderzoeken worden vastgesteld door de onderzoeksinstantie van de lidstaat die het onderzoek leidt in samenwerking met de overeenkomstige instanties van de andere staten die een aanzienlijk belang hebben, op de wijze die zij het meest geschikt acht om de doelstelling van deze richtlijn te verwezenlijken en om toekomstige ongevallen en incidenten te voorkomen.

4.   Bij veiligheidsonderzoeken worden de beginselen gevolgd van de gemeenschappelijke methodologie voor het onderzoek naar ongevallen en incidenten op zee die uit hoofde van artikel 2, onder e), van Verordening (EG) nr. 1406/2002 is ontwikkeld. Tot vaststelling of aanpassing van die methodologie voor de toepassing van deze richtlijn wordt door de Commissie besloten.

Daar het een maatregel betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn, onder meer door haar aan te vullen, moet zij worden vastgesteld volgens de in artikel 18, lid 3, bepaalde regelgevingsprocedure met toetsing.

De Commissie en de lidstaten ontwikkelen richtsnoeren betreffende processen en beste praktijken bij veiligheidsonderzoeken die bij de toepassing van de gemeenschappelijke methodologie worden gebruikt. Deze richtsnoeren wordt periodiek bijgewerkt om rekening te houden met de bij de veiligheidsonderzoeken opgedane ervaring.

5.   Het veiligheidsonderzoek wordt zo spoedig mogelijk na een ongeval of incident op zee ingeleid.

Artikel 6

Rapportageverplichting

De lidstaten nemen in hun rechtsstelsels de verplichting op dat hun onderzoeksinstantie door de verantwoordelijke autoriteiten en/of de betrokken partijen onverwijld in kennis wordt gesteld van elk onder deze richtlijn vallend ongeval of incident.

Artikel 7

Leiding van en deelname in het veiligheidsonderzoek

1.   De lidstaten onthouden zich ervan een parallel veiligheidsonderzoek naar eenzelfde ongeval of incident op zee te verrichten. Zij nemen geen maatregelen die de uitvoering van een veiligheidsonderzoek in het kader van deze richtlijn onrechtmatig beletten, opschorten of vertragen.

Bij veiligheidsonderzoeken waarbij twee of meer lidstaten zijn betrokken, werken de betrokken lidstaten samen teneinde spoedig overeen te komen welke lidstaat het onderzoek leidt. Zij stellen alles in het werk om overeenstemming over de onderzoeksprocedures te bereiken. In het kader van deze overeenstemming, hebben andere staten met een aanzienlijk belang dezelfde rechten en toegang tot getuigen en bewijsmateriaal als de lidstaat die het veiligheidsonderzoek leidt. Zij hebben er tevens recht op dat hun standpunt in overweging wordt genomen door de lidstaat die het onderzoek leidt.

2.   Onverminderd lid 1, blijft iedere lidstaat verantwoordelijk voor het veiligheidsonderzoek en de coördinatie met andere lidstaten die een aanzienlijk belang hebben, totdat in onderling overleg is vastgesteld welke staat het onderzoek zal leiden.

3.   Onverminderd zijn verplichtingen uit hoofde van deze richtlijn en van het internationale recht mag een lidstaat in onderling overleg de leiding van een veiligheidsonderzoek of specifieke taken die daarvan deel uitmaken, per geval aan een andere lidstaat delegeren.

4.   Wanneer een ro-ro-veerboot of hogesnelheidspassagiersvaartuig betrokken is bij een ongeval of incident op zee, wordt de veiligheidsonderzoeksprocedure ingeleid door de lidstaat in wiens territoriale of interne wateren als gedefinieerd in UNCLOS het ongeval of incident heeft plaatsgevonden of, indien het in andere wateren heeft plaatsgevonden, door de laatste lidstaat die door die veerboot of dat vaartuig is bezocht. Die staat blijft verantwoordelijk voor het veiligheidsonderzoek en de coördinatie met andere lidstaten die een aanzienlijk belang hebben, totdat in onderling overleg is vastgesteld welke staat het onderzoek zal leiden.

Artikel 8

Onderzoeksinstanties

1.   De lidstaten zorgen ervoor dat het veiligheidsonderzoek wordt uitgevoerd onder de verantwoordelijkheid van een onpartijdige permanente onderzoeksinstantie of -entiteit, door naar behoren gekwalificeerde onderzoekers met deskundigheid op het gebied van ongevallen en incidenten op zee.

Teneinde het veiligheidsonderzoek op onpartijdige wijze te verrichten, is de onderzoeksinstantie wat betreft haar organisatie, juridische structuur en besluitvorming onafhankelijk van iedere partij waarvan de belangen strijdig zouden kunnen zijn met de haar toevertrouwde opdracht.

Door land omsloten lidstaten die niet beschikken over schepen of vaartuigen die hun vlag voeren, wijzen een onafhankelijke instantie aan voor samenwerking bij het onderzoek ingevolge artikel 5, lid 1, onder c).

2.   De onderzoeksinstantie zorgt ervoor dat individuele onderzoekers over de nodige operationele kennis en praktische ervaring beschikken op de gebieden die onder hun normale onderzoeksbevoegdheden vallen. Bovendien zorgt de onderzoeksinstantie ervoor dat specifieke deskundigheid op korte termijn beschikbaar is, mocht deze noodzakelijk blijken.

3.   De aan de onderzoeksinstantie toevertrouwde taken kunnen worden uitgebreid tot het verzamelen en analyseren van gegevens met betrekking tot maritieme veiligheid, met name voor preventiedoeleinden, voor zover deze activiteiten geen afbreuk doen aan haar onafhankelijkheid en geen regelgevende, bestuurlijke of normgevende verantwoordelijkheden meebrengen.

4.   De lidstaten zorgen er in het kader van hun respectieve rechtsstelsels voor dat de onderzoekers van hun eigen onderzoeksinstantie of van een andere onderzoeksinstantie waaraan zij de onderzoekstaak hebben gedelegeerd, waar nodig in samenwerking met de voor het strafrechtelijk onderzoek verantwoordelijke autoriteiten:

| a) | vrije toegang krijgen tot de relevante gebieden of de plaats van het ongeval, alsmede tot elk schip, wrak of andere constructie, met inbegrip van lading, uitrusting en wrakstukken; |
| --- | --- |

a)

vrije toegang krijgen tot de relevante gebieden of de plaats van het ongeval, alsmede tot elk schip, wrak of andere constructie, met inbegrip van lading, uitrusting en wrakstukken;

| b) | een onmiddellijke inventarisatie van bewijsmateriaal mogen maken en tot een gecontroleerde opsporing en verwijdering van wrakgoed, wrakstukken en andere onderdelen of materialen ten behoeve van onderzoek of analyse mogen overgaan; |
| --- | --- |

b)

een onmiddellijke inventarisatie van bewijsmateriaal mogen maken en tot een gecontroleerde opsporing en verwijdering van wrakgoed, wrakstukken en andere onderdelen of materialen ten behoeve van onderzoek of analyse mogen overgaan;

| c) | de onder b) bedoelde voorwerpen mogen laten onderzoeken of analyseren en vrije toegang krijgen tot de resultaten van dergelijke onderzoeken of analyses; |
| --- | --- |

c)

de onder b) bedoelde voorwerpen mogen laten onderzoeken of analyseren en vrije toegang krijgen tot de resultaten van dergelijke onderzoeken of analyses;

| d) | alle relevante informatie en geregistreerde gegevens, met inbegrip van de gegevens van de VDR, met betrekking tot een schip, reis, lading, bemanning of andere persoon, voorwerp, toestand of omstandigheid vrij mogen inzien, kopiëren en gebruiken; |
| --- | --- |

d)

alle relevante informatie en geregistreerde gegevens, met inbegrip van de gegevens van de VDR, met betrekking tot een schip, reis, lading, bemanning of andere persoon, voorwerp, toestand of omstandigheid vrij mogen inzien, kopiëren en gebruiken;

| e) | vrije toegang krijgen tot de resultaten van de onderzoeken op de lichamen van slachtoffers of van testen op monsters genomen van de lichamen van slachtoffers; |
| --- | --- |

e)

vrije toegang krijgen tot de resultaten van de onderzoeken op de lichamen van slachtoffers of van testen op monsters genomen van de lichamen van slachtoffers;

| f) | de resultaten mogen eisen van onderzoeken of analyses van monsters van degenen die bij de exploitatie van een schip zijn betrokken of van andere relevante personen en daartoe vrije toegang krijgen; |
| --- | --- |

f)

de resultaten mogen eisen van onderzoeken of analyses van monsters van degenen die bij de exploitatie van een schip zijn betrokken of van andere relevante personen en daartoe vrije toegang krijgen;

| g) | getuigen mogen horen in afwezigheid van personen wier belangen geacht zouden kunnen worden het veiligheidsonderzoek te belemmeren; |
| --- | --- |

g)

getuigen mogen horen in afwezigheid van personen wier belangen geacht zouden kunnen worden het veiligheidsonderzoek te belemmeren;

| h) | toegang krijgen tot archiefgegevens en relevante informatie waarover de vlaggenstaat, de eigenaars, de classificatiebureaus en andere betrokken partijen beschikken, voor zover deze partijen of hun vertegenwoordigers in de betrokken lidstaat zijn gevestigd; |
| --- | --- |

h)

toegang krijgen tot archiefgegevens en relevante informatie waarover de vlaggenstaat, de eigenaars, de classificatiebureaus en andere betrokken partijen beschikken, voor zover deze partijen of hun vertegenwoordigers in de betrokken lidstaat zijn gevestigd;

| i) | een beroep kunnen doen op ondersteuning door de betrokken autoriteiten in de respectieve staten, waaronder inspecteurs van de vlaggenstaat en de havenstaat, personeel van de kustwacht, operators van verkeersbegeleidingsdiensten voor de scheepvaart, opsporings- en reddingsbrigades, loodsen en ander personeel van haven- of scheepvaartdiensten. |
| --- | --- |

i)

een beroep kunnen doen op ondersteuning door de betrokken autoriteiten in de respectieve staten, waaronder inspecteurs van de vlaggenstaat en de havenstaat, personeel van de kustwacht, operators van verkeersbegeleidingsdiensten voor de scheepvaart, opsporings- en reddingsbrigades, loodsen en ander personeel van haven- of scheepvaartdiensten.

5.   De onderzoeksinstantie krijgt de bevoegdheid onmiddellijk re reageren wanneer zij in kennis wordt gesteld, ongeacht de fase van het ongeval, en krijgt voldoende middelen om haar taken in onafhankelijkheid te verrichten. Haar onderzoekers genieten een status die hun de nodige garanties van onafhankelijkheid biedt.

6.   De onderzoeksinstantie mag haar taken in het kader van deze richtlijn combineren met werkzaamheden in verband met het onderzoek naar andere gebeurtenissen dan ongevallen op zee, mits dergelijke onderzoeken haar onafhankelijkheid niet in gevaar brengen.

Artikel 9

Vertrouwelijkheid

De lidstaten zorgen er in het kader van hun rechtsstelsel voor dat de volgende documenten niet voor andere doeleinden dan het veiligheidsonderzoek beschikbaar worden gesteld, tenzij de bevoegde instanties van de lidstaat in kwestie bepalen dat het belang van openbaarmaking zwaarder weegt dan de negatieve binnenlandse en internationale gevolgen daarvan voor dat veiligheidsonderzoek of eventuele toekomstige onderzoeken:

| a) | alle getuigenissen en andere verklaringen, verslagen en notities die door de onderzoeksinstantie in het kader van het veiligheidsonderzoek worden opgetekend of ontvangen; |
| --- | --- |

a)

alle getuigenissen en andere verklaringen, verslagen en notities die door de onderzoeksinstantie in het kader van het veiligheidsonderzoek worden opgetekend of ontvangen;

| b) | documenten die de identiteit onthullen van personen die in de kader van het veiligheidsonderzoek zijn gehoord; |
| --- | --- |

b)

documenten die de identiteit onthullen van personen die in de kader van het veiligheidsonderzoek zijn gehoord;

| c) | medische of persoonlijke informatie over personen die bij het ongeval of incident zijn betrokken. |
| --- | --- |

c)

medische of persoonlijke informatie over personen die bij het ongeval of incident zijn betrokken.

Artikel 10

Raamwerk voor permanente samenwerking

1.   De lidstaten creëren in nauwe samenwerking met de Commissie een raamwerk voor permanente samenwerking dat hun respectieve onderzoeksinstanties in staat stelt onderling samen te werken, in de mate die noodzakelijk is om de doelstelling van deze richtlijn te verwezenlijken.

2.   Het reglement van orde van het raamwerk voor permanente samenwerking en de daarvoor noodzakelijke organisatorische regelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 18, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure.

3.   Binnen het raamwerk voor permanente samenwerking maken de onderzoeksinstanties in de lidstaten in het bijzonder afspraken over de beste wijze van samenwerking met het oog op:

| a) | het mogelijk maken van het gedeeld gebruik door de onderzoeksinstanties van installaties, voorzieningen en apparatuur voor technisch onderzoek van wrakgoed en scheepsapparatuur en andere voorwerpen die voor het veiligheidsonderzoek van belang zijn, met inbegrip van het uitlezen en analyseren van de gegevens van de VDR en andere elektronische instrumenten; |
| --- | --- |

a)

het mogelijk maken van het gedeeld gebruik door de onderzoeksinstanties van installaties, voorzieningen en apparatuur voor technisch onderzoek van wrakgoed en scheepsapparatuur en andere voorwerpen die voor het veiligheidsonderzoek van belang zijn, met inbegrip van het uitlezen en analyseren van de gegevens van de VDR en andere elektronische instrumenten;

| b) | het bieden van onderlinge ondersteuning in de vorm van technische samenwerking of deskundigheid die nodig is om specifieke taken te verrichten; |
| --- | --- |

b)

het bieden van onderlinge ondersteuning in de vorm van technische samenwerking of deskundigheid die nodig is om specifieke taken te verrichten;

| c) | het vergaren en delen van informatie die relevant is voor het analyseren van ongevallengegevens en het opstellen van passende veiligheidsaanbevelingen in Gemeenschapsverband; |
| --- | --- |

c)

het vergaren en delen van informatie die relevant is voor het analyseren van ongevallengegevens en het opstellen van passende veiligheidsaanbevelingen in Gemeenschapsverband;

| d) | het opstellen van gemeenschappelijke beginselen voor het opvolgen van de veiligheidsaanbevelingen en voor de aanpassing van onderzoekmethoden aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang; |
| --- | --- |

d)

het opstellen van gemeenschappelijke beginselen voor het opvolgen van de veiligheidsaanbevelingen en voor de aanpassing van onderzoekmethoden aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang;

| e) | het opstellen van vertrouwelijkheidsvoorschriften voor het delen, onder eerbiediging van de nationale voorschriften, van getuigenissen en voor de verwerking van gegevens en andere documenten bedoeld in artikel 9, mede in de betrekkingen met derde landen; |
| --- | --- |

e)

het opstellen van vertrouwelijkheidsvoorschriften voor het delen, onder eerbiediging van de nationale voorschriften, van getuigenissen en voor de verwerking van gegevens en andere documenten bedoeld in artikel 9, mede in de betrekkingen met derde landen;

| f) | het organiseren, waar nodig, van relevante opleidingsactiviteiten voor individuele onderzoekers; |
| --- | --- |

f)

het organiseren, waar nodig, van relevante opleidingsactiviteiten voor individuele onderzoekers;

| g) | het bevorderen van de samenwerking met onderzoeksinstanties van derde landen en met de internationale onderzoeksinstanties die belast zijn met het onderzoek naar ongevallen op zee op terreinen die onder deze richtlijn vallen; |
| --- | --- |

g)

het bevorderen van de samenwerking met onderzoeksinstanties van derde landen en met de internationale onderzoeksinstanties die belast zijn met het onderzoek naar ongevallen op zee op terreinen die onder deze richtlijn vallen;

| h) | het verstrekken van alle dienstige informatie aan veiligheidsonderzoeksinstanties die onderzoek verrichten. |
| --- | --- |

h)

het verstrekken van alle dienstige informatie aan veiligheidsonderzoeksinstanties die onderzoek verrichten.

Artikel 11

Kosten

1.   Wanneer twee of meer lidstaten bij een veiligheidsonderzoek zijn betrokken, worden de kosten van de respectieve activiteiten niet in rekening gebracht.

2.   Indien een lidstaat die niet bij het veiligheidsonderzoek is betrokken om bijstand wordt verzocht, maken de lidstaten afspraken over de vergoeding van de kosten.

Artikel 12

Samenwerking met derde landen die een aanzienlijk belang hebben

1.   De lidstaten werken bij het veiligheidsonderzoek zoveel mogelijk samen met derde landen die een aanzienlijk belang hebben.

2.   In onderling overleg wordt het derde landen die een aanzienlijk belang hebben, toegestaan onder de voorwaarden van deze richtlijn deel te nemen aan een door een lidstaat geleid veiligheidsonderzoek, ongeacht het stadium van het onderzoek.

3.   De medewerking van een lidstaat aan een veiligheidsonderzoek dat wordt geleid door een derde land dat een aanzienlijk belang heeft, laat de uit deze richtlijn voortvloeiende gedrags- en rapportagevoorschriften inzake veiligheidsonderzoeken onverlet. Indien een derde land met een aanzienlijk belang een veiligheidsonderzoek leidt waarbij een of meer lidstaten zijn betrokken, kunnen de lidstaten besluiten om geen parallel veiligheidsonderzoek te verrichten, op voorwaarde dat het door het derde land geleide veiligheidsonderzoek overeenkomstig de IMO-code voor onderzoek naar ongevallen en incidenten in de zeescheepvaart wordt verricht.

Artikel 13

Bewaring van bewijsmateriaal

De lidstaten treffen maatregelen teneinde ervoor te zorgen dat de partijen die zijn betrokken bij onder deze richtlijn vallende ongevallen en incidenten, al het mogelijke doen om te bereiken:

| a) | dat alle informatie afkomstig van kaarten, scheepsjournalen, elektronische en magnetische registraties en videobanden, met inbegrip van de gegevens van VDR's en andere elektronische instrumenten, die betrekking hebben op de periode voor, tijdens en na het ongeval, bewaard blijft; |
| --- | --- |

a)

dat alle informatie afkomstig van kaarten, scheepsjournalen, elektronische en magnetische registraties en videobanden, met inbegrip van de gegevens van VDR's en andere elektronische instrumenten, die betrekking hebben op de periode voor, tijdens en na het ongeval, bewaard blijft;

| b) | dat dergelijke informatie niet wordt overschreven of gewijzigd; |
| --- | --- |

b)

dat dergelijke informatie niet wordt overschreven of gewijzigd;

| c) | dat storing van andere apparatuur die redelijkerwijs van belang mag worden geacht voor het veiligheidsonderzoek naar het ongeval, wordt voorkomen; |
| --- | --- |

c)

dat storing van andere apparatuur die redelijkerwijs van belang mag worden geacht voor het veiligheidsonderzoek naar het ongeval, wordt voorkomen;

| d) | dat alle bewijsmateriaal snel ten behoeve van het veiligheidsonderzoek wordt verzameld en bewaard. |
| --- | --- |

d)

dat alle bewijsmateriaal snel ten behoeve van het veiligheidsonderzoek wordt verzameld en bewaard.

Artikel 14

Ongevallenrapporten

1.   Over een veiligheidsonderzoek dat uit hoofde van deze richtlijn wordt ingesteld, wordt in de door de bevoegde onderzoeksinstantie bepaalde vorm en overeenkomstig de desbetreffende delen van bijlage I een rapport opgesteld en gepubliceerd.

De onderzoeksinstanties kunnen besluiten dat over een veiligheidsonderzoek dat geen betrekking heeft op een zeer ernstig ongeval op zee en waarvan de bevindingen niet kunnen leiden tot het voorkomen van toekomstige ongevallen of incidenten, een vereenvoudigd rapport wordt gepubliceerd.

2.   De onderzoeksinstanties doen al het mogelijke om het in lid 1 bedoelde rapport binnen 12 maanden vanaf de dag van het ongeval openbaar te maken. Indien het niet mogelijk is het eindrapport binnen die termijn te voltooien, wordt binnen 12 maanden na de dag van het ongeval een voorlopig rapport gepubliceerd.

3.   De onderzoeksinstantie van de lidstaat die het onderzoek leidt, zendt de Commissie een exemplaar toe van het eindrapport, het vereenvoudigde rapport of het voorlopige rapport. Zij houdt rekening met eventuele opmerkingen van de Commissie over eindrapporten, ter verbetering van de redactionele kwaliteit op de wijze die het meest geschikt is om de doelstelling van deze richtlijn te verwezenlijken.

Artikel 15

Veiligheidsaanbevelingen

1.   De lidstaten zorgen ervoor dat met de veiligheidsaanbevelingen van de onderzoeksinstanties op passende wijze rekening wordt gehouden door degenen aan wie zij gericht zijn en dat er, waar nodig, een passend gevolg aan wordt gegeven overeenkomstig het Gemeenschapsrecht en het internationaal recht.

2.   De onderzoeksinstanties en de Commissie doen, wanneer zulks noodzakelijk is, veiligheidsaanbevelingen op basis van een abstracte analyse van gegevens.

3.   In een veiligheidsaanbeveling worden onder geen beding uitspraken gedaan over de schuld of aansprakelijkheid voor een ongeval.

Artikel 16

Systeem voor vroegtijdige waarschuwing

Onverminderd haar recht om een vroegtijdige waarschuwing te doen uitgaan, stelt de onderzoeksinstantie van een lidstaat ongeacht de fase van het veiligheidsonderzoek de Commissie onverwijld op de hoogte van de noodzaak om een vroegtijdige waarschuwing te geven wanneer zij van mening is dat er op Gemeenschapsniveau dringende maatregelen moeten worden getroffen om het risico van nieuwe ongevallen te voorkomen.

De Commissie laat, indien noodzakelijk, een waarschuwingsbericht uitgaan naar de verantwoordelijke autoriteiten van alle overige lidstaten, de scheepvaartsector en alle overige betrokken partijen.

Artikel 17

Europese databank voor ongevallen op zee

1.   Gegevens over ongevallen en incidenten op zee worden opgeslagen en geanalyseerd met behulp van een Europese elektronische databank die door de Commissie wordt opgezet onder de naam Europees Informatieplatform voor scheepvaartongevallen (EMCIP).

2.   De lidstaten delen de Commissie mede welke autoriteiten toegang zullen krijgen tot de databank.

3.   De onderzoeksinstanties van de lidstaten brengen de Commissie op de hoogte van ongevallen en incidenten op zee in de in bijlage II beschreven vorm. Zij verstrekken de Commissie tevens gegevens die het veiligheidsonderzoek oplevert overeenkomstig de regeling van de EMCIP-databank.

4.   De Commissie en de lidstaten stellen een regeling op voor de gegevensbank en een methode voor de kennisgeving van gegevens binnen de passende termijnen.

Artikel 18

Comité

1.   De Commissie wordt bijgestaan door het bij Verordening (EG) nr. 2099/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 (10) ingestelde Comité voor maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen (COSS).

2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.

De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op twee maanden.

3.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen zijn artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4 en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.

Artikel 19

Wijzigingsbevoegdheden

De Commissie kan de definities van deze richtlijn en de verwijzingen naar Gemeenschapsbesluiten en IMO-instrumenten aanpassen teneinde deze in overeenstemming te brengen met maatregelen van de Gemeenschap of de IMO die in werking zijn getreden, zulks met inachtneming van de door deze richtlijn gestelde grenzen.

Deze maatregelen die bedoeld zijn om niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn te wijzigen, onder meer door haar aan te vullen, worden vastgesteld overeenkomstig de regelgevingsprocedure met toetsing van artikel 18, lid 3.

De Commissie kan tevens overeenkomstig dezelfde procedure ook de bijlagen wijzigen.

De wijzigingen van de IMO-Code voor onderzoek naar ongevallen en incidenten op zee kunnen overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2099/2002 buiten het toepassingsgebied van de onderhavige richtlijn worden gehouden.

Artikel 20

Aanvullende maatregelen

Geen enkele bepaling van deze richtlijn belet een lidstaat aanvullende maatregelen te treffen terzake van veiligheid op zee die niet onder deze richtlijn vallen, voor zover zij niet strijdig zijn met deze richtlijn of het bereiken van het doel ervan niet op enigerlei wijze belemmeren.

Artikel 21

Sancties

De lidstaten stellen de regels vast inzake de sancties die van toepassing zijn op inbreuken op de krachtens deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen en treffen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat zij worden toegepast. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.

Artikel 22

Wijzigingen van bestaande bepalingen

1.   Artikel 12 van Richtlijn 1999/35/EG wordt geschrapt.

2.   Artikel 11 van Richtlijn 2002/59/EG wordt geschrapt.

Artikel 23

Omzetting

1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op ... (11) aan deze richtlijn te voldoen.

Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 24

Inwerkingtreding

Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 25

Adressaten

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te ...

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

...

Voor de Raad

De voorzitter

...

---

(1)  PB C 318 van 23.12.2006, blz. 195.

1

(2)  PB C 229 van 22.9.2006, blz. 38.

2

(3)  Advies van het Europees Parlement van 25 april 2007 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad), Gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 6 juni 2008 en standpunt van het Europees Parlement van ... (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

3

(4)  PB C 104 E van 30.4.2004, blz. 730.

4

(5)  PB L 138 van 1.6.1999, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 2002/84/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 324 van 29.11.2002, blz. 53).

5

(6)  PB L 208 van 5.8.2002, blz. 10.

6

(7)  PB L 208 van 5.8.2002, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1891/2006 (PB L 394 van 30.12.2006, blz. 1).

7

(8)  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23. Besluit laatstelijk gewijzigd bij Besluit 2006/512/EG (PB L 200 van 22.7.2006, blz. 11).

8

(9)  PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.

9

(10)  PB L 324 van 29.11.2002, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 93/2007 van de Commissie (PB L 22 van 31.1.2007, blz. 12).

10

(11)  24 maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn.

11

---

BIJLAGE I

INHOUD VAN HET RAPPORT OVER HET VEILIGHEIDSONDERZOEK

Voorwoord

In dit deel dient de exclusieve doelstelling van het veiligheidsonderzoek te worden omschreven. Voorts dient te worden vermeld dat een veiligheidsaanbeveling in geen geval een vermoeden van schuld of aansprakelijkheid oplevert en dat het rapport qua vorm en inhoud niet is opgesteld met het oog op gebruik in gerechtelijke procedures.

(In het rapport mag niet worden verwezen naar getuigenverklaringen en de in het rapport genoemde personen mogen niet in verband worden gebracht met de getuigen die in de loop van het veiligheidsonderzoek zijn gehoord.)

1.   Samenvatting

In dit deel dient een beschrijving te worden gegeven van de elementaire feiten omtrent het ongeval of het incident op zee: wat is er gebeurd, wanneer, waar en hoe is het gebeurd; het geeft ook aan of er dodelijke slachtoffers en gewonden zijn en of er schade aan het schip, de lading, derden en het milieu is als gevolg van het ongeval of incident.

2.   Feitelijke informatie

Dit deel moet uit verschillende onderdelen bestaan, waarin voldoende informatie wordt gegeven die volgens de onderzoeksinstantie vaststaat, als basis voor de analyse kan dienen en kan bijdragen tot een beter begrip.

Dit deel omvat met name de volgende informatie:

| 2.1 | Scheepsgegevens
  scheepsvlag/register;
  identificatiegegevens van het schip;
  belangrijkste kenmerken van het schip;
  eigenaar en exploitant;
  constructiegegevens;
  minimale bemanningssterkte;
  toegestane lading. |
| --- | --- |

2.1

Scheepsgegevens

scheepsvlag/register;

identificatiegegevens van het schip;

belangrijkste kenmerken van het schip;

eigenaar en exploitant;

constructiegegevens;

minimale bemanningssterkte;

toegestane lading.

| 2.2 | Reisgegevens
  aanloophavens;
  type reis;
  vrachtgegevens;
  bemanning. |
| --- | --- |

2.2

Reisgegevens

aanloophavens;

type reis;

vrachtgegevens;

bemanning.

| 2.3 | Informatie over het ongeval of incident op zee
  aard van het ongeval of incident op zee;
  datum en tijdstip;
  positie en plaats van het ongeval of incident op zee;
  externe en interne omstandigheden;
  scheepsexploitatie en reissegment;
  plaats aan boord;
  gegevens betreffende menselijke factoren;
  gevolgen (voor mensen, schip, lading, milieu, enz.). |
| --- | --- |

2.3

Informatie over het ongeval of incident op zee

aard van het ongeval of incident op zee;

datum en tijdstip;

positie en plaats van het ongeval of incident op zee;

externe en interne omstandigheden;

scheepsexploitatie en reissegment;

plaats aan boord;

gegevens betreffende menselijke factoren;

gevolgen (voor mensen, schip, lading, milieu, enz.).

| 2.4 | Rol en noodmaatregelen van de kustautoriteiten
  betrokken personen;
  ingezette middelen;
  reactiesnelheid;
  getroffen maatregelen;
  bereikte resultaten. |
| --- | --- |

2.4

Rol en noodmaatregelen van de kustautoriteiten

betrokken personen;

ingezette middelen;

reactiesnelheid;

getroffen maatregelen;

bereikte resultaten.

3.   Beschrijving

In dit deel wordt het ongeval of incident op zee gereconstrueerd aan de hand van een opeenvolging van gebeurtenissen in chronologische volgorde voor, tijdens en na het ongeval of incident op zee, en de rol van alle (f)actoren (d.w.z. personen, materialen, omgeving, apparatuur of externe factoren). De periode die door deze beschrijving moet worden bestreken, is afhankelijk van de tijdspanne waarin de specifieke gebeurtenissen van het ongeval zich hebben voorgedaan die rechtstreeks tot het ongeval of incident op zee hebben bijgedragen. Dit deel omvat tevens alle relevante bijzonderheden van het verrichte veiligheidsonderzoek, met inbegrip van de resultaten van onderzoeken of tests.

4.   Analyse

Dit deel bestaat uit verschillende onderdelen waarin een analyse wordt gemaakt van elke gebeurtenis die tot het ongeval heeft bijgedragen, waarbij wordt ingegaan op de resultaten van eventuele relevante onderzoeken of tests die in de loop van het veiligheidsonderzoek hebben plaatsgevonden, alsmede op de eventuele veiligheidsmaatregelen die al zijn getroffen om toekomstige ongevallen op zee te voorkomen.

Deze onderdelen moeten betrekking hebben op zaken zoals:

| — | samenhang en omstandigheden van de gebeurtenissen die aanleiding hebben gegeven tot het ongeval; |
| --- | --- |

—

samenhang en omstandigheden van de gebeurtenissen die aanleiding hebben gegeven tot het ongeval;

| — | menselijke fouten en verzuimen, voorvallen met gevaarlijke stoffen, milieufactoren, apparatuurstoringen en externe invloeden; |
| --- | --- |

—

menselijke fouten en verzuimen, voorvallen met gevaarlijke stoffen, milieufactoren, apparatuurstoringen en externe invloeden;

| — | factoren in verband met persoonsgerelateerde functies die een rol hebben gespeeld, werkzaamheden aan boord, beheer aan de wal of wetgevingsaspecten. |
| --- | --- |

—

factoren in verband met persoonsgerelateerde functies die een rol hebben gespeeld, werkzaamheden aan boord, beheer aan de wal of wetgevingsaspecten.

Op grond van de analyse en de toelichting moeten in het rapport logische conclusies kunnen worden getrokken, waarbij alle factoren aan het licht worden gebracht die een rol hebben gespeeld, waaronder die risico's ten aanzien waarvan de bestaande beschermingsmaatregelen gericht op preventie dan wel op het ongedaan maken of verminderen van de gevolgen ervan, onvoldoende zijn gebleken of achterwege zijn gebleven.

5.   Conclusies

In dit deel wordt een overzicht gegeven van de factoren en de ontoereikende of ontbrekende (materiële, functionele, symbolische of procedurele) beschermingsmaatregelen waarvan vaststaat dat deze bij het ongeval een rol hebben gespeeld en waarvoor veiligheidsmaatregelen dienen te worden getroffen teneinde toekomstige ongevallen op zee te voorkomen.

6.   Veiligheidsaanbevelingen

Voor zover van toepassing bevat dit deel van het rapport de veiligheidsaanbevelingen die op basis van de analyse en de conclusies zijn opgesteld en die betrekking hebben op specifieke aspecten zoals wetgeving, ontwerp, procedures, inspectie, beheer, gezondheid en veiligheid op het werk, opleiding, reparatiewerk, onderhoud, ondersteuning vanaf de wal en rampenbestrijding.

De veiligheidsaanbevelingen zijn gericht tot degenen die in de beste positie verkeren om deze toe te passen, zoals reders, beheerders, erkende organisaties, scheepvaartautoriteiten, verkeersbegeleidingsdiensten, nooddiensten, internationale organisaties voor zeescheepvaart en Europese instellingen, teneinde toekomstige ongevallen op zee te voorkomen.

Dit deel bevat ook eventuele voorlopige veiligheidsaanbevelingen of veiligheidsmaatregelen die tijdens het veiligheidsonderzoek zijn genomen.

7.   Bijlagen

Voor zover van toepassing wordt bij het rapport de volgende niet-uitputtende lijst met informatie, op papier en/of in elektronische vorm, gevoegd:

| — | foto's, beeldopnames, geluidsopnames, kaarten, tekeningen; |
| --- | --- |

—

foto's, beeldopnames, geluidsopnames, kaarten, tekeningen;

| — | geldende normen; |
| --- | --- |

—

geldende normen;

| — | gebruikte technische termen en afkortingen; |
| --- | --- |

—

gebruikte technische termen en afkortingen;

| — | bijzondere veiligheidsstudies; |
| --- | --- |

—

bijzondere veiligheidsstudies;

| — | gevarieerde informatie. |
| --- | --- |

—

gevarieerde informatie.

---

BIJLAGE II

TE VERSTREKKEN GEGEVENS OVER ONGEVALLEN OF INCIDENTEN OP ZEE

(in het kader van het Europees Informatieplatform voor scheepvaartongevallen)

| Opmerking: | Wanneer er meerdere schepen bij het ongeval of incident op zee betrokken zijn, dienen de achter de onderstreepte nummers gevraagde gegevens voor elk schip te worden verstrekt.






  01. | Verantwoordelijke lidstaat/contactpersoon van de lidstaat |
| --- | --- | --- |
| 02. | Onderzoeker van de lidstaat |
| 03. | Rol van de lidstaat |
| 04. | Betrokken kuststaat |
| 05. | Aantal staten die een aanzienlijk belang hebben |
| 06. | Staten die een aanzienlijk belang hebben |
| 07. | Kennisgevingsinstantie |
| 08. | Tijdstip van de kennisgeving |
| 09. | Datum van kennisgeving |
| 10. | Naam van het schip |
| 11. | IMO-nummer/kenletters |
| 12. | Scheepsvlag |
| 13. | Aard van het ongeval of incident op zee |
| 14. | Scheepstype |
| 15. | Datum van het ongeval of incident op zee |
| 16. | Tijdstip van het ongeval of incident op zee |
| 17. | Positie — breedtegraad |
| 18. | Positie — lengtegraad |
| 19. | Plaats van het ongeval of incident op zee |
| 20. | Haven van vertrek |
| 21. | Haven van bestemming |
| 22. | Verkeersscheidingsstelsel |
| 23. | Reissegment |
| 24. | Scheepsexploitatie |
| 25. | Plaats aan boord |
| 26. | Aantal dodelijke slachtoffers:






  — | bemanning |

Opmerking:

Wanneer er meerdere schepen bij het ongeval of incident op zee betrokken zijn, dienen de achter de onderstreepte nummers gevraagde gegevens voor elk schip te worden verstrekt.

01.

Verantwoordelijke lidstaat/contactpersoon van de lidstaat

02.

Onderzoeker van de lidstaat

03.

Rol van de lidstaat

04.

Betrokken kuststaat

05.

Aantal staten die een aanzienlijk belang hebben

06.

Staten die een aanzienlijk belang hebben

07.

Kennisgevingsinstantie

08.

Tijdstip van de kennisgeving

09.

Datum van kennisgeving

10.

Naam van het schip

11.

IMO-nummer/kenletters

12.

Scheepsvlag

13.

Aard van het ongeval of incident op zee

14.

Scheepstype

15.

Datum van het ongeval of incident op zee

16.

Tijdstip van het ongeval of incident op zee

17.

Positie — breedtegraad

18.

Positie — lengtegraad

19.

Plaats van het ongeval of incident op zee

20.

Haven van vertrek

21.

Haven van bestemming

22.

Verkeersscheidingsstelsel

23.

Reissegment

24.

Scheepsexploitatie

25.

Plaats aan boord

26.

Aantal dodelijke slachtoffers:

—

bemanning

| — | passagiers |
| --- | --- |

—

passagiers

| — | overige |
| --- | --- |

—

overige

27.

Aantal ernstig gewonden:

| — | bemanning |
| --- | --- |

—

bemanning

| — | passagiers |
| --- | --- |

—

passagiers

| — | overige |
| --- | --- |

—

overige

28.

Verontreiniging

29.

Schade aan het schip

30.

Schade aan de lading

31.

Overige schade

32.

Korte beschrijving van het ongeval of incident op zee

---

MOTIVERING VAN DE RAAD

I.   INLEIDING

De Raad heeft op 7 juni 2007 in het kader van de medebeslissingsprocedure (artikel 251 van het EG-Verdrag) een politiek akkoord bereikt over de ontwerp-richtlijn tot vaststelling van de grondbeginselen voor het onderzoek van ongevallen in de zeescheepvaartsector en tot wijziging van de Richtlijnen 1999/35/EG en 2002/59/EG (1). Na de bijwerking door de juristen/vertalers, heeft de Raad op 6 juni 2008 zijn gemeenschappelijk standpunt vastgesteld.

De Raad heeft in dit standpunt rekening gehouden met het advies van het Europees Parlement in eerste lezing van 25 april 2007 (2), het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) en dat van het Comité van de Regio's (4). Voorts heeft hij bij de behandeling van de voorgestelde richtlijn de effectstudie van de Commissie in aanmerking genomen.

Met het voorstel wordt beoogd ter vergroting van de veiligheid in Gemeenschapsverband duidelijke regels op te stellen voor onafhankelijk technisch onderzoek na ongevallen en incidenten op zee. Het doel van dergelijk technisch onderzoek is niet de burgerlijke of strafrechtelijke aansprakelijkheid vast te stellen, maar de omstandigheden in kaart te brengen en onderzoek te doen naar de oorzaken van ongevallen en incidenten op zee ten einde daar zoveel mogelijk lering uit te trekken. Bij het voorstel is rekening gehouden met de regels van het internationale zeerecht en met de definities en aanbevelingen van de IMO-code voor onderzoek naar ongevallen en incidenten op zee.

II.   ANALYSE VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT

De Raad onderschrijft het doel en de meeste hoofdpunten van het Commissievoorstel, die voorzien in een deugdelijke regeling voor een passende terugkoppeling van ervaringen na ongevallen en incidenten ten einde verdere ongevallen te voorkomen. De benadering die de Raad voorstaat vereiste evenwel enkele tekstwijzigingen, met name om de onafhankelijkheid en de discretionaire bevoegdheden van de onderzoeksinstantie te waarborgen.

De onderstaande punten werden tijdens de bespreking van de voorgestelde richtlijn in de Raadsinstanties van groot belang geacht en zijn in het gemeenschappelijk standpunt van de Raad verwerkt:

De Raad is van mening dat in samenhang met de aard van het wetgevingsbesluit de lidstaten en met name hun respectieve onderzoeksinstanties een zekere flexibiliteit en manoeuvreerruimte moeten behouden bij het uitvoeren van veiligheidsonderzoeken. Anders dan in het oorspronkelijk voorstel, dat voorzag in verplichte veiligheidsonderzoeken voor zeer zware en zware ongevallen en incidenten op zee, zijn veiligheidsonderzoeken in de door de Raad overeengekomen tekst alleen verplicht voor zeer zware ongevallen en incidenten op zee en dient bij alle andere ongevallen of incidenten op zee de onderzoeksinstantie te beslissen of er al dan niet een veiligheidsonderzoek moet worden verricht, waarbij in het bijzonder rekening wordt gehouden met de ernst van het ongeval of incident alsook met de mogelijke lering die eruit kan worden getrokken. Daarnaast is het volgens de Raad niet nodig noodsignalen afzonderlijk te vermelden als specifieke categorie incidenten die veiligheidsonderzoeken vereisen.

Voorts acht de Raad het naar analogie van de spoorwegsector (5) passend, te benadruken dat de onderzoeksinstantie, om het veiligheidsonderzoek op onpartijdige wijze te kunnen verrichten, wat betreft haar organisatie, juridische structuur en besluitvorming onafhankelijk moet zijn van iedere partij waarvan de belangen strijdig zouden kunnen zijn met de haar toevertrouwde opdracht. Dit houdt in dat elke lidstaat overeenkomstig zijn eigen bestuurlijke organisatie de onderzoeksinstantie opzet als een openbare structuur die intern zoveel mogelijk autonoom functioneert. Deze structuur kan worden gekoppeld aan een grotere organisatie, zoals een ministerie of een overheidsinstantie, maar moet worden gereguleerd door bepalingen die de onafhankelijkheid ervan garanderen, met name van andere overheidsinstanties die mogelijk te maken hebben met ongevallen op zee. Omwille van de evenredigheid moeten staten die niet beschikken over schepen of vaartuigen die hun vlag voeren, een onafhankelijke instantie aanwijzen voor samenwerking bij veiligheidsonderzoeken waarbij die lidstaat een aanzienlijk belang heeft.

In overeenstemming met de voorschriften van de Gemeenschapswetgeving voor veiligheidsonderzoeken in het luchtvervoer en de spoorwegsector, is de Raad het met het Europees Parlement eens dat veiligheidsonderzoek moet worden onderscheiden van strafrechtelijk onderzoek of andere procedures die tot doel hebben de aansprakelijkheid te bepalen en de schuldvraag te beantwoorden. In de tekst van het gemeenschappelijk standpunt staat dat onderzoek uit hoofde van deze richtlijn geen ander doel dient dan het vaststellen van de oorzaken van ongevallen. Terzelfder tijd wordt er overeenkomstig de IMO-Code voor onderzoek naar ongevallen en incidenten in bepaald dat de onderzoeksinstantie niet mag nalaten om onverkort verslag uit te brengen omdat uit haar bevindingen conclusies in verband met schuld of aansprakelijkheid kunnen worden getrokken. Indien het nationale recht niet voorziet in een duidelijke scheiding tussen veiligheidsonderzoek en strafrechtelijk of ander administratief onderzoek, moeten de lidstaten de juridische status van het veiligheidsonderzoek vaststellen en zodoende ervoor zorgen dat dit zo doeltreffend en zo snel mogelijk kan worden verricht en niet door andere onderzoeken onrechtmatig wordt belet of opgeschort.

Wat het toepassingsgebied van de richtlijn betreft, neemt de Raad in zijn gemeenschappelijk standpunt kleine visserijvaartuigen met een lengte van meer dan 15 m op, en niet enkel vaartuigen van meer dan 24 m lang, zoals in het oorspronkelijke voorstel. Dit is gedaan omwille van de samenhang met het gemeenschappelijk standpunt van de Raad betreffende de ontwerp-richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2002/59/EG betreffende de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart. Krachtens die ontwerp-richtlijn moeten die vaartuigen worden uitgerust met AIS (Automatic Identification System) om de monitoring van die schepen te verbeteren en om ze veiliger te maken wanneer zij in elkaars nabijheid varen. Zij moeten dus ook in de richtlijn betreffende het onderzoek van ongevallen worden opgenomen.

In verband met de methodologie voor het onderzoek naar ongevallen en incidenten op zee acht de Raad het passend meer flexibiliteit in te bouwen en tegelijkertijd de basis te leggen voor een continue ervaringsuitwisseling. In vergelijking met het oorspronkelijke voorstel hebben de lidstaten meer ruimte voor het toepassen van de beginselen van de gemeenschappelijke methodologie die wordt ontwikkeld met hulp van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid en die moet worden aangenomen volgens de regelgevingsprocedure met toetsing. Tegelijkertijd zullen de Commissie en de lidstaten op basis van de met het verrichten van veiligheidsonderzoeken opgedane ervaringen richtsnoeren opstellen inzake procedures en beste praktijken voor gebruik bij de toepassing van de gemeenschappelijke methodologie.

III.   AMENDEMENTEN

Bij het bereiken van een akkoord over zijn gemeenschappelijk standpunt heeft de Raad rekening gehouden met de zienswijzen die het Europees Parlement kenbaar heeft gemaakt bij zijn eerste lezing van het voorstel. De volgende elementen van het EP-advies zijn in het gemeenschappelijk standpunt verwerkt, sommige gedeeltelijk of in beginsel: de amendementen 3, 9, 10, 11, 22 en 23.

Een aantal andere amendementen waren echter niet aanvaardbaar voor de Raad. Wat de amendementen 2 en 19 betreft, is de Raad van mening dat de gemeenschappelijke methodologie geen betrekking moet hebben op de bevindingen van de veiligheidsonderzoeken, maar eerder op procedurele aspecten. De amendementen 5 en 8 zijn naar het oordeel van de Raad niet verenigbaar met zijn visie op het principiële onderscheid tussen strafrechtelijk en technisch onderzoek. De amendementen 7 en 20 waren niet aanvaardbaar omdat de Raad het niet passend acht in deze richtlijn de bevoegdheden van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA) te vermelden. De amendementen 12 en 13 zouden de werkmethoden van de onderzoeksinstantie inperken of zijn te prescriptief. De amendementen 14 en 26 waren niet aanvaardbaar aangezien de Raad zeer groot belang hecht aan het beginsel van onpartigheid van de onderzoeksinstantie en van mening is dat elke lidstaat die instantie overeenkomstig zijn eigen administratieve structuur moet kunnen opzetten. Amendement 16 strookt niet met de noodzaak van inachtneming van het nationale recht.

Een reeks andere amendementen (4, 6, 15, 17, 18 en 24) is verworpen omdat ze niet helemaal duidelijk waren of omdat ze niet stroken met het streven van de Raad om er een beknopte tekst van te maken.

IV.   CONCLUSIE

De Raad meent dat de tekst van zijn gemeenschappelijk standpunt passend en evenwichtig is. Hij deelt de ambitie van het Europees Parlement om een kader te scheppen voor snelle veiligheidsonderzoeken naar ongevallen en incidenten op zee. Het gemeenschappelijk standpunt bevat enkele van de amendementen die het EP in eerste lezing heeft aangenomen.

De Raad blijft voornemens om onderhandelingen over deze tekst aan te gaan met het Europees Parlement, ten einde zo spoedig mogelijk een akkoord te bereiken.

---

(1)  De Commissie heeft haar voorstel op 13 februari 2006 toegezonden.

(2)  Doc. 8724/07 CODEC 389 MAR 28 ENV 206 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).

(3)  CESE 1177/2006 van 13.9.2006 (PB C 318 van 23.12.2006, blz. 195-201).

(4)  CdR 43/2006 van 15.6.2006 (PB C 229 van 22.9.2006, blz. 38).

(5)  Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen en tot wijziging van Richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen en van Richtlijn 2001/14/EG inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (Spoorwegveiligheidsrichtlijn) (PB L 164 van 30.4.2004).

---