# Publicatieblad C 191/10 m

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 191 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 65e jaargang10 mei 2022 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 191

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

65e jaargang10 mei 2022

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2022/C 191/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2022/C 191/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2022/C 191/02 | Zaak C-545/19: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 maart 2022 [verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD), Portugal] — AllianzGI-Fonds AEVN / Autoridade Tributária e Aduaneira [Prejudiciële verwijzing – Artikel 63 VWEU – Vrij verkeer van kapitaal – Belasting van dividenden die worden uitgekeerd aan instellingen voor collectieve belegging (icb’s) – Ingezeten en niet-ingezeten icb’s – Verschil in behandeling – Bronbelasting enkel over dividenden die worden uitgekeerd aan niet-ingezeten icb’s – Vergelijkbaarheid van situaties – Beoordeling – Inaanmerkingneming van de belastingregeling met betrekking tot aandeelhouders van icb’s evenals van de onderwerping van ingezeten instellingen aan andere belastingen – Geen] | 2 |
| 2022/C 191/03 | Zaak C-232/20: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 maart 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Berlin-Brandenburg — Duitsland) — NP/Daimler AG, Mercedes-Benz Werk Berlin (Prejudiciële verwijzing – Sociale politiek – Richtlijn 2008/104/EG – Uitzendarbeid – Artikel 1, lid 1 – Tijdelijke terbeschikkingstelling – Begrip – Vervulling van een functie die permanent bestaat – Artikel 5, lid 5 – Achtereenvolgende opdrachten – Artikel 10 – Sancties – Artikel 11 – Afwijking door de sociale partners van de door de nationale wetgever vastgestelde maximumduur) | 3 |
| 2022/C 191/04 | Zaak C-302/20: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 maart 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Cour d’appel de Paris — Frankrijk) — M. A / Autorité des marchés financiers (AMF) [Prejudiciële verwijzing – Interne markt voor financiële diensten – Marktmisbruik – Richtlijn 2003/6/EG en richtlijn 2003/124/EG – Voorwetenschap – Begrip – Informatie die concreet is – Informatie over de ophanden zijnde publicatie van een persartikel waarin aandacht wordt besteed aan een marktgerucht over een emittent van financiële instrumenten – Wederrechtelijk karakter van de mededeling van voorwetenschap – Uitzonderingen – Verordening (EU) nr. 596/2014 – Artikel 10 – Mededeling van voorwetenschap in het kader van de normale uitoefening van een beroep – Artikel 21 – Mededeling van voorwetenschap voor journalistieke doeleinden – Persvrijheid en vrijheid van meningsuiting – Openbaarmaking door een journalist aan een gebruikelijke informatiebron van informatie over de ophanden zijnde publicatie van een persartikel] | 4 |
| 2022/C 191/05 | Zaak C-394/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bucureşti (Roemenië) op 28 juni 2021 — Bursa Română de Mărfuri SA / Autoritatea naţională de reglementare în domeniul energiei (ANRE) | 5 |
| 2022/C 191/06 | Zaak C-610/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2021 door Svenska Metallkompaniet AB tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 5 juli 2021 in zaak T-191/21, Svenska Metallkompaniet/EUIPO — Otlav (Raambeslag) | 6 |
| 2022/C 191/07 | Zaak C-611/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2021 door Lajos Bese tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 5 juli 2021 in zaak T-128/21, Bese/EUIPO — Mixtec (rubyred CRANBERRY) | 6 |
| 2022/C 191/08 | Zaak C-627/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Alba Iulia (Roemenië) op 11 oktober 2021 — S.H. / Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Sibiu, Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Braşov | 6 |
| 2022/C 191/09 | Zaak C-775/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bucureşti (Roemenië) op 15 december 2021 — Blue Air Aviation SA / UCMR — ADA Asociaţia pentru Drepturi de Autor a Compozitorilor | 7 |
| 2022/C 191/10 | Zaak C-818/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 december 2021 door YG tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 20 oktober 2021 in zaak T-599/20, YG / Europese Commissie | 8 |
| 2022/C 191/11 | Zaak C-826/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Bucureşti (Roemenië) op 22 december 2021 — Uniunea Producătorilor de Fonograme din România (UPFR)/Societatea Naţională de Transport Feroviar de Călători (SNTFC) CFR Călători | 8 |
| 2022/C 191/12 | Zaak C-13/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Piteşti (Roemenië) op 5 januari 2022 — EF, GH, IJ / KL | 9 |
| 2022/C 191/13 | Zaak C-45/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal du travail francophone de Bruxelles (België) op 20 januari 2022 — HK / Service fédéral des Pensions (SFP) | 10 |
| 2022/C 191/14 | Zaak C-48/22 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 januari 2022 door Google LLC en Alphabet, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer — uitgebreid) van 10 november 2021 in zaak T-612/17, Google en Alphabet/Commissie | 10 |
| 2022/C 191/15 | Zaak C-49/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) op 24 januari 2022 — Austrian Airlines AG / TW | 11 |
| 2022/C 191/16 | Zaak C-50/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Paris (Frankrijk) op 25 januari 2022 — SOGEFINANCEMENT / RW, UV | 12 |
| 2022/C 191/17 | Zaak C-84/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 8 februari 2022 — Right to Know CLG / An Taoiseach | 13 |
| 2022/C 191/18 | Zaak C-91/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 9 februari 2022 — Fenice — Qualità per l'ambiente SpA / Ministero della Transizione Ecologica e.a. | 13 |
| 2022/C 191/19 | Zaak C-92/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 9 februari 2022 — Fenice — Qualità per l’ambiente SpA / Ministero della Transizione Ecologica e.a. | 14 |
| 2022/C 191/20 | Zaak C-93/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 9 februari 2022 — Fenice — Qualità per l’ambiente SpA / Ministero della Transizione Ecologica e.a. | 15 |
| 2022/C 191/21 | Zaak C-94/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale amministrativo regionale per il Lazio (Italië) op 9 februari 2022 — Gruppo Mauro Saviola Srl / Ministero della Transizione Ecologica, Comitato nazionale per la gestione della Direttiva 2003/87/CE e per il supporto nella gestione delle attività di progetto del protocollo di Kyoto | 16 |
| 2022/C 191/22 | Zaak C-99/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 14 februari 2022 — Kapniki Α. Michaïlidis ΑΕ / Organismos Pliromon kai Elenchou Koinotikon Enischyseon Prosanatolismou kai Engyseon (OPEKEPE), Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon | 17 |
| 2022/C 191/23 | Zaak C-118/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 17 februari 2022 — NG / Direktor na Glavna direktsia Natsionalna politsia pri MVR — Sofia | 18 |
| 2022/C 191/24 | Zaak C-127/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 22 februari 2022 — Balgarska telekomunikatsionna kompania EAD / Direktor na Direktsia Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika Sofia | 19 |
| 2022/C 191/25 | Zaak C-131/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 25 februari 2022 — flightright GmbH / Swiss International Air Lines AG | 20 |
| 2022/C 191/26 | Zaak C-142/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 2 maart 2022 — Strafzaak tegen OE | 20 |
| 2022/C 191/27 | Zaak C-149/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 2 maart 2022 — Merck Sharp & Dohme Corp / Clonmel Healthcare Limited | 21 |
| 2022/C 191/28 | Zaak C-163/22 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 maart 2022 door Gmina Miasta Gdynia en Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o.tegen het arrest van het Gerecht van 21 december 2021 in zaak T-263/15 RENV, Gmina Miasta Gdynia en Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo / Commissie | 22 |
| 2022/C 191/29 | Zaak C-167/22: Beroep ingesteld op 4 maart 2022 — Europese Commissie / Koninkrijk Denemarken | 23 |
| 2022/C 191/30 | Zaak C-174/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven kasatsionen sad (Bulgarije) op 8 maart 2022 — Strafzaak tegen EV | 24 |
| 2022/C 191/31 | Zaak C-175/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad (Bulgarije) op 8 maart 2022 –Strafzaak tegen BK | 24 |
| 2022/C 191/32 | Zaak C-176/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad (Bulgarije) op 8 maart 2022 — Strafzaak tegen BK en ZhP | 25 |
| 2022/C 191/33 | Zaak C-214/22: Beroep ingesteld op 22 maart 2022 — Europese Commissie / Groothertogdom Luxemburg | 25 |
| | Gerecht |
| 2022/C 191/34 | Zaak T-688/19: Arrest van het Gerecht van 2 maart 2022 — VeriGraft/Eismea (Arbitragebeding – Subsidieovereenkomst binnen het bestek van het kaderprogramma voor onderzoek en innovatie Horizon 2020 – Ontbinding van de overeenkomst – Beroepsfout – Hoedanigheid van begunstigde van de subsidie of van persoon die namens of voor rekening van de begunstigde optreedt) | 26 |
| 2022/C 191/35 | Zaak T-615/20: Arrest van het Gerecht van 2 maart 2022 — Mood Media Netherlands/EUIPO — Tailoradio (MOOD MEDIA) [Uniemerk – Procedure tot vervallenverklaring – Uniewoordmerk MOOD MEDIA – Normaal gebruik van het merk – Artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 58, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001] – Artikel 15, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 18, lid 1, onder a), van verordening 2017/1001] – Bewijs van het normale gebruik] | 26 |
| 2022/C 191/36 | Zaak T-140/21: Arrest van het Gerecht van 2 maart 2022 — Apologistics/EUIPO — Kerckhoff (apo-discounter.de) [Uniemerk – Procedure tot vervallenverklaring – Uniebeeldmerk apo-discounter.de – Gedeeltelijke vervallenverklaring – Normaal gebruik van het merk – Artikel 58, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 – Bewijs van het normale gebruik] | 27 |
| 2022/C 191/37 | Zaak T-99/22: Beroep ingesteld op 18 februari 2022 — Sberbank Europe/ECB | 28 |
| 2022/C 191/38 | Zaak T-103/22: Beroep ingesteld op 22 februari 2022 — ON/Commissie | 29 |
| 2022/C 191/39 | Zaak T-108/22: Beroep ingesteld op 1 maart 2022 — Sopra Steria Benelux en Unisys Belgium/Commissie | 30 |
| 2022/C 191/40 | Zaak T-112/22: Beroep ingesteld op 2 maart 2022 — Svenska Bankföreningen en Länsförsäkringar Bank / Commissie | 31 |
| 2022/C 191/41 | Zaak T-118/22: Beroep ingesteld op 7 maart 2022 — OM / Commissie | 32 |
| 2022/C 191/42 | Zaak T-131/22: Beroep ingesteld op 10 maart 2022 — Société des produits Nestlé/EUIPO — Impossible Foods (IMPOSSIBLE BURGER) | 33 |
| 2022/C 191/43 | Zaak T-132/22: Beroep ingesteld op 10 maart 2022 — Société des produits Nestlé/EUIPO — Impossible Foods (IMPOSSIBLE SAUSAGE) | 33 |
| 2022/C 191/44 | Zaak T-134/22: Beroep ingesteld op 9 maart 2022 — OO / EIB | 34 |
| 2022/C 191/45 | Zaak T-141/22: Beroep ingesteld op 10 maart 2022 — Sport1/EUIPO — SFR (SFR SPORT1) | 35 |
| 2022/C 191/46 | Zaak T-143/22: Beroep ingesteld op 11 maart 2022 — OP / Parlement | 36 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2022/C 191/02

Zaak C-545/19: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 maart 2022 [verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD), Portugal] — AllianzGI-Fonds AEVN / Autoridade Tributária e Aduaneira [Prejudiciële verwijzing – Artikel 63 VWEU – Vrij verkeer van kapitaal – Belasting van dividenden die worden uitgekeerd aan instellingen voor collectieve belegging (icb’s) – Ingezeten en niet-ingezeten icb’s – Verschil in behandeling – Bronbelasting enkel over dividenden die worden uitgekeerd aan niet-ingezeten icb’s – Vergelijkbaarheid van situaties – Beoordeling – Inaanmerkingneming van de belastingregeling met betrekking tot aandeelhouders van icb’s evenals van de onderwerping van ingezeten instellingen aan andere belastingen – Geen]

2

2022/C 191/03

Zaak C-232/20: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 maart 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Berlin-Brandenburg — Duitsland) — NP/Daimler AG, Mercedes-Benz Werk Berlin (Prejudiciële verwijzing – Sociale politiek – Richtlijn 2008/104/EG – Uitzendarbeid – Artikel 1, lid 1 – Tijdelijke terbeschikkingstelling – Begrip – Vervulling van een functie die permanent bestaat – Artikel 5, lid 5 – Achtereenvolgende opdrachten – Artikel 10 – Sancties – Artikel 11 – Afwijking door de sociale partners van de door de nationale wetgever vastgestelde maximumduur)

3

2022/C 191/04

Zaak C-302/20: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 maart 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Cour d’appel de Paris — Frankrijk) — M. A / Autorité des marchés financiers (AMF) [Prejudiciële verwijzing – Interne markt voor financiële diensten – Marktmisbruik – Richtlijn 2003/6/EG en richtlijn 2003/124/EG – Voorwetenschap – Begrip – Informatie die concreet is – Informatie over de ophanden zijnde publicatie van een persartikel waarin aandacht wordt besteed aan een marktgerucht over een emittent van financiële instrumenten – Wederrechtelijk karakter van de mededeling van voorwetenschap – Uitzonderingen – Verordening (EU) nr. 596/2014 – Artikel 10 – Mededeling van voorwetenschap in het kader van de normale uitoefening van een beroep – Artikel 21 – Mededeling van voorwetenschap voor journalistieke doeleinden – Persvrijheid en vrijheid van meningsuiting – Openbaarmaking door een journalist aan een gebruikelijke informatiebron van informatie over de ophanden zijnde publicatie van een persartikel]

4

2022/C 191/05

Zaak C-394/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bucureşti (Roemenië) op 28 juni 2021 — Bursa Română de Mărfuri SA / Autoritatea naţională de reglementare în domeniul energiei (ANRE)

5

2022/C 191/06

Zaak C-610/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2021 door Svenska Metallkompaniet AB tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 5 juli 2021 in zaak T-191/21, Svenska Metallkompaniet/EUIPO — Otlav (Raambeslag)

6

2022/C 191/07

Zaak C-611/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2021 door Lajos Bese tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 5 juli 2021 in zaak T-128/21, Bese/EUIPO — Mixtec (rubyred CRANBERRY)

6

2022/C 191/08

Zaak C-627/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Alba Iulia (Roemenië) op 11 oktober 2021 — S.H. / Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Sibiu, Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Braşov

6

2022/C 191/09

Zaak C-775/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bucureşti (Roemenië) op 15 december 2021 — Blue Air Aviation SA / UCMR — ADA Asociaţia pentru Drepturi de Autor a Compozitorilor

7

2022/C 191/10

Zaak C-818/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 december 2021 door YG tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 20 oktober 2021 in zaak T-599/20, YG / Europese Commissie

8

2022/C 191/11

Zaak C-826/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Bucureşti (Roemenië) op 22 december 2021 — Uniunea Producătorilor de Fonograme din România (UPFR)/Societatea Naţională de Transport Feroviar de Călători (SNTFC) CFR Călători

8

2022/C 191/12

Zaak C-13/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Piteşti (Roemenië) op 5 januari 2022 — EF, GH, IJ / KL

9

2022/C 191/13

Zaak C-45/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal du travail francophone de Bruxelles (België) op 20 januari 2022 — HK / Service fédéral des Pensions (SFP)

10

2022/C 191/14

Zaak C-48/22 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 januari 2022 door Google LLC en Alphabet, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer — uitgebreid) van 10 november 2021 in zaak T-612/17, Google en Alphabet/Commissie

10

2022/C 191/15

Zaak C-49/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) op 24 januari 2022 — Austrian Airlines AG / TW

11

2022/C 191/16

Zaak C-50/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Paris (Frankrijk) op 25 januari 2022 — SOGEFINANCEMENT / RW, UV

12

2022/C 191/17

Zaak C-84/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 8 februari 2022 — Right to Know CLG / An Taoiseach

13

2022/C 191/18

Zaak C-91/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 9 februari 2022 — Fenice — Qualità per l'ambiente SpA / Ministero della Transizione Ecologica e.a.

13

2022/C 191/19

Zaak C-92/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 9 februari 2022 — Fenice — Qualità per l’ambiente SpA / Ministero della Transizione Ecologica e.a.

14

2022/C 191/20

Zaak C-93/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 9 februari 2022 — Fenice — Qualità per l’ambiente SpA / Ministero della Transizione Ecologica e.a.

15

2022/C 191/21

Zaak C-94/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale amministrativo regionale per il Lazio (Italië) op 9 februari 2022 — Gruppo Mauro Saviola Srl / Ministero della Transizione Ecologica, Comitato nazionale per la gestione della Direttiva 2003/87/CE e per il supporto nella gestione delle attività di progetto del protocollo di Kyoto

16

2022/C 191/22

Zaak C-99/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 14 februari 2022 — Kapniki Α. Michaïlidis ΑΕ / Organismos Pliromon kai Elenchou Koinotikon Enischyseon Prosanatolismou kai Engyseon (OPEKEPE), Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon

17

2022/C 191/23

Zaak C-118/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 17 februari 2022 — NG / Direktor na Glavna direktsia Natsionalna politsia pri MVR — Sofia

18

2022/C 191/24

Zaak C-127/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 22 februari 2022 — Balgarska telekomunikatsionna kompania EAD / Direktor na Direktsia Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika Sofia

19

2022/C 191/25

Zaak C-131/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 25 februari 2022 — flightright GmbH / Swiss International Air Lines AG

20

2022/C 191/26

Zaak C-142/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 2 maart 2022 — Strafzaak tegen OE

20

2022/C 191/27

Zaak C-149/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 2 maart 2022 — Merck Sharp & Dohme Corp / Clonmel Healthcare Limited

21

2022/C 191/28

Zaak C-163/22 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 maart 2022 door Gmina Miasta Gdynia en Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o.tegen het arrest van het Gerecht van 21 december 2021 in zaak T-263/15 RENV, Gmina Miasta Gdynia en Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo / Commissie

22

2022/C 191/29

Zaak C-167/22: Beroep ingesteld op 4 maart 2022 — Europese Commissie / Koninkrijk Denemarken

23

2022/C 191/30

Zaak C-174/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven kasatsionen sad (Bulgarije) op 8 maart 2022 — Strafzaak tegen EV

24

2022/C 191/31

Zaak C-175/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad (Bulgarije) op 8 maart 2022 –Strafzaak tegen BK

24

2022/C 191/32

Zaak C-176/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad (Bulgarije) op 8 maart 2022 — Strafzaak tegen BK en ZhP

25

2022/C 191/33

Zaak C-214/22: Beroep ingesteld op 22 maart 2022 — Europese Commissie / Groothertogdom Luxemburg

25

Gerecht

2022/C 191/34

Zaak T-688/19: Arrest van het Gerecht van 2 maart 2022 — VeriGraft/Eismea (Arbitragebeding – Subsidieovereenkomst binnen het bestek van het kaderprogramma voor onderzoek en innovatie Horizon 2020 – Ontbinding van de overeenkomst – Beroepsfout – Hoedanigheid van begunstigde van de subsidie of van persoon die namens of voor rekening van de begunstigde optreedt)

26

2022/C 191/35

Zaak T-615/20: Arrest van het Gerecht van 2 maart 2022 — Mood Media Netherlands/EUIPO — Tailoradio (MOOD MEDIA) [Uniemerk – Procedure tot vervallenverklaring – Uniewoordmerk MOOD MEDIA – Normaal gebruik van het merk – Artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 58, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001] – Artikel 15, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 18, lid 1, onder a), van verordening 2017/1001] – Bewijs van het normale gebruik]

26

2022/C 191/36

Zaak T-140/21: Arrest van het Gerecht van 2 maart 2022 — Apologistics/EUIPO — Kerckhoff (apo-discounter.de) [Uniemerk – Procedure tot vervallenverklaring – Uniebeeldmerk apo-discounter.de – Gedeeltelijke vervallenverklaring – Normaal gebruik van het merk – Artikel 58, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 – Bewijs van het normale gebruik]

27

2022/C 191/37

Zaak T-99/22: Beroep ingesteld op 18 februari 2022 — Sberbank Europe/ECB

28

2022/C 191/38

Zaak T-103/22: Beroep ingesteld op 22 februari 2022 — ON/Commissie

29

2022/C 191/39

Zaak T-108/22: Beroep ingesteld op 1 maart 2022 — Sopra Steria Benelux en Unisys Belgium/Commissie

30

2022/C 191/40

Zaak T-112/22: Beroep ingesteld op 2 maart 2022 — Svenska Bankföreningen en Länsförsäkringar Bank / Commissie

31

2022/C 191/41

Zaak T-118/22: Beroep ingesteld op 7 maart 2022 — OM / Commissie

32

2022/C 191/42

Zaak T-131/22: Beroep ingesteld op 10 maart 2022 — Société des produits Nestlé/EUIPO — Impossible Foods (IMPOSSIBLE BURGER)

33

2022/C 191/43

Zaak T-132/22: Beroep ingesteld op 10 maart 2022 — Société des produits Nestlé/EUIPO — Impossible Foods (IMPOSSIBLE SAUSAGE)

33

2022/C 191/44

Zaak T-134/22: Beroep ingesteld op 9 maart 2022 — OO / EIB

34

2022/C 191/45

Zaak T-141/22: Beroep ingesteld op 10 maart 2022 — Sport1/EUIPO — SFR (SFR SPORT1)

35

2022/C 191/46

Zaak T-143/22: Beroep ingesteld op 11 maart 2022 — OP / Parlement

36

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/1 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2022/C 191/01)

Laatste publicatie

PB C 171 van 25.4.2022

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 165 van 19.4.2022

PB C 158 van 11.4.2022

PB C 148 van 4.4.2022

PB C 138 van 28.3.2022

PB C 128 van 21.3.2022

PB C 119 van 14.3.2022

Deze teksten zijn beschikbaar in:

EUR-Lex: https://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/2 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/2

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 maart 2022 [verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD), Portugal] — AllianzGI-Fonds AEVN / Autoridade Tributária e Aduaneira

(Zaak C-545/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 63 VWEU - Vrij verkeer van kapitaal - Belasting van dividenden die worden uitgekeerd aan instellingen voor collectieve belegging (icb’s) - Ingezeten en niet-ingezeten icb’s - Verschil in behandeling - Bronbelasting enkel over dividenden die worden uitgekeerd aan niet-ingezeten icb’s - Vergelijkbaarheid van situaties - Beoordeling - Inaanmerkingneming van de belastingregeling met betrekking tot aandeelhouders van icb’s evenals van de onderwerping van ingezeten instellingen aan andere belastingen - Geen)

(2022/C 191/02)

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: AllianzGI-Fonds AEVN

Verwerende partij: Autoridade Tributária e Aduaneira

Dictum

Artikel 63 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling van een lidstaat op grond waarvan dividenden die door ingezeten vennootschappen worden uitgekeerd aan een niet-ingezeten instelling voor collectieve belegging (icb), aan bronbelasting zijn onderworpen, terwijl dividenden die worden uitgekeerd aan een ingezeten icb van een dergelijke belasting zijn vrijgesteld.

---

(1)  PB C 399 van 25.11.2019.

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/3 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/3

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 maart 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Berlin-Brandenburg — Duitsland) — NP/Daimler AG, Mercedes-Benz Werk Berlin

(Zaak C-232/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 2008/104/EG - Uitzendarbeid - Artikel 1, lid 1 - “Tijdelijke” terbeschikkingstelling - Begrip - Vervulling van een functie die permanent bestaat - Artikel 5, lid 5 - Achtereenvolgende opdrachten - Artikel 10 - Sancties - Artikel 11 - Afwijking door de sociale partners van de door de nationale wetgever vastgestelde maximumduur)

(2022/C 191/03)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landesarbeitsgericht Berlin-Brandenburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: NP

Verwerende partij: Daimler AG, Mercedes-Benz Werk Berlin

Dictum

| 1) | Artikel 1, lid 1, van richtlijn 2008/104/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende uitzendarbeid moet aldus worden uitgelegd dat de in deze bepaling gehanteerde term “tijdelijk” zich er niet tegen verzet dat een werknemer met een arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding met een uitzendbureau ter beschikking wordt gesteld van een inlenende onderneming teneinde een functie te vervullen die permanent bestaat zonder daarbij iemand te vervangen. |
| --- | --- |

1)

Artikel 1, lid 1, van richtlijn 2008/104/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende uitzendarbeid moet aldus worden uitgelegd dat de in deze bepaling gehanteerde term “tijdelijk” zich er niet tegen verzet dat een werknemer met een arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding met een uitzendbureau ter beschikking wordt gesteld van een inlenende onderneming teneinde een functie te vervullen die permanent bestaat zonder daarbij iemand te vervangen.

| 2) | Artikel 1, lid 1, en artikel 5, lid 5, van richtlijn 2008/104 moeten aldus worden uitgelegd dat door het verlengen van achtereenvolgende opdrachten voor dezelfde functie bij een inlenende onderneming voor een duur van 55 maanden, misbruik wordt gemaakt van de toewijzing van achtereenvolgende opdrachten aan een uitzendkracht, in het geval dat de achtereenvolgende opdrachten van een uitzendkracht bij dezelfde inlenende onderneming tot gevolg hebben dat de duur van de activiteit bij die onderneming langer is dan wat — gelet op alle relevante omstandigheden, waaronder met name de specifieke kenmerken van de sector, en in de context van de nationale regeling — redelijkerwijs als “tijdelijk” kan worden aangemerkt, en geen objectieve verklaring wordt gegeven voor het feit dat de betrokken inlenende onderneming gebruikmaakt van achtereenvolgende uitzendovereenkomsten, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan. |
| --- | --- |

2)

Artikel 1, lid 1, en artikel 5, lid 5, van richtlijn 2008/104 moeten aldus worden uitgelegd dat door het verlengen van achtereenvolgende opdrachten voor dezelfde functie bij een inlenende onderneming voor een duur van 55 maanden, misbruik wordt gemaakt van de toewijzing van achtereenvolgende opdrachten aan een uitzendkracht, in het geval dat de achtereenvolgende opdrachten van een uitzendkracht bij dezelfde inlenende onderneming tot gevolg hebben dat de duur van de activiteit bij die onderneming langer is dan wat — gelet op alle relevante omstandigheden, waaronder met name de specifieke kenmerken van de sector, en in de context van de nationale regeling — redelijkerwijs als “tijdelijk” kan worden aangemerkt, en geen objectieve verklaring wordt gegeven voor het feit dat de betrokken inlenende onderneming gebruikmaakt van achtereenvolgende uitzendovereenkomsten, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

| 3) | Richtlijn 2008/104 moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een nationale regeling waarbij een maximumduur voor de terbeschikkingstelling van een uitzendkracht aan dezelfde inlenende onderneming is vastgesteld, indien deze regeling een overgangsbepaling bevat op grond waarvan bij de berekening van die duur perioden van vóór de inwerkingtreding van deze regeling niet in aanmerking worden genomen, waardoor het voor de nationale rechter niet mogelijk is om de daadwerkelijke duur van die terbeschikkingstelling in aanmerking te nemen bij de beoordeling of de terbeschikkingstelling van een uitzendkracht “tijdelijk” van aard is in de zin van de richtlijn, hetgeen die nationale rechter dient vast te stellen. Een nationale rechter bij wie een geding tussen uitsluitend particulieren aanhangig is, is niet louter op grond van het Unierecht verplicht een met dat recht strijdige overgangsbepaling buiten toepassing te laten. |
| --- | --- |

3)

Richtlijn 2008/104 moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een nationale regeling waarbij een maximumduur voor de terbeschikkingstelling van een uitzendkracht aan dezelfde inlenende onderneming is vastgesteld, indien deze regeling een overgangsbepaling bevat op grond waarvan bij de berekening van die duur perioden van vóór de inwerkingtreding van deze regeling niet in aanmerking worden genomen, waardoor het voor de nationale rechter niet mogelijk is om de daadwerkelijke duur van die terbeschikkingstelling in aanmerking te nemen bij de beoordeling of de terbeschikkingstelling van een uitzendkracht “tijdelijk” van aard is in de zin van de richtlijn, hetgeen die nationale rechter dient vast te stellen. Een nationale rechter bij wie een geding tussen uitsluitend particulieren aanhangig is, is niet louter op grond van het Unierecht verplicht een met dat recht strijdige overgangsbepaling buiten toepassing te laten.

| 4) | Artikel 10, lid 1, van richtlijn 2008/104 moet aldus worden uitgelegd dat bij gebreke van een nationaalrechtelijke bepaling waarbij sancties worden gesteld op de niet-naleving van deze richtlijn door uitzendbureaus of inlenende ondernemingen, uitzendkrachten aan het Unierecht geen subjectief recht kunnen ontlenen op het ontstaan van een arbeidsverhouding met de inlenende onderneming. |
| --- | --- |

4)

Artikel 10, lid 1, van richtlijn 2008/104 moet aldus worden uitgelegd dat bij gebreke van een nationaalrechtelijke bepaling waarbij sancties worden gesteld op de niet-naleving van deze richtlijn door uitzendbureaus of inlenende ondernemingen, uitzendkrachten aan het Unierecht geen subjectief recht kunnen ontlenen op het ontstaan van een arbeidsverhouding met de inlenende onderneming.

| 5) | Richtlijn 2008/104 moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale regeling waarbij de sociale partners worden gemachtigd om, op het niveau van de sector van de inlenende ondernemingen, af te wijken van de in die regeling vastgestelde maximumduur voor de terbeschikkingstelling van uitzendkrachten. |
| --- | --- |

5)

Richtlijn 2008/104 moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale regeling waarbij de sociale partners worden gemachtigd om, op het niveau van de sector van de inlenende ondernemingen, af te wijken van de in die regeling vastgestelde maximumduur voor de terbeschikkingstelling van uitzendkrachten.

---

(1)  PB C 279 van 24.8.2020.

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/4 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/4

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 maart 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Cour d’appel de Paris — Frankrijk) — M. A / Autorité des marchés financiers (AMF)

(Zaak C-302/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Interne markt voor financiële diensten - Marktmisbruik - Richtlijn 2003/6/EG en richtlijn 2003/124/EG - “Voorwetenschap” - Begrip - Informatie die “concreet” is - Informatie over de ophanden zijnde publicatie van een persartikel waarin aandacht wordt besteed aan een marktgerucht over een emittent van financiële instrumenten - Wederrechtelijk karakter van de mededeling van voorwetenschap - Uitzonderingen - Verordening (EU) nr. 596/2014 - Artikel 10 - Mededeling van voorwetenschap in het kader van de normale uitoefening van een beroep - Artikel 21 - Mededeling van voorwetenschap voor journalistieke doeleinden - Persvrijheid en vrijheid van meningsuiting - Openbaarmaking door een journalist aan een gebruikelijke informatiebron van informatie over de ophanden zijnde publicatie van een persartikel)

(2022/C 191/04)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour d’appel de Paris

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: M. A

Verwerende partij: Autorité des marchés financiers (AMF)

Dictum

| 1) | Artikel 1, punt 1, van richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik) moet aldus worden uitgelegd dat informatie over de ophanden zijnde publicatie van een persartikel waarin aandacht wordt besteed aan een marktgerucht over een emittent van financiële instrumenten, voor de kwalificatie als voorwetenschap informatie kan vormen die “concreet” is in de zin van die bepaling en van artikel 1, lid 1, van richtlijn 2003/124/EG van de Commissie van 22 december 2003 tot uitvoering van richtlijn 2003/6 wat de definitie en openbaarmaking van voorwetenschap en de definitie van marktmanipulatie betreft, alsmede dat voor de beoordeling van het concrete karakter van die informatie relevantie toekomt aan het feit dat in dat persartikel melding zal worden gemaakt van de prijs waartegen de effecten van die emittent zouden worden gekocht in het kader van een eventueel openbaar overnamebod alsook aan de identiteit van de journalist van wiens hand het betreffende artikel is en van het persorgaan dat het publiceert, voor zover deze gegevens vóór deze publicatie zijn meegedeeld. De daadwerkelijke invloed van de publicatie in kwestie op de koers van de effecten waarop deze publicatie betrekking heeft, kan weliswaar een ex-postbewijs vormen dat de informatie over de betreffende publicatie concreet was, maar volstaat op zichzelf zonder onderzoek van andere gegevens die vóór die publicatie bekend waren of bekendgemaakt waren, niet om aan te tonen dat die informatie concreet was. |
| --- | --- |

1)

Artikel 1, punt 1, van richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik) moet aldus worden uitgelegd dat informatie over de ophanden zijnde publicatie van een persartikel waarin aandacht wordt besteed aan een marktgerucht over een emittent van financiële instrumenten, voor de kwalificatie als voorwetenschap informatie kan vormen die “concreet” is in de zin van die bepaling en van artikel 1, lid 1, van richtlijn 2003/124/EG van de Commissie van 22 december 2003 tot uitvoering van richtlijn 2003/6 wat de definitie en openbaarmaking van voorwetenschap en de definitie van marktmanipulatie betreft, alsmede dat voor de beoordeling van het concrete karakter van die informatie relevantie toekomt aan het feit dat in dat persartikel melding zal worden gemaakt van de prijs waartegen de effecten van die emittent zouden worden gekocht in het kader van een eventueel openbaar overnamebod alsook aan de identiteit van de journalist van wiens hand het betreffende artikel is en van het persorgaan dat het publiceert, voor zover deze gegevens vóór deze publicatie zijn meegedeeld. De daadwerkelijke invloed van de publicatie in kwestie op de koers van de effecten waarop deze publicatie betrekking heeft, kan weliswaar een ex-postbewijs vormen dat de informatie over de betreffende publicatie concreet was, maar volstaat op zichzelf zonder onderzoek van andere gegevens die vóór die publicatie bekend waren of bekendgemaakt waren, niet om aan te tonen dat die informatie concreet was.

| 2) | Artikel 21 van verordening (EU) nr. 596/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 betreffende marktmisbruik (verordening marktmisbruik) en houdende intrekking van richtlijn 2003/6 van het Europees Parlement en de Raad en richtlijnen 2003/124, 2003/125/EG en 2004/72/EG van de Commissie moet aldus worden uitgelegd dat wanneer een journalist aan een van zijn gebruikelijke informatiebronnen informatie openbaar maakt over de ophanden zijnde publicatie van een door hem geschreven persartikel waarin aandacht wordt besteed aan een marktgerucht, deze openbaarmaking geschiedt “ten behoeve van journalistieke doeleinden” in de zin van dat artikel, wanneer die openbaarmaking noodzakelijk is om hem in staat te stellen journalistieke activiteiten, daaronder begrepen onderzoekswerkzaamheden ter voorbereiding van publicaties, tot een goed einde te brengen. |
| --- | --- |

2)

Artikel 21 van verordening (EU) nr. 596/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 betreffende marktmisbruik (verordening marktmisbruik) en houdende intrekking van richtlijn 2003/6 van het Europees Parlement en de Raad en richtlijnen 2003/124, 2003/125/EG en 2004/72/EG van de Commissie moet aldus worden uitgelegd dat wanneer een journalist aan een van zijn gebruikelijke informatiebronnen informatie openbaar maakt over de ophanden zijnde publicatie van een door hem geschreven persartikel waarin aandacht wordt besteed aan een marktgerucht, deze openbaarmaking geschiedt “ten behoeve van journalistieke doeleinden” in de zin van dat artikel, wanneer die openbaarmaking noodzakelijk is om hem in staat te stellen journalistieke activiteiten, daaronder begrepen onderzoekswerkzaamheden ter voorbereiding van publicaties, tot een goed einde te brengen.

| 3) | De artikelen 10 en 21 van verordening nr. 596/2014 moeten aldus worden uitgelegd dat de mededeling van voorwetenschap door een journalist niet wederrechtelijk is wanneer zij moet worden geacht noodzakelijk te zijn voor de uitoefening van zijn beroep en te stroken met het evenredigheidsbeginsel. |
| --- | --- |

3)

De artikelen 10 en 21 van verordening nr. 596/2014 moeten aldus worden uitgelegd dat de mededeling van voorwetenschap door een journalist niet wederrechtelijk is wanneer zij moet worden geacht noodzakelijk te zijn voor de uitoefening van zijn beroep en te stroken met het evenredigheidsbeginsel.

---

(1)  PB C 313 van 21.09.2020.

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/5 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/5

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bucureşti (Roemenië) op 28 juni 2021 — Bursa Română de Mărfuri SA / Autoritatea naţională de reglementare în domeniul energiei (ANRE)

(Zaak C-394/21)

(2022/C 191/05)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Bucureşti

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Bursa Română de Mărfuri SA

Verwerende partij: Autoritatea naţională de reglementare în domeniul energiei (ANRE)

Andere partij in de procedure: Federația Europeană a Comercianților de Energie (European Federation of Energy Traders)

Prejudiciële vragen

| 1) | Staat verordening (EU) 2019/943 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2019 betreffende de interne markt voor elektriciteit, en met name artikel 1, onder b), en artikel 3 daarvan, gelet op de bepalingen van richtlijn (EU) 2019/944 (2) van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2019 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot wijziging van richtlijn 2012/27/EU, eraan in de weg dat een lidstaat sinds de datum van inwerkingtreding van die verordening nog steeds slechts één vergunning verleent voor de organisatie en het beheer van gecentraliseerde elektriciteitsmarkten? Is de Roemeense Staat sinds 1 januari 2020 verplicht om een bestaand monopolie betreffende het beheer van de elektriciteitsmarkt te beëindigen? |
| --- | --- |

1)

Staat verordening (EU) 2019/943 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2019 betreffende de interne markt voor elektriciteit, en met name artikel 1, onder b), en artikel 3 daarvan, gelet op de bepalingen van richtlijn (EU) 2019/944 (2) van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2019 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot wijziging van richtlijn 2012/27/EU, eraan in de weg dat een lidstaat sinds de datum van inwerkingtreding van die verordening nog steeds slechts één vergunning verleent voor de organisatie en het beheer van gecentraliseerde elektriciteitsmarkten? Is de Roemeense Staat sinds 1 januari 2020 verplicht om een bestaand monopolie betreffende het beheer van de elektriciteitsmarkt te beëindigen?

| 2) | Valt een beheerder van een elektriciteitsmarkt als een grondstoffenbeurs onder de werkingssfeer ratione personae van de beginselen van vrije mededinging van verordening (EU) 2019/943, en met name artikel 1, onder b) en c), en artikel 3, daarvan? Is voor het antwoord op die vraag relevant dat artikel 2, punt 40, van verordening (EU) 2019/943 voor de definitie van elektriciteitsmarkten verwijst naar de definitie van elektriciteitsmarkten in artikel 2, punt 9, van richtlijn (EU) 2019/944? |
| --- | --- |

2)

Valt een beheerder van een elektriciteitsmarkt als een grondstoffenbeurs onder de werkingssfeer ratione personae van de beginselen van vrije mededinging van verordening (EU) 2019/943, en met name artikel 1, onder b) en c), en artikel 3, daarvan? Is voor het antwoord op die vraag relevant dat artikel 2, punt 40, van verordening (EU) 2019/943 voor de definitie van elektriciteitsmarkten verwijst naar de definitie van elektriciteitsmarkten in artikel 2, punt 9, van richtlijn (EU) 2019/944?

| 3) | Moet de verlening door een lidstaat van één vergunning voor het beheer van de elektriciteitsmarkt worden aangemerkt als een beperking van de mededinging in de zin van de artikelen 101 en 102 VWEU junctis artikel 4, lid 3, VEU en artikel 106, lid 1, VWEU? |
| --- | --- |

3)

Moet de verlening door een lidstaat van één vergunning voor het beheer van de elektriciteitsmarkt worden aangemerkt als een beperking van de mededinging in de zin van de artikelen 101 en 102 VWEU junctis artikel 4, lid 3, VEU en artikel 106, lid 1, VWEU?

---

(1)  PB 2019, L 158, blz. 54.

(2)  PB 2019, L 158, blz. 125.

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/6 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/6

---

Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2021 door Svenska Metallkompaniet AB tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 5 juli 2021 in zaak T-191/21, Svenska Metallkompaniet/EUIPO — Otlav (Raambeslag)

(Zaak C-610/21 P)

(2022/C 191/06)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Svenska Metallkompaniet AB

Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Bij beschikking van 11 februari 2022 heeft de vicepresident van het Hof van Justitie de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard en Svenska Metallkompaniet AB verwezen in haar eigen kosten.

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/6 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/6

---

Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2021 door Lajos Bese tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 5 juli 2021 in zaak T-128/21, Bese/EUIPO — Mixtec (rubyred CRANBERRY)

(Zaak C-611/21 P)

(2022/C 191/07)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirant: Lajos Bese

Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Bij beschikking van 11 februari 2022 heeft de vicepresident van het Hof van Justitie de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard en Lajos Bese verwezen in zijn eigen kosten.

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/6 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/6

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Alba Iulia (Roemenië) op 11 oktober 2021 — S.H. / Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Sibiu, Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Braşov

(Zaak C-627/21)

(2022/C 191/08)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curte de Apel Alba Iulia

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: S.H.

Verwerende partijen: Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Sibiu, Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Braşov

Prejudiciële vraag

Kunnen het beginsel van fiscale neutraliteit op het gebied van de btw, [alsmede overweging 30] en de artikelen 16, 184, 186, 187, 188 en 192 van richtlijn 112/2006/EG (1) aldus worden uitgelegd dat zij verenigbaar zijn met de nationale regeling inzake de herziening van de aftrekbare belasting voor investeringsgoederen [met name artikel 305, lid 4, onder a), van de Legea nr. 227/2015 privind Codul fiscal (wet nr. 227/2015 houdende het belastingwetboek) en artikel 79, lid 14, onder b), van de Normele metodologice de aplicare a Legii nr. 227/2015 privind Codul fiscal (uitvoeringsbepalingen van wet nr. 227/2015 houdende het belastingwetboek), goedgekeurd bij H.G. nr. 1/2016 (regeringsbesluit nr. 1/2016) en vastgesteld overeenkomstig artikel 305, lid 4, onder a), juncto artikel 316, lid 11, onder e), van wet nr. 227/2015 houdende het belastingwetboek], en met de praktijk van de belastingdienst die de aanvankelijke aftrekbaarheid van de voor de aankoop van investeringsgoederen betaalde btw wijzigt door de belastingplichtige, vanwege het feit dat de belastingdienst zijn btw-registratie voor een bepaald tijdvak ambtshalve heeft ingetrokken omdat geen economische activiteiten werden verricht, te verplichten over te gaan tot een negatieve herziening van de aftrekbare btw met betrekking tot het tijdvak waarin de investeringsgoederen niet het voorwerp zijn geweest van een dienstverrichting of een levering van goederen in de periode tussen de ambtshalve intrekking en de nieuwe registratie voor btw-doeleinden?

---

(1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. l).

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/7 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/7

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bucureşti (Roemenië) op 15 december 2021 — Blue Air Aviation SA / UCMR — ADA Asociaţia pentru Drepturi de Autor a Compozitorilor

(Zaak C-775/21)

(2022/C 191/09)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Bucureşti

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Blue Air Aviation SA

Verwerende partij: UCMR — ADA Asociaţia pentru Drepturi de Autor a Compozitorilor

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (1) aldus worden uitgelegd dat het binnen een vliegtuig in het kader van een commerciële passagiersvlucht verspreiden van een muzikaal werk of fragment daarvan bij het opstijgen, landen of tijdens de vlucht, via de algemene geluidsinstallatie van het vliegtuig, een mededeling aan het publiek is in de zin van dat artikel, in het bijzonder (maar niet uitsluitend) gelet op het criterium dat de mededeling een winstoogmerk heeft?
  Voor het geval dat de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (1) aldus worden uitgelegd dat het binnen een vliegtuig in het kader van een commerciële passagiersvlucht verspreiden van een muzikaal werk of fragment daarvan bij het opstijgen, landen of tijdens de vlucht, via de algemene geluidsinstallatie van het vliegtuig, een mededeling aan het publiek is in de zin van dat artikel, in het bijzonder (maar niet uitsluitend) gelet op het criterium dat de mededeling een winstoogmerk heeft?

Voor het geval dat de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

| 2) | Is de aanwezigheid van een krachtens de regels inzake de luchtverkeersveiligheid verplicht gestelde geluidsinstallatie aan boord van het vliegtuig voldoende grond voor een weerlegbaar vermoeden dat in dat vliegtuig muzikale werken aan het publiek worden meegedeeld?
  Voor het geval dat deze vraag ontkennend wordt beantwoord: |
| --- | --- |

2)

Is de aanwezigheid van een krachtens de regels inzake de luchtverkeersveiligheid verplicht gestelde geluidsinstallatie aan boord van het vliegtuig voldoende grond voor een weerlegbaar vermoeden dat in dat vliegtuig muzikale werken aan het publiek worden meegedeeld?

Voor het geval dat deze vraag ontkennend wordt beantwoord:

| 3) | Is de aanwezigheid van een krachtens de luchtverkeersveiligheidsregels verplicht gestelde geluidsinstallatie en software waarmee fonogrammen (die beschermde muzikale werken bevatten) kunnen worden meegedeeld via die installatie aan boord van het vliegtuig voldoende grond voor een weerlegbaar vermoeden dat in dat vliegtuig muzikale werken aan het publiek worden meegedeeld? |
| --- | --- |

3)

Is de aanwezigheid van een krachtens de luchtverkeersveiligheidsregels verplicht gestelde geluidsinstallatie en software waarmee fonogrammen (die beschermde muzikale werken bevatten) kunnen worden meegedeeld via die installatie aan boord van het vliegtuig voldoende grond voor een weerlegbaar vermoeden dat in dat vliegtuig muzikale werken aan het publiek worden meegedeeld?

---

(1)  PB 2001, L 167, blz. 10.

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/8 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/8

---

Hogere voorziening ingesteld op 22 december 2021 door YG tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 20 oktober 2021 in zaak T-599/20, YG / Europese Commissie

(Zaak C-818/21 P)

(2022/C 191/10)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirant: YG (vertegenwoordigers: A. Champetier, avocate, S. Rodrigues, avocat)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| — | het bestreden arrest vernietigen, de vorderingen van rekwirant in zaak T-599/20 ontvankelijk en gegrond verklaren, en dientengevolge |
| --- | --- |

—

het bestreden arrest vernietigen, de vorderingen van rekwirant in zaak T-599/20 ontvankelijk en gegrond verklaren, en dientengevolge

| — | de in eerste aanleg betwiste besluiten nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

de in eerste aanleg betwiste besluiten nietig verklaren;

of, als dit niet mogelijk is,

| — | de zaak voor afdoening terugverwijzen naar het Gerecht, en in ieder geval |
| --- | --- |

—

de zaak voor afdoening terugverwijzen naar het Gerecht, en in ieder geval

| — | de Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 20 oktober 2021 waarbij het beroep van rekwirant in zaak T-599/20, YG/Europese Commissie, is verworpen.

Ter onderbouwing van zijn hogere voorziening voert rekwirant de volgende middelen aan:

| — | onjuiste opvatting van het bewijs; |
| --- | --- |

—

onjuiste opvatting van het bewijs;

| — | onjuiste opvatting van de middelen — beoordelingsfouten — schending van de rechten van de verdediging; |
| --- | --- |

—

onjuiste opvatting van de middelen — beoordelingsfouten — schending van de rechten van de verdediging;

| — | onjuiste rechtsopvattingen. |
| --- | --- |

—

onjuiste rechtsopvattingen.

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/8 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Bucureşti (Roemenië) op 22 december 2021 — Uniunea Producătorilor de Fonograme din România (UPFR)/Societatea Naţională de Transport Feroviar de Călători (SNTFC) “CFR Călători”

(Zaak C-826/21)

(2022/C 191/11)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Bucureşti

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Uniunea Producătorilor de Fonograme din România (UPFR)

Verwerende partij: Societatea Naţională de Transport Feroviar de Călători (SNTFC) “CFR Călători” SA

Prejudiciële vragen

| 1) | Is sprake van een mededeling aan het publiek in de zin van artikel 3 van richtlijn 2001/29/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij indien een spoorvervoerder treinwagons gebruikt waarin geluidsinstallaties zijn geïnstalleerd met het oog op de mededeling van informatie aan reizigers? |
| --- | --- |

1)

Is sprake van een mededeling aan het publiek in de zin van artikel 3 van richtlijn 2001/29/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij indien een spoorvervoerder treinwagons gebruikt waarin geluidsinstallaties zijn geïnstalleerd met het oog op de mededeling van informatie aan reizigers?

| 2) | Staat artikel 3 van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij in de weg aan een nationale regeling waarin een weerlegbaar vermoeden van mededeling aan het publiek is neergelegd dat is gebaseerd op de aanwezigheid van geluidsinstallaties indien die installaties verplicht zijn uit hoofde van andere wettelijke bepalingen inzake de activiteit van de vervoerder? |
| --- | --- |

2)

Staat artikel 3 van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij in de weg aan een nationale regeling waarin een weerlegbaar vermoeden van mededeling aan het publiek is neergelegd dat is gebaseerd op de aanwezigheid van geluidsinstallaties indien die installaties verplicht zijn uit hoofde van andere wettelijke bepalingen inzake de activiteit van de vervoerder?

---

(1)  PB 2001, L 167, blz. 10.

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/9 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/9

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Piteşti (Roemenië) op 5 januari 2022 — EF, GH, IJ / KL

(Zaak C-13/22)

(2022/C 191/12)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Piteşti

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen in hoger beroep: EF, GH, IJ

Verwerende partij in hoger beroep: KL

Prejudiciële vragen

| 1) | Staat het beginsel van de rechterlijke onafhankelijkheid, dat is neergelegd in artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 2 VEU en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in de weg aan een nationale bepaling als artikel 148, lid 2, van de grondwet van Roemenië, zoals uitgelegd door de Curte Constituțională (grondwettelijk hof, Roemenië) in zijn beslissing nr. 390/2021, volgens welke nationale rechters niet bevoegd zijn om te onderzoeken of een bij beslissing van de Curte Constituțională grondwettelijk verklaarde nationale bepaling verenigbaar is met het Unierecht? |
| --- | --- |

1)

Staat het beginsel van de rechterlijke onafhankelijkheid, dat is neergelegd in artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 2 VEU en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in de weg aan een nationale bepaling als artikel 148, lid 2, van de grondwet van Roemenië, zoals uitgelegd door de Curte Constituțională (grondwettelijk hof, Roemenië) in zijn beslissing nr. 390/2021, volgens welke nationale rechters niet bevoegd zijn om te onderzoeken of een bij beslissing van de Curte Constituțională grondwettelijk verklaarde nationale bepaling verenigbaar is met het Unierecht?

| 2) | Staat het beginsel van de rechterlijke onafhankelijkheid, dat is neergelegd in artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 2 VEU en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in de weg aan een nationale bepaling als artikel 99, onder ș), van de Roemeense wet nr. 303/2004 houdende het statuut van rechters en openbaar aanklagers, op grond waarvan een tuchtprocedure kan worden ingeleid tegen en tuchtrechtelijke sancties kunnen worden opgelegd aan een rechter wegens niet-naleving van een arrest van de Curte Constituțională, wanneer die rechter dient te erkennen dat het Unierecht voorrang heeft boven de overwegingen van een beslissing van de Curte Constituțională, dus een nationale bepaling welke die rechter de mogelijkheid ontneemt om een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie toe te passen dat volgens hem voorrang heeft? |
| --- | --- |

2)

Staat het beginsel van de rechterlijke onafhankelijkheid, dat is neergelegd in artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 2 VEU en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in de weg aan een nationale bepaling als artikel 99, onder ș), van de Roemeense wet nr. 303/2004 houdende het statuut van rechters en openbaar aanklagers, op grond waarvan een tuchtprocedure kan worden ingeleid tegen en tuchtrechtelijke sancties kunnen worden opgelegd aan een rechter wegens niet-naleving van een arrest van de Curte Constituțională, wanneer die rechter dient te erkennen dat het Unierecht voorrang heeft boven de overwegingen van een beslissing van de Curte Constituțională, dus een nationale bepaling welke die rechter de mogelijkheid ontneemt om een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie toe te passen dat volgens hem voorrang heeft?

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/10 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/10

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal du travail francophone de Bruxelles (België) op 20 januari 2022 — HK / Service fédéral des Pensions (SFP)

(Zaak C-45/22)

(2022/C 191/13)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal du travail francophone de Bruxelles (Franstalige arbeidsrechtbank Brussel, België)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: HK

Verwerende partij: Service fédéral des Pensions (SFP)

Prejudiciële vragen

| — | Moet de regel van artikel 55, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 883/2004 (1), op grond waarvan de bevoegde organen de bedragen van de uitkering of uitkeringen of andere inkomsten, voor zover in aanmerking genomen, delen door het aantal uitkeringen dat aan [anticumulatie]bepalingen is onderworpen, aldus worden uitgelegd dat de inkomsten die als zodanig in aanmerking worden genomen bij de toepassing van de non-cumulatieregel moeten worden gedeeld door het aantal overlevingspensioenen dat door anticumulatiebepalingen wordt getroffen? |
| --- | --- |

—

Moet de regel van artikel 55, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 883/2004 (1), op grond waarvan de bevoegde organen de bedragen van de uitkering of uitkeringen of andere inkomsten, voor zover in aanmerking genomen, delen door het aantal uitkeringen dat aan [anticumulatie]bepalingen is onderworpen, aldus worden uitgelegd dat de inkomsten die als zodanig in aanmerking worden genomen bij de toepassing van de non-cumulatieregel moeten worden gedeeld door het aantal overlevingspensioenen dat door anticumulatiebepalingen wordt getroffen?

| — | Of moet de regel van artikel 55, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 883/2004, op grond waarvan de bevoegde organen de bedragen van de uitkering of uitkeringen of andere inkomsten, voor zover in aanmerking genomen, delen door het aantal uitkeringen dat aan [anticumulatie]bepalingen is onderworpen, daarentegen aldus worden uitgelegd dat niet de inkomsten die als zodanig in aanmerking worden genomen bij de toepassing van de non-cumulatieregel, maar enkel het gedeelte van de inkomsten dat een cumulatieplafond, zoals dat van de betrokken nationale regeling, overstijgt, moet worden gedeeld door het aantal overlevingspensioenen dat door anticumulatiebepalingen wordt getroffen? |
| --- | --- |

—

Of moet de regel van artikel 55, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 883/2004, op grond waarvan de bevoegde organen de bedragen van de uitkering of uitkeringen of andere inkomsten, voor zover in aanmerking genomen, delen door het aantal uitkeringen dat aan [anticumulatie]bepalingen is onderworpen, daarentegen aldus worden uitgelegd dat niet de inkomsten die als zodanig in aanmerking worden genomen bij de toepassing van de non-cumulatieregel, maar enkel het gedeelte van de inkomsten dat een cumulatieplafond, zoals dat van de betrokken nationale regeling, overstijgt, moet worden gedeeld door het aantal overlevingspensioenen dat door anticumulatiebepalingen wordt getroffen?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB 2004, L 166, blz. 1).

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/10 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/10

---

Hogere voorziening ingesteld op 20 januari 2022 door Google LLC en Alphabet, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer — uitgebreid) van 10 november 2021 in zaak T-612/17, Google en Alphabet/Commissie

(Zaak C-48/22 P)

(2022/C 191/14)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirantes: Google LLC, Alphabet, Inc. (vertegenwoordigers: T. Graf, Rechtsanwalt, R. Snelders, advocaat, C. Thomas, avocat, A. Bray, avocate, M. Pickford, QC, en D. Gregory en H. Mostyn, Barristers)

Andere partijen in de procedure: Computer & Communications Industry Association, Europese Commissie, Bondsrepubliek Duitsland, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Bureau européen des unions de consommateurs (BEUC), Infederation Ltd, Kelkoo, Verband Deutscher Zeitschriftenverleger eV, Visual Meta GmbH, BDZV — Bundesverband Digitalpublisher und Zeitungsverleger eV, voorheen Bundesverband Deutscher Zeitungsverleger eV, Twenga

Conclusies

| — | het bestreden arrest vernietigen; |
| --- | --- |

—

het bestreden arrest vernietigen;

| — | het litigieuze besluit (1) nietig verklaren of, subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht; |
| --- | --- |

—

het litigieuze besluit (1) nietig verklaren of, subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten van rekwirantes in verband met deze procedure en de procedure voor het Gerecht. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten van rekwirantes in verband met deze procedure en de procedure voor het Gerecht.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van de hogere voorziening voeren rekwirantes vier middelen aan.

Eerste middel: Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting door het litigieuze besluit te bekrachtigen ondanks het feit dat dit besluit niet voldeed aan het juridische criterium inzake de verplichting om toegang te verlenen tot concurrerende productvergelijkers.

| — | Het Gerecht is ten onrechte afgeweken van het litigieuze besluit door te oordelen dat was voldaan aan de voorwaarden van de leveringsverplichting. |
| --- | --- |

—

Het Gerecht is ten onrechte afgeweken van het litigieuze besluit door te oordelen dat was voldaan aan de voorwaarden van de leveringsverplichting.

| — | Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de voorwaarden van de leveringsverplichting niet van toepassing waren. |
| --- | --- |

—

Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de voorwaarden van de leveringsverplichting niet van toepassing waren.

Tweede middel: Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting door het litigieuze besluit te bekrachtigen ondanks het feit dat in dit besluit is verzuimd vast te stellen dat sprake was van praktijken die afweken van op verdienste gebaseerde mededinging.

| — | Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat op grond van omstandigheden in verband met de waarschijnlijke gevolgen van de gedragingen van Google kon worden vastgesteld of sprake was van op verdienste gebaseerde mededinging door Google. |
| --- | --- |

—

Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat op grond van omstandigheden in verband met de waarschijnlijke gevolgen van de gedragingen van Google kon worden vastgesteld of sprake was van op verdienste gebaseerde mededinging door Google.

| — | Het Gerecht heeft het besluit ten onrechte herschreven door aanvullende redenen aan te voeren waarom de gedragingen van Google beweerdelijk afweken van op verdienste gebaseerde mededinging. |
| --- | --- |

—

Het Gerecht heeft het besluit ten onrechte herschreven door aanvullende redenen aan te voeren waarom de gedragingen van Google beweerdelijk afweken van op verdienste gebaseerde mededinging.

| — | De door het Gerecht aangevoerde aanvullende redenen waarom geen sprake was van op verdienste gebaseerde mededinging door Google zijn rechtens ongeldig. |
| --- | --- |

—

De door het Gerecht aangevoerde aanvullende redenen waarom geen sprake was van op verdienste gebaseerde mededinging door Google zijn rechtens ongeldig.

Derde middel: Het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste opvatting bij zijn beoordeling van het causale verband tussen het vermeende misbruik en de waarschijnlijke gevolgen daarvan.

| — | Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de last om een contrafeitelijke analyse te verrichten op Google rustte en niet op de Commissie. |
| --- | --- |

—

Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de last om een contrafeitelijke analyse te verrichten op Google rustte en niet op de Commissie.

| — | Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat om te kunnen spreken van een contrafeitelijk scenario ten aanzien van een misbruik bestaande uit een combinatie van twee rechtmatige praktijken, beide praktijken moeten worden uitgesloten. |
| --- | --- |

—

Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat om te kunnen spreken van een contrafeitelijk scenario ten aanzien van een misbruik bestaande uit een combinatie van twee rechtmatige praktijken, beide praktijken moeten worden uitgesloten.

| — | De benadering van het Gerecht maakt de beoordeling die het heeft verricht van zowel de gevolgen als de objectieve rechtvaardigingsgronden ongeldig. |
| --- | --- |

—

De benadering van het Gerecht maakt de beoordeling die het heeft verricht van zowel de gevolgen als de objectieve rechtvaardigingsgronden ongeldig.

Vierde middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat de Commissie niet hoefde te onderzoeken of de gedragingen konden leiden tot verdringing van even efficiënte concurrenten.

---

(1)  Besluit C(2017) 4444 final van de Commissie van 27 juni 2017 inzake een procedure op grond van artikel 102 VWEU en artikel 54 van de EER-Overeenkomst [zaak AT.39740 — Google Search (Shopping)].

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/11 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/11

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) op 24 januari 2022 — Austrian Airlines AG / TW

(Zaak C-49/22)

(2022/C 191/15)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landesgericht Korneuburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij in hoger beroep: Austrian Airlines AG

Verwerende partij in hoger beroep: TW

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 5, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (1), aldus worden uitgelegd dat ook een van overheidswege georganiseerde repatriëringsvlucht als een alternatief reisplan onder vergelijkbare vervoersvoorwaarden naar de eindbestemming — dat de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert in geval van annulering moet aanbieden — moet worden beschouwd, wanneer de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert weliswaar geen recht op vervoer van de passagier in het leven kan roepen, maar de passagier wel voor de vlucht zou kunnen aanmelden en de kosten voor de vlucht zou kunnen dragen, en zij de vlucht op grond van een overeenkomst met de staat uiteindelijk met hetzelfde vliegtuig en op dezelfde vliegtijden uitvoert die voor de oorspronkelijke geannuleerde vlucht waren gepland? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 5, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (1), aldus worden uitgelegd dat ook een van overheidswege georganiseerde repatriëringsvlucht als een alternatief reisplan onder vergelijkbare vervoersvoorwaarden naar de eindbestemming — dat de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert in geval van annulering moet aanbieden — moet worden beschouwd, wanneer de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert weliswaar geen recht op vervoer van de passagier in het leven kan roepen, maar de passagier wel voor de vlucht zou kunnen aanmelden en de kosten voor de vlucht zou kunnen dragen, en zij de vlucht op grond van een overeenkomst met de staat uiteindelijk met hetzelfde vliegtuig en op dezelfde vliegtijden uitvoert die voor de oorspronkelijke geannuleerde vlucht waren gepland?

| 2) | Moet artikel 8, lid 1, van verordening nr. 261/2004 aldus worden uitgelegd dat een passagier die zich zelf aanmeldt voor een in de eerste vraag beschreven repatriëringsvlucht en daarvoor een verplichte bijdrage in de onkosten aan de staat betaalt, een rechtstreeks uit die verordening voortvloeiende aanspraak op vergoeding van deze kosten heeft jegens de luchtvaartmaatschappij, zelfs indien de kosten niet uitsluitend bestaan uit de loutere kosten van de vlucht? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 8, lid 1, van verordening nr. 261/2004 aldus worden uitgelegd dat een passagier die zich zelf aanmeldt voor een in de eerste vraag beschreven repatriëringsvlucht en daarvoor een verplichte bijdrage in de onkosten aan de staat betaalt, een rechtstreeks uit die verordening voortvloeiende aanspraak op vergoeding van deze kosten heeft jegens de luchtvaartmaatschappij, zelfs indien de kosten niet uitsluitend bestaan uit de loutere kosten van de vlucht?

---

(1)  PB 2004, L 46, blz. 1.

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/12 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/12

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Paris (Frankrijk) op 25 januari 2022 — SOGEFINANCEMENT / RW, UV

(Zaak C-50/22)

(2022/C 191/16)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour d’appel de Paris

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: SOGEFINANCEMENT

Verwerende partijen: RW, UV

Prejudiciële vragen

| 1) | Verzet het in artikel 23 van richtlijn 2008/48/EG (1) vervatte beginsel van doeltreffendheid van sancties zich er in het licht van het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van procedurele autonomie van de lidstaten tegen dat de rechter na de verjaringstermijn van vijf jaar waarover de consument beschikt om met een vordering of bij wijze van exceptie de nietigheid van de kredietovereenkomst in te roepen, ambtshalve een bepaling van nationaal recht mag opwerpen die voortvloeit uit artikel 14 van de voornoemde richtlijn en waarvan de niet-naleving in het nationale recht met nietigheid van de overeenkomst wordt bestraft? |
| --- | --- |

1)

Verzet het in artikel 23 van richtlijn 2008/48/EG (1) vervatte beginsel van doeltreffendheid van sancties zich er in het licht van het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van procedurele autonomie van de lidstaten tegen dat de rechter na de verjaringstermijn van vijf jaar waarover de consument beschikt om met een vordering of bij wijze van exceptie de nietigheid van de kredietovereenkomst in te roepen, ambtshalve een bepaling van nationaal recht mag opwerpen die voortvloeit uit artikel 14 van de voornoemde richtlijn en waarvan de niet-naleving in het nationale recht met nietigheid van de overeenkomst wordt bestraft?

| 2) | Verzet het in artikel 23 van richtlijn 2008/48 vervatte beginsel van doeltreffendheid van sancties zich er in het licht van het rechtszekerheidsbeginsel, het beginsel van procedurele autonomie van de lidstaten en het lijdelijkheidsbeginsel tegen dat de rechter, nadat hij ambtshalve een bepaling van nationaal recht heeft opgeworpen die voortvloeit uit artikel 14 van de voornoemde richtlijn, de kredietovereenkomst nietig mag verklaren, zonder dat de consument die nietigverklaring heeft gevraagd of tenminste hiermee heeft ingestemd? |
| --- | --- |

2)

Verzet het in artikel 23 van richtlijn 2008/48 vervatte beginsel van doeltreffendheid van sancties zich er in het licht van het rechtszekerheidsbeginsel, het beginsel van procedurele autonomie van de lidstaten en het lijdelijkheidsbeginsel tegen dat de rechter, nadat hij ambtshalve een bepaling van nationaal recht heeft opgeworpen die voortvloeit uit artikel 14 van de voornoemde richtlijn, de kredietovereenkomst nietig mag verklaren, zonder dat de consument die nietigverklaring heeft gevraagd of tenminste hiermee heeft ingestemd?

---

(1)  Richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad (PB 2008, L 133, blz. 66).

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/13 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/13

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 8 februari 2022 — Right to Know CLG / An Taoiseach

(Zaak C-84/22)

(2022/C 191/17)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court (Ierland)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Right to Know CLG

Verwerende partij: An Taoiseach

Prejudiciële vragen

| 1) | Dienen verslagen van formele vergaderingen van de uitvoerende macht van een lidstaat, waaraan leden van de regering moeten deelnemen en waarin zij als collectief gezag moeten handelen, met het oog op een verzoek om toegang tot daarin opgenomen milieu-informatie te worden aangemerkt als “interne mededelingen” of als “handelingen” van een overheidsinstantie in de zin van de bepalingen van artikel 4, lid 1, [aanhef en] onder e), respectievelijk artikel 4, lid 2, aanhef en onder a), van richtlijn 2003/4/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad? |
| --- | --- |

1)

Dienen verslagen van formele vergaderingen van de uitvoerende macht van een lidstaat, waaraan leden van de regering moeten deelnemen en waarin zij als collectief gezag moeten handelen, met het oog op een verzoek om toegang tot daarin opgenomen milieu-informatie te worden aangemerkt als “interne mededelingen” of als “handelingen” van een overheidsinstantie in de zin van de bepalingen van artikel 4, lid 1, [aanhef en] onder e), respectievelijk artikel 4, lid 2, aanhef en onder a), van richtlijn 2003/4/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad?

| 2) | Reikt het beginsel van het gezag van gewijsde (zoals besproken in het arrest Köbler, zaak C-224/01 (2), EU:C:2003:513 en aldaar aangehaalde rechtspraak) verder dan het dictum van of de beslissing in de eerdere uitspraak en omvat het daarnaast ook de feitelijke en juridische bevindingen van de eerdere uitspraak? Anders gezegd, is het beginsel van het gezag van gewijsde beperkt tot een “cause of action estoppel” [(die belet dat een zaak opnieuw voor de rechter wordt gebracht)] of omvat het ook een “issue estoppel” [(die belet dat een partij een feitelijke of juridische kwestie die reeds in een eerdere procedure in haar nadeel is beslist, opnieuw aan de orde stelt)]? |
| --- | --- |

2)

Reikt het beginsel van het gezag van gewijsde (zoals besproken in het arrest Köbler, zaak C-224/01 (2), EU:C:2003:513 en aldaar aangehaalde rechtspraak) verder dan het dictum van of de beslissing in de eerdere uitspraak en omvat het daarnaast ook de feitelijke en juridische bevindingen van de eerdere uitspraak? Anders gezegd, is het beginsel van het gezag van gewijsde beperkt tot een “cause of action estoppel” [(die belet dat een zaak opnieuw voor de rechter wordt gebracht)] of omvat het ook een “issue estoppel” [(die belet dat een partij een feitelijke of juridische kwestie die reeds in een eerdere procedure in haar nadeel is beslist, opnieuw aan de orde stelt)]?

| 3) | Staat, in een tussen partijen aanhangige procedure over de niet-nakoming van richtlijn 2003/4/EG in verband met een specifiek verzoek om toegang tot milieu-informatie, in welke procedure de verzoeker de nietigverklaring heeft verkregen van een besluit en waarin bepaalde op het Unierecht gebaseerde betwistingsgronden zijn toegewezen en andere verworpen, het Unierecht, en met name het doeltreffendheidsbeginsel, in de weg aan een nationale regeling over het gezag van gewijsde die haar grondslag vindt in een “issue estoppel”, op grond waarvan een nationale rechter in een nieuwe procedure betreffende een nader besluit op hetzelfde verzoek moet uitsluiten dat een dergelijke verzoeker dat nadere besluit aanvecht op Unierechtelijke gronden die eerder zijn verworpen, zonder dat daartegen in de gegeven omstandigheden hoger beroep is aangetekend? |
| --- | --- |

3)

Staat, in een tussen partijen aanhangige procedure over de niet-nakoming van richtlijn 2003/4/EG in verband met een specifiek verzoek om toegang tot milieu-informatie, in welke procedure de verzoeker de nietigverklaring heeft verkregen van een besluit en waarin bepaalde op het Unierecht gebaseerde betwistingsgronden zijn toegewezen en andere verworpen, het Unierecht, en met name het doeltreffendheidsbeginsel, in de weg aan een nationale regeling over het gezag van gewijsde die haar grondslag vindt in een “issue estoppel”, op grond waarvan een nationale rechter in een nieuwe procedure betreffende een nader besluit op hetzelfde verzoek moet uitsluiten dat een dergelijke verzoeker dat nadere besluit aanvecht op Unierechtelijke gronden die eerder zijn verworpen, zonder dat daartegen in de gegeven omstandigheden hoger beroep is aangetekend?

| 4) | Is voor de beantwoording van de derde vraag van belang dat; i) niet naar het Hof van Justitie is verwezen; en ii) geen van beide partijen de relevante rechtspraak van het Hof van Justitie onder de aandacht van de nationale rechter heeft gebracht? |
| --- | --- |

4)

Is voor de beantwoording van de derde vraag van belang dat; i) niet naar het Hof van Justitie is verwezen; en ii) geen van beide partijen de relevante rechtspraak van het Hof van Justitie onder de aandacht van de nationale rechter heeft gebracht?

---

(1)  PB 2003, L 41, blz. 26.

(2)  Arrest van 30 september 2003 (EU:C:2003:513).

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/13 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/13

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 9 februari 2022 — Fenice — Qualità per l'ambiente SpA / Ministero della Transizione Ecologica e.a.

(Zaak C-91/22)

(2022/C 191/18)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Fenice — Qualità per l'ambiente SpA

Verwerende partijen: Ministero della Transizione Ecologica, Ministero dello Sviluppo Economico, Comitato nazionale per la gestione della Direttiva 2003/87/CE e per il supporto nella gestione delle attività di progetto del protocollo di Kyoto

Prejudiciële vragen

| 1) | Kan, gezien de vaststellingsprocedure, en met name het mechanisme voor overleg met de Europese Commissie, zoals vastgesteld in gedelegeerde verordening (EU) 2019/331 (1) met betrekking tot de opneming van installaties op de lijst voor de toewijzing van CO2-emissierechten, tegen het besluit van het Italiaans comité voor de uitvoering van richtlijn 2003/87/EG (2) en voor de ondersteuning bij het beheer van de projectactiviteiten in verband met het protocol van Kyoto zelfstandig beroep worden ingesteld bij het Gerecht van de Europese Unie op grond van artikel 263, vierde alinea, VWEU indien het bestreden besluit bindende rechtsgevolgen heeft en de verzoekende marktdeelnemer rechtstreeks raakt? |
| --- | --- |

1)

Kan, gezien de vaststellingsprocedure, en met name het mechanisme voor overleg met de Europese Commissie, zoals vastgesteld in gedelegeerde verordening (EU) 2019/331 (1) met betrekking tot de opneming van installaties op de lijst voor de toewijzing van CO2-emissierechten, tegen het besluit van het Italiaans comité voor de uitvoering van richtlijn 2003/87/EG (2) en voor de ondersteuning bij het beheer van de projectactiviteiten in verband met het protocol van Kyoto zelfstandig beroep worden ingesteld bij het Gerecht van de Europese Unie op grond van artikel 263, vierde alinea, VWEU indien het bestreden besluit bindende rechtsgevolgen heeft en de verzoekende marktdeelnemer rechtstreeks raakt?

| 2) | Zo nee, kan de particuliere marktdeelnemer die rechtstreeks wordt benadeeld door de uitsluiting van de toewijzing van CO2-emissierechten op basis van het onderzoek dat door de Europese Commissie en het Italiaans comité voor de uitvoering van richtlijn 2003/87/EG en voor de ondersteuning bij het beheer van de projectactiviteiten in verband met het protocol van Kyoto gezamenlijk is verricht, tegen het besluit waarbij de Europese Commissie weigert de installatie op te nemen in de lijst bedoeld in artikel 14, lid 4, van gedelegeerde verordening (EU) 2019/331 beroep instellen bij het Gerecht van de Europese Unie op grond van artikel 263, vierde alinea, VWEU? |
| --- | --- |

2)

Zo nee, kan de particuliere marktdeelnemer die rechtstreeks wordt benadeeld door de uitsluiting van de toewijzing van CO2-emissierechten op basis van het onderzoek dat door de Europese Commissie en het Italiaans comité voor de uitvoering van richtlijn 2003/87/EG en voor de ondersteuning bij het beheer van de projectactiviteiten in verband met het protocol van Kyoto gezamenlijk is verricht, tegen het besluit waarbij de Europese Commissie weigert de installatie op te nemen in de lijst bedoeld in artikel 14, lid 4, van gedelegeerde verordening (EU) 2019/331 beroep instellen bij het Gerecht van de Europese Unie op grond van artikel 263, vierde alinea, VWEU?

| 3) | Omvat het begrip “elektriciteitsopwekker” als bedoeld in artikel 3, onder u), van richtlijn 2003/87/EG, zoals omschreven in het arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 juni 2019 in de zaak C-682/17, ExxonMobil Production Deutschland GmbH/Bundesrepublik Deutschland — betreffende het verzoek om een prejudiciële beslissing dat het Verwaltungsgericht Berlin (bestuursrechter in eerste aanleg Berlijn, Duitsland) krachtens artikel 267 VWEU bij verwijzingsbeslissing van 28 november 2017 bij het Hof heeft ingediend — tevens situaties waarin de installatie slechts een klein deel van de elektriciteit uit niet-hoogrenderende warmtekrachtkoppeling opwekt, terwijl zij wordt gekenmerkt door meerdere bronnen van thermische energie anders dan warmtekrachtkoppeling die voldoen aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor kosteloze toewijzing van emissierechten? |
| --- | --- |

3)

Omvat het begrip “elektriciteitsopwekker” als bedoeld in artikel 3, onder u), van richtlijn 2003/87/EG, zoals omschreven in het arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 juni 2019 in de zaak C-682/17, ExxonMobil Production Deutschland GmbH/Bundesrepublik Deutschland — betreffende het verzoek om een prejudiciële beslissing dat het Verwaltungsgericht Berlin (bestuursrechter in eerste aanleg Berlijn, Duitsland) krachtens artikel 267 VWEU bij verwijzingsbeslissing van 28 november 2017 bij het Hof heeft ingediend — tevens situaties waarin de installatie slechts een klein deel van de elektriciteit uit niet-hoogrenderende warmtekrachtkoppeling opwekt, terwijl zij wordt gekenmerkt door meerdere bronnen van thermische energie anders dan warmtekrachtkoppeling die voldoen aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor kosteloze toewijzing van emissierechten?

| 4) | Is een dergelijke uitlegging van het begrip “elektriciteitsopwekker” verenigbaar met de algemene Unierechtelijke beginselen van eerbiediging van de mededingingsvoorwaarden tussen marktdeelnemers bij het bieden van economische stimulansen en van evenredigheid van de maatregel, indien een installatie die wordt gekenmerkt door meerdere energiebronnen in haar geheel van die voordelen wordt uitgesloten, zonder de emissiewaarden te onderscheiden die betrekking hebben op andere warmtebronnen dan warmtekrachtkoppeling die volledig in aanmerking komen voor de geboden voordelen? |
| --- | --- |

4)

Is een dergelijke uitlegging van het begrip “elektriciteitsopwekker” verenigbaar met de algemene Unierechtelijke beginselen van eerbiediging van de mededingingsvoorwaarden tussen marktdeelnemers bij het bieden van economische stimulansen en van evenredigheid van de maatregel, indien een installatie die wordt gekenmerkt door meerdere energiebronnen in haar geheel van die voordelen wordt uitgesloten, zonder de emissiewaarden te onderscheiden die betrekking hebben op andere warmtebronnen dan warmtekrachtkoppeling die volledig in aanmerking komen voor de geboden voordelen?

---

(1)  Gedelegeerde verordening (EU) 2019/331 van de Commissie van 19 december 2018 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (Voor de EER relevante tekst.) (PB 2019, L 59, blz. 8).

(2)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB 2003, L 275, blz. 32).

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/14 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/14

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 9 februari 2022 — Fenice — Qualità per l’ambiente SpA / Ministero della Transizione Ecologica e.a.

(Zaak C-92/22)

(2022/C 191/19)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Fenice — Qualità per l’ambiente SpA

Verwerende partijen: Ministero della Transizione Ecologica, Ministero dello Sviluppo Economico, Comitato nazionale per la gestione della Direttiva 2003/87/CE e per il supporto nella gestione delle attività di progetto del protocollo di Kyoto

Prejudiciële vragen

| 1) | Kan, gezien de vaststellingsprocedure, en met name het mechanisme voor overleg met de Europese Commissie, zoals vastgesteld in gedelegeerde verordening (EU) 2019/331 (1) met betrekking tot de opneming van installaties op de lijst voor de toewijzing van CO2-emissierechten, tegen het besluit van het Italiaans comité voor de uitvoering van richtlijn 2003/87/EG (2) en voor de ondersteuning bij het beheer van de projectactiviteiten in verband met het protocol van Kyoto zelfstandig beroep worden ingesteld bij het Gerecht van de Europese Unie op grond van artikel 263, vierde alinea, VWEU indien het bestreden besluit bindende rechtsgevolgen heeft en de verzoekende marktdeelnemer rechtstreeks raakt? |
| --- | --- |

1)

Kan, gezien de vaststellingsprocedure, en met name het mechanisme voor overleg met de Europese Commissie, zoals vastgesteld in gedelegeerde verordening (EU) 2019/331 (1) met betrekking tot de opneming van installaties op de lijst voor de toewijzing van CO2-emissierechten, tegen het besluit van het Italiaans comité voor de uitvoering van richtlijn 2003/87/EG (2) en voor de ondersteuning bij het beheer van de projectactiviteiten in verband met het protocol van Kyoto zelfstandig beroep worden ingesteld bij het Gerecht van de Europese Unie op grond van artikel 263, vierde alinea, VWEU indien het bestreden besluit bindende rechtsgevolgen heeft en de verzoekende marktdeelnemer rechtstreeks raakt?

| 2) | Zo nee, kan de particuliere marktdeelnemer die rechtstreeks wordt benadeeld door de uitsluiting van de toewijzing van CO2-emissierechten op basis van het onderzoek dat door de Europese Commissie en het Italiaans comité voor de uitvoering van richtlijn 2003/87/EG en voor de ondersteuning bij het beheer van de projectactiviteiten in verband met het protocol van Kyoto gezamenlijk is verricht, tegen het besluit waarbij de Europese Commissie weigert de installatie op te nemen in de lijst bedoeld in artikel 14, lid 4, van gedelegeerde verordening (EU) 2019/331 beroep instellen bij het Gerecht van de Europese Unie op grond van artikel 263, vierde alinea, VWEU? |
| --- | --- |

2)

Zo nee, kan de particuliere marktdeelnemer die rechtstreeks wordt benadeeld door de uitsluiting van de toewijzing van CO2-emissierechten op basis van het onderzoek dat door de Europese Commissie en het Italiaans comité voor de uitvoering van richtlijn 2003/87/EG en voor de ondersteuning bij het beheer van de projectactiviteiten in verband met het protocol van Kyoto gezamenlijk is verricht, tegen het besluit waarbij de Europese Commissie weigert de installatie op te nemen in de lijst bedoeld in artikel 14, lid 4, van gedelegeerde verordening (EU) 2019/331 beroep instellen bij het Gerecht van de Europese Unie op grond van artikel 263, vierde alinea, VWEU?

| 3) | Omvat het begrip “elektriciteitsopwekker” als bedoeld in artikel 3, onder u), van richtlijn 2003/87/EG, zoals omschreven in het arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 juni 2019 in de zaak C-682/17, ExxonMobil Production Deutschland GmbH/Bundesrepublik Deutschland — betreffende het verzoek om een prejudiciële beslissing dat het Verwaltungsgericht Berlin (bestuursrechter in eerste aanleg Berlijn, Duitsland) krachtens artikel 267 VWEU bij verwijzingsbeslissing van 28 november 2017 bij het Hof heeft ingediend — tevens situaties waarin de installatie slechts een klein deel van de elektriciteit uit niet-hoogrenderende warmtekrachtkoppeling opwekt, terwijl zij wordt gekenmerkt door meerdere bronnen van thermische energie anders dan warmtekrachtkoppeling die voldoen aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor kosteloze toewijzing van emissierechten? |
| --- | --- |

3)

Omvat het begrip “elektriciteitsopwekker” als bedoeld in artikel 3, onder u), van richtlijn 2003/87/EG, zoals omschreven in het arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 juni 2019 in de zaak C-682/17, ExxonMobil Production Deutschland GmbH/Bundesrepublik Deutschland — betreffende het verzoek om een prejudiciële beslissing dat het Verwaltungsgericht Berlin (bestuursrechter in eerste aanleg Berlijn, Duitsland) krachtens artikel 267 VWEU bij verwijzingsbeslissing van 28 november 2017 bij het Hof heeft ingediend — tevens situaties waarin de installatie slechts een klein deel van de elektriciteit uit niet-hoogrenderende warmtekrachtkoppeling opwekt, terwijl zij wordt gekenmerkt door meerdere bronnen van thermische energie anders dan warmtekrachtkoppeling die voldoen aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor kosteloze toewijzing van emissierechten?

| 4) | Is een dergelijke uitlegging van het begrip “elektriciteitsopwekker” verenigbaar met de algemene Unierechtelijke beginselen van eerbiediging van de mededingingsvoorwaarden tussen marktdeelnemers bij het bieden van economische stimulansen en van evenredigheid van de maatregel, indien een installatie die wordt gekenmerkt door meerdere energiebronnen in haar geheel van die voordelen wordt uitgesloten, zonder de emissiewaarden te onderscheiden die betrekking hebben op andere warmtebronnen dan warmtekrachtkoppeling die volledig in aanmerking komen voor de geboden voordelen? |
| --- | --- |

4)

Is een dergelijke uitlegging van het begrip “elektriciteitsopwekker” verenigbaar met de algemene Unierechtelijke beginselen van eerbiediging van de mededingingsvoorwaarden tussen marktdeelnemers bij het bieden van economische stimulansen en van evenredigheid van de maatregel, indien een installatie die wordt gekenmerkt door meerdere energiebronnen in haar geheel van die voordelen wordt uitgesloten, zonder de emissiewaarden te onderscheiden die betrekking hebben op andere warmtebronnen dan warmtekrachtkoppeling die volledig in aanmerking komen voor de geboden voordelen?

---

(1)  Gedelegeerde verordening (EU) 2019/331 van de Commissie van 19 december 2018 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB 2019, L 59, blz. 8).

(2)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB 2003, L 275, blz. 32).

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/15 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/15

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 9 februari 2022 — Fenice — Qualità per l’ambiente SpA / Ministero della Transizione Ecologica e.a.

(Zaak C-93/22)

(2022/C 191/20)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Fenice — Qualità per l’ambiente SpA

Verwerende partijen: Ministero della Transizione Ecologica, Ministero dello Sviluppo Economico, Comitato nazionale per la gestione della Direttiva 2003/87/CE e per il supporto nella gestione delle attività di progetto del protocollo di Kyoto

Prejudiciële vragen

| 1) | Kan, gezien de vaststellingsprocedure, en met name het mechanisme voor overleg met de Europese Commissie, zoals vastgesteld in gedelegeerde verordening (EU) 2019/331 (1) met betrekking tot de opneming van installaties op de lijst voor de toewijzing van CO2-emissierechten, tegen het besluit van het Italiaans comité voor de uitvoering van richtlijn 2003/87/EG (2) en voor de ondersteuning bij het beheer van de projectactiviteiten in verband met het protocol van Kyoto zelfstandig beroep worden ingesteld bij het Gerecht van de Europese Unie op grond van artikel 263, vierde alinea, VWEU indien het bestreden besluit bindende rechtsgevolgen heeft en de verzoekende marktdeelnemer rechtstreeks raakt? |
| --- | --- |

1)

Kan, gezien de vaststellingsprocedure, en met name het mechanisme voor overleg met de Europese Commissie, zoals vastgesteld in gedelegeerde verordening (EU) 2019/331 (1) met betrekking tot de opneming van installaties op de lijst voor de toewijzing van CO2-emissierechten, tegen het besluit van het Italiaans comité voor de uitvoering van richtlijn 2003/87/EG (2) en voor de ondersteuning bij het beheer van de projectactiviteiten in verband met het protocol van Kyoto zelfstandig beroep worden ingesteld bij het Gerecht van de Europese Unie op grond van artikel 263, vierde alinea, VWEU indien het bestreden besluit bindende rechtsgevolgen heeft en de verzoekende marktdeelnemer rechtstreeks raakt?

| 2) | Zo nee, kan de particuliere marktdeelnemer die rechtstreeks wordt benadeeld door de uitsluiting van de toewijzing van CO2-emissierechten op basis van het onderzoek dat door de Europese Commissie en het Italiaans comité voor de uitvoering van richtlijn 2003/87/EG en voor de ondersteuning bij het beheer van de projectactiviteiten in verband met het protocol van Kyoto gezamenlijk is verricht, tegen het besluit waarbij de Europese Commissie weigert de installatie op te nemen in de lijst bedoeld in artikel 14, lid 4, van gedelegeerde verordening (EU) 2019/331 beroep instellen bij het Gerecht van de Europese Unie op grond van artikel 263, vierde alinea, VWEU? |
| --- | --- |

2)

Zo nee, kan de particuliere marktdeelnemer die rechtstreeks wordt benadeeld door de uitsluiting van de toewijzing van CO2-emissierechten op basis van het onderzoek dat door de Europese Commissie en het Italiaans comité voor de uitvoering van richtlijn 2003/87/EG en voor de ondersteuning bij het beheer van de projectactiviteiten in verband met het protocol van Kyoto gezamenlijk is verricht, tegen het besluit waarbij de Europese Commissie weigert de installatie op te nemen in de lijst bedoeld in artikel 14, lid 4, van gedelegeerde verordening (EU) 2019/331 beroep instellen bij het Gerecht van de Europese Unie op grond van artikel 263, vierde alinea, VWEU?

| 3) | Omvat het begrip “elektriciteitsopwekker” als bedoeld in artikel 3, onder u), van richtlijn 2003/87/EG, zoals omschreven in het arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 juni 2019 in de zaak C-682/17, ExxonMobil Production Deutschland GmbH/Bundesrepublik Deutschland — betreffende het verzoek om een prejudiciële beslissing dat het Verwaltungsgericht Berlin (bestuursrechter in eerste aanleg Berlijn, Duitsland) krachtens artikel 267 VWEU bij verwijzingsbeslissing van 28 november 2017 bij het Hof heeft ingediend — tevens situaties waarin de installatie slechts een klein deel van de elektriciteit uit niet-hoogrenderende warmtekrachtkoppeling opwekt, terwijl zij wordt gekenmerkt door meerdere bronnen van thermische energie anders dan warmtekrachtkoppeling die voldoen aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor kosteloze toewijzing van emissierechten? |
| --- | --- |

3)

Omvat het begrip “elektriciteitsopwekker” als bedoeld in artikel 3, onder u), van richtlijn 2003/87/EG, zoals omschreven in het arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 juni 2019 in de zaak C-682/17, ExxonMobil Production Deutschland GmbH/Bundesrepublik Deutschland — betreffende het verzoek om een prejudiciële beslissing dat het Verwaltungsgericht Berlin (bestuursrechter in eerste aanleg Berlijn, Duitsland) krachtens artikel 267 VWEU bij verwijzingsbeslissing van 28 november 2017 bij het Hof heeft ingediend — tevens situaties waarin de installatie slechts een klein deel van de elektriciteit uit niet-hoogrenderende warmtekrachtkoppeling opwekt, terwijl zij wordt gekenmerkt door meerdere bronnen van thermische energie anders dan warmtekrachtkoppeling die voldoen aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor kosteloze toewijzing van emissierechten?

| 4) | Is een dergelijke uitlegging van het begrip “elektriciteitsopwekker” verenigbaar met de algemene Unierechtelijke beginselen van eerbiediging van de mededingingsvoorwaarden tussen marktdeelnemers bij het bieden van economische stimulansen en van evenredigheid van de maatregel, indien een installatie die wordt gekenmerkt door meerdere energiebronnen in haar geheel van die voordelen wordt uitgesloten, zonder de emissiewaarden te onderscheiden die betrekking hebben op andere warmtebronnen dan warmtekrachtkoppeling die volledig in aanmerking komen voor de geboden voordelen? |
| --- | --- |

4)

Is een dergelijke uitlegging van het begrip “elektriciteitsopwekker” verenigbaar met de algemene Unierechtelijke beginselen van eerbiediging van de mededingingsvoorwaarden tussen marktdeelnemers bij het bieden van economische stimulansen en van evenredigheid van de maatregel, indien een installatie die wordt gekenmerkt door meerdere energiebronnen in haar geheel van die voordelen wordt uitgesloten, zonder de emissiewaarden te onderscheiden die betrekking hebben op andere warmtebronnen dan warmtekrachtkoppeling die volledig in aanmerking komen voor de geboden voordelen?

---

(1)  Gedelegeerde verordening (EU) 2019/331 van de Commissie van 19 december 2018 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB 2019, L 59, blz. 8).

(2)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB 2003, L 275, blz. 32).

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/16 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/16

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale amministrativo regionale per il Lazio (Italië) op 9 februari 2022 — Gruppo Mauro Saviola Srl / Ministero della Transizione Ecologica, Comitato nazionale per la gestione della Direttiva 2003/87/CE e per il supporto nella gestione delle attività di progetto del protocollo di Kyoto

(Zaak C-94/22)

(2022/C 191/21)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale amministrativo regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Gruppo Mauro Saviola Srl

Verwerende partijen: Ministero della Transizione Ecologica, Comitato nazionale per la gestione della Direttiva 2003/87/CE e per il supporto nella gestione delle attività di progetto del protocollo di Kyoto

Prejudiciële vragen

| 1) | Kan, gezien de vaststellingsprocedure, en met name het mechanisme voor overleg met de Europese Commissie, zoals vastgesteld in gedelegeerde verordening (EU) 2019/331 (1) met betrekking tot de opneming van installaties op de lijst voor de toewijzing van CO2-emissierechten, tegen het besluit van het Italiaans comité voor de uitvoering van richtlijn 2003/87/EG (2) en voor de ondersteuning bij het beheer van de projectactiviteiten in verband met het protocol van Kyoto zelfstandig beroep worden ingesteld bij het Gerecht van de Europese Unie op grond van artikel 263, vierde alinea, VWEU indien het bestreden besluit bindende rechtsgevolgen heeft en de verzoekende marktdeelnemer rechtstreeks raakt? |
| --- | --- |

1)

Kan, gezien de vaststellingsprocedure, en met name het mechanisme voor overleg met de Europese Commissie, zoals vastgesteld in gedelegeerde verordening (EU) 2019/331 (1) met betrekking tot de opneming van installaties op de lijst voor de toewijzing van CO2-emissierechten, tegen het besluit van het Italiaans comité voor de uitvoering van richtlijn 2003/87/EG (2) en voor de ondersteuning bij het beheer van de projectactiviteiten in verband met het protocol van Kyoto zelfstandig beroep worden ingesteld bij het Gerecht van de Europese Unie op grond van artikel 263, vierde alinea, VWEU indien het bestreden besluit bindende rechtsgevolgen heeft en de verzoekende marktdeelnemer rechtstreeks raakt?

| 2) | Zo nee, kan de particuliere marktdeelnemer die rechtstreeks wordt benadeeld door de uitsluiting van de toewijzing van CO2-emissierechten op basis van het onderzoek dat door de Europese Commissie en het Italiaans comité voor de uitvoering van richtlijn 2003/87/EG en voor de ondersteuning bij het beheer van de projectactiviteiten in verband met het protocol van Kyoto gezamenlijk is verricht, tegen het besluit waarbij de Europese Commissie weigert de installatie op te nemen in de lijst bedoeld in artikel 14, lid 4, van gedelegeerde verordening (EU) 2019/331 beroep instellen bij het Gerecht van de Europese Unie op grond van artikel 263, vierde alinea, VWEU? |
| --- | --- |

2)

Zo nee, kan de particuliere marktdeelnemer die rechtstreeks wordt benadeeld door de uitsluiting van de toewijzing van CO2-emissierechten op basis van het onderzoek dat door de Europese Commissie en het Italiaans comité voor de uitvoering van richtlijn 2003/87/EG en voor de ondersteuning bij het beheer van de projectactiviteiten in verband met het protocol van Kyoto gezamenlijk is verricht, tegen het besluit waarbij de Europese Commissie weigert de installatie op te nemen in de lijst bedoeld in artikel 14, lid 4, van gedelegeerde verordening (EU) 2019/331 beroep instellen bij het Gerecht van de Europese Unie op grond van artikel 263, vierde alinea, VWEU?

| 3) | Omvat het begrip “elektriciteitsopwekker” als bedoeld in artikel 3, onder u), van richtlijn 2003/87/EG, zoals omschreven in het arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 juni 2019 in de zaak 682/17, ExxonMobil Production Deutschland GmbH/Bundesrepublik Deutschland — betreffende het verzoek om een prejudiciële beslissing dat het Verwaltungsgericht Berlin (bestuursrechter in eerste aanleg Berlijn, Duitsland) krachtens artikel 267 VWEU bij verwijzingsbeslissing van 28 november 2017 bij het Hof heeft ingediend — tevens situaties waarin de installatie energie opwekt die volledig voor eigen gebruik is bestemd, indien een deel daarvan uitsluitend met tussenpozen aan het openbare elektriciteitsnet wordt afgegeven wanneer de installaties waarvoor de energie bestemd is, zijn stilgelegd om de werking van de installatie te waarborgen? |
| --- | --- |

3)

Omvat het begrip “elektriciteitsopwekker” als bedoeld in artikel 3, onder u), van richtlijn 2003/87/EG, zoals omschreven in het arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 juni 2019 in de zaak 682/17, ExxonMobil Production Deutschland GmbH/Bundesrepublik Deutschland — betreffende het verzoek om een prejudiciële beslissing dat het Verwaltungsgericht Berlin (bestuursrechter in eerste aanleg Berlijn, Duitsland) krachtens artikel 267 VWEU bij verwijzingsbeslissing van 28 november 2017 bij het Hof heeft ingediend — tevens situaties waarin de installatie energie opwekt die volledig voor eigen gebruik is bestemd, indien een deel daarvan uitsluitend met tussenpozen aan het openbare elektriciteitsnet wordt afgegeven wanneer de installaties waarvoor de energie bestemd is, zijn stilgelegd om de werking van de installatie te waarborgen?

| 4) | Is een dergelijke uitlegging van het begrip “elektriciteitsopwekker” verenigbaar met de algemene Unierechtelijke beginselen van eerbiediging van de mededingingsvoorwaarden tussen marktdeelnemers bij het bieden van economische stimulansen en evenredigheid van de maatregel, indien volgens die uitlegging het eigen gebruik van elektrische energie niet wordt gestimuleerd door het toewijzen van kosteloze CO2-emissierechten voor de installaties die daarvan gebruik maken? |
| --- | --- |

4)

Is een dergelijke uitlegging van het begrip “elektriciteitsopwekker” verenigbaar met de algemene Unierechtelijke beginselen van eerbiediging van de mededingingsvoorwaarden tussen marktdeelnemers bij het bieden van economische stimulansen en evenredigheid van de maatregel, indien volgens die uitlegging het eigen gebruik van elektrische energie niet wordt gestimuleerd door het toewijzen van kosteloze CO2-emissierechten voor de installaties die daarvan gebruik maken?

---

(1)  Gedelegeerde verordening (EU) 2019/331 van de Commissie van 19 december 2018 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB 2019, L 59, blz. 8).

(2)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB 2003, L 275, blz. 32).

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/17 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/17

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 14 februari 2022 — Kapniki Α. Michaïlidis ΑΕ / Organismos Pliromon kai Elenchou Koinotikon Enischyseon Prosanatolismou kai Engyseon (OPEKEPE), Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon

(Zaak C-99/22)

(2022/C 191/22)

Procestaal: Grieks

Verwijzende rechter

Symvoulio tis Epikrateias

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster in cassatie: Kapniki Α. Michaïlidis ΑΕ

Verweerders in cassatie: Organismos Pliromon kai Elenchou Koinotikon Enischyseon Prosanatolismou kai Engyseon (OPEKEPE), Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon

Prejudiciële vraag

Is de bepaling van artikel 3, lid 3, van verordening (EEG) nr. 2062/92 (1) van de Raad van 30 juni 1992, dat wanneer het aandeel van de door een bewerker aangekochte hoeveelheid tabak van een lagere kwaliteit in de totaal aangekochte hoeveelheid van de betrokken soort groter is dan het in bijlage IV aangegeven percentage, de premie met 30 % wordt verlaagd voor de boven het betreffende percentage aangekochte hoeveelheid, in strijd met het beginsel dat rechtsregels geen terugwerkende kracht hebben en het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen?

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 2062/92 van de Raad van 30 juni 1992 tot vaststelling van de voor de oogst van 1992 geldende streefprijzen, interventieprijzen, premiebedragen voor kopers van tabaksbladeren, afgeleide interventieprijzen voor verpakte tabak, referentiekwaliteiten en productiegebieden (PB 1992, L 215, blz. 22).

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/18 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/18

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 17 februari 2022 — NG / Direktor na Glavna direktsia “Natsionalna politsia” pri MVR — Sofia

(Zaak C-118/22)

(2022/C 191/23)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Varhoven administrativen sad

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: NG

Verwerende partij: Direktor na Glavna direktsia “Natsionalna politsia” pri MVR — Sofia

Prejudiciële vraag

Staat de uitlegging van artikel 5, gelezen in samenhang met artikel 13, leden 2, onder b), en 3, van richtlijn (EU) 2016/680 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door bevoegde autoriteiten met oog op de voorkoming, het onderzoek, de opsporing en de vervolging van strafbare feiten of de tenuitvoerlegging van straffen, en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Kaderbesluit 2008/977/JBZ (1) van de Raad, nationale wettelijke maatregelen toe die leiden tot een nagenoeg onbeperkt recht op verwerking van persoonsgegevens door bevoegde autoriteiten met het oog op de voorkoming, de opsporing of de tenuitvoerlegging van strafbare feiten en/of tot het tenietgaan van het recht van de betrokkene op beperking van de verwerking, op wissing of op vernietiging van zijn gegevens?

---

(1)  PB 2016, L 119, blz. 89.

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/19 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/19

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 22 februari 2022 — Balgarska telekomunikatsionna kompania EAD / Direktor na Direktsia “Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Sofia

(Zaak C-127/22)

(2022/C 191/24)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Varhoven administrativen sad

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij tot cassatie: Balgarska telekomunikatsionna kompania EAD

Verwerende partij in cassatie: Direktor na Direktsia “Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Sofia

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 185, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG (1) aldus worden uitgelegd dat het afdanken van goederen in de zin van het niet langer opnemen van economische goederen of voorraden in de balans van de belastingplichtige, op grond dat zij naar verwachting geen economische voordelen meer zullen opleveren omdat zij bijvoorbeeld versleten, gebrekkig of ongeschikt zijn, of niet voor het beoogde doel kunnen worden gebruikt, neerkomt op een wijziging die zich na de btw-aangifte overeenkomstig de Zakon za danak varhu dobavenata stoynost (Bulgaarse wet op de belasting over de toegevoegde waarde; hierna: “ZDDS”) heeft voorgedaan in de elementen die in aanmerking zijn genomen voor het bepalen van het bedrag van de aftrek met betrekking tot de belasting over de toegevoegde waarde die reeds bij de aankoop van de goederen was betaald, hetgeen de verplichting inhoudt om de aftrek te herzien wanneer de afgedankte goederen vervolgens als in bijlage 2 genoemde goederen zijn verkocht, wat een belastbare levering vormt? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 185, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG (1) aldus worden uitgelegd dat het afdanken van goederen in de zin van het niet langer opnemen van economische goederen of voorraden in de balans van de belastingplichtige, op grond dat zij naar verwachting geen economische voordelen meer zullen opleveren omdat zij bijvoorbeeld versleten, gebrekkig of ongeschikt zijn, of niet voor het beoogde doel kunnen worden gebruikt, neerkomt op een wijziging die zich na de btw-aangifte overeenkomstig de Zakon za danak varhu dobavenata stoynost (Bulgaarse wet op de belasting over de toegevoegde waarde; hierna: “ZDDS”) heeft voorgedaan in de elementen die in aanmerking zijn genomen voor het bepalen van het bedrag van de aftrek met betrekking tot de belasting over de toegevoegde waarde die reeds bij de aankoop van de goederen was betaald, hetgeen de verplichting inhoudt om de aftrek te herzien wanneer de afgedankte goederen vervolgens als in bijlage 2 genoemde goederen zijn verkocht, wat een belastbare levering vormt?

| 2) | Moet artikel 185, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG aldus worden uitgelegd dat het afdanken van goederen in de zin van het niet langer opnemen van economische goederen of voorraden in de balans van de belastingplichtige, op grond dat zij naar verwachting geen economische voordelen meer zullen opleveren omdat zij bijvoorbeeld versleten, gebrekkig of ongeschikt zijn, of niet voor het beoogde doel kunnen worden gebruikt, neerkomt op een wijziging die zich na de btw-aangifte overeenkomstig de ZDDS heeft voorgedaan in de elementen die in aanmerking zijn genomen voor het bepalen van het bedrag van de aftrek met betrekking tot de belasting over de toegevoegde waarde die reeds bij de aankoop van de goederen was betaald, wat de verplichting inhoudt om de aftrek te herzien wanneer de afgedankte goederen vervolgens zijn vernietigd of verwijderd en dat naar behoren is bewezen en aangetoond? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 185, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG aldus worden uitgelegd dat het afdanken van goederen in de zin van het niet langer opnemen van economische goederen of voorraden in de balans van de belastingplichtige, op grond dat zij naar verwachting geen economische voordelen meer zullen opleveren omdat zij bijvoorbeeld versleten, gebrekkig of ongeschikt zijn, of niet voor het beoogde doel kunnen worden gebruikt, neerkomt op een wijziging die zich na de btw-aangifte overeenkomstig de ZDDS heeft voorgedaan in de elementen die in aanmerking zijn genomen voor het bepalen van het bedrag van de aftrek met betrekking tot de belasting over de toegevoegde waarde die reeds bij de aankoop van de goederen was betaald, wat de verplichting inhoudt om de aftrek te herzien wanneer de afgedankte goederen vervolgens zijn vernietigd of verwijderd en dat naar behoren is bewezen en aangetoond?

| 3) | Indien de eerste of de tweede vraag, dan wel beide vragen bevestigend worden beantwoord, moet artikel 185, lid 2, van richtlijn 2006/112/EG dan aldus worden uitgelegd dat het afdanken van goederen onder de bovengenoemde omstandigheden een geval van naar behoren bewezen en aangetoonde vernietiging of verlies van een goed vormt, waarbij geen verplichting ontstaat om de aftrek met betrekking tot de bij de verwerving van de goederen betaalde btw te herzien? |
| --- | --- |

3)

Indien de eerste of de tweede vraag, dan wel beide vragen bevestigend worden beantwoord, moet artikel 185, lid 2, van richtlijn 2006/112/EG dan aldus worden uitgelegd dat het afdanken van goederen onder de bovengenoemde omstandigheden een geval van naar behoren bewezen en aangetoonde vernietiging of verlies van een goed vormt, waarbij geen verplichting ontstaat om de aftrek met betrekking tot de bij de verwerving van de goederen betaalde btw te herzien?

| 4) | Moet artikel 185, lid 2, van richtlijn 2006/112/EG aldus worden uitgelegd dat er in geval van naar behoren bewezen en aangetoonde vernietiging of verlies van een goed slechts van herziening van de aftrek kan worden afgezien wanneer de vernietiging of het verlies werd veroorzaakt door gebeurtenissen die buiten de controle van de belastingplichtige liggen en door hem niet konden worden voorzien of voorkomen? |
| --- | --- |

4)

Moet artikel 185, lid 2, van richtlijn 2006/112/EG aldus worden uitgelegd dat er in geval van naar behoren bewezen en aangetoonde vernietiging of verlies van een goed slechts van herziening van de aftrek kan worden afgezien wanneer de vernietiging of het verlies werd veroorzaakt door gebeurtenissen die buiten de controle van de belastingplichtige liggen en door hem niet konden worden voorzien of voorkomen?

| 5) | Indien de eerste of de tweede vraag, dan wel beide vragen ontkennend worden beantwoord, staat artikel 185, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG dan in de weg aan een nationale regeling als die van respectievelijk artikel 79, lid 3, ZDDS, in de versie die van kracht was tot en met 31 december 2016, en artikel 79, lid 1, ZDDS, in de versie die sinds 1 januari 2017 van kracht is, die voor het afdanken van goederen voorziet in de verplichting tot herziening van de aftrek, ook al zijn de goederen vervolgens verkocht — wat een belastbare levering van goederen in de zin van bijlage 2 is — dan wel vernietigd of verwijderd en is dat naar behoren bewezen en aangetoond? |
| --- | --- |

5)

Indien de eerste of de tweede vraag, dan wel beide vragen ontkennend worden beantwoord, staat artikel 185, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG dan in de weg aan een nationale regeling als die van respectievelijk artikel 79, lid 3, ZDDS, in de versie die van kracht was tot en met 31 december 2016, en artikel 79, lid 1, ZDDS, in de versie die sinds 1 januari 2017 van kracht is, die voor het afdanken van goederen voorziet in de verplichting tot herziening van de aftrek, ook al zijn de goederen vervolgens verkocht — wat een belastbare levering van goederen in de zin van bijlage 2 is — dan wel vernietigd of verwijderd en is dat naar behoren bewezen en aangetoond?

---

(1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/20 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/20

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 25 februari 2022 — flightright GmbH / Swiss International Air Lines AG

(Zaak C-131/22)

(2022/C 191/25)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Frankfurt am Main

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: flightright GmbH

Verwerende partij: Swiss International Air Lines AG

Prejudiciële vragen

| 1) | Is er sprake van een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) wanneer zich weersomstandigheden voordoen die de uitvoering van een vlucht verhinderen, ongeacht de specifieke aard ervan? |
| --- | --- |

1)

Is er sprake van een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) wanneer zich weersomstandigheden voordoen die de uitvoering van een vlucht verhinderen, ongeacht de specifieke aard ervan?

| 2) | Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beantwoord, kan dan aan de hand van de regionale en seizoensgebonden frequentie van weersomstandigheden op de plaats en het tijdstip waarop zij zich voordoen worden bepaald of zij buitengewoon zijn? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beantwoord, kan dan aan de hand van de regionale en seizoensgebonden frequentie van weersomstandigheden op de plaats en het tijdstip waarop zij zich voordoen worden bepaald of zij buitengewoon zijn?

| 3) | Is er sprake van een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van de verordening wanneer een besluit van het luchtverkeersbeheer voor een specifiek vliegtuig op een specifieke dag een langdurige vertraging, een vertraging van een nacht of de annulering van een of meer vluchten van dat vliegtuig veroorzaakt, ongeacht de reden voor dat besluit? |
| --- | --- |

3)

Is er sprake van een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van de verordening wanneer een besluit van het luchtverkeersbeheer voor een specifiek vliegtuig op een specifieke dag een langdurige vertraging, een vertraging van een nacht of de annulering van een of meer vluchten van dat vliegtuig veroorzaakt, ongeacht de reden voor dat besluit?

| 4) | Indien de derde vraag ontkennend moet worden beantwoord, moet de reden voor het besluit op zijn beurt uitzonderlijk zijn, zodat niet te verwachten is dat deze zich zal voordoen? |
| --- | --- |

4)

Indien de derde vraag ontkennend moet worden beantwoord, moet de reden voor het besluit op zijn beurt uitzonderlijk zijn, zodat niet te verwachten is dat deze zich zal voordoen?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/20 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/20

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 2 maart 2022 — Strafzaak tegen OE

(Zaak C-142/22)

(2022/C 191/26)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Supreme Court

Partij in de strafzaak

OE

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 27 van het kaderbesluit (1) aldus worden uitgelegd dat een beslissing tot overlevering van een persoon een rechtsverhouding doet ontstaan tussen deze persoon, de uitvoerende staat en de verzoekende staat, zodat alle kwesties die worden geacht definitief te zijn afgedaan in die beslissing, ook moeten worden beschouwd als afgedaan in het kader van de procedure tot verkrijging van toestemming voor vervolging of oplegging van straffen voor andere strafbare feiten? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 27 van het kaderbesluit (1) aldus worden uitgelegd dat een beslissing tot overlevering van een persoon een rechtsverhouding doet ontstaan tussen deze persoon, de uitvoerende staat en de verzoekende staat, zodat alle kwesties die worden geacht definitief te zijn afgedaan in die beslissing, ook moeten worden beschouwd als afgedaan in het kader van de procedure tot verkrijging van toestemming voor vervolging of oplegging van straffen voor andere strafbare feiten?

| 2) | Indien het antwoord op de eerste vraag ontkennend luidt, wordt dan het doeltreffendheidsbeginsel geschonden door een nationale procedureregel die als gevolg heeft dat de betrokkene wordt belet zich in het kader van het verzoek om toestemming te beroepen op een relevant arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie dat is gewezen na het bevel tot overlevering? |
| --- | --- |

2)

Indien het antwoord op de eerste vraag ontkennend luidt, wordt dan het doeltreffendheidsbeginsel geschonden door een nationale procedureregel die als gevolg heeft dat de betrokkene wordt belet zich in het kader van het verzoek om toestemming te beroepen op een relevant arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie dat is gewezen na het bevel tot overlevering?

---

(1)  Kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten — Verklaringen van sommige lidstaten bij de aanneming van het kaderbesluit (PB 2002, L 190, blz. 1).

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/21 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/21

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 2 maart 2022 — Merck Sharp & Dohme Corp / Clonmel Healthcare Limited

(Zaak C-149/22)

(2022/C 191/27)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Supreme Court

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Merck Sharp & Dohme Corp

Verwerende partij: Clonmel Healthcare Limited

Prejudiciële vragen

| 1) | a) | Is het voor de afgifte van een aanvullend beschermingscertificaat (ABC) en voor de rechtsgeldigheid van dat ABC krachtens artikel 3, onder a), van verordening (EG) nr. 469/2009 (1) betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen, voldoende dat het product waarvoor het ABC wordt afgegeven uitdrukkelijk is geïdentificeerd in de conclusies van het octrooi en daardoor wordt beschermd; of is het voor de afgifte van een ABC noodzakelijk dat de octrooihouder aan wie een vergunning voor het in de handel brengen (VHB) is verleend tevens aantoont dat sprake is van nieuwheid of inventiviteit, of dat het product binnen een enger concept valt dat is beschreven als de uitvinding waarop het octrooi betrekking heeft? |
| --- | --- | --- |

1)

a)

Is het voor de afgifte van een aanvullend beschermingscertificaat (ABC) en voor de rechtsgeldigheid van dat ABC krachtens artikel 3, onder a), van verordening (EG) nr. 469/2009 (1) betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen, voldoende dat het product waarvoor het ABC wordt afgegeven uitdrukkelijk is geïdentificeerd in de conclusies van het octrooi en daardoor wordt beschermd; of is het voor de afgifte van een ABC noodzakelijk dat de octrooihouder aan wie een vergunning voor het in de handel brengen (VHB) is verleend tevens aantoont dat sprake is van nieuwheid of inventiviteit, of dat het product binnen een enger concept valt dat is beschreven als de uitvinding waarop het octrooi betrekking heeft?

| b) | Wat moet in dat laatste geval, en de uitvinding onder het octrooi valt, door de octrooihouder en houder van de VHB worden aangetoond om een geldig ABC te verkrijgen? |
| --- | --- |

b)

Wat moet in dat laatste geval, en de uitvinding onder het octrooi valt, door de octrooihouder en houder van de VHB worden aangetoond om een geldig ABC te verkrijgen?

| 2) | Indien, zoals in casu, het octrooi is verleend voor een bepaald geneesmiddel, ezetimibe, en dit blijkens de conclusies van het octrooi, bij gebruik voor mensen, alleen of in combinatie met een ander geneesmiddel (in dit geval simvastatine, een tot het publieke domein behorend geneesmiddel) kan worden toegepast, kan dan krachtens artikel 3, onder a), van de verordening uitsluitend een ABC worden afgegeven voor een product dat uit ezetimibe bestaat — een monotherapie –, of kan eveneens een ABC worden afgegeven voor enkele of alle combinatieproducten die in de conclusies van het octrooi zijn geïdentificeerd? |
| --- | --- |

2)

| 3) | Wanneer een ABC wordt afgegeven voor een monotherapie (geneesmiddel A, in dit geval ezetimibe), of voor het eerst een ABC wordt afgegeven voor de geneesmiddelen A en B als combinatietherapie, die in de conclusies van het octrooi zijn vermeld, hoewel alleen geneesmiddel A zelf nieuw en dus geoctrooieerd is en andere geneesmiddelen reeds bekend zijn of tot het publieke domein behoren, wordt dan alleen een ABC afgegeven voor het voor het eerst in de handel brengen van dan wel geneesmiddel A als monotherapie, dan wel voor die eerste combinatietherapie A+B, zodat na die eerste afgifte geen tweede of derde ABC kan worden afgegeven voor de monotherapie of enige andere combinatietherapie dan die eerste combinatie waarvoor een ABC is afgegeven? |
| --- | --- |

3)

| 4) | Indien de conclusies van een octrooi betrekking hebben op zowel één enkele nieuwe molecule als een combinatie van die molecule met een bestaand en bekend geneesmiddel, al dan niet behorend tot het publieke domein, of meerdere dergelijke conclusies [gelden] voor een combinatie, is op grond van artikel 3, onder c), van de verordening de afgifte van een ABC dan beperkt tot:






  a) | uitsluitend de enkele molecule indien deze als product in de handel wordt gebracht; |
| --- | --- | --- |

4)

a)

uitsluitend de enkele molecule indien deze als product in de handel wordt gebracht;

| b) | het voor het eerst in de handel brengen van een product dat onder het octrooi valt, ongeacht of dit de monotherapie van het geneesmiddel is die wordt beschermd door het van kracht zijnde basisoctrooi, dan wel de eerste combinatietherapie, of |
| --- | --- |

b)

het voor het eerst in de handel brengen van een product dat onder het octrooi valt, ongeacht of dit de monotherapie van het geneesmiddel is die wordt beschermd door het van kracht zijnde basisoctrooi, dan wel de eerste combinatietherapie, of

| c) | ofwel a) ofwel b) naar keuze van de octrooihouder, ongeacht de datum van de VHB? |
| --- | --- |

c)

ofwel a) ofwel b) naar keuze van de octrooihouder, ongeacht de datum van de VHB?

En indien een van deze mogelijkheden juist is, wat is dan de reden?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (PB 2009, L 152, blz. 1).

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/22 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/22

---

Hogere voorziening ingesteld op 3 maart 2022 door Gmina Miasta Gdynia en Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o.tegen het arrest van het Gerecht van 21 december 2021 in zaak T-263/15 RENV, Gmina Miasta Gdynia en Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo / Commissie

(Zaak C-163/22 P)

(2022/C 191/28)

Procestaal: Pools

Partijen

Rekwirantes: Gmina Miasto Gdynia en Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. (vertegenwoordigers: K. Gruszecka-Spychala, P. K. Rosiak, radcy prawni)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Poolse Republiek

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht van 21 december 2021 in de zaak T-263/15 RENV, Gmina Miasto Gdynia i Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo/Commissie vernietigen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van 21 december 2021 in de zaak T-263/15 RENV, Gmina Miasto Gdynia i Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo/Commissie vernietigen;

| — | de zaak definitief afdoen door het eerste, het vierde en het zesde middel van de onderhavige hogere voorziening toe te wijzen en het bestreden besluit nietig verklaren, zoals in het verzoekschrift is gevorderd; |
| --- | --- |

—

de zaak definitief afdoen door het eerste, het vierde en het zesde middel van de onderhavige hogere voorziening toe te wijzen en het bestreden besluit nietig verklaren, zoals in het verzoekschrift is gevorderd;

| — | in de in het vorige punt bedoelde beslissing beslissen over de kosten van de procedure in eerste aanleg en de procedure in hogere voorziening. |
| --- | --- |

—

in de in het vorige punt bedoelde beslissing beslissen over de kosten van de procedure in eerste aanleg en de procedure in hogere voorziening.

Middelen en voornaamste argumenten

Eerste middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van artikel 107, lid 1, VWEU met betrekking tot de analyse van het eerste onderdeel van het eerste middel in verband met de onjuiste identificatie van het voordeel en de onjuiste vaststelling van het terug te vorderen steunbedrag, zoals aangevoerd in het vierde middel van het verzoekschrift.

Tweede middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door bij het onderzoek van de tweede grief van het zesde middel betreffende de onrechtmatigheid van de intrekking van besluit 2014/883/EU (1) en de vervanging ervan door het bestreden besluit, het vertrouwensbeginsel, het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van effectieve rechtsbescherming niet in acht te hebben genomen, door een onrechtmatige uitlegging te geven op grond waarvan de Commissie haar eigen, reeds voor het Gerecht bestreden handeling naar believen kan intrekken en de inhoud ervan naar believen kan wijzigen, zonder rekening te houden met de belangen en de verwachtingen van de partij die deze handeling betwist.

Derde middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van het derde middel van rekwiranten, ontleend aan schending van hun procedurele rechten alsmede van de beginselen van behoorlijk bestuur, loyale samenwerking en bescherming van het gewettigd vertrouwen, door niet te erkennen dat de Commissie verplicht is om het besluit tot inleiding van de procedure te wijzigen of een nieuw besluit daartoe vast te stellen, wanneer is voldaan aan de in het bestreden arrest gestelde voorwaarden voor wijziging of uitbreiding van het besluit tot inleiding van de procedure.

---

(1)  Besluit 2014/883/EU van de Commissie van 11 februari 2014 betreffende steunmaatregel SA.35388 (13/C) (ex 13/NN en ex 12/N) — Polen — Ontwikkeling van de luchthaven Gdynia-Kosakowo (Kennisgeving geschied onder nummer C(2014) 759); PB 2014, L 357, blz. 51.

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/23 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/23

---

Beroep ingesteld op 4 maart 2022 — Europese Commissie / Koninkrijk Denemarken

(Zaak C-167/22)

(2022/C 191/29)

Procestaal: Deens

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Grønfeldt en P. Messina, gemachtigden)

Verwerende partij: Koninkrijk Denemarken

Conclusies

| — | vaststellen dat het Koninkrijk Denemarken zijn verplichtingen uit hoofde van de bepalingen inzake het vrij verrichten van vervoerdiensten in de artikelen 1, 8 en 9 van verordening (EG) nr. 1072/2009 van het Europees Parlement en de Raad (1) niet is nagekomen door de parkeerduur op rustplaatsen in staatseigendom langs de Deense snelwegen te beperken tot maximaal 25 uur; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat het Koninkrijk Denemarken zijn verplichtingen uit hoofde van de bepalingen inzake het vrij verrichten van vervoerdiensten in de artikelen 1, 8 en 9 van verordening (EG) nr. 1072/2009 van het Europees Parlement en de Raad (1) niet is nagekomen door de parkeerduur op rustplaatsen in staatseigendom langs de Deense snelwegen te beperken tot maximaal 25 uur;

| — | het Koninkrijk Denemarken verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Koninkrijk Denemarken verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De Commissie betoogt dat de 25 uur-regel weliswaar geen directe discriminatie vormt, maar desalniettemin het vrij verrichten van diensten belemmert, omdat de regel Deense vervoerders anders raakt dan niet-Deense vervoerders. Bestuurders die werken voor niet-Deense vervoerders zullen meer moeilijkheden ondervinden om aan hun verplichtingen inzake rij- en rusttijden krachtens het Unierecht, met name krachtens verordening (EG) nr. 561/2006 (2), te voldoen dan bestuurders die werken voor Deense vervoerders met exploitatievestigingen in Denemarken waarnaar de bestuurders kunnen terugkeren en waar zij tijdens hun rustperiodes kunnen parkeren.

Volgens de Commissie kan de regel niet worden gerechtvaardigd op grond van de door Denemarken aangevoerde doelstellingen om (i) meer plaatsen beschikbaar te stellen waar bestuurders hun pauzes en korte rustperiodes kunnen nemen, (ii) een einde te stellen aan het illegaal en gevaarlijk parkeren langs autosnelwegen, (iii) te zorgen voor ordelijke omstandigheden op rustplaatsen door de negatieve gevolgen van het lang parkeren tegen te gaan en (iv) de levens- en arbeidsomstandigheden voor bestuurders te verbeteren, aangezien die regel niet geschikt is om deze doelstellingen te verwezenlijken en daarenboven verder gaat dan nodig is om die te bereiken.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1072/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de markt voor internationaal goederenvervoer over de weg (PB 2009, L 300, blz. 72).

(2)  Verordening (EG) nr. 561/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer, tot wijziging van verordeningen (EEG) nr. 3821/85 en (EG) nr. 2135/98 van de Raad en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad (PB 2006, L 102, blz. 1).

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/24 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/24

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven kasatsionen sad (Bulgarije) op 8 maart 2022 — Strafzaak tegen EV

(Zaak C-174/22)

(2022/C 191/30)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Varhoven kasatsionen sad

Partij in de strafzaak

EV

Prejudiciële vraag

Staan de bepalingen van verordening (EG) nr. 273/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 (1), die invulling geven aan de blanketnorm van artikel 354a van de Nakazatelen kodeks (wetboek van strafrecht) juncto artikel 3, lid 4, van de Zakon za kontrol varhu narkotichnite veshtestva i prekursorite (wet inzake de controle op verdovende middelen en drugsprecursoren), toe dat een persoon schuldig wordt bevonden aan het bezit van een stof van categorie 3 van bijlage I, te weten twee liter tolueen?

---

(1)  Verordening inzake drugsprecursoren (PB 2004, L 47, blz. 1).

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/24 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/24

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad (Bulgarije) op 8 maart 2022 –Strafzaak tegen BK

(Zaak C-175/22)

(2022/C 191/31)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Spetsializiran nakazatelen sad

Partij in het hoofdgeding

BK

Prejudiciële vragen

Verzet artikel 6, leden 3 en 4, van richtlijn 2012/13 (1) zich ertegen dat de rechter nationale wettelijke bepalingen — artikel 301, lid 1, punt 2, juncto artikel 287, lid 1, van het Nakazatelno protsesualen kodeks (wetboek van strafvordering, Bulgarije) — in de rechtspraak aldus uitlegt dat hij in zijn vonnis een van de tenlastelegging afwijkende wettelijke kwalificatie van het strafbare feit kan hanteren, mits er geen sprake is van een kwalificatie als zwaarder gestraft feit, op grond dat de verdachte vóór de uitspraak van het vonnis niet naar behoren in kennis was gesteld van de nieuwe, afwijkende wettelijke kwalificatie en zich daartegen niet heeft kunnen verweren?

Indien de vraag bevestigend wordt beantwoord: Verbiedt artikel 47, lid 2, van het Handvest de rechter om de verdachte ervan in kennis te stellen dat hij zijn beslissing ten gronde zou kunnen nemen op basis van een andere wettelijke kwalificatie van het strafbare feit, en hem tevens in de gelegenheid te stellen zijn verweer dienaangaande voor te bereiden, omdat het initiatief voor die andere wettelijke kwalificatie niet van het openbaar ministerie is uitgegaan?

---

(1)  Richtlijn 2012/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het recht op informatie in strafprocedures (PB 2012, L 142, blz. 1).

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/25 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/25

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad (Bulgarije) op 8 maart 2022 — Strafzaak tegen BK en ZhP

(Zaak C-176/22)

(2022/C 191/32)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Spetsializiran nakazatelen sad

Partijen in de strafzaak

BK en ZhP

Prejudiciële vraag

Moet artikel 23 van het Statuut van het Hof aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter die het Hof krachtens artikel 267 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie om een prejudiciële beslissing heeft verzocht, verplicht is om de behandeling van het hoofdgeding in haar geheel te schorsen of dat het volstaat dat slechts het deel van het hoofdgeding wordt geschorst dat betrekking heeft op de prejudiciële vraag?

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/25 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/25

---

Beroep ingesteld op 22 maart 2022 — Europese Commissie / Groothertogdom Luxemburg

(Zaak C-214/22)

(2022/C 191/33)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Manhaeve, A. Azéma, I. Zaloguin, gemachtigden)

Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg

Conclusies

| — | vaststellen dat Luxemburg in de nakoming van zijn verplichtingen krachtens artikel 12 van richtlijn 2014/42/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de bevriezing en confiscatie van hulpmiddelen en opbrengsten van misdrijven in de Europese Unie (1) is tekortgeschoten doordat het heeft nagelaten om uiterlijk 4 oktober 2016 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen teneinde te voldoen aan artikel 8, lid 7, artikel 9 en artikel 10, lid 2, van die richtlijn of doordat het in elk geval dergelijke maatregelen niet aan de Commissie heeft meegedeeld; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat Luxemburg in de nakoming van zijn verplichtingen krachtens artikel 12 van richtlijn 2014/42/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de bevriezing en confiscatie van hulpmiddelen en opbrengsten van misdrijven in de Europese Unie (1) is tekortgeschoten doordat het heeft nagelaten om uiterlijk 4 oktober 2016 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen teneinde te voldoen aan artikel 8, lid 7, artikel 9 en artikel 10, lid 2, van die richtlijn of doordat het in elk geval dergelijke maatregelen niet aan de Commissie heeft meegedeeld;

| — | Luxemburg overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU wegens niet-nakoming van de verplichting om de maatregelen ter omzetting van artikel 8, lid 7, artikel 9 en artikel 10, lid 2, van richtlijn 2014/42 mee te delen de betaling van een dwangsom van 7 096,50 EUR per dag vertraging opleggen vanaf de dag waarop het arrest in deze zaak wordt gewezen; |
| --- | --- |

—

Luxemburg overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU wegens niet-nakoming van de verplichting om de maatregelen ter omzetting van artikel 8, lid 7, artikel 9 en artikel 10, lid 2, van richtlijn 2014/42 mee te delen de betaling van een dwangsom van 7 096,50 EUR per dag vertraging opleggen vanaf de dag waarop het arrest in deze zaak wordt gewezen;

| — | Luxemburg verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

Luxemburg verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Richtlijn 2014/42/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de bevriezing en confiscatie van hulpmiddelen en opbrengsten van misdrijven in de Europese Unie biedt de lidstaten de mogelijkheid om de door criminelen uit zware georganiseerde criminaliteit behaalde voordelen eenvoudiger te ontnemen. De richtlijn moest uiterlijk 4 oktober 2016 door de lidstaten zijn omgezet. De Commissie heeft in november 2016 de inbreukprocedure tegen Luxemburg ingeleid en heeft deze lidstaat vervolgens in maart 2019 een met redenen omkleed advies doen toekomen. Tot nog toe heeft Luxemburg de Commissie niet meegedeeld dat de richtlijn volledig in zijn nationaal recht is omgezet.

---

(1)  PB 2014, L 127, blz. 39.

---

Gerecht

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/26 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/26

---

Arrest van het Gerecht van 2 maart 2022 — VeriGraft/Eismea

(Zaak T-688/19) (1)

(Arbitragebeding - Subsidieovereenkomst binnen het bestek van het kaderprogramma voor onderzoek en innovatie “Horizon 2020” - Ontbinding van de overeenkomst - Beroepsfout - Hoedanigheid van begunstigde van de subsidie of van persoon die namens of voor rekening van de begunstigde optreedt)

(2022/C 191/34)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: VeriGraft AB (Göteborg, Zweden) (vertegenwoordigers: P. Hansson en A. Johansson, advocaten)

Verwerende partij: Europees Uitvoerend Agentschap Innovatieraad en het mkb (vertegenwoordigers: A. Galea als vertegenwoordiger, bijgestaan door D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 272 VWEU, strekkende tot vaststelling van de nietigheid van de door het Uitvoerend Agentschap voor kleine en middelgrote ondernemingen (EASME) gedane ontbinding van de subsidieovereenkomst voor het project Personalized Tissue-Engineered Veins as the first Cure for Patients with Chronic Venous Insufficiency (P-TEV; gepersonaliseerde venen op basis van menselijk-weefseltechnologie als eerste behandeling voor patiënten met chronische veneuze insufficiëntie), die is gesloten in het kader van het instrument ter ondersteuning van innovatie in kleine en middelgrote ondernemingen binnen het kaderprogramma voor onderzoek en innovatie “Horizon 2020” (2014-2020)

Dictum

| 1) | De door het Uitvoerend Agentschap voor kleine en middelgrote ondernemingen gedane ontbinding van de voor het project Personalized Tissue-Engineered Veins as the first Cure for Patients with Chronic Venous Insufficiency (P-TEV; gepersonaliseerde venen op basis van menselijk-weefseltechnologie als eerste behandeling voor patiënten met chronische veneuze insufficiëntie) gesloten subsidieovereenkomst met nummer 778620 wordt nietig verklaard. |
| --- | --- |

1)

De door het Uitvoerend Agentschap voor kleine en middelgrote ondernemingen gedane ontbinding van de voor het project Personalized Tissue-Engineered Veins as the first Cure for Patients with Chronic Venous Insufficiency (P-TEV; gepersonaliseerde venen op basis van menselijk-weefseltechnologie als eerste behandeling voor patiënten met chronische veneuze insufficiëntie) gesloten subsidieovereenkomst met nummer 778620 wordt nietig verklaard.

| 2) | Het Europees Uitvoerend Agentschap Innovatieraad en het mkb wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Het Europees Uitvoerend Agentschap Innovatieraad en het mkb wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 432 van 23.12.2019.

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/26 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/26

---

Arrest van het Gerecht van 2 maart 2022 — Mood Media Netherlands/EUIPO — Tailoradio (MOOD MEDIA)

(Zaak T-615/20) (1)

(“Uniemerk - Procedure tot vervallenverklaring - Uniewoordmerk MOOD MEDIA - Normaal gebruik van het merk - Artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 58, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001] - Artikel 15, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 18, lid 1, onder a), van verordening 2017/1001] - Bewijs van het normale gebruik”)

(2022/C 191/35)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Mood Media Netherlands BV (Naarden, Nederland) (vertegenwoordiger: A-M. Pecoraro, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Tailoradio Srl (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: M. Franzosi, A. Sobol, F. Santonocito en S. Bernardini, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 24 juli 2020 (zaak R 1767/2019-1) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen Tailoradio en Mood Media Netherlands

Dictum

| 1) | De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 24 juli 2020 (zaak R 1767/2019-1) wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 24 juli 2020 (zaak R 1767/2019-1) wordt vernietigd.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | Het EUIPO draagt zijn eigen kosten en die van Mood Media Netherlands BV. |
| --- | --- |

3)

Het EUIPO draagt zijn eigen kosten en die van Mood Media Netherlands BV.

| 4) | Tailoradio Srl draagt haar eigen kosten. |
| --- | --- |

4)

Tailoradio Srl draagt haar eigen kosten.

---

(1)  PB C 390 van 16.11.2020.

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/27 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/27

---

Arrest van het Gerecht van 2 maart 2022 — Apologistics/EUIPO — Kerckhoff (apo-discounter.de)

(Zaak T-140/21) (1)

(“Uniemerk - Procedure tot vervallenverklaring - Uniebeeldmerk apo-discounter.de - Gedeeltelijke vervallenverklaring - Normaal gebruik van het merk - Artikel 58, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 - Bewijs van het normale gebruik”)

(2022/C 191/36)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Apologistics GmbH (Markkleeberg, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Hug, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Markus Kerckhoff (Bergisch Gladbach, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Douglas, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 8 december 2020 (zaak R 1439/2019-5) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen Markus Kerckhoff en Apologistics

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Apologistics GmbH wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Apologistics GmbH wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 182 van 10.5.2021.

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/28 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/28

---

Beroep ingesteld op 18 februari 2022 — Sberbank Europe/ECB

(Zaak T-99/22)

(2022/C 191/37)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Sberbank Europe AG (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: M. Fellner, advocaat)

Verwerende partij: Europese Centrale Bank

Conclusies

| — | het besluit van de ECB van 21 december 2021 tegen Sberbank (ECB-SSM-2021-ATSBE-12, ESA-2020-00000051) zonder substitutie nietig verklaren overeenkomstig de artikelen 263 en 264 VWEU, en |
| --- | --- |

—

het besluit van de ECB van 21 december 2021 tegen Sberbank (ECB-SSM-2021-ATSBE-12, ESA-2020-00000051) zonder substitutie nietig verklaren overeenkomstig de artikelen 263 en 264 VWEU, en

| — | verweerster verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster veertien middelen aan.

| 1. | De oplegging door de ECB van winstafromingsrente vormt een ontoelaatbare dubbele bestraffing in de zin van artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: “Handvest”) en artikel 4 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens (hierna: “EVRM”). |
| --- | --- |

1.

De oplegging door de ECB van winstafromingsrente vormt een ontoelaatbare dubbele bestraffing in de zin van artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: “Handvest”) en artikel 4 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens (hierna: “EVRM”).

| 2. | Het besluit van de ECB van 21 december 2021 is in strijd met artikel 49 van het Handvest en artikel 7 EVRM omdat daarin een geldelijke sanctie wordt opgelegd waarvan het bedrag het in artikel 18, lid 1, van verordening (EU) nr. 1024/2013 (1) vastgestelde maximum overschrijdt. |
| --- | --- |

2.

Het besluit van de ECB van 21 december 2021 is in strijd met artikel 49 van het Handvest en artikel 7 EVRM omdat daarin een geldelijke sanctie wordt opgelegd waarvan het bedrag het in artikel 18, lid 1, van verordening (EU) nr. 1024/2013 (1) vastgestelde maximum overschrijdt.

| 3. | Het besluit van de ECB om Sberbank winstafromingsrente op te leggen is in strijd met artikel 17 van het Handvest en artikel 1 van het eerste aanvullend protocol bij het EVRM. |
| --- | --- |

3.

Het besluit van de ECB om Sberbank winstafromingsrente op te leggen is in strijd met artikel 17 van het Handvest en artikel 1 van het eerste aanvullend protocol bij het EVRM.

| 4. | Het bestreden besluit is in strijd met de in artikel 6 VEU bedoelde grondrechten en fundamentele vrijheden. Ingevolge het res iudicata beginsel kan de ECB Sberbank geen winstafromingsrente opleggen voor het overschrijden van de limieten voor grote blootstellingen in de zin van artikel 395 van verordening (EU) nr. 575/2013 (2). |
| --- | --- |

4.

Het bestreden besluit is in strijd met de in artikel 6 VEU bedoelde grondrechten en fundamentele vrijheden. Ingevolge het res iudicata beginsel kan de ECB Sberbank geen winstafromingsrente opleggen voor het overschrijden van de limieten voor grote blootstellingen in de zin van artikel 395 van verordening (EU) nr. 575/2013 (2).

| 5. | Het bestreden besluit is in strijd met het beginsel van goede trouw, aangezien de ECB zich niet heeft gehouden aan de richtsnoeren voor de berekening van administratieve geldboeten die uit hoofde van artikel 18, leden 1 en 7, van verordening (EU) nr. 1024/2013 worden opgelegd. |
| --- | --- |

5.

Het bestreden besluit is in strijd met het beginsel van goede trouw, aangezien de ECB zich niet heeft gehouden aan de richtsnoeren voor de berekening van administratieve geldboeten die uit hoofde van artikel 18, leden 1 en 7, van verordening (EU) nr. 1024/2013 worden opgelegd.

| 6. | Verweerster heeft artikel 6 EVRM geschonden. |
| --- | --- |

6.

Verweerster heeft artikel 6 EVRM geschonden.

| 7. | Verweerster heeft het in artikel 18, lid 1, van verordening (EU) nr. 1024/2013 gestelde maximumbedrag voor geldelijke sancties overschreden. |
| --- | --- |

7.

Verweerster heeft het in artikel 18, lid 1, van verordening (EU) nr. 1024/2013 gestelde maximumbedrag voor geldelijke sancties overschreden.

| 8. | Het bestreden besluit is in strijd met het evenredigheidsbeginsel uit hoofde van § 99, onder e), van het Bankwesengesetz (Oostenrijkse wet op het bankwezen; hierna: “BWG”). |
| --- | --- |

8.

Het bestreden besluit is in strijd met het evenredigheidsbeginsel uit hoofde van § 99, onder e), van het Bankwesengesetz (Oostenrijkse wet op het bankwezen; hierna: “BWG”).

| 9. | § 97 BWG is niet van toepassing indien geen voordeel wordt verkregen of verlies wordt vermeden. |
| --- | --- |

9.

§ 97 BWG is niet van toepassing indien geen voordeel wordt verkregen of verlies wordt vermeden.

| 10. | De mogelijkheid voor de ECB om winstafromingsrente op te leggen is op grond van artikel 130 van verordening (EU) nr. 468/2014 (3) en § 22 van het Finanzmarktaufsichtsbehördengesetz (Oostenrijkse wet op de financiële toezichthouder; hierna: “FMSA”) verjaard. |
| --- | --- |

10.

De mogelijkheid voor de ECB om winstafromingsrente op te leggen is op grond van artikel 130 van verordening (EU) nr. 468/2014 (3) en § 22 van het Finanzmarktaufsichtsbehördengesetz (Oostenrijkse wet op de financiële toezichthouder; hierna: “FMSA”) verjaard.

| 11. | Artikel 395, lid 1, van verordening (EU) nr. 575/2013 stelt slechts één limiet voor grote blootstellingen vast en om die reden kan op grond van § 97, lid 1, punt 2, BWG slechts eenmalig een sanctie worden opgelegd voor het overschrijden van deze limiet. |
| --- | --- |

11.

Artikel 395, lid 1, van verordening (EU) nr. 575/2013 stelt slechts één limiet voor grote blootstellingen vast en om die reden kan op grond van § 97, lid 1, punt 2, BWG slechts eenmalig een sanctie worden opgelegd voor het overschrijden van deze limiet.

| 12. | Sberbank heeft de limiet voor grote blootstellingen niet opzettelijk overschreden. |
| --- | --- |

12.

Sberbank heeft de limiet voor grote blootstellingen niet opzettelijk overschreden.

| 13. | Sberbank heeft geen voordeel verkregen, of verlies vermeden, dat dient te worden afgeroomd. |
| --- | --- |

13.

Sberbank heeft geen voordeel verkregen, of verlies vermeden, dat dient te worden afgeroomd.

| 14. | De ECB heeft misbruik gemaakt van haar beoordelingsbevoegdheid door niet de door artikel 396, lid 1, van verordening nr. 575/2013 geboden uitzondering toe te passen. |
| --- | --- |

14.

De ECB heeft misbruik gemaakt van haar beoordelingsbevoegdheid door niet de door artikel 396, lid 1, van verordening nr. 575/2013 geboden uitzondering toe te passen.

---

(1)  Verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad van 15 oktober 2013 waarbij aan de Europese Centrale Bank specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid inzake het prudentieel toezicht op kredietinstellingen (PB 2013, L 287, blz. 63).

(2)  Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van verordening (EU) nr. 648/2012 (PB 2013, L 176, blz. 1).

(3)  Verordening (EU) nr. 468/2014 van de Europese Centrale Bank van 16 april 2014 tot vaststelling van een kader voor samenwerking binnen het Gemeenschappelijk Toezichtsmechanisme tussen de Europese Centrale Bank en nationale bevoegde autoriteiten en met nationale aangewezen autoriteiten (GTM-kaderverordening) (ECB/2014/17) (PB 2014, L 141, blz. 1).

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/29 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/29

---

Beroep ingesteld op 22 februari 2022 — ON/Commissie

(Zaak T-103/22)

(2022/C 191/38)

Procestaal: Tsjechisch

Partijen

Verzoekende partij: ON (vertegenwoordiger: D. Mimrová, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | gedelegeerde verordening (EU) 2021/2288 van de Commissie van 21 december 2021 tot wijziging van de bijlage bij verordening (EU) 2021/953 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de aanvaardingsperiode van vaccinatiecertificaten die zijn afgegeven in het formaat van het digitale EU-covidcertificaat, met vermelding van de voltooiing van de primaire vaccinatiereeks (1) nietig verklaren wegens schending van het gelijkheidsbeginsel, het beginsel van non-discriminatie en het evenredigheidsbeginsel; |
| --- | --- |

—

gedelegeerde verordening (EU) 2021/2288 van de Commissie van 21 december 2021 tot wijziging van de bijlage bij verordening (EU) 2021/953 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de aanvaardingsperiode van vaccinatiecertificaten die zijn afgegeven in het formaat van het digitale EU-covidcertificaat, met vermelding van de voltooiing van de primaire vaccinatiereeks (1) nietig verklaren wegens schending van het gelijkheidsbeginsel, het beginsel van non-discriminatie en het evenredigheidsbeginsel;

| — | verordening 2021/2288 nietig verklaren omdat de in artikel 168 VWEU bedoelde rechtsgrondslag inzake de bescherming van de volksgezondheid niet is ingeroepen als rechtvaardiging voor de reactie van de Unie op de grensoverschrijdende bedreiging van de gezondheid die verband houdt met de COVID-19-pandemie; |
| --- | --- |

—

verordening 2021/2288 nietig verklaren omdat de in artikel 168 VWEU bedoelde rechtsgrondslag inzake de bescherming van de volksgezondheid niet is ingeroepen als rechtvaardiging voor de reactie van de Unie op de grensoverschrijdende bedreiging van de gezondheid die verband houdt met de COVID-19-pandemie;

| — | verwerende partij verwijzen in de kosten van het geding. |
| --- | --- |

—

verwerende partij verwijzen in de kosten van het geding.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij twee middelen aan.

| 1. | Eerste middel: de Commissie heeft de algemene beginselen van het gemeenschapsrecht geschonden en heeft door de vaststelling van verordening 2021/2288 inbreuk gemaakt op de volgende beginselen:






  — | het gelijkheidsbeginsel en het beginsel van non-discriminatie, doordat zij de geldigheid van het digitale certificaat heeft beperkt tot 270 dagen vanaf de voltooiing van de primaire vaccinatiereeks, teneinde het vrije verkeer te faciliteren voor personen die in het bezit zijn van een geldig digitaal certificaat (dat wil zeggen personen die een boosterdosis hebben gekregen en die een grotere immuniteit hebben tegen de omikronvariant), waarbij zij tegelijkertijd een onbepaalde kring van personen op basis van hun leeftijd, beroep, levenswijze of andere criteria heeft uitgesloten van de werkingssfeer van de bestreden handeling (ongeacht of deze personen gevaccineerd dan wel in het geheel niet zijn gevaccineerd), met als gevolg dat de Commissie zich schuldig maakt aan discriminatie jegens een grote groep van personen die de primaire vaccinatiereeks heeft voltooid en covid heeft opgelopen, terwijl dergelijke personen met een zogenoemde hybride immuniteit volgens wetenschappelijke inzichten ten opzichte van personen die als het ware de iure niet-besmettelijk zijn omdat hun digitale certificaat onbeperkt blijft gelden of omdat zij anderszins uitgesloten zijn van de werkingssfeer van de bestreden handeling, een vergelijkbaar of geringer risico voor de maatschappij vormen wat betreft de overdracht van het virus en de belasting van het gezondheidszorgsysteem; |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: de Commissie heeft de algemene beginselen van het gemeenschapsrecht geschonden en heeft door de vaststelling van verordening 2021/2288 inbreuk gemaakt op de volgende beginselen:

—

het gelijkheidsbeginsel en het beginsel van non-discriminatie, doordat zij de geldigheid van het digitale certificaat heeft beperkt tot 270 dagen vanaf de voltooiing van de primaire vaccinatiereeks, teneinde het vrije verkeer te faciliteren voor personen die in het bezit zijn van een geldig digitaal certificaat (dat wil zeggen personen die een boosterdosis hebben gekregen en die een grotere immuniteit hebben tegen de omikronvariant), waarbij zij tegelijkertijd een onbepaalde kring van personen op basis van hun leeftijd, beroep, levenswijze of andere criteria heeft uitgesloten van de werkingssfeer van de bestreden handeling (ongeacht of deze personen gevaccineerd dan wel in het geheel niet zijn gevaccineerd), met als gevolg dat de Commissie zich schuldig maakt aan discriminatie jegens een grote groep van personen die de primaire vaccinatiereeks heeft voltooid en covid heeft opgelopen, terwijl dergelijke personen met een zogenoemde hybride immuniteit volgens wetenschappelijke inzichten ten opzichte van personen die als het ware de iure niet-besmettelijk zijn omdat hun digitale certificaat onbeperkt blijft gelden of omdat zij anderszins uitgesloten zijn van de werkingssfeer van de bestreden handeling, een vergelijkbaar of geringer risico voor de maatschappij vormen wat betreft de overdracht van het virus en de belasting van het gezondheidszorgsysteem;

| — | het evenredigheidsbeginsel, omdat zij geen motivering heeft aangedragen die berust op kwalitatieve en voor zover mogelijk kwantitatieve gegevens — dat wil zeggen omdat zij niet naar behoren rekening heeft gehouden met beschikbare wetenschappelijke gegevens over groepen van personen die voor andere personen een risico op besmetting met covid kunnen opleveren — en omdat zij niet naar behoren heeft gemotiveerd waarom de getroffen maatregel, die de geldigheid van een digitaal EU-covidcertificaat beperkt tot maximum 270 dagen vanaf de ontvangst van de laatste dosis in de primaire vaccinatiereeks, het meest geschikt is om de doelstellingen van de Unie in het kader van de reactie op de COVID-19-pandemie en de mutatie van het virus SARS-CoV-2 te bereiken, gelet op het feit dat de Commissie met die maatregel een verhoging van het aantal geboosterde mensen nastreeft zonder dat zij andere in aanmerking komende alternatieven heeft onderzocht of naar behoren heeft gemotiveerd waarom zij dit heeft nagelaten. |
| --- | --- |

—

het evenredigheidsbeginsel, omdat zij geen motivering heeft aangedragen die berust op kwalitatieve en voor zover mogelijk kwantitatieve gegevens — dat wil zeggen omdat zij niet naar behoren rekening heeft gehouden met beschikbare wetenschappelijke gegevens over groepen van personen die voor andere personen een risico op besmetting met covid kunnen opleveren — en omdat zij niet naar behoren heeft gemotiveerd waarom de getroffen maatregel, die de geldigheid van een digitaal EU-covidcertificaat beperkt tot maximum 270 dagen vanaf de ontvangst van de laatste dosis in de primaire vaccinatiereeks, het meest geschikt is om de doelstellingen van de Unie in het kader van de reactie op de COVID-19-pandemie en de mutatie van het virus SARS-CoV-2 te bereiken, gelet op het feit dat de Commissie met die maatregel een verhoging van het aantal geboosterde mensen nastreeft zonder dat zij andere in aanmerking komende alternatieven heeft onderzocht of naar behoren heeft gemotiveerd waarom zij dit heeft nagelaten.

| 2. | Tweede middel: bij de vaststelling van verordening 2021/2288 heeft de Commissie de haar bij artikel 5, lid 2, van verordening (EU) 2021/953 (2) gedelegeerde bevoegdheden overschreden, aangezien zij geen “statische” wijziging van de gegevensvelden heeft doorgevoerd in reactie op de ontwikkeling van het virus SARS-CoV-2 en de bestaande epidemiologische situatie, maar in de plaats daarvan de geldigheid van het digitale certificaat heeft beperkt en aldus de facto de reactie van de Unie op de COVID-19-pandemie heeft aangemerkt als een reactie op een grensoverschrijdende bedreiging van de gezondheid, zonder dat de Commissie de bestreden handeling heeft gebaseerd op de in artikel 168 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie neergelegde juiste rechtsgrondslag, die betrekking heeft op de bescherming van de volksgezondheid. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: bij de vaststelling van verordening 2021/2288 heeft de Commissie de haar bij artikel 5, lid 2, van verordening (EU) 2021/953 (2) gedelegeerde bevoegdheden overschreden, aangezien zij geen “statische” wijziging van de gegevensvelden heeft doorgevoerd in reactie op de ontwikkeling van het virus SARS-CoV-2 en de bestaande epidemiologische situatie, maar in de plaats daarvan de geldigheid van het digitale certificaat heeft beperkt en aldus de facto de reactie van de Unie op de COVID-19-pandemie heeft aangemerkt als een reactie op een grensoverschrijdende bedreiging van de gezondheid, zonder dat de Commissie de bestreden handeling heeft gebaseerd op de in artikel 168 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie neergelegde juiste rechtsgrondslag, die betrekking heeft op de bescherming van de volksgezondheid.

---

(1)  PB 2021, L 458, blz. 459.

(2)  Verordening (EU) 2021/953 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2021 betreffende een kader voor de afgifte, verificatie en aanvaarding van interoperabele COVID-19-vaccinatie-, test- en herstelcertificaten (digitaal EU-COVID-certificaat) teneinde het vrije verkeer tijdens de COVID-19-pandemie te faciliteren (PB 2021, L 211, blz. 1.)

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/30 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/30

---

Beroep ingesteld op 1 maart 2022 — Sopra Steria Benelux en Unisys Belgium/Commissie

(Zaak T-108/22)

(2022/C 191/39)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Sopra Steria Benelux (Elsene, België), Unisys Belgium (Machelen, België) (vertegenwoordigers: L. Masson en G. Tilman, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit nietig verklaren dat de Europese Commissie heeft vastgesteld in het kader van een overheidsopdracht met als referentie TAXUD/2019/OP/0006 en met als opschrift “CCN-Evolution: Specification, development, maintenance and 3rd level support of TAXUD IT platforms — Lot A: Evolution services for the CCN/CSI Platform”, dat ter kennis is gebracht op 20 december 2021, waarbij de Commissie bevestigt dat zij de inschrijving van het uit verzoeksters bestaande consortium afwijst en dat zij de opdracht gunt aan een concurrerend consortium; |
| --- | --- |

—

het besluit nietig verklaren dat de Europese Commissie heeft vastgesteld in het kader van een overheidsopdracht met als referentie TAXUD/2019/OP/0006 en met als opschrift “CCN-Evolution: Specification, development, maintenance and 3rd level support of TAXUD IT platforms — Lot A: Evolution services for the CCN/CSI Platform”, dat ter kennis is gebracht op 20 december 2021, waarbij de Commissie bevestigt dat zij de inschrijving van het uit verzoeksters bestaande consortium afwijst en dat zij de opdracht gunt aan een concurrerend consortium;

| — | de Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voeren verzoeksters twee middelen aan.

| 1. | Eerste middel: het besluit van 20 december 2021 is nietig. Verzoeksters voeren in dit verband aan dat het bestreden besluit moet worden beschouwd als een besluit dat slechts de bevestiging is van een vroeger besluit dat het Gerecht al eerder heeft nietig verklaard. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: het besluit van 20 december 2021 is nietig. Verzoeksters voeren in dit verband aan dat het bestreden besluit moet worden beschouwd als een besluit dat slechts de bevestiging is van een vroeger besluit dat het Gerecht al eerder heeft nietig verklaard.

| 2. | Tweede middel: kennelijk onjuiste beoordeling, niet-naleving van het bestek, schending van de beginselen van behoorlijk bestuur, met name het beginsel patere legem quam ipse fecisti, en van de zorgvuldigheidsplicht. Volgens verzoeksters heeft de Commissie haar eigen bestek niet geëerbiedigd door aan te nemen dat de prijs van de inschrijver aan wie de opdracht is gegund, de normale prijs is omdat 60 % van de prestaties via onderaanneming in Roemenië en Griekenland zouden worden verricht. Voorts heeft de Commissie niet in aanmerking genomen dat die inschrijver reeds een aanvang had gemaakt met de uitvoering van de opdracht, wat in tegenspraak is met de motivering van het bevestigende besluit. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: kennelijk onjuiste beoordeling, niet-naleving van het bestek, schending van de beginselen van behoorlijk bestuur, met name het beginsel patere legem quam ipse fecisti, en van de zorgvuldigheidsplicht. Volgens verzoeksters heeft de Commissie haar eigen bestek niet geëerbiedigd door aan te nemen dat de prijs van de inschrijver aan wie de opdracht is gegund, de normale prijs is omdat 60 % van de prestaties via onderaanneming in Roemenië en Griekenland zouden worden verricht. Voorts heeft de Commissie niet in aanmerking genomen dat die inschrijver reeds een aanvang had gemaakt met de uitvoering van de opdracht, wat in tegenspraak is met de motivering van het bevestigende besluit.

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/31 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/31

---

Beroep ingesteld op 2 maart 2022 — Svenska Bankföreningen en Länsförsäkringar Bank / Commissie

(Zaak T-112/22)

(2022/C 191/40)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Ideella föreningen Svenska Bankföreningen med firma Svenska Bankföreningen, Näringsverksamhet (Stockholm, Zweden) en Länsförsäkringar Bank AB (Stockholm) (vertegenwoordigers: P. Hansson, M. Eriksson en M. Persson, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

| — | het besluit van de Commissie van 24 november 2021 in zaak SA.56348(2021/N) — Zweden: Zweedse belasting op kredietinstellingen (1) nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van de Commissie van 24 november 2021 in zaak SA.56348(2021/N) — Zweden: Zweedse belasting op kredietinstellingen (1) nietig te verklaren;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De verzoekende partijen voeren ter ondersteuning van hun beroep één middel aan, namelijk dat de Europese Commissie hun procedurele rechten heeft geschonden door geen formele onderzoeksprocedure in te leiden.

Volgens hen heeft de Commissie tijdens het vooronderzoek van de aangemelde maatregel objectief gezien ernstige moeilijkheden ondervonden, en had zij de formele onderzoeksprocedure moeten inleiden:

| — | de Commissie heeft er geen rekening mee gehouden dat de parameters van het door haar vastgestelde referentiestelsel duidelijk niet strookten met de doelstelling van de risicobelasting; |
| --- | --- |

—

de Commissie heeft er geen rekening mee gehouden dat de parameters van het door haar vastgestelde referentiestelsel duidelijk niet strookten met de doelstelling van de risicobelasting;

| — | de Commissie heeft er geen rekening mee gehouden dat de kredietinstellingen die binnen of buiten de werkingssfeer van de risicobelasting vallen, zich gelet op het doel van het belastingstelsel juridisch en feitelijk in een vergelijkbare situatie bevinden; |
| --- | --- |

—

de Commissie heeft er geen rekening mee gehouden dat de kredietinstellingen die binnen of buiten de werkingssfeer van de risicobelasting vallen, zich gelet op het doel van het belastingstelsel juridisch en feitelijk in een vergelijkbare situatie bevinden;

| — | de Commissie heeft bovendien de rechtspraak van het Hof van Justitie onjuist toegepast waar zij de drempel voor de heffing heeft beoordeeld; |
| --- | --- |

—

de Commissie heeft bovendien de rechtspraak van het Hof van Justitie onjuist toegepast waar zij de drempel voor de heffing heeft beoordeeld;

| — | de Commissie is eraan voorbij gegaan dat het verschil in behandeling niet gerechtvaardigd en hoe dan ook onevenredig was, |
| --- | --- |

—

de Commissie is eraan voorbij gegaan dat het verschil in behandeling niet gerechtvaardigd en hoe dan ook onevenredig was,

| — | ten slotte was het door de Commissie tijdens de preliminaire fase verrichte onderzoek ontoereikend en onvolledig. |
| --- | --- |

—

ten slotte was het door de Commissie tijdens de preliminaire fase verrichte onderzoek ontoereikend en onvolledig.

---

(1)  COM(2021) 8637 final, en publicatie in PB 2021 C 511, blz. 2.

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/32 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/32

---

Beroep ingesteld op 7 maart 2022 — OM / Commissie

(Zaak T-118/22)

(2022/C 191/41)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: OM (vertegenwoordiger: N. de Montigny, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | nietigverklaring van het besluit van 29 april 2021 waarbij verzoeker is meegedeeld dat hij niet is geselecteerd in het kader van selectieprocedure COM/2020/10396 en hij op de hoogte is gesteld van de aanstelling van een andere kandidaat; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van 29 april 2021 waarbij verzoeker is meegedeeld dat hij niet is geselecteerd in het kader van selectieprocedure COM/2020/10396 en hij op de hoogte is gesteld van de aanstelling van een andere kandidaat;

| — | voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van zijn klacht van 25 november 2021, die op 26 november 2021 is ingeschreven onder nummer Ares(2021)7297231; |
| --- | --- |

—

voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van zijn klacht van 25 november 2021, die op 26 november 2021 is ingeschreven onder nummer Ares(2021)7297231;

| — | verwijzing van de verwerende partij in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de verwerende partij in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schending van kennisgeving van vacature COM/2020/10396 voor zover zijn bevoegdheden en bekwaamheden niet zijn beoordeeld aan de hand van de daarin opgenomen tabel. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: schending van kennisgeving van vacature COM/2020/10396 voor zover zijn bevoegdheden en bekwaamheden niet zijn beoordeeld aan de hand van de daarin opgenomen tabel.

| 2. | Tweede middel: niet-naleving van de aan de kandidaten aangekondigde agenda voor wat betreft het onderwerp waarover zij tijdens het selectiegesprek zouden worden ondervraagd, aangezien verzoeker geen enkele vraag is gesteld over de belangrijkste analyse die hem was gevraagd voor te bereiden, hetgeen overigens een schending van zijn legitieme verwachtingen vormt. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: niet-naleving van de aan de kandidaten aangekondigde agenda voor wat betreft het onderwerp waarover zij tijdens het selectiegesprek zouden worden ondervraagd, aangezien verzoeker geen enkele vraag is gesteld over de belangrijkste analyse die hem was gevraagd voor te bereiden, hetgeen overigens een schending van zijn legitieme verwachtingen vormt.

| 3. | Derde middel: ongelijke behandeling aangezien de vragen die het selectiecomité aan de kandidaten wilde stellen, hem niet zijn gesteld en de andere vragen die hem zijn gesteld, niet aansloten bij die vooraf vastgestelde lijst. Hierdoor kan niet worden gegarandeerd dat deze ook aan de andere kandidaten zijn gesteld. Bovendien heeft zijn onderhoud korter geduurd dan voorzien was, waardoor hij mogelijk is benadeeld ten opzichte van andere kandidaten en het niet uitgesloten is dat hij een beter resultaat had gehad indien hij over alle aspecten van de mondelinge toets was gehoord. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: ongelijke behandeling aangezien de vragen die het selectiecomité aan de kandidaten wilde stellen, hem niet zijn gesteld en de andere vragen die hem zijn gesteld, niet aansloten bij die vooraf vastgestelde lijst. Hierdoor kan niet worden gegarandeerd dat deze ook aan de andere kandidaten zijn gesteld. Bovendien heeft zijn onderhoud korter geduurd dan voorzien was, waardoor hij mogelijk is benadeeld ten opzichte van andere kandidaten en het niet uitgesloten is dat hij een beter resultaat had gehad indien hij over alle aspecten van de mondelinge toets was gehoord.

| 4. | Vierde middel: de inhoud van de beoordelingstabel was kennelijk onjuist en ongeschikt in verhouding tot de antwoorden die verzoeker tijdens het onderhoud heeft gegeven. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: de inhoud van de beoordelingstabel was kennelijk onjuist en ongeschikt in verhouding tot de antwoorden die verzoeker tijdens het onderhoud heeft gegeven.

| 5. | Vijfde middel: ontbreken van medewerking van de Commissie en niet-nakoming van de verplichting tot behoorlijk bestuur. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: ontbreken van medewerking van de Commissie en niet-nakoming van de verplichting tot behoorlijk bestuur.

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/33 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/33

---

Beroep ingesteld op 10 maart 2022 — Société des produits Nestlé/EUIPO — Impossible Foods (IMPOSSIBLE BURGER)

(Zaak T-131/22)

(2022/C 191/42)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Zwitserland) (vertegenwoordigers: A. Jaeger-Lenz, M. Goldmann en C. Elkemann, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Impossible Foods Inc. (Redwood City, Californië, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniewoordmerk IMPOSSIBLE BURGER — Uniemerk nr. 17 968 798

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 22 december 2021 in zaak R 973/2021-5

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure voor het Gerecht en verwijzing van de interveniërende partij in de kosten van de procedure voor het EUIPO; |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure voor het Gerecht en verwijzing van de interveniërende partij in de kosten van de procedure voor het EUIPO;

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 94, lid 1, tweede zin, gelezen in samenhang met artikel 70, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 94, lid 1, tweede zin, gelezen in samenhang met artikel 70, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 95, lid 1, eerste zin, gelezen in samenhang met de derde zin van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 95, lid 1, eerste zin, gelezen in samenhang met de derde zin van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/33 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/33

---

Beroep ingesteld op 10 maart 2022 — Société des produits Nestlé/EUIPO — Impossible Foods (IMPOSSIBLE SAUSAGE)

(Zaak T-132/22)

(2022/C 191/43)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Zwitserland) (vertegenwoordigers: A. Jaeger-Lenz, M. Goldmann en C. Elkemann, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Impossible Foods Inc. (Redwood City, Californië, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniewoordmerk IMPOSSIBLE SAUSAGE — Uniemerk nr. 18 061 982

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 22 december 2021 in zaak R 972/2021-5

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure voor het Gerecht en verwijzing van de interveniërende partij in de kosten van de procedure voor het EUIPO; |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure voor het Gerecht en verwijzing van de interveniërende partij in de kosten van de procedure voor het EUIPO;

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 94, lid 1, tweede zin, gelezen in samenhang met artikel 70, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 94, lid 1, tweede zin, gelezen in samenhang met artikel 70, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 95, lid 1, eerste zin, gelezen in samenhang met de derde zin van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 95, lid 1, eerste zin, gelezen in samenhang met de derde zin van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/34 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/34

---

Beroep ingesteld op 9 maart 2022 — OO / EIB

(Zaak T-134/22)

(2022/C 191/44)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: OO (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

Verwerende partij: Europese Investeringsbank (EIB)

Conclusies

| — | nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de klacht van 6 december 2021, waarvan verzoekster op diezelfde dag kennis is gegeven (ARES CS-PERS/S&G/ER1 W2021-00710/CO/ps); |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de klacht van 6 december 2021, waarvan verzoekster op diezelfde dag kennis is gegeven (ARES CS-PERS/S&G/ER1 W2021-00710/CO/ps);

| — | nietigverklaring van het besluit van 27 februari 2012 (ref: RH/OPR/2012-0251), waarvan nooit kennis is gegeven aan verzoekster; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van 27 februari 2012 (ref: RH/OPR/2012-0251), waarvan nooit kennis is gegeven aan verzoekster;

| — | nietigverklaring van het besluit van 20 mei 2021 (CS-PERS/HROPS/BAP/2021-0360), waarvan op 8 juni 2021, samen met de nota van 27 februari 2012, kennis is gegeven aan verzoeksters raadsman; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van 20 mei 2021 (CS-PERS/HROPS/BAP/2021-0360), waarvan op 8 juni 2021, samen met de nota van 27 februari 2012, kennis is gegeven aan verzoeksters raadsman;

| — | verwijzing van de Europese Investeringsbank in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Europese Investeringsbank in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

| 1. | Eerste middel: ontbreken van motivering van de bestreden besluiten, schending van artikel 31 van het reglement van orde van de EIB, schending van de artikelen 6 en 11 van protocol nr. 5 betreffende de statuten van de EIB, ontbreken van rechtsgrondslag en een aan artikel 277 VWEU ontleende exceptie van onrechtmatigheid van punt 2.1.1 van de administratieve bepalingen. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: ontbreken van motivering van de bestreden besluiten, schending van artikel 31 van het reglement van orde van de EIB, schending van de artikelen 6 en 11 van protocol nr. 5 betreffende de statuten van de EIB, ontbreken van rechtsgrondslag en een aan artikel 277 VWEU ontleende exceptie van onrechtmatigheid van punt 2.1.1 van de administratieve bepalingen.

| 2. | Tweede middel: schending van de bepalingen die ratione temporis de detachering van personeel van de EIB regelen, eenzijdige wijziging van het contract in strijd met de algemene regels inzake de gelijkheid van contractpartijen en niet-nakoming van de zorgplicht. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van de bepalingen die ratione temporis de detachering van personeel van de EIB regelen, eenzijdige wijziging van het contract in strijd met de algemene regels inzake de gelijkheid van contractpartijen en niet-nakoming van de zorgplicht.

| 3. | Derde middel: schending van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: schending van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen.

| 4. | Vierde middel: misbruik van bevoegdheid. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: misbruik van bevoegdheid.

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/35 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/35

---

Beroep ingesteld op 10 maart 2022 — Sport1/EUIPO — SFR (SFR SPORT1)

(Zaak T-141/22)

(2022/C 191/45)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Sport1 GmbH (Ismaning, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Krekel en C. Otto, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Société française du radiotelephone — SFR (Parijs, Frankrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk SFR SPORT1 in rood, wit en zwart — inschrijvingsaanvraag nr. 16 161 317

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 10 december 2021 in zaak R 2329/2020-1

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | het EUIPO verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in de kosten van de procedure.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 10.5.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 191/36 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 191/36

---

Beroep ingesteld op 11 maart 2022 — OP / Parlement

(Zaak T-143/22)

(2022/C 191/46)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: OP (vertegenwoordiger: F. Moyse, advocaat)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

| — | de besluiten van 7 juni 2021 en 10 januari 2022 nietig verklaren dan wel verklaren dat deze van nul en generlei waarde zijn; |
| --- | --- |

—

de besluiten van 7 juni 2021 en 10 januari 2022 nietig verklaren dan wel verklaren dat deze van nul en generlei waarde zijn;

| — | dientengevolge erkennen dat verzoekster recht heeft op een overlevingspensioen in de zin van artikel 79, eerste alinea, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie; |
| --- | --- |

—

dientengevolge erkennen dat verzoekster recht heeft op een overlevingspensioen in de zin van artikel 79, eerste alinea, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie;

| — | dientengevolge [vertrouwelijk] (1) recht geven op een wezenpensioen in de zin van artikel 2 van bijlage VII bij het Statuut en, voor zover nodig, [vertrouwelijk] het wezenpensioen toe te kennen als bedoeld in artikel 80, eerste alinea, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie; |
| --- | --- |

—

dientengevolge [vertrouwelijk] (1) recht geven op een wezenpensioen in de zin van artikel 2 van bijlage VII bij het Statuut en, voor zover nodig, [vertrouwelijk] het wezenpensioen toe te kennen als bedoeld in artikel 80, eerste alinea, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie;

| — | in elk geval, het Parlement verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

in elk geval, het Parlement verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

| 1. | Eerste middel: exceptie van onrechtmatigheid van de artikelen 18 en 20 van bijlage VIII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: “Statuut”) als gevolg van schending van het beginsel van gelijke behandeling en discriminatie op grond van leeftijd. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: exceptie van onrechtmatigheid van de artikelen 18 en 20 van bijlage VIII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: “Statuut”) als gevolg van schending van het beginsel van gelijke behandeling en discriminatie op grond van leeftijd.

| 2. | Tweede middel: onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van de artikelen 18 en 20 van bijlage VIII bij het Statuut. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van de artikelen 18 en 20 van bijlage VIII bij het Statuut.

| 3. | Derde middel: kennelijke beoordelingsfout aangezien geen rekening is gehouden met verzoeksters bijzondere situatie. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: kennelijke beoordelingsfout aangezien geen rekening is gehouden met verzoeksters bijzondere situatie.

| 4. | Vierde middel: exceptie van onrechtmatigheid van artikel 2 van bijlage VII bij het Statuut als gevolg van discriminatie op grond van een handicap. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: exceptie van onrechtmatigheid van artikel 2 van bijlage VII bij het Statuut als gevolg van discriminatie op grond van een handicap.

| 5. | Vijfde middel: onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van artikel 2 van bijlage VII bij het Statuut. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van artikel 2 van bijlage VII bij het Statuut.

| 6. | Zesde middel, subsidiair aangevoerd: niet-nakoming van de op de administratie rustende zorgplicht. |
| --- | --- |

6.

Zesde middel, subsidiair aangevoerd: niet-nakoming van de op de administratie rustende zorgplicht.

---

(1)  Vertrouwelijke gegevens zijn weggelaten.

---