# Επίσημη Εφημερίδα C 158/11 Α

| | ISSN 1977-0901 |
| --- | --- |
| Επίσημη Εφημερίδα
  της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 158 |
| | |
| Έκδοση στην ελληνική γλώσσα | Ανακοινώσεις και Πληροφορίες | 65ό έτος11 Απριλίου 2022 |

ISSN 1977-0901

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 158

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

65ό έτος11 Απριλίου 2022

---

| Περιεχόμενα | Σελίδα |
| --- | --- |
| | IV   Πληροφορίες |
| | ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ |
| | Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
| 2022/C 158/01 | Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 1 |

Περιεχόμενα

Σελίδα

IV   Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2022/C 158/01

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

1

---

| | V   Γνωστοποιήσεις |
| --- | --- |
| | ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ |
| | Δικαστήριο |
| 2022/C 158/02 | Υπόθεση C-526/21 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 24 Αυγούστου 2021 οι Antonius Maria Vervloet και Cornelia Wilhelmina Vervloet-Mulder κατά της διάταξης την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 25 Ιουνίου 2021 στην υπόθεση T-211/21, Vervloet και Vervloet-Mulder κατά AREB | 2 |
| 2022/C 158/03 | Υπόθεση C-721/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court (Ιρλανδία) στις 26 Νοεμβρίου 2021 — Eco Advocacy CLG κατά An Bord Pleanála | 2 |
| 2022/C 158/04 | Υπόθεση C-825/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Βέλγιο) στις 23 Δεκεμβρίου 2021 — UP κατά Centre public d’action sociale de Liège | 3 |
| 2022/C 158/05 | Υπόθεση C-6/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie (Πολωνία) στις 4 Ιανουαρίου 2022 — M.B., U.B., M.B. κατά X S.A. | 4 |
| 2022/C 158/06 | Υπόθεση C-9/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court (Ιρλανδία) στις 5 Ιανουαρίου 2022 — NJ, OZ κατά An Bord Pleanála, Ireland, Attorney General | 5 |
| 2022/C 158/07 | Υπόθεση C-24/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank Noord-Holland, zittingsplaats Haarlem (Κάτω Χώρες) στις 11 Ιανουαρίου 2022 — PR Pet BV tegen Inspecteur van de Belastingdienst κατά Douane, kantoor Eindhoven | 6 |
| 2022/C 158/08 | Υπόθεση C-52/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Αυστρία) στις 26 Ιανουαρίου 2022 — BF κατά Versicherungsanstalt öffentlich Bediensteter, Eisenbahnen und Bergbau | 6 |
| 2022/C 158/09 | Υπόθεση C-80/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale ordinario di Bologna (Ιταλία) στις 7 Φεβρουαρίου 2022 — BU κατά Ministero dell’Interno, Dipartimento per le Libertà civili e l'Immigrazione — Unità Dublino | 7 |
| | Γενικό Δικαστήριο |
| 2022/C 158/10 | Υπόθεση T-31/22: Προσφυγή της 11ης Ιανουαρίου 2022 — Perez Lopes Pargana Calado κατά Δικαστηρίου | 9 |
| 2022/C 158/11 | Υπόθεση T-53/22: Προσφυγή της 28ης Ιανουαρίου 2022 — Collard κατά Κοινοβουλίου και ID | 10 |
| 2022/C 158/12 | Υπόθεση T-54/22: Προσφυγή της 28ης Ιανουαρίου 2022 — Rivière κατά Κοινοβουλίου και ID | 10 |
| 2022/C 158/13 | Υπόθεση T-56/22: Προσφυγή της 26ης Ιανουαρίου 2022 — Ηνωμένο Βασίλειο κατά Επιτροπής | 11 |
| 2022/C 158/14 | Υπόθεση T-85/22: Προσφυγή της 16ης Φεβρουαρίου 2022 — Korporaciya Masternet κατά EUIPO — Stayer Ibérica (STAYER) | 11 |
| 2022/C 158/15 | Υπόθεση T-104/22: Προσφυγή της 25ης Φεβρουαρίου 2022 — Ουγγαρία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 12 |
| 2022/C 158/16 | Υπόθεση T-109/22: Προσφυγή της 28ης Φεβρουαρίου 2022 — Schneider κατά EUIPO — Frutaria Comercial de Frutas y Hortalizas (frutania) | 13 |
| 2022/C 158/17 | Υπόθεση T-110/22: Προσφυγή-αγωγή της 28ης Φεβρουαρίου 2022 — Kremer κατά Επιτροπής | 14 |
| 2022/C 158/18 | Υπόθεση T-111/22: Προσφυγή-αγωγή της 28ης Φεβρουαρίου 2022 — Baert κατά Επιτροπής | 15 |

V   Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

2022/C 158/02

Υπόθεση C-526/21 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 24 Αυγούστου 2021 οι Antonius Maria Vervloet και Cornelia Wilhelmina Vervloet-Mulder κατά της διάταξης την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 25 Ιουνίου 2021 στην υπόθεση T-211/21, Vervloet και Vervloet-Mulder κατά AREB

2

2022/C 158/03

Υπόθεση C-721/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court (Ιρλανδία) στις 26 Νοεμβρίου 2021 — Eco Advocacy CLG κατά An Bord Pleanála

2

2022/C 158/04

Υπόθεση C-825/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Βέλγιο) στις 23 Δεκεμβρίου 2021 — UP κατά Centre public d’action sociale de Liège

3

2022/C 158/05

Υπόθεση C-6/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie (Πολωνία) στις 4 Ιανουαρίου 2022 — M.B., U.B., M.B. κατά X S.A.

4

2022/C 158/06

Υπόθεση C-9/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court (Ιρλανδία) στις 5 Ιανουαρίου 2022 — NJ, OZ κατά An Bord Pleanála, Ireland, Attorney General

5

2022/C 158/07

Υπόθεση C-24/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank Noord-Holland, zittingsplaats Haarlem (Κάτω Χώρες) στις 11 Ιανουαρίου 2022 — PR Pet BV tegen Inspecteur van de Belastingdienst κατά Douane, kantoor Eindhoven

6

2022/C 158/08

Υπόθεση C-52/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Αυστρία) στις 26 Ιανουαρίου 2022 — BF κατά Versicherungsanstalt öffentlich Bediensteter, Eisenbahnen und Bergbau

6

2022/C 158/09

Υπόθεση C-80/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale ordinario di Bologna (Ιταλία) στις 7 Φεβρουαρίου 2022 — BU κατά Ministero dell’Interno, Dipartimento per le Libertà civili e l'Immigrazione — Unità Dublino

7

Γενικό Δικαστήριο

2022/C 158/10

Υπόθεση T-31/22: Προσφυγή της 11ης Ιανουαρίου 2022 — Perez Lopes Pargana Calado κατά Δικαστηρίου

9

2022/C 158/11

Υπόθεση T-53/22: Προσφυγή της 28ης Ιανουαρίου 2022 — Collard κατά Κοινοβουλίου και ID

10

2022/C 158/12

Υπόθεση T-54/22: Προσφυγή της 28ης Ιανουαρίου 2022 — Rivière κατά Κοινοβουλίου και ID

10

2022/C 158/13

Υπόθεση T-56/22: Προσφυγή της 26ης Ιανουαρίου 2022 — Ηνωμένο Βασίλειο κατά Επιτροπής

11

2022/C 158/14

Υπόθεση T-85/22: Προσφυγή της 16ης Φεβρουαρίου 2022 — Korporaciya Masternet κατά EUIPO — Stayer Ibérica (STAYER)

11

2022/C 158/15

Υπόθεση T-104/22: Προσφυγή της 25ης Φεβρουαρίου 2022 — Ουγγαρία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

12

2022/C 158/16

Υπόθεση T-109/22: Προσφυγή της 28ης Φεβρουαρίου 2022 — Schneider κατά EUIPO — Frutaria Comercial de Frutas y Hortalizas (frutania)

13

2022/C 158/17

Υπόθεση T-110/22: Προσφυγή-αγωγή της 28ης Φεβρουαρίου 2022 — Kremer κατά Επιτροπής

14

2022/C 158/18

Υπόθεση T-111/22: Προσφυγή-αγωγή της 28ης Φεβρουαρίου 2022 — Baert κατά Επιτροπής

15

---

| EL | |
| --- | --- |

EL

---

IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

| 11.4.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 158/1 |
| --- | --- | --- | --- |

11.4.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 158/1

---

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(2022/C 158/01)

Τελευταία δημοσίευση

ΕΕ C 148 της 4.4.2022

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

ΕΕ C 138 της 28.3.2022

ΕΕ C 128 της 21.3.2022

ΕΕ C 119 της 14.3.2022

ΕΕ C 109 της 7.3.2022

ΕΕ C 95 της 28.2.2022

ΕΕ C 84 της 21.2.2022

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα στον ιστότοπο

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

| 11.4.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 158/2 |
| --- | --- | --- | --- |

11.4.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 158/2

---

Αναίρεση που άσκησαν στις 24 Αυγούστου 2021 οι Antonius Maria Vervloet και Cornelia Wilhelmina Vervloet-Mulder κατά της διάταξης την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 25 Ιουνίου 2021 στην υπόθεση T-211/21, Vervloet και Vervloet-Mulder κατά AREB

(Υπόθεση C-526/21 P)

(2022/C 158/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Διάδικοι

Αναιρεσείοντες: Antonius Maria Vervloet και Cornelia Wilhelmina Vervloet-Mulder (εκπρόσωπος: P. Van der Veld, advocaat)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Agència Estatal de Resolució d’Entitats Bancàries (AREB)

Με διάταξη της 1ης Μαρτίου 2021, το Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) έκρινε την αίτηση αναιρέσεως προδήλως απαράδεκτη και υποχρέωσε τους Antonius Maria Vervloet και Cornelia Wilhelmina Vervloet-Mulder να φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.

---

| 11.4.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 158/2 |
| --- | --- | --- | --- |

11.4.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 158/2

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court (Ιρλανδία) στις 26 Νοεμβρίου 2021 — Eco Advocacy CLG κατά An Bord Pleanála

(Υπόθεση C-721/21)

(2022/C 158/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court (Ιρλανδία)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Eco Advocacy CLG

Καθού: An Bord Pleanála

Παρεμβαίνουσα: Keegan Land Holdings

Λοιποί διάδικοι: An Taisce — The National Trust for Ireland, ClientEarth AISBL

Προδικαστικά ερωτήματα

| i) | Έχουν οι γενικές αρχές της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης και/ή της καλόπιστης συνεργασίας την έννοια ότι, είτε γενικά είτε στο ειδικότερο πλαίσιο του δικαίου περιβάλλοντος, όταν ένας διάδικος ασκεί προσφυγή κατά του κύρους διοικητικού μέτρου αναφέροντας, ρητά ή σιωπηρά, συγκεκριμένη πράξη του δικαίου της Ένωσης, χωρίς όμως να προσδιορίζει ποιες διατάξεις της εν λόγω πράξης παραβαίνει το επίμαχο μέτρο ή ποια ερμηνεία της πράξης του δικαίου της Ένωσης προκρίνει ο ίδιος, το εθνικό δικαστήριο ενώπιον του οποίου ασκείται η προσφυγή οφείλει ή δύναται να εξετάσει την προσφυγή, παρά την ύπαρξη εθνικού δικονομικού κανόνα που απαιτεί τη μνεία των συγκεκριμένων επίμαχων παραβάσεων στο δικόγραφο του διαδίκου; |
| --- | --- |

i)

Έχουν οι γενικές αρχές της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης και/ή της καλόπιστης συνεργασίας την έννοια ότι, είτε γενικά είτε στο ειδικότερο πλαίσιο του δικαίου περιβάλλοντος, όταν ένας διάδικος ασκεί προσφυγή κατά του κύρους διοικητικού μέτρου αναφέροντας, ρητά ή σιωπηρά, συγκεκριμένη πράξη του δικαίου της Ένωσης, χωρίς όμως να προσδιορίζει ποιες διατάξεις της εν λόγω πράξης παραβαίνει το επίμαχο μέτρο ή ποια ερμηνεία της πράξης του δικαίου της Ένωσης προκρίνει ο ίδιος, το εθνικό δικαστήριο ενώπιον του οποίου ασκείται η προσφυγή οφείλει ή δύναται να εξετάσει την προσφυγή, παρά την ύπαρξη εθνικού δικονομικού κανόνα που απαιτεί τη μνεία των συγκεκριμένων επίμαχων παραβάσεων στο δικόγραφο του διαδίκου;

| ii) | Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, έχουν το άρθρο 4, παράγραφοι 2, 3, 4 και/ή 5, και/ή το παράρτημα III της οδηγίας ΕΠΕ 2011/92 (1) και/ή η οδηγία, σε συνδυασμό με την αρχή της ασφάλειας δικαίου και την αρχή της χρηστής διοίκησης κατά το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την έννοια ότι, όταν αρμόδια αρχή αποφαίνεται ότι πρόταση χορήγησης συγκατάθεσης για την υλοποίηση αναπτυξιακού έργου δεν απαιτείται να υποβληθεί σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, πρέπει να μνημονεύονται ρητά, διακριτά και/ή ειδικά τα συγκεκριμένα έγγραφα που περιλαμβάνουν την αιτιολογία της αρμόδιας αρχής; |
| --- | --- |

ii)

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, έχουν το άρθρο 4, παράγραφοι 2, 3, 4 και/ή 5, και/ή το παράρτημα III της οδηγίας ΕΠΕ 2011/92 (1) και/ή η οδηγία, σε συνδυασμό με την αρχή της ασφάλειας δικαίου και την αρχή της χρηστής διοίκησης κατά το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την έννοια ότι, όταν αρμόδια αρχή αποφαίνεται ότι πρόταση χορήγησης συγκατάθεσης για την υλοποίηση αναπτυξιακού έργου δεν απαιτείται να υποβληθεί σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, πρέπει να μνημονεύονται ρητά, διακριτά και/ή ειδικά τα συγκεκριμένα έγγραφα που περιλαμβάνουν την αιτιολογία της αρμόδιας αρχής;

| iii) | Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, έχουν το άρθρο 4, παράγραφοι 2, 3, 4 και/ή 5, και/ή το παράρτημα III της οδηγίας ΕΠΕ 2011/92 και/ή η οδηγία, σε συνδυασμό με την αρχή της ασφάλειας δικαίου και την αρχή της χρηστής διοίκησης κατά το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την έννοια ότι, όταν αρμόδια αρχή αποφαίνεται ότι πρόταση χορήγησης συγκατάθεσης για την υλοποίηση αναπτυξιακού έργου δεν απαιτείται να υποβληθεί σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, η εν λόγω αρμόδια αρχή υπέχει υποχρέωση να μνημονεύει ρητά ότι προέβη στην εξέταση όλων των επιμέρους επικεφαλίδων και υποκεφαλίδων του παραρτήματος ΙΙΙ της οδηγίας ΕΠΕ, στο μέτρο που οι επικεφαλίδες και υποκεφαλίδες αυτές ενδέχεται να σχετίζονται με το αναπτυξιακό έργο; |
| --- | --- |

iii)

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, έχουν το άρθρο 4, παράγραφοι 2, 3, 4 και/ή 5, και/ή το παράρτημα III της οδηγίας ΕΠΕ 2011/92 και/ή η οδηγία, σε συνδυασμό με την αρχή της ασφάλειας δικαίου και την αρχή της χρηστής διοίκησης κατά το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την έννοια ότι, όταν αρμόδια αρχή αποφαίνεται ότι πρόταση χορήγησης συγκατάθεσης για την υλοποίηση αναπτυξιακού έργου δεν απαιτείται να υποβληθεί σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, η εν λόγω αρμόδια αρχή υπέχει υποχρέωση να μνημονεύει ρητά ότι προέβη στην εξέταση όλων των επιμέρους επικεφαλίδων και υποκεφαλίδων του παραρτήματος ΙΙΙ της οδηγίας ΕΠΕ, στο μέτρο που οι επικεφαλίδες και υποκεφαλίδες αυτές ενδέχεται να σχετίζονται με το αναπτυξιακό έργο;

| iv) | Κατά την εφαρμογή της αρχής ότι, προκειμένου να κριθεί αν είναι αναγκαίο να διενεργηθεί, στη συνέχεια, δέουσα εκτίμηση των επιπτώσεων ενός σχεδίου σε έναν τόπο, δεν είναι προσήκον, κατά το στάδιο του προελέγχου, να λαμβάνονται υπόψη τα μέτρα που αποσκοπούν στην αποτροπή ή τη μείωση των επιβλαβών συνεπειών του σχεδίου στον τόπο αυτό, έχει το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ (2) την έννοια ότι η αρμόδια αρχή κράτους μέλους δύναται να λάβει υπόψη τα χαρακτηριστικά του σχεδίου που αφορούν την απομάκρυνση των ρύπων και τα οποία ενδέχεται να έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση των επιβλαβών συνεπειών στον ευρωπαϊκό τόπο, απλώς και μόνο για τον λόγο ότι τα χαρακτηριστικά αυτά δεν προορίζονται να αποτελέσουν μέτρα άμβλυνσης, ακόμη και αν έχουν το αποτέλεσμα αυτό, και ότι θα είχαν περιληφθεί στον σχεδιασμό ως συνήθη χαρακτηριστικά, ανεξάρτητα από τις όποιες επιπτώσεις στον οικείο ευρωπαϊκό τόπο; |
| --- | --- |

iv)

Κατά την εφαρμογή της αρχής ότι, προκειμένου να κριθεί αν είναι αναγκαίο να διενεργηθεί, στη συνέχεια, δέουσα εκτίμηση των επιπτώσεων ενός σχεδίου σε έναν τόπο, δεν είναι προσήκον, κατά το στάδιο του προελέγχου, να λαμβάνονται υπόψη τα μέτρα που αποσκοπούν στην αποτροπή ή τη μείωση των επιβλαβών συνεπειών του σχεδίου στον τόπο αυτό, έχει το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ (2) την έννοια ότι η αρμόδια αρχή κράτους μέλους δύναται να λάβει υπόψη τα χαρακτηριστικά του σχεδίου που αφορούν την απομάκρυνση των ρύπων και τα οποία ενδέχεται να έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση των επιβλαβών συνεπειών στον ευρωπαϊκό τόπο, απλώς και μόνο για τον λόγο ότι τα χαρακτηριστικά αυτά δεν προορίζονται να αποτελέσουν μέτρα άμβλυνσης, ακόμη και αν έχουν το αποτέλεσμα αυτό, και ότι θα είχαν περιληφθεί στον σχεδιασμό ως συνήθη χαρακτηριστικά, ανεξάρτητα από τις όποιες επιπτώσεις στον οικείο ευρωπαϊκό τόπο;

| v) | Στις περιπτώσεις που η αρμόδια αρχή κράτους μέλους είναι πεπεισμένη ότι δεν απαιτείται δέουσα εκτίμηση, παρά τις απορίες ή τους προβληματισμούς που διατυπώθηκαν από ειδικούς στον οικείο τομέα φορείς κατά το στάδιο του προελέγχου, έχει το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ την έννοια ότι η αρχή οφείλει να παραθέσει ρητή και λεπτομερή αιτιολογία, η οποία δύναται να άρει κάθε εύλογη επιστημονική αμφιβολία σχετικά με τις συνέπειες των προβλεπόμενων έργων στον επίμαχο ευρωπαϊκό τόπο και η οποία αίρει ρητά και εξατομικευμένα κάθε αμφιβολία που διατυπώθηκε συναφώς στο πλαίσιο της διαδικασίας συμμετοχής του κοινού; |
| --- | --- |

v)

Στις περιπτώσεις που η αρμόδια αρχή κράτους μέλους είναι πεπεισμένη ότι δεν απαιτείται δέουσα εκτίμηση, παρά τις απορίες ή τους προβληματισμούς που διατυπώθηκαν από ειδικούς στον οικείο τομέα φορείς κατά το στάδιο του προελέγχου, έχει το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ την έννοια ότι η αρχή οφείλει να παραθέσει ρητή και λεπτομερή αιτιολογία, η οποία δύναται να άρει κάθε εύλογη επιστημονική αμφιβολία σχετικά με τις συνέπειες των προβλεπόμενων έργων στον επίμαχο ευρωπαϊκό τόπο και η οποία αίρει ρητά και εξατομικευμένα κάθε αμφιβολία που διατυπώθηκε συναφώς στο πλαίσιο της διαδικασίας συμμετοχής του κοινού;

| vi) | Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, έχει το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/43 για τους οικοτόπους και/ή η οδηγία, σε συνδυασμό με την αρχή της ασφάλειας δικαίου και την αρχή της χρηστής διοίκησης κατά το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την έννοια ότι, όταν αρμόδια αρχή αποφαίνεται ότι πρόταση χορήγησης συγκατάθεσης για την υλοποίηση αναπτυξιακού έργου δεν απαιτείται να υποβληθεί σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, πρέπει να μνημονεύονται ρητά, διακριτά ή/και ειδικά τα συγκεκριμένα έγγραφα που περιέχουν την αιτιολογία της αρμόδιας αρχής; |
| --- | --- |

vi)

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, έχει το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/43 για τους οικοτόπους και/ή η οδηγία, σε συνδυασμό με την αρχή της ασφάλειας δικαίου και την αρχή της χρηστής διοίκησης κατά το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την έννοια ότι, όταν αρμόδια αρχή αποφαίνεται ότι πρόταση χορήγησης συγκατάθεσης για την υλοποίηση αναπτυξιακού έργου δεν απαιτείται να υποβληθεί σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, πρέπει να μνημονεύονται ρητά, διακριτά ή/και ειδικά τα συγκεκριμένα έγγραφα που περιέχουν την αιτιολογία της αρμόδιας αρχής;

---

(1)  Οδηγία 2011/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (EE 2012, L 26, σ. 1).

(2)  Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ 1992, L 206, σ. 7).

---

| 11.4.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 158/3 |
| --- | --- | --- | --- |

11.4.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 158/3

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Βέλγιο) στις 23 Δεκεμβρίου 2021 — UP κατά Centre public d’action sociale de Liège

(Υπόθεση C-825/21)

(2022/C 158/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour de cassation

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: UP

Αναιρεσίβλητο: Centre public d’action sociale de Liège

Προδικαστικό ερώτημα

Αντιβαίνει στα άρθρα 6 και 8 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών (1), διάταξη του εθνικού δικαίου κατά την οποία η χορήγηση άδειας η οποία παρέχει δικαίωμα διαμονής στο πλαίσιο της εξετάσεως αιτήσεως χορηγήσεως άδειας διαμονής για ιατρικούς λόγους που υποβλήθηκε παραδεκτώς λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω κριτηρίων, υποδηλώνει ότι ο υπήκοος τρίτης χώρας επιτρέπεται να παραμείνει στην εθνική επικράτεια, έστω και προσωρινώς και επισφαλώς, κατά τη διάρκεια εξετάσεως της αιτήσεως αυτής και ότι, ως εκ τούτου, η χορήγηση της ως άνω άδειας συνεπάγεται τη σιωπηρή ανάκληση της προηγουμένως εκδοθείσας στο πλαίσιο διαδικασίας ασύλου αποφάσεως επιστροφής, προς την οποία είναι ασυμβίβαστη;

---

(1)  Οδηγία 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών (ΕΕ 2008, L 348, σ. 98).

---

| 11.4.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 158/4 |
| --- | --- | --- | --- |

11.4.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 158/4

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie (Πολωνία) στις 4 Ιανουαρίου 2022 — M.B., U.B., M.B. κατά X S.A.

(Υπόθεση C-6/22)

(2022/C 158/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Αιτούν δικαστήριο

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγοντες: M.B., U.B., M.B.

Εναγομένη: X S.A.

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1. | Υπό το πρίσμα του σκοπού της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ που συνίσταται στην προστασία του καταναλωτή από τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτει με επαγγελματίες (1), μπορεί να γίνει δεκτό ότι, όταν η σύμβαση κηρύσσεται άκυρη από το δικαστήριο κατ’ εφαρμογήν διατάξεων της οδηγίας, παύει η εφαρμογή της οδηγίας και κατά συνέπεια και η προστασία του καταναλωτή και ότι, ως εκ τούτου, οι αρχές που διέπουν την εκκαθάριση της σχέσης καταναλωτή και επαγγελματία πρέπει να αναζητηθούν στους εφαρμοστέους κανόνες του εθνικού ενοχικού δικαίου για την εκκαθάριση των άκυρων συμβάσεων; |
| --- | --- |

1.

Υπό το πρίσμα του σκοπού της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ που συνίσταται στην προστασία του καταναλωτή από τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτει με επαγγελματίες (1), μπορεί να γίνει δεκτό ότι, όταν η σύμβαση κηρύσσεται άκυρη από το δικαστήριο κατ’ εφαρμογήν διατάξεων της οδηγίας, παύει η εφαρμογή της οδηγίας και κατά συνέπεια και η προστασία του καταναλωτή και ότι, ως εκ τούτου, οι αρχές που διέπουν την εκκαθάριση της σχέσης καταναλωτή και επαγγελματία πρέπει να αναζητηθούν στους εφαρμοστέους κανόνες του εθνικού ενοχικού δικαίου για την εκκαθάριση των άκυρων συμβάσεων;

| 2. | Υπό το πρίσμα των άρθρων 6 και 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ μπορεί να γίνει δεκτό ότι, στην περίπτωση που το δικαστήριο διαπιστώνει ότι συγκεκριμένη ρήτρα της σύμβασης είναι μη επιτρεπτή και ότι η σύμβαση δεν μπορεί να εξακολουθήσει να ισχύει μετά την απάλειψη της ρήτρας, οφείλει, όταν δεν υπάρχει συμφωνία των διαδίκων για την κάλυψη του κενού της σύμβασης με όρο σύμφωνο προς τη βούλησή τους ή δεν υφίστανται διατάξεις ενδοτικού δικαίου, [οι οποίες να εφαρμόζονται στη μεταξύ τους σχέση, εάν δεν έχουν συμφωνήσει άλλως,] να κηρύξει άκυρη τη σύμβαση, λαμβάνοντας υπόψη μόνον τη βούληση του καταναλωτή ο οποίος ζητεί από το δικαστήριο την ακύρωσή της, ή οφείλει να εξετάσει αυτεπαγγέλτως, καθ’ υπέρβαση των αιτημάτων των διαδίκων, την περιουσιακή κατάσταση του καταναλωτή προκειμένου να διαπιστώσει αν η ακύρωση της σύμβασης τον εκθέτει σε ιδιαιτέρως επιζήμιες συνέπειες; |
| --- | --- |

2.

Υπό το πρίσμα των άρθρων 6 και 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ μπορεί να γίνει δεκτό ότι, στην περίπτωση που το δικαστήριο διαπιστώνει ότι συγκεκριμένη ρήτρα της σύμβασης είναι μη επιτρεπτή και ότι η σύμβαση δεν μπορεί να εξακολουθήσει να ισχύει μετά την απάλειψη της ρήτρας, οφείλει, όταν δεν υπάρχει συμφωνία των διαδίκων για την κάλυψη του κενού της σύμβασης με όρο σύμφωνο προς τη βούλησή τους ή δεν υφίστανται διατάξεις ενδοτικού δικαίου, [οι οποίες να εφαρμόζονται στη μεταξύ τους σχέση, εάν δεν έχουν συμφωνήσει άλλως,] να κηρύξει άκυρη τη σύμβαση, λαμβάνοντας υπόψη μόνον τη βούληση του καταναλωτή ο οποίος ζητεί από το δικαστήριο την ακύρωσή της, ή οφείλει να εξετάσει αυτεπαγγέλτως, καθ’ υπέρβαση των αιτημάτων των διαδίκων, την περιουσιακή κατάσταση του καταναλωτή προκειμένου να διαπιστώσει αν η ακύρωση της σύμβασης τον εκθέτει σε ιδιαιτέρως επιζήμιες συνέπειες;

| 3. | Έχει το άρθρο 6 της οδηγίας 93/13 την έννοια ότι το δικαστήριο, στην περίπτωση που το ίδιο κρίνει ότι η ακύρωση της σύμβασης θα ήταν ιδιαιτέρως επιζήμια για τον καταναλωτή και οι διάδικοι, παρά τη σχετική πρόσκληση που τους απηύθυνε, δεν καταλήγουν σε συμφωνία για τη συμπλήρωσή της, μπορεί, λαμβάνοντας υπόψη το αντικειμενικώς νοούμενο συμφέρον του καταναλωτή, να καλύψει τα κενά της σύμβασης, μετά την «απάλειψη» των καταχρηστικών όρων, όχι με εθνικές διατάξεις ενδοτικού δικαίου, κατά την έννοια της απόφασης του Δικαστηρίου επί της υπόθεσης C-260/18, ήτοι κανόνες που έχουν άμεση εφαρμογή ως προς τα κενά της σύμβασης, αλλά με ειδικές διατάξεις του εθνικού δικαίου, οι οποίες μπορούν να εφαρμοστούν στην επίμαχη σύμβαση μόνον εμμέσως ή κατ’ αναλογίαν και απηχούν κανόνα αναγκαστικού δικαίου του εθνικού ενοχικού δικαίου; |
| --- | --- |

3.

Έχει το άρθρο 6 της οδηγίας 93/13 την έννοια ότι το δικαστήριο, στην περίπτωση που το ίδιο κρίνει ότι η ακύρωση της σύμβασης θα ήταν ιδιαιτέρως επιζήμια για τον καταναλωτή και οι διάδικοι, παρά τη σχετική πρόσκληση που τους απηύθυνε, δεν καταλήγουν σε συμφωνία για τη συμπλήρωσή της, μπορεί, λαμβάνοντας υπόψη το αντικειμενικώς νοούμενο συμφέρον του καταναλωτή, να καλύψει τα κενά της σύμβασης, μετά την «απάλειψη» των καταχρηστικών όρων, όχι με εθνικές διατάξεις ενδοτικού δικαίου, κατά την έννοια της απόφασης του Δικαστηρίου επί της υπόθεσης C-260/18, ήτοι κανόνες που έχουν άμεση εφαρμογή ως προς τα κενά της σύμβασης, αλλά με ειδικές διατάξεις του εθνικού δικαίου, οι οποίες μπορούν να εφαρμοστούν στην επίμαχη σύμβαση μόνον εμμέσως ή κατ’ αναλογίαν και απηχούν κανόνα αναγκαστικού δικαίου του εθνικού ενοχικού δικαίου;

---

(1)  ΕΕ 1993, L 95, σ. 29.

---

| 11.4.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 158/5 |
| --- | --- | --- | --- |

11.4.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 158/5

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court (Ιρλανδία) στις 5 Ιανουαρίου 2022 — NJ, OZ κατά An Bord Pleanála, Ireland, Attorney General

(Υπόθεση C-9/22)

(2022/C 158/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court (Ιρλανδία)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγοντες: NJ, OZ

Καθών: An Bord Pleanála, Ireland, Attorney General

Παρεμβαίνουσα: DBTR-SCR1 Fund a Sub Fund of TWTC Multi-Family ICAV

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1. | Έχει το άρθρο 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2001/42/ΕΚ (1) την έννοια ότι τα «σχέδια και προγράμματα [...], καθώς και οι τροποποιήσεις τους [...] που εκπονούνται ή/και εγκρίνονται από μια αρχή σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο [...]» περιλαμβάνουν επίσης σχέδιο ή πρόγραμμα που εκπονείται και/ή εγκρίνεται από κοινού από συγκεκριμένη αρχή σε τοπικό επίπεδο και από ιδιώτη κύριο έργου ο οποίος είναι ιδιοκτήτης εκτάσεων όμορων με εκτάσεις που ανήκουν σε τοπική αρχή; |
| --- | --- |

1.

Έχει το άρθρο 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2001/42/ΕΚ (1) την έννοια ότι τα «σχέδια και προγράμματα [...], καθώς και οι τροποποιήσεις τους [...] που εκπονούνται ή/και εγκρίνονται από μια αρχή σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο [...]» περιλαμβάνουν επίσης σχέδιο ή πρόγραμμα που εκπονείται και/ή εγκρίνεται από κοινού από συγκεκριμένη αρχή σε τοπικό επίπεδο και από ιδιώτη κύριο έργου ο οποίος είναι ιδιοκτήτης εκτάσεων όμορων με εκτάσεις που ανήκουν σε τοπική αρχή;

| 2. | Έχει το άρθρο 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2001/42/ΕΚ την έννοια ότι τα «σχέδια και προγράμματα [...], καθώς και οι τροποποιήσεις τους [...] που απαιτούνται βάσει νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων» περιλαμβάνουν επίσης σχέδιο ή πρόγραμμα το οποίο προβλέπεται ρητά από κατά νόμο σχέδιο χωροταξικής ανάπτυξης εκπονηθέν από τοπική αρχή (βάσει νομοθετικής διάταξης), είτε γενικά είτε στην περίπτωση που το σχέδιο χωροταξικής ανάπτυξης ορίζει ότι η τοπική αρχή «θα καταρτίσει ειδικές κατευθυντήριες γραμμές για τις περιοχές στρατηγικής ανάπτυξης και ανάπλασης [...], χρησιμοποιώντας τους κατάλληλους μηχανισμούς των τοπικών σχεδίων περιοχής [...], γενικά προκαταρκτικά σχέδια τα οποία θα περιλαμβάνουν σχηματική απεικόνιση των οικείων περιοχών και τοπικά σχέδια περιβαλλοντικής βελτίωσης»; |
| --- | --- |

2.

Έχει το άρθρο 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2001/42/ΕΚ την έννοια ότι τα «σχέδια και προγράμματα [...], καθώς και οι τροποποιήσεις τους [...] που απαιτούνται βάσει νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων» περιλαμβάνουν επίσης σχέδιο ή πρόγραμμα το οποίο προβλέπεται ρητά από κατά νόμο σχέδιο χωροταξικής ανάπτυξης εκπονηθέν από τοπική αρχή (βάσει νομοθετικής διάταξης), είτε γενικά είτε στην περίπτωση που το σχέδιο χωροταξικής ανάπτυξης ορίζει ότι η τοπική αρχή «θα καταρτίσει ειδικές κατευθυντήριες γραμμές για τις περιοχές στρατηγικής ανάπτυξης και ανάπλασης [...], χρησιμοποιώντας τους κατάλληλους μηχανισμούς των τοπικών σχεδίων περιοχής [...], γενικά προκαταρκτικά σχέδια τα οποία θα περιλαμβάνουν σχηματική απεικόνιση των οικείων περιοχών και τοπικά σχέδια περιβαλλοντικής βελτίωσης»;

| 3. | Έχει το άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2001/42/ΕΚ την έννοια ότι τα «σχέδια και προγράμματα [...] τα οποία εκπονούνται για τη γεωργία, δασοπονία, αλιεία, ενέργεια, βιομηχανία, μεταφορές, διαχείριση αποβλήτων, διαχείριση υδάτινων πόρων, τηλεπικοινωνίες, τουρισμό, χωροταξία ή χρήση του εδάφους και τα οποία καθορίζουν το πλαίσιο για μελλοντικές άδειες έργων που απαριθμούνται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ (2) [...]» περιλαμβάνουν επίσης σχέδιο ή πρόγραμμα το οποίο δεν είναι το ίδιο δεσμευτικό, αλλά προβλέπεται ρητά σε κατά νόμο σχέδιο χωροταξικής ανάπτυξης που είναι δεσμευτικό, ή το οποίο προτείνει ή προβλέπει στην πράξη τροποποίηση σχεδίου το οποίο αποτέλεσε αντικείμενο στρατηγικής περιβαλλοντικής εκτίμησης; |
| --- | --- |

3.

Έχει το άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2001/42/ΕΚ την έννοια ότι τα «σχέδια και προγράμματα [...] τα οποία εκπονούνται για τη γεωργία, δασοπονία, αλιεία, ενέργεια, βιομηχανία, μεταφορές, διαχείριση αποβλήτων, διαχείριση υδάτινων πόρων, τηλεπικοινωνίες, τουρισμό, χωροταξία ή χρήση του εδάφους και τα οποία καθορίζουν το πλαίσιο για μελλοντικές άδειες έργων που απαριθμούνται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ (2) [...]» περιλαμβάνουν επίσης σχέδιο ή πρόγραμμα το οποίο δεν είναι το ίδιο δεσμευτικό, αλλά προβλέπεται ρητά σε κατά νόμο σχέδιο χωροταξικής ανάπτυξης που είναι δεσμευτικό, ή το οποίο προτείνει ή προβλέπει στην πράξη τροποποίηση σχεδίου το οποίο αποτέλεσε αντικείμενο στρατηγικής περιβαλλοντικής εκτίμησης;

| 4. | Συνεπάγεται το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 2011/92/ΕΕ (3) ότι δεν επιτρέπεται στην αρμόδια αρχή να λαμβάνει υπόψη, κατά τη διαδικασία εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, δεσμευτικές κυβερνητικές πολιτικές, ιδίως εκείνες που δεν βασίζονται αποκλειστικά σε περιβαλλοντικά κριτήρια, ήτοι πολιτικές που καθορίζουν καταστάσεις στις οποίες, υπό ορισμένες συνθήκες, δεν πρέπει να αποκλείεται η χορήγηση άδειας; |
| --- | --- |

4.

Συνεπάγεται το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 2011/92/ΕΕ (3) ότι δεν επιτρέπεται στην αρμόδια αρχή να λαμβάνει υπόψη, κατά τη διαδικασία εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, δεσμευτικές κυβερνητικές πολιτικές, ιδίως εκείνες που δεν βασίζονται αποκλειστικά σε περιβαλλοντικά κριτήρια, ήτοι πολιτικές που καθορίζουν καταστάσεις στις οποίες, υπό ορισμένες συνθήκες, δεν πρέπει να αποκλείεται η χορήγηση άδειας;

---

(1)  Οδηγία 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2001, σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων (EE 2001, L 197, σ. 30).

(2)  Οδηγία 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ 1985, L 175, σ. 40).

(3)  Οδηγία 2011/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ 2012, L 26, σ. 1).

---

| 11.4.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 158/6 |
| --- | --- | --- | --- |

11.4.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 158/6

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank Noord-Holland, zittingsplaats Haarlem (Κάτω Χώρες) στις 11 Ιανουαρίου 2022 — PR Pet BV tegen Inspecteur van de Belastingdienst κατά Douane, kantoor Eindhoven

(Υπόθεση C-24/22)

(2022/C 158/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Rechtbank Noord-Holland, zittingsplaats Haarlem

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: PR P και BV

Καθού: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane, kantoor Eindhoven

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει η κλάση 9403 της ΣΟ την έννοια ότι ονυχοδρόμια για γάτες τα οποία αποτελούνται από διάφορα υλικά και σχεδιάστηκαν για να τοποθετούνται στο δάπεδο δωματίων (κατοικιών) και να παραμένουν εκεί, προκειμένου οι γάτες να αναρριχώνται, να κάθονται και να ξαπλώνουν σε αυτά και να ακονίζουν τα νύχια τους, δεν εμπίπτουν στην εν λόγω κλάση της ΣΟ για τον λόγο ότι αποτελούν προϊόντα διαφορετικού χαρακτήρα κατά την έννοια του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1229/2013 (1) της Επιτροπής, της 28ης Νοεμβρίου 2013, και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 350/2014 (2) της Επιτροπής, της 3ης Απριλίου 2014; Εφόσον πρόκειται για προϊόν διαφορετικού χαρακτήρα, ο οποίος αποκλείει την κατάταξη στην κλάση 9403 της ΣΟ, σε τι συνίσταται ο διαφορετικός αυτός χαρακτήρας; |
| --- | --- |

1)

Έχει η κλάση 9403 της ΣΟ την έννοια ότι ονυχοδρόμια για γάτες τα οποία αποτελούνται από διάφορα υλικά και σχεδιάστηκαν για να τοποθετούνται στο δάπεδο δωματίων (κατοικιών) και να παραμένουν εκεί, προκειμένου οι γάτες να αναρριχώνται, να κάθονται και να ξαπλώνουν σε αυτά και να ακονίζουν τα νύχια τους, δεν εμπίπτουν στην εν λόγω κλάση της ΣΟ για τον λόγο ότι αποτελούν προϊόντα διαφορετικού χαρακτήρα κατά την έννοια του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1229/2013 (1) της Επιτροπής, της 28ης Νοεμβρίου 2013, και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 350/2014 (2) της Επιτροπής, της 3ης Απριλίου 2014; Εφόσον πρόκειται για προϊόν διαφορετικού χαρακτήρα, ο οποίος αποκλείει την κατάταξη στην κλάση 9403 της ΣΟ, σε τι συνίσταται ο διαφορετικός αυτός χαρακτήρας;

| 2) | Επηρεάζει η απάντηση στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα το κύρος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1229/2013 της Επιτροπής, της 28ης Νοεμβρίου 2013, και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 350/2014 της Επιτροπής, της 3ης Απριλίου 2014; |
| --- | --- |

2)

Επηρεάζει η απάντηση στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα το κύρος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1229/2013 της Επιτροπής, της 28ης Νοεμβρίου 2013, και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 350/2014 της Επιτροπής, της 3ης Απριλίου 2014;

---

(1)  Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 1229/2013 της Επιτροπής, της 28ης Νοεμβρίου 2013, σχετικά με τη δασμολογική κατάταξη ορισμένων εμπορευμάτων στη Συνδυασμένη Ονοματολογία (ΕΕ 2013, L 322, σ. 8).

(2)  Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 350/2014 της Επιτροπής, της 3ης Απριλίου 2014, σχετικά με τη δασμολογική κατάταξη ορισμένων εμπορευμάτων στη Συνδυασμένη Ονοματολογία (ΕΕ 2014, L 104, σ. 4).

---

| 11.4.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 158/6 |
| --- | --- | --- | --- |

11.4.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 158/6

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Αυστρία) στις 26 Ιανουαρίου 2022 — BF κατά Versicherungsanstalt öffentlich Bediensteter, Eisenbahnen und Bergbau

(Υπόθεση C-52/22)

(2022/C 158/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesverwaltungsgericht

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: BF

Καθής διοικητική αρχή: Versicherungsanstalt öffentlich Bediensteter, Eisenbahnen und Bergbau

Προδικαστικό ερώτημα

Έχουν το άρθρο 2, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο α', και το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ (1), ή οι αρχές της ασφάλειας δικαίου, της διατηρήσεως των κεκτημένων δικαιωμάτων και της αποτελεσματικότητας του δικαίου της Ένωσης, την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, σύμφωνα με την οποία η πρώτη αναπροσαρμογή της συντάξεως για την κατηγορία δημοσίων υπαλλήλων οι οποίοι είχαν θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα (συνολική σύνταξη σύμφωνα με τον Pensionsgesetz 1965 [νόμο περί συντάξεων του 1965]) το αργότερο από την 1.12.2021 πραγματοποιείται με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου του μεθεπόμενου ημερολογιακού έτους από την έναρξη της συνταξιοδοτήσεως, ενώ η πρώτη αναπροσαρμογή της συντάξεως για την κατηγορία των δημοσίων υπαλλήλων οι οποίοι θεμελίωσαν ή πρόκειται να θεμελιώσουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα (συνολική σύνταξη σύμφωνα με τον Pensionsgesetz 1965 [νόμο περί συντάξεων του 1965]) από την 1.1.2022 πραγματοποιείται με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου του επόμενου ημερολογιακού έτους από την έναρξη της συνταξιοδοτήσεως;

---

(1)  Οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ 2000, L 303, σ. 16).

---

| 11.4.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 158/7 |
| --- | --- | --- | --- |

11.4.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 158/7

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale ordinario di Bologna (Ιταλία) στις 7 Φεβρουαρίου 2022 — BU κατά Ministero dell’Interno, Dipartimento per le Libertà civili e l'Immigrazione — Unità Dublino

(Υπόθεση C-80/22)

(2022/C 158/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale ordinario di Bologna

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: BU

Καθού: Ministero dell’Interno, Dipartimento per le Libertà civili e l'Immigrazione — Unità Dublino

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1. | Ποιες είναι οι έννομες συνέπειες κατά το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε περίπτωση παράβασης από το αιτούν κράτος, στο πλαίσιο διαδικασίας εκ νέου ανάληψης κατά το άρθρο 18, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013 (1), της υποχρέωσης ενημέρωσης που προβλέπεται στο άρθρο 4 ή της υποχρέωσης διεξαγωγής προσωπικής συνέντευξης με τον αιτούντα κατά το άρθρο 5 του εν λόγω κανονισμού, και, ειδικότερα, έχουν τα άρθρα 4 και 5 του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013 την έννοια:






  — | ότι η μη παροχή του ενημερωτικού φυλλαδίου που προβλέπεται στο άρθρο 4, παράγραφος 2 σε πρόσωπο το οποίο πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 23 του κανονισμού ή η μη διεξαγωγή της προσωπικής συνέντευξης με τον αιτούντα κατά το άρθρο 5 του κανονισμού συνεπάγονται αφ’ εαυτών μη θεραπεύσιμη έλλειψη νομιμότητας της απόφασης περί μεταφοράς και, συνακόλουθα, ανάθεση στο αιτούν κράτος μέλος της ευθύνης για την έκδοση απόφασης επί της αίτησης διεθνούς προστασίας· |
| --- | --- | --- |

1.

Ποιες είναι οι έννομες συνέπειες κατά το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε περίπτωση παράβασης από το αιτούν κράτος, στο πλαίσιο διαδικασίας εκ νέου ανάληψης κατά το άρθρο 18, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013 (1), της υποχρέωσης ενημέρωσης που προβλέπεται στο άρθρο 4 ή της υποχρέωσης διεξαγωγής προσωπικής συνέντευξης με τον αιτούντα κατά το άρθρο 5 του εν λόγω κανονισμού, και, ειδικότερα, έχουν τα άρθρα 4 και 5 του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013 την έννοια:

—

ότι η μη παροχή του ενημερωτικού φυλλαδίου που προβλέπεται στο άρθρο 4, παράγραφος 2 σε πρόσωπο το οποίο πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 23 του κανονισμού ή η μη διεξαγωγή της προσωπικής συνέντευξης με τον αιτούντα κατά το άρθρο 5 του κανονισμού συνεπάγονται αφ’ εαυτών μη θεραπεύσιμη έλλειψη νομιμότητας της απόφασης περί μεταφοράς και, συνακόλουθα, ανάθεση στο αιτούν κράτος μέλος της ευθύνης για την έκδοση απόφασης επί της αίτησης διεθνούς προστασίας·

| — | ή ότι η έλλειψη νομιμότητας της απόφασης περί μεταφοράς εξαρτάται από την επίκληση και την απόδειξη ότι η διαδικασία θα είχε διαφορετική έκβαση εάν η αρχή του αιτούντος κράτους είχε εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στα άρθρα 4 και 5 του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013· |
| --- | --- |

—

ή ότι η έλλειψη νομιμότητας της απόφασης περί μεταφοράς εξαρτάται από την επίκληση και την απόδειξη ότι η διαδικασία θα είχε διαφορετική έκβαση εάν η αρχή του αιτούντος κράτους είχε εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στα άρθρα 4 και 5 του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013·

| — | ή, μήπως, ότι σε καμία περίπτωση η αρχή του αιτούντος κράτους δεν υποχρεούται να διασφαλίσει στον αλλοδαπό που υπόκειται σε διαδικασία μεταφοράς στο κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση τις εγγυήσεις ενημέρωσης και συμμετοχής που προβλέπονται στα άρθρα 4 και 5 του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013; |
| --- | --- |

—

ή, μήπως, ότι σε καμία περίπτωση η αρχή του αιτούντος κράτους δεν υποχρεούται να διασφαλίσει στον αλλοδαπό που υπόκειται σε διαδικασία μεταφοράς στο κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση τις εγγυήσεις ενημέρωσης και συμμετοχής που προβλέπονται στα άρθρα 4 και 5 του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013;

| 2. | Έχει το άρθρο 27, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013, αυτοτελώς ή σε συνδυασμό με το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την έννοια:






  — | ότι επιβάλλει την υποχρέωση να διασφαλίζονται οι εγγυήσεις που προβλέπονται στα άρθρα 4 και 5 του κανονισμού στον αλλοδαπό που υπόκειται σε διαδικασία μεταφοράς σε άλλο κράτος μέλος προς εξυπηρέτηση της προστασίας του δικαιώματος άσκησης πραγματικής προσφυγής κατά απόφασης περί μεταφοράς· |
| --- | --- | --- |

2.

Έχει το άρθρο 27, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013, αυτοτελώς ή σε συνδυασμό με το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την έννοια:

—

ότι επιβάλλει την υποχρέωση να διασφαλίζονται οι εγγυήσεις που προβλέπονται στα άρθρα 4 και 5 του κανονισμού στον αλλοδαπό που υπόκειται σε διαδικασία μεταφοράς σε άλλο κράτος μέλος προς εξυπηρέτηση της προστασίας του δικαιώματος άσκησης πραγματικής προσφυγής κατά απόφασης περί μεταφοράς·

| — | σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, ότι το δικαστήριο που επιλήφθηκε της προσφυγής ακυρώσεως της απόφασης περί μεταφοράς δυνάμει του άρθρου 27 του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013 έχει την εξουσία να επανεκτιμήσει την ουσία της απόφασης με την οποία η διοικητική αρχή του κράτους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση αναγνώρισε, κατ’ εφαρμογήν των σχετικών με τον προσδιορισμό της ευθύνης κριτηρίων που προβλέπονται στο κεφάλαιο III του κανονισμού, την ευθύνη του να αποφανθεί επί της αίτησης διεθνούς προστασίας που υπέβαλε ο αιτών; |
| --- | --- |

—

σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, ότι το δικαστήριο που επιλήφθηκε της προσφυγής ακυρώσεως της απόφασης περί μεταφοράς δυνάμει του άρθρου 27 του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013 έχει την εξουσία να επανεκτιμήσει την ουσία της απόφασης με την οποία η διοικητική αρχή του κράτους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση αναγνώρισε, κατ’ εφαρμογήν των σχετικών με τον προσδιορισμό της ευθύνης κριτηρίων που προβλέπονται στο κεφάλαιο III του κανονισμού, την ευθύνη του να αποφανθεί επί της αίτησης διεθνούς προστασίας που υπέβαλε ο αιτών;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 604/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας ή από απάτριδα (ΕΕ 2013, L 180, σ. 31).

---

Γενικό Δικαστήριο

| 11.4.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 158/9 |
| --- | --- | --- | --- |

11.4.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 158/9

---

Προσφυγή της 11ης Ιανουαρίου 2022 — Perez Lopes Pargana Calado κατά Δικαστηρίου

(Υπόθεση T-31/22)

(2022/C 158/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ana Teresa Perez Lopes Pargana Calado (Λισσαβώνα, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: M. Marques Matias, δικηγόρος)

Καθού: Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει, ως παράνομη, την προσβαλλόμενη απόφαση. |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, ως παράνομη, την προσβαλλόμενη απόφαση.

| — | να αντικαταστήσει την προσβαλλόμενη απόφαση με άλλη στην οποία να αναφέρεται αν η αίτηση συμμετοχής της ίδιας γίνεται δεκτή ή όχι και, στην περίπτωση απόρριψης, να εκτίθενται οι λόγοι της σε σχέση με τους λοιπούς υποψηφίους και την προκήρυξη του διαγωνισμού. |
| --- | --- |

—

να αντικαταστήσει την προσβαλλόμενη απόφαση με άλλη στην οποία να αναφέρεται αν η αίτηση συμμετοχής της ίδιας γίνεται δεκτή ή όχι και, στην περίπτωση απόρριψης, να εκτίθενται οι λόγοι της σε σχέση με τους λοιπούς υποψηφίους και την προκήρυξη του διαγωνισμού.

| — | να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να την αντικαταστήσει με άλλη με την οποία να γίνεται δεκτή η αίτηση συμμετοχής υπό τις ίδιες προϋποθέσεις που ισχύουν για τους λοιπούς προσφέροντες. |
| --- | --- |

—

να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να την αντικαταστήσει με άλλη με την οποία να γίνεται δεκτή η αίτηση συμμετοχής υπό τις ίδιες προϋποθέσεις που ισχύουν για τους λοιπούς προσφέροντες.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει επτά λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της ισότητας: η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την αρχή της ισότητας σε σχέση με τους λοιπούς υποψηφίους. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της ισότητας: η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την αρχή της ισότητας σε σχέση με τους λοιπούς υποψηφίους.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι δεν είναι δυνατός ο καταλογισμός της παράβασης, λόγω παρανομίας. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι δεν είναι δυνατός ο καταλογισμός της παράβασης, λόγω παρανομίας.

| 3. | Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως στηρίζεται στις υποδείξεις που ελήφθησαν από το Δικαστήριο σχετικά με την ολοκλήρωση μιας μετάφρασης. |
| --- | --- |

3.

Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως στηρίζεται στις υποδείξεις που ελήφθησαν από το Δικαστήριο σχετικά με την ολοκλήρωση μιας μετάφρασης.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι τα υποβληθέντα έγγραφα πληρούν τις προβλεπόμενες απαιτήσεις και ότι δεν συντρέχει κανένας από τους προβλεπόμενους λόγους απόρριψης. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι τα υποβληθέντα έγγραφα πληρούν τις προβλεπόμενες απαιτήσεις και ότι δεν συντρέχει κανένας από τους προβλεπόμενους λόγους απόρριψης.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η υποβληθείσα δήλωση πρέπει να μη ληφθεί υπόψη και δεν μπορεί να βλάψει την υποψήφια, δεδομένου ότι τέτοια δήλωση δεν συμπεριλαμβανόταν στα απαιτούμενα έγγραφα. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η υποβληθείσα δήλωση πρέπει να μη ληφθεί υπόψη και δεν μπορεί να βλάψει την υποψήφια, δεδομένου ότι τέτοια δήλωση δεν συμπεριλαμβανόταν στα απαιτούμενα έγγραφα.

| 6. | Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως πριν τη λήψη των μέτρων αποκλεισμού της από τον διαγωνισμό λόγω φερόμενης παράβασης (άρθρο 41, παράγραφος 2, στοιχείο α', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης). |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως πριν τη λήψη των μέτρων αποκλεισμού της από τον διαγωνισμό λόγω φερόμενης παράβασης (άρθρο 41, παράγραφος 2, στοιχείο α', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης).

| 7. | Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση, εκ μέρους της Διοίκησης, της υποχρέωσης αιτιολογήσεως των αποφάσεών της (άρθρο 41, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης). |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση, εκ μέρους της Διοίκησης, της υποχρέωσης αιτιολογήσεως των αποφάσεών της (άρθρο 41, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης).

---

| 11.4.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 158/10 |
| --- | --- | --- | --- |

11.4.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 158/10

---

Προσφυγή της 28ης Ιανουαρίου 2022 — Collard κατά Κοινοβουλίου και ID

(Υπόθεση T-53/22)

(2022/C 158/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Gilbert Collard (Vauvert, Γαλλία) (εκπρόσωπος: B. Kuchukian, δικηγόρος)

Καθών: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και πολιτική Ομάδα Ταυτότητα και Δημοκρατία (ID)

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει τις δύο αποφάσεις, πρώτον, αυτή της 22ας Ιανουαρίου 2022 περί προσωρινής αναστολής, δεύτερον, εκείνη της 25ης Ιανουαρίου 2022 περί διαγραφής, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει τις δύο αποφάσεις, πρώτον, αυτή της 22ας Ιανουαρίου 2022 περί προσωρινής αναστολής, δεύτερον, εκείνη της 25ης Ιανουαρίου 2022 περί διαγραφής,

| — | να διατάξει την άμεση αναστολή εφαρμογής των ανωτέρω δύο αποφάσεων. |
| --- | --- |

—

να διατάξει την άμεση αναστολή εφαρμογής των ανωτέρω δύο αποφάσεων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής με αίτημα την ακύρωση, πρώτον, της απόφασης της 22ας Ιανουαρίου 2022 του προεδρείου της Πολιτικής Ομάδας Ταυτότητα και δημοκρατία (ID), με την οποία επιβλήθηκε σε βάρος του αναστολή της ιδιότητας μέλους της ομάδας, διάρκειας δύο μηνών, και δεύτερον, της απόφασης της 25ης Ιανουαρίου 2022 της Πολιτικής Ομάδας Ταυτότητα και δημοκρατία (ID), με την οποία διατάχθηκε η διαγραφή του από την ανωτέρω ομάδα, ο προσφεύγων προσάπτει στις δύο αυτές αποφάσεις, όσον αφορά τον τύπο, ότι δεν ήταν σύμφωνες προς τη βασική πειθαρχική διαδικασία και, όσον αφορά την ουσία, ότι στερούνται παντελώς νόμιμου ερείσματος.

---

| 11.4.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 158/10 |
| --- | --- | --- | --- |

11.4.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 158/10

---

Προσφυγή της 28ης Ιανουαρίου 2022 — Rivière κατά Κοινοβουλίου και ID

(Υπόθεση T-54/22)

(2022/C 158/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Jérôme Rivière (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: B. Kuchukian, δικηγόρος)

Καθών: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και πολιτική ομάδα Ταυτότητας και Δημοκρατίας (ID)

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει, πρώτον, την απόφαση περί προσωρινής αναστολής της 21ης Ιανουαρίου 2022 και, δεύτερον, την απόφαση περί διαγραφής της 25ης Ιανουαρίου 2022· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, πρώτον, την απόφαση περί προσωρινής αναστολής της 21ης Ιανουαρίου 2022 και, δεύτερον, την απόφαση περί διαγραφής της 25ης Ιανουαρίου 2022·

| — | να διατάξει την άμεση αναστολή των δύο ως άνω αποφάσεων. |
| --- | --- |

—

να διατάξει την άμεση αναστολή των δύο ως άνω αποφάσεων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του με αίτημα την ακύρωση, πρώτον, της απόφασης του προεδρείου της πολιτικής ομάδας Ταυτότητα και Δημοκρατία (ID), της 21ης Ιανουαρίου 2022, με την οποία ανεστάλη η ιδιότητα του προσφεύγοντος ως μέλους της ομάδας αυτής και, δεύτερον, της απόφασης της πολιτικής ομάδας Ταυτότητα και Δημοκρατία (ID), της 25ης Ιανουαρίου 2022, με την οποία ο αυτός διαγράφηκε από την εν λόγω ομάδα, ο προσφεύγων προβάλλει ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις ενέχουν τυπική πλημμέλεια λόγω μη τήρησης της στοιχειώδους πειθαρχικής διαδικασίας και ουσιαστική πλημμέλεια λόγω έλλειψης εγκύρου ερείσματος.

---

| 11.4.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 158/11 |
| --- | --- | --- | --- |

11.4.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 158/11

---

Προσφυγή της 26ης Ιανουαρίου 2022 — Ηνωμένο Βασίλειο κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-56/22)

(2022/C 158/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγον: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: L. Baxter, Agent, και T. Buley, Barrister)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την Εκτελεστική Απόφαση (ΕΕ) 2021/2019 (1) της καθής, στο μέτρο που αποκλείει από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένες δαπάνες στις οποίες προέβησαν διαπιστευμένοι οργανισμοί πληρωμών του προσφεύγοντος στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) λόγω αδυναμίας στον ορισμό του «ενεργού γεωργού-συσχετιζόμενες εταιρίες»· και |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την Εκτελεστική Απόφαση (ΕΕ) 2021/2019 (1) της καθής, στο μέτρο που αποκλείει από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένες δαπάνες στις οποίες προέβησαν διαπιστευμένοι οργανισμοί πληρωμών του προσφεύγοντος στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) λόγω αδυναμίας στον ορισμό του «ενεργού γεωργού-συσχετιζόμενες εταιρίες»· και

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγος ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, το προσφεύγον προβάλλει έναν και μόνο λόγο ακυρώσεως ερειδόμενο στο επιχείρημα ότι η ερμηνεία του άρθρου 9, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 1307/2013 (2) από την καθής είναι εσφαλμένη. Κατά το προσφεύγον, το άρθρο 9, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 1307/2013 αφορά μόνον άμεσες ενισχύσεις σε γεωργούς (όπως αυτοί ορίζονται στο άρθρο 4 του προαναφερθέντος κανονισμού) οι οποίοι εκμεταλλεύονται οι ίδιοι τις σχετικές υποδομές ή παρέχουν τις σχετικές υπηρεσίες. Το προσφεύγον υποστηρίζει ότι η καθής έκρινε εσφαλμένως διότι:

| — | i. Από το γράμμα και την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 1307/2013 δεν προκύπτει απαγόρευση χορήγησης ενισχύσεων σε γεωργό, για τον λόγο και μόνον ότι κάποια συσχετιζόμενη με αυτόν οντότητα ασκεί δραστηριότητα που εμπεριέχεται στον αρνητικό κατάλογο του εν λόγω άρθρου. |
| --- | --- |

—

i. Από το γράμμα και την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 1307/2013 δεν προκύπτει απαγόρευση χορήγησης ενισχύσεων σε γεωργό, για τον λόγο και μόνον ότι κάποια συσχετιζόμενη με αυτόν οντότητα ασκεί δραστηριότητα που εμπεριέχεται στον αρνητικό κατάλογο του εν λόγω άρθρου.

| — | ii. Η ερμηνεία του άρθρου 9, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 1307/2013 εκ μέρους της Επιτροπής δεν στηρίζεται σε καμία τελολογική βάση που να συνάδει με τους σκοπούς του εν λόγω άρθρου. |
| --- | --- |

—

ii. Η ερμηνεία του άρθρου 9, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 1307/2013 εκ μέρους της Επιτροπής δεν στηρίζεται σε καμία τελολογική βάση που να συνάδει με τους σκοπούς του εν λόγω άρθρου.

---

(1)  ΕΕ 2021, L 413, σ. 3.

(2)  Κανονισμός (ΕΕ) 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί θεσπίσεως κανόνων για άμεσες ενισχύσεις στους γεωργούς βάσει καθεστώτων στήριξης στο πλαίσιο της Κοινής γεωργικής πολιτικής και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 637/2008 και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου (ΕΕ 2013, L 347, σ. 608).

---

| 11.4.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 158/11 |
| --- | --- | --- | --- |

11.4.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 158/11

---

Προσφυγή της 16ης Φεβρουαρίου 2022 — Korporaciya «Masternet» κατά EUIPO — Stayer Ibérica (STAYER)

(Υπόθεση T-85/22)

(2022/C 158/14)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: ZAO Korporaciya «Masternet» (Μόσχα, Ρωσία) (εκπρόσωπος: N. Bürglen, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Stayer Ibérica, SA (Pinto, Ισπανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης STAYER — Υπ’ αριθ. 9 498 395 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 16ης Δεκεμβρίου 2021 στην υπόθεση R 932/2021-1

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση του άρθρου 15 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 15 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου.

---

| 11.4.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 158/12 |
| --- | --- | --- | --- |

11.4.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 158/12

---

Προσφυγή της 25ης Φεβρουαρίου 2022 — Ουγγαρία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση T-104/22)

(2022/C 158/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ουγγαρία (εκπρόσωποι: M. Z. Fehér και G. Koós)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | Να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 14ης Δεκεμβρίου 2021, με την οποία αναθεωρούνται οι ενστάσεις που διατύπωσε η Ουγγαρία κατά της δημοσιοποίησης, σε σχέση με την επιβεβαιωτική αίτηση GESTDEM 2021/2808, η οποία υποβλήθηκε με σκοπό να εξασφαλίσει πρόσβαση του κοινού στα προερχόμενα από την Ουγγαρία έγγραφα. |
| --- | --- |

—

Να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 14ης Δεκεμβρίου 2021, με την οποία αναθεωρούνται οι ενστάσεις που διατύπωσε η Ουγγαρία κατά της δημοσιοποίησης, σε σχέση με την επιβεβαιωτική αίτηση GESTDEM 2021/2808, η οποία υποβλήθηκε με σκοπό να εξασφαλίσει πρόσβαση του κοινού στα προερχόμενα από την Ουγγαρία έγγραφα.

| — | Να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

Να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή επέτρεψε τη μερική πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα που ζήτησε ο αιτών, παρά το γεγονός ότι οι ουγγρικές αρχές είχαν επικαλεστεί ρητώς την εξαίρεση που αφορά την προστασία της διαδικασίας λήψης αποφάσεων στην οποία αναφέρεται το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού 1049/2001 (1) και παρά το ότι η Επιτροπή είχε δεχθεί την ένσταση αυτή στην κρινόμενη υπόθεση μέχρι την επιβεβαιωτική αίτηση.

Η Ουγγρική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η ερμηνεία στην οποία προέβη η Επιτροπή στην προσβαλλόμενη απόφαση όχι μόνον είναι αντίθετη προς την πρακτική που έχει ακολουθήσει μέχρι τώρα η Επιτροπή και προς τη νομολογία του Δικαστηρίου, αλλά και, επιπλέον, προκαλεί σοβαρή ζημία στη συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής και των αρχών διαχείρισης των κρατών μελών. Η Ουγγρική Κυβέρνηση –εκτός του ότι υποστηρίζει ότι, σε σχέση με την τροποποίηση των επιχειρησιακών προγραμμάτων, συντρέχει λήψη αποφάσεων εκ μέρους θεσμικού οργάνου της Ένωσης, καθόσον η τροποποίηση εγκρίνεται από την Επιτροπή, και ότι, για τον λόγο αυτόν, έχει εφαρμογή η εξαίρεση του άρθρου 4, παράγραφος 3, του κανονισμού 1049/2001– επισημαίνει ότι η ιδιαιτερότητα της παρούσας διαδικασίας συνίσταται στο ότι, στο πλαίσιο της από κοινού διαχείρισης, η απόφαση του κράτους μέλους λαμβάνεται στην πραγματικότητα υπό την αυστηρή εποπτεία της Επιτροπής. Καίτοι, τυπικώς, πρόκειται για απόφαση της αρχής του κράτους μέλους, η Επιτροπή ασκεί στην απόφαση αυτήν επιρροή που μπορεί να αποδειχθεί και, για τον λόγο αυτόν, είναι ακόμη περισσότερο απαράδεκτο να μην προστατεύεται μια τέτοια απόφαση από την προαναφερθείσα εξαίρεση. Η εξαίρεση στην οποία αναφέρεται το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού 1049/2001 έχει ως σκοπό και την προστασία της διαδικασίας λήψης αποφάσεων εκ μέρους των αρχών των κρατών μελών.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001, L 145, σ. 43).

---

| 11.4.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 158/13 |
| --- | --- | --- | --- |

11.4.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 158/13

---

Προσφυγή της 28ης Φεβρουαρίου 2022 — Schneider κατά EUIPO — Frutaria Comercial de Frutas y Hortalizas (frutania)

(Υπόθεση T-109/22)

(2022/C 158/16)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Markus Schneider (Βόννη, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Bergermann και D. Graetsch, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Frutaria Comercial de Frutas y Hortalizas, SL (Zaragoza, Ισπανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτών: Ο προσφεύγων

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης frutania σε μπλε χρώμα — Υπ’ αριθ. 11 987 419 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 17ης Δεκεμβρίου 2021 στην υπόθεση R 1058/2017-1

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

—

εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

---

| 11.4.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 158/14 |
| --- | --- | --- | --- |

11.4.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 158/14

---

Προσφυγή-αγωγή της 28ης Φεβρουαρίου 2022 — Kremer κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-110/22)

(2022/C 158/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Christiane Kremer (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: D. Grisay και A. Ansay, δικηγόροι)

Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κάνει δεκτή την παρούσα προσφυγή ακυρώσεως/αναγνωρίσεως εξωσυμβατικής ευθύνης· |
| --- | --- |

—

να κάνει δεκτή την παρούσα προσφυγή ακυρώσεως/αναγνωρίσεως εξωσυμβατικής ευθύνης·

| — | να κρίνει ως παραδεκτή την προσφυγή-αγωγή και κατά συνέπεια:






  — | να κρίνει την προσφυγή ακυρώσεως ως βάσιμη, και να ακυρώσει την απορριπτική απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) της 24ης Φεβρουαρίου 2022 για τους κατωτέρω λόγους:






  — | δεν είναι σύννομα τα άρθρα 77 του ΚΥΚ και 11 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ, στα οποία βασίζεται η πράξη καθορισμού των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων της προσφεύγουσας-ενάγουσας (στο εξής: πράξη καθορισμού)· |
| --- | --- | --- | --- |

—

να κρίνει ως παραδεκτή την προσφυγή-αγωγή και κατά συνέπεια:

—

να κρίνει την προσφυγή ακυρώσεως ως βάσιμη, και να ακυρώσει την απορριπτική απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) της 24ης Φεβρουαρίου 2022 για τους κατωτέρω λόγους:

—

δεν είναι σύννομα τα άρθρα 77 του ΚΥΚ και 11 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ, στα οποία βασίζεται η πράξη καθορισμού των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων της προσφεύγουσας-ενάγουσας (στο εξής: πράξη καθορισμού)·

| — | καθόσον δεν πρότεινε στην προσφεύγουσα-ενάγουσα, στην πράξη καθορισμού, καμία αποκατάσταση των συνταξιοδοτικών της δικαιωμάτων που δεν προσμετρήθηκαν από την αρμόδια ευρωπαϊκή αρχή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη το καθήκον μέριμνας που υπέχει· |
| --- | --- |

—

καθόσον δεν πρότεινε στην προσφεύγουσα-ενάγουσα, στην πράξη καθορισμού, καμία αποκατάσταση των συνταξιοδοτικών της δικαιωμάτων που δεν προσμετρήθηκαν από την αρμόδια ευρωπαϊκή αρχή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη το καθήκον μέριμνας που υπέχει·

| — | καθόσον δεν πρότεινε στην προσφεύγουσα-ενάγουσα, στην πράξη καθορισμού, καμία αποκατάσταση των συνταξιοδοτικών της δικαιωμάτων που δεν προσμετρήθηκαν από την αρμόδια ευρωπαϊκή αρχή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων· |
| --- | --- |

—

καθόσον δεν πρότεινε στην προσφεύγουσα-ενάγουσα, στην πράξη καθορισμού, καμία αποκατάσταση των συνταξιοδοτικών της δικαιωμάτων που δεν προσμετρήθηκαν από την αρμόδια ευρωπαϊκή αρχή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων·

| — | να αναπέμψει την υπόθεση στην ΑΔΑ προκειμένου αυτή να καθορίσει το επιστρεπτέο στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ποσό· |
| --- | --- |

—

να αναπέμψει την υπόθεση στην ΑΔΑ προκειμένου αυτή να καθορίσει το επιστρεπτέο στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ποσό·

| — | επικουρικώς,






  — | να κρίνει ως βάσιμη την αγωγή αποζημιώσεως με την οποία προβάλλεται αδικαιολόγητος πλουτισμός λόγω του ότι η προσφεύγουσα-ενάγουσα έχασε το ποσό των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων της που εισφέρθηκαν στο εθνικό συνταξιοδοτικό σύστημα, τα οποία δεν προσμετρήθηκαν από την αρμόδια αρχή της Ένωσης και τα οποία, κατά συνέπεια, κατέστησαν πλουσιότερο το ταμείο συντάξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης· |
| --- | --- | --- |

—

επικουρικώς,

—

να κρίνει ως βάσιμη την αγωγή αποζημιώσεως με την οποία προβάλλεται αδικαιολόγητος πλουτισμός λόγω του ότι η προσφεύγουσα-ενάγουσα έχασε το ποσό των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων της που εισφέρθηκαν στο εθνικό συνταξιοδοτικό σύστημα, τα οποία δεν προσμετρήθηκαν από την αρμόδια αρχή της Ένωσης και τα οποία, κατά συνέπεια, κατέστησαν πλουσιότερο το ταμείο συντάξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

| — | να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποκαταστήσει τη διττή οικονομική ζημία που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα, η οποία εκτιμήθηκε κατά την ημέρα ασκήσεως της παρούσας προσφυγής-αγωγής ότι ανέρχεται στο ποσόν των 55 401,07 ευρώ (κεφάλαιο)· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποκαταστήσει τη διττή οικονομική ζημία που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα, η οποία εκτιμήθηκε κατά την ημέρα ασκήσεως της παρούσας προσφυγής-αγωγής ότι ανέρχεται στο ποσόν των 55 401,07 ευρώ (κεφάλαιο)·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ένσταση ελλείψεως νομιμότητας του άρθρου 77, παράγραφος 1, του ΚΥΚ και του άρθρου 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ. Η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει ότι οι προαναφερθείσες διατάξεις προβλέπουν ότι ο υπάλληλος πρέπει να λάβει την απόφαση περί μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που έχει συγκεντρώσει στο πλαίσιο του εθνικού συστήματος στο ταμείο συντάξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ταμείο συντάξεων της Ένωσης) εντός δέκα ετών από την ανάληψη των καθηκόντων του στο πλαίσιο των υπηρεσιών των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πλην όμως, όπως ισχυρίζεται, μόνο κατά τον χρόνο της συνταξιοδοτήσεώς του δύναται ένας υπάλληλος ο οποίος έχει προβεί σε μεταφορά συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων να υπολογίσει ορθώς το εύρος της ενδεχόμενης μεταφοράς, ιδίως λόγω του κανόνα που περιορίζει το ύψος των συντάξεων στο 70 % του τελευταίου βασικού μισθού. Ως εκ τούτου, η προσφεύγουσα-ενάγουσα συνάγει ότι ο συγκεκριμένος κανόνας εισάγει διαφορετική μεταχείριση σε σχέση με υπάλληλο ο οποίος έχει διανύσει το σύνολο της σταδιοδρομίας του στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού συστήματος, κατά παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ένσταση ελλείψεως νομιμότητας του άρθρου 77, παράγραφος 1, του ΚΥΚ και του άρθρου 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ. Η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει ότι οι προαναφερθείσες διατάξεις προβλέπουν ότι ο υπάλληλος πρέπει να λάβει την απόφαση περί μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που έχει συγκεντρώσει στο πλαίσιο του εθνικού συστήματος στο ταμείο συντάξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ταμείο συντάξεων της Ένωσης) εντός δέκα ετών από την ανάληψη των καθηκόντων του στο πλαίσιο των υπηρεσιών των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πλην όμως, όπως ισχυρίζεται, μόνο κατά τον χρόνο της συνταξιοδοτήσεώς του δύναται ένας υπάλληλος ο οποίος έχει προβεί σε μεταφορά συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων να υπολογίσει ορθώς το εύρος της ενδεχόμενης μεταφοράς, ιδίως λόγω του κανόνα που περιορίζει το ύψος των συντάξεων στο 70 % του τελευταίου βασικού μισθού. Ως εκ τούτου, η προσφεύγουσα-ενάγουσα συνάγει ότι ο συγκεκριμένος κανόνας εισάγει διαφορετική μεταχείριση σε σχέση με υπάλληλο ο οποίος έχει διανύσει το σύνολο της σταδιοδρομίας του στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού συστήματος, κατά παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση του καθήκοντος αρωγής και μέριμνας, το οποίο προβλέπει το άρθρο 24 του ΚΥΚ. Η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει ότι, κατά τη μεταφορά των συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων από το εθνικό σύστημα στο ταμείο συντάξεων της Ένωσης, παρέχεται κατά κανόνα στους υπαλλήλους από την Επιτροπή ένας πίνακας από τον οποίον προκύπτει αν αυτοί έχουν δικαίωμα επιστροφής του μη προσαυξημένου αναλογιστικού ισοδυνάμου των ποσών που εισφέρθηκαν στο εθνικό τους σύστημα προελεύσεως, τα οποία δεν προσμετρήθηκαν στο συνταξιοδοτικό σύστημα της Ένωσης. Επιπλέον, η επιστροφή ποσών γίνεται κατά κανόνα χωρίς περιορισμούς ή ειδικές διαδικασίες. Πλην όμως, η προσφεύγουσα-ενάγουσα ισχυρίζεται ότι δεν έλαβε ούτε τον εν λόγω πίνακα ούτε επιστροφή οποιουδήποτε ποσού. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση του καθήκοντος αρωγής και μέριμνας, το οποίο προβλέπει το άρθρο 24 του ΚΥΚ. Η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει ότι, κατά τη μεταφορά των συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων από το εθνικό σύστημα στο ταμείο συντάξεων της Ένωσης, παρέχεται κατά κανόνα στους υπαλλήλους από την Επιτροπή ένας πίνακας από τον οποίον προκύπτει αν αυτοί έχουν δικαίωμα επιστροφής του μη προσαυξημένου αναλογιστικού ισοδυνάμου των ποσών που εισφέρθηκαν στο εθνικό τους σύστημα προελεύσεως, τα οποία δεν προσμετρήθηκαν στο συνταξιοδοτικό σύστημα της Ένωσης. Επιπλέον, η επιστροφή ποσών γίνεται κατά κανόνα χωρίς περιορισμούς ή ειδικές διαδικασίες. Πλην όμως, η προσφεύγουσα-ενάγουσα ισχυρίζεται ότι δεν έλαβε ούτε τον εν λόγω πίνακα ούτε επιστροφή οποιουδήποτε ποσού.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων. Η προσφεύγουσα-ενάγουσα εκτιμά ότι υφίσταται διάκριση η οποία δεν δικαιολογείται βάσει αντικειμενικών κριτηρίων μεταξύ ορισμένων υπαλλήλων οι οποίοι λαμβάνουν επιστροφή ποσού κατά τη μεταφορά των συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων και άλλων που δεν λαμβάνουν. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων. Η προσφεύγουσα-ενάγουσα εκτιμά ότι υφίσταται διάκριση η οποία δεν δικαιολογείται βάσει αντικειμενικών κριτηρίων μεταξύ ορισμένων υπαλλήλων οι οποίοι λαμβάνουν επιστροφή ποσού κατά τη μεταφορά των συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων και άλλων που δεν λαμβάνουν.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται η ύπαρξη εξωσυμβατικής ευθύνης λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού εις βάρος της προσφεύγουσας-ενάγουσας. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται η ύπαρξη εξωσυμβατικής ευθύνης λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού εις βάρος της προσφεύγουσας-ενάγουσας.

---

| 11.4.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 158/15 |
| --- | --- | --- | --- |

11.4.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 158/15

---

Προσφυγή-αγωγή της 28ης Φεβρουαρίου 2022 — Baert κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-111/22)

(2022/C 158/18)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων-ενάγων: Rhonny Baert (Deinze, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: D. Grisay και A. Ansay, δικηγόροι)

Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κάνει δεκτή την παρούσα προσφυγή ακυρώσεως/αναγνωρίσεως εξωσυμβατικής ευθύνης· |
| --- | --- |

—

να κάνει δεκτή την παρούσα προσφυγή ακυρώσεως/αναγνωρίσεως εξωσυμβατικής ευθύνης·

| — | να κρίνει ως παραδεκτή την προσφυγή-αγωγή και κατά συνέπεια:






  — | να κρίνει την προσφυγή ακυρώσεως ως βάσιμη, και να ακυρώσει τη σιωπηρή απορριπτική απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) της 28ης Φεβρουαρίου 2022, καθώς και της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 21ης Δεκεμβρίου 2016 (απόφαση καθορισμού) για τους κατωτέρω λόγους:






  — | δεν είναι σύννομα τα άρθρα 77 του ΚΥΚ και 11 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ, στα οποία βασίζεται η πράξη καθορισμού των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος-ενάγοντος (στο εξής: πράξη καθορισμού)· |
| --- | --- | --- | --- |

—

να κρίνει ως παραδεκτή την προσφυγή-αγωγή και κατά συνέπεια:

—

να κρίνει την προσφυγή ακυρώσεως ως βάσιμη, και να ακυρώσει τη σιωπηρή απορριπτική απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) της 28ης Φεβρουαρίου 2022, καθώς και της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 21ης Δεκεμβρίου 2016 (απόφαση καθορισμού) για τους κατωτέρω λόγους:

—

δεν είναι σύννομα τα άρθρα 77 του ΚΥΚ και 11 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ, στα οποία βασίζεται η πράξη καθορισμού των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος-ενάγοντος (στο εξής: πράξη καθορισμού)·

| — | καθόσον δεν πρότεινε στον προσφεύγοντα-ενάγοντα, στην πράξη καθορισμού, καμία αποκατάσταση των συνταξιοδοτικών του δικαιωμάτων που δεν προσμετρήθηκαν από την αρμόδια ευρωπαϊκή αρχή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη το καθήκον μέριμνας που υπέχει· |
| --- | --- |

—

καθόσον δεν πρότεινε στον προσφεύγοντα-ενάγοντα, στην πράξη καθορισμού, καμία αποκατάσταση των συνταξιοδοτικών του δικαιωμάτων που δεν προσμετρήθηκαν από την αρμόδια ευρωπαϊκή αρχή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη το καθήκον μέριμνας που υπέχει·

| — | καθόσον δεν πρότεινε στην προσφεύγοντα-ενάγοντα, στην πράξη καθορισμού της 21ης Δεκεμβρίου 2016, καμία αποκατάσταση των συνταξιοδοτικών του δικαιωμάτων που δεν προσμετρήθηκαν από την αρμόδια ευρωπαϊκή αρχή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων· |
| --- | --- |

—

καθόσον δεν πρότεινε στην προσφεύγοντα-ενάγοντα, στην πράξη καθορισμού της 21ης Δεκεμβρίου 2016, καμία αποκατάσταση των συνταξιοδοτικών του δικαιωμάτων που δεν προσμετρήθηκαν από την αρμόδια ευρωπαϊκή αρχή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων·

| — | να αναπέμψει την υπόθεση στην ΑΔΑ προκειμένου αυτή να καθορίσει το επιστρεπτέο στον προσφεύγοντα-ενάγοντα ποσό· |
| --- | --- |

—

να αναπέμψει την υπόθεση στην ΑΔΑ προκειμένου αυτή να καθορίσει το επιστρεπτέο στον προσφεύγοντα-ενάγοντα ποσό·

| — | επικουρικώς,






  — | να κρίνει ως βάσιμη την αγωγή αποζημιώσεως με την οποία προβάλλεται αδικαιολόγητος πλουτισμός λόγω του ότι ο προσφεύγων-ενάγων έχασε το ποσό των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του που εισφέρθηκαν στο εθνικό συνταξιοδοτικό σύστημα, τα οποία δεν προσμετρήθηκαν από την αρμόδια αρχή της Ένωσης και τα οποία, κατά συνέπεια, κατέστησαν πλουσιότερο το ταμείο συντάξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης· |
| --- | --- | --- |

—

επικουρικώς,

—

να κρίνει ως βάσιμη την αγωγή αποζημιώσεως με την οποία προβάλλεται αδικαιολόγητος πλουτισμός λόγω του ότι ο προσφεύγων-ενάγων έχασε το ποσό των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του που εισφέρθηκαν στο εθνικό συνταξιοδοτικό σύστημα, τα οποία δεν προσμετρήθηκαν από την αρμόδια αρχή της Ένωσης και τα οποία, κατά συνέπεια, κατέστησαν πλουσιότερο το ταμείο συντάξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

| — | να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποκαταστήσει την οικονομική ζημία που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων, η οποία εκτιμήθηκε κατά την ημέρα ασκήσεως της παρούσας προσφυγής-αγωγής ότι ανέρχεται στο ποσόν των 31 066,80 ευρώ (κεφάλαιο) ή, τουλάχιστον, στο 39,18 % των περιοδικών καθυστερούμενων οφειλών που εισπράττει η Επιτροπή από την 1η Φεβρουαρίου 2017, να αυξηθεί κατά το ίδιο ποσοστό για τις μελλοντικές καθυστερούμενες οφειλές· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποκαταστήσει την οικονομική ζημία που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων, η οποία εκτιμήθηκε κατά την ημέρα ασκήσεως της παρούσας προσφυγής-αγωγής ότι ανέρχεται στο ποσόν των 31 066,80 ευρώ (κεφάλαιο) ή, τουλάχιστον, στο 39,18 % των περιοδικών καθυστερούμενων οφειλών που εισπράττει η Επιτροπή από την 1η Φεβρουαρίου 2017, να αυξηθεί κατά το ίδιο ποσοστό για τις μελλοντικές καθυστερούμενες οφειλές·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει τέσσερις λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ένσταση ελλείψεως νομιμότητας του άρθρου 77, παράγραφος 1, του ΚΥΚ και του άρθρου 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ. Ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει ότι οι προαναφερθείσες διατάξεις προβλέπουν ότι ο υπάλληλος πρέπει να λάβει την απόφαση περί μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που έχει συγκεντρώσει στο πλαίσιο του εθνικού συστήματος στο ταμείο συντάξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ταμείο συντάξεων της Ένωσης) εντός δέκα ετών από την ανάληψη των καθηκόντων του στο πλαίσιο των υπηρεσιών των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πλην όμως, όπως ισχυρίζεται, μόνο κατά τον χρόνο της συνταξιοδοτήσεώς του δύναται ένας υπάλληλος ο οποίος έχει προβεί σε μεταφορά συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων να υπολογίσει ορθώς το εύρος της ενδεχόμενης μεταφοράς, ιδίως λόγω του κανόνα που περιορίζει το ύψος των συντάξεων στο 70 % του τελευταίου βασικού μισθού. Ως εκ τούτου, ο προσφεύγων-ενάγων συνάγει ότι ο συγκεκριμένος κανόνας εισάγει διαφορετική μεταχείριση σε σχέση με υπάλληλο ο οποίος έχει διανύσει το σύνολο της σταδιοδρομίας του στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού συστήματος, κατά παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ένσταση ελλείψεως νομιμότητας του άρθρου 77, παράγραφος 1, του ΚΥΚ και του άρθρου 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ. Ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει ότι οι προαναφερθείσες διατάξεις προβλέπουν ότι ο υπάλληλος πρέπει να λάβει την απόφαση περί μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που έχει συγκεντρώσει στο πλαίσιο του εθνικού συστήματος στο ταμείο συντάξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ταμείο συντάξεων της Ένωσης) εντός δέκα ετών από την ανάληψη των καθηκόντων του στο πλαίσιο των υπηρεσιών των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πλην όμως, όπως ισχυρίζεται, μόνο κατά τον χρόνο της συνταξιοδοτήσεώς του δύναται ένας υπάλληλος ο οποίος έχει προβεί σε μεταφορά συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων να υπολογίσει ορθώς το εύρος της ενδεχόμενης μεταφοράς, ιδίως λόγω του κανόνα που περιορίζει το ύψος των συντάξεων στο 70 % του τελευταίου βασικού μισθού. Ως εκ τούτου, ο προσφεύγων-ενάγων συνάγει ότι ο συγκεκριμένος κανόνας εισάγει διαφορετική μεταχείριση σε σχέση με υπάλληλο ο οποίος έχει διανύσει το σύνολο της σταδιοδρομίας του στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού συστήματος, κατά παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση του καθήκοντος αρωγής και μέριμνας, το οποίο προβλέπει το άρθρο 24 του ΚΥΚ. Ο προσφεύγων-ενάγων υποστηρίζει ότι, κατά τη μεταφορά των συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων από το εθνικό σύστημα στο ταμείο συντάξεων της Ένωσης, παρέχεται κατά κανόνα στους υπαλλήλους από την Επιτροπή ένας πίνακας από τον οποίον προκύπτει αν αυτοί έχουν δικαίωμα επιστροφής του μη προσαυξημένου αναλογιστικού ισοδυνάμου των ποσών που εισφέρθηκαν στο εθνικό τους σύστημα προελεύσεως, τα οποία δεν προσμετρήθηκαν στο συνταξιοδοτικό σύστημα της Ένωσης. Επιπλέον, η επιστροφή ποσών γίνεται κατά κανόνα χωρίς περιορισμούς ή ειδικές διαδικασίες. Πλην όμως, ο προσφεύγων-ενάγων ισχυρίζεται ότι δεν έλαβε ούτε τον εν λόγω πίνακα ούτε επιστροφή οποιουδήποτε ποσού. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση του καθήκοντος αρωγής και μέριμνας, το οποίο προβλέπει το άρθρο 24 του ΚΥΚ. Ο προσφεύγων-ενάγων υποστηρίζει ότι, κατά τη μεταφορά των συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων από το εθνικό σύστημα στο ταμείο συντάξεων της Ένωσης, παρέχεται κατά κανόνα στους υπαλλήλους από την Επιτροπή ένας πίνακας από τον οποίον προκύπτει αν αυτοί έχουν δικαίωμα επιστροφής του μη προσαυξημένου αναλογιστικού ισοδυνάμου των ποσών που εισφέρθηκαν στο εθνικό τους σύστημα προελεύσεως, τα οποία δεν προσμετρήθηκαν στο συνταξιοδοτικό σύστημα της Ένωσης. Επιπλέον, η επιστροφή ποσών γίνεται κατά κανόνα χωρίς περιορισμούς ή ειδικές διαδικασίες. Πλην όμως, ο προσφεύγων-ενάγων ισχυρίζεται ότι δεν έλαβε ούτε τον εν λόγω πίνακα ούτε επιστροφή οποιουδήποτε ποσού.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων. Ο προσφεύγων-ενάγων εκτιμά ότι υφίσταται διάκριση η οποία δεν δικαιολογείται βάσει αντικειμενικών κριτηρίων μεταξύ ορισμένων υπαλλήλων οι οποίοι λαμβάνουν επιστροφή ποσού κατά τη μεταφορά των συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων και άλλων που δεν λαμβάνουν. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων. Ο προσφεύγων-ενάγων εκτιμά ότι υφίσταται διάκριση η οποία δεν δικαιολογείται βάσει αντικειμενικών κριτηρίων μεταξύ ορισμένων υπαλλήλων οι οποίοι λαμβάνουν επιστροφή ποσού κατά τη μεταφορά των συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων και άλλων που δεν λαμβάνουν.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται η ύπαρξη εξωσυμβατικής ευθύνης λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού εις βάρος του προσφεύγοντος-ενάγοντος. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται η ύπαρξη εξωσυμβατικής ευθύνης λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού εις βάρος του προσφεύγοντος-ενάγοντος.

---