# Dziennik Urzędowy C 198/16 m

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 198 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6516 maja 2022 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 198

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6516 maja 2022

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2022/C 198/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Spis treści

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2022/C 198/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2022/C 198/02 | Sprawy połączone C-529/18 P i C-531/18 P: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 24 marca 2022 r. – PJ/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), Erdmann & Rossi GmbH (C-529/18 P), PC/PJ, Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), Erdmann & Rossi GmbH (C-531/18 P) [Odwołanie – Zasady prawa Unii – Artykuł 19 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej – Reprezentacja stron w postępowaniach ze skarg bezpośrednich przed sądami Unii – Adwokat lub radca prawny mający status osoby trzeciej w stosunku do strony skarżącej – Wymóg niezależności – Adwokat lub radca prawny wykonujący działalność jako współpracownik w kancelarii – Artykuł 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej] | 2 |
| 2022/C 198/03 | Sprawa C-508/19: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 22 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy – Polska) – M.F./J.M. [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 267 TFUE – Niezbędność dokonania wykładni, o którą wniesiono, dla umożliwienia sądowi odsyłającemu wydania wyroku – Pojęcie – Postępowanie dyscyplinarne wszczęte przeciwko sędziemu sądu powszechnego – Wyznaczenie przez Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej (Polska) sądu dyscyplinarnego właściwego do przeprowadzenia tego postępowania – Powództwo cywilne o ustalenie nieistnienia stosunku służbowego między Prezesem Sądu Najwyższego kierującym pracą Izby Dyscyplinarnej a Sądem Najwyższym – Brak właściwości sądu odsyłającego w zakresie kontrolowania ważności powołania sędziego Sądu Najwyższego i niedopuszczalność takiego powództwa na mocy prawa krajowego – Niedopuszczalność wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym] | 3 |
| 2022/C 198/04 | Sprawa C-117/20: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 22 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Bruxelles – Belgia) – bpost SA/Autorité belge de la concurrence [Odesłanie prejudycjalne – Konkurencja – Usługi pocztowe – System taryf przyjęty przez operatora świadczącego usługę powszechną – Grzywna nałożona przez krajowy organ regulacyjny sektora pocztowego – Grzywna nałożona przez krajowy organ ochrony konkurencji – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Artykuł 50 – Zasada ne bis in idem – Tożsamość czynu – Artykuł 52 ust. 1 – Ograniczenia w stosowaniu zasady ne bis in idem – Kumulacja postępowań i sankcji – Przesłanki – Realizacja celu interesu ogólnego – Proporcjonalność] | 3 |
| 2022/C 198/05 | Sprawa C-151/20: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 22 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof – Austria) – Bundeswettbewerbsbehörde/Nordzucker AG, Südzucker AG, Agrana Zucker GmbH [Odesłanie prejudycjalne – Konkurencja – Artykuł 101 WE – Kartel ścigany przez dwa krajowe organy ochrony konkurencji – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Artykuł 50 – Zasada ne bis in idem – Tożsamość czynu – Artykuł 52 ust. 1 – Ograniczenia w stosowaniu zasady ne bis in idem – Przesłanki – Realizacja celu interesu ogólnego – Proporcjonalność] | 4 |
| 2022/C 198/06 | Sprawa C-245/20: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Midden-Nederland – Niderlandy) – X, Z/Autoriteit Persoonsgegevens [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych – Rozporządzenie (UE) 2016/679 – Właściwość organu nadzorczego – Artykuł 55 ust. 3 – Operacje przetwarzania dokonywane przez sądy w ramach sprawowania przez nie wymiaru sprawiedliwości – Pojęcie – Udostępnienie dziennikarzowi pochodzących z postępowania sądowego pism procesowych zawierających dane osobowe] | 5 |
| 2022/C 198/07 | Sprawa C-433/20: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Wien – Austria) – Austro-Mechana Gesellschaft zur Wahrnehmung mechanisch-musikalischer Urheberrechte Gesellschaft mbH/Strato AG [Odesłanie prejudycjalne – Harmonizacja niektórych aspektów prawa autorskiego i praw pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym – Dyrektywa 2001/29/WE – Artykuł 2 – Zwielokrotnianie – Artykuł 5 ust. 2 lit. b) – Wyjątek dotyczący kopii na użytek prywatny – Pojęcie dowolnego nośnika – Serwery należące do osób trzecich udostępnione osobom fizycznym na użytek prywatny – Godziwa rekompensata – Regulacja krajowa nienakładająca opłaty licencyjnej za kopię na użytek prywatny na dostawców usług chmury obliczeniowej] | 5 |
| 2022/C 198/08 | Sprawa C-533/20: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria – Węgry) – Somogy Megyei Kormányhivatal/Upfield Hungary Kft. [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona konsumentów – Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 – Przekazywanie konsumentom informacji na temat środków spożywczych – Etykietowanie – Obowiązkowe dane szczegółowe – Wykaz składników – Nazwa szczegółowa tych składników – Dodanie witaminy do środka spożywczego – Obowiązek wskazania nazwy szczegółowej tej witaminy – Brak obowiązku wskazania zastosowanej formy chemicznej witaminy] | 6 |
| 2022/C 198/09 | Sprawa C-656/20 P: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 24 marca 2022 r. – Hermann Albers eK/Komisja Europejska, Republika Federalna Niemiec, Land Niedersachsen (Niemcy) [Odwołanie – Pomoc państwa – Pojęcie pomocy – Publiczny transport pasażerski – Rekompensata kosztów związanych z wykonywaniem zobowiązań z zakresu usług publicznych – Transfer środków finansowych między organami administracji publicznej – Spoczywający na organach samorządu gminnego organizującego transport obowiązek zapewnienia taryfy ulgowej dla studentów i stażystów – Brak korzyści przyznanej przez państwo na rzecz przedsiębiorstwa – Obowiązek zgłoszenia] | 7 |
| 2022/C 198/10 | Sprawa C-666/20 P: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 24 marca 2022 r. – Gesamtverband Verkehrsgewerbe Niedersachsen eV (GVN)/Komisja Europejska, Republika Federalna Niemiec, Land Niedersachsen (Niemcy) [Odwołanie – Pomoc państwa – Pojęcie pomocy – Publiczny transport pasażerski – Rekompensata kosztów związanych z wykonywaniem zobowiązań z zakresu usług publicznych – Transfer środków finansowych między organami administracji publicznej – Spoczywający na organach samorządu gminnego organizującego transport obowiązek zapewnienia taryfy ulgowej dla studentów i stażystów – Brak korzyści przyznanej przez państwo na rzecz przedsiębiorstwa – Pojęcie przedsiębiorstwa] | 7 |
| 2022/C 198/11 | Sprawa C-697/20: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny – Polska) – W.G./Dyrektor Izby Skarbowej w L. [Odesłanie prejudycjalne – Podatki – Podatek od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 9 – Podatnik – Artykuły 295 i 296 – System ryczałtowy dla rolników – Małżonkowie prowadzący działalność rolniczą przy wykorzystaniu majątku objętego małżeńską wspólnością majątkową – Możliwość uznania tych małżonków za odrębnych podatników VAT – Rezygnacja przez jedno z małżonków ze statusu rolnika ryczałtowego i wybór przez nie opodatkowania prowadzonej działalności na zasadach ogólnych VAT – Utrata przez drugie z małżonków statusu rolnika ryczałtowego] | 8 |
| 2022/C 198/12 | Sprawa C-711/20: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud – Republika Czeska) – Generální ředitelství cel/TanQuid Polska Sp. z o. o. [Odesłanie prejudycjalne – Podatek akcyzowy – Dyrektywa 92/12/WE – Artykuł 4 – Przepływ towarów objętych procedurą zawieszenia poboru podatku akcyzowego – Warunki – Artykuły 6 i 20 – Dopuszczenie wyrobów do konsumpcji – Sfałszowanie urzędowych dokumentów towarzyszących – Naruszenie lub nieprawidłowości popełnione w trakcie przepływu wyrobów akcyzowych objętych procedurą zawieszenia poboru podatku akcyzowego – Nieprawidłowe wyprowadzenie produktów z procedury zawieszenia – Odbiorca niewiedzący o przepływie – Oszustwo popełnione przez osobę trzecią – Artykuł 13 lit. a) i art. 15 ust. 3 – Obowiązkowa gwarancja w zakresie przepływu – Zakres] | 9 |
| 2022/C 198/13 | Sprawa C-723/20: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Galapagos BidCo. S.a.r.l./DE, w charakterze syndyka masy upadłościowej Galapagos S.A., Hauck Aufhäuser Fund Services S.A., Prime Capital S.A. [Odesłanie prejudycjalne – Rozporządzenie (UE) 2015/848 – Postępowanie upadłościowe – Artykuł 3 ust. 1 – Jurysdykcja międzynarodowa – Przeniesienie głównego ośrodka podstawowej działalności dłużnika do innego państwa członkowskiego po złożeniu wniosku o wszczęcie głównego postępowania upadłościowego] | 9 |
| 2022/C 198/14 | Sprawa C-726/20: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État – Belgia) – CT, Ferme de la Sarte SPRL/Région wallonne [Odesłanie prejudycjalne – Wspólna polityka rolna (WPR) – Finansowanie przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) – Rozporządzenie (UE) nr 1305/2013 – Artykuł 17 ust. 1 lit. b) – Pomoc inwestycyjna dotycząca przetwórstwa, wprowadzania do obrotu lub rozwoju produktów rolnych objętych załącznikiem I do traktatu FUE – Pojęcie produktów rolnych – Pojęcia drzew żywych i pozostałych roślin; bulw, korzeni i podobnych oraz kwiatów ciętych i liści ozdobnych – Darnina w zwojach do krycia zielonych dachów] | 10 |
| 2022/C 198/15 | Sprawa C-125/21: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 24 marca 2022 r. – Komisja Europejska/Irlandia [Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Współpraca sądowa w sprawach karnych – Wzajemne uznawanie wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności w celu wykonania tych wyroków w Unii Europejskiej – Decyzja ramowa 2008/909/WSiSW – Brak przyjęcia środków niezbędnych do zastosowania się do decyzji ramowej – Brak powiadomienia Komisji Europejskiej] | 11 |
| 2022/C 198/16 | Sprawa C-126/21: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 24 marca 2022 r. – Komisja Europejska/Irlandia [Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Współpraca sądowa w sprawach karnych – Wzajemne uznawanie decyzji w sprawie środków nadzoru stanowiących alternatywę dla tymczasowego aresztowania – Decyzja ramowa 2009/829/WSiSW – Brak przyjęcia środków niezbędnych do zastosowania się do decyzji ramowej – Brak powiadomienia Komisji Europejskiej] | 11 |
| 2022/C 198/17 | Sprawa C-130/21 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 24 marca 2022 r. – Lukáš Wagenknecht/Komisja Europejska [Odwołanie – Ochrona interesów finansowych Unii Europejskiej – Zwalczanie nadużyć finansowych – Wieloletnie ramy finansowe – Domniemany konflikt interesów po stronie premiera Republiki Czeskiej – Wniosek o uniemożliwienie mu spotkania z kolegium komisarzy europejskich – Wniosek o zaprzestanie płatności bezpośrednich z budżetu Unii na rzecz określonych grup rolno-spożywczych – Skarga na bezczynność – Niepodjęcie działań zarzucane Komisji Europejskiej – Skład Sądu Unii Europejskiej – Domniemany brak bezstronności – Niedopuszczalność skargi – Zajęcie stanowiska – Legitymacja procesowa czynna – Interes prawny] | 12 |
| 2022/C 198/18 | Sprawa C-82/20: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de grande instance de Rodez – Francja) – BNP Paribas Personal Finance SA/AN, CN [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Ochrona konsumentów – Dyrektywa 93/13/EWG – Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich – Umowa kredytu hipotecznego denominowanego w walucie obcej (frank szwajcarski) – Artykuł 4 ust. 2 – Główny przedmiot umowy – Warunki narażające kredytobiorcę na ryzyko kursowe – Zasady jawności i przejrzystości – Artykuł 3 ust. 1 – Znacząca nierównowaga – Artykuł 5 – Sformułowanie warunku umownego w sposób jasny i zrozumiały] | 12 |
| 2022/C 198/19 | Sprawa C-609/21: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 25 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Spetsializiran nakazatelen sad – Bułgaria) – postępowanie karne przeciwko IP, DD, ZI, SS, HYA [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Artykuł 4 ust. 3 TUE – Artykuł 267 TFUE – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Artykuł 47 akapit drugi – Artykuł 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Treść wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Przepis krajowy przewidujący wyłączenie krajowego sądu karnego, pod rygorem uchylenia przyszłego orzeczenia co do istoty, ze względu na zajęcie we wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym stanowiska co do stanu faktycznego sprawy – Artykuł 18 TFUE – Artykuł 21 ust. 1 karty praw podstawowych – artykuł 23 Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej – Obowiązek informowania przez sądy krajowe swojego państwa członkowskiego o każdym wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym skierowanym do Trybunału] | 13 |
| 2022/C 198/20 | Sprawa C-659/21: Postanowienie Trybunału ósma izba) z dnia 30 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal da Relação de Lisboa – Portugalia) – Orbest, SA/CS, QN, OP i in. [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Transport lotniczy – Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 – Wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów – Artykuł 5 ust. 3 – Zwolnienie z obowiązku odszkodowania – Pojęcie nadzwyczajnych okoliczności – Usterka techniczna samolotu spowodowana zderzeniem pojazdu cateringowego należącego do osoby trzeciej z tym samolotem znajdującym się na postoju na lotnisku] | 14 |
| 2022/C 198/21 | Sprawa C-608/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofiyski rayonen sad (Bułgaria) w dniu 29 września 2021 r. – XN/Politseyski organ pri 02 RU SDVR | 15 |
| 2022/C 198/22 | Sprawa C-743/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 22 września 2021 r. w sprawie T-169/20, Marina Yachting Brand Management/EUIPO, wniesione w dniu 2 grudnia 2021 r. przez Marina Yachting Brand Management Co Ltd | 15 |
| 2022/C 198/23 | Sprawa C-744/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 22 września 2021 r. w sprawie T-173/20, Henry Cotton's Brand Management/EUIPO, wniesione w dniu 2 grudnia 2021 r. przez Henry Cotton's Brand Management Co. Ltd | 16 |
| 2022/C 198/24 | Sprawa C-774/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 28 września 2021 r. w sprawie T-648/20, NB/Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wniesione w dniu 10 grudnia 2021 r. przez NB | 16 |
| 2022/C 198/25 | Sprawa C-819/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Aachen (Niemcy) w dniu 22 grudnia 2021 r. – Staatsanwaltschaft Aachen | 17 |
| 2022/C 198/26 | Sprawa C-831/21 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 22 października 2021 r. w sprawie T-510/20, Fachverband Spielhallen eV i LM / Komisja Europejska, wniesione w dniu 28 grudnia 2021 r. przez Fachverband Spielhallen eV i LM | 18 |
| 2022/C 198/27 | Sprawa C-17/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht München (Niemcy) w dniu 7 stycznia 2022 r. – HTB Neunte Immobilien Portfolio geschlossene Investment UG & Co. KG/Müller Rechtsanwaltsgesellschaft mbH | 18 |
| 2022/C 198/28 | Sprawa C-18/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht München (Niemcy) w dniu 7 stycznia 2022 r. – Ökorenta Neue Energien Ökostabil IV geschlossene Investment GmbH & Co. KG/WealthCap Photovoltaik 1 GmbH Co.KG, WealthCap PEIA Komplementär GmbH, WealthCap Investorenbetreuung GmbH | 19 |
| 2022/C 198/29 | Sprawa C-21/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Opolu (Polska) w dniu 07 stycznia 2022 r. – OP | 20 |
| 2022/C 198/30 | Sprawa C-22/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Polska) w dniu 7 stycznia 2022 r.– T. S.A. przeciwko Przewodniczącemu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji | 20 |
| 2022/C 198/31 | Sprawa C-41/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Erfurt (Niemcy) w dniu 18 stycznia 2022 r. – XXX/Helvetia schweizerische Lebensversicherungs-AG | 21 |
| 2022/C 198/32 | Sprawa C-43/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Polska) w dniu 18 stycznia 2022 r. – Prokurator Generalny | 22 |
| 2022/C 198/33 | Sprawa C-47/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Austria) w dniu 21 stycznia 2022 r. – Apotheke B./Bundesamt für Sicherheit im Gesundheitswesen (BASG) | 23 |
| 2022/C 198/34 | Sprawa C-60/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Wiesbaden (Niemcy) w dniu 1 lutego 2022 r. – UZ/Bundesrepublik Deutschland | 24 |
| 2022/C 198/35 | Sprawa C-96/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo (Portugalia) w dniu 11 lutego 2022 r. – Companhia de Distribuição Integral Logista Portugal, S.A./Autoridade Tributária e Aduaneira | 24 |
| 2022/C 198/36 | Sprawa C-98/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour d'appel de Paris (Francja) w dniu 14 lutego 2022 r. – Eurelec Trading SCRL/Ministre de l’Économie et des Finances, Scabel SA, Groupement d’Achat des Centres Édouard Leclerc (GALEC), Association des Centres distributeurs Édouard Leclerc (ACDLEC) | 25 |
| 2022/C 198/37 | Sprawa C-141/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht für Zivilrechtssachen Graz (Austria) w dniu 28 lutego 2022 r. – TLL The Longevity Labs GmbH/Optimize Health Solutionsmi GmbH i BM | 25 |
| 2022/C 198/38 | Sprawa C-166/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court (Irlandia) w dniu 25 lutego 2022 r. – Hellfire Massy Residents Association/An Bord Pleanála, The Minister for Housing, Heritage and Local Government, Ireland, The Attorney General | 26 |
| 2022/C 198/39 | Sprawa C-221/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 19 stycznia 2022 r. w sprawie T-610/19, Deutsche Telekom/Komisja, wniesione w dniu 28 marca 2022 r. przez Komisję Europejską | 28 |
| 2022/C 198/40 | Sprawa C-155/21: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 8 grudnia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Svea Hovrätt – Szwecja) – Republika Włoska/Athena Investments A/S (dawniej Greentech Energy Systems A/S) i in. | 29 |
| | Sąd |
| 2022/C 198/41 | Sprawy połączone T-684/19 i T-704/19: Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2022 r. – MEKH i FGSZ/ACER [Energia – Rozporządzenie (UE) 2017/459 – Przyjęty przez Komisję kodeks sieci obejmujący swym zakresem proces uzyskiwania zdolności przyrostowej – Decyzja ACER zatwierdzająca uruchomienie projektu zdolności przyrostowej – Zarzut niezgodności z prawem – Brak kompetencji Komisji – Artykuł 6 ust. 11, art. 7 ust. 3 i art. 8 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 715/2009] | 30 |
| 2022/C 198/42 | Sprawa T-757/19: Wyrok Sądu z dnia 15 grudnia 2021 r. – HB/EBI [Służba publiczna – Personel EBI – Skarga na mobbing – Dochodzenie administracyjne – Decyzja o oddaleniu skargi – Decyzja o oddaleniu wniosku o zawarcie ugody – Prawo do bycia wysłuchanym – Odpowiedzialność] | 31 |
| 2022/C 198/43 | Sprawa T-10/20: Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – Włochy/Komisja [EFRG i EFRROW – Wydatki wyłączone z finansowania – System pomocy obszarowej – Korekty finansowe – Artykuł 52 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 – Artykuł 12 ust. 2 i 6 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 907/2014 – Pojęcie trwałe użytki zielone – Artykuł 4 ust. 1 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 – Organizacja producentów i programy operacyjne – Artykuły 26, 27, 31, 104 i 106 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 – Artykuł 155 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 – Rozporządzenie delegowane (UE) nr 499/2014 – Procedura udzielenia zamówień publicznych – Artykuł 24 ust. 2 lit. c) i art. 26 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 65/2011 – Artykuł 48 ust. 2 i art. 51 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 – Ryzyko poniesienia szkody finansowej] | 31 |
| 2022/C 198/44 | Sprawa T-113/20: Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2022 r. – BSEF/Komisja [Energia – Dyrektywa 2009/125/WE – Wymogi dotyczące ekoprojektu dla wyświetlaczy elektronicznych – Rozporządzenie (UE) 2019/2021 – Zakaz stosowania fluorowcowanych środków zmniejszających palność w obudowie i podstawie wyświetlaczy elektronicznych – Właściwość organu, który wydał akt – Oczywisty błąd w ocenie – Pewność prawa – Proporcjonalność – Równość traktowania] | 32 |
| 2022/C 198/45 | Sprawa T-249/20: Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2022 r. – Sabra/Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii – Zamrożenie środków finansowych – Błędy w ocenie – Kryterium wiodącego przedsiębiorcy działającego w Syrii – Domniemanie powiązania z reżimem syryjskim – Obalenie domniemania] | 33 |
| 2022/C 198/46 | Sprawa T-333/20: Wyrok Sądu z dnia 2 marca 2022 r. – Fidia farmaceutici/EUIPO – Giuliani (IALO TSP) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego IALO TSP – Wcześniejszy słowny międzynarodowy znak towarowy HYALO – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Wyznaczenie członka składu izby odwoławczej – Artykuł 165 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001 – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001] | 33 |
| 2022/C 198/47 | Sprawa T-456/20: Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – LA/Komisja [Służba publiczna – Urzędnicy – Zatrudnienie – Ogłoszenie o konkursie otwartym EPSO/AD/371/19 – Decyzja komisji konkursowej o niedopuszczeniu skarżącego do kolejnego etapu konkursu – Kryteria oceny doświadczenia zawodowego – Zgodność stosowanych przez komisję kryteriów z ogłoszeniem o konkursie] | 34 |
| 2022/C 198/48 | Sprawa T-468/20: Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2022 r. – Kühne/Parlament [Służba publiczna – Urzędnicy – Polityka mobilności personelu Parlamentu – Przeniesienie z urzędu w interesie służby] | 35 |
| 2022/C 198/49 | Sprawa T-474/20: Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r.– LD/Komisja [Służba publiczna – Urzędnicy – Zatrudnienie – Ogłoszenie o konkursie otwartym EPSO/AD/371/19 – Decyzja komisji konkursowej o niedopuszczeniu skarżącego do kolejnego etapu konkursu – Kryterium oceny doświadczenia zawodowego – Zgodność kryterium użytego przez komisję konkursową z ogłoszeniem o konkursie] | 35 |
| 2022/C 198/50 | Sprawa T-511/20: Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – Zardini/Komisja [Służba publiczna – Urzędnicy – Zatrudnienie – Ogłoszenie o konkursie otwartym EPSO/AD/371/19 – Decyzja komisji konkursowej o niedopuszczeniu skarżącego do kolejnego etapu konkursu – Kryteria oceny doświadczenia zawodowego – Zgodność stosowanych przez komisję kryteriów z ogłoszeniem o konkursie] | 36 |
| 2022/C 198/51 | Sprawa T-556/20: Wyrok Sądu z dnia 2 marca 2022 r. – D & A Pharma/Komisja i EMA [Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Wniosek o wydanie pozwolenia na warunkowe dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego Hopveus – hydroksymaślan sodu – Decyzja odmowna Komisji – Rozporządzenie (WE) nr 726/2004 – Postępowanie – Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi – Wniosek o opinię specjalnej naukowej grupy doradczej – Bezstronność członków komitetu ekspertów ad hoc – Oczywiste błędy w ocenie – Równość traktowania] | 36 |
| 2022/C 198/52 | Sprawa T-579/20: Wyrok Sądu z dnia 2 marca 2022 r. – Genekam Biotechnology/Komisja [Umowa o udzielenie dotacji zawarta w ramach siódmego programu ramowego w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007 – 2013) – Projekt Fibrogelnet – Odzyskanie wierzytelności – Mechanizm ochrony przed ryzykiem – Wierzytelność rzeczywiście odzyskana w funduszu gwarancyjnym – Decyzja określająca obowiązek o charakterze pieniężnym, stanowiąca tytuł egzekucyjny – Artykuł 299 TFUE – Właściwość organu wydającego akt – Zaprzestanie przez skarżącą uczestnictwa w projekcie – Koszty kwalifikowalne – Sprawozdania i elementy podlegające dostarczeniu] | 37 |
| 2022/C 198/53 | Sprawa T-661/20: Wyrok Sądu z dnia 23 marca 2022 r. – NV/eu-LISA [Służba publiczna – Personel tymczasowy – Personel eu-LISA – Postępowanie dyscyplinarne – Kara dyscyplinarna – Nagana – Przepisy wykonawcze dotyczące dochodzeń administracyjnych – Zarzut niezgodności z prawem – Artykuł 110 regulaminu pracowniczego – Brak zasięgnięcia opinii komitetu pracowniczego – Prawo obrony i prawo do bycia wysłuchanym – Artykuły 12, 12a, 17 i 19 regulaminu pracowniczego – Błąd w ocenie – Zasada dobrej administracji – Artykuł 10 załącznika IX do regulaminu pracowniczego – Obowiązek dbałości – Odpowiedzialność – Krzywda] | 38 |
| 2022/C 198/54 | Sprawa T-730/20: Wyrok Sądu z dnia 23 marca 2022 r. – ON/Komisja [Służba publiczna – Personel kontraktowy – Wynagrodzenie – Dodatek zagraniczny – Artykuł 4 ust. 1 lit. a) załącznika VII do regulaminu pracowniczego – Odmowa z mocą wsteczną – Zwrot nienależnych kwot – Artykuł 85 regulaminu pracowniczego – Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie] | 38 |
| 2022/C 198/55 | Sprawa T-757/20: Wyrok Sądu z dnia 23 marca 2022 r. – OT/Parlament [Służba publiczna – Urzędnicy – Kara dyscyplinarna – Nagana – Artykuł 21a regulaminu pracowniczego – Błąd w ocenie] | 39 |
| 2022/C 198/56 | Sprawa T-766/20: Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – PrenzMarien/EUIPO – Molson Coors Brewing Company (UK) (STONES) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy STONES – Częściowe wygaśnięcie prawa do znaku – Artykuł 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Rzeczywiste używanie w Unii – Artykuł 19 ust. 1 i art. 10 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625] | 39 |
| 2022/C 198/57 | Sprawa T-113/21: Wyrok Sądu z dnia 23 marca 2022 r. – Team Beverage/EUIPO (Beverage Analytics) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Beverage Analytics – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] | 40 |
| 2022/C 198/58 | Sprawa T-132/21: Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – Telefónica Germany/EUIPO (LOOP) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego LOOP – Częściowa odmowa rejestracji zgłoszonego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Cechy obiektywne i nieodłącznie związane z charakterem towarów i usług – Wystarczająco bezpośredni i konkretny związek – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 94 rozporządzenia 2017/1001] | 41 |
| 2022/C 198/59 | Sprawa T-146/21: Wyrok Sądu z dnia 23 marca 2022 r. – Vetpharma Animal Health/EUIPO – Deltavit (DELTATIC) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie unijnego słownego znaku towarowego DELTATIC – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy DELTA – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 18 ust. 1 akapit drugi lit. a) i art. 47 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Postać różniąca się pod względem elementów, które nie zmieniają charakteru odróżniającego] | 42 |
| 2022/C 198/60 | Sprawa T-196/21: Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – Lea Nature Services/EUIPO – Debonair Trading Internacional (SO...?) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy SO...? – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Charakter odróżniający – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Brak charakteru opisowego – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia 2017/1001] | 42 |
| 2022/C 198/61 | Sprawa T-197/21: Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – Lea Nature Services/EUIPO – Debonair Trading Internacional (SO...?) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy SO...? – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Charakter odróżniający – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Brak charakteru opisowego – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia 2017/1001] | 43 |
| 2022/C 198/62 | Sprawa T-204/21: Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – Stryker/EUIPO (RUGGED) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Słowny znak towarowy RUGGED – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania – Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Właściwość izby odwoławczej – Artykuł 71 rozporządzenia 2017/1001 – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001] | 44 |
| 2022/C 198/63 | Sprawa T-252/21: Wyrok Sądu z dnia 23 marca 2022 r. – Hrebenyuk/EUIPO (Kształt kołnierzyka stójkowego) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie trójwymiarowego unijnego znaku towarowego – Kształt kołnierzyka stójkowego – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] | 44 |
| 2022/C 198/64 | Sprawa T-281/21: Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2022 r. – Nowhere/EUIPO – Ye (APE TEES) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego APE TEES – Wcześniejsze niezarejestrowane graficzne krajowe znaki towarowe przedstawiające małpę – Względna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Istniejące w systemie common law powództwo oparte na bezprawnym używaniu nazwy (action for passing off) – Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii i z Euratomu] | 45 |
| 2022/C 198/65 | Sprawa T-314/21: Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2022 r. – TA/Parlament [Służba publiczna – Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z oceny za 2019 r. – Ustalenie celów – Przepisy wewnętrzne dotyczące oceny – Oczywisty błąd w ocenie] | 45 |
| 2022/C 198/66 | Sprawa T-315/21: Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2022 r. – Laboratorios Ern/EUIPO – Nordesta (APIAL) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego APIAL – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy APIRETAL – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Brak naruszenia renomy – Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia 2017/1001 – Dowody przedstawione po raz pierwszy przed Sądem] | 46 |
| 2022/C 198/67 | Sprawa T-465/21: Wyrok Sądu z dnia 23 marca 2022 r. – Ionfarma/EUIPO – LG Electronics (AION) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego AION – Wcześniejsze graficzny krajowy znak towarowy ION i słowny znak towarowy IONFARMA – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak podobieństwa towarów – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] | 46 |
| 2022/C 198/68 | Sprawa T-338/20: Postanowienie Sądu z dnia 4 marca 2022 r. – KI/eu-LISA [Skarga o stwierdzenie nieważności i o zadośćuczynienie – Służba publiczna – Personel tymczasowy – Wewnętrzna reorganizacja służb eu-LISA – Obsadzenie stanowisk w drodze przeniesienia z urzędu – Interes służby – Zgodność między grupą zaszeregowania a stanowiskiem – Brak niekorzystnego aktu – Niedopuszczalność] | 47 |
| 2022/C 198/69 | Sprawa T-727/20: Postanowienie Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – Kirimova/EUIPO [Skarga o stwierdzenie nieważności – Reprezentowanie przez adwokata lub radcę prawnego niebędącego osobą trzecią niezależną od strony skarżącej – Niedopuszczalność] | 48 |
| 2022/C 198/70 | Sprawa T-114/21: Postanowienie Sądu z dnia 15 marca 2022 r. – Growth Finance Plus/EUIPO (doglover) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Uchylenie zaskarżonej decyzji – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania] | 48 |
| 2022/C 198/71 | Sprawa T-115/21: Postanowienie Sądu z dnia 15 marca 2022 r. – Growth Finance Plus/EUIPO (catlover) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Uchylenie zaskarżonej decyzji – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania] | 49 |
| 2022/C 198/72 | Sprawa T-220/21: Postanowienie Sądu z dnia 15 marca 2022 r. – Thomas Henry/EUIPO (Spicy Ginger) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Uchylenie zaskarżonej decyzji – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania] | 49 |
| 2022/C 198/73 | Sprawa T-382/21: Postanowienie Sądu z dnia 7 marca 2022 r. – the airscreen company/EUIPO – Moviescreens Rental (airscreen) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego airscreen – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy AIRSCREEN – Artykuł 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna] | 50 |
| 2022/C 198/74 | Sprawa T-632/21: Postanowienie Sądu z dnia 1 marca 2022 r. – Agreiter i in./Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Produkt leczniczy stosowany u ludzi – Zmiana warunkowego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi Spikevax – Szczepionka mRNA przeciw COVID-19 (ze zmodyfikowanymi nukleozydami) – Brak interesu prawnego – Brak bezpośredniego odziaływania – Niedopuszczalność] | 50 |
| 2022/C 198/75 | Sprawa T-135/22: Skarga wniesiona w dniu 11 marca 2022 r. – Deckers Outdoor/EUIPO – Chunxian (TULEUGG) | 51 |
| 2022/C 198/76 | Sprawa T-136/22: Skarga wniesiona w dniu 10 marca 2022 r. – Hamoudi/Frontex | 52 |
| 2022/C 198/77 | Sprawa T-137/22: Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2022 r. – Niderlandy/Komisja | 53 |
| 2022/C 198/78 | Sprawa T-138/22: Skarga wniesiona w dniu 15 marca 2022 r. – HCP/EUIPO – Timm Health Care (PYLOMED) | 53 |
| 2022/C 198/79 | Sprawa T-142/22: Skarga wniesiona w dniu 15 marca 2022 r. – Landesbank Baden-Württemberg/SRB | 54 |
| 2022/C 198/80 | Sprawa T-145/22: Skarga wniesiona w dniu 17 marca 2022 r. – CEDC International/EUIPO – Underberg (Kształt źdźbła trawy w butelce) | 56 |
| 2022/C 198/81 | Sprawa T-146/22: Skarga wniesiona w dniu 16 marca 2022 r. – Ryanair/Komisja | 56 |
| 2022/C 198/82 | Sprawa T-147/22: Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2022 r. – Pinar Kuruyemiş Gida Ve Ihtiyaç Maddeleri Sanayi Ticaret/EUIPO – Yadex International (pinar KURUYEMIŞ) | 57 |
| 2022/C 198/83 | Sprawa T-148/22: Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2022 r. – Pinar Kuruyemiş Gida Ve Ihtiyaç Maddeleri Sanayi Ticaret/EUIPO – Yadex International (pinar KURUYEMIŞ) | 58 |
| 2022/C 198/84 | Sprawa T-150/22: Skarga wniesiona w dniu 21 marca 2022 r. – Lilly Drogerie/EUIPO – Lillydoo (LILLYDOO kids) | 59 |
| 2022/C 198/85 | Sprawa T-151/22: Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2022 r. – General Wire Spring/EUIPO (GENERAL PIPE CLEANERS) | 59 |
| 2022/C 198/86 | Sprawa T-153/22: Skarga wniesiona w dniu 21 marca 2022 r. – Volkswagen/EUIPO – XTG (XTG) | 60 |
| 2022/C 198/87 | Sprawa T-154/22: Skarga wniesiona w dniu 21 marca 2022 r. – Volkswagen/EUIPO – XTG (XTG) | 61 |
| 2022/C 198/88 | Sprawa T-155/22: Skarga wniesiona w dniu 16 marca 2022 r. – Korporaciya Masternet/EUIPO – Stayer Ibérica (STAYER) | 61 |
| 2022/C 198/89 | Sprawa T-159/22: Skarga wniesiona w dniu 23 marca 2022 r. – Sanetview/EUIPO – 2boca2catering (Las Cebras) | 62 |
| 2022/C 198/90 | Sprawa T-161/22: Skarga wniesiona w dniu 25 marca 2022 r. – Ortega Montero/Parlament | 62 |
| 2022/C 198/91 | Sprawa T-162/22: Skarga wniesiona w dniu 24 marca 2022 r. – OQ/Komisja | 63 |
| 2022/C 198/92 | Sprawa T-165/22: Skarga wniesiona w dniu 29 marca 2022 r. – Saure/Komisja | 64 |
| 2022/C 198/93 | Sprawa T-400/20: Postanowienie Sądu z dnia 7 marca 2022 r. – El Corte Inglés/EUIPO – Rudolf Böckenholt (LLOYD’S) | 65 |
| 2022/C 198/94 | Sprawa T-740/21: Postanowienie Sądu z dnia 17 marca 2022 r. – Alcogroup i Alcodis/Komisja | 65 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2022/C 198/02

Sprawy połączone C-529/18 P i C-531/18 P: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 24 marca 2022 r. – PJ/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), Erdmann & Rossi GmbH (C-529/18 P), PC/PJ, Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), Erdmann & Rossi GmbH (C-531/18 P) [Odwołanie – Zasady prawa Unii – Artykuł 19 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej – Reprezentacja stron w postępowaniach ze skarg bezpośrednich przed sądami Unii – Adwokat lub radca prawny mający status osoby trzeciej w stosunku do strony skarżącej – Wymóg niezależności – Adwokat lub radca prawny wykonujący działalność jako współpracownik w kancelarii – Artykuł 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej]

2

2022/C 198/03

Sprawa C-508/19: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 22 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy – Polska) – M.F./J.M. [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 267 TFUE – Niezbędność dokonania wykładni, o którą wniesiono, dla umożliwienia sądowi odsyłającemu wydania wyroku – Pojęcie – Postępowanie dyscyplinarne wszczęte przeciwko sędziemu sądu powszechnego – Wyznaczenie przez Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej (Polska) sądu dyscyplinarnego właściwego do przeprowadzenia tego postępowania – Powództwo cywilne o ustalenie nieistnienia stosunku służbowego między Prezesem Sądu Najwyższego kierującym pracą Izby Dyscyplinarnej a Sądem Najwyższym – Brak właściwości sądu odsyłającego w zakresie kontrolowania ważności powołania sędziego Sądu Najwyższego i niedopuszczalność takiego powództwa na mocy prawa krajowego – Niedopuszczalność wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym]

3

2022/C 198/04

Sprawa C-117/20: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 22 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Bruxelles – Belgia) – bpost SA/Autorité belge de la concurrence [Odesłanie prejudycjalne – Konkurencja – Usługi pocztowe – System taryf przyjęty przez operatora świadczącego usługę powszechną – Grzywna nałożona przez krajowy organ regulacyjny sektora pocztowego – Grzywna nałożona przez krajowy organ ochrony konkurencji – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Artykuł 50 – Zasada ne bis in idem – Tożsamość czynu – Artykuł 52 ust. 1 – Ograniczenia w stosowaniu zasady ne bis in idem – Kumulacja postępowań i sankcji – Przesłanki – Realizacja celu interesu ogólnego – Proporcjonalność]

3

2022/C 198/05

Sprawa C-151/20: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 22 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof – Austria) – Bundeswettbewerbsbehörde/Nordzucker AG, Südzucker AG, Agrana Zucker GmbH [Odesłanie prejudycjalne – Konkurencja – Artykuł 101 WE – Kartel ścigany przez dwa krajowe organy ochrony konkurencji – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Artykuł 50 – Zasada ne bis in idem – Tożsamość czynu – Artykuł 52 ust. 1 – Ograniczenia w stosowaniu zasady ne bis in idem – Przesłanki – Realizacja celu interesu ogólnego – Proporcjonalność]

4

2022/C 198/06

Sprawa C-245/20: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Midden-Nederland – Niderlandy) – X, Z/Autoriteit Persoonsgegevens [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych – Rozporządzenie (UE) 2016/679 – Właściwość organu nadzorczego – Artykuł 55 ust. 3 – Operacje przetwarzania dokonywane przez sądy w ramach sprawowania przez nie wymiaru sprawiedliwości – Pojęcie – Udostępnienie dziennikarzowi pochodzących z postępowania sądowego pism procesowych zawierających dane osobowe]

5

2022/C 198/07

Sprawa C-433/20: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Wien – Austria) – Austro-Mechana Gesellschaft zur Wahrnehmung mechanisch-musikalischer Urheberrechte Gesellschaft mbH/Strato AG [Odesłanie prejudycjalne – Harmonizacja niektórych aspektów prawa autorskiego i praw pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym – Dyrektywa 2001/29/WE – Artykuł 2 – Zwielokrotnianie – Artykuł 5 ust. 2 lit. b) – Wyjątek dotyczący kopii na użytek prywatny – Pojęcie dowolnego nośnika – Serwery należące do osób trzecich udostępnione osobom fizycznym na użytek prywatny – Godziwa rekompensata – Regulacja krajowa nienakładająca opłaty licencyjnej za kopię na użytek prywatny na dostawców usług chmury obliczeniowej]

5

2022/C 198/08

Sprawa C-533/20: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria – Węgry) – Somogy Megyei Kormányhivatal/Upfield Hungary Kft. [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona konsumentów – Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 – Przekazywanie konsumentom informacji na temat środków spożywczych – Etykietowanie – Obowiązkowe dane szczegółowe – Wykaz składników – Nazwa szczegółowa tych składników – Dodanie witaminy do środka spożywczego – Obowiązek wskazania nazwy szczegółowej tej witaminy – Brak obowiązku wskazania zastosowanej formy chemicznej witaminy]

6

2022/C 198/09

Sprawa C-656/20 P: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 24 marca 2022 r. – Hermann Albers eK/Komisja Europejska, Republika Federalna Niemiec, Land Niedersachsen (Niemcy) [Odwołanie – Pomoc państwa – Pojęcie pomocy – Publiczny transport pasażerski – Rekompensata kosztów związanych z wykonywaniem zobowiązań z zakresu usług publicznych – Transfer środków finansowych między organami administracji publicznej – Spoczywający na organach samorządu gminnego organizującego transport obowiązek zapewnienia taryfy ulgowej dla studentów i stażystów – Brak korzyści przyznanej przez państwo na rzecz przedsiębiorstwa – Obowiązek zgłoszenia]

7

2022/C 198/10

Sprawa C-666/20 P: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 24 marca 2022 r. – Gesamtverband Verkehrsgewerbe Niedersachsen eV (GVN)/Komisja Europejska, Republika Federalna Niemiec, Land Niedersachsen (Niemcy) [Odwołanie – Pomoc państwa – Pojęcie pomocy – Publiczny transport pasażerski – Rekompensata kosztów związanych z wykonywaniem zobowiązań z zakresu usług publicznych – Transfer środków finansowych między organami administracji publicznej – Spoczywający na organach samorządu gminnego organizującego transport obowiązek zapewnienia taryfy ulgowej dla studentów i stażystów – Brak korzyści przyznanej przez państwo na rzecz przedsiębiorstwa – Pojęcie przedsiębiorstwa]

7

2022/C 198/11

Sprawa C-697/20: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny – Polska) – W.G./Dyrektor Izby Skarbowej w L. [Odesłanie prejudycjalne – Podatki – Podatek od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 9 – Podatnik – Artykuły 295 i 296 – System ryczałtowy dla rolników – Małżonkowie prowadzący działalność rolniczą przy wykorzystaniu majątku objętego małżeńską wspólnością majątkową – Możliwość uznania tych małżonków za odrębnych podatników VAT – Rezygnacja przez jedno z małżonków ze statusu rolnika ryczałtowego i wybór przez nie opodatkowania prowadzonej działalności na zasadach ogólnych VAT – Utrata przez drugie z małżonków statusu rolnika ryczałtowego]

8

2022/C 198/12

Sprawa C-711/20: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud – Republika Czeska) – Generální ředitelství cel/TanQuid Polska Sp. z o. o. [Odesłanie prejudycjalne – Podatek akcyzowy – Dyrektywa 92/12/WE – Artykuł 4 – Przepływ towarów objętych procedurą zawieszenia poboru podatku akcyzowego – Warunki – Artykuły 6 i 20 – Dopuszczenie wyrobów do konsumpcji – Sfałszowanie urzędowych dokumentów towarzyszących – Naruszenie lub nieprawidłowości popełnione w trakcie przepływu wyrobów akcyzowych objętych procedurą zawieszenia poboru podatku akcyzowego – Nieprawidłowe wyprowadzenie produktów z procedury zawieszenia – Odbiorca niewiedzący o przepływie – Oszustwo popełnione przez osobę trzecią – Artykuł 13 lit. a) i art. 15 ust. 3 – Obowiązkowa gwarancja w zakresie przepływu – Zakres]

9

2022/C 198/13

Sprawa C-723/20: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Galapagos BidCo. S.a.r.l./DE, w charakterze syndyka masy upadłościowej Galapagos S.A., Hauck Aufhäuser Fund Services S.A., Prime Capital S.A. [Odesłanie prejudycjalne – Rozporządzenie (UE) 2015/848 – Postępowanie upadłościowe – Artykuł 3 ust. 1 – Jurysdykcja międzynarodowa – Przeniesienie głównego ośrodka podstawowej działalności dłużnika do innego państwa członkowskiego po złożeniu wniosku o wszczęcie głównego postępowania upadłościowego]

9

2022/C 198/14

Sprawa C-726/20: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État – Belgia) – CT, Ferme de la Sarte SPRL/Région wallonne [Odesłanie prejudycjalne – Wspólna polityka rolna (WPR) – Finansowanie przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) – Rozporządzenie (UE) nr 1305/2013 – Artykuł 17 ust. 1 lit. b) – Pomoc inwestycyjna dotycząca przetwórstwa, wprowadzania do obrotu lub rozwoju produktów rolnych objętych załącznikiem I do traktatu FUE – Pojęcie produktów rolnych – Pojęcia drzew żywych i pozostałych roślin; bulw, korzeni i podobnych oraz kwiatów ciętych i liści ozdobnych – Darnina w zwojach do krycia zielonych dachów]

10

2022/C 198/15

Sprawa C-125/21: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 24 marca 2022 r. – Komisja Europejska/Irlandia [Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Współpraca sądowa w sprawach karnych – Wzajemne uznawanie wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności w celu wykonania tych wyroków w Unii Europejskiej – Decyzja ramowa 2008/909/WSiSW – Brak przyjęcia środków niezbędnych do zastosowania się do decyzji ramowej – Brak powiadomienia Komisji Europejskiej]

11

2022/C 198/16

Sprawa C-126/21: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 24 marca 2022 r. – Komisja Europejska/Irlandia [Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Współpraca sądowa w sprawach karnych – Wzajemne uznawanie decyzji w sprawie środków nadzoru stanowiących alternatywę dla tymczasowego aresztowania – Decyzja ramowa 2009/829/WSiSW – Brak przyjęcia środków niezbędnych do zastosowania się do decyzji ramowej – Brak powiadomienia Komisji Europejskiej]

11

2022/C 198/17

Sprawa C-130/21 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 24 marca 2022 r. – Lukáš Wagenknecht/Komisja Europejska [Odwołanie – Ochrona interesów finansowych Unii Europejskiej – Zwalczanie nadużyć finansowych – Wieloletnie ramy finansowe – Domniemany konflikt interesów po stronie premiera Republiki Czeskiej – Wniosek o uniemożliwienie mu spotkania z kolegium komisarzy europejskich – Wniosek o zaprzestanie płatności bezpośrednich z budżetu Unii na rzecz określonych grup rolno-spożywczych – Skarga na bezczynność – Niepodjęcie działań zarzucane Komisji Europejskiej – Skład Sądu Unii Europejskiej – Domniemany brak bezstronności – Niedopuszczalność skargi – Zajęcie stanowiska – Legitymacja procesowa czynna – Interes prawny]

12

2022/C 198/18

Sprawa C-82/20: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de grande instance de Rodez – Francja) – BNP Paribas Personal Finance SA/AN, CN [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Ochrona konsumentów – Dyrektywa 93/13/EWG – Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich – Umowa kredytu hipotecznego denominowanego w walucie obcej (frank szwajcarski) – Artykuł 4 ust. 2 – Główny przedmiot umowy – Warunki narażające kredytobiorcę na ryzyko kursowe – Zasady jawności i przejrzystości – Artykuł 3 ust. 1 – Znacząca nierównowaga – Artykuł 5 – Sformułowanie warunku umownego w sposób jasny i zrozumiały]

12

2022/C 198/19

Sprawa C-609/21: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 25 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Spetsializiran nakazatelen sad – Bułgaria) – postępowanie karne przeciwko IP, DD, ZI, SS, HYA [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Artykuł 4 ust. 3 TUE – Artykuł 267 TFUE – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Artykuł 47 akapit drugi – Artykuł 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Treść wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Przepis krajowy przewidujący wyłączenie krajowego sądu karnego, pod rygorem uchylenia przyszłego orzeczenia co do istoty, ze względu na zajęcie we wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym stanowiska co do stanu faktycznego sprawy – Artykuł 18 TFUE – Artykuł 21 ust. 1 karty praw podstawowych – artykuł 23 Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej – Obowiązek informowania przez sądy krajowe swojego państwa członkowskiego o każdym wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym skierowanym do Trybunału]

13

2022/C 198/20

Sprawa C-659/21: Postanowienie Trybunału ósma izba) z dnia 30 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal da Relação de Lisboa – Portugalia) – Orbest, SA/CS, QN, OP i in. [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Transport lotniczy – Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 – Wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów – Artykuł 5 ust. 3 – Zwolnienie z obowiązku odszkodowania – Pojęcie nadzwyczajnych okoliczności – Usterka techniczna samolotu spowodowana zderzeniem pojazdu cateringowego należącego do osoby trzeciej z tym samolotem znajdującym się na postoju na lotnisku]

14

2022/C 198/21

Sprawa C-608/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofiyski rayonen sad (Bułgaria) w dniu 29 września 2021 r. – XN/Politseyski organ pri 02 RU SDVR

15

2022/C 198/22

Sprawa C-743/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 22 września 2021 r. w sprawie T-169/20, Marina Yachting Brand Management/EUIPO, wniesione w dniu 2 grudnia 2021 r. przez Marina Yachting Brand Management Co Ltd

15

2022/C 198/23

Sprawa C-744/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 22 września 2021 r. w sprawie T-173/20, Henry Cotton's Brand Management/EUIPO, wniesione w dniu 2 grudnia 2021 r. przez Henry Cotton's Brand Management Co. Ltd

16

2022/C 198/24

Sprawa C-774/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 28 września 2021 r. w sprawie T-648/20, NB/Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wniesione w dniu 10 grudnia 2021 r. przez NB

16

2022/C 198/25

Sprawa C-819/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Aachen (Niemcy) w dniu 22 grudnia 2021 r. – Staatsanwaltschaft Aachen

17

2022/C 198/26

Sprawa C-831/21 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 22 października 2021 r. w sprawie T-510/20, Fachverband Spielhallen eV i LM / Komisja Europejska, wniesione w dniu 28 grudnia 2021 r. przez Fachverband Spielhallen eV i LM

18

2022/C 198/27

Sprawa C-17/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht München (Niemcy) w dniu 7 stycznia 2022 r. – HTB Neunte Immobilien Portfolio geschlossene Investment UG & Co. KG/Müller Rechtsanwaltsgesellschaft mbH

18

2022/C 198/28

Sprawa C-18/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht München (Niemcy) w dniu 7 stycznia 2022 r. – Ökorenta Neue Energien Ökostabil IV geschlossene Investment GmbH & Co. KG/WealthCap Photovoltaik 1 GmbH Co.KG, WealthCap PEIA Komplementär GmbH, WealthCap Investorenbetreuung GmbH

19

2022/C 198/29

Sprawa C-21/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Opolu (Polska) w dniu 07 stycznia 2022 r. – OP

20

2022/C 198/30

Sprawa C-22/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Polska) w dniu 7 stycznia 2022 r.– T. S.A. przeciwko Przewodniczącemu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji

20

2022/C 198/31

Sprawa C-41/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Erfurt (Niemcy) w dniu 18 stycznia 2022 r. – XXX/Helvetia schweizerische Lebensversicherungs-AG

21

2022/C 198/32

Sprawa C-43/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Polska) w dniu 18 stycznia 2022 r. – Prokurator Generalny

22

2022/C 198/33

Sprawa C-47/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Austria) w dniu 21 stycznia 2022 r. – Apotheke B./Bundesamt für Sicherheit im Gesundheitswesen (BASG)

23

2022/C 198/34

Sprawa C-60/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Wiesbaden (Niemcy) w dniu 1 lutego 2022 r. – UZ/Bundesrepublik Deutschland

24

2022/C 198/35

Sprawa C-96/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo (Portugalia) w dniu 11 lutego 2022 r. – Companhia de Distribuição Integral Logista Portugal, S.A./Autoridade Tributária e Aduaneira

24

2022/C 198/36

Sprawa C-98/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour d'appel de Paris (Francja) w dniu 14 lutego 2022 r. – Eurelec Trading SCRL/Ministre de l’Économie et des Finances, Scabel SA, Groupement d’Achat des Centres Édouard Leclerc (GALEC), Association des Centres distributeurs Édouard Leclerc (ACDLEC)

25

2022/C 198/37

Sprawa C-141/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht für Zivilrechtssachen Graz (Austria) w dniu 28 lutego 2022 r. – TLL The Longevity Labs GmbH/Optimize Health Solutionsmi GmbH i BM

mi

25

2022/C 198/38

Sprawa C-166/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court (Irlandia) w dniu 25 lutego 2022 r. – Hellfire Massy Residents Association/An Bord Pleanála, The Minister for Housing, Heritage and Local Government, Ireland, The Attorney General

26

2022/C 198/39

Sprawa C-221/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 19 stycznia 2022 r. w sprawie T-610/19, Deutsche Telekom/Komisja, wniesione w dniu 28 marca 2022 r. przez Komisję Europejską

28

2022/C 198/40

Sprawa C-155/21: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 8 grudnia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Svea Hovrätt – Szwecja) – Republika Włoska/Athena Investments A/S (dawniej Greentech Energy Systems A/S) i in.

29

Sąd

2022/C 198/41

Sprawy połączone T-684/19 i T-704/19: Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2022 r. – MEKH i FGSZ/ACER [Energia – Rozporządzenie (UE) 2017/459 – Przyjęty przez Komisję kodeks sieci obejmujący swym zakresem proces uzyskiwania zdolności przyrostowej – Decyzja ACER zatwierdzająca uruchomienie projektu zdolności przyrostowej – Zarzut niezgodności z prawem – Brak kompetencji Komisji – Artykuł 6 ust. 11, art. 7 ust. 3 i art. 8 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 715/2009]

30

2022/C 198/42

Sprawa T-757/19: Wyrok Sądu z dnia 15 grudnia 2021 r. – HB/EBI [Służba publiczna – Personel EBI – Skarga na mobbing – Dochodzenie administracyjne – Decyzja o oddaleniu skargi – Decyzja o oddaleniu wniosku o zawarcie ugody – Prawo do bycia wysłuchanym – Odpowiedzialność]

31

2022/C 198/43

Sprawa T-10/20: Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – Włochy/Komisja [EFRG i EFRROW – Wydatki wyłączone z finansowania – System pomocy obszarowej – Korekty finansowe – Artykuł 52 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 – Artykuł 12 ust. 2 i 6 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 907/2014 – Pojęcie trwałe użytki zielone – Artykuł 4 ust. 1 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 – Organizacja producentów i programy operacyjne – Artykuły 26, 27, 31, 104 i 106 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 – Artykuł 155 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 – Rozporządzenie delegowane (UE) nr 499/2014 – Procedura udzielenia zamówień publicznych – Artykuł 24 ust. 2 lit. c) i art. 26 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 65/2011 – Artykuł 48 ust. 2 i art. 51 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 – Ryzyko poniesienia szkody finansowej]

31

2022/C 198/44

Sprawa T-113/20: Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2022 r. – BSEF/Komisja [Energia – Dyrektywa 2009/125/WE – Wymogi dotyczące ekoprojektu dla wyświetlaczy elektronicznych – Rozporządzenie (UE) 2019/2021 – Zakaz stosowania fluorowcowanych środków zmniejszających palność w obudowie i podstawie wyświetlaczy elektronicznych – Właściwość organu, który wydał akt – Oczywisty błąd w ocenie – Pewność prawa – Proporcjonalność – Równość traktowania]

32

2022/C 198/45

Sprawa T-249/20: Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2022 r. – Sabra/Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii – Zamrożenie środków finansowych – Błędy w ocenie – Kryterium wiodącego przedsiębiorcy działającego w Syrii – Domniemanie powiązania z reżimem syryjskim – Obalenie domniemania]

33

2022/C 198/46

Sprawa T-333/20: Wyrok Sądu z dnia 2 marca 2022 r. – Fidia farmaceutici/EUIPO – Giuliani (IALO TSP) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego IALO TSP – Wcześniejszy słowny międzynarodowy znak towarowy HYALO – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Wyznaczenie członka składu izby odwoławczej – Artykuł 165 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001 – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001]

33

2022/C 198/47

Sprawa T-456/20: Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – LA/Komisja [Służba publiczna – Urzędnicy – Zatrudnienie – Ogłoszenie o konkursie otwartym EPSO/AD/371/19 – Decyzja komisji konkursowej o niedopuszczeniu skarżącego do kolejnego etapu konkursu – Kryteria oceny doświadczenia zawodowego – Zgodność stosowanych przez komisję kryteriów z ogłoszeniem o konkursie]

34

2022/C 198/48

Sprawa T-468/20: Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2022 r. – Kühne/Parlament [Służba publiczna – Urzędnicy – Polityka mobilności personelu Parlamentu – Przeniesienie z urzędu w interesie służby]

35

2022/C 198/49

Sprawa T-474/20: Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r.– LD/Komisja [Służba publiczna – Urzędnicy – Zatrudnienie – Ogłoszenie o konkursie otwartym EPSO/AD/371/19 – Decyzja komisji konkursowej o niedopuszczeniu skarżącego do kolejnego etapu konkursu – Kryterium oceny doświadczenia zawodowego – Zgodność kryterium użytego przez komisję konkursową z ogłoszeniem o konkursie]

– LD/Komisja

35

2022/C 198/50

Sprawa T-511/20: Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – Zardini/Komisja [Służba publiczna – Urzędnicy – Zatrudnienie – Ogłoszenie o konkursie otwartym EPSO/AD/371/19 – Decyzja komisji konkursowej o niedopuszczeniu skarżącego do kolejnego etapu konkursu – Kryteria oceny doświadczenia zawodowego – Zgodność stosowanych przez komisję kryteriów z ogłoszeniem o konkursie]

36

2022/C 198/51

Sprawa T-556/20: Wyrok Sądu z dnia 2 marca 2022 r. – D & A Pharma/Komisja i EMA [Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Wniosek o wydanie pozwolenia na warunkowe dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego Hopveus – hydroksymaślan sodu – Decyzja odmowna Komisji – Rozporządzenie (WE) nr 726/2004 – Postępowanie – Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi – Wniosek o opinię specjalnej naukowej grupy doradczej – Bezstronność członków komitetu ekspertów ad hoc – Oczywiste błędy w ocenie – Równość traktowania]

36

2022/C 198/52

Sprawa T-579/20: Wyrok Sądu z dnia 2 marca 2022 r. – Genekam Biotechnology/Komisja [Umowa o udzielenie dotacji zawarta w ramach siódmego programu ramowego w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007 – 2013) – Projekt Fibrogelnet – Odzyskanie wierzytelności – Mechanizm ochrony przed ryzykiem – Wierzytelność rzeczywiście odzyskana w funduszu gwarancyjnym – Decyzja określająca obowiązek o charakterze pieniężnym, stanowiąca tytuł egzekucyjny – Artykuł 299 TFUE – Właściwość organu wydającego akt – Zaprzestanie przez skarżącą uczestnictwa w projekcie – Koszty kwalifikowalne – Sprawozdania i elementy podlegające dostarczeniu]

37

2022/C 198/53

Sprawa T-661/20: Wyrok Sądu z dnia 23 marca 2022 r. – NV/eu-LISA [Służba publiczna – Personel tymczasowy – Personel eu-LISA – Postępowanie dyscyplinarne – Kara dyscyplinarna – Nagana – Przepisy wykonawcze dotyczące dochodzeń administracyjnych – Zarzut niezgodności z prawem – Artykuł 110 regulaminu pracowniczego – Brak zasięgnięcia opinii komitetu pracowniczego – Prawo obrony i prawo do bycia wysłuchanym – Artykuły 12, 12a, 17 i 19 regulaminu pracowniczego – Błąd w ocenie – Zasada dobrej administracji – Artykuł 10 załącznika IX do regulaminu pracowniczego – Obowiązek dbałości – Odpowiedzialność – Krzywda]

38

2022/C 198/54

Sprawa T-730/20: Wyrok Sądu z dnia 23 marca 2022 r. – ON/Komisja [Służba publiczna – Personel kontraktowy – Wynagrodzenie – Dodatek zagraniczny – Artykuł 4 ust. 1 lit. a) załącznika VII do regulaminu pracowniczego – Odmowa z mocą wsteczną – Zwrot nienależnych kwot – Artykuł 85 regulaminu pracowniczego – Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie]

38

2022/C 198/55

Sprawa T-757/20: Wyrok Sądu z dnia 23 marca 2022 r. – OT/Parlament [Służba publiczna – Urzędnicy – Kara dyscyplinarna – Nagana – Artykuł 21a regulaminu pracowniczego – Błąd w ocenie]

39

2022/C 198/56

Sprawa T-766/20: Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – PrenzMarien/EUIPO – Molson Coors Brewing Company (UK) (STONES) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy STONES – Częściowe wygaśnięcie prawa do znaku – Artykuł 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Rzeczywiste używanie w Unii – Artykuł 19 ust. 1 i art. 10 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625]

39

2022/C 198/57

Sprawa T-113/21: Wyrok Sądu z dnia 23 marca 2022 r. – Team Beverage/EUIPO (Beverage Analytics) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Beverage Analytics – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

40

2022/C 198/58

Sprawa T-132/21: Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – Telefónica Germany/EUIPO (LOOP) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego LOOP – Częściowa odmowa rejestracji zgłoszonego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Cechy obiektywne i nieodłącznie związane z charakterem towarów i usług – Wystarczająco bezpośredni i konkretny związek – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 94 rozporządzenia 2017/1001]

41

2022/C 198/59

Sprawa T-146/21: Wyrok Sądu z dnia 23 marca 2022 r. – Vetpharma Animal Health/EUIPO – Deltavit (DELTATIC) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie unijnego słownego znaku towarowego DELTATIC – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy DELTA – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 18 ust. 1 akapit drugi lit. a) i art. 47 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Postać różniąca się pod względem elementów, które nie zmieniają charakteru odróżniającego]

42

2022/C 198/60

Sprawa T-196/21: Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – Lea Nature Services/EUIPO – Debonair Trading Internacional (SO...?) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy SO...? – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Charakter odróżniający – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Brak charakteru opisowego – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia 2017/1001]

42

2022/C 198/61

Sprawa T-197/21: Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – Lea Nature Services/EUIPO – Debonair Trading Internacional (SO...?) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy SO...? – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Charakter odróżniający – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Brak charakteru opisowego – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia 2017/1001]

43

2022/C 198/62

Sprawa T-204/21: Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – Stryker/EUIPO (RUGGED) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Słowny znak towarowy RUGGED – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania – Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Właściwość izby odwoławczej – Artykuł 71 rozporządzenia 2017/1001 – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001]

44

2022/C 198/63

Sprawa T-252/21: Wyrok Sądu z dnia 23 marca 2022 r. – Hrebenyuk/EUIPO (Kształt kołnierzyka stójkowego) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie trójwymiarowego unijnego znaku towarowego – Kształt kołnierzyka stójkowego – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

44

2022/C 198/64

Sprawa T-281/21: Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2022 r. – Nowhere/EUIPO – Ye (APE TEES) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego APE TEES – Wcześniejsze niezarejestrowane graficzne krajowe znaki towarowe przedstawiające małpę – Względna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Istniejące w systemie common law powództwo oparte na bezprawnym używaniu nazwy (action for passing off) – Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii i z Euratomu]

45

2022/C 198/65

Sprawa T-314/21: Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2022 r. – TA/Parlament [Służba publiczna – Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z oceny za 2019 r. – Ustalenie celów – Przepisy wewnętrzne dotyczące oceny – Oczywisty błąd w ocenie]

45

2022/C 198/66

Sprawa T-315/21: Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2022 r. – Laboratorios Ern/EUIPO – Nordesta (APIAL) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego APIAL – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy APIRETAL – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Brak naruszenia renomy – Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia 2017/1001 – Dowody przedstawione po raz pierwszy przed Sądem]

46

2022/C 198/67

Sprawa T-465/21: Wyrok Sądu z dnia 23 marca 2022 r. – Ionfarma/EUIPO – LG Electronics (AION) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego AION – Wcześniejsze graficzny krajowy znak towarowy ION i słowny znak towarowy IONFARMA – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak podobieństwa towarów – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

46

2022/C 198/68

Sprawa T-338/20: Postanowienie Sądu z dnia 4 marca 2022 r. – KI/eu-LISA [Skarga o stwierdzenie nieważności i o zadośćuczynienie – Służba publiczna – Personel tymczasowy – Wewnętrzna reorganizacja służb eu-LISA – Obsadzenie stanowisk w drodze przeniesienia z urzędu – Interes służby – Zgodność między grupą zaszeregowania a stanowiskiem – Brak niekorzystnego aktu – Niedopuszczalność]

47

2022/C 198/69

Sprawa T-727/20: Postanowienie Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – Kirimova/EUIPO [Skarga o stwierdzenie nieważności – Reprezentowanie przez adwokata lub radcę prawnego niebędącego osobą trzecią niezależną od strony skarżącej – Niedopuszczalność]

48

2022/C 198/70

Sprawa T-114/21: Postanowienie Sądu z dnia 15 marca 2022 r. – Growth Finance Plus/EUIPO (doglover) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Uchylenie zaskarżonej decyzji – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania]

48

2022/C 198/71

Sprawa T-115/21: Postanowienie Sądu z dnia 15 marca 2022 r. – Growth Finance Plus/EUIPO (catlover) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Uchylenie zaskarżonej decyzji – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania]

49

2022/C 198/72

Sprawa T-220/21: Postanowienie Sądu z dnia 15 marca 2022 r. – Thomas Henry/EUIPO (Spicy Ginger) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Uchylenie zaskarżonej decyzji – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania]

49

2022/C 198/73

Sprawa T-382/21: Postanowienie Sądu z dnia 7 marca 2022 r. – the airscreen company/EUIPO – Moviescreens Rental (airscreen) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego airscreen – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy AIRSCREEN – Artykuł 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna]

50

2022/C 198/74

Sprawa T-632/21: Postanowienie Sądu z dnia 1 marca 2022 r. – Agreiter i in./Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Produkt leczniczy stosowany u ludzi – Zmiana warunkowego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi Spikevax – Szczepionka mRNA przeciw COVID-19 (ze zmodyfikowanymi nukleozydami) – Brak interesu prawnego – Brak bezpośredniego odziaływania – Niedopuszczalność]

50

2022/C 198/75

Sprawa T-135/22: Skarga wniesiona w dniu 11 marca 2022 r. – Deckers Outdoor/EUIPO – Chunxian (TULEUGG)

51

2022/C 198/76

Sprawa T-136/22: Skarga wniesiona w dniu 10 marca 2022 r. – Hamoudi/Frontex

52

2022/C 198/77

Sprawa T-137/22: Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2022 r. – Niderlandy/Komisja

53

2022/C 198/78

Sprawa T-138/22: Skarga wniesiona w dniu 15 marca 2022 r. – HCP/EUIPO – Timm Health Care (PYLOMED)

53

2022/C 198/79

Sprawa T-142/22: Skarga wniesiona w dniu 15 marca 2022 r. – Landesbank Baden-Württemberg/SRB

54

2022/C 198/80

Sprawa T-145/22: Skarga wniesiona w dniu 17 marca 2022 r. – CEDC International/EUIPO – Underberg (Kształt źdźbła trawy w butelce)

56

2022/C 198/81

Sprawa T-146/22: Skarga wniesiona w dniu 16 marca 2022 r. – Ryanair/Komisja

56

2022/C 198/82

Sprawa T-147/22: Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2022 r. – Pinar Kuruyemiş Gida Ve Ihtiyaç Maddeleri Sanayi Ticaret/EUIPO – Yadex International (pinar KURUYEMIŞ)

57

2022/C 198/83

Sprawa T-148/22: Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2022 r. – Pinar Kuruyemiş Gida Ve Ihtiyaç Maddeleri Sanayi Ticaret/EUIPO – Yadex International (pinar KURUYEMIŞ)

58

2022/C 198/84

Sprawa T-150/22: Skarga wniesiona w dniu 21 marca 2022 r. – Lilly Drogerie/EUIPO – Lillydoo (LILLYDOO kids)

59

2022/C 198/85

Sprawa T-151/22: Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2022 r. – General Wire Spring/EUIPO (GENERAL PIPE CLEANERS)

59

2022/C 198/86

Sprawa T-153/22: Skarga wniesiona w dniu 21 marca 2022 r. – Volkswagen/EUIPO – XTG (XTG)

60

2022/C 198/87

Sprawa T-154/22: Skarga wniesiona w dniu 21 marca 2022 r. – Volkswagen/EUIPO – XTG (XTG)

61

2022/C 198/88

Sprawa T-155/22: Skarga wniesiona w dniu 16 marca 2022 r. – Korporaciya Masternet/EUIPO – Stayer Ibérica (STAYER)

61

2022/C 198/89

Sprawa T-159/22: Skarga wniesiona w dniu 23 marca 2022 r. – Sanetview/EUIPO – 2boca2catering (Las Cebras)

62

2022/C 198/90

Sprawa T-161/22: Skarga wniesiona w dniu 25 marca 2022 r. – Ortega Montero/Parlament

62

2022/C 198/91

Sprawa T-162/22: Skarga wniesiona w dniu 24 marca 2022 r. – OQ/Komisja

63

2022/C 198/92

Sprawa T-165/22: Skarga wniesiona w dniu 29 marca 2022 r. – Saure/Komisja

64

2022/C 198/93

Sprawa T-400/20: Postanowienie Sądu z dnia 7 marca 2022 r. – El Corte Inglés/EUIPO – Rudolf Böckenholt (LLOYD’S)

65

2022/C 198/94

Sprawa T-740/21: Postanowienie Sądu z dnia 17 marca 2022 r. – Alcogroup i Alcodis/Komisja

65

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/1 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2022/C 198/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 191 z 10.5.2022

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 171 z 25.4.2022

Dz.U. C 165 z 19.4.2022

Dz.U. C 158 z 11.4.2022

Dz.U. C 148 z 4.4.2022

Dz.U. C 138 z 28.3.2022

Dz.U. C 128 z 21.3.2022

Teksty te są dostępne na stronie internetowej:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/2 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/2

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 24 marca 2022 r. – PJ/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), Erdmann & Rossi GmbH (C-529/18 P), PC/PJ, Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), Erdmann & Rossi GmbH (C-531/18 P)

(Sprawy połączone C-529/18 P i C-531/18 P) (1)

(Odwołanie - Zasady prawa Unii - Artykuł 19 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej - Reprezentacja stron w postępowaniach ze skarg bezpośrednich przed sądami Unii - Adwokat lub radca prawny mający status osoby trzeciej w stosunku do strony skarżącej - Wymóg niezależności - Adwokat lub radca prawny wykonujący działalność jako współpracownik w kancelarii - Artykuł 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej)

(2022/C 198/02)

Język postępowania: niemiecki

Strony

(Sprawa C-529/18 P)

Wnoszący odwołanie: PJ (przedstawiciele: J. Lipinsky i C. von Donat, Rechtsanwälte)

Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) (przedstawiciele: D. Botis i A. Söder, pełnomocnicy), Erdmann & Rossi GmbH (przedstawiciele: H. Kunz-Hallstein i R. Kunz-Hallstein, Rechtsanwälte)

(Sprawa C-531/18 P)

Wnoszący odwołanie: PC (przedstawiciele: J. Lipinsky i C. von Donat, Rechtsanwälte)

Druga strona postępowania: PJ (przedstawiciele: J. Lipinsky i C. von Donat, Rechtsanwälte), Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) (przedstawiciele: D. Botis i A. Söder, pełnomocnicy), Erdmann & Rossi GmbH (przedstawiciele: H. Kunz-Hallstein i R. Kunz-Hallstein, Rechtsanwälte)

Sentencja

| 1) | Odwołania zostają oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołania zostają oddalone.

| 2) | PJ zostaje obciążony kosztami postępowania w sprawie C-529/18 P zarówno w niniejszym postępowaniu odwoławczym, jak i w postępowaniu przed Sądem. |
| --- | --- |

2)

PJ zostaje obciążony kosztami postępowania w sprawie C-529/18 P zarówno w niniejszym postępowaniu odwoławczym, jak i w postępowaniu przed Sądem.

| 3) | PC zostaje obciążona kosztami postępowania w sprawie C-531/18 P zarówno w niniejszym postępowaniu odwoławczym, jak i w postępowaniu przed Sądem. |
| --- | --- |

3)

PC zostaje obciążona kosztami postępowania w sprawie C-531/18 P zarówno w niniejszym postępowaniu odwoławczym, jak i w postępowaniu przed Sądem.

---

(1)  Dz.U. C 103 z 30.3.2020.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/3 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/3

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 22 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy – Polska) – M.F./J.M.

(Sprawa C-508/19) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 267 TFUE - Niezbędność dokonania wykładni, o którą wniesiono, dla umożliwienia sądowi odsyłającemu wydania wyroku - Pojęcie - Postępowanie dyscyplinarne wszczęte przeciwko sędziemu sądu powszechnego - Wyznaczenie przez Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej (Polska) sądu dyscyplinarnego właściwego do przeprowadzenia tego postępowania - Powództwo cywilne o ustalenie nieistnienia stosunku służbowego między Prezesem Sądu Najwyższego kierującym pracą Izby Dyscyplinarnej a Sądem Najwyższym - Brak właściwości sądu odsyłającego w zakresie kontrolowania ważności powołania sędziego Sądu Najwyższego i niedopuszczalność takiego powództwa na mocy prawa krajowego - Niedopuszczalność wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym)

(2022/C 198/03)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Najwyższy

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: M.F.

Strona pozwana: J.M.

Przy udziale: Prokuratora Generalnego, Rzecznika Praw Obywatelskich

Sentencja

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, z którym wystąpił Sąd Najwyższy (Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (Polska), jest niedopuszczalny.

---

(1)  Dz.U. C 337 z 7.10.2019.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/3 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/3

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 22 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Bruxelles – Belgia) – bpost SA/Autorité belge de la concurrence

(Sprawa C-117/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Konkurencja - Usługi pocztowe - System taryf przyjęty przez operatora świadczącego usługę powszechną - Grzywna nałożona przez krajowy organ regulacyjny sektora pocztowego - Grzywna nałożona przez krajowy organ ochrony konkurencji - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuł 50 - Zasada ne bis in idem - Tożsamość czynu - Artykuł 52 ust. 1 - Ograniczenia w stosowaniu zasady ne bis in idem - Kumulacja postępowań i sankcji - Przesłanki - Realizacja celu interesu ogólnego - Proporcjonalność)

(2022/C 198/04)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Cour d’appel de Bruxelles

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: bpost SA

Strona przeciwna: Autorité belge de la concurrence

przy udziale: Publimail SA, Komisja Europejska

Sentencja

Artykuł 50 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w związku z jej art. 52 ust. 1 należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie ukaraniu osoby prawnej grzywną za popełnienie naruszenia prawa konkurencji Unii, gdy w odniesieniu do tych samych czynów wobec osoby tej wydano już, po przeprowadzeniu postępowania dotyczącego naruszenia przepisów sektorowych mających za przedmiot liberalizację danego rynku, prawomocne orzeczenie, pod warunkiem że istnieją jasne i precyzyjne zasady pozwalające przewidzieć, jakie czyny i zaniechania mogą stanowić przedmiot kumulacji postępowań i sankcji, oraz zapewniające koordynację pomiędzy dwoma właściwymi organami, że dwa postępowania były prowadzone w sposób wystarczająco skoordynowany i w krótkim czasie oraz że wszystkie nałożone sankcje odpowiadają wadze popełnionych naruszeń.

---

(1)  Dz.U. C 161 z 11.5.2020.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/4 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/4

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 22 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof – Austria) – Bundeswettbewerbsbehörde/Nordzucker AG, Südzucker AG, Agrana Zucker GmbH

(Sprawa C-151/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Konkurencja - Artykuł 101 WE - Kartel ścigany przez dwa krajowe organy ochrony konkurencji - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuł 50 - Zasada ne bis in idem - Tożsamość czynu - Artykuł 52 ust. 1 - Ograniczenia w stosowaniu zasady ne bis in idem - Przesłanki - Realizacja celu interesu ogólnego - Proporcjonalność)

(2022/C 198/05)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberster Gerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Bundeswettbewerbsbehörde

Strona pozwana: Nordzucker AG, Südzucker AG, Agrana Zucker GmbH

Sentencja

| 1) | Artykuł 50 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie temu, by organ ochrony konkurencji państwa członkowskiego prowadził postępowanie przeciwko przedsiębiorstwu i w stosownym wypadku nakładał na nie grzywnę za naruszenie art. 101 TFUE i odpowiadających mu przepisów krajowego prawa konkurencji ze względu na zachowanie, które miało antykonkurencyjny cel lub skutek na terytorium tego państwa członkowskiego, podczas gdy owo zachowanie zostało już wskazane przez organ ochrony konkurencji innego państwa członkowskiego w ostatecznej decyzji wydanej przez ten organ w odniesieniu do tego przedsiębiorstwa w następstwie postępowania w sprawie naruszenia art. 101 TFUE i odpowiadających mu przepisów prawa konkurencji tego innego państwa członkowskiego, o ile ta decyzja ta nie opiera się na stwierdzeniu antykonkurencyjnego celu lub skutku na terytorium pierwszego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 50 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie temu, by organ ochrony konkurencji państwa członkowskiego prowadził postępowanie przeciwko przedsiębiorstwu i w stosownym wypadku nakładał na nie grzywnę za naruszenie art. 101 TFUE i odpowiadających mu przepisów krajowego prawa konkurencji ze względu na zachowanie, które miało antykonkurencyjny cel lub skutek na terytorium tego państwa członkowskiego, podczas gdy owo zachowanie zostało już wskazane przez organ ochrony konkurencji innego państwa członkowskiego w ostatecznej decyzji wydanej przez ten organ w odniesieniu do tego przedsiębiorstwa w następstwie postępowania w sprawie naruszenia art. 101 TFUE i odpowiadających mu przepisów prawa konkurencji tego innego państwa członkowskiego, o ile ta decyzja ta nie opiera się na stwierdzeniu antykonkurencyjnego celu lub skutku na terytorium pierwszego państwa członkowskiego.

| 2) | Artykuł 50 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postępowanie w sprawie egzekwowania prawa konkurencji, w którym ze względu na udział zainteresowanej strony w krajowym programie łagodzenia kar można jedynie stwierdzić naruszenie tego prawa, może podlegać zasadzie ne bis in idem. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 50 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postępowanie w sprawie egzekwowania prawa konkurencji, w którym ze względu na udział zainteresowanej strony w krajowym programie łagodzenia kar można jedynie stwierdzić naruszenie tego prawa, może podlegać zasadzie ne bis in idem.

---

(1)  Dz.U. C 209 z 22.6.2020.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/5 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/5

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Midden-Nederland – Niderlandy) – X, Z/Autoriteit Persoonsgegevens

(Sprawa C-245/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych - Rozporządzenie (UE) 2016/679 - Właściwość organu nadzorczego - Artykuł 55 ust. 3 - Operacje przetwarzania dokonywane przez sądy w ramach sprawowania przez nie wymiaru sprawiedliwości - Pojęcie - Udostępnienie dziennikarzowi pochodzących z postępowania sądowego pism procesowych zawierających dane osobowe)

(2022/C 198/06)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Rechtbank Midden-Nederland

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: X, Z

Druga strona postępowania: Autoriteit Persoonsgegevens

Sentencja

Artykuł 55 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólnego rozporządzenia o ochronie danych) należy interpretować w ten sposób, że czasowe udostępnianie dziennikarzom przez sąd pochodzących z postępowania sądowego pism procesowych zawierających dane osobowe w celu umożliwienia tym dziennikarzom pełniejszego relacjonowania przebiegu tego postępowania wchodzi w zakres sprawowania przez ten sąd „wymiaru sprawiedliwości” w rozumieniu tego przepisu.

---

(1)  Dz.U. C 297 z 7.9.2020.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/5 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/5

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Wien – Austria) – Austro-Mechana Gesellschaft zur Wahrnehmung mechanisch-musikalischer Urheberrechte Gesellschaft mbH/Strato AG

(Sprawa C-433/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Harmonizacja niektórych aspektów prawa autorskiego i praw pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym - Dyrektywa 2001/29/WE - Artykuł 2 - Zwielokrotnianie - Artykuł 5 ust. 2 lit. b) - Wyjątek dotyczący kopii na użytek prywatny - Pojęcie „dowolnego nośnika” - Serwery należące do osób trzecich udostępnione osobom fizycznym na użytek prywatny - Godziwa rekompensata - Regulacja krajowa nienakładająca opłaty licencyjnej za kopię na użytek prywatny na dostawców usług chmury obliczeniowej)

(2022/C 198/07)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberlandesgericht Wien

Strony w postępowaniu głównym

Wnoszący odwołanie: Austro-Mechana Gesellschaft zur Wahrnehmung mechanisch-musikalischer Urheberrechte Gesellschaft mbH

Druga strona postępowania: Strato AG

Sentencja

| 1) | Wykładni art. 5 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym należy dokonywać w ten sposób, że zawarte w tym przepisie wyrażenie „zwielokrotnianie na dowolnych nośnikach” obejmuje sporządzanie do celów prywatnych zapasowych kopii utworów chronionych prawem autorskim na serwerze, na którym przestrzeń do przechowywania jest udostępniana użytkownikowi przez dostawcę usługi chmury obliczeniowej. |
| --- | --- |

1)

Wykładni art. 5 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym należy dokonywać w ten sposób, że zawarte w tym przepisie wyrażenie „zwielokrotnianie na dowolnych nośnikach” obejmuje sporządzanie do celów prywatnych zapasowych kopii utworów chronionych prawem autorskim na serwerze, na którym przestrzeń do przechowywania jest udostępniana użytkownikowi przez dostawcę usługi chmury obliczeniowej.

| 2) | Wykładni art. 5 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2001/29 należy dokonywać w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu transponującemu wyjątek przewidziany w tym przepisie, które nie nakłada na dostawców usług przechowywania w chmurze obliczeniowej obowiązku zapłaty godziwej rekompensaty z tytułu tworzenia bez zezwolenia kopii zapasowych utworów chronionych prawem autorskim przez osoby fizyczne, które korzystają z tych usług do prywatnego użytku i do celów ani nie bezpośrednio, ani nie pośrednio handlowych, pod warunkiem że uregulowanie takie przewiduje wypłatę godziwej rekompensaty podmiotom praw autorskich. |
| --- | --- |

2)

Wykładni art. 5 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2001/29 należy dokonywać w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu transponującemu wyjątek przewidziany w tym przepisie, które nie nakłada na dostawców usług przechowywania w chmurze obliczeniowej obowiązku zapłaty godziwej rekompensaty z tytułu tworzenia bez zezwolenia kopii zapasowych utworów chronionych prawem autorskim przez osoby fizyczne, które korzystają z tych usług do prywatnego użytku i do celów ani nie bezpośrednio, ani nie pośrednio handlowych, pod warunkiem że uregulowanie takie przewiduje wypłatę godziwej rekompensaty podmiotom praw autorskich.

---

(1)  Dz.U. C 414 z 30.11.2020.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/6 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/6

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria – Węgry) – Somogy Megyei Kormányhivatal/Upfield Hungary Kft.

(Sprawa C-533/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Ochrona konsumentów - Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 - Przekazywanie konsumentom informacji na temat środków spożywczych - Etykietowanie - Obowiązkowe dane szczegółowe - Wykaz składników - Nazwa szczegółowa tych składników - Dodanie witaminy do środka spożywczego - Obowiązek wskazania nazwy szczegółowej tej witaminy - Brak obowiązku wskazania zastosowanej formy chemicznej witaminy)

(2022/C 198/08)

Język postępowania: węgierski

Sąd odsyłający

Kúria

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Somogy Megyei Kormányhivatal

Strona pozwana: Upfield Hungary Kft.

Sentencja

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004, a w szczególności jego art. 18 ust. 2, należy interpretować w ten sposób, że w przypadku dodania do środka spożywczego witaminy wykaz składników tego środka spożywczego nie musi zawierać, poza wskazaniem nazwy tej witaminy, informacji o zastosowanej formie chemicznej tej witaminy.

---

(1)  Dz.U. C 28 z 25.1.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/7 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/7

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 24 marca 2022 r. – Hermann Albers eK/Komisja Europejska, Republika Federalna Niemiec, Land Niedersachsen (Niemcy)

(Sprawa C-656/20 P) (1)

(Odwołanie - Pomoc państwa - Pojęcie „pomocy” - Publiczny transport pasażerski - Rekompensata kosztów związanych z wykonywaniem zobowiązań z zakresu usług publicznych - Transfer środków finansowych między organami administracji publicznej - Spoczywający na organach samorządu gminnego organizującego transport obowiązek zapewnienia taryfy ulgowej dla studentów i stażystów - Brak korzyści przyznanej przez państwo na rzecz przedsiębiorstwa - Obowiązek zgłoszenia)

(2022/C 198/09)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Hermann Albers eK (przedstawiciel: S. Roling, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Tomat i K. Blanck, pełnomocnicy), Republika Federlana Niemiec, Land Niedersachsen (Niemcy) (przedstawiciele: S. Barth i H. Gading, Rechtsanwältinen)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Hermann Albers eK pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środków tymczasowych. |
| --- | --- |

2)

Hermann Albers eK pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środków tymczasowych.

| 3) | Land Niedersachsen pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Land Niedersachsen pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 44 z 8.2.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/7 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/7

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 24 marca 2022 r. – Gesamtverband Verkehrsgewerbe Niedersachsen eV (GVN)/Komisja Europejska, Republika Federalna Niemiec, Land Niedersachsen (Niemcy)

(Sprawa C-666/20 P) (1)

(Odwołanie - Pomoc państwa - Pojęcie „pomocy” - Publiczny transport pasażerski - Rekompensata kosztów związanych z wykonywaniem zobowiązań z zakresu usług publicznych - Transfer środków finansowych między organami administracji publicznej - Spoczywający na organach samorządu gminnego organizującego transport obowiązek zapewnienia taryfy ulgowej dla studentów i stażystów - Brak korzyści przyznanej przez państwo na rzecz przedsiębiorstwa - Pojęcie „przedsiębiorstwa”)

(2022/C 198/10)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Gesamtverband Verkehrsgewerbe Niedersachsen eV (GVN) (przedstawiciel: S. Roling, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Tomat i K. Blanck, pełnomocnicy), Republika Federlana Niemiec, Land Niedersachsen (Niemcy) (przedstawiciele: S. Barth i H. Gading, Rechtsanwältinen)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Gesamtverband Verkehrsgewerbe Niedersachsen eV (GVN) pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środków tymczasowych. |
| --- | --- |

2)

Gesamtverband Verkehrsgewerbe Niedersachsen eV (GVN) pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środków tymczasowych.

| 3) | Land Niedersachsen pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Land Niedersachsen pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 44 z 8.2.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/8 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/8

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny – Polska) – W.G./Dyrektor Izby Skarbowej w L.

(Sprawa C-697/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Podatek od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuł 9 - Podatnik - Artykuły 295 i 296 - System ryczałtowy dla rolników - Małżonkowie prowadzący działalność rolniczą przy wykorzystaniu majątku objętego małżeńską wspólnością majątkową - Możliwość uznania tych małżonków za odrębnych podatników VAT - Rezygnacja przez jedno z małżonków ze statusu rolnika ryczałtowego i wybór przez nie opodatkowania prowadzonej działalności na zasadach ogólnych VAT - Utrata przez drugie z małżonków statusu rolnika ryczałtowego)

(2022/C 198/11)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Naczelny Sąd Administracyjny

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca skargę kasacyjną: W.G.

Druga strona postępowania: Dyrektor Izby Skarbowej w L.

Sentencja

Artykuły 9, 295 i 296 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że:

| — | stoją one na przeszkodzie praktyce państwa członkowskiego, która wyklucza możliwość uznania małżonków prowadzących działalność rolniczą w ramach jednego gospodarstwa przy wykorzystaniu majątku objętego małżeńską wspólnością majątkową za odrębnych podatników podatku od wartości dodanej (VAT), w przypadku gdy każde z tych małżonków prowadzi działalność gospodarczą w sposób samodzielny; |
| --- | --- |

—

stoją one na przeszkodzie praktyce państwa członkowskiego, która wyklucza możliwość uznania małżonków prowadzących działalność rolniczą w ramach jednego gospodarstwa przy wykorzystaniu majątku objętego małżeńską wspólnością majątkową za odrębnych podatników podatku od wartości dodanej (VAT), w przypadku gdy każde z tych małżonków prowadzi działalność gospodarczą w sposób samodzielny;

| — | nie stoją one na przeszkodzie temu, by w okolicznościach, w których małżonkowie prowadzą tę działalność rolniczą w ramach systemu ryczałtowego dla rolników, wybór przez jedno z małżonków opodatkowania prowadzonej przez nie działalności na zasadach ogólnych VAT powodował utratę przez drugie z nich statusu rolnika ryczałtowego, jeżeli po zbadaniu konkretnej sytuacji skutek ten okaże się konieczny w celu przeciwdziałania ryzyku nadużyć i oszustw, którego nie można wykluczyć poprzez przedstawienie przez małżonków odpowiednich dowodów, lub jeżeli prowadzenie tej działalności przez owych małżonków w sposób samodzielny i tak, że każde z nich czyni to na podstawie zasad ogólnych VAT, nie powoduje trudności administracyjnych w porównaniu z sytuacją współistnienia po stronie wspomnianych małżonków dwóch różnych statusów. |
| --- | --- |

—

nie stoją one na przeszkodzie temu, by w okolicznościach, w których małżonkowie prowadzą tę działalność rolniczą w ramach systemu ryczałtowego dla rolników, wybór przez jedno z małżonków opodatkowania prowadzonej przez nie działalności na zasadach ogólnych VAT powodował utratę przez drugie z nich statusu rolnika ryczałtowego, jeżeli po zbadaniu konkretnej sytuacji skutek ten okaże się konieczny w celu przeciwdziałania ryzyku nadużyć i oszustw, którego nie można wykluczyć poprzez przedstawienie przez małżonków odpowiednich dowodów, lub jeżeli prowadzenie tej działalności przez owych małżonków w sposób samodzielny i tak, że każde z nich czyni to na podstawie zasad ogólnych VAT, nie powoduje trudności administracyjnych w porównaniu z sytuacją współistnienia po stronie wspomnianych małżonków dwóch różnych statusów.

---

(1)  Dz.U. C 182 z 10.5.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/9 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/9

---

Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud – Republika Czeska) – Generální ředitelství cel/TanQuid Polska Sp. z o. o.

(Sprawa C-711/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Podatek akcyzowy - Dyrektywa 92/12/WE - Artykuł 4 - Przepływ towarów objętych procedurą zawieszenia poboru podatku akcyzowego - Warunki - Artykuły 6 i 20 - Dopuszczenie wyrobów do konsumpcji - Sfałszowanie urzędowych dokumentów towarzyszących - Naruszenie lub nieprawidłowości popełnione w trakcie przepływu wyrobów akcyzowych objętych procedurą zawieszenia poboru podatku akcyzowego - Nieprawidłowe wyprowadzenie produktów z procedury zawieszenia - Odbiorca niewiedzący o przepływie - Oszustwo popełnione przez osobę trzecią - Artykuł 13 lit. a) i art. 15 ust. 3 - Obowiązkowa gwarancja w zakresie przepływu - Zakres)

(2022/C 198/12)

Język postępowania: czeski

Sąd odsyłający

Nejvyšší správní soud

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Generální ředitelství cel

Strona przeciwna: TanQuid Polska Sp. z o. o.

Sentencja

Dyrektywę Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania, zmienioną dyrektywą Rady 94/74/WE z dnia 22 grudnia 1994 r., należy interpretować w ten sposób, że wysyłka na podstawie dokumentu towarzyszącego i obowiązkowej gwarancji przez uprawnionego właściciela składu wyrobów podlegających podatkowi akcyzowemu stanowi przepływ wyrobów objętych procedurą zawieszenia poboru podatku akcyzowego w rozumieniu art. 4 lit. c) tej dyrektywy, niezależnie od tego, czy z uwagi na stanowiące oszustwo zachowanie osób trzecich właściwy odbiorca wskazany w tym dokumencie towarzyszącym i w tej gwarancji nie wiedział, że owe wyroby zostały do niego wysłane, do chwili gdy ów fakt lub inna nieprawidłowość lub naruszenie zostaną stwierdzone przez właściwe organy danego państwa członkowskiego.

Okoliczność, że obowiązkowa gwarancja ustanowiona przez uprawnionego właściciela składu dla celów tej wysyłki wskazuje nazwę uprawnionego odbiorcy, ale już nie jego status zarejestrowanego podmiotu gospodarczego, nie ma wpływu na zgodność z prawem takiego przepływu.

---

(1)  Dz.U. C 88 z 15.3.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/9 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/9

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Galapagos BidCo. S.a.r.l./DE, w charakterze syndyka masy upadłościowej Galapagos S.A., Hauck Aufhäuser Fund Services S.A., Prime Capital S.A.

(Sprawa C-723/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Rozporządzenie (UE) 2015/848 - Postępowanie upadłościowe - Artykuł 3 ust. 1 - Jurysdykcja międzynarodowa - Przeniesienie głównego ośrodka podstawowej działalności dłużnika do innego państwa członkowskiego po złożeniu wniosku o wszczęcie głównego postępowania upadłościowego)

(2022/C 198/13)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Galapagos BidCo. S.a.r.l.

Druga strona postępowania: DE, w charakterze syndyka masy upadłości Galapagos S.A., Hauck Aufhäuser Fund Services S.A., Prime Capital S.A.

Sentencja

Artykuł 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego należy interpretować w ten sposób, sąd państwa członkowskiego, do którego wpłynął wniosek o wszczęcie głównego postępowania upadłościowego, zachowuje wyłączną jurysdykcję do wszczęcia takiego postępowania, jeżeli główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika zostaje przeniesiony do innego państwa członkowskiego po złożeniu tego wniosku, lecz przed wydaniem przez ten sąd rozstrzygnięcia w jego przedmiocie. W konsekwencji i w zakresie, w jakim rozporządzenie to ma nadal zastosowanie do rzeczonego wniosku, sąd innego państwa członkowskiego, do którego wniesiono następnie wniosek zawierający takie samo żądanie, nie może co do zasady stwierdzić swojej jurysdykcji w celu wszczęcia głównego postępowania upadłościowego, dopóki pierwszy sąd nie wydał rozstrzygnięcia i nie stwierdził braku swojej jurysdykcji.

---

(1)  Dz.U. C 128 z 12.4.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/10 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/10

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État – Belgia) – CT, Ferme de la Sarte SPRL/Région wallonne

(Sprawa C-726/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Wspólna polityka rolna (WPR) - Finansowanie przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) - Rozporządzenie (UE) nr 1305/2013 - Artykuł 17 ust. 1 lit. b) - Pomoc inwestycyjna dotycząca przetwórstwa, wprowadzania do obrotu lub rozwoju produktów rolnych objętych załącznikiem I do traktatu FUE - Pojęcie „produktów rolnych” - Pojęcia „drzew żywych i pozostałych roślin; bulw, korzeni i podobnych” oraz „kwiatów ciętych i liści ozdobnych” - Darnina w zwojach do krycia zielonych dachów)

(2022/C 198/14)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Conseil d’État

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: CT, Ferme de la Sarte SPRL

Strona pozwana: Région wallonne

Sentencja

Artykuł 17 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 należy interpretować w ten sposób, że zawarte w nim pojęcie „produktów rolnych objętych załącznikiem I do traktatu [FUE]” obejmuje rośliny wykorzystywane do krycia zielonych dachów, takie jak darnina w zwojach, w związku z czym dotyczące ich inwestycje materialne mogą korzystać z pomocy w ramach środka wsparcia rozwoju obszarów wiejskich, o którym mowa w tym przepisie.

---

(1)  Dz.U. C 79 z 8.3.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/11 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/11

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 24 marca 2022 r. – Komisja Europejska/Irlandia

(Sprawa C-125/21) (1)

(Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego - Współpraca sądowa w sprawach karnych - Wzajemne uznawanie wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności w celu wykonania tych wyroków w Unii Europejskiej - Decyzja ramowa 2008/909/WSiSW - Brak przyjęcia środków niezbędnych do zastosowania się do decyzji ramowej - Brak powiadomienia Komisji Europejskiej)

(2022/C 198/15)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Tomkin i S. Grünheid, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Irlandia (przedstawiciele: M. Browne, M. Lane i J. Quaney, pełnomocnicy, wspierani przez M. Gray, SC)

Sentencja

| 1) | Nie przyjmując w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do decyzji ramowej Rady 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności –w celu wykonania tych wyroków w Unii Europejskiej i nie przekazując Komisji Europejskiej treści tych przepisów, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 29 ust. 1 i 2 tej decyzji ramowej. |
| --- | --- |

1)

Nie przyjmując w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do decyzji ramowej Rady 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności –w celu wykonania tych wyroków w Unii Europejskiej i nie przekazując Komisji Europejskiej treści tych przepisów, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 29 ust. 1 i 2 tej decyzji ramowej.

| 2) | Irlandia zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Irlandia zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 148 z 26.4.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/11 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/11

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 24 marca 2022 r. – Komisja Europejska/Irlandia

(Sprawa C-126/21) (1)

(Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego - Współpraca sądowa w sprawach karnych - Wzajemne uznawanie decyzji w sprawie środków nadzoru stanowiących alternatywę dla tymczasowego aresztowania - Decyzja ramowa 2009/829/WSiSW - Brak przyjęcia środków niezbędnych do zastosowania się do decyzji ramowej - Brak powiadomienia Komisji Europejskiej)

(2022/C 198/16)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Tomkin i S. Grünheid, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Irlandia (przedstawiciele: M. Browne, M. Lane i J. Quaney, pełnomocnicy, wspierani przez M. Gray, SC)

Sentencja

| 1) | Nie przyjmując w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do decyzji ramowej Rady 2009/829/WSiSW z dnia 23 października 2009 r. w sprawie stosowania przez państwa członkowskie Unii Europejskiej zasady wzajemnego uznawania do decyzji w sprawie środków nadzoru stanowiących alternatywę dla tymczasowego aresztowania i nie przekazując Komisji Europejskiej treści tych przepisów, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 27 tej decyzji ramowej. |
| --- | --- |

1)

Nie przyjmując w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do decyzji ramowej Rady 2009/829/WSiSW z dnia 23 października 2009 r. w sprawie stosowania przez państwa członkowskie Unii Europejskiej zasady wzajemnego uznawania do decyzji w sprawie środków nadzoru stanowiących alternatywę dla tymczasowego aresztowania i nie przekazując Komisji Europejskiej treści tych przepisów, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 27 tej decyzji ramowej.

| 2) | Irlandia zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Irlandia zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 148 z 26.4.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/12 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/12

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 24 marca 2022 r. – Lukáš Wagenknecht/Komisja Europejska

(Sprawa C-130/21 P) (1)

(Odwołanie - Ochrona interesów finansowych Unii Europejskiej - Zwalczanie nadużyć finansowych - Wieloletnie ramy finansowe - Domniemany konflikt interesów po stronie premiera Republiki Czeskiej - Wniosek o uniemożliwienie mu spotkania z kolegium komisarzy europejskich - Wniosek o zaprzestanie płatności bezpośrednich z budżetu Unii na rzecz określonych grup rolno-spożywczych - Skarga na bezczynność - Niepodjęcie działań zarzucane Komisji Europejskiej - Skład Sądu Unii Europejskiej - Domniemany brak bezstronności - Niedopuszczalność skargi - Zajęcie stanowiska - Legitymacja procesowa czynna - Interes prawny)

(2022/C 198/17)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Lukáš Wagenknecht (przedstawiciel: A. Koller, advokátka)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Erlbacher i M. Salyková, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Lukaš Wagenknecht pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Lukaš Wagenknecht pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 182 z 10.5.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/12 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/12

---

Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de grande instance de Rodez – Francja) – BNP Paribas Personal Finance SA/AN, CN

(Sprawa C-82/20) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Ochrona konsumentów - Dyrektywa 93/13/EWG - Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich - Umowa kredytu hipotecznego denominowanego w walucie obcej (frank szwajcarski) - Artykuł 4 ust. 2 - Główny przedmiot umowy - Warunki narażające kredytobiorcę na ryzyko kursowe - Zasady jawności i przejrzystości - Artykuł 3 ust. 1 - Znacząca nierównowaga - Artykuł 5 - Sformułowanie warunku umownego w sposób jasny i zrozumiały)

(2022/C 198/18)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Tribunal de grande instance de Rodez

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: BNP Paribas Personal Finance SA

Strona pozwana: AN, CN

Przy udziale: Caisse régionale de crédit agricole mutuel du Languedoc

Sentencja

| 1) | Wykładni art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy dokonywać w ten sposób, że w ramach umowy kredytu denominowanego w walucie obcej wymóg przejrzystości warunków tej umowy – które przewidują, że waluta obca jest walutą rozliczeniową, a euro jest walutą spłaty, i które skutkują przeniesieniem ryzyka kursowego na kredytobiorcę – jest spełniony, jeżeli przedsiębiorca udzielił konsumentowi informacji wystarczających i dokładnych pozwalających przeciętnemu konsumentowi, właściwie poinformowanemu, dostatecznie uważnemu i rozsądnemu zrozumieć funkcjonowanie w praktyce danego systemu finansowego i dzięki temu ocenić ryzyko negatywnych konsekwencji ekonomicznych, potencjalnie znaczących, takich warunków umownych dla jego zobowiązań finansowych w całym okresie obowiązywania wspomnianej umowy. |
| --- | --- |

1)

Wykładni art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy dokonywać w ten sposób, że w ramach umowy kredytu denominowanego w walucie obcej wymóg przejrzystości warunków tej umowy – które przewidują, że waluta obca jest walutą rozliczeniową, a euro jest walutą spłaty, i które skutkują przeniesieniem ryzyka kursowego na kredytobiorcę – jest spełniony, jeżeli przedsiębiorca udzielił konsumentowi informacji wystarczających i dokładnych pozwalających przeciętnemu konsumentowi, właściwie poinformowanemu, dostatecznie uważnemu i rozsądnemu zrozumieć funkcjonowanie w praktyce danego systemu finansowego i dzięki temu ocenić ryzyko negatywnych konsekwencji ekonomicznych, potencjalnie znaczących, takich warunków umownych dla jego zobowiązań finansowych w całym okresie obowiązywania wspomnianej umowy.

| 2) | Wykładni art. 3 ust. 1 dyrektywy 93/13 należy dokonywać w ten sposób, że warunki umowy kredytu, które przewidują, że waluta obca jest walutą rozliczeniową, a euro jest walutą spłaty, i które skutkują przeniesieniem ryzyka kursowego, bez określenia górnej granicy, na kredytobiorcę, mogą tworzyć znaczącą nierównowagę wynikających z tej umowy praw i obowiązków stron na niekorzyść konsumenta, jeżeli przedsiębiorca nie mógł racjonalnie spodziewać się, dochowując wymogu przejrzystości względem konsumenta, że konsument zaakceptuje nieproporcjonalne ryzyko kursowe wynikające z takich warunków, przy czym samo stwierdzenie, w odpowiednim przypadku, braku dobrej wiary po stronie przedsiębiorcy nie wystarcza dla stwierdzenia takiej nierównowagi. |
| --- | --- |

2)

Wykładni art. 3 ust. 1 dyrektywy 93/13 należy dokonywać w ten sposób, że warunki umowy kredytu, które przewidują, że waluta obca jest walutą rozliczeniową, a euro jest walutą spłaty, i które skutkują przeniesieniem ryzyka kursowego, bez określenia górnej granicy, na kredytobiorcę, mogą tworzyć znaczącą nierównowagę wynikających z tej umowy praw i obowiązków stron na niekorzyść konsumenta, jeżeli przedsiębiorca nie mógł racjonalnie spodziewać się, dochowując wymogu przejrzystości względem konsumenta, że konsument zaakceptuje nieproporcjonalne ryzyko kursowe wynikające z takich warunków, przy czym samo stwierdzenie, w odpowiednim przypadku, braku dobrej wiary po stronie przedsiębiorcy nie wystarcza dla stwierdzenia takiej nierównowagi.

---

(1)  Data złożenia wniosku: 14.2.2020 r.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/13 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/13

---

Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 25 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Spetsializiran nakazatelen sad – Bułgaria) – postępowanie karne przeciwko IP, DD, ZI, SS, HYA

(Sprawa C-609/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Artykuł 4 ust. 3 TUE - Artykuł 267 TFUE - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuł 47 akapit drugi - Artykuł 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Treść wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym - Przepis krajowy przewidujący wyłączenie krajowego sądu karnego, pod rygorem uchylenia przyszłego orzeczenia co do istoty, ze względu na zajęcie we wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym stanowiska co do stanu faktycznego sprawy - Artykuł 18 TFUE - Artykuł 21 ust. 1 karty praw podstawowych - artykuł 23 Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej - Obowiązek informowania przez sądy krajowe swojego państwa członkowskiego o każdym wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym skierowanym do Trybunału)

(2022/C 198/19)

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Spetsializiran nakazatelen sad

Strony w postępowaniu głównym w sprawie karnej

IP, DD, ZI, SS, HYA

Sentencja

| 1) | Artykuł 267 TFUE i art. 94 akapit pierwszy lit. a) regulaminu postępowania przed Trybunałem w świetle art. 4 ust. 3 TUE i art. 47 akapit drugi Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisowi krajowemu, który zobowiązuje sądy orzekające w sprawach karnych do wyłączenia się ze sprawy pod rygorem uchylenia przyszłego orzeczenia co do istoty, jeżeli we wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym wypowiedziały się one co do stanu faktycznego. Przepis taki powinien być pomijany przez te sądy, jak również przez każdy organ uprawniony do jego stosowania. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 267 TFUE i art. 94 akapit pierwszy lit. a) regulaminu postępowania przed Trybunałem w świetle art. 4 ust. 3 TUE i art. 47 akapit drugi Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisowi krajowemu, który zobowiązuje sądy orzekające w sprawach karnych do wyłączenia się ze sprawy pod rygorem uchylenia przyszłego orzeczenia co do istoty, jeżeli we wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym wypowiedziały się one co do stanu faktycznego. Przepis taki powinien być pomijany przez te sądy, jak również przez każdy organ uprawniony do jego stosowania.

| 2) | Artykuł 18 TFUE, art. 21 ust. 2 karty praw podstawowych oraz art. 23 Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego zobowiązującemu sąd, który występuje do Trybunału z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, do przekazania kopii tego wniosku organowi właściwemu do zapewnienia reprezentacji tego państwa członkowskiego przed Trybunałem. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 18 TFUE, art. 21 ust. 2 karty praw podstawowych oraz art. 23 Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego zobowiązującemu sąd, który występuje do Trybunału z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, do przekazania kopii tego wniosku organowi właściwemu do zapewnienia reprezentacji tego państwa członkowskiego przed Trybunałem.

---

(1)  Data złożenia: 28.9.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/14 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/14

---

Postanowienie Trybunału ósma izba) z dnia 30 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal da Relação de Lisboa – Portugalia) – Orbest, SA/CS, QN, OP i in.

(Sprawa C-659/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Transport lotniczy - Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 - Wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów - Artykuł 5 ust. 3 - Zwolnienie z obowiązku odszkodowania - Pojęcie „nadzwyczajnych okoliczności” - Usterka techniczna samolotu spowodowana zderzeniem pojazdu cateringowego należącego do osoby trzeciej z tym samolotem znajdującym się na postoju na lotnisku)

(2022/C 198/20)

Język postępowania: portugalski

Sąd odsyłający

Tribunal da Relação de Lisboa

Strony w postępowaniu głównym

Wnoszący odwołanie: Orbest, SA

Druga strona postępowania: CS, QN, OP i in.

Sentencja

Artykuł 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91 należy interpretować w ten sposób, że usterka techniczna samolotu spowodowana zderzeniem pojazdu cateringowego należącego do osoby trzeciej z tym samolotem znajdującym się na postoju na lotnisku może wchodzić w zakres pojęcia „nadzwyczajnej okoliczności” w rozumieniu tego przepisu.

---

(1)  Data złożenia: 2.11.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/15 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofiyski rayonen sad (Bułgaria) w dniu 29 września 2021 r. – XN/Politseyski organ pri 02 RU SDVR

(Sprawa C-608/21)

(2022/C 198/21)

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Sofiyski rayonen sad

Strony w postępowaniu głównym

Wnoszący zażalenie: XN

Strona przeciwna: Politseyski organ pri 02 RU SDVR

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 8 ust. 1 w związku z art. 6 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie prawa do informacji w postępowaniu karnym (1) (Dz.U. 2012, L 142, s. 1) należy interpretować w ten sposób, że nie dopuszczają one przepisów krajowych, stosowanych korekcyjnie, na podstawie orzecznictwa utrwalonego w danym państwie członkowskim Unii Europejskiej, zgodnie z którym dopuszczalne jest, by podstawy zatrzymania podejrzanego, w tym za czyn zabroniony, o którego popełnienie jest on podejrzany, nie były zawarte w pisemnym akcie dotyczącym zatrzymania, lecz w innych powiązanych z nim dokumentach (poprzedzających lub kolejnych), których nie przedstawiono niezwłocznie i z którymi osoba ta może się zapoznać następnie przy ewentualnym zaskarżeniu zgodności z prawem zatrzymania w trybie sądowym? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 8 ust. 1 w związku z art. 6 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie prawa do informacji w postępowaniu karnym (1) (Dz.U. 2012, L 142, s. 1) należy interpretować w ten sposób, że nie dopuszczają one przepisów krajowych, stosowanych korekcyjnie, na podstawie orzecznictwa utrwalonego w danym państwie członkowskim Unii Europejskiej, zgodnie z którym dopuszczalne jest, by podstawy zatrzymania podejrzanego, w tym za czyn zabroniony, o którego popełnienie jest on podejrzany, nie były zawarte w pisemnym akcie dotyczącym zatrzymania, lecz w innych powiązanych z nim dokumentach (poprzedzających lub kolejnych), których nie przedstawiono niezwłocznie i z którymi osoba ta może się zapoznać następnie przy ewentualnym zaskarżeniu zgodności z prawem zatrzymania w trybie sądowym?

| 2) | Czy art. 6 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie prawa do informacji w postępowaniu karnym (Dz.U. 2012, L 142, s. 1) należy interpretować w ten sposób, że informacje dotyczące czynu zabronionego, o którego popełnienie zatrzymana osoba jest podejrzana, powinny obejmować dane dotyczące czasu, miejsca i sposobu jego popełnienia, konkretnego uczestnictwa danej osoby w jego popełnieniu i odpowiedniej prawnokarnej kwalifikacji, tak aby zapewnić skuteczne wykonywanie prawa do obrony? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 6 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie prawa do informacji w postępowaniu karnym (Dz.U. 2012, L 142, s. 1) należy interpretować w ten sposób, że informacje dotyczące czynu zabronionego, o którego popełnienie zatrzymana osoba jest podejrzana, powinny obejmować dane dotyczące czasu, miejsca i sposobu jego popełnienia, konkretnego uczestnictwa danej osoby w jego popełnieniu i odpowiedniej prawnokarnej kwalifikacji, tak aby zapewnić skuteczne wykonywanie prawa do obrony?

---

(1)  Dz.U. 2012, L 142, s. 1.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/15 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/15

---

Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 22 września 2021 r. w sprawie T-169/20, Marina Yachting Brand Management/EUIPO, wniesione w dniu 2 grudnia 2021 r. przez Marina Yachting Brand Management Co Ltd

(Sprawa C-743/21 P)

(2022/C 198/22)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Marina Yachting Brand Management Co. Ltd (przedstawiciele: A. von Mühlendahl, C. Eckhartt i P. Böhner, Rechtsanwälte)

Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej; Industries Sportswear Co. Srl

Postanowieniem z dnia 31 marca 2022 r. Trybunał Sprawiedliwości (izba ds. przyjmowania odwołań do rozpoznania) odmówił przyjęcia odwołania do rozpoznania oraz obciążył Marina Yachting Brand Management Co. Ltd własnymi kosztami.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/16 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/16

---

Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 22 września 2021 r. w sprawie T-173/20, Henry Cotton's Brand Management/EUIPO, wniesione w dniu 2 grudnia 2021 r. przez Henry Cotton's Brand Management Co. Ltd

(Sprawa C-744/21 P)

(2022/C 198/23)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Henry Cotton's Brand Management Co. Ltd (przedstawiciele: A. von Mühlendahl, C. Eckhartt i P. Böhner, Rechtsanwälte)

Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej; Industries Sportswear Co. Srl

Postanowieniem z dnia 31 marca 2022 r. Trybunał Sprawiedliwości (izba ds. przyjmowania odwołań do rozpoznania) odmówił przyjęcia odwołania do rozpoznania oraz obciążył Henry Cotton's Brand Management Co. Ltd własnymi kosztami.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/16 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/16

---

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 28 września 2021 r. w sprawie T-648/20, NB/Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wniesione w dniu 10 grudnia 2021 r. przez NB

(Sprawa C-774/21 P)

(2022/C 198/24)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: NB (przedstawiciele: adwokaci J.-N. Louis i N. Maes)

Druga strona postępowania: Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | Uchylenie zaskarżonego postanowienia |
| --- | --- |

—

Uchylenie zaskarżonego postanowienia

Wydanie nowego orzeczenia w sprawie, a w nim:

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o odmowie awansu do grupy zaszeregowania AST 10 w ramach postępowania w sprawie awansu/zmiany zaszeregowania za lata 2014–2018; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o odmowie awansu do grupy zaszeregowania AST 10 w ramach postępowania w sprawie awansu/zmiany zaszeregowania za lata 2014–2018;

| — | W każdym wypadku obciążenie pozwanej kosztami postępowania w obu instancjach. |
| --- | --- |

—

W każdym wypadku obciążenie pozwanej kosztami postępowania w obu instancjach.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu odwołania wnosząca odwołanie twierdzi, że doszło do popełnienia oczywistego błędu w ocenie polegającego na odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.

Twierdzi też, że procedura ustanowiona przez instytucję w celu realizacji reformy regulaminu pracowniczego z 2014 r. w odniesieniu do zaszeregowania/awansu z grupy zaszeregowania AST 9 do grupy zaszeregowania AST 10 jest niezgodna z prawem.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/17 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Aachen (Niemcy) w dniu 22 grudnia 2021 r. – Staatsanwaltschaft Aachen

(Sprawa C-819/21)

(2022/C 198/25)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Aachen (sąd krajowy w Akwizgranie, Niemcy)

Strony w postępowaniu głównym

Wnioskodawca: Staatsanwaltschaft Aachen (prokuratura w Akwizgranie, Niemcy)

Druga strona postępowania: M.D.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy sąd wykonującego państwa członkowskiego, do którego zwrócono się o stwierdzenie wykonalności, może na podstawie art. 3 ust. 4 decyzji ramowej Rady 2008/909/WSiSW (1) w związku z art. 47 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej odmówić uznania wyroku innego państwa członkowskiego i wykonania kary orzeczonej w tym wyroku zgodnie z art. 8 tej decyzji ramowej, jeżeli istnieją przesłanki wskazujące na to, że stosunki panujące w tym państwie członkowskim – w chwili wydania orzeczenia, które ma zostać wykonane, lub dotyczących go późniejszych orzeczeń – są niezgodne z prawem podstawowym do rzetelnego procesu sądowego, ponieważ w tym państwie członkowskim system sądownictwa jako taki nie jest już zgodny z zapisaną w art. 2 TUE zasadą państwa prawnego? |
| --- | --- |

1)

Czy sąd wykonującego państwa członkowskiego, do którego zwrócono się o stwierdzenie wykonalności, może na podstawie art. 3 ust. 4 decyzji ramowej Rady 2008/909/WSiSW (1) w związku z art. 47 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej odmówić uznania wyroku innego państwa członkowskiego i wykonania kary orzeczonej w tym wyroku zgodnie z art. 8 tej decyzji ramowej, jeżeli istnieją przesłanki wskazujące na to, że stosunki panujące w tym państwie członkowskim – w chwili wydania orzeczenia, które ma zostać wykonane, lub dotyczących go późniejszych orzeczeń – są niezgodne z prawem podstawowym do rzetelnego procesu sądowego, ponieważ w tym państwie członkowskim system sądownictwa jako taki nie jest już zgodny z zapisaną w art. 2 TUE zasadą państwa prawnego?

| 2) | Czy sąd wykonującego państwa członkowskiego, do którego zwrócono się o stwierdzenie wykonalności, może na podstawie art. 3 ust. 4 decyzji ramowej Rady 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r., w związku z zapisaną w art. 2 TUE zasadą państwa prawnego, odmówić uznania wyroku innego państwa członkowskiego i wykonania kary orzeczonej w tym wyroku zgodnie z art. 8 tej decyzji ramowej, jeżeli istnieją przesłanki wskazujące na to, że system sądownictwa tego państwa członkowskiego – w chwili wydania orzeczenia w sprawie stwierdzenia wykonalności – nie jest już zgodny z zapisaną w art. 2 TUE zasadą państwa prawnego? |
| --- | --- |

2)

Czy sąd wykonującego państwa członkowskiego, do którego zwrócono się o stwierdzenie wykonalności, może na podstawie art. 3 ust. 4 decyzji ramowej Rady 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r., w związku z zapisaną w art. 2 TUE zasadą państwa prawnego, odmówić uznania wyroku innego państwa członkowskiego i wykonania kary orzeczonej w tym wyroku zgodnie z art. 8 tej decyzji ramowej, jeżeli istnieją przesłanki wskazujące na to, że system sądownictwa tego państwa członkowskiego – w chwili wydania orzeczenia w sprawie stwierdzenia wykonalności – nie jest już zgodny z zapisaną w art. 2 TUE zasadą państwa prawnego?

| 3) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:
  Czy przed odmową uznania wyroku sądu innego państwa członkowskiego i wykonania kary orzeczonej tym wyrokiem z powołaniem się na art. 3 ust. 4 decyzji ramowej Rady 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. w związku z art. 47 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej ze względu na to, że istnieją przesłanki wskazujące na to, że stosunki w tym państwie członkowskim są niezgodne z prawem podstawowym do rzetelnego procesu sądowego, gdyż sam system sądownictwa w tym państwie członkowskim nie jest już zgodny z zasadą państwa prawnego, należy jeszcze zbadać, czy te niezgodne z prawem podstawowym do rzetelnego procesu sądowego stosunki wywarły w danym postępowaniu konkretny skutek, który okazał się niekorzystny dla skazanego/skazanych? |
| --- | --- |

3)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:

Czy przed odmową uznania wyroku sądu innego państwa członkowskiego i wykonania kary orzeczonej tym wyrokiem z powołaniem się na art. 3 ust. 4 decyzji ramowej Rady 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. w związku z art. 47 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej ze względu na to, że istnieją przesłanki wskazujące na to, że stosunki w tym państwie członkowskim są niezgodne z prawem podstawowym do rzetelnego procesu sądowego, gdyż sam system sądownictwa w tym państwie członkowskim nie jest już zgodny z zasadą państwa prawnego, należy jeszcze zbadać, czy te niezgodne z prawem podstawowym do rzetelnego procesu sądowego stosunki wywarły w danym postępowaniu konkretny skutek, który okazał się niekorzystny dla skazanego/skazanych?

| 4) | W zakresie, w jakim na pytanie pierwsze lub drugie zostanie udzielona odpowiedź przecząca z takim skutkiem, że wydanie rozstrzygnięcia, czy stosunki w danym państwie członkowskim są niezgodne z prawem podstawowym do rzetelnego procesu sądowego ze względu na to, że system sądownictwa w tym państwie jako taki nie jest już zgodny z zasadą państwa prawnego, nie należy do sądów państw członkowskich, lecz do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości:
  czy w dniu 7 sierpnia 2018 r. lub w dniu 16 lipca 2019 r. system sądownictwa w Rzeczypospolitej Polskiej był, względnie, czy obecnie jest, zgodny z zapisaną w art. 2 TUE zasadą państwa prawnego? |
| --- | --- |

4)

W zakresie, w jakim na pytanie pierwsze lub drugie zostanie udzielona odpowiedź przecząca z takim skutkiem, że wydanie rozstrzygnięcia, czy stosunki w danym państwie członkowskim są niezgodne z prawem podstawowym do rzetelnego procesu sądowego ze względu na to, że system sądownictwa w tym państwie jako taki nie jest już zgodny z zasadą państwa prawnego, nie należy do sądów państw członkowskich, lecz do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości:

czy w dniu 7 sierpnia 2018 r. lub w dniu 16 lipca 2019 r. system sądownictwa w Rzeczypospolitej Polskiej był, względnie, czy obecnie jest, zgodny z zapisaną w art. 2 TUE zasadą państwa prawnego?

---

(1)  Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności – w celu wykonania tych wyroków w Unii Europejskiej (Dz.U. 2008, L 327, s. 27).

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/18 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/18

---

Odwołanie od postanowienia Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 22 października 2021 r. w sprawie T-510/20, Fachverband Spielhallen eV i LM / Komisja Europejska, wniesione w dniu 28 grudnia 2021 r. przez Fachverband Spielhallen eV i LM

(Sprawa C-831/21 P)

(2022/C 198/26)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Fachverband Spielhallen eV, LM (przedstawiciele: A. Bartosch i R. Schmidt, Rechtsanwälte)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Republika Federalna Niemiec

Żądania wnoszących o odwołanie

Wnoszący odwołanie zwracają się do Trybunału o

| — | uchylenie postanowienia Sądu Unii Europejskiej w sprawie T-510/20 |
| --- | --- |

—

uchylenie postanowienia Sądu Unii Europejskiej w sprawie T-510/20

| — | przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd; |
| --- | --- |

—

przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd;

| — | zastrzeżenie wydania postanowienia w przedmiocie kosztów w orzeczeniu kończącym postępowanie. |
| --- | --- |

—

zastrzeżenie wydania postanowienia w przedmiocie kosztów w orzeczeniu kończącym postępowanie.

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszący odwołanie podnoszą jeden zarzut dotyczący naruszenia art. 107 ust. 1 TFUE.

Sąd oddalił skargę w sprawie T-510/20 wyłącznie na tej podstawie, że środek będący przedmiotem skargi nie mógł przynieść korzyści gospodarczej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Jednak zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Unii w sprawach podatkowych elementy traktowania preferencyjnego i selektywności należy zawsze rozpatrywać łącznie. Określenie selektywności zawsze zakłada określenie standardowego systemu podatkowego. Bez ustalenia tego faktu nie można zatem stwierdzić, czy istniała korzyść ekonomiczna. Sąd nie zbadał jednak zwykłego przypadku podatkowego i dlatego nie mógł stwierdzić, że przedmiotowy środek nie przynosi korzyści gospodarczej. Dlatego też zaskarżona decyzja jest obarczona poważnym naruszeniem prawa.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/18 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht München (Niemcy) w dniu 7 stycznia 2022 r. – HTB Neunte Immobilien Portfolio geschlossene Investment UG & Co. KG/Müller Rechtsanwaltsgesellschaft mbH

(Sprawa C-17/22)

(2022/C 198/27)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Amtsgericht München

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: HTB Neunte Immobilien Portfolio geschlossene Investment UG & Co. KG

Strona pozwana: Müller Rechtsanwaltsgesellschaft mbH

Pytania prejudycjalne

| 1. | a. | Czy z wykładni art. 6 ust. 1 lit. b) i f) ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (1) wynika, że w przypadku publicznej spółki osobowej już sam udział w spółce w charakterze wspólnika nieodpowiadającego osobiście za zobowiązania spółki i odpowiadającego jedynie w niewielkim zakresie oraz nieprowadzącego spraw spółki wystarcza, aby stwierdzić istnienie „uzasadnionego interesu” w uzyskaniu informacji o wszystkich wspólnikach uczestniczących pośrednio w spółce poprzez powiernika, ich danych kontaktowych oraz ich udziale w publicznej spółce osobowej oraz wywieść z umowy spółki odpowiednie zobowiązanie umowne, |
| --- | --- | --- |

1.

a.

Czy z wykładni art. 6 ust. 1 lit. b) i f) ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (1) wynika, że w przypadku publicznej spółki osobowej już sam udział w spółce w charakterze wspólnika nieodpowiadającego osobiście za zobowiązania spółki i odpowiadającego jedynie w niewielkim zakresie oraz nieprowadzącego spraw spółki wystarcza, aby stwierdzić istnienie „uzasadnionego interesu” w uzyskaniu informacji o wszystkich wspólnikach uczestniczących pośrednio w spółce poprzez powiernika, ich danych kontaktowych oraz ich udziale w publicznej spółce osobowej oraz wywieść z umowy spółki odpowiednie zobowiązanie umowne,

| b. | czy też uzasadniony interes ogranicza się w takich okolicznościach do uzyskania od spółki informacji o takich pośrednio uczestniczących podmiotach, które nie odpowiadają za zobowiązania spółki tylko w niewielkim zakresie, lecz posiadają udział minimalny, który pozwala na to, aby przynajmniej w rachubę wchodziła możliwość wpływania na los spółki? |
| --- | --- |

b.

czy też uzasadniony interes ogranicza się w takich okolicznościach do uzyskania od spółki informacji o takich pośrednio uczestniczących podmiotach, które nie odpowiadają za zobowiązania spółki tylko w niewielkim zakresie, lecz posiadają udział minimalny, który pozwala na to, aby przynajmniej w rachubę wchodziła możliwość wpływania na los spółki?

| 2. | a | Czy wystarczy, w przypadku przyjęcia takiego nieograniczonego roszczenia (pytanie 1a), dla nienaruszenia jego wewnętrznej granicy w postaci nadużycia prawa lub dla dokonania odstępstwa od ograniczenia, w przypadku ograniczonego roszczenia informacyjnego (pytanie 1b), zamiar nawiązania kontaktu w celu poznania się, wymiany poglądów lub podjęcia negocjacji w przedmiocie kupienia udziałów w spółce, |
| --- | --- | --- |

2.

a

Czy wystarczy, w przypadku przyjęcia takiego nieograniczonego roszczenia (pytanie 1a), dla nienaruszenia jego wewnętrznej granicy w postaci nadużycia prawa lub dla dokonania odstępstwa od ograniczenia, w przypadku ograniczonego roszczenia informacyjnego (pytanie 1b), zamiar nawiązania kontaktu w celu poznania się, wymiany poglądów lub podjęcia negocjacji w przedmiocie kupienia udziałów w spółce,

| b | czy też interes w uzyskaniu informacji można rozważać jako istotny dopiero wtedy, gdy żądanie ich przekazania następuje z powołaniem się na wyraźny zamiar nawiązania kontaktu z innymi wspólnikami w celu wezwania ich do koordynacji z uwagi na konkretnie wskazane powody, które wymagają ukształtowania wspólnej woli w ramach uchwał wspólników? |
| --- | --- |

b

czy też interes w uzyskaniu informacji można rozważać jako istotny dopiero wtedy, gdy żądanie ich przekazania następuje z powołaniem się na wyraźny zamiar nawiązania kontaktu z innymi wspólnikami w celu wezwania ich do koordynacji z uwagi na konkretnie wskazane powody, które wymagają ukształtowania wspólnej woli w ramach uchwał wspólników?

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. 2016, L 119, s. 1).

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/19 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/19

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht München (Niemcy) w dniu 7 stycznia 2022 r. – Ökorenta Neue Energien Ökostabil IV geschlossene Investment GmbH & Co. KG/WealthCap Photovoltaik 1 GmbH Co.KG, WealthCap PEIA Komplementär GmbH, WealthCap Investorenbetreuung GmbH

(Sprawa C-18/22)

(2022/C 198/28)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Amtsgericht München

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Ökorenta Neue Energien Ökostabil IV geschlossene Investment GmbH & Co. KG

Strona pozwana: WealthCap Photovoltaik 1 GmbH Co.KG, WealthCap PEIA Komplementär GmbH, WealthCap Investorenbetreuung GmbH

Pytania prejudycjalne

| 1. | a. | Czy z wykładni art. 6 ust. 1 lit. b) i f) ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (1) wynika, że w przypadku publicznej spółki osobowej już sam udział w spółce w charakterze wspólnika nieodpowiadającego osobiście za zobowiązania spółki i odpowiadającego jedynie w niewielkim zakresie oraz nieprowadzącego spraw spółki wystarcza, aby stwierdzić istnienie „uzasadnionego interesu” w uzyskaniu informacji o wszystkich wspólnikach uczestniczących pośrednio w spółce poprzez powiernika, ich danych kontaktowych oraz ich udziale w publicznej spółce osobowej oraz wywieść z umowy spółki odpowiednie zobowiązanie umowne, |
| --- | --- | --- |

1.

a.

Czy z wykładni art. 6 ust. 1 lit. b) i f) ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (1) wynika, że w przypadku publicznej spółki osobowej już sam udział w spółce w charakterze wspólnika nieodpowiadającego osobiście za zobowiązania spółki i odpowiadającego jedynie w niewielkim zakresie oraz nieprowadzącego spraw spółki wystarcza, aby stwierdzić istnienie „uzasadnionego interesu” w uzyskaniu informacji o wszystkich wspólnikach uczestniczących pośrednio w spółce poprzez powiernika, ich danych kontaktowych oraz ich udziale w publicznej spółce osobowej oraz wywieść z umowy spółki odpowiednie zobowiązanie umowne,

| b. | czy też uzasadniony interes ogranicza się w takich okolicznościach do uzyskania od spółki informacji o takich pośrednio uczestniczących podmiotach, które nie odpowiadają za zobowiązania spółki tylko w niewielkim zakresie, lecz posiadają udział minimalny, który pozwala na to, aby przynajmniej w rachubę wchodziła możliwość wpływania na los spółki? |
| --- | --- |

b.

czy też uzasadniony interes ogranicza się w takich okolicznościach do uzyskania od spółki informacji o takich pośrednio uczestniczących podmiotach, które nie odpowiadają za zobowiązania spółki tylko w niewielkim zakresie, lecz posiadają udział minimalny, który pozwala na to, aby przynajmniej w rachubę wchodziła możliwość wpływania na los spółki?

| 2. | a | Czy wystarczy, w przypadku przyjęcia takiego nieograniczonego roszczenia (pytanie 1a), dla nienaruszenia jego wewnętrznej granicy w postaci nadużycia prawa lub dla dokonania odstępstwa od ograniczenia, w przypadku ograniczonego roszczenia informacyjnego (pytanie 1b), zamiar nawiązania kontaktu w celu poznania się, wymiany poglądów lub podjęcia negocjacji w przedmiocie kupienia udziałów w spółce, |
| --- | --- | --- |

2.

a

Czy wystarczy, w przypadku przyjęcia takiego nieograniczonego roszczenia (pytanie 1a), dla nienaruszenia jego wewnętrznej granicy w postaci nadużycia prawa lub dla dokonania odstępstwa od ograniczenia, w przypadku ograniczonego roszczenia informacyjnego (pytanie 1b), zamiar nawiązania kontaktu w celu poznania się, wymiany poglądów lub podjęcia negocjacji w przedmiocie kupienia udziałów w spółce,

| b | czy też interes w uzyskaniu informacji można rozważać jako istotny dopiero wtedy, gdy żądanie ich przekazania następuje z powołaniem się na wyraźny zamiar nawiązania kontaktu z innymi wspólnikami w celu wezwania ich do koordynacji z uwagi na konkretnie wskazane powody, które wymagają ukształtowania wspólnej woli w ramach uchwał wspólników? |
| --- | --- |

b

czy też interes w uzyskaniu informacji można rozważać jako istotny dopiero wtedy, gdy żądanie ich przekazania następuje z powołaniem się na wyraźny zamiar nawiązania kontaktu z innymi wspólnikami w celu wezwania ich do koordynacji z uwagi na konkretnie wskazane powody, które wymagają ukształtowania wspólnej woli w ramach uchwał wspólników?

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. 2016, L 119, s. 1).

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/20 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/20

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Opolu (Polska) w dniu 07 stycznia 2022 r. – OP

(Sprawa C-21/22)

(2022/C 198/29)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Okręgowy w Opolu

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: OP

Druga strona postępowania: Notariusz Justyna Gawlica

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 22 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012 z dnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń, przyjmowania i wykonywania dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia oraz w sprawie ustanowienia europejskiego poświadczenia spadkowego (1) należy interpretować w ten sposób, że osoba niebędąca obywatelem Unii Europejskiej uprawniona jest do dokonania wyboru swojego prawa ojczystego jako prawa, któremu podlega ogół spraw dotyczących spadku? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 22 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012 z dnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń, przyjmowania i wykonywania dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia oraz w sprawie ustanowienia europejskiego poświadczenia spadkowego (1) należy interpretować w ten sposób, że osoba niebędąca obywatelem Unii Europejskiej uprawniona jest do dokonania wyboru swojego prawa ojczystego jako prawa, któremu podlega ogół spraw dotyczących spadku?

| 2) | Czy art. 75 w zw. z art. 22 powołanego rozporządzenia nr 650/2012 należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji, w której umowa bilateralna łącząca państwo członkowskie z państwem trzecim nie reguluje wyboru prawa w sprawie spadkowej, ale wskazuje prawo właściwe w sprawie spadkowej, obywatel takiego państwa trzeciego zamieszkujący państwo członkowskie związane ową umową bilateralną może dokonać wyboru prawa? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 75 w zw. z art. 22 powołanego rozporządzenia nr 650/2012 należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji, w której umowa bilateralna łącząca państwo członkowskie z państwem trzecim nie reguluje wyboru prawa w sprawie spadkowej, ale wskazuje prawo właściwe w sprawie spadkowej, obywatel takiego państwa trzeciego zamieszkujący państwo członkowskie związane ową umową bilateralną może dokonać wyboru prawa?

---

(1)  Dz. U. 2012, L 201, s. 107

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/20 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/20

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Polska) w dniu 7 stycznia 2022 r.– T. S.A. przeciwko Przewodniczącemu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji

(Sprawa C-22/22)

(2022/C 198/30)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Najwyższy

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: T. S.A.

Strona pozwana: Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji

Pytanie prejudycjalne

Czy artykuł 20 ust. 2 w związku z artykułem 4 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych) (1) oraz art. 11 i art. 20 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie obowiązywaniu uregulowania krajowego, które zakazuje wyłącznie nadawcom telewizyjnym umieszczania w ich audycjach dla dzieci reklam, nie obejmując tym zakazem nadawców audiowizualnych usług medialnych na żądanie?

---

(1)  Dz. U. 2010, L 95, s. 1

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/21 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/21

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Erfurt (Niemcy) w dniu 18 stycznia 2022 r. – XXX/Helvetia schweizerische Lebensversicherungs-AG

(Sprawa C-41/22)

(2022/C 198/31)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Erfurt

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: XXX

Strona pozwana: Helvetia schweizerische Lebensversicherungs-AG

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy prawo Unii, a w szczególności art. 15 ust. 1 dyrektywy 90/619/EWG (1), art. 31 dyrektywy 92/96/EWG (2) oraz art. 35 ust. 1 dyrektywy 2002/83/WE (3) w związku z art. 38 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej stoją na przeszkodzie przepisom krajowym lub orzecznictwu, zgodnie z którym to na ubezpieczającym, po skorzystaniu przezeń z prawa do odstąpienia od umowy, spoczywa ciężar podniesienia okoliczności faktycznych i ciężar dowodu dla celu obliczenia pożytków uzyskanych przez samego ubezpieczyciela? Czy zgodnie z prawem Unii, a w szczególności z zasadą skuteczności, istnieje w przypadku zgodności z prawem takiego rozkładu ciężaru podniesienia okoliczności faktycznych i ciężaru dowodu wymóg, aby ubezpieczającemu w zamian przysługiwały w stosunku do ubezpieczyciela roszczenia o udzielenie informacji lub inne ułatwienia w dochodzeniu jego praw? |
| --- | --- |

1)

Czy prawo Unii, a w szczególności art. 15 ust. 1 dyrektywy 90/619/EWG (1), art. 31 dyrektywy 92/96/EWG (2) oraz art. 35 ust. 1 dyrektywy 2002/83/WE (3) w związku z art. 38 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej stoją na przeszkodzie przepisom krajowym lub orzecznictwu, zgodnie z którym to na ubezpieczającym, po skorzystaniu przezeń z prawa do odstąpienia od umowy, spoczywa ciężar podniesienia okoliczności faktycznych i ciężar dowodu dla celu obliczenia pożytków uzyskanych przez samego ubezpieczyciela? Czy zgodnie z prawem Unii, a w szczególności z zasadą skuteczności, istnieje w przypadku zgodności z prawem takiego rozkładu ciężaru podniesienia okoliczności faktycznych i ciężaru dowodu wymóg, aby ubezpieczającemu w zamian przysługiwały w stosunku do ubezpieczyciela roszczenia o udzielenie informacji lub inne ułatwienia w dochodzeniu jego praw?

| 2) | Czy zabronione jest powoływanie się przez ubezpieczyciela – który nie poinformował ubezpieczającego o przysługującym mu prawie do odstąpienia od umowy lub też przekazał mu błędne w tym zakresie informacje – przeciwko wynikającym z tego praw ubezpieczającego, takim jak w szczególności prawo odstąpienia od umowy, na przedawnienie, nadużycie prawa lub upływ czasu? |
| --- | --- |

2)

Czy zabronione jest powoływanie się przez ubezpieczyciela – który nie poinformował ubezpieczającego o przysługującym mu prawie do odstąpienia od umowy lub też przekazał mu błędne w tym zakresie informacje – przeciwko wynikającym z tego praw ubezpieczającego, takim jak w szczególności prawo odstąpienia od umowy, na przedawnienie, nadużycie prawa lub upływ czasu?

| 3) | Czy zabronione jest powoływanie się przez ubezpieczyciela – który nie przekazał ubezpieczonemu żadnych informacji konsumenckich lub też przekazał mu w tym zakresie informacje, które były błędne lub niepełne – przeciwko wynikającym z tego praw ubezpieczającego, takim jak w szczególności prawo odstąpienia od umowy, na przedawnienie, nadużycie prawa lub upływ czasu? |
| --- | --- |

3)

Czy zabronione jest powoływanie się przez ubezpieczyciela – który nie przekazał ubezpieczonemu żadnych informacji konsumenckich lub też przekazał mu w tym zakresie informacje, które były błędne lub niepełne – przeciwko wynikającym z tego praw ubezpieczającego, takim jak w szczególności prawo odstąpienia od umowy, na przedawnienie, nadużycie prawa lub upływ czasu?

---

(1)  Dyrektywa Rady 90/619/EWG z dnia 8 listopada 1990 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do bezpośrednich ubezpieczeń na życie, ustanawiająca przepisy ułatwiające skuteczne korzystanie ze swobody świadczenia usług i zmieniająca dyrektywę 79/267/EWG (Dz.U. 1990, L 330, s. 50).

(2)  Dyrektywa Rady 92/96/EWG z dnia 10 listopada 1992 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących sie do bezpośrednich ubezpieczeń na życie, zmieniająca dyrektywy 79/267/EWG i 90/619/EWG (trzecia dyrektywa dotyczaca ubezpieczeń na życie (Dz.U. 1992, L 360, s. 1).

(3)  Dyrektywa 2002/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. dotycząca ubezpieczeń na życie (Dz.U. 2002, L 345, s. 1).

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/22 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/22

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Polska) w dniu 18 stycznia 2022 r. – Prokurator Generalny

(Sprawa C-43/22)

(2022/C 198/32)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Najwyższy

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Prokurator Generalny

Pozostali uczestnicy postępowania: D. J., D[X]. J., Ł. J. i S. J., Wojewódzkie Pogotowie Ratunkowe w K.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 19 ust. 1 akapit drugi i art. 5 ust. 1-3 Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 47 i 51 ust. 1 Karty Praw Podstawowych należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisom krajowym, zgodnie z którymi minister sprawiedliwości państwa członkowskiego może, na podstawie kryteriów, które nie zostały podane do publicznej wiadomości, z jednej strony delegować sędziego do sądu cywilnego wyższej instancji, właściwego do rozpoznawania spraw z zakresu prawa Unii, na czas określony albo na czas nieokreślony, zaś z drugiej strony w każdym czasie, na podstawie decyzji, która nie zawiera uzasadnienia, odwołać sędziego z tego delegowania? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 19 ust. 1 akapit drugi i art. 5 ust. 1-3 Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 47 i 51 ust. 1 Karty Praw Podstawowych należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisom krajowym, zgodnie z którymi minister sprawiedliwości państwa członkowskiego może, na podstawie kryteriów, które nie zostały podane do publicznej wiadomości, z jednej strony delegować sędziego do sądu cywilnego wyższej instancji, właściwego do rozpoznawania spraw z zakresu prawa Unii, na czas określony albo na czas nieokreślony, zaś z drugiej strony w każdym czasie, na podstawie decyzji, która nie zawiera uzasadnienia, odwołać sędziego z tego delegowania?

| 2) | W wypadku odpowiedzi pozytywnej na pytanie pierwsze: czy art. 19 ust. 1 akapit drugi i art. 5 ust. 1-3 Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 47 i 51 ust. 1 Karty Praw Podstawowych należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy rozpoznający środek odwoławczy od orzeczenia sądu, w którego składzie bierze udział sędzia delegowany w taki sposób, jak opisany w pytaniu pierwszym, ma obowiązek z urzędu zbadać, czy sąd taki jest sądem niezawisłym i bezstronnym również w wypadku, gdy rozpoznawana sprawa nie jest sprawą z zakresu prawa Unii? |
| --- | --- |

2)

W wypadku odpowiedzi pozytywnej na pytanie pierwsze: czy art. 19 ust. 1 akapit drugi i art. 5 ust. 1-3 Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 47 i 51 ust. 1 Karty Praw Podstawowych należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy rozpoznający środek odwoławczy od orzeczenia sądu, w którego składzie bierze udział sędzia delegowany w taki sposób, jak opisany w pytaniu pierwszym, ma obowiązek z urzędu zbadać, czy sąd taki jest sądem niezawisłym i bezstronnym również w wypadku, gdy rozpoznawana sprawa nie jest sprawą z zakresu prawa Unii?

| 3) | W wypadku odpowiedzi pozytywnej na pytanie drugie: czy art. 19 ust. 1 akapit drugi i art. 5 ust. 1-3 Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 47 i 51 ust. 1 Karty Praw Podstawowych należy interpretować w ten sposób, że nakłada on na sąd państwa członkowskiego obowiązek uchylenia prawomocnego orzeczenia sądu w każdym przypadku stwierdzenia, że w rozpoznaniu sprawy uczestniczył taki sędzia delegowany, a sąd z jego udziałem nie był niezawisły i bezstronny, za pomocą środka prawnego służącego wzruszaniu prawomocnych orzeczeń, takiego jak skarga nadzwyczajna, czy też skutki takiego naruszenia należą do zakresu autonomii proceduralnej państwa członkowskiego? |
| --- | --- |

3)

W wypadku odpowiedzi pozytywnej na pytanie drugie: czy art. 19 ust. 1 akapit drugi i art. 5 ust. 1-3 Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 47 i 51 ust. 1 Karty Praw Podstawowych należy interpretować w ten sposób, że nakłada on na sąd państwa członkowskiego obowiązek uchylenia prawomocnego orzeczenia sądu w każdym przypadku stwierdzenia, że w rozpoznaniu sprawy uczestniczył taki sędzia delegowany, a sąd z jego udziałem nie był niezawisły i bezstronny, za pomocą środka prawnego służącego wzruszaniu prawomocnych orzeczeń, takiego jak skarga nadzwyczajna, czy też skutki takiego naruszenia należą do zakresu autonomii proceduralnej państwa członkowskiego?

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/23 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/23

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Austria) w dniu 21 stycznia 2022 r. – Apotheke B./Bundesamt für Sicherheit im Gesundheitswesen (BASG)

(Sprawa C-47/22)

(2022/C 198/33)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesverwaltungsgericht

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Apotheke B.

Druga strona postępowania: Bundesamt für Sicherheit im Gesundheitswesen (BASG)

Pytania prejudycjalne

| 1) | a) | Czy art. 80 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2001/83 (1) należy interpretować w ten sposób, że wynikający z tego przepisu wymóg jest spełniony nawet wtedy, gdy – tak jak ma to miejsce w postępowaniu głównym – posiadacz pozwolenia na dystrybucję otrzymuje produkty lecznicze od innych podmiotów, które na mocy przepisów krajowych są również upoważnione lub uprawnione do dostarczania produktów leczniczych dla ludności, same jednak nie są posiadaczami takiego pozwolenia lub są zwolnione od obowiązku uzyskiwania takiego pozwolenia na mocy art. 77 ust. 3 tej dyrektywy, a produkty lecznicze otrzymywane są jedynie na niewielką skalę? |
| --- | --- | --- |

1)

a)

Czy art. 80 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2001/83 (1) należy interpretować w ten sposób, że wynikający z tego przepisu wymóg jest spełniony nawet wtedy, gdy – tak jak ma to miejsce w postępowaniu głównym – posiadacz pozwolenia na dystrybucję otrzymuje produkty lecznicze od innych podmiotów, które na mocy przepisów krajowych są również upoważnione lub uprawnione do dostarczania produktów leczniczych dla ludności, same jednak nie są posiadaczami takiego pozwolenia lub są zwolnione od obowiązku uzyskiwania takiego pozwolenia na mocy art. 77 ust. 3 tej dyrektywy, a produkty lecznicze otrzymywane są jedynie na niewielką skalę?

| b) | W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie 1. a), czy dla celów spełnienia wymogu przewidzianego w art. 80 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2001/83 ma znaczenie, czy dostawa produktów leczniczych otrzymywanych w sposób, taki jak opisany w postępowaniu głównym i w pytaniu 1. a), następuje wyłącznie do podmiotów upoważnionych lub uprawnionych do dostarczania produktów leczniczych dla ludności, czy też do takich, które same są posiadaczami pozwolenia na dystrybucję? |
| --- | --- |

b)

W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie 1. a), czy dla celów spełnienia wymogu przewidzianego w art. 80 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2001/83 ma znaczenie, czy dostawa produktów leczniczych otrzymywanych w sposób, taki jak opisany w postępowaniu głównym i w pytaniu 1. a), następuje wyłącznie do podmiotów upoważnionych lub uprawnionych do dostarczania produktów leczniczych dla ludności, czy też do takich, które same są posiadaczami pozwolenia na dystrybucję?

| 2) | a) | Czy art. 79 lit. b) oraz art. 80 lit. g) w związku z pkt 2.2 wytycznych w sprawie dobrej praktyki dystrybucyjnej należy interpretować w ten sposób, że wymogi dotyczące personelu są spełnione również wtedy, gdy – tak jak ma to miejsce w postępowaniu głównym – osoba odpowiedzialna jest (fizycznie) nieobecna w zakładzie przez okres czterech godzin, jednak w tym czasie jest osiągalna telefonicznie? |
| --- | --- | --- |

2)

a)

Czy art. 79 lit. b) oraz art. 80 lit. g) w związku z pkt 2.2 wytycznych w sprawie dobrej praktyki dystrybucyjnej należy interpretować w ten sposób, że wymogi dotyczące personelu są spełnione również wtedy, gdy – tak jak ma to miejsce w postępowaniu głównym – osoba odpowiedzialna jest (fizycznie) nieobecna w zakładzie przez okres czterech godzin, jednak w tym czasie jest osiągalna telefonicznie?

| b) | Czy dyrektywę 2001/83, a w szczególności jej art. 79 i 80 lit. g) w związku z pkt 2.3 ust. 1 wytycznych w sprawie dobrej praktyki dystrybucyjnej, należy interpretować w ten sposób, że przewidziane w tych przepisach, względnie wytycznych, wymogi dotyczące personelu są spełnione wtedy, gdy – tak jak ma to miejsce w postępowaniu głównym – w przypadku nieobecności osoby odpowiedzialnej, tak jak przedstawiono to w pytaniu 2. a), obecni w zakładzie pracownicy, w szczególności podczas kontroli przeprowadzonej przez właściwy organ państwa członkowskiego, nie są w stanie sami udzielić informacji na temat pisemnych procedur dotyczących dziedzin podlegających ich kompetencji? |
| --- | --- |

b)

Czy dyrektywę 2001/83, a w szczególności jej art. 79 i 80 lit. g) w związku z pkt 2.3 ust. 1 wytycznych w sprawie dobrej praktyki dystrybucyjnej, należy interpretować w ten sposób, że przewidziane w tych przepisach, względnie wytycznych, wymogi dotyczące personelu są spełnione wtedy, gdy – tak jak ma to miejsce w postępowaniu głównym – w przypadku nieobecności osoby odpowiedzialnej, tak jak przedstawiono to w pytaniu 2. a), obecni w zakładzie pracownicy, w szczególności podczas kontroli przeprowadzonej przez właściwy organ państwa członkowskiego, nie są w stanie sami udzielić informacji na temat pisemnych procedur dotyczących dziedzin podlegających ich kompetencji?

| c) | Czy dyrektywę 2001/83, a w szczególności jej art. 79 i 80 lit. g) w związku z pkt 2.3 ust. 1 wytycznych w sprawie dobrej praktyki dystrybucyjnej, należy interpretować w ten sposób, że przy ocenie, czy na wszystkich szczeblach hurtowej dystrybucji dostępna jest odpowiednia liczba kompetentnych pracowników, należy uwzględnić również – tak jak ma to miejsce w postępowaniu głównym – działania zlecane podmiotom zewnętrznym (względnie działania wykonywane przez osoby trzecie na zlecenie) i czy wspomniana dyrektywa stoi na przeszkodzie opinii biegłego w celu dokonania tej oceny czy wręcz wymaga uzyskania takiej opinii? |
| --- | --- |

c)

Czy dyrektywę 2001/83, a w szczególności jej art. 79 i 80 lit. g) w związku z pkt 2.3 ust. 1 wytycznych w sprawie dobrej praktyki dystrybucyjnej, należy interpretować w ten sposób, że przy ocenie, czy na wszystkich szczeblach hurtowej dystrybucji dostępna jest odpowiednia liczba kompetentnych pracowników, należy uwzględnić również – tak jak ma to miejsce w postępowaniu głównym – działania zlecane podmiotom zewnętrznym (względnie działania wykonywane przez osoby trzecie na zlecenie) i czy wspomniana dyrektywa stoi na przeszkodzie opinii biegłego w celu dokonania tej oceny czy wręcz wymaga uzyskania takiej opinii?

| 3) | Czy dyrektywę 2001/83, a w szczególności jej art. 77 ust. 6 i art. 79, należy interpretować w ten sposób, że pozwolenie na prowadzenie działalności hurtownika produktów leczniczych należy cofnąć również w przypadku stwierdzenia niespełnienia wymogu przewidzianego w art. 80 tej dyrektywy, takiego jak w postępowaniu głównym w przypadku otrzymania produktów leczniczych z naruszeniem art. 80 ust. 1 lit. b) tej dyrektywy, jeśli jednak wymóg ten jest następnie ponownie spełniony, a w każdym razie w chwili wydania decyzji przez właściwy organ państwa członkowskiego, względnie sąd, przed którym wytoczono powództwo? Jeśli nie: Jakie inne wymogi prawa Unii obowiązują w odniesieniu do tej oceny, a w szczególności, kiedy pozwolenie należy (jedynie) zawiesić zamiast cofnąć? |
| --- | --- |

3)

Czy dyrektywę 2001/83, a w szczególności jej art. 77 ust. 6 i art. 79, należy interpretować w ten sposób, że pozwolenie na prowadzenie działalności hurtownika produktów leczniczych należy cofnąć również w przypadku stwierdzenia niespełnienia wymogu przewidzianego w art. 80 tej dyrektywy, takiego jak w postępowaniu głównym w przypadku otrzymania produktów leczniczych z naruszeniem art. 80 ust. 1 lit. b) tej dyrektywy, jeśli jednak wymóg ten jest następnie ponownie spełniony, a w każdym razie w chwili wydania decyzji przez właściwy organ państwa członkowskiego, względnie sąd, przed którym wytoczono powództwo? Jeśli nie: Jakie inne wymogi prawa Unii obowiązują w odniesieniu do tej oceny, a w szczególności, kiedy pozwolenie należy (jedynie) zawiesić zamiast cofnąć?

---

(1)  Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. 2001, L 311 s. 6) w wersji wynikającej z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1043 z dnia 15 lipca 2020 r. (Dz.U. 2020, L 231, s. 12).

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/24 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/24

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Wiesbaden (Niemcy) w dniu 1 lutego 2022 r. – UZ/Bundesrepublik Deutschland

(Sprawa C-60/22)

(2022/C 198/34)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Verwaltungsgericht Wiesbaden

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: UZ

Druga strona postępowania: Bundesrepublik Deutschland

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy nieprzestrzeganie, zaniechanie przestrzegania lub niepełne przestrzeganie przez administratora obowiązku rozliczalności określonego w art. 5 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (1) (zwanego dalej „RODO”), na przykład z powodu brakującego lub niekompletnego rejestru czynności przetwarzania danych, o którym mowa w art. 30 RODO, lub braku uzgodnień w sprawie wspólnego sposobu postępowania zgodnie z art. 26 RODO, skutkuje tym, że przetwarzanie danych jest niezgodne z prawem w rozumieniu art. 17 ust. 1 lit. d) RODO i art. 18 ust. 1 lit. b) RODO, wobec czego osoba, której dane dotyczą, może żądać usunięcia danych lub ograniczenia przetwarzania? |
| --- | --- |

1)

Czy nieprzestrzeganie, zaniechanie przestrzegania lub niepełne przestrzeganie przez administratora obowiązku rozliczalności określonego w art. 5 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (1) (zwanego dalej „RODO”), na przykład z powodu brakującego lub niekompletnego rejestru czynności przetwarzania danych, o którym mowa w art. 30 RODO, lub braku uzgodnień w sprawie wspólnego sposobu postępowania zgodnie z art. 26 RODO, skutkuje tym, że przetwarzanie danych jest niezgodne z prawem w rozumieniu art. 17 ust. 1 lit. d) RODO i art. 18 ust. 1 lit. b) RODO, wobec czego osoba, której dane dotyczą, może żądać usunięcia danych lub ograniczenia przetwarzania?

| 2) | W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: Czy istnienie prawa do usunięcia danych lub do ograniczenia przetwarzania skutkuje tym, że przetwarzane dane nie mogą zostać wzięte pod uwagę w postępowaniu sądowym? Czy w każdym razie dotyczy to sytuacji, gdy osoba, której dane dotyczą, sprzeciwia się wykorzystaniu danych w postępowaniu sądowym? |
| --- | --- |

2)

W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: Czy istnienie prawa do usunięcia danych lub do ograniczenia przetwarzania skutkuje tym, że przetwarzane dane nie mogą zostać wzięte pod uwagę w postępowaniu sądowym? Czy w każdym razie dotyczy to sytuacji, gdy osoba, której dane dotyczą, sprzeciwia się wykorzystaniu danych w postępowaniu sądowym?

| 3) | W razie udzielania odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: Czy naruszenie przez administratora art. 5, 30 lub 26 RODO skutkuje tym, że w odniesieniu do wykorzystywania przetwarzania danych w postępowaniu sądowym sąd krajowy może uwzględnić te dane tylko wtedy, gdy osoba, której dane dotyczą, wyraźnie się na to wykorzystywanie zgodzi? |
| --- | --- |

3)

W razie udzielania odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: Czy naruszenie przez administratora art. 5, 30 lub 26 RODO skutkuje tym, że w odniesieniu do wykorzystywania przetwarzania danych w postępowaniu sądowym sąd krajowy może uwzględnić te dane tylko wtedy, gdy osoba, której dane dotyczą, wyraźnie się na to wykorzystywanie zgodzi?

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. 2016, L 119, s. 1; sprostowania: Dz.U. 2018, L 127, s. 2; Dz.U. 2021, L 74, s. 35).

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/24 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/24

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo (Portugalia) w dniu 11 lutego 2022 r. – Companhia de Distribuição Integral Logista Portugal, S.A./Autoridade Tributária e Aduaneira

(Sprawa C-96/22)

(2022/C 198/35)

Język postępowania: portugalski

Sąd odsyłający

Supremo Tribunal Administrativo

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Companhia de Distribuição Integral Logista Portugal, S.A.

Strona przeciwna: Autoridade Tributária e Aduaneira

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy stanowią ograniczenia ilościowe przywozu lub środki o skutku równoważnym w rozumieniu art. 34 TFUE limity ilościowe dotyczące wprowadzenia do swobodnego obrotu wskazane w art. 106 Código dos Impostos Especiais do Consumo (kodeksu podatków akcyzowych, zwanej dalej „CIEC”) w zakresie, w jakim określają, że podmioty gospodarcze mogą dopuścić do obrotu w ciągu ostatniego kwartału każdego roku ilości papierosów, które nie przekraczają średniej miesięcznej ilości papierosów wprowadzonych do swobodnego obrotu w trakcie bezpośrednio poprzedzających 12 miesięcy? |
| --- | --- |

1)

Czy stanowią ograniczenia ilościowe przywozu lub środki o skutku równoważnym w rozumieniu art. 34 TFUE limity ilościowe dotyczące wprowadzenia do swobodnego obrotu wskazane w art. 106 Código dos Impostos Especiais do Consumo (kodeksu podatków akcyzowych, zwanej dalej „CIEC”) w zakresie, w jakim określają, że podmioty gospodarcze mogą dopuścić do obrotu w ciągu ostatniego kwartału każdego roku ilości papierosów, które nie przekraczają średniej miesięcznej ilości papierosów wprowadzonych do swobodnego obrotu w trakcie bezpośrednio poprzedzających 12 miesięcy?

| 2) | Czy opodatkowanie według stawki obowiązującej w dniu złożenia deklaracji podatkowej ilości papierosów, która przekracza limit ilościowy wprowadzenia do swobodnego obrotu przewidziany w art. 106 ust. 2 CIEC, zgodnie z ust. 7 tego samego artykułu, jest sprzeczne z zasadami dotyczącymi wymagalności podatku akcyzowego, wprowadzonymi przez art. 7 i 9 dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. (1).? |
| --- | --- |

2)

Czy opodatkowanie według stawki obowiązującej w dniu złożenia deklaracji podatkowej ilości papierosów, która przekracza limit ilościowy wprowadzenia do swobodnego obrotu przewidziany w art. 106 ust. 2 CIEC, zgodnie z ust. 7 tego samego artykułu, jest sprzeczne z zasadami dotyczącymi wymagalności podatku akcyzowego, wprowadzonymi przez art. 7 i 9 dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. (1).?

---

(1)  Dyrektywa Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylająca dyrektywę 92/12/EWG, Dz.U. 2009, L 9, s. 12.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/25 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/25

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour d'appel de Paris (Francja) w dniu 14 lutego 2022 r. – Eurelec Trading SCRL/Ministre de l’Économie et des Finances, Scabel SA, Groupement d’Achat des Centres Édouard Leclerc (GALEC), Association des Centres distributeurs Édouard Leclerc (ACDLEC)

(Sprawa C-98/22)

(2022/C 198/36)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Cour d'appel de Paris

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca środek odwoławczy: Eurelec Trading SCRL

Druga strona postępowania: Ministre de l’Économie et des Finances, Scabel SA, Groupement d’Achat des Centres Édouard Leclerc (GALEC), Association des Centres distributeurs Édouard Leclerc (ACDLEC)

Pytanie prejudycjalne

Czy „sprawy cywilne i handlowe” zdefiniowane w art. 1 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (1) należy interpretować w ten sposób, że obejmują one swym zakresem stosowania powództwo – i wydane w jego wyniku orzeczenie sądowe -, wniesione (i) przez francuskiego ministra gospodarki i finansów na podstawie art. L 442–6 ust. I pkt 2o (dawny) francuskiego kodeksu handlowego przeciwko spółce belgijskiej, (ii) w celu doprowadzenie do stwierdzenia istnienia praktyk ograniczających konkurencję, zobowiązania do ich zaniechania oraz do zasądzenia od podmiotu, któremu praktyki te są zarzucane, grzywny o charakterze cywilnoprawnym, (iii) na podstawie dowodów uzyskanych w ramach wykonywania przez ministra przysługujących mu szczególnych uprawnień dochodzeniowych?

---

(1)  Dz.U. 2012, L 351, s. 1.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/25 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/25

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht für Zivilrechtssachen Graz (Austria) w dniu 28 lutego 2022 r. – TLL The Longevity Labs GmbH/Optimize Health Solutionsmi GmbH i BM

(Sprawa C-141/22)

(2022/C 198/37)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landesgericht für Zivilrechtssachen Graz

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: TLL The Longevity Labs GmbH

Strona pozwana: Optimize Health Solutionsmi GmbH i BM

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 3 ust. 2 lit. a) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) 2015/2283 (1) należy interpretować w ten sposób, że „mąka z kiełków gryki o wysokiej zawartości spermidyny” stanowi nową żywność, jeżeli jedynie mąka z kiełków gryki o niezwiększonej zawartości spermidyny była stosowana w znacznym stopniu w Unii Europejskiej do spożycia przez ludzi przed dniem 15 maja 1997 r. lub posiada po tym dniu historię bezpiecznego stosowania żywności, niezależnie od tego, w jaki sposób spermidyna dostaje się do mąki z kiełków gryki? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 3 ust. 2 lit. a) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) 2015/2283 (1) należy interpretować w ten sposób, że „mąka z kiełków gryki o wysokiej zawartości spermidyny” stanowi nową żywność, jeżeli jedynie mąka z kiełków gryki o niezwiększonej zawartości spermidyny była stosowana w znacznym stopniu w Unii Europejskiej do spożycia przez ludzi przed dniem 15 maja 1997 r. lub posiada po tym dniu historię bezpiecznego stosowania żywności, niezależnie od tego, w jaki sposób spermidyna dostaje się do mąki z kiełków gryki?

| 2) | W razie odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: Czy art. 3 ust. 2 lit. a) ppkt (vii) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie nowej żywności należy interpretować w ten sposób, że pojęcie procesu produkcji obejmuje również procesy w produkcji podstawowej? |
| --- | --- |

2)

W razie odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: Czy art. 3 ust. 2 lit. a) ppkt (vii) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie nowej żywności należy interpretować w ten sposób, że pojęcie procesu produkcji obejmuje również procesy w produkcji podstawowej?

| 3) | W razie odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie: Czy dla kwestii nowości procesu produkcji w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. a) ppkt (vii) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie nowej żywności ma znaczenie, czy proces produkcji jako taki jeszcze nigdy nie był stosowany w wytwarzaniu jakiejkolwiek żywności lub nie był stosowany w wytwarzaniu żywności podlegającej ocenie? |
| --- | --- |

3)

W razie odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie: Czy dla kwestii nowości procesu produkcji w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. a) ppkt (vii) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie nowej żywności ma znaczenie, czy proces produkcji jako taki jeszcze nigdy nie był stosowany w wytwarzaniu jakiejkolwiek żywności lub nie był stosowany w wytwarzaniu żywności podlegającej ocenie?

| 4) | W razie odpowiedzi przeczącej na pytanie drugie: Czy kiełkowanie nasion gryki w roztworze substancji odżywczej zawierającej spermidynę jest procesem produkcji podstawowej w odniesieniu do rośliny, do której nie mają zastosowania przepisy dotyczące żywności, w szczególności rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie nowej żywności, ponieważ roślina przed dokonaniem zbiorów nie jest jeszcze żywnością [art. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 178/2002 (2)]? |
| --- | --- |

4)

W razie odpowiedzi przeczącej na pytanie drugie: Czy kiełkowanie nasion gryki w roztworze substancji odżywczej zawierającej spermidynę jest procesem produkcji podstawowej w odniesieniu do rośliny, do której nie mają zastosowania przepisy dotyczące żywności, w szczególności rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie nowej żywności, ponieważ roślina przed dokonaniem zbiorów nie jest jeszcze żywnością [art. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 178/2002 (2)]?

| 5) | Czy ma znaczenie to, czy substancja odżywcza zawiera spermidynę naturalną czy syntetyczną? |
| --- | --- |

5)

Czy ma znaczenie to, czy substancja odżywcza zawiera spermidynę naturalną czy syntetyczną?

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie nowej żywności, zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1852/2001 (Dz.U. 2015, L 327, s. 1).

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. 2002, L 31, s. 1)

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/26 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/26

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court (Irlandia) w dniu 25 lutego 2022 r. – Hellfire Massy Residents Association/An Bord Pleanála, The Minister for Housing, Heritage and Local Government, Ireland, The Attorney General

(Sprawa C-166/22)

(2022/C 198/38)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

High Court (Irlandia)

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Hellfire Massy Residents Association

Druga strona postępowania: An Bord Pleanála, The Minister for Housing, Heritage and Local Government, Ireland, The Attorney General

Przy udziale: South Dublin County Council, An Taisce – The National Trust for Ireland, Save the Bride Otters

Pytania prejudycjalne

| 1) | Pytanie pierwsze brzmi:
  Czy ogólne zasady prawa Unii wynikające z nadrzędności porządku prawnego Unii skutkują tym, że przepis krajowego prawa procesowego, zgodnie z którym skarżący w postępowaniu w ramach kontroli sądowej musi w piśmie procesowym wyraźnie wskazać odpowiednie przepisy prawa, nie może uniemożliwiać skarżącemu, który kwestionuje zgodność prawa krajowego z określonym prawem Unii, powoływania się również na doktryny prawne lub instrumenty, które należy uznać za samoistnie istotne dla wykładni takiego prawa Unii, takie jak zasada, zgodnie z którą prawo ochrony środowiska Unii należy interpretować w związku z Konwencją o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do [wymiaru] sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska sporządzoną w Aarhus, Dania, w dniu 25 czerwca 1998 r., jako integralną częścią porządku prawnego Unii? |
| --- | --- |

1)

Pytanie pierwsze brzmi:

Czy ogólne zasady prawa Unii wynikające z nadrzędności porządku prawnego Unii skutkują tym, że przepis krajowego prawa procesowego, zgodnie z którym skarżący w postępowaniu w ramach kontroli sądowej musi w piśmie procesowym wyraźnie wskazać odpowiednie przepisy prawa, nie może uniemożliwiać skarżącemu, który kwestionuje zgodność prawa krajowego z określonym prawem Unii, powoływania się również na doktryny prawne lub instrumenty, które należy uznać za samoistnie istotne dla wykładni takiego prawa Unii, takie jak zasada, zgodnie z którą prawo ochrony środowiska Unii należy interpretować w związku z Konwencją o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do [wymiaru] sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska sporządzoną w Aarhus, Dania, w dniu 25 czerwca 1998 r., jako integralną częścią porządku prawnego Unii?

| 2) | Pytanie drugie brzmi:
  Czy art. 12 lub 16 dyrektywy 92/43/EWG (1) lub te przepisy odczytywane w związku z art. 9 ust. 2 Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do [wymiaru] sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska sporządzonej w Aarhus, Dania, w dniu 25 czerwca 1998 r., lub w związku z zasadą, w myśl której państwa członkowskie muszą podjąć wszelkie wymagane kroki w celu skutecznego wdrożenia dyrektywy, oznaczają, że przepis krajowego prawa procesowego zakładający, iż skarżący nie może podnieść „kwestii hipotetycznej” i „musi mieć rzeczywisty lub faktyczny interes”, zanim będzie mógł wnieść skargę w przedmiocie zgodności prawa krajowego z przepisem prawa Unii, nie może być podstawą dla uniemożliwienia złożenia skargi przez skarżącego, który powołał się na prawo do udziału społeczeństwa w kontekście decyzji administracyjnej i który zamierza następnie kwestionować ważność przepisu prawa krajowego poprzez powołanie się na prawo Unii, przewidując przyszłe szkody w środowisku wynikające z zarzucanego uchybienia w prawie krajowym, w sytuacji gdy istnieje racjonalna możliwość wystąpienia takich szkód w przyszłości, w szczególności ze względu na fakt, że na inwestycję zezwolono na obszarze będącym siedliskiem gatunków podlegających ścisłej ochronie lub że w związku ze stosowaniem podejścia zapobiegawczego zachodzi możliwość, iż inwentaryzacje prowadzone po wydaniu zezwolenia na inwestycję mogą wskazać na konieczność zastosowania odstępstwa na podstawie art. 16 wspomnianej dyrektywy? |
| --- | --- |

2)

Pytanie drugie brzmi:

Czy art. 12 lub 16 dyrektywy 92/43/EWG (1) lub te przepisy odczytywane w związku z art. 9 ust. 2 Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do [wymiaru] sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska sporządzonej w Aarhus, Dania, w dniu 25 czerwca 1998 r., lub w związku z zasadą, w myśl której państwa członkowskie muszą podjąć wszelkie wymagane kroki w celu skutecznego wdrożenia dyrektywy, oznaczają, że przepis krajowego prawa procesowego zakładający, iż skarżący nie może podnieść „kwestii hipotetycznej” i „musi mieć rzeczywisty lub faktyczny interes”, zanim będzie mógł wnieść skargę w przedmiocie zgodności prawa krajowego z przepisem prawa Unii, nie może być podstawą dla uniemożliwienia złożenia skargi przez skarżącego, który powołał się na prawo do udziału społeczeństwa w kontekście decyzji administracyjnej i który zamierza następnie kwestionować ważność przepisu prawa krajowego poprzez powołanie się na prawo Unii, przewidując przyszłe szkody w środowisku wynikające z zarzucanego uchybienia w prawie krajowym, w sytuacji gdy istnieje racjonalna możliwość wystąpienia takich szkód w przyszłości, w szczególności ze względu na fakt, że na inwestycję zezwolono na obszarze będącym siedliskiem gatunków podlegających ścisłej ochronie lub że w związku ze stosowaniem podejścia zapobiegawczego zachodzi możliwość, iż inwentaryzacje prowadzone po wydaniu zezwolenia na inwestycję mogą wskazać na konieczność zastosowania odstępstwa na podstawie art. 16 wspomnianej dyrektywy?

| 3) | Pytanie trzecie brzmi:
  Czy art. 12 lub 16 dyrektywy 92/43/EWG lub te przepisy odczytywane w związku z art. 6 ust. 1–9 lub art. 9 ust. 2 Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do [wymiaru] sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska sporządzonej w Aarhus, Dania, w dniu 25 czerwca 1998 r., lub w związku z zasadą, w myśl której państwa członkowskie muszą podjąć wszelkie wymagane kroki w celu skutecznego wdrożenia dyrektywy, oznaczają, że system odstępstw przewidziany w prawie krajowym w celu wykonania art. 16 dyrektywy nie powinien być równoległy względem systemu zezwoleń na inwestycję i niezależny od niego, ale powinien stanowić zintegrowaną część procesu zatwierdzania, obejmującego decyzję właściwego organu (a nie ocenę ad hoc sformułowaną przez samego inwestora na podstawie ogólnego przepisu prawa karnego) w przedmiocie tego, czy należy wnioskować o przyznanie odstępstwa ze względu na okoliczności stwierdzone po wydaniu zezwolenia na inwestycję lub obejmującego decyzję właściwego organu w przedmiocie rodzaju inwentaryzacji koniecznych na potrzeby ustalenia, czy należy wnioskować o przyznanie takiego odstępstwa? |
| --- | --- |

3)

Pytanie trzecie brzmi:

Czy art. 12 lub 16 dyrektywy 92/43/EWG lub te przepisy odczytywane w związku z art. 6 ust. 1–9 lub art. 9 ust. 2 Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do [wymiaru] sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska sporządzonej w Aarhus, Dania, w dniu 25 czerwca 1998 r., lub w związku z zasadą, w myśl której państwa członkowskie muszą podjąć wszelkie wymagane kroki w celu skutecznego wdrożenia dyrektywy, oznaczają, że system odstępstw przewidziany w prawie krajowym w celu wykonania art. 16 dyrektywy nie powinien być równoległy względem systemu zezwoleń na inwestycję i niezależny od niego, ale powinien stanowić zintegrowaną część procesu zatwierdzania, obejmującego decyzję właściwego organu (a nie ocenę ad hoc sformułowaną przez samego inwestora na podstawie ogólnego przepisu prawa karnego) w przedmiocie tego, czy należy wnioskować o przyznanie odstępstwa ze względu na okoliczności stwierdzone po wydaniu zezwolenia na inwestycję lub obejmującego decyzję właściwego organu w przedmiocie rodzaju inwentaryzacji koniecznych na potrzeby ustalenia, czy należy wnioskować o przyznanie takiego odstępstwa?

| 4) | Pytanie czwarte brzmi:
  Czy art. 12 lub art. 16 dyrektywy 92/43/EWG lub te przepisy odczytywane w związku z art. 6 ust. 1–9 lub art. 9 ust. 2 Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do [wymiaru] sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska sporządzonej w Aarhus, Dania, w dniu 25 czerwca 1998 r. skutkują tym, że w odniesieniu do inwestycji, w przypadku której udzielenie zezwolenia na inwestycję wiązało się z przeprowadzeniem odpowiedniej oceny na podstawie art. 6 ust. 3 dyrektywy 92/43/EWG, i w kontekście możliwości wystąpienia o przyznanie odstępstwa na podstawie art. 16 dyrektywy 92/43/EWG po uzyskaniu zezwolenia na inwestycję konieczne jest przeprowadzenie procedury udziału społeczeństwa zgodnie z art. 6 konwencji z Aarhus? |
| --- | --- |

4)

Pytanie czwarte brzmi:

Czy art. 12 lub art. 16 dyrektywy 92/43/EWG lub te przepisy odczytywane w związku z art. 6 ust. 1–9 lub art. 9 ust. 2 Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do [wymiaru] sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska sporządzonej w Aarhus, Dania, w dniu 25 czerwca 1998 r. skutkują tym, że w odniesieniu do inwestycji, w przypadku której udzielenie zezwolenia na inwestycję wiązało się z przeprowadzeniem odpowiedniej oceny na podstawie art. 6 ust. 3 dyrektywy 92/43/EWG, i w kontekście możliwości wystąpienia o przyznanie odstępstwa na podstawie art. 16 dyrektywy 92/43/EWG po uzyskaniu zezwolenia na inwestycję konieczne jest przeprowadzenie procedury udziału społeczeństwa zgodnie z art. 6 konwencji z Aarhus?

---

(1)  Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. 1992, L 206, s. 7).

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/28 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/28

---

Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 19 stycznia 2022 r. w sprawie T-610/19, Deutsche Telekom/Komisja, wniesione w dniu 28 marca 2022 r. przez Komisję Europejską

(Sprawa C-221/22 P)

(2022/C 198/39)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Calleja Crespo, B. Martenczuk, N. Khan, P. Rossi, L. Wildpanner, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Deutsche Telekom AG

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu z dnia 19 stycznia 2022 r. w sprawie T-610/19 w zakresie, w jakim zostały w nim uwzględnione żądania Deutsche Telekom AG, |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu z dnia 19 stycznia 2022 r. w sprawie T-610/19 w zakresie, w jakim zostały w nim uwzględnione żądania Deutsche Telekom AG,

| — | rozstrzygnięcie zawisłych kwestii spornych albo |
| --- | --- |

—

rozstrzygnięcie zawisłych kwestii spornych albo

| — | tytułem żądania ewentualnego – przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego – przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania;

| — | obciążenie Deutsche Telekom AG całością kosztów związanych z niniejszym postępowaniem i postępowaniem przed Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenie Deutsche Telekom AG całością kosztów związanych z niniejszym postępowaniem i postępowaniem przed Sądem.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsze odwołanie, mające zdaniem Komisji Europejskiej fundamentalne znaczenie dla wykładni i stosowania art. 266 TFUE, opiera się w istocie na ciążącym na Komisji obowiązku zapłaty odsetek od grzywny nałożonej na nią w dziedzinie prawa ochrony konkurencji, jeżeli grzywna ta zostaje zwrócona. Zgodnie z decyzją Komisji Deutsche Telekom AG uiściła tymczasowo grzywnę nałożoną na nią na podstawie art. 102 TFUE za nadużycie pozycji dominującej, która to grzywna została jednak następnie obniżona przez Sąd (1). Obecnie Komisja kwestionuje nałożony na nią przez Sąd w zaskarżonym wyroku obowiązek zapłaty od części grzywny podlegającej zwrotowi odsetek za zwłokę mających charakter sankcji, zgodnie z wyrokiem Printeos (2).

W zarzucie pierwszym Komisja podnosi, że Sąd naruszył prawo poprzez uznanie, iż na podstawie art. 266 TFUE w przypadku obniżenia przez Sąd grzywny w dziedzinie prawa ochrony konkurencji na Komisji ciąży bezwzględny i bezwarunkowy obowiązek zapłaty od dnia tymczasowej zapłaty grzywny odsetek za zwłokę mających charakter sankcji.

W tym względzie Komisja podnosi w szczególności, co następuje:

Sąd niesłusznie orzekł, że Komisja naruszyła art. 266 TFUE poprzez odmowę zapłaty odsetek za zwłokę w wysokości żądanej przez Deutsche Telekom AG (część pierwsza zarzutu pierwszego).

Zaskarżony wyrok jest sprzeczny z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości wydanym przed wyrokiem Printeos (część druga zarzutu pierwszego).

Ponadto kwestia odsetek należnych w wykonaniu wyroków jest regulowana przez prawo wtórne Unii, a Sąd powinien był bądź zastosować to prawo wtórne bądź stwierdzić jego nieważność (część trzecia zarzutu pierwszego).

Przesłanki wniesienia skargi o odszkodowanie na podstawie art. 340 TFUE nie zostały spełnione, w związku z czym Sąd naruszył prawo, przyznając odsetki za zwłokę tytułem odszkodowania (część czwarta zarzutu pierwszego).

Skutek ex tunc wyroków nie pociąga za sobą zapłaty odsetek za zwłokę od dnia tymczasowej zapłaty grzywny przez dane przedsiębiorstwo (część piąta zarzutu pierwszego).

Zapłata odsetek za zwłokę zgodnie z zaskarżonym wyrokiem jest sprzeczna z odstraszającym skutkiem grzywien (część szósta zarzutu pierwszego).

W zarzucie drugim Komisja podnosi, na wypadek oddalenia jej zarzutu pierwszego, że Sąd naruszył prawo poprzez uznanie, iż w drodze analogii do art. 83 ust. 2 lit. b) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (3) do odsetek podlegających zapłacie przez Komisję ma zastosowanie stopa procentowa stosowana przez Europejski Bank Centralny (EBC) do jego [głównych] operacji refinansujących, powiększona o trzy i pół punktu procentowego.

---

(1)  Wyrok z dnia 13 grudnia 2018 r., Deutsche Telekom/Komisja (T-827/14, EU:T:2018:930).

(2)  Wyrok z dnia 20 stycznia 2021 r., Komisja/Printeos (C-301/19 P, EU:C:2021:39).

(3)  (Dz.U. 2012, L 362, s. 1).

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/29 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/29

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 8 grudnia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Svea Hovrätt – Szwecja) – Republika Włoska/Athena Investments A/S (dawniej Greentech Energy Systems A/S) i in.

(Sprawa C-155/21) (1)

(2022/C 198/40)

Język postępowania: szwedzki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 206 z 31.5.2021.

---

Sąd

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/30 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/30

---

Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2022 r. – MEKH i FGSZ/ACER

(Sprawy połączone T-684/19 i T-704/19) (1)

(Energia - Rozporządzenie (UE) 2017/459 - Przyjęty przez Komisję kodeks sieci obejmujący swym zakresem „proces uzyskiwania zdolności przyrostowej” - Decyzja ACER zatwierdzająca uruchomienie projektu zdolności przyrostowej - Zarzut niezgodności z prawem - Brak kompetencji Komisji - Artykuł 6 ust. 11, art. 7 ust. 3 i art. 8 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 715/2009)

(2022/C 198/41)

Języki postępowania: angielski i węgierski

Strony

Strona skarżąca w sprawie T-684/19: Magyar Energetikai és Közmű-szabályozási Hivatal (MEKH) (Budapeszt, Węgry) (przedstawiciele: adwokaci G. Stanka, J. Burai-Kovács, G. Szikla i Á. Kulcsár)

Strona skarżąca w sprawie T-704/19: FGSZ Földgázszállító Zrt. (Siófok, Węgry) (przedstawiciele: adwokaci M. Horányi, N. Niejahr i S. Zakka)

Strona pozwana: Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki, (przedstawiciele: w sprawie T-684/19 P. Martinet, D. Lelovitis i N. Keyaerts, pełnomocnicy, których wspierali adwokaci E. Ameye, M. de Sousa Ferro i Cs. Nagy, a w sprawie T-704/19 P. Martinet, D. Lelovitis i N. Keyaerts, pełnomocnicy, których wspierali adwokaci E. Ameye i M. de Sousa Ferro)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Energie-Control Austria für die Regulierung der Elektrizitäts- und Erdgaswirtschaft (E-Control) (przedstawiciel: adwokat S. Polster), Komisja Europejska (przedstawiciele: O. Beynet i A. Sipos, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji nr 5/2019 Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (ACER) z dnia 9 kwietnia 2019 r. oraz decyzji nr A-004–2019 komisji odwoławczej ACER z dnia 6 sierpnia 2019 r.

Sentencja

| 1) | Skarga Magyar Energetikai és Közmű-szabályozási Hivatal (MEKH) jest niedopuszczalna w zakresie, w jakim odnosi się do decyzji nr 05/2019 Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (ACER) z dnia 9 kwietnia 2019 r. |
| --- | --- |

1)

Skarga Magyar Energetikai és Közmű-szabályozási Hivatal (MEKH) jest niedopuszczalna w zakresie, w jakim odnosi się do decyzji nr 05/2019 Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (ACER) z dnia 9 kwietnia 2019 r.

| 2) | Stwierdza się nieważność decyzji komisji odwoławczej ACER nr A-004 2019 z dnia 6 sierpnia 2019 r. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność decyzji komisji odwoławczej ACER nr A-004 2019 z dnia 6 sierpnia 2019 r.

| 3) | ACER pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez MEKH i FGSZ Földgázszállító Zrt. |
| --- | --- |

3)

ACER pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez MEKH i FGSZ Földgázszállító Zrt.

| 4) | Komisja Europejska i Energie-Control Austria für die Regulierung der Elektrizitäts- und Erdgaswirtschaft (E Control) pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Komisja Europejska i Energie-Control Austria für die Regulierung der Elektrizitäts- und Erdgaswirtschaft (E Control) pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 406 z 2.12.2019.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/31 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/31

---

Wyrok Sądu z dnia 15 grudnia 2021 r. – HB/EBI

(Sprawa T-757/19) (1)

(Służba publiczna - Personel EBI - Skarga na mobbing - Dochodzenie administracyjne - Decyzja o oddaleniu skargi - Decyzja o oddaleniu wniosku o zawarcie ugody - Prawo do bycia wysłuchanym - Odpowiedzialność)

(2022/C 198/42)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: HB (przedstawiciel: adwokat C. Bernard-Glanz)

Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: G. Faedo i K. Carr, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura)

Przedmiot

Skarga, na podstawie art. 270 TFUE i art. 50a Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności decyzji EBI z dni 20 czerwca i 10 października 2019 r. oddalających, odpowiednio, skargę na mobbing i zastraszanie oraz wniosek o wszczęcie postępowania pojednawczego, a po drugie, o naprawienie szkody, jaką skarżąca miała ponieść w wyniku tych decyzji.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Prezesa Europejskiego Banki Inwestycyjnego (EBI) z dnia 20 czerwca 2019 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Prezesa Europejskiego Banki Inwestycyjnego (EBI) z dnia 20 czerwca 2019 r.

| 2) | EBI zostaje zobowiązane do zapłaty na rzecz HB kwoty 1 000 EUR tytułem utraty szansy na uregulowanie sporu w sposób ugodowy. |
| --- | --- |

2)

EBI zostaje zobowiązane do zapłaty na rzecz HB kwoty 1 000 EUR tytułem utraty szansy na uregulowanie sporu w sposób ugodowy.

| 3) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 4) | EBI zostaje obciążone swoimi kosztami postępowania oraz kosztami poniesionymi przez HB. |
| --- | --- |

4)

EBI zostaje obciążone swoimi kosztami postępowania oraz kosztami poniesionymi przez HB.

---

(1)  Dz.U. C 222 z 6.7.2020.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/31 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/31

---

Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – Włochy/Komisja

(Sprawa T-10/20) (1)

(EFRG i EFRROW - Wydatki wyłączone z finansowania - System pomocy obszarowej - Korekty finansowe - Artykuł 52 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 - Artykuł 12 ust. 2 i 6 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 907/2014 - Pojęcie „trwałe użytki zielone” - Artykuł 4 ust. 1 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 - Organizacja producentów i programy operacyjne - Artykuły 26, 27, 31, 104 i 106 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 - Artykuł 155 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 - Rozporządzenie delegowane (UE) nr 499/2014 - Procedura udzielenia zamówień publicznych - Artykuł 24 ust. 2 lit. c) i art. 26 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 65/2011 - Artykuł 48 ust. 2 i art. 51 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 - Ryzyko poniesienia szkody finansowej)

(2022/C 198/43)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik, wspierana przez C. Gerardis, G. Rocchitta i E. Feola, avvocati dello Stato)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Rossi, J. Aquilina i F. Moro, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/1835 z dnia 30 października 2019 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. 2019, L 279, s. 98), w zakresie, w jakim dotyczy niektórych wydatków poniesionych przez Republikę Włoską.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/1835 z dnia 30 października 2019 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w zakresie w jakim nakłada na Republikę Włoską korektę finansową według stawki ryczałtowej w wysokości 2 %, w związku z pomocą obszarową przyznaną Włochom, w wysokości 143 924 279,14 EUR w odniesieniu do lat składania wniosków 2015 i 2016 oraz korektę finansową według stawki ryczałtowej w 10 %, w kwocie 72 704,23 EUR w związku z próbą/płatnością nr 8 w odniesieniu do gminy Campoli Monte Taburno, na podstawie środka 322, stanowiącego część środków rozwoju obszarów wiejskich w odniesieniu do lat składania wniosków 2014, 2015 i 2016. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/1835 z dnia 30 października 2019 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w zakresie w jakim nakłada na Republikę Włoską korektę finansową według stawki ryczałtowej w wysokości 2 %, w związku z pomocą obszarową przyznaną Włochom, w wysokości 143 924 279,14 EUR w odniesieniu do lat składania wniosków 2015 i 2016 oraz korektę finansową według stawki ryczałtowej w 10 %, w kwocie 72 704,23 EUR w związku z próbą/płatnością nr 8 w odniesieniu do gminy Campoli Monte Taburno, na podstawie środka 322, stanowiącego część środków rozwoju obszarów wiejskich w odniesieniu do lat składania wniosków 2014, 2015 i 2016.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Republika Włoska i Komisja Europejska pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Włoska i Komisja Europejska pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 68 z 2.3.2020.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/32 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/32

---

Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2022 r. – BSEF/Komisja

(Sprawa T-113/20) (1)

(Energia - Dyrektywa 2009/125/WE - Wymogi dotyczące ekoprojektu dla wyświetlaczy elektronicznych - Rozporządzenie (UE) 2019/2021 - Zakaz stosowania fluorowcowanych środków zmniejszających palność w obudowie i podstawie wyświetlaczy elektronicznych - Właściwość organu, który wydał akt - Oczywisty błąd w ocenie - Pewność prawa - Proporcjonalność - Równość traktowania)

(2022/C 198/44)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Bromine Science Environnemental Forum (BSEF) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci R. Cana, E. Mullier i H. Widemann)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. De Meester i L. Haasbeek, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia Komisji (UE) 2019/2021 z dnia 1 października 2019 r. ustanawiającego wymogi dotyczące ekoprojektu dla wyświetlaczy elektronicznych zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE, zmieniającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 1275/2008 i uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 642/2009 (Dz.U. 2019, L 315, s. 241), w zakresie, w jakim zakazuje stosowania fluorowcowanych środków zmniejszających palność w obudowie i podstawie wyświetlaczy elektronicznych.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Bromine Science Environnemental Forum (BSEF) zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Bromine Science Environnemental Forum (BSEF) zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/33 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/33

---

Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2022 r. – Sabra/Rada

(Sprawa T-249/20) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii - Zamrożenie środków finansowych - Błędy w ocenie - Kryterium wiodącego przedsiębiorcy działającego w Syrii - Domniemanie powiązania z reżimem syryjskim - Obalenie domniemania)

(2022/C 198/45)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Abdelkader Sabra (Bejrut, Liban) (przedstawiciele: M. Lester, QC, i A. Bradshaw, solicitor)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: T. Haas i V. Piessevaux, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2020/212 z dnia 17 lutego 2020 r. w sprawie wykonania decyzji 2013/255/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2020, L 43 I, s. 6), rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/211 z dnia 17 lutego 2020 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. 2020, L 43 I, s. 1), decyzji Rady (WPZiB) 2020/719 z dnia 28 maja 2020 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2020, L 168, s. 66) i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/716 z dnia 28 maja 2020 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. 2020, L 168, s. 1) w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżącego.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2020/212 z dnia 17 lutego 2020 r. w sprawie wykonania decyzji 2013/255/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/211 z dnia 17 lutego 2020 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii, decyzji Rady (WPZiB) 2020/719 z dnia 28 maja 2020 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/716 z dnia 28 maja 2020 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii w zakresie, w jakim akty te dotyczą Abdelkadera Sabry. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2020/212 z dnia 17 lutego 2020 r. w sprawie wykonania decyzji 2013/255/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/211 z dnia 17 lutego 2020 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii, decyzji Rady (WPZiB) 2020/719 z dnia 28 maja 2020 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/716 z dnia 28 maja 2020 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii w zakresie, w jakim akty te dotyczą Abdelkadera Sabry.

| 2) | Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 215 z 29.6.2020.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/33 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/33

---

Wyrok Sądu z dnia 2 marca 2022 r. – Fidia farmaceutici/EUIPO – Giuliani (IALO TSP)

(Sprawa T-333/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego IALO TSP - Wcześniejszy słowny międzynarodowy znak towarowy HYALO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Wyznaczenie członka składu izby odwoławczej - Artykuł 165 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001 - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001)

(2022/C 198/46)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Fidia farmaceutici SpA (Abano Terme, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci R. Kunz-Hallstein i H.P. Kunz-Hallstein)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: E. Śliwińska i V. Ruzek, pełnomocnicy).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Giuliani SpA (Mediolan, Włochy) (przedstawiciel: adwokat S. de Bosio)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 17 marca 2020 r. (sprawa R 2107/2019-5), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Fidia farmaceutici a Giuliani.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Fidia farmaceutici SpA zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO). |
| --- | --- |

2)

Fidia farmaceutici SpA zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

| 3) | Giuliani SpA pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Giuliani SpA pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 255 z 3.8.2020.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/34 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/34

---

Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – LA/Komisja

(Sprawa T-456/20) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Zatrudnienie - Ogłoszenie o konkursie otwartym EPSO/AD/371/19 - Decyzja komisji konkursowej o niedopuszczeniu skarżącego do kolejnego etapu konkursu - Kryteria oceny doświadczenia zawodowego - Zgodność stosowanych przez komisję kryteriów z ogłoszeniem o konkursie)

(2022/C 198/47)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: LA (przedstawiciel: adwokat M. Velardo)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Lilamand i I. Melo Sampaio, pełnomocnicy, których wspomagał adwokat A. Dal Ferro)

Przedmiot

Wniesione na podstawie art. 270 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji komisji konkursowej z dnia 24 września 2019 r. oddalającej wniosek strony skarżącej o ponowne rozpatrzenie niedopuszczenia jej do kolejnego etapu konkursu otwartego EPSO/AD/371/19, a po drugie, decyzji organu powołującego z dnia 6 kwietnia 2020 r. oddalającej zażalenie strony skarżącej na tamtą decyzję.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji komisji konkursowej z dnia 24 września 2019 r. oddalającej wniosek o ponowne rozpatrzenie wykluczenia LA z konkursu EPSO/AD/371/19. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji komisji konkursowej z dnia 24 września 2019 r. oddalającej wniosek o ponowne rozpatrzenie wykluczenia LA z konkursu EPSO/AD/371/19.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 287 z 31.8.2020.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/35 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/35

---

Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2022 r. – Kühne/Parlament

(Sprawa T-468/20) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Polityka mobilności personelu Parlamentu - Przeniesienie z urzędu w interesie służby)

(2022/C 198/48)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Verena Kühne (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat O. Schmechel)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: L. Darie i B. Schäfer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 270 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu z dnia 2 lipca 2020 r. dotycząca przeniesienia skarżącej do Biura Łącznikowego Parlamentu Europejskiego w Luksemburgu (Luksemburg).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Verena Kühne zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania w przedmiocie środków tymczasowych. |
| --- | --- |

2)

Verena Kühne zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania w przedmiocie środków tymczasowych.

---

(1)  Dz.U. C 304 z 14.9.2020.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/35 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/35

---

Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r.– LD/Komisja

(Sprawa T-474/20) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Zatrudnienie - Ogłoszenie o konkursie otwartym EPSO/AD/371/19 - Decyzja komisji konkursowej o niedopuszczeniu skarżącego do kolejnego etapu konkursu - Kryterium oceny doświadczenia zawodowego - Zgodność kryterium użytego przez komisję konkursową z ogłoszeniem o konkursie)

(2022/C 198/49)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: LD (przedstawiciel: adwokat M. Velardo)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Lilamand i I. Melo Sampaio, pełnomocnicy, wspierani przez adwokat A. Dal Ferra)

Przedmiot

Oparte na art. 270 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji komisji konkursowej z dnia 31 października 2019 r. o oddaleniu wniosku o ponowne rozpatrzenie odmowy dopuszczenia skarżącej do udziału w kolejnym etapie konkursu otwartego EPSO/AD/371/19, a po drugie, decyzji organu powołującego z dnia 22 kwietnia 2020 r. o oddaleniu zażalenia złożonego przez skarżącą na tę decyzję.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji komisji konkursowej z dnia 31 października 2019 r. o oddaleniu wniosku o ponowne rozpatrzenie wykluczenia LD z udziału w konkursie EPSO/AD/371/19. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji komisji konkursowej z dnia 31 października 2019 r. o oddaleniu wniosku o ponowne rozpatrzenie wykluczenia LD z udziału w konkursie EPSO/AD/371/19.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 297 z 7.9.2020.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/36 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/36

---

Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – Zardini/Komisja

(Sprawa T-511/20) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Zatrudnienie - Ogłoszenie o konkursie otwartym EPSO/AD/371/19 - Decyzja komisji konkursowej o niedopuszczeniu skarżącego do kolejnego etapu konkursu - Kryteria oceny doświadczenia zawodowego - Zgodność stosowanych przez komisję kryteriów z ogłoszeniem o konkursie)

(2022/C 198/50)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Alessandro Zardini (Marano di Valpollicella, Włochy) (przedstawiciel: adwokat M. Velardo)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Lilamand i I. Melo Sampaio, pełnomocnicy, których wspomagał adwokat A. Dal Ferro)

Przedmiot

Wniesione na podstawie art. 270 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji komisji konkursowej z dnia 31 października 2019 r. oddalającej wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie niedopuszczenia go do kolejnego etapu konkursu otwartego EPSO/AD/371/19, a po drugie, decyzji organu powołującego z dnia 7 maja 2020 r. oddalającej zażalenie skarżącego na tamtą decyzję.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji komisji konkursowej z dnia 31 października 2019 r. oddalającej wniosek o ponowne rozpatrzenie wykluczenia Alessandra Zardiniego z konkursu EPSO/AD/371/19. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji komisji konkursowej z dnia 31 października 2019 r. oddalającej wniosek o ponowne rozpatrzenie wykluczenia Alessandra Zardiniego z konkursu EPSO/AD/371/19.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 320 z 28.9.2020.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/36 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/36

---

Wyrok Sądu z dnia 2 marca 2022 r. – D & A Pharma/Komisja i EMA

(Sprawa T-556/20) (1)

(Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Wniosek o wydanie pozwolenia na warunkowe dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego Hopveus – hydroksymaślan sodu - Decyzja odmowna Komisji - Rozporządzenie (WE) nr 726/2004 - Postępowanie - Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi - Wniosek o opinię specjalnej naukowej grupy doradczej - Bezstronność członków komitetu ekspertów ad hoc - Oczywiste błędy w ocenie - Równość traktowania)

(2022/C 198/51)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Debregeas et associés Pharma (D & A Pharma) (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokaci N. Viguié i D. Krzisch)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Wils i A. Sipos, pełnomocnicy), Europejska Agencja Leków (przedstawiciele: S. Marino, S. Drosos, C. Bortoluzzi i H. Kerr, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarżąca na podstawie art. 263 TFUE wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji z dnia 6 lipca 2020 r. odmawiającej wydania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi Hopveus – hydroksymaślan sodu na podstawie rozporządzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiającego wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiającego Europejską Agencję Leków (Dz.U. 2004, L 136, s. 1).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Debregeas et associés Pharma (D & A Pharma) zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Debregeas et associés Pharma (D & A Pharma) zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 371 z 3.11.2020.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/37 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/37

---

Wyrok Sądu z dnia 2 marca 2022 r. – Genekam Biotechnology/Komisja

(Sprawa T-579/20) (1)

(Umowa o udzielenie dotacji zawarta w ramach siódmego programu ramowego w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007 – 2013) - Projekt Fibrogelnet - Odzyskanie wierzytelności - Mechanizm ochrony przed ryzykiem - Wierzytelność rzeczywiście odzyskana w funduszu gwarancyjnym - Decyzja określająca obowiązek o charakterze pieniężnym, stanowiąca tytuł egzekucyjny - Artykuł 299 TFUE - Właściwość organu wydającego akt - Zaprzestanie przez skarżącą uczestnictwa w projekcie - Koszty kwalifikowalne - Sprawozdania i elementy podlegające dostarczeniu)

(2022/C 198/52)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Genekam Biotechnology AG (Duisbourg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat S. Hertwig)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. André, J. Estrada de Solà i R. Pethke, pełnomocnicy)

Przedmiot

Przedstawione na podstawie art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2020) 5548 final z dnia 7 sierpnia 2020 r. określającej obowiązek o charakterze pieniężnym, stanowiącej tytuł egzekucyjny wobec skarżącej i dotyczącej kwoty 119 659,55 EUR wraz z odsetkami za zwłokę, z tytułu dotacji, jaką otrzymała ona w ramach projektu Fibrogelnet.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Genekam Biotechnology AG zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym kosztami związanymi z postępowaniem w przedmiocie środków tymczasowych. |
| --- | --- |

2)

Genekam Biotechnology AG zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym kosztami związanymi z postępowaniem w przedmiocie środków tymczasowych.

---

(1)  Dz.U. C 414 z 30.11.2020.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/38 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/38

---

Wyrok Sądu z dnia 23 marca 2022 r. – NV/eu-LISA

(Sprawa T-661/20) (1)

(Służba publiczna - Personel tymczasowy - Personel eu-LISA - Postępowanie dyscyplinarne - Kara dyscyplinarna - Nagana - Przepisy wykonawcze dotyczące dochodzeń administracyjnych - Zarzut niezgodności z prawem - Artykuł 110 regulaminu pracowniczego - Brak zasięgnięcia opinii komitetu pracowniczego - Prawo obrony i prawo do bycia wysłuchanym - Artykuły 12, 12a, 17 i 19 regulaminu pracowniczego - Błąd w ocenie - Zasada dobrej administracji - Artykuł 10 załącznika IX do regulaminu pracowniczego - Obowiązek dbałości - Odpowiedzialność - Krzywda)

(2022/C 198/53)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: NV (przedstawiciele: adwokaci S. Rodrigues i A. Champetier)

Strona pozwana: Agencja Unii Europejskiej ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA) (przedstawiciele: M. Chiodi, pełnomocnik, którego wspierają adwokaci D. Waelbroeck oraz A. Duron)

Przedmiot

Skarga na podstawie art. 270 TFUE, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności decyzji eu-LISA z dnia 3 lutego 2020 r. o nałożeniu na skarżącego kary nagany, a po drugie, o naprawienie krzywdy, jakiej skarżący miał doznać w wyniku tej decyzji.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | NV zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

NV zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 19 z 18.1.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/38 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/38

---

Wyrok Sądu z dnia 23 marca 2022 r. – ON/Komisja

(Sprawa T-730/20) (1)

(Służba publiczna - Personel kontraktowy - Wynagrodzenie - Dodatek zagraniczny - Artykuł 4 ust. 1 lit. a) załącznika VII do regulaminu pracowniczego - Odmowa z mocą wsteczną - Zwrot nienależnych kwot - Artykuł 85 regulaminu pracowniczego - Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie)

(2022/C 198/54)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ON (przedstawiciel: adwokat N. de Montigny)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Bohr i A.-C. Simon, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze na podstawie art. 270 TFUE skarżący wnosi, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 12 marca 2020 r. w sprawie zobowiązania go do zwrotu kwoty 38 897,39 EUR tytułem zwrotu kwot wypłaconych, lecz nienależnych z powodu błędnej wypłaty dodatku zagranicznego od chwili jego zatrudnienia, a po drugie, o naprawienie szkody, jaką poniósł w wyniku spóźnionej korekty tej błędnej wypłaty przez Komisję.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | ON zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

ON zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 44 z 8.2.2021

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/39 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/39

---

Wyrok Sądu z dnia 23 marca 2022 r. – OT/Parlament

(Sprawa T-757/20) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Kara dyscyplinarna - Nagana - Artykuł 21a regulaminu pracowniczego - Błąd w ocenie)

(2022/C 198/55)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: OT (przedstawiciele: adwokaci C. Bernard-Glanz i S. Rodrigues)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: I. Lázaro Betancor i M. Windisch, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 270 TFUE żądanie stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu z dnia 19 grudnia 2019 r. nakładającej na skarżącego karę nagany

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 19 grudnia 2019 r. nakładającej na OT karę nagany. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 19 grudnia 2019 r. nakładającej na OT karę nagany.

| 2) | Parlament zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Parlament zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 62 z 22.2.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/39 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/39

---

Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – PrenzMarien/EUIPO – Molson Coors Brewing Company (UK) (STONES)

(Sprawa T-766/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy STONES - Częściowe wygaśnięcie prawa do znaku - Artykuł 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Rzeczywiste używanie w Unii - Artykuł 19 ust. 1 i art. 10 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625)

(2022/C 198/56)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: PrenzMarien GmbH (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Kloth, R. Briske i D. Habel)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: R. Raponi i D. Hanf, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Molson Coors Brewing Company (UK) Ltd (Burton Upon Trent, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci H.-M. Elo i E. Hodge)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 29 września 2020 r. (sprawa R 274/2020-2), dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między PrenzMarien a Molson Coors Brewing Company (UK).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | PrenzMarien GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

PrenzMarien GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 62 z 22.2.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/40 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/40

---

Wyrok Sądu z dnia 23 marca 2022 r. – Team Beverage/EUIPO (Beverage Analytics)

(Sprawa T-113/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Beverage Analytics - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2022/C 198/57)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Team Beverage AG (Brema, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci O. Spieker, A. Schönfleisch i N. Willich)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 11 grudnia 2020 r. (sprawa R 727/2020-5) dotyczącą wniosku o rejestrację oznaczenia słownego Beverage Analytics jako znaku towarowego Unii Europejskiej.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 11 grudnia 2020 r. (sprawa R 727/2020-5) w zakresie, w jakim odmówiono w niej rejestracji oznaczenia słownego Beverage Analytics jako znaku towarowego Unii Europejskiej dla „oprogramowania do tworzenia stron internetowych” i „zarejestrowanych programów systemów operacyjnych dla komputerów”, należących do klasy 9 Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków towarowych z dnia 15 czerwca 1957 r., zrewidowanego i zmienionego, oraz w odniesieniu do usług „tworzenia i utrzymywania stron internetowych dla osób trzecich”, „przenoszenia danych lub dokumentów z fizycznych nośników danych na elektroniczne nośniki danych”, „monitorowania systemów komputerowych poprzez zdalny dostęp w celu zapewnienia ich prawidłowego funkcjonowania”, „doradztwa w zakresie projektowania stron internetowych”, „skanowania dokumentów”, „powielania programów komputerowych”, „kontroli jakości”, „odzyskiwania danych komputerowych” oraz „badania lub prac badawczych dotyczących maszyn, aparatury i przyrządów” należących do klasy 42. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 11 grudnia 2020 r. (sprawa R 727/2020-5) w zakresie, w jakim odmówiono w niej rejestracji oznaczenia słownego Beverage Analytics jako znaku towarowego Unii Europejskiej dla „oprogramowania do tworzenia stron internetowych” i „zarejestrowanych programów systemów operacyjnych dla komputerów”, należących do klasy 9 Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków towarowych z dnia 15 czerwca 1957 r., zrewidowanego i zmienionego, oraz w odniesieniu do usług „tworzenia i utrzymywania stron internetowych dla osób trzecich”, „przenoszenia danych lub dokumentów z fizycznych nośników danych na elektroniczne nośniki danych”, „monitorowania systemów komputerowych poprzez zdalny dostęp w celu zapewnienia ich prawidłowego funkcjonowania”, „doradztwa w zakresie projektowania stron internetowych”, „skanowania dokumentów”, „powielania programów komputerowych”, „kontroli jakości”, „odzyskiwania danych komputerowych” oraz „badania lub prac badawczych dotyczących maszyn, aparatury i przyrządów” należących do klasy 42.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Każda ze stron pokrywa własne koszty postępowania. |
| --- | --- |

3)

Każda ze stron pokrywa własne koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 128 z 12.4.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/41 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/41

---

Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – Telefónica Germany/EUIPO (LOOP)

(Sprawa T-132/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego LOOP - Częściowa odmowa rejestracji zgłoszonego znaku towarowego - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Cechy obiektywne i nieodłącznie związane z charakterem towarów i usług - Wystarczająco bezpośredni i konkretny związek - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 94 rozporządzenia 2017/1001)

(2022/C 198/58)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Telefónica Germany GmbH & Co. OHG (Monachium, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci A. Fottner i M. Müller)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: S. Scardocchia i E. Markakis, pełnomocnicy).

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 17 grudnia 2020 r. (sprawa R 644/2020-4), dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego LOOP jako unijnego znaku towarowego

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 17 grudnia 2020 r. (sprawa R 644/2020-4) w części dotyczącej towarów z klasy 9 i usług z klasy 38 i 42 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 17 grudnia 2020 r. (sprawa R 644/2020-4) w części dotyczącej towarów z klasy 9 i usług z klasy 38 i 42 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Telefónica Germany GmbH & Co. OHG pokrywa jedną trzecią własnych kosztów, w tym jedną trzecią kosztów poniesionych w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

3)

Telefónica Germany GmbH & Co. OHG pokrywa jedną trzecią własnych kosztów, w tym jedną trzecią kosztów poniesionych w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą.

| 4) | EUIPO pokrywa, poza własnymi kosztami, dwie trzecie kosztów poniesionych przez Telefónica Germany, w tym dwie trzecie kosztów poniesionych przez tę ostatnią w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

4)

EUIPO pokrywa, poza własnymi kosztami, dwie trzecie kosztów poniesionych przez Telefónica Germany, w tym dwie trzecie kosztów poniesionych przez tę ostatnią w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą.

---

(1)  Dz.U. C 148 z 26.4.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/42 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/42

---

Wyrok Sądu z dnia 23 marca 2022 r. – Vetpharma Animal Health/EUIPO – Deltavit (DELTATIC)

(Sprawa T-146/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie unijnego słownego znaku towarowego DELTATIC - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy DELTA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 18 ust. 1 akapit drugi lit. a) i art. 47 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Postać różniąca się pod względem elementów, które nie zmieniają charakteru odróżniającego)

(2022/C 198/59)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Vetpharma Animal Health, SL (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat M. Escudero Pérez

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Ivanauskas, pełnomocnik).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Deltavit (Janzé, Francja) (przedstawiciel: G. Barbaut, avocat)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 21 grudnia 2020 r. (sprawa R 776/2020-5) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Deltavit a Vetpharma Animal Health.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Vetpharma Animal Health, SL pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej. |
| --- | --- |

2)

Vetpharma Animal Health, SL pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej.

| 3) | Deltavit pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Deltavit pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 182 z 10.5.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/42 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/42

---

Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – Lea Nature Services/EUIPO – Debonair Trading Internacional (SO...?)

(Sprawa T-196/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy SO...? - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter odróżniający - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Brak charakteru opisowego - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia 2017/1001)

(2022/C 198/60)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Lea Nature Services (Périgny, Francja) (przedstawiciel: adwokat F. Drageon)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: M. Capostagno, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Debonair Trading Internacional Lda (Funchal, Portugalia) (przedstawiciele: adwokaci J. Quirina i J.-P. Jacquey)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 11 lutego 2021 r. (sprawa R 1235/2020-4), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Lea Nature Services a Debonair Trading Internacional.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Lea Nature Services zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Lea Nature Services zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 217 z 7.6.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/43 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/43

---

Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – Lea Nature Services/EUIPO – Debonair Trading Internacional (SO...?)

(Sprawa T-197/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy SO...? - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter odróżniający - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Brak charakteru opisowego - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia 2017/1001)

(2022/C 198/61)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Lea Nature Services (Périgny, Francja) (przedstawiciel: adwokat F. Drageon)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: M. Capostagno, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Debonair Trading Internacional Lda (Funchal, Portugalia) (przedstawiciele: adwokaci J. Quirina i J.-P. Jacquey)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 11 lutego 2021 r. (sprawa R 1234/2020-4), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Lea Nature Services a Debonair Trading Internacional.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Lea Nature Services zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Lea Nature Services zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 217 z 7.6.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/44 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/44

---

Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – Stryker/EUIPO (RUGGED)

(Sprawa T-204/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Słowny znak towarowy RUGGED - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Właściwość izby odwoławczej - Artykuł 71 rozporządzenia 2017/1001 - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001)

(2022/C 198/62)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Stryker Corp. (Kalamazoo, Michigan, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci I. Fowler, I. Junkar i B. Worbes)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Gája, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 stycznia 2021 r. (sprawa R 370/2020-5), dotyczącą rejestracji międzynarodowej wskazującej Unię Europejską słownego znaku towarowego RUGGED.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Stryker Corp pokrywa koszty postępowania. |
| --- | --- |

2)

Stryker Corp pokrywa koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 217 z 7.6.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/44 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/44

---

Wyrok Sądu z dnia 23 marca 2022 r. – Hrebenyuk/EUIPO (Kształt kołnierzyka stójkowego)

(Sprawa T-252/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie trójwymiarowego unijnego znaku towarowego - Kształt kołnierzyka stójkowego - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2022/C 198/63)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Anna Hrebenyuk (Griesheim, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat H.-J. Ruhl)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: E. Markakis, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 lutego 2021 r. (sprawa R 1902/2020-5) dotyczącą rejestracji oznaczenia trójwymiarowego tworzonego przez kształt kołnierzyka stójkowego jako unijnego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Anna Hrebenyuk zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Anna Hrebenyuk zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 263 z 5.7.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/45 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/45

---

Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2022 r. – Nowhere/EUIPO – Ye (APE TEES)

(Sprawa T-281/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego APE TEES - Wcześniejsze niezarejestrowane graficzne krajowe znaki towarowe przedstawiające małpę - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Istniejące w systemie common law powództwo oparte na bezprawnym używaniu nazwy (action for passing off) - Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii i z Euratomu)

(2022/C 198/64)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Nowhere Co. Ltd (Tokio, Japonia) (przedstawiciel: adwokat R. Kunze)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Hanf, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Junguo Ye (Elche, Hiszpania)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 10 lutego 2021 r. (sprawa R 2474/2017-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Nowhere Co. a Junguo Ye.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 10 lutego 2021 r. (sprawa R 2474/2017-2). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 10 lutego 2021 r. (sprawa R 2474/2017-2).

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | EUIPO zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

EUIPO zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 289 z 19.7.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/45 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/45

---

Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2022 r. – TA/Parlament

(Sprawa T-314/21) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Ocena - Sprawozdanie z oceny za 2019 r. - Ustalenie celów - Przepisy wewnętrzne dotyczące oceny - Oczywisty błąd w ocenie)

(2022/C 198/65)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: TA (przedstawiciel: adwokat M. Casado García-Hirschfeld)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: C. González Argüelles i R. Schiano, pełnomocnicy)

Przedmiot

W drodze swojej skargi na podstawie art. 270 TFUE skarżąca żąda stwierdzenia nieważności sporządzonego w odniesieniu do niej sprawozdania z oceny za okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2019 r., zmienionego decyzją z dnia 29 marca 2021 r. oddalającą w części zażalenie.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | TA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

TA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 289 z 19.7.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/46 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/46

---

Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2022 r. – Laboratorios Ern/EUIPO – Nordesta (APIAL)

(Sprawa T-315/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego APIAL - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy APIRETAL - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Brak naruszenia renomy - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia 2017/1001 - Dowody przedstawione po raz pierwszy przed Sądem)

(2022/C 198/66)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Laboratorios Ern, SA (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat I. Miralles Llorca)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Capostagno i J. Ivanauskas, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Nordesta GmbH (Monachium, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat J. Künzel)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 marca 2021 r. (sprawa R 1560/2020-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Laboratorios Ern a Nordesta.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Laboratorios Ern, SA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Laboratorios Ern, SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 289 z 19.7.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/46 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/46

---

Wyrok Sądu z dnia 23 marca 2022 r. – Ionfarma/EUIPO – LG Electronics (AION)

(Sprawa T-465/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego AION - Wcześniejsze graficzny krajowy znak towarowy ION i słowny znak towarowy IONFARMA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak podobieństwa towarów - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2022/C 198/67)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ionfarma, SL (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat S. Correa Rodríguez)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: L. Lapinskaite i J. Ivanauskas, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: LG Electronics, Inc. (Seul, Korea Południowa)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 maja 2021 r. (sprawa R 2223/2020-4), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Ionfarma a LG Electronics.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Ionfarma, SL zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Ionfarma, SL zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 382 z 20.9.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/47 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/47

---

Postanowienie Sądu z dnia 4 marca 2022 r. – KI/eu-LISA

(Sprawa T-338/20) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności i o zadośćuczynienie - Służba publiczna - Personel tymczasowy - Wewnętrzna reorganizacja służb eu-LISA - Obsadzenie stanowisk w drodze przeniesienia z urzędu - Interes służby - Zgodność między grupą zaszeregowania a stanowiskiem - Brak niekorzystnego aktu - Niedopuszczalność)

(2022/C 198/68)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: KI (przedstawiciel: adwokat L. Levi)

Strona pozwana: Europejska Agencja ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA) (przedstawiciele: K. Czekalowski i M. Chiodi, pełnomocnicy, których wspomagali adwokaci D. Waelbroeck i A. Duron)

Przedmiot

Wniesione na podstawie art. 270 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji eu-LISA z dnia 15 lipca 2019 o przeniesieniu skarżącego z urzędu na inne stanowisko w następstwie wewnętrznej reorganizacji służb agencji, a także zadośćuczynienia doznanej przez skarżącego z tego tytułu krzywdzie.

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje odrzucone jako niedopuszczalne. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje odrzucone jako niedopuszczalne.

| 2) | KI zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

KI zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 279 z 24.8.2020.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/48 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/48

---

Postanowienie Sądu z dnia 9 marca 2022 r. – Kirimova/EUIPO

(Sprawa T-727/20) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Reprezentowanie przez adwokata lub radcę prawnego niebędącego osobą trzecią niezależną od strony skarżącej - Niedopuszczalność)

(2022/C 198/69)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Nigar Kirimova (Monachium, Niemcy) (przedstawiciele: A. Parassina i A. García López, adwokaci)

Strona pozwany: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: G. Predonzani i A. Söder, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji dyrektora wykonawczego EUIPO z dnia 30 września 2020 r. oddalającej wniosek skarżącej o przyznanie odstępstwa od wymogu posiadania obywatelstwa jednego z państw członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG), od którego zależy wpisanie przez ten urząd na listę zawodowych pełnomocników.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Nigar Kirimova zostaje obciążona, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO). |
| --- | --- |

2)

Nigar Kirimova zostaje obciążona, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

---

(1)  Dz.U. C 163 z 3.5.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/48 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/48

---

Postanowienie Sądu z dnia 15 marca 2022 r. – Growth Finance Plus/EUIPO (doglover)

(Sprawa T-114/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Uchylenie zaskarżonej decyzji - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)

(2022/C 198/70)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Growth Finance Plus AG (Gommiswald, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat H. Twelmeier)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 listopada 2020 r. r. (sprawa R 720/2020-1), dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego doglover jako unijnego znaku towarowego

Sentencja

| 1) | Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

| 2) | Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 128 z 12.4.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/49 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/49

---

Postanowienie Sądu z dnia 15 marca 2022 r. – Growth Finance Plus/EUIPO (catlover)

(Sprawa T-115/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Uchylenie zaskarżonej decyzji - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)

(2022/C 198/71)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Growth Finance Plus AG (Gommiswald, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat H. Twelmeier)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 listopada 2020 r. r. (sprawa R 717/2020-1), dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego catlover jako unijnego znaku towarowego

Sentencja

| 1) | Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

| 2) | Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 128 z 12.4.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/49 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/49

---

Postanowienie Sądu z dnia 15 marca 2022 r. – Thomas Henry/EUIPO (Spicy Ginger)

(Sprawa T-220/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Uchylenie zaskarżonej decyzji - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)

(2022/C 198/72)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca Thomas Henry GmbH (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci O. Spieker, A. Schönfleisch i N. Willich)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Eberl i D. Hanf, pełnomocnicy).

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 lutego 2021 r. (sprawa R 435/2020-1), dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego Spicy Ginger jako unijnego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

| 2) | Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Thomas Henry GmbH. |
| --- | --- |

2)

Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Thomas Henry GmbH.

---

(1)  Dz.U. C 217 z 7.6.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/50 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/50

---

Postanowienie Sądu z dnia 7 marca 2022 r. – the airscreen company/EUIPO – Moviescreens Rental (airscreen)

(Sprawa T-382/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego airscreen - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy AIRSCREEN - Artykuł 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)

(2022/C 198/73)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: the airscreen company GmbH & Co. KG (Monaster, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci O. Spieker, A. Schönfleisch i N. Willich)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Hanf, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Moviescreens Rental GmbH (Damme, Niemcy) (przedstawiciele: adwokat D. Schulz i P. Stelzig)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 5 maja 2021 r. (sprawa R 1990/2020-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między the airscreen company a Moviescreens Rental.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | the airscreen company GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

the airscreen company GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 329 z 16.8.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/50 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/50

---

Postanowienie Sądu z dnia 1 marca 2022 r. – Agreiter i in./Komisja

(Sprawa T-632/21) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Produkt leczniczy stosowany u ludzi - Zmiana warunkowego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi Spikevax - Szczepionka mRNA przeciw COVID-19 (ze zmodyfikowanymi nukleozydami) - Brak interesu prawnego - Brak bezpośredniego odziaływania - Niedopuszczalność)

(2022/C 198/74)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Karin Agreiter (Mérano, Włochy) i 33 pozostałych skarżących, których nazwiska znajdują się w załączniku do postanowienia (przedstawiciel: R. Holzeisen, Rechtsanwalt)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Haasbeek i B.-R. Killmann, pełnomocnicy)

Przedmiot

W drodze skragi opartej na art. 263 TFUE skarżący żądają stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji Europejskiej C(2021) 94 (final) z dnia 23 lipca 2021 r. w sprawie zmiany wydanego decyzją C(2021) 94 (final) z dnia 6 stycznia 2021 r. warunkowego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi Spikevax – Szczepionka mRNA przeciw COVID-19 (ze zmodyfikowanymi nukleozydami).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona jako niedopuszczalna.

| 2) | Nie ma konieczności orzekania co do wniosku interwencyjnego złożonego przez Moderna Biotech Spain SL. |
| --- | --- |

2)

Nie ma konieczności orzekania co do wniosku interwencyjnego złożonego przez Moderna Biotech Spain SL.

| 3) | Pani Karin Agreiter i 33 pozostałych skarżących, których nazwiska znajdują się w załączniku do postanowienia zostają obciążeni kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Pani Karin Agreiter i 33 pozostałych skarżących, których nazwiska znajdują się w załączniku do postanowienia zostają obciążeni kosztami postępowania.

| 4) | Moderna Biotech Spain pokrywa koszty związane z wnioskiem o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta. |
| --- | --- |

4)

Moderna Biotech Spain pokrywa koszty związane z wnioskiem o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

---

(1)  Dz.U. C 471 z 22.11.2021.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/51 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/51

---

Skarga wniesiona w dniu 11 marca 2022 r. – Deckers Outdoor/EUIPO – Chunxian (TULEUGG)

(Sprawa T-135/22)

(2022/C 198/75)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Deckers Outdoor Corp. (Goleta, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci A. Improda i C. Brega)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Guo Chunxian (Mengzhou, Chiny)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy TULEUGG – zgłoszenie nr 18 156 704

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 17 grudnia 2021 r. w sprawie R 412/2021-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | w konsekwencji odrzucenie zgłoszenia do rejestracji nr 18 156 704 znaku towarowego TULEUGG; |
| --- | --- |

—

w konsekwencji odrzucenie zgłoszenia do rejestracji nr 18 156 704 znaku towarowego TULEUGG;

| — | obciążenie EUIPO i G. Chunxiana kosztami niniejszego postępowania oraz kosztami wcześniejszych postępowań przed Wydziałem Sprzeciwów i Piątą Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO i G. Chunxiana kosztami niniejszego postępowania oraz kosztami wcześniejszych postępowań przed Wydziałem Sprzeciwów i Piątą Izbą Odwoławczą.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/52 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/52

---

Skarga wniesiona w dniu 10 marca 2022 r. – Hamoudi/Frontex

(Sprawa T-136/22)

(2022/C 198/76)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Alaa Hamoudi (Turcja) (przedstawiciel: adwokat F. Gatta)

Strona pozwana: Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o zasądzenie na jej rzecz od Frontexu kwoty 250 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę dotyczącą każdego z dwóch żądań. W szczególności strona skarżąca wnosi o naprawienie:

| — | krzywdy przez nią poniesionej w wyniku naruszenia praw podstawowych przysługujących jej na mocy art. 1, 2, 3, 4, 18, art. 19 ust. 1 i 2 oraz art. 21 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”) w trakcie i w następstwie zastosowanego wobec niej wydalenia zbiorowego z Grecji, które miało miejsce na Morzu Egejskim w dniach 28–29 kwietnia 2020 r.; |
| --- | --- |

—

krzywdy przez nią poniesionej w wyniku naruszenia praw podstawowych przysługujących jej na mocy art. 1, 2, 3, 4, 18, art. 19 ust. 1 i 2 oraz art. 21 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”) w trakcie i w następstwie zastosowanego wobec niej wydalenia zbiorowego z Grecji, które miało miejsce na Morzu Egejskim w dniach 28–29 kwietnia 2020 r.;

| — | poczucia niesprawiedliwości i frustracji wywołanych u niej przez fakt, że autorem lub współautorem zastosowanego wobec niej wydalenia zbiorowego z Grecji, które miało miejsce na Morzu Egejskim w dniach 28–29 kwietnia 2020 r., była agencja Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

poczucia niesprawiedliwości i frustracji wywołanych u niej przez fakt, że autorem lub współautorem zastosowanego wobec niej wydalenia zbiorowego z Grecji, które miało miejsce na Morzu Egejskim w dniach 28–29 kwietnia 2020 r., była agencja Unii Europejskiej.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący zatwierdzenia przez Frontex uruchomienia szybkiej interwencji na Morzu Egejskim z naruszeniem art. 46 ust. 5 rozporządzenia 2019/1896 (1), co stanowi wyraz oczywistego błędu w ocenie, nadużycia władzy, działania bez należytej staranności, a tym samym naruszenie zasady dobrej administracji. W szczególności dyrektor wykonawczy Frontexu zatwierdził uruchomienie szybkiej interwencji na Morzu Egejskim niezgodnie z prawem, z naruszeniem art. 46 ust. 5 rozporządzenia ustanawiającego tę agencję, nie korzystając z przysługujących mu uprawnień dyskrecjonalnych już w odniesieniu do badania możliwości zastosowania tego przepisu do szczególnie zmiennej sytuacji, którą należało uregulować. Tytułem ewentualnym – dyrektor wykonawczy popełnił oczywisty błąd w ocenie, dopuścił się nadużycia władzy i uchybił obowiązkowi działania z należytą starannością uznając, że art. 46 ust. 5 rozporządzenia 2019/1896 nie znajduje zastosowania do sytuacji, którą należało uregulować. Zarówno pierwszy, jak i drugi aspekt krzywdy nie zmaterializowałby się, gdyby nie miało miejsca niezgodne z prawem zaniechanie lub działanie, które należy przypisać Frontexowi. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący zatwierdzenia przez Frontex uruchomienia szybkiej interwencji na Morzu Egejskim z naruszeniem art. 46 ust. 5 rozporządzenia 2019/1896 (1), co stanowi wyraz oczywistego błędu w ocenie, nadużycia władzy, działania bez należytej staranności, a tym samym naruszenie zasady dobrej administracji. W szczególności dyrektor wykonawczy Frontexu zatwierdził uruchomienie szybkiej interwencji na Morzu Egejskim niezgodnie z prawem, z naruszeniem art. 46 ust. 5 rozporządzenia ustanawiającego tę agencję, nie korzystając z przysługujących mu uprawnień dyskrecjonalnych już w odniesieniu do badania możliwości zastosowania tego przepisu do szczególnie zmiennej sytuacji, którą należało uregulować. Tytułem ewentualnym – dyrektor wykonawczy popełnił oczywisty błąd w ocenie, dopuścił się nadużycia władzy i uchybił obowiązkowi działania z należytą starannością uznając, że art. 46 ust. 5 rozporządzenia 2019/1896 nie znajduje zastosowania do sytuacji, którą należało uregulować. Zarówno pierwszy, jak i drugi aspekt krzywdy nie zmaterializowałby się, gdyby nie miało miejsca niezgodne z prawem zaniechanie lub działanie, które należy przypisać Frontexowi.

| 2. | Zarzut drugi, zgodnie z którym Frontex dopuścił się niezgodnego z prawem zaniechania, które może być źródłem odpowiedzialności pozaumownej, nie podejmując działań zgodnie z art. 46 ust. 4 rozporządzenia 2019/1896, z naruszeniem pozytywnych obowiązków ciążących na nim na mocy art. 80 tego rozporządzenia oraz art. 1, 2, 3, 4, 18, art. 19 ust. 1 i 2 oraz art. 21 karty (2), zasady dobrej administracji, dopuszczając się nadużycia władzy i oczywistego błędu w ocenie.
  Dyrektor wykonawczy Frontexu niezgodnie z prawem nie skorzystał z przysługujących mu uprawnień dyskrecjonalnych w odniesieniu do art. 46 ust. 4 rozporządzenia ustanawiającego tę agencję przed, w trakcie, a nawet po operacji odesłania („pushback”) mającej miejsce w dniach 28–29 kwietnia 2020 r. Tytułem ewentualnym – dyrektor wykonawczy popełnił oczywisty błąd w ocenie, dopuścił się nadużycia władzy i uchybił obowiązkowi działania z należytą starannością uznając, że art. 46 ust. 4 rozporządzenia 2019/1896 nie znajduje zastosowania do sytuacji, którą należało uregulować. Zarówno pierwszy, jak i drugi aspekt krzywdy nie zmaterializowałby się, gdyby nie miało miejsca zaskarżone niezgodne z prawem zaniechanie po stronie Frontexu. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, zgodnie z którym Frontex dopuścił się niezgodnego z prawem zaniechania, które może być źródłem odpowiedzialności pozaumownej, nie podejmując działań zgodnie z art. 46 ust. 4 rozporządzenia 2019/1896, z naruszeniem pozytywnych obowiązków ciążących na nim na mocy art. 80 tego rozporządzenia oraz art. 1, 2, 3, 4, 18, art. 19 ust. 1 i 2 oraz art. 21 karty (2), zasady dobrej administracji, dopuszczając się nadużycia władzy i oczywistego błędu w ocenie.

Dyrektor wykonawczy Frontexu niezgodnie z prawem nie skorzystał z przysługujących mu uprawnień dyskrecjonalnych w odniesieniu do art. 46 ust. 4 rozporządzenia ustanawiającego tę agencję przed, w trakcie, a nawet po operacji odesłania („pushback”) mającej miejsce w dniach 28–29 kwietnia 2020 r. Tytułem ewentualnym – dyrektor wykonawczy popełnił oczywisty błąd w ocenie, dopuścił się nadużycia władzy i uchybił obowiązkowi działania z należytą starannością uznając, że art. 46 ust. 4 rozporządzenia 2019/1896 nie znajduje zastosowania do sytuacji, którą należało uregulować. Zarówno pierwszy, jak i drugi aspekt krzywdy nie zmaterializowałby się, gdyby nie miało miejsca zaskarżone niezgodne z prawem zaniechanie po stronie Frontexu.

| 3. | Zarzut trzeci, zgodnie z którym Frontex dopuścił się niezgodnego z prawem czynu w związku z operacją odesłania („pushback”) mającą miejsce w dniach 28–29 kwietnia 2020 r., które może być źródłem odpowiedzialności pozaumownej, naruszając prawa podstawowa przysługujące stronie skarżącej mocy art. 1, 2, 3, 4, 18, art. 19 ust. 1 i 2 oraz art. 21 karty.
  Niezgodne z prawem zastosowane wobec strony skarżącej wydalenie zbiorowe, które miało miejsce w dniach 28–29 kwietnia 2020 r., należy przypisać Frontexowi, jego „prawdziwemu autorowi”, ponieważ zostało ono przeprowadzone zgodnie z prawnie wiążącym planem operacyjnym szybkiej interwencji na Morzu Egejskim sporządzonym przez dyrektora operacyjnego Frontexu. Tytułem ewentualnym – Frontex ponosi odpowiedzialność za pomoc i wspieranie przeprowadzenia niezgodnego z prawem wydalenia zbiorowego zastosowanego wobec strony skarżącej, które miało miejsce w dniach 28–29 kwietnia 2020 r. Zarówno pierwszy, jak i drugi aspekt krzywdy nie zmaterializowałby się, gdyby nie miało miejsca zaskarżone niezgodne z prawem działanie Frontexu. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, zgodnie z którym Frontex dopuścił się niezgodnego z prawem czynu w związku z operacją odesłania („pushback”) mającą miejsce w dniach 28–29 kwietnia 2020 r., które może być źródłem odpowiedzialności pozaumownej, naruszając prawa podstawowa przysługujące stronie skarżącej mocy art. 1, 2, 3, 4, 18, art. 19 ust. 1 i 2 oraz art. 21 karty.

Niezgodne z prawem zastosowane wobec strony skarżącej wydalenie zbiorowe, które miało miejsce w dniach 28–29 kwietnia 2020 r., należy przypisać Frontexowi, jego „prawdziwemu autorowi”, ponieważ zostało ono przeprowadzone zgodnie z prawnie wiążącym planem operacyjnym szybkiej interwencji na Morzu Egejskim sporządzonym przez dyrektora operacyjnego Frontexu. Tytułem ewentualnym – Frontex ponosi odpowiedzialność za pomoc i wspieranie przeprowadzenia niezgodnego z prawem wydalenia zbiorowego zastosowanego wobec strony skarżącej, które miało miejsce w dniach 28–29 kwietnia 2020 r. Zarówno pierwszy, jak i drugi aspekt krzywdy nie zmaterializowałby się, gdyby nie miało miejsca zaskarżone niezgodne z prawem działanie Frontexu.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1896 z dnia 13 listopada 2019 r. w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz uchylenia rozporządzeń (UE) nr 1052/2013 i (UE) 2016/1624

(2)  Dz. U. 2021, C 326, s. 391.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/53 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/53

---

Skarga wniesiona w dniu 14 marca 2022 r. – Niderlandy/Komisja

(Sprawa T-137/22)

(2022/C 198/77)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: M. Bulterman i J. Langer, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 6 stycznia 2022 r. [Ares (2022) 99942] oddalającej wniosek Królestwa Niderlandów o przedłużenie o 4 dodatkowe lata 8-letniego terminu na podniesienie żądania zwrotu kwot niesłusznie zapłaconych w sprawie FresQ; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 6 stycznia 2022 r. [Ares (2022) 99942] oddalającej wniosek Królestwa Niderlandów o przedłużenie o 4 dodatkowe lata 8-letniego terminu na podniesienie żądania zwrotu kwot niesłusznie zapłaconych w sprawie FresQ;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu swojej skargi Królestwo Niderlandów podnosi dwa zarzuty:

| 1. | Zarzut pierwszy: zaskarżona decyzja została oparta na nieprawidłowym założeniu, w myśl którego procedura żądania zwrotu w sprawie FresQ nie została jeszcze zakończona. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy: zaskarżona decyzja została oparta na nieprawidłowym założeniu, w myśl którego procedura żądania zwrotu w sprawie FresQ nie została jeszcze zakończona.

| 2. | Zarzut drugi: Komisja stosuje art. 54 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia nr 1306/2013 w niewłaściwy sposób, ponieważ zakłada, że przekroczenie 8-letniego terminu na podniesienie żądania zwrotu kwot niesłusznie zapłaconych w sprawie FresQ należy przypisać Niderlandom. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi: Komisja stosuje art. 54 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia nr 1306/2013 w niewłaściwy sposób, ponieważ zakłada, że przekroczenie 8-letniego terminu na podniesienie żądania zwrotu kwot niesłusznie zapłaconych w sprawie FresQ należy przypisać Niderlandom.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/53 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/53

---

Skarga wniesiona w dniu 15 marca 2022 r. – HCP/EUIPO – Timm Health Care (PYLOMED)

(Sprawa T-138/22)

(2022/C 198/78)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: HCP GmbH (Hanower, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat H. Suhren)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Timm Health Care BV (Le Borculo, Niderlandy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy PYLOMED – zgłoszenie nr 18 132 059

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 stycznia 2022 r. w sprawie R 814/2021-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/54 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/54

---

Skarga wniesiona w dniu 15 marca 2022 r. – Landesbank Baden-Württemberg/SRB

(Sprawa T-142/22)

(2022/C 198/79)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Landesbank Baden-Württemberg (Stuttgart, Niemcy) (przedstawiciele: H. Berger i M. Weber, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji z dnia 15 grudnia 2021 r. w sprawie obliczenia składek ex ante Landesbank Baden-Württemberg na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/2021/82) wraz z jej załącznikami; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji z dnia 15 grudnia 2021 r. w sprawie obliczenia składek ex ante Landesbank Baden-Württemberg na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/2021/82) wraz z jej załącznikami;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Tytułem żądania ewentualnego, w przypadku gdyby Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym ze względu na użycie przez pozwaną niewłaściwego języka urzędowego i że w związku z tym skarga o stwierdzenie nieważności jest niedopuszczalna ze względu na brak przedmiotu sporu, skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dziewięć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia przez decyzję art. 81 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 (1) w związku z art. 3 rozporządzenia Rady nr 1 z dnia 15 kwietnia 1958 r. (2). oraz ogólnej zasady równego traktowania ponieważ nie został on sporządzony w języku niemieckim, który jest językiem urzędowym stosowanym wobec skarżącej i odstępuje od użycia języka niemieckiego, używanego w decyzjach względem innych niemieckich instytucji kredytowych. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia przez decyzję art. 81 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 (1) w związku z art. 3 rozporządzenia Rady nr 1 z dnia 15 kwietnia 1958 r. (2). oraz ogólnej zasady równego traktowania ponieważ nie został on sporządzony w języku niemieckim, który jest językiem urzędowym stosowanym wobec skarżącej i odstępuje od użycia języka niemieckiego, używanego w decyzjach względem innych niemieckich instytucji kredytowych.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia przez decyzję obowiązku uzasadnienia wynikającego z art. 296 ust. 2 TFUE oraz art. 41 ust. 1 i 2 lit. c) Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”), ponieważ zawiera liczne braki w uzasadnieniu, w szczególności w odniesieniu do zastosowania przez pozwaną licznych ustawowych uprawnień dyskrecjonalnych, a także jest nielogiczna i nieprzejrzysta. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia przez decyzję obowiązku uzasadnienia wynikającego z art. 296 ust. 2 TFUE oraz art. 41 ust. 1 i 2 lit. c) Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”), ponieważ zawiera liczne braki w uzasadnieniu, w szczególności w odniesieniu do zastosowania przez pozwaną licznych ustawowych uprawnień dyskrecjonalnych, a także jest nielogiczna i nieprzejrzysta.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia przez decyzję wymogu skutecznej ochrony sądowej przewidzianego w art. 47 ust. 1 karty, ponieważ kontrola sądowa tej decyzji jest praktycznie niemożliwa, a tym samym udaremniona jest skuteczna ochrona sądowa skarżącej. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia przez decyzję wymogu skutecznej ochrony sądowej przewidzianego w art. 47 ust. 1 karty, ponieważ kontrola sądowa tej decyzji jest praktycznie niemożliwa, a tym samym udaremniona jest skuteczna ochrona sądowa skarżącej.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia prawa wyższej rangi przez art. 7 ust. 4 zdanie drugie rozporządzenia delegowanego (3), ponieważ przepis ten dopuszcza obiektywnie niewłaściwe i nieproporcjonalne rozróżnienie między członkami instytucjonalnego systemu ochrony („IPS”) oraz relatywizację wskaźnika IPS. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia prawa wyższej rangi przez art. 7 ust. 4 zdanie drugie rozporządzenia delegowanego (3), ponieważ przepis ten dopuszcza obiektywnie niewłaściwe i nieproporcjonalne rozróżnienie między członkami instytucjonalnego systemu ochrony („IPS”) oraz relatywizację wskaźnika IPS.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący naruszenia przez decyzję m.in. art. 113 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (4) oraz wymogu obliczania składek w sposób adekwatny do ryzyka, ponieważ zastosowano w niej mnożnik 5/9 w odniesieniu do wskaźnika IPS dla skarżącej. Zróżnicowanie między instytucjami na poziomie wskaźnika IPS jest, ze względu na kompleksowe działanie ochronne IPS, sprzeczne z systemem i arbitralne. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący naruszenia przez decyzję m.in. art. 113 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (4) oraz wymogu obliczania składek w sposób adekwatny do ryzyka, ponieważ zastosowano w niej mnożnik 5/9 w odniesieniu do wskaźnika IPS dla skarżącej. Zróżnicowanie między instytucjami na poziomie wskaźnika IPS jest, ze względu na kompleksowe działanie ochronne IPS, sprzeczne z systemem i arbitralne.

| 6. | Zarzut szósty dotyczący naruszenia prawa wyższej rangi przez art. 6, 7 i 9 oraz załącznik I rozporządzenia delegowanego w szczególności ze względu na to, że naruszają one wymóg obliczania składek w sposób adekwatny do ryzyka, zasadę proporcjonalności i wymóg pełnego uwzględnienia okoliczności faktycznych. |
| --- | --- |

6.

Zarzut szósty dotyczący naruszenia prawa wyższej rangi przez art. 6, 7 i 9 oraz załącznik I rozporządzenia delegowanego w szczególności ze względu na to, że naruszają one wymóg obliczania składek w sposób adekwatny do ryzyka, zasadę proporcjonalności i wymóg pełnego uwzględnienia okoliczności faktycznych.

| 7. | Zarzut siódmy dotyczący naruszenia przez decyzję swobody prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącą na podstawie art. 16 karty oraz zasady proporcjonalności, ponieważ zastosowane mnożniki korekty ryzyka nie są zgodne z ponadprzeciętnym profilem ryzyka skarżącej. |
| --- | --- |

7.

Zarzut siódmy dotyczący naruszenia przez decyzję swobody prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącą na podstawie art. 16 karty oraz zasady proporcjonalności, ponieważ zastosowane mnożniki korekty ryzyka nie są zgodne z ponadprzeciętnym profilem ryzyka skarżącej.

| 8. | Zarzut ósmy dotyczący naruszenia przez decyzję art. 16 i 20 karty, jak również zasady proporcjonalności i prawa do dobrej administracji z powodu oczywistych błędów w wykonywaniu licznych uprawnień dyskrecjonalnych przez pozwaną. |
| --- | --- |

8.

Zarzut ósmy dotyczący naruszenia przez decyzję art. 16 i 20 karty, jak również zasady proporcjonalności i prawa do dobrej administracji z powodu oczywistych błędów w wykonywaniu licznych uprawnień dyskrecjonalnych przez pozwaną.

| 9. | Zarzut dziewiąty dotyczący naruszenia art. 103 ust. 7 dyrektywy 2014/59/UE (5) oraz wymogu obliczania składek w sposób adekwatny do ryzyka przez art. 20 ust. 1 zdanie pierwsze i drugie rozporządzenia delegowanego. |
| --- | --- |

9.

Zarzut dziewiąty dotyczący naruszenia art. 103 ust. 7 dyrektywy 2014/59/UE (5) oraz wymogu obliczania składek w sposób adekwatny do ryzyka przez art. 20 ust. 1 zdanie pierwsze i drugie rozporządzenia delegowanego.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiające jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. 2014, L 225, s. 1).

(2)  Rozporządzenie nr 1 w sprawie określenia systemu językowego Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (Dz.U. 1958, 17, s. 385).

(3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/63 z dnia 21 października 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do składek ex ante wnoszonych na rzecz mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (Dz.U. 2015, L 11, s. 44).

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. 2013, L 176, s. 1).

(5)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. 2014, L 173, s. 190).

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/56 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/56

---

Skarga wniesiona w dniu 17 marca 2022 r. – CEDC International/EUIPO – Underberg (Kształt źdźbła trawy w butelce)

(Sprawa T-145/22)

(2022/C 198/80)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: CEDC International sp. z o.o. (Oborniki Wielkopolskie, Polska) (przedstawiciel: M. Fijałkowski, radca prawny)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Underberg AG (Dietlikon, Szwajcaria)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Trójwymiarowy unijny znak towarowy (Kształt źdźbła trawy w butelce) – zgłoszenie nr 33 266

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 22 grudnia 2021 r. w sprawie R 1954/2020-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie częściowej nieważności zaskarżonej decyzji w oparciu o podstawy sprzeciwu wniesionego na gruncie art. 8 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie częściowej nieważności zaskarżonej decyzji w oparciu o podstawy sprzeciwu wniesionego na gruncie art. 8 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009;

| — | obciążenie EUIPO i drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą w postępowaniu przed Sądem i Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO i drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą w postępowaniu przed Sądem i Izbą Odwoławczą.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 94 ust. 1 i art. 95 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 94 ust. 1 i art. 95 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 8 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/56 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/56

---

Skarga wniesiona w dniu 16 marca 2022 r. – Ryanair/Komisja

(Sprawa T-146/22)

(2022/C 198/81)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ryanair DAC (Swords, Irlandia) (przedstawiciele: adwokaci E. Vahida, F.-C. Laprévote, V. Blanc, D. Pérez de Lamo i S. Rating)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej (UE) z dnia 16 lipca 2021 r. w sprawie pomocy państwa SA.57116 – COVID-19: Gwarancja państwa i pożyczka państwowa na rzecz KLM; i |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej (UE) z dnia 16 lipca 2021 r. w sprawie pomocy państwa SA.57116 – COVID-19: Gwarancja państwa i pożyczka państwowa na rzecz KLM; i

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Komisja nie zdefiniowała w odpowiedni sposób beneficjenta, (i) uznawszy, że KLM był jedynym beneficjentem pomocy udzielonej przez Niderlandy, (ii) i nie zapewniwszy tego, by z pomocy przyznanej wcześniej grupie Air France-KLM nie mógł skorzystać KLM, ani by oddziaływała ona na KLM pośrednio. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Komisja nie zdefiniowała w odpowiedni sposób beneficjenta, (i) uznawszy, że KLM był jedynym beneficjentem pomocy udzielonej przez Niderlandy, (ii) i nie zapewniwszy tego, by z pomocy przyznanej wcześniej grupie Air France-KLM nie mógł skorzystać KLM, ani by oddziaływała ona na KLM pośrednio.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący tego, że decyzja narusza konkretne postanowienia TFUE i ogólne zasady prawa Unii, które leżały u podstaw liberalizacji unijnego transportu lotniczego od końca lat 1980. (czyli niedyskryminacji, swobody świadczenia usług i swobody przedsiębiorczości). |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący tego, że decyzja narusza konkretne postanowienia TFUE i ogólne zasady prawa Unii, które leżały u podstaw liberalizacji unijnego transportu lotniczego od końca lat 1980. (czyli niedyskryminacji, swobody świadczenia usług i swobody przedsiębiorczości).

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący tego, że Komisja dopuściła się nadużycia władzy i błędnie zastosowała art. 107 ust. 3 lit. b) TFUE oraz swoje tymczasowe ramy pomocy, (i) nie rozpatrzywszy kwestii poważnego zakłócenia gospodarki niderlandzkiej i (ii) nie dokonawszy wyważenia korzystnych skutków pomocy z jej negatywnymi skutkami dla warunków wymiany handlowej i utrzymania niezakłóconej konkurencji („test bilansujący”). |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący tego, że Komisja dopuściła się nadużycia władzy i błędnie zastosowała art. 107 ust. 3 lit. b) TFUE oraz swoje tymczasowe ramy pomocy, (i) nie rozpatrzywszy kwestii poważnego zakłócenia gospodarki niderlandzkiej i (ii) nie dokonawszy wyważenia korzystnych skutków pomocy z jej negatywnymi skutkami dla warunków wymiany handlowej i utrzymania niezakłóconej konkurencji („test bilansujący”).

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący tego, że Komisja nie wszczęła formalnego dochodzenia pomimo istnienia „poważnych trudności” i naruszyła prawa proceduralne strony skarżącej. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący tego, że Komisja nie wszczęła formalnego dochodzenia pomimo istnienia „poważnych trudności” i naruszyła prawa proceduralne strony skarżącej.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący naruszenia przez Komisję obowiązku uzasadnienia, który ciąży na niej na mocy art. 296 ust. 2 TFUE. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący naruszenia przez Komisję obowiązku uzasadnienia, który ciąży na niej na mocy art. 296 ust. 2 TFUE.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/57 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/57

---

Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2022 r. – Pinar Kuruyemiş Gida Ve Ihtiyaç Maddeleri Sanayi Ticaret/EUIPO – Yadex International (pinar KURUYEMIŞ)

(Sprawa T-147/22)

(2022/C 198/82)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Pinar Kuruyemiş Gida Ve Ihtiyaç Maddeleri Sanayi Ticaret AŞ (Karatay/Konya, Turcja) (przedstawiciele: adwokaci M. López Camba i A. Lyubomirova Geleva)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Yadex International GmbH (Frankfurt nad Menem, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego „pinar KURUYEMIŞ” – zgłoszenie nr 18 160 742

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 stycznia 2022 r. w sprawie R 1148/2021-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim utrzymuje ona w mocy decyzję uwzględniająca sprzeciw B 3110022; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim utrzymuje ona w mocy decyzję uwzględniająca sprzeciw B 3110022;

| — | obciążenie EUIPO kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą; |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą;

| — | obciążenie Yadex International GmbH kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie Yadex International GmbH kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 94 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 94 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 71 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 71 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625;

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/58 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/58

---

Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2022 r. – Pinar Kuruyemiş Gida Ve Ihtiyaç Maddeleri Sanayi Ticaret/EUIPO – Yadex International (pinar KURUYEMIŞ)

(Sprawa T-148/22)

(2022/C 198/83)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Pinar Kuruyemiş Gida Ve Ihtiyaç Maddeleri Sanayi Ticaret AŞ (Karatay/Konya, Turcja) (przedstawiciele: adwokaci M. López Camba i A. Lyubomirova Geleva)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Yadex International GmbH (Frankfurt nad Menem, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego „pinar KURUYEMIŞ” – zgłoszenie nr 18 161 596

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 stycznia 2022 r. w sprawie R 1149/2021-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim utrzymuje ona w mocy decyzję uwzględniająca sprzeciw B 003 110 050; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim utrzymuje ona w mocy decyzję uwzględniająca sprzeciw B 003 110 050;

| — | obciążenie EUIPO kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą; |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą;

| — | obciążenie Yadex International GmbH kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie Yadex International GmbH kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 94 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 94 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 71 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 71 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625;

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/59 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/59

---

Skarga wniesiona w dniu 21 marca 2022 r. – Lilly Drogerie/EUIPO – Lillydoo (LILLYDOO kids)

(Sprawa T-150/22)

(2022/C 198/84)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Lilly Drogerie d.o.o. Belgrade (Stari Grad) (Belgrad, Serbia) (przedstawiciel: adwokat E. Bojinova-Miller)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Lillydoo GmbH (Frankfurt nad Menem, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską znaku towarowego LILLYDOO kids – rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską nr 1 495 352

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 11 stycznia 2022 r. w sprawach połączonych R 903/2021-2 i R 1298/2021-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w ramach niniejszego postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w ramach niniejszego postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/59 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/59

---

Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2022 r. – General Wire Spring/EUIPO (GENERAL PIPE CLEANERS)

(Sprawa T-151/22)

(2022/C 198/85)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: General Wire Spring Co. (McKees Rocks, Pensylwania, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat E. Carrillo)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską słownego znaku towarowego GENERAL PIPE CLEANERS – zgłoszenie nr 1 577 530

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 11 stycznia 2022 r. w sprawie R 1452/2021-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uwzględnienie niniejszej skargi; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie niniejszej skargi;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej EUIPO w zakresie, w jakim oddalono w niej odwołanie strony skarżącej i nie stwierdzono częściowej nieważności decyzji EUIPO w związku z odmową rejestracji unijnego znaku towarowego (rejestracja międzynarodowa) objętego zgłoszeniem nr 1 577 530 GENERAL PIPE CLEANERS w odniesieniu do zakwestionowanych towarów z klas 7 i 9. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej EUIPO w zakresie, w jakim oddalono w niej odwołanie strony skarżącej i nie stwierdzono częściowej nieważności decyzji EUIPO w związku z odmową rejestracji unijnego znaku towarowego (rejestracja międzynarodowa) objętego zgłoszeniem nr 1 577 530 GENERAL PIPE CLEANERS w odniesieniu do zakwestionowanych towarów z klas 7 i 9.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/60 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/60

---

Skarga wniesiona w dniu 21 marca 2022 r. – Volkswagen/EUIPO – XTG (XTG)

(Sprawa T-153/22)

(2022/C 198/86)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Volkswagen AG (Wolfsburg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci S. Machei i G. Orsoni)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: XTG S.A. (Wrocław, Polska)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający element słowny „XTG” – zgłoszenie nr 18 120 223

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 grudnia 2021 r. w sprawie R 1387/2021-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO oraz, w stosownym przypadku, interwenienta kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO oraz, w stosownym przypadku, interwenienta kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/61 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/61

---

Skarga wniesiona w dniu 21 marca 2022 r. – Volkswagen/EUIPO – XTG (XTG)

(Sprawa T-154/22)

(2022/C 198/87)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Volkswagen AG (Wolfsburg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci S. Machei i G. Orsoni)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: XTG S.A. (Wrocław, Polska)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „XTG” – zgłoszenie nr 18 120 217

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 grudnia 2021 r. w sprawie R 1385/2021-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO oraz, w stosownym przypadku, interwenienta kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO oraz, w stosownym przypadku, interwenienta kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/61 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/61

---

Skarga wniesiona w dniu 16 marca 2022 r. – Korporaciya „Masternet”/EUIPO – Stayer Ibérica (STAYER)

(Sprawa T-155/22)

(2022/C 198/88)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: ZAO Korporaciya „Masternet” (Moskwa, Rosja) (przedstawiciel: adwokat N. Bürglen)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Stayer Ibérica, SA (Pinto, Hiszpania)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy „STAYER” – unijny znak towarowy nr 9 498 015

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 21 grudnia 2021 r. w sprawie R 931/2021-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/62 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/62

---

Skarga wniesiona w dniu 23 marca 2022 r. – Sanetview/EUIPO – 2boca2catering (Las Cebras)

(Sprawa T-159/22)

(2022/C 198/89)

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Sanetview, SLU (Andora, Andora) (przedstawiciele: adwokaci J. Gallego Jiménez, E. Sanz Valls, P. Bauzá Martínez, Y. Hernández Viñes i C. Marí Aguilar)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: 2boca2catering, SL (Sewilla, Hiszpania)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego „Las Cebras” – zgłoszenie nr 18 169 269

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 4 stycznia 2022 r. w sprawie R 1070/2021-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | oddalenie sprzeciwu wniesionego wobec zgłoszenia do rejestracji zakwestionowanego znaku towarowego i stwierdzenie możliwości niezakłóconego współistnienia rozpatrywanych znaków towarowych; |
| --- | --- |

—

oddalenie sprzeciwu wniesionego wobec zgłoszenia do rejestracji zakwestionowanego znaku towarowego i stwierdzenie możliwości niezakłóconego współistnienia rozpatrywanych znaków towarowych;

| — | obciążenie EUIPO i interwenienta kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO i interwenienta kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/62 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/62

---

Skarga wniesiona w dniu 25 marca 2022 r. – Ortega Montero/Parlament

(Sprawa T-161/22)

(2022/C 198/90)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Maria Del Carmen Ortega Montero (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat N. de Montigny)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 20 maja 2021 r. w zakresie, w jakim oddalono w niej wnioski zawarte w piśmie prawnika skarżącej z dnia 19 stycznia 2021 r. o stwierdzenie nieważności zmiany regulaminu wewnętrznego komitetu pracowniczego przyjętej w dniu 10 listopada 2020 r., a także przeprowadzonych głosowań i decyzji podjętych na podstawie nowego brzmienia tego regulaminu; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 20 maja 2021 r. w zakresie, w jakim oddalono w niej wnioski zawarte w piśmie prawnika skarżącej z dnia 19 stycznia 2021 r. o stwierdzenie nieważności zmiany regulaminu wewnętrznego komitetu pracowniczego przyjętej w dniu 10 listopada 2020 r., a także przeprowadzonych głosowań i decyzji podjętych na podstawie nowego brzmienia tego regulaminu;

| — | stwierdzenie nieważności, w razie potrzeby, decyzji z dnia 21 grudnia 2021 r. oddalającej zażalenie złożone przez skarżącą w dniu 18 sierpnia 2021 r. na decyzję oddalającą jej wnioski sformułowane w piśmie z dnia 19 stycznia 2021 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności, w razie potrzeby, decyzji z dnia 21 grudnia 2021 r. oddalającej zażalenie złożone przez skarżącą w dniu 18 sierpnia 2021 r. na decyzję oddalającą jej wnioski sformułowane w piśmie z dnia 19 stycznia 2021 r.;

| — | stwierdzenie nieważności nowych przepisów regulaminu wewnętrznego z 2020 r., a w szczególności zmiany art. 22 przyjętej w dniu 10 listopada 2020 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności nowych przepisów regulaminu wewnętrznego z 2020 r., a w szczególności zmiany art. 22 przyjętej w dniu 10 listopada 2020 r.;

| — | stwierdzenie nieważności głosowania pisemnego przeprowadzonego na podstawie nowego art. 22 regulaminu wewnętrznego z 2020 r. oraz wszystkich decyzji, będących rezultatem tego głosowania, w tym wyniku ostatnich wyborów; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności głosowania pisemnego przeprowadzonego na podstawie nowego art. 22 regulaminu wewnętrznego z 2020 r. oraz wszystkich decyzji, będących rezultatem tego głosowania, w tym wyniku ostatnich wyborów;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący niezgodności z prawem zmiany regulaminu wewnętrznego z 2020 r. i jego przyjęcia w dniu 10 listopada 2020 r. rano, ze względu, po pierwsze, na to, że zmiana ta narusza ratio legis art. 21 regulaminu wewnętrznego i zasad demokratycznych, które są tam chronione, po drugie, że sam art. 22 nie był przestrzegany przy jego przyjmowaniu i wprowadzaniu w życie, a wreszcie że przyjęte akty nie są jasne pod względem prawnym. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący niezgodności z prawem zmiany regulaminu wewnętrznego z 2020 r. i jego przyjęcia w dniu 10 listopada 2020 r. rano, ze względu, po pierwsze, na to, że zmiana ta narusza ratio legis art. 21 regulaminu wewnętrznego i zasad demokratycznych, które są tam chronione, po drugie, że sam art. 22 nie był przestrzegany przy jego przyjmowaniu i wprowadzaniu w życie, a wreszcie że przyjęte akty nie są jasne pod względem prawnym.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący niezgodności z prawem (ratione temporis) głosowań przeprowadzonych w dniu 10 listopada 2020 r. na podstawie nowego art. 22 regulaminu, jeszcze przed jego wejściem w życie. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący niezgodności z prawem (ratione temporis) głosowań przeprowadzonych w dniu 10 listopada 2020 r. na podstawie nowego art. 22 regulaminu, jeszcze przed jego wejściem w życie.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący niezgodności z prawem decyzji o zastosowaniu procedury pisemnej do głosowań komitetów konsultacyjnych, międzyinstytucjonalnych i delegacji, które miały zostać przeprowadzone w dniu 10 listopada 2020 r. po południu. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący niezgodności z prawem decyzji o zastosowaniu procedury pisemnej do głosowań komitetów konsultacyjnych, międzyinstytucjonalnych i delegacji, które miały zostać przeprowadzone w dniu 10 listopada 2020 r. po południu.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/63 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/63

---

Skarga wniesiona w dniu 24 marca 2022 r. – OQ/Komisja

(Sprawa T-162/22)

(2022/C 198/91)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: OQ (przedstawiciele: N. Maes i J.-N. Louis, avocats)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uwzględnienie skargi w niniejszej sprawie; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie skargi w niniejszej sprawie;

| — | uznanie skargi za dopuszczalną i zasadną; |
| --- | --- |

—

uznanie skargi za dopuszczalną i zasadną;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego Komisji Europejskiej z dnia 19 maja 2021 r. nakładającej na skarżącego karę dyscyplinarną w postaci wydalenia ze służby bez obniżenia praw do emerytury; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego Komisji Europejskiej z dnia 19 maja 2021 r. nakładającej na skarżącego karę dyscyplinarną w postaci wydalenia ze służby bez obniżenia praw do emerytury;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego Komisji Europejskiej z dnia 15 grudnia 2021 r. oddalającej zażalenie [poufne] (1) skarżącego na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego Komisji Europejskiej z dnia 15 grudnia 2021 r. oddalającej zażalenie [poufne] (1) skarżącego na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego;

| — | obciążenie pozwanej kosztami poniesionymi przez skarżącego w ramach niniejszego postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami poniesionymi przez skarżącego w ramach niniejszego postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 10 załącznika IX do regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym”) ze względu na to, że zastosowana kara dyscyplinarna jest nieproporcjonalna do wagi popełnionego naruszenia w świetle kryteriów oceny przewidzianych w art. 10 załącznika IX do regulaminu pracowniczego i nie uwzględnia okoliczności łagodzących. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 10 załącznika IX do regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym”) ze względu na to, że zastosowana kara dyscyplinarna jest nieproporcjonalna do wagi popełnionego naruszenia w świetle kryteriów oceny przewidzianych w art. 10 załącznika IX do regulaminu pracowniczego i nie uwzględnia okoliczności łagodzących.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia. Skarżący podnosi, że Komisja nie przychyliła się do opinii komisji dyscyplinarnej – która opowiedziała się za karą w postaci obniżenia stopnia zaszeregowania w rozumieniu art. 9 ust. 1 lit. f) załącznika IX do regulaminu pracowniczego – nie uzasadniając jednak w należyty sposób takiego stanowiska. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia. Skarżący podnosi, że Komisja nie przychyliła się do opinii komisji dyscyplinarnej – która opowiedziała się za karą w postaci obniżenia stopnia zaszeregowania w rozumieniu art. 9 ust. 1 lit. f) załącznika IX do regulaminu pracowniczego – nie uzasadniając jednak w należyty sposób takiego stanowiska.

---

(1)  Dane poufne zostały utajnione.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/64 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/64

---

Skarga wniesiona w dniu 29 marca 2022 r. – Saure/Komisja

(Sprawa T-165/22)

(2022/C 198/92)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Hans-Wilhelm Saure (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. Partsch)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 7 lutego 2022 r. oddalającej wniosek skarżącego o udzielenie dostępu do dokumentów Komisji, poprzez sporządzenie kopii całej korespondencji Komisji ze spółką AstraZeneca plc lub jej spółkami zależnymi, z urzędem kanclerza federalnego Niemiec lub z federalnym ministerstwem zdrowia, dotyczącej spółki Astra Zeneca plc lub jej spółek zależnych, od dnia 1 kwietnia 2020, w szczególności w przedmiocie ilości szczepionek na Covid-19 oferowanych przez AstraZeneca plc oraz terminów ich dostaw; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 7 lutego 2022 r. oddalającej wniosek skarżącego o udzielenie dostępu do dokumentów Komisji, poprzez sporządzenie kopii całej korespondencji Komisji ze spółką AstraZeneca plc lub jej spółkami zależnymi, z urzędem kanclerza federalnego Niemiec lub z federalnym ministerstwem zdrowia, dotyczącej spółki Astra Zeneca plc lub jej spółek zależnych, od dnia 1 kwietnia 2020, w szczególności w przedmiocie ilości szczepionek na Covid-19 oferowanych przez AstraZeneca plc oraz terminów ich dostaw;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy: skarżący uważa, iż ma prawo uzyskać dostęp do spornych dokumentów Komisji Europejskiej na podstawie art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1). Komisja naruszyła ten przepis poprzez swoją odmowę. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy: skarżący uważa, iż ma prawo uzyskać dostęp do spornych dokumentów Komisji Europejskiej na podstawie art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1). Komisja naruszyła ten przepis poprzez swoją odmowę.

| 2. | Zarzut drugi: prawu uzyskania dostępu skarżącego nie stoi na przeszkodzie podstawa wykluczenia zawarta w art. 4 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. Owa podstawa wykluczenia jest ograniczona w czasie i dotyczy wyłącznie postępowań sądowych w toku oraz doradztwa. Toczące się w Belgii postępowanie przeciwko spółce AstraZeneca o sygnaturze 2021/48/C dotyczy zupełnie innego stanu faktycznego i zostało zakończone już wyrokiem z dnia 18 czerwca 2021 r. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi: prawu uzyskania dostępu skarżącego nie stoi na przeszkodzie podstawa wykluczenia zawarta w art. 4 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. Owa podstawa wykluczenia jest ograniczona w czasie i dotyczy wyłącznie postępowań sądowych w toku oraz doradztwa. Toczące się w Belgii postępowanie przeciwko spółce AstraZeneca o sygnaturze 2021/48/C dotyczy zupełnie innego stanu faktycznego i zostało zakończone już wyrokiem z dnia 18 czerwca 2021 r.

| 3. | Zarzut trzeci: prawu uzyskania dostępu skarżącego nie stoi na przeszkodzie podstawa wykluczenia zawarta w art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. Interes publiczny związany z ujawnieniem danych osobowych ma pierwszeństwo. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci: prawu uzyskania dostępu skarżącego nie stoi na przeszkodzie podstawa wykluczenia zawarta w art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. Interes publiczny związany z ujawnieniem danych osobowych ma pierwszeństwo.

| 4. | Zarzut czwarty: prawu uzyskania dostępu skarżącego nie stoi na przeszkodzie podstawa wykluczenia zawarta w art. 4 ust. 2 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. Żądane informacje nie zawierają tajemnic przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 dyrektywy (UE) 2016/943 (2), ponieważ są one znane i brak jest odpowiednich działań dla utrzymania ich w tajemnicy. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty: prawu uzyskania dostępu skarżącego nie stoi na przeszkodzie podstawa wykluczenia zawarta w art. 4 ust. 2 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. Żądane informacje nie zawierają tajemnic przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 dyrektywy (UE) 2016/943 (2), ponieważ są one znane i brak jest odpowiednich działań dla utrzymania ich w tajemnicy.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. 2001, L 145, s. 43).

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/943 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony niejawnego know-how i niejawnych informacji handlowych (tajemnic przedsiębiorstwa) przed ich bezprawnym pozyskiwaniem, wykorzystywaniem i ujawnianiem (Dz.U. 2016, L 157, s. 1).

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/65 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/65

---

Postanowienie Sądu z dnia 7 marca 2022 r. – El Corte Inglés/EUIPO – Rudolf Böckenholt (LLOYD’S)

(Sprawa T-400/20) (1)

(2022/C 198/93)

Język postępowania: angielski

Prezes dziewiątej izby zarządziła wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 262 z 10.8.2020.

---

| 16.5.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 198/65 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 198/65

---

Postanowienie Sądu z dnia 17 marca 2022 r. – Alcogroup i Alcodis/Komisja

(Sprawa T-740/21) (1)

(2022/C 198/94)

Język postępowania: francuski

Prezes siódmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 17.1.2022.

---