# Publicatieblad C 16/14 j

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 16 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 62e jaargang14 januari 2019 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 16

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

62e jaargang14 januari 2019

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2019/C 16/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2019/C 16/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2019/C 16/02 | Gevoegde zaken C-569/16 en 570/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Stadt Wuppertal / Maria Elisabeth Bauer (C-569/16), Volker Willmeroth, als eigenaar van TWI Technische Wartung und Instandsetzung Volker Willmeroth eK / Martina Broßonn (C-570/16) (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Organisatie van de arbeidstijd — Richtlijn 2003/88/EG — Artikel 7 — Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon — Dienstverband dat eindigt door het overlijden van de werknemer — Nationale regeling die eraan in de weg staat dat aan de rechtsopvolgers van de werknemer een financiële vergoeding wordt betaald voor de door die werknemer niet-opgenomen jaarlijkse vakantie met behoud van loon — Verplichting tot conforme uitlegging van het nationale recht — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 31, lid 2 — Inroepbaarheid in een geschil tussen particulieren) | 2 |
| 2019/C 16/03 | Zaak C-619/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberverwaltungsgericht Berlin — Brandenburg — Duitsland) — Sebastian W. Kreuziger / Land Berlin (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Organisatie van de arbeidstijd — Richtlijn 2003/88/EG — Artikel 7 — Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon — Nationale regeling op grond waarvan de werknemer niet-opgenomen jaarlijkse vakantie en de financiële vergoeding hiervoor verliest indien hij geen aanvraag voor vakantie heeft ingediend vóór de beëindiging van het dienstverband) | 3 |
| 2019/C 16/04 | Gevoegde zaken C-622/16 P tot en met 624/16 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 november 2018 — Scuola Elementare Maria Montessori Srl / Europese Commissie, Italiaanse Republiek (C-622/16 P), Europese Commissie / Scuola Elementare Maria Montessori Srl, Italiaanse Republiek (C-623/16 P), Europese Commissie / Pietro Ferracci, Italiaanse Republiek (C-624/16 P) (Hogere voorziening — Staatssteun — Besluit waarbij is vastgesteld dat het terugvorderen van met de interne markt onverenigbare staatssteun onmogelijk is — Besluit waarbij is vastgesteld dat geen sprake is van staatssteun — Beroepen tot nietigverklaring ingesteld door concurrenten van de begunstigden van staatssteun — Ontvankelijkheid — Regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt — Rechtstreekse geraaktheid — Begrip volstrekte onmogelijkheid om met de interne markt onverenigbare staatssteun terug te vorderen — Begrip staatssteun — Begrippen onderneming en economische activiteit) | 4 |
| 2019/C 16/05 | Zaak C-684/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften eV / Tetsuji Shimizu (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Organisatie van de arbeidstijd — Richtlijn 2003/88/EG — Artikel 7 — Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon — Nationale regeling op grond waarvan de werknemer niet-opgenomen jaarlijkse vakantie met behoud van loon en de financiële vergoeding voor die vakantie verliest indien hij geen vakantie heeft aangevraagd vóór de beëindiging van het dienstverband — Richtlijn 2003/88/EG — Artikel 7 — Verplichting tot conforme uitlegging van het nationale recht — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 31, lid 2 — Inroepbaarheid in het kader van een geschil tussen particulieren) | 5 |
| 2019/C 16/06 | Zaak C-18/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Danieli & C. Officine Meccaniche SpA, e.a. / Regionale Geschäftsstelle Leoben des Arbeitsmarktservice (Prejudiciële verwijzing — Toetreding van nieuwe lidstaten — Republiek Kroatië — Overgangsmaatregelen — Vrij verrichten van diensten — Richtlijn 96/71/EG — Terbeschikkingstelling van werknemers — Terbeschikkingstelling van Kroatische staatsburgers en derdelanders in Oostenrijk via een in Italië gevestigde onderneming) | 6 |
| 2019/C 16/07 | Zaak C-33/17: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bezirksgericht Bleiburg/Okrajno Sodišče Pliberk — Oostenrijk) — Čepelnik d.o.o./ Michael Vavti (Prejudiciële verwijzing — Artikel 56 VWEU — Vrij verrichten van diensten — Beperkingen — Diensten op de interne markt — Richtlijn 2006/123/EG — Arbeidsrecht — Detachering van werknemers om bouwwerkzaamheden te verrichten — Aanmelding van de werknemers — Bewaring en vertaling van de loonbriefjes — Stopzetting van de betalingen — Betaling van een waarborgsom door de afnemer van de diensten — Waarborg voor een geldboete die aan de dienstverrichter zou kunnen worden opgelegd) | 7 |
| 2019/C 16/08 | Gevoegde zaken C-47/17 en C-48/17: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Den Haag zittingsplaats Haarlem — Nederland) — X (C-47/17), X (C-48/17) / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (Prejudiciële verwijzing — Verordening (EU) nr. 604/2013 — Verordening (EG) nr. 1560/2003 — Bepaling van de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming — Criteria en instrumenten om dit te bepalen — Verzoek tot over- of terugname van een asielzoeker — Negatief antwoord van de aangezochte lidstaat — Verzoek tot heroverweging — Artikel 5, lid 2, van verordening nr. 1560/2003 — Antwoordtermijn — Verstrijken — Gevolgen) | 7 |
| 2019/C 16/09 | Zaak C-93/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 november 2018 — Europese Commissie/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Staatssteun — Onrechtmatig en met de interne markt onverenigbaar verklaarde steun — Verplichting tot terugvordering — Arrest van het Hof waarin de niet-nakoming wordt vastgesteld — Onderneming die zowel civiele als militaire activiteiten ontplooit — Niet-uitvoering — Wezenlijke veiligheidsbelangen van een lidstaat — Artikel 346, lid 1, onder b), VWEU — Financiële sancties — Dwangsom — Forfaitaire som — Draagkracht — Factor, n’ — Factoren die de basis vormen voor de beoordeling van de draagkracht — Bruto binnenlands product — Weging van de stem van de lidstaat in de Raad van de Europese Unie — Nieuwe stemregel in de Raad) | 8 |
| 2019/C 16/10 | Zaak C-171/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 november 2018 — Europese Commissie/Hongarije (Niet-nakoming — Richtlijn 2006/123/EG — Artikelen 15 tot en met 17 — Artikel 49 VWEU — Vrijheid van vestiging — Artikel 56 VWEU — Vrij verrichten van diensten — Nationaal systeem voor mobiel betalen — Monopolie) | 9 |
| 2019/C 16/11 | Zaak C-215/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče — Slovenië) — Nova Kreditna Banka Maribor d.d. / Republika Slovenija (Prejudiciële verwijzing — Harmonisatie van wetgevingen — Hergebruik van overheidsinformatie — Richtlijn 2003/98/EG — Artikel 1, lid 2, onder c), derde streepje — Prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen — Verordening (EU) nr. 575/2013 — Openbaarmaking van informatie door kredietinstellingen en beleggingsondernemingen — Artikel 432, lid 2 — Uitzonderingen op de openbaarmakingsverplichting — Commerciële informatie die als gevoelig of vertrouwelijk kan worden aangemerkt — Toepasselijkheid — Kredietinstellingen waarin de staat een meerderheidsbelang heeft — Nationale regeling volgens welke bepaalde commerciële informatie die in het bezit is van deze kredietinstellingen openbaar is) | 10 |
| 2019/C 16/12 | Zaak C-238/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus miesto apylinkės teismas — Litouwen) — UAB Renerga / AB Energijos skirstymo operatorius, AB Lietuvos energijos gamyba [Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2009/72/EG — Artikel 3, leden 2, 6 en 15, en artikel 36, onder f) — Interne markt voor elektriciteit — Hypothetische aard van de prejudiciële vragen — Niet-ontvankelijkheid van het verzoek om een prejudiciële beslissing] | 10 |
| 2019/C 16/13 | Zaak C-247/17: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — procedure aangaande de uitlevering van Denis Raugevicius (Prejudiciële verwijzing — Burgerschap van de Europese Unie — Artikelen 18 en 21 VWEU — Door een derde land aan een lidstaat gericht verzoek tot uitlevering van een Unieburger die onderdaan is van een andere lidstaat en die in eerstgenoemde lidstaat zijn recht van vrij verkeer heeft uitgeoefend — Verzoek dat is ingediend met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf en niet met het oog op strafvervolging — Uitleveringsverbod dat alleen geldt voor eigen staatsburgers — Beperking van het vrije verkeer — Rechtvaardiging op grond van de voorkoming van straffeloosheid — Evenredigheid) | 11 |
| 2019/C 16/14 | Zaak C-257/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — C, A / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (Prejudiciële verwijzing — Bevoegdheid van het Hof — Richtlijn 2003/86/EG — Recht op gezinshereniging — Artikel 15 — Weigering om een autonome verblijfstitel te verlenen — Nationale regeling op grond waarvan een inburgeringsexamen moet worden behaald) | 12 |
| 2019/C 16/15 | Gevoegde zaken C-293/17 en C-294/17: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 november 2018 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Coöperatie Mobilisation for the Environment UA en Vereniging Leefmilieu/College van gedeputeerde staten van Limburg en College van gedeputeerde staten van Gelderland (C-293/17) en Stichting Werkgroep Behoud de Peel/College van gedeputeerde staten van Noord-Brabant (C-294/17) (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van de natuurlijke habitats en van de wilde flora en fauna — Speciale beschermingszones — Artikel 6 — Passende beoordeling van de gevolgen van een plan of project voor een gebied — Nationaal programma voor de aanpak van stikstof — Begrippen project en passende beoordeling — Integrale beoordeling voordat individueel toestemming wordt verleend aan agrarische bedrijven die stikstofdepositie veroorzaken) | 13 |
| 2019/C 16/16 | Zaak C-296/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven kasatsionen sad — Bulgarije) — Wiemer & Trachte GmbH, in liquidatie/Zhan Oved Tadzher (Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Insolventieprocedures — Verordening (EG) nr. 1346/2000 — Artikel 3, lid 1 — Internationale bevoegdheid — Actio pauliana — Exclusieve bevoegdheid van de gerechten van de lidstaat op het grondgebied waarvan de insolventieprocedure is geopend) | 14 |
| 2019/C 16/17 | Zaak C-308/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Helleense Republiek / Leo Kuhn [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EU) nr. 1215/2012 — Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke en handelszaken — Werkingssfeer — Artikel 1, lid 1 — Begrip burgerlijke en handelszaken — Obligaties die door een lidstaat zijn uitgegeven — Betrokkenheid van de particuliere sector bij de herstructurering van de staatsschuld — Eenzijdige wijziging met terugwerkende kracht van de emissievoorwaarden — Collectieve-actieclausules — Beroep dat tegen die staat wordt ingesteld door particuliere schuldeisers die als natuurlijke personen houders van die obligaties zijn — Aansprakelijkheid van de staat wegens een handeling of nalaten in de uitoefening van het openbaar gezag] | 15 |
| 2019/C 16/18 | Zaak C-310/17: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Nederland) — Levola Hengelo BV / Smilde Foods BV (Prejudiciële verwijzing — Intellectuele eigendom — Harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij — Richtlijn 2001/29/EG — Werkingssfeer — Artikel 2 — Reproductierechten — Begrip ‚werk’ — Smaak van een voedingsmiddel) | 16 |
| 2019/C 16/19 | Zaak C-330/17: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Verbraucherzentrale Baden-Württemberg e.V. / Germanwings GmbH [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EG) nr. 1008/2008 — Artikel 2, punt 18 — Artikel 23, lid 1 — Vervoer — Gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Europese Unie — Informatie — Bekendmaking van de definitieve prijs — Opneming van de passagierstarieven in de definitieve prijs — Verplichting om de passagierstarieven in euro of in lokale valuta aan te geven — Keuze van de relevante lokale valuta — Aanknopingscriteria] | 16 |
| 2019/C 16/20 | Zaak C-334/17 P: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 15 november 2018 — Republiek Estland / Europese Commissie, Republiek Letland (Hogere voorziening — Gemeenschappelijke ordening der markten — Bedragen die moeten worden geheven voor de hoeveelheden niet-weggewerkte overtollige suiker — Beschikking 2006/776/EG — Verzoek tot wijziging van een eindbeschikking van de Europese Commissie — Afwijzingsbrief — Tegen deze brief ingesteld beroep — Ontvankelijkheid) | 17 |
| 2019/C 16/21 | Zaak C-342/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Veneto — Italië) — Memoria Srl, Antonia Dall'Antonia / Comune di Padova (Prejudiciële verwijzing — Beperkingen van de vrijheid van vestiging — Bevoegdheid van het Hof — Ontvankelijkheid van het verzoek om een prejudiciële beslissing — Zuiver interne situatie — Nationale regelgeving die elke winstgevende activiteit in verband met de bewaring van asbussen verbiedt — Evenredigheidstoets — Coherentie van de nationale regelgeving) | 18 |
| 2019/C 16/22 | Zaak C-380/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — K, B / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (Prejudiciële verwijzing — Bevoegdheid van het Hof — Richtlijn 2003/86/EG — Recht op gezinshereniging — Artikel 12 — Niet-inachtneming van de termijn van drie maanden na de toekenning van internationale bescherming — Subsidiair beschermde persoon — Afwijzing van een visumaanvraag) | 18 |
| 2019/C 16/23 | Zaak C-432/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom — Verenigd Koninkrijk) — Dermod Patrick O’Brien / Ministry of Justice, voorheen Department for Constitutional Affairs (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 97/81/EG — Raamovereenkomst EVV, Unice en CEEP inzake deeltijdarbeid — Clausule 4 — Beginsel van gelijke behandeling — Deeltijdwerknemers — Ouderdomspensioen — Berekening van het bedrag van het pensioen — Inaanmerkingneming van dienstjaren die zijn vervuld vóór het verstrijken van de termijn voor de omzetting van richtlijn 97/81/EG — Onmiddellijke toepassing op de toekomstige gevolgen van een situatie die onder vigeur van de oude wettelijke regeling is ontstaan) | 19 |
| 2019/C 16/24 | Zaak C-457/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Heiko Jonny Maniero / Studienstiftung des deutschen Volkes eV (Prejudiciële verwijzing — Gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming — Richtlijn 2000/43/EG — Artikel 3, lid 1, onder g) — Werkingssfeer — Begrip onderwijs — Toekenning door een particuliere stichting van studiebeurzen ter stimulering van juridische onderzoeks- of studieprojecten in het buitenland — Artikel 2, lid 2, onder b) — Indirecte discriminatie — Voor toekenning van deze beurzen geldende voorwaarde van het eerder geslaagd zijn voor het eerste staatsexamen rechtsgeleerdheid (Erste Juristische Staatsprüfung) | 20 |
| 2019/C 16/25 | Zaak C-461/17: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 november 2018 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) — Ierland] — Brian Holohan e.a./An Bord Pleanála [Prejudiciële verwijzing — Milieu — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van de natuurlijke habitats — Instandhouding van de wilde flora en fauna — Wegenbouwproject — Passende milieueffectbeoordeling — Omvang van de motiveringsplicht — Richtlijn 2011/92/EU — Effectbeoordeling van bepaalde projecten — Bijlage IV, punt 3 — Artikel 5, lid 3, onder d) — Reikwijdte van het begrip voornaamste alternatieven] | 21 |
| 2019/C 16/26 | Zaak C-484/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Raad van State — Nederland) — K / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2003/86/EG — Recht op gezinshereniging — Artikel 15 — Weigering om een autonome verblijfstitel te verlenen — Nationale regeling op grond waarvan een inburgeringsexamen moet worden behaald) | 22 |
| 2019/C 16/27 | Zaak C-495/17: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 8 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunal Prahova — Roemenië) — Cartrans Spedition Srl / Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Ploieşti — Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Prahova, Direcţia Regională a Finanţelor Publice Bucureşti — Administraţia Fiscală pentru Contribuabili Mijlocii [Prejudiciële verwijzing — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Vrijstellingen — Artikel 146, lid 1, onder e), en artikel 153 — Wegvervoersactiviteiten die rechtstreeks verband houden met de uitvoer van goederen — Door tussenpersonen verrichte diensten die betrekking hebben op die activiteiten — Bewijsregeling inzake de uitvoer van goederen — Douaneaangifte — TIR-carnet] | 22 |
| 2019/C 16/28 | Zaak C-502/17: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 8 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vestre Landsret — Denemarken) — C&D Foods Acquisition ApS / Skatteministeriet (Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Voorgenomen verkoop van aandelen in een kleindochteronderneming — Uitgaven voor diensten waarvan gebruik is gemaakt in verband met deze verkoop — Niet-gerealiseerde verkoop — Verzoek om aftrek van voorbelasting — Werkingssfeer van de btw) | 23 |
| 2019/C 16/29 | Zaak C-544/17 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 november 2018 — BPC Lux 2 Sàrl/Europese Commissie, Portugese Republiek (Hogere voorziening — Staatssteun — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Steun van de Portugese autoriteiten ter afwikkeling van de financiële instelling Banco Espírito Santo SA — Oprichting en kapitalisatie van een brugbank — Besluit van de Europese Commissie waarbij de steun verenigbaar wordt verklaard met de interne markt — Procesbelang — Beroep bij de nationale gerechten tot nietigverklaring van het besluit tot afwikkeling van Banco Espírito Santo) | 24 |
| 2019/C 16/30 | Zaak C-592/17: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 15 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vestre Landsret — Denemarken) — Skatteministeriet / Baby Dan A/S [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk douanetarief — Gecombineerde nomenclatuur — Tariefindeling — Tariefposten en postonderverdelingen 4421, 7326, 7318 15 90, 7318 19 00 en 9403 90 10 — Artikel dat speciaal is ontworpen voor de bevestiging van veiligheidshekken ter bescherming van kinderen — Dumping — Geldigheid van verordening (EG) nr. 91/2009 — Invoer van bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen uit China — Antidumpingovereenkomst van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) — Verordening (EG) nr. 384/96 — Artikel 3, lid 2, en artikel 4, lid 1 — Omschrijving van bedrijfstak van de Gemeenschap] | 24 |
| 2019/C 16/31 | Zaak C-648/17: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door l’Augstākā tiesa — Letland) — BTA Baltic Insurance Company AS, voorheen Balcia Insurance SE / Baltijas Apdrošināšanas Nams AS (Prejudiciële verwijzing — Verplichte verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven — Richtlijn 72/166/EEG — Artikel 3, lid 1 — Begrip ‚deelneming aan het verkeer van voertuigen’ — Ongeval met twee op een parkeerterrein gestalde voertuigen — Materiële schade aan een voertuig veroorzaakt door een passagier van het voertuig ernaast die het portier ervan opent) | 25 |
| 2019/C 16/32 | Zaak C-426/17: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 25 oktober 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa — Spanje) — Elena Barba Giménez / Francisca Carrión Lozano (Prejudiciële verwijzing — Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 47 — Begunstigde van rechtsbijstand — Vergoeding van pro-Deoadvocaten — Vaststelling van prijzen door de orde van advocaten — Cliënte niet vooraf geïnformeerd over de prijzen van de advocaat — Honorariavordering — Toetsing van oneerlijke bedingen en praktijken — Hoofdgeding — Aanhangigmaking bij een bevoegd orgaan — Geen aanhangigmaking bij de verwijzende rechter — Beantwoording van de prejudiciële vragen — Nut — Geen — Kennelijke niet-ontvankelijkheid) | 26 |
| 2019/C 16/33 | Zaak C-300/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 mei 2018 door UF tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 7 maart 2018 in zaak T-422/17, UF / Europees Parlement en Raad van de Europese Unie | 26 |
| 2019/C 16/34 | Zaak C-534/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 augustus 2018 door Xabier Uribe-Etxebarría Jiménez tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 29 mei 2018 in zaak T-577/15, Xabier Uribe-Etxebarría Jiménez/EUIPO — Núcleo de comunicaciones y control, S.L. | 27 |
| 2019/C 16/35 | Zaak C-551/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie (België) op 29 augustus 2018 — IK | 28 |
| 2019/C 16/36 | Zaak C-568/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 september 2018 door Rogesa Roheisengesellschaft Saar mbH tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 11 juli 2018 in zaak T-643/13, Rogesa Roheisengesellschaft Saar mbH / Commissie | 29 |
| 2019/C 16/37 | Zaak C-656/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Erding (Duitsland) op 19 oktober 2018 — F. / Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV | 30 |
| 2019/C 16/38 | Zaak C-676/18: Beroep ingesteld op 30 oktober 2018 — Europese Commissie / Koninkrijk België | 30 |
| 2019/C 16/39 | Zaak C-685/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 7 november 2018 — Minister for Justice and Equality / ND | 31 |
| 2019/C 16/40 | Zaak C-288/17: Beschikking van de president van de Eerste kamer van het Hof van 19 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Fédération des fabricants de cigares, Coprova, E-Labo France, Smakq développement / Premier ministre, Ministre des Affaires sociales et de la Santé, in tegenwoordigheid van: Société J. Cortès France, Scandinavian Tobacco Group France, Villiger France | 32 |
| 2019/C 16/41 | Zaak C-299/18: Beschikking van de president van het Hof van 22 augustus 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf — Duitsland) — Stefan Neldner / Eurowings GmbH | 32 |
| | Gerecht |
| 2019/C 16/42 | Zaak T-316/14: Arrest van het Gerecht van 15 november 2018 — PKK/Raad (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen de PKK in het kader van de strijd tegen het terrorisme — Bevriezing van tegoeden — Bevoegdheid van de Raad — Mogelijkheid voor een instantie van een derde land om te worden aangemerkt als ‚bevoegde instantie’ in de zin van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB — Feitelijke grondslag voor besluiten tot bevriezing van tegoeden — Verwijzing naar terroristische daden — Rechterlijke toetsing — Motiveringsplicht — Exceptie van onwettigheid) | 33 |
| 2019/C 16/43 | Zaak T-793/14: Arrest van het Gerecht van 15 november 2018 — Tempus Energy en Tempus Energy Technology / Commissie (Staatssteun — Capaciteitsmarkt van het Verenigd Koninkrijk — Steunregeling — Artikel 108, leden 2 en 3, VWEU — Begrip, twijfel’ in de zin van artikel 4, lid 3 of 4, van verordening (EG) nr. 659/1999 — Richtsnoeren staatssteun ten behoeve van milieubescherming en energie 2014-2020 — Besluit van geen bezwaar — Geen inleiding van de formele onderzoeksprocedure — Procedurele rechten van belanghebbenden) | 35 |
| 2019/C 16/44 | Zaken T-639/15 tot en met T- 666/15 en T- 94/16: Arrest van het Gerecht van 25 september 2018 — Psara e.a / Parlement [Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Europees Parlement — Uitgave door de leden van het Europees Parlement van hun vergoedingen — Weigering van toegang — Niet-bestaande documenten — Persoonsgegevens — Verordening (EG) nr. 45/2001 — Noodzaak van de doorgifte van gegevens — Concreet en individueel onderzoek — Gedeeltelijke toegang — Buitensporige administratieve belasting — Motiveringsplicht] | 36 |
| 2019/C 16/45 | Zaak T-718/16: Arrest van het Gerecht van 8 november 2018 — Mad Dogg Athletics/EUIPO — Aerospinning Master Franchising (SPINNING) [Uniemerk — Procedure tot vervallenverklaring — Uniewoordmerk SPINNING — Gedeeltelijke vervallenverklaring — Artikel 51, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 58, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]] | 38 |
| 2019/C 16/46 | Zaak T-724/16 P: Arrest van het Gerecht van 8 november 2018 — Cocchi en Falcione / Commissie (Hogere voorziening — Openbare dienst — Overdracht van nationale pensioenrechten — Artikel 24 van het Statuut — Bijstandsplicht van de Unie — Verlies van procesbelang van rekwiranten gedurende de procedure — Afdoening zonder beslissing in eerste aanleg — Oorzakelijk verband) | 39 |
| 2019/C 16/47 | Zaak T-827/16: Arrest van het Gerecht van 8 november 2018 — QB/ECB [Openbare dienst — Personeel van de ECB — Beoordeling — Loopbaanontwikkelingsrapport [2015] — Mogelijkheid om zich tijdens het beoordelingsgesprek te laten vergezellen door een vertegenwoordiger van een vakorganisatie — Schending van de regels van objectiviteit en onpartijdigheid van de beoordelaar — Bezoldiging — Besluit tot weigering van een salarisverhoging — Ontvankelijkheid van het bewijsmateriaal — E-mail die een personeelslid en zijn ‚coach’ via het professionele mailverkeer hebben uitgewisseld — Aansprakelijkheid] | 39 |
| 2019/C 16/48 | Zaak T-44/17: Arrest van het Gerecht van 13 november 2018 — Camomilla / EUIPO — CMT (CAMOMILLA) [Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk CAMOMILLA — Ouder nationaal beeldmerk CAMOMILLA — Gedeeltelijke afwijzing van de vordering tot nietigverklaring — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Normaal gebruik van het oudere merk — Bewijs — Incidenteel beroep — Artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 53, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 60, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001] — Artikel 57, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 64, leden 2 en 3, van verordening 2017/1001)] | 40 |
| 2019/C 16/49 | Zaak T-216/17: Arrest van het Gerecht van 15 november 2018 — Mabrouk / Raad (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië — Maatregelen tegen personen die verantwoordelijk zijn voor de verduistering van overheidsgelden, en tegen met hen verbonden personen en entiteiten — Bevriezing van tegoeden — Lijst van de personen, entiteiten en lichamen waarop de bevriezing van tegoeden van toepassing is — Handhaving van verzoekers naam op de lijst — Ontoereikende feitelijke basis — Kennelijk onjuiste beoordeling — Onjuiste rechtsopvatting — Beginsel van behoorlijk bestuur — Redelijke termijn) | 41 |
| 2019/C 16/50 | Zaak T-241/17: Arrest van het Gerecht van 13 november 2018 — Polen / Commissie (ELGF en Elfpo — Van financiering uitgesloten uitgaven — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 585/2011 — Tijdelijke buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de sector groenten en fruit ingevolge een dodelijke uitbraak van de bacterie Enterohemorragische Escherichia coli (E. coli) — Verrichtingen voor niet-oogsten — Omvang van de compensatie van de producenten die dergelijke verrichtingen hebben uitgevoerd — Uitgaven verricht door de Republiek Polen — Motiveringsplicht) | 42 |
| 2019/C 16/51 | Zaak T-454/17: Arrest van het Gerecht van 8 november 2018 — Pro NGO!/Commissie (Overheidsopdrachten — Aanbestedingsprocedure — Onderzoek door een controleur uit de particuliere sector — Onderzoek door OLAF — Vaststelling van onregelmatigheden — Besluit van de Commissie waarbij verzoekster een administratieve sanctie is opgelegd — Uitsluiting van procedures voor het plaatsen van opdrachten en voor de toekenning van uit de algemene begroting van de Unie gefinancierde subsidies voor een duur van zes maanden — Opname in de databank van het systeem voor vroegtijdige opsporing en uitsluiting — Nieuw middel — Rechten van de verdediging) | 42 |
| 2019/C 16/52 | Zaak T-486/17: Arrest van het Gerecht van 14 november 2018 — Foodterapia / EUIPO — Sperlari (DIETOX) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk DIETOX — Ouder Uniebeeldmerk Dietor — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]] | 43 |
| 2019/C 16/53 | Zaak T-830/17: Arrest van het Gerecht van 13 november 2018 — Szentes / Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Aanwerving — Aankondiging van vergelijkend onderzoek — Algemeen vergelijkend onderzoek — Toelatingsvoorwaarden — Beroepservaring — Besluit van de jury om verzoeker niet toe te laten tot het vergelijkend onderzoek — Verzoek tot herziening — Exceptie van onwettigheid — Motiveringsplicht — Verkeerde opvatting van de informatie in het aanmeldingsformulier — Kennelijke beoordelingsfout — Niet-inachtneming van de aankondiging van vergelijkend onderzoek) | 44 |
| 2019/C 16/54 | Zaak T-140/18: Arrest van het Gerecht van 15 november 2018 — LMP Lichttechnik / EUIPO (LITECRAFT) [Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk LITECRAFT — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 2017/1001] | 44 |
| 2019/C 16/55 | Zaak T-271/10 OST: Beschikking van het Gerecht van 17 september 2018 — H / Raad (Procedure — Verzuim om over de kosten te beslissen) | 45 |
| 2019/C 16/56 | Zaak T-621/17 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 12 oktober 2018 — Taminco / EFSA (Kort geding — Gewasbeschermingsmiddelen — Verordening (EG) nr. 1107/2009 — Bekendmaking van de conclusie van de beoordeling door de EFSA van de herziening van de goedkeuring van de werkzame stof thiram — Verzoek om vertrouwelijkheid van bepaalde delen — Weigering om vertrouwelijke behandeling toe te staan — Verzoek om voorlopige maatregelen — Geen spoedeisendheid) | 46 |
| 2019/C 16/57 | Zaak T-625/18: Beroep ingesteld op 10 oktober 2018 — FT / ESMA | 46 |
| 2019/C 16/58 | Zaak T-635/18: Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — Industrial Química del Nalón / Commissie | 47 |
| 2019/C 16/59 | Zaak T-636/18: Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — Tokai erftcarbon / Commissie | 48 |
| 2019/C 16/60 | Zaak T-637/18: Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — Bawtry Carbon International / Commissie | 49 |
| 2019/C 16/61 | Zaak T-638/18: Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — Deza / Commissie | 50 |
| 2019/C 16/62 | Zaak T-639/18: Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — SGL Carbon / Commissie | 51 |
| 2019/C 16/63 | Zaak T-643/18: Beroep ingesteld op 29 oktober 2018 — August Wolff / EUIPO — Faes Farma (DermoFaes) | 52 |
| 2019/C 16/64 | Zaak T-645/18: Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — Bilbaína de Alquitranes / Commissie | 53 |
| 2019/C 16/65 | Zaak T-647/18: Beroep ingesteld op 29 oktober 2018 — ZQ / Commissie | 54 |
| 2019/C 16/66 | Zaak T-648/18: Beroep ingesteld op 22 oktober 2018 — Super bock group, SGPS/EUIPO — Agus (Crystal) | 56 |
| 2019/C 16/67 | Zaak T-650/18: Beroep ingesteld op 29 oktober 2018 — Reaktor Group/EUIPO (REAKTOR) | 56 |
| 2019/C 16/68 | Zaak T-665/18: Beroep ingesteld op 12 november 2018 — Soundio / EUIPO — E-Plus Mobilfunk (Vibble) | 57 |
| 2019/C 16/69 | Zaak T-667/18: Beroep ingesteld op 9 november 2018 — Pinto Teixeira / EDEO | 58 |
| 2019/C 16/70 | Zaak T-671/18: Beroep ingesteld op 15 november 2018 — ZU / Commissie | 58 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2019/C 16/02

Gevoegde zaken C-569/16 en 570/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Stadt Wuppertal / Maria Elisabeth Bauer (C-569/16), Volker Willmeroth, als eigenaar van TWI Technische Wartung und Instandsetzung Volker Willmeroth eK / Martina Broßonn (C-570/16) (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Organisatie van de arbeidstijd — Richtlijn 2003/88/EG — Artikel 7 — Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon — Dienstverband dat eindigt door het overlijden van de werknemer — Nationale regeling die eraan in de weg staat dat aan de rechtsopvolgers van de werknemer een financiële vergoeding wordt betaald voor de door die werknemer niet-opgenomen jaarlijkse vakantie met behoud van loon — Verplichting tot conforme uitlegging van het nationale recht — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 31, lid 2 — Inroepbaarheid in een geschil tussen particulieren)

2

2019/C 16/03

Zaak C-619/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberverwaltungsgericht Berlin — Brandenburg — Duitsland) — Sebastian W. Kreuziger / Land Berlin (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Organisatie van de arbeidstijd — Richtlijn 2003/88/EG — Artikel 7 — Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon — Nationale regeling op grond waarvan de werknemer niet-opgenomen jaarlijkse vakantie en de financiële vergoeding hiervoor verliest indien hij geen aanvraag voor vakantie heeft ingediend vóór de beëindiging van het dienstverband)

3

2019/C 16/04

Gevoegde zaken C-622/16 P tot en met 624/16 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 november 2018 — Scuola Elementare Maria Montessori Srl / Europese Commissie, Italiaanse Republiek (C-622/16 P), Europese Commissie / Scuola Elementare Maria Montessori Srl, Italiaanse Republiek (C-623/16 P), Europese Commissie / Pietro Ferracci, Italiaanse Republiek (C-624/16 P) (Hogere voorziening — Staatssteun — Besluit waarbij is vastgesteld dat het terugvorderen van met de interne markt onverenigbare staatssteun onmogelijk is — Besluit waarbij is vastgesteld dat geen sprake is van staatssteun — Beroepen tot nietigverklaring ingesteld door concurrenten van de begunstigden van staatssteun — Ontvankelijkheid — Regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt — Rechtstreekse geraaktheid — Begrip volstrekte onmogelijkheid om met de interne markt onverenigbare staatssteun terug te vorderen — Begrip staatssteun — Begrippen onderneming en economische activiteit)

4

2019/C 16/05

Zaak C-684/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften eV / Tetsuji Shimizu (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Organisatie van de arbeidstijd — Richtlijn 2003/88/EG — Artikel 7 — Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon — Nationale regeling op grond waarvan de werknemer niet-opgenomen jaarlijkse vakantie met behoud van loon en de financiële vergoeding voor die vakantie verliest indien hij geen vakantie heeft aangevraagd vóór de beëindiging van het dienstverband — Richtlijn 2003/88/EG — Artikel 7 — Verplichting tot conforme uitlegging van het nationale recht — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 31, lid 2 — Inroepbaarheid in het kader van een geschil tussen particulieren)

5

2019/C 16/06

Zaak C-18/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Danieli & C. Officine Meccaniche SpA, e.a. / Regionale Geschäftsstelle Leoben des Arbeitsmarktservice (Prejudiciële verwijzing — Toetreding van nieuwe lidstaten — Republiek Kroatië — Overgangsmaatregelen — Vrij verrichten van diensten — Richtlijn 96/71/EG — Terbeschikkingstelling van werknemers — Terbeschikkingstelling van Kroatische staatsburgers en derdelanders in Oostenrijk via een in Italië gevestigde onderneming)

6

2019/C 16/07

Zaak C-33/17: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bezirksgericht Bleiburg/Okrajno Sodišče Pliberk — Oostenrijk) — Čepelnik d.o.o./ Michael Vavti (Prejudiciële verwijzing — Artikel 56 VWEU — Vrij verrichten van diensten — Beperkingen — Diensten op de interne markt — Richtlijn 2006/123/EG — Arbeidsrecht — Detachering van werknemers om bouwwerkzaamheden te verrichten — Aanmelding van de werknemers — Bewaring en vertaling van de loonbriefjes — Stopzetting van de betalingen — Betaling van een waarborgsom door de afnemer van de diensten — Waarborg voor een geldboete die aan de dienstverrichter zou kunnen worden opgelegd)

7

2019/C 16/08

Gevoegde zaken C-47/17 en C-48/17: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Den Haag zittingsplaats Haarlem — Nederland) — X (C-47/17), X (C-48/17) / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (Prejudiciële verwijzing — Verordening (EU) nr. 604/2013 — Verordening (EG) nr. 1560/2003 — Bepaling van de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming — Criteria en instrumenten om dit te bepalen — Verzoek tot over- of terugname van een asielzoeker — Negatief antwoord van de aangezochte lidstaat — Verzoek tot heroverweging — Artikel 5, lid 2, van verordening nr. 1560/2003 — Antwoordtermijn — Verstrijken — Gevolgen)

7

2019/C 16/09

Zaak C-93/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 november 2018 — Europese Commissie/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Staatssteun — Onrechtmatig en met de interne markt onverenigbaar verklaarde steun — Verplichting tot terugvordering — Arrest van het Hof waarin de niet-nakoming wordt vastgesteld — Onderneming die zowel civiele als militaire activiteiten ontplooit — Niet-uitvoering — Wezenlijke veiligheidsbelangen van een lidstaat — Artikel 346, lid 1, onder b), VWEU — Financiële sancties — Dwangsom — Forfaitaire som — Draagkracht — Factor, n’ — Factoren die de basis vormen voor de beoordeling van de draagkracht — Bruto binnenlands product — Weging van de stem van de lidstaat in de Raad van de Europese Unie — Nieuwe stemregel in de Raad)

8

2019/C 16/10

Zaak C-171/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 november 2018 — Europese Commissie/Hongarije (Niet-nakoming — Richtlijn 2006/123/EG — Artikelen 15 tot en met 17 — Artikel 49 VWEU — Vrijheid van vestiging — Artikel 56 VWEU — Vrij verrichten van diensten — Nationaal systeem voor mobiel betalen — Monopolie)

9

2019/C 16/11

Zaak C-215/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče — Slovenië) — Nova Kreditna Banka Maribor d.d. / Republika Slovenija (Prejudiciële verwijzing — Harmonisatie van wetgevingen — Hergebruik van overheidsinformatie — Richtlijn 2003/98/EG — Artikel 1, lid 2, onder c), derde streepje — Prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen — Verordening (EU) nr. 575/2013 — Openbaarmaking van informatie door kredietinstellingen en beleggingsondernemingen — Artikel 432, lid 2 — Uitzonderingen op de openbaarmakingsverplichting — Commerciële informatie die als gevoelig of vertrouwelijk kan worden aangemerkt — Toepasselijkheid — Kredietinstellingen waarin de staat een meerderheidsbelang heeft — Nationale regeling volgens welke bepaalde commerciële informatie die in het bezit is van deze kredietinstellingen openbaar is)

10

2019/C 16/12

Zaak C-238/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus miesto apylinkės teismas — Litouwen) — UAB Renerga / AB Energijos skirstymo operatorius, AB Lietuvos energijos gamyba [Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2009/72/EG — Artikel 3, leden 2, 6 en 15, en artikel 36, onder f) — Interne markt voor elektriciteit — Hypothetische aard van de prejudiciële vragen — Niet-ontvankelijkheid van het verzoek om een prejudiciële beslissing]

10

2019/C 16/13

Zaak C-247/17: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — procedure aangaande de uitlevering van Denis Raugevicius (Prejudiciële verwijzing — Burgerschap van de Europese Unie — Artikelen 18 en 21 VWEU — Door een derde land aan een lidstaat gericht verzoek tot uitlevering van een Unieburger die onderdaan is van een andere lidstaat en die in eerstgenoemde lidstaat zijn recht van vrij verkeer heeft uitgeoefend — Verzoek dat is ingediend met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf en niet met het oog op strafvervolging — Uitleveringsverbod dat alleen geldt voor eigen staatsburgers — Beperking van het vrije verkeer — Rechtvaardiging op grond van de voorkoming van straffeloosheid — Evenredigheid)

11

2019/C 16/14

Zaak C-257/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — C, A / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (Prejudiciële verwijzing — Bevoegdheid van het Hof — Richtlijn 2003/86/EG — Recht op gezinshereniging — Artikel 15 — Weigering om een autonome verblijfstitel te verlenen — Nationale regeling op grond waarvan een inburgeringsexamen moet worden behaald)

12

2019/C 16/15

Gevoegde zaken C-293/17 en C-294/17: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 november 2018 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Coöperatie Mobilisation for the Environment UA en Vereniging Leefmilieu/College van gedeputeerde staten van Limburg en College van gedeputeerde staten van Gelderland (C-293/17) en Stichting Werkgroep Behoud de Peel/College van gedeputeerde staten van Noord-Brabant (C-294/17) (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van de natuurlijke habitats en van de wilde flora en fauna — Speciale beschermingszones — Artikel 6 — Passende beoordeling van de gevolgen van een plan of project voor een gebied — Nationaal programma voor de aanpak van stikstof — Begrippen project en passende beoordeling — Integrale beoordeling voordat individueel toestemming wordt verleend aan agrarische bedrijven die stikstofdepositie veroorzaken)

13

2019/C 16/16

Zaak C-296/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven kasatsionen sad — Bulgarije) — Wiemer & Trachte GmbH, in liquidatie/Zhan Oved Tadzher (Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Insolventieprocedures — Verordening (EG) nr. 1346/2000 — Artikel 3, lid 1 — Internationale bevoegdheid — Actio pauliana — Exclusieve bevoegdheid van de gerechten van de lidstaat op het grondgebied waarvan de insolventieprocedure is geopend)

14

2019/C 16/17

Zaak C-308/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Helleense Republiek / Leo Kuhn [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EU) nr. 1215/2012 — Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke en handelszaken — Werkingssfeer — Artikel 1, lid 1 — Begrip burgerlijke en handelszaken — Obligaties die door een lidstaat zijn uitgegeven — Betrokkenheid van de particuliere sector bij de herstructurering van de staatsschuld — Eenzijdige wijziging met terugwerkende kracht van de emissievoorwaarden — Collectieve-actieclausules — Beroep dat tegen die staat wordt ingesteld door particuliere schuldeisers die als natuurlijke personen houders van die obligaties zijn — Aansprakelijkheid van de staat wegens een handeling of nalaten in de uitoefening van het openbaar gezag]

15

2019/C 16/18

Zaak C-310/17: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Nederland) — Levola Hengelo BV / Smilde Foods BV (Prejudiciële verwijzing — Intellectuele eigendom — Harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij — Richtlijn 2001/29/EG — Werkingssfeer — Artikel 2 — Reproductierechten — Begrip ‚werk’ — Smaak van een voedingsmiddel)

16

2019/C 16/19

Zaak C-330/17: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Verbraucherzentrale Baden-Württemberg e.V. / Germanwings GmbH [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EG) nr. 1008/2008 — Artikel 2, punt 18 — Artikel 23, lid 1 — Vervoer — Gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Europese Unie — Informatie — Bekendmaking van de definitieve prijs — Opneming van de passagierstarieven in de definitieve prijs — Verplichting om de passagierstarieven in euro of in lokale valuta aan te geven — Keuze van de relevante lokale valuta — Aanknopingscriteria]

16

2019/C 16/20

Zaak C-334/17 P: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 15 november 2018 — Republiek Estland / Europese Commissie, Republiek Letland (Hogere voorziening — Gemeenschappelijke ordening der markten — Bedragen die moeten worden geheven voor de hoeveelheden niet-weggewerkte overtollige suiker — Beschikking 2006/776/EG — Verzoek tot wijziging van een eindbeschikking van de Europese Commissie — Afwijzingsbrief — Tegen deze brief ingesteld beroep — Ontvankelijkheid)

17

2019/C 16/21

Zaak C-342/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Veneto — Italië) — Memoria Srl, Antonia Dall'Antonia / Comune di Padova (Prejudiciële verwijzing — Beperkingen van de vrijheid van vestiging — Bevoegdheid van het Hof — Ontvankelijkheid van het verzoek om een prejudiciële beslissing — Zuiver interne situatie — Nationale regelgeving die elke winstgevende activiteit in verband met de bewaring van asbussen verbiedt — Evenredigheidstoets — Coherentie van de nationale regelgeving)

18

2019/C 16/22

Zaak C-380/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — K, B / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (Prejudiciële verwijzing — Bevoegdheid van het Hof — Richtlijn 2003/86/EG — Recht op gezinshereniging — Artikel 12 — Niet-inachtneming van de termijn van drie maanden na de toekenning van internationale bescherming — Subsidiair beschermde persoon — Afwijzing van een visumaanvraag)

18

2019/C 16/23

Zaak C-432/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom — Verenigd Koninkrijk) — Dermod Patrick O’Brien / Ministry of Justice, voorheen Department for Constitutional Affairs (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 97/81/EG — Raamovereenkomst EVV, Unice en CEEP inzake deeltijdarbeid — Clausule 4 — Beginsel van gelijke behandeling — Deeltijdwerknemers — Ouderdomspensioen — Berekening van het bedrag van het pensioen — Inaanmerkingneming van dienstjaren die zijn vervuld vóór het verstrijken van de termijn voor de omzetting van richtlijn 97/81/EG — Onmiddellijke toepassing op de toekomstige gevolgen van een situatie die onder vigeur van de oude wettelijke regeling is ontstaan)

19

2019/C 16/24

Zaak C-457/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Heiko Jonny Maniero / Studienstiftung des deutschen Volkes eV (Prejudiciële verwijzing — Gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming — Richtlijn 2000/43/EG — Artikel 3, lid 1, onder g) — Werkingssfeer — Begrip onderwijs — Toekenning door een particuliere stichting van studiebeurzen ter stimulering van juridische onderzoeks- of studieprojecten in het buitenland — Artikel 2, lid 2, onder b) — Indirecte discriminatie — Voor toekenning van deze beurzen geldende voorwaarde van het eerder geslaagd zijn voor het eerste staatsexamen rechtsgeleerdheid (Erste Juristische Staatsprüfung)

20

2019/C 16/25

Zaak C-461/17: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 november 2018 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) — Ierland] — Brian Holohan e.a./An Bord Pleanála [Prejudiciële verwijzing — Milieu — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van de natuurlijke habitats — Instandhouding van de wilde flora en fauna — Wegenbouwproject — Passende milieueffectbeoordeling — Omvang van de motiveringsplicht — Richtlijn 2011/92/EU — Effectbeoordeling van bepaalde projecten — Bijlage IV, punt 3 — Artikel 5, lid 3, onder d) — Reikwijdte van het begrip voornaamste alternatieven]

21

2019/C 16/26

Zaak C-484/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Raad van State — Nederland) — K / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2003/86/EG — Recht op gezinshereniging — Artikel 15 — Weigering om een autonome verblijfstitel te verlenen — Nationale regeling op grond waarvan een inburgeringsexamen moet worden behaald)

22

2019/C 16/27

Zaak C-495/17: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 8 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunal Prahova — Roemenië) — Cartrans Spedition Srl / Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Ploieşti — Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Prahova, Direcţia Regională a Finanţelor Publice Bucureşti — Administraţia Fiscală pentru Contribuabili Mijlocii [Prejudiciële verwijzing — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Vrijstellingen — Artikel 146, lid 1, onder e), en artikel 153 — Wegvervoersactiviteiten die rechtstreeks verband houden met de uitvoer van goederen — Door tussenpersonen verrichte diensten die betrekking hebben op die activiteiten — Bewijsregeling inzake de uitvoer van goederen — Douaneaangifte — TIR-carnet]

22

2019/C 16/28

Zaak C-502/17: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 8 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vestre Landsret — Denemarken) — C&D Foods Acquisition ApS / Skatteministeriet (Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Voorgenomen verkoop van aandelen in een kleindochteronderneming — Uitgaven voor diensten waarvan gebruik is gemaakt in verband met deze verkoop — Niet-gerealiseerde verkoop — Verzoek om aftrek van voorbelasting — Werkingssfeer van de btw)

23

2019/C 16/29

Zaak C-544/17 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 november 2018 — BPC Lux 2 Sàrl/Europese Commissie, Portugese Republiek (Hogere voorziening — Staatssteun — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Steun van de Portugese autoriteiten ter afwikkeling van de financiële instelling Banco Espírito Santo SA — Oprichting en kapitalisatie van een brugbank — Besluit van de Europese Commissie waarbij de steun verenigbaar wordt verklaard met de interne markt — Procesbelang — Beroep bij de nationale gerechten tot nietigverklaring van het besluit tot afwikkeling van Banco Espírito Santo)

24

2019/C 16/30

Zaak C-592/17: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 15 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vestre Landsret — Denemarken) — Skatteministeriet / Baby Dan A/S [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk douanetarief — Gecombineerde nomenclatuur — Tariefindeling — Tariefposten en postonderverdelingen 4421, 7326, 7318 15 90, 7318 19 00 en 9403 90 10 — Artikel dat speciaal is ontworpen voor de bevestiging van veiligheidshekken ter bescherming van kinderen — Dumping — Geldigheid van verordening (EG) nr. 91/2009 — Invoer van bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen uit China — Antidumpingovereenkomst van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) — Verordening (EG) nr. 384/96 — Artikel 3, lid 2, en artikel 4, lid 1 — Omschrijving van bedrijfstak van de Gemeenschap]

24

2019/C 16/31

Zaak C-648/17: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door l’Augstākā tiesa — Letland) — BTA Baltic Insurance Company AS, voorheen Balcia Insurance SE / Baltijas Apdrošināšanas Nams AS (Prejudiciële verwijzing — Verplichte verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven — Richtlijn 72/166/EEG — Artikel 3, lid 1 — Begrip ‚deelneming aan het verkeer van voertuigen’ — Ongeval met twee op een parkeerterrein gestalde voertuigen — Materiële schade aan een voertuig veroorzaakt door een passagier van het voertuig ernaast die het portier ervan opent)

25

2019/C 16/32

Zaak C-426/17: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 25 oktober 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa — Spanje) — Elena Barba Giménez / Francisca Carrión Lozano (Prejudiciële verwijzing — Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 47 — Begunstigde van rechtsbijstand — Vergoeding van pro-Deoadvocaten — Vaststelling van prijzen door de orde van advocaten — Cliënte niet vooraf geïnformeerd over de prijzen van de advocaat — Honorariavordering — Toetsing van oneerlijke bedingen en praktijken — Hoofdgeding — Aanhangigmaking bij een bevoegd orgaan — Geen aanhangigmaking bij de verwijzende rechter — Beantwoording van de prejudiciële vragen — Nut — Geen — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

o

26

2019/C 16/33

Zaak C-300/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 mei 2018 door UF tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 7 maart 2018 in zaak T-422/17, UF / Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

26

2019/C 16/34

Zaak C-534/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 augustus 2018 door Xabier Uribe-Etxebarría Jiménez tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 29 mei 2018 in zaak T-577/15, Xabier Uribe-Etxebarría Jiménez/EUIPO — Núcleo de comunicaciones y control, S.L.

27

2019/C 16/35

Zaak C-551/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie (België) op 29 augustus 2018 — IK

28

2019/C 16/36

Zaak C-568/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 september 2018 door Rogesa Roheisengesellschaft Saar mbH tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 11 juli 2018 in zaak T-643/13, Rogesa Roheisengesellschaft Saar mbH / Commissie

29

2019/C 16/37

Zaak C-656/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Erding (Duitsland) op 19 oktober 2018 — F. / Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV

30

2019/C 16/38

Zaak C-676/18: Beroep ingesteld op 30 oktober 2018 — Europese Commissie / Koninkrijk België

30

2019/C 16/39

Zaak C-685/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 7 november 2018 — Minister for Justice and Equality / ND

31

2019/C 16/40

Zaak C-288/17: Beschikking van de president van de Eerste kamer van het Hof van 19 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Fédération des fabricants de cigares, Coprova, E-Labo France, Smakq développement / Premier ministre, Ministre des Affaires sociales et de la Santé, in tegenwoordigheid van: Société J. Cortès France, Scandinavian Tobacco Group France, Villiger France

32

2019/C 16/41

Zaak C-299/18: Beschikking van de president van het Hof van 22 augustus 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf — Duitsland) — Stefan Neldner / Eurowings GmbH

32

Gerecht

2019/C 16/42

Zaak T-316/14: Arrest van het Gerecht van 15 november 2018 — PKK/Raad (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen de PKK in het kader van de strijd tegen het terrorisme — Bevriezing van tegoeden — Bevoegdheid van de Raad — Mogelijkheid voor een instantie van een derde land om te worden aangemerkt als ‚bevoegde instantie’ in de zin van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB — Feitelijke grondslag voor besluiten tot bevriezing van tegoeden — Verwijzing naar terroristische daden — Rechterlijke toetsing — Motiveringsplicht — Exceptie van onwettigheid)

33

2019/C 16/43

Zaak T-793/14: Arrest van het Gerecht van 15 november 2018 — Tempus Energy en Tempus Energy Technology / Commissie (Staatssteun — Capaciteitsmarkt van het Verenigd Koninkrijk — Steunregeling — Artikel 108, leden 2 en 3, VWEU — Begrip, twijfel’ in de zin van artikel 4, lid 3 of 4, van verordening (EG) nr. 659/1999 — Richtsnoeren staatssteun ten behoeve van milieubescherming en energie 2014-2020 — Besluit van geen bezwaar — Geen inleiding van de formele onderzoeksprocedure — Procedurele rechten van belanghebbenden)

35

2019/C 16/44

Zaken T-639/15 tot en met T- 666/15 en T- 94/16: Arrest van het Gerecht van 25 september 2018 — Psara e.a / Parlement [Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Europees Parlement — Uitgave door de leden van het Europees Parlement van hun vergoedingen — Weigering van toegang — Niet-bestaande documenten — Persoonsgegevens — Verordening (EG) nr. 45/2001 — Noodzaak van de doorgifte van gegevens — Concreet en individueel onderzoek — Gedeeltelijke toegang — Buitensporige administratieve belasting — Motiveringsplicht]

36

2019/C 16/45

Zaak T-718/16: Arrest van het Gerecht van 8 november 2018 — Mad Dogg Athletics/EUIPO — Aerospinning Master Franchising (SPINNING) [Uniemerk — Procedure tot vervallenverklaring — Uniewoordmerk SPINNING — Gedeeltelijke vervallenverklaring — Artikel 51, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 58, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]]

38

2019/C 16/46

Zaak T-724/16 P: Arrest van het Gerecht van 8 november 2018 — Cocchi en Falcione / Commissie (Hogere voorziening — Openbare dienst — Overdracht van nationale pensioenrechten — Artikel 24 van het Statuut — Bijstandsplicht van de Unie — Verlies van procesbelang van rekwiranten gedurende de procedure — Afdoening zonder beslissing in eerste aanleg — Oorzakelijk verband)

39

2019/C 16/47

Zaak T-827/16: Arrest van het Gerecht van 8 november 2018 — QB/ECB [Openbare dienst — Personeel van de ECB — Beoordeling — Loopbaanontwikkelingsrapport [2015] — Mogelijkheid om zich tijdens het beoordelingsgesprek te laten vergezellen door een vertegenwoordiger van een vakorganisatie — Schending van de regels van objectiviteit en onpartijdigheid van de beoordelaar — Bezoldiging — Besluit tot weigering van een salarisverhoging — Ontvankelijkheid van het bewijsmateriaal — E-mail die een personeelslid en zijn ‚coach’ via het professionele mailverkeer hebben uitgewisseld — Aansprakelijkheid]

39

2019/C 16/48

Zaak T-44/17: Arrest van het Gerecht van 13 november 2018 — Camomilla / EUIPO — CMT (CAMOMILLA) [Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk CAMOMILLA — Ouder nationaal beeldmerk CAMOMILLA — Gedeeltelijke afwijzing van de vordering tot nietigverklaring — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Normaal gebruik van het oudere merk — Bewijs — Incidenteel beroep — Artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 53, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 60, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001] — Artikel 57, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 64, leden 2 en 3, van verordening 2017/1001)]

40

2019/C 16/49

Zaak T-216/17: Arrest van het Gerecht van 15 november 2018 — Mabrouk / Raad (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië — Maatregelen tegen personen die verantwoordelijk zijn voor de verduistering van overheidsgelden, en tegen met hen verbonden personen en entiteiten — Bevriezing van tegoeden — Lijst van de personen, entiteiten en lichamen waarop de bevriezing van tegoeden van toepassing is — Handhaving van verzoekers naam op de lijst — Ontoereikende feitelijke basis — Kennelijk onjuiste beoordeling — Onjuiste rechtsopvatting — Beginsel van behoorlijk bestuur — Redelijke termijn)

41

2019/C 16/50

Zaak T-241/17: Arrest van het Gerecht van 13 november 2018 — Polen / Commissie (ELGF en Elfpo — Van financiering uitgesloten uitgaven — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 585/2011 — Tijdelijke buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de sector groenten en fruit ingevolge een dodelijke uitbraak van de bacterie Enterohemorragische Escherichia coli (E. coli) — Verrichtingen voor niet-oogsten — Omvang van de compensatie van de producenten die dergelijke verrichtingen hebben uitgevoerd — Uitgaven verricht door de Republiek Polen — Motiveringsplicht)

42

2019/C 16/51

Zaak T-454/17: Arrest van het Gerecht van 8 november 2018 — Pro NGO!/Commissie (Overheidsopdrachten — Aanbestedingsprocedure — Onderzoek door een controleur uit de particuliere sector — Onderzoek door OLAF — Vaststelling van onregelmatigheden — Besluit van de Commissie waarbij verzoekster een administratieve sanctie is opgelegd — Uitsluiting van procedures voor het plaatsen van opdrachten en voor de toekenning van uit de algemene begroting van de Unie gefinancierde subsidies voor een duur van zes maanden — Opname in de databank van het systeem voor vroegtijdige opsporing en uitsluiting — Nieuw middel — Rechten van de verdediging)

42

2019/C 16/52

Zaak T-486/17: Arrest van het Gerecht van 14 november 2018 — Foodterapia / EUIPO — Sperlari (DIETOX) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk DIETOX — Ouder Uniebeeldmerk Dietor — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]]

43

2019/C 16/53

Zaak T-830/17: Arrest van het Gerecht van 13 november 2018 — Szentes / Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Aanwerving — Aankondiging van vergelijkend onderzoek — Algemeen vergelijkend onderzoek — Toelatingsvoorwaarden — Beroepservaring — Besluit van de jury om verzoeker niet toe te laten tot het vergelijkend onderzoek — Verzoek tot herziening — Exceptie van onwettigheid — Motiveringsplicht — Verkeerde opvatting van de informatie in het aanmeldingsformulier — Kennelijke beoordelingsfout — Niet-inachtneming van de aankondiging van vergelijkend onderzoek)

44

2019/C 16/54

Zaak T-140/18: Arrest van het Gerecht van 15 november 2018 — LMP Lichttechnik / EUIPO (LITECRAFT) [Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk LITECRAFT — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 2017/1001]

44

2019/C 16/55

Zaak T-271/10 OST: Beschikking van het Gerecht van 17 september 2018 — H / Raad (Procedure — Verzuim om over de kosten te beslissen)

45

2019/C 16/56

Zaak T-621/17 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 12 oktober 2018 — Taminco / EFSA (Kort geding — Gewasbeschermingsmiddelen — Verordening (EG) nr. 1107/2009 — Bekendmaking van de conclusie van de beoordeling door de EFSA van de herziening van de goedkeuring van de werkzame stof thiram — Verzoek om vertrouwelijkheid van bepaalde delen — Weigering om vertrouwelijke behandeling toe te staan — Verzoek om voorlopige maatregelen — Geen spoedeisendheid)

46

2019/C 16/57

Zaak T-625/18: Beroep ingesteld op 10 oktober 2018 — FT / ESMA

46

2019/C 16/58

Zaak T-635/18: Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — Industrial Química del Nalón / Commissie

47

2019/C 16/59

Zaak T-636/18: Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — Tokai erftcarbon / Commissie

48

2019/C 16/60

Zaak T-637/18: Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — Bawtry Carbon International / Commissie

49

2019/C 16/61

Zaak T-638/18: Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — Deza / Commissie

50

2019/C 16/62

Zaak T-639/18: Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — SGL Carbon / Commissie

51

2019/C 16/63

Zaak T-643/18: Beroep ingesteld op 29 oktober 2018 — August Wolff / EUIPO — Faes Farma (DermoFaes)

52

2019/C 16/64

Zaak T-645/18: Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — Bilbaína de Alquitranes / Commissie

53

2019/C 16/65

Zaak T-647/18: Beroep ingesteld op 29 oktober 2018 — ZQ / Commissie

54

2019/C 16/66

Zaak T-648/18: Beroep ingesteld op 22 oktober 2018 — Super bock group, SGPS/EUIPO — Agus (Crystal)

56

2019/C 16/67

Zaak T-650/18: Beroep ingesteld op 29 oktober 2018 — Reaktor Group/EUIPO (REAKTOR)

56

2019/C 16/68

Zaak T-665/18: Beroep ingesteld op 12 november 2018 — Soundio / EUIPO — E-Plus Mobilfunk (Vibble)

57

2019/C 16/69

Zaak T-667/18: Beroep ingesteld op 9 november 2018 — Pinto Teixeira / EDEO

58

2019/C 16/70

Zaak T-671/18: Beroep ingesteld op 15 november 2018 — ZU / Commissie

58

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/1 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2019/C 16/01)

Laatste publicatie

PB C 4 van 7.1.2019

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 455 van 17.12.2018

PB C 445 van 10.12.2018

PB C 436 van 3.12.2018

PB C 427 van 26.11.2018

PB C 408 van 12.11.2018

PB C 399 van 5.11.2018

Deze teksten zijn beschikbaar in

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/2 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/2

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Stadt Wuppertal / Maria Elisabeth Bauer (C-569/16), Volker Willmeroth, als eigenaar van TWI Technische Wartung und Instandsetzung Volker Willmeroth eK / Martina Broßonn (C-570/16)

(Gevoegde zaken C-569/16 en 570/16) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Organisatie van de arbeidstijd - Richtlijn 2003/88/EG - Artikel 7 - Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon - Dienstverband dat eindigt door het overlijden van de werknemer - Nationale regeling die eraan in de weg staat dat aan de rechtsopvolgers van de werknemer een financiële vergoeding wordt betaald voor de door die werknemer niet-opgenomen jaarlijkse vakantie met behoud van loon - Verplichting tot conforme uitlegging van het nationale recht - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 31, lid 2 - Inroepbaarheid in een geschil tussen particulieren))

(2019/C 16/02)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesarbeitsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Stadt Wuppertal (C-569/16), Volker Willmeroth, als eigenaar van TWI Technische Wartung und Instandsetzung Volker Willmeroth eK (C-570/16)

Verwerende partijen: Maria Elisabeth Bauer (C-569/16), Martina Broßonn (C-570/16)

Dictum

| 1) | Artikel 7 van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd en artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling als die in de hoofdgedingen volgens welke, in geval van beëindiging van het dienstverband door het overlijden van de werknemer, het krachtens die bepalingen verworven recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon die de werknemer vóór zijn overlijden niet heeft opgenomen, vervalt, zonder dat er een recht op een financiële vergoeding voor die vakantie kan ontstaan dat via erfopvolging kan overgaan op de rechtsopvolgers van de werknemer. |
| --- | --- |

1)

Artikel 7 van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd en artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling als die in de hoofdgedingen volgens welke, in geval van beëindiging van het dienstverband door het overlijden van de werknemer, het krachtens die bepalingen verworven recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon die de werknemer vóór zijn overlijden niet heeft opgenomen, vervalt, zonder dat er een recht op een financiële vergoeding voor die vakantie kan ontstaan dat via erfopvolging kan overgaan op de rechtsopvolgers van de werknemer.

| 2) | Ingeval een nationale regeling als die in de hoofdgedingen niet in overeenstemming met artikel 7 van richtlijn 2003/88 en artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten kan worden uitgelegd, moet de nationale rechter aan wie een geschil tussen de rechtsopvolger van een overleden werknemer en de vroegere werkgever van die werknemer is voorgelegd, die nationale regeling buiten toepassing laten en erop toezien dat die rechtsopvolger van de betrokken werkgever een financiële vergoeding verkrijgt voor de jaarlijkse vakantie met behoud van loon die op grond van die bepalingen is verworven maar die door de werknemer niet werd opgenomen vóór zijn overlijden. Deze verplichting vloeit voor de nationale rechter voort uit artikel 7 van richtlijn 2003/88 en artikel 31, lid 2, van het Handvest wanneer het gaat om een geding tussen een dergelijke rechtsopvolger en een werkgever die een openbare autoriteit is, en uit artikel 31, lid 2, van het Handvest wanneer het gaat om een geding waarin de rechtsopvolger opkomt tegen een werkgever die de hoedanigheid van particulier heeft. |
| --- | --- |

2)

Ingeval een nationale regeling als die in de hoofdgedingen niet in overeenstemming met artikel 7 van richtlijn 2003/88 en artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten kan worden uitgelegd, moet de nationale rechter aan wie een geschil tussen de rechtsopvolger van een overleden werknemer en de vroegere werkgever van die werknemer is voorgelegd, die nationale regeling buiten toepassing laten en erop toezien dat die rechtsopvolger van de betrokken werkgever een financiële vergoeding verkrijgt voor de jaarlijkse vakantie met behoud van loon die op grond van die bepalingen is verworven maar die door de werknemer niet werd opgenomen vóór zijn overlijden. Deze verplichting vloeit voor de nationale rechter voort uit artikel 7 van richtlijn 2003/88 en artikel 31, lid 2, van het Handvest wanneer het gaat om een geding tussen een dergelijke rechtsopvolger en een werkgever die een openbare autoriteit is, en uit artikel 31, lid 2, van het Handvest wanneer het gaat om een geding waarin de rechtsopvolger opkomt tegen een werkgever die de hoedanigheid van particulier heeft.

---

(1)  PB C 53 van 20.2.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/3 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/3

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberverwaltungsgericht Berlin — Brandenburg — Duitsland) — Sebastian W. Kreuziger / Land Berlin

(Zaak C-619/16) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Organisatie van de arbeidstijd - Richtlijn 2003/88/EG - Artikel 7 - Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon - Nationale regeling op grond waarvan de werknemer niet-opgenomen jaarlijkse vakantie en de financiële vergoeding hiervoor verliest indien hij geen aanvraag voor vakantie heeft ingediend vóór de beëindiging van het dienstverband))

(2019/C 16/03)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberverwaltungsgericht Berlin-Brandenburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Sebastian W. Kreuziger

Verwerende partij: Land Berlin

Dictum

Artikel 7 van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, voor zover deze regeling impliceert dat de werknemer die vóór het tijdstip van de beëindiging van het dienstverband niet heeft verzocht om zijn recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon te mogen uitoefenen, automatisch de dagen jaarlijkse vakantie met behoud van loon waarop hij krachtens het Unierecht bij deze beëindiging recht had, alsmede zijn daarmee verbonden recht op een financiële vergoeding voor de niet-opgenomen jaarlijkse vakantie met behoud van loon, verliest en wel zonder dat voorafgaandelijk wordt nagegaan of de werkgever die werknemer — met name door het verstrekken van adequate informatie — daadwerkelijk in de gelegenheid heeft gesteld om zijn recht op vakantie vóór die beëindiging uit te oefenen.

---

(1)  PB C 38 van 6.2.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/4 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/4

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 november 2018 — Scuola Elementare Maria Montessori Srl / Europese Commissie, Italiaanse Republiek (C-622/16 P), Europese Commissie / Scuola Elementare Maria Montessori Srl, Italiaanse Republiek (C-623/16 P), Europese Commissie / Pietro Ferracci, Italiaanse Republiek (C-624/16 P)

(Gevoegde zaken C-622/16 P tot en met 624/16 P) (1)

((Hogere voorziening - Staatssteun - Besluit waarbij is vastgesteld dat het terugvorderen van met de interne markt onverenigbare staatssteun onmogelijk is - Besluit waarbij is vastgesteld dat geen sprake is van staatssteun - Beroepen tot nietigverklaring ingesteld door concurrenten van de begunstigden van staatssteun - Ontvankelijkheid - Regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt - Rechtstreekse geraaktheid - Begrip „volstrekte onmogelijkheid” om met de interne markt onverenigbare staatssteun terug te vorderen - Begrip „staatssteun” - Begrippen „onderneming” en „economische activiteit”))

(2019/C 16/04)

Procestaal: Italiaans

Partijen

(C-622/16 P)

Rekwirante: Scuola Elementare Maria Montessori Srl (vertegenwoordigers: E. Gambaro en F. Mazzocchi, avvocati)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Grespan, P. Stancanelli en F. Tomat, gemachtigden), Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door G. De Bellis en S. Fiorentino, avvocati dello Stato)

(C-623/16 P)

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Grespan, P. Stancanelli en F. Tomat, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Scuola Elementare Maria Montessori Srl (vertegenwoordigers: E. Gambaro en F. Mazzocchi, avvocati), Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door G. De Bellis en S. Fiorentino, avvocati dello Stato)

(C-624/16 P)

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Grespan, P. Stancanelli en F. Tomat, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Pietro Ferracci, Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door G. De Bellis en S. Fiorentino, avvocati dello Stato)

Dictum

| 1) | Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 15 september 2016, Scuola Elementare Maria Montessori/Commissie (T-220/13, niet gepubliceerd, EU:T:2016:484), wordt vernietigd in zoverre daarbij is verworpen het door Scuola Elementare Maria Montessori Srl ingestelde beroep tot nietigverklaring van besluit 2013/284/EU van de Commissie van 19 december 2012 betreffende steunmaatregel SA.20829 [C 26/2010, ex NN 43/2010 (ex CP 71/2006)] Regeling betreffende de door Italië ten uitvoer gelegde vrijstelling van de onroerendezaakbelasting ICI voor bij niet-commerciële organisaties ten behoeve van specifieke doeleinden in gebruik zijnde onroerende zaken, voor zover de Europese Commissie niet de terugvordering heeft gelast van de onrechtmatige steun die was verleend op grond van de vrijstelling van de Imposta comunale sugli immobili (gemeentelijke onroerendezaakbelasting). |
| --- | --- |

1)

Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 15 september 2016, Scuola Elementare Maria Montessori/Commissie (T-220/13, niet gepubliceerd, EU:T:2016:484), wordt vernietigd in zoverre daarbij is verworpen het door Scuola Elementare Maria Montessori Srl ingestelde beroep tot nietigverklaring van besluit 2013/284/EU van de Commissie van 19 december 2012 betreffende steunmaatregel SA.20829 [C 26/2010, ex NN 43/2010 (ex CP 71/2006)] Regeling betreffende de door Italië ten uitvoer gelegde vrijstelling van de onroerendezaakbelasting ICI voor bij niet-commerciële organisaties ten behoeve van specifieke doeleinden in gebruik zijnde onroerende zaken, voor zover de Europese Commissie niet de terugvordering heeft gelast van de onrechtmatige steun die was verleend op grond van de vrijstelling van de Imposta comunale sugli immobili (gemeentelijke onroerendezaakbelasting).

| 2) | De hogere voorziening in zaak C-622/16 P wordt afgewezen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

De hogere voorziening in zaak C-622/16 P wordt afgewezen voor het overige.

| 3) | Besluit 2013/284 wordt nietig verklaard voor zover de Europese Commissie niet de terugvordering heeft gelast van de onrechtmatige steun die was verleend op grond van de vrijstelling van de Imposta comunale sugli immobili (gemeentelijke onroerendezaakbelasting). |
| --- | --- |

3)

Besluit 2013/284 wordt nietig verklaard voor zover de Europese Commissie niet de terugvordering heeft gelast van de onrechtmatige steun die was verleend op grond van de vrijstelling van de Imposta comunale sugli immobili (gemeentelijke onroerendezaakbelasting).

| 4) | De hogere voorzieningen in de zaken C-623/16 P en C-624/16 P worden afgewezen. |
| --- | --- |

4)

De hogere voorzieningen in de zaken C-623/16 P en C-624/16 P worden afgewezen.

| 5) | Scuola Elementare Maria Montessori Srl draagt de helft van haar eigen kosten in het kader van de hogere voorziening in zaak C-622/16 P en twee derde van de kosten van de Europese Commissie en van haar eigen kosten in verband met het beroep voor het Gerecht van de Europese Unie in zaak T-220/13. |
| --- | --- |

5)

Scuola Elementare Maria Montessori Srl draagt de helft van haar eigen kosten in het kader van de hogere voorziening in zaak C-622/16 P en twee derde van de kosten van de Europese Commissie en van haar eigen kosten in verband met het beroep voor het Gerecht van de Europese Unie in zaak T-220/13.

| 6) | De Europese Commissie draagt, wat haar eigen kosten betreft, een derde van de kosten in verband met het beroep voor het Gerecht van de Europese Unie in zaak T-220/13, alsook de kosten in verband met de hogere voorzieningen in de zaken C-622/16 P tot en met C-624/16 P, en, wat de kosten van Scuola Elementare Maria Montessori Srl betreft, een derde van de kosten in verband met het beroep voor het Gerecht van de Europese Unie in zaak T-220/13, de helft van de kosten in verband met de hogere voorziening in zaak C-622/16 P, en de kosten in zaak C-623/16 P. |
| --- | --- |

6)

De Europese Commissie draagt, wat haar eigen kosten betreft, een derde van de kosten in verband met het beroep voor het Gerecht van de Europese Unie in zaak T-220/13, alsook de kosten in verband met de hogere voorzieningen in de zaken C-622/16 P tot en met C-624/16 P, en, wat de kosten van Scuola Elementare Maria Montessori Srl betreft, een derde van de kosten in verband met het beroep voor het Gerecht van de Europese Unie in zaak T-220/13, de helft van de kosten in verband met de hogere voorziening in zaak C-622/16 P, en de kosten in zaak C-623/16 P.

| 7) | De Italiaanse Republiek draagt haar eigen kosten in de zaken C-622/16 P tot en met C-624/16 P. |
| --- | --- |

7)

De Italiaanse Republiek draagt haar eigen kosten in de zaken C-622/16 P tot en met C-624/16 P.

---

(1)  PB C 38 van 6.2.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/5 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/5

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften eV / Tetsuji Shimizu

(Zaak C-684/16) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Organisatie van de arbeidstijd - Richtlijn 2003/88/EG - Artikel 7 - Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon - Nationale regeling op grond waarvan de werknemer niet-opgenomen jaarlijkse vakantie met behoud van loon en de financiële vergoeding voor die vakantie verliest indien hij geen vakantie heeft aangevraagd vóór de beëindiging van het dienstverband - Richtlijn 2003/88/EG - Artikel 7 - Verplichting tot conforme uitlegging van het nationale recht - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 31, lid 2 - Inroepbaarheid in het kader van een geschil tussen particulieren))

(2019/C 16/05)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesarbeitsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften eV

Verwerende partij: Tetsuji Shimizu

Dictum

| 1) | Artikel 7 van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd en artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan de werknemer die er in de betrokken referentieperiode niet om heeft verzocht zijn recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon te mogen uitoefenen, aan het einde van die periode de hem krachtens die bepalingen voor die periode toekomende dagen jaarlijkse vakantie met behoud van loon automatisch verliest — zonder dat eerst wordt nagegaan of de werkgever hem daadwerkelijk in staat heeft gesteld om dat recht uit te oefenen, met name door hem passende informatie te verstrekken — en waarbij hetzelfde geldt voor het daarmee verbonden recht op een financiële vergoeding voor jaarlijkse vakantie met behoud van loon die bij beëindiging van het dienstverband niet is opgenomen. Dienaangaande is het de taak van de verwijzende rechter om, rekening houdend met het gehele interne recht en onder toepassing van de daarin erkende uitleggingsmethoden, na te gaan of het mogelijk is tot een uitlegging van dat recht te komen die de volle werking van het Unierecht kan verzekeren. |
| --- | --- |

1)

Artikel 7 van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd en artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan de werknemer die er in de betrokken referentieperiode niet om heeft verzocht zijn recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon te mogen uitoefenen, aan het einde van die periode de hem krachtens die bepalingen voor die periode toekomende dagen jaarlijkse vakantie met behoud van loon automatisch verliest — zonder dat eerst wordt nagegaan of de werkgever hem daadwerkelijk in staat heeft gesteld om dat recht uit te oefenen, met name door hem passende informatie te verstrekken — en waarbij hetzelfde geldt voor het daarmee verbonden recht op een financiële vergoeding voor jaarlijkse vakantie met behoud van loon die bij beëindiging van het dienstverband niet is opgenomen. Dienaangaande is het de taak van de verwijzende rechter om, rekening houdend met het gehele interne recht en onder toepassing van de daarin erkende uitleggingsmethoden, na te gaan of het mogelijk is tot een uitlegging van dat recht te komen die de volle werking van het Unierecht kan verzekeren.

| 2) | Wanneer een nationale regeling zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, niet op een zodanige wijze kan worden uitgelegd dat zij verenigbaar is met artikel 7 van richtlijn 2003/88 en artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten, volgt uit deze laatste bepaling dat de nationale rechter die kennisneemt van een geschil tussen een werknemer en zijn vroegere particuliere werkgever, die nationale regeling buiten toepassing moet laten en erop moet toezien dat de werknemer, als de werkgever niet kan aantonen alle zorgvuldigheid te hebben betracht die nodig is om hem daadwerkelijk in staat te stellen de hem krachtens het Unierecht toekomende jaarlijkse vakantie met behoud van loon op te nemen, zijn verworven rechten op jaarlijkse vakantie met behoud van loon niet kan verliezen, net zomin als — bij beëindiging van het dienstverband — de daarmee verbonden financiële vergoeding voor niet-opgenomen vakantie, die in dat geval rechtstreeks door de betrokken werkgever moet worden betaald. |
| --- | --- |

2)

Wanneer een nationale regeling zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, niet op een zodanige wijze kan worden uitgelegd dat zij verenigbaar is met artikel 7 van richtlijn 2003/88 en artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten, volgt uit deze laatste bepaling dat de nationale rechter die kennisneemt van een geschil tussen een werknemer en zijn vroegere particuliere werkgever, die nationale regeling buiten toepassing moet laten en erop moet toezien dat de werknemer, als de werkgever niet kan aantonen alle zorgvuldigheid te hebben betracht die nodig is om hem daadwerkelijk in staat te stellen de hem krachtens het Unierecht toekomende jaarlijkse vakantie met behoud van loon op te nemen, zijn verworven rechten op jaarlijkse vakantie met behoud van loon niet kan verliezen, net zomin als — bij beëindiging van het dienstverband — de daarmee verbonden financiële vergoeding voor niet-opgenomen vakantie, die in dat geval rechtstreeks door de betrokken werkgever moet worden betaald.

---

(1)  PB C 104 van 03.04.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/6 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/6

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Danieli & C. Officine Meccaniche SpA, e.a. / Regionale Geschäftsstelle Leoben des Arbeitsmarktservice

(Zaak C-18/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Toetreding van nieuwe lidstaten - Republiek Kroatië - Overgangsmaatregelen - Vrij verrichten van diensten - Richtlijn 96/71/EG - Terbeschikkingstelling van werknemers - Terbeschikkingstelling van Kroatische staatsburgers en derdelanders in Oostenrijk via een in Italië gevestigde onderneming))

(2019/C 16/06)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Danieli & C. Officine Meccaniche SpA, Dragan Panic, Ivan Arnautov, Jakov Mandic, Miroslav Brnjac, Nicolai Dorassevitch, Alen Mihovic

Verwerende partij: Regionale Geschäftsstelle Leoben des Arbeitsmarktservice

Dictum

| 1) | De artikelen 56 en 57 VWEU en bijlage V, hoofdstuk 2, punt 2, bij de Akte betreffende de voorwaarden voor de toetreding van de Republiek Kroatië en de aanpassing van het Verdrag betreffende de Europese Unie, het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, dienen aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat het recht heeft om de terbeschikkingstelling van Kroatische werknemers die in dienst zijn van een in Kroatië gevestigde vennootschap te beperken door een werkvergunning te verlangen, wanneer deze terbeschikkingstelling zodanig plaatsvindt dat die werknemers naar een in een andere lidstaat gevestigde onderneming worden overgeplaatst in de zin van artikel 1, lid 3, onder c), van richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten, en die terbeschikkingstelling strekt tot de verrichting door die laatste onderneming van een dienst in eerstgenoemde lidstaat. |
| --- | --- |

1)

De artikelen 56 en 57 VWEU en bijlage V, hoofdstuk 2, punt 2, bij de Akte betreffende de voorwaarden voor de toetreding van de Republiek Kroatië en de aanpassing van het Verdrag betreffende de Europese Unie, het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, dienen aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat het recht heeft om de terbeschikkingstelling van Kroatische werknemers die in dienst zijn van een in Kroatië gevestigde vennootschap te beperken door een werkvergunning te verlangen, wanneer deze terbeschikkingstelling zodanig plaatsvindt dat die werknemers naar een in een andere lidstaat gevestigde onderneming worden overgeplaatst in de zin van artikel 1, lid 3, onder c), van richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten, en die terbeschikkingstelling strekt tot de verrichting door die laatste onderneming van een dienst in eerstgenoemde lidstaat.

| 2) | De artikelen 56 en 57 VWEU dienen aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat niet het recht heeft om te verlangen dat derdelanders die ter beschikking zijn gesteld van een in een andere lidstaat gevestigde onderneming door een tevens in die andere lidstaat gevestigde onderneming met het oog op de verrichting van een dienst in eerstgenoemde lidstaat, over een werkvergunning beschikken. |
| --- | --- |

2)

De artikelen 56 en 57 VWEU dienen aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat niet het recht heeft om te verlangen dat derdelanders die ter beschikking zijn gesteld van een in een andere lidstaat gevestigde onderneming door een tevens in die andere lidstaat gevestigde onderneming met het oog op de verrichting van een dienst in eerstgenoemde lidstaat, over een werkvergunning beschikken.

---

(1)  PB C 144 van 8.5.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/7 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/7

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bezirksgericht Bleiburg/Okrajno Sodišče Pliberk — Oostenrijk) — Čepelnik d.o.o./ Michael Vavti

(Zaak C-33/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Artikel 56 VWEU - Vrij verrichten van diensten - Beperkingen - Diensten op de interne markt - Richtlijn 2006/123/EG - Arbeidsrecht - Detachering van werknemers om bouwwerkzaamheden te verrichten - Aanmelding van de werknemers - Bewaring en vertaling van de loonbriefjes - Stopzetting van de betalingen - Betaling van een waarborgsom door de afnemer van de diensten - Waarborg voor een geldboete die aan de dienstverrichter zou kunnen worden opgelegd))

(2019/C 16/07)

Procestalen: Duits en Sloveens

Verwijzende rechter

Bezirksgericht Bleiburg/Okrajno Sodišče Pliberk

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Čepelnik d.o.o.

Verwerende partij: Michael Vavti

Dictum

Artikel 56 VWEU moet in die zin worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een regeling van een lidstaat zoals de regeling die in het hoofgeding aan de orde is, op grond waarvan de bevoegde autoriteiten een in deze lidstaat gevestigde bouwheer kunnen verplichten de betalingen aan zijn in een andere lidstaat gevestigde wederpartij stop te zetten en zelfs een waarborgsom te betalen die overeenkomt met het nog te betalen deel van de prijs van het werk, teneinde de betaling te waarborgen van de geldboete die aan deze wederpartij zou kunnen worden opgelegd ingeval komt vast te staan dat deze het arbeidsrecht van eerstgenoemde lidstaat heeft overtreden.

---

(1)  PB C 86 van 20.3.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/7 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/7

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Den Haag zittingsplaats Haarlem — Nederland) — X (C-47/17), X (C-48/17) / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

(Gevoegde zaken C-47/17 en C-48/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Verordening (EU) nr. 604/2013 - Verordening (EG) nr. 1560/2003 - Bepaling van de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming - Criteria en instrumenten om dit te bepalen - Verzoek tot over- of terugname van een asielzoeker - Negatief antwoord van de aangezochte lidstaat - Verzoek tot heroverweging - Artikel 5, lid 2, van verordening nr. 1560/2003 - Antwoordtermijn - Verstrijken - Gevolgen))

(2019/C 16/08)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank Den Haag zittingsplaats Haarlem

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: X (C-47/17), X (C-48/17)

Verwerende partij: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

Dictum

Artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 1560/2003 van de Commissie van 2 september 2003 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend, zoals gewijzigd bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 118/2014 van de Commissie van 30 januari 2014, moet aldus worden uitgelegd dat in het kader van de procedure ter bepaling welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming, de lidstaat waarbij krachtens artikel 21 of artikel 23 van verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend, een verzoek tot over- of terugname is ingediend en die na de nodige verificaties daarop een negatief antwoord heeft gegeven binnen de termijnen van artikel 22 of van artikel 25 van laatstgenoemde verordening en die nadien wordt gevraagd om heroverweging krachtens genoemd artikel 5, lid 2, zich in een geest van loyale samenwerking moet beijveren om daarop binnen de termijn van twee weken te antwoorden.

Wanneer de aangezochte lidstaat niet binnen deze termijn van twee weken antwoordt, is de aanvullende procedure voor heroverweging definitief beëindigd, zodat de verzoekende lidstaat vanaf het verstrijken van die termijn moet worden aangemerkt als verantwoordelijk voor de behandeling van het verzoek om internationale bescherming, tenzij hij nog over de nodige tijd beschikt om binnen de daartoe in artikel 21, lid 1, en in artikel 23, lid 2, van verordening nr. 604/2013 gestelde dwingende termijnen een nieuw verzoek tot over- of terugname in te dienen.

---

(1)  PB C 112 van 10.4.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/8 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/8

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 november 2018 — Europese Commissie/Helleense Republiek

(Zaak C-93/17) (1)

((Niet-nakoming - Staatssteun - Onrechtmatig en met de interne markt onverenigbaar verklaarde steun - Verplichting tot terugvordering - Arrest van het Hof waarin de niet-nakoming wordt vastgesteld - Onderneming die zowel civiele als militaire activiteiten ontplooit - Niet-uitvoering - Wezenlijke veiligheidsbelangen van een lidstaat - Artikel 346, lid 1, onder b), VWEU - Financiële sancties - Dwangsom - Forfaitaire som - Draagkracht - Factor, n’ - Factoren die de basis vormen voor de beoordeling van de draagkracht - Bruto binnenlands product - Weging van de stem van de lidstaat in de Raad van de Europese Unie - Nieuwe stemregel in de Raad))

(2019/C 16/09)

Procestaal: Grieks

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouchagiar en B. Stromsky, gemachtigden)

Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: K. Boskovits en A. Samoni-Rantou, gemachtigden)

Dictum

| 1) | De Helleense Republiek is de krachtens artikel 260, lid 1, VWEU op haar rustende verplichtingen niet nagekomen doordat zij op de datum van verstrijken van de termijn die was gesteld in de aanmaningsbrief van de Europese Commissie van 27 november 2014, niet alle maatregelen had genomen die nodig waren ter uitvoering van het arrest van 28 juni 2012, Commissie/Griekenland (C-485/10, niet gepubliceerd, EU:C:2012:395). |
| --- | --- |

1)

De Helleense Republiek is de krachtens artikel 260, lid 1, VWEU op haar rustende verplichtingen niet nagekomen doordat zij op de datum van verstrijken van de termijn die was gesteld in de aanmaningsbrief van de Europese Commissie van 27 november 2014, niet alle maatregelen had genomen die nodig waren ter uitvoering van het arrest van 28 juni 2012, Commissie/Griekenland (C-485/10, niet gepubliceerd, EU:C:2012:395).

| 2) | De Helleense Republiek wordt veroordeeld tot betaling aan de Europese Commissie van een dwangsom van 7 294 000 EUR voor elke periode van zes maanden vanaf de uitspraak van dit arrest tot de dag van uitvoering van het arrest van 28 juni 2012, Commissie/Griekenland (C-485/10, niet gepubliceerd, EU:C:2012:395). |
| --- | --- |

2)

De Helleense Republiek wordt veroordeeld tot betaling aan de Europese Commissie van een dwangsom van 7 294 000 EUR voor elke periode van zes maanden vanaf de uitspraak van dit arrest tot de dag van uitvoering van het arrest van 28 juni 2012, Commissie/Griekenland (C-485/10, niet gepubliceerd, EU:C:2012:395).

| 3) | De Helleense Republiek wordt veroordeeld tot betaling aan de Europese Commissie van een forfaitaire som van 10 000 000 EUR. |
| --- | --- |

3)

De Helleense Republiek wordt veroordeeld tot betaling aan de Europese Commissie van een forfaitaire som van 10 000 000 EUR.

| 4) | De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

4)

De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 129 van 24.4.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/9 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/9

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 november 2018 — Europese Commissie/Hongarije

(Zaak C-171/17) (1)

((Niet-nakoming - Richtlijn 2006/123/EG - Artikelen 15 tot en met 17 - Artikel 49 VWEU - Vrijheid van vestiging - Artikel 56 VWEU - Vrij verrichten van diensten - Nationaal systeem voor mobiel betalen - Monopolie))

(2019/C 16/10)

Procestaal: Hongaars

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Bottka en H. Tserepa-Lacombe, gemachtigden)

Verwerende partij: Hongarije (vertegenwoordigers: M.Z. Fehér en G. Koós, gemachtigden)

Dictum

| 1) | Door het nationale systeem voor mobiel betalen dat is geregeld door de nemzeti mobil fizetési rendszerről szóló 2011. évi CC. Törvény (wet nr. CC van 2011 betreffende het nationale systeem voor mobiel betalen) en door 356/2012. (XII. 13.) Korm. rendelet a nemzeti mobil fizetési rendszerről szóló törvény végrehajtásáról (regeringsbesluit nr. 356/2012 tot uitvoering van de wet betreffende het nationale systeem voor mobiel betalen), in te voeren en te handhaven, is Hongarije de krachtens artikel 15, lid 2, onder d), van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt en artikel 56 VWEU op hem rustende verplichtingen niet nagekomen. |
| --- | --- |

1)

Door het nationale systeem voor mobiel betalen dat is geregeld door de nemzeti mobil fizetési rendszerről szóló 2011. évi CC. Törvény (wet nr. CC van 2011 betreffende het nationale systeem voor mobiel betalen) en door 356/2012. (XII. 13.) Korm. rendelet a nemzeti mobil fizetési rendszerről szóló törvény végrehajtásáról (regeringsbesluit nr. 356/2012 tot uitvoering van de wet betreffende het nationale systeem voor mobiel betalen), in te voeren en te handhaven, is Hongarije de krachtens artikel 15, lid 2, onder d), van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt en artikel 56 VWEU op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | De Europese Commissie en Hongarije dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

De Europese Commissie en Hongarije dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 231 van 17.7.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/10 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/10

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče — Slovenië) — Nova Kreditna Banka Maribor d.d. / Republika Slovenija

(Zaak C-215/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Harmonisatie van wetgevingen - Hergebruik van overheidsinformatie - Richtlijn 2003/98/EG - Artikel 1, lid 2, onder c), derde streepje - Prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen - Verordening (EU) nr. 575/2013 - Openbaarmaking van informatie door kredietinstellingen en beleggingsondernemingen - Artikel 432, lid 2 - Uitzonderingen op de openbaarmakingsverplichting - Commerciële informatie die als gevoelig of vertrouwelijk kan worden aangemerkt - Toepasselijkheid - Kredietinstellingen waarin de staat een meerderheidsbelang heeft - Nationale regeling volgens welke bepaalde commerciële informatie die in het bezit is van deze kredietinstellingen openbaar is))

(2019/C 16/11)

Procestaal: Sloveens

Verwijzende rechter

Vrhovno sodišče

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Nova Kreditna Banka Maribor d.d.

Verwerende partij: Republika Slovenija

Dictum

Artikel 1, lid 2, onder c), derde streepje, van richtlijn 2003/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake het hergebruik van overheidsinformatie en artikel 432, lid 2, van verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van verordening (EU) nr. 648/2012 moeten aldus worden uitgelegd dat deze regels niet van toepassing zijn op een nationale regeling zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, waarbij een bank die onder de overheersende invloed stond van een publiekrechtelijk lichaam, verplicht wordt informatie openbaar te maken over haar overeenkomsten voor de verlening van consultancy-, advocaten-, auteurs- en andere diensten van intellectuele aard die zij heeft gesloten in de periode waarin zij onder deze overheersende invloed stond, zonder dat enige uitzondering ter bescherming van het bedrijfsgeheim van deze bank is toegestaan, en dus niet in de weg staan aan een dergelijke nationale regeling.

---

(1)  PB C 213 van 3.7.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/10 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/10

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus miesto apylinkės teismas — Litouwen) — UAB „Renerga” / AB „Energijos skirstymo operatorius”, AB „Lietuvos energijos gamyba”

(Zaak C-238/17) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2009/72/EG - Artikel 3, leden 2, 6 en 15, en artikel 36, onder f) - Interne markt voor elektriciteit - Hypothetische aard van de prejudiciële vragen - Niet-ontvankelijkheid van het verzoek om een prejudiciële beslissing])

(2019/C 16/12)

Procestaal: Litouws

Verwijzende rechter

Vilniaus miesto apylinkės teismas

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: UAB „Renerga”

Verwerende partijen: AB „Energijos skirstymo operatorius”, AB „Lietuvos energijos gamyba”

In tegenwoordigheid van: UAB „BALTPOOL”, Lietuvos Respublikos Vyriausybė, Achema AB, Achemos Grupė UAB

Dictum

Het verzoek om een prejudiciële beslissing dat bij beslissing van 11 april 2017 door de Vilniaus miesto apylinkės teismas (rechter voor het district Vilnius, Litouwen) is ingediend, is niet-ontvankelijk.

---

(1)  PB C 231 van 17.7.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/11 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/11

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — procedure aangaande de uitlevering van Denis Raugevicius

(Zaak C-247/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Burgerschap van de Europese Unie - Artikelen 18 en 21 VWEU - Door een derde land aan een lidstaat gericht verzoek tot uitlevering van een Unieburger die onderdaan is van een andere lidstaat en die in eerstgenoemde lidstaat zijn recht van vrij verkeer heeft uitgeoefend - Verzoek dat is ingediend met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf en niet met het oog op strafvervolging - Uitleveringsverbod dat alleen geldt voor eigen staatsburgers - Beperking van het vrije verkeer - Rechtvaardiging op grond van de voorkoming van straffeloosheid - Evenredigheid))

(2019/C 16/13)

Procestaal: Fins

Verwijzende rechter

Korkein oikeus

Partij in het hoofdgeding

Denis Raugevicius

Dictum

De artikelen 18 en 21 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat wanneer een derde land verzoekt om de uitlevering van een burger van de Europese Unie die zijn recht van vrij verkeer heeft uitgeoefend, en dit verzoek niet wordt ingediend met het oog op strafvervolging maar met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf, de aangezochte lidstaat waarvan het nationale recht zich verzet tegen de uitlevering van eigen onderdanen aan landen buiten de Unie met het oog op de tenuitvoerlegging van een straf en voorziet in de mogelijkheid dat een dergelijke in het buitenland opgelegde straf ten uitvoer wordt gelegd op zijn grondgebied, gehouden is te waarborgen dat die Unieburger, wat uitlevering betreft, op dezelfde wijze wordt behandeld als de eigen onderdanen van de betrokken lidstaat indien hij permanent op het grondgebied van deze lidstaat verblijft.

---

(1)  PB C 239 van 24.7.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/12 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/12

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — C, A / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

(Zaak C-257/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Bevoegdheid van het Hof - Richtlijn 2003/86/EG - Recht op gezinshereniging - Artikel 15 - Weigering om een autonome verblijfstitel te verlenen - Nationale regeling op grond waarvan een inburgeringsexamen moet worden behaald))

(2019/C 16/14)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: C, A

Verwerende partij: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

Dictum

| 1) | Het Hof is uit hoofde van artikel 267 VWEU bevoegd om artikel 15 van richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging uit te leggen in situaties als aan de orde in de hoofdgedingen, waarin de verwijzende rechter zich dient uit te spreken over de verlening van een autonome verblijfstitel aan een derdelander die gezinslid is van een Unieburger die geen gebruik heeft gemaakt van zijn recht van vrij verkeer, wanneer deze bepaling door het nationale recht op rechtstreekse en onvoorwaardelijke wijze van toepassing is verklaard op dergelijke situaties. |
| --- | --- |

1)

Het Hof is uit hoofde van artikel 267 VWEU bevoegd om artikel 15 van richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging uit te leggen in situaties als aan de orde in de hoofdgedingen, waarin de verwijzende rechter zich dient uit te spreken over de verlening van een autonome verblijfstitel aan een derdelander die gezinslid is van een Unieburger die geen gebruik heeft gemaakt van zijn recht van vrij verkeer, wanneer deze bepaling door het nationale recht op rechtstreekse en onvoorwaardelijke wijze van toepassing is verklaard op dergelijke situaties.

| 2) | Artikel 15, leden 1 en 4, van richtlijn 2003/86 staat niet in de weg aan een nationale regeling op grond waarvan een aanvraag voor een autonome verblijfstitel die is ingediend door een derdelander die uit hoofde van gezinshereniging langer dan vijf jaar op het grondgebied van een lidstaat heeft verbleven, kan worden afgewezen op grond dat hij niet heeft aangetoond dat hij is geslaagd voor een inburgeringsexamen over de taal en de samenleving van deze lidstaat, mits de wijze waarop de verplichting om dat examen te behalen concreet wordt uitgewerkt, niet verder gaat dan nodig is om het doel van vergemakkelijking van de integratie van derdelanders te bereiken. |
| --- | --- |

2)

Artikel 15, leden 1 en 4, van richtlijn 2003/86 staat niet in de weg aan een nationale regeling op grond waarvan een aanvraag voor een autonome verblijfstitel die is ingediend door een derdelander die uit hoofde van gezinshereniging langer dan vijf jaar op het grondgebied van een lidstaat heeft verbleven, kan worden afgewezen op grond dat hij niet heeft aangetoond dat hij is geslaagd voor een inburgeringsexamen over de taal en de samenleving van deze lidstaat, mits de wijze waarop de verplichting om dat examen te behalen concreet wordt uitgewerkt, niet verder gaat dan nodig is om het doel van vergemakkelijking van de integratie van derdelanders te bereiken.

| 3) | Artikel 15, leden 1 en 4, van richtlijn 2003/86 staat niet in de weg aan een nationale regeling op grond waarvan de autonome verblijfstitel pas kan worden verstrekt met ingang van de datum van indiening van de aanvraag daartoe. |
| --- | --- |

3)

Artikel 15, leden 1 en 4, van richtlijn 2003/86 staat niet in de weg aan een nationale regeling op grond waarvan de autonome verblijfstitel pas kan worden verstrekt met ingang van de datum van indiening van de aanvraag daartoe.

---

(1)  PB C 269 van 14.8.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/13 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/13

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 november 2018 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Coöperatie Mobilisation for the Environment UA en Vereniging Leefmilieu/College van gedeputeerde staten van Limburg en College van gedeputeerde staten van Gelderland (C-293/17) en Stichting Werkgroep Behoud de Peel/College van gedeputeerde staten van Noord-Brabant (C-294/17)

(Gevoegde zaken C-293/17 en C-294/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 92/43/EEG - Instandhouding van de natuurlijke habitats en van de wilde flora en fauna - Speciale beschermingszones - Artikel 6 - Passende beoordeling van de gevolgen van een plan of project voor een gebied - Nationaal programma voor de aanpak van stikstof - Begrippen „project” en „passende beoordeling” - Integrale beoordeling voordat individueel toestemming wordt verleend aan agrarische bedrijven die stikstofdepositie veroorzaken))

(2019/C 16/15)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Appellantes: Coöperatie Mobilisation for the Environment UA en Vereniging Leefmilieu

Verweerders: College van gedeputeerde staten van Limburg en College van gedeputeerde staten van Gelderland

in tegenwoordigheid van: G. H. Wildenbeest, Maatschap Smeets, Maatschap Lintzen-Crooijmans en W. A. H. Corstjens (C-293/17)

en

Appellante: Stichting Werkgroep Behoud de Peel

Verweerder: College van gedeputeerde staten van Noord-Brabant,

in tegenwoordigheid van: Maatschap Gebr. Lammers, Landbouwbedrijf Swinkels, Pluimveehouderij Van Diepen VOF, Vermeerderingsbedrijf Engelen, Varkenshouderij Limburglaan BV en Madou Agro Varkens CV (C-294/17)

Dictum

| 1) | Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, moet aldus worden uitgelegd dat het weiden van vee en het op of in de bodem brengen van meststoffen in de nabijheid van Natura 2000-gebieden kunnen worden aangemerkt als project in de zin van deze bepaling, ook al zou er geen sprake zijn van een project in de zin van artikel 1, lid 2, onder a), van richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten aangezien het daarbij niet zou gaan om een fysieke ingreep in het natuurlijk milieu. |
| --- | --- |

1)

Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, moet aldus worden uitgelegd dat het weiden van vee en het op of in de bodem brengen van meststoffen in de nabijheid van Natura 2000-gebieden kunnen worden aangemerkt als project in de zin van deze bepaling, ook al zou er geen sprake zijn van een project in de zin van artikel 1, lid 2, onder a), van richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten aangezien het daarbij niet zou gaan om een fysieke ingreep in het natuurlijk milieu.

| 2) | Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat een periodieke activiteit zoals het op of in de bodem brengen van meststoffen, waarvoor naar nationaal recht toestemming was verleend vóór de inwerkingtreding van die richtlijn, voor de toepassing van deze bepaling kan worden aangemerkt als één en hetzelfde project waarvoor geen nieuwe toestemmingsprocedure hoeft te worden doorlopen, mits het daarbij gaat om één enkele verrichting die zich kenmerkt door een gemeenschappelijk doel, continuïteit en volledige overeenstemming, met name wat betreft de plaatsen waar en de voorwaarden waaronder de activiteit wordt uitgevoerd. Ook al is voor een dergelijk project een vergunning verleend voordat de beschermingsregeling van die bepaling toepasselijk werd op het betrokken gebied, de uitvoering van dat project kan toch onder artikel 6, lid 2, van die richtlijn vallen. |
| --- | --- |

2)

Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat een periodieke activiteit zoals het op of in de bodem brengen van meststoffen, waarvoor naar nationaal recht toestemming was verleend vóór de inwerkingtreding van die richtlijn, voor de toepassing van deze bepaling kan worden aangemerkt als één en hetzelfde project waarvoor geen nieuwe toestemmingsprocedure hoeft te worden doorlopen, mits het daarbij gaat om één enkele verrichting die zich kenmerkt door een gemeenschappelijk doel, continuïteit en volledige overeenstemming, met name wat betreft de plaatsen waar en de voorwaarden waaronder de activiteit wordt uitgevoerd. Ook al is voor een dergelijk project een vergunning verleend voordat de beschermingsregeling van die bepaling toepasselijk werd op het betrokken gebied, de uitvoering van dat project kan toch onder artikel 6, lid 2, van die richtlijn vallen.

| 3) | Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale regeling op grond waarvan de bevoegde instanties in het kader van een programmatische aanpak een vergunning voor projecten kunnen verlenen op basis van een passende beoordeling, zoals bedoeld in deze bepaling, die in een eerder stadium is uitgevoerd en volgens welke een bepaalde totale hoeveelheid stikstofdepositie verenigbaar is met de instandhoudingsdoelstellingen van die regeling. Dat is echter slechts het geval wanneer na een grondige en volledige toetsing van de wetenschappelijke deugdelijkheid van die beoordeling kan worden gegarandeerd dat er wetenschappelijk gezien redelijkerwijs geen twijfel bestaat dat geen van de plannen of projecten schadelijke gevolgen heeft voor de natuurlijke kenmerken van het betrokken gebied, hetgeen door de nationale rechter moet worden nagegaan. |
| --- | --- |

3)

Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale regeling op grond waarvan de bevoegde instanties in het kader van een programmatische aanpak een vergunning voor projecten kunnen verlenen op basis van een passende beoordeling, zoals bedoeld in deze bepaling, die in een eerder stadium is uitgevoerd en volgens welke een bepaalde totale hoeveelheid stikstofdepositie verenigbaar is met de instandhoudingsdoelstellingen van die regeling. Dat is echter slechts het geval wanneer na een grondige en volledige toetsing van de wetenschappelijke deugdelijkheid van die beoordeling kan worden gegarandeerd dat er wetenschappelijk gezien redelijkerwijs geen twijfel bestaat dat geen van de plannen of projecten schadelijke gevolgen heeft voor de natuurlijke kenmerken van het betrokken gebied, hetgeen door de nationale rechter moet worden nagegaan.

| 4) | Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale regeling als die in de hoofdgedingen, op grond waarvan voor bepaalde projecten die een bepaalde drempel- of grenswaarde voor stikstofdepositie niet overschrijden, in het kader van een programmatische aanpak geen individuele toestemming is vereist, indien de nationale rechter ervan overtuigd is dat de passende beoordeling, zoals bedoeld in deze bepaling, die in een eerder stadium is uitgevoerd, voldoet aan het criterium dat er geen redelijke wetenschappelijke twijfel bestaat dat die plannen of projecten geen schadelijke gevolgen hebben voor de natuurlijke kenmerken van de betrokken gebieden. |
| --- | --- |

4)

Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale regeling als die in de hoofdgedingen, op grond waarvan voor bepaalde projecten die een bepaalde drempel- of grenswaarde voor stikstofdepositie niet overschrijden, in het kader van een programmatische aanpak geen individuele toestemming is vereist, indien de nationale rechter ervan overtuigd is dat de passende beoordeling, zoals bedoeld in deze bepaling, die in een eerder stadium is uitgevoerd, voldoet aan het criterium dat er geen redelijke wetenschappelijke twijfel bestaat dat die plannen of projecten geen schadelijke gevolgen hebben voor de natuurlijke kenmerken van de betrokken gebieden.

| 5) | Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling als in de hoofdgedingen, op grond waarvan een bepaalde categorie van projecten, in dit geval het op of in de bodem brengen van meststoffen en het weiden van vee, in het kader van een programmatische aanpak wordt uitgevoerd zonder dat sprake is van een vergunningplicht en daarmee van een individuele passende beoordeling van de gevolgen van die projecten voor de betrokken gebieden, tenzij op grond van objectieve omstandigheden met zekerheid kan worden uitgesloten dat die projecten afzonderlijk of in combinatie met andere projecten significante gevolgen kunnen hebben voor die gebieden, hetgeen ter beoordeling van de verwijzende rechter staat. |
| --- | --- |

5)

Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling als in de hoofdgedingen, op grond waarvan een bepaalde categorie van projecten, in dit geval het op of in de bodem brengen van meststoffen en het weiden van vee, in het kader van een programmatische aanpak wordt uitgevoerd zonder dat sprake is van een vergunningplicht en daarmee van een individuele passende beoordeling van de gevolgen van die projecten voor de betrokken gebieden, tenzij op grond van objectieve omstandigheden met zekerheid kan worden uitgesloten dat die projecten afzonderlijk of in combinatie met andere projecten significante gevolgen kunnen hebben voor die gebieden, hetgeen ter beoordeling van de verwijzende rechter staat.

| 6) | Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat instandhoudingsmaatregelen in de zin van lid 1 van dat artikel, preventieve maatregelen in de zin van lid 2 van dat artikel, maatregelen die specifiek voor een programma als dat in de hoofdgedingen worden getroffen, of zogenoemde autonome maatregelen, dus maatregelen die losstaan van dat programma, niet mogen worden betrokken in een passende beoordeling als bedoeld in deze bepaling indien de verwachte voordelen van die maatregelen niet vaststaan ten tijde van die beoordeling. |
| --- | --- |

6)

Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat instandhoudingsmaatregelen in de zin van lid 1 van dat artikel, preventieve maatregelen in de zin van lid 2 van dat artikel, maatregelen die specifiek voor een programma als dat in de hoofdgedingen worden getroffen, of zogenoemde autonome maatregelen, dus maatregelen die losstaan van dat programma, niet mogen worden betrokken in een passende beoordeling als bedoeld in deze bepaling indien de verwachte voordelen van die maatregelen niet vaststaan ten tijde van die beoordeling.

| 7) | Artikel 6, lid 2, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat maatregelen die zijn opgenomen in een nationale regeling als die in de hoofdgedingen, waaronder procedures voor monitoring van en toezicht op agrarische bedrijven waarvan de activiteiten stikstofdepositie veroorzaken, en de mogelijkheid tot het opleggen van sancties waarbij zelfs sprake kan zijn van sluiting van die bedrijven, voldoende zijn om te voldoen aan deze bepaling. |
| --- | --- |

7)

Artikel 6, lid 2, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat maatregelen die zijn opgenomen in een nationale regeling als die in de hoofdgedingen, waaronder procedures voor monitoring van en toezicht op agrarische bedrijven waarvan de activiteiten stikstofdepositie veroorzaken, en de mogelijkheid tot het opleggen van sancties waarbij zelfs sprake kan zijn van sluiting van die bedrijven, voldoende zijn om te voldoen aan deze bepaling.

---

(1)  PB C 293 van 4.9.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/14 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/14

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven kasatsionen sad — Bulgarije) — Wiemer & Trachte GmbH, in liquidatie/Zhan Oved Tadzher

(Zaak C-296/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Insolventieprocedures - Verordening (EG) nr. 1346/2000 - Artikel 3, lid 1 - Internationale bevoegdheid - Actio pauliana - Exclusieve bevoegdheid van de gerechten van de lidstaat op het grondgebied waarvan de insolventieprocedure is geopend))

(2019/C 16/16)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Varhoven kasatsionen sad (Bulgarije)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Wiemer & Trachte GmbH, in liquidatie

Verwerende partij: Zhan Oved Tadzher

Dictum

Artikel 3, lid 1, van verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures, moet aldus worden uitgelegd dat de bevoegdheid van de rechterlijke instanties van de lidstaat op het grondgebied waarvan de insolventieprocedure is geopend om uitspraak te doen over een faillissementspauliana die is gericht tegen een verweerder die zijn statutaire zetel of woonplaats in een andere lidstaat heeft, een exclusieve bevoegdheid is.

---

(1)  PB C 256 van 7.8.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/15 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/15

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Helleense Republiek / Leo Kuhn

(Zaak C-308/17) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EU) nr. 1215/2012 - Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke en handelszaken - Werkingssfeer - Artikel 1, lid 1 - Begrip „burgerlijke en handelszaken” - Obligaties die door een lidstaat zijn uitgegeven - Betrokkenheid van de particuliere sector bij de herstructurering van de staatsschuld - Eenzijdige wijziging met terugwerkende kracht van de emissievoorwaarden - Collectieve-actieclausules - Beroep dat tegen die staat wordt ingesteld door particuliere schuldeisers die als natuurlijke personen houders van die obligaties zijn - Aansprakelijkheid van de staat wegens een handeling of nalaten in de uitoefening van het openbaar gezag])

(2019/C 16/17)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberste Gerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Hellenische Republik

Verwerende partij: Leo Kuhn

Dictum

Artikel 1, lid 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat een geding als het hoofdgeding, betreffende een rechtsvordering die tegen een lidstaat is ingesteld door een natuurlijke persoon die door deze lidstaat uitgegeven obligaties heeft verworven en waarmee wordt opgekomen tegen de omwisseling van die obligaties tegen obligaties met een lagere waarde, welke omwisseling aan die natuurlijke persoon is opgelegd door toepassing van een in uitzonderlijke omstandigheden door de nationale wetgever vastgestelde wet op grond waarvan die voorwaarden eenzijdig en met terugwerkende kracht zijn gewijzigd door invoering van een collectieve-actieclausule die een meerderheid van de houders van de betrokken obligaties in staat stelt een dergelijke omwisseling aan de minderheid op te leggen, niet onder het begrip „burgerlijke of handelszaken” in de zin van die bepaling valt.

---

(1)  PB C 283 van 28.8.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/16 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/16

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Nederland) — Levola Hengelo BV / Smilde Foods BV

(Zaak C-310/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Intellectuele eigendom - Harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij - Richtlijn 2001/29/EG - Werkingssfeer - Artikel 2 - Reproductierechten - Begrip ‚werk’ - Smaak van een voedingsmiddel))

(2019/C 16/18)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Levola Hengelo BV

Verwerende partij: Smilde Foods BV

Dictum

Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij moet aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staat dat de smaak van een voedingsmiddel op grond van deze richtlijn auteursrechtelijk wordt beschermd en dat een nationale wettelijke regeling in die zin wordt uitgelegd dat zij auteursrechtelijke bescherming verleent aan een dergelijke smaak.

---

(1)  PB C 269 van 14.8.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/16 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/16

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Verbraucherzentrale Baden-Württemberg e.V. / Germanwings GmbH

(Zaak C-330/17) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EG) nr. 1008/2008 - Artikel 2, punt 18 - Artikel 23, lid 1 - Vervoer - Gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Europese Unie - Informatie - Bekendmaking van de definitieve prijs - Opneming van de passagierstarieven in de definitieve prijs - Verplichting om de passagierstarieven in euro of in lokale valuta aan te geven - Keuze van de relevante lokale valuta - Aanknopingscriteria])

(2019/C 16/19)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Verbraucherzentrale Baden-Württemberg e.V.

Verwerende partij: Germanwings GmbH

Dictum

Artikel 23, lid 1, van verordening (EG) nr. 1008/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 inzake gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Gemeenschap, gelezen in samenhang met artikel 2, punt 18, van deze verordening, moet aldus worden uitgelegd dat luchtvaartmaatschappijen die de passagierstarieven voor intracommunautaire luchtdiensten bij de bekendmaking ervan niet in euro uitdrukken, dienen te kiezen voor een lokale valuta die objectief verband houdt met de aangeboden dienst. Dat is met name het geval voor de valuta die als wettig betaalmiddel geldt in de lidstaat waar de plaats van vertrek of de plaats van aankomst van de betrokken vlucht is gelegen.

In een situatie als aan de orde in het hoofdgeding, waarin een luchtvaartmaatschappij die gevestigd is in een lidstaat waar de euro een wettig betaalmiddel is, op het internet een luchtdienst aanbiedt waarbij de plaats van vertrek van de betrokken vlucht gelegen is in een andere lidstaat waar een andere valuta dan de euro als wettig betaalmiddel geldt, mogen de passagierstarieven die niet in euro zijn uitgedrukt, dus worden aangegeven in de valuta die als wettig betaalmiddel in deze laatste lidstaat geldt.

---

(1)  PB C 293 van 4.9.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/17 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/17

---

Arrest van het Hof (Negende kamer) van 15 november 2018 — Republiek Estland / Europese Commissie, Republiek Letland

(Zaak C-334/17 P) (1)

((Hogere voorziening - Gemeenschappelijke ordening der markten - Bedragen die moeten worden geheven voor de hoeveelheden niet-weggewerkte overtollige suiker - Beschikking 2006/776/EG - Verzoek tot wijziging van een eindbeschikking van de Europese Commissie - Afwijzingsbrief - Tegen deze brief ingesteld beroep - Ontvankelijkheid))

(2019/C 16/20)

Procestaal: Ests

Partijen

Rekwirante: Republiek Estland (vertegenwoordiger: N. Grünberg, gemachtigde)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Lewis en L. Naaber-Kivisoo, gemachtigden, bijgestaan door S. Mody, vandeadvokaat), Republiek Letland

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | Republiek Estland wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Republiek Estland wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 256 van 07.08.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/18 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/18

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Veneto — Italië) — Memoria Srl, Antonia Dall'Antonia / Comune di Padova

(Zaak C-342/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Beperkingen van de vrijheid van vestiging - Bevoegdheid van het Hof - Ontvankelijkheid van het verzoek om een prejudiciële beslissing - Zuiver interne situatie - Nationale regelgeving die elke winstgevende activiteit in verband met de bewaring van asbussen verbiedt - Evenredigheidstoets - Coherentie van de nationale regelgeving))

(2019/C 16/21)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Veneto

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Memoria Srl, Antonia Dall'Antonia

Verwerende partij: Comune di Padova

In tegenwoordigheid van: Alessandra Calore

Dictum

Artikel 49 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan nationale regelgeving als in het hoofdgeding, die zelfs niettegenstaande de uitdrukkelijke wens van de overledene verbiedt dat de ontvanger van een asbus een derde verzoekt deze te bewaren, die hem verplicht om de asbus in zijn woning te bewaren tenzij hij een gemeentelijke begraafplaats daarmee belast, en die voorts elke activiteit verbiedt die met winstoogmerk wordt verricht en — zelfs niet-uitsluitend — de bewaring van asbussen op ongeacht welke grond en voor ongeacht welke tijdsduur tot voorwerp heeft.

---

(1)  PB C 309 van 18.09.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/18 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/18

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — K, B / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

(Zaak C-380/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Bevoegdheid van het Hof - Richtlijn 2003/86/EG - Recht op gezinshereniging - Artikel 12 - Niet-inachtneming van de termijn van drie maanden na de toekenning van internationale bescherming - Subsidiair beschermde persoon - Afwijzing van een visumaanvraag))

(2019/C 16/22)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: K, B

Verwerende partij: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

Dictum

| 1) | Het Hof is uit hoofde van artikel 267 VWEU bevoegd om artikel 12, lid 1, van richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging uit te leggen in een situatie als aan de orde in het hoofdgeding, waarin de verwijzende rechter zich dient uit te spreken over het recht op gezinshereniging van een subsidiair beschermde, wanneer deze bepaling door het nationale recht op rechtstreekse en onvoorwaardelijke wijze van toepassing is verklaard op dergelijke situaties. |
| --- | --- |

1)

Het Hof is uit hoofde van artikel 267 VWEU bevoegd om artikel 12, lid 1, van richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging uit te leggen in een situatie als aan de orde in het hoofdgeding, waarin de verwijzende rechter zich dient uit te spreken over het recht op gezinshereniging van een subsidiair beschermde, wanneer deze bepaling door het nationale recht op rechtstreekse en onvoorwaardelijke wijze van toepassing is verklaard op dergelijke situaties.

| 2) | Artikel 12, lid 1, van richtlijn 2003/86 staat niet in de weg aan een nationale regeling op grond waarvan een ten behoeve van een gezinslid van een vluchteling ingediend verzoek om in aanmerking te komen voor gezinshereniging op basis van de gunstiger bepalingen van hoofdstuk V van deze richtlijn, kan worden afgewezen op grond dat dit verzoek meer dan drie maanden na de toekenning van de vluchtelingenstatus aan de gezinshereniger is ingediend, waarbij tegelijk wel de mogelijkheid wordt geboden een nieuw verzoek in te dienen in het kader van een andere regeling, op voorwaarde dat deze regeling:






  — | erin voorziet dat een dergelijke weigeringsgrond niet kan worden gehanteerd in situaties waarin de te late indiening van het eerste verzoek op grond van bijzondere omstandigheden objectief verschoonbaar is; |
| --- | --- | --- |

2)

Artikel 12, lid 1, van richtlijn 2003/86 staat niet in de weg aan een nationale regeling op grond waarvan een ten behoeve van een gezinslid van een vluchteling ingediend verzoek om in aanmerking te komen voor gezinshereniging op basis van de gunstiger bepalingen van hoofdstuk V van deze richtlijn, kan worden afgewezen op grond dat dit verzoek meer dan drie maanden na de toekenning van de vluchtelingenstatus aan de gezinshereniger is ingediend, waarbij tegelijk wel de mogelijkheid wordt geboden een nieuw verzoek in te dienen in het kader van een andere regeling, op voorwaarde dat deze regeling:

—

erin voorziet dat een dergelijke weigeringsgrond niet kan worden gehanteerd in situaties waarin de te late indiening van het eerste verzoek op grond van bijzondere omstandigheden objectief verschoonbaar is;

| — | erin voorziet dat de betrokkenen volledig worden geïnformeerd over de gevolgen van het besluit tot afwijzing van hun eerste verzoek en de maatregelen die zij dienen te nemen om hun recht op gezinshereniging doeltreffend te doen gelden, en |
| --- | --- |

—

erin voorziet dat de betrokkenen volledig worden geïnformeerd over de gevolgen van het besluit tot afwijzing van hun eerste verzoek en de maatregelen die zij dienen te nemen om hun recht op gezinshereniging doeltreffend te doen gelden, en

| — | waarborgt dat de als vluchteling erkende gezinsherenigers in aanmerking blijven komen voor de op vluchtelingen toepasselijke gunstiger voorwaarden voor de uitoefening van het recht op gezinshereniging zoals bepaald in de artikelen 10 en 11 of artikel 12, lid 2, van genoemde richtlijn. |
| --- | --- |

—

waarborgt dat de als vluchteling erkende gezinsherenigers in aanmerking blijven komen voor de op vluchtelingen toepasselijke gunstiger voorwaarden voor de uitoefening van het recht op gezinshereniging zoals bepaald in de artikelen 10 en 11 of artikel 12, lid 2, van genoemde richtlijn.

---

(1)  PB C 300 van 11.9.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/19 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/19

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom — Verenigd Koninkrijk) — Dermod Patrick O’Brien / Ministry of Justice, voorheen Department for Constitutional Affairs

(Zaak C-432/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 97/81/EG - Raamovereenkomst EVV, Unice en CEEP inzake deeltijdarbeid - Clausule 4 - Beginsel van gelijke behandeling - Deeltijdwerknemers - Ouderdomspensioen - Berekening van het bedrag van het pensioen - Inaanmerkingneming van dienstjaren die zijn vervuld vóór het verstrijken van de termijn voor de omzetting van richtlijn 97/81/EG - Onmiddellijke toepassing op de toekomstige gevolgen van een situatie die onder vigeur van de oude wettelijke regeling is ontstaan))

(2019/C 16/23)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Supreme Court of the United Kingdom

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Dermod Patrick O’Brien

Verwerende partij: Ministry of Justice, voorheen Department for Constitutional Affairs

Dictum

Richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/23/EG van de Raad van 7 april 1998, moet aldus worden uitgelegd dat in een geval als in het hoofdgeding aan de orde is, diensttijdvakken die zijn vervuld vóór de uiterste termijn voor de omzetting van richtlijn 97/81, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/23, in aanmerking moeten worden genomen bij de berekening van de pensioenrechten.

---

(1)  PB C 318 van 25.09.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/20 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/20

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Heiko Jonny Maniero / Studienstiftung des deutschen Volkes eV

(Zaak C-457/17) (1)

((„Prejudiciële verwijzing - Gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming - Richtlijn 2000/43/EG - Artikel 3, lid 1, onder g) - Werkingssfeer - Begrip „onderwijs” - Toekenning door een particuliere stichting van studiebeurzen ter stimulering van juridische onderzoeks- of studieprojecten in het buitenland - Artikel 2, lid 2, onder b) - Indirecte discriminatie - Voor toekenning van deze beurzen geldende voorwaarde van het eerder geslaagd zijn voor het eerste staatsexamen rechtsgeleerdheid (Erste Juristische Staatsprüfung)”)

(2019/C 16/24)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Heiko Jonny Maniero

Verwerende partij: Studienstiftung des deutschen Volkes eV

Dictum

| 1) | Artikel 3, lid 1, onder g), van richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming, dient aldus te worden uitgelegd dat de toekenning door een particuliere stichting van beurzen ter ondersteuning van onderzoeks- of studieprojecten in het buitenland onder het begrip „onderwijs” in de zin van deze bepaling valt, wanneer er een voldoende nauwe band bestaat tussen de toegekende financiële voordelen en de deelname aan dergelijke onderzoeks- of studieprojecten die zelf onder ditzelfde begrip „onderwijs” vallen. Dit is met name het geval wanneer deze toelagen verband houden met de deelname van potentiële kandidaten aan een dergelijk onderzoeks- of studieproject, wanneer zij tot doel hebben alle of een deel van de potentiële financiële belemmeringen voor een dergelijke deelname weg te nemen en wanneer zij geschikt zijn om deze doelstelling te verwezenlijken. |
| --- | --- |

1)

Artikel 3, lid 1, onder g), van richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming, dient aldus te worden uitgelegd dat de toekenning door een particuliere stichting van beurzen ter ondersteuning van onderzoeks- of studieprojecten in het buitenland onder het begrip „onderwijs” in de zin van deze bepaling valt, wanneer er een voldoende nauwe band bestaat tussen de toegekende financiële voordelen en de deelname aan dergelijke onderzoeks- of studieprojecten die zelf onder ditzelfde begrip „onderwijs” vallen. Dit is met name het geval wanneer deze toelagen verband houden met de deelname van potentiële kandidaten aan een dergelijk onderzoeks- of studieproject, wanneer zij tot doel hebben alle of een deel van de potentiële financiële belemmeringen voor een dergelijke deelname weg te nemen en wanneer zij geschikt zijn om deze doelstelling te verwezenlijken.

| 2) | Artikel 2, lid 2, onder b), van richtlijn 2000/43 dient aldus te worden uitgelegd dat de omstandigheid dat een in een lidstaat gevestigde particuliere stichting de toekenning van subsidies ter ondersteuning van onderzoeks- of juridische studieprojecten in het buitenland beperkt tot kandidaten die in die lidstaat met goed gevolg een juridisch examen zoals dat in het hoofdgeding hebben afgelegd, geen indirecte discriminatie op grond van ras of etnische afstamming in de zin van deze bepaling vormt. |
| --- | --- |

2)

Artikel 2, lid 2, onder b), van richtlijn 2000/43 dient aldus te worden uitgelegd dat de omstandigheid dat een in een lidstaat gevestigde particuliere stichting de toekenning van subsidies ter ondersteuning van onderzoeks- of juridische studieprojecten in het buitenland beperkt tot kandidaten die in die lidstaat met goed gevolg een juridisch examen zoals dat in het hoofdgeding hebben afgelegd, geen indirecte discriminatie op grond van ras of etnische afstamming in de zin van deze bepaling vormt.

---

(1)  PB C 347 van 16.10.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/21 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/21

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 november 2018 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) — Ierland] — Brian Holohan e.a./An Bord Pleanála

(Zaak C-461/17) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Milieu - Richtlijn 92/43/EEG - Instandhouding van de natuurlijke habitats - Instandhouding van de wilde flora en fauna - Wegenbouwproject - Passende milieueffectbeoordeling - Omvang van de motiveringsplicht - Richtlijn 2011/92/EU - Effectbeoordeling van bepaalde projecten - Bijlage IV, punt 3 - Artikel 5, lid 3, onder d) - Reikwijdte van het begrip voornaamste alternatieven])

(2019/C 16/25)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court (Ierland)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Brian Holohan, Richard Guilfoyle, Noric Guilfoyle, Liam Donegan

Verwerende partij: An Bord Pleanálaen

in tegenwoordigheid van: National Parks and Wildlife Service (NPWS)

Dictum

| 1) | Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna moet aldus worden uitgelegd dat in een „passende beoordeling”, ten eerste, alle habitattypen en soorten moeten worden vastgesteld waarvoor een gebied wordt beschermd en, ten tweede, de gevolgen van het voorgestelde project moeten worden geïnventariseerd en onderzocht zowel voor de soorten in dat gebied waarvoor het niet is opgenomen als voor de habitattypen en soorten buiten dat gebied, op voorwaarde dat deze effecten de instandhoudingsdoelstellingen van het gebied kunnen aantasten. |
| --- | --- |

1)

Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna moet aldus worden uitgelegd dat in een „passende beoordeling”, ten eerste, alle habitattypen en soorten moeten worden vastgesteld waarvoor een gebied wordt beschermd en, ten tweede, de gevolgen van het voorgestelde project moeten worden geïnventariseerd en onderzocht zowel voor de soorten in dat gebied waarvoor het niet is opgenomen als voor de habitattypen en soorten buiten dat gebied, op voorwaarde dat deze effecten de instandhoudingsdoelstellingen van het gebied kunnen aantasten.

| 2) | Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat de bevoegde instantie krachtens deze bepaling enkel een vergunning mag verlenen voor een plan of een project waarvan bepaalde aspecten voor de fase van de aanleg, zoals de locatie van de bouwplaats en de aanvoerwegen, bij een later besluit door de opdrachtgever kunnen worden vastgesteld, als vaststaat dat bij de vergunning voldoende strikte voorwaarden worden gesteld die waarborgen dat deze aspecten de natuurlijke kenmerken van het gebied niet aantasten. |
| --- | --- |

2)

Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat de bevoegde instantie krachtens deze bepaling enkel een vergunning mag verlenen voor een plan of een project waarvan bepaalde aspecten voor de fase van de aanleg, zoals de locatie van de bouwplaats en de aanvoerwegen, bij een later besluit door de opdrachtgever kunnen worden vastgesteld, als vaststaat dat bij de vergunning voldoende strikte voorwaarden worden gesteld die waarborgen dat deze aspecten de natuurlijke kenmerken van het gebied niet aantasten.

| 3) | Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat een „passende beoordeling”, wanneer de bevoegde instantie de conclusies verwerpt van een wetenschappelijk advies waarin wordt bepleit nadere informatie te vergaren, een uitdrukkelijke en gedetailleerde motivering moet bevatten die elke redelijke wetenschappelijke twijfel over de gevolgen van de geplande werkzaamheden voor het betrokken gebied kan wegnemen. |
| --- | --- |

3)

Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat een „passende beoordeling”, wanneer de bevoegde instantie de conclusies verwerpt van een wetenschappelijk advies waarin wordt bepleit nadere informatie te vergaren, een uitdrukkelijke en gedetailleerde motivering moet bevatten die elke redelijke wetenschappelijke twijfel over de gevolgen van de geplande werkzaamheden voor het betrokken gebied kan wegnemen.

| 4) | Artikel 5, leden 1 en 3, van richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten en bijlage IV daarbij moeten aldus worden uitgelegd dat zij de opdrachtgever verplichten informatie te verstrekken waarin uitdrukkelijk de aanzienlijke gevolgen van zijn project worden behandeld voor alle soorten die zijn geïnventariseerd in de krachtens deze bepalingen verstrekte verklaring. |
| --- | --- |

4)

Artikel 5, leden 1 en 3, van richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten en bijlage IV daarbij moeten aldus worden uitgelegd dat zij de opdrachtgever verplichten informatie te verstrekken waarin uitdrukkelijk de aanzienlijke gevolgen van zijn project worden behandeld voor alle soorten die zijn geïnventariseerd in de krachtens deze bepalingen verstrekte verklaring.

| 5) | Artikel 5, lid 3, onder d), van richtlijn 2011/92 moet aldus worden uitgelegd dat de opdrachtgever informatie moet verstrekken over de milieueffecten van zowel de gekozen oplossing als de voornaamste alternatieven die hij heeft onderzocht en de motieven voor zijn keuze, met inachtneming van ten minste de milieueffecten, zelfs als een dergelijke alternatieve oplossing al in een vroeg stadium is verworpen. |
| --- | --- |

5)

Artikel 5, lid 3, onder d), van richtlijn 2011/92 moet aldus worden uitgelegd dat de opdrachtgever informatie moet verstrekken over de milieueffecten van zowel de gekozen oplossing als de voornaamste alternatieven die hij heeft onderzocht en de motieven voor zijn keuze, met inachtneming van ten minste de milieueffecten, zelfs als een dergelijke alternatieve oplossing al in een vroeg stadium is verworpen.

---

(1)  PB C 338 van 9.10.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/22 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/22

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Raad van State — Nederland) — K / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

(Zaak C-484/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2003/86/EG - Recht op gezinshereniging - Artikel 15 - Weigering om een autonome verblijfstitel te verlenen - Nationale regeling op grond waarvan een inburgeringsexamen moet worden behaald))

(2019/C 16/26)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: K

Verwerende partij: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

Dictum

Artikel 15, leden 1 en 4, van richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging staat niet in de weg aan een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding op grond waarvan een aanvraag voor een autonome verblijfstitel die is ingediend door een derdelander die uit hoofde van gezinshereniging langer dan vijf jaar op het grondgebied van een lidstaat heeft verbleven, kan worden afgewezen op grond dat hij niet heeft aangetoond dat hij is geslaagd voor een inburgeringsexamen over de taal en de samenleving van deze lidstaat, mits de wijze waarop de verplichting om dat examen te behalen concreet wordt uitgewerkt, niet verder gaat dan nodig is om het doel van vergemakkelijking van de integratie van derdelanders te bereiken, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

---

(1)  PB C 374 van 6.11.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/22 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/22

---

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 8 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunal Prahova — Roemenië) — Cartrans Spedition Srl / Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Ploieşti — Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Prahova, Direcţia Regională a Finanţelor Publice Bucureşti — Administraţia Fiscală pentru Contribuabili Mijlocii

(Zaak C-495/17) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Vrijstellingen - Artikel 146, lid 1, onder e), en artikel 153 - Wegvervoersactiviteiten die rechtstreeks verband houden met de uitvoer van goederen - Door tussenpersonen verrichte diensten die betrekking hebben op die activiteiten - Bewijsregeling inzake de uitvoer van goederen - Douaneaangifte - TIR-carnet])

(2019/C 16/27)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Tribunalul Prahova

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Cartrans Spedition Srl

Verwerende partij: Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Ploieşti — Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Prahova,

Direcţia Regională a Finanţelor Publice Bucureşti — Administraţia Fiscală pentru Contribuabili Mijlocii

Dictum

Artikel 146, lid 1, onder e), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, enerzijds, en deze bepaling juncto artikel 153 van deze richtlijn, anderzijds, moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een belastingpraktijk van een lidstaat op grond waarvan als voorwaarde voor de vrijstelling van belasting over de toegevoegde waarde voor vervoersdiensten die rechtstreeks verband houden met de uitvoer van goederen respectievelijk voor diensten van tussenpersonen die bij die vervoersdiensten optreden, geldt dat de belastingplichtige de douaneaangifte ten uitvoer van de betrokken goederen overlegt. In dit verband dienen de bevoegde autoriteiten met het oog op de verlening van die vrijstellingen te onderzoeken of uit alle elementen waarover zij kunnen beschikken, met een voldoende graad van waarschijnlijkheid kan worden afgeleid dat is voldaan aan de voorwaarde van uitvoer van de betrokken goederen. In deze context vormt een door de belastingplichtige overgelegd TIR-carnet dat door de douanediensten van het derde land van bestemming van de goederen werd gewaarmerkt, een aspect waarmee die autoriteiten in beginsel naar behoren rekening moeten houden, tenzij zij concrete redenen hebben om te twijfelen aan de authenticiteit of de betrouwbaarheid van dit document.

---

(1)  PB C 369 van 30.10.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/23 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/23

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 8 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vestre Landsret — Denemarken) — C&D Foods Acquisition ApS / Skatteministeriet

(Zaak C-502/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Voorgenomen verkoop van aandelen in een kleindochteronderneming - Uitgaven voor diensten waarvan gebruik is gemaakt in verband met deze verkoop - Niet-gerealiseerde verkoop - Verzoek om aftrek van voorbelasting - Werkingssfeer van de btw))

(2019/C 16/28)

Procestaal: Deens

Verwijzende rechter

Vestre Landsret

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: C&D Foods Acquisition ApS

Verwerende partij: Skatteministeriet

Dictum

De artikelen 2, 9 en 168 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelstel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat een voorgenomen, maar niet gerealiseerde verkoop van aandelen als die in het hoofdgeding, die zijn uitsluitende directe oorzaak niet vindt in de belastbare economische activiteit van de betrokken vennootschap of die geen rechtstreeks, duurzaam en noodzakelijk verlengstuk van deze economische activiteit vormt, niet binnen de werkingssfeer van de belasting over de toegevoegde waarde valt.

---

(1)  PB C 347 van 16.10.2016.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/24 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/24

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 november 2018 — BPC Lux 2 Sàrl/Europese Commissie, Portugese Republiek

(Zaak C-544/17 P) (1)

((Hogere voorziening - Staatssteun - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Steun van de Portugese autoriteiten ter afwikkeling van de financiële instelling Banco Espírito Santo SA - Oprichting en kapitalisatie van een brugbank - Besluit van de Europese Commissie waarbij de steun verenigbaar wordt verklaard met de interne markt - Procesbelang - Beroep bij de nationale gerechten tot nietigverklaring van het besluit tot afwikkeling van Banco Espírito Santo))

(2019/C 16/29)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: BPC Lux 2 Sàrl (vertegenwoordigers: J. Webber en M. Steenson, solicitors, B. Woolgar, barrister, en K. Bacon, QC)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn en P.J. Loewenthal, gemachtigden), Portugese Republiek

Dictum

| 1) | De beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 19 juli 2017, BPC Lux 2 e.a./Commissie (T-812/14, niet gepubliceerd, EU:T:2017:560), wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

De beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 19 juli 2017, BPC Lux 2 e.a./Commissie (T-812/14, niet gepubliceerd, EU:T:2017:560), wordt vernietigd.

| 2) | De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2)

De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

| 3) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

3)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

(1)  PB C 402 van 27.11.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/24 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/24

---

Arrest van het Hof (Negende kamer) van 15 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vestre Landsret — Denemarken) — Skatteministeriet / Baby Dan A/S

(Zaak C-592/17) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk douanetarief - Gecombineerde nomenclatuur - Tariefindeling - Tariefposten en postonderverdelingen 4421, 7326, 7318 15 90, 7318 19 00 en 9403 90 10 - Artikel dat speciaal is ontworpen voor de bevestiging van veiligheidshekken ter bescherming van kinderen - Dumping - Geldigheid van verordening (EG) nr. 91/2009 - Invoer van bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen uit China - Antidumpingovereenkomst van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) - Verordening (EG) nr. 384/96 - Artikel 3, lid 2, en artikel 4, lid 1 - Omschrijving van bedrijfstak van de Gemeenschap])

(2019/C 16/30)

Procestaal: Deens

Verwijzende rechter

Vestre Landsret

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Skatteministeriet

Verwerende partij: Baby Dan A/S

Dictum

| 1) | De gecombineerde nomenclatuur, opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals achtereenvolgens gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1214/2007 van de Commissie van 20 september 2007 en verordening (EG) nr. 1031/2008 van de Commissie van 19 september 2008, moet aldus worden uitgelegd dat een artikel als in het hoofdgeding, waarmee afneembare veiligheidshekken voor kinderen aan een muur of kozijn kunnen worden bevestigd, geen onderdeel van deze hekken vormt en onder postonderverdeling 7318 15 90 van de gecombineerde nomenclatuur moet worden ingedeeld. |
| --- | --- |

1)

De gecombineerde nomenclatuur, opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals achtereenvolgens gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1214/2007 van de Commissie van 20 september 2007 en verordening (EG) nr. 1031/2008 van de Commissie van 19 september 2008, moet aldus worden uitgelegd dat een artikel als in het hoofdgeding, waarmee afneembare veiligheidshekken voor kinderen aan een muur of kozijn kunnen worden bevestigd, geen onderdeel van deze hekken vormt en onder postonderverdeling 7318 15 90 van de gecombineerde nomenclatuur moet worden ingedeeld.

| 2) | Uit het onderzoek van de vierde prejudiciële vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van verordening (EG) nr. 91/2009 van de Raad van 26 januari 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China. |
| --- | --- |

2)

Uit het onderzoek van de vierde prejudiciële vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van verordening (EG) nr. 91/2009 van de Raad van 26 januari 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China.

---

(1)  PB C 424 van 11.12.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/25 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/25

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door l’Augstākā tiesa — Letland) — „BTA Baltic Insurance Company” AS, voorheen „Balcia Insurance” SE / „Baltijas Apdrošināšanas Nams” AS

(Zaak C-648/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Verplichte verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven - Richtlijn 72/166/EEG - Artikel 3, lid 1 - Begrip ‚deelneming aan het verkeer van voertuigen’ - Ongeval met twee op een parkeerterrein gestalde voertuigen - Materiële schade aan een voertuig veroorzaakt door een passagier van het voertuig ernaast die het portier ervan opent))

(2019/C 16/31)

Procestaal: Lets

Verwijzende rechter

Augstākā tiesa

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij:„BTA Baltic Insurance Company” AS, voorheen „Balcia Insurance” SE

Verwerende partij:„Baltijas Apdrošināšanas Nams” AS

Dictum

Artikel 3, lid 1, van richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid moet aldus worden uitgelegd dat het in die bepaling gebezigde begrip „deelneming aan het verkeer van voertuigen” mede ziet op een situatie waarin de passagier van een op een parkeerterrein gestald voertuig bij het openen van het portier van dat voertuig, het ernaast geparkeerde voertuig heeft geraakt en beschadigd.

---

(1)  PB C 72 van 26.02.2018.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/26 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/26

---

Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 25 oktober 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa — Spanje) — Elena Barba Giménez / Francisca Carrión Lozano

(Zaak C-426/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 47 - Begunstigde van rechtsbijstand - Vergoeding van pro-Deoadvocaten - Vaststelling van prijzen door de orde van advocaten - Cliënte niet vooraf geïnformeerd over de prijzen van de advocaat - Honorariavordering - Toetsing van oneerlijke bedingen en praktijken - Hoofdgeding - Aanhangigmaking bij een bevoegd orgaan - Geen aanhangigmaking bij de verwijzende rechter - Beantwoording van de prejudiciële vragen - Nut - Geen - Kennelijke niet-ontvankelijkheid))

(2019/C 16/32)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Elena Barba Giménez

Verwerende partij: Francisca Carrión Lozano

Dictum

Het verzoek om een prejudiciële beslissing dat is ingediend door de Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa (arbeidsrechtbank nr. 2 te Terrassa, Spanje) bij besluit van 27 juni 2017, is kennelijk niet-ontvankelijk.

---

(1)  PB C 300 van 11.09.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/26 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/26

---

Hogere voorziening ingesteld op 3 mei 2018 door UF tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 7 maart 2018 in zaak T-422/17, UF / Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

(Zaak C-300/18 P)

(2019/C 16/33)

Procestaal: Litouws

Partijen

Rekwirant: UF (vertegenwoordiger: L. Gudaitė, advocaat)

Andere partijen in de procedure: Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

Bij beschikking van 11 oktober 2018 heeft het Hof van Justitie (Tiende kamer) het beroep kennelijk ongegrond verklaard.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/27 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/27

---

Hogere voorziening ingesteld op 15 augustus 2018 door Xabier Uribe-Etxebarría Jiménez tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 29 mei 2018 in zaak T-577/15, Xabier Uribe-Etxebarría Jiménez/EUIPO — Núcleo de comunicaciones y control, S.L.

(Zaak C-534/18 P)

(2019/C 16/34)

Procestaal: Spaans

Partijen

Rekwirant: Xabier Uribe-Etxebarría Jiménez (vertegenwoordiger: M. Esteve Sanz, abogada)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie en Núcleo de comunicaciones y control, S.L.

Conclusies

| — | het bestreden arrest vernietigen voor zover daarbij het eerste middel van het beroep van rekwirant voor het Gerecht is afgewezen en voor zover daarbij het derde middel van dat beroep gedeeltelijk is afgewezen. |
| --- | --- |

—

het bestreden arrest vernietigen voor zover daarbij het eerste middel van het beroep van rekwirant voor het Gerecht is afgewezen en voor zover daarbij het derde middel van dat beroep gedeeltelijk is afgewezen.

| — | de conclusies die voortvloeien uit het eerste middel van het beroep voor het Gerecht en, subsidiair, die welke voortvloeien uit het derde middel van dat beroep toewijzen. |
| --- | --- |

—

de conclusies die voortvloeien uit het eerste middel van het beroep voor het Gerecht en, subsidiair, die welke voortvloeien uit het derde middel van dat beroep toewijzen.

| — | EUIPO en interveniënte verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht en in het kader van de onderhavige hogere voorziening. |
| --- | --- |

—

EUIPO en interveniënte verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht en in het kader van de onderhavige hogere voorziening.

Middelen en voornaamste argumenten

Het
  eerste middel
  in hogere voorziening, dat is verdeeld in zes onderdelen, is gericht tegen de motivering van het bestreden arrest op grond waarvan het Gerecht, na te hebben vastgesteld dat de kamer van beroep van EUIPO het recht had om de door rekwirant tijdig bij hem ingediende aanvullende memorie buiten beschouwing te laten, het eerste middel van het bij het Gerecht ingestelde beroep, ontleend aan schending van de artikelen 63, lid 1, 64, lid 1, en 76, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) door de beslissing van de kamer van beroep van EUIPO, heeft verworpen.

Met het eerste onderdeel stelt rekwirant schending van artikel 36 van het Statuut van het Hof van Justitie en van artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, doordat het Gerecht niet heeft voldaan aan de motiveringsplicht, aangezien het in het bestreden arrest geen uitspraak heeft gedaan over het door rekwirant ter terechtzitting aangevoerde argument dat de door het EUIPO in zijn memorie van antwoord aangevoerde argumentatie niet-ontvankelijk is.

Het tweede onderdeel is ontleend aan (i) schending van artikel 36 van het Statuut van het Hof van Justitie en van artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, doordat niet is voldaan aan de verplichting om ambtshalve vast te stellen dat de litigieuze beslissing geen motivering bevat met betrekking tot de redenen waarom geen rekening is gehouden met het verzoek van rekwirant om het aan de nietigheidsafdeling van het EUIPO overgelegde bewijs van gebruik opnieuw te analyseren; (ii) schending van de rechten van de verdediging van rekwirant, voor zover in het bestreden arrest de in de memorie van antwoord van het EUIPO aangevoerde nieuwe motivering is aanvaard en niet amtshalve is vastgesteld dat de beslissing van de kamer van beroep een motiveringsgebrek bevat; (iii) onjuiste opvatting van de feiten, aangezien in het bestreden arrest is geoordeeld dat de kamer van beroep het recht had om de door rekwirant ingediende memorie buiten beschouwing te laten, ook al heeft de kamer van beroep deze niet buiten beschouwing gelaten.

Met het derde onderdeel beroept rekwirant zich op een onjuiste opvatting van de feiten en, meer bepaald, van de argumenten in de (oorspronkelijke en aanvullende) middelen die rekwirant voor de kamer van beroep van EUIPO heeft aangevoerd.

Met het vierde onderdeel stelt rekwirant dat het bestreden arrest de artikelen 63, lid 1, 64, lid 1, 76, lid 1, en 57, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 schendt, aangezien het Gerecht deze artikelen onjuist heeft uitgelegd door de beslissing van de kamer van beroep van het EUIPO om geen uitspraak te doen op een verzoek van rekwirant dat bij de kamer van beroep is besproken, te bevestigen.

Het vijfde onderdeel is ontleend aan schending van artikel 64 van verordening (EG) nr. 207/2009, doordat in het bestreden arrest is geoordeeld dat, wanneer de vraag van het normaal gebruik niet uitdrukkelijk aan de kamer van beroep is voorgelegd, geen rechtsvraag vormt die door de kamer van beroep noodzakelijkerwijs moet worden onderzocht om uitspraak te doen over het aan hem voorgelegde geschil.

Met het zesde onderdeel stelt rekwirant schending van de artikelen 60 en 64 van verordening (EG) nr. 207/2009 en regel 49, lid 1, van verordening nr. 2868/95 (2) doordat het Gerecht op de onderhavige zaak de rechtspraak heeft toegepast inzake deze twee artikelen, die de ontvankelijkheid van beroepen voor de kamer van beroep van het EUIPO regelen, terwijl het beroep in de onderhavige zaak door de kamer van beroep niet niet-ontvankelijk is verklaard, en, indien dat wel het geval zou zijn geweest, die verklaring in strijd zou zijn geweest met deze twee artikelen, aangezien de door rekwirant ingediende memories niet niet-ontvankelijk waren.

Het
  tweede middel
  in hogere voorziening is gericht tegen de motivering in het bestreden arrest op grond waarvan het derde middel van het bij het Gerecht ingestelde beroep, dat stelt dat de beslissing van de kamer van beroep van het EUIPO in strijd is met artikel 8 van verordening (EG) nr. 207/2009, gedeeltelijk is afgewezen. Het middel bestaat uit twee onderdelen.

Het eerste onderdeel stelt dat artikel 36 van het Statuut van het Hof van Justitie en artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht zijn geschonden doordat het bestreden arrest geen motivering bevat met betrekking tot de betekenis die moet worden toegekend aan de vaststellingen in de beslissingen van de nietigheidsafdeling en de kamer van beroep van het EUIPO betreffende de waren waarvoor het oudere merk werd geacht te zijn aangevraagd. Voorts wordt gesteld dat bovengenoemde vaststellingen onjuist zijn opgevat, aangezien de betekenis die in het bestreden arrest aan deze vaststellingen wordt toegekend in tegenspraak is met de vaststellingen in die beslissingen, met de argumenten van de partijen en met het bewijsmateriaal in de procedure.

Het tweede onderdeel is ontleend aan schending van artikel 8 van verordening (EG) nr. 207/2009, voor zover in het bestreden arrest is vastgesteld dat de diensten van klasse 42 van het litigieuze onderzochte merk en de waren waarvoor het oudere merk werd geacht te zijn ingeschreven, soortgelijk zijn.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Uniemerk (PB 2009, L 78, blz. 1).

(2)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het Gemeenschapsmerk (PB 1995, L 303, blz. 1).

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/28 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/28

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie (België) op 29 augustus 2018 — IK

(Zaak C-551/18)

(2019/C 16/35)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hof van Cassatie

Partijen in het hoofdgeding

Verzoeker: IK

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 8.1,f), Kaderbesluit Europees Aanhoudingsbevel (1) zo worden uitgelegd dat het volstaat dat een uitvaardigende rechterlijke autoriteit in het Europees aanhoudingsbevel enkel melding maakt van de opgelegde uitvoerbare vrijheidsstraf en dus niet van de voor hetzelfde feit en bij dezelfde rechterlijke beslissing opgelegde bijkomende straf, zoals de TBS, die slechts tot effectieve vrijheidsbeneming zal aanleiding geven na de uitvoering van de eerstbedoelde vrijheidsstraf en slechts na een uitdrukkelijke beslissing daartoe van de strafuitvoeringsrechtbank; |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 8.1,f), Kaderbesluit Europees Aanhoudingsbevel (1) zo worden uitgelegd dat het volstaat dat een uitvaardigende rechterlijke autoriteit in het Europees aanhoudingsbevel enkel melding maakt van de opgelegde uitvoerbare vrijheidsstraf en dus niet van de voor hetzelfde feit en bij dezelfde rechterlijke beslissing opgelegde bijkomende straf, zoals de TBS, die slechts tot effectieve vrijheidsbeneming zal aanleiding geven na de uitvoering van de eerstbedoelde vrijheidsstraf en slechts na een uitdrukkelijke beslissing daartoe van de strafuitvoeringsrechtbank;

| 2) | Zo vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, of artikel 8.1,f), Kaderbesluit Europees Aanhoudingsbevel zo moet worden uitgelegd dat de overlevering door de lidstaat van de uitvoerende rechterlijke overheid op grond van een Europees aanhoudingsbevel dat enkel melding maakt van de opgelegde uitvoerbare vrijheidsstraf en dus niet van de opgelegde bijkomende straf van de TBS welke voor hetzelfde feit en bij dezelfde rechterlijke beslissing werd opgelegd, tot gevolg heeft dat in de lidstaat van de uitvaardigende rechterlijke overheid tot effectieve vrijheidsbeneming ter uitvoering van die bijkomende straf kan worden overgegaan; |
| --- | --- |

2)

Zo vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, of artikel 8.1,f), Kaderbesluit Europees Aanhoudingsbevel zo moet worden uitgelegd dat de overlevering door de lidstaat van de uitvoerende rechterlijke overheid op grond van een Europees aanhoudingsbevel dat enkel melding maakt van de opgelegde uitvoerbare vrijheidsstraf en dus niet van de opgelegde bijkomende straf van de TBS welke voor hetzelfde feit en bij dezelfde rechterlijke beslissing werd opgelegd, tot gevolg heeft dat in de lidstaat van de uitvaardigende rechterlijke overheid tot effectieve vrijheidsbeneming ter uitvoering van die bijkomende straf kan worden overgegaan;

| 3) | Zo vraag 1 ontkennend wordt beantwoord, of artikel 8.1,f,), Kaderbesluit Europees Aanhoudingsbevel zo moet worden uitgelegd dat het niet-vermelden van de opgelegde bijkomende vrijheidsstraf van TBS door de uitvaardigende rechterlijke overheid in het Europees aanhoudingsbevel tot gevolg heeft dat de opgelegde bijkomende straf, waarvan mag worden aangenomen dat de uitvoerende rechterlijke overheid er geen kennis van heeft, niet tot effectieve vrijheidsbeneming in de uitvaardigende lidstaat kan aanleiding geven. |
| --- | --- |

3)

Zo vraag 1 ontkennend wordt beantwoord, of artikel 8.1,f,), Kaderbesluit Europees Aanhoudingsbevel zo moet worden uitgelegd dat het niet-vermelden van de opgelegde bijkomende vrijheidsstraf van TBS door de uitvaardigende rechterlijke overheid in het Europees aanhoudingsbevel tot gevolg heeft dat de opgelegde bijkomende straf, waarvan mag worden aangenomen dat de uitvoerende rechterlijke overheid er geen kennis van heeft, niet tot effectieve vrijheidsbeneming in de uitvaardigende lidstaat kan aanleiding geven.

---

(1)  Kaderbesluit van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen lidstaten (2002/584/JBZ) (PB 2002, L 190, blz. 1).

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/29 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/29

---

Hogere voorziening ingesteld op 11 september 2018 door Rogesa Roheisengesellschaft Saar mbH tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 11 juli 2018 in zaak T-643/13, Rogesa Roheisengesellschaft Saar mbH / Commissie

(Zaak C-568/18 P)

(2019/C 16/36)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Rogesa Roheisengesellschaft Saar mbH (vertegenwoordigers: S. Altenschmidt, D. Jacob, Rechtsanwälte)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht van 11 juli 2018 in zaak T-476/12 vernietigen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van 11 juli 2018 in zaak T-476/12 vernietigen;

| — | het besluit van de Commissie van 15 september 2013 met kenmerk GestDem 2013/1504 nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van de Commissie van 15 september 2013 met kenmerk GestDem 2013/1504 nietig verklaren;

| — | subsidiair, het arrest van het Gerecht vernietigen en de zaak naar het Gerecht terugverwijzen. |
| --- | --- |

—

subsidiair, het arrest van het Gerecht vernietigen en de zaak naar het Gerecht terugverwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirante voert de volgende middelen aan:

| 1. | Het Gerecht heeft de vereisten van verordening (EG) nr. 1367/2006 (1) voor de weigering van vrije toegang tot milieu-informatie onjuist beoordeeld. Het heeft de weigeringsgrond in artikel 4, lid 2, eerste streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (2), gelezen in samenhang met artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 1367/2006 te ruim uitgelegd in het licht van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus. Het Gerecht gaat er ten onrechte van uit dat de informatie over de CO2-efficiëntie van een industriële installatie commercieel gevoelige informatie is. |
| --- | --- |

1.

Het Gerecht heeft de vereisten van verordening (EG) nr. 1367/2006 (1) voor de weigering van vrije toegang tot milieu-informatie onjuist beoordeeld. Het heeft de weigeringsgrond in artikel 4, lid 2, eerste streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (2), gelezen in samenhang met artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 1367/2006 te ruim uitgelegd in het licht van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus. Het Gerecht gaat er ten onrechte van uit dat de informatie over de CO2-efficiëntie van een industriële installatie commercieel gevoelige informatie is.

| 2. | Het Gerecht heeft in strijd met artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 1367/2006 en artikel 4, lid 2, van verordening (EG) nr. 1049/2001 het bestaan van milieu-informatie over emissies niet erkend. |
| --- | --- |

2.

Het Gerecht heeft in strijd met artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 1367/2006 en artikel 4, lid 2, van verordening (EG) nr. 1049/2001 het bestaan van milieu-informatie over emissies niet erkend.

| 3. | Het Gerecht heeft bovendien onvoldoende rekening gehouden met het door rekwirante aangevoerde hoger openbaar belang van toegang tot de betrokken milieu-informatie. |
| --- | --- |

3.

Het Gerecht heeft bovendien onvoldoende rekening gehouden met het door rekwirante aangevoerde hoger openbaar belang van toegang tot de betrokken milieu-informatie.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen, PB 2006, L 264, blz. 13.

(2)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/30 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/30

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Erding (Duitsland) op 19 oktober 2018 — F. / Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV

(Zaak C-656/18)

(2019/C 16/37)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Erding

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: F.

Verwerende partij: Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV

De zaak is bij beschikking van het Hof van 7 november 2018 in het register van het Hof doorgehaald.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/30 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/30

---

Beroep ingesteld op 30 oktober 2018 — Europese Commissie / Koninkrijk België

(Zaak C-676/18)

(2019/C 16/38)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Condou-Durande, C. Cattabriga, G. von Rintelen, gemachtigden)

Verwerende partij: Koninkrijk België

Conclusies

| — | vaststellen dat het Koninkrijk België in de krachtens artikel 28, lid 1, van richtlijn 2014/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 (1) op hem rustende verplichtingen is tekortgeschoten door niet uiterlijk op 30 september 2016 alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan deze richtlijn, althans door die bepalingen niet aan de Commissie mee te delen; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat het Koninkrijk België in de krachtens artikel 28, lid 1, van richtlijn 2014/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 (1) op hem rustende verplichtingen is tekortgeschoten door niet uiterlijk op 30 september 2016 alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan deze richtlijn, althans door die bepalingen niet aan de Commissie mee te delen;

| — | het Koninkrijk België overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU veroordelen tot betaling van een dwangsom van 49 906,50 EUR per dag vertraging in de nakoming van de verplichting tot mededeling van de maatregelen ter omzetting van richtlijn 2014/36/EU, vanaf de datum van uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak. Deze dwangsom moet worden overgemaakt op een rekening die de Commissie zal meedelen; |
| --- | --- |

—

het Koninkrijk België overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU veroordelen tot betaling van een dwangsom van 49 906,50 EUR per dag vertraging in de nakoming van de verplichting tot mededeling van de maatregelen ter omzetting van richtlijn 2014/36/EU, vanaf de datum van uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak. Deze dwangsom moet worden overgemaakt op een rekening die de Commissie zal meedelen;

| — | het Koninkrijk België verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De lidstaten waren op grond van artikel 28, lid 1, van richtlijn 2014/36/EU verplicht om uiterlijk op 30 september 2016 de nodige nationale maatregelen te nemen ter uitvoering van de krachtens deze richtlijn op hen rustende verplichtingen. Aangezien België niet alle maatregelen ter omzetting van die richtlijn heeft meegedeeld, heeft de Commissie besloten de zaak bij het Hof van Justitie aanhangig te maken.

In haar beroep stelt de Commissie voor dat België wordt veroordeeld tot betaling van een dwangsom van 49 906,50 EUR per dag. Bij de berekening van de dwangsom is rekening gehouden met de ernst en de duur van de inbreuk alsook met het afschrikkende effect ervan op basis van de financiële draagkracht van deze lidstaat.

---

(1)  Richtlijn 2014/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende de voorwaarden voor toegang en verblijf van onderdanen van derde landen met het oog op tewerkstelling als seizoenarbeider (PB 2014, L 94, blz. 375).

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/31 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/31

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 7 november 2018 — Minister for Justice and Equality / ND

(Zaak C-685/18)

(2019/C 16/39)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court (Ierland)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Minister for Justice and Equality

Verwerende partij: ND

Prejudiciële vragen

| 1) | Zijn de criteria aan de hand waarvan kan worden vastgesteld of een als uitvaardigende rechterlijke autoriteit in de zin van artikel 6, lid 1 (1), aangeduide openbare aanklager een rechterlijke autoriteit is volgens de autonome betekenis van dat begrip in artikel 6, lid 1, van het kaderbesluit van 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten [2002/584/JBZ], dat (1) de openbare aanklager onafhankelijk optreedt ten opzichte van de uitvoerende macht en (2) in zijn eigen rechtsorde wordt geacht deel te nemen aan de rechtsbedeling? |
| --- | --- |

1)

Zijn de criteria aan de hand waarvan kan worden vastgesteld of een als uitvaardigende rechterlijke autoriteit in de zin van artikel 6, lid 1 (1), aangeduide openbare aanklager een rechterlijke autoriteit is volgens de autonome betekenis van dat begrip in artikel 6, lid 1, van het kaderbesluit van 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten [2002/584/JBZ], dat (1) de openbare aanklager onafhankelijk optreedt ten opzichte van de uitvoerende macht en (2) in zijn eigen rechtsorde wordt geacht deel te nemen aan de rechtsbedeling?

| 2) | Indien dat niet het geval is, wat zijn dan de criteria aan de hand waarvan een nationale rechter dient vast te stellen of een als uitvaardigende rechterlijke autoriteit in de zin van artikel 6, lid 1, van het kaderbesluit aangeduide openbare aanklager een rechterlijke autoriteit is in de zin van dat artikel? |
| --- | --- |

2)

Indien dat niet het geval is, wat zijn dan de criteria aan de hand waarvan een nationale rechter dient vast te stellen of een als uitvaardigende rechterlijke autoriteit in de zin van artikel 6, lid 1, van het kaderbesluit aangeduide openbare aanklager een rechterlijke autoriteit is in de zin van dat artikel?

| 3) | Indien de criteria vereisen dat een openbare aanklager deelneemt aan de rechtsbedeling, dient dat dan te worden vastgesteld volgens de status die hij heeft in zijn eigen rechtsorde of veeleer aan de hand van bepaalde objectieve maatstaven? In laatstgenoemd geval, wat zijn dan die objectieve maatstaven? |
| --- | --- |

3)

Indien de criteria vereisen dat een openbare aanklager deelneemt aan de rechtsbedeling, dient dat dan te worden vastgesteld volgens de status die hij heeft in zijn eigen rechtsorde of veeleer aan de hand van bepaalde objectieve maatstaven? In laatstgenoemd geval, wat zijn dan die objectieve maatstaven?

| 4) | Is de openbare aanklager van de Republiek Litouwen een rechterlijke autoriteit volgens de autonome betekenis van dat begrip in artikel 6, lid 1, van het kaderbesluit van 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten? |
| --- | --- |

4)

Is de openbare aanklager van de Republiek Litouwen een rechterlijke autoriteit volgens de autonome betekenis van dat begrip in artikel 6, lid 1, van het kaderbesluit van 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten?

---

(1)  Kaderbesluit van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten [2002/584/JBZ] (PB 2002, L 190, blz. 1).

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/32 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/32

---

Beschikking van de president van de Eerste kamer van het Hof van 19 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Fédération des fabricants de cigares, Coprova, E-Labo France, Smakq développement / Premier ministre, Ministre des Affaires sociales et de la Santé, in tegenwoordigheid van: Société J. Cortès France, Scandinavian Tobacco Group France, Villiger France

(Zaak C-288/17) (1)

(2019/C 16/40)

Procestaal: Frans

De president van de Eerste van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 256 van 7.8.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/32 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/32

---

Beschikking van de president van het Hof van 22 augustus 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf — Duitsland) — Stefan Neldner / Eurowings GmbH

(Zaak C-299/18) (1)

(2019/C 16/41)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 285 van 13.8.2018.

---

Gerecht

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/33 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/33

---

Arrest van het Gerecht van 15 november 2018 — PKK/Raad

(Zaak T-316/14) (1)

((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen de PKK in het kader van de strijd tegen het terrorisme - Bevriezing van tegoeden - Bevoegdheid van de Raad - Mogelijkheid voor een instantie van een derde land om te worden aangemerkt als ‚bevoegde instantie’ in de zin van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB - Feitelijke grondslag voor besluiten tot bevriezing van tegoeden - Verwijzing naar terroristische daden - Rechterlijke toetsing - Motiveringsplicht - Exceptie van onwettigheid”))

(2019/C 16/42)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Kurdistan Workers’ Party (PKK) (vertegenwoordigers: A. van Eik, T. Buruma en M. Wijngaarden, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Naert en G. Étienne, vervolgens F. Naert en H. Marcos Fraile, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Brodie en V. Kaye, vervolgens C. Brodie en S. Brandon, vervolgens C. Brodie, C. Crane en R. Fadoju, vervolgens C. Brodie, R. Fadoju en P. Nevill, en ten slotte R. Fadoju, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Castillo de la Torre en D. Gauci, vervolgens D. Gauci en J. Norris-Usher en T. Ramopoulos, en ten slotte J. Norris-Usher, T. Ramopoulos en R. Tricot, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot, aanvankelijk, nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 125/2014 van de Raad van 10 februari 2014 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening (EU) nr. 714/2013 (PB 2014, L 40, blz. 9), voor zover die handeling verzoekster betreft, en, later, nietigverklaring van andere daaropvolgende handelingen, voor zover zij verzoekster betreffen.

Dictum

| 1) | Uitvoeringsverordening (EU) nr. 125/2014 van de Raad van 10 februari 2014 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening (EU) nr. 714/2013, wordt nietig verklaard voor zover zij Kurdistan Workers’ Party (PKK) betreft. |
| --- | --- |

1)

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 125/2014 van de Raad van 10 februari 2014 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening (EU) nr. 714/2013, wordt nietig verklaard voor zover zij Kurdistan Workers’ Party (PKK) betreft.

| 2) | Uitvoeringsverordening (EU) nr. 790/2014 van de Raad van 22 juli 2014 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening nr. 125/2014, wordt nietig verklaard voor zover zij de PKK betreft. |
| --- | --- |

2)

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 790/2014 van de Raad van 22 juli 2014 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening nr. 125/2014, wordt nietig verklaard voor zover zij de PKK betreft.

| 3) | Uitvoeringsverordening (EU) 2015/513 van de Raad van 26 maart 2015 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening nr. 790/2014, wordt nietig verklaard voor zover zij de PKK betreft. |
| --- | --- |

3)

Uitvoeringsverordening (EU) 2015/513 van de Raad van 26 maart 2015 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening nr. 790/2014, wordt nietig verklaard voor zover zij de PKK betreft.

| 4) | Besluit (GBVB) 2015/521 van de Raad van 26 maart 2015 inzake de actualisering en wijziging van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en tot intrekking van besluit 2014/483/GBVB, wordt nietig verklaard voor zover het de PKK betreft. |
| --- | --- |

4)

Besluit (GBVB) 2015/521 van de Raad van 26 maart 2015 inzake de actualisering en wijziging van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en tot intrekking van besluit 2014/483/GBVB, wordt nietig verklaard voor zover het de PKK betreft.

| 5) | Uitvoeringsverordening (EU) 2015/1325 van de Raad van 31 juli 2015 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening 2015/513, wordt nietig verklaard voor zover zij de PKK betreft. |
| --- | --- |

5)

Uitvoeringsverordening (EU) 2015/1325 van de Raad van 31 juli 2015 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening 2015/513, wordt nietig verklaard voor zover zij de PKK betreft.

| 6) | Besluit (GBVB) 2015/1334 van de Raad van 31 juli 2015 inzake de actualisering van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en tot intrekking van besluit 2015/521, wordt nietig verklaard voor zover het de PKK betreft. |
| --- | --- |

6)

Besluit (GBVB) 2015/1334 van de Raad van 31 juli 2015 inzake de actualisering van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en tot intrekking van besluit 2015/521, wordt nietig verklaard voor zover het de PKK betreft.

| 7) | Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2425 van de Raad van 21 december 2015 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening 2015/1325, wordt nietig verklaard voor zover zij de PKK betreft. |
| --- | --- |

7)

Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2425 van de Raad van 21 december 2015 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening 2015/1325, wordt nietig verklaard voor zover zij de PKK betreft.

| 8) | Uitvoeringsverordening (EU) 2016/1127 van de Raad van 12 juli 2016 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening 2015/2425, wordt nietig verklaard voor zover zij de PKK betreft. |
| --- | --- |

8)

Uitvoeringsverordening (EU) 2016/1127 van de Raad van 12 juli 2016 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening 2015/2425, wordt nietig verklaard voor zover zij de PKK betreft.

| 9) | Uitvoeringsverordening (EU) 2017/150 van de Raad van 27 januari 2017 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening 2016/1127, wordt nietig verklaard voor zover zij de PKK betreft. |
| --- | --- |

9)

Uitvoeringsverordening (EU) 2017/150 van de Raad van 27 januari 2017 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening 2016/1127, wordt nietig verklaard voor zover zij de PKK betreft.

| 10) | Uitvoeringsverordening (EU) 2017/1420 van de Raad van 4 augustus 2017 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening 2017/150, wordt nietig verklaard voor zover zij de PKK betreft. |
| --- | --- |

10)

Uitvoeringsverordening (EU) 2017/1420 van de Raad van 4 augustus 2017 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening 2017/150, wordt nietig verklaard voor zover zij de PKK betreft.

| 11) | Besluit (GBVB) 2017/1426 van de Raad van 4 augustus 2017 inzake de actualisering van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en tot intrekking van besluit (GBVB) 2017/154, wordt nietig verklaard voor zover het de PKK betreft. |
| --- | --- |

11)

Besluit (GBVB) 2017/1426 van de Raad van 4 augustus 2017 inzake de actualisering van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en tot intrekking van besluit (GBVB) 2017/154, wordt nietig verklaard voor zover het de PKK betreft.

| 12) | Voor het overige wordt het verzoek om het Gerecht te horen verklaren dat verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, niet op de PKK van toepassing is, afgewezen. |
| --- | --- |

12)

Voor het overige wordt het verzoek om het Gerecht te horen verklaren dat verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, niet op de PKK van toepassing is, afgewezen.

| 13) | De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van de PKK. |
| --- | --- |

13)

De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van de PKK.

| 14) | De Europese Commissie en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zullen elk hun eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

14)

De Europese Commissie en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zullen elk hun eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 245 van 28.07.2014.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/35 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/35

---

Arrest van het Gerecht van 15 november 2018 — Tempus Energy en Tempus Energy Technology / Commissie

(Zaak T-793/14) (1)

((„Staatssteun - Capaciteitsmarkt van het Verenigd Koninkrijk - Steunregeling - Artikel 108, leden 2 en 3, VWEU - Begrip, twijfel’ in de zin van artikel 4, lid 3 of 4, van verordening (EG) nr. 659/1999 - Richtsnoeren staatssteun ten behoeve van milieubescherming en energie 2014-2020 - Besluit van geen bezwaar - Geen inleiding van de formele onderzoeksprocedure - Procedurele rechten van belanghebbenden”))

(2019/C 16/43)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Tempus Energy Ltd (Worcester, Verenigd Koninkrijk) en Tempus Energy Technology Ltd (Cheltenham, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Derenne, J. Blockx, C. Ziegler en M. Kinsella, vervolgens J. Derenne, J. Blockx en C. Ziegler en tenslotte J. Derenne en C. Ziegler, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: É. Gippini Fournier, R. Sauer, K. Herrmann en P. Němečková, gemachtigden)

Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Brodie en L. Christie, gemachtigden, bijgestaan door G. Facenna, QC, vervolgens S. Simmons, M. Holt, C. Brodie, en S. Brandon, gemachtigden, bijgestaan door G. Facenna, QC, vervolgens M. Holt, C. Brodie, en S. Brandon en D. Robertson, gemachtigden, bijgestaan door G. Facenna, QC, en tenslotte S. Brandon, gemachtigde)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2014) 5083 final van de Commissie van 23 juli 2014 om geen bezwaar te maken tegen de steunregeling met betrekking tot de capaciteitsmarkt van het Verenigd Koninkrijk op grond van het argument dat deze regeling krachtens artikel 107, lid 3, onder c), VWEU verenigbaar is met de interne markt (Staatssteun 2014/N-2) (PB 2014, C 348, blz. 5).

Dictum

| 1) | Besluit C(2014) 5083 final van de Commissie van 23 juli 2014 om geen bezwaar te maken tegen de steunregeling met betrekking tot de capaciteitsmarkt van het Verenigd Koninkrijk op grond van het argument dat deze regeling krachtens artikel 107, lid 3, onder c), VWEU verenigbaar is met de interne markt (Staatssteun 2014/N-2), wordt nietig verklaard. |
| --- | --- |

1)

Besluit C(2014) 5083 final van de Commissie van 23 juli 2014 om geen bezwaar te maken tegen de steunregeling met betrekking tot de capaciteitsmarkt van het Verenigd Koninkrijk op grond van het argument dat deze regeling krachtens artikel 107, lid 3, onder c), VWEU verenigbaar is met de interne markt (Staatssteun 2014/N-2), wordt nietig verklaard.

| 2) | De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en die van Tempus Energy Ltd en Tempus Energy Technology Ltd. |
| --- | --- |

2)

De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en die van Tempus Energy Ltd en Tempus Energy Technology Ltd.

| 3) | Het Verenigd Koninkrijk draagt zijn eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Verenigd Koninkrijk draagt zijn eigen kosten.

---

(1)  PB C 81 van 9.3.2015.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/36 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/36

---

Arrest van het Gerecht van 25 september 2018 — Psara e.a / Parlement

(Zaken T-639/15 tot en met T- 666/15 en T- 94/16) (1)

([„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Europees Parlement - Uitgave door de leden van het Europees Parlement van hun vergoedingen - Weigering van toegang - Niet-bestaande documenten - Persoonsgegevens - Verordening (EG) nr. 45/2001 - Noodzaak van de doorgifte van gegevens - Concreet en individueel onderzoek - Gedeeltelijke toegang - Buitensporige administratieve belasting - Motiveringsplicht”])

(2019/C 16/44)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij in zaak T-639/15: Maria Psara (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaak T-640/15: Tina Kristan (Ljubljana, Slovenië) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaak T-641/15: Tanja Malle (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaak T-642/15: Wojciech Cieśla (Warschau, Polen) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaak T-643/15: Staffan Dahllof (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaak T-644/15: Delphine Reuter (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaken T-645/15 en T-654/15: České centrum pro investigativní žurnalistiku o.p.s. (Praag, Tsjechië) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaak T-646/15: Harry Karanikas (Chalándri, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaken T-647/15 en T-657/15: Crina Boros (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaken T-648/15, T-663/15 en T-665/15: Baltijas pētnieciskās žurnālistikas centrs Re:Baltica (Riga, Letland) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaak T-649/15: Balazs Toth (Boedapest, Hongarije) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaak T-650/15: Minna Knus-Galán (Helsinki, Finland) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaak T-651/15: Atanas Tchobanov (Plessis-Robinson, Frankrijk) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaak T-652/15: Dirk Liedtke (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaak T-653/15: Nils Mulvad (Risskov, Denemarken) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaak T-655/15: Hugo van der Parre (Huizen, Nederland) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaak T-656/15: Guia Baggi (Florence, Italie) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaak T-658/15: Marcos García Rey (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaak T-659/15: Mark Lee Hunter (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaak T-660/15: Kristof Clerix (Brussel) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaak T-661/15: Rui Araujo (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaak T-662/15: Anuška Delić (Ljubljana) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaak T-664/15: Jacob Borg (San Ġiljan, Malta) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaak T-666/15: Matilda Bačelić (Zagreb, Kroatië) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verzoekende partij in zaak T-94/16: Gavin Sheridan (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: N. Görlitz, C. Burgos en M. Windisch, gemachtigden)

Voorwerp

betreffende verzoeken krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van de volgende besluiten van het Parlement: A(2015) 8324 C, A(2015) 8463 C, A(2015) 8627 C, A(2015) 8682 C, A(2015) 8594 C, A(2015) 8551 C, A(2015) 8732 C, A(2015) 8681 C, A(2015) 8334 C, A(2015) 8327 C, A(2015) 8344 C, van 14 september 2015, A(2015) 8656 C, A(2015) 8678 C, A(2015) 8361 C, A(2015) 8663 C, A(2015) 8360 C, A(2015) 8486 C, A(2015) 8305 C, van 15 september 2015, A(2015) 8602 C, A(2015) 8554 C, A(2015) 8490 C, A(2015) 8659 C, A(2015) 8547 C, A(2015) 8552 C, A(2015) 8553 C, A(2015) 8661 C, A(2015) 8684 C, A(2015) 8672 C, van 16 september 2015, en A(2015) 13844 C, van 14 januari 2016, waarbij het Parlement op grond van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43) de confirmatieve verzoeken van verzoekers om toegang tot de documenten van het Parlement die informatie bevatten over de vergoedingen van leden van het Parlement, heeft afgewezen.

Dictum

| 1) | De zaken T-639/15 tot en met T-666/15 en T-94/16 worden gevoegd voor het arrest. |
| --- | --- |

1)

De zaken T-639/15 tot en met T-666/15 en T-94/16 worden gevoegd voor het arrest.

| 2) | De beroepen worden verworpen. |
| --- | --- |

2)

De beroepen worden verworpen.

| 3) | Maria Psara, Tina Kristan, Tanja Malle, Wojciech Cieśla, Staffan Dahllof, Delphine Reuter, České centrum pro investigativní žurnalistiku o.p.s., Harry Karanikas, Crina Boros, Baltijas pētnieciskās žurnālistikas centrs Re:Baltica, Balazs Toth, Minna Knus-Galán, Atanas Tchobanov, Dirk Liedtke, Nils Mulvad, Hugo van der Parre, Guia Baggi, Marcos García Rey, Mark Lee Hunter, Kristof Clerix, Rui Araujo, Anuška Delić, Jacob Borg, Matilda Bačelić en Gavin Sheridan worden verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

3)

Maria Psara, Tina Kristan, Tanja Malle, Wojciech Cieśla, Staffan Dahllof, Delphine Reuter, České centrum pro investigativní žurnalistiku o.p.s., Harry Karanikas, Crina Boros, Baltijas pētnieciskās žurnālistikas centrs Re:Baltica, Balazs Toth, Minna Knus-Galán, Atanas Tchobanov, Dirk Liedtke, Nils Mulvad, Hugo van der Parre, Guia Baggi, Marcos García Rey, Mark Lee Hunter, Kristof Clerix, Rui Araujo, Anuška Delić, Jacob Borg, Matilda Bačelić en Gavin Sheridan worden verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 48 van 08.02.2016.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/38 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/38

---

Arrest van het Gerecht van 8 november 2018 — Mad Dogg Athletics/EUIPO — Aerospinning Master Franchising (SPINNING)

(Zaak T-718/16) (1)

([„Uniemerk - Procedure tot vervallenverklaring - Uniewoordmerk SPINNING - Gedeeltelijke vervallenverklaring - Artikel 51, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 58, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])

(2019/C 16/45)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Mad Dogg Athletics, Inc. (Los Angeles, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: J. Steinberg, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Aerospinning Master Franchising s. r. o., voorheen Aerospinning Master Franchising, Ltd., s.r.o. (Praag, Tsjechië) (vertegenwoordiger: K. Labalestra, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 21 juli 2016 (zaak R 2375/2014-5) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen Aerospinning Master Franchising en Mad Dogg Athletics.

Dictum

| 1) | De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 21 juli 2016 (zaak R 2375/2014-5) wordt vernietigd voor zover deze betrekking heeft op de waren van klasse 28 en de diensten van klasse 41 in de zin van de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, zoals herzien en gewijzigd. |
| --- | --- |

1)

De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 21 juli 2016 (zaak R 2375/2014-5) wordt vernietigd voor zover deze betrekking heeft op de waren van klasse 28 en de diensten van klasse 41 in de zin van de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, zoals herzien en gewijzigd.

| 2) | Het EUIPO zal, naast zijn eigen kosten, de kosten van Mad Dogg Athletics, Inc., dragen. |
| --- | --- |

2)

Het EUIPO zal, naast zijn eigen kosten, de kosten van Mad Dogg Athletics, Inc., dragen.

| 3) | Aerospinning Master Franchising, s.r.o. zal haar eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

Aerospinning Master Franchising, s.r.o. zal haar eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 462 van 12.12.2016.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/39 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/39

---

Arrest van het Gerecht van 8 november 2018 — Cocchi en Falcione / Commissie

(Zaak T-724/16 P) (1)

((Hogere voorziening - Openbare dienst - Overdracht van nationale pensioenrechten - Artikel 24 van het Statuut - Bijstandsplicht van de Unie - Verlies van procesbelang van rekwiranten gedurende de procedure - Afdoening zonder beslissing in eerste aanleg - Oorzakelijk verband))

(2019/C 16/46)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwiranten: Giorgio Cocchi (Wezembeek-Oppem, België) en Nicola Falcione (Brussel, België) (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Gattinara en F. Simonetti, gemachtigden)

Voorwerp

Hogere voorziening ingesteld tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 2 augustus 2016, Cocchi en Falcione/Commissie (F-134/11, EU:F:2016:194), strekkende tot nietigverklaring van deze beschikking.

Dictum

| 1) | De beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 2 augustus 2016, Cocchi en Falcione/Commissie (F-134/11) wordt nietig verklaard voor zover het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft geoordeeld dat er geen uitspraak meer hoeft te worden gedaan over de in eerste aanleg door MM. Giorgio Cocchi en Nicola Falcione ingediende schadevorderingen. |
| --- | --- |

1)

De beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 2 augustus 2016, Cocchi en Falcione/Commissie (F-134/11) wordt nietig verklaard voor zover het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft geoordeeld dat er geen uitspraak meer hoeft te worden gedaan over de in eerste aanleg door MM. Giorgio Cocchi en Nicola Falcione ingediende schadevorderingen.

| 2) | De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

| 3) | De schadevorderingen die MM. Cocchi en Falcione in het kader van hun beroep in eerste aanleg met zaaknummer F-134/11 hebben ingediend, worden verworpen. |
| --- | --- |

3)

De schadevorderingen die MM. Cocchi en Falcione in het kader van hun beroep in eerste aanleg met zaaknummer F-134/11 hebben ingediend, worden verworpen.

| 4) | Elke partij draagt haar eigen kosten in verband met de in hogere voorziening en in eerste aanleg behandelde schadevorderingen. |
| --- | --- |

4)

Elke partij draagt haar eigen kosten in verband met de in hogere voorziening en in eerste aanleg behandelde schadevorderingen.

---

(1)  PB C 441 van 28.11.2016.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/39 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/39

---

Arrest van het Gerecht van 8 november 2018 — QB/ECB

(Zaak T-827/16) (1)

([„Openbare dienst - Personeel van de ECB - Beoordeling - Loopbaanontwikkelingsrapport [2015] - Mogelijkheid om zich tijdens het beoordelingsgesprek te laten vergezellen door een vertegenwoordiger van een vakorganisatie - Schending van de regels van objectiviteit en onpartijdigheid van de beoordelaar - Bezoldiging - Besluit tot weigering van een salarisverhoging - Ontvankelijkheid van het bewijsmateriaal - E-mail die een personeelslid en zijn ‚coach’ via het professionele mailverkeer hebben uitgewisseld - Aansprakelijkheid”])

(2019/C 16/47)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: QB (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

Verwerende partij: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: F. von Lindeiner en B. Ehlers, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

Voorwerp

Verzoek op basis van artikel 50 bis van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie en van artikel 36.2 van het Protocol betreffende de statuten van het Europees stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, gevoegd bij het VEU en het VWEU, ten eerste strekkende tot nietigverklaring van verzoeksters beoordelingsrapport over 2015, van het besluit van de ECB van 15 december 2015 houdende weigering om haar een salarisverhoging toe te kennen en, voor zover nodig, van de besluiten van de ECB van 2 mei en 15 september 2016 tot afwijzing van haar bezwaar respectievelijk haar klacht, en ten tweede tot vergoeding van de schade die zij zou hebben geleden

Dictum

| 1) | Het beoordelingsrapport 2015 van QB en het besluit van de Europese Centrale Bank (ECB) van 15 december 2015 houdende weigering om haar een salarisverhoging toe te kennen worden nietig verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het beoordelingsrapport 2015 van QB en het besluit van de Europese Centrale Bank (ECB) van 15 december 2015 houdende weigering om haar een salarisverhoging toe te kennen worden nietig verklaard.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | De ECB draagt haar eigen kosten en de kosten van QB. |
| --- | --- |

3)

De ECB draagt haar eigen kosten en de kosten van QB.

---

(1)  PB C 22 van 23.1.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/40 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/40

---

Arrest van het Gerecht van 13 november 2018 — Camomilla / EUIPO — CMT (CAMOMILLA)

(Zaak T-44/17) (1)

([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk CAMOMILLA - Ouder nationaal beeldmerk CAMOMILLA - Gedeeltelijke afwijzing van de vordering tot nietigverklaring - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Normaal gebruik van het oudere merk - Bewijs - Incidenteel beroep - Artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 53, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 60, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001] - Artikel 57, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 64, leden 2 en 3, van verordening 2017/1001)”])

(2019/C 16/48)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Camomilla Srl (Buccinasco, Italië) (vertegenwoordigers: M. Mussi en H. Chiappetta, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: L. Rampini en J. Crespo Carrillo, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: CMT Compagnia manifatture tessili Srl (CMT Srl) (Napels, Italië) (vertegenwoordigers: M. Franzosi, V. Jandoli, A. Stein en G. Rubino, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 21 november 2016 (zaak R 2250/2015-5) inzake een nietigheidsprocedure tussen CMT en Camomilla

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Het incidentele beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

2)

Het incidentele beroep wordt verworpen.

| 3) | Camomilla Srl en CMT Compagnia manifatture tessili Srl (CMT) worden elk verwezen in hun eigen kosten en in de helft van de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO). |
| --- | --- |

3)

Camomilla Srl en CMT Compagnia manifatture tessili Srl (CMT) worden elk verwezen in hun eigen kosten en in de helft van de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

---

(1)  PB C 95 van 27.3.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/41 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/41

---

Arrest van het Gerecht van 15 november 2018 — Mabrouk / Raad

(Zaak T-216/17) (1)

((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië - Maatregelen tegen personen die verantwoordelijk zijn voor de verduistering van overheidsgelden, en tegen met hen verbonden personen en entiteiten - Bevriezing van tegoeden - Lijst van de personen, entiteiten en lichamen waarop de bevriezing van tegoeden van toepassing is - Handhaving van verzoekers naam op de lijst - Ontoereikende feitelijke basis - Kennelijk onjuiste beoordeling - Onjuiste rechtsopvatting - Beginsel van behoorlijk bestuur - Redelijke termijn”))

(2019/C 16/49)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Mohamed Marouen Ben Ali Ben Mohamed Mabrouk (Tunis, Tunesië) (vertegenwoordigers: J.-R. Farthouat, N. Boulay en S. Crosby, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: V. Piessevaux en J. Kneale, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van besluit 2017/153 (GBVB) van de Raad van 27 januari 2017 tot wijziging van besluit 2011/72/GBVB betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië (PB 2017, L 23, blz. 19), en besluit (GBVB) 2018/141 van de Raad van 29 januari 2018 tot wijziging van besluit 2011/72/GBVB betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië (PB 2018, L 25, blz. 38), voor zover deze besluiten betrekking hebben op verzoeker.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Mohamed Marouen Ben Ali Ben Mohamed Mabrouk wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van de Raad van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2)

Mohamed Marouen Ben Ali Ben Mohamed Mabrouk wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van de Raad van de Europese Unie.

---

(1)  PB C 195 van 19.6.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/42 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/42

---

Arrest van het Gerecht van 13 november 2018 — Polen / Commissie

(Zaak T-241/17) (1)

((„ELGF en Elfpo - Van financiering uitgesloten uitgaven - Uitvoeringsverordening (EU) nr. 585/2011 - Tijdelijke buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de sector groenten en fruit ingevolge een dodelijke uitbraak van de bacterie Enterohemorragische Escherichia coli (E. coli) - Verrichtingen voor niet-oogsten - Omvang van de compensatie van de producenten die dergelijke verrichtingen hebben uitgevoerd - Uitgaven verricht door de Republiek Polen - Motiveringsplicht”))

(2019/C 16/50)

Procestaal: Pools

Partijen

Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: B. Majczyna, M. Pawlicka, K. Straś en B. Paziewska, gemachtigden)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Stobiecka-Kuik en D. Milanowska, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2017/264 van de Commissie van 14 februari 2017 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB 2017, L 39, blz. 12), voor zover daarbij een bedrag van 4 438 056,66 EUR, uitgegeven door het door de Republiek Polen erkende betaalorgaan, aan de financiering van de Europese Unie wordt onttrokken.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 195 van 19.6.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/42 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/42

---

Arrest van het Gerecht van 8 november 2018 — „Pro NGO!”/Commissie

(Zaak T-454/17) (1)

((„Overheidsopdrachten - Aanbestedingsprocedure - Onderzoek door een controleur uit de particuliere sector - Onderzoek door OLAF - Vaststelling van onregelmatigheden - Besluit van de Commissie waarbij verzoekster een administratieve sanctie is opgelegd - Uitsluiting van procedures voor het plaatsen van opdrachten en voor de toekenning van uit de algemene begroting van de Unie gefinancierde subsidies voor een duur van zes maanden - Opname in de databank van het systeem voor vroegtijdige opsporing en uitsluiting - Nieuw middel - Rechten van de verdediging”))

(2019/C 16/51)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij:„Pro NGO!” (Non-Governmental-Organisations/Nicht-Regierungs-Organisationen) e.V. (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Scheid, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Dintilhac en B.-R. Killmann, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 16 mei 2017 waarbij een administratieve sanctie is opgelegd tot uitsluiting van verzoekster voor een duur van zes maanden van procedures voor het plaatsen van opdrachten en voor de toekenning van subsidies gefinancierd uit de algemene begroting van de Europese Unie als bedoeld in verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (PB 2012, L 298, blz. 1), en tot uitsluiting van verzoekster voor eenzelfde periode van toekenning van middelen als bedoeld in verordening (EU) 2015/323 van de Raad van 2 maart 2015 inzake het financieel reglement van toepassing op het 11e Europees Ontwikkelingsfonds (PB 2015, L 58, blz. 17).

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | „Pro NGO!” (Non-Governmental-Organisations/Nicht-Regierungs-Organisationen) e.V. wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

„Pro NGO!” (Non-Governmental-Organisations/Nicht-Regierungs-Organisationen) e.V. wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 330 van 2.10.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/43 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/43

---

Arrest van het Gerecht van 14 november 2018 — Foodterapia / EUIPO — Sperlari (DIETOX)

(Zaak T-486/17) (1)

([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk DIETOX - Ouder Uniebeeldmerk Dietor - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])

(2019/C 16/52)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Foodterapia, SL (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: J. C. Erdozain López, J. Galán López en H. Téllez Robledo, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Sperlari Srl, voorheen Cloetta Italia Srl (Cremona, Italië) (vertegenwoordigers: P. Pozzi en G. Ghisletti, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 12 mei 2017 (zaak R 1611/2016-5) inzake een oppositieprocedure tussen Cloetta Italia en Foodterapia

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Foodterapia, SL wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en die van Sperlari Srl, daaronder begrepen de noodzakelijke kosten die de rechtsvoorganger van deze laatste voor de kamer van beroep van het EUIPO heeft gemaakt. |
| --- | --- |

2)

Foodterapia, SL wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en die van Sperlari Srl, daaronder begrepen de noodzakelijke kosten die de rechtsvoorganger van deze laatste voor de kamer van beroep van het EUIPO heeft gemaakt.

---

(1)  PB C 318 van 25.9.2017.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/44 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/44

---

Arrest van het Gerecht van 13 november 2018 — Szentes / Commissie

(Zaak T-830/17) (1)

((„Openbare dienst - Ambtenaren - Aanwerving - Aankondiging van vergelijkend onderzoek - Algemeen vergelijkend onderzoek - Toelatingsvoorwaarden - Beroepservaring - Besluit van de jury om verzoeker niet toe te laten tot het vergelijkend onderzoek - Verzoek tot herziening - Exceptie van onwettigheid - Motiveringsplicht - Verkeerde opvatting van de informatie in het aanmeldingsformulier - Kennelijke beoordelingsfout - Niet-inachtneming van de aankondiging van vergelijkend onderzoek”))

(2019/C 16/53)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Gyula Szentes (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Moyse, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Mihaylova en B. Mongin, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, ten eerste strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de voorzitter van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/330/16 — Administrateurs op het gebied van nucleaire energie (AD 7) van 24 februari 2017 om verzoeker niet toe te laten tot de volgende fase van dat vergelijkend onderzoek, en ten tweede en voor zover nodig van het besluit van het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) van 29 september 2017 tot afwijzing van zijn klacht

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Gyula Szentes wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Gyula Szentes wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 63 van 19.2.2018.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/44 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/44

---

Arrest van het Gerecht van 15 november 2018 — LMP Lichttechnik / EUIPO (LITECRAFT)

(Zaak T-140/18) (1)

([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk LITECRAFT - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 2017/1001”])

(2019/C 16/54)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: LMP Lichttechnik Vertriebs GmbH (Ibbenbüren, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Plegge, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: W. Schramek en D. Hanf, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 8 januari 2018 (zaak R 699/2017-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken LITECRAFT als Uniemerk

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | LMP Lichttechnik Vertriebs GmbH wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

LMP Lichttechnik Vertriebs GmbH wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 161 van 7.5.2018.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/45 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/45

---

Beschikking van het Gerecht van 17 september 2018 — H / Raad

(Zaak T-271/10 OST) (1)

((„Procedure - Verzuim om over de kosten te beslissen”))

(2019/C 16/55)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: H (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Vitro en F. Naert, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek om herstel van het verzuim om in het arrest van 11 april 2018, H/Raad (T-271/10 RENV, EU:T:2018:180), over de kosten te beslissen

Dictum

| 1) | Punt 174 van het arrest van 11 april 2018, H/Raad (T-271/10 RENV, EU:T:2018:180), wordt als volgt gewijzigd:
  „Volgens artikel 134, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering wordt de in het ongelijk gestelde partij verwezen in de kosten, voor zover dat is gevorderd. Volgens artikel 133 van het Reglement voor de procesvoering, gelezen in samenhang met artikel 219 van dit Reglement, wordt echter over de gezamenlijke proceskosten van de procedure in hogere voorziening en de bij het Gerecht ingeleide procedures beslist in het arrest waardoor een einde komt aan het geding. Bovendien draagt elke partij volgens artikel 134, lid 3, van het Reglement haar eigen kosten indien partijen onderscheidenlijk op een of meer punten in het ongelijk worden gesteld. Indien dit gelet op de omstandigheden van de zaak gerechtvaardigd voorkomt, kan het Gerecht evenwel beslissen dat een partij behalve in haar eigen kosten ook in een deel van de kosten van de andere partij wordt verwezen. In de omstandigheden van de onderhavige zaak moet worden beslist dat de Raad de kosten draagt die hij en verzoekster tot de uitspraak van het arrest in hogere voorziening hebben gemaakt, voor zover deze betrekking hebben op de behandeling van de ontvankelijkheid van het beroep, en dat verzoekster de overige kosten draagt die de Raad en zijzelf zowel voor als na deze uitspraak hebben gemaakt.” |
| --- | --- |

1)

Punt 174 van het arrest van 11 april 2018, H/Raad (T-271/10 RENV, EU:T:2018:180), wordt als volgt gewijzigd:

„Volgens artikel 134, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering wordt de in het ongelijk gestelde partij verwezen in de kosten, voor zover dat is gevorderd. Volgens artikel 133 van het Reglement voor de procesvoering, gelezen in samenhang met artikel 219 van dit Reglement, wordt echter over de gezamenlijke proceskosten van de procedure in hogere voorziening en de bij het Gerecht ingeleide procedures beslist in het arrest waardoor een einde komt aan het geding. Bovendien draagt elke partij volgens artikel 134, lid 3, van het Reglement haar eigen kosten indien partijen onderscheidenlijk op een of meer punten in het ongelijk worden gesteld. Indien dit gelet op de omstandigheden van de zaak gerechtvaardigd voorkomt, kan het Gerecht evenwel beslissen dat een partij behalve in haar eigen kosten ook in een deel van de kosten van de andere partij wordt verwezen. In de omstandigheden van de onderhavige zaak moet worden beslist dat de Raad de kosten draagt die hij en verzoekster tot de uitspraak van het arrest in hogere voorziening hebben gemaakt, voor zover deze betrekking hebben op de behandeling van de ontvankelijkheid van het beroep, en dat verzoekster de overige kosten draagt die de Raad en zijzelf zowel voor als na deze uitspraak hebben gemaakt.”

| 2) | Punt 2 van het dictum van het arrest van 11 april 2018, H/Raad (T-271/10 RENV, EU:T:2018:180), wordt als volgt gewijzigd:
  „De Raad draagt de kosten die hij en H tot de uitspraak van het arrest van 19 juli 2016, H/Raad en Commissie (C-455/14 P, EU:C:2016:569), hebben gemaakt, voor zover deze betrekking hebben op de ontvankelijkheidsvraag van het beroep. H draagt de overige kosten die de Raad en zijzelf zowel voor als na genoemde uitspraak hebben gemaakt.” |
| --- | --- |

2)

Punt 2 van het dictum van het arrest van 11 april 2018, H/Raad (T-271/10 RENV, EU:T:2018:180), wordt als volgt gewijzigd:

„De Raad draagt de kosten die hij en H tot de uitspraak van het arrest van 19 juli 2016, H/Raad en Commissie (C-455/14 P, EU:C:2016:569), hebben gemaakt, voor zover deze betrekking hebben op de ontvankelijkheidsvraag van het beroep. H draagt de overige kosten die de Raad en zijzelf zowel voor als na genoemde uitspraak hebben gemaakt.”

| 3) | H en de Raad dragen hun eigen kosten voor het onderhavige verzoek. |
| --- | --- |

3)

H en de Raad dragen hun eigen kosten voor het onderhavige verzoek.

---

(1)  PB C 221 van 14.8.2010.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/46 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/46

---

Beschikking van de president van het Gerecht van 12 oktober 2018 — Taminco / EFSA

(Zaak T-621/17 R)

((„Kort geding - Gewasbeschermingsmiddelen - Verordening (EG) nr. 1107/2009 - Bekendmaking van de conclusie van de beoordeling door de EFSA van de herziening van de goedkeuring van de werkzame stof thiram - Verzoek om vertrouwelijkheid van bepaalde delen - Weigering om vertrouwelijke behandeling toe te staan - Verzoek om voorlopige maatregelen - Geen spoedeisendheid”))

(2019/C 16/56)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Taminco BVBA (Gent, België) (vertegenwoordigers: C. Mereu en M. Grunchard, advocaten

Verwerende partij: Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (vertegenwoordigers: D. Detken en S. Gabbi, gemachtigden, bijgestaan door R. van der Hout en C. Wagner, advocaten)

Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Koleva en I. Naglis, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek op grond van de artikelen 278 en 279 VWEU om opschorting van de uitvoering van het besluit van de EFSA van 18 juli 2017 tot afwijzing van de verzoeken om vertrouwelijke behandeling in het kader van de aanvraag om verlenging van de goedkeuring van de werkzame stof thiram.

Dictum

| 1) | Het verzoek in kort geding wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

| 2) | De beschikking van 19 september 2017 in zaak T-621/17 R wordt ingetrokken. |
| --- | --- |

2)

De beschikking van 19 september 2017 in zaak T-621/17 R wordt ingetrokken.

| 3) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

3)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/46 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/46

---

Beroep ingesteld op 10 oktober 2018 — FT / ESMA

(Zaak T-625/18)

(2019/C 16/57)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: FT (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

Verwerende partij: Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA)

Conclusies

| — | het besluit ESMA41-137-1154 van de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA) van 9 augustus 2018, waarbij de ESMA verzoekt om invordering van het bedrag van 12 000 EUR in verband met de kosten die ESMA heeft gemaakt in zaak F-39/14, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit ESMA41-137-1154 van de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA) van 9 augustus 2018, waarbij de ESMA verzoekt om invordering van het bedrag van 12 000 EUR in verband met de kosten die ESMA heeft gemaakt in zaak F-39/14, nietig verklaren;

| — | de bijbehorende, door de ESMA uitgegeven debetnota nr. 4440180170 van 10 augustus 2018 nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

de bijbehorende, door de ESMA uitgegeven debetnota nr. 4440180170 van 10 augustus 2018 nietig verklaren;

| — | de ESMA verwijzen in haar eigen kosten en in die van verzoeker in de onderhavige procedure. |
| --- | --- |

—

de ESMA verwijzen in haar eigen kosten en in die van verzoeker in de onderhavige procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schending van artikel 98 van het Financieel Reglement (1), artikel 60 van het Financieel Reglement van de ESMA (2), artikel 170 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, alsmede van het beginsel van equality of arms van de partijen in een geding, aangezien het beweerdelijk door verzoeker verschuldigde en in de bestreden handelingen vastgelegde bedrag niet overeenkomstig het genoemde artikel 170 door het Gerecht was vastgesteld. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: schending van artikel 98 van het Financieel Reglement (1), artikel 60 van het Financieel Reglement van de ESMA (2), artikel 170 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, alsmede van het beginsel van equality of arms van de partijen in een geding, aangezien het beweerdelijk door verzoeker verschuldigde en in de bestreden handelingen vastgelegde bedrag niet overeenkomstig het genoemde artikel 170 door het Gerecht was vastgesteld.

| 2. | Tweede middel: de door verweerster gevorderde kosten kunnen niet worden teruggevorderd, aangezien zij de redelijke termijn voor het indienen van dergelijke verzoeken heeft overschreden. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: de door verweerster gevorderde kosten kunnen niet worden teruggevorderd, aangezien zij de redelijke termijn voor het indienen van dergelijke verzoeken heeft overschreden.

| 3. | Derde middel: verweersters kennelijke beoordelingsfout van verzoekers schuld, aangezien het gevorderde bedrag van 12 000 EUR exorbitant is. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: verweersters kennelijke beoordelingsfout van verzoekers schuld, aangezien het gevorderde bedrag van 12 000 EUR exorbitant is.

---

(1)  Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (PB 2018, L 193, blz. 1).

(2)  Besluit ESMA/2014/MB/38 van de raad van bestuur betreffende het Financieel Reglement van de Europese Autoriteit voor effecten en markten.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/47 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/47

---

Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — Industrial Química del Nalón / Commissie

(Zaak T-635/18)

(2019/C 16/58)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Industrial Química del Nalón, SA (Oviedo, Spanje) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, M. Grunchard, R. Crespi en S. Saez Moreno, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren; |
| --- | --- |

—

het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

| — | verzoekster vergoeding toekennen voor de door verweerster veroorzaakte schade; |
| --- | --- |

—

verzoekster vergoeding toekennen voor de door verweerster veroorzaakte schade;

| — | verweerster veroordelen tot vergoeding van de — op een totaalbedrag van 833 628,00 EUR geschatte — schade die verzoekster rechtstreeks heeft geleden door de vaststelling van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB 2013 L 261, blz. 5), voor zover daarbij „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), dan wel tot betaling van enig ander bedrag dat tijdens de procedure voor het Gerecht door verzoekster zal worden vastgesteld; |
| --- | --- |

—

verweerster veroordelen tot vergoeding van de — op een totaalbedrag van 833 628,00 EUR geschatte — schade die verzoekster rechtstreeks heeft geleden door de vaststelling van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB 2013 L 261, blz. 5), voor zover daarbij „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), dan wel tot betaling van enig ander bedrag dat tijdens de procedure voor het Gerecht door verzoekster zal worden vastgesteld;

| — | subsidiair, in een tussenvonnis verweerster veroordelen tot vergoeding van de geleden schade en de partijen gelasten binnen een redelijke termijn na de uitspraak van het arrest het tussen hen overeengekomen in cijfers uitgedrukte bedrag van de schadevergoeding aan het Gerecht voor te leggen of hen, bij gebreke van overeenstemming, te gelasten binnen dezelfde termijn hun vordering met gedetailleerde cijfers aan het Gerecht voor te leggen; |
| --- | --- |

—

subsidiair, in een tussenvonnis verweerster veroordelen tot vergoeding van de geleden schade en de partijen gelasten binnen een redelijke termijn na de uitspraak van het arrest het tussen hen overeengekomen in cijfers uitgedrukte bedrag van de schadevergoeding aan het Gerecht voor te leggen of hen, bij gebreke van overeenstemming, te gelasten binnen dezelfde termijn hun vordering met gedetailleerde cijfers aan het Gerecht voor te leggen;

| — | verweerster gelasten om verzoekster tegen de standaardrentevoet vergoedende rente te betalen vanaf de datum waarop de verliezen zijn geleden (dat wil zeggen ofwel vanaf de datum waarop de onrechtmatige indeling van kracht werd, ofwel vanaf de datum dat de schade is geleden); |
| --- | --- |

—

verweerster gelasten om verzoekster tegen de standaardrentevoet vergoedende rente te betalen vanaf de datum waarop de verliezen zijn geleden (dat wil zeggen ofwel vanaf de datum waarop de onrechtmatige indeling van kracht werd, ofwel vanaf de datum dat de schade is geleden);

| — | verweerster gelasten om vertragingsrente te betalen tegen een voet van 8 % of tegen enige andere door het Gerecht vast te stellen rentevoet, berekend over het te betalen bedrag vanaf de datum van het arrest van het Gerecht tot de datum van de daadwerkelijke betaling, en |
| --- | --- |

—

verweerster gelasten om vertragingsrente te betalen tegen een voet van 8 % of tegen enige andere door het Gerecht vast te stellen rentevoet, berekend over het te betalen bedrag vanaf de datum van het arrest van het Gerecht tot de datum van de daadwerkelijke betaling, en

| — | verweerster verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één middel aan, waarmee zij aanvoert dat verweerster haar schade heeft berokkend door verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie (1), waarbij de stof „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), vast te stellen en in werking te laten treden. Op 22 november 2017 verwierp het Hof van Justitie het beroep van de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht waarbij het verordening (EU) nr. 944/2013 nietig heeft verklaard voor zover hierin de stof „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), omdat de Commissie hiermee een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt. Verzoekster heeft kosten gemaakt om de onrechtmatige indeling toe te passen. Verweerster is krachtens de artikelen 268 en 340 VWEU aansprakelijk voor deze kosten omdat zij onrechtmatig heeft gehandeld in die zin dat haar handelwijze een voldoende ernstige schending van het recht vormt, er sprake is van reële en zekere schade en een rechtstreeks oorzakelijk verband bestaat tussen de handelwijze van verweerster en de geleden schade.

---

(1)  Verordening (EU) nr. 944/2013 van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB L 261, 3.10.2013, blz. 5).

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/48 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/48

---

Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — Tokai erftcarbon / Commissie

(Zaak T-636/18)

(2019/C 16/59)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Tokai erftcarbon GmbH (Grevenbroich, Duitsland) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, M. Grunchard, R. Crespi en S. Saez Moreno, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren; |
| --- | --- |

—

het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

| — | verzoeksters schade die zij door toedoen van verweerster heeft geleden, vergoeden; |
| --- | --- |

—

verzoeksters schade die zij door toedoen van verweerster heeft geleden, vergoeden;

| — | verweerster veroordelen tot betaling van de schade die verzoekster heeft geleden als rechtstreeks gevolg van de vaststelling van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB 2013 L 261, blz. 5), voor zover daarbij pek, koolteer, hoge temperatuur wordt ingedeeld als Aquatic acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), welke schade wordt geraamd op een totaalbedrag van 66 237,74 EUR, of elk ander bedrag zoals vastgesteld door verzoekster in loop van de procedure of door het Hof; |
| --- | --- |

—

verweerster veroordelen tot betaling van de schade die verzoekster heeft geleden als rechtstreeks gevolg van de vaststelling van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB 2013 L 261, blz. 5), voor zover daarbij pek, koolteer, hoge temperatuur wordt ingedeeld als Aquatic acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), welke schade wordt geraamd op een totaalbedrag van 66 237,74 EUR, of elk ander bedrag zoals vastgesteld door verzoekster in loop van de procedure of door het Hof;

| — | subsidiair, bij tussenarrest beslissen dat verweerster gehouden is om de geleden schade te vergoeden en partijen gelasten binnen een redelijke termijn na het arrest het tussen partijen overeengekomen bedrag van de schadevergoeding aan het Hof over te leggen of, bij gebreke van de overeenkomst, partijen gelasten binnen dezelfde termijn hun opmerkingen met gedetailleerde cijfers ter ondersteuning over te leggen; |
| --- | --- |

—

subsidiair, bij tussenarrest beslissen dat verweerster gehouden is om de geleden schade te vergoeden en partijen gelasten binnen een redelijke termijn na het arrest het tussen partijen overeengekomen bedrag van de schadevergoeding aan het Hof over te leggen of, bij gebreke van de overeenkomst, partijen gelasten binnen dezelfde termijn hun opmerkingen met gedetailleerde cijfers ter ondersteuning over te leggen;

| — | verweerster veroordelen tot betaling aan verzoekster van compenserende rente tegen het wanbetalingspercentage vanaf de datum van de geleden schade (dat wil zeggen dan wel vanaf de datum van inwerkingtreding van de onwettige classificatie dan wel vanaf de datum waarop de schade zich heeft voorgedaan); |
| --- | --- |

—

verweerster veroordelen tot betaling aan verzoekster van compenserende rente tegen het wanbetalingspercentage vanaf de datum van de geleden schade (dat wil zeggen dan wel vanaf de datum van inwerkingtreding van de onwettige classificatie dan wel vanaf de datum waarop de schade zich heeft voorgedaan);

| — | verweerster veroordelen tot betaling van een achterstandsrente van 8 %, of een ander door het Hof te bepalen passend percentage, berekend over het te betalen bedrag vanaf de datum van het arrest tot de feitelijke betaling; en |
| --- | --- |

—

verweerster veroordelen tot betaling van een achterstandsrente van 8 %, of een ander door het Hof te bepalen passend percentage, berekend over het te betalen bedrag vanaf de datum van het arrest tot de feitelijke betaling; en

| — | verweerster verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één middel aan, waarbij zij stelt schade te hebben geleden die door verweerster is veroorzaakt door de vaststelling en inwerkingtreding van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie (1), waarbij de stof pek, koolteer, hoge temperatuur is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410) stof. Op 22 november 2017 heeft het Hof van Justitie de hogere voorziening verworpen die de Europese Commissie had ingesteld tegen de beslissing van het Gerecht tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening nr. 944/2013 voor zover de stof pek, koolteer, hoge temperatuur daarbij als gevolg van een kennelijke beoordelingsfout is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410) stof. Verzoekster heeft kosten gemaakt bij de uitvoering van de onwettige indeling. Verweerster is overeenkomstig artikelen 268 en 340 VWEU aansprakelijk voor die kosten, aangezien het gedrag van verweerster onwettig is omdat het een voldoende gekwalificeerde schending van het recht oplevert, de veroorzaakte schade reëel en zeker is en er een rechtstreeks causaal verband bestaat tussen het gedrag en de gestelde schade.

---

(1)  Verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB L 261, blz. 5).

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/49 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/49

---

Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — Bawtry Carbon International / Commissie

(Zaak T-637/18)

(2019/C 16/60)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Bawtry Carbon International Ltd (Doncaster, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, M. Grunchard, R. Crespi en S. Saez Moreno, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren; |
| --- | --- |

—

het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

| — | aan verzoekster een vergoeding toekennen voor de door verweerster veroorzaakte schade; |
| --- | --- |

—

aan verzoekster een vergoeding toekennen voor de door verweerster veroorzaakte schade;

| — | verweerster veroordelen tot betaling van een vergoeding aan verzoekster voor de schade die deze heeft geleden als direct gevolg van de vaststelling van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB 2013, L 261, blz. 5), voor zover „pek, koolteer, hoge temperatuur” daarbij is ingedeeld in categorie 1 voor acute toxiciteit in het aquatische milieu (H400) en in categorie 1 voor chronische toxiciteit in het aquatische milieu (H410). Deze schade wordt begroot op een totaalbedrag van 194 200,06 EUR of enig ander bedrag dat zal worden vastgesteld door verzoekster in de loop van de procedure dan wel door het Hof; |
| --- | --- |

—

verweerster veroordelen tot betaling van een vergoeding aan verzoekster voor de schade die deze heeft geleden als direct gevolg van de vaststelling van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB 2013, L 261, blz. 5), voor zover „pek, koolteer, hoge temperatuur” daarbij is ingedeeld in categorie 1 voor acute toxiciteit in het aquatische milieu (H400) en in categorie 1 voor chronische toxiciteit in het aquatische milieu (H410). Deze schade wordt begroot op een totaalbedrag van 194 200,06 EUR of enig ander bedrag dat zal worden vastgesteld door verzoekster in de loop van de procedure dan wel door het Hof;

| — | subsidiair, bij tussenarrest voor recht verklaren dat verweerster verplicht is de geleden schade te vergoeden, en partijen gelasten om binnen een redelijke termijn na de datum van het arrest aan het Gerecht cijfers mee te delen met betrekking tot de tussen die partijen overeengekomen schadevergoeding of, bij gebreke van een dergelijke overeenkomst, binnen dezelfde termijn hun met gedetailleerde cijfers onderbouwde opmerkingen aan het Gerecht over te leggen; |
| --- | --- |

—

subsidiair, bij tussenarrest voor recht verklaren dat verweerster verplicht is de geleden schade te vergoeden, en partijen gelasten om binnen een redelijke termijn na de datum van het arrest aan het Gerecht cijfers mee te delen met betrekking tot de tussen die partijen overeengekomen schadevergoeding of, bij gebreke van een dergelijke overeenkomst, binnen dezelfde termijn hun met gedetailleerde cijfers onderbouwde opmerkingen aan het Gerecht over te leggen;

| — | verweerster veroordelen tot betaling van compensatoire rente aan verzoekster tegen de moratoire rentevoet vanaf de datum waarop de verliezen zijn geleden (dat wil zeggen vanaf de datum van inwerkingtreding van de onrechtmatige indeling of vanaf de dag waarop de schade is opgetreden); |
| --- | --- |

—

verweerster veroordelen tot betaling van compensatoire rente aan verzoekster tegen de moratoire rentevoet vanaf de datum waarop de verliezen zijn geleden (dat wil zeggen vanaf de datum van inwerkingtreding van de onrechtmatige indeling of vanaf de dag waarop de schade is opgetreden);

| — | verweerster veroordelen om over het verschuldigde bedrag moratoire rente te betalen tegen een rentevoet van 8 % of een andere passende, door het Gerecht vast te stellen rentevoet, zulks vanaf de datum van het arrest van het Gerecht tot de daadwerkelijke betaling; en |
| --- | --- |

—

verweerster veroordelen om over het verschuldigde bedrag moratoire rente te betalen tegen een rentevoet van 8 % of een andere passende, door het Gerecht vast te stellen rentevoet, zulks vanaf de datum van het arrest van het Gerecht tot de daadwerkelijke betaling; en

| — | verweerster verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één middel aan, namelijk dat zij schade heeft geleden door de vaststelling en inwerkingtreding van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie (1), waarbij de stof „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld in categorie 1 voor acute toxiciteit in het aquatische milieu (H400) en in categorie 1 voor chronische toxiciteit in het aquatische milieu (H410). De hogere voorziening van de Europese Commissie tegen de beslissing van het Gerecht waarbij verordening nr. 944/2013 wegens een kennelijke beoordelingsfout gedeeltelijk nietig is verklaard, voor zover de stof „pek, koolteer, hoge temperatuur” daarbij is ingedeeld in categorie 1 voor acute toxiciteit in het aquatische milieu (H400) en in categorie 1 voor chronische toxiciteit in het aquatische milieu (H410), is op 22 november 2017 afgewezen door het Hof van Justitie. Verzoekster heeft kosten gemaakt om de onrechtmatige indeling toe te passen. Verweerster is overeenkomstig de artikelen 268 en 340 VWEU verantwoordelijk voor deze kosten, aangezien haar gedrag onrechtmatig is omdat het een voldoende gekwalificeerde schending van het recht oplevert, de veroorzaakte schade reëel en zeker is, en er een rechtstreeks causaal verband bestaat tussen dat gedrag en de gestelde schade.

---

(1)  Verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB L 261, 3.10.2013, blz. 5).

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/50 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/50

---

Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — Deza / Commissie

(Zaak T-638/18)

(2019/C 16/61)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Deza, a.s (Valašské Meziříčí, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, M. Grunchard, R. Crespi en S. Saez Moreno, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren; |
| --- | --- |

—

het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

| — | verzoekster een vergoeding toe te kennen voor de door verweerster veroorzaakte schade; |
| --- | --- |

—

verzoekster een vergoeding toe te kennen voor de door verweerster veroorzaakte schade;

| — | verweerster te veroordelen tot vergoeding van de — op een totaalbedrag van 4 784 000,00 CZK geschatte — schade die verzoekster rechtstreeks heeft geleden door de vaststelling van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB 2013 L 261, blz. 5), voor zover daarbij „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), dan wel tot betaling van enig ander bedrag dat tijdens de procedure voor het Gerecht door verzoekster zal worden vastgesteld; |
| --- | --- |

—

verweerster te veroordelen tot vergoeding van de — op een totaalbedrag van 4 784 000,00 CZK geschatte — schade die verzoekster rechtstreeks heeft geleden door de vaststelling van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB 2013 L 261, blz. 5), voor zover daarbij „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), dan wel tot betaling van enig ander bedrag dat tijdens de procedure voor het Gerecht door verzoekster zal worden vastgesteld;

| — | subsidiair, verweerster in een tussenvonnis te veroordelen tot vergoeding van de geleden schade en de partijen te gelasten binnen een redelijke termijn na de uitspraak van het arrest het tussen hen overeengekomen in cijfers uitgedrukte bedrag van de schadevergoeding aan het Gerecht voor te leggen of hen, bij gebreke van overeenstemming, te gelasten binnen dezelfde termijn hun vordering met gedetailleerde cijfers aan het Gerecht voor te leggen; |
| --- | --- |

—

subsidiair, verweerster in een tussenvonnis te veroordelen tot vergoeding van de geleden schade en de partijen te gelasten binnen een redelijke termijn na de uitspraak van het arrest het tussen hen overeengekomen in cijfers uitgedrukte bedrag van de schadevergoeding aan het Gerecht voor te leggen of hen, bij gebreke van overeenstemming, te gelasten binnen dezelfde termijn hun vordering met gedetailleerde cijfers aan het Gerecht voor te leggen;

| — | verweerster te gelasten om verzoekster tegen de standaardrentevoet vergoedende rente te betalen vanaf de datum waarop de verliezen zijn geleden (dat wil zeggen ofwel vanaf de datum waarop de onrechtmatige indeling van kracht werd, ofwel vanaf de datum dat de schade is geleden); |
| --- | --- |

—

verweerster te gelasten om verzoekster tegen de standaardrentevoet vergoedende rente te betalen vanaf de datum waarop de verliezen zijn geleden (dat wil zeggen ofwel vanaf de datum waarop de onrechtmatige indeling van kracht werd, ofwel vanaf de datum dat de schade is geleden);

| — | verweerster te gelasten om vertragingsrente te betalen tegen een voet van 8 % of tegen enige andere door het Gerecht vast te stellen rentevoet, berekend over het te betalen bedrag vanaf de datum van het arrest van het Gerecht tot de datum van de daadwerkelijke betaling, en |
| --- | --- |

—

verweerster te gelasten om vertragingsrente te betalen tegen een voet van 8 % of tegen enige andere door het Gerecht vast te stellen rentevoet, berekend over het te betalen bedrag vanaf de datum van het arrest van het Gerecht tot de datum van de daadwerkelijke betaling, en

| — | verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één middel aan, waarmee zij aanvoert dat verweerster haar schade heeft berokkend door verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie (1), waarbij de stof „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), vast te stellen en in werking te laten treden. Op 22 november 2017 verwierp het Hof van Justitie het beroep van de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht waarbij het verordening (EU) nr. 944/2013 nietig heeft verklaard voor zover hierin de stof „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), omdat de Commissie hiermee een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt. Verzoekster heeft kosten gemaakt om de onrechtmatige indeling toe te passen. Verweerster is krachtens de artikelen 268 en 340 VWEU aansprakelijk voor deze kosten omdat zij onrechtmatig heeft gehandeld in die zin dat haar handelwijze een voldoende ernstige schending van het recht vormt, er sprake is van reële en zekere schade en een rechtstreeks oorzakelijk verband bestaat tussen de handelwijze van verweerster en de geleden schade.

---

(1)  Verordening (EU) nr. 944/2013 van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB L 261, 3.10.2013, blz. 5).

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/51 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/51

---

Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — SGL Carbon / Commissie

(Zaak T-639/18)

(2019/C 16/62)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: SGL Carbon SE (Wiesbaden, Duitsland) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, M. Grunchard, R. Crespi en S. Saez Moreno, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren; |
| --- | --- |

—

het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

| — | verweerster veroordelen tot vergoeding van de — op een totaalbedrag van 1 022 172,00 EUR geschatte — schade die verzoekster rechtstreeks heeft geleden door de vaststelling van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB 2013 L 261, blz. 5), voor zover daarbij „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), dan wel tot betaling van enig ander bedrag dat tijdens de procedure voor het Gerecht door verzoekster zal worden vastgesteld; |
| --- | --- |

—

verweerster veroordelen tot vergoeding van de — op een totaalbedrag van 1 022 172,00 EUR geschatte — schade die verzoekster rechtstreeks heeft geleden door de vaststelling van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB 2013 L 261, blz. 5), voor zover daarbij „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), dan wel tot betaling van enig ander bedrag dat tijdens de procedure voor het Gerecht door verzoekster zal worden vastgesteld;

| — | subsidiair, verweerster in een tussenvonnis veroordelen tot vergoeding van de geleden schade en de partijen gelasten binnen een redelijke termijn na de uitspraak van het arrest het tussen hen overeengekomen in cijfers uitgedrukte bedrag van de schadevergoeding aan het Gerecht voor te leggen of hen, bij gebreke van overeenstemming, te gelasten binnen dezelfde termijn hun vordering met gedetailleerde cijfers aan het Gerecht voor te leggen; |
| --- | --- |

—

subsidiair, verweerster in een tussenvonnis veroordelen tot vergoeding van de geleden schade en de partijen gelasten binnen een redelijke termijn na de uitspraak van het arrest het tussen hen overeengekomen in cijfers uitgedrukte bedrag van de schadevergoeding aan het Gerecht voor te leggen of hen, bij gebreke van overeenstemming, te gelasten binnen dezelfde termijn hun vordering met gedetailleerde cijfers aan het Gerecht voor te leggen;

| — | verweerster gelasten om verzoekster tegen de standaardrentevoet vergoedende rente te betalen vanaf de datum waarop de verliezen zijn geleden (dat wil zeggen ofwel vanaf de datum waarop de onrechtmatige indeling van kracht werd, ofwel vanaf de datum dat de schade is geleden); |
| --- | --- |

—

verweerster gelasten om verzoekster tegen de standaardrentevoet vergoedende rente te betalen vanaf de datum waarop de verliezen zijn geleden (dat wil zeggen ofwel vanaf de datum waarop de onrechtmatige indeling van kracht werd, ofwel vanaf de datum dat de schade is geleden);

| — | verweerster gelasten om vertragingsrente te betalen tegen een voet van 8 % of tegen enige andere door het Gerecht vast te stellen rentevoet, berekend over het te betalen bedrag vanaf de datum van het arrest van het Gerecht tot de datum van de daadwerkelijke betaling, en |
| --- | --- |

—

verweerster gelasten om vertragingsrente te betalen tegen een voet van 8 % of tegen enige andere door het Gerecht vast te stellen rentevoet, berekend over het te betalen bedrag vanaf de datum van het arrest van het Gerecht tot de datum van de daadwerkelijke betaling, en

| — | verweerster verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één middel aan, waarmee zij aanvoert dat verweerster haar schade heeft berokkend door verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie (1), waarbij de stof „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), vast te stellen en in werking te laten treden. Op 22 november 2017 verwierp het Hof van Justitie het beroep van de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht waarbij het verordening (EU) nr. 944/2013 nietig heeft verklaard voor zover hierin de stof „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), omdat de Commissie hiermee een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt. Verzoekster heeft kosten gemaakt om de onrechtmatige indeling toe te passen. Verweerster is krachtens de artikelen 268 en 340 VWEU aansprakelijk voor deze kosten omdat zij onrechtmatig heeft gehandeld in die zin dat haar handelwijze een voldoende ernstige schending van het recht vormt, er sprake is van reële en zekere schade en een rechtstreeks oorzakelijk verband bestaat tussen de handelwijze van verweerster en de geleden schade.

---

(1)  Verordening (EU) nr. 944/2013 van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB L 261, 3.10.2013, blz. 5).

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/52 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/52

---

Beroep ingesteld op 29 oktober 2018 — August Wolff / EUIPO — Faes Farma (DermoFaes)

(Zaak T-643/18)

(2019/C 16/63)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Dr. August Wolff GmbH & Co. KG Arzneimittel (Bielefeld, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Thünken, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Faes Farma, SA (Lamiaco-Leioa, Spanje)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk DermoFaes — inschrijvingsaanvraag nr. 15 069 289

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 14 juni 2018 in zaak R 1842/2017-2

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | bevestiging van de oppositie en afwijzing van bestreden aanvraag; |
| --- | --- |

—

bevestiging van de oppositie en afwijzing van bestreden aanvraag;

| — | verwijzing van het EUIPO en, naargelang van het geval, van interveniënte in de kosten van de procedure en kosten van de procedure voor het EUIPO. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO en, naargelang van het geval, van interveniënte in de kosten van de procedure en kosten van de procedure voor het EUIPO.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/53 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/53

---

Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — Bilbaína de Alquitranes / Commissie

(Zaak T-645/18)

(2019/C 16/64)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Bilbaína de Alquitranes, SA (Luchana-Baracaldo, Vizcaya, Spanje) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, M. Grunchard, R. Crespi en S. Saez Moreno, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren; |
| --- | --- |

—

het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

| — | verzoekster vergoeding toekennen voor de door verweerster veroorzaakte schade; |
| --- | --- |

—

verzoekster vergoeding toekennen voor de door verweerster veroorzaakte schade;

| — | verweerster veroordelen tot vergoeding van de — op een totaalbedrag van 488 871,30 EUR geschatte — schade die verzoekster rechtstreeks heeft geleden door de vaststelling van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB 2013 L 261, blz. 5), voor zover daarbij „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), dan wel tot betaling van enig ander bedrag dat tijdens de procedure voor het Gerecht door verzoekster zal worden vastgesteld; |
| --- | --- |

—

verweerster veroordelen tot vergoeding van de — op een totaalbedrag van 488 871,30 EUR geschatte — schade die verzoekster rechtstreeks heeft geleden door de vaststelling van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB 2013 L 261, blz. 5), voor zover daarbij „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), dan wel tot betaling van enig ander bedrag dat tijdens de procedure voor het Gerecht door verzoekster zal worden vastgesteld;

| — | subsidiair, in een tussenvonnis verweerster veroordelen tot vergoeding van de geleden schade en de partijen gelasten binnen een redelijke termijn na de uitspraak van het arrest het tussen hen overeengekomen in cijfers uitgedrukte bedrag van de schadevergoeding aan het Gerecht voor te leggen of hen, bij gebreke van overeenstemming, te gelasten binnen dezelfde termijn hun vordering met gedetailleerde cijfers aan het Gerecht voor te leggen; |
| --- | --- |

—

subsidiair, in een tussenvonnis verweerster veroordelen tot vergoeding van de geleden schade en de partijen gelasten binnen een redelijke termijn na de uitspraak van het arrest het tussen hen overeengekomen in cijfers uitgedrukte bedrag van de schadevergoeding aan het Gerecht voor te leggen of hen, bij gebreke van overeenstemming, te gelasten binnen dezelfde termijn hun vordering met gedetailleerde cijfers aan het Gerecht voor te leggen;

| — | verweerster gelasten om verzoekster tegen de standaardrentevoet vergoedende rente te betalen vanaf de datum waarop de verliezen zijn geleden (dat wil zeggen ofwel vanaf de datum waarop de onrechtmatige indeling van kracht werd, ofwel vanaf de datum dat de schade is geleden); |
| --- | --- |

—

verweerster gelasten om verzoekster tegen de standaardrentevoet vergoedende rente te betalen vanaf de datum waarop de verliezen zijn geleden (dat wil zeggen ofwel vanaf de datum waarop de onrechtmatige indeling van kracht werd, ofwel vanaf de datum dat de schade is geleden);

| — | verweerster gelasten om vertragingsrente te betalen tegen een voet van 8 % of tegen enige andere door het Gerecht vast te stellen rentevoet, berekend over het te betalen bedrag vanaf de datum van het arrest van het Gerecht tot de datum van de daadwerkelijke betaling, en |
| --- | --- |

—

verweerster gelasten om vertragingsrente te betalen tegen een voet van 8 % of tegen enige andere door het Gerecht vast te stellen rentevoet, berekend over het te betalen bedrag vanaf de datum van het arrest van het Gerecht tot de datum van de daadwerkelijke betaling, en

| — | verweerster verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één middel aan, waarmee zij aanvoert dat verweerster haar schade heeft berokkend door verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie (1), waarbij de stof „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), vast te stellen en in werking te laten treden. Op 22 november 2017 verwierp het Hof van Justitie het beroep van de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht waarbij het verordening (EU) nr. 944/2013 nietig heeft verklaard voor zover hierin de stof „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), omdat de Commissie hiermee een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt. Verzoekster heeft kosten gemaakt om de onrechtmatige indeling toe te passen. Verweerster is krachtens de artikelen 268 en 340 VWEU aansprakelijk voor deze kosten omdat zij onrechtmatig heeft gehandeld in die zin dat haar handelwijze een voldoende ernstige schending van het recht vormt, er sprake is van reële en zekere schade en een rechtstreeks oorzakelijk verband bestaat tussen de handelwijze van verweerster en de geleden schade.

---

(1)  Verordening (EU) nr. 944/2013 van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB L 261, 3.10.2013, blz. 5).

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/54 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/54

---

Beroep ingesteld op 29 oktober 2018 — ZQ / Commissie

(Zaak T-647/18)

(2019/C 16/65)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: ZQ (vertegenwoordiger: C. Cortese, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | de bestreden besluiten nietig te verklaren en met name,






  a) | het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 15 december 2017, dat op 18 december 2017 in ARES is ingeschreven onder HR.E.2/AS/Ares (2017), betreffende „Request for assistance D/374/17” en waarbij het verzoek om bijstand wordt afgewezen, nietig te verklaren; |
| --- | --- | --- |

—

de bestreden besluiten nietig te verklaren en met name,

a)

het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 15 december 2017, dat op 18 december 2017 in ARES is ingeschreven onder HR.E.2/AS/Ares (2017), betreffende „Request for assistance D/374/17” en waarbij het verzoek om bijstand wordt afgewezen, nietig te verklaren;

| b) | voor zover nodig, het besluit van het TABG van 19 juli 2018 tot afwijzing van verzoekers klacht N. R/187/18, HR.E.2/Ares (2018) nietig te verklaren; |
| --- | --- |

b)

voor zover nodig, het besluit van het TABG van 19 juli 2018 tot afwijzing van verzoekers klacht N. R/187/18, HR.E.2/Ares (2018) nietig te verklaren;

| c) | de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de schade die zij heeft geleden als gevolg van de onwettigheden in het bestreden besluit of die welke nauw verband daarmee houden en welke op 1 000 000 EUR wordt begroot; |
| --- | --- |

c)

de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de schade die zij heeft geleden als gevolg van de onwettigheden in het bestreden besluit of die welke nauw verband daarmee houden en welke op 1 000 000 EUR wordt begroot;

en voorts

| — | de Commissie te verwijzen in de proceskosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de proceskosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De verzoekende partij komt in casu op tegen de weigering van de Commissie om haar verzoek om bijstand, dat betrekking heeft op het geweld waarvan zij slachtoffer is wegens haar seksuele geaardheid, toe te wijzen.

Ter ondersteuning van haar beroep voert zij drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout.






  — | In dit verband betoogt zij dat de kennelijke beoordelingsfout duidelijk blijkt uit de vooringenomen mening die in hetzelfde besluit is verwoord, namelijk dat haar beweringen niet geloofwaardig zijn omdat zij betrekking hebben op een zeer lange periode, zonder dat zij formeel een klacht heeft ingediend. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout.

—

In dit verband betoogt zij dat de kennelijke beoordelingsfout duidelijk blijkt uit de vooringenomen mening die in hetzelfde besluit is verwoord, namelijk dat haar beweringen niet geloofwaardig zijn omdat zij betrekking hebben op een zeer lange periode, zonder dat zij formeel een klacht heeft ingediend.

| — | Het bestaan van een vooringenomen mening zou ook de enige verklaring zijn voor het feit dat het TABG uit het bestreden besluit een aantal gemelde incidenten heeft weggelaten waarover geen beoordeling had plaatsgevonden. |
| --- | --- |

—

Het bestaan van een vooringenomen mening zou ook de enige verklaring zijn voor het feit dat het TABG uit het bestreden besluit een aantal gemelde incidenten heeft weggelaten waarover geen beoordeling had plaatsgevonden.

| — | Haar beweringen van vermeend geweld zouden zijn afgedaan als normale voorvallen van slechte organisatie of gewone conflicten op het werk. |
| --- | --- |

—

Haar beweringen van vermeend geweld zouden zijn afgedaan als normale voorvallen van slechte organisatie of gewone conflicten op het werk.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan schending van het recht.
  In dit verband wordt betoogd:






  a) | er is sprake van een onjuiste toepassing van het begrip geweld, namelijk dat de pleger van het geweld boos opzet (animus nocendi) moet hebben; |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan schending van het recht.

In dit verband wordt betoogd:

a)

er is sprake van een onjuiste toepassing van het begrip geweld, namelijk dat de pleger van het geweld boos opzet (animus nocendi) moet hebben;

| b) | er is sprake van de toepassing van een bewijsnorm die niet in overeenstemming is met de door het toepasselijke recht vereiste bewijsnorm (beginsel van bewijs), namelijk bewijs dat verder gaat dan redelijke twijfel over het bestaan van de feiten en van hun ondubbelzinnige juridische kwalificatie; |
| --- | --- |

b)

er is sprake van de toepassing van een bewijsnorm die niet in overeenstemming is met de door het toepasselijke recht vereiste bewijsnorm (beginsel van bewijs), namelijk bewijs dat verder gaat dan redelijke twijfel over het bestaan van de feiten en van hun ondubbelzinnige juridische kwalificatie;

| c) | er is sprake van de toepassing van een bewijsnorm die kennelijk onjuist is voor de beoordeling van de geloofwaardigheid van klachten in verband met de verstreken tijd; |
| --- | --- |

c)

er is sprake van de toepassing van een bewijsnorm die kennelijk onjuist is voor de beoordeling van de geloofwaardigheid van klachten in verband met de verstreken tijd;

| d) | er is sprake van de niet-nakoming van de verplichting om bij geloofwaardige beweringen ambtshalve een onderzoek in te stellen. |
| --- | --- |

d)

er is sprake van de niet-nakoming van de verplichting om bij geloofwaardige beweringen ambtshalve een onderzoek in te stellen.

| 3. | Derde middel, ontleend aan het ontbreken of de ontoereikendheid van de motivering.






  — | In dit verband wordt betoogd dat het bestreden besluit, zelfs indien men de gronden in het besluit tot afwijzing van de klacht mede in beschouwing neemt, in ruime mate ontoereikend is gemotiveerd. |
| --- | --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan het ontbreken of de ontoereikendheid van de motivering.

—

In dit verband wordt betoogd dat het bestreden besluit, zelfs indien men de gronden in het besluit tot afwijzing van de klacht mede in beschouwing neemt, in ruime mate ontoereikend is gemotiveerd.

Wat de schadevordering betreft, wordt betoogd dat in casu wordt voldaan aan alle voorwaarden die de rechtspraak voor de toekenning daarvan stelt.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/56 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/56

---

Beroep ingesteld op 22 oktober 2018 — Super bock group, SGPS/EUIPO — Agus (Crystal)

(Zaak T-648/18)

(2019/C 16/66)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Super bock group, SGPS SA (Leça do Balio, Portugal) (vertegenwoordiger: J. Mioludo, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Agus sp. z o.o. (Warschau, Polen)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk Crystal — inschrijvingsaanvraag nr. 15 016 728

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 23 juli 2018 in zaak R 299/2018-2

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | weigering van EU-inschrijving nr. 15 016 728 Crystal voor alle aangeduide goederen; |
| --- | --- |

—

weigering van EU-inschrijving nr. 15 016 728 Crystal voor alle aangeduide goederen;

| — | verwijzing van het EUIPO en Agus sp. z o.o. in hun eigen kosten en in verzoeksters kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO en Agus sp. z o.o. in hun eigen kosten en in verzoeksters kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/56 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/56

---

Beroep ingesteld op 29 oktober 2018 — Reaktor Group/EUIPO (REAKTOR)

(Zaak T-650/18)

(2019/C 16/67)

Procestaal: Fins

Partijen

Verzoekende partij: Reaktor Group Oy (Helsinki, Finland) (vertegenwoordiger: L. Laaksonen, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: Uniewoordmerk REAKTOR — inschrijvingsaanvraag nr. 13 752 522

Bestreden beslissing: Beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 27 augustus 2018 in zaak R 2626/2017-2

Conclusies

| — | de bestreden beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 27 augustus 2018 in zaak R 2626/2017-2 vernietigen, voor zover de tweede kamer van beroep daarin aanvraag nr. 13752522 voor Uniemerk REAKTOR voor bepaalde waren en diensten van de klassen 9, 41 en 42 heeft afgewezen krachtens artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 2017/1001, en de aanvraag voor publicatie en inschrijving van het merk REAKTOR in haar geheel toewijzen voor alle aangegeven waren en diensten; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 27 augustus 2018 in zaak R 2626/2017-2 vernietigen, voor zover de tweede kamer van beroep daarin aanvraag nr. 13752522 voor Uniemerk REAKTOR voor bepaalde waren en diensten van de klassen 9, 41 en 42 heeft afgewezen krachtens artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 2017/1001, en de aanvraag voor publicatie en inschrijving van het merk REAKTOR in haar geheel toewijzen voor alle aangegeven waren en diensten;

| — | het EUIPO verwijzen in de kosten van het beroep voor het Gerecht en de procedure voor de kamer van beroep (daaronder begrepen de kosten van vertegenwoordiging). |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in de kosten van het beroep voor het Gerecht en de procedure voor de kamer van beroep (daaronder begrepen de kosten van vertegenwoordiging).

Aangevoerd middel

| — | Schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 2017/1001 |
| --- | --- |

—

Schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 2017/1001

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/57 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/57

---

Beroep ingesteld op 12 november 2018 — Soundio / EUIPO — E-Plus Mobilfunk (Vibble)

(Zaak T-665/18)

(2019/C 16/68)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Soundio AS (Drammen, Noorwegen) (vertegenwoordigers: N. Köster en J. Albers, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: E-Plus Mobilfunk GmbH (Düsseldorf, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

Betrokken merk: internationale inschrijving van het merk Vibble waarin de Europese Unie wordt aangewezen — internationale inschrijving nr. 1 290 194 waarin de Europese Unie wordt aangewezen

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 4 september 2018 in zaak R 721/2018-5

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/58 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/58

---

Beroep ingesteld op 9 november 2018 — Pinto Teixeira / EDEO

(Zaak T-667/18)

(2019/C 16/69)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: José Manuel Pinto Teixeira (Oeiras, Portugal) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

te verklaren en vast te stellen,

| — | het besluit van het TABG van 21 februari 2018 houdende weigering om haar op grond van artikel 16 van het Statuut toe te staan een beroepsbezigheid elders uit te oefenen wordt nietig verklaard; |
| --- | --- |

—

het besluit van het TABG van 21 februari 2018 houdende weigering om haar op grond van artikel 16 van het Statuut toe te staan een beroepsbezigheid elders uit te oefenen wordt nietig verklaard;

| — | EDEO wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 10 000 EUR voor de geleden immateriële schade. |
| --- | --- |

—

EDEO wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 10 000 EUR voor de geleden immateriële schade.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 16 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, aangezien het bestreden besluit is genomen na afloop van de termijn van 30 werkdagen na ontvangst van haar voornemen om na de beëindiging van de dienst een beroepsbezigheid uit te oefenen. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 16 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, aangezien het bestreden besluit is genomen na afloop van de termijn van 30 werkdagen na ontvangst van haar voornemen om na de beëindiging van de dienst een beroepsbezigheid uit te oefenen.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan kennelijke beoordelingsfouten waardoor het bestreden besluit onwettig is, daar de beoogde werkzaamheid kennelijk geen verband houdt met de werkzaamheid die zij gedurende de drie dienstjaren heeft uitgeoefend en evenmin onverenigbaar is met de belangen van EDEO. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan kennelijke beoordelingsfouten waardoor het bestreden besluit onwettig is, daar de beoogde werkzaamheid kennelijk geen verband houdt met de werkzaamheid die zij gedurende de drie dienstjaren heeft uitgeoefend en evenmin onverenigbaar is met de belangen van EDEO.

---

| 14.1.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 16/58 |
| --- | --- | --- | --- |

14.1.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 16/58

---

Beroep ingesteld op 15 november 2018 — ZU / Commissie

(Zaak T-671/18)

(2019/C 16/70)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: ZU (vertegenwoordiger: C. Bernard-Glanz, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | nietig te verklaren het besluit van het hoofd van de eenheid Career Management & Mobility van directoraat HR.B van het directoraat-generaal Personele middelen en veiligheid (HR) van de Commissie van 12 oktober 2018 waarbij zij is teruggeplaatst naar DG OLAF; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit van het hoofd van de eenheid Career Management & Mobility van directoraat HR.B van het directoraat-generaal Personele middelen en veiligheid (HR) van de Commissie van 12 oktober 2018 waarbij zij is teruggeplaatst naar DG OLAF;

| — | nietig te verklaren het besluit van het hoofd van de eenheid Account Management Centre 4 van directoraat HR.AMC van het directoraat-generaal Personele middelen en veiligheid (HR) van de Commissie van 29 oktober 2018 waarbij de datum van haar overplaatsing voorlopig op 1 december 2018 is gesteld; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit van het hoofd van de eenheid Account Management Centre 4 van directoraat HR.AMC van het directoraat-generaal Personele middelen en veiligheid (HR) van de Commissie van 29 oktober 2018 waarbij de datum van haar overplaatsing voorlopig op 1 december 2018 is gesteld;

| — | voor zover nodig, tevens nietig te verklaren het nog te nemen besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag tot afwijzing van haar klacht; |
| --- | --- |

—

voor zover nodig, tevens nietig te verklaren het nog te nemen besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag tot afwijzing van haar klacht;

| — | de verwerende partij te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan het gebrek aan transparantie van de overplaatsingsprocedure, schending van artikel 25 van het Statuut, niet-nakoming van de motiveringsplicht, schending van haar recht om zich te verweren tegen de gedwongen overplaatsing, van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en van het recht om te worden gehoord. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan het gebrek aan transparantie van de overplaatsingsprocedure, schending van artikel 25 van het Statuut, niet-nakoming van de motiveringsplicht, schending van haar recht om zich te verweren tegen de gedwongen overplaatsing, van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en van het recht om te worden gehoord.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling van het belang van de dienst en schending van het beginsel van behoorlijk bestuur. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling van het belang van de dienst en schending van het beginsel van behoorlijk bestuur.

| 3. | Derde middel, ontleend aan de weglating van cruciale elementen tegen haar onmiddellijke overplaatsing naar OLAF, schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en het gebrek aan bescherming voor klokkenluiders krachtens artikel 22 bis van het Ambtenarenstatuut. |
| --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan de weglating van cruciale elementen tegen haar onmiddellijke overplaatsing naar OLAF, schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en het gebrek aan bescherming voor klokkenluiders krachtens artikel 22 bis van het Ambtenarenstatuut.

| 4. | Vierde middel, ontleend aan niet-nakoming van de zorgplicht. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel, ontleend aan niet-nakoming van de zorgplicht.

| 5. | Vijfde middel, ontleend aan misbruik van bevoegdheid. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel, ontleend aan misbruik van bevoegdheid.

---