# Dziennik Urzędowy C 128/21 m

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 128 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6521 marca 2022 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 128

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6521 marca 2022

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2022/C 128/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Spis treści

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2022/C 128/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2022/C 128/02 | Sprawa C-461/20: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 lutego 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta förvaltningsdomstolen – Szwecja) – Advania Sverige AB, Kammarkollegiet/Dustin Sverige AB [Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 2014/24/UE – Artykuł 72 – Modyfikacja umów w okresie ich obowiązywania – Cesja umów ramowych – Nowy wykonawca, który w następstwie ogłoszenia upadłości pierwotnego wykonawcy przejął prawa i obowiązki przyznane temu ostatniemu na mocy umowy ramowej – Konieczność lub brak konieczności przeprowadzenia nowego postępowania o udzielenie zamówienia] | 2 |
| 2022/C 128/03 | Sprawa C-515/20: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 3 lutego 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – B AG/Finanzamt A [Odesłanie prejudycjalne – Podatek od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 122 – Stawka obniżona na dostawy drewna opałowego – Zróżnicowanie w zależności od obiektywnych cech i właściwości produktów – Rodzaje drewna przeznaczonego do spalania, służące zaspokajaniu tej samej potrzeby konsumenta i znajdujące się w stosunku konkurencji – Zasada neutralności podatkowej] | 3 |
| 2022/C 128/04 | Sprawa C-20/21: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 3 lutego 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Frankfurt am Main – Niemcy) – JW, HD, XS/LOT Polish Airlines [Odesłanie prejudycjalne – Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Jurysdykcja i wykonywanie orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych – Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 – Artykuł 7 pkt 1 lit. b) tiret drugie – Jurysdykcja szczególna w sprawach dotyczących umowy – Pojęcie miejsca wykonania danego zobowiązania [zobowiązania leżącego u podstawy powództwa] – Umowa o świadczenie usług – Transport lotniczy – Lot, który charakteryzuje istnienie jednej potwierdzonej rezerwacji na lot łączony składający się z kilku lotów częściowych obsługiwanych przez dwóch różnych przewoźników lotniczych – Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 – Wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów – Artykuł 7 – Prawo do odszkodowania – Opóźnienie pierwszego lotu częściowego – Powództwo odszkodowawcze wytoczone przeciwko przewoźnikowi lotniczemu obsługującemu ten pierwszy lot częściowy przed sądem właściwym ze względu na miejsce przylotu] | 4 |
| 2022/C 128/05 | Sprawa C-717/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich (Polska) w dniu 26 listopada 2021 r. – Provident Polska S.A. przeciwko VF | 4 |
| 2022/C 128/06 | Sprawa C-718/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Polska) w dniu 26 listopada 2021 r.– L.G. przeciwko Krajowej Radzie Sądownictwa | 5 |
| 2022/C 128/07 | Sprawa C-720/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Polska) w dniu 26 listopada 2021 r. – Rzecznik Praw Obywatelskich | 5 |
| 2022/C 128/08 | Sprawa C-729/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny (Polska) w dniu 1 grudnia 2021 r.– W. Sp. z o. o. przeciwko Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w Łodzi | 6 |
| 2022/C 128/09 | Sprawa C-771/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Győri Járásbíróság (Węgry) w dniu 14 grudnia 2021 r. – JH/Wizz Air Hungary Légiközlekedési Zrt. (Wizz Air Hungary Zrt.) | 7 |
| 2022/C 128/10 | Sprawa C-782/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 6 października 2021 r. w sprawie T-827/17, Aeris Invest/EBC, wniesione w dniu 15 grudnia 2021 r. przez Aeris Invest Sàrl | 7 |
| 2022/C 128/11 | Sprawa C-807/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kammergericht Berlin (Niemcy) w dniu 21 grudnia 2021 r. – Deutsche Wohnen SE/Staatsanwaltschaft Berlin | 8 |
| 2022/C 128/12 | Sprawa C-823/21: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2021 r. – Komisja/Węgry | 9 |
| 2022/C 128/13 | Sprawa C-830/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 23 grudnia 2021 r. – Syngenta Agro GmbH/Agro Trade Handelsgesellschaft mbH | 10 |
| 2022/C 128/14 | Sprawa C-5/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 3 stycznia 2022 r. – Green Network SpA/SF, YB, Autorità di Regolazione per Energia Reti e Ambiente (ARERA) | 10 |
| 2022/C 128/15 | Sprawa C-27/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 11 stycznia 2022 r. – Volkswagen Group Italia S.p.A., Volkswagen Aktiengesellschaft/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato | 11 |
| 2022/C 128/16 | Sprawa C-54/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziesiąta izba) wydanego w dniu 10 listopada 2021 r. w sprawie T-495/19 Rumunia/Komisja, wniesione w dniu 27 stycznia 2022 r. przez Rumunię | 12 |
| | Sąd |
| 2022/C 128/17 | Sprawa T-286/09 RENV: Wyrok Sądu z dnia 26 stycznia 2022 r. – Intel Corporation/Komisja [Konkurencja – Nadużycie pozycji dominującej – Rynek mikroprocesorów – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 102 TFUE i art. 54 porozumienia EOG – Rabaty lojalnościowe – Bezpodstawne ograniczenia – Kwalifikacja jako praktyki stanowiącej nadużycie – Analiza w świetle kryterium równie skutecznego konkurenta – Ogólna strategia – Jednolite i ciągłe naruszenie] | 13 |
| 2022/C 128/18 | Sprawa T-868/16: Wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2022 r. – QI i in./Komisja i EBC [Odpowiedzialność pozaumowna – Polityka gospodarcza i pieniężna – Restrukturyzacja greckiego długu publicznego – Umowa w sprawie wymiany papierów wartościowych na rzecz wyłącznie krajowych banków centralnych Eurosystemu – Udział sektora prywatnego – Klauzule wspólnego działania – Wierzyciele prywatni – Wierzyciele publiczni – Możliwość przypisania – Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom – Artykuł 63 ust. 1 TFUE – Artykuły 120 – 127 i art. 352 ust. 1 TFUE – Prawo własności – Równość traktowania] | 14 |
| 2022/C 128/19 | Sprawa T-799/17: Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Scania i in./Komisja [Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Rynek producentów samochodów ciężarowych – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG – Porozumienia i uzgodnione praktyki dotyczące cen sprzedaży samochodów ciężarowych, harmonogramu wprowadzania technologii w dziedzinie emisji i przerzucania kosztów związanych z tymi technologiami na klientów – Postępowanie hybrydowe rozłożone w czasie – Domniemanie niewinności – Zasada bezstronności – Karta praw podstawowych – Jednolite i ciągłe naruszenie – Ograniczenie konkurencji ze względu na cel – Zasięg geograficzny naruszenia – Grzywna – Proporcjonalność – Równość traktowania – Nieograniczone prawo orzekania] | 14 |
| 2022/C 128/20 | Sprawa T-616/18: Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo /Komisja (Zobowiązania Gazpromu) [Konkurencja – Nadużycie pozycji dominującej – Rynki gazu w Europie Środkowo-Wschodniej – Decyzja uznająca za wiążące indywidualne zobowiązania zaproponowane przez przedsiębiorstwo – Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 – Adekwatny charakter zobowiązań w świetle zastrzeżeń w zakresie konkurencji zidentyfikowanych początkowo w piśmie w sprawie przedstawienia zarzutów – Rezygnacja przez Komisję z żądania zobowiązań dotyczących niektórych z początkowych zastrzeżeń – Zasada dobrej administracji – Przejrzystość – Obowiązek uzasadnienia – Cele polityki energetycznej Unii – Zasada solidarności energetycznej – Nadużycie władzy] | 15 |
| 2022/C 128/21 | Sprawa T-740/18: Wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2022 r. – Taminco i Arysta LifeScience Great Britain/Komisja [Środki ochrony roślin – Substancja czynna o nazwie tiuram – Nieodnowienie zatwierdzenia – Rozporządzenie (WE) nr 1107/2009 i rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 844/2012 – Prawo do obrony – Nieprawidłowość proceduralna – Oczywisty błąd w ocenie – Właściwość EFSA – Proporcjonalność – Zasada ostrożności – Równość traktowania] | 16 |
| 2022/C 128/22 | Sprawa T-27/19: Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Pilatus Bank i Pilatus Holding/EBC [Polityka gospodarcza i walutowa – Nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi – Szczególne zadania nadzorcze powierzone EBC – Decyzja o cofnięciu zezwolenia instytucji kredytowej – Postawienie w stan oskarżenia głównego akcjonariusza w państwie trzecim – Kryterium dobrej reputacji – Sposób postrzegania dobrej reputacji na rynku – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Prawo do obrony] | 16 |
| 2022/C 128/23 | Sprawa T-317/19: Wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2022 r. – AMVAC Netherlands/Komisja [Środki ochrony roślin – Substancja czynna etoprofos – Nieodnowienie zatwierdzenia substancji czynnej – Rozporządzenie (WE) nr 107/2009 i rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 844/2012 – Prawo do obrony – Oczywisty błąd w ocenie – Pewność prawa – Proporcjonalność – Zasada ostrożności] | 17 |
| 2022/C 128/24 | Sprawa T-399/19: Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo /Komisja (Odrzucenie skargi) [Konkurencja – Nadużycie pozycji dominującej – Rynki gazu w Europie Środkowo-Wschodniej – Decyzja o odrzuceniu skargi do Komisji – Brak interesu Unii – Wyjątek w postaci przymusu państwowego – Obowiązek sumiennego badania – Uprawnienia procesowe na podstawie rozporządzenia (WE) nr 773/2004] | 18 |
| 2022/C 128/25 | Sprawa T-652/19: Wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2022 r. – Elevolution – Engenharia/Komisja [Zamówienia publiczne – Rozporządzenie finansowe – Wykluczenie z postępowań w sprawie udzielenia zamówień publicznych i przyznawania subwencji finansowanych z EDF przez okres trzech lat – Obowiązek uzasadnienia – Zasada dobrej administracji – Prawo do bycia wysłuchanym – Oczywisty błąd w ustaleniach – Proporcjonalność] | 18 |
| 2022/C 128/26 | Sprawa T-849/19: Wyrok Sądu z dnia 26 stycznia 2022 r. – Leonardo/Frontex [Zamówienia publiczne na usługi – Postępowanie przetargowe – Usługi nadzoru z powietrza – Skarga o stwierdzenie nieważności – Brak interesu prawnego – Niedopuszczalność – Odpowiedzialność pozaumowna] | 19 |
| 2022/C 128/27 | Sprawa T-33/20: Wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2022 r. – Van Walle/ECDC [Służba Publiczna – Personel tymczasowy – Personel ECDC – Sprawozdanie z oceny za 2018 r. – Wolność wypowiedzi – Obowiązek uzasadnienia – Przypadek wymagający szczególnego uzasadnienia – Oczywisty błąd w ocenie – Obowiązek dbałości – Prawo do bycia wysłuchanym] | 19 |
| 2022/C 128/28 | Sprawa T-498/20: Wyrok Sądu z dnia 26 stycznia 2022 r. – Diego/EUIPO – Forbo Financial Services (WOOD STEP LAMINATE FLOORING) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego WOOD STEP LAMINATE FLOORING – Wcześniejszy słowny międzynarodowy znak towarowy STEP – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Swobodny przepływ towarów] | 20 |
| 2022/C 128/29 | Sprawa T-536/20: Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – LU/EBI [Służba publiczna – Personel EBI – Polityka w zakresie poszanowania godności osoby w miejscu pracy – Mobbing – Dochodzenie – Skarga o stwierdzenie nieważności – Sprawozdanie końcowe komisji dochodzeniowej – Akt przygotowawczy – Niedopuszczalność – Decyzja o odrzuceniu skargi – Akt niekorzystny – Dopuszczalność – Artykuł 41 karty praw podstawowych – Prawo do obrony – Prawo do bycia wysłuchanym – Obowiązek uzasadnienia – Odpowiedzialność] | 21 |
| 2022/C 128/30 | Sprawa T-589/20: Wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2022 r. – Calzaturificio Emmegiemme Shoes/EUIPO – Inticom (MAIMAI MADE IN ITALY) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego MAIMAI MADE IN ITALY – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy YAMAMAY – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Rzeczywiste używanie znaku towarowego – Dopuszczalność nowych dowodów – Zmiana charakteru odróżniającego] | 21 |
| 2022/C 128/31 | Sprawa T-694/20: Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Canisius/EUIPO – Beiersdorf (CCLABELLE VIENNA) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego CCLABELLE VIENNA – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy LABELLO – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] | 22 |
| 2022/C 128/32 | Sprawa T-116/21: Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Maternus/EUIPO – adp Gauselmann (WILD) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy WILD – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 52 ust. 1 lit. a) i art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. a) i art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 22 |
| 2022/C 128/33 | Sprawa T-173/21: Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Novelis Deutschland/EUIPO – CU.CO. (Tacka do grillowania) [Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający tackę do grillowania – Wcześniejszy wzór krajowy – Podstawa unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Artykuł 6 rozporządzenia (WE) nr 6/2002] | 23 |
| 2022/C 128/34 | Sprawa T-202/21: Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Vita Zahnfabrik/EUIPO – VIPI Produtos Odontológicos (VITABLOCS TriLuxe forte) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Słowny znak towarowy VITABLOCS TriLuxe forte – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy TRILUX – Względna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 24 |
| 2022/C 128/35 | Sprawa T-233/21: Wyrok Sądu z dnia 26 stycznia 2022 r. – Meta Cluster/EUIPO (Clustermedizin) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Clustermedizin – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] | 24 |
| 2022/C 128/36 | Sprawa T-765/14: Postanowienie Sądu z dnia 17 grudnia 2021 r. – Legakis i in./Rada [Odpowiedzialność pozaumowna – Polityka gospodarcza i pieniężna – Program wsparcia na rzecz stabilności Cypru – Oświadczenia Eurogrupy z dni 16 i 25 marca 2013 r. dotyczące Cypru – Oświadczenie przewodniczącego Eurogrupy z dnia 21 marca 2013 r. dotyczące Cypru – Błędne oznaczenie strony pozwanej – Oczywista niedopuszczalność] | 25 |
| 2022/C 128/37 | Sprawa T-418/21: Postanowienie Sądu z dnia 14 stycznia 2022 r. – Alauzun i in./Komisja i EMA [Skarga o stwierdzenie nieważności – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Zmiana warunkowego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi Comirnaty – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Akt przygotowawczy – Brak interesu prawnego – Brak bezpośredniego oddziaływania – Brak indywidualnego oddziaływania – Akt nieregulacyjny – Niedopuszczalność] | 25 |
| 2022/C 128/38 | Sprawa T-40/22: Skarga wniesiona w dniu 22 stycznia 2022 r. – Dado Ceramica i in./EUIPO – Italcer (Płytki ceramiczne) | 26 |
| 2022/C 128/39 | Sprawa T-47/22: Skarga wniesiona w dniu 26 stycznia 2022 r. – DDR Kultur/EUIPO – Groupe Canal+ (THE PLANET) | 27 |
| 2022/C 128/40 | Sprawa T-48/22: Skarga wniesiona w dniu 27 stycznia 2022 r. – Republika Czeska/Komisja | 27 |
| 2022/C 128/41 | Sprawa T-50/22: Skarga wniesiona w dniu 21 stycznia 2022 r. – AL/Rada i Komisja | 29 |
| 2022/C 128/42 | Sprawa T-52/22: Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2022 r. – Chambre de commerce et d’industrie territoriale de la Marne en Champagne/EUIPO – Ambrosetti Group (TEHA) | 30 |
| 2022/C 128/43 | Sprawa T-60/22: Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2022 r. – Chambre de commerce et d’industrie territoriale de la Marne en Champagne/EUIPO – Ambrosetti Group (TEHA) | 31 |
| 2022/C 128/44 | Sprawa T-65/22: Skarga wniesiona w dniu 2 lutego 2022 r. – PS/EBI | 31 |
| 2022/C 128/45 | Sprawa T-68/22: Skarga wniesiona w dniu 2 lutego 2022 r. – Granini France/EUIPO – Pichler (Joro) | 32 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2022/C 128/02

Sprawa C-461/20: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 lutego 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta förvaltningsdomstolen – Szwecja) – Advania Sverige AB, Kammarkollegiet/Dustin Sverige AB [Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 2014/24/UE – Artykuł 72 – Modyfikacja umów w okresie ich obowiązywania – Cesja umów ramowych – Nowy wykonawca, który w następstwie ogłoszenia upadłości pierwotnego wykonawcy przejął prawa i obowiązki przyznane temu ostatniemu na mocy umowy ramowej – Konieczność lub brak konieczności przeprowadzenia nowego postępowania o udzielenie zamówienia]

2

2022/C 128/03

Sprawa C-515/20: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 3 lutego 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – B AG/Finanzamt A [Odesłanie prejudycjalne – Podatek od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 122 – Stawka obniżona na dostawy drewna opałowego – Zróżnicowanie w zależności od obiektywnych cech i właściwości produktów – Rodzaje drewna przeznaczonego do spalania, służące zaspokajaniu tej samej potrzeby konsumenta i znajdujące się w stosunku konkurencji – Zasada neutralności podatkowej]

3

2022/C 128/04

Sprawa C-20/21: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 3 lutego 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Frankfurt am Main – Niemcy) – JW, HD, XS/LOT Polish Airlines [Odesłanie prejudycjalne – Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Jurysdykcja i wykonywanie orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych – Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 – Artykuł 7 pkt 1 lit. b) tiret drugie – Jurysdykcja szczególna w sprawach dotyczących umowy – Pojęcie miejsca wykonania danego zobowiązania [zobowiązania leżącego u podstawy powództwa] – Umowa o świadczenie usług – Transport lotniczy – Lot, który charakteryzuje istnienie jednej potwierdzonej rezerwacji na lot łączony składający się z kilku lotów częściowych obsługiwanych przez dwóch różnych przewoźników lotniczych – Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 – Wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów – Artykuł 7 – Prawo do odszkodowania – Opóźnienie pierwszego lotu częściowego – Powództwo odszkodowawcze wytoczone przeciwko przewoźnikowi lotniczemu obsługującemu ten pierwszy lot częściowy przed sądem właściwym ze względu na miejsce przylotu]

4

2022/C 128/05

Sprawa C-717/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich (Polska) w dniu 26 listopada 2021 r. – Provident Polska S.A. przeciwko VF

4

2022/C 128/06

Sprawa C-718/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Polska) w dniu 26 listopada 2021 r.– L.G. przeciwko Krajowej Radzie Sądownictwa

5

2022/C 128/07

Sprawa C-720/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Polska) w dniu 26 listopada 2021 r. – Rzecznik Praw Obywatelskich

5

2022/C 128/08

Sprawa C-729/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny (Polska) w dniu 1 grudnia 2021 r.– W. Sp. z o. o. przeciwko Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w Łodzi

6

2022/C 128/09

Sprawa C-771/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Győri Járásbíróság (Węgry) w dniu 14 grudnia 2021 r. – JH/Wizz Air Hungary Légiközlekedési Zrt. (Wizz Air Hungary Zrt.)

7

2022/C 128/10

Sprawa C-782/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 6 października 2021 r. w sprawie T-827/17, Aeris Invest/EBC, wniesione w dniu 15 grudnia 2021 r. przez Aeris Invest Sàrl

7

2022/C 128/11

Sprawa C-807/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kammergericht Berlin (Niemcy) w dniu 21 grudnia 2021 r. – Deutsche Wohnen SE/Staatsanwaltschaft Berlin

8

2022/C 128/12

Sprawa C-823/21: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2021 r. – Komisja/Węgry

9

2022/C 128/13

Sprawa C-830/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 23 grudnia 2021 r. – Syngenta Agro GmbH/Agro Trade Handelsgesellschaft mbH

10

2022/C 128/14

Sprawa C-5/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 3 stycznia 2022 r. – Green Network SpA/SF, YB, Autorità di Regolazione per Energia Reti e Ambiente (ARERA)

10

2022/C 128/15

Sprawa C-27/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 11 stycznia 2022 r. – Volkswagen Group Italia S.p.A., Volkswagen Aktiengesellschaft/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

11

2022/C 128/16

Sprawa C-54/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziesiąta izba) wydanego w dniu 10 listopada 2021 r. w sprawie T-495/19 Rumunia/Komisja, wniesione w dniu 27 stycznia 2022 r. przez Rumunię

12

Sąd

2022/C 128/17

Sprawa T-286/09 RENV: Wyrok Sądu z dnia 26 stycznia 2022 r. – Intel Corporation/Komisja [Konkurencja – Nadużycie pozycji dominującej – Rynek mikroprocesorów – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 102 TFUE i art. 54 porozumienia EOG – Rabaty lojalnościowe – Bezpodstawne ograniczenia – Kwalifikacja jako praktyki stanowiącej nadużycie – Analiza w świetle kryterium równie skutecznego konkurenta – Ogólna strategia – Jednolite i ciągłe naruszenie]

13

2022/C 128/18

Sprawa T-868/16: Wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2022 r. – QI i in./Komisja i EBC [Odpowiedzialność pozaumowna – Polityka gospodarcza i pieniężna – Restrukturyzacja greckiego długu publicznego – Umowa w sprawie wymiany papierów wartościowych na rzecz wyłącznie krajowych banków centralnych Eurosystemu – Udział sektora prywatnego – Klauzule wspólnego działania – Wierzyciele prywatni – Wierzyciele publiczni – Możliwość przypisania – Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom – Artykuł 63 ust. 1 TFUE – Artykuły 120 – 127 i art. 352 ust. 1 TFUE – Prawo własności – Równość traktowania]

14

2022/C 128/19

Sprawa T-799/17: Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Scania i in./Komisja [Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Rynek producentów samochodów ciężarowych – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG – Porozumienia i uzgodnione praktyki dotyczące cen sprzedaży samochodów ciężarowych, harmonogramu wprowadzania technologii w dziedzinie emisji i przerzucania kosztów związanych z tymi technologiami na klientów – Postępowanie hybrydowe rozłożone w czasie – Domniemanie niewinności – Zasada bezstronności – Karta praw podstawowych – Jednolite i ciągłe naruszenie – Ograniczenie konkurencji ze względu na cel – Zasięg geograficzny naruszenia – Grzywna – Proporcjonalność – Równość traktowania – Nieograniczone prawo orzekania]

14

2022/C 128/20

Sprawa T-616/18: Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo /Komisja (Zobowiązania Gazpromu) [Konkurencja – Nadużycie pozycji dominującej – Rynki gazu w Europie Środkowo-Wschodniej – Decyzja uznająca za wiążące indywidualne zobowiązania zaproponowane przez przedsiębiorstwo – Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 – Adekwatny charakter zobowiązań w świetle zastrzeżeń w zakresie konkurencji zidentyfikowanych początkowo w piśmie w sprawie przedstawienia zarzutów – Rezygnacja przez Komisję z żądania zobowiązań dotyczących niektórych z początkowych zastrzeżeń – Zasada dobrej administracji – Przejrzystość – Obowiązek uzasadnienia – Cele polityki energetycznej Unii – Zasada solidarności energetycznej – Nadużycie władzy]

15

2022/C 128/21

Sprawa T-740/18: Wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2022 r. – Taminco i Arysta LifeScience Great Britain/Komisja [Środki ochrony roślin – Substancja czynna o nazwie tiuram – Nieodnowienie zatwierdzenia – Rozporządzenie (WE) nr 1107/2009 i rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 844/2012 – Prawo do obrony – Nieprawidłowość proceduralna – Oczywisty błąd w ocenie – Właściwość EFSA – Proporcjonalność – Zasada ostrożności – Równość traktowania]

16

2022/C 128/22

Sprawa T-27/19: Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Pilatus Bank i Pilatus Holding/EBC [Polityka gospodarcza i walutowa – Nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi – Szczególne zadania nadzorcze powierzone EBC – Decyzja o cofnięciu zezwolenia instytucji kredytowej – Postawienie w stan oskarżenia głównego akcjonariusza w państwie trzecim – Kryterium dobrej reputacji – Sposób postrzegania dobrej reputacji na rynku – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Prawo do obrony]

16

2022/C 128/23

Sprawa T-317/19: Wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2022 r. – AMVAC Netherlands/Komisja [Środki ochrony roślin – Substancja czynna etoprofos – Nieodnowienie zatwierdzenia substancji czynnej – Rozporządzenie (WE) nr 107/2009 i rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 844/2012 – Prawo do obrony – Oczywisty błąd w ocenie – Pewność prawa – Proporcjonalność – Zasada ostrożności]

17

2022/C 128/24

Sprawa T-399/19: Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo /Komisja (Odrzucenie skargi) [Konkurencja – Nadużycie pozycji dominującej – Rynki gazu w Europie Środkowo-Wschodniej – Decyzja o odrzuceniu skargi do Komisji – Brak interesu Unii – Wyjątek w postaci przymusu państwowego – Obowiązek sumiennego badania – Uprawnienia procesowe na podstawie rozporządzenia (WE) nr 773/2004]

18

2022/C 128/25

Sprawa T-652/19: Wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2022 r. – Elevolution – Engenharia/Komisja [Zamówienia publiczne – Rozporządzenie finansowe – Wykluczenie z postępowań w sprawie udzielenia zamówień publicznych i przyznawania subwencji finansowanych z EDF przez okres trzech lat – Obowiązek uzasadnienia – Zasada dobrej administracji – Prawo do bycia wysłuchanym – Oczywisty błąd w ustaleniach – Proporcjonalność]

18

2022/C 128/26

Sprawa T-849/19: Wyrok Sądu z dnia 26 stycznia 2022 r. – Leonardo/Frontex [Zamówienia publiczne na usługi – Postępowanie przetargowe – Usługi nadzoru z powietrza – Skarga o stwierdzenie nieważności – Brak interesu prawnego – Niedopuszczalność – Odpowiedzialność pozaumowna]

19

2022/C 128/27

Sprawa T-33/20: Wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2022 r. – Van Walle/ECDC [Służba Publiczna – Personel tymczasowy – Personel ECDC – Sprawozdanie z oceny za 2018 r. – Wolność wypowiedzi – Obowiązek uzasadnienia – Przypadek wymagający szczególnego uzasadnienia – Oczywisty błąd w ocenie – Obowiązek dbałości – Prawo do bycia wysłuchanym]

19

2022/C 128/28

Sprawa T-498/20: Wyrok Sądu z dnia 26 stycznia 2022 r. – Diego/EUIPO – Forbo Financial Services (WOOD STEP LAMINATE FLOORING) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego WOOD STEP LAMINATE FLOORING – Wcześniejszy słowny międzynarodowy znak towarowy STEP – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Swobodny przepływ towarów]

20

2022/C 128/29

Sprawa T-536/20: Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – LU/EBI [Służba publiczna – Personel EBI – Polityka w zakresie poszanowania godności osoby w miejscu pracy – Mobbing – Dochodzenie – Skarga o stwierdzenie nieważności – Sprawozdanie końcowe komisji dochodzeniowej – Akt przygotowawczy – Niedopuszczalność – Decyzja o odrzuceniu skargi – Akt niekorzystny – Dopuszczalność – Artykuł 41 karty praw podstawowych – Prawo do obrony – Prawo do bycia wysłuchanym – Obowiązek uzasadnienia – Odpowiedzialność]

21

2022/C 128/30

Sprawa T-589/20: Wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2022 r. – Calzaturificio Emmegiemme Shoes/EUIPO – Inticom (MAIMAI MADE IN ITALY) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego MAIMAI MADE IN ITALY – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy YAMAMAY – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Rzeczywiste używanie znaku towarowego – Dopuszczalność nowych dowodów – Zmiana charakteru odróżniającego]

21

2022/C 128/31

Sprawa T-694/20: Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Canisius/EUIPO – Beiersdorf (CCLABELLE VIENNA) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego CCLABELLE VIENNA – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy LABELLO – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

22

2022/C 128/32

Sprawa T-116/21: Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Maternus/EUIPO – adp Gauselmann (WILD) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy WILD – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 52 ust. 1 lit. a) i art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. a) i art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

22

2022/C 128/33

Sprawa T-173/21: Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Novelis Deutschland/EUIPO – CU.CO. (Tacka do grillowania) [Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający tackę do grillowania – Wcześniejszy wzór krajowy – Podstawa unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Artykuł 6 rozporządzenia (WE) nr 6/2002]

23

2022/C 128/34

Sprawa T-202/21: Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Vita Zahnfabrik/EUIPO – VIPI Produtos Odontológicos (VITABLOCS TriLuxe forte) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Słowny znak towarowy VITABLOCS TriLuxe forte – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy TRILUX – Względna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

24

2022/C 128/35

Sprawa T-233/21: Wyrok Sądu z dnia 26 stycznia 2022 r. – Meta Cluster/EUIPO (Clustermedizin) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Clustermedizin – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

24

2022/C 128/36

Sprawa T-765/14: Postanowienie Sądu z dnia 17 grudnia 2021 r. – Legakis i in./Rada [Odpowiedzialność pozaumowna – Polityka gospodarcza i pieniężna – Program wsparcia na rzecz stabilności Cypru – Oświadczenia Eurogrupy z dni 16 i 25 marca 2013 r. dotyczące Cypru – Oświadczenie przewodniczącego Eurogrupy z dnia 21 marca 2013 r. dotyczące Cypru – Błędne oznaczenie strony pozwanej – Oczywista niedopuszczalność]

25

2022/C 128/37

Sprawa T-418/21: Postanowienie Sądu z dnia 14 stycznia 2022 r. – Alauzun i in./Komisja i EMA [Skarga o stwierdzenie nieważności – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Zmiana warunkowego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi Comirnaty – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Akt przygotowawczy – Brak interesu prawnego – Brak bezpośredniego oddziaływania – Brak indywidualnego oddziaływania – Akt nieregulacyjny – Niedopuszczalność]

25

2022/C 128/38

Sprawa T-40/22: Skarga wniesiona w dniu 22 stycznia 2022 r. – Dado Ceramica i in./EUIPO – Italcer (Płytki ceramiczne)

26

2022/C 128/39

Sprawa T-47/22: Skarga wniesiona w dniu 26 stycznia 2022 r. – DDR Kultur/EUIPO – Groupe Canal+ (THE PLANET)

27

2022/C 128/40

Sprawa T-48/22: Skarga wniesiona w dniu 27 stycznia 2022 r. – Republika Czeska/Komisja

27

2022/C 128/41

Sprawa T-50/22: Skarga wniesiona w dniu 21 stycznia 2022 r. – AL/Rada i Komisja

29

2022/C 128/42

Sprawa T-52/22: Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2022 r. – Chambre de commerce et d’industrie territoriale de la Marne en Champagne/EUIPO – Ambrosetti Group (TEHA)

30

2022/C 128/43

Sprawa T-60/22: Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2022 r. – Chambre de commerce et d’industrie territoriale de la Marne en Champagne/EUIPO – Ambrosetti Group (TEHA)

31

2022/C 128/44

Sprawa T-65/22: Skarga wniesiona w dniu 2 lutego 2022 r. – PS/EBI

31

2022/C 128/45

Sprawa T-68/22: Skarga wniesiona w dniu 2 lutego 2022 r. – Granini France/EUIPO – Pichler (Joro)

32

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/1 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2022/C 128/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 119 z 14.3.2022

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 109 z 7.3.2022

Dz.U. C 95 z 28.2.2022

Dz.U. C 84 z 21.2.2022

Dz.U. C 73 z 14.2.2022

Dz.U. C 64 z 7.2.2022

Dz.U. C 51 z 31.1.2022

Teksty te są dostępne na stronie internetowej:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/2 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/2

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 lutego 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta förvaltningsdomstolen – Szwecja) – Advania Sverige AB, Kammarkollegiet/Dustin Sverige AB

(Sprawa C-461/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 2014/24/UE - Artykuł 72 - Modyfikacja umów w okresie ich obowiązywania - Cesja umów ramowych - Nowy wykonawca, który w następstwie ogłoszenia upadłości pierwotnego wykonawcy przejął prawa i obowiązki przyznane temu ostatniemu na mocy umowy ramowej - Konieczność lub brak konieczności przeprowadzenia nowego postępowania o udzielenie zamówienia)

(2022/C 128/02)

Język postępowania: szwedzki

Sąd odsyłający

Högsta förvaltningsdomstolen

Strony w postepowaniu głównym

Strony wnoszące skargę kasacyjną: Advania Sverige AB, Kammarkollegiet

Druga strona postępowania: Dustin Sverige AB

Sentencja

Artykuł 72 ust. 1 lit. d) ppkt (ii) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE, należy interpretować w ten sposób, że wykonawcę, który w związku z postawieniem w stan upadłości pierwotnego wykonawcy prowadzącej do jego likwidacji, przejął jedynie jego prawa i obowiązki wynikające z umowy ramowej zawartej z instytucją zamawiającą, należy uznać za wstępującego, w wyniku sukcesji częściowej, w prawa i obowiązki owego pierwotnego wykonawcy, w następstwie restrukturyzacji, w rozumieniu tego przepisu.

---

(1)  Dz.U. C 414 z dnia 30.11.2020

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/3 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/3

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 3 lutego 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – B AG/Finanzamt A

(Sprawa C-515/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Podatek od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuł 122 - Stawka obniżona na dostawy drewna opałowego - Zróżnicowanie w zależności od obiektywnych cech i właściwości produktów - Rodzaje drewna przeznaczonego do spalania, służące zaspokajaniu tej samej potrzeby konsumenta i znajdujące się w stosunku konkurencji - Zasada neutralności podatkowej)

(2022/C 128/03)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesfinanzhof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: B AG

Strona przeciwna: Finanzamt A

Sentencja

| 1) | Artykuł 122 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że pojęcie drewna opałowego w rozumieniu tego artykułu oznacza każde drewno, które ze względu na swoje obiektywne właściwości jest przeznaczone wyłącznie do spalania. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 122 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że pojęcie drewna opałowego w rozumieniu tego artykułu oznacza każde drewno, które ze względu na swoje obiektywne właściwości jest przeznaczone wyłącznie do spalania.

| 2) | Artykuł 122 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że państwo członkowskie, które na podstawie tego artykułu wprowadza obniżoną stawkę podatku od wartości dodanej na dostawy drewna opałowego, może ograniczyć jej zakres stosowania do niektórych kategorii dostaw drewna opałowego poprzez odniesienie do nomenklatury scalonej, z zastrzeżeniem poszanowania zasady neutralności podatkowej. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 122 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że państwo członkowskie, które na podstawie tego artykułu wprowadza obniżoną stawkę podatku od wartości dodanej na dostawy drewna opałowego, może ograniczyć jej zakres stosowania do niektórych kategorii dostaw drewna opałowego poprzez odniesienie do nomenklatury scalonej, z zastrzeżeniem poszanowania zasady neutralności podatkowej.

| 3) | Zasadę neutralności podatkowej należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się ona temu, aby prawo krajowe wyłączało korzystanie z obniżonej stawki podatku od wartości dodanej mającej zastosowanie do dostawy zrębków drzewnych, podczas gdy zezwala ono na korzystanie z niej w przypadku dostaw innych rodzajów drewna opałowego, pod warunkiem że w opinii przeciętnego konsumenta zrębki drzewne nie mogą być zastąpione tymi innymi rodzajami drewna opałowego, czego zbadanie należy do sądu odsyłającego. |
| --- | --- |

3)

Zasadę neutralności podatkowej należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się ona temu, aby prawo krajowe wyłączało korzystanie z obniżonej stawki podatku od wartości dodanej mającej zastosowanie do dostawy zrębków drzewnych, podczas gdy zezwala ono na korzystanie z niej w przypadku dostaw innych rodzajów drewna opałowego, pod warunkiem że w opinii przeciętnego konsumenta zrębki drzewne nie mogą być zastąpione tymi innymi rodzajami drewna opałowego, czego zbadanie należy do sądu odsyłającego.

---

(1)  Dz.U. C 28 z 25.1.2021.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/4 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/4

---

Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 3 lutego 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Frankfurt am Main – Niemcy) – JW, HD, XS/LOT Polish Airlines

(Sprawa C-20/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Jurysdykcja i wykonywanie orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych - Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 - Artykuł 7 pkt 1 lit. b) tiret drugie - Jurysdykcja szczególna w sprawach dotyczących umowy - Pojęcie „miejsca wykonania danego zobowiązania [zobowiązania leżącego u podstawy powództwa]” - Umowa o świadczenie usług - Transport lotniczy - Lot, który charakteryzuje istnienie jednej potwierdzonej rezerwacji na lot łączony składający się z kilku lotów częściowych obsługiwanych przez dwóch różnych przewoźników lotniczych - Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 - Wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów - Artykuł 7 - Prawo do odszkodowania - Opóźnienie pierwszego lotu częściowego - Powództwo odszkodowawcze wytoczone przeciwko przewoźnikowi lotniczemu obsługującemu ten pierwszy lot częściowy przed sądem właściwym ze względu na miejsce przylotu)

(2022/C 128/04)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Frankfurt am Main

Strony w postępowaniu głównym

Wnoszący odwołanie: JW, HD, XS

Druga strona postępowania: LOT Polish Airlines

Sentencja

Artykuł 7 pkt 1 lit. b) tiret drugie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że w przypadku lotu, który charakteryzuje istnienie jednej potwierdzonej rezerwacji dla całej trasy i który obejmuje co najmniej dwa odcinki lotu obsługiwane przez różnych przewoźników lotniczych, w sytuacji gdy powództwo odszkodowawcze wniesione na podstawie rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91 jest związane jedynie z opóźnieniem pierwszego lotu częściowego wynikającym z opóźnionego odlotu i jest skierowane przeciwko przewoźnikowi lotniczemu obsługującemu ów pierwszy lot częściowy, miejsce przylotu owego lotu częściowego nie może być uznawane za „miejsce wykonania” w rozumieniu przywołanego przepisu.

---

(1)  Dz.U. C 98 z 22.3.2021.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/4 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich (Polska) w dniu 26 listopada 2021 r. – Provident Polska S.A. przeciwko VF

(Sprawa C-717/21)

(2022/C 128/05)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Provident Polska S.A.

Strona pozwana: VF

Pytanie prejudycjalne

Czy treść normy art. 7 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, wyrażająca prawo podstawowe chroniące miejsce zamieszkania, stoi na przeszkodzie takiej wykładni art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 1 dyrektywy 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (1), a zwłaszcza pojęcia znaczącej nierównowagi, która pozwala na wykonanie umowy kredytu konsumenckiego przez jego ratalną spłatę, pobieraną przez przedsiębiorcę wyłącznie w miejscu zamieszkania konsumenta?

---

(1)  Dz. U. 1993, L 95 s.29; Polskie wydanie specjalne: Rozdział 15 Tom 002 P. 288 – 293.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/5 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Polska) w dniu 26 listopada 2021 r.– L.G. przeciwko Krajowej Radzie Sądownictwa

(Sprawa C-718/21)

(2022/C 128/06)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Najwyższy

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: L.G.

Strona pozwana: Krajowa Rada Sądownictwa

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej sprzeciwia się przepisowi prawa krajowego, takiemu jak art. w art. 69 § 1b zd. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2020 r., poz. 2072), uzależniającemu skuteczność oświadczenia przez sędziego woli dalszego zajmowania stanowiska sędziego po osiągnięciu wieku przejścia w stan spoczynku od zgody innego organu? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej sprzeciwia się przepisowi prawa krajowego, takiemu jak art. w art. 69 § 1b zd. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2020 r., poz. 2072), uzależniającemu skuteczność oświadczenia przez sędziego woli dalszego zajmowania stanowiska sędziego po osiągnięciu wieku przejścia w stan spoczynku od zgody innego organu?

| 2) | Czy art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej sprzeciwia się przyjęciu wykładni przepisu krajowego, zgodnie z którą spóźnione oświadczenie przez sędziego woli dalszego zajmowania stanowiska sędziego po osiągnięciu wieku przejścia w stan spoczynku jest bezskuteczne bez względu na okoliczności uchybienia terminowi i znaczenie tego uchybienia dla postępowania w przedmiocie wyrażenia zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej sprzeciwia się przyjęciu wykładni przepisu krajowego, zgodnie z którą spóźnione oświadczenie przez sędziego woli dalszego zajmowania stanowiska sędziego po osiągnięciu wieku przejścia w stan spoczynku jest bezskuteczne bez względu na okoliczności uchybienia terminowi i znaczenie tego uchybienia dla postępowania w przedmiocie wyrażenia zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego?

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/5 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Polska) w dniu 26 listopada 2021 r. – Rzecznik Praw Obywatelskich

(Sprawa C-720/21)

(2022/C 128/07)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Najwyższy

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Rzecznik Praw Obywatelskich

Pozostali uczestnicy postępowania: M. M., E. M., X Bank Spółka Akcyjna

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej w związku z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że przesądzają one o dopuszczalności środka prawnego takiego jak skarga nadzwyczajna, służącego wzruszeniu prawomocnego orzeczenia sądu, gdy zachodzi potrzeba „zapewnienia zgodności z zasadą demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej”, jeżeli skorzystanie z tego środka jest konieczne dla zapewnienia skuteczności prawa Unii?; |
| --- | --- |

1)

Czy art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej w związku z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że przesądzają one o dopuszczalności środka prawnego takiego jak skarga nadzwyczajna, służącego wzruszeniu prawomocnego orzeczenia sądu, gdy zachodzi potrzeba „zapewnienia zgodności z zasadą demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej”, jeżeli skorzystanie z tego środka jest konieczne dla zapewnienia skuteczności prawa Unii?;

| 2) | Czy art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej w związku z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji, gdy przepisy prawa krajowego umożliwiają zmianę lub uchylenie prawomocnego orzeczenia sądu w przypadku naruszenia zasad określonych w Konstytucji państwa członkowskiego przy użyciu środka takiego jak skarga nadzwyczajna[,] przepisy te mogą być podstawą uchylenia lub zmiany prawomocnego orzeczenia sądu również w razie naruszenia prawa Unii?; |
| --- | --- |

2)

Czy art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej w związku z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji, gdy przepisy prawa krajowego umożliwiają zmianę lub uchylenie prawomocnego orzeczenia sądu w przypadku naruszenia zasad określonych w Konstytucji państwa członkowskiego przy użyciu środka takiego jak skarga nadzwyczajna[,] przepisy te mogą być podstawą uchylenia lub zmiany prawomocnego orzeczenia sądu również w razie naruszenia prawa Unii?;

| 3) | Czy art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej w związku z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji, gdy sąd krajowy naruszył prawo Unii w sposób prowadzący do wadliwego – z punktu widzenia tego prawa – rozstrzygnięcia sprawy, prawomocne orzeczenie sądu może być uchylone lub zmienione przy zastosowaniu środka prawnego takiego jak skarga nadzwyczajna, który uzależnia takie rozstrzygniecie od „rażącego” naruszenia prawa? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej w związku z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji, gdy sąd krajowy naruszył prawo Unii w sposób prowadzący do wadliwego – z punktu widzenia tego prawa – rozstrzygnięcia sprawy, prawomocne orzeczenie sądu może być uchylone lub zmienione przy zastosowaniu środka prawnego takiego jak skarga nadzwyczajna, który uzależnia takie rozstrzygniecie od „rażącego” naruszenia prawa?

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/6 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny (Polska) w dniu 1 grudnia 2021 r.– W. Sp. z o. o. przeciwko Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w Łodzi

(Sprawa C-729/21)

(2022/C 128/08)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Naczelny Sąd Administracyjny

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: W. Sp. z o. o.

Strona pozwana: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy unijne przepisy dotyczące opodatkowania VAT należy interpretować w ten sposób, że dopuszczalne jest stosowanie przepisu krajowego – takiego jak art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. 2021, poz. 685; dalej: ustawy o VAT) – wyłączającego opodatkowanie dostawy zorganizowanej części przedsiębiorstwa bez uzależnienia stosowania takiego wyłączenia od warunku, o którym mowa w art. 19 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1) tj. następstwa prawnego pomiędzy zbywcą a nabywcą? |
| --- | --- |

1)

Czy unijne przepisy dotyczące opodatkowania VAT należy interpretować w ten sposób, że dopuszczalne jest stosowanie przepisu krajowego – takiego jak art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. 2021, poz. 685; dalej: ustawy o VAT) – wyłączającego opodatkowanie dostawy zorganizowanej części przedsiębiorstwa bez uzależnienia stosowania takiego wyłączenia od warunku, o którym mowa w art. 19 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1) tj. następstwa prawnego pomiędzy zbywcą a nabywcą?

| 2) | W razie odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy dla zastosowania wyłączenia, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT musi dojść do przekazania wszystkich składników takiej zorganizowanej części majątku zbywcy, a zmiana w tym zakresie (w szczególności brak przejęcia umów ubezpieczenia i zarządzania zbywanym majątkiem) oznacza, że doszło do opodatkowanej dostawy towaru? |
| --- | --- |

2)

W razie odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy dla zastosowania wyłączenia, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT musi dojść do przekazania wszystkich składników takiej zorganizowanej części majątku zbywcy, a zmiana w tym zakresie (w szczególności brak przejęcia umów ubezpieczenia i zarządzania zbywanym majątkiem) oznacza, że doszło do opodatkowanej dostawy towaru?

---

(1)  Dz. U. 2006, L 347, s.1

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/7 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Győri Járásbíróság (Węgry) w dniu 14 grudnia 2021 r. – JH/Wizz Air Hungary Légiközlekedési Zrt. (Wizz Air Hungary Zrt.)

(Sprawa C-771/21)

(2022/C 128/09)

Język postępowania: węgierski

Sąd odsyłający

Győri Járásbíróság

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: JH

Strona pozwana: Wizz Air Hungary Légiközlekedési Zrt. (Wizz Air Hungary Zrt.)

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia [lotów], uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (1), należy interpretować w ten sposób, że przewoźnik lotniczy jest zobowiązany do podjęcia racjonalnych środków w celu uniknięcia odwołania lotu nawet w przypadku wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności skutkujących zwolnieniem go z odpowiedzialności wypłaty odszkodowania? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia [lotów], uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (1), należy interpretować w ten sposób, że przewoźnik lotniczy jest zobowiązany do podjęcia racjonalnych środków w celu uniknięcia odwołania lotu nawet w przypadku wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności skutkujących zwolnieniem go z odpowiedzialności wypłaty odszkodowania?

| 2) | W przypadku udzielenia przez Trybunał odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy przewoźnik lotniczy jest zobowiązany, w ramach racjonalnych środków:






  a) | zawrócić samolot, który miał wykonać lot i który został przekierowany na sąsiednie lotnisko z powodu burzy, w celu zabrania pasażerów tego lotu, gdy tylko pozwoli na to czas lotu załogi, a tym samym wykonać ten lot? W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej, czy przewoźnik lotniczy jest do tego zobowiązany również wtedy, gdy z tego powodu, w celu wykonania innych lotów, które miały być wykonane przez ów samolot, musi zapewnić inny samolot i załogę zastępczą na lotnisku wylotu tych lotów, które jest lotniskiem macierzystym przewoźnika lotniczego? |
| --- | --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia przez Trybunał odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy przewoźnik lotniczy jest zobowiązany, w ramach racjonalnych środków:

a)

zawrócić samolot, który miał wykonać lot i który został przekierowany na sąsiednie lotnisko z powodu burzy, w celu zabrania pasażerów tego lotu, gdy tylko pozwoli na to czas lotu załogi, a tym samym wykonać ten lot? W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej, czy przewoźnik lotniczy jest do tego zobowiązany również wtedy, gdy z tego powodu, w celu wykonania innych lotów, które miały być wykonane przez ów samolot, musi zapewnić inny samolot i załogę zastępczą na lotnisku wylotu tych lotów, które jest lotniskiem macierzystym przewoźnika lotniczego?

| b) | przewieźć pasażerów drogą lądową do samolotu, który miał wykonać lot i który został przekierowany z powodu burzy na sąsiednie lotnisko oddalone o 140 km, i wykonać lot stamtąd? |
| --- | --- |

b)

przewieźć pasażerów drogą lądową do samolotu, który miał wykonać lot i który został przekierowany z powodu burzy na sąsiednie lotnisko oddalone o 140 km, i wykonać lot stamtąd?

| c) | wysłać zastępczy samolot lub przewieźć pasażerów drogą lądową do samolotu zastępczego wysłanego na sąsiednie lotnisko, a zatem wykonać lot? |
| --- | --- |

c)

wysłać zastępczy samolot lub przewieźć pasażerów drogą lądową do samolotu zastępczego wysłanego na sąsiednie lotnisko, a zatem wykonać lot?

---

(1)  Dz.U. 2004, L 46, s. 1.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/7 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/7

---

Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 6 października 2021 r. w sprawie T-827/17, Aeris Invest/EBC, wniesione w dniu 15 grudnia 2021 r. przez Aeris Invest Sàrl

(Sprawa C-782/21 P)

(2022/C 128/10)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnoszący odwołanie: Aeris Invest Sàrl (przedstawiciele: R. Vallina Hoset, E. Galán Burgos i M. Varela Suárez, abogados)

Druga strona postępowania: Europejski Bank Centralny, Komisja Europejska i Banco Santander, S.A.

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | Uchylenie wyroku Sądu (trzecia izba w składzie powiększonym) z dnia 6 października 2021 r., Aeris Invest/EBC, T-827/17, EU:T:2021:660; |
| --- | --- |

—

Uchylenie wyroku Sądu (trzecia izba w składzie powiększonym) z dnia 6 października 2021 r., Aeris Invest/EBC, T-827/17, EU:T:2021:660;

| — | uwzględnienie żądań przedstawionych przez Aeris Invest w pierwszej instancji i, w szczególności, stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiego Banku Centralnego z dnia 7 listopada 2017 r. LS/MD/17/405, LS/MD/17/419, LS/MD/17/406 odmawiających dostępu do szeregu dokumentów dotyczących upadłości oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Banco Popular Español, SA, salda depozytów i awaryjnego wsparcia płynnościowego przyznanego na rzecz Banco Popular Español, S.A., oraz |
| --- | --- |

—

uwzględnienie żądań przedstawionych przez Aeris Invest w pierwszej instancji i, w szczególności, stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiego Banku Centralnego z dnia 7 listopada 2017 r. LS/MD/17/405, LS/MD/17/419, LS/MD/17/406 odmawiających dostępu do szeregu dokumentów dotyczących upadłości oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Banco Popular Español, SA, salda depozytów i awaryjnego wsparcia płynnościowego przyznanego na rzecz Banco Popular Español, S.A., oraz

| — | zgodnie z art. 184 regulaminu postępowania przed Trybunałem obciążenie Europejskiego Banu Centralnego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

zgodnie z art. 184 regulaminu postępowania przed Trybunałem obciążenie Europejskiego Banu Centralnego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnosi dwa zarzuty.

| — | Poprzez zarzut pierwszy wnoszący odwołanie utrzymuje, że w zaskarżonym wyroku naruszono art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”) w zakresie, w jakim (i) nie jest możliwe żądanie dostępu do dokumentów objętych wnioskiem w sprawie T-628/17; oraz (ii) w wyroku tym uniemożliwiono wnoszącemu odwołanie skorzystanie z przysługującego mu prawa do skutecznego środka prawnego, a także zwiększono nierówność broni pomiędzy stronami. W każdym razie to ograniczenie art. 47 karty nie jest uzasadnione w świetle art. 52 ust. 1 karty. |
| --- | --- |

—

Poprzez zarzut pierwszy wnoszący odwołanie utrzymuje, że w zaskarżonym wyroku naruszono art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”) w zakresie, w jakim (i) nie jest możliwe żądanie dostępu do dokumentów objętych wnioskiem w sprawie T-628/17; oraz (ii) w wyroku tym uniemożliwiono wnoszącemu odwołanie skorzystanie z przysługującego mu prawa do skutecznego środka prawnego, a także zwiększono nierówność broni pomiędzy stronami. W każdym razie to ograniczenie art. 47 karty nie jest uzasadnione w świetle art. 52 ust. 1 karty.

| — | Poprzez zarzut drugi wnoszący odwołanie utrzymuje, że w zaskarżonym wyroku naruszono decyzję Europejskiego Banku Centralnego 2004/258/WE z dnia 4 marca 2004 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Europejskiego Banku Centralnego (zwaną dalej „decyzją 2004/258”) (1) w związku z art. 47 karty. W szczególności zaskarżony wyrok narusza art. 1, 2 i 6 decyzji 2004/258 ze względu na to, że dokonano w nim wykładni celu wspomnianej decyzji, która jest sprzeczna z prawami podstawowymi. |
| --- | --- |

—

Poprzez zarzut drugi wnoszący odwołanie utrzymuje, że w zaskarżonym wyroku naruszono decyzję Europejskiego Banku Centralnego 2004/258/WE z dnia 4 marca 2004 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Europejskiego Banku Centralnego (zwaną dalej „decyzją 2004/258”) (1) w związku z art. 47 karty. W szczególności zaskarżony wyrok narusza art. 1, 2 i 6 decyzji 2004/258 ze względu na to, że dokonano w nim wykładni celu wspomnianej decyzji, która jest sprzeczna z prawami podstawowymi.

---

(1)  Dz.U. 2004, L 80, s. 42.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/8 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kammergericht Berlin (Niemcy) w dniu 21 grudnia 2021 r. – Deutsche Wohnen SE/Staatsanwaltschaft Berlin

(Sprawa C-807/21)

(2022/C 128/11)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Kammergericht Berlin

Strony w postępowaniu głównym

Postępowanie w sprawach zagrożonych karą grzywny przeciwko: Deutsche Wohnen SE

Inny uczestnik: Staatsanwaltschaft Berlin

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 83 ust. 4–6 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (1) należy interpretować w ten sposób, że wprowadza on do prawa krajowego przyjęte na gruncie art. 101 i 102 TFUE funkcjonalne pojęcie przedsiębiorstwa i zasadę podmiotu pełniącego funkcję, z takim skutkiem, że poprzez rozszerzenie zasady podmiotu prawa leżącej u podstaw § 30 OWiG [Gesetz über Ordnungswidrigkeiten, ustawy o wykroczeniach administracyjnych] postępowanie w sprawach zagrożonych karą grzywny może być prowadzone bezpośrednio przeciwko przedsiębiorstwu, a wymierzenie grzywny nie wymaga stwierdzenia popełnienia wykroczenia administracyjnego – ewentualnie przy spełnieniu wszystkich obiektywnych i subiektywnych przesłanek deliktu – przez zidentyfikowaną osobę fizyczną? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 83 ust. 4–6 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (1) należy interpretować w ten sposób, że wprowadza on do prawa krajowego przyjęte na gruncie art. 101 i 102 TFUE funkcjonalne pojęcie przedsiębiorstwa i zasadę podmiotu pełniącego funkcję, z takim skutkiem, że poprzez rozszerzenie zasady podmiotu prawa leżącej u podstaw § 30 OWiG [Gesetz über Ordnungswidrigkeiten, ustawy o wykroczeniach administracyjnych] postępowanie w sprawach zagrożonych karą grzywny może być prowadzone bezpośrednio przeciwko przedsiębiorstwu, a wymierzenie grzywny nie wymaga stwierdzenia popełnienia wykroczenia administracyjnego – ewentualnie przy spełnieniu wszystkich obiektywnych i subiektywnych przesłanek deliktu – przez zidentyfikowaną osobę fizyczną?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: czy art. 83 ust. 4–6 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych należy interpretować w ten sposób, że przedsiębiorstwo musi ponosić winę za naruszenie dokonane przez pracownika [por. art. 23 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (2)], czy też samo obiektywne naruszenie obowiązków, które można przypisać przedsiębiorstwu, wystarcza co do zasady do ukarania tego przedsiębiorstwa grzywną („strict liability”)? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: czy art. 83 ust. 4–6 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych należy interpretować w ten sposób, że przedsiębiorstwo musi ponosić winę za naruszenie dokonane przez pracownika [por. art. 23 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (2)], czy też samo obiektywne naruszenie obowiązków, które można przypisać przedsiębiorstwu, wystarcza co do zasady do ukarania tego przedsiębiorstwa grzywną („strict liability”)?

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. 2016, L 119, s. 1).

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. 2003, L 1, s. 1).

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/9 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/9

---

Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2021 r. – Komisja/Węgry

(Sprawa C-823/21)

(2022/C 128/12)

Język postępowania: węgierski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Azéma, L. Grønfeldt, A. Tokár i J. Tomkin)

Strona pozwana: Węgry

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, że Węgry uchybiły zobowiązaniom ciążącym na nich na mocy art. 6 dyrektywy 2013/32 (1) interpretowanego w związku z art. 18 karty poprzez uzależnienie w odniesieniu do obywateli państw trzecich znajdujących się na terytorium węgierskim, w tym na jego granicach, możliwości dostępu do procedury ochrony międzynarodowej i złożenia wniosku o ochronę międzynarodową od spełnienia przesłanki przeprowadzenia uprzedniego postępowania przed przedstawicielstwem dyplomatycznym Węgier położonym w państwie trzecim. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że Węgry uchybiły zobowiązaniom ciążącym na nich na mocy art. 6 dyrektywy 2013/32 (1) interpretowanego w związku z art. 18 karty poprzez uzależnienie w odniesieniu do obywateli państw trzecich znajdujących się na terytorium węgierskim, w tym na jego granicach, możliwości dostępu do procedury ochrony międzynarodowej i złożenia wniosku o ochronę międzynarodową od spełnienia przesłanki przeprowadzenia uprzedniego postępowania przed przedstawicielstwem dyplomatycznym Węgier położonym w państwie trzecim.

| — | obciążenie Węgier kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Węgier kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgodnie z uregulowaniem prawa azylu wprowadzonego do Węgier ustawą LVIII z 2020, wprowadzonej tytułem tymczasowym, obowiązywanie której jednak było następnie wielokrotnie przedłużane, wszystkie osoby, poza nielicznymi wyjątkami, które zamierzają wystąpić w owym państwie z wnioskiem o udzielenie azylu, powinny wcześniej złożyć list intencyjny w ambasadzie Węgier w Belgradzie i Kijowie, i jedynie po otrzymaniu twierdzącej odpowiedzi na ów list intencyjny oraz po otrzymaniu pozwolenia na wjazd możliwe jest wszczęcie postępowania o udzielenie ochrony międzynarodowej.

Komisja uważa, iż takie nowe postępowanie w sprawie udzielenia azylu jest niezgodne z art. 6 dyrektywy 2013/32 Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej interpretowanego w świetle art. 18 karty.

W rzeczywistości bowiem zagwarantowane przez art. 6 dyrektywy prawo dostępu do procedury oznacza przede wszystkim to, iż obywatele państw trzecich znajdujący się na terytorium jednego z państw członkowskich, w tym na jego granicach, składają wniosek o ochronę międzynarodową.

Niemniej jednak z właściwych przepisów ustawy LVIII z 2020 r. wynika, że jeżeli obywatele państw trzecich znajdujący się na terytorium węgierskim, w tym na jego granicach, oświadczą swój zamiar ubiegania się o ochronę międzynarodową, węgierskie organy nie uznają tego oświadczenia za wystąpienie z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej w rozumieniu dyrektywy 2013/32. Wniosek nie zostanie zarejestrowany i nie zostaną przyznane zainteresowanemu prawa przysługujące wnioskodawcy, Z kolei, w celu złożenia wniosku zainteresowany musi opuścić terytorium węgierskie i powrócić do państwa trzeciego w celu przeprowadzenia uprzedniego postępowania przed ambasadą Węgier w tym państwie.

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej (Dz.U. 2013, L 180, s. 60).

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/10 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 23 grudnia 2021 r. – Syngenta Agro GmbH/Agro Trade Handelsgesellschaft mbH

(Sprawa C-830/21)

(2022/C 128/13)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberlandesgericht Hamburg

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Syngenta Agro GmbH

Strona pozwana: Agro Trade Handelsgesellschaft mbH

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 1 w związku z pkt 1 lit. b) załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 547/2011 (1) należy interpretować w ten sposób, że w przypadku przywozu równoległego środka ochrony roślin należy przy jego dystrybucji w innym państwie członkowskim umieścić na opakowaniu nazwę i adres posiadacza zezwolenia z państwa członkowskiego pochodzenia, z którego dokonano przywozu tego środka? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 1 w związku z pkt 1 lit. b) załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 547/2011 (1) należy interpretować w ten sposób, że w przypadku przywozu równoległego środka ochrony roślin należy przy jego dystrybucji w innym państwie członkowskim umieścić na opakowaniu nazwę i adres posiadacza zezwolenia z państwa członkowskiego pochodzenia, z którego dokonano przywozu tego środka?

| 2) | Czy art. 1 w związku z pkt 1 lit. f) załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 547/2011 należy interpretować w ten sposób, że w przypadku przywozu równoległego środka ochrony roślin należy obowiązkowo umieścić na opakowaniu w niezmienionej postaci pierwotnie nadany przez producenta numer partii, czy też w zgodzie z tym przepisem pozostaje sytuacja, gdy importer równoległy usunie pierwotny numer partii i umieści na opakowaniu swój własny numer identyfikacyjny, jeżeli importer ten prowadzi ewidencję, z której wynika relacja między używanymi przez niego i przez posiadacza zezwolenia numerami partii środka ochrony roślin objętego przywozem równoległym? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 1 w związku z pkt 1 lit. f) załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 547/2011 należy interpretować w ten sposób, że w przypadku przywozu równoległego środka ochrony roślin należy obowiązkowo umieścić na opakowaniu w niezmienionej postaci pierwotnie nadany przez producenta numer partii, czy też w zgodzie z tym przepisem pozostaje sytuacja, gdy importer równoległy usunie pierwotny numer partii i umieści na opakowaniu swój własny numer identyfikacyjny, jeżeli importer ten prowadzi ewidencję, z której wynika relacja między używanymi przez niego i przez posiadacza zezwolenia numerami partii środka ochrony roślin objętego przywozem równoległym?

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 547/2011 z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów w zakresie etykietowania środków ochrony roślin z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylającego dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz.U. 2011, L 155, s. 176)

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/10 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 3 stycznia 2022 r. – Green Network SpA/SF, YB, Autorità di Regolazione per Energia Reti e Ambiente (ARERA)

(Sprawa C-5/22)

(2022/C 128/14)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Consiglio di Stato

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Green Network SpA

Strona przeciwna: SF, YB, Autorità di Regolazione per Energia Reti e Ambiente (ARERA)

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy przepisy prawa Unii zawarte w dyrektywie nr 72 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r. (1) – w szczególności w jej art. 37 ust. 1 i 4, które regulują uprawnienia organów regulacyjnych, i w załączniku I – można interpretować w ten sposób, że obejmują one również uprawnienie do nakazania określonego zachowania wykonane przez organ regulacyjny włoskiego rynku energii elektrycznej (ARERA) wobec spółek działających w sektorze energii elektrycznej, polegające na zobowiązaniu tych spółek do zwrotu na rzecz odbiorców, w tym byłych odbiorców i odbiorców niewypłacalnych, kwoty odpowiadającej wynagrodzeniu zapłaconemu przez nich w celu pokrycia kosztów administracyjnych zgodnie z warunkiem umownym, którego dotyczy kara nałożona przez sam ARERA? |
| --- | --- |

1)

Czy przepisy prawa Unii zawarte w dyrektywie nr 72 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r. (1) – w szczególności w jej art. 37 ust. 1 i 4, które regulują uprawnienia organów regulacyjnych, i w załączniku I – można interpretować w ten sposób, że obejmują one również uprawnienie do nakazania określonego zachowania wykonane przez organ regulacyjny włoskiego rynku energii elektrycznej (ARERA) wobec spółek działających w sektorze energii elektrycznej, polegające na zobowiązaniu tych spółek do zwrotu na rzecz odbiorców, w tym byłych odbiorców i odbiorców niewypłacalnych, kwoty odpowiadającej wynagrodzeniu zapłaconemu przez nich w celu pokrycia kosztów administracyjnych zgodnie z warunkiem umownym, którego dotyczy kara nałożona przez sam ARERA?

| 2) | Czy przepisy prawa Unii zawarte w dyrektywie nr 72 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r. – w szczególności w jej art. 37 ust. 1 i 4, które regulują uprawnienia organów regulacyjnych, i w załączniku I – można interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy uzgodniony poziom jakości usługi nie został osiągnięty przez operatora rynku, obejmują one w ramach odszkodowania i zasad zwrotu, mających zastosowanie do odbiorców na rynku energii elektrycznej, również zwrot wynagrodzenia zapłaconego przez tych odbiorców, wyraźnie uregulowanego w warunku ujętym w zawartej i przyjętej umowie, które jest całkowicie niezależne od jakości samej usługi, ale jest przewidziane w celu pokrycia kosztów administracyjnych operatora? |
| --- | --- |

2)

Czy przepisy prawa Unii zawarte w dyrektywie nr 72 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r. – w szczególności w jej art. 37 ust. 1 i 4, które regulują uprawnienia organów regulacyjnych, i w załączniku I – można interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy uzgodniony poziom jakości usługi nie został osiągnięty przez operatora rynku, obejmują one w ramach odszkodowania i zasad zwrotu, mających zastosowanie do odbiorców na rynku energii elektrycznej, również zwrot wynagrodzenia zapłaconego przez tych odbiorców, wyraźnie uregulowanego w warunku ujętym w zawartej i przyjętej umowie, które jest całkowicie niezależne od jakości samej usługi, ale jest przewidziane w celu pokrycia kosztów administracyjnych operatora?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 2003/54/WE (Dz.U. 2009, L 211, s. 55.).

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/11 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 11 stycznia 2022 r. – Volkswagen Group Italia S.p.A., Volkswagen Aktiengesellschaft/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

(Sprawa C-27/22)

(2022/C 128/15)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Consiglio di Stato

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Volkswagen Group Italia S.p.A., Volkswagen Aktiengesellschaft

Strona przeciwna: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy sankcje nałożone za nieuczciwe praktyki handlowe w rozumieniu przepisów krajowych transponujących dyrektywę 2005/29/WE (1) mogą być uznane za sankcje administracyjne o charakterze karnym? |
| --- | --- |

1)

Czy sankcje nałożone za nieuczciwe praktyki handlowe w rozumieniu przepisów krajowych transponujących dyrektywę 2005/29/WE (1) mogą być uznane za sankcje administracyjne o charakterze karnym?

| 2) | Czy art. 50 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym, które zezwalają na utrzymanie w mocy w toku postępowania i uprawomocnienie się administracyjnej sankcji pieniężnej o charakterze karnym wobec osoby prawnej za bezprawne zachowania stanowiące nieuczciwe praktyki handlowe, w odniesieniu do których w międzyczasie zapadł prawomocny wyrok sądu karnego skazujący tę osobę w innym państwie członkowskim, jeżeli drugi wyrok skazujący uprawomocnił się przed zaistnieniem powagi rzeczy osądzonej w odniesieniu do środka zaskarżenia na drodze sądowej pierwszej administracyjnej sankcji pieniężnej o charakterze karnym? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 50 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym, które zezwalają na utrzymanie w mocy w toku postępowania i uprawomocnienie się administracyjnej sankcji pieniężnej o charakterze karnym wobec osoby prawnej za bezprawne zachowania stanowiące nieuczciwe praktyki handlowe, w odniesieniu do których w międzyczasie zapadł prawomocny wyrok sądu karnego skazujący tę osobę w innym państwie członkowskim, jeżeli drugi wyrok skazujący uprawomocnił się przed zaistnieniem powagi rzeczy osądzonej w odniesieniu do środka zaskarżenia na drodze sądowej pierwszej administracyjnej sankcji pieniężnej o charakterze karnym?

| 3) | Czy przepisy dyrektywy 2005/29, w szczególności art. 3 ust. 4 i art. 13 ust. 2 lit. e), mogą uzasadniać odstępstwo od zakazu ne bis in idem ustanowionego w art. 50 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (włączonej następnie do Traktatu o Unii Europejskiej na mocy art. 6 TUE) i art. 54 konwencji z Schengen? |
| --- | --- |

3)

Czy przepisy dyrektywy 2005/29, w szczególności art. 3 ust. 4 i art. 13 ust. 2 lit. e), mogą uzasadniać odstępstwo od zakazu ne bis in idem ustanowionego w art. 50 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (włączonej następnie do Traktatu o Unii Europejskiej na mocy art. 6 TUE) i art. 54 konwencji z Schengen?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniająca dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady („Dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych”) (Dz.U. 2005, L 149, s. 22).

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/12 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/12

---

Odwołanie od wyroku Sądu (dziesiąta izba) wydanego w dniu 10 listopada 2021 r. w sprawie T-495/19 Rumunia/Komisja, wniesione w dniu 27 stycznia 2022 r. przez Rumunię

(Sprawa C-54/22 P)

(2022/C 128/16)

Język postępowania: rumuński

Strony

Wnosząca odwołanie: Rumunia (przedstawiciele: E. Gane, L. Lițu, L.-E. Bațagoi, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Węgry

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uznanie odwołania za dopuszczalne, uchylenie wyroku Sądu w sprawie T-495/19 w zakresie, w jakim dotyczy badania zarzutu naruszenia art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 211/2011, wydanie wyroku w sprawie T-495/19 poprzez uwzględnienie skargi o stwierdzenie nieważności decyzji (UE) 2019/721;
  lub |
| --- | --- |

—

uznanie odwołania za dopuszczalne, uchylenie wyroku Sądu w sprawie T-495/19 w zakresie, w jakim dotyczy badania zarzutu naruszenia art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 211/2011, wydanie wyroku w sprawie T-495/19 poprzez uwzględnienie skargi o stwierdzenie nieważności decyzji (UE) 2019/721;

lub

| — | uznanie odwołania za dopuszczalne, uchylenie wyroku Sądu w sprawie T-495/19 w zakresie, w jakim dotyczy badania zarzutu naruszenia art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 211/2011 i przekazanie sprawy T-495/19 Sądowi do ponownego rozpoznania w celu uwzględnienia skargi o stwierdzenie nieważności i stwierdzenia nieważności decyzji (UE) 2019/721; |
| --- | --- |

—

uznanie odwołania za dopuszczalne, uchylenie wyroku Sądu w sprawie T-495/19 w zakresie, w jakim dotyczy badania zarzutu naruszenia art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 211/2011 i przekazanie sprawy T-495/19 Sądowi do ponownego rozpoznania w celu uwzględnienia skargi o stwierdzenie nieważności i stwierdzenia nieważności decyzji (UE) 2019/721;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu odwołania Rumunia podnosi zarzut naruszenia art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 211/2011 w związku z art. 5 ust. 2 TUE.

Naruszając te przepisy, Sąd dopuścił się naruszenia prawa:

| i) | Po pierwsze, poprzez przyjętą wykładnię przesłanek odmowy rejestracji europejskiej inicjatywy obywatelskiej przez Komisję, w szczególności w stwierdzenie Sądu, że taka odmowa może mieć miejsce tylko wtedy, gdy można całkowicie wykluczyć, że Komisja może przedłożyć wniosek dotyczący aktu prawnego Unii w celu wprowadzania w życie traktatów.
  Taka inicjatywa wyraźnie wykracza poza zakres kompetencji Komisji w zakresie przedkładania wniosku dotyczącego aktu prawnego, jeżeli po zbadaniu in abstracto proponowanych środków istnieją poważne wątpliwości, czy środki te mogą zostać przyjęte na podstawie traktatów. |
| --- | --- |

i)

Po pierwsze, poprzez przyjętą wykładnię przesłanek odmowy rejestracji europejskiej inicjatywy obywatelskiej przez Komisję, w szczególności w stwierdzenie Sądu, że taka odmowa może mieć miejsce tylko wtedy, gdy można całkowicie wykluczyć, że Komisja może przedłożyć wniosek dotyczący aktu prawnego Unii w celu wprowadzania w życie traktatów.

Taka inicjatywa wyraźnie wykracza poza zakres kompetencji Komisji w zakresie przedkładania wniosku dotyczącego aktu prawnego, jeżeli po zbadaniu in abstracto proponowanych środków istnieją poważne wątpliwości, czy środki te mogą zostać przyjęte na podstawie traktatów.

| ii) | Po drugie, poprzez przyjętą wykładnię możliwości zarejestrowania przez Komisję proponowanej europejskiej inicjatywy obywatelskiej z zastrzeżeniem lub pod pewnymi warunkami.
  W takiej sytuacji Komisja ma obowiązek odnieść się do wszystkich obowiązkowych i opcjonalnych informacji dostarczonych przez organizatorów i nie może ich pominąć, nawet częściowo. |
| --- | --- |

ii)

Po drugie, poprzez przyjętą wykładnię możliwości zarejestrowania przez Komisję proponowanej europejskiej inicjatywy obywatelskiej z zastrzeżeniem lub pod pewnymi warunkami.

W takiej sytuacji Komisja ma obowiązek odnieść się do wszystkich obowiązkowych i opcjonalnych informacji dostarczonych przez organizatorów i nie może ich pominąć, nawet częściowo.

---

Sąd

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/13 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/13

---

Wyrok Sądu z dnia 26 stycznia 2022 r. – Intel Corporation/Komisja

(Sprawa T-286/09 RENV) (1)

(Konkurencja - Nadużycie pozycji dominującej - Rynek mikroprocesorów - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 102 TFUE i art. 54 porozumienia EOG - Rabaty lojalnościowe - Bezpodstawne ograniczenia - Kwalifikacja jako praktyki stanowiącej nadużycie - Analiza w świetle kryterium równie skutecznego konkurenta - Ogólna strategia - Jednolite i ciągłe naruszenie)

(2022/C 128/17)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Intel Corporation, Inc. (Wilmington, Delaware, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: A. Parr, solicitor, D. Beard, QC, i J. Williams, barrister)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Christoforou, V. Di Bucci, N. Khan i M. Kellerbauer, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Association for Competitive Technology, Inc. (Waszyngton, DC, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci J.-F. Bellis i K. Van Hove)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Union fédérale des consommateurs – Que choisir (UFC – Que choisir) (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat E. Nasry)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie zmierzające, tytułem głównym, do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2009) 3726 wersja ostateczna z dnia 13 maja 2009 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. [102 TFUE] i art. 54 porozumienia EOG (sprawa COMP/C-3/37.990 – Intel) lub, tytułem ewentualnym, do uchylenia grzywny nałożonej na skarżącą lub do obniżenia jej kwoty.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność art. 1 lit. a)–e) oraz art. 2 decyzji Komisji C(2009) 3726 wersja ostateczna z dnia 13 maja 2009 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. [102 TFUE] i art. 54 porozumienia EOG (sprawa COMP/C-3/37.990 – Intel). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność art. 1 lit. a)–e) oraz art. 2 decyzji Komisji C(2009) 3726 wersja ostateczna z dnia 13 maja 2009 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. [102 TFUE] i art. 54 porozumienia EOG (sprawa COMP/C-3/37.990 – Intel).

| 2) | Stwierdza się nieważność art. 3 decyzji C(2009) 3726 wersja ostateczna wyłącznie w zakresie, w jakim dotyczy on art. 1 lit. a)–e) tej decyzji. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność art. 3 decyzji C(2009) 3726 wersja ostateczna wyłącznie w zakresie, w jakim dotyczy on art. 1 lit. a)–e) tej decyzji.

| 3) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 4) | Komisja Europejska pokrywa, poza własnymi kosztami związanymi z postępowaniami przed Sądem w sprawach T-286/09 i T-286/09 RENV oraz z postępowaniem odwoławczym przed Trybunałem w sprawie C-413/14 P, dwie trzecie kosztów poniesionych w tych postępowaniach przez Intel Corporation, Inc. oraz przez Association for Competitive Technology, Inc., podczas gdy Intel Corporation i Association for Competitive Technology pokrywają jedną trzecią własnych kosztów. |
| --- | --- |

4)

Komisja Europejska pokrywa, poza własnymi kosztami związanymi z postępowaniami przed Sądem w sprawach T-286/09 i T-286/09 RENV oraz z postępowaniem odwoławczym przed Trybunałem w sprawie C-413/14 P, dwie trzecie kosztów poniesionych w tych postępowaniach przez Intel Corporation, Inc. oraz przez Association for Competitive Technology, Inc., podczas gdy Intel Corporation i Association for Competitive Technology pokrywają jedną trzecią własnych kosztów.

| 5) | Union fédérale des consommateurs – Que choisir (UFC – Que choisir) pokrywa własne koszty związane z postępowaniami przed Sądem w sprawach T-286/09 i T-286/09 RENV oraz z postępowaniem odwoławczym przed Trybunałem w sprawie C-413/14 P. |
| --- | --- |

5)

Union fédérale des consommateurs – Que choisir (UFC – Que choisir) pokrywa własne koszty związane z postępowaniami przed Sądem w sprawach T-286/09 i T-286/09 RENV oraz z postępowaniem odwoławczym przed Trybunałem w sprawie C-413/14 P.

---

(1)  Dz.U. C 220 z 12.9.2009.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/14 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/14

---

Wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2022 r. – QI i in./Komisja i EBC

(Sprawa T-868/16) (1)

(Odpowiedzialność pozaumowna - Polityka gospodarcza i pieniężna - Restrukturyzacja greckiego długu publicznego - Umowa w sprawie wymiany papierów wartościowych na rzecz wyłącznie krajowych banków centralnych Eurosystemu - Udział sektora prywatnego - Klauzule wspólnego działania - Wierzyciele prywatni - Wierzyciele publiczni - Możliwość przypisania - Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom - Artykuł 63 ust. 1 TFUE - Artykuły 120 – 127 i art. 352 ust. 1 TFUE - Prawo własności - Równość traktowania)

(2022/C 128/18)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: QI i 15 innych skarżących, których nazwiska znajdują się w załączniku do wyroku (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J.-P. Keppenne, L. Flynn i T. Maxian Rusche, pełnomocnicy), Europejski Bank Centralny (przedstawiciele: K. Laurinavičius i M. Szablewska, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata H.-G. Kamanna)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Rada Europejska, Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: K. Michoel, E. Chatziioakeimidou i J. Bauerschmidt, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 268 TFUE żądanie zmierzające do uzyskania naprawienia szkody, jaką mieli ponieść skarżący w wyniku wdrożenia obowiązkowej wymiany rządowych papierów dłużnych w kontekście restrukturyzacji greckiego długu publicznego w 2012 r., jako udziału inwestorów prywatnych obejmującego zastosowanie klauzul powództwa zbiorowego, ze względu na zachowanie i działania m.in. Rady Europejskiej, Rady, Komisji i EBC.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | QI i pozostali skarżący, których nazwiska znajdują się w załączniku do wyroku, pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską i przez Europejski Bank Centralny (EBC). |
| --- | --- |

2)

QI i pozostali skarżący, których nazwiska znajdują się w załączniku do wyroku, pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską i przez Europejski Bank Centralny (EBC).

| 3) | Rada Europejska i Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Rada Europejska i Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 30 z 30.1.2017.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/14 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/14

---

Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Scania i in./Komisja

(Sprawa T-799/17) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek producentów samochodów ciężarowych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG - Porozumienia i uzgodnione praktyki dotyczące cen sprzedaży samochodów ciężarowych, harmonogramu wprowadzania technologii w dziedzinie emisji i przerzucania kosztów związanych z tymi technologiami na klientów - Postępowanie „hybrydowe” rozłożone w czasie - Domniemanie niewinności - Zasada bezstronności - Karta praw podstawowych - Jednolite i ciągłe naruszenie - Ograniczenie konkurencji ze względu na cel - Zasięg geograficzny naruszenia - Grzywna - Proporcjonalność - Równość traktowania - Nieograniczone prawo orzekania)

(2022/C 128/19)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Scania AB (Södertälje, Szwecja), Scania CV AB (Södertälje), Scania Deutschland GmbH (Koblencja, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci D. Arts, F. Miotto, C. Pommiès, K. Schillemans, C. Langenius, L. Ulrichs, P. Hammarskiöld, S. Falkner i N. De Backer)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Farley i L. Wildpanner, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2017) 6467 final z dnia 27 września 2017 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE oraz w art. 53 porozumienia EOG (sprawa AT.39824 – Samochody ciężarowe) lub, posiłkowo, żądanie obniżenia kwoty grzywien nałożonych na skarżące w tej decyzji

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Scania AB, Scania CV AB i Scania Deutschland GmbH pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Scania AB, Scania CV AB i Scania Deutschland GmbH pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 42 z 5.2.2018.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/15 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/15

---

Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo /Komisja (Zobowiązania Gazpromu)

(Sprawa T-616/18) (1)

(Konkurencja - Nadużycie pozycji dominującej - Rynki gazu w Europie Środkowo-Wschodniej - Decyzja uznająca za wiążące indywidualne zobowiązania zaproponowane przez przedsiębiorstwo - Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 - Adekwatny charakter zobowiązań w świetle zastrzeżeń w zakresie konkurencji zidentyfikowanych początkowo w piśmie w sprawie przedstawienia zarzutów - Rezygnacja przez Komisję z żądania zobowiązań dotyczących niektórych z początkowych zastrzeżeń - Zasada dobrej administracji - Przejrzystość - Obowiązek uzasadnienia - Cele polityki energetycznej Unii - Zasada solidarności energetycznej - Nadużycie władzy)

(2022/C 128/20)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. (Warszawa, Polska) (przedstawiciele: K. Karasiewicz, radca prawny, T. Kaźmierczak, K. Kicun i P. Moskwa, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Meessen i J. Szczodrowski, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę skarżącą: Republika Litewska (przedstawiciele: K. Dieninis i R. Dzikovič, pełnomocnicy), Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: B. Majczyna i M. Nowacki, pełnomocnicy), Overgas Inc. (Sofia, Bułgaria) (przedstawiciele: adwokaci S. Gröss i S. Cappellari)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Gazprom PJSC (Moskwa, Rosja), Gazprom export LLC (Sankt Petersburg, Rosja) (przedstawiciele: adwokaci J. Karenfort, J. Hainz, B. Evtimov, N. Tuominen i J. Heithecker, oraz D. O’Keeffe, solicitor)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2018) 3106 final z dnia 24 maja 2018 r. dotyczącej postępowania na mocy art. 102 TFUE i art. 54 porozumienia EOG (sprawa AT.39816 – Dostawy gazu na rynki wyższego szczebla w Europie Środkowo-Wschodniej).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską, Gazprom PJSC i Gazprom export LLC. |
| --- | --- |

2)

Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską, Gazprom PJSC i Gazprom export LLC.

| 3) | Republika Litewska, Rzeczpospolita Polska i Overgas Inc. pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Litewska, Rzeczpospolita Polska i Overgas Inc. pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 4 z 7.1.2019.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/16 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/16

---

Wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2022 r. – Taminco i Arysta LifeScience Great Britain/Komisja

(Sprawa T-740/18) (1)

(Środki ochrony roślin - Substancja czynna o nazwie tiuram - Nieodnowienie zatwierdzenia - Rozporządzenie (WE) nr 1107/2009 i rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 844/2012 - Prawo do obrony - Nieprawidłowość proceduralna - Oczywisty błąd w ocenie - Właściwość EFSA - Proporcjonalność - Zasada ostrożności - Równość traktowania)

(2022/C 128/21)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Taminco BVBA (Gandawa, Belgia), Arysta LifeScience Great Britain Ltd (Edynburg, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci C. Mereu i M. Grunchard)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciel: G. Koleva, pełnomocnik)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/1500 z dnia 9 października 2018 r. w sprawie nieodnowienia zatwierdzenia substancji czynnej tiuram oraz zakazu używania i sprzedaży nasion zaprawionych środkami ochrony roślin zawierający[mi] tiuram, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Dz.U. 2018, L 254, s. 1).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Taminco BVBA i Arysta LifeScience Great Britain Ltd pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w niniejszym postępowaniu. |
| --- | --- |

2)

Taminco BVBA i Arysta LifeScience Great Britain Ltd pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w niniejszym postępowaniu.

| 3) | Taminco pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję w ramach postępowania w przedmiocie środków tymczasowych. |
| --- | --- |

3)

Taminco pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję w ramach postępowania w przedmiocie środków tymczasowych.

---

(1)  Dz.U. C 72 z 25.2.2019.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/16 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/16

---

Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Pilatus Bank i Pilatus Holding/EBC

(Sprawa T-27/19) (1)

(Polityka gospodarcza i walutowa - Nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi - Szczególne zadania nadzorcze powierzone EBC - Decyzja o cofnięciu zezwolenia instytucji kredytowej - Postawienie w stan oskarżenia głównego akcjonariusza w państwie trzecim - Kryterium dobrej reputacji - Sposób postrzegania dobrej reputacji na rynku - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Prawo do obrony)

(2022/C 128/22)

Język postępowania: angielski

Strony

Strony skarżące: Pilatus Bank plc (Ta’Xbiex, Malta), Pilatus Holding Ltd. (Ta’Xbiex) (przedstawiciel: adwokat O. Behrends)

Strona pozwana: Europejski Bank Centralny (przedstawiciele: E. Yoo, M. Puidokas i A. Karpf, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Triantafyllou, A. Nijenhuis i A. Steiblytė, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji EBC z dnia 2 listopada 2018 r. o cofnięciu Pilatus Bank zezwolenia na podjęcie działalności instytucji kredytowej.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Pilatus Bank plc i Pilatus Holding Ltd. pokrywają oprócz własnych kosztów koszty poniesione przez Europejski Bank Centralny (EBC). |
| --- | --- |

2)

Pilatus Bank plc i Pilatus Holding Ltd. pokrywają oprócz własnych kosztów koszty poniesione przez Europejski Bank Centralny (EBC).

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 72 z dnia 25.2.2019.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/17 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/17

---

Wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2022 r. – AMVAC Netherlands/Komisja

(Sprawa T-317/19) (1)

(Środki ochrony roślin - Substancja czynna etoprofos - Nieodnowienie zatwierdzenia substancji czynnej - Rozporządzenie (WE) nr 107/2009 i rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 844/2012 - Prawo do obrony - Oczywisty błąd w ocenie - Pewność prawa - Proporcjonalność - Zasada ostrożności)

(2022/C 128/23)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: AMVAC Netherlands BV (Amsterdam, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci C. Mereu, M. Grunchard i S. Englebert)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castilla Contreras i A. Dawes, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/344 z dnia 28 lutego 2019 r. w sprawie nieodnowienia zatwierdzenia substancji czynnej etoprofos, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Dz.U. 2019, L 62, s. 7).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | AMVAC Netherlands BV pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w ramach niniejszego postępowania i postępowania w przedmiocie środków tymczasowych. |
| --- | --- |

2)

AMVAC Netherlands BV pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w ramach niniejszego postępowania i postępowania w przedmiocie środków tymczasowych.

---

(1)  Dz.U. C 263 z 5.8.2019.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/18 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/18

---

Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo /Komisja (Odrzucenie skargi)

(Sprawa T-399/19) (1)

(Konkurencja - Nadużycie pozycji dominującej - Rynki gazu w Europie Środkowo-Wschodniej - Decyzja o odrzuceniu skargi do Komisji - Brak interesu Unii - Wyjątek w postaci przymusu państwowego - Obowiązek sumiennego badania - Uprawnienia procesowe na podstawie rozporządzenia (WE) nr 773/2004)

(2022/C 128/24)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. (Warszawa, Polska) (przedstawiciele: K. Karasiewicz, radca prawny, T. Kaźmierczak, K. Kicun i P. Moskwa, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Ernst, G. Meessen i J. Szczodrowski, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Gazprom PJSC (Moskwa, Rosja), Gazprom export LLC (Sankt Petersburg, Rosja) (przedstawiciele: adwokaci J. Karenfort, J. Hainz, B. Evtimov, N. Tuominen, J. Heithecker, i D. O’Keeffe, solicitor)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2019) 3003 final z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie odrzucenia złożonej do niej skargi (sprawa AT.40497 – Polskie ceny gazu).

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej C(2019) 3003 final z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie odrzucenia złożonej do niej skargi (sprawa AT.40497 – Polskie ceny gazu). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej C(2019) 3003 final z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie odrzucenia złożonej do niej skargi (sprawa AT.40497 – Polskie ceny gazu).

| 2) | Komisja pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. |
| --- | --- |

2)

Komisja pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A.

| 3) | Gazprom PJSC i Gazprom export LLC pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Gazprom PJSC i Gazprom export LLC pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 288 z 26.8.2019.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/18 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/18

---

Wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2022 r. – Elevolution – Engenharia/Komisja

(Sprawa T-652/19) (1)

(Zamówienia publiczne - Rozporządzenie finansowe - Wykluczenie z postępowań w sprawie udzielenia zamówień publicznych i przyznawania subwencji finansowanych z EDF przez okres trzech lat - Obowiązek uzasadnienia - Zasada dobrej administracji - Prawo do bycia wysłuchanym - Oczywisty błąd w ustaleniach - Proporcjonalność)

(2022/C 128/25)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Elevolution – Engenharia, SA (Amadora, Portugalia) (przedstawiciele: M. Marques Mendes, R. Campos, A. Dias Henriques, M. Troncoso Ferrer i C. García Fernández, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciel: I. Melo Sampaio, pełnomocnik)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 12 lipca 2019 r. w sprawie wykluczenia skarżącej na okres trzech lat z postępowań w sprawie udzielenia zamówień publicznych i przyznawania subwencji finansowanych z Europejskiego Funduszu Rozwoju (EDF) oraz publikacji informacji o wykluczeniu.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Elevolution – Engenharia, SA zostaje obciążona kosztami, w tym kosztami postępowania w sprawie środków tymczasowych. |
| --- | --- |

2)

Elevolution – Engenharia, SA zostaje obciążona kosztami, w tym kosztami postępowania w sprawie środków tymczasowych.

---

(1)  Dz.U. C 399 z 25.11.2019.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/19 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/19

---

Wyrok Sądu z dnia 26 stycznia 2022 r. – Leonardo/Frontex

(Sprawa T-849/19) (1)

(Zamówienia publiczne na usługi - Postępowanie przetargowe - Usługi nadzoru z powietrza - Skarga o stwierdzenie nieważności - Brak interesu prawnego - Niedopuszczalność - Odpowiedzialność pozaumowna)

(2022/C 128/26)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Leonardo SpA (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: M. Esposito, F. Caccioppoli i G. Calamo, adwokaci)

Strona pozwana: Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej (przedstawiciele: H. Caniard, C. Georgiadis, A. Gras i S. Drew, pełnomocnicy, których wspierali adwokaci M. Umbach, F. Biebuyck, V. Ost i M. Clarich)

Przedmiot

Po pierwsze, oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności ogłoszenia o zamówieniu FRONTEX/OP/888/2019/JL/CG z dnia 18 października 2019 r., zatytułowanego „Zdalnie kierowany bezzałogowy system powietrzny (RPAS) do celów długodystansowego nadzoru morskiego z powietrza, prowadzonego na średniej wysokości”, w brzmieniu sprostowanym, aktów, które zostały do niego załączone, pytań i odpowiedzi opublikowanych przez Frontex, protokołu z posiedzenia informacyjnego zorganizowanego w pomieszczeniach Frontexu w dniu 28 października 2019 r., decyzji o udzieleniu tego zamówienia oraz wszelkich innych aktów wcześniejszych, powiązanych lub późniejszych, a po drugie, oparte na art. 268 TFUE żądanie naprawienia szkody, jaką skarżąca miała ponieść z tego powodu.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Leonardo SpA pokrywa oprócz swoich własnych kosztów koszty poniesione przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej (Frontex), w tym koszty postępowania w przedmiocie środka tymczasowego. |
| --- | --- |

2)

Leonardo SpA pokrywa oprócz swoich własnych kosztów koszty poniesione przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej (Frontex), w tym koszty postępowania w przedmiocie środka tymczasowego.

---

(1)  Dz.U. C 54 z 17.2.2020.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/19 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/19

---

Wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2022 r. – Van Walle/ECDC

(Sprawa T-33/20) (1)

(Służba Publiczna - Personel tymczasowy - Personel ECDC - Sprawozdanie z oceny za 2018 r. - Wolność wypowiedzi - Obowiązek uzasadnienia - Przypadek wymagający szczególnego uzasadnienia - Oczywisty błąd w ocenie - Obowiązek dbałości - Prawo do bycia wysłuchanym)

(2022/C 128/27)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ivo Van Walle (Järfälla, Szwecja) (przedstawiciele: adwokatki L. Levi i A. Champetier)

Strona pozwana: Europejskie Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób (przedstawiciele: J. Mannheim, pełnomocnik, którego wspierają adwokaci D. Waelbroeck i A. Duron)

Przedmiot

Wniesione na podstawie art. 270 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności sprawozdania z oceny skarżącego za rok 2018.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Ivo Van Walle pokrywa własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez Europejskie Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC). |
| --- | --- |

2)

Ivo Van Walle pokrywa własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez Europejskie Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC).

---

(1)  Dz.U. C 103 z 30.3.2020.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/20 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/20

---

Wyrok Sądu z dnia 26 stycznia 2022 r. – Diego/EUIPO – Forbo Financial Services (WOOD STEP LAMINATE FLOORING)

(Sprawa T-498/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego WOOD STEP LAMINATE FLOORING - Wcześniejszy słowny międzynarodowy znak towarowy STEP - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Swobodny przepływ towarów)

(2022/C 128/28)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Diego Kereskedelmi és Szolgáltató Kft. (Dabas, Węgry) (przedstawciel: adwokat P. Jalsovszky)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: T. Frydendahl i A. Folliard-Monguiral, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Forbo Financial Services AG (Baar, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat F. Kramer)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 4 czerwca 2020 r. (sprawa R 1630/2019-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Forbo Financial Services a Diego Kereskedelmi és Szolgáltató.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje w części odrzucona, a w pozostałym zakresie oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje w części odrzucona, a w pozostałym zakresie oddalona.

| 2) | Diego Kereskedelmi és Szolgáltató Kft. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Diego Kereskedelmi és Szolgáltató Kft. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 339 z 12.10.2020.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/21 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/21

---

Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – LU/EBI

(Sprawa T-536/20) (1)

(Służba publiczna - Personel EBI - Polityka w zakresie poszanowania godności osoby w miejscu pracy - Mobbing - Dochodzenie - Skarga o stwierdzenie nieważności - Sprawozdanie końcowe komisji dochodzeniowej - Akt przygotowawczy - Niedopuszczalność - Decyzja o odrzuceniu skargi - Akt niekorzystny - Dopuszczalność - Artykuł 41 karty praw podstawowych - Prawo do obrony - Prawo do bycia wysłuchanym - Obowiązek uzasadnienia - Odpowiedzialność)

(2022/C 128/29)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: LU (przedstawiciel: adwokat B. Maréchal)

Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: G. Faedo i K. Carr, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów J. Curralla i B. Wägenbaura)

Przedmiot

Skarga na podstawie art. 270 TFUE i art. 50a ust. 1 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności sprawozdania końcowego komisji dochodzeniowej ds. godności w pracy z dnia 13 maja 2020 r. oraz decyzji prezesa EBI z dnia 26 maja 2020 r. oddalającej skargę o mobbing, złożoną przez skarżącego; a po drugie, o naprawienie szkody, jaką skarżący miał ponieść.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji prezesa Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) z dnia 26 maja 2020 r. oddalającej skargę o mobbing, złożoną przez LU. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji prezesa Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) z dnia 26 maja 2020 r. oddalającej skargę o mobbing, złożoną przez LU.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | EBI zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

EBI zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 399 z 23.11.2020.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/21 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/21

---

Wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2022 r. – Calzaturificio Emmegiemme Shoes/EUIPO – Inticom (MAIMAI MADE IN ITALY)

(Sprawa T-589/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego MAIMAI MADE IN ITALY - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy YAMAMAY - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Dopuszczalność nowych dowodów - Zmiana charakteru odróżniającego)

(2022/C 128/30)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Calzaturificio Emmegiemme Shoes Srl (Surano, Włochy) (przedstawiciel: adwokat R. Fragalà)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: M. Capostagno, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Inticom SpA (Gallarate, Włochy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 lipca 2020 r. (sprawa R 1874/2018-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Inticom a Calzaturificio Emmegiemme Shoes.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Spółka Calzaturificio Emmegiemme Shoes Srl zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Spółka Calzaturificio Emmegiemme Shoes Srl zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 378 z 9.11.2020.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/22 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/22

---

Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Canisius/EUIPO – Beiersdorf (CCLABELLE VIENNA)

(Sprawa T-694/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego CCLABELLE VIENNA - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy LABELLO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2022/C 128/31)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Maria Alexandra Canisius (Wiedeń, Austria) (przedstawiciel: adwokat H. Asenbauer)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: T. Frydendahl i D. Hanf, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Beiersdorf AG (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J. Fuhrmann i V. von Bomhard)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 16 września 2020 r. (sprawa R 2233/2019-4), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Beiersdorfem a Marią Canisius.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Maria Alexandra Canisius zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Maria Alexandra Canisius zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 28 z 25.1.2021.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/22 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/22

---

Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Maternus/EUIPO – adp Gauselmann (WILD)

(Sprawa T-116/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy WILD - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 52 ust. 1 lit. a) i art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. a) i art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2022/C 128/32)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Maternus GmbH (Monachium, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Zoebisch i R. Drozdz)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: R. Manea i E. Markakis, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: adp Gauselmann GmbH (Espelkamp, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat K. Mandel)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 grudnia 2020 r. (sprawa R 932/2019-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między adp Gauselmann a Maternus.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Spółka Maternus GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Spółka Maternus GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 148 z 26.4.2021.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/23 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/23

---

Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Novelis Deutschland/EUIPO – CU.CO. (Tacka do grillowania)

(Sprawa T-173/21) (1)

(Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający tackę do grillowania - Wcześniejszy wzór krajowy - Podstawa unieważnienia - Brak indywidualnego charakteru - Artykuł 6 rozporządzenia (WE) nr 6/2002)

(2022/C 128/33)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Novelis Deutschland GmbH (Göttingen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat U. Herberth)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: E. Markakis, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Cuki Cofresco Srl (CU.CO.) (Volpiano, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci L. Saglietti i E. Bianco)

Przedmiot

Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 1 lutego 2021 r. (sprawa R 1856/2019-3) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między Cuki Cofresco a Novelis Deutschland.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Novelis Deutschland GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Novelis Deutschland GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 217 z 7.6.2021.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/24 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/24

---

Wyrok Sądu z dnia 2 lutego 2022 r. – Vita Zahnfabrik/EUIPO – VIPI Produtos Odontológicos (VITABLOCS TriLuxe forte)

(Sprawa T-202/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Słowny znak towarowy VITABLOCS TriLuxe forte - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy TRILUX - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2022/C 128/34)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Vita Zahnfabrik H. Rauter GmbH & Co. KG (Bad Säckingen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci A. Theis i F. Hauck)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: T. Frydendahl i V. Ruzek, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: VIPI Indústria, Comércio, Exportação E Importação De Produtos Odontológicos LTDA (Pirassununga, Brazylia) (przedstawiciel: J. Blum, solicitor)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 lutego 2021 r. (sprawa R 818/2020-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między VIPI Indústria, Comércio, Exportação E Importação De Produtos Odontológicos a Vita Zahnfabrik H. Rauter.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Vita Zahnfabrik H. Rauter GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Vita Zahnfabrik H. Rauter GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 217 z 7.6.2021.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/24 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/24

---

Wyrok Sądu z dnia 26 stycznia 2022 r. – Meta Cluster/EUIPO (Clustermedizin)

(Sprawa T-233/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Clustermedizin - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2022/C 128/35)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Meta Cluster GmbH (Pyrbaum, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat H. Baumann)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Bosse i D. Hanf, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 22 lutego 2021 r. (sprawa R 2127/2020-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego Clustermedizin jako unijnego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Meta Cluster GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Meta Cluster GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 242 z 21.6.2021.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/25 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/25

---

Postanowienie Sądu z dnia 17 grudnia 2021 r. – Legakis i in./Rada

(Sprawa T-765/14) (1)

(Odpowiedzialność pozaumowna - Polityka gospodarcza i pieniężna - Program wsparcia na rzecz stabilności Cypru - Oświadczenia Eurogrupy z dni 16 i 25 marca 2013 r. dotyczące Cypru - Oświadczenie przewodniczącego Eurogrupy z dnia 21 marca 2013 r. dotyczące Cypru - Błędne oznaczenie strony pozwanej - Oczywista niedopuszczalność)

(2022/C 128/36)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Georgios Legakis (Palaio Faliro, Grecja), Myrto Panagiota Legaki (Palaio Faliro), Maria Legaki (Palaio Faliro), Melina Legaki (Palaio Faliro) (przedstawiciel: V. Christianos, adwokat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. de Gregorio Merino, E. Chatziioakeimidou, M. Balta i E. Dumitriu-Segnana, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art 268 TFUE żądanie zmierzające do uzyskania odszkodowania za szkodę i zadośćuczynienia za krzywdę jakich mieli doznać skarżący w wyniku oświadczeń Eurogrupy z dni 16 i 25 marca 2013 r. i oświadczenia przewodniczącego Eurogrupy z dnia 21 marca 2013 r.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

| 2) | Georgios Legakis, Myrto Panagiota Legaki, Maria Legaki i Melina Legaki zostają obciążenie kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Georgios Legakis, Myrto Panagiota Legaki, Maria Legaki i Melina Legaki zostają obciążenie kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 34 z 2.2.2015.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/25 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/25

---

Postanowienie Sądu z dnia 14 stycznia 2022 r. – Alauzun i in./Komisja i EMA

(Sprawa T-418/21) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Zmiana warunkowego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi Comirnaty - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Akt przygotowawczy - Brak interesu prawnego - Brak bezpośredniego oddziaływania - Brak indywidualnego oddziaływania - Akt nieregulacyjny - Niedopuszczalność)

(2022/C 128/37)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Virginie Alauzun (Saint-Cannat, Francja) i 774 innych skarżących, których nazwiska figurują w załączniku do postanowienia (przedstawiciel: F. Di Vizio, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: O. Beynet, L. Haasbeek i K. Mifsud-Bonnici, pełnomocnicy), Europejska Agencja Leków (EMA) (przedstawiciele: S. Drosos, C. Schultheiss i S. Marino, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, z jednej strony, decyzji wykonawczej Komisji C(2021) 4034 final z dnia 31 maja 2021 r. zmieniającej warunkowe pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi Comirnaty – Szczepionka mRNA (ze zmodyfikowanymi nukleozydami) przeciw COVID-19, przyznane decyzją wykonawczą C(2020) 9598 final, a z drugiej strony, opinii EMA z dnia 28 maja 2021 r.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Virginie Alauzun oraz pozostali skarżący, których nazwiska figurują w załączniku, zostają obciążeni kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Virginie Alauzun oraz pozostali skarżący, których nazwiska figurują w załączniku, zostają obciążeni kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 338 z 23.8.2021.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/26 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/26

---

Skarga wniesiona w dniu 22 stycznia 2022 r. – Dado Ceramica i in./EUIPO – Italcer (Płytki ceramiczne)

(Sprawa T-40/22)

(2022/C 128/38)

Język skargi: włoski

Strony

Strona skarżąca: Dado Ceramica Srl (San Giovanni in Persiceto, Włochy), Antica Ceramica Rubiera Srl (Rubiera, Włochy) i Star-Gres sp. z o.o. (Końskie, Polska) (przedstawiciele: A. Merlini i F. Carpi, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Italcer SpA (Rubiera, Włochy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego wzoru: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny wzór towarowy: Wzór wspólnotowy (płytki ceramiczne) – wzór wspólnotowy nr 6 581 245–0013

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 10 listopada 2021 r. w sprawie R 1965/2020-3

Żądania

Skarżący wnoszą do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i uwzględnienie wniosku o unieważnienie; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i uwzględnienie wniosku o unieważnienie;

| — | ewentualnie, po stwierdzeniu nieważności zaskarżonej decyzji, przekazanie sprawy do Izby Odwoławczej EUIPO z odpowiednimi wskazówkami w celu przeprowadzenia postępowania ustnego i przyjęcia nowych, wysoce istotnych dokumentów; |
| --- | --- |

—

ewentualnie, po stwierdzeniu nieważności zaskarżonej decyzji, przekazanie sprawy do Izby Odwoławczej EUIPO z odpowiednimi wskazówkami w celu przeprowadzenia postępowania ustnego i przyjęcia nowych, wysoce istotnych dokumentów;

| — | obciążenie EUIPO i drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą kosztami postępowania i zwrotem kosztów poniesionych przez skarżących. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO i drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą kosztami postępowania i zwrotem kosztów poniesionych przez skarżących.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002;

| — | Naruszenie art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/27 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/27

---

Skarga wniesiona w dniu 26 stycznia 2022 r. – DDR Kultur/EUIPO – Groupe Canal+ (THE PLANET)

(Sprawa T-47/22)

(2022/C 128/39)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: DDR Kultur UG (haftungsbeschränkt) (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat I. Yeboah)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Groupe Canal+ (Issy-les-Moulineaux, Francja)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego „THE PLANET” – zgłoszenie nr 18 096 394

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 listopada 2021 r. w sprawie R 2385/2020-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesiony zarzut

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/27 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/27

---

Skarga wniesiona w dniu 27 stycznia 2022 r. – Republika Czeska/Komisja

(Sprawa T-48/22)

(2022/C 128/40)

Język postępowania: czeski

Strony

Strona skarżąca: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, J. Vláčil, J. Očková i O. Serdula, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim wyłączono w niej wydatki w łącznej wysokości 43 470 836,30 EUR poniesione przez Republikę Czeską, oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim wyłączono w niej wydatki w łącznej wysokości 43 470 836,30 EUR poniesione przez Republikę Czeską, oraz

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W skardze skarżąca domaga się stwierdzenia naruszenia decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2021/2020 z dnia 17 listopada 2021 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) [notyfikowanej jako dokument nr C(2021) 8168 final] w części, w której wyłączono w niej wydatki poniesione przez Republikę Czeską w łącznej wysokości 43 470 836,30 EUR.

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi zarzuty składające się z sześciu części.

Po pierwsze, należy stwierdzić nieważność korekty finansowej nałożonej w związku z ustaleniem dotyczącym zastosowania statusu tzw. rolnika aktywnego zawodowo. Komisja naruszyła art. 52 ust. 1 rozporządzenia nr 1306/2013 (1), ponieważ nałożyła korektę mimo to, że Republika Czeska nie naruszyła prawa Unii przy dokonywaniu kontroli statusu rolnika aktywnego zawodowo. Prawo Unii nie stoi na przeszkodzie temu, by w przypadku dwóch warunków określonych w art. 9 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia nr 1307/2013 było stosowane kryterium udziału w przychodach z działalności rolniczej. Prawo Unii nie wymaga również, by przy dokonywaniu kontroli statusu rolnika aktywnego zawodowo były brane pod uwagę tzw. powiązane przedsiębiorstwa. W każdym wypadku Komisja naruszyła art. 52 ust. 2 rozporządzenia nr 1306/2013 i zasadę proporcjonalności, ponieważ nałożyła korektę finansową w wysokości, która nie uwzględnia wagi zarzucanej niezgodności.

Po drugie, należy stwierdzić nieważność korekty finansowej nałożonej w związku z ustaleniem dotyczącym tzw. trwałych użytków zielonych. Komisja naruszyła art. 52 ust. 1 rozporządzenia nr 1306/2013, zasadę dobrej administracji, zasadę uzasadnionych oczekiwań oraz obowiązek uzasadnienia w rozumieniu art. 296 TFUE, gdyż nałożyła korektę, mimo że wcześniej sama uznała, iż system ewidencji trwałych użytków zielonych w Republice Czeskiej jest zgodny z prawem Unii. Ponadto Komisja nie uzasadniła tego działania.

Po trzecie, należy stwierdzić nieważność korekty finansowej nałożonej w związku z ustaleniem dotyczącym minimalnego wskaźnika kontroli. Komisja naruszyła art. 52 ust. 1 rozporządzenia nr 1306/2013, gdyż nałożyła korektę, mimo że Republika Czeska przestrzegała minimalnego wskaźnika kontroli wymaganego w prawie Unii. Jednej z zarzucanych nieprawidłowości Komisja nie określiła w pierwotnym powiadomieniu w ramach audytu, w związku z czym naruszyła art. 34 ust. 2 rozporządzenia nr 908/2014 (2). W każdym wypadku Komisja naruszyła art. 52 ust. 2 rozporządzenia nr 1306/2013 i zasadę proporcjonalności, ponieważ nałożyła korektę finansową w wysokości, która nie uwzględnia wagi zarzucanej niezgodności.

Po czwarte, należy stwierdzić nieważność korekty finansowej nałożonej w związku z ustaleniem dotyczącym odzyskania nienależnie wypłaconych środków. Komisja naruszyła art. 52 ust. 1 rozporządzenia nr 1306/2013, gdyż nałożyła korektę, mimo że podnoszone przepisy prawa Unii nie wymagają systematycznej weryfikacji niekwalifikowania się obszaru do objęcia pomocą w minionych latach. W każdym wypadku Komisja naruszyła art. 52 ust. 2 rozporządzenia nr 1306/2013 i zasadę proporcjonalności, ponieważ nałożyła korektę finansową w wysokości, która nie uwzględnia wagi zarzucanej niezgodności.

Po piąte, należy stwierdzić nieważność korekty finansowej nałożonej w związku z ustaleniem dotyczącym spóźnionego złożenia wniosku. Komisja naruszyła art. 52 ust. 1 rozporządzenia nr 1306/2013, gdyż nałożyła korektę, mimo że możliwość uzupełnienia podpisu na wniosku do pięciu dni nie stanowi spóźnionego złożenia wniosku w rozumieniu art. 13 rozporządzenia nr 640/2014 (3).

Po szóste, należy stwierdzić nieważność korekty finansowej nałożonej w związku z wszystkimi ustaleniami audytu co do linii budżetowej dotyczącymi tzw. dyscypliny finansowej. Komisja naruszyła art. 52 ust. 2 rozporządzenia nr 1306/2013 i zasadę proporcjonalności, gdyż nieprawidłowo obliczyła tę korektę, i to nie tylko ze względu na skutki pozostałych zarzutów skargi.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U. 2013, L 347, s. 549).

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 908/2014 z dnia 6 sierpnia 2014 r. ustanawiające zasady dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do agencji płatniczych i innych organów, zarządzania finansami, rozliczania rachunków, przepisów dotyczących kontroli, zabezpieczeń i przejrzystości (Dz.U. 2014, L 255, s. 59).

(3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. 2014, L 181, s. 48).

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/29 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/29

---

Skarga wniesiona w dniu 21 stycznia 2022 r. – AL/Rada i Komisja

(Sprawa T-50/22)

(2022/C 128/41)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: AL (przedstawiciel: adwokat R. Rata)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | częściowe stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji z dnia 22 października 2021 r. w zakresie, w jakim nie uwzględnia ona wcześniejszych zażaleń skarżącego na decyzje PMO z dnia 3 marca 2021 r. i z dnia 22 marca 2021 r. oraz, w odpowiednim zakresie, nakazanie dokonania przeglądu późniejszych decyzji, określających dokładną kwotę podlegającą zwrotowi; |
| --- | --- |

—

częściowe stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji z dnia 22 października 2021 r. w zakresie, w jakim nie uwzględnia ona wcześniejszych zażaleń skarżącego na decyzje PMO z dnia 3 marca 2021 r. i z dnia 22 marca 2021 r. oraz, w odpowiednim zakresie, nakazanie dokonania przeglądu późniejszych decyzji, określających dokładną kwotę podlegającą zwrotowi;

| — | nakazanie stronie pozwanej pokrycia własnych kosztów oraz kosztów poniesionych przez stronę skarżącą (1). |
| --- | --- |

—

nakazanie stronie pozwanej pokrycia własnych kosztów oraz kosztów poniesionych przez stronę skarżącą (1).

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 4, 5, 9 i 10 decyzji Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie przyjęcia ogólnych przepisów wykonawczych dotyczących osoby traktowanej jako dziecko pozostające na utrzymaniu, w zakresie w jakim dochód netto skarżącego został obliczony z uwzględnieniem innych prezentów/płatności za jego wcześniejszą służbę wojskową oraz wkładu innej osoby w utrzymanie jego matki, co doprowadziło do niesłusznego zastosowania odliczeń na podstawie art. 5 tych ogólnych przepisów wykonawczych przy obliczaniu kosztów utrzymania jego matki. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 4, 5, 9 i 10 decyzji Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie przyjęcia ogólnych przepisów wykonawczych dotyczących osoby traktowanej jako dziecko pozostające na utrzymaniu, w zakresie w jakim dochód netto skarżącego został obliczony z uwzględnieniem innych prezentów/płatności za jego wcześniejszą służbę wojskową oraz wkładu innej osoby w utrzymanie jego matki, co doprowadziło do niesłusznego zastosowania odliczeń na podstawie art. 5 tych ogólnych przepisów wykonawczych przy obliczaniu kosztów utrzymania jego matki.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 85 regulaminu pracowniczego i oczywistego błędu w ocenie w odniesieniu do dodatku na matkę skarżącego, traktowaną jako dziecko pozostające na utrzymaniu, wobec braku zamiaru skarżącego umyślnego wprowadzenia w błąd administracji co do kwot otrzymanych z tytułu jego wcześniejszej służby wojskowej. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 85 regulaminu pracowniczego i oczywistego błędu w ocenie w odniesieniu do dodatku na matkę skarżącego, traktowaną jako dziecko pozostające na utrzymaniu, wobec braku zamiaru skarżącego umyślnego wprowadzenia w błąd administracji co do kwot otrzymanych z tytułu jego wcześniejszej służby wojskowej.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady uzasadnionych oczekiwań i zasady dobrej administracji w odniesieniu do dodatku na matkę skarżącego, traktowaną jako dziecko pozostające na utrzymaniu, w zakresie w jakim administracja wiedziała o kwotach otrzymanych przez skarżącego z tytułu jego wcześniejszej służby wojskowej. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady uzasadnionych oczekiwań i zasady dobrej administracji w odniesieniu do dodatku na matkę skarżącego, traktowaną jako dziecko pozostające na utrzymaniu, w zakresie w jakim administracja wiedziała o kwotach otrzymanych przez skarżącego z tytułu jego wcześniejszej służby wojskowej.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 85 regulaminu pracowniczego i oczywistego błędu w ocenie w odniesieniu do dodatku na dziecko dla A i B za okres od 1 lutego 2013 r. do 30 czerwca 2013 r., wobec braku jakiegokolwiek dowodu na to, że skarżący wiedział o zakończeniu okresu pieczy zastępczej i w związku z tym wobec braku zamiaru skarżącego umyślnego wprowadzenia administracji w błąd co do zakończenia okresu pieczy zastępczej. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 85 regulaminu pracowniczego i oczywistego błędu w ocenie w odniesieniu do dodatku na dziecko dla A i B za okres od 1 lutego 2013 r. do 30 czerwca 2013 r., wobec braku jakiegokolwiek dowodu na to, że skarżący wiedział o zakończeniu okresu pieczy zastępczej i w związku z tym wobec braku zamiaru skarżącego umyślnego wprowadzenia administracji w błąd co do zakończenia okresu pieczy zastępczej.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący naruszenia art. 85 regulaminu pracowniczego i oczywistego błędu w ocenie w odniesieniu do dodatku na dziecko dla C, i) mając na uwadze, że zgodnie z wymogami administracji zostało wykazane, iż C „faktycznie pozostaje na utrzymaniu” skarżącego i ii) wobec braku jakiegokolwiek dowodu na to, że skarżący miał zamiar umyślnie wprowadzić administrację w błąd. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący naruszenia art. 85 regulaminu pracowniczego i oczywistego błędu w ocenie w odniesieniu do dodatku na dziecko dla C, i) mając na uwadze, że zgodnie z wymogami administracji zostało wykazane, iż C „faktycznie pozostaje na utrzymaniu” skarżącego i ii) wobec braku jakiegokolwiek dowodu na to, że skarżący miał zamiar umyślnie wprowadzić administrację w błąd.

---

(1)  W skardze mowa jest w żądaniu o „stronie pozwanej” (w liczbie pojedynczej).

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/30 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/30

---

Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2022 r. – Chambre de commerce et d’industrie territoriale de la Marne en Champagne/EUIPO – Ambrosetti Group (TEHA)

(Sprawa T-52/22)

(2022/C 128/42)

Język skargi: francuski

Strony

Strona skarżąca: Chambre de commerce et d’industrie territoriale de la Marne en Champagne (Châlons-en-Champagne, Francja) (przedstawiciel: adwokat T. de Haan)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Ambrosetti Group Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy „TEHA” – zgłoszenie nr 17 091 091

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 listopada 2021 r. w sprawie R 837/2021-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez poprzednika prawnego skarżącego w związku z postępowaniem przed Czwartą Izbą Odwoławczą EUIPO. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez poprzednika prawnego skarżącego w związku z postępowaniem przed Czwartą Izbą Odwoławczą EUIPO.

Podniesione zarzuty

Naruszenie art. 18 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/31 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/31

---

Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2022 r. – Chambre de commerce et d’industrie territoriale de la Marne en Champagne/EUIPO – Ambrosetti Group (TEHA)

(Sprawa T-60/22)

(2022/C 128/43)

Język skargi: francuski

Strony

Strona skarżąca: Chambre de commerce et d’industrie territoriale de la Marne en Champagne (Châlons-en-Champagne, Francja) (przedstawiciel: adwokat T. de Haan)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Ambrosetti Group Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską znaku towarowego TEHA – rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską nr 1 404 100

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 listopada 2021 r. w sprawie R 839/2021-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez poprzednika prawnego skarżącego w związku z postępowaniem przed Czwartą Izbą Odwoławczą EUIPO. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez poprzednika prawnego skarżącego w związku z postępowaniem przed Czwartą Izbą Odwoławczą EUIPO.

Podniesione zarzuty

Naruszenie art. 18 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/31 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/31

---

Skarga wniesiona w dniu 2 lutego 2022 r. – PS/EBI

(Sprawa T-65/22)

(2022/C 128/44)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: PS (przedstawiciel: adwokat S. Orlandi)

Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny (EBI)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 12 lipca 2021 r., na mocy której wniosek skarżącego z dnia 21 maja 2021 r. został oddalony, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 12 lipca 2021 r., na mocy której wniosek skarżącego z dnia 21 maja 2021 r. został oddalony,

| — | zasądzenie od Europejskiego Banku Inwestycyjnego na rzecz skarżącego odszkodowania, o którym mowa w art. 11 polisy ubezpieczeniowej AXA, z tytułu trwałej niepełnosprawności, w maksymalnej wysokości oraz dodatku, o którym mowa w art. 9.1.13 przepisów administracyjnych, a także kwoty 24 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Europejskiego Banku Inwestycyjnego na rzecz skarżącego odszkodowania, o którym mowa w art. 11 polisy ubezpieczeniowej AXA, z tytułu trwałej niepełnosprawności, w maksymalnej wysokości oraz dodatku, o którym mowa w art. 9.1.13 przepisów administracyjnych, a także kwoty 24 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę;

| — | obciążenie Europejskiego Banku Inwestycyjnego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Europejskiego Banku Inwestycyjnego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi na decyzję EBI z dnia 12 lipca 2021 r. oddalającą wniosek o odszkodowanie złożony przez skarżącego w dniu 21 maja 2021 r. skarżący podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia prawa podstawowego do skutecznego zabezpieczenia społecznego pracowników w rozumieniu art. 31 ust. 1 i art. 34 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 12 Europejskiej karty społecznej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia prawa podstawowego do skutecznego zabezpieczenia społecznego pracowników w rozumieniu art. 31 ust. 1 i art. 34 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 12 Europejskiej karty społecznej.

| 2. | Zarzut drugi, dotyczący naruszenia prawa do dobrej administracji, prawa do rozpatrzenia sprawy w rozsądnym terminie oraz naruszenia obowiązku staranności EBI. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, dotyczący naruszenia prawa do dobrej administracji, prawa do rozpatrzenia sprawy w rozsądnym terminie oraz naruszenia obowiązku staranności EBI.

---

| 21.3.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 128/32 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 128/32

---

Skarga wniesiona w dniu 2 lutego 2022 r. – Granini France/EUIPO – Pichler (Joro)

(Sprawa T-68/22)

(2022/C 128/45)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Granini France (Mâcon, Francja) (przedstawiciel: adwokat J. Wachsmuth)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Josef Pichler (St. Leonhard/Passeier, Włochy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy Joro – zgłoszenie nr 18 136 261

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 listopada 2021 r. w sprawie R 2336/20201

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zmiana zaskarżonej decyzji poprzez uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 19 listopada 2020 r. w zakresie, w jakim sprzeciw został oddalony w odniesieniu do towarów i zostało dla nich oddalone zgłoszenie do rejestracji nr 18 136 261:
  napój alkoholowy z żeń-szenia; japoński trunek doprawiony smakowo ekstraktami ze śliwki azjatyckiej; alkohol wysokoprocentowy z czerwonego żeń-szenia; likier z łuskanego jęczmienia; napój alkoholowy tonizujący aromatyzowany wyciągami z japońskich śliwek [umeshu]; mieszanki koktajli alkoholowych; koktajle alkoholowe zawierające mleko; koktajle alkoholowe w formie schłodzonej żelatyny; alkoholowe koktajle owocowe; napoje alkoholowe zawierające owoce; napoje alkoholowe na bazie herbaty; gotowe napoje alkoholowe inne niż na bazie piwa; wymieszane napoje alkoholowe; aperitify japońskie słodkie wina z winogron zawierające ekstrakty z żeń-szenia i kory chinowca; wino z jeżyny koreańskiej [Bokbunjaju]; napoje alkoholowe z owoców; napoje na bazie rumu; alkoholowe ekstrakty owocowe; |
| --- | --- |

—

zmiana zaskarżonej decyzji poprzez uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 19 listopada 2020 r. w zakresie, w jakim sprzeciw został oddalony w odniesieniu do towarów i zostało dla nich oddalone zgłoszenie do rejestracji nr 18 136 261:

napój alkoholowy z żeń-szenia; japoński trunek doprawiony smakowo ekstraktami ze śliwki azjatyckiej; alkohol wysokoprocentowy z czerwonego żeń-szenia; likier z łuskanego jęczmienia; napój alkoholowy tonizujący aromatyzowany wyciągami z japońskich śliwek [umeshu]; mieszanki koktajli alkoholowych; koktajle alkoholowe zawierające mleko; koktajle alkoholowe w formie schłodzonej żelatyny; alkoholowe koktajle owocowe; napoje alkoholowe zawierające owoce; napoje alkoholowe na bazie herbaty; gotowe napoje alkoholowe inne niż na bazie piwa; wymieszane napoje alkoholowe; aperitify japońskie słodkie wina z winogron zawierające ekstrakty z żeń-szenia i kory chinowca; wino z jeżyny koreańskiej [Bokbunjaju]; napoje alkoholowe z owoców; napoje na bazie rumu; alkoholowe ekstrakty owocowe;

| — | posiłkowo stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

posiłkowo stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---