# Publicatieblad C 138/28 m

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 138 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 65e jaargang28 maart 2022 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 138

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

65e jaargang28 maart 2022

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2022/C 138/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |
| | Hof van Justitie |
| 2022/C 138/02 | Besluit van het Hof van Justitie van 1 februari 2022 inzake de erkende feestdagen en de gerechtelijke vakanties | 2 |
| | Gerecht |
| 2022/C 138/03 | Besluit van het Gerecht van 9 februari 2022 inzake de gerechtelijke vakanties | 3 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2022/C 138/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

Hof van Justitie

2022/C 138/02

Besluit van het Hof van Justitie van 1 februari 2022 inzake de erkende feestdagen en de gerechtelijke vakanties

2

Gerecht

2022/C 138/03

Besluit van het Gerecht van 9 februari 2022 inzake de gerechtelijke vakanties

3

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2022/C 138/04 | Zaak C-191/21: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 10 februari 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de cour administrative d’appel de Lyon — Frankrijk) — Ministre de l’Économie, des Finances et de la Relance/Les Anges d’Eux SARL, Echo 5 SARL, Cletimmo SAS [Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 392 – Margeregeling – Werkingssfeer – Leveringen van met het oog op wederverkoop gekochte gebouwen en bouwterreinen – Belastingplichtige die voor de aankoop van de onroerende goederen geen recht op aftrek heeft gehad – Aan de btw onderworpen wederverkoop – Begrip bouwterreinen] | 4 |
| 2022/C 138/05 | Zaak C-460/21: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 7 februari 2022 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) — Portugal] — Vapo Atlantic SA / Autoridade Tributária e Aduaneira (Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Accijns – Richtlijn 2008/118/EG – Artikel 1, lid 2 – Met specifieke doeleinden heffen van andere indirecte belastingen – Specifieke doeleinden – Begrip – Financiering van een overheidsbedrijf dat concessiehouder is van het nationale wegennet – Doelstellingen inzake milieuduurzaamheid en de vermindering van het aantal ongevallen – Zuiver begrotingstechnisch doel – Weigering van belastingteruggaaf wegens ongerechtvaardigde verrijking – Voorwaarden) | 5 |
| 2022/C 138/06 | Zaak C-745/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank den Haag, zittingsplaats Zwolle (Nederland) op 2 december 2021 — L.G. tegen Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid | 5 |
| 2022/C 138/07 | Zaak C-760/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Wien (Oostenrijk) op 10 december 2021 — Kwizda Pharma GmbH | 6 |
| 2022/C 138/08 | Zaak C-765/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale ordinario di Padova (Italië) op 13 december 2021 — D.M. / Azienda Ospedale Università di Padova | 8 |
| 2022/C 138/09 | Zaak C-768/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Wiesbaden (Duitsland) op 14 december 2021 — TR / Land Hessen | 9 |
| 2022/C 138/10 | Zaak C-770/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 13 december 2021 — OGL-Food Trade Lebensmittelvertrieb GmbH / Direktor na Teritorialna direktsia Mitnitsa Plovdiv pri Agentsia Mitnitsi | 10 |
| 2022/C 138/11 | Zaak C-773/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 december 2021 door AV, AW tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 6 oktober 2021 in zaak T-43/20, AV en AW / Parlement | 12 |
| 2022/C 138/12 | Zaak C-776/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf (Duitsland) op 15 december 2021 — EV /Alltours Flugreisen GmbH | 13 |
| 2022/C 138/13 | Zaak C-797/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski rayonen sad (Bulgarije) op 15 december 2021 — Y. YA / K. P. | 13 |
| 2022/C 138/14 | Zaak C-805/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad (Bulgarije) op 20 december 2021 — Strafzaak tegen ZhU en RD | 14 |
| 2022/C 138/15 | Zaak C-806/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 21 december 2021 — Strafzaak tegen TF | 14 |
| 2022/C 138/16 | Zaak C-809/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank Noord-Holland, zittingsplaats Haarlem (Nederland) op 21 december 2021 — Nokia Solutions and Networks Oy tegen Inspecteur van de Belastingdienst/Douane, kantoor Eindhoven | 15 |
| 2022/C 138/17 | Zaak C-820/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 28 december 2021 — Vinal AD / Direktor na Agentsia Mitnitsi | 15 |
| 2022/C 138/18 | Zaak C-829/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Verwaltungsgerichtshof (Duitsland) op 24 december 2021 — TE, RU, wettelijk vertegenwoordigd door TE / Stadt Frankfurt am Main | 16 |
| 2022/C 138/19 | Zaak C-833/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Nacional (Spanje) op 31 december 2021 — Endesa Generación S.A.U. / Tribunal Económico Administrativo Central | 17 |
| 2022/C 138/20 | Zaak C-16/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Graz (Oostenrijk) op 6 januari 2022 — Staatsanwaltschaft Graz / MS | 17 |
| 2022/C 138/21 | Zaak C-30/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Veliko Tarnovo (Bulgarije) op 12 januari 2022 — DV / Direktor na Teritorialno podelenie na Natsionalnia osiguritelen institut — Veliko Tarnovo | 18 |
| 2022/C 138/22 | Zaak C-33/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 14 januari 2022 — Österreichische Datenschutzbehörde | 19 |
| 2022/C 138/23 | Zaak C-75/22: Beroep ingesteld op 4 februari 2022 — Commissie/Tsjechië | 19 |
| 2022/C 138/24 | Zaak C-82/22 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 februari 2022 door Jean François Jalkh tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 1 december 2021 in zaak T-230/21, Jalkh / Parlement | 21 |
| | Gerecht |
| 2022/C 138/25 | Zaak T-13/22: Beroep ingesteld op 3 januari 2022 — Loutsou/EUIPO (POLIS LOUTRON) | 22 |
| 2022/C 138/26 | Zaak T-24/22: Beroep ingesteld op 14 januari 2022 — Bensoussan/EUIPO — Lulu’s Fashion Lounge (LOULOU STUDIO) | 23 |
| 2022/C 138/27 | Zaak T-36/22: Beroep ingesteld op 19 januari 2022 — Romedor Pharma/EUIPO — Perfect Care Distribution (PERFECT FARMA CERVIRON) | 23 |
| 2022/C 138/28 | Zaak T-37/22: Beroep ingesteld op 19 januari 2022 — Romedor Pharma/EUIPO — Perfect Care Distribution (Cerviron) | 24 |
| 2022/C 138/29 | Zaak T-38/22: Beroep ingesteld op 20 januari 2022 — Romedor Pharma/EUIPO — Perfect Care Distribution (CERVIRON Perfect Care) | 25 |
| 2022/C 138/30 | Zaak T-39/22: Beroep ingesteld op 19 januari 2022 — OA / Parlement | 25 |
| 2022/C 138/31 | Zaak T-49/22: Beroep ingesteld op 27 januari 2022 — Roemenië / Commissie | 26 |
| 2022/C 138/32 | Zaak T-58/22: Beroep ingesteld op 31 januari 2022 — Labaš/EUIPO (FRESH) | 28 |
| 2022/C 138/33 | Zaak T-67/22: Beroep ingesteld op 1 februari 2022 — Guma Holdings/EUIPO — X-Trade Brokers Dom Maklerski (XTRADE) | 28 |
| 2022/C 138/34 | Zaak T-70/22: Beroep ingesteld op 3 februari 2022 — Novasol / ECHA | 29 |
| 2022/C 138/35 | Zaak T-74/22: Beroep ingesteld op 8 februari 2022 — Siemens / Parlement | 30 |
| 2022/C 138/36 | Zaak T-77/22: Beroep ingesteld op 9 februari 2022 — Asesores Comunitarios / Commissie | 31 |
| 2022/C 138/37 | Zaak T-80/22: Beroep ingesteld op 14 februari 2022 — OF / Commissie | 32 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2022/C 138/04

Zaak C-191/21: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 10 februari 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de cour administrative d’appel de Lyon — Frankrijk) — Ministre de l’Économie, des Finances et de la Relance/Les Anges d’Eux SARL, Echo 5 SARL, Cletimmo SAS [Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 392 – Margeregeling – Werkingssfeer – Leveringen van met het oog op wederverkoop gekochte gebouwen en bouwterreinen – Belastingplichtige die voor de aankoop van de onroerende goederen geen recht op aftrek heeft gehad – Aan de btw onderworpen wederverkoop – Begrip bouwterreinen]

4

2022/C 138/05

Zaak C-460/21: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 7 februari 2022 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) — Portugal] — Vapo Atlantic SA / Autoridade Tributária e Aduaneira (Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Accijns – Richtlijn 2008/118/EG – Artikel 1, lid 2 – Met specifieke doeleinden heffen van andere indirecte belastingen – Specifieke doeleinden – Begrip – Financiering van een overheidsbedrijf dat concessiehouder is van het nationale wegennet – Doelstellingen inzake milieuduurzaamheid en de vermindering van het aantal ongevallen – Zuiver begrotingstechnisch doel – Weigering van belastingteruggaaf wegens ongerechtvaardigde verrijking – Voorwaarden)

5

2022/C 138/06

Zaak C-745/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank den Haag, zittingsplaats Zwolle (Nederland) op 2 december 2021 — L.G. tegen Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

5

2022/C 138/07

Zaak C-760/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Wien (Oostenrijk) op 10 december 2021 — Kwizda Pharma GmbH

6

2022/C 138/08

Zaak C-765/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale ordinario di Padova (Italië) op 13 december 2021 — D.M. / Azienda Ospedale Università di Padova

8

2022/C 138/09

Zaak C-768/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Wiesbaden (Duitsland) op 14 december 2021 — TR / Land Hessen

9

2022/C 138/10

Zaak C-770/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 13 december 2021 — OGL-Food Trade Lebensmittelvertrieb GmbH / Direktor na Teritorialna direktsia Mitnitsa Plovdiv pri Agentsia Mitnitsi

10

2022/C 138/11

Zaak C-773/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 december 2021 door AV, AW tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 6 oktober 2021 in zaak T-43/20, AV en AW / Parlement

12

2022/C 138/12

Zaak C-776/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf (Duitsland) op 15 december 2021 — EV /Alltours Flugreisen GmbH

13

2022/C 138/13

Zaak C-797/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski rayonen sad (Bulgarije) op 15 december 2021 — Y. YA / K. P.

13

2022/C 138/14

Zaak C-805/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad (Bulgarije) op 20 december 2021 — Strafzaak tegen ZhU en RD

14

2022/C 138/15

Zaak C-806/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 21 december 2021 — Strafzaak tegen TF

14

2022/C 138/16

Zaak C-809/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank Noord-Holland, zittingsplaats Haarlem (Nederland) op 21 december 2021 — Nokia Solutions and Networks Oy tegen Inspecteur van de Belastingdienst/Douane, kantoor Eindhoven

15

2022/C 138/17

Zaak C-820/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 28 december 2021 — Vinal AD / Direktor na Agentsia Mitnitsi

15

2022/C 138/18

Zaak C-829/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Verwaltungsgerichtshof (Duitsland) op 24 december 2021 — TE, RU, wettelijk vertegenwoordigd door TE / Stadt Frankfurt am Main

16

2022/C 138/19

Zaak C-833/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Nacional (Spanje) op 31 december 2021 — Endesa Generación S.A.U. / Tribunal Económico Administrativo Central

17

2022/C 138/20

Zaak C-16/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Graz (Oostenrijk) op 6 januari 2022 — Staatsanwaltschaft Graz / MS

17

2022/C 138/21

Zaak C-30/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Veliko Tarnovo (Bulgarije) op 12 januari 2022 — DV / Direktor na Teritorialno podelenie na Natsionalnia osiguritelen institut — Veliko Tarnovo

18

2022/C 138/22

Zaak C-33/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 14 januari 2022 — Österreichische Datenschutzbehörde

19

2022/C 138/23

Zaak C-75/22: Beroep ingesteld op 4 februari 2022 — Commissie/Tsjechië

19

2022/C 138/24

Zaak C-82/22 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 februari 2022 door Jean François Jalkh tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 1 december 2021 in zaak T-230/21, Jalkh / Parlement

21

Gerecht

2022/C 138/25

Zaak T-13/22: Beroep ingesteld op 3 januari 2022 — Loutsou/EUIPO (POLIS LOUTRON)

22

2022/C 138/26

Zaak T-24/22: Beroep ingesteld op 14 januari 2022 — Bensoussan/EUIPO — Lulu’s Fashion Lounge (LOULOU STUDIO)

23

2022/C 138/27

Zaak T-36/22: Beroep ingesteld op 19 januari 2022 — Romedor Pharma/EUIPO — Perfect Care Distribution (PERFECT FARMA CERVIRON)

23

2022/C 138/28

Zaak T-37/22: Beroep ingesteld op 19 januari 2022 — Romedor Pharma/EUIPO — Perfect Care Distribution (Cerviron)

24

2022/C 138/29

Zaak T-38/22: Beroep ingesteld op 20 januari 2022 — Romedor Pharma/EUIPO — Perfect Care Distribution (CERVIRON Perfect Care)

25

2022/C 138/30

Zaak T-39/22: Beroep ingesteld op 19 januari 2022 — OA / Parlement

25

2022/C 138/31

Zaak T-49/22: Beroep ingesteld op 27 januari 2022 — Roemenië / Commissie

26

2022/C 138/32

Zaak T-58/22: Beroep ingesteld op 31 januari 2022 — Labaš/EUIPO (FRESH)

28

2022/C 138/33

Zaak T-67/22: Beroep ingesteld op 1 februari 2022 — Guma Holdings/EUIPO — X-Trade Brokers Dom Maklerski (XTRADE)

28

2022/C 138/34

Zaak T-70/22: Beroep ingesteld op 3 februari 2022 — Novasol / ECHA

29

2022/C 138/35

Zaak T-74/22: Beroep ingesteld op 8 februari 2022 — Siemens / Parlement

30

2022/C 138/36

Zaak T-77/22: Beroep ingesteld op 9 februari 2022 — Asesores Comunitarios / Commissie

31

2022/C 138/37

Zaak T-80/22: Beroep ingesteld op 14 februari 2022 — OF / Commissie

32

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/1 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2022/C 138/01)

Laatste publicatie

PB C 128 van 21.3.2022

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 119 van 14.3.2022

PB C 109 van 7.3.2022

PB C 95 van 28.2.2022

PB C 84 van 21.2.2022

PB C 73 van 14.2.2022

PB C 64 van 7.2.2022

Deze teksten zijn beschikbaar in:

EUR-Lex: https://eur-lex.europa.eu

---

Hof van Justitie

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/2 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/2

---

BESLUIT VAN HET HOF VAN JUSTITIE

van 1 februari 2022

inzake de erkende feestdagen en de gerechtelijke vakanties

(2022/C 138/02)

HET HOF,

Gezien artikel 24, leden 2, 4 en 6, van het Reglement voor de procesvoering,

Overwegende dat ingevolge deze bepaling de lijst van erkende feestdagen en de data van de gerechtelijke vakanties moeten worden vastgesteld,

STELT HET VOLGENDE BESLUIT VAST:

Artikel 1

De lijst van erkende feestdagen in de zin van artikel 24, leden 4 en 6, van het Reglement voor de procesvoering wordt vastgesteld als volgt:

| — | nieuwjaarsdag, |
| --- | --- |

—

nieuwjaarsdag,

| — | paasmaandag, |
| --- | --- |

—

paasmaandag,

| — | 1 mei, |
| --- | --- |

—

1 mei,

| — | 9 mei, |
| --- | --- |

—

9 mei,

| — | Hemelvaart, |
| --- | --- |

—

Hemelvaart,

| — | pinkstermaandag, |
| --- | --- |

—

pinkstermaandag,

| — | 23 juni, |
| --- | --- |

—

23 juni,

| — | 15 augustus, |
| --- | --- |

—

15 augustus,

| — | 1 november, |
| --- | --- |

—

1 november,

| — | 25 december, |
| --- | --- |

—

25 december,

| — | 26 december. |
| --- | --- |

—

26 december.

Artikel 2

Voor de periode van 1 november 2022 tot en met 31 oktober 2023 worden de data van de gerechtelijke vakanties in de zin van artikel 24, leden 2 en 6, van het Reglement voor de procesvoering vastgesteld als volgt:

| — | Kerstmis 2022: van maandag 19 december 2022 tot en met zondag 8 januari 2023, |
| --- | --- |

—

Kerstmis 2022: van maandag 19 december 2022 tot en met zondag 8 januari 2023,

| — | Pasen 2023: van maandag 3 april 2023 tot en met zondag 16 april 2023, |
| --- | --- |

—

Pasen 2023: van maandag 3 april 2023 tot en met zondag 16 april 2023,

| — | zomer 2023: van zondag 16 juli 2023 tot en met donderdag 31 augustus 2023. |
| --- | --- |

—

zomer 2023: van zondag 16 juli 2023 tot en met donderdag 31 augustus 2023.

Artikel 3

Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Gedaan te Luxemburg, 1 februari 2022.

De griffier

A. CALOT ESCOBAR

De president

K. LENAERTS

---

Gerecht

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/3 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/3

---

BESLUIT VAN HET GERECHT

van 9 februari 2022

inzake de gerechtelijke vakanties

(2022/C 138/03)

HET GERECHT,

Gezien artikel 41, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering,

STELT HET VOLGENDE BESLUIT VAST:

Artikel 1

Voor het gerechtelijk jaar dat aanvangt op 1 september 2022 zijn de data van de gerechtelijke vakanties in de zin van artikel 41, leden 2 en 6, van het Reglement voor de procesvoering vastgesteld als volgt:

| — | Kerstmis 2022: van maandag 19 december 2022 tot en met zondag 8 januari 2023; |
| --- | --- |

—

Kerstmis 2022: van maandag 19 december 2022 tot en met zondag 8 januari 2023;

| — | Pasen 2023: van maandag 3 april 2023 tot en met zondag 16 april 2023; |
| --- | --- |

—

Pasen 2023: van maandag 3 april 2023 tot en met zondag 16 april 2023;

| — | zomer 2023: van zondag 16 juli 2023 tot en met donderdag 31 augustus 2023. |
| --- | --- |

—

zomer 2023: van zondag 16 juli 2023 tot en met donderdag 31 augustus 2023.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Gedaan te Luxemburg, 8 maart 2022.

De griffier

E. COULON

De president

M. VAN DER WOUDE

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/4 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/4

---

Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 10 februari 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de cour administrative d’appel de Lyon — Frankrijk) — Ministre de l’Économie, des Finances et de la Relance/Les Anges d’Eux SARL, Echo 5 SARL, Cletimmo SAS

(Zaak C-191/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 392 - Margeregeling - Werkingssfeer - Leveringen van met het oog op wederverkoop gekochte gebouwen en bouwterreinen - Belastingplichtige die voor de aankoop van de onroerende goederen geen recht op aftrek heeft gehad - Aan de btw onderworpen wederverkoop - Begrip “bouwterreinen”)

(2022/C 138/04)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour administrative d’appel de Lyon

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Ministre de l’Économie, des Finances et de la Relance

Verwerende partijen: Les Anges d’Eux SARL, Echo 5 SARL, Cletimmo SAS

Dictum

Artikel 392 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de toepassing van de margeregeling op de levering van bouwterreinen wanneer deze bebouwd aangekochte terreinen in de loop van het tijdvak tussen de aan- en de wederverkoop ervan door de belastingplichtige bouwterreinen zijn geworden, maar dat het zich niet verzet tegen de toepassing van de margeregeling op de levering van bouwterreinen wanneer de kenmerken van de betreffende terreinen zijn gewijzigd in de loop van het tijdvak tussen de aan- en de wederverkoop van deze terreinen door de belastingplichtige, bijvoorbeeld doordat die terreinen zijn opgesplitst in kavels.

---

(1)  Datum van neerlegging: 25.3.2021.

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/5 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/5

---

Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 7 februari 2022 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) — Portugal] — Vapo Atlantic SA / Autoridade Tributária e Aduaneira

(Zaak C-460/21) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Accijns - Richtlijn 2008/118/EG - Artikel 1, lid 2 - Met specifieke doeleinden heffen van andere indirecte belastingen - “Specifieke doeleinden” - Begrip - Financiering van een overheidsbedrijf dat concessiehouder is van het nationale wegennet - Doelstellingen inzake milieuduurzaamheid en de vermindering van het aantal ongevallen - Zuiver begrotingstechnisch doel - Weigering van belastingteruggaaf wegens ongerechtvaardigde verrijking - Voorwaarden)

(2022/C 138/05)

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Vapo Atlantic SA

Verwerende partij: Autoridade Tributária e Aduaneira

Dictum

Bij beschikking van het Hof van 7 februari 2022 beslist het Hof (Achtste kamer) als volgt:

| 1) | Artikel 1, lid 2, van richtlijn 2008/118/EG van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12/EEG moet aldus worden uitgelegd dat een heffing waarvan de opbrengst in het algemeen toekomt aan een overheidsbedrijf dat concessiehouder van het nationale wegennet is, en waarvan de structuur niet zodanig is opgezet dat het verbruik van de belangrijkste brandstoffen voor het wegvervoer wordt ontmoedigd, geen “specifieke doeleinden” nastreeft in de zin van deze bepaling. |
| --- | --- |

1)

Artikel 1, lid 2, van richtlijn 2008/118/EG van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12/EEG moet aldus worden uitgelegd dat een heffing waarvan de opbrengst in het algemeen toekomt aan een overheidsbedrijf dat concessiehouder van het nationale wegennet is, en waarvan de structuur niet zodanig is opgezet dat het verbruik van de belangrijkste brandstoffen voor het wegvervoer wordt ontmoedigd, geen “specifieke doeleinden” nastreeft in de zin van deze bepaling.

| 2) | Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de nationale autoriteiten de weigering tot terugbetaling van het bedrag dat voortvloeit uit een met richtlijn 2008/118 strijdige indirecte heffing, baseren op de aanname dat dit bedrag is afgewenteld op derden en dat de belastingplichtige zich dus ongerechtvaardigd heeft verrijkt. |
| --- | --- |

2)

Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de nationale autoriteiten de weigering tot terugbetaling van het bedrag dat voortvloeit uit een met richtlijn 2008/118 strijdige indirecte heffing, baseren op de aanname dat dit bedrag is afgewenteld op derden en dat de belastingplichtige zich dus ongerechtvaardigd heeft verrijkt.

---

(1)  Datum van indiening: 26.7.2021.

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/5 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/5

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank den Haag, zittingsplaats Zwolle (Nederland) op 2 december 2021 — L.G. tegen Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

(Zaak C-745/21)

(2022/C 138/06)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank den Haag, zittingsplaats Zwolle

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster: L.G.

Verweerder: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

Prejudiciële vragen

| 1) | Staat het Unierecht eraan in de weg dat, bij het bepalen van de voor de behandeling van een asielverzoek verantwoordelijke lidstaat, ingevolge een bepaling van nationaal recht zelfstandige betekenis toekomt aan het belang van een kind waarvan de verzoekster ten tijde van het doen van de aanvraag zwanger was? |
| --- | --- |

1)

Staat het Unierecht eraan in de weg dat, bij het bepalen van de voor de behandeling van een asielverzoek verantwoordelijke lidstaat, ingevolge een bepaling van nationaal recht zelfstandige betekenis toekomt aan het belang van een kind waarvan de verzoekster ten tijde van het doen van de aanvraag zwanger was?

| 2) | a. | Staat artikel 16, eerste lid, van de Dublinverordening (1) eraan in de weg dat deze bepaling toepassing vindt als het gaat om de in de lidstaat tot welke het verzoek is gericht wettig verblijvende echtgenoot van de verzoekster? |
| --- | --- | --- |

2)

a.

Staat artikel 16, eerste lid, van de Dublinverordening (1) eraan in de weg dat deze bepaling toepassing vindt als het gaat om de in de lidstaat tot welke het verzoek is gericht wettig verblijvende echtgenoot van de verzoekster?

| b. | Als dat niet het geval is, bracht de zwangerschap van verzoekster de afhankelijkheid in de zin van genoemde bepaling met zich ten opzichte van de echtgenoot van wie zij zwanger was? |
| --- | --- |

b.

Als dat niet het geval is, bracht de zwangerschap van verzoekster de afhankelijkheid in de zin van genoemde bepaling met zich ten opzichte van de echtgenoot van wie zij zwanger was?

| 3) | Als het Unierecht er niet aan in de weg staat dat, bij het bepalen van de voor de behandeling van een asielverzoek verantwoordelijke lidstaat, ingevolge een bepaling van nationaal recht zelfstandige betekenis toekomt aan het belang van een ongeboren kind, kan artikel 16, eerste lid, van de Dublinverordening dan toepassing vinden op de relatie tussen het ongeboren kind en de in de lidstaat tot welke het verzoek is gericht wettig verblijvende vader van dat ongeboren kind? |
| --- | --- |

3)

Als het Unierecht er niet aan in de weg staat dat, bij het bepalen van de voor de behandeling van een asielverzoek verantwoordelijke lidstaat, ingevolge een bepaling van nationaal recht zelfstandige betekenis toekomt aan het belang van een ongeboren kind, kan artikel 16, eerste lid, van de Dublinverordening dan toepassing vinden op de relatie tussen het ongeboren kind en de in de lidstaat tot welke het verzoek is gericht wettig verblijvende vader van dat ongeboren kind?

---

(1)  Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB 2013, L 180, blz. 31).

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/6 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/6

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Wien (Oostenrijk) op 10 december 2021 — Kwizda Pharma GmbH

(Zaak C-760/21)

(2022/C 138/07)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgericht Wien

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Kwizda Pharma GmbH

Verwerende instantie: Landeshauptmann von Wien

Prejudiciële vragen

Het Verwaltungsgericht Wien legt het Hof van Justitie de volgende vragen voor over de uitlegging van verordening (EU) nr. 609/2013 (1) en richtlijn 2002/46/EG (2):

| 1a) | Moet een product, om als voeding voor medisch gebruik te worden aangemerkt, in staat blijken om de aangeprezen resultaten ervan met betrekking tot een bepaalde ziekte of aandoening uitsluitend in het kader van de voor deze ziekte of aandoening om gezondheidsredenen aangewezen dieetbehandeling te behalen met betrekking tot de eisen die die aandoening of ziekte stelt aan de inname van levensmiddelen? |
| --- | --- |

1a)

Moet een product, om als voeding voor medisch gebruik te worden aangemerkt, in staat blijken om de aangeprezen resultaten ervan met betrekking tot een bepaalde ziekte of aandoening uitsluitend in het kader van de voor deze ziekte of aandoening om gezondheidsredenen aangewezen dieetbehandeling te behalen met betrekking tot de eisen die die aandoening of ziekte stelt aan de inname van levensmiddelen?

| 1b) | Moet in dit verband ervan uit worden gegaan dat alleen sprake is van een dieetbehandeling wanneer een persoon zijn voedingspatroon aldus wijzigt dat hij andere of extra nutriënten consumeert die via de spijsvertering worden geabsorbeerd door het menselijk lichaam? |
| --- | --- |

1b)

Moet in dit verband ervan uit worden gegaan dat alleen sprake is van een dieetbehandeling wanneer een persoon zijn voedingspatroon aldus wijzigt dat hij andere of extra nutriënten consumeert die via de spijsvertering worden geabsorbeerd door het menselijk lichaam?

| 1c) | Is het voor de kwalificatie als voeding voor medisch gebruik ook noodzakelijk dat de aandoening of de ziekte waarvoor het product is bestemd, een dieetbehandeling vereist die ervoor moet zorgen dat de patiënt de in het product vervatte nutriënten, die via het normale dieet niet kunnen worden geabsorbeerd, inneemt? |
| --- | --- |

1c)

Is het voor de kwalificatie als voeding voor medisch gebruik ook noodzakelijk dat de aandoening of de ziekte waarvoor het product is bestemd, een dieetbehandeling vereist die ervoor moet zorgen dat de patiënt de in het product vervatte nutriënten, die via het normale dieet niet kunnen worden geabsorbeerd, inneemt?

| 1d) | Moet voeding voor medisch gebruik haar geneeskundige werking uitsluitend bereiken doordat het alle of enkele nutriënten bevat die via het normale dieet niet kunnen worden geabsorbeerd, maar die voor de patiënt absoluut noodzakelijk of vereist zijn om zijn vitale functies in stand te houden? |
| --- | --- |

1d)

Moet voeding voor medisch gebruik haar geneeskundige werking uitsluitend bereiken doordat het alle of enkele nutriënten bevat die via het normale dieet niet kunnen worden geabsorbeerd, maar die voor de patiënt absoluut noodzakelijk of vereist zijn om zijn vitale functies in stand te houden?

Zo nee: van welke aard moeten de ingrediënten zijn die een product moet bevatten om te voldoen aan de eisen voor voeding voor medisch gebruik?

| 2a) | Sluit de kwalificatie van een product als voedingssupplement uit dat het ook als voeding voor medisch gebruik kan worden aangemerkt? |
| --- | --- |

2a)

Sluit de kwalificatie van een product als voedingssupplement uit dat het ook als voeding voor medisch gebruik kan worden aangemerkt?

| 2b) | Zo nee: aan de hand van welke criteria moet worden vastgesteld dat een bepaald voedingssupplement niet als voeding voor medisch gebruik kan worden gekwalificeerd? |
| --- | --- |

2b)

Zo nee: aan de hand van welke criteria moet worden vastgesteld dat een bepaald voedingssupplement niet als voeding voor medisch gebruik kan worden gekwalificeerd?

| 2c) | Kan het gebruik van “voedingssupplementen” in de zin van richtlijn 2002/46/EG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake voedingssupplementen ook een “dieetbehandeling” in de zin van artikel 2, lid 2, onder g), van verordening (EU) nr. 609/2013 vormen? |
| --- | --- |

2c)

Kan het gebruik van “voedingssupplementen” in de zin van richtlijn 2002/46/EG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake voedingssupplementen ook een “dieetbehandeling” in de zin van artikel 2, lid 2, onder g), van verordening (EU) nr. 609/2013 vormen?

| 2d) | Wordt een levensmiddel voeding voor medisch gebruik alleen al omdat het nutriënten bevat die ook via de inname van voedingssupplementen of andere levensmiddelen kunnen worden geabsorbeerd, maar die specifiek voor een bepaalde ziekte of aandoening zijn samengesteld? |
| --- | --- |

2d)

Wordt een levensmiddel voeding voor medisch gebruik alleen al omdat het nutriënten bevat die ook via de inname van voedingssupplementen of andere levensmiddelen kunnen worden geabsorbeerd, maar die specifiek voor een bepaalde ziekte of aandoening zijn samengesteld?

| 3) | Welke criteria moeten worden gehanteerd om een geneesmiddel te onderscheiden van voeding voor medisch gebruik, of kunnen beide van elkaar worden onderscheiden? |
| --- | --- |

3)

Welke criteria moeten worden gehanteerd om een geneesmiddel te onderscheiden van voeding voor medisch gebruik, of kunnen beide van elkaar worden onderscheiden?

| 4) | Moet het vereiste in artikel 2, lid 2, onder g), van verordening (EU) nr. 609/2013, volgens hetwelk de voor de kwalificatie als voeding voor medisch gebruik bepalende ingrediënten hun effect moeten sorteren in het kader van een dieetbehandeling waarvoor de wijziging van het normale voedingspatroon niet volstaat, aldus worden uitgelegd dat een patiënt voor wiens ziekte of aandoening de voeding voor medisch gebruik in de handel wordt gebracht, niet in staat is om in voldoende mate in zijn voedingsbehoeften te voorzien door algemeen verkrijgbare levensmiddelen te nuttigen? |
| --- | --- |

4)

Moet het vereiste in artikel 2, lid 2, onder g), van verordening (EU) nr. 609/2013, volgens hetwelk de voor de kwalificatie als voeding voor medisch gebruik bepalende ingrediënten hun effect moeten sorteren in het kader van een dieetbehandeling waarvoor de wijziging van het normale voedingspatroon niet volstaat, aldus worden uitgelegd dat een patiënt voor wiens ziekte of aandoening de voeding voor medisch gebruik in de handel wordt gebracht, niet in staat is om in voldoende mate in zijn voedingsbehoeften te voorzien door algemeen verkrijgbare levensmiddelen te nuttigen?

| 5a) | Is de uitdrukking “voor de behandeling waarvan niet louter met wijziging van het normale voedingspatroon kan worden volstaan” in artikel 2, lid 2, onder g), van verordening (EU) nr. 609/2013 inzoverre betrekkelijk dat ervan kan worden uitgegaan dat ook aan dit vereiste is voldaan wanneer de voor de betreffende ziekte of aandoening noodzakelijke inname van nutriënten slechts met bijzondere inspanningen kan worden verwezenlijkt door middel van algemeen verkrijgbare levensmiddelen (met name voedingssupplementen)? |
| --- | --- |

5a)

Is de uitdrukking “voor de behandeling waarvan niet louter met wijziging van het normale voedingspatroon kan worden volstaan” in artikel 2, lid 2, onder g), van verordening (EU) nr. 609/2013 inzoverre betrekkelijk dat ervan kan worden uitgegaan dat ook aan dit vereiste is voldaan wanneer de voor de betreffende ziekte of aandoening noodzakelijke inname van nutriënten slechts met bijzondere inspanningen kan worden verwezenlijkt door middel van algemeen verkrijgbare levensmiddelen (met name voedingssupplementen)?

| 5b) | Zo ja, volgens welke criteria moet worden beoordeeld of de met de inname van algemeen verkrijgbare levensmiddelen gepaard gaande inspanning voldoet aan het vereiste “voor de behandeling waarvan niet louter met wijziging van het normale voedingspatroon kan worden volstaan” in artikel 2, lid 2, onder g), van verordening (EU) nr. 609/2013? Moet met name ervan worden uitgegaan dat aan dit vereiste reeds is voldaan wanneer een patiënt meerdere algemeen verkrijgbare voedingssupplementen afzonderlijk zou moeten innemen? |
| --- | --- |

5b)

Zo ja, volgens welke criteria moet worden beoordeeld of de met de inname van algemeen verkrijgbare levensmiddelen gepaard gaande inspanning voldoet aan het vereiste “voor de behandeling waarvan niet louter met wijziging van het normale voedingspatroon kan worden volstaan” in artikel 2, lid 2, onder g), van verordening (EU) nr. 609/2013? Moet met name ervan worden uitgegaan dat aan dit vereiste reeds is voldaan wanneer een patiënt meerdere algemeen verkrijgbare voedingssupplementen afzonderlijk zou moeten innemen?

| 6a) | Wat moet worden verstaan onder een “nutriënt” in de zin van artikel 2, lid 2, onder g), van verordening (EU) nr. 609/2013? |
| --- | --- |

6a)

Wat moet worden verstaan onder een “nutriënt” in de zin van artikel 2, lid 2, onder g), van verordening (EU) nr. 609/2013?

| 6b) | Aan de hand van welke criteria moet worden beoordeeld of een bepaald ingrediënt moet worden aangemerkt als een nutriënt in de zin van artikel 2, lid 2, onder g), van verordening (EU) nr. 609/2013? |
| --- | --- |

6b)

Aan de hand van welke criteria moet worden beoordeeld of een bepaald ingrediënt moet worden aangemerkt als een nutriënt in de zin van artikel 2, lid 2, onder g), van verordening (EU) nr. 609/2013?

| 7a) | Wordt reeds voldaan aan het in artikel 2, lid 2, onder g), van verordening (EU) nr. 609/2013 geformuleerde vereiste “die [...] onder medisch toezicht moeten worden gebruikt” wanneer dit product wordt verstrekt in een apotheek zonder dat een voorafgaand medisch recept nodig is? |
| --- | --- |

7a)

Wordt reeds voldaan aan het in artikel 2, lid 2, onder g), van verordening (EU) nr. 609/2013 geformuleerde vereiste “die [...] onder medisch toezicht moeten worden gebruikt” wanneer dit product wordt verstrekt in een apotheek zonder dat een voorafgaand medisch recept nodig is?

| 7b) | Aan de hand van welke criteria moet worden beoordeeld of voor een bepaald product wordt voldaan aan het vereiste van een gebruik onder medisch toezicht in de zin van artikel 2, lid 2, onder g), van verordening (EU) nr. 609/2013? |
| --- | --- |

7b)

Aan de hand van welke criteria moet worden beoordeeld of voor een bepaald product wordt voldaan aan het vereiste van een gebruik onder medisch toezicht in de zin van artikel 2, lid 2, onder g), van verordening (EU) nr. 609/2013?

| 7c) | Wat is het gevolg van de eventuele omstandigheid dat in dit specifieke geval of zelfs in het algemeen niet wordt voldaan aan dit vereiste van een gebruik onder medisch toezicht als bedoeld in artikel 2, lid 2, onder g), van verordening (EU) nr. 609/2013? |
| --- | --- |

7c)

Wat is het gevolg van de eventuele omstandigheid dat in dit specifieke geval of zelfs in het algemeen niet wordt voldaan aan dit vereiste van een gebruik onder medisch toezicht als bedoeld in artikel 2, lid 2, onder g), van verordening (EU) nr. 609/2013?

| 8a) | Moet alleen in het geval dat voeding voor medisch gebruik NIET kan worden gebruikt zonder medisch toezicht worden aangenomen dat er sprake is van deze voeding? |
| --- | --- |

8a)

Moet alleen in het geval dat voeding voor medisch gebruik NIET kan worden gebruikt zonder medisch toezicht worden aangenomen dat er sprake is van deze voeding?

| 8b) | Zo ja, volgens welke criteria moet worden beoordeeld of een levensmiddel ook zonder medisch toezicht kan worden gebruikt? |
| --- | --- |

8b)

Zo ja, volgens welke criteria moet worden beoordeeld of een levensmiddel ook zonder medisch toezicht kan worden gebruikt?

---

(1)  Verordening (EU) nr. 609/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 12 juni 2013 inzake voor zuigelingen en peuters bedoelde levensmiddelen, voeding voor medisch gebruik en de dagelijkse voeding volledig vervangende producten voor gewichtsbeheersing, en tot intrekking van richtlijn 92/52/EEG van de Raad, richtlijnen 96/8/EG, 1999/21/EG, 2006/125/EG en 2006/141/EG van de Commissie, richtlijn 2009/39/EG van het Europees Parlement en de Raad en de verordeningen (EG) nr. 41/2009 en (EG) nr. 953/2009 van de Commissie (PB 2013, L 181, blz. 35).

(2)  Richtlijn 2002/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juni 2002 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake voedingssupplementen (PB 2002, L 183, blz. 51).

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/8 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale ordinario di Padova (Italië) op 13 december 2021 — D.M. / Azienda Ospedale Università di Padova

(Zaak C-765/21)

(2022/C 138/08)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale ordinario di Padova

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: D.M.

Verwerende partij: Azienda Ospedale Università di Padova

Prejudiciële vragen

| 1) | Kunnen de voorwaardelijke vergunningen van de Commissie die op basis van een gunstig advies van het EMA zijn verleend voor de vaccins die thans in de handel zijn, nog steeds geldig worden geacht in de zin van artikel 4 van verordening nr. 507/2006 (1), gelet op het feit dat in meerdere lidstaten [bijvoorbeeld in Italië, goedkeuring door de AIFA (Italiaans geneesmiddelenbureau) van het protocol voor de behandeling met monoklonale antilichamen en/of antivirale middelen)] doeltreffende alternatieve behandelingen voor SARS-CoV-2 zijn goedgekeurd die volgens verzoekster minder gevaar voor de menselijke gezondheid opleveren, mede tegen de achtergrond van de artikelen 3 en 35 van het Handvest van Nice? |
| --- | --- |

1)

Kunnen de voorwaardelijke vergunningen van de Commissie die op basis van een gunstig advies van het EMA zijn verleend voor de vaccins die thans in de handel zijn, nog steeds geldig worden geacht in de zin van artikel 4 van verordening nr. 507/2006 (1), gelet op het feit dat in meerdere lidstaten [bijvoorbeeld in Italië, goedkeuring door de AIFA (Italiaans geneesmiddelenbureau) van het protocol voor de behandeling met monoklonale antilichamen en/of antivirale middelen)] doeltreffende alternatieve behandelingen voor SARS-CoV-2 zijn goedgekeurd die volgens verzoekster minder gevaar voor de menselijke gezondheid opleveren, mede tegen de achtergrond van de artikelen 3 en 35 van het Handvest van Nice?

| 2) | Mogen in het geval van gezondheidswerkers die op grond van de wet van een lidstaat tot vaccinatie verplicht zijn, voor de verplichte vaccinatie de vaccins worden gebruikt waarvoor de Commissie overeenkomstig verordening nr. 507/2006 voorwaardelijke goedkeuring heeft verleend, zelfs indien deze gezondheidswerkers reeds besmet zijn geweest en dus een natuurlijke immuniteit hebben verworven, zodat zij kunnen verzoeken van de verplichting te worden vrijgesteld? |
| --- | --- |

2)

Mogen in het geval van gezondheidswerkers die op grond van de wet van een lidstaat tot vaccinatie verplicht zijn, voor de verplichte vaccinatie de vaccins worden gebruikt waarvoor de Commissie overeenkomstig verordening nr. 507/2006 voorwaardelijke goedkeuring heeft verleend, zelfs indien deze gezondheidswerkers reeds besmet zijn geweest en dus een natuurlijke immuniteit hebben verworven, zodat zij kunnen verzoeken van de verplichting te worden vrijgesteld?

| 3) | Mogen in het geval van gezondheidswerkers die op grond van de wet van een lidstaat tot vaccinatie verplicht zijn, voor de verplichte vaccinatie de vaccins worden gebruikt waarvoor de Commissie overeenkomstig verordening nr. 507/2006 voorwaardelijke goedkeuring heeft verleend, en dit zonder enige voorzorgsprocedure te volgen, of mogen deze gezondheidswerkers zich, gezien het voorwaardelijke karakter van de vergunning, tegen de vaccinatie verzetten, in elk geval tot de bevoegde gezondheidsautoriteit concreet en met redelijke zekerheid heeft vastgesteld dat, ten eerste, daartegen geen contra-indicaties bestaan en, ten tweede, de daaruit voortvloeiende voordelen groter zijn dan die van andere thans beschikbare geneesmiddelen? Moeten de verantwoordelijke gezondheidsautoriteiten in een dergelijk geval handelen in overeenstemming met artikel 41 van het Handvest van Nice? |
| --- | --- |

3)

Mogen in het geval van gezondheidswerkers die op grond van de wet van een lidstaat tot vaccinatie verplicht zijn, voor de verplichte vaccinatie de vaccins worden gebruikt waarvoor de Commissie overeenkomstig verordening nr. 507/2006 voorwaardelijke goedkeuring heeft verleend, en dit zonder enige voorzorgsprocedure te volgen, of mogen deze gezondheidswerkers zich, gezien het voorwaardelijke karakter van de vergunning, tegen de vaccinatie verzetten, in elk geval tot de bevoegde gezondheidsautoriteit concreet en met redelijke zekerheid heeft vastgesteld dat, ten eerste, daartegen geen contra-indicaties bestaan en, ten tweede, de daaruit voortvloeiende voordelen groter zijn dan die van andere thans beschikbare geneesmiddelen? Moeten de verantwoordelijke gezondheidsautoriteiten in een dergelijk geval handelen in overeenstemming met artikel 41 van het Handvest van Nice?

| 4) | Mag in het geval van het vaccin waarvoor de Commissie voorwaardelijke goedkeuring heeft verleend, het feit dat gezondheidswerkers die op grond van de wet van een lidstaat tot vaccinatie verplicht zijn zich eventueel niet laten vaccineren, automatisch tot gevolg hebben dat zij worden geschorst zonder salaris, of moet overeenkomstig het grondbeginsel van de evenredigheid worden voorzien in graduele sancties? |
| --- | --- |

4)

Mag in het geval van het vaccin waarvoor de Commissie voorwaardelijke goedkeuring heeft verleend, het feit dat gezondheidswerkers die op grond van de wet van een lidstaat tot vaccinatie verplicht zijn zich eventueel niet laten vaccineren, automatisch tot gevolg hebben dat zij worden geschorst zonder salaris, of moet overeenkomstig het grondbeginsel van de evenredigheid worden voorzien in graduele sancties?

| 5) | Moet, voor zover het nationale recht vormen van dépeçage toestaat, bij de beoordeling of het mogelijk is de werknemer op een alternatieve wijze in te zetten, deze werknemer worden gehoord overeenkomstig artikel 41 van het Handvest van Nice, met als gevolg dat hij, indien hij niet is gehoord, recht heeft op schadevergoeding? |
| --- | --- |

5)

Moet, voor zover het nationale recht vormen van dépeçage toestaat, bij de beoordeling of het mogelijk is de werknemer op een alternatieve wijze in te zetten, deze werknemer worden gehoord overeenkomstig artikel 41 van het Handvest van Nice, met als gevolg dat hij, indien hij niet is gehoord, recht heeft op schadevergoeding?

| 6) | Is een nationale regeling als die van artikel 4, lid 11, van decreto legge nr. 44/2021 (2) — op grond waarvan een gezondheidswerker die is vrijgesteld van de vaccinatieplicht zijn werkzaamheden in contact met patiënten mag verrichten mits hij de wettelijk voorgeschreven veiligheidsmaatregelen in acht neemt, terwijl een zorgmedewerker als verzoekster, die zich zonder grondig medisch onderzoek niet wil laten vaccineren omdat zij door besmetting op natuurlijke wijze immuniteit heeft verworven, automatisch wordt geschorst zonder salaris — rechtmatig in het licht van verordening nr. 2021/953, die elke discriminatie verbiedt tussen gevaccineerde personen en personen die zich om medische redenen niet hebben willen of kunnen laten vaccineren? |
| --- | --- |

6)

Is een nationale regeling als die van artikel 4, lid 11, van decreto legge nr. 44/2021 (2) — op grond waarvan een gezondheidswerker die is vrijgesteld van de vaccinatieplicht zijn werkzaamheden in contact met patiënten mag verrichten mits hij de wettelijk voorgeschreven veiligheidsmaatregelen in acht neemt, terwijl een zorgmedewerker als verzoekster, die zich zonder grondig medisch onderzoek niet wil laten vaccineren omdat zij door besmetting op natuurlijke wijze immuniteit heeft verworven, automatisch wordt geschorst zonder salaris — rechtmatig in het licht van verordening nr. 2021/953, die elke discriminatie verbiedt tussen gevaccineerde personen en personen die zich om medische redenen niet hebben willen of kunnen laten vaccineren?

| 7) | Is de regeling van een lidstaat die het verplicht stelt om het COVID-vaccin — waarvoor de Commissie een voorwaardelijke vergunning heeft verleend — toe te dienen aan alle gezondheidswerkers, ook indien deze werkers afkomstig zijn uit een andere lidstaat en in Italië aanwezig zijn met het oog op de uitoefening van de vrijheid van dienstverrichting en de vrijheid van vestiging, verenigbaar met verordening nr. 2021/953 en de daarin vervatte beginselen van evenredigheid en non-discriminatie? |
| --- | --- |

7)

Is de regeling van een lidstaat die het verplicht stelt om het COVID-vaccin — waarvoor de Commissie een voorwaardelijke vergunning heeft verleend — toe te dienen aan alle gezondheidswerkers, ook indien deze werkers afkomstig zijn uit een andere lidstaat en in Italië aanwezig zijn met het oog op de uitoefening van de vrijheid van dienstverrichting en de vrijheid van vestiging, verenigbaar met verordening nr. 2021/953 en de daarin vervatte beginselen van evenredigheid en non-discriminatie?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 507/2006 van de Commissie van 29 maart 2006 betreffende voorwaardelijke vergunningen voor het in de handel brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik die binnen het toepassingsgebied van Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad vallen (PB 2006, L 92, blz. 6).

(2)  Verordening (EU) 2021/953 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2021 betreffende een kader voor de afgifte, verificatie en aanvaarding van interoperabele COVID-19-vaccinatie-, test- en herstelcertificaten (digitaal EU-COVID-certificaat) teneinde het vrije verkeer tijdens de COVID-19-pandemie te faciliteren (PB 2021, L 211, blz. 1).

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/9 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/9

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Wiesbaden (Duitsland) op 14 december 2021 — TR / Land Hessen

(Zaak C-768/21)

(2022/C 138/09)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgericht Wiesbaden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: TR

Verwerende partij: Land Hessen

Prejudiciële vraag

Moeten artikel 57, lid 1, onder a) en f), en artikel 58, lid 2, onder a) tot en met j), juncto artikel 77, lid 1, van verordening (EU) 2016/679 (1) aldus worden uitgelegd dat wanneer de toezichthoudende autoriteit vaststelt dat een gegevensverwerking inbreuk maakt op de rechten van de betrokkene, zij altijd verplicht is om op te treden overeenkomstig artikel 58, lid 2, AVG?

---

(1)  Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming) (PB 2016, L 119, blz. 1, met rectificaties in PB 2018, L 127, blz. 2 en PB 2021, L 74, blz. 35; hierna: “AVG”).

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/10 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/10

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 13 december 2021 — “OGL-Food Trade Lebensmittelvertrieb” GmbH / Direktor na Teritorialna direktsia “Mitnitsa Plovdiv” pri Agentsia “Mitnitsi”

(Zaak C-770/21)

(2022/C 138/10)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Administrativen sad Sofia-grad

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij:“OGL Food Trade Lebensmittelvertrieb” GmbH

Verwerende partij: Direktor na Teritorialna direktsia “Mitnitsa Plovdiv” pri Agentsia “Mitnitsi”

Prejudiciële vragen

| 1. | Moet — in het licht van artikel 70, lid 1, van verordening (EU) nr. 952/2013 (1) van het Europees Parlement en van de Raad van 9 oktober 2013 tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie, gelezen in samenhang met artikel 75, lid 5, eerste alinea, en lid 6, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 2017/891 (2) van de Commissie tot aanvulling van verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de sectoren groenten en fruit — ervan worden uitgegaan dat de volgende elementen van belang zijn voor de beoordeling van de in artikel 70, lid 3, onder d), van het douanewetboek geformuleerde voorwaarde dat “de koper en de verkoper [...] niet verbonden [zijn]”, met het oog op de toepassing van de transactiewaarde van goederen voor douanedoeleinden in het kader van een specifieke douaneaangifte inzake de invoer van groenten:






  — | de gegevens over de rechtsbetrekkingen tussen de partijen die betrokken zijn bij de invoer van de goederen en de verkoop van dezelfde goederen op het eerste handelsniveau in de Unie, en met name de gegevens over reeds lang bestaande en doorlopende leveringen van goederen van dezelfde soort, in significante hoeveelheden en voor een significante waarde, waardoor niet kan worden geconcludeerd dat de relatie toevallig tot stand is gekomen in het kader van de te beoordelen betrokken invoer; |
| --- | --- | --- |

1.

Moet — in het licht van artikel 70, lid 1, van verordening (EU) nr. 952/2013 (1) van het Europees Parlement en van de Raad van 9 oktober 2013 tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie, gelezen in samenhang met artikel 75, lid 5, eerste alinea, en lid 6, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 2017/891 (2) van de Commissie tot aanvulling van verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de sectoren groenten en fruit — ervan worden uitgegaan dat de volgende elementen van belang zijn voor de beoordeling van de in artikel 70, lid 3, onder d), van het douanewetboek geformuleerde voorwaarde dat “de koper en de verkoper [...] niet verbonden [zijn]”, met het oog op de toepassing van de transactiewaarde van goederen voor douanedoeleinden in het kader van een specifieke douaneaangifte inzake de invoer van groenten:

—

de gegevens over de rechtsbetrekkingen tussen de partijen die betrokken zijn bij de invoer van de goederen en de verkoop van dezelfde goederen op het eerste handelsniveau in de Unie, en met name de gegevens over reeds lang bestaande en doorlopende leveringen van goederen van dezelfde soort, in significante hoeveelheden en voor een significante waarde, waardoor niet kan worden geconcludeerd dat de relatie toevallig tot stand is gekomen in het kader van de te beoordelen betrokken invoer;

| — | de gegevens over de voor de leveringen uitgereikte facturen, de betaling van de prijs, de opneming van de facturen in de boekhouding en in de btw-boekhouding van de importeur en het voor de betrokken invoer toegepaste recht op aftrek; |
| --- | --- |

—

de gegevens over de voor de leveringen uitgereikte facturen, de betaling van de prijs, de opneming van de facturen in de boekhouding en in de btw-boekhouding van de importeur en het voor de betrokken invoer toegepaste recht op aftrek;

| — | de omstandigheid dat de aangegeven transactiewaarde van de te beoordelen betrokken invoer aanzienlijk hoger is dan de standaardinvoerwaarde voor dezelfde goederen die door de Commissie is vastgesteld voor de toepassing van invoerrechten in de groentesector, terwijl dezelfde goederen in de Unie met verlies worden verkocht; |
| --- | --- |

—

de omstandigheid dat de aangegeven transactiewaarde van de te beoordelen betrokken invoer aanzienlijk hoger is dan de standaardinvoerwaarde voor dezelfde goederen die door de Commissie is vastgesteld voor de toepassing van invoerrechten in de groentesector, terwijl dezelfde goederen in de Unie met verlies worden verkocht;

| — | de omstandigheid dat de importeur noch een handelscontract in verband met de betrokken invoer, zoals vereist door de douaneautoriteiten, noch een document betreffende enige andere rechtsbetrekking tussen de contractpartijen heeft overgelegd? |
| --- | --- |

—

de omstandigheid dat de importeur noch een handelscontract in verband met de betrokken invoer, zoals vereist door de douaneautoriteiten, noch een document betreffende enige andere rechtsbetrekking tussen de contractpartijen heeft overgelegd?

Indien de genoemde omstandigheden relevant zijn, kunnen de importerende handelaar en de exporterende handelaar of de importeur en de afnemer op het eerste handelsniveau in de Unie op grond van die omstandigheden dan worden aangemerkt als “in zaken verbonden” personen respectievelijk als verbonden personen in de zin van artikel 127, lid 1, onder b), en artikel 142, lid 4, onder b), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 2015/2447 (3) van de Commissie van 24 november 2015 houdende nadere uitvoeringsvoorschriften voor enkele bepalingen van verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en van de Raad tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie?

Indien de genoemde omstandigheden weliswaar relevant zijn, maar ontoereikend zijn om de handelaren als verbonden personen te beschouwen, moet dan voor de verificatie krachtens artikel 75, lid 6, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 2017/891 worden beoordeeld of de relatie tussen de handelaren van invloed is geweest op de vaststelling van de hogere prijs voor de desbetreffende invoergoederen, teneinde de ontwijking van douanerechten en de derving van belastinginkomsten voor de begroting van de Unie tegen te gaan, mede rekening houdend met de daaropvolgende verkoop met verlies op het eerste handelsniveau in de Unie?

| 2. | Kan uit artikel 47, lid 1, en artikel 41, lid 2, onder c), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen in samenhang met het recht van de importeur om beroep in te stellen krachtens artikel 44, lid 1, van verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 9 oktober 2013 tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie, de verplichting van de douaneautoriteiten uit hoofde van artikel 29 juncto artikel 22, lid 7, van het douanewetboek om hun beschikking te motiveren, de omstandigheden van het geval en rekening houdend met het feit dat de rechter in eerste aanleg in het kader van het beroep tegen de beschikking de rechtmatigheid van die beschikking ambtshalve moet onderzoeken, ook in het licht van aspecten die in het beroep niet aan de orde zijn gesteld, en ambtshalve nieuwe bewijzen moet verzamelen en deskundigen moet aanwijzen, worden afgeleid dat:






  — | de voorwaarde van artikel 70, lid 3, onder d), van verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 9 oktober 2013 tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie, dat “koper en verkoper [...] niet verbonden [zijn], of hun verbondenheid [...] niet van dien aard [is] dat de prijs erdoor wordt beïnvloed”, voor het eerst kan worden vastgesteld in de gerechtelijke procedure, of moet de douaneautoriteit deze vraag reeds beoordelen in het kader van de motivering van de bestreden beschikking? |
| --- | --- | --- |

2.

Kan uit artikel 47, lid 1, en artikel 41, lid 2, onder c), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen in samenhang met het recht van de importeur om beroep in te stellen krachtens artikel 44, lid 1, van verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 9 oktober 2013 tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie, de verplichting van de douaneautoriteiten uit hoofde van artikel 29 juncto artikel 22, lid 7, van het douanewetboek om hun beschikking te motiveren, de omstandigheden van het geval en rekening houdend met het feit dat de rechter in eerste aanleg in het kader van het beroep tegen de beschikking de rechtmatigheid van die beschikking ambtshalve moet onderzoeken, ook in het licht van aspecten die in het beroep niet aan de orde zijn gesteld, en ambtshalve nieuwe bewijzen moet verzamelen en deskundigen moet aanwijzen, worden afgeleid dat:

—

de voorwaarde van artikel 70, lid 3, onder d), van verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 9 oktober 2013 tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie, dat “koper en verkoper [...] niet verbonden [zijn], of hun verbondenheid [...] niet van dien aard [is] dat de prijs erdoor wordt beïnvloed”, voor het eerst kan worden vastgesteld in de gerechtelijke procedure, of moet de douaneautoriteit deze vraag reeds beoordelen in het kader van de motivering van de bestreden beschikking?

| — | ingeval de importeur, hoewel hij de procedurele mogelijkheid had, niet uitdrukkelijk heeft verklaard dat hij de waarde van de ingevoerde goederen zal vaststellen volgens de aftrekmethode van artikel 74, lid 2, onder c), van verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en van de Raad tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie, het wegens de expliciete vervaltermijn voor de genoemde vaststelling in strijd zou zijn met artikel 75, leden 5 en 6, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 2017/891 van de Commissie tot aanvulling van verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de sectoren groenten en fruit, indien deze waarde voor het eerst zou worden vastgesteld in het kader van het beroep tegen de beschikking, mede gelet op de bezwaren van de importeur die zijn gebaseerd op het feit dat de verkoopprijs voor de goederen in de Unie dicht bij de aangegeven transactiewaarde ligt? |
| --- | --- |

—

ingeval de importeur, hoewel hij de procedurele mogelijkheid had, niet uitdrukkelijk heeft verklaard dat hij de waarde van de ingevoerde goederen zal vaststellen volgens de aftrekmethode van artikel 74, lid 2, onder c), van verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en van de Raad tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie, het wegens de expliciete vervaltermijn voor de genoemde vaststelling in strijd zou zijn met artikel 75, leden 5 en 6, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 2017/891 van de Commissie tot aanvulling van verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de sectoren groenten en fruit, indien deze waarde voor het eerst zou worden vastgesteld in het kader van het beroep tegen de beschikking, mede gelet op de bezwaren van de importeur die zijn gebaseerd op het feit dat de verkoopprijs voor de goederen in de Unie dicht bij de aangegeven transactiewaarde ligt?

| 3. | Volgt uit artikel 75, lid 5, vierde alinea, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 2017/891 van de Commissie tot aanvulling van verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de sectoren groenten en fruit, waarin is bepaald dat “de importeur [...] alle documenten ter beschikking [stelt] die nodig zijn voor de uitvoering van de relevante douanecontroles met betrekking tot de verkoop en de afzet van alle producten van de partij in kwestie”, in het licht van de uitlegging in punt 1 van het dictum van het arrest van het Hof van Justitie van 11 maart 2020, BV, С-160/18, EU:C:2020:190, voor het bewijs van de aangegeven transactiewaarde overeenkomstig artikel 70, lid 1, van het douanewetboek van de Unie in de omstandigheden van de onderhavige zaak dat:






  — | de douaneautoriteiten en, in het kader van het beroep, de rechter verplicht zijn om de omstandigheid dat de ingevoerde goederen — groenten — in de Unie met verlies worden verkocht, in aanmerking te nemen als een ernstige aanwijzing dat de aangegeven invoerprijs kunstmatig was opgedreven, mede ten behoeve van de beoordeling van de verbondenheid van de personen, waardoor de aangegeven transactiewaarde werd beïnvloed, met name, onder meer, om ontwijking van douanerechten en derving van belastinginkomsten tegen te gaan? |
| --- | --- | --- |

3.

Volgt uit artikel 75, lid 5, vierde alinea, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 2017/891 van de Commissie tot aanvulling van verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de sectoren groenten en fruit, waarin is bepaald dat “de importeur [...] alle documenten ter beschikking [stelt] die nodig zijn voor de uitvoering van de relevante douanecontroles met betrekking tot de verkoop en de afzet van alle producten van de partij in kwestie”, in het licht van de uitlegging in punt 1 van het dictum van het arrest van het Hof van Justitie van 11 maart 2020, BV, С-160/18, EU:C:2020:190, voor het bewijs van de aangegeven transactiewaarde overeenkomstig artikel 70, lid 1, van het douanewetboek van de Unie in de omstandigheden van de onderhavige zaak dat:

—

de douaneautoriteiten en, in het kader van het beroep, de rechter verplicht zijn om de omstandigheid dat de ingevoerde goederen — groenten — in de Unie met verlies worden verkocht, in aanmerking te nemen als een ernstige aanwijzing dat de aangegeven invoerprijs kunstmatig was opgedreven, mede ten behoeve van de beoordeling van de verbondenheid van de personen, waardoor de aangegeven transactiewaarde werd beïnvloed, met name, onder meer, om ontwijking van douanerechten en derving van belastinginkomsten tegen te gaan?

| — | de importeur verplicht is een contract of een ander gelijkwaardig document over te leggen ten bewijze van de prijs die voor de goederen moet worden betaald wanneer zij worden verkocht voor uitvoer naar het douanegebied van de Unie, of volstaat het bewijs dat de aangegeven waarde van de goederen werd betaald bij de invoer? of |
| --- | --- |

—

de importeur verplicht is een contract of een ander gelijkwaardig document over te leggen ten bewijze van de prijs die voor de goederen moet worden betaald wanneer zij worden verkocht voor uitvoer naar het douanegebied van de Unie, of volstaat het bewijs dat de aangegeven waarde van de goederen werd betaald bij de invoer? of

| — | dat de importeur enkel de uitdrukkelijk in artikel 75, lid 5, vierde alinea, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 2017/891 genoemde documenten moet overleggen ten bewijze van de aangegeven transactiewaarde bij de invoer van groenten, zodat de omstandigheden met betrekking tot de verkoop van dezelfde goederen in de Unie met verlies irrelevant zijn voor de beoordeling overeenkomstig artikel 75, lid 6, van deze verordening met betrekking tot de niet-aanvaarding van de transactiewaarde en de vaststelling van het invoerrecht? |
| --- | --- |

—

dat de importeur enkel de uitdrukkelijk in artikel 75, lid 5, vierde alinea, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 2017/891 genoemde documenten moet overleggen ten bewijze van de aangegeven transactiewaarde bij de invoer van groenten, zodat de omstandigheden met betrekking tot de verkoop van dezelfde goederen in de Unie met verlies irrelevant zijn voor de beoordeling overeenkomstig artikel 75, lid 6, van deze verordening met betrekking tot de niet-aanvaarding van de transactiewaarde en de vaststelling van het invoerrecht?

| 4. | Volgt uit artikel 75, leden 5 en 6, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 2017/891 van de Commissie tot aanvulling van verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de sectoren groenten en fruit, en uit de uitlegging in het arrest van 16 juni 2016, EURO 2004. Hungary Kft., С-291/15, EU:C:2016:455, dat in de omstandigheden van het hoofdgeding de douanewaarde bij invoer van groenten uit derde landen niet hoeft te worden vastgesteld aan de hand van de aangegeven transactiewaarde, indien:






  — | de aangegeven transactiewaarde aanzienlijk hoger is dan de standaardinvoerwaarde die door de Commissie voor dezelfde goederen is vastgesteld voor de toepassing van invoerrechten in de groentesector; |
| --- | --- | --- |

4.

Volgt uit artikel 75, leden 5 en 6, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 2017/891 van de Commissie tot aanvulling van verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de sectoren groenten en fruit, en uit de uitlegging in het arrest van 16 juni 2016, EURO 2004. Hungary Kft., С-291/15, EU:C:2016:455, dat in de omstandigheden van het hoofdgeding de douanewaarde bij invoer van groenten uit derde landen niet hoeft te worden vastgesteld aan de hand van de aangegeven transactiewaarde, indien:

—

de aangegeven transactiewaarde aanzienlijk hoger is dan de standaardinvoerwaarde die door de Commissie voor dezelfde goederen is vastgesteld voor de toepassing van invoerrechten in de groentesector;

| — | de douaneautoriteit de echtheid van de factuur en het bewijs van betaling van de prijs van de goederen, die zijn overgelegd om aan te tonen dat de invoerprijs daadwerkelijk werd betaald, niet betwist of anderszins in twijfel trekt; |
| --- | --- |

—

de douaneautoriteit de echtheid van de factuur en het bewijs van betaling van de prijs van de goederen, die zijn overgelegd om aan te tonen dat de invoerprijs daadwerkelijk werd betaald, niet betwist of anderszins in twijfel trekt;

| — | de importeur, ondanks een verzoek daartoe van de douaneautoriteit, geen contract of enig ander gelijkwaardig document heeft verstrekt waaruit de prijs blijkt die voor de goederen moet worden betaald wanneer zij voor uitvoer naar het douanegebied van de Unie worden verkocht, met inbegrip van aanvullend bewijs van de aspecten van de goederen die een economische waarde vertegenwoordigen, welke de hogere waarde bij de aankoop van de exporteur rechtvaardigen, [zoals] voor een biologisch product of een bijzondere kwaliteit van de betrokken partij groenten? |
| --- | --- |

—

de importeur, ondanks een verzoek daartoe van de douaneautoriteit, geen contract of enig ander gelijkwaardig document heeft verstrekt waaruit de prijs blijkt die voor de goederen moet worden betaald wanneer zij voor uitvoer naar het douanegebied van de Unie worden verkocht, met inbegrip van aanvullend bewijs van de aspecten van de goederen die een economische waarde vertegenwoordigen, welke de hogere waarde bij de aankoop van de exporteur rechtvaardigen, [zoals] voor een biologisch product of een bijzondere kwaliteit van de betrokken partij groenten?

---

(1)  PB 2013, L 269, blz. 1.

(2)  Gedelegeerde verordening (EU) 2017/891 van de Commissie van 13 maart 2017 tot aanvulling van verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit en tot aanvulling van verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de in deze sectoren toe te passen sancties en tot wijziging van uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie (PB 2017, L 138, blz. 4).

(3)  PB 2015, L 343, blz. 558.

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/12 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/12

---

Hogere voorziening ingesteld op 9 december 2021 door AV, AW tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 6 oktober 2021 in zaak T-43/20, AV en AW / Parlement

(Zaak C-773/21 P)

(2022/C 138/11)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwiranten: AV, AW (vertegenwoordiger: J. Martins, avocat)

Andere partij in de procedure: Europees Parlement

Conclusies

| — | de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren; |
| --- | --- |

—

de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren;

| — | het bestreden arrest vernietigen; |
| --- | --- |

—

het bestreden arrest vernietigen;

| — | de zaak zelf afdoen en de in eerste aanleg door rekwiranten ingestelde vorderingen toewijzen, waaronder de vordering tot verwijzing van verweerder in de kosten of, bij gebreke daarvan, |
| --- | --- |

—

de zaak zelf afdoen en de in eerste aanleg door rekwiranten ingestelde vorderingen toewijzen, waaronder de vordering tot verwijzing van verweerder in de kosten of, bij gebreke daarvan,

| — | de zaak voor afdoening terugverwijzen naar het Gerecht; |
| --- | --- |

—

de zaak voor afdoening terugverwijzen naar het Gerecht;

| — | het Europees Parlement verwijzen in de kosten in eerste aanleg en in hogere voorziening. |
| --- | --- |

—

het Europees Parlement verwijzen in de kosten in eerste aanleg en in hogere voorziening.

Middelen en voornaamste argumenten

| — | schending van de rechten van de verdediging en niet-nakoming van de motiveringsplicht; |
| --- | --- |

—

schending van de rechten van de verdediging en niet-nakoming van de motiveringsplicht;

| — | onjuiste beoordelingen van de feiten en verkeerde opvatting van verschillende bewijzen, die ertoe hebben geleid dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van de feiten; |
| --- | --- |

—

onjuiste beoordelingen van de feiten en verkeerde opvatting van verschillende bewijzen, die ertoe hebben geleid dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van de feiten;

| — | onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van de toepasselijke wetgeving. |
| --- | --- |

—

onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van de toepasselijke wetgeving.

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/13 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/13

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf (Duitsland) op 15 december 2021 — EV /Alltours Flugreisen GmbH

(Zaak C-776/21)

(2022/C 138/12)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: EV

Verwerende partij: Alltours Flugreisen GmbH

Prejudiciële vragen

| 1) | Is er reeds sprake van onvermijdbare en buitengewone omstandigheden op de plaats van bestemming van de reis in de zin van artikel 12, lid 2, eerste volzin, van richtlijn (EU) 2015/2302 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2015 betreffende pakketreizen en gekoppelde reisarrangementen, houdende wijziging van verordening (EG) nr. 2006/2004 en van richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad, en tot intrekking van richtlijn 90/314/EEG van de Raad (1) (hierna: “richtlijn pakketreizen”) wanneer de bestemming van de reis door de nationale autoriteit voor de preventie van besmettelijke ziekten als risicogebied is aangemerkt en tegelijkertijd niet was voldaan aan de voorwaarden om de plaats van herkomst aan te merken als risicogebied? |
| --- | --- |

1)

Is er reeds sprake van onvermijdbare en buitengewone omstandigheden op de plaats van bestemming van de reis in de zin van artikel 12, lid 2, eerste volzin, van richtlijn (EU) 2015/2302 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2015 betreffende pakketreizen en gekoppelde reisarrangementen, houdende wijziging van verordening (EG) nr. 2006/2004 en van richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad, en tot intrekking van richtlijn 90/314/EEG van de Raad (1) (hierna: “richtlijn pakketreizen”) wanneer de bestemming van de reis door de nationale autoriteit voor de preventie van besmettelijke ziekten als risicogebied is aangemerkt en tegelijkertijd niet was voldaan aan de voorwaarden om de plaats van herkomst aan te merken als risicogebied?

| 2) | Moet de reiziger op het tijdstip van de beëindiging van de pakketreis in de zin van artikel 12, lid 2, eerste volzin, van de richtlijn pakketreizen kunnen voorzien dat er sprake zal zijn van aanzienlijke gevolgen op de plaats van bestemming of in de onmiddellijke omgeving daarvan op de dag van vertrek of op het tijdstip van de reis? |
| --- | --- |

2)

Moet de reiziger op het tijdstip van de beëindiging van de pakketreis in de zin van artikel 12, lid 2, eerste volzin, van de richtlijn pakketreizen kunnen voorzien dat er sprake zal zijn van aanzienlijke gevolgen op de plaats van bestemming of in de onmiddellijke omgeving daarvan op de dag van vertrek of op het tijdstip van de reis?

| 3) | Moet de beëindiging kort voor de reis plaatsvinden of kan deze in elk geval te allen tijde plaatsvinden tussen het tijdstip van de boeking van de reis en het begin daarvan, wanneer op het tijdstip van de beëindiging niet elke aanwijzing ontbrak dat de buitengewone omstandigheid zich zou kunnen voordoen? |
| --- | --- |

3)

Moet de beëindiging kort voor de reis plaatsvinden of kan deze in elk geval te allen tijde plaatsvinden tussen het tijdstip van de boeking van de reis en het begin daarvan, wanneer op het tijdstip van de beëindiging niet elke aanwijzing ontbrak dat de buitengewone omstandigheid zich zou kunnen voordoen?

---

(1)  PB 2015, L 326, blz. 1.

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/13 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/13

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski rayonen sad (Bulgarije) op 15 december 2021 — Y. YA / K. P.

(Zaak C-797/21)

(2022/C 138/13)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Sofiyski rayonen sad

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Y. YA

Verwerende partij: K. P.

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU aldus worden uitgelegd dat door schending van de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht niet wordt verzekerd dat de burgers beschikken over de nodige rechtsmiddelen voor een daadwerkelijke rechtsbescherming, wanneer het in een lidstaat van de Europese Unie mogelijk is om bij beslissing van een leidinggevend orgaan van de rechterlijke macht dat onafhankelijk is van de andere staatsorganen, rechters met hun instemming voor onbepaalde tijd te detacheren bij een hogere rechterlijke instantie, indien is voorzien in voorwaarden voor de beslissing over de beëindiging van de detachering en in een rechtsmiddel daartegen, dat tijdens de aanhangige procedure evenwel geen opschortende werking heeft, en aan de hand van welke criteria moet concreet worden beoordeeld of een detachering voor onbepaalde tijd mogelijk is? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU aldus worden uitgelegd dat door schending van de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht niet wordt verzekerd dat de burgers beschikken over de nodige rechtsmiddelen voor een daadwerkelijke rechtsbescherming, wanneer het in een lidstaat van de Europese Unie mogelijk is om bij beslissing van een leidinggevend orgaan van de rechterlijke macht dat onafhankelijk is van de andere staatsorganen, rechters met hun instemming voor onbepaalde tijd te detacheren bij een hogere rechterlijke instantie, indien is voorzien in voorwaarden voor de beslissing over de beëindiging van de detachering en in een rechtsmiddel daartegen, dat tijdens de aanhangige procedure evenwel geen opschortende werking heeft, en aan de hand van welke criteria moet concreet worden beoordeeld of een detachering voor onbepaalde tijd mogelijk is?

| 2) | Zou het antwoord op de eerste vraag anders luiden, wanneer de wet voorziet in objectieve en aan rechterlijke toetsing onderworpen voorwaarden voor de beslissing om een einde te maken aan de detachering, maar niet in door de rechter toetsbare voorwaarden voor de selectie van de te detacheren rechters? |
| --- | --- |

2)

Zou het antwoord op de eerste vraag anders luiden, wanneer de wet voorziet in objectieve en aan rechterlijke toetsing onderworpen voorwaarden voor de beslissing om een einde te maken aan de detachering, maar niet in door de rechter toetsbare voorwaarden voor de selectie van de te detacheren rechters?

| 3) | Indien de eerste vraag aldus wordt beantwoord dat de detachering van rechters onder dergelijke omstandigheden mogelijk is wanneer objectieve regels worden nageleefd, moet dan bij de toetsing van de strijdigheid van de nationale bepalingen met het in artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU bedoelde vereiste dat moet zijn voorzien in voldoende rechtsmiddelen, niet alleen rekening worden gehouden met de wettelijke criteria, maar ook met de wijze waarop deze door de bevoegde bestuurlijke en rechterlijke autoriteiten worden toegepast? |
| --- | --- |

3)

Indien de eerste vraag aldus wordt beantwoord dat de detachering van rechters onder dergelijke omstandigheden mogelijk is wanneer objectieve regels worden nageleefd, moet dan bij de toetsing van de strijdigheid van de nationale bepalingen met het in artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU bedoelde vereiste dat moet zijn voorzien in voldoende rechtsmiddelen, niet alleen rekening worden gehouden met de wettelijke criteria, maar ook met de wijze waarop deze door de bevoegde bestuurlijke en rechterlijke autoriteiten worden toegepast?

| 4) | Moet beschikking 2006/929/EG van de Commissie aldus worden uitgelegd dat het antwoord op de voorgaande drie vragen anders zou luiden, wanneer een nationale detacheringspraktijk is vastgesteld, die was gegrond op een regeling die vergelijkbaar is met de actueel geldende regeling, en dit heeft geleid tot bezwaren in het kader van het bij deze beschikking ingestelde mechanisme voor samenwerking en toetsing? |
| --- | --- |

4)

Moet beschikking 2006/929/EG van de Commissie aldus worden uitgelegd dat het antwoord op de voorgaande drie vragen anders zou luiden, wanneer een nationale detacheringspraktijk is vastgesteld, die was gegrond op een regeling die vergelijkbaar is met de actueel geldende regeling, en dit heeft geleid tot bezwaren in het kader van het bij deze beschikking ingestelde mechanisme voor samenwerking en toetsing?

| 5) | Indien wordt geoordeeld dat de nationale bepalingen voor de detachering van rechters in voorkomend geval in strijd zijn met de verplichting om te voorzien in rechtsmiddelen die nodig zijn om daadwerkelijke rechtsbescherming te verzekeren als bedoeld in artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, moet dan deze bepaling aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staat dat een hogere rechter waarvan de rechtsprekende formatie ook een gedetacheerde rechter bevat, bindende aanwijzingen geeft aan de nationale rechterlijke instantie, en onder welke voorwaarden is dit het geval? Is er in het bijzonder bij aanwijzingen die niet de grond van de zaak betreffen, maar het verrichten van bepaalde proceshandelingen voorschrijven, sprake van een procedurefout? |
| --- | --- |

5)

Indien wordt geoordeeld dat de nationale bepalingen voor de detachering van rechters in voorkomend geval in strijd zijn met de verplichting om te voorzien in rechtsmiddelen die nodig zijn om daadwerkelijke rechtsbescherming te verzekeren als bedoeld in artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, moet dan deze bepaling aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staat dat een hogere rechter waarvan de rechtsprekende formatie ook een gedetacheerde rechter bevat, bindende aanwijzingen geeft aan de nationale rechterlijke instantie, en onder welke voorwaarden is dit het geval? Is er in het bijzonder bij aanwijzingen die niet de grond van de zaak betreffen, maar het verrichten van bepaalde proceshandelingen voorschrijven, sprake van een procedurefout?

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/14 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/14

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad (Bulgarije) op 20 december 2021 — Strafzaak tegen ZhU en RD

(Zaak C-805/21)

(2022/C 138/14)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Spetsializiran nakazatelen sad

Partijen in de strafzaak

ZhU en RD

Prejudiciële vraag

Is het verenigbaar met artikel 2, punt 3, van richtlijn 2014/42 (1) of, subsidiair, met artikel 1, derde streepje, van kaderbesluit 2005/212 om het nationale recht aldus uit te leggen dat een motorvoertuig dat wordt gebruikt voor de opslag van grote hoeveelheden accijnsgoederen (sigaretten) zonder accijnszegel, geen bij een strafbaar feit gebruikt hulpmiddel is?

---

(1)  Richtlijn 2014/42/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de bevriezing en confiscatie van hulpmiddelen en opbrengsten van misdrijven in de Europese Unie (PB 2014, L 127, blz. 39).

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/14 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/14

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 21 december 2021 — Strafzaak tegen TF

(Zaak C-806/21)

(2022/C 138/15)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hoge Raad der Nederlanden

Partij in het hoofdgeding

TF

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten natuurlijke personen en rechtspersonen die op zodanige wijze betrokken zijn bij het in de handel brengen van geregistreerde stoffen dat die betrokkenheid een op grond van artikel 2, lid 1, aanhef en onder d, van het kaderbesluit 2004/757 (1) strafbaar te stellen feit oplevert, worden aangemerkt als “marktdeelnemer” als bedoeld in artikel 2, onder d, verordening 273/2004 (2)?
  Indien het antwoord op deze eerste vraag bevestigend luidt: |
| --- | --- |

1)

Moeten natuurlijke personen en rechtspersonen die op zodanige wijze betrokken zijn bij het in de handel brengen van geregistreerde stoffen dat die betrokkenheid een op grond van artikel 2, lid 1, aanhef en onder d, van het kaderbesluit 2004/757 (1) strafbaar te stellen feit oplevert, worden aangemerkt als “marktdeelnemer” als bedoeld in artikel 2, onder d, verordening 273/2004 (2)?

Indien het antwoord op deze eerste vraag bevestigend luidt:

| 2) | a) | Leveren die gedragingen van de onder 1 bedoelde marktdeelnemer een “voorval” als bedoeld in artikel 8, lid 1, verordening 273/2004 op? |
| --- | --- | --- |

2)

a)

Leveren die gedragingen van de onder 1 bedoelde marktdeelnemer een “voorval” als bedoeld in artikel 8, lid 1, verordening 273/2004 op?

| b) | Zijn gedragingen als het ontvangen, vervoeren en opslaan van geregistreerde stoffen een “voorval” als bedoeld in artikel 8, lid 1, verordening 273/2004, als deze gedragingen niet plaatsvinden met de bedoeling deze stoffen te leveren aan een derde? |
| --- | --- |

b)

Zijn gedragingen als het ontvangen, vervoeren en opslaan van geregistreerde stoffen een “voorval” als bedoeld in artikel 8, lid 1, verordening 273/2004, als deze gedragingen niet plaatsvinden met de bedoeling deze stoffen te leveren aan een derde?

---

(1)  Kaderbesluit 2004/757/JBZ van de Raad van 25 oktober 2004 betreffende de vaststelling van minimumvoorschriften met betrekking tot de bestanddelen van strafbare feiten en met betrekking tot straffen op het gebied van de illegale drugshandel (PB 2004, L 335, blz. 8).

(2)  Verordening (EG) nr. 273/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 inzake drugsprecursoren (PB 2004, L 47, blz. 1).

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/15 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/15

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank Noord-Holland, zittingsplaats Haarlem (Nederland) op 21 december 2021 — Nokia Solutions and Networks Oy tegen Inspecteur van de Belastingdienst/Douane, kantoor Eindhoven

(Zaak C-809/21)

(2022/C 138/16)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank Noord-Holland, zittingsplaats Haarlem

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster: Nokia Solutions and Networks Oy

Verweerder: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane, kantoor Eindhoven

Prejudiciële vraag

Is er van een schending van het Unierecht – als voorwaarde voor het door het H[of] v[an] J[ustitie] ontwikkelde Unierechtelijke recht op rentevergoeding – ook sprake wanneer een overheidsinstantie van een lidstaat naar aanleiding van een controle na de invoer van een douaneaangifte ingediend na 1 mei 2016 een heffing in strijd met rechtsgeldige bepalingen van het Unierecht oplegt en een rechter van een lidstaat deze schending van het Unierecht vaststelt?

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/15 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/15

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 28 december 2021 — “Vinal” AD / Direktor na Agentsia “Mitnitsi”

(Zaak C-820/21)

(2022/C 138/17)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Administrativen sad Sofia-grad

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij:“Vinal” AD

Verwerende partij: Direktor na Agentsia “Mitnitsi”

Prejudiciële vragen

Hoe moet artikel 16, lid 1, van richtlijn 2008/118/EG (1) worden uitgelegd, voor zover daarin is bepaald dat voor de vergunning voor de opening en het beheer van een belastingentrepot de voorwaarden gelden die de autoriteiten van rechtswege mogen stellen om elke vorm van fraude en misbruik te voorkomen, en wat moet de inhoud zijn van deze voorwaarden, opdat de doelen van het voorkomen van fraude en misbruik kunnen worden verwezenlijkt?

Hoe moet het verbod van discriminatie in de zin van de overweging 10 van richtlijn 2008/118 worden uitgelegd?

Hoe moeten voornoemde bepalingen worden uitgelegd, en moeten zij aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling als die van artikel 53, lid 1, punt 3, juncto artikel 47, lid 1, punt 5, ZADS, voor zover deze regeling bepaalt dat de vergunning met toekomstige werking, onmiddellijk en onbeperkt in de tijd moet worden ingetrokken, naast een sanctie die reeds voor hetzelfde feit is opgelegd?

---

(1)  Richtlijn 2008/118/EG van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12/EEG (PB 2009, L 9, blz. 12).

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/16 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/16

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Verwaltungsgerichtshof (Duitsland) op 24 december 2021 — TE, RU, wettelijk vertegenwoordigd door TE / Stadt Frankfurt am Main

(Zaak C-829/21)

(2022/C 138/18)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Hessischer Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: TE, RU, wettelijk vertegenwoordigd door TE

Verwerende partij: Stadt Frankfurt am Main

Prejudiciële vragen

| 1) | Is § 38a, lid 1, AufenthG (Aufenthaltsgesetz; Duitse wet inzake het verblijf, de beroepswerkzaamheid en de integratie van vreemdelingen op het grondgebied van de Bondsrepubliek; hierna: “AufenthG”), dat naar nationaal recht aldus moet worden uitgelegd dat een doorreizende langdurig ingezetene de status van langdurig ingezetene in de eerste lidstaat ook moet bezitten op de datum van verlenging van zijn verblijfsvergunning, verenigbaar met de regelingen van artikel 14 en volgende van richtlijn 2003/109/EG (1), die uitsluitend bepalen dat een langdurig ingezetene het recht heeft om gedurende een periode van meer dan drie maanden te verblijven in een andere lidstaat dan die welke hem de status van langdurig ingezetene heeft toegekend, op voorwaarde dat voldaan wordt aan de overige in hoofdstuk III van de richtlijn gestelde voorwaarden? |
| --- | --- |

1)

Is § 38a, lid 1, AufenthG (Aufenthaltsgesetz; Duitse wet inzake het verblijf, de beroepswerkzaamheid en de integratie van vreemdelingen op het grondgebied van de Bondsrepubliek; hierna: “AufenthG”), dat naar nationaal recht aldus moet worden uitgelegd dat een doorreizende langdurig ingezetene de status van langdurig ingezetene in de eerste lidstaat ook moet bezitten op de datum van verlenging van zijn verblijfsvergunning, verenigbaar met de regelingen van artikel 14 en volgende van richtlijn 2003/109/EG (1), die uitsluitend bepalen dat een langdurig ingezetene het recht heeft om gedurende een periode van meer dan drie maanden te verblijven in een andere lidstaat dan die welke hem de status van langdurig ingezetene heeft toegekend, op voorwaarde dat voldaan wordt aan de overige in hoofdstuk III van de richtlijn gestelde voorwaarden?

| 2) | Heeft de immigratiedienst volgens de regelingen van artikel 14 en volgende van richtlijn 2003/109/EG het recht om bij de beoordeling van een verlengingsaanvraag overeenkomstig § 38a, lid 1, AufenthG, wanneer de overige voorwaarden voor tijdelijke verlenging zijn vervuld en de vreemdeling met name beschikt over vaste en regelmatige inkomsten, vast te stellen — met als gevolg dat de vreemdeling zijn rechten worden ontnomen — dat de vreemdeling inmiddels, met andere woorden nadat hij naar de tweede lidstaat is doorgereisd, zijn status in de eerste lidstaat heeft verloren op grond van artikel 9, lid 4, tweede alinea, van richtlijn 2003/109/EG? Is de datum van de laatste overheidsbeslissing of rechterlijke beslissing het relevante tijdstip voor die beoordeling? |
| --- | --- |

2)

Heeft de immigratiedienst volgens de regelingen van artikel 14 en volgende van richtlijn 2003/109/EG het recht om bij de beoordeling van een verlengingsaanvraag overeenkomstig § 38a, lid 1, AufenthG, wanneer de overige voorwaarden voor tijdelijke verlenging zijn vervuld en de vreemdeling met name beschikt over vaste en regelmatige inkomsten, vast te stellen — met als gevolg dat de vreemdeling zijn rechten worden ontnomen — dat de vreemdeling inmiddels, met andere woorden nadat hij naar de tweede lidstaat is doorgereisd, zijn status in de eerste lidstaat heeft verloren op grond van artikel 9, lid 4, tweede alinea, van richtlijn 2003/109/EG? Is de datum van de laatste overheidsbeslissing of rechterlijke beslissing het relevante tijdstip voor die beoordeling?

| 3) | Indien de eerste en de tweede vraag ontkennend worden beantwoord:
  Staat het aan de langdurig ingezetene om te bewijzen dat zijn verblijfsrecht uit hoofde van zijn status van langdurig ingezetene in de eerste lidstaat niet is vervallen?
  Indien deze vraag ontkennend wordt beantwoord: mag een nationale rechterlijke instantie of autoriteit nagaan of de aan de langdurig ingezetene verstrekte verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd is vervallen, of is dat in strijd met het Unierechtelijke beginsel van wederzijdse erkenning van overheidsbeslissingen? |
| --- | --- |

3)

Indien de eerste en de tweede vraag ontkennend worden beantwoord:

Staat het aan de langdurig ingezetene om te bewijzen dat zijn verblijfsrecht uit hoofde van zijn status van langdurig ingezetene in de eerste lidstaat niet is vervallen?

Indien deze vraag ontkennend wordt beantwoord: mag een nationale rechterlijke instantie of autoriteit nagaan of de aan de langdurig ingezetene verstrekte verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd is vervallen, of is dat in strijd met het Unierechtelijke beginsel van wederzijdse erkenning van overheidsbeslissingen?

| 4) | Kan aan een derdelander die met een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd uit Italië is aangekomen in Duitsland en die beschikt over vaste en regelmatige inkomsten, een gebrek aan bewijs van passende woonruimte worden tegengeworpen, hoewel Duitsland geen gebruik heeft gemaakt van de machtiging in artikel 15, lid 4, tweede alinea, van richtlijn 2003/109/EG en de huisvesting van de derdelander in een sociale woning enkel noodzakelijk was omdat er geen kinderbijslag aan haar wordt uitbetaald zolang zij niet beschikt over een verblijfsvergunning overeenkomstig § 38a AufenthG? |
| --- | --- |

4)

Kan aan een derdelander die met een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd uit Italië is aangekomen in Duitsland en die beschikt over vaste en regelmatige inkomsten, een gebrek aan bewijs van passende woonruimte worden tegengeworpen, hoewel Duitsland geen gebruik heeft gemaakt van de machtiging in artikel 15, lid 4, tweede alinea, van richtlijn 2003/109/EG en de huisvesting van de derdelander in een sociale woning enkel noodzakelijk was omdat er geen kinderbijslag aan haar wordt uitbetaald zolang zij niet beschikt over een verblijfsvergunning overeenkomstig § 38a AufenthG?

---

(1)  Richtlijn 2003/109/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (PB 2004, L 16, blz. 44).

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/17 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/17

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Nacional (Spanje) op 31 december 2021 — Endesa Generación S.A.U. / Tribunal Económico Administrativo Central

(Zaak C-833/21)

(2022/C 138/19)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Audiencia Nacional

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Endesa Generación S.A.U.

Verwerende partij: Tribunal Económico Administrativo Central

Prejudiciële vragen

| 1) | Is een nationale Spaanse regeling waarbij een belasting wordt ingesteld op steenkool die wordt gebruikt voor de productie van elektriciteit, verenigbaar met artikel 14, lid 1, onder a), van richtlijn 2003/96/EG (1), wanneer weliswaar wordt gesteld dat deze belasting als doelstelling heeft het milieu te beschermen, maar deze doelstelling niet tot uiting komt in de structuur van de belasting, en de opbrengst ervan wordt gebruikt om de kosten van het elektriciteitssysteem te financieren? |
| --- | --- |

1)

Is een nationale Spaanse regeling waarbij een belasting wordt ingesteld op steenkool die wordt gebruikt voor de productie van elektriciteit, verenigbaar met artikel 14, lid 1, onder a), van richtlijn 2003/96/EG (1), wanneer weliswaar wordt gesteld dat deze belasting als doelstelling heeft het milieu te beschermen, maar deze doelstelling niet tot uiting komt in de structuur van de belasting, en de opbrengst ervan wordt gebruikt om de kosten van het elektriciteitssysteem te financieren?

| 2) | Kan de milieudoelstelling worden geacht concreet gestalte te krijgen in de structuur van de belasting door de vaststelling van de belastingtarieven op basis van de calorische waarde van de bij de elektriciteitsproductie gebruikte steenkool? |
| --- | --- |

2)

Kan de milieudoelstelling worden geacht concreet gestalte te krijgen in de structuur van de belasting door de vaststelling van de belastingtarieven op basis van de calorische waarde van de bij de elektriciteitsproductie gebruikte steenkool?

| 3) | Wordt de milieudoelstelling bereikt door het loutere feit dat belastingen worden geheven op bepaalde niet-hernieuwbare energieproducten en niet op het gebruik van producten die als minder schadelijk voor het milieu worden beschouwd? |
| --- | --- |

3)

Wordt de milieudoelstelling bereikt door het loutere feit dat belastingen worden geheven op bepaalde niet-hernieuwbare energieproducten en niet op het gebruik van producten die als minder schadelijk voor het milieu worden beschouwd?

---

(1)  Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PB 2003, L 283, blz. 51).

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/17 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/17

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Graz (Oostenrijk) op 6 januari 2022 — Staatsanwaltschaft Graz / MS

(Zaak C-16/22)

(2022/C 138/20)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberlandesgericht Graz

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Staatsanwaltschaft Graz

Verwerende partij: MS

Andere partij in de procedure: Finanzamt für Steuerstrafsachen und Steuerfahndung Düsseldorf

Prejudiciële vraag

Moeten artikel 1, lid 1, eerste volzin, en artikel 2, onder c), i), van richtlijn 2014/41/EU (1) van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende het Europees onderzoeksbevel in strafzaken aldus worden uitgelegd dat ook een Duitse dienst voor belastingstrafzaken en fiscale recherche die volgens de nationale wetgeving bevoegd is om met betrekking tot bepaalde strafbare feiten de rechten en plichten van het openbaar ministerie uit te oefenen, wordt beschouwd als “rechterlijke autoriteit” en “uitvaardigende autoriteit” als bedoeld in deze bepalingen?

---

(1)  Richtlijn 2014/41/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende het Europees onderzoeksbevel in strafzaken (PB 2014, L 130, blz. 1).

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/18 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/18

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Veliko Tarnovo (Bulgarije) op 12 januari 2022 — DV / Direktor na Teritorialno podelenie na Natsionalnia osiguritelen institut — Veliko Tarnovo

(Zaak C-30/22)

(2022/C 138/21)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Administrativen sad Veliko Tarnovo

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: DV

Verwerende partij Direktor na Teritorialno podelenie na Natsionalnia osiguritelen institut — Veliko Tarnovo

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 30, lid 2, van het Akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (hierna: “akkoord”), gelezen in samenhang met artikel 30, lid 1, onder a), ervan, aldus worden uitgelegd dat de in lid 2 bedoelde personen binnen de personele werkingssfeer van artikel 31, lid 1, van het akkoord vallen, indien zij gedurende de gehele overgangsperiode zonder onderbreking onderdaan van een lidstaat waren en op hen tegelijkertijd de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk van toepassing was, of moet dit aldus worden uitgelegd dat de in artikel 30, lid 1, onder a), van het akkoord bedoelde personen slechts onder artikel 31, lid 1, vallen zolang zij aan het einde van de overgangsperiode en/of na het einde ervan als werknemer in het Verenigd Koninkrijk werkzaam zijn? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 30, lid 2, van het Akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (hierna: “akkoord”), gelezen in samenhang met artikel 30, lid 1, onder a), ervan, aldus worden uitgelegd dat de in lid 2 bedoelde personen binnen de personele werkingssfeer van artikel 31, lid 1, van het akkoord vallen, indien zij gedurende de gehele overgangsperiode zonder onderbreking onderdaan van een lidstaat waren en op hen tegelijkertijd de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk van toepassing was, of moet dit aldus worden uitgelegd dat de in artikel 30, lid 1, onder a), van het akkoord bedoelde personen slechts onder artikel 31, lid 1, vallen zolang zij aan het einde van de overgangsperiode en/of na het einde ervan als werknemer in het Verenigd Koninkrijk werkzaam zijn?

| 2) | Moet artikel 30, lid 2, van het akkoord, gelezen in samenhang met artikel 30, lid 1, onder c), ervan, aldus worden uitgelegd dat de in lid 2 bedoelde personen onder artikel 31, lid 1, van dit akkoord vallen, wanneer zij gedurende de gehele overgangsperiode zonder onderbreking als burger van de Unie in het Verenigd Koninkrijk hebben gewoond en op hen tegelijkertijd gedurende de gehele overgangsperiode tot het einde ervan de wetgeving van één enkele lidstaat van toepassing was, of moet dit aldus worden uitgelegd dat de in artikel 30, lid 1, onder c), bedoelde personen niet onder artikel 31, lid 1, vallen wanneer zij na het einde van de overgangsperiode niet langer in het Verenigd Koninkrijk wonen? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 30, lid 2, van het akkoord, gelezen in samenhang met artikel 30, lid 1, onder c), ervan, aldus worden uitgelegd dat de in lid 2 bedoelde personen onder artikel 31, lid 1, van dit akkoord vallen, wanneer zij gedurende de gehele overgangsperiode zonder onderbreking als burger van de Unie in het Verenigd Koninkrijk hebben gewoond en op hen tegelijkertijd gedurende de gehele overgangsperiode tot het einde ervan de wetgeving van één enkele lidstaat van toepassing was, of moet dit aldus worden uitgelegd dat de in artikel 30, lid 1, onder c), bedoelde personen niet onder artikel 31, lid 1, vallen wanneer zij na het einde van de overgangsperiode niet langer in het Verenigd Koninkrijk wonen?

| 3) | Indien uit de uitlegging van artikel 30, lid 2, van het akkoord, gelezen in samenhang met artikel 30, lid 1, onder a) en c), ervan, volgt dat deze bepalingen niet op de feiten van het hoofdgeding van toepassing zijn omdat een burger van de Unie na het einde van de overgangsperiode zijn woonplaats heeft opgegeven, moet artikel 30, lid 4, van het akkoord, gelezen in samenhang met lid 3, dan aldus worden uitgelegd dat in het gast- of werkland verblijvende of werkzame personen niet langer onder artikel 30, lid 1, vallen wanneer hun rechtsbetrekking als tewerkgestelde persoon (werknemer) is beëindigd en zij dientengevolge hun verblijfsrecht hebben verloren en na het einde van de overgangsperiode uit het werk- of gastland zijn vertrokken, of moet dit aldus worden uitgelegd dat de beperking van artikel 30, lid 4, betrekking heeft op het recht van verblijf en het recht om te werken die na het einde van de overgangsperiode zijn uitgeoefend, zonder dat het van belang is wanneer de rechten zijn beëindigd voor zover deze na het einde van de overgangsperiode nog bestonden? |
| --- | --- |

3)

Indien uit de uitlegging van artikel 30, lid 2, van het akkoord, gelezen in samenhang met artikel 30, lid 1, onder a) en c), ervan, volgt dat deze bepalingen niet op de feiten van het hoofdgeding van toepassing zijn omdat een burger van de Unie na het einde van de overgangsperiode zijn woonplaats heeft opgegeven, moet artikel 30, lid 4, van het akkoord, gelezen in samenhang met lid 3, dan aldus worden uitgelegd dat in het gast- of werkland verblijvende of werkzame personen niet langer onder artikel 30, lid 1, vallen wanneer hun rechtsbetrekking als tewerkgestelde persoon (werknemer) is beëindigd en zij dientengevolge hun verblijfsrecht hebben verloren en na het einde van de overgangsperiode uit het werk- of gastland zijn vertrokken, of moet dit aldus worden uitgelegd dat de beperking van artikel 30, lid 4, betrekking heeft op het recht van verblijf en het recht om te werken die na het einde van de overgangsperiode zijn uitgeoefend, zonder dat het van belang is wanneer de rechten zijn beëindigd voor zover deze na het einde van de overgangsperiode nog bestonden?

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/19 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/19

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 14 januari 2022 — Österreichische Datenschutzbehörde

(Zaak C-33/22)

(2022/C 138/22)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij tot “Revision”: Österreichische Datenschutzbehörde

Andere partijen in de procedure: WK, Präsident des Nationalrates

Prejudiciële vragen

| 1) | Vallen werkzaamheden van een enquêtecommissie die door een parlement van een lidstaat is ingesteld op grond van zijn recht op controle van de uitvoerende macht, binnen het toepassingsgebied van het Unierecht in de zin van artikel 16, lid 2, eerste volzin, VWEU, ongeacht het voorwerp van de enquête, zodat verordening (EU) 2016/679 (1) van toepassing is op de verwerking van persoonsgegevens door een parlementaire enquêtecommissie van een lidstaat? |
| --- | --- |

1)

Vallen werkzaamheden van een enquêtecommissie die door een parlement van een lidstaat is ingesteld op grond van zijn recht op controle van de uitvoerende macht, binnen het toepassingsgebied van het Unierecht in de zin van artikel 16, lid 2, eerste volzin, VWEU, ongeacht het voorwerp van de enquête, zodat verordening (EU) 2016/679 (1) van toepassing is op de verwerking van persoonsgegevens door een parlementaire enquêtecommissie van een lidstaat?

Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

| 2) | Vallen werkzaamheden van een enquêtecommissie die door een parlement van een lidstaat is ingesteld op grond van zijn recht op controle van de uitvoerende macht en waarvan het onderzoek betrekking heeft op activiteiten van een politiële staatsveiligheidsdienst, met andere woorden activiteiten ter bescherming van de nationale veiligheid in de zin van overweging 16 van de algemene verordening gegevensbescherming, onder de uitzondering van artikel 2, lid 2, onder a), van deze verordening? |
| --- | --- |

2)

Vallen werkzaamheden van een enquêtecommissie die door een parlement van een lidstaat is ingesteld op grond van zijn recht op controle van de uitvoerende macht en waarvan het onderzoek betrekking heeft op activiteiten van een politiële staatsveiligheidsdienst, met andere woorden activiteiten ter bescherming van de nationale veiligheid in de zin van overweging 16 van de algemene verordening gegevensbescherming, onder de uitzondering van artikel 2, lid 2, onder a), van deze verordening?

Indien de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord:

| 3) | Indien — zoals in het onderhavige geval — een lidstaat slechts één toezichthoudende autoriteit overeenkomstig artikel 51, lid 1, van de algemene verordening gegevensbescherming heeft ingesteld, vloeit de bevoegdheid van deze toezichthoudende autoriteit om kennis te nemen van klachten in de zin van artikel 77, lid 1, juncto artikel 55, lid 1, van de algemene verordening gegevensbescherming dan reeds rechtstreeks voort uit deze verordening? |
| --- | --- |

3)

Indien — zoals in het onderhavige geval — een lidstaat slechts één toezichthoudende autoriteit overeenkomstig artikel 51, lid 1, van de algemene verordening gegevensbescherming heeft ingesteld, vloeit de bevoegdheid van deze toezichthoudende autoriteit om kennis te nemen van klachten in de zin van artikel 77, lid 1, juncto artikel 55, lid 1, van de algemene verordening gegevensbescherming dan reeds rechtstreeks voort uit deze verordening?

---

(1)  Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, en tot intrekking van richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming) (PB 2016, L 119, blz. 1).

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/19 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/19

---

Beroep ingesteld op 4 februari 2022 — Commissie/Tsjechië

(Zaak C-75/22)

(2022/C 138/23)

Procestaal: Tsjechisch

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Armati, M. Mataija en M. Salyková, gemachtigden)

Verwerende partij: Tsjechische Republiek

Conclusies

| — | vaststelling dat de Tsjechische Republiek, door artikel 3, lid 1, onder g) en h), artikel 6, onder b), artikel 7, lid 3, artikel 21, lid 6, artikel 31, lid 3, artikel 45, lid 2, onder c), f), en ten dele onder e), artikel 45, lid 3, artikel 50, lid 1, gelezen in samenhang met punt 1, onder d) en e), van bijlage VII, en artikel 51, lid 1, van richtlijn 2005/36/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, gewijzigd bij richtlijn 2013/55/EU van het Europees Parlement en de Raad (2) niet correct om te zetten, de verplichtingen niet is nagekomen die krachtens deze bepalingen van de richtlijn op haar rusten; |
| --- | --- |

—

vaststelling dat de Tsjechische Republiek, door artikel 3, lid 1, onder g) en h), artikel 6, onder b), artikel 7, lid 3, artikel 21, lid 6, artikel 31, lid 3, artikel 45, lid 2, onder c), f), en ten dele onder e), artikel 45, lid 3, artikel 50, lid 1, gelezen in samenhang met punt 1, onder d) en e), van bijlage VII, en artikel 51, lid 1, van richtlijn 2005/36/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, gewijzigd bij richtlijn 2013/55/EU van het Europees Parlement en de Raad (2) niet correct om te zetten, de verplichtingen niet is nagekomen die krachtens deze bepalingen van de richtlijn op haar rusten;

| — | verwijzing van de Tsjechische Republiek in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Tsjechische Republiek in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Artikel 3, lid 1, onder g) en h) – de Commissie stelt dat de Tsjechische Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die zijn vervat in deze bepalingen van de richtlijn en die betrekking hebben op de omschrijving van de status van personen die onder verantwoordelijkheid van een gekwalificeerde beoefenaar een stage afleggen en van personen die zich voorbereiden op een proeve van bekwaamheid.

Artikel 6, onder b) – de Commissie verwijt de Tsjechische Republiek dat zij dienstverrichters niet heeft vrijgesteld van inschrijving bij een publiekrechtelijke instelling voor de sociale zekerheid van de ontvangende lidstaat om de rekeningen inzake de ten gunste van sociaal verzekerden verrichte werkzaamheden op een verzekeringsinstelling te kunnen verhalen.

Artikel 7, lid 3 – volgens de Commissie is deze bepaling van de richtlijn niet duidelijk omgezet. De bepaling stelt architecten en dierenartsen in de gelegenheid om de beroepstitel van de lidstaat van ontvangst te gebruiken.

Artikel 21, lid 6, en artikel 31, lid 3 – de Commissie meent dat de Tsjechische Republiek deze bepalingen, die betrekking hebben op de opleiding van verpleegkundigen die verantwoordelijk zijn voor algemene zorg, niet correct heeft omgezet.

Artikel 45, lid 2, onder c), f), en ten dele onder e) – de Commissie stelt dat de Tsjechische Republiek deze bepalingen van de richtlijn niet correct heeft omgezet, aangezien zij apothekers niet de toegang heeft verzekerd tot de in deze bepalingen opgesomde soorten werkzaamheden.

Artikel 45, lid 3 – de Commissie meent dat de Tsjechische Republiek deze bepaling van de richtlijn niet correct heeft omgezet, aangezien zij apothekers die in een andere lidstaat een beroepskwalificatie hebben verworven, niet de toegang heeft verzekerd tot de minimumlijst van werkzaamheden; deze toegang mag enkel afhankelijk worden gesteld van aanvullende beroepservaring.

Artikel 50, lid 1, gelezen in samenhang met punt 1, onder d) en e), van bijlage VII – volgens de Commissie zijn deze bepalingen van de richtlijn niet correct omgezet, aangezien de Tsjechische Republiek niet heeft voorgeschreven dat de termijn voor de verstrekking van de vereiste documenten door de lidstaat van herkomst twee maanden bedraagt.

Artikel 51, lid 1 – de Commissie verwijt de Tsjechische Republiek dat zij deze bepaling van de richtlijn niet correct heeft omgezet, aangezien zij niet heeft voorgeschreven dat de termijn voor de bevestiging van de ontvangst van een verzoek om erkenning van een beroepskwalificatie en, in voorkomend geval, voor de mededeling welke documenten ontbreken, één maand bedraagt.

---

(1)  PB L 255 van 30.9.2005, blz. 22.

(2)  Richtlijn 2013/55/EU van het Europees Parlement en de Raad van 20 november 2013 van 20 november 2013 tot wijziging van richtlijn 2005/36/EG betreffende de erkenning van beroepskwalificaties en verordening (EU) nr. 1024/2012 betreffende de administratieve samenwerking via het Informatiesysteem interne markt (PB 2013, L 354, blz. 132).

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/21 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/21

---

Hogere voorziening ingesteld op 7 februari 2022 door Jean François Jalkh tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 1 december 2021 in zaak T-230/21, Jalkh / Parlement

(Zaak C-82/22 P)

(2022/C 138/24)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirant: Jean François Jalkh (vertegenwoordiger: F. Wagner, avocat)

Andere partij in de procedure: Europees Parlement

Conclusies

| — | Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 1 december 2021 in zaak T-230/21, Jalkh/Parlement, vernietigen; |
| --- | --- |

—

Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 1 december 2021 in zaak T-230/21, Jalkh/Parlement, vernietigen;

| — | Besluit P9_TA(2021)0092 van het Europees Parlement van 25 maart 2021 inzake het verzoek om opheffing van rekwirants immuniteit [2020/2110 (IMM)] nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

Besluit P9_TA(2021)0092 van het Europees Parlement van 25 maart 2021 inzake het verzoek om opheffing van rekwirants immuniteit [2020/2110 (IMM)] nietig verklaren;

| — | Het Europees Parlement verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

Het Europees Parlement verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

1. Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert rekwirant drie middelen aan.

2. Het eerste middel betreft schending van de regel “le pénal tient l’administratif et le civil en l’état” (de administratieve en de civiele procedure moeten worden geschorst totdat de strafprocedure is afgesloten). Volgens rekwirant heeft het Gerecht een kennelijke beoordelingsfout gemaakt, waardoor het bij zijn analyse geen rekening heeft gehouden met de in de Unie geldende rechtsregels en de rechtspraak van een land van de Unie, die in het geval van rekwirant in aanmerking hadden kunnen en moeten worden genomen om de procedure tot opheffing van zijn immuniteit op te schorten met betrekking tot de op 15 december 2020 bij de onderzoeksrechter te Brussel tegen X ingediende aanklacht, met civiele partijstelling, wegens valsheid in geschrifte en gebruik van valse documenten.

3. Het tweede middel betreft een kennelijke beoordelingsfout met betrekking tot het recht van de Unie, doordat geen rekening is gehouden met de schending van artikel 7 van mededeling nr. 0011/2019 van 19 november 2019 door de JURI-Commissie van het Europees Parlement.

Volgens rekwirant heeft het Gerecht een kennelijke beoordelingsfout gemaakt met betrekking tot het Unierecht en de algemene beginselen daarvan, zoals het beginsel van gelijke behandeling en het beginsel van behoorlijk bestuur, die van specifiek belang was voor de procedure omdat rekwirant heeft betoogd dat de handgeschreven notitie très attentive (zeer attente) ter aanvulling van de getypte beleefdheidsformule die voorkomt op de brief van de garde des Sceaux (minister van Justitie) van 16 juni 2020, aldus moet worden begrepen dat de Franse regering de betrokken juridische procedure wenste uit te buiten in het politieke debat en als zodanig een fumus persecutionnis vormt.

Het derde middel is ontleend aan schending van artikel 9 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie. Volgens rekwirant heeft het Gerecht erkend dat de ten laste gelegde feiten, te weten het gebruik door Jean-François Jalkh van zijn budget voor parlementaire assistentie, onder de in artikel 9 van het Protocol bedoelde immuniteit vielen, maar heeft het zich beperkt tot een algemene formule om de klacht zonder opgaaf van redenen af te wijzen.

---

Gerecht

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/22 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/22

---

Beroep ingesteld op 3 januari 2022 — Loutsou/EUIPO (POLIS LOUTRON)

(Zaak T-13/22)

(2022/C 138/25)

Procestaal: Grieks

Partijen

Verzoekende partij: Alexandra Loutsou (Thessaloniki, Griekenland) (vertegenwoordiger: S. Psomakakis, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk POLIS LOUTON — inschrijvingsaanvraag nr. 18 144 809

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 20 oktober 2021 in zaak R 544/2020-1

Conclusies

| — | het onderhavige verzoek inwilligen; |
| --- | --- |

—

het onderhavige verzoek inwilligen;

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | het beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO in zaak R 544 / 2020-1 betreffende de aanvraag voor Uniemerk nr. 18 144 809 ontvankelijk en gegrond verklaren; |
| --- | --- |

—

het beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO in zaak R 544 / 2020-1 betreffende de aanvraag voor Uniemerk nr. 18 144 809 ontvankelijk en gegrond verklaren;

| — | handeling nr. L110 / 08.11.2019 betreffende de kennisgeving van de weigeringsgronden van de aanvraag voor het Uniemerk nr. 18144809 gedeeltelijk nietig verklaren, de betrokken aanvraag in haar geheel toewijzen en het betrokken merk inschrijven als onderscheidend teken voor de waren en diensten van verzoeksters onderneming in het geografische gebied van de Europese Unie voor de aangevraagde klassen; |
| --- | --- |

—

handeling nr. L110 / 08.11.2019 betreffende de kennisgeving van de weigeringsgronden van de aanvraag voor het Uniemerk nr. 18144809 gedeeltelijk nietig verklaren, de betrokken aanvraag in haar geheel toewijzen en het betrokken merk inschrijven als onderscheidend teken voor de waren en diensten van verzoeksters onderneming in het geografische gebied van de Europese Unie voor de aangevraagde klassen;

| — | handeling nr. L123 / 20.01.2020 betreffende de afwijzing van de aanvraag voor het Uniemerk nr. 18144809 gedeeltelijk nietig verklaren, de betrokken aanvraag in haar geheel toewijzen en het betrokken merk inschrijven als onderscheidend teken voor de waren en diensten van verzoeksters onderneming in het geografische gebied van de Europese Unie voor de aangevraagde klassen; |
| --- | --- |

—

handeling nr. L123 / 20.01.2020 betreffende de afwijzing van de aanvraag voor het Uniemerk nr. 18144809 gedeeltelijk nietig verklaren, de betrokken aanvraag in haar geheel toewijzen en het betrokken merk inschrijven als onderscheidend teken voor de waren en diensten van verzoeksters onderneming in het geografische gebied van de Europese Unie voor de aangevraagde klassen;

| — | het EUIPO, verweerder, gelasten het merk POLIS LOUTRON in te schrijven voor alle aangevraagde klassen en voor alle aangevraagde waren en diensten, en |
| --- | --- |

—

het EUIPO, verweerder, gelasten het merk POLIS LOUTRON in te schrijven voor alle aangevraagde klassen en voor alle aangevraagde waren en diensten, en

| — | verweerder verwijzen in de kosten |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in de kosten

Aangevoerd middel

In de bestreden beslissing zijn de bepalingen van artikel 7, lid 1, onder b en c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2017 inzake het Uniemerk onjuist uitgelegd en toegepast, aangezien het litigieuze merk geen beschrijvend karakter heeft en geen onderscheidend vermogen mist en er geen weigeringsgronden zijn die in de weg kunnen staan aan de inschrijving van het merk voor de aangevraagde klassen en de waren en diensten waarop deze klassen betrekking hebben.

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/23 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/23

---

Beroep ingesteld op 14 januari 2022 — Bensoussan/EUIPO — Lulu’s Fashion Lounge (LOULOU STUDIO)

(Zaak T-24/22)

(2022/C 138/26)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Ugo Bensoussan (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: V. Bouchara en A. Maier, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Lulu’s Fashion Lounge LLC (Chico, Californië, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij voor het Gerecht

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk LOULOU STUDIO — inschrijvingsaanvraag nr. 18 048 245

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 12 november 2021 in zaak R 480/2021-4

Conclusies

| — | het beroep toewijzen; |
| --- | --- |

—

het beroep toewijzen;

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | het EUIPO en LULU’S FASHION LOUNGE LLC verwijzen in hun eigen kosten van de procedure en hen gezamenlijk verwijzen in de door Ugo Bensoussan gemaakte kosten, daaronder begrepen de kosten die verband houden met de procedure voor het EUIPO. |
| --- | --- |

—

het EUIPO en LULU’S FASHION LOUNGE LLC verwijzen in hun eigen kosten van de procedure en hen gezamenlijk verwijzen in de door Ugo Bensoussan gemaakte kosten, daaronder begrepen de kosten die verband houden met de procedure voor het EUIPO.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/23 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/23

---

Beroep ingesteld op 19 januari 2022 — Romedor Pharma/EUIPO — Perfect Care Distribution (PERFECT FARMA CERVIRON)

(Zaak T-36/22)

(2022/C 138/27)

Taal van het verzoekschrift: Roemeens

Partijen

Verzoekende partij: Romedor Pharma SRL (Focşani, Roemenië) (vertegenwoordiger: E. Dicu, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Perfect Care Distribution (Bucureşti, Roemenië)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniebeeldmerk PERFECT FARMA CERVIRON — Uniemerk nr. 10 864 511

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 17 november 2021 in zaak R 522/2021-2

Conclusies

| — | het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren, zoals het is geformuleerd en gemotiveerd; |
| --- | --- |

—

het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren, zoals het is geformuleerd en gemotiveerd;

| — | de bestreden beslissing te vernietigen en bijgevolg de vordering tot nietigverklaring van Uniemerk nr. 10 864 511 in te willigen. |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing te vernietigen en bijgevolg de vordering tot nietigverklaring van Uniemerk nr. 10 864 511 in te willigen.

Aangevoerd middel

| — | Schending van artikel 60, lid 1, onder c), juncto artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

Schending van artikel 60, lid 1, onder c), juncto artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/24 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/24

---

Beroep ingesteld op 19 januari 2022 — Romedor Pharma/EUIPO — Perfect Care Distribution (Cerviron)

(Zaak T-37/22)

(2022/C 138/28)

Taal van het verzoekschrift: Roemeens

Partijen

Verzoekende partij: Romedor Pharma SRL (Focşani, Roemenië) (vertegenwoordiger: E. Dicu, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Perfect Care Distribution (Bucureşti, Roemenië)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniewoordmerk CERVIRON — Uniemerk nr. 18 100 664

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 17 november 2021 in zaak R 520/2021-2

Conclusies

| — | het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren, zoals het is geformuleerd en gemotiveerd; |
| --- | --- |

—

het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren, zoals het is geformuleerd en gemotiveerd;

| — | de bestreden beslissing te vernietigen en bijgevolg de vordering tot nietigverklaring van Uniemerk nr. 18 100 664 in te willigen. |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing te vernietigen en bijgevolg de vordering tot nietigverklaring van Uniemerk nr. 18 100 664 in te willigen.

Aangevoerd middel

| — | Schending van artikel 60, lid 1, onder c), juncto artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

Schending van artikel 60, lid 1, onder c), juncto artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/25 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/25

---

Beroep ingesteld op 20 januari 2022 — Romedor Pharma/EUIPO — Perfect Care Distribution (CERVIRON Perfect Care)

(Zaak T-38/22)

(2022/C 138/29)

Taal van het verzoekschrift: Roemeens

Partijen

Verzoekende partij: Romedor Pharma SRL (Focşani, Roemenië) (vertegenwoordiger: E. Dicu, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Perfect Care Distribution (Bucureşti, Roemenië)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniewoordmerk CERVIRON PERFECT CARE — Uniemerk nr. 18 064 805

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 17 november 2021 in zaak R 521/2021-2

Conclusies

| — | het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren, zoals het is geformuleerd en gemotiveerd; |
| --- | --- |

—

het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren, zoals het is geformuleerd en gemotiveerd;

| — | de bestreden beslissing te vernietigen en bijgevolg de vordering tot nietigverklaring van Uniemerk nr. 18 064 805 in te willigen. |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing te vernietigen en bijgevolg de vordering tot nietigverklaring van Uniemerk nr. 18 064 805 in te willigen.

Aangevoerd middel

| — | Schending van artikel 60, lid 1, onder c), juncto artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

Schending van artikel 60, lid 1, onder c), juncto artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/25 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/25

---

Beroep ingesteld op 19 januari 2022 — OA / Parlement

(Zaak T-39/22)

(2022/C 138/30)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: OA (vertegenwoordigers: G. Rossi en F. Regaldo, advocaten)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

| — | het beroep toewijzen; |
| --- | --- |

—

het beroep toewijzen;

| — | beide bestreden besluiten nietig verklaren (behalve het gedeelte van het tweede bestreden besluit waarin de verwerende partij de klacht over de pensioenleeftijd heeft toegewezen); |
| --- | --- |

—

beide bestreden besluiten nietig verklaren (behalve het gedeelte van het tweede bestreden besluit waarin de verwerende partij de klacht over de pensioenleeftijd heeft toegewezen);

| — | verklaren dat verzoekers pensioenbedrag moet worden vastgesteld aan de hand van het gemiddelde van alle bezoldigingen die hij in de periode van 24.6.2010 tot 31.3.2021 heeft ontvangen (pro-rata regel); |
| --- | --- |

—

verklaren dat verzoekers pensioenbedrag moet worden vastgesteld aan de hand van het gemiddelde van alle bezoldigingen die hij in de periode van 24.6.2010 tot 31.3.2021 heeft ontvangen (pro-rata regel);

| — | verklaren dat voor de berekening van verzoekers pensioenbedrag ook rekening moet worden gehouden met zijn diensttijd tussen 27.7.2004 en 1.07.2009; |
| --- | --- |

—

verklaren dat voor de berekening van verzoekers pensioenbedrag ook rekening moet worden gehouden met zijn diensttijd tussen 27.7.2004 en 1.07.2009;

| — | de verwerende partij veroordelen tot vergoeding van de door verzoeker geleden schade berekend volgens de formule opgenomen in punt 74 van het verzoekschrift, of van elk ander bedrag dat het Gerecht billijk en redelijk acht (in het niet waarschijnlijk geachte geval dat het Gerecht het hierboven onder 2, 3 en 4 gevorderde niet toewijst); en |
| --- | --- |

—

de verwerende partij veroordelen tot vergoeding van de door verzoeker geleden schade berekend volgens de formule opgenomen in punt 74 van het verzoekschrift, of van elk ander bedrag dat het Gerecht billijk en redelijk acht (in het niet waarschijnlijk geachte geval dat het Gerecht het hierboven onder 2, 3 en 4 gevorderde niet toewijst); en

| — | in elk geval de verwerende partij verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

in elk geval de verwerende partij verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij acht middelen aan.

| 1. | Eerste middel: in de bestreden besluiten zijn bepaalde gedetailleerde regelingen voor de berekening van het bedrag van verzoekers pensioenrechten vooraf vastgelegd, zodat het beroep ontvankelijk is. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: in de bestreden besluiten zijn bepaalde gedetailleerde regelingen voor de berekening van het bedrag van verzoekers pensioenrechten vooraf vastgelegd, zodat het beroep ontvankelijk is.

| 2. | Tweede middel: in de bestreden besluiten wordt de rechtspraak van het Gerecht over de ontvankelijkheid verkeerd uitgelegd. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: in de bestreden besluiten wordt de rechtspraak van het Gerecht over de ontvankelijkheid verkeerd uitgelegd.

| 3. | Derde middel: het door verzoeker gevraagde besluit heeft geen nadelige gevolgen voor de verwerende partij, zelfs niet in geval van toekomstige wijziging in zijn arbeidssituatie. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: het door verzoeker gevraagde besluit heeft geen nadelige gevolgen voor de verwerende partij, zelfs niet in geval van toekomstige wijziging in zijn arbeidssituatie.

| 4. | Vierde middel: verzoekers diensttijd in de periode tussen 2004 en 2009 moet als diensttijd in de instelling worden aangemerkt. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: verzoekers diensttijd in de periode tussen 2004 en 2009 moet als diensttijd in de instelling worden aangemerkt.

| 5. | Vijfde middel: de herbepaling van de pensioenleeftijd zou moeten leiden tot de aanduiding van de leeftijd van 63 jaar, onverminderd het beroep tegen het toekomstig besluit van de verwerende partij. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: de herbepaling van de pensioenleeftijd zou moeten leiden tot de aanduiding van de leeftijd van 63 jaar, onverminderd het beroep tegen het toekomstig besluit van de verwerende partij.

| 6. | Zesde middel: de noodzaak van toepassing van de zogenoemde pro-rata-regel. |
| --- | --- |

6.

Zesde middel: de noodzaak van toepassing van de zogenoemde pro-rata-regel.

| 7. | Zevende middel: de mogelijke gedeeltelijke niet-toepassing (onder verwijzing naar het woord “laatste”) van artikel 77, tweede alinea, van het Statuut, met het oog op de regularisatie van de schending van het gelijkheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel. |
| --- | --- |

7.

Zevende middel: de mogelijke gedeeltelijke niet-toepassing (onder verwijzing naar het woord “laatste”) van artikel 77, tweede alinea, van het Statuut, met het oog op de regularisatie van de schending van het gelijkheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel.

| 8. | Achtste middel: verzoek tot schadevergoeding. |
| --- | --- |

8.

Achtste middel: verzoek tot schadevergoeding.

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/26 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/26

---

Beroep ingesteld op 27 januari 2022 — Roemenië / Commissie

(Zaak T-49/22)

(2022/C 138/31)

Procestaal: Roemeens

Partijen

Verzoekende partij: Roemenië (vertegenwoordigers: E. Gane en L. Bațagoi, gemachtigden)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | uitvoeringsbesluit 2021/2020 (1) gedeeltelijk nietig verklaren, voor zover dit betrekking heeft op onttrekking aan financiering door de Europese Unie van uitgaven ten belope van 178 320 110,85 EUR door het Roemeense erkende betaalorgaan voor het ELGF en het Elfpo, bij wijze van forfaitaire financiële correctie (van 5 %, respectievelijk 2 %) wegens schending van het Unierecht bij areaalbetalingen in de aanvraagjaren 2017 en 2018 (boekjaren 2018 en 2019); |
| --- | --- |

—

uitvoeringsbesluit 2021/2020 (1) gedeeltelijk nietig verklaren, voor zover dit betrekking heeft op onttrekking aan financiering door de Europese Unie van uitgaven ten belope van 178 320 110,85 EUR door het Roemeense erkende betaalorgaan voor het ELGF en het Elfpo, bij wijze van forfaitaire financiële correctie (van 5 %, respectievelijk 2 %) wegens schending van het Unierecht bij areaalbetalingen in de aanvraagjaren 2017 en 2018 (boekjaren 2018 en 2019);

| — | de Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

| 1. | Met het eerste middel wordt betoogd dat de Commissie een onjuist gebruik heeft gemaakt van haar bevoegdheid om krachtens artikel 52 van verordening nr. 1306/2013 (2) bedragen te onttrekken aan financiering door de Unie.
  De Commissie heeft de conformiteitscontrole over de aanvraagjaren 2017 en 2018 incorrect uitgevoerd:
  De Commissie heeft ten onrechte vastgesteld dat sprake was van onregelmatigheden bij de administratieve toetsing van vergroeningsbetalingen, met gevolgen voor de fondsen. Zelfs als het bestaan van die onregelmatigheden zou worden aangenomen, heeft de handelwijze van deze instelling van de Unie — in het bijzonder de zeer vage formulering van de bevindingen en de overlapping in de tijd van de onderzoeken over 2017 en 2018 — het onmogelijk gemaakt om relevante effectberekeningen op te stellen binnen de termijn van artikel 34, lid 3, derde alinea, van uitvoeringsverordening nr. 908/2014 (3). In dat verband heeft de Commissie op ongerechtvaardigde wijze en in strijd met artikel 34, lid 6, van diezelfde uitvoeringsverordening geweigerd de gegevens en berekeningen te analyseren die de Roemeense autoriteiten bij het bemiddelingsverzoek van 5 februari 2020 inzake het onderzoek uit 2018 hebben verstrekt. De Commissie had in geen geval forfaitaire correcties van 5 % mogen toepassen.
  De handelwijze van de Commissie in het kader van het onderzoek in 2018, betreffende de onregelmatigheden bij het actualiseren van LPIS (4)
  -kwaliteit en het correct identificeren van de referentiepercelen in LPIS-GIS (5) — in het bijzonder het feit dat essentiële factoren zijn verduidelijkt in haar definitieve standpunt in het onderzoek in 2017, van 20 december 2019 — heeft het onmogelijk gemaakt om de omvang van die onregelmatigheden vast te stellen en relevante effectberekeningen over te leggen binnen de termijn van artikel 34, lid 3, derde alinea, van uitvoeringsverordening nr. 908/2014. In dat verband heeft de Commissie op ongerechtvaardigde wijze en in strijd met artikel 34, lid 6, van diezelfde uitvoeringsverordening geweigerd de gegevens en berekeningen te analyseren die de Roemeense autoriteiten bij het bemiddelingsverzoek van 5 februari 2020 inzake het onderzoek uit 2018 hebben verstrekt.
  De handelwijze van de Commissie in het kader van het onderzoek in 2018 betreffende de onregelmatigheden inzake het maximale subsidiabele areaal voor uit het Elfpo gefinancierde areaalgebonden steunmaatregelen, waarbij zij haar eigen berekeningsmethode heeft opgelegd, kan geen substituut vormen voor de gegevensanalyse en de berekeningen die de Roemeense autoriteiten op 10 juni 2019 hebben verstrekt. Deze handelwijze heeft het de Roemeense autoriteiten bovendien onmogelijk gemaakt om binnen de termijn van artikel 34, lid 3, derde alinea, van uitvoeringsverordening nr. 908/2014 te bepalen hoe de verstrekte gegevens en berekeningen moesten worden aangepast. In dat verband heeft de Commissie op ongerechtvaardigde wijze en in strijd met artikel 34, lid 6, van diezelfde uitvoeringsverordening geweigerd de gegevens en berekeningen te analyseren die de Roemeense autoriteiten bij het bemiddelingsverzoek van 5 februari 2020 inzake het onderzoek uit 2018 hebben verstrekt.
  De Commissie heeft ten onrechte vastgesteld dat er onregelmatigheden bestonden bij de uitvoering van voldoende controles ter plaatse in het kader van de regeling voor vergroeningsbetalingen door abusievelijk af te gaan op de controlegegevens en -statistieken die overeenkomstig artikel 9, lid 1, van uitvoeringsverordening nr. 809/2014 (6) waren verstrekt. Zelfs aangenomen dat er werkelijk sprake was van een onregelmatigheid, had de Commissie geen forfaitaire correcties van 5 % mogen toepassen. |
| --- | --- |

1.

Met het eerste middel wordt betoogd dat de Commissie een onjuist gebruik heeft gemaakt van haar bevoegdheid om krachtens artikel 52 van verordening nr. 1306/2013 (2) bedragen te onttrekken aan financiering door de Unie.

De Commissie heeft de conformiteitscontrole over de aanvraagjaren 2017 en 2018 incorrect uitgevoerd:

De Commissie heeft ten onrechte vastgesteld dat sprake was van onregelmatigheden bij de administratieve toetsing van vergroeningsbetalingen, met gevolgen voor de fondsen. Zelfs als het bestaan van die onregelmatigheden zou worden aangenomen, heeft de handelwijze van deze instelling van de Unie — in het bijzonder de zeer vage formulering van de bevindingen en de overlapping in de tijd van de onderzoeken over 2017 en 2018 — het onmogelijk gemaakt om relevante effectberekeningen op te stellen binnen de termijn van artikel 34, lid 3, derde alinea, van uitvoeringsverordening nr. 908/2014 (3). In dat verband heeft de Commissie op ongerechtvaardigde wijze en in strijd met artikel 34, lid 6, van diezelfde uitvoeringsverordening geweigerd de gegevens en berekeningen te analyseren die de Roemeense autoriteiten bij het bemiddelingsverzoek van 5 februari 2020 inzake het onderzoek uit 2018 hebben verstrekt. De Commissie had in geen geval forfaitaire correcties van 5 % mogen toepassen.

De handelwijze van de Commissie in het kader van het onderzoek in 2018, betreffende de onregelmatigheden bij het actualiseren van LPIS (4)
  -kwaliteit en het correct identificeren van de referentiepercelen in LPIS-GIS (5) — in het bijzonder het feit dat essentiële factoren zijn verduidelijkt in haar definitieve standpunt in het onderzoek in 2017, van 20 december 2019 — heeft het onmogelijk gemaakt om de omvang van die onregelmatigheden vast te stellen en relevante effectberekeningen over te leggen binnen de termijn van artikel 34, lid 3, derde alinea, van uitvoeringsverordening nr. 908/2014. In dat verband heeft de Commissie op ongerechtvaardigde wijze en in strijd met artikel 34, lid 6, van diezelfde uitvoeringsverordening geweigerd de gegevens en berekeningen te analyseren die de Roemeense autoriteiten bij het bemiddelingsverzoek van 5 februari 2020 inzake het onderzoek uit 2018 hebben verstrekt.

De handelwijze van de Commissie in het kader van het onderzoek in 2018 betreffende de onregelmatigheden inzake het maximale subsidiabele areaal voor uit het Elfpo gefinancierde areaalgebonden steunmaatregelen, waarbij zij haar eigen berekeningsmethode heeft opgelegd, kan geen substituut vormen voor de gegevensanalyse en de berekeningen die de Roemeense autoriteiten op 10 juni 2019 hebben verstrekt. Deze handelwijze heeft het de Roemeense autoriteiten bovendien onmogelijk gemaakt om binnen de termijn van artikel 34, lid 3, derde alinea, van uitvoeringsverordening nr. 908/2014 te bepalen hoe de verstrekte gegevens en berekeningen moesten worden aangepast. In dat verband heeft de Commissie op ongerechtvaardigde wijze en in strijd met artikel 34, lid 6, van diezelfde uitvoeringsverordening geweigerd de gegevens en berekeningen te analyseren die de Roemeense autoriteiten bij het bemiddelingsverzoek van 5 februari 2020 inzake het onderzoek uit 2018 hebben verstrekt.

De Commissie heeft ten onrechte vastgesteld dat er onregelmatigheden bestonden bij de uitvoering van voldoende controles ter plaatse in het kader van de regeling voor vergroeningsbetalingen door abusievelijk af te gaan op de controlegegevens en -statistieken die overeenkomstig artikel 9, lid 1, van uitvoeringsverordening nr. 809/2014 (6) waren verstrekt. Zelfs aangenomen dat er werkelijk sprake was van een onregelmatigheid, had de Commissie geen forfaitaire correcties van 5 % mogen toepassen.

| 2. | Het tweede middel is ontleend aan schending van het evenredigheidsbeginsel.
  Volgens Roemenië is het bestreden besluit in strijd met het evenredigheidsbeginsel, aangezien de toepassing van forfaitaire correcties van 5 % op de betalingen uit het ELGF en van 2 % op die uit het Elfpo over de aanvraagjaren 2017 en 2018 (boekjaren 2018 en 2019) heeft geleid tot een te hoge raming van het verlies van Uniemiddelen vanwege de vastgestelde onregelmatigheden. Bij deze percentages is namelijk geen rekening gehouden met de aard en de ernst van de inbreuk en evenmin met de financiële gevolgen ervan voor de begroting van de Unie. |
| --- | --- |

2.

Het tweede middel is ontleend aan schending van het evenredigheidsbeginsel.

Volgens Roemenië is het bestreden besluit in strijd met het evenredigheidsbeginsel, aangezien de toepassing van forfaitaire correcties van 5 % op de betalingen uit het ELGF en van 2 % op die uit het Elfpo over de aanvraagjaren 2017 en 2018 (boekjaren 2018 en 2019) heeft geleid tot een te hoge raming van het verlies van Uniemiddelen vanwege de vastgestelde onregelmatigheden. Bij deze percentages is namelijk geen rekening gehouden met de aard en de ernst van de inbreuk en evenmin met de financiële gevolgen ervan voor de begroting van de Unie.

| 3. | Met het derde middel wordt betoogd dat de motiveringsplicht van artikel 296, tweede alinea, VWEU niet is nagekomen.
  De Commissie is de motiveringsplicht van artikel 296, tweede alinea, VWEU niet nagekomen, ten eerste omdat zij het bestaan van de onregelmatigheden onvoldoende en onjuist heeft gemotiveerd alsook de argumenten en berekeningen van de Roemeense autoriteiten heeft afgewezen, en ten tweede doordat artikel 34, lid 6, van verordening nr. 908/2014 niet kan worden toegepast op de bijzonderheden van de conformiteitscontrole over de aanvraagjaren 2017 en 2018. |
| --- | --- |

3.

Met het derde middel wordt betoogd dat de motiveringsplicht van artikel 296, tweede alinea, VWEU niet is nagekomen.

De Commissie is de motiveringsplicht van artikel 296, tweede alinea, VWEU niet nagekomen, ten eerste omdat zij het bestaan van de onregelmatigheden onvoldoende en onjuist heeft gemotiveerd alsook de argumenten en berekeningen van de Roemeense autoriteiten heeft afgewezen, en ten tweede doordat artikel 34, lid 6, van verordening nr. 908/2014 niet kan worden toegepast op de bijzonderheden van de conformiteitscontrole over de aanvraagjaren 2017 en 2018.

---

(1)  PB 2021, L 413, blz. 10.

(2)  PB 2013, L 347, blz. 549.

(3)  PB 2014, L 255, blz. 59.

(4)  Land Parcel Identification System (identificatiesysteem grondpercelen).

(5)  Land Parcel Identification System — Geographic Information System (identificatiesysteem grondpercelen — geografisch informatiesysteem).

(6)  PB 2014, L 227, blz. 69.

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/28 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/28

---

Beroep ingesteld op 31 januari 2022 — Labaš/EUIPO (FRESH)

(Zaak T-58/22)

(2022/C 138/32)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Miroslav Labaš (Košice, Slowakije) (vertegenwoordiger: M. Vasiľ, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk FRESH — inschrijvingsaanvraag nr. 18 311 155

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 24 november 2021 in zaak R 610/2021-1

Conclusies

| — | de bestreden beslissing in haar geheel vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing in haar geheel vernietigen;

| — | of, subsidiair, de bestreden beslissing gedeeltelijk vernietigen wat betreft de in de bestreden aanvraag gespecificeerde klassen 35 en 39; |
| --- | --- |

—

of, subsidiair, de bestreden beslissing gedeeltelijk vernietigen wat betreft de in de bestreden aanvraag gespecificeerde klassen 35 en 39;

| — | verwerende partij verwijzen in de kosten van verzoekende partij. |
| --- | --- |

—

verwerende partij verwijzen in de kosten van verzoekende partij.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | geen omschrijving van het rechtstreekse verband tussen het teken FRESH en het niet toestaan van de inschrijving van dit teken voor waren en diensten van de klassen 35 en 39. |
| --- | --- |

—

geen omschrijving van het rechtstreekse verband tussen het teken FRESH en het niet toestaan van de inschrijving van dit teken voor waren en diensten van de klassen 35 en 39.

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/28 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/28

---

Beroep ingesteld op 1 februari 2022 — Guma Holdings/EUIPO — X-Trade Brokers Dom Maklerski (XTRADE)

(Zaak T-67/22)

(2022/C 138/33)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Guma Holdings LTD (Limassol, Cyprus) (vertegenwoordigers: M. Oleksyn en M. Stępkowski, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: X-Trade Brokers Dom Maklerski S.A. (Warschau, Polen)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

Betrokken merk: Uniebeeldmerk XTRADE in de kleuren donkergrijs, lichtgrijs, blauw, blauwtinten — Uniemerk nr. 13 061 387

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 8 november 2021 in zaak R 981/2020-5

Conclusies

| — | de bestreden beslissing wijzigen en de vordering tot nietigverklaring in haar geheel afwijzen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing wijzigen en de vordering tot nietigverklaring in haar geheel afwijzen;

| — | het EUIPO en interveniënte verwijzen in hun eigen kosten en in de kosten van verzoekster, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor het EUIPO. |
| --- | --- |

—

het EUIPO en interveniënte verwijzen in hun eigen kosten en in de kosten van verzoekster, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor het EUIPO.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 95, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad juncto artikel 27, lid 4, van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 95, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad juncto artikel 27, lid 4, van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie;

| — | schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad juncto artikel 41, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1); |
| --- | --- |

—

schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad juncto artikel 41, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1);

| — | schending van artikel 8, lid 4, en artikel 60, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad junctis artikel 16, lid 1, onder b), en artikel 7, lid 2, onder d), van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 4, en artikel 60, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad junctis artikel 16, lid 1, onder b), en artikel 7, lid 2, onder d), van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie.

---

(1)  PB 2012, C 326, blz. 391.

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/29 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/29

---

Beroep ingesteld op 3 februari 2022 — Novasol / ECHA

(Zaak T-70/22)

(2022/C 138/34)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Novasol (Kraainem, België) (vertegenwoordigers: C. Alter en G. Bouton, advocaten)

Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

Conclusies

| — | nietigverklaring krachtens artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie van besluit SME D(2021)8531-DC van het ECHA van 25 november 2021, waarbij dit agentschap heeft vastgesteld dat verzoekster niet als kmo kan worden erkend en niet in aanmerking komt voor de verlaagde vergoedingen voor een middelgrote onderneming, waarop bij de indiening aanspraak is gemaakt; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring krachtens artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie van besluit SME D(2021)8531-DC van het ECHA van 25 november 2021, waarbij dit agentschap heeft vastgesteld dat verzoekster niet als kmo kan worden erkend en niet in aanmerking komt voor de verlaagde vergoedingen voor een middelgrote onderneming, waarop bij de indiening aanspraak is gemaakt;

| — | verwijzing van het ECHA in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het ECHA in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel: het ECHA heeft in het bestreden besluit blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting omdat het de rechtsregels die van toepassing zijn op de beoordeling van de omvang van kleine en middelgrote ondernemingen (hierna: “kmo”) als bedoeld in de REACH-verordening (1), in aanbeveling 2003/361 (2), alsmede in verordening nr. 340/2008 (3), onjuist heeft uitgelegd. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: het ECHA heeft in het bestreden besluit blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting omdat het de rechtsregels die van toepassing zijn op de beoordeling van de omvang van kleine en middelgrote ondernemingen (hierna: “kmo”) als bedoeld in de REACH-verordening (1), in aanbeveling 2003/361 (2), alsmede in verordening nr. 340/2008 (3), onjuist heeft uitgelegd.

| 2. | Tweede middel: kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten van de zaak, aangezien het bestreden besluit is gebaseerd op een onjuiste lezing van de feiten waarop de indeling als kmo is gebaseerd, hoewel het ECHA over alle informatie beschikte die nodig was om de omvang van verzoekster te beoordelen. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten van de zaak, aangezien het bestreden besluit is gebaseerd op een onjuiste lezing van de feiten waarop de indeling als kmo is gebaseerd, hoewel het ECHA over alle informatie beschikte die nodig was om de omvang van verzoekster te beoordelen.

| 3. | Derde middel: schending van de motiveringsplicht en van het beginsel van behoorlijk bestuur, aangezien het ECHA, ondanks de gedetailleerde en gedocumenteerde opmerkingen die verzoekster heeft gemaakt om de omvang van de onderneming te bepalen, geen rekening heeft gehouden met de aangevoerde argumenten. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: schending van de motiveringsplicht en van het beginsel van behoorlijk bestuur, aangezien het ECHA, ondanks de gedetailleerde en gedocumenteerde opmerkingen die verzoekster heeft gemaakt om de omvang van de onderneming te bepalen, geen rekening heeft gehouden met de aangevoerde argumenten.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB 2006, L 396, blz. 1, met rectificatie in PB 2007, L 136, blz. 3).

(2)  Aanbeveling van de Commissie van 6 mei 2003 betreffende de definitie van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen (PB 2003, L 124, blz. 36).

(3)  Verordening (EG) nr. 340/2008 van de Commissie van 16 april 2008 betreffende de aan het Europees Agentschap voor chemische stoffen te betalen vergoedingen krachtens verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH) (PB 2008, L 107, blz. 6).

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/30 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/30

---

Beroep ingesteld op 8 februari 2022 — Siemens / Parlement

(Zaak T-74/22)

(2022/C 138/35)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Siemens SAS (Saint-Denis, Frankrijk) (vertegenwoordiger: E. Berkani, advocaat)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

primair,

| — | de twee besluiten van 8 december 2021 tot afwijzing van de offertes van het tijdelijke ondernemingsverband waarvan Siemens SAS deel uitmaakte, met betrekking tot perceel nr. 1 en perceel nr. 2, nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

de twee besluiten van 8 december 2021 tot afwijzing van de offertes van het tijdelijke ondernemingsverband waarvan Siemens SAS deel uitmaakte, met betrekking tot perceel nr. 1 en perceel nr. 2, nietig te verklaren;

| — | de twee besluiten tot toewijzing van perceel nr. 1 aan de vennootschap Santerne Alsace en perceel nr. 2 aan de vennootschap Detection Electronique Française (DEF) nietig te verklaren;
  subsidiair, |
| --- | --- |

—

de twee besluiten tot toewijzing van perceel nr. 1 aan de vennootschap Santerne Alsace en perceel nr. 2 aan de vennootschap Detection Electronique Française (DEF) nietig te verklaren;

subsidiair,

| — | het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van een bedrag van 1 967 994 EUR aan Siemens SAS ter vergoeding van de schade als gevolg van het verlies van de kans om de loten 1 en 2 van de litigieuze opdracht in de wacht te slepen;
  in ieder geval, |
| --- | --- |

—

het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van een bedrag van 1 967 994 EUR aan Siemens SAS ter vergoeding van de schade als gevolg van het verlies van de kans om de loten 1 en 2 van de litigieuze opdracht in de wacht te slepen;

in ieder geval,

| — | het Europees Parlement te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Europees Parlement te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep tegen twee besluiten van het Europees Parlement van 8 december 2021 tot afwijzing van de offertes die zij had ingediend voor de percelen 1 en 2 in het kader van aanbestedingsprocedure nr. 06A70/2021/M004 betreffende de vernieuwing van het brandbeveiligingssysteem in de gebouwen van het Europees Parlement te Straatsburg, voert verzoekster twee middelen aan.

| 1. | Eerste middel: onrechtmatigheid van de uitsluiting van Siemens SAS van de percelen 1 en 2. Verzoekster beroept zich op een kennelijke beoordelingsfout bij de beoordeling van de offertes door het Europees Parlement en op schending van het transparantiebeginsel doordat het Parlement aan Siemens SAS een gebrekkig simulatie-instrument heeft verstrekt dat een beslissende rol heeft gespeeld bij de voorbereiding van de offertes. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: onrechtmatigheid van de uitsluiting van Siemens SAS van de percelen 1 en 2. Verzoekster beroept zich op een kennelijke beoordelingsfout bij de beoordeling van de offertes door het Europees Parlement en op schending van het transparantiebeginsel doordat het Parlement aan Siemens SAS een gebrekkig simulatie-instrument heeft verstrekt dat een beslissende rol heeft gespeeld bij de voorbereiding van de offertes.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan de niet-contractuele aansprakelijkheid van het Parlement. Verzoekster vordert vergoeding van de schade die zij heeft geleden door het verlies van de mogelijkheid om de percelen nrs. 1 en 2 toegewezen te krijgen. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan de niet-contractuele aansprakelijkheid van het Parlement. Verzoekster vordert vergoeding van de schade die zij heeft geleden door het verlies van de mogelijkheid om de percelen nrs. 1 en 2 toegewezen te krijgen.

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/31 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/31

---

Beroep ingesteld op 9 februari 2022 — Asesores Comunitarios / Commissie

(Zaak T-77/22)

(2022/C 138/36)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Asesores Comunitarios SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Monrabà Bagan, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | nietigverklaring van besluit C(2021) 8946 final van 3 december 2021 tot weigering van openbaarmaking van het Spaanse plan voor herstel en veerkracht, en |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van besluit C(2021) 8946 final van 3 december 2021 tot weigering van openbaarmaking van het Spaanse plan voor herstel en veerkracht, en

| — | verwijzing van verweerster in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van verweerster in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

Eerste middel: verweerster heeft artikel 4, lid 1, onder a), vierde streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) onjuist toegepast door te oordelen dat openbaarmaking zou leiden tot ondermijning van het openbaar belang wat betreft het financieel en economisch beleid. Voorts wordt aangevoerd dat het bestreden besluit geen nauwkeurige uiteenzetting bevat van de feiten waaruit zou blijken dat de economische stabiliteit van het Koninkrijk Spanje in gevaar zou kunnen worden gebracht door het plan voor herstel en veerkracht openbaar te maken aan verzoekster.

Tweede middel: verweerster heeft artikel 4, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 1049/2001 onjuist toegepast door zich op het standpunt te stellen dat openbaarmaking van de gevraagde documenten inbreuk zou maken op de persoonlijke levenssfeer en de integriteit van de in deze documenten genoemde individuen.

Derde middel: verweerster heeft artikel 4, lid 3, van verordening (EG) nr. 1049/2001 onjuist toegepast door te oordelen dat het lopende besluitvormingsproces ernstig zou worden ondermijnd door de gevraagde documenten openbaar te maken.

Vierde middel: verweerster heeft artikel 4, lid 3, van verordening (EG) nr. 1049/2001 onjuist toegepast door zich op het standpunt te stellen dat niet is aangetoond dat er sprake is van een hoger openbaar belang bij openbaarmaking van de gevraagde documenten, dat prevaleert boven de noodzaak van bescherming van het lopende besluitvormingsproces.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43-48).

---

| 28.3.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/32 |
| --- | --- | --- | --- |

28.3.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/32

---

Beroep ingesteld op 14 februari 2022 — OF / Commissie

(Zaak T-80/22)

(2022/C 138/37)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: OF (vertegenwoordiger: N. de Montigny, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | primair,






  — | nietigverklaring van het besluit van het PMO.1 van 13 april 2021 houdende weigering om de gezinstoelage voor de financiële ondersteuning van de kinderen van de echtgenoot te verlengen; |
| --- | --- | --- |

—

primair,

—

nietigverklaring van het besluit van het PMO.1 van 13 april 2021 houdende weigering om de gezinstoelage voor de financiële ondersteuning van de kinderen van de echtgenoot te verlengen;

| — | nietigverklaring van het krachtens het besluit van 13 april 2021 vastgestelde besluit van het PMO.1 van 10 mei 2021 tot toepassing van artikel 85; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het krachtens het besluit van 13 april 2021 vastgestelde besluit van het PMO.1 van 10 mei 2021 tot toepassing van artikel 85;

| — | voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de klacht van 12 november 2021; |
| --- | --- |

—

voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de klacht van 12 november 2021;

| — | subsidiair,






  — | veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor de psychologische en materiële schade die is veroorzaakt door de fout van de administratie en welke op 56 504,61 EUR wordt begroot; |
| --- | --- | --- |

—

subsidiair,

—

veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor de psychologische en materiële schade die is veroorzaakt door de fout van de administratie en welke op 56 504,61 EUR wordt begroot;

| — | verwijzing van de verwerende partij in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de verwerende partij in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar verzoek tot nietigverklaring van het besluit van het PMO.1 van 13 april 2021 houdende weigering om de gezinstoelage voor de financiële ondersteuning van de kinderen van de echtgenoot te verlengen voert de verzoekende partij vier middelen aan.

| 1. | Eerste middel: onjuiste opvatting van het recht en de feiten, onjuiste en tegenstrijdige motivering, verzwaring van de bewijslast, het feit dat geen rekening is gehouden met de bijzondere omstandigheden van het geval en onjuiste opvatting van het begrip onderhoud. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: onjuiste opvatting van het recht en de feiten, onjuiste en tegenstrijdige motivering, verzwaring van de bewijslast, het feit dat geen rekening is gehouden met de bijzondere omstandigheden van het geval en onjuiste opvatting van het begrip onderhoud.

| 2. | Tweede middel: schending van het beginsel van voorzienbaarheid, van rechtszekerheid en van uniforme toepassing in de tijd van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: “Statuut”) alsmede ontoereikende motivering. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van het beginsel van voorzienbaarheid, van rechtszekerheid en van uniforme toepassing in de tijd van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: “Statuut”) alsmede ontoereikende motivering.

| 3. | Derde middel: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, positieve discriminatie, onrechtmatige afwijzing van het gelegaliseerde certificaat, niet-nakoming van de zorgplicht en schending van het recht om te worden gehoord vóór de vaststelling van een besluit dat de belangen of de situatie van een persoon raakt. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, positieve discriminatie, onrechtmatige afwijzing van het gelegaliseerde certificaat, niet-nakoming van de zorgplicht en schending van het recht om te worden gehoord vóór de vaststelling van een besluit dat de belangen of de situatie van een persoon raakt.

| 4. | Vierde middel: kennelijk onjuiste beoordeling van haar situatie en van de echtheid van de financiële ondersteuning van de kinderen van de echtgenoot. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: kennelijk onjuiste beoordeling van haar situatie en van de echtheid van de financiële ondersteuning van de kinderen van de echtgenoot.

Ter ondersteuning van haar verzoek tot nietigverklaring van het krachtens het besluit van 13 april 2021 vastgestelde besluit van het PMO.1 van 10 mei 2021 tot toepassing van artikel 85 voert de verzoekende partij twee middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schending van het recht om te worden gehoord. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: schending van het recht om te worden gehoord.

| 2. | Tweede middel: schending van artikel 85 van het Statuut en van de voorwaarden voor de terugvordering van het onverschuldigd betaalde. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van artikel 85 van het Statuut en van de voorwaarden voor de terugvordering van het onverschuldigd betaalde.

---