# Dziennik Urzędowy L 305/2007

| | ISSN 1725-5139 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 305 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5023 listopada 2007 |

ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 305

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5023 listopada 2007

---

| Spis treści | | I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1361/2007 z dnia 22 listopada 2007 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 1 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1362/2007 z dnia 22 listopada 2007 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę Salame Cremona (ChOG) | 3 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1363/2007 z dnia 22 listopada 2007 r. ustalające refundacje wywozowe dla cukru białego i cukru surowego wywożonych w stanie nieprzetworzonym | 9 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1364/2007 z dnia 22 listopada 2007 r. ustanawiające refundacje wywozowe dla syropów i niektórych innych produktów w sektorze cukru wywożonych w stanie nieprzetworzonym | 11 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1365/2007 z dnia 22 listopada 2007 r. ustalające maksymalną refundację wywozową dla cukru białego w ramach stałego przetargu przewidzianego na mocy rozporządzenia (WE) nr 900/2007 | 13 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1366/2007 z dnia 22 listopada 2007 r. stanowiące o nieudzielaniu zamówienia na cukier biały w ramach stałego przetargu przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1060/2007 | 14 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1367/2007 z dnia 22 listopada 2007 r. w sprawie wydawania pozwoleń na wywóz w sektorze wina | 15 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1368/2007 z dnia 22 listopada 2007 r. ustalające stawki refundacji do niektórych produktów sektora cukru wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu | 16 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1369/2007 z dnia 22 listopada 2007 r. ustalające stawki refundacji do niektórych produktów zbożowych i ryżu wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu | 18 |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa Komisji 2007/67/WE z dnia 22 listopada 2007 r. zmieniająca dyrektywę Rady 76/768/EWG dotyczącą produktów kosmetycznych w celu dostosowania jej załącznika III do postępu technicznego (
  1
  ) | 22 |

Spis treści

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

ROZPORZĄDZENIA

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1361/2007 z dnia 22 listopada 2007 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1362/2007 z dnia 22 listopada 2007 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę Salame Cremona (ChOG)

3

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1363/2007 z dnia 22 listopada 2007 r. ustalające refundacje wywozowe dla cukru białego i cukru surowego wywożonych w stanie nieprzetworzonym

9

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1364/2007 z dnia 22 listopada 2007 r. ustanawiające refundacje wywozowe dla syropów i niektórych innych produktów w sektorze cukru wywożonych w stanie nieprzetworzonym

11

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1365/2007 z dnia 22 listopada 2007 r. ustalające maksymalną refundację wywozową dla cukru białego w ramach stałego przetargu przewidzianego na mocy rozporządzenia (WE) nr 900/2007

13

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1366/2007 z dnia 22 listopada 2007 r. stanowiące o nieudzielaniu zamówienia na cukier biały w ramach stałego przetargu przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1060/2007

14

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1367/2007 z dnia 22 listopada 2007 r. w sprawie wydawania pozwoleń na wywóz w sektorze wina

15

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1368/2007 z dnia 22 listopada 2007 r. ustalające stawki refundacji do niektórych produktów sektora cukru wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

16

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1369/2007 z dnia 22 listopada 2007 r. ustalające stawki refundacji do niektórych produktów zbożowych i ryżu wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

18

DYREKTYWY

*

Dyrektywa Komisji 2007/67/WE z dnia 22 listopada 2007 r. zmieniająca dyrektywę Rady 76/768/EWG dotyczącą produktów kosmetycznych w celu dostosowania jej załącznika III do postępu technicznego (
  1
  )

1

22

| | | II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa |
| --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | | Rada |
| | | 2007/754/WE |
| | * | Decyzja Rady Stowarzyszenia UE-Tunezja nr 1/2007 z dnia 9 listopada 2007 r. w sprawie ustanowienia podkomitetu Prawa człowieka i demokracja | 24 |
| | | 2007/755/WE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 19 listopada 2007 r. w sprawie mianowania Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji dla Południowo-Wschodniej Europy | 28 |
| | | Komisja |
| | | 2007/756/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 9 listopada 2007 r. przyjmująca wspólną specyfikację dotyczącą krajowego rejestru pojazdów kolejowych określonego w art. 14 ust. 4 i 5 dyrektyw 96/48/WE i 2001/16/WE
  (notyfikowana jako dokument nr C(2007) 5357) | 30 |
| | | 2007/757/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 14 listopada 2007 r. w sprawie wkładu finansowego Wspólnoty przeznaczonego na niektóre środki w dziedzinie zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz na niektóre środki techniczne i naukowe | 52 |
| | | 2007/758/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 15 listopada 2007 r. zezwalająca państwom członkowskim na przedłużenie tymczasowych zezwoleń przyznanych na nową substancję czynną boskalid
  (notyfikowana jako dokument nr C(2007) 5477)

   (
  1
  ) | 54 |
| | | 2007/759/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 19 listopada 2007 r. zmieniająca decyzję 2006/504/WE w odniesieniu do częstotliwości kontroli orzeszków ziemnych i produktów pochodnych pochodzących lub wysłanych z Brazylii w związku z ryzykiem zanieczyszczenia tych produktów aflatoksynami
  (notyfikowana jako dokument nr C(2007) 5516)

   (
  1
  ) | 56 |

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Rada

2007/754/WE

*

Decyzja Rady Stowarzyszenia UE-Tunezja nr 1/2007 z dnia 9 listopada 2007 r. w sprawie ustanowienia podkomitetu Prawa człowieka i demokracja

24

2007/755/WE

*

Decyzja Rady z dnia 19 listopada 2007 r. w sprawie mianowania Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji dla Południowo-Wschodniej Europy

28

Komisja

2007/756/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 9 listopada 2007 r. przyjmująca wspólną specyfikację dotyczącą krajowego rejestru pojazdów kolejowych określonego w art. 14 ust. 4 i 5 dyrektyw 96/48/WE i 2001/16/WE
  (notyfikowana jako dokument nr C(2007) 5357)

(notyfikowana jako dokument nr C(2007) 5357)

30

2007/757/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 14 listopada 2007 r. w sprawie wkładu finansowego Wspólnoty przeznaczonego na niektóre środki w dziedzinie zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz na niektóre środki techniczne i naukowe

52

2007/758/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 15 listopada 2007 r. zezwalająca państwom członkowskim na przedłużenie tymczasowych zezwoleń przyznanych na nową substancję czynną boskalid
  (notyfikowana jako dokument nr C(2007) 5477)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2007) 5477)

1

54

2007/759/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 19 listopada 2007 r. zmieniająca decyzję 2006/504/WE w odniesieniu do częstotliwości kontroli orzeszków ziemnych i produktów pochodnych pochodzących lub wysłanych z Brazylii w związku z ryzykiem zanieczyszczenia tych produktów aflatoksynami
  (notyfikowana jako dokument nr C(2007) 5516)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2007) 5516)

1

56

| | | III   Akty przyjęte na mocy Traktatu UE |
| --- | --- | --- |
| | | AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU V TRAKTATU UE |
| | * | Wspólne działanie Rady 2007/760/WPZiB z dnia 22 listopada 2007 r. zmieniające i przedłużające wspólne działanie 2005/190/WPZiB w sprawie zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX | 58 |
| | * | Wspólne stanowisko Rady 2007/761/WPZiB z dnia 22 listopada 2007 r. przedłużające obowiązywanie środków ograniczających skierowanych przeciwko Republice Wybrzeża Kości Słoniowej | 61 |
| | * | Wspólne stanowisko Rady 2007/762/WPZiB z dnia 22 listopada 2007 r. w sprawie udziału Unii Europejskiej w Organizacji Rozwoju Energetyki Półwyspu Koreańskiego (KEDO) | 62 |

III   Akty przyjęte na mocy Traktatu UE

AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU V TRAKTATU UE

*

Wspólne działanie Rady 2007/760/WPZiB z dnia 22 listopada 2007 r. zmieniające i przedłużające wspólne działanie 2005/190/WPZiB w sprawie zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX

58

*

Wspólne stanowisko Rady 2007/761/WPZiB z dnia 22 listopada 2007 r. przedłużające obowiązywanie środków ograniczających skierowanych przeciwko Republice Wybrzeża Kości Słoniowej

61

*

Wspólne stanowisko Rady 2007/762/WPZiB z dnia 22 listopada 2007 r. w sprawie udziału Unii Europejskiej w Organizacji Rozwoju Energetyki Półwyspu Koreańskiego (KEDO)

62

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

| 23.11.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 305/1 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 305/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1361/2007

z dnia 22 listopada 2007 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

| (2) | W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, |
| --- | --- |

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 listopada 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 listopada 2007 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 756/2007 (Dz.U. L 172 z 30.6.2007, str. 41).

1

---

ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 22 listopada 2007 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | IL | 125,5 |
| MA | 55,2 |
| MK | 46,0 |
| TR | 87,6 |
| ZZ | 78,6 |
| 0707 00 05 | JO | 196,3 |
| MA | 55,0 |
| TR | 85,5 |
| ZZ | 112,3 |
| 0709 90 70 | MA | 54,3 |
| TR | 110,4 |
| ZZ | 82,4 |
| 0709 90 80 | EG | 342,2 |
| ZZ | 342,2 |
| 0805 20 10 | MA | 63,3 |
| ZZ | 63,3 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | CN | 63,3 |
| HR | 55,3 |
| IL | 68,9 |
| TR | 76,9 |
| UY | 83,0 |
| ZZ | 69,5 |
| 0805 50 10 | AR | 64,5 |
| TR | 100,3 |
| ZA | 54,7 |
| ZZ | 73,2 |
| 0808 10 80 | AR | 87,7 |
| CA | 88,9 |
| CL | 86,0 |
| CN | 84,2 |
| MK | 32,9 |
| US | 98,8 |
| ZA | 86,3 |
| ZZ | 80,7 |
| 0808 20 50 | AR | 48,7 |
| CN | 46,6 |
| TR | 145,7 |
| ZZ | 80,3 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

IL

125,5

MA

55,2

MK

46,0

TR

87,6

ZZ

78,6

0707 00 05

JO

196,3

MA

55,0

TR

85,5

ZZ

112,3

0709 90 70

MA

54,3

TR

110,4

ZZ

82,4

0709 90 80

EG

342,2

ZZ

342,2

0805 20 10

MA

63,3

ZZ

63,3

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

CN

63,3

HR

55,3

IL

68,9

TR

76,9

UY

83,0

ZZ

69,5

0805 50 10

AR

64,5

TR

100,3

ZA

54,7

ZZ

73,2

0808 10 80

AR

87,7

CA

88,9

CL

86,0

CN

84,2

MK

32,9

US

98,8

ZA

86,3

ZZ

80,7

0808 20 50

AR

48,7

CN

46,6

TR

145,7

ZZ

80,3

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, str. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 23.11.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 305/3 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 305/3

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1362/2007

z dnia 22 listopada 2007 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę Salame Cremona (ChOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 5 akapit trzeci i czwarty,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 6 ust. 2 oraz w zastosowaniu art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Włoch w sprawie rejestracji nazwy „Salame Cremona” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 oraz w zastosowaniu art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Włoch w sprawie rejestracji nazwy „Salame Cremona” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2).

| (2) | Niemcy i Niderlandy sprzeciwiły się tej rejestracji zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 510/2006. Niemcy i Niderlandy w swoich deklaracjach sprzeciwu stwierdziły, że warunki określone w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 nie zostały spełnione. W szczególności zdaniem Niemiec związek między produktem a regionem nie został dowiedziony. Zdaniem Niderlandów, z jednej strony, związek z obszarem geograficznym (produkcji) określonym w nazwie pochodzenia „Salame Cremona” nie został wystarczająco dowiedziony, a drugiej strony, z powodu braku jakichkolwiek dodatkowych wymogów ograniczenie pochodzenia surowca „mięso wieprzowe” do północnych i centralnych Włoch (lub nawet do obszaru określonego w pkt 4.3) należy uznać wyłącznie za przeszkodę dla handlu, i na koniec w pkt 4.5 nie wykazano, w jaki sposób zobowiązanie do produkcji, pakowania i krojenia „Salame Cremona” wyłącznie w obszarze produkcji przyczynia się do lepszej kontroli i odtworzenia historii produktu oraz zachowania jego cech jakościowych. |
| --- | --- |

(2)

Niemcy i Niderlandy sprzeciwiły się tej rejestracji zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 510/2006. Niemcy i Niderlandy w swoich deklaracjach sprzeciwu stwierdziły, że warunki określone w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 nie zostały spełnione. W szczególności zdaniem Niemiec związek między produktem a regionem nie został dowiedziony. Zdaniem Niderlandów, z jednej strony, związek z obszarem geograficznym (produkcji) określonym w nazwie pochodzenia „Salame Cremona” nie został wystarczająco dowiedziony, a drugiej strony, z powodu braku jakichkolwiek dodatkowych wymogów ograniczenie pochodzenia surowca „mięso wieprzowe” do północnych i centralnych Włoch (lub nawet do obszaru określonego w pkt 4.3) należy uznać wyłącznie za przeszkodę dla handlu, i na koniec w pkt 4.5 nie wykazano, w jaki sposób zobowiązanie do produkcji, pakowania i krojenia „Salame Cremona” wyłącznie w obszarze produkcji przyczynia się do lepszej kontroli i odtworzenia historii produktu oraz zachowania jego cech jakościowych.

| (3) | Pismem z dnia 2 marca 2006 r. Komisja wezwała zainteresowane państwa członkowskie do wzajemnego porozumienia zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami. |
| --- | --- |

(3)

Pismem z dnia 2 marca 2006 r. Komisja wezwała zainteresowane państwa członkowskie do wzajemnego porozumienia zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami.

| (4) | Biorąc pod uwagę, że w przewidzianym terminie Włochy, Niderlandy i Niemcy nie osiągnęły porozumienia, Komisja musi przyjąć decyzję zgodnie z procedurą określoną w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006. |
| --- | --- |

(4)

Biorąc pod uwagę, że w przewidzianym terminie Włochy, Niderlandy i Niemcy nie osiągnęły porozumienia, Komisja musi przyjąć decyzję zgodnie z procedurą określoną w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006.

| (5) | W wyniku konsultacji między Włochami, Niderlandami i Niemcami do specyfikacji przedmiotowego produktu wprowadzono dodatkowe dane szczegółowe. W odpowiedzi na krytykę Niemiec i Niderlandów, dotyczącą braku przedstawienia związku między produktem i regionem, jasno określono, że związek opiera się na renomie. W odpowiedzi na drugi zarzut ze strony Niderlandów zniesiono ograniczenie dotyczące regionów pochodzenia surowca i dodano szczegóły dotyczące konkretnych warunków hodowli i karmienia świń oraz wpływu tych czynników na cechy produktu końcowego. Na koniec władze Włoch uzasadniły obowiązek krojenia i pakowania w przedmiotowym obszarze koniecznością przeprowadzania kontroli. Władze Włoch stwierdziły również, że poddawanie produktu obróbce termicznej do celów jego transportu i krojenia „w odległości czasowej i przestrzennej” zmieniłoby właściwości organoleptyczne kiełbasy. Władze Niderlandów poinformowały, że zaakceptują te wyjaśnienia, pod warunkiem że zostaną one włączone do wniosku w sprawie rejestracji, co następnie uczyniono. |
| --- | --- |

(5)

W wyniku konsultacji między Włochami, Niderlandami i Niemcami do specyfikacji przedmiotowego produktu wprowadzono dodatkowe dane szczegółowe. W odpowiedzi na krytykę Niemiec i Niderlandów, dotyczącą braku przedstawienia związku między produktem i regionem, jasno określono, że związek opiera się na renomie. W odpowiedzi na drugi zarzut ze strony Niderlandów zniesiono ograniczenie dotyczące regionów pochodzenia surowca i dodano szczegóły dotyczące konkretnych warunków hodowli i karmienia świń oraz wpływu tych czynników na cechy produktu końcowego. Na koniec władze Włoch uzasadniły obowiązek krojenia i pakowania w przedmiotowym obszarze koniecznością przeprowadzania kontroli. Władze Włoch stwierdziły również, że poddawanie produktu obróbce termicznej do celów jego transportu i krojenia „w odległości czasowej i przestrzennej” zmieniłoby właściwości organoleptyczne kiełbasy. Władze Niderlandów poinformowały, że zaakceptują te wyjaśnienia, pod warunkiem że zostaną one włączone do wniosku w sprawie rejestracji, co następnie uczyniono.

| (6) | Zdaniem Komisji nowa wersja specyfikacji w pełni spełnia wymagania określone w rozporządzeniu (WE) nr 510/2006. |
| --- | --- |

(6)

Zdaniem Komisji nowa wersja specyfikacji w pełni spełnia wymagania określone w rozporządzeniu (WE) nr 510/2006.

| (7) | W tych okolicznościach przedmiotowa nazwa powinna zostać wpisana do „Rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych”. |
| --- | --- |

(7)

W tych okolicznościach przedmiotowa nazwa powinna zostać wpisana do „Rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych”.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Chronionych Oznaczeń Geograficznych i Chronionych Nazw Pochodzenia, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Chronionych Oznaczeń Geograficznych i Chronionych Nazw Pochodzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa wymieniona w załączniku I do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Pełne zestawienie zawierające główne elementy specyfikacji znajduje się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 listopada 2007 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, str. 12. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 1).

1

(2)  Dz.U. C 126 z 25.5.2005, str. 14.

2

---

ZAŁĄCZNIK I

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

| Klasa 1.2 | Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.) |
| --- | --- |

Klasa 1.2

Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.)

WŁOCHY

Salame Cremona (ChOG)

---

ZAŁĄCZNIK II

STRESZCZENIE

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

„SALAME CREMONA”

NR WE: IT/PGI/005/0265/27.12.2002

ChNP (...) ChOG (X)

Niniejsze streszczenie zawiera główne elementy specyfikacji produktu i jest przeznaczone do celów informacyjnych.

1.   Właściwy organ państwa członkowskiego

| Nazwa | : | Ministero delle politiche agricole alimentari e forestali |
| --- | --- | --- |
| Adres | : | Via XX Settembre, 20 — I-00187 ROMA |
| Telefon | : | (39) 064 81 99 68/06 46 65 51 04 |
| Faks | : | (39) 06 42 01 31 26 |
| e-mail | : | qpa3@politicheagricole.it |

Nazwa

:

Ministero delle politiche agricole alimentari e forestali

Adres

:

Via XX Settembre, 20 — I-00187 ROMA

Telefon

:

(39) 064 81 99 68/06 46 65 51 04

Faks

:

(39) 06 42 01 31 26

e-mail

:

qpa3@politicheagricole.it

2.   Grupa składająca wniosek

| Nazwa | : | Consorzio Salame Cremona |
| --- | --- | --- |
| Adres | : | Piazza Cadorna, 6 — I-26100 CREMONA |
| Telefon | : | (39) 03 72 41 71 |
| Faks | : | (39) 03 72 41 73 40 |
| e-mail | : | info@salamecremona.it |
| Skład | : | producenci/przetwórcy (X) inni (...) |

Nazwa

:

Consorzio Salame Cremona

Adres

:

Piazza Cadorna, 6 — I-26100 CREMONA

Telefon

:

(39) 03 72 41 71

Faks

:

(39) 03 72 41 73 40

e-mail

:

info@salamecremona.it

Skład

:

producenci/przetwórcy (X) inni (...)

3.   Rodzaj produktu

Klasa 1.2: Produkty mięsne

4.   Specyfikacja produktu

(podsumowanie wymogów określonych w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

4.1.   Nazwa produktu

„Salame Cremona”

4.2.   Opis produktu

„Salame Cremona” jest konserwowaną i suszoną wędliną surową, charakteryzującą się następującymi cechami w momencie dopuszczenia do konsumpcji:

| | Cechy fizyczno-morfologiczne







  — | Waga w końcowym okresie dojrzewania wynosi nie mniej niż 500 g. |
| --- | --- | --- |

Cechy fizyczno-morfologiczne

—

Waga w końcowym okresie dojrzewania wynosi nie mniej niż 500 g.

| — | Średnica w trakcie produkcji wynosi nie mniej niż 65 mm. |
| --- | --- |

—

Średnica w trakcie produkcji wynosi nie mniej niż 65 mm.

| — | Długość w trakcie produkcji wynosi nie mniej niż 150 mm. |
| --- | --- |

—

Długość w trakcie produkcji wynosi nie mniej niż 150 mm.

| | Cechy chemiczne i fizyko-chemiczne







  — | Całkowita zawartość białek: minimum 20,0 %. |
| --- | --- | --- |

Cechy chemiczne i fizyko-chemiczne

—

Całkowita zawartość białek: minimum 20,0 %.

| — | Stosunek kolagen/białka: maksimum 0,10. |
| --- | --- |

—

Stosunek kolagen/białka: maksimum 0,10.

| — | Stosunek woda/białka: maksimum 2,0. |
| --- | --- |

—

Stosunek woda/białka: maksimum 2,0.

| — | Stosunek tłuszcze/białka: maksimum 2,0. |
| --- | --- |

—

Stosunek tłuszcze/białka: maksimum 2,0.

| — | PH: wyższe lub równe 5,20. |
| --- | --- |

—

PH: wyższe lub równe 5,20.

| | Cechy mikrobiologiczne







  — | Jednostki tworzące kolonię bakterii mezofilnych: > 1 x 107 na gram, z przewagą bakterii typu lactobacillus i coccus. |
| --- | --- | --- |

Cechy mikrobiologiczne

—

Jednostki tworzące kolonię bakterii mezofilnych: > 1 x 107 na gram, z przewagą bakterii typu lactobacillus i coccus.

| | Cechy organoleptyczne







  — | Wygląd zewnętrzny: kształt cylindryczny, miejscami nieregularny. |
| --- | --- | --- |

Cechy organoleptyczne

—

Wygląd zewnętrzny: kształt cylindryczny, miejscami nieregularny.

| — | Konsystencja: produkt powinien mieć konsystencję zwartą i miękką. |
| --- | --- |

—

Konsystencja: produkt powinien mieć konsystencję zwartą i miękką.

| — | Wygląd podczas krojenia: plaster ma kształt zwarty i jednolity, charakteryzujący się typowym połączeniem kawałków mięśni i tłuszczu na jego brzegu (tzw. wygląd „smelmato”). Brak widocznych chrząstek. |
| --- | --- |

—

Wygląd podczas krojenia: plaster ma kształt zwarty i jednolity, charakteryzujący się typowym połączeniem kawałków mięśni i tłuszczu na jego brzegu (tzw. wygląd „smelmato”). Brak widocznych chrząstek.

| — | Kolor: intensywny czerwony. |
| --- | --- |

—

Kolor: intensywny czerwony.

| — | Zapach: typowy zapach przypraw. |
| --- | --- |

—

Zapach: typowy zapach przypraw.

4.3.   Obszar geograficzny

Obszar, na którym produkowana jest kiełbasa „Salame Cremona”, obejmuje następujące regiony: Lombardię, Emilię Romagnę, Piemont i Veneto.

4.4.   Dowód pochodzenia

W odniesieniu do kontroli świadectw pochodzenia produkcji ChOG dowód pochodzenia „Salame Cremona” z określonego obszaru geograficznego potwierdzany jest przez organ kontrolny, o którym mowa w pkt 7, na podstawie wielu formalności, którym podlegają producenci w trakcie całego cyklu produkcji. Główne cechy tych formalności, zapewniających odtworzenie historii produktu na każdym etapie procesu produkcji i przestrzeganych przez producentów, są następujące:

| — | wpis do wykazu ad hoc przechowywanego przez organ kontrolny, o którym mowa w pkt 7 poniżej, |
| --- | --- |

—

wpis do wykazu ad hoc przechowywanego przez organ kontrolny, o którym mowa w pkt 7 poniżej,

| — | zadeklarowanie organowi kontrolnemu produkowanych rocznie ilości „Salame Cremona”, |
| --- | --- |

—

zadeklarowanie organowi kontrolnemu produkowanych rocznie ilości „Salame Cremona”,

| — | utrzymywanie odpowiednich rejestrów produkcji „Salame Cremona”. |
| --- | --- |

—

utrzymywanie odpowiednich rejestrów produkcji „Salame Cremona”.

4.5.   Metoda produkcji

Proces produkcji można w skrócie przedstawić następująco: surowiec wykorzystywany do produkcji ChOG powinien pochodzić z mięsa świń hodowanych w poszanowaniu przepisów dotyczących składu podawanego im pokarmu i sposobu ich karmienia. Do produkcji można wykorzystywać również mięso świń tradycyjnych ras Large White Italiana i Landrace Italiana, udoskonalone dzięki wpisaniu ich do „Libro Genealogico Italiano” (włoska księga rodowodowa), lub świń pochodzących od macior wymienionych ras; świnie pochodzące od macior rasy włoskiej Duroc, udoskonalone dzięki wpisaniu ich do „Libro Genealogico Italiano”; świnie pochodzące od macior innych ras lub macior hybryd, pod warunkiem że pochodzą z programu selekcji lub schematów krzyżowania zgodnych z celami określonymi w „Libro Genealogico Italiano” w odniesieniu do produkcji tuczników słoninowych.

Ubój zwierząt odbywa się w okresie między dziewiątym a piętnastym miesiącem po urodzeniu. Średnia waga świń przeznaczonych do uboju wynosi między 144 a 176 kg.

Mięso wieprzowe przeznaczone do produkcji kiełbasy otrzymywane jest z tkanki mięśniowej tusz, mięśni poprzecznie prążkowanych oraz tłuszczu.

Składniki: sól, przyprawy, pieprz ziarnisty lub grubo mielony, czosnek miażdżony i wkładany do mięsa.

Inne dopuszczalne składniki: wino białe lub czerwone niemusujące, cukier i/lub dekstroza i/lub fruktoza i/lub laktoza, kultury bakterii wywołujące proces fermentacji, azotyn sodu i/lub azotyn potasu, kwas askorbinowy i sól sodowa.

Zabronione jest używanie mięs oddzielanych mechanicznie.

Przygotowanie: mięśnie poprzecznie prążkowane i tłuszcz są delikatnie krojone i oddzielane od większych kawałków tkanki łącznej i tłuszczu miękkiego, węzłów chłonnych i nerwów. Rozdrabnianie odbywa się w rozdrabniaczu mięsa wyposażonym w otwory o średnicy 6 mm. Temperatura mięsa podczas rozdrabniania powinna być wyższa niż 0 °C; solenie odbywa się podczas uboju; po zakończeniu rozdrabniania pozostałe składniki i aromaty mieszane są z masą. Mieszanie odbywa się w maszynach próżniowych lub maszynach o ciśnieniu atmosferycznym przez dłuższy okres czasu. „Salame Cremona” jest szprycowana do naturalnych jelit wieprzowych, wiankowych (wołowych), końskich lub baranich o minimalnej średnicy początkowej 65 mm. Związanie odbywa się ręcznie lub mechanicznie przy użyciu sznurka. Składowanie produktu w chłodni dozwolone jest maksymalnie przez jeden dzień w temperaturze od 2 do 10 °C. Suszenie odbywa się na ciepło w temperaturze od 15 do 25 °C.

Dojrzewanie odbywa się w pomieszczeniach zapewniających wystarczającą wymianę powietrza w temperaturze od 11 do 16 °C w okresie nie krótszym niż 5 tygodni. Okres dojrzewania zależny jest od średnicy początkowej jelita.

Produkt ChOG jest wprowadzany na rynek w porcjach jednostkowych, pakowany próżniowo lub pod ciśnieniem kontrolowanym, w całości, w kawałkach lub plastrach.

Producenci ChOG „Salame Cremona” są zobowiązani do ścisłego przestrzegania specyfikacji przedstawionej Unii Europejskiej.

Procesy produkcji, pakowania i krojenia powinny być wykonywane pod nadzorem organów kontrolnych określonych w pkt 7 specyfikacji, wyłącznie na obszarze produkcji wskazanym w pkt 3 przedmiotowej specyfikacji w celu zapewnienia kontroli i odtworzenia historii produktu oraz zachowania jego cech jakościowych.

Jeżeli pakowanie odbywałoby się poza obszarem geograficznym określonym w specyfikacji, niemożliwe byłoby zagwarantowanie stałej kontroli wszystkich przedsiębiorstw produkcyjnych, co powodowałoby poważne braki w systemie certyfikacji ChOG. Braki te nie pozwalałyby na zagwarantowanie prawidłowego stosowania ChOG, co byłoby niekorzystne zarówno dla producentów, jak i konsumentów. Innymi słowy brak kontroli operacji pakowania spowodowałby również bezpośrednio wyeliminowanie dwóch innych podstawowych elementów: gwarancji zachowania chronionej jakości będącej przedmiotem weryfikacji w trakcie przeprowadzanych kontroli i gwarancji pochodzenia polegającej na zapewnieniu dokładnego odtworzenia historii produktu na każdym etapie procesu produkcji, w tym w trakcie pakowania.

Ponadto zezwolenie na pakowanie poza obszarem geograficznym określonym w specyfikacji wpłynęłoby niekorzystnie na jakość „Salame Cremona” ze względu na konieczność poddawania produktu obróbce termicznej do celów jego transportu i krojenia „w odległości czasowej i przestrzennej”, co zmieniłoby właściwości organoleptyczne kiełbasy.

4.6.   Związek z obszarem geograficznym

„Salame Cremona” cieszy się dużą sławą i dobrą reputacją, o czym świadczy jej tradycyjna już obecność na targach rolno-spożywczych organizowanych w Dolinie Padu, a także jej znacząca pozycja na głównych rynkach krajowych i zagranicznych, co jest uzasadnieniem dla wniosku o rejestrację ChOG. Fakt ten potwierdzony jest również obecnością „Salame Cremona” w wykazach głównych producentów produktów rolno-spożywczych z włoską nazwą pochodzenia, a także dwustronnych porozumieniach w zakresie ochrony ChOG zawartych między Włochami a innymi krajami europejskimi w latach 1950–1970 (Niemcy, Francja, Austria, Hiszpania).

Produkcja kiełbasy jest ściśle związana z obecnością hodowli świń na tym obszarze, która sięga okresu rzymskiego. Produkt ma także ścisły i utrwalony związek ze środowiskiem wynikający z sukcesywnego wprowadzania hodowli świń w związku z produkcją serów i uprawą kukurydzy, najpierw w Cremonie, a następnie w całej Nizinie Padańskiej.

Klimat cechujący się pochmurną pogodą i słabymi wiatrami jest wyjątkowo korzystny dla doskonałego współdziałania między typową produkcją a obszarem, na którym się ona odbywa, nadając „Salame Cremona” unikalne, a co za tym idzie – rozpoznawalne cechy delikatnej, miękkiej i bardzo aromatycznej kiełbasy.

Obszar produkcji „Salame Cremona” posiadający cechy typowe dla obszarów o glebach aluwialnych jest od wieków wykorzystywany do hodowli świń w ramach tzw. „systemu rodzinnego”, który następnie przekształcił się w rzemiosło. Krajobraz obszaru produkcji jest bardzo jednolity, przynajmniej w części Niziny Padańskiej: całkowicie płaski, poprzecinany rzekami i kanałami, z uprawami roślin, w szczególności łąkami i uprawami kukurydzy. Na terenie całego obszaru produkcji klimat charakteryzuje się dość surowym okresem jesiennym i zimowym o dużej wilgotności i mglistości, łagodną i deszczową wiosną, podczas gdy lato wyróżnia się dość wysokimi temperaturami, częstymi, krótkotrwałymi i bardzo często intensywnymi opadami deszczu.

Wszystkie te czynniki same w sobie nie pozwoliłyby „Salame Cremona” na osiągnięcie takich cech jakościowych bez udziału człowieka, dzięki któremu w obszarze produkcji z czasem opracowano bardzo wyspecjalizowane techniki produkcji i dojrzewania tej kiełbasy.

„Salame Cremona” wciąż produkowana jest zgodnie z tradycyjnymi procesami przy zastosowaniu nowoczesnych technologii produkcji.

Czynnik środowiskowy wynikający z klimatu i udziału człowieka charakteryzujący się szczególnymi umiejętnościami technologicznymi producentów wyspecjalizowanych w produkcji „Salame Cremona” są do dziś podstawowymi i niezastąpionymi elementami nadającymi produktowi szczególny charakter i renomę.

Główne dokumenty historyczne potwierdzające w jasny i precyzyjny sposób pochodzenie produktu i jego związek z regionem sięgają roku 1231 i są przechowywane w archiwach państwowych w Cremonie. Potwierdzają one handel trzodą chlewną i produktami mięsnymi prowadzony na tym terenie i na terenie państw z nim sąsiadujących. Dokumenty pochodzące z okresu Odrodzenia zawarte w „Litterarum” i „Fragmentorum” są niepodważalnym świadectwem istnienia, ale przede wszystkim znaczenia tej wędliny na obszarze produkcji określonym w specyfikacji. Z relacji z wizyty biskupa Cesare Speciano (1599–1606) w klasztorach żeńskich na tym terenie, w części dotyczącej życia codziennego wynika, iż podczas tzw. dni tłustego jadła podawano również określone ilości tej kiełbasy.

Do dziś jeszcze „Salame Cremona” ma duże znaczenie na głównych targach rolno-spożywczych organizowanych w Lombardii i Dolinie Padu. Odniesienia społeczno-ekonomiczne są świadectwem istnienia wielu producentów wyspecjalizowanych w przetwórstwie mięsa wieprzowego, którzy rozpoczęli działalność produkcyjną na obszarze Niziny Padańskiej ze względu na doskonałe wzajemne uzupełnianie się ich działalności z produkcją mleka i serów oraz zbóż (w szczególności kukurydzy).

4.7.   Organ kontrolny

| Nazwa | : | Istituto Nord Est Qualità |
| --- | --- | --- |
| Adres | : | Via Rodeano, 71 — I-33038 SAN DANIELE DEL FRIULI (UD) |
| Telefon | : | (39) 04 32 94 03 49 |
| Faks | : | (39) 04 32 94 33 57 |
| e-mail | : | info@ineq.it |

Nazwa

:

Istituto Nord Est Qualità

Adres

:

Via Rodeano, 71 — I-33038 SAN DANIELE DEL FRIULI (UD)

Telefon

:

(39) 04 32 94 03 49

Faks

:

(39) 04 32 94 33 57

e-mail

:

info@ineq.it

4.8.   Etykietowanie

Następujące informacje, zapisane wyraźną, nieścieralną czcionką o wymiarach większych niż w przypadku pozostałych informacji, powinny znajdować się na etykiecie: „Salame Cremona” i „Indicazione Geografica Protetta” i/lub skrót „ChOG”. Ostatnia informacja powinna być przetłumaczona na język kraju, na którego rynek produkt jest wprowadzany.

Zabronione jest umieszczanie wszelkich innych informacji nieprzewidzianych jednoznacznie.

Dozwolone jest natomiast umieszczanie informacji odnoszących się do nazwisk, nazw firm lub znaków prywatnych, pod warunkiem że nie są one przekłamane lub nie wprowadzają konsumentów w błąd.

Na etykiecie powinien znajdować się również symbol Wspólnoty określony w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1726/98 (1).

---

(1)  Dz.U. L 224 z 11.8.1998, str. 1.

---

| 23.11.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 305/9 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 305/9

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1363/2007

z dnia 22 listopada 2007 r.

ustalające refundacje wywozowe dla cukru białego i cukru surowego wywożonych w stanie nieprzetworzonym

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), w szczególności jego art. 33 ust. 2 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 32 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 stanowi, że różnica między cenami na rynku światowym na produkty wyszczególnione w art. 1 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia a cenami na te produkty na rynku wspólnotowym może być objęta refundacją wywozową. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 32 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 stanowi, że różnica między cenami na rynku światowym na produkty wyszczególnione w art. 1 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia a cenami na te produkty na rynku wspólnotowym może być objęta refundacją wywozową.

| (2) | Biorąc pod uwagę aktualną sytuację na rynku cukru, refundacje wywozowe powinny być ustalone zgodnie z zasadami i niektórymi kryteriami przewidzianymi w art. 32 i 33 rozporządzenia (WE) nr 318/2006. |
| --- | --- |

(2)

Biorąc pod uwagę aktualną sytuację na rynku cukru, refundacje wywozowe powinny być ustalone zgodnie z zasadami i niektórymi kryteriami przewidzianymi w art. 32 i 33 rozporządzenia (WE) nr 318/2006.

| (3) | Artykuł 33 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 318/2006 stanowi, że ze względu na sytuację na rynku światowym lub szczególne wymagania niektórych rynków może zaistnieć konieczność zróżnicowania refundacji w zależności od miejsca przeznaczenia. |
| --- | --- |

(3)

Artykuł 33 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 318/2006 stanowi, że ze względu na sytuację na rynku światowym lub szczególne wymagania niektórych rynków może zaistnieć konieczność zróżnicowania refundacji w zależności od miejsca przeznaczenia.

| (4) | Refundacją mogą być objęte jedynie te produkty, które są dopuszczone do swobodnego przepływu wewnątrz Wspólnoty i które spełniają wymogi rozporządzenia (WE) nr 318/2006. |
| --- | --- |

(4)

Refundacją mogą być objęte jedynie te produkty, które są dopuszczone do swobodnego przepływu wewnątrz Wspólnoty i które spełniają wymogi rozporządzenia (WE) nr 318/2006.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Refundacje wywozowe przewidziane w art. 32 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 przyznaje się w odniesieniu do produktów i ilości określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 listopada 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 listopada 2007 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 247/2007 (Dz.U. L 69 z 9.3.2007, str. 3).

1

---

ZAŁĄCZNIK

Refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego wywożonych w stanie nieprzetworzonym mające zastosowanie od dnia 23 listopada 2007 r. (1)

| Kod produktu | Miejsce przeznaczenia | Jednostka miary | Wysokość refundacji |
| --- | --- | --- | --- |
| 1701 11 90 9100 | S00 | EUR/100 kg | 28,88 (2) |
| 1701 11 90 9910 | S00 | EUR/100 kg | 28,88 (2) |
| 1701 12 90 9100 | S00 | EUR/100 kg | 28,88 (2) |
| 1701 12 90 9910 | S00 | EUR/100 kg | 28,88 (2) |
| 1701 91 00 9000 | S00 | EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto | 0,3140 |
| 1701 99 10 9100 | S00 | EUR/100 kg | 31,40 |
| 1701 99 10 9910 | S00 | EUR/100 kg | 31,40 |
| 1701 99 10 9950 | S00 | EUR/100 kg | 31,40 |
| 1701 99 90 9100 | S00 | EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto | 0,3140 |
| NB: Miejsca przeznaczenia są określone w następujący sposób:







  S00 | — | Wszystkie miejsca przeznaczenia, z wyjątkiem następujących:






  a) | krajów trzecich: Albanii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Serbii, Kosowa, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Andory, Stolicy Apostolskiej (Państwa Watykańskiego), Liechtensteinu; |

Kod produktu

Miejsce przeznaczenia

Jednostka miary

Wysokość refundacji

1701 11 90 9100

S00

EUR/100 kg

28,88 (2)

1701 11 90 9910

S00

EUR/100 kg

28,88 (2)

1701 12 90 9100

S00

EUR/100 kg

28,88 (2)

1701 12 90 9910

S00

EUR/100 kg

28,88 (2)

1701 91 00 9000

S00

EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto

0,3140

1701 99 10 9100

S00

EUR/100 kg

31,40

1701 99 10 9910

S00

EUR/100 kg

31,40

1701 99 10 9950

S00

EUR/100 kg

31,40

1701 99 90 9100

S00

EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto

0,3140

NB: Miejsca przeznaczenia są określone w następujący sposób:

S00

—

Wszystkie miejsca przeznaczenia, z wyjątkiem następujących:

a)

krajów trzecich: Albanii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Serbii, Kosowa, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Andory, Stolicy Apostolskiej (Państwa Watykańskiego), Liechtensteinu;

| b) | terytoriów państw członkowskich UE, które nie stanowią części obszaru celnego Wspólnoty: Gibraltaru, Ceuty, Melilli, gmin Livigno i Campione d’Italia, wyspy Helgoland, Grenlandii, Wysp Owczych oraz obszarów Republiki Cypryjskiej, nad którymi Rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje faktycznej kontroli. |
| --- | --- |

b)

terytoriów państw członkowskich UE, które nie stanowią części obszaru celnego Wspólnoty: Gibraltaru, Ceuty, Melilli, gmin Livigno i Campione d’Italia, wyspy Helgoland, Grenlandii, Wysp Owczych oraz obszarów Republiki Cypryjskiej, nad którymi Rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje faktycznej kontroli.

---

(1)  Ilości określone w niniejszym Załączniku nie mają zastosowania począwszy od dnia 1 lutego 2005 r. zgodnie z decyzją Rady 2005/45/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie zawarcia i tymczasowego stosowania Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską zmieniającej Umowę pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. odnośnie przepisów znajdujących zastosowanie do przetworzonych produktów rolnych (Dz.U. L 23 z 26.1.2005, str. 17).

(2)  Kwota ta ma zastosowanie w odniesieniu do cukru surowego z uzyskiem wynoszącym 92 %. W przypadku gdy uzysk wywożonego cukru surowego ma wartość inną niż 92 %, w odniesieniu do każdej przedmiotowej operacji wywozu należy mającą zastosowanie kwotę refundacji przemnożyć przez współczynnik przeliczeniowy, który otrzymuje się przez podzielenie uzysku wywożonego cukru surowego, obliczonego zgodnie z przepisami pkt III ust. 3 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 318/2006, przez 92.

---

| 23.11.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 305/11 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 305/11

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1364/2007

z dnia 22 listopada 2007 r.

ustanawiające refundacje wywozowe dla syropów i niektórych innych produktów w sektorze cukru wywożonych w stanie nieprzetworzonym

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), w szczególności jego art. 33 ust. 2 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 32 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 stanowi, że różnica między cenami na rynku światowym na produkty wyszczególnione w art. 1 ust. 1 lit. c), d) i g) tego rozporządzenia a cenami na te produkty na rynku wspólnotowym może być objęta refundacją wywozową. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 32 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 stanowi, że różnica między cenami na rynku światowym na produkty wyszczególnione w art. 1 ust. 1 lit. c), d) i g) tego rozporządzenia a cenami na te produkty na rynku wspólnotowym może być objęta refundacją wywozową.

| (2) | Biorąc pod uwagę aktualną sytuację na rynku cukru, refundacje wywozowe powinny być ustalone zgodnie z zasadami i kryteriami przewidzianymi w art. 32 i 33 rozporządzenia (WE) nr 318/2006. |
| --- | --- |

(2)

Biorąc pod uwagę aktualną sytuację na rynku cukru, refundacje wywozowe powinny być ustalone zgodnie z zasadami i kryteriami przewidzianymi w art. 32 i 33 rozporządzenia (WE) nr 318/2006.

| (3) | Artykuł 33 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 318/2006 stanowi, że ze względu na sytuację na rynku światowym lub szczególne wymagania niektórych rynków może zaistnieć konieczność zróżnicowania refundacji w zależności od miejsca przeznaczenia. |
| --- | --- |

(3)

Artykuł 33 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 318/2006 stanowi, że ze względu na sytuację na rynku światowym lub szczególne wymagania niektórych rynków może zaistnieć konieczność zróżnicowania refundacji w zależności od miejsca przeznaczenia.

| (4) | Refundacją mogą być objęte jedynie te produkty, które są dopuszczone do swobodnego przepływu wewnątrz Wspólnoty i które spełniają wymogi rozporządzenia Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustalającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2). |
| --- | --- |

(4)

Refundacją mogą być objęte jedynie te produkty, które są dopuszczone do swobodnego przepływu wewnątrz Wspólnoty i które spełniają wymogi rozporządzenia Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustalającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2).

| (5) | Refundacje wywozowe mogą zostać ustalone w celu zmniejszenia luki konkurencyjnej między wywozem Wspólnoty a wywozem państw trzecich. Wywóz wspólnotowy do niektórych bliskich miejsc przeznaczenia i do państw trzecich, przyznający produktom wspólnotowym preferencyjne traktowanie w przywozie, ma obecnie korzystną pozycję konkurencyjną. Refundacje wywozowe do tych miejsc przeznaczenia powinny być zatem zniesione. |
| --- | --- |

(5)

Refundacje wywozowe mogą zostać ustalone w celu zmniejszenia luki konkurencyjnej między wywozem Wspólnoty a wywozem państw trzecich. Wywóz wspólnotowy do niektórych bliskich miejsc przeznaczenia i do państw trzecich, przyznający produktom wspólnotowym preferencyjne traktowanie w przywozie, ma obecnie korzystną pozycję konkurencyjną. Refundacje wywozowe do tych miejsc przeznaczenia powinny być zatem zniesione.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Refundacje wywozowe przewidziane w art. 32 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 przyznaje się w odniesieniu do produktów i ilości określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, z zastrzeżeniem warunków, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu.

2.   Produkty kwalifikujące się do objęcia refundacją na mocy ust. 1 muszą spełniać wymogi określone w art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 951/2006.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 listopada 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 listopada 2007 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 247/2007 (Dz.U. L 69 z 9.3.2007, str. 3).

1

(2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, str. 24. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2031/2006 (Dz.U. L 414 z 30.12.2006, str. 43).

2

---

ZAŁĄCZNIK

Refundacje wywozowe dla syropów i niektórych innych produktów w sektorze cukru wywożonych w stanie nieprzetworzonym obowiązujące od dnia 23 listopada 2007 r. (1)

| Kod produktu | Miejsce przeznaczenia | Jednostka miary | Wysokość refundacji |
| --- | --- | --- | --- |
| 1702 40 10 9100 | S00 | EUR/100 kg suchej masy | 31,40 |
| 1702 60 10 9000 | S00 | EUR/100 kg suchej masy | 31,40 |
| 1702 60 95 9000 | S00 | EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto | 0,3140 |
| 1702 90 30 9000 | S00 | EUR/100 kg suchej masy | 31,40 |
| 1702 90 60 9000 | S00 | EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto | 0,3140 |
| 1702 90 71 9000 | S00 | EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto | 0,3140 |
| 1702 90 99 9900 | S00 | EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto | 0,3140 (2) |
| 2106 90 30 9000 | S00 | EUR/100 kg suchej masy | 31,40 |
| 2106 90 59 9000 | S00 | EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto | 0,3140 |
| NB: Miejsca przeznaczenia są określone w następujący sposób:







  S00 | — | Wszystkie miejsca przeznaczenia, z wyjątkiem następujących:






  a) | krajów trzecich: Albanii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Serbii, Kosowa, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Andory, Stolicy Apostolskiej (Państwa Watykańskiego), Liechtensteinu; |

Kod produktu

Miejsce przeznaczenia

Jednostka miary

Wysokość refundacji

1702 40 10 9100

S00

EUR/100 kg suchej masy

31,40

1702 60 10 9000

S00

EUR/100 kg suchej masy

31,40

1702 60 95 9000

S00

EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto

0,3140

1702 90 30 9000

S00

EUR/100 kg suchej masy

31,40

1702 90 60 9000

S00

EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto

0,3140

1702 90 71 9000

S00

EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto

0,3140

1702 90 99 9900

S00

EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto

0,3140 (2)

2106 90 30 9000

S00

EUR/100 kg suchej masy

31,40

2106 90 59 9000

S00

EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto

0,3140

NB: Miejsca przeznaczenia są określone w następujący sposób:

S00

—

Wszystkie miejsca przeznaczenia, z wyjątkiem następujących:

a)

krajów trzecich: Albanii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Serbii, Kosowa, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Andory, Stolicy Apostolskiej (Państwa Watykańskiego), Liechtensteinu;

| b) | terytoriów państw członkowskich UE, które nie stanowią części obszaru celnego Wspólnoty: Gibraltaru, Ceuty, Melilli, gmin Livigno i Campione d’Italia, wyspy Helgoland, Grenlandii, Wysp Owczych oraz obszarów Republiki Cypryjskiej, nad którymi Rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje faktycznej kontroli. |
| --- | --- |

b)

terytoriów państw członkowskich UE, które nie stanowią części obszaru celnego Wspólnoty: Gibraltaru, Ceuty, Melilli, gmin Livigno i Campione d’Italia, wyspy Helgoland, Grenlandii, Wysp Owczych oraz obszarów Republiki Cypryjskiej, nad którymi Rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje faktycznej kontroli.

---

(1)  Ilości określone w niniejszym Załączniku nie mają zastosowania, począwszy od dnia 1 lutego 2005 r. zgodnie z decyzją Rady 2005/45/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie zawarcia i tymczasowego stosowania Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską zmieniającej Umowę pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. odnośnie do przepisów znajdujących zastosowanie do przetworzonych produktów rolnych (Dz.U. L 23 z 26.1.2005, str. 17).

(2)  Kwota podstawowa nie ma zastosowania do produktu określonego w pkt 2 Załącznika do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3513/92 (Dz.U. L 355 z 5.12.1992, str. 12).

---

| 23.11.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 305/13 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 305/13

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1365/2007

z dnia 22 listopada 2007 r.

ustalające maksymalną refundację wywozową dla cukru białego w ramach stałego przetargu przewidzianego na mocy rozporządzenia (WE) nr 900/2007

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), w szczególności jego art. 33 ust. 2 akapit drugi oraz akapit trzeci lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 900/2007 z dnia 27 lipca 2007 r. dotyczące stałego przetargu na ustalenie refundacij wywozowych na cukier biały do końca roku gospodarczego 2007/2008 (2) wymaga, by ogłaszano częściowe przetargi. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 900/2007 z dnia 27 lipca 2007 r. dotyczące stałego przetargu na ustalenie refundacij wywozowych na cukier biały do końca roku gospodarczego 2007/2008 (2) wymaga, by ogłaszano częściowe przetargi.

| (2) | Zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 900/2007 oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na przetarg częściowy, zakończony w dniu 22 listopada 2007 r., właściwym będzie ustalenie maksymalnych refundacji wywozowych dla tego przetargu. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 900/2007 oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na przetarg częściowy, zakończony w dniu 22 listopada 2007 r., właściwym będzie ustalenie maksymalnych refundacji wywozowych dla tego przetargu.

| (3) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru, |
| --- | --- |

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Dla częściowego przetargu, który zakończył się w dniu 22 listopada 2007 r., maksymalna refundacja wywozowa dla produktu wymienionego w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 900/2007 wynosi 36,395 EUR/100 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 listopada 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 listopada 2007 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 247/2007 (Dz.U. L 69 z 9.3.2007, str. 3).

1

(2)  Dz.U. L 196 z 28.7.2007, str. 26. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1298/2007 (Dz.U. L 289 z 7.11.2007, str. 3).

2

---

| 23.11.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 305/14 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 305/14

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1366/2007

z dnia 22 listopada 2007 r.

stanowiące o nieudzielaniu zamówienia na cukier biały w ramach stałego przetargu przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1060/2007

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), w szczególności jego art. 33 ust. 2 akapit drugi oraz akapit trzeci lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1060/2007 z dnia 14 września 2007 r. otwierające przetarg stały na odsprzedaż cukru znajdującego się w posiadaniu agencji interwencyjnych w Belgii, Republice Czeskiej, Hiszpanii, Irlandii, Włoszech, na Węgrzech, w Polsce, Słowacji i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz (2) wymaga ogłoszenia przetargów częściowych. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1060/2007 z dnia 14 września 2007 r. otwierające przetarg stały na odsprzedaż cukru znajdującego się w posiadaniu agencji interwencyjnych w Belgii, Republice Czeskiej, Hiszpanii, Irlandii, Włoszech, na Węgrzech, w Polsce, Słowacji i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz (2) wymaga ogłoszenia przetargów częściowych.

| (2) | Zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1060/2007 i po przeanalizowaniu ofert złożonych w odpowiedzi na przetarg częściowy zakończony w dniu 21 listopada 2007 r. właściwe jest podjęcie decyzji o nieudzielaniu zamówienia w ramach przetargu częściowego. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1060/2007 i po przeanalizowaniu ofert złożonych w odpowiedzi na przetarg częściowy zakończony w dniu 21 listopada 2007 r. właściwe jest podjęcie decyzji o nieudzielaniu zamówienia w ramach przetargu częściowego.

| (3) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru, |
| --- | --- |

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W ramach przetargu częściowego zakończonego w dniu 21 listopada 2007 r. dla produktu określonego w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1060/2007 nie udziela się żadnego zamówienia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 listopada 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 listopada 2007 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 58 z 28.2.2006 r., str. 1.

1

(2)  Dz.U. L 11 z 18.1.2007 r., str. 4.

2

---

| 23.11.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 305/15 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 305/15

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1367/2007

z dnia 22 listopada 2007 r.

w sprawie wydawania pozwoleń na wywóz w sektorze wina

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 883/2001 z dnia 24 kwietnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 w odniesieniu do wymiany handlowej produktów w sektorze wina z państwami trzecimi (1), w szczególności jego art. 7 i art. 9 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 63 ust. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (2) ograniczył udzielanie refundacji wywozowych do produktów w sektorze wina do ilości i wydatków uzgodnionych w porozumieniu w sprawie rolnictwa zawartym podczas wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 63 ust. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (2) ograniczył udzielanie refundacji wywozowych do produktów w sektorze wina do ilości i wydatków uzgodnionych w porozumieniu w sprawie rolnictwa zawartym podczas wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej.

| (2) | Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 883/2001 ustalił warunki, w których Komisja może podjąć szczególne środki w celu uniknięcia przekroczenia przewidzianej ilości lub dostępnego budżetu w ramach wyżej wymienionego porozumienia. |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 883/2001 ustalił warunki, w których Komisja może podjąć szczególne środki w celu uniknięcia przekroczenia przewidzianej ilości lub dostępnego budżetu w ramach wyżej wymienionego porozumienia.

| (3) | Na podstawie informacji dotyczących wniosków o pozwolenia na wywóz, będących w dyspozycji Komisji w dniu 21 listopada 2007 r., dostępna ilość w okresie do dnia 15 stycznia 2008 r., dla strefy przeznaczenia 1) Afryka, określonej w art. 9 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 883/2001, może zostać przekroczona, w przypadku gdy wydawanie pozwoleń na wywóz z wcześniejszym ustaleniem refundacji nie zostanie ograniczone. Należy zatem zastosować jednolity wskaźnik akceptacji wniosków złożonych od dnia 16 do dnia 20 listopada 2007 r. i zawiesić dla wymienionej strefy do dnia 16 stycznia 2008 r. wydawanie wnioskowanych pozwoleń na wywóz, jak również składanie nowych wniosków, |
| --- | --- |

(3)

Na podstawie informacji dotyczących wniosków o pozwolenia na wywóz, będących w dyspozycji Komisji w dniu 21 listopada 2007 r., dostępna ilość w okresie do dnia 15 stycznia 2008 r., dla strefy przeznaczenia 1) Afryka, określonej w art. 9 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 883/2001, może zostać przekroczona, w przypadku gdy wydawanie pozwoleń na wywóz z wcześniejszym ustaleniem refundacji nie zostanie ograniczone. Należy zatem zastosować jednolity wskaźnik akceptacji wniosków złożonych od dnia 16 do dnia 20 listopada 2007 r. i zawiesić dla wymienionej strefy do dnia 16 stycznia 2008 r. wydawanie wnioskowanych pozwoleń na wywóz, jak również składanie nowych wniosków,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Pozwolenia na wywóz z wcześniejszym ustaleniem refundacji w sektorze wina, o które wnioskowano w okresie od dnia 16 do dnia 20 listopada 2007 r. zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 883/2001, są wydawane w ilości wynoszącej 61,39 % ilości wnioskowanej dla strefy 1) Afryka.

2.   Dla produktów w sektorze wina określonych w ust. 1 wydawanie pozwoleń na wywóz, o które wnioskowano od dnia 21 listopada 2007 r., jak również składanie wniosków o pozwolenia na wywóz od dnia 23 listopada 2007 r., jest zawieszone dla strefy przeznaczenia 1) Afryka do dnia 16 stycznia 2008 r.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 listopada 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 listopada 2007 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 128 z 10.5.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1211/2007 (Dz.U. L 274 z 18.10.2007, str. 5).

1

(2)  Dz.U. L 179 z 14.7.1999, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 1).

2

---

| 23.11.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 305/16 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 305/16

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1368/2007

z dnia 22 listopada 2007 r.

ustalające stawki refundacji do niektórych produktów sektora cukru wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku cukru (1), w szczególności jego art. 33 ust. 2 lit. a) oraz ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 33 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 stanowi, iż różnica między cenami na rynku światowym produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 lit. b), c), d) i g) tego rozporządzenia a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta refundacją wywozową, gdy produkty te są wywożone jako towary wymienione w załączniku VII do wymienionego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 33 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 stanowi, iż różnica między cenami na rynku światowym produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 lit. b), c), d) i g) tego rozporządzenia a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta refundacją wywozową, gdy produkty te są wywożone jako towary wymienione w załączniku VII do wymienionego rozporządzenia.

| (2) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych dla niektórych produktów rolnych wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz kryteriów dla ustalania wysokości kwot takich refundacji (2) określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji, stosowaną w przypadku, gdy produkty te są wywożone jako towary wymienione w załączniku VII do rozporządzenia (WE) nr 318/2006. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych dla niektórych produktów rolnych wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz kryteriów dla ustalania wysokości kwot takich refundacji (2) określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji, stosowaną w przypadku, gdy produkty te są wywożone jako towary wymienione w załączniku VII do rozporządzenia (WE) nr 318/2006.

| (3) | Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 stawkę refundacji ustala się co miesiąc na 100 kg każdego z rozpatrywanych produktów podstawowych. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 stawkę refundacji ustala się co miesiąc na 100 kg każdego z rozpatrywanych produktów podstawowych.

| (4) | Artykuł 33 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 stanowi, że refundacja wywozowa do produktu będącego składnikiem towaru nie może być wyższa niż ta obowiązująca w stosunku do tego samego produktu wywożonego bez dalszego przetwarzania. |
| --- | --- |

(4)

Artykuł 33 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 stanowi, że refundacja wywozowa do produktu będącego składnikiem towaru nie może być wyższa niż ta obowiązująca w stosunku do tego samego produktu wywożonego bez dalszego przetwarzania.

| (5) | Zważywszy na fakt, iż obecnie niemożliwe jest określenie sytuacji na rynku w ciągu kilku następnych miesięcy, refundacje, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, mogą być ustalone z wyprzedzeniem. |
| --- | --- |

(5)

Zważywszy na fakt, iż obecnie niemożliwe jest określenie sytuacji na rynku w ciągu kilku następnych miesięcy, refundacje, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, mogą być ustalone z wyprzedzeniem.

| (6) | Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do refundacji, które mogą zostać przyznane do wywozów produktów rolnych należących do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu. W takich sytuacjach niezbędne jest zatem zastosowanie środków ostrożności, nie stanowiąc jednak przeszkody dla zawierania umów długoterminowych. Ustalenie określonej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów. |
| --- | --- |

(6)

Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do refundacji, które mogą zostać przyznane do wywozów produktów rolnych należących do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu. W takich sytuacjach niezbędne jest zatem zastosowanie środków ostrożności, nie stanowiąc jednak przeszkody dla zawierania umów długoterminowych. Ustalenie określonej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Stawki refundacji stosowane do produktów podstawowych wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 oraz par. 1 art. 1 i art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 i wywożonych jako towary wymienione w załączniku VII do rozporządzenia (WE) nr 318/2006 ustala się na poziomie podanym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 listopada 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 listopada 2007 r.

W imieniu Komisji

Heinz ZOUREK

Dyrektor Generalny ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu

---

(1)  Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1585/2006 (Dz.U. L 294 z 25.10,2006, str. 19).

1

(2)  Dz.U. L 172 z 5.7.2005, str. 24. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 447/2007 (Dz.U. L 106 z 24.4.2007, str. 31).

2

---

ZAŁĄCZNIK

Stawki refundacji stosowane od dnia 23 listopada 2007 r. do niektórych produktów z sektora cukru wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu (1)

| Kod CN | Opis | Stawka refundacji na 100 kg (w EUR) |
| --- | --- | --- |
| W przypadku ustalania refundacji z wyprzedzeniem | Inne |
| 1701 99 10 | Cukier biały | 31,40 | 31,40 |

Kod CN

Opis

Stawka refundacji na 100 kg (w EUR)

W przypadku ustalania refundacji z wyprzedzeniem

Inne

1701 99 10

Cukier biały

31,40

31,40

---

(1)  Stawki określone w niniejszym załączniku nie mają zastosowania do wywozu:

| a) | do krajów trzecich: Albanii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Kosowa, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Andory, Stolicy Apostolskiej (Watykanu), Liechtensteinu oraz do towarów wymienionych w tabelach I i II protokołu 2 do umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. wywożonych do Konfederacji Szwajcarskiej. |
| --- | --- |

a)

do krajów trzecich: Albanii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Kosowa, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Andory, Stolicy Apostolskiej (Watykanu), Liechtensteinu oraz do towarów wymienionych w tabelach I i II protokołu 2 do umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. wywożonych do Konfederacji Szwajcarskiej.

| b) | na terytoria państw członkowskich UE, które nie stanowią części obszaru celnego Wspólnoty: do Gibraltaru, Ceuty, Melilli, gmin Livigno i Campione d’Italia, na wyspę Helgoland, Grenlandię, Wyspy Owcze oraz na obszary Republiki Cypryjskiej, nad którymi Rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje faktycznej kontroli. |
| --- | --- |

b)

na terytoria państw członkowskich UE, które nie stanowią części obszaru celnego Wspólnoty: do Gibraltaru, Ceuty, Melilli, gmin Livigno i Campione d’Italia, na wyspę Helgoland, Grenlandię, Wyspy Owcze oraz na obszary Republiki Cypryjskiej, nad którymi Rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje faktycznej kontroli.

---

| 23.11.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 305/18 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 305/18

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1369/2007

z dnia 22 listopada 2007 r.

ustalające stawki refundacji do niektórych produktów zbożowych i ryżu wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

Uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 13 ust. 3,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu (2), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 oraz art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 stanowią, że różnica między notowaniami lub cenami produktów wymienionych w art. 1 każdego z tych rozporządzeń na rynku światowym a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta refundacją wywozową. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 oraz art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 stanowią, że różnica między notowaniami lub cenami produktów wymienionych w art. 1 każdego z tych rozporządzeń na rynku światowym a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta refundacją wywozową.

| (2) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. wdrażające rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości sum takich refundacji (3), określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji stosowaną w przypadku, jeśli produkty te są wywożone jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. wdrażające rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości sum takich refundacji (3), określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji stosowaną w przypadku, jeśli produkty te są wywożone jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003.

| (3) | Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, stawkę refundacji na 100 kilogramów każdego z omawianych produktów podstawowych ustala się co miesiąc. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, stawkę refundacji na 100 kilogramów każdego z omawianych produktów podstawowych ustala się co miesiąc.

| (4) | Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do refundacji, które mogą zostać przyznane do wywozów produktów rolnych należących do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu. W takich sytuacjach, niezbędne jest zatem podjęcie środków ostrożności, nie stanowiąc jednak przeszkody dla zawierania umów długoterminowych. Ustalenie specjalnej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów. |
| --- | --- |

(4)

Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do refundacji, które mogą zostać przyznane do wywozów produktów rolnych należących do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu. W takich sytuacjach, niezbędne jest zatem podjęcie środków ostrożności, nie stanowiąc jednak przeszkody dla zawierania umów długoterminowych. Ustalenie specjalnej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów.

| (5) | Uwzględniając porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie wywozów produktów z ciasta makaronowego ze Wspólnoty do Stanów Zjednoczonych, przyjęte decyzją Rady 87/482/EWG (4), niezbędne jest zróżnicowanie refundacji do produktów objętych kodami CN 1902 11 00 i 1902 19 ze względu na ich miejsce przeznaczenia. |
| --- | --- |

(5)

Uwzględniając porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie wywozów produktów z ciasta makaronowego ze Wspólnoty do Stanów Zjednoczonych, przyjęte decyzją Rady 87/482/EWG (4), niezbędne jest zróżnicowanie refundacji do produktów objętych kodami CN 1902 11 00 i 1902 19 ze względu na ich miejsce przeznaczenia.

| (6) | Zgodnie z art. 15 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, należy ustalić obniżoną stawkę refundacji wywozowej, uwzględniając wysokość mającej zastosowanie refundacji wywozowej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1722/93 (5), dla rozpatrywanych produktów podstawowych, stosowaną w zakładanym okresie wytworzenia towarów. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z art. 15 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, należy ustalić obniżoną stawkę refundacji wywozowej, uwzględniając wysokość mającej zastosowanie refundacji wywozowej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1722/93 (5), dla rozpatrywanych produktów podstawowych, stosowaną w zakładanym okresie wytworzenia towarów.

| (7) | Napoje alkoholowe uważane są za mniej wrażliwe na cenę zbóż stosowanych do produkcji tych napojów. Niemniej jednak, Protokół 19 do Aktu Przystąpienia Zjednoczonego Królestwa, Irlandii i Danii stanowi, że należy uchwalić środki niezbędne w celu ułatwienia stosowania zbóż wspólnotowych do produkcji napojów alkoholowych pozyskiwanych ze zbóż. Konieczne jest zatem dostosowanie stawki refundacji stosowanej odpowiednio do zbóż wywożonych jako napoje alkoholowe. |
| --- | --- |

(7)

Napoje alkoholowe uważane są za mniej wrażliwe na cenę zbóż stosowanych do produkcji tych napojów. Niemniej jednak, Protokół 19 do Aktu Przystąpienia Zjednoczonego Królestwa, Irlandii i Danii stanowi, że należy uchwalić środki niezbędne w celu ułatwienia stosowania zbóż wspólnotowych do produkcji napojów alkoholowych pozyskiwanych ze zbóż. Konieczne jest zatem dostosowanie stawki refundacji stosowanej odpowiednio do zbóż wywożonych jako napoje alkoholowe.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Stawki refundacji stosowane do produktów podstawowych wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 i wywożonych jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, ustala się na poziomie podanym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 listopada 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 listopada 2007 r.

W imieniu Komisji

Heinz ZOUREK

Dyrektor Generalny ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu

---

(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1154/2005 (Dz.U. L 187 z 19.7.2005, str. 11).

1

(2)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 96. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 797/2006 (Dz.U. L 144 z 31.5.2006, str. 1).

2

(3)  Dz.U. L 172 z 5.7.2005, str. 24. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 447/2007 (Dz.U. L 106 z 24.4.2007, str. 31).

3

(4)  Dz.U. L 275 z 29.9.1987, str. 36.

4

(5)  Dz.U. L 159 z 1.7.1993, str. 112. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1584/2004 (Dz.U. L 280 z 31.8.2004, str. 11).

5

---

ZAŁĄCZNIK

Stawki refundacji stosowane od dnia 23 listopada 2007 r. do niektórych produktów zbożowych i ryżu wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu (1)

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Opis produktu (2) | Stawka refundacji na 100 kg produktu podstawowego |
| W przypadku ustalania refundacji z wyprzedzeniem | Pozostałe |
| 1001 10 00 | Pszenica durum | | |
| – przy wywozie towarów objętych kodami CN 1902 11 i 1902 19 do Stanów Zjednoczonych Ameryki | — | — |
| – w innych przypadkach | — | — |
| 1001 90 99 | Pszenica zwykła i mieszanka żyta z pszenicą (meslin): | | |
| – przy wywozie towarów objętych kodami CN 1902 11 i 1902 19 do Stanów Zjednoczonych Ameryki | — | — |
| – w innych przypadkach | | |
| – – jeżeli ma zastosowanie art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 (3) | — | — |
| – – przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (4) | — | — |
| – – w innych przypadkach | — | — |
| 1002 00 00 | Żyto | — | — |
| 1003 00 90 | Jęczmień | | |
| – – przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (4) | — | — |
| – w innych przypadkach | — | — |
| 1004 00 00 | Owies zwyczajny | — | — |
| 1005 90 00 | Kukurydza w formie: | | |
| – skrobia | | |
| – – jeżeli ma zastosowanie art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 (3) | — | — |
| – – przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (4) | — | — |
| – – w innych przypadkach | — | — |
| – glukoza, syrop glukozowy, maltodekstryna, syrop maltodekstrynowy objęte kodami CN 1702 30 51, 1702 30 59, 1702 30 91, 1702 30 99, 1702 40 90, 1702 90 50, 1702 90 75, 1702 90 79, 2106 90 55 (5): | | |
| – – jeżeli ma zastosowanie art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 (3) | — | — |
| – – przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (4) | — | — |
| – – w innych przypadkach | — | — |
| – – przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (4) | — | — |
| – inne (w tym nieprzetworzone) | — | — |
| Skrobia ziemniaczana objęta kodem CN 1108 13 00 podobna do produktu pozyskiwanego z przetworzonej kukurydzy: | | |
| – jeżeli ma zastosowanie art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 (3) | — | — |
| – przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (4) | — | — |
| – w innych przypadkach | — | — |
| ex 1006 30 | Ryż całkowicie bielony: | | |
| – okrągłoziarnisty | — | — |
| – średnioziarnisty | — | — |
| – długoziarnisty | — | — |
| 1006 40 00 | Ryż łamany | — | — |
| 1007 00 90 | Ziarno sorgo, inne niż mieszańcowe, przeznaczone na siew | — | — |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Opis produktu (2)

Stawka refundacji na 100 kg produktu podstawowego

W przypadku ustalania refundacji z wyprzedzeniem

Pozostałe

1001 10 00

Pszenica durum

– przy wywozie towarów objętych kodami CN 1902 11 i 1902 19 do Stanów Zjednoczonych Ameryki

—

—

– w innych przypadkach

—

—

1001 90 99

Pszenica zwykła i mieszanka żyta z pszenicą (meslin):

– przy wywozie towarów objętych kodami CN 1902 11 i 1902 19 do Stanów Zjednoczonych Ameryki

—

—

– w innych przypadkach

– – jeżeli ma zastosowanie art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 (3)

—

—

– – przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (4)

—

—

– – w innych przypadkach

—

—

1002 00 00

Żyto

—

—

1003 00 90

Jęczmień

– – przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (4)

—

—

– w innych przypadkach

—

—

1004 00 00

Owies zwyczajny

—

—

1005 90 00

Kukurydza w formie:

– skrobia

– – jeżeli ma zastosowanie art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 (3)

—

—

– – przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (4)

—

—

– – w innych przypadkach

—

—

– glukoza, syrop glukozowy, maltodekstryna, syrop maltodekstrynowy objęte kodami CN 1702 30 51, 1702 30 59, 1702 30 91, 1702 30 99, 1702 40 90, 1702 90 50, 1702 90 75, 1702 90 79, 2106 90 55 (5):

– – jeżeli ma zastosowanie art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 (3)

—

—

– – przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (4)

—

—

– – w innych przypadkach

—

—

– – przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (4)

—

—

– inne (w tym nieprzetworzone)

—

—

Skrobia ziemniaczana objęta kodem CN 1108 13 00 podobna do produktu pozyskiwanego z przetworzonej kukurydzy:

– jeżeli ma zastosowanie art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 (3)

—

—

– przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (4)

—

—

– w innych przypadkach

—

—

ex 1006 30

Ryż całkowicie bielony:

– okrągłoziarnisty

—

—

– średnioziarnisty

—

—

– długoziarnisty

—

—

1006 40 00

Ryż łamany

—

—

1007 00 90

Ziarno sorgo, inne niż mieszańcowe, przeznaczone na siew

—

—

---

(1)  Stawki określone w niniejszym załączniku nie mają zastosowania do towarów wymienionych w tabelach I i II Protokołu nr 2 do umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarii z dnia 22 lipca 1972 r. wywożonych do Konfederacji Szwajcarii lub do Księstwa Liechtensteinu.

(2)  W odniesieniu do produktów rolnych pozyskanych w drodze przetworzenia produktu podstawowego lub/i produktów powiązanych, stosuje się współczynniki określone w załączniku V do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1043/2005.

(3)  Omawiane produkty wchodzą w zakres kodu CN 3505 10 50.

(4)  Towary wymienione w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub towary, o których mowa w art. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2825/93 (Dz.U. L 258 z 16.10.1993, str. 6).

(5)  W odniesieniu do syropów objętych kodami CN 1702 30 99, 1702 40 90 i 1702 60 90, pozyskanych w drodze mieszania syropów glukozowego i fruktozowego, refundacje wywozowe odnoszą się tylko do syropu glukozowego.

---

DYREKTYWY

| 23.11.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 305/22 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 305/22

---

DYREKTYWA KOMISJI 2007/67/WE

z dnia 22 listopada 2007 r.

zmieniająca dyrektywę Rady 76/768/EWG dotyczącą produktów kosmetycznych w celu dostosowania jej załącznika III do postępu technicznego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 76/768/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących produktów kosmetycznych (1), w szczególności jej art. 8 ust. 2,

po konsultacji z Komitetem Naukowym ds. Produktów Konsumenckich,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie ze strategią oceny substancji używanych w farbach do włosów uzgodniono z państwami członkowskimi i zainteresowanymi stronami, że lipiec 2005 r. byłby właściwym terminem przedstawienia Komitetowi Naukowemu ds. Produktów Konsumenckich (SCCP) dodatkowych informacji dotyczących substancji używanych w farbach do włosów, wymienionych w części 2 załącznika III do dyrektywy 76/768/EWG. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie ze strategią oceny substancji używanych w farbach do włosów uzgodniono z państwami członkowskimi i zainteresowanymi stronami, że lipiec 2005 r. byłby właściwym terminem przedstawienia Komitetowi Naukowemu ds. Produktów Konsumenckich (SCCP) dodatkowych informacji dotyczących substancji używanych w farbach do włosów, wymienionych w części 2 załącznika III do dyrektywy 76/768/EWG.

| (2) | Dyrektywa Komisji 2006/65/WE z dnia 19 lipca 2006 r. zmieniająca dyrektywę Rady 76/768/EWG dotyczącą produktów kosmetycznych w celu dostosowania jej załączników II i III do postępu technicznego (2), przedłużyła do dnia 31 grudnia 2007 r. tymczasowe stosowanie pięćdziesięciu sześciu substancji używanych w farbach do włosów, wymienionych w części 2 załącznika III. |
| --- | --- |

(2)

Dyrektywa Komisji 2006/65/WE z dnia 19 lipca 2006 r. zmieniająca dyrektywę Rady 76/768/EWG dotyczącą produktów kosmetycznych w celu dostosowania jej załączników II i III do postępu technicznego (2), przedłużyła do dnia 31 grudnia 2007 r. tymczasowe stosowanie pięćdziesięciu sześciu substancji używanych w farbach do włosów, wymienionych w części 2 załącznika III.

| (3) | W odniesieniu do czternastu substancji używanych w farbach do włosów, wymienionych w części 2 załącznika III do dyrektywy 76/768/EWG, nie przedłożono dodatkowych informacji. W związku z tym dyrektywa Komisji 2007/54/WE wprowadziła zakaz używania tych substancji w preparatach do farbowania włosów. |
| --- | --- |

(3)

W odniesieniu do czternastu substancji używanych w farbach do włosów, wymienionych w części 2 załącznika III do dyrektywy 76/768/EWG, nie przedłożono dodatkowych informacji. W związku z tym dyrektywa Komisji 2007/54/WE wprowadziła zakaz używania tych substancji w preparatach do farbowania włosów.

| (4) | W odniesieniu do 42 substancji używanych w farbach do włosów, wymienionych w części 2 załącznika III do dyrektywy 76/768/EWG, przemysł przedłożył dodatkowe informacje. Informacje te ocenia obecnie SCCP. Wprowadzenie na podstawie takich ocen ostatecznych przepisów dotyczących tych substancji używanych w farbach do włosów oraz wdrożenie tych przepisów do prawodawstwa państw członkowskich nastąpi najpóźniej do dnia 31 grudnia 2009 r. Należy zatem przedłużyć do dnia 31 grudnia 2009 r. tymczasowe stosowanie tych substancji w produktach kosmetycznych z zastrzeżeniem ograniczeń i warunków określonych w części 2 załącznika III. |
| --- | --- |

(4)

W odniesieniu do 42 substancji używanych w farbach do włosów, wymienionych w części 2 załącznika III do dyrektywy 76/768/EWG, przemysł przedłożył dodatkowe informacje. Informacje te ocenia obecnie SCCP. Wprowadzenie na podstawie takich ocen ostatecznych przepisów dotyczących tych substancji używanych w farbach do włosów oraz wdrożenie tych przepisów do prawodawstwa państw członkowskich nastąpi najpóźniej do dnia 31 grudnia 2009 r. Należy zatem przedłużyć do dnia 31 grudnia 2009 r. tymczasowe stosowanie tych substancji w produktach kosmetycznych z zastrzeżeniem ograniczeń i warunków określonych w części 2 załącznika III.

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik III do dyrektywy 76/768/EWG. |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik III do dyrektywy 76/768/EWG.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Kosmetycznych, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Kosmetycznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W pozycjach o numerach referencyjnych 3, 4, 5, 6, 7, 9, 10, 11, 12, 14, 16, 18, 19, 20, 21, 22, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 44, 47, 48, 49, 50, 55, 56, 57, 58, 59 i 60 w kolumnie g w części 2 załącznika III do dyrektywy 76/768/EWG zastępuje się datę „31.12.2007” datą „31.12.2009”.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie przyjmą i opublikują, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2007 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie niezwłocznie przekażą Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Państwa członkowskie zaczną stosować te przepisy od dnia 1 stycznia 2008 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekażą Komisji tekst głównych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 listopada 2007 r.

W imieniu Komisji

Günter VERHEUGEN

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 262 z 27.9.1976, str. 169. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/54/WE (Dz.U. L 226 z 30.8.2007, str. 21).

1

(2)  Dz.U. L 198 z 20.7.2006, str. 11.

2

---

II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Rada

| 23.11.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 305/24 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 305/24

---

DECYZJA RADY STOWARZYSZENIA UE-TUNEZJA NR 1/2007

z dnia 9 listopada 2007 r.

w sprawie ustanowienia podkomitetu „Prawa człowieka i demokracja”

(2007/754/WE)

RADA STOWARZYSZENIA UE-TUNEZJA,

uwzględniając Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony (zwany dalej „Układem o stowarzyszeniu”),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Poszanowanie zasad demokratycznych, praw człowieka i podstawowych wolności stanowi nieodłączną część i istotny aspekt ram, które regulują stosunki między Unią Europejską (UE) a jej partnerami w regionie Morza Śródziemnego. |
| --- | --- |

(1)

Poszanowanie zasad demokratycznych, praw człowieka i podstawowych wolności stanowi nieodłączną część i istotny aspekt ram, które regulują stosunki między Unią Europejską (UE) a jej partnerami w regionie Morza Śródziemnego.

| (2) | Zagadnienia te stanowią istotny element Układu o stowarzyszeniu. Tematy te będą z należytą uwagą omawiane na forum różnych przewidzianych w nim organów. |
| --- | --- |

(2)

Zagadnienia te stanowią istotny element Układu o stowarzyszeniu. Tematy te będą z należytą uwagą omawiane na forum różnych przewidzianych w nim organów.

| (3) | Polityka sąsiedztwa określa ambitne cele, oparte na uznawanym przez obie strony przywiązaniu do wspólnych wartości, do których należą m.in. demokracja, praworządność, poszanowanie i propagowanie praw człowieka w pełnym zakresie, w tym prawa do rozwoju. |
| --- | --- |

(3)

Polityka sąsiedztwa określa ambitne cele, oparte na uznawanym przez obie strony przywiązaniu do wspólnych wartości, do których należą m.in. demokracja, praworządność, poszanowanie i propagowanie praw człowieka w pełnym zakresie, w tym prawa do rozwoju.

| (4) | W stosunkach UE z państwami południowego wybrzeża Morza Śródziemnego obserwuje się rosnące ożywienie, związane z wprowadzaniem w życie układów eurośródziemnomorskich, planów działania w ramach polityki sąsiedztwa, a także realizacji partnerstwa eurośródziemnomorskiego. Realizacja priorytetów partnerstwa eurośródziemnomorskiego z poszczególnymi państwami oraz zbliżanie przepisów tych państw dotyczących tych dziedzin priorytetowych powinny być regularnie monitorowane. |
| --- | --- |

(4)

W stosunkach UE z państwami południowego wybrzeża Morza Śródziemnego obserwuje się rosnące ożywienie, związane z wprowadzaniem w życie układów eurośródziemnomorskich, planów działania w ramach polityki sąsiedztwa, a także realizacji partnerstwa eurośródziemnomorskiego. Realizacja priorytetów partnerstwa eurośródziemnomorskiego z poszczególnymi państwami oraz zbliżanie przepisów tych państw dotyczących tych dziedzin priorytetowych powinny być regularnie monitorowane.

| (5) | Rozwój stosunków i współpracy z państwami regionu Morza Śródziemnego powinien przebiegać z uwzględnieniem kompetencji UE, spójności i równowagi całego procesu barcelońskiego, a także szczególnych cech i potrzeb poszczególnych państw regionu Morza Śródziemnego. |
| --- | --- |

(5)

Rozwój stosunków i współpracy z państwami regionu Morza Śródziemnego powinien przebiegać z uwzględnieniem kompetencji UE, spójności i równowagi całego procesu barcelońskiego, a także szczególnych cech i potrzeb poszczególnych państw regionu Morza Śródziemnego.

| (6) | W celu stworzenia odpowiednich ram instytucjonalnych dla realizacji i zacieśniania współpracy Rada Stowarzyszenia UE-Tunezja podjęła już decyzję o powołaniu podkomitetów Komitetu Stowarzyszenia. |
| --- | --- |

(6)

W celu stworzenia odpowiednich ram instytucjonalnych dla realizacji i zacieśniania współpracy Rada Stowarzyszenia UE-Tunezja podjęła już decyzję o powołaniu podkomitetów Komitetu Stowarzyszenia.

| (7) | Artykuł 84 Układu o stowarzyszeniu przewiduje utworzenie grup roboczych lub organów niezbędnych do jego wdrożenia, |
| --- | --- |

(7)

Artykuł 84 Układu o stowarzyszeniu przewiduje utworzenie grup roboczych lub organów niezbędnych do jego wdrożenia,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

1.   Niniejszym przy Komitecie Stowarzyszenia UE-Tunezja (zwanym dalej „Komitetem stowarzyszenia”) ustanawia się podkomitet „Prawa człowieka i demokracja”.

Przyjęty zostaje jego regulamin wewnętrzny zawarty w załączniku 1.

2.   Zagadnienia objęte mandatem podkomitetu mogą być również poruszane podczas spotkań wyższego szczebla w ramach dialogu politycznego między Unią Europejską a Tunezją.

3.   Komitet Stowarzyszenia proponuje Radzie Stowarzyszenia wszelkie inne środki konieczne do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania przedmiotowego podkomitetu.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli, dnia 9 listopada 2007 r.

W imieniu Rady Stowarzyszenia UE-Tunezja

L. AMADO

---

ZAŁĄCZNIK

Regulamin wewnętrznypodkomitetu „Prawa człowieka i demokracja”

1.   Skład i przewodniczący

Podkomitet „Prawa człowieka i demokracja” (zwany dalej „podkomitetem”) składa się z przedstawicieli Komisji i państw członkowskich oraz przedstawicieli rządu Republiki Tunezyjskiej. Przewodniczą mu na zmianę przedstawiciele obu stron.

2.   Rola

Podkomitet działa pod kierownictwem Komitetu Stowarzyszenia UE-Tunezja (zwanego dalej „Komitetem Stowarzyszenia”), któremu składa sprawozdanie z każdego posiedzenia. Podkomitet nie posiada uprawnień do podejmowania decyzji. Może jednak przedstawiać Komitetowi Stowarzyszenia propozycje.

3.   Zagadnienia

Podkomitet omawia realizację układu o stowarzyszeniu UE-Tunezja w wymienionych poniżej dziedzinach. Stanowi on również główny mechanizm technicznego nadzoru realizacji działań w dziedzinie praw człowieka i demokracji prowadzonych na podstawie planu działania UE-Tunezja w ramach polityki sąsiedztwa. Podkomitet analizuje postępy w zakresie zbliżania i stosowania przepisów. W stosownych przypadkach zgodnie z planem działania w ramach polityki sąsiedztwa analizie może podlegać współpraca między administracjami publicznymi. Podkomitet analizuje osiągnięte postępy i sugeruje działania, jakie należy ewentualnie podjąć w następujących dziedzinach:

| a) | praworządność i demokracja, w tym umacnianie demokracji i praworządności oraz niezawisłości wymiaru sprawiedliwości, poprawa dostępu do wymiaru sprawiedliwości i jego modernizacja; |
| --- | --- |

a)

praworządność i demokracja, w tym umacnianie demokracji i praworządności oraz niezawisłości wymiaru sprawiedliwości, poprawa dostępu do wymiaru sprawiedliwości i jego modernizacja;

| b) | wprowadzanie w życie głównych międzynarodowych konwencji w dziedzinie praw człowieka i podstawowych wolności, w tym badanie możliwości przystąpienia do protokołów dodatkowych do tych konwencji; |
| --- | --- |

b)

wprowadzanie w życie głównych międzynarodowych konwencji w dziedzinie praw człowieka i podstawowych wolności, w tym badanie możliwości przystąpienia do protokołów dodatkowych do tych konwencji;

| c) | wzmacnianie zdolności administracyjnych oraz instytucji krajowych. |
| --- | --- |

c)

wzmacnianie zdolności administracyjnych oraz instytucji krajowych.

Lista ta nie jest wyczerpująca i za zgodą Stron Komitet Stowarzyszenia może dodać do niej inne zagadnienia.

Na posiedzeniu podkomitet może podejmować dyskusję nad zagadnieniami z zakresu jednego, kilku lub wszystkich wyżej wymienionych sektorów.

4.   Sekretariat

Urzędnik Komisji Europejskiej oraz urzędnik rządu Republiki Tunezyjskiej pełnią wspólnie funkcję stałych sekretarzy podkomitetu i będą odpowiadać za przygotowanie jego posiedzeń.

5.   Posiedzenia

Posiedzenia podkomitetu odbywają się przynajmniej raz w roku. Posiedzenie może zostać zwołane na wniosek jednej ze Stron. Stały sekretarz strony żądającej zwołania posiedzenia przekazuje wniosek drugiej stronie. Stały sekretarz drugiej strony odpowiada na wniosek w terminie 15 dni roboczych od otrzymania tego wniosku.

Posiedzenia podkomitetu odbywają się w czasie i miejscu uzgodnionym przez obie strony.

W przypadku każdej ze stron posiedzenie zwołuje, w porozumieniu z przewodniczącym, stały sekretarz. Przewodniczący jest informowany przed każdym posiedzeniem o składzie delegacji każdej ze stron.

Jeśli obie strony wyrażą na to zgodę, podkomitet może zlecić ekspertyzy w celu uzyskania konkretnych informacji dotyczących uprzednio ustalonych zagadnień.

6.   Porządek obrad

Wszystkie propozycje punktów, które Strony chciałyby umieścić w porządku obrad podkomitetu, są przekazywane stałym sekretarzom podkomitetu.

Wstępny porządek obrad zawiera punkty, w odniesieniu do których wnioski o włączenie do porządku obrad wpłynęły do sekretarzy co najmniej piętnaście dni przed rozpoczęciem posiedzenia.

Wstępny porządek każdego posiedzenia jest opracowywany przez przewodniczącego w porozumieniu z drugą Stroną, nie później niż na dziesięć dni przed posiedzeniem.

Strony powinny otrzymać dokumenty robocze co najmniej siedem dni przed posiedzeniem. O ile wyrażą na to zgodę obie strony, termin ten może ulec skróceniu.

Porządek obrad jest przyjmowany przez podkomitet na początku każdego posiedzenia.

7.   Protokół

Protokół jest sporządzany i zatwierdzany przez obu stałych sekretarzy po zakończeniu każdego posiedzenia. Stali sekretarze podkomitetu przekazują egzemplarz protokołu sekretarzom i przewodniczącemu Komitetu Stowarzyszenia.

8.   Jawność

Posiedzenia podkomitetu nie są publicznie dostępne, a protokoły posiedzeń są poufne.

---

| 23.11.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 305/28 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 305/28

---

DECYZJA RADY

z dnia 19 listopada 2007 r.

w sprawie mianowania Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji dla Południowo-Wschodniej Europy

(2007/755/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1080/2000 z dnia 22 maja 2000 r. w sprawie wsparcia Misji tymczasowej ONZ w Kosowie (UNMIK), Biura Wysokiego Przedstawiciela w Bośni i Hercegowinie (OHR) oraz Paktu stabilizacji dla południowo-wschodniej Europy (PS) (1), w szczególności jego art. 1a,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dnia 10 czerwca 1999 r. ministrowie spraw zagranicznych państw członkowskich Unii Europejskiej i Komisja Wspólnot Europejskich, wraz z innymi uczestnikami Paktu stabilizacji dla południowo-wschodniej Europy, uzgodnili ustanowienie Paktu stabilizacji dla południowo-wschodniej Europy, zwanego dalej „paktem stabilizacji”. |
| --- | --- |

(1)

Dnia 10 czerwca 1999 r. ministrowie spraw zagranicznych państw członkowskich Unii Europejskiej i Komisja Wspólnot Europejskich, wraz z innymi uczestnikami Paktu stabilizacji dla południowo-wschodniej Europy, uzgodnili ustanowienie Paktu stabilizacji dla południowo-wschodniej Europy, zwanego dalej „paktem stabilizacji”.

| (2) | Zgodnie z art. 1a rozporządzenia Rady (WE) nr 1080/2000 corocznie powołuje się Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 1a rozporządzenia Rady (WE) nr 1080/2000 corocznie powołuje się Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji.

| (3) | Wraz z mianowaniem należy ustanowić mandat dla Specjalnego Koordynatora. Mandat ustanowiony na mocy decyzji Rady 2006/921/WE z dnia 11 grudnia 2006 r. w sprawie mianowania Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji dla Południowo-Wschodniej Europy (2) na rok 2006 jest właściwy. Zgodnie z postanowieniami regionalnego okrągłego stołu paktu stabilizacji podjętymi w Zagrzebiu w dniu 10 maja 2007 r., postanowieniami spotkań ministrów i szczytu w ramach Procesu współpracy w Europie Południowo-Wschodniej, które odbyły się w dniach 10 i 11 maja 2007 r., jak również z postanowieniami Rady z maja 2007 r., wzywającymi Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji, nowo mianowanego Sekretarza Generalnego oraz sprawujących obecnie przewodnictwo w Procesie współpracy w Europie Południowo-Wschodniej przedstawicieli Bułgarii do zagwarantowania sprawnego i zgodnego z harmonogramem przekazania funkcji paktu stabilizacji nowym strukturom, w mandacie kładzie się specjalny nacisk na wymogi związane z przejściem do odpowiedzialności na poziomie regionalnym oraz na potrzebę zapewnienia sprawnego i zgodnego z harmonogramem przekazania funkcji Sekretarzowi Generalnemu Regionalnej Rady Współpracy przed końcem mandatu. |
| --- | --- |

(3)

Wraz z mianowaniem należy ustanowić mandat dla Specjalnego Koordynatora. Mandat ustanowiony na mocy decyzji Rady 2006/921/WE z dnia 11 grudnia 2006 r. w sprawie mianowania Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji dla Południowo-Wschodniej Europy (2) na rok 2006 jest właściwy. Zgodnie z postanowieniami regionalnego okrągłego stołu paktu stabilizacji podjętymi w Zagrzebiu w dniu 10 maja 2007 r., postanowieniami spotkań ministrów i szczytu w ramach Procesu współpracy w Europie Południowo-Wschodniej, które odbyły się w dniach 10 i 11 maja 2007 r., jak również z postanowieniami Rady z maja 2007 r., wzywającymi Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji, nowo mianowanego Sekretarza Generalnego oraz sprawujących obecnie przewodnictwo w Procesie współpracy w Europie Południowo-Wschodniej przedstawicieli Bułgarii do zagwarantowania sprawnego i zgodnego z harmonogramem przekazania funkcji paktu stabilizacji nowym strukturom, w mandacie kładzie się specjalny nacisk na wymogi związane z przejściem do odpowiedzialności na poziomie regionalnym oraz na potrzebę zapewnienia sprawnego i zgodnego z harmonogramem przekazania funkcji Sekretarzowi Generalnemu Regionalnej Rady Współpracy przed końcem mandatu.

| (4) | Właściwe jest wyraźne wyznaczenie zakresu kompetencji, jak również ustanowienie wytycznych dotyczących koordynacji i składania sprawozdań, |
| --- | --- |

(4)

Właściwe jest wyraźne wyznaczenie zakresu kompetencji, jak również ustanowienie wytycznych dotyczących koordynacji i składania sprawozdań,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Niniejszym mianuje się dr. Erharda BUSEKA na Specjalnego Koordynatora Paktu Stabilizacji dla Południowo-Wschodniej Europy.

Artykuł 2

Specjalny Koordynator pełni funkcje przewidziane w pkt 13 paktu stabilizacji z dnia 10 czerwca 1999 r.

Artykuł 3

Aby osiągnąć cel, o którym mowa w art. 2, mandat Specjalnego Koordynatora obejmuje następujące zadania:

| a) | wspieranie osiągania celów paktu stabilizacji w obrębie poszczególnych krajów oraz, między nimi, tam, gdzie pakt stanowi rzeczywistą wartość dodaną; |
| --- | --- |

a)

wspieranie osiągania celów paktu stabilizacji w obrębie poszczególnych krajów oraz, między nimi, tam, gdzie pakt stanowi rzeczywistą wartość dodaną;

| b) | przewodniczenie w obradach regionalnego okrągłego stołu Europy Południowo-Wschodniej; |
| --- | --- |

b)

przewodniczenie w obradach regionalnego okrągłego stołu Europy Południowo-Wschodniej;

| c) | utrzymywanie ścisłych kontaktów ze wszystkimi uczestnikami paktu stabilizacji oraz z państwami, organizacjami i instytucjami wspierającymi jego realizację, jak również ze stosownymi inicjatywami i organizacjami regionalnymi w celu wzmocnienia współpracy regionalnej i zwiększenia odpowiedzialności na poziomie regionalnym; |
| --- | --- |

c)

utrzymywanie ścisłych kontaktów ze wszystkimi uczestnikami paktu stabilizacji oraz z państwami, organizacjami i instytucjami wspierającymi jego realizację, jak również ze stosownymi inicjatywami i organizacjami regionalnymi w celu wzmocnienia współpracy regionalnej i zwiększenia odpowiedzialności na poziomie regionalnym;

| d) | ścisła współpraca ze wszystkimi instytucjami Unii Europejskiej i jej państwami członkowskimi w celu promowania roli Unii Europejskiej w pakcie, zgodnie z pkt 18, 19 i 20 paktu stabilizacji, oraz zapewnienie komplementarności pomiędzy działaniem paktu stabilizacji a procesem stabilizacji i stowarzyszenia; |
| --- | --- |

d)

ścisła współpraca ze wszystkimi instytucjami Unii Europejskiej i jej państwami członkowskimi w celu promowania roli Unii Europejskiej w pakcie, zgodnie z pkt 18, 19 i 20 paktu stabilizacji, oraz zapewnienie komplementarności pomiędzy działaniem paktu stabilizacji a procesem stabilizacji i stowarzyszenia;

| e) | w stosownych przypadkach spotkania o charakterze okresowym i zbiorczym z przewodniczącymi grup roboczych w celu zapewnienia ogólnej strategicznej koordynacji oraz pełnienie roli sekretariatu regionalnego Okrągłego Stołu Europy Południowo-Wschodniej i jego instrumentów; |
| --- | --- |

e)

w stosownych przypadkach spotkania o charakterze okresowym i zbiorczym z przewodniczącymi grup roboczych w celu zapewnienia ogólnej strategicznej koordynacji oraz pełnienie roli sekretariatu regionalnego Okrągłego Stołu Europy Południowo-Wschodniej i jego instrumentów;

| f) | ustalenie na podstawie wcześniej uzgodnionego wykazu oraz w toku konsultacji z uczestnikami paktu stabilizacji działań priorytetowych dla paktu stabilizacji, jakie mają zostać zrealizowane w pierwszej połowie 2008 r., oraz dostosowanie metod pracy i struktur paktu stabilizacji do celu, jakim jest przejście do odpowiedzialności na poziomie regionalnym, tak aby zapewnić spójność i efektywne wykorzystanie zasobów; |
| --- | --- |

f)

ustalenie na podstawie wcześniej uzgodnionego wykazu oraz w toku konsultacji z uczestnikami paktu stabilizacji działań priorytetowych dla paktu stabilizacji, jakie mają zostać zrealizowane w pierwszej połowie 2008 r., oraz dostosowanie metod pracy i struktur paktu stabilizacji do celu, jakim jest przejście do odpowiedzialności na poziomie regionalnym, tak aby zapewnić spójność i efektywne wykorzystanie zasobów;

| g) | ułatwianie przejścia do odpowiedzialności na poziomie regionalnym zgodnie z postanowieniami regionalnego okrągłego stołu z dnia 30 maja 2006 r. i w tym celu ścisłe współdziałanie z Procesem współpracy w Europie Południowo-Wschodniej, z Regionalną Radą Współpracy oraz z jej Sekretarzem Generalnym; szczególną uwagę należy poświęcić utworzeniu Regionalnej Rady Współpracy oraz jej sekretariatu; szczególny nacisk należy położyć na usprawnienie pracy różnych grup roboczych i inicjatyw realizowanych w ramach paktu stabilizacji; |
| --- | --- |

g)

ułatwianie przejścia do odpowiedzialności na poziomie regionalnym zgodnie z postanowieniami regionalnego okrągłego stołu z dnia 30 maja 2006 r. i w tym celu ścisłe współdziałanie z Procesem współpracy w Europie Południowo-Wschodniej, z Regionalną Radą Współpracy oraz z jej Sekretarzem Generalnym; szczególną uwagę należy poświęcić utworzeniu Regionalnej Rady Współpracy oraz jej sekretariatu; szczególny nacisk należy położyć na usprawnienie pracy różnych grup roboczych i inicjatyw realizowanych w ramach paktu stabilizacji;

| h) | zapewnienie sprawnego i zgodnego z harmonogramem przekazania funkcji Sekretarzowi Generalnemu Regionalnej Rady Współpracy oraz zakończenie pozostałych działań administracyjnych paktu stabilizacji. |
| --- | --- |

h)

zapewnienie sprawnego i zgodnego z harmonogramem przekazania funkcji Sekretarzowi Generalnemu Regionalnej Rady Współpracy oraz zakończenie pozostałych działań administracyjnych paktu stabilizacji.

Artykuł 4

Specjalny Koordynator zawiera porozumienie finansowe z Komisją.

Artykuł 5

Działania Specjalnego Koordynatora są skoordynowane z działaniami Sekretarza Generalnego Rady/Wysokiego Przedstawiciela ds. WPZiB, przewodniczących Rady i Komisji, szczególnie w ramach nieformalnego komitetu konsultacyjnego. Na miejscu Specjalny Koordynator utrzymuje ścisłe kontakty z prezydencją Rady, Komisją, szefami misji państw członkowskich, specjalnymi przedstawicielami Unii Europejskiej, jak również Biurem Wysokiego Przedstawiciela w Bośni i Hercegowinie oraz z administracją cywilną Narodów Zjednoczonych w Kosowie.

Artykuł 6

Specjalny Koordynator składa sprawozdanie odpowiednio Radzie i Komisji. Będzie on nadal regularnie informował Parlament Europejski o swoich działaniach.

Artykuł 7

Decyzja staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 30 czerwca 2008 r.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 listopada 2007 r.

W imieniu Rady

L. AMADO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 122 z 24.5.2000, str. 27. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2098/2003 (Dz.U. L 316 z 29.11.2003, str. 1).

1

(2)  Dz.U. L 351 z 13.12.2006, str. 19.

2

---

Komisja

| 23.11.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 305/30 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 305/30

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 9 listopada 2007 r.

przyjmująca wspólną specyfikację dotyczącą krajowego rejestru pojazdów kolejowych określonego w art. 14 ust. 4 i 5 dyrektyw 96/48/WE i 2001/16/WE

(notyfikowana jako dokument nr C(2007) 5357)

(2007/756/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 96/48/WE z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie interoperacyjności transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości (1), w szczególności jej art. 14 ust. 4 i 5,

uwzględniając dyrektywę 2001/16/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie interoperacyjności transeuropejskiego systemu kolei konwencjonalnych (2), w szczególności jej art. 14 ust. 4 i ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dopuszczając do eksploatacji tabor kolejowy, państwa członkowskie są zobowiązane zapewnić przydzielenie każdemu pojazdowi kolejowemu własnego kodu identyfikacyjnego. Kod ten należy następnie wprowadzić do krajowego rejestru pojazdów kolejowych (zwanego dalej „NVR”). Rejestr ten musi być dostępny do wglądu dla uprawnionych przedstawicieli właściwych organów i zainteresowanych stron. Poszczególne rejestry krajowe muszą być spójne pod względem zawartości danych i ich formatu. Z tego powodu rejestry muszą być ustanowione na podstawie wspólnych specyfikacji operacyjnych i technicznych. |
| --- | --- |

(1)

Dopuszczając do eksploatacji tabor kolejowy, państwa członkowskie są zobowiązane zapewnić przydzielenie każdemu pojazdowi kolejowemu własnego kodu identyfikacyjnego. Kod ten należy następnie wprowadzić do krajowego rejestru pojazdów kolejowych (zwanego dalej „NVR”). Rejestr ten musi być dostępny do wglądu dla uprawnionych przedstawicieli właściwych organów i zainteresowanych stron. Poszczególne rejestry krajowe muszą być spójne pod względem zawartości danych i ich formatu. Z tego powodu rejestry muszą być ustanowione na podstawie wspólnych specyfikacji operacyjnych i technicznych.

| (2) | Wspólne specyfikacje dla NVR należy przyjąć na podstawie wstępnych specyfikacji przygotowanych przez Europejską Agencję Kolejową (zwaną dalej „Agencją”). Powyższe wstępne specyfikacje powinny w szczególności uwzględniać określenie: treści, architektury funkcjonalnej i technicznej, formatu danych i trybów funkcjonowania, w tym zasad wprowadzania danych i dostępu. |
| --- | --- |

(2)

Wspólne specyfikacje dla NVR należy przyjąć na podstawie wstępnych specyfikacji przygotowanych przez Europejską Agencję Kolejową (zwaną dalej „Agencją”). Powyższe wstępne specyfikacje powinny w szczególności uwzględniać określenie: treści, architektury funkcjonalnej i technicznej, formatu danych i trybów funkcjonowania, w tym zasad wprowadzania danych i dostępu.

| (3) | Niniejsza decyzja została opracowana na podstawie zalecenia Agencji nr ERA/REC/INT/01-2006 z dnia 28 lipca 2006 r.
  NVR danego państwa członkowskiego powinien obejmować wszystkie pojazdy kolejowe dopuszczone do eksploatacji w danym państwie członkowskim. Jednakże wagony towarowe i pasażerskie należy zarejestrować tylko w NVR tego państwa członkowskiego, na terenie którego zostały po raz pierwszy oddane do eksploatacji. |
| --- | --- |

(3)

Niniejsza decyzja została opracowana na podstawie zalecenia Agencji nr ERA/REC/INT/01-2006 z dnia 28 lipca 2006 r.

NVR danego państwa członkowskiego powinien obejmować wszystkie pojazdy kolejowe dopuszczone do eksploatacji w danym państwie członkowskim. Jednakże wagony towarowe i pasażerskie należy zarejestrować tylko w NVR tego państwa członkowskiego, na terenie którego zostały po raz pierwszy oddane do eksploatacji.

| (4) | Do celów rejestracji pojazdu kolejowego, potwierdzenia rejestracji, zmiany (zmian) danych rejestracyjnych i potwierdzenia zmiany (zmian) służy standardowy formularz wniosku o rejestrację. |
| --- | --- |

(4)

Do celów rejestracji pojazdu kolejowego, potwierdzenia rejestracji, zmiany (zmian) danych rejestracyjnych i potwierdzenia zmiany (zmian) służy standardowy formularz wniosku o rejestrację.

| (5) | Każde państwo członkowskie powinno utworzyć komputerowy NVR. Wszystkie NVR powinny zostać podłączone do centralnego wirtualnego rejestru pojazdów kolejowych (zwanego dalej „VVR”), zarządzanego przez Agencję, w celu utworzenia rejestru dokumentacji dotyczącej interoperacyjności, określonego w art. 19 rozporządzenia (WE) nr 881/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (3). VVR powinien umożliwiać użytkownikom przeszukiwanie wszystkich NVR-ów za pomocą jednego portalu oraz umożliwiać wymianę danych pomiędzy krajowymi NVR. Jednakże ze względów technicznych połączenie z VVR nie może być udostępnione od razu. Z tego względu od państw członkowskich powinno się jedynie wymagać podłączenia swoich NVR do centralnego VVR dopiero po wykazaniu skutecznego funkcjonowania VVR. W tym celu Agencja przeprowadzi odpowiedni projekt pilotażowy. |
| --- | --- |

(5)

Każde państwo członkowskie powinno utworzyć komputerowy NVR. Wszystkie NVR powinny zostać podłączone do centralnego wirtualnego rejestru pojazdów kolejowych (zwanego dalej „VVR”), zarządzanego przez Agencję, w celu utworzenia rejestru dokumentacji dotyczącej interoperacyjności, określonego w art. 19 rozporządzenia (WE) nr 881/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (3). VVR powinien umożliwiać użytkownikom przeszukiwanie wszystkich NVR-ów za pomocą jednego portalu oraz umożliwiać wymianę danych pomiędzy krajowymi NVR. Jednakże ze względów technicznych połączenie z VVR nie może być udostępnione od razu. Z tego względu od państw członkowskich powinno się jedynie wymagać podłączenia swoich NVR do centralnego VVR dopiero po wykazaniu skutecznego funkcjonowania VVR. W tym celu Agencja przeprowadzi odpowiedni projekt pilotażowy.

| (6) | Zgodnie z pkt 8 protokołu posiedzenia nr 40 komitetu regulacyjnego ustanowionego na podstawie art. 21 dyrektywy 2001/16/WE wszystkie istniejące pojazdy kolejowe powinny być zarejestrowane w NVR tego państwa członkowskiego, w którym zostały wcześniej zarejestrowane. Przy transferze danych należy uwzględnić odpowiedni okres przejściowy i dostępność danych. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z pkt 8 protokołu posiedzenia nr 40 komitetu regulacyjnego ustanowionego na podstawie art. 21 dyrektywy 2001/16/WE wszystkie istniejące pojazdy kolejowe powinny być zarejestrowane w NVR tego państwa członkowskiego, w którym zostały wcześniej zarejestrowane. Przy transferze danych należy uwzględnić odpowiedni okres przejściowy i dostępność danych.

| (7) | Zgodnie z art. 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy 96/48/WE i art. 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2001/16/WE prowadzeniem i aktualizacją NVR powinien zajmować się organ niezależny od jakiegokolwiek przedsiębiorstwa kolejowego. Państwa członkowskie zobowiązane są do poinformowania Komisji i pozostałych państw członkowskich o tym, jaki organ został wyznaczony do tego celu, między innymi w celu ułatwienia wymiany informacji pomiędzy tymi organami. |
| --- | --- |

(7)

Zgodnie z art. 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy 96/48/WE i art. 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2001/16/WE prowadzeniem i aktualizacją NVR powinien zajmować się organ niezależny od jakiegokolwiek przedsiębiorstwa kolejowego. Państwa członkowskie zobowiązane są do poinformowania Komisji i pozostałych państw członkowskich o tym, jaki organ został wyznaczony do tego celu, między innymi w celu ułatwienia wymiany informacji pomiędzy tymi organami.

| (8) | Niektóre państwa członkowskie posiadają rozległą sieć kolejową o rozstawie torów 1 520 mm, obsługującą tabor wspólny dla krajów Wspólnoty Niepodległych Państw (WNP). Spowodowało to powstanie wspólnego systemu rejestracji, który jest istotnym składnikiem interoperacyjności i bezpieczeństwa sieci o rozstawie torów 1 520 mm. Należy wziąć pod uwagę istnienie tej specyficznej sytuacji i ustalić odpowiednie zasady, które pozwolą na uniknięcie niezgodności pomiędzy wymaganiami UE i wymaganiami WNP dotyczącymi tego samego pojazdu. |
| --- | --- |

(8)

Niektóre państwa członkowskie posiadają rozległą sieć kolejową o rozstawie torów 1 520 mm, obsługującą tabor wspólny dla krajów Wspólnoty Niepodległych Państw (WNP). Spowodowało to powstanie wspólnego systemu rejestracji, który jest istotnym składnikiem interoperacyjności i bezpieczeństwa sieci o rozstawie torów 1 520 mm. Należy wziąć pod uwagę istnienie tej specyficznej sytuacji i ustalić odpowiednie zasady, które pozwolą na uniknięcie niezgodności pomiędzy wymaganiami UE i wymaganiami WNP dotyczącymi tego samego pojazdu.

| (9) | Do celów rejestracji w NVR stosuje się zasady numeracji pojazdów kolejowych określone w załączniku P do specyfikacji technicznej dla interoperacyjności (TSI) w zakresie podsystemu „Ruch kolejowy”. Agencja opracuje wytyczne dotyczące ujednoliconego stosowania ww. zasad. |
| --- | --- |

(9)

Do celów rejestracji w NVR stosuje się zasady numeracji pojazdów kolejowych określone w załączniku P do specyfikacji technicznej dla interoperacyjności (TSI) w zakresie podsystemu „Ruch kolejowy”. Agencja opracuje wytyczne dotyczące ujednoliconego stosowania ww. zasad.

| (10) | Środki określone w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na podstawie art. 21 dyrektywy 96/48/WE, |
| --- | --- |

(10)

Środki określone w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na podstawie art. 21 dyrektywy 96/48/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym przyjmuje się wspólne specyfikacje dotyczące krajowego rejestru pojazdów kolejowych, określone w załączniku, zgodnie z art. 14 ust. 5 dyrektywy 96/48/WE i art. 14 ust. 5 dyrektywy 2001/16/WE.

Artykuł 2

Po wejściu w życie niniejszej decyzji państwa członkowskie zobowiązane są do stosowania wspólnych specyfikacji określonych w załączniku do celów rejestracji pojazdów kolejowych.

Artykuł 3

Państwa członkowskie zarejestrują istniejące pojazdy kolejowe zgodnie z postanowieniami pkt 4 załącznika.

Artykuł 4

1.   Zgodnie z art. 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy 96/48/WE i art. 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2001/16/WE państwa członkowskie zobowiązują się do wyznaczenia krajowego organu odpowiedzialnego za prowadzenie i aktualizację krajowego rejestru pojazdów kolejowych. Powyższą funkcję może spełniać krajowy organ ds. bezpieczeństwa danego państwa członkowskiego. Państwa członkowskie zapewniają współpracę pomiędzy tymi organami oraz wymianę informacji między nimi w celu zapewnienia szybkiego przepływu informacji o zmianach danych.

2.   Państwa członkowskie zobowiązują się do poinformowania Komisji i pozostałych państw członkowskich, w terminie jednego roku od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, o wyznaczeniu odpowiedniego organu zgodnie z postanowieniami ust. 1.

Artykuł 5

1.   Tabor kolejowy po raz pierwszy oddany do eksploatacji na terenie Estonii, Łotwy lub Litwy, który ma być eksploatowany poza terytorium Unii Europejskiej w ramach wspólnego systemu kolejowego 1 520 mm, podlega rejestracji zarówno w NVR, jak i w bazie danych Rady Transportu Kolejowego Wspólnoty Niepodległych Państw. W takim przypadku dopuszcza się stosowanie 8-cyfrowego systemu numeracji zamiast systemu numeracji określonego w załączniku.

2.   Tabor kolejowy po raz pierwszy oddany do eksploatacji na terenie kraju trzeciego, który ma być eksploatowany na terytorium Unii Europejskiej w ramach wspólnego systemu kolejowego 1 520 mm, nie podlega rejestracji w NVR. Jednakże zgodnie z postanowieniami art. 14 ust. 4 dyrektywy 2001/16/WE musi być zapewniona możliwość uzyskania informacji określonych w art. 14 ust. 5 lit. c), d) oraz e) z bazy danych Rady Transportu Kolejowego WNP.

Artykuł 6

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 9 listopada 2007 r.

W imieniu Komisji

Jacques BARROT

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 235 z 17.9.1996, str. 6. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/32/WE (Dz.U. L 141 z 2.6.2007, str. 63).

1

(2)  Dz.U. L 110 z 20.4.2001, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2007/32/WE.

2

(3)  Dz.U. L 164 z 30.4.2004, str. 1.

3

---

ZAŁĄCZNIK

1.   DANE

W tabeli poniżej przedstawiono proponowany format danych dla NVR.

Numeracja poszczególnych pozycji jest zgodna z proponowanym standardowym formularzem wniosku o rejestrację, zawartym w dodatku 4.

Dopuszcza się również uwzględnienie dodatkowego pola lub pól komentarza, np. dotyczącego identyfikacji pojazdów będących przedmiotem dochodzenia (patrz: pkt 3.4).

| 1. | Numer EVN | Obowiązkowe |
| --- | --- | --- |
| Treść | Numeryczny kod identyfikacyjny określony w załączniku P do specyfikacji technicznej dla interoperacyjności (TSI) w zakresie podsystemu „Ruch kolejowy” (zwanej dalej „OPE TSI”) (1) | |
| Format | 1.1. | Numer |

1.

Numer EVN

Obowiązkowe

Treść

Numeryczny kod identyfikacyjny określony w załączniku P do specyfikacji technicznej dla interoperacyjności (TSI) w zakresie podsystemu „Ruch kolejowy” (zwanej dalej „OPE TSI”) (1)

Format

1.1.

Numer

12 cyfr (2)

| 1.2. | Poprzedni numer (stosuje się w przypadku, gdy pojazd otrzymuje kolejny numer) |
| --- | --- |

1.2.

Poprzedni numer (stosuje się w przypadku, gdy pojazd otrzymuje kolejny numer)

12 cyfr (2)

2.

Państwo członkowskie i krajowy organ ds. bezpieczeństwa (NSA)

Obowiązkowe

Treść

Określenie państwa członkowskiego i NSA, gdzie pojazd został dopuszczony do eksploatacji. Dla pojazdów pochodzących z krajów trzecich – państwo członkowskie, gdzie pojazd został dopuszczony do eksploatacji

Format

| 2.1. | Kod numeryczny państwa członkowskiego, określony w załączniku P do OPE TSI |
| --- | --- |

2.1.

Kod numeryczny państwa członkowskiego, określony w załączniku P do OPE TSI

Kod 2-cyfrowy

| 2.2. | Nazwa NSA |
| --- | --- |

2.2.

Nazwa NSA

Tekst

3.

Rok produkcji

Obowiązkowe

Treść

Rok, w którym pojazd opuścił zakład produkcyjny

Format

| 3. | Rok produkcji |
| --- | --- |

3.

Rok produkcji

RRRR

4.

Deklaracja weryfikacji WE

Obowiązkowe

Treść

Identyfikacja deklaracji weryfikacji WE i jednostki wydającej deklarację (strony zawierającej umowę)

Format

| 4.1. | Data wydania deklaracji |
| --- | --- |

4.1.

Data wydania deklaracji

Data

| 4.2. | Identyfikacja WE |
| --- | --- |

4.2.

Identyfikacja WE

Tekst

| 4.3. | Nazwa jednostki wydającej deklarację (strony zawierającej) |
| --- | --- |

4.3.

Nazwa jednostki wydającej deklarację (strony zawierającej)

Tekst

| 4.4. | Numer w rejestrze handlowym |
| --- | --- |

4.4.

Numer w rejestrze handlowym

Tekst

| 4.5. | Adres organizacji, ulica i numer |
| --- | --- |

4.5.

Adres organizacji, ulica i numer

Tekst

| 4.6. | Miejscowość |
| --- | --- |

4.6.

Miejscowość

Tekst

| 4.7. | Kod kraju |
| --- | --- |

4.7.

Kod kraju

ISO

| 4.8. | Kod pocztowy |
| --- | --- |

4.8.

Kod pocztowy

Kod alfanumeryczny

5.

Identyfikacja rejestru taboru kolejowego

Obowiązkowe

Treść

Identyfikacja jednostki odpowiedzialnej za rejestr taboru kolejowego (3)

Format

| 5.1. | Jednostka odpowiedzialna za rejestr |
| --- | --- |

5.1.

Jednostka odpowiedzialna za rejestr

Tekst

| 5.2. | Adres jednostki, ulica i numer |
| --- | --- |

5.2.

Adres jednostki, ulica i numer

Tekst

| 5.3. | Miejscowość |
| --- | --- |

5.3.

Miejscowość

Tekst

| 5.4. | Kod kraju |
| --- | --- |

5.4.

Kod kraju

ISO

| 5.5. | Kod pocztowy |
| --- | --- |

5.5.

Kod pocztowy

Kod alfanumeryczny

| 5.6. | Adres e-mail |
| --- | --- |

5.6.

Adres e-mail

E-mail

| 5.7. | Kod umożliwiający uzyskanie odpowiednich danych technicznych z rejestru taboru kolejowego |
| --- | --- |

5.7.

Kod umożliwiający uzyskanie odpowiednich danych technicznych z rejestru taboru kolejowego

Kod alfanumeryczny

6.

Ograniczenia

Obowiązkowe

Treść

Ograniczenia w użytkowaniu pojazdu

Format

| 6.1. | Ograniczenia kodowane
  (patrz: dodatek 1) |
| --- | --- |

6.1.

Ograniczenia kodowane

(patrz: dodatek 1)

Kod

| 6.2. | Ograniczenia niekodowane |
| --- | --- |

6.2.

Ograniczenia niekodowane

Tekst

7.

Właściciel

Nieobowiązkowe

Treść

Określenie właściciela pojazdu

Format

| 7.1. | Nazwa organizacji |
| --- | --- |

7.1.

Nazwa organizacji

Tekst

| 7.2. | Numer w rejestrze handlowym |
| --- | --- |

7.2.

Numer w rejestrze handlowym

Tekst

| 7.3. | Adres organizacji, ulica i numer |
| --- | --- |

7.3.

Adres organizacji, ulica i numer

Tekst

| 7.4. | Miejscowość |
| --- | --- |

7.4.

Miejscowość

Tekst

| 7.5. | Kod kraju |
| --- | --- |

7.5.

Kod kraju

ISO

| 7.6. | Kod pocztowy |
| --- | --- |

7.6.

Kod pocztowy

Kod alfanumeryczny

8.

Posiadacz

Obowiązkowe

Treść

Określenie posiadacza pojazdu

Format

| 8.1. | Nazwa organizacji |
| --- | --- |

8.1.

Nazwa organizacji

Tekst

| 8.2. | Numer w rejestrze handlowym |
| --- | --- |

8.2.

Numer w rejestrze handlowym

Tekst

| 8.3. | Adres organizacji, ulica i numer |
| --- | --- |

8.3.

Adres organizacji, ulica i numer

Tekst

| 8.4. | Miejscowość |
| --- | --- |

8.4.

Miejscowość

Tekst

| 8.5. | Kod kraju |
| --- | --- |

8.5.

Kod kraju

ISO

| 8.6. | Kod pocztowy |
| --- | --- |

8.6.

Kod pocztowy

Kod alfanumeryczny

| 8.7. | VKM – nieobowiązkowe |
| --- | --- |

8.7.

VKM – nieobowiązkowe

Kod alfanumeryczny

9.

Jednostka odpowiedzialna za utrzymanie

Obowiązkowe

Treść

Określenie jednostki odpowiedzialnej za utrzymanie (4)

Format

| 9.1. | Jednostka odpowiedzialna za utrzymanie |
| --- | --- |

9.1.

Jednostka odpowiedzialna za utrzymanie

Tekst

| 9.2. | Adres jednostki, ulica i numer |
| --- | --- |

9.2.

Adres jednostki, ulica i numer

Tekst

| 9.3. | Miejscowość |
| --- | --- |

9.3.

Miejscowość

Tekst

| 9.4. | Kod kraju |
| --- | --- |

9.4.

Kod kraju

ISO

| 9.5. | Kod pocztowy |
| --- | --- |

9.5.

Kod pocztowy

Kod alfanumeryczny

| 9.6. | Adres e-mail |
| --- | --- |

9.6.

Adres e-mail

E-mail

10.

Wycofanie z eksploatacji

Obowiązkowe, jeżeli ma zastosowanie

Treść

Data oficjalnego złomowania i/lub innego sposobu likwidacji pojazdu oraz kod trybu wycofania z eksploatacji.

Format

| 10.1. | Tryb wycofania z eksploatacji
  (patrz: dodatek 3) |
| --- | --- |

10.1.

Tryb wycofania z eksploatacji

(patrz: dodatek 3)

Kod 2-cyfrowy

| 10.2. | Data wycofania z eksploatacji |
| --- | --- |

10.2.

Data wycofania z eksploatacji

Data

11.

Państwa członkowskie, w których pojazd jest dopuszczony do eksploatacji

Obowiązkowe

Treść

Wykaz państw członkowskich, w których pojazd jest dopuszczony do eksploatacji.

Format

| 11. | Kod numeryczny państwa członkowskiego określony w załączniku P.4 do OPE TSI |
| --- | --- |

11.

Kod numeryczny państwa członkowskiego określony w załączniku P.4 do OPE TSI

Wykaz

12.

Numer świadectwa dopuszczenia do eksploatacji

Obowiązkowe

Treść

Ujednolicony numer świadectwa dopuszczenia do eksploatacji, nadawany przez NSA

Format

| 12. | Numer świadectwa dopuszczenia do eksploatacji |
| --- | --- |

12.

Numer świadectwa dopuszczenia do eksploatacji

Kod alfanumeryczny oparty na EIN (patrz: dodatek 2)

13.

Dopuszczenie do eksploatacji

Obowiązkowe

Treść

Data wydania świadectwa dopuszczenia do eksploatacji (5) pojazdu i okres ważności świadectwa

Format

| 13.1. | Data wydania świadectwa |
| --- | --- |

13.1.

Data wydania świadectwa

Data (RRRRMMDD)

| 13.2. | Okres ważności świadectwa do dnia |
| --- | --- |

13.2.

Okres ważności świadectwa do dnia

Data (włącznie)

| 13.3. | Zawieszenie dopuszczenia do eksploatacji |
| --- | --- |

13.3.

Zawieszenie dopuszczenia do eksploatacji

Tak/Nie

2.   ARCHITEKTURA

2.1.   Powiązania z innymi rejestrami

W wyniku nowych regulacji UE powstaje kilka różnych rejestrów. W tabeli poniżej zestawiono rejestry i bazy danych, które mogą być powiązane z NVR po ich utworzeniu.

| Rejestr lub baza danych | Jednostka odpowiedzialna | Inne jednostki z prawem dostępu |
| --- | --- | --- |
| NVR
  (dyrektywy w sprawie interoperacyjności) | RE (6)/NSA | Inne NSA/RE/RU/IM/IB/RB/Posiadacz/Właściciel/ERA/OTIF |
| RRS
  (dyrektywy w sprawie interoperacyjności) | Do decyzji państw członkowskich | RU/IM/NSA/ERA/OTIF/Posiadacz/Warsztaty naprawcze |
| RSRD
  (TAF TSI & SEDP) | Posiadacz | RU/IM/NSA/ERA/Posiadacz/Warsztaty naprawcze |
| WIMO
  (TAF TSI & SEDP) | Decyzja nie została jeszcze podjęta | RU/IM/NSA/ERA/Posiadacz/Warsztaty naprawcze/Użytkownik |
| Rejestr taboru kolejowego (7)

  (Konwencja Kapsztadzka) | Urząd prowadzący rejestr | Ogólnie dostępny |
| Rejestr OTIF
  (COTIF 99 – ATMF) | OTIF | Właściwe organy/RU/IM/IB/RB/Posiadacz/Właściciel/ERA/OTIF Sec. |

Rejestr lub baza danych

Jednostka odpowiedzialna

Inne jednostki z prawem dostępu

NVR

(dyrektywy w sprawie interoperacyjności)

RE (6)/NSA

Inne NSA/RE/RU/IM/IB/RB/Posiadacz/Właściciel/ERA/OTIF

RRS

(dyrektywy w sprawie interoperacyjności)

Do decyzji państw członkowskich

RU/IM/NSA/ERA/OTIF/Posiadacz/Warsztaty naprawcze

RSRD

(TAF TSI & SEDP)

Posiadacz

RU/IM/NSA/ERA/Posiadacz/Warsztaty naprawcze

WIMO

(TAF TSI & SEDP)

Decyzja nie została jeszcze podjęta

RU/IM/NSA/ERA/Posiadacz/Warsztaty naprawcze/Użytkownik

Rejestr taboru kolejowego (7)

(Konwencja Kapsztadzka)

Urząd prowadzący rejestr

Ogólnie dostępny

Rejestr OTIF

(COTIF 99 – ATMF)

OTIF

Właściwe organy/RU/IM/IB/RB/Posiadacz/Właściciel/ERA/OTIF Sec.

Nie jest możliwe wstrzymanie wdrożenia NVR do czasu utworzenia wszystkich rejestrów. Z tego względu specyfikacja NVR musi umożliwić późniejszą współpracę z pozostałymi rejestrami. W tym celu:

| — | RRS (rejestr taboru kolejowego): NVR zawiera odnośnik do tego rejestru poprzez identyfikację jednostki odpowiedzialnej za RRS. Kluczem do powiązania obu rejestrów jest punkt nr 5.7, |
| --- | --- |

—

RRS (rejestr taboru kolejowego): NVR zawiera odnośnik do tego rejestru poprzez identyfikację jednostki odpowiedzialnej za RRS. Kluczem do powiązania obu rejestrów jest punkt nr 5.7,

| — | RSRD: w skład tego rejestru wchodzą niektóre „administracyjne” dane z NVR. Specyfikacja w ramach TAF TSI SEDP. Plan SEDP będzie uwzględniać specyfikację NVR, |
| --- | --- |

—

RSRD: w skład tego rejestru wchodzą niektóre „administracyjne” dane z NVR. Specyfikacja w ramach TAF TSI SEDP. Plan SEDP będzie uwzględniać specyfikację NVR,

| — | WIMO: w skład tego rejestru wchodzą dane z RSRD oraz dane dotyczące utrzymania. Nie przewiduje się powiązania z NVR, |
| --- | --- |

—

WIMO: w skład tego rejestru wchodzą dane z RSRD oraz dane dotyczące utrzymania. Nie przewiduje się powiązania z NVR,

| — | VKMR: rejestr oznaczeń posiadaczy powinien być prowadzony we współpracy przez ERA i OTIF (ERA dla UE i OTIF dla wszystkich państw członkowskich OTIF spoza UE). Posiadacz jest zarejestrowany w NVR. W TSI OPE określone są inne globalne rejestry centralne (np. kody typów pojazdu, kody interoperacyjności, kody krajów itp.), które powinny być zarządzane przez „organ centralny” powstały w wyniku współpracy pomiędzy ERA i OTIF, |
| --- | --- |

—

VKMR: rejestr oznaczeń posiadaczy powinien być prowadzony we współpracy przez ERA i OTIF (ERA dla UE i OTIF dla wszystkich państw członkowskich OTIF spoza UE). Posiadacz jest zarejestrowany w NVR. W TSI OPE określone są inne globalne rejestry centralne (np. kody typów pojazdu, kody interoperacyjności, kody krajów itp.), które powinny być zarządzane przez „organ centralny” powstały w wyniku współpracy pomiędzy ERA i OTIF,

| — | rejestr taboru kolejowego (konwencja kapsztadzka): rejestr informacji finansowych związanych ze sprzętem ruchomym. Rejestr ten może powstać w wyniku prac konferencji dyplomatycznej, organizowanej w lutym 2007 r. Istnieje możliwość powiązania, ponieważ rejestr UNIDROIT wymaga informacji dotyczących numeru i właściciela pojazdu. Kluczem do powiązania obu rejestrów będzie numer EVN, |
| --- | --- |

—

rejestr taboru kolejowego (konwencja kapsztadzka): rejestr informacji finansowych związanych ze sprzętem ruchomym. Rejestr ten może powstać w wyniku prac konferencji dyplomatycznej, organizowanej w lutym 2007 r. Istnieje możliwość powiązania, ponieważ rejestr UNIDROIT wymaga informacji dotyczących numeru i właściciela pojazdu. Kluczem do powiązania obu rejestrów będzie numer EVN,

| — | rejestr OTIF: rejestr OTIF będzie określony z uwzględnieniem niniejszej decyzji oraz innych rejestrów UE. |
| --- | --- |

—

rejestr OTIF: rejestr OTIF będzie określony z uwzględnieniem niniejszej decyzji oraz innych rejestrów UE.

Architektura całego systemu oraz powiązania pomiędzy NVR i pozostałymi rejestrami zostaną określone w taki sposób, aby w razie potrzeby umożliwić uzyskanie żądanych danych.

2.2.   Globalna europejska architektura NVR

Rejestry NVR będą wdrożone za pomocą rozwiązania zdecentralizowanego. Celem jest stworzenie wyszukiwarki udostępnionych danych, wykorzystującej wspólny program komputerowy, która umożliwi użytkownikom uzyskanie dostępu do danych ze wszystkich rejestrów lokalnych (LR) w państwach członkowskich.

Dane z NVR będą przechowywane na szczeblu krajowym i będą dostępne za pośrednictwem witryny internetowej (z własnym adresem internetowym).

Europejski centralny wirtualny rejestr pojazdów kolejowych (EC VVR) składa się z dwóch podsystemów:

| — | wirtualnego rejestru pojazdów kolejowych (VVR), czyli centralnej wyszukiwarki w ERA, |
| --- | --- |

—

wirtualnego rejestru pojazdów kolejowych (VVR), czyli centralnej wyszukiwarki w ERA,

| — | krajowego(-ych) rejestru(-ów) pojazdów kolejowych (NVR), czyli rejestrów LR w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

—

krajowego(-ych) rejestru(-ów) pojazdów kolejowych (NVR), czyli rejestrów LR w państwach członkowskich.

Rysunek 1

architektura EC-VVR

Image

Powyższa architektura oparta jest na dwóch uzupełniających się podsystemach, umożliwiających wyszukiwanie danych przechowywanych lokalnie we wszystkich państwach członkowskich, i składa się z następujących elementów:

| — | tworzenie skomputeryzowanych rejestrów na szczeblu krajowym i udostępnianie ich do celów wzajemnej konsultacji, |
| --- | --- |

—

tworzenie skomputeryzowanych rejestrów na szczeblu krajowym i udostępnianie ich do celów wzajemnej konsultacji,

| — | zastępowanie rejestrów w formie papierowej zapisami komputerowymi. Umożliwi to państwu członkowskiemu zarządzanie i dzielenie się informacjami z innymi państwami członkowskimi, |
| --- | --- |

—

zastępowanie rejestrów w formie papierowej zapisami komputerowymi. Umożliwi to państwu członkowskiemu zarządzanie i dzielenie się informacjami z innymi państwami członkowskimi,

| — | umożliwianie połączeń pomiędzy rejestrami NVR i VVR, z wykorzystaniem wspólnych standardów i terminologii. |
| --- | --- |

—

umożliwianie połączeń pomiędzy rejestrami NVR i VVR, z wykorzystaniem wspólnych standardów i terminologii.

Główne zasady rządzące architekturą są następujące:

| — | wszystkie NVR staną się częścią komputerowego systemu sieciowego, |
| --- | --- |

—

wszystkie NVR staną się częścią komputerowego systemu sieciowego,

| — | wszystkie państwa członkowskie będą miały dostęp do wspólnych danych w systemie, |
| --- | --- |

—

wszystkie państwa członkowskie będą miały dostęp do wspólnych danych w systemie,

| — | podwójna rejestracja danych i możliwe błędy z tym związane zostaną wyeliminowane wraz z uruchomieniem VVR, |
| --- | --- |

—

podwójna rejestracja danych i możliwe błędy z tym związane zostaną wyeliminowane wraz z uruchomieniem VVR,

| — | dane są aktualne. |
| --- | --- |

—

dane są aktualne.

Architektura zostanie wdrożona etapowo w następujący sposób:

| — | przyjęcie niniejszej decyzji, |
| --- | --- |

—

przyjęcie niniejszej decyzji,

| — | wdrożenie projektu pilotażowego przez Agencję, obejmującego stworzenie VVR z podłączeniem do co najmniej trzech NVR różnych państw członkowskich, w tym sprawne podłączenie do już istniejącego NVR za pomocą silnika translacyjnego, |
| --- | --- |

—

wdrożenie projektu pilotażowego przez Agencję, obejmującego stworzenie VVR z podłączeniem do co najmniej trzech NVR różnych państw członkowskich, w tym sprawne podłączenie do już istniejącego NVR za pomocą silnika translacyjnego,

| — | ocena projektu pilotażowego i, w razie konieczności, zmiana niniejszej decyzji, |
| --- | --- |

—

ocena projektu pilotażowego i, w razie konieczności, zmiana niniejszej decyzji,

| — | wydanie przez Agencję specyfikacji do stosowania przez państwa członkowskie przy podłączaniu swoich NVR do centralnego VVR, |
| --- | --- |

—

wydanie przez Agencję specyfikacji do stosowania przez państwa członkowskie przy podłączaniu swoich NVR do centralnego VVR,

| — | w ramach etapu końcowego, po ocenie projektu pilotażowego, oddzielną decyzją, podłączenie wszystkich krajowych NVR do centralnego VVR. |
| --- | --- |

—

w ramach etapu końcowego, po ocenie projektu pilotażowego, oddzielną decyzją, podłączenie wszystkich krajowych NVR do centralnego VVR.

3.   FUNKCJONOWANIE

3.1.   Korzystanie z NVR

NVR będzie wykorzystywany do następujących celów:

| — | Rejestracja dopuszczenia do eksploatacji |
| --- | --- |

—

Rejestracja dopuszczenia do eksploatacji

| — | Rejestracja numerów EVN przydzielanych pojazdom, |
| --- | --- |

—

Rejestracja numerów EVN przydzielanych pojazdom,

| — | Wyszukiwanie skróconej informacji o danym pojeździe na skalę europejską, |
| --- | --- |

—

Wyszukiwanie skróconej informacji o danym pojeździe na skalę europejską,

| — | Sprawdzanie kwestii prawnych, takich jak zobowiązania i informacje prawne, |
| --- | --- |

—

Sprawdzanie kwestii prawnych, takich jak zobowiązania i informacje prawne,

| — | Informacje do celów kontrolnych, związanych głównie z bezpieczeństwem i utrzymaniem, |
| --- | --- |

—

Informacje do celów kontrolnych, związanych głównie z bezpieczeństwem i utrzymaniem,

| — | Umożliwienie kontaktu pomiędzy właścicielem a posiadaczem, |
| --- | --- |

—

Umożliwienie kontaktu pomiędzy właścicielem a posiadaczem,

| — | Weryfikacja niektórych wymagań dotyczących bezpieczeństwa przed wydaniem certyfikatu bezpieczeństwa, |
| --- | --- |

—

Weryfikacja niektórych wymagań dotyczących bezpieczeństwa przed wydaniem certyfikatu bezpieczeństwa,

| — | Sprawdzenie konkretnego pojazdu. |
| --- | --- |

—

Sprawdzenie konkretnego pojazdu.

3.2.   Formularze wniosków

3.2.1.   Wniosek o rejestrację

Odpowiedni formularz stanowi dodatek 4.

Jednostka ubiegająca się o rejestrację pojazdu powinna zaznaczyć okienko odpowiadające „Nowej rejestracji”, wypełnić pierwszą część formularza, podając wszystkie niezbędne dane od pkt 2 do pkt 9 i w pkt 11, a następnie skierować formularz do:

| — | jednostki rejestrującej państwa członkowskiego, w którym pojazd ma być zarejestrowany, |
| --- | --- |

—

jednostki rejestrującej państwa członkowskiego, w którym pojazd ma być zarejestrowany,

| — | jednostki rejestrującej państwa członkowskiego, w którym pojazd będzie eksploatowany, dla pojazdów z krajów trzecich. |
| --- | --- |

—

jednostki rejestrującej państwa członkowskiego, w którym pojazd będzie eksploatowany, dla pojazdów z krajów trzecich.

3.2.2.   Rejestracja pojazdu i nadanie numeru EVN (europejski numer pojazdu)

W przypadku pierwszej rejestracji przedmiotowa jednostka rejestrująca nadaje pojazdowi numer EVN.

Pojedynczy formularz rejestracyjny może dotyczyć tylko jednego pojazdu lub grupy pojazdów należących do tej samej serii lub zamówienia, z załącznikiem stanowiącym wykaz numerów pojazdów.

Jednostka rejestrująca dołoży wszelkich starań, aby zapewnić poprawność danych wprowadzanych do NVR. W tym celu jednostka rejestrująca może zasięgnąć informacji u innych RE, w szczególności w przypadku, kiedy jednostka ubiegająca się o rejestrację w danym państwie członkowskim nie ma siedziby w tym państwie.

3.2.3.   Zmiana danych rejestracyjnych

Jednostka składająca wniosek o zmianę jednej lub więcej danych rejestracyjnych pojazdu powinna:

| — | zaznaczyć okienko odpowiadające „Zmianie danych”, |
| --- | --- |

—

zaznaczyć okienko odpowiadające „Zmianie danych”,

| — | wpisać aktualny nr pojazdu (pkt nr 0), |
| --- | --- |

—

wpisać aktualny nr pojazdu (pkt nr 0),

| — | zaznaczyć okienka przy tych danych, których dotyczy zmiana, |
| --- | --- |

—

zaznaczyć okienka przy tych danych, których dotyczy zmiana,

| — | wskazać nowe brzmienie zmienionych danych i skierować formularz do RE każdego państwa członkowskiego, w którym pojazd jest zarejestrowany. |
| --- | --- |

—

wskazać nowe brzmienie zmienionych danych i skierować formularz do RE każdego państwa członkowskiego, w którym pojazd jest zarejestrowany.

W niektórych przypadkach standardowy formularz może okazać się niewystarczający. Z tego względu, w razie konieczności, jednostka rejestrująca może zastosować dodatkowe dokumenty, w formie papierowej lub elektronicznej.

W przypadku zmiany posiadacza aktualnie zarejestrowany posiadacz ma obowiązek powiadomić jednostkę rejestrującą, a jednostka rejestrująca ma obowiązek powiadomić nowego posiadacza o zmianie rejestracji. Poprzedni posiadacz zostanie usunięty z NVR i zwolniony z odpowiedzialności dopiero wówczas, kiedy nowy posiadacz zaakceptuje status posiadacza.

W przypadku zmiany właściciela aktualnie zarejestrowany właściciel ma obowiązek powiadomić jednostkę rejestrującą o tym fakcie. Poprzedni właściciel zostanie wtedy usunięty z NVR. Nowy właściciel może zażądać udostępnienia swoich danych w NVR.

Po zarejestrowaniu zmian krajowy organ ds. bezpieczeństwa może nadać nowy numer świadectwa dopuszczenia do eksploatacji oraz, w niektórych przypadkach, nowy numer EVN.

3.2.4.   Wycofanie z rejestru

Jednostka składająca wniosek o wycofanie z rejestru powinna zaznaczyć okienko odpowiadające „Wycofaniu z eksploatacji”, wypełnić pkt 10 i następnie skierować formularz do jednostek rejestrujących we wszystkich państwach członkowskich, w których dany pojazd jest zarejestrowany.

Jednostka rejestrująca dokonuje wycofania z rejestru poprzez wpisanie daty wycofania i powiadomienie jednostki wnioskującej o wycofaniu z eksploatacji.

3.2.5.   Pojazd dopuszczony do eksploatacji w kilku państwach członkowskich

W przypadku kiedy pojazd dopuszczony do eksploatacji i zarejestrowany w jednym państwie członkowskim zostaje dopuszczony do eksploatacji w innym państwie członkowskim, pojazd ten podlega rejestracji w NVR tego drugiego państwa członkowskiego. Jednakże w tym przypadku wymagana jest tylko rejestracja danych w pkt 1, 2, 6, 11, 12 i 13, ponieważ dane te dotyczą wyłącznie tego ostatniego państwa członkowskiego.

Do czasu pełnego uruchomienia VVR i jego powiązań ze wszystkimi NVR zainteresowane jednostki rejestrujące zobowiązane są do wymiany informacji w celu zapewnienia spójności danych dotyczących danego pojazdu.

Wagony towarowe i pasażerskie należy zarejestrować tylko w NVR tego państwa członkowskiego, na terenie którego zostały po raz pierwszy oddane do eksploatacji.

3.3.   Prawa dostępu

W tabeli poniżej zestawiono prawa dostępu do danych zawartych w NVR danego państwa członkowskiego „XX”. Kody dostępu są następujące:

| Kod dostępu | Typ dostępu |
| --- | --- |
| 0 | Brak dostępu |
| 1 | Ograniczony dostęp (ograniczenia w kolumnie „Prawo dostępu”) |
| 2 | Nieograniczony dostęp |
| 3 | Ograniczony dostęp i aktualizacja |
| 4 | Nieograniczony dostęp i aktualizacja |

Kod dostępu

Typ dostępu

0

Brak dostępu

1

Ograniczony dostęp (ograniczenia w kolumnie „Prawo dostępu”)

2

Nieograniczony dostęp

3

Ograniczony dostęp i aktualizacja

4

Nieograniczony dostęp i aktualizacja

Każda jednostka rejestrująca posiada pełne uprawnienia do dostępu i aktualizacji danych tylko w zakresie swojej własnej bazy danych. Z tej przyczyny jednostkom rejestrującym przypisano kod dostępu 3.

| Jednostka | Definicja | Prawo dostępu | Prawo do aktualizacji | Punkt nr 7 | Wszystkie pozostałe punkty |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| RE/NSA „XX” | Jednostka rejestrująca/NSA w państwie członkowskim „XX” | Wszystkie dane | Wszystkie dane | 4 | 4 |
| Inne NSA/RE | Inne organy NSA i/lub inne jednostki rejestrujące | Wszystkie dane | Brak | 2 | 2 |
| ERA | Europejska Agencja Kolejowa | Wszystkie dane | Brak | 2 | 2 |
| Posiadacze | Posiadacz pojazdu | Wszystkie dane pojazdów, których jest posiadaczem | Brak | 1 | 1 |
| Zarządzający flotą pojazdów | Zarządzający pojazdami z ramienia posiadacza | Pojazdy, którymi zarządza z ramienia posiadacza | Brak | 1 | 1 |
| Właściciele | Właściciel pojazdu | Wszystkie dane pojazdów, których jest właścicielem | Brak | 1 | 1 |
| RU | Przedsiębiorstwo kolejowe | Wszystkie dane na podstawie numeru pojazdu | Brak | 0 | 1 |
| IM | Zarządzający infrastrukturą | Wszystkie dane na podstawie numeru pojazdu | Brak | 0 | 1 |
| Organy IB i RB | Organy kontrolne i dokonujące audytu notyfikowane przez państwa członkowskie | Wszystkie dane pojazdów podlegających sprawdzeniu lub audytowi | Brak | 2 | 2 |
| Inni uprawnieni użytkownicy | Wszyscy doraźni użytkownicy uznani przez NSA lub ERA | Należy określić, czas dostępu może być ograniczony | Brak | 0 | 1 |

Jednostka

Definicja

Prawo dostępu

Prawo do aktualizacji

Punkt nr 7

Wszystkie pozostałe punkty

RE/NSA „XX”

Jednostka rejestrująca/NSA w państwie członkowskim „XX”

Wszystkie dane

Wszystkie dane

4

4

Inne NSA/RE

Inne organy NSA i/lub inne jednostki rejestrujące

Wszystkie dane

Brak

2

2

ERA

Europejska Agencja Kolejowa

Wszystkie dane

Brak

2

2

Posiadacze

Posiadacz pojazdu

Wszystkie dane pojazdów, których jest posiadaczem

Brak

1

1

Zarządzający flotą pojazdów

Zarządzający pojazdami z ramienia posiadacza

Pojazdy, którymi zarządza z ramienia posiadacza

Brak

1

1

Właściciele

Właściciel pojazdu

Wszystkie dane pojazdów, których jest właścicielem

Brak

1

1

RU

Przedsiębiorstwo kolejowe

Wszystkie dane na podstawie numeru pojazdu

Brak

0

1

IM

Zarządzający infrastrukturą

Wszystkie dane na podstawie numeru pojazdu

Brak

0

1

Organy IB i RB

Organy kontrolne i dokonujące audytu notyfikowane przez państwa członkowskie

Wszystkie dane pojazdów podlegających sprawdzeniu lub audytowi

Brak

2

2

Inni uprawnieni użytkownicy

Wszyscy doraźni użytkownicy uznani przez NSA lub ERA

Należy określić, czas dostępu może być ograniczony

Brak

0

1

3.4.   Archiwa

Wszystkie dane muszą być przechowywane w NVR przez okres 10 lat od daty wycofania pojazdu z eksploatacji i wyrejestrowania. Co najmniej przez pierwsze trzy lata, dane muszą być dostępne w trybie on-line. Po upływie trzech lat, dane mogą być przechowywane w formie elektronicznej, papierowej lub archiwizowane w inny sposób. Jeżeli w ciągu 10-letniego okresu zostanie wszczęte dochodzenie dotyczące jednego lub więcej pojazdów, dane dotyczące takich pojazdów muszą być w razie konieczności przechowywane przez okres dłuższy niż 10 lat.

Wszystkie zmiany w NVR podlegają rejestracji. Zarządzanie archiwalnymi zmianami może być realizowane za pomocą funkcji technicznych IT.

4.   ISTNIEJĄCE POJAZDY

4.1.   Dane mające znaczenie

Uwzględniono każdy z 13 punktów w celu stwierdzenia, które z punktów są obowiązujące.

4.1.1.   Punkt nr 1 – Numer EVN (Dane obowiązkowe)

a)   Pojazdy już oznakowane 12-cyfrowym kodem identyfikacyjnym

Kraje posiadające indywidualny kod kraju: dotychczasowe numery pojazdów pozostają niezmienione. Należy zarejestrować aktualny numer 12-cyfrowy bez żadnych zmian.

Kraje posiadające główny kod kraju i przyznany wcześniej kod szczegółowy:

| — | Niemcy, główny kod kraju 80 i kod szczegółowy 68 dla AAE (Ahaus Alstätter Eisenbahn), |
| --- | --- |

—

Niemcy, główny kod kraju 80 i kod szczegółowy 68 dla AAE (Ahaus Alstätter Eisenbahn),

| — | Szwajcaria, główny kod kraju 85 i kod szczegółowy 63 dla BLS (Bern–Lötschberg–Simplon Eisenbahn), |
| --- | --- |

—

Szwajcaria, główny kod kraju 85 i kod szczegółowy 63 dla BLS (Bern–Lötschberg–Simplon Eisenbahn),

| — | Włochy, główny kod kraju 83 i kod szczegółowy 64 dla FNME (Ferrovie Nord Milano Esercizio), |
| --- | --- |

—

Włochy, główny kod kraju 83 i kod szczegółowy 64 dla FNME (Ferrovie Nord Milano Esercizio),

| — | Węgry, główny kod kraju 55 i kod szczegółowy 43 dla GySEV/ROeEE (Győr-Sopron-Ebenfurti Vasút Részvénytársaság/Raab-Ödenburg-Ebenfurter Eisenbahn). |
| --- | --- |

—

Węgry, główny kod kraju 55 i kod szczegółowy 43 dla GySEV/ROeEE (Győr-Sopron-Ebenfurti Vasút Részvénytársaság/Raab-Ödenburg-Ebenfurter Eisenbahn).

Pojazdy powinny zachować swoje dotychczasowe numery. Należy zarejestrować aktualny numer 12-cyfrowy bez żadnych zmian (8).

System IT musi rozpoznawać oba kody (kod główny kraju i kod szczegółowy) jako odnoszące się do tego samego kraju.

b)   Pojazdy użytkowane w ruchu międzynarodowym nieposiadające 12-cyfrowego kodu identyfikacyjnego

Zastosowanie ma dwuetapowa procedura:

| — | przyznanie w NVR 12-cyfrowego numeru (zgodnie z OPE TSI), określonego zgodnie z charakterystyką pojazdu. System IT powinien powiązać numer z rejestru z aktualnym numerem pojazdu, |
| --- | --- |

—

przyznanie w NVR 12-cyfrowego numeru (zgodnie z OPE TSI), określonego zgodnie z charakterystyką pojazdu. System IT powinien powiązać numer z rejestru z aktualnym numerem pojazdu,

| — | faktyczne naniesienie 12-cyfrowego numeru na powierzchnię pojazdu w terminie 6 lat. |
| --- | --- |

—

faktyczne naniesienie 12-cyfrowego numeru na powierzchnię pojazdu w terminie 6 lat.

c)   Pojazdy użytkowane w ruchu krajowym nieposiadające 12-cyfrowego kodu identyfikacyjnego

Powyższą procedurę można dobrowolnie zastosować do pojazdów użytkowanych wyłącznie w ruchu krajowym.

4.1.2.   Punkt nr 2 – Państwo członkowskie i NSA (Dane obowiązkowe)

Określenie „państwo członkowskie” musi zawsze odnosić się do tego państwa członkowskiego, w którym pojazd jest rejestrowany w jego NVR. Określenie „NSA” odnosi się do jednostki, która wydała świadectwo dopuszczenia pojazdu do eksploatacji.

4.1.3.   Punkt nr 3 – Rok produkcji

Jeżeli dokładny rok produkcji nie jest znany, należy podać przybliżony rok produkcji.

4.1.4.   Punkt nr 4 – Deklaracja weryfikacji WE

Z reguły odniesienie do deklaracji weryfikacji WE nie istnieje, z wyjątkiem niewielkiej liczby pojazdów taboru kolei dużych prędkości. Odnotować tylko, jeżeli dostępne są odpowiednie dane.

4.1.5.   Punkt nr 5 – Identyfikacja RRS

Odnotować tylko, jeżeli dostępne są odpowiednie dane.

4.1.6.   Punkt nr 6 – Ograniczenia w użytkowaniu

Odnotować tylko, jeżeli dostępne są odpowiednie dane.

4.1.7.   Punkt nr 7 – Właściciel

Odnotować tylko, jeżeli dostępne są odpowiednie dane i/lub dane są wymagane.

4.1.8.   Punkt nr 8 – Posiadacz (Dane obowiązkowe)

Dane zazwyczaj dostępne i obowiązkowe.

4.1.9.   Punkt nr 9 – Jednostka odpowiedzialna za utrzymanie

Dane obowiązkowe.

4.1.10.   Punkt nr 10 – Wycofanie z eksploatacji

Ma zastosowanie przy wycofaniu z eksploatacji.

4.1.11.   Punkt nr 11 – Państwa członkowskie, w których pojazd jest dopuszczony do eksploatacji

Z reguły wagony towarowe RIV, wagony osobowe RIC oraz pojazdy na mocy umów dwustronnych i wielostronnych są rejestrowane jako dopuszczone do eksploatacji. Należy odnotować, jeżeli dostępne są odpowiednie dane.

4.1.12.   Punkt nr 12 – Numer świadectwa dopuszczenia do eksploatacji

Odnotować tylko, jeżeli dostępne są odpowiednie dane.

4.1.13.   Punkt nr 13 – Dopuszczenie do eksploatacji (Dane obowiązkowe)

Jeżeli dokładna data dopuszczenia do eksploatacji nie jest znana, należy podać przybliżony rok dopuszczenia do eksploatacji.

4.2.   Procedura

Jednostka poprzednio odpowiedzialna za rejestrację pojazdów powinna udostępnić wszelkie informacje na rzecz NSA lub RE kraju, w którym się znajduje.

Istniejące wagony towarowe i wagony pasażerskie należy zarejestrować tylko w NVR tego państwa członkowskiego, w którym znajdowała się poprzednia jednostka rejestrująca.

Jeżeli istniejący pojazd został dopuszczony do eksploatacji w kilku państwach członkowskich, jednostka RE dokonująca rejestracji ma obowiązek przesłać odpowiednie dane do RE zainteresowanych państw członkowskich.

NSA lub RE przejmuje dane w swoim NVR.

NSA lub RE ma obowiązek poinformować wszystkie zainteresowane strony o zakończeniu procesu transferu danych. Należy poinformować co najmniej następujące jednostki:

| — | jednostka poprzednio odpowiedzialna za rejestrację pojazdów, |
| --- | --- |

—

jednostka poprzednio odpowiedzialna za rejestrację pojazdów,

| — | posiadacz, |
| --- | --- |

—

posiadacz,

| — | ERA. |
| --- | --- |

—

ERA.

4.3.   Okres przejściowy

4.3.1.   Udostępnienie danych rejestrowych na rzecz NSA

Jednostka rejestrująca poprzednio odpowiedzialna za rejestrację pojazdów powinna udostępnić wszelkie niezbędne dane na mocy umowy zawartej pomiędzy tą jednostką a RE. Transfer danych powinien nastąpić najpóźniej w terminie 12 miesięcy od daty decyzji Komisji. W miarę możliwości należy korzystać z elektronicznego formatu danych.

4.3.2.   Pojazdy użytkowane w ruchu międzynarodowym

RE każdego państwa członkowskiego powinna uwzględnić takie pojazdy w swoim NVR najpóźniej w terminie 2 lat od daty decyzji Komisji.

Patrz również: pkt 4.1.1.b)

4.3.3.   Pojazdy użytkowane w ruchu krajowym

RE każdego państwa członkowskiego powinna uwzględnić takie pojazdy w swoim NVR najpóźniej w terminie 3 lat od daty decyzji Komisji.

---

(1)  Dnia 11 sierpnia 2006 r. Komisja przyjęła decyzję 2006/920/WE w sprawie specyfikacji technicznej dla interoperacyjności w zakresie podsystemu „Ruch kolejowy” transeuropejskiego systemu kolei konwencjonalnych (notyfikowana dnia 14 sierpnia 2006 r.). Odpowiadająca tej decyzji specyfikacja dla systemu kolei dużych prędkości wykorzystuje ten sam system numeracji i zostanie przyjęta w 2007 r.

(2)  Zgodnie z art. 5 ust. 1 niniejszej decyzji ośmiocyfrowy system numeracji Rady Transportu Kolejowego Wspólnoty Niepodległych Państw może być również stosowany.

(3)  Rejestry określone w art. 22 lit. a) dyrektywy 96/48/WE i art. 24 dyrektywy 2001/16/WE.

(4)  Funkcję tej jednostki może pełnić przedsiębiorstwo kolejowe eksploatujące pojazd, jego podwykonawca lub posiadacz.

(5)  Świadectwo dopuszczenia do eksploatacji wydane zgodnie z art. 14 dyrektywy 96/48/WE lub dyrektywy 2001/16/WE.

(6)  Jednostka rejestrująca (zwana dalej „RE”) to jednostka wyznaczona przez każde państwo członkowskie, zgodnie z art. 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy 96/48/WE i art. 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2001/16/WE, odpowiedzialna za prowadzenie i aktualizację NVR.

(7)  Określony w projekcie protokołu kolejowego do konwencji o międzynarodowych interesach w zakresie sprzętu ruchomego, dotyczącego specyficznych dla taboru kolejowego kwestii.

(8)  Jednakże wszelkie nowe pojazdy oddane do eksploatacji dla AAE, BLS, FNME oraz GySEV/ROeEE powinny otrzymać standardowy kod kraju.

Dodatek 1

KODY OGRANICZEŃ W UŻYTKOWANIU

1.   ZASADY

W NVR nie trzeba powtarzać tych ograniczeń (parametrów technicznych), które są już uwzględnione w innych rejestrach dostępnych dla NSA.

Akceptacja w ruchu transgranicznym opiera się na następujących parametrach:

| — | informacje zakodowane w numerze pojazdu, |
| --- | --- |

—

informacje zakodowane w numerze pojazdu,

| — | kod alfabetyczny, |
| --- | --- |

—

kod alfabetyczny,

| — | oznaczenie pojazdu. |
| --- | --- |

—

oznaczenie pojazdu.

Z tego względu informacji tych nie trzeba powtarzać w NVR.

2.   STRUKTURA

Struktura kodu jest trzypoziomowa:

| — | poziom 1: kategoria ograniczenia |
| --- | --- |

—

poziom 1: kategoria ograniczenia

| — | poziom 2: typ ograniczenia |
| --- | --- |

—

poziom 2: typ ograniczenia

| — | poziom 3: wartość lub specyfikacja. |
| --- | --- |

—

poziom 3: wartość lub specyfikacja.

Kody ograniczeń w użytkowaniu

| Kat. | Typ | Wartość | Nazwa |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | | | Ograniczenia techniczne związane z budową pojazdu |
| | 1 | Numeryczna (3) | Najmniejszy promień łuku toru w metrach |
| | 2 | — | Ograniczenia dotyczące obwodu torowego |
| | 3 | Numeryczna (3) | Ograniczenie prędkości w km/h (oznaczone na wagonach towarowych i pasażerskich, nieoznaczone na lokomotywach) |
| 2 | | | Ograniczenia geograficzne |
| | 1 | Alfanumeryczna (3) | Skrajnia kinematyczna (kody TSI WAG (TSI „Wagony towarowe”) załącznik C) |
| | 2 | Lista kodowana | Szerokość toru |
| | | 1 | Zmienny rozstaw kół 1435/1520 |
| | | 2 | Zmienny rozstaw kół 1435/1668 |
| | 3 | — | Brak CCS na pokładzie |
| | 4 | — | ERTMS A na pokładzie |
| | 5 | Numeryczna (3) | System B na pokładzie (1) |
| 3 | | | Ograniczenia dotyczące środowiska naturalnego |
| | 1 | Lista kodowana | Strefa klimatyczna EN50125/1999 |
| | | 1 | T1 |
| | | 2 | T2 |
| | | 3 | T3 |
| 4 | | | Ograniczenia w użytkowaniu wymienione w świadectwie dopuszczenia do eksploatacji |
| | 1 | — | Czasowe |
| | 2 | — | Eksploatacyjne (przebieg, zużycie itd.) |

Kat.

Typ

Wartość

Nazwa

1

Ograniczenia techniczne związane z budową pojazdu

1

Numeryczna (3)

Najmniejszy promień łuku toru w metrach

2

—

Ograniczenia dotyczące obwodu torowego

3

Numeryczna (3)

Ograniczenie prędkości w km/h (oznaczone na wagonach towarowych i pasażerskich, nieoznaczone na lokomotywach)

2

Ograniczenia geograficzne

1

Alfanumeryczna (3)

Skrajnia kinematyczna (kody TSI WAG (TSI „Wagony towarowe”) załącznik C)

2

Lista kodowana

Szerokość toru

1

Zmienny rozstaw kół 1435/1520

2

Zmienny rozstaw kół 1435/1668

3

—

Brak CCS na pokładzie

4

—

ERTMS A na pokładzie

5

Numeryczna (3)

System B na pokładzie (1)

3

Ograniczenia dotyczące środowiska naturalnego

1

Lista kodowana

Strefa klimatyczna EN50125/1999

1

T1

2

T2

3

T3

4

Ograniczenia w użytkowaniu wymienione w świadectwie dopuszczenia do eksploatacji

1

—

Czasowe

2

—

Eksploatacyjne (przebieg, zużycie itd.)

---

(1)  Jeżeli pojazd wyposażony jest w więcej niż jeden system B, należy wskazać oddzielny kod dla każdego systemu.

Kod numeryczny składa się z trzech znaków, przy czym:

| — | 1xx oznacza pojazd wyposażony w system sygnalizacyjny, |
| --- | --- |

—

1xx oznacza pojazd wyposażony w system sygnalizacyjny,

| — | 2xx oznacza pojazd wyposażony w radio, |
| --- | --- |

—

2xx oznacza pojazd wyposażony w radio,

| — | Xx odpowiada kodowaniu numerycznemu z załącznika B do TSI CCS (TSI „Sterowanie”). |
| --- | --- |

—

Xx odpowiada kodowaniu numerycznemu z załącznika B do TSI CCS (TSI „Sterowanie”).

Dodatek 2

STRUKTURA I TREŚĆ NUMERU EIN

Kod ujednoliconego systemu numeracji, zwany europejskim numerem identyfikacyjnym (EIN), dla certyfikatów bezpieczeństwa i innych dokumentów

Przykład:

| I | T | 5 | 1 | 2 | 0 | 0 | 6 | 0 | 0 | 0 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Kod kraju
  (2 litery) | Rodzaj dokumentu
  (2 cyfry) | Rok wydania
  (4 cyfry) | Numer kolejny
  (4 cyfry) |
| Pole 1 | Pole 2 | Pole 3 | Pole 4 |

I

T

5

1

2

0

0

6

0

0

0

5

Kod kraju

(2 litery)

Rodzaj dokumentu

(2 cyfry)

Rok wydania

(4 cyfry)

Numer kolejny

(4 cyfry)

Pole 1

Pole 2

Pole 3

Pole 4

POLE 1 –   KOD KRAJU (2 LITERY)

Stosuje się kody krajów oficjalnie publikowane i aktualizowane na europejskich stronach internetowych we Wspólnym przewodniku praktycznym Interinstitutional style guide (http://publications.eu.int/code/en/en-5000600.htm)

| Państwo | Kod |
| --- | --- |
| Austria | AT |
| Belgia | BE |
| Bułgaria | BG |
| Cypr | CY |
| Republika Czeska | CZ |
| Dania | DK |
| Estonia | EE |
| Finlandia | FI |
| Francja | FR |
| Niemcy | DE |
| Grecja | EL |
| Węgry | HU |
| Islandia | IS |
| Irlandia | IE |
| Włochy | IT |
| Łotwa | LV |
| Liechtenstein | LI |
| Litwa | LT |
| Luksemburg | LU |
| Norwegia | NO |
| Malta | MT |
| Niderlandy | NL |
| Polska | PL |
| Portugalia | PT |
| Rumunia | RO |
| Słowacja | SK |
| Słowenia | SI |
| Hiszpania | ES |
| Szwecja | SE |
| Szwajcaria | CH |
| Zjednoczone Królestwo | UK |

Państwo

Kod

Austria

AT

Belgia

BE

Bułgaria

BG

Cypr

CY

Republika Czeska

CZ

Dania

DK

Estonia

EE

Finlandia

FI

Francja

FR

Niemcy

DE

Grecja

EL

Węgry

HU

Islandia

IS

Irlandia

IE

Włochy

IT

Łotwa

LV

Liechtenstein

LI

Litwa

LT

Luksemburg

LU

Norwegia

NO

Malta

MT

Niderlandy

NL

Polska

PL

Portugalia

PT

Rumunia

RO

Słowacja

SK

Słowenia

SI

Hiszpania

ES

Szwecja

SE

Szwajcaria

CH

Zjednoczone Królestwo

UK

Kod dla międzynarodowych organów ds. bezpieczeństwa należy utworzyć w ten sam sposób. Obecnie jedynym istniejącym organem tego typu jest Organ ds. Bezpieczeństwa Tunelu pod Kanałem La Manche (Channel Tunnel Safety Authority), któremu przypisano następujący proponowany kod:

| Międzynarodowy organ ds. bezpieczeństwa | Kod |
| --- | --- |
| Channel Tunnel Safety Authority | CT |

Międzynarodowy organ ds. bezpieczeństwa

Kod

Channel Tunnel Safety Authority

CT

POLE 2 –   RODZAJ DOKUMENTU (LICZBA DWUCYFROWA)

Dwie cyfry pozwalają na określenie rodzaju dokumentu:

| — | pierwsza cyfra określa ogólną klasyfikację dokumentu, |
| --- | --- |

—

pierwsza cyfra określa ogólną klasyfikację dokumentu,

| — | druga cyfra określa podtyp dokumentu. |
| --- | --- |

—

druga cyfra określa podtyp dokumentu.

W razie konieczności zastosowania innych kodów, system numeracji może zostać rozszerzony. Poniżej przedstawiono proponowany wykaz znanych, możliwych kombinacji dwucyfrowych liczb, rozszerzony o propozycję dopuszczenia do eksploatacji pojazdów:

| Kombinacja w polu 2 | Rodzaj dokumentu | Podtyp dokumentu |
| --- | --- | --- |
| [0 1] | Koncesje | Koncesje dla RU |
| [0 x] | Koncesje | Inne |
| [1 1] | Certyfikat bezpieczeństwa | Część A |
| [1 2] | Certyfikat bezpieczeństwa | Część B |
| [1 x] | Certyfikat bezpieczeństwa | Inne |
| [2 1] | Autoryzacja bezpieczeństwa | Część A |
| [2 2] | Autoryzacja bezpieczeństwa | Część B |
| [2 x] | Autoryzacja bezpieczeństwa | Inne |
| [3 x] | Rezerwa, np. dla utrzymania taboru kolejowego, infrastruktury lub innych | |
| [4 x] | Rezerwa dla jednostek notyfikowanych | Np. różne rodzaje jednostek notyfikowanych |
| [5 1] i [5 5] (1) | Świadectwo dopuszczenia do eksploatacji | Tabor trakcyjny |
| [5 2] i [5 6] (1) | Świadectwo dopuszczenia do eksploatacji | Ciągnione (holowane) pojazdy pasażerskie |
| [5 3] i [5 7] (1) | Świadectwo dopuszczenia do eksploatacji | Wagony towarowe |
| [5 4] i [5 8] (1) | Świadectwo dopuszczenia do eksploatacji | Pojazdy specjalne |
| [6 x] ... [9 x] | Rezerwa (4 rodzaje dokumentów) | Rezerwa (10 podtypów dla każdego rodzaju) |

Kombinacja w polu 2

Rodzaj dokumentu

Podtyp dokumentu

[0 1]

Koncesje

Koncesje dla RU

[0 x]

Koncesje

Inne

[1 1]

Certyfikat bezpieczeństwa

Część A

[1 2]

Certyfikat bezpieczeństwa

Część B

[1 x]

Certyfikat bezpieczeństwa

Inne

[2 1]

Autoryzacja bezpieczeństwa

Część A

[2 2]

Autoryzacja bezpieczeństwa

Część B

[2 x]

Autoryzacja bezpieczeństwa

Inne

[3 x]

Rezerwa, np. dla utrzymania taboru kolejowego, infrastruktury lub innych

[4 x]

Rezerwa dla jednostek notyfikowanych

Np. różne rodzaje jednostek notyfikowanych

[5 1] i [5 5] (1)

Świadectwo dopuszczenia do eksploatacji

Tabor trakcyjny

[5 2] i [5 6] (1)

Świadectwo dopuszczenia do eksploatacji

Ciągnione (holowane) pojazdy pasażerskie

[5 3] i [5 7] (1)

Świadectwo dopuszczenia do eksploatacji

Wagony towarowe

[5 4] i [5 8] (1)

Świadectwo dopuszczenia do eksploatacji

Pojazdy specjalne

[6 x] ... [9 x]

Rezerwa (4 rodzaje dokumentów)

Rezerwa (10 podtypów dla każdego rodzaju)

POLE 3 –   ROK WYDANIA (LICZBA CZTEROCYFROWA)

Pole to wskazuje rok wydania świadectwa (w formacie rrrr, czyli czterocyfrowym).

POLE 4 –   NUMER KOLEJNY (NUMERACJA)

Numer kolejny zmienia się o jeden z wydaniem każdego dokumentu, niezależnie od tego, czy jest to nowe świadectwo, przedłużenie, aktualizacja czy zmiana świadectwa. Nawet w przypadku unieważnienia dokumentu lub zawieszenia świadectwa dopuszczenia do eksploatacji przypisany mu numer nie może zostać ponownie użyty.

Każdego roku numeracja rozpoczyna się od zera.

---

(1)  Jeżeli 4 cyfry przewidziane dla pola 4 „Numer kolejny” zostaną w pełni wykorzystane w ciągu jednego roku, pierwsze dwie cyfry pola 2 zostaną odpowiednio zmienione z:

| — | [5 1] na [5 5] dla taboru trakcyjnego, |
| --- | --- |

—

[5 1] na [5 5] dla taboru trakcyjnego,

| — | [5 2] na [5 6] dla ciągnionych pojazdów pasażerskich, |
| --- | --- |

—

[5 2] na [5 6] dla ciągnionych pojazdów pasażerskich,

| — | [5 3] na [5 7] dla wagonów towarowych, |
| --- | --- |

—

[5 3] na [5 7] dla wagonów towarowych,

| — | [5 4] na [5 8] dla pojazdów specjalnych. |
| --- | --- |

—

[5 4] na [5 8] dla pojazdów specjalnych.

Dodatek 3

KODY WYCOFANIA Z EKSPLOATACJI

| Kod | Tryb wycofania z eksploatacji | Opis |
| --- | --- | --- |
| 00 | Brak | Pojazd posiada ważną rejestrację. |
| 10 | Zawieszenie rejestracji
  Bez uzasadnienia | Rejestracja pojazdu zawieszona na wniosek właściciela lub posiadacza lub decyzją NSA lub RE. |
| 11 | Zawieszenie rejestracji | Pojazd przeznaczony do magazynowania w stanie gotowości do pracy jako rezerwa nieaktywna lub strategiczna. |
| 20 | Przeniesienie rejestracji | Pojazd zostanie zarejestrowany ponownie pod nowym numerem lub przez inny NVR, do celów dalszego użytkowania w ramach (całości lub części) europejskiej sieci kolejowej. |
| 30 | Wyrejestrowanie
  Bez uzasadnienia | Rejestracja pojazdu na użytkowanie w ramach europejskiej sieci kolejowej wygasła, brak danych o ponownej rejestracji. |
| 31 | Wyrejestrowanie | Pojazd przeznaczony do dalszego użytkowania jako pojazd kolejowy poza europejską siecią kolejową. |
| 32 | Wyrejestrowanie | Pojazd przeznaczony do odzysku istotnych składników/modułów/części zapasowych dotyczących interoperacyjności, lub do gruntownej przebudowy. |
| 33 | Wyrejestrowanie | Pojazd przeznaczony do złomowania i przekazania materiałów (w tym głównych części zapasowych) do recyklingu. |
| 34 | Wyrejestrowanie | Pojazd przeznaczony do użytkowania jako „zabytkowy tabor kolejowy” na wydzielonej sieci, lub jako nieruchomy eksponat wystawowy, poza europejską siecią kolejową. |

Kod

Tryb wycofania z eksploatacji

Opis

00

Brak

Pojazd posiada ważną rejestrację.

10

Zawieszenie rejestracji

Bez uzasadnienia

Rejestracja pojazdu zawieszona na wniosek właściciela lub posiadacza lub decyzją NSA lub RE.

11

Zawieszenie rejestracji

Pojazd przeznaczony do magazynowania w stanie gotowości do pracy jako rezerwa nieaktywna lub strategiczna.

20

Przeniesienie rejestracji

Pojazd zostanie zarejestrowany ponownie pod nowym numerem lub przez inny NVR, do celów dalszego użytkowania w ramach (całości lub części) europejskiej sieci kolejowej.

30

Wyrejestrowanie

Bez uzasadnienia

Rejestracja pojazdu na użytkowanie w ramach europejskiej sieci kolejowej wygasła, brak danych o ponownej rejestracji.

31

Wyrejestrowanie

Pojazd przeznaczony do dalszego użytkowania jako pojazd kolejowy poza europejską siecią kolejową.

32

Wyrejestrowanie

Pojazd przeznaczony do odzysku istotnych składników/modułów/części zapasowych dotyczących interoperacyjności, lub do gruntownej przebudowy.

33

Wyrejestrowanie

Pojazd przeznaczony do złomowania i przekazania materiałów (w tym głównych części zapasowych) do recyklingu.

34

Wyrejestrowanie

Pojazd przeznaczony do użytkowania jako „zabytkowy tabor kolejowy” na wydzielonej sieci, lub jako nieruchomy eksponat wystawowy, poza europejską siecią kolejową.

Stosowanie kodów

| — | Jeżeli nie podano uzasadnienia wycofania z eksploatacji, należy zastosować kody 10, 20 i 30 do określenia zmiany statusu rejestracji. |
| --- | --- |

—

Jeżeli nie podano uzasadnienia wycofania z eksploatacji, należy zastosować kody 10, 20 i 30 do określenia zmiany statusu rejestracji.

| — | Jeżeli znane jest uzasadnienie wycofania z eksploatacji, w bazie danych NVR dostępne są kody 11, 31, 32, 33 i 34. Kody te oparte są wyłącznie na informacjach otrzymanych przez RE od posiadacza lub właściciela pojazdu. |
| --- | --- |

—

Jeżeli znane jest uzasadnienie wycofania z eksploatacji, w bazie danych NVR dostępne są kody 11, 31, 32, 33 i 34. Kody te oparte są wyłącznie na informacjach otrzymanych przez RE od posiadacza lub właściciela pojazdu.

Kwestie rejestracyjne

| — | Pojazd z zawieszoną rejestracją lub pojazd wyrejestrowany nie może być użytkowany w ramach europejskiej sieci kolejowej na podstawie pierwotnej rejestracji. |
| --- | --- |

—

Pojazd z zawieszoną rejestracją lub pojazd wyrejestrowany nie może być użytkowany w ramach europejskiej sieci kolejowej na podstawie pierwotnej rejestracji.

| — | Reaktywacja rejestracji wymaga ponownego dopuszczenia do eksploatacji przez NSA, na warunkach związanych z przyczyną lub powodem zawieszenia rejestracji lub wyrejestrowania. |
| --- | --- |

—

Reaktywacja rejestracji wymaga ponownego dopuszczenia do eksploatacji przez NSA, na warunkach związanych z przyczyną lub powodem zawieszenia rejestracji lub wyrejestrowania.

| — | Przeniesienie rejestracji następuje w ramach określonych przez dyrektywy UE dotyczące homologacji i dopuszczania pojazdów do eksploatacji. |
| --- | --- |

—

Przeniesienie rejestracji następuje w ramach określonych przez dyrektywy UE dotyczące homologacji i dopuszczania pojazdów do eksploatacji.

Dodatek 4

STANDARDOWY FORMULARZ WNIOSKU O REJESTRACJĘ

Image

Image

Image

Dodatek 5

SŁOWNIK POJĘĆ

| Skrót | Objaśnienie |
| --- | --- |
| CCS | System bezpiecznej kontroli jazdy pociągu |
| WNP | Wspólnota Niepodległych Państw |
| COTIF | Konwencja o międzynarodowym przewozie kolejami |
| CR | System kolei konwencjonalnych |
| DB | Baza danych |
| EC | Komisja Europejska |
| EC VVR | Europejski scentralizowany wirtualny rejestr pojazdów kolejowych |
| EIN | Europejski numer identyfikacyjny (European Identification Number) |
| EN | Norma europejska |
| EVN | Europejski numer pojazdu (European vehicle number) |
| ERA | Europejska Agencja Kolejowa, zwana również „Agencją” |
| ERTMS | Europejski system zarządzania ruchem kolejowym |
| UE | Unia Europejska |
| HS | System kolei dużych prędkości |
| IB | Organ dochodzeniowy |
| ISO | Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna |
| IM | Zarządzający infrastrukturą |
| INF | Infrastruktura |
| IT | Technologia informacyjna |
| LR | Rejestr lokalny |
| MS | Państwo członkowskie Unii Europejskiej |
| NoBo | Jednostka notyfikowana |
| NSA | Krajowy organ ds. bezpieczeństwa |
| NVR | Krajowy rejestr pojazdów kolejowych |
| OPE (TSI) | Specyfikacja techniczna dla interoperacyjności (TSI) w zakresie podsystemu „Ruch kolejowy” |
| OTIF | Międzyrządowa Organizacja Międzynarodowych Przewozów Kolejami |
| RE | Jednostka rejestrująca, tj. organ odpowiedzialny za prowadzenie i aktualizację NVR |
| RB | Organ regulacyjny |
| RIC | Przepisy o wzajemnym użytkowaniu wagonów osobowych i bagażowych w ruchu międzynarodowym |
| RIV | Przepisy o wzajemnym użytkowaniu wagonów towarowych w komunikacji międzynarodowej |
| RS lub RST | Tabor kolejowy |
| RSRD (TAF) | Informacyjna baza danych taboru kolejowego (TAF) |
| RU | Przedsiębiorstwo kolejowe |
| SEDP (TAF) | Strategiczny europejski plan wdrożenia (TAF) |
| TAF (TSI) | Aplikacje telematyczne dla przewozów towarowych (TSI) |
| TSI | Specyfikacja techniczna dla interoperacyjności |
| VKM | Oznaczenie posiadacza pojazdu |
| VKMR | Rejestr oznaczeń posiadaczy |
| VVR | Wirtualny rejestr pojazdów kolejowych |
| WAG (TSI) | Specyfikacja techniczna dla interoperacyjności: tabor wagony towarowe |
| WIMO (TAF) | Operacyjna baza danych transportu towarowego kolejowego i intermodalnego (TAF) |

Skrót

Objaśnienie

CCS

System bezpiecznej kontroli jazdy pociągu

WNP

Wspólnota Niepodległych Państw

COTIF

Konwencja o międzynarodowym przewozie kolejami

CR

System kolei konwencjonalnych

DB

Baza danych

EC

Komisja Europejska

EC VVR

Europejski scentralizowany wirtualny rejestr pojazdów kolejowych

EIN

Europejski numer identyfikacyjny (European Identification Number)

EN

Norma europejska

EVN

Europejski numer pojazdu (European vehicle number)

ERA

Europejska Agencja Kolejowa, zwana również „Agencją”

ERTMS

Europejski system zarządzania ruchem kolejowym

UE

Unia Europejska

HS

System kolei dużych prędkości

IB

Organ dochodzeniowy

ISO

Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna

IM

Zarządzający infrastrukturą

INF

Infrastruktura

IT

Technologia informacyjna

LR

Rejestr lokalny

MS

Państwo członkowskie Unii Europejskiej

NoBo

Jednostka notyfikowana

NSA

Krajowy organ ds. bezpieczeństwa

NVR

Krajowy rejestr pojazdów kolejowych

OPE (TSI)

Specyfikacja techniczna dla interoperacyjności (TSI) w zakresie podsystemu „Ruch kolejowy”

OTIF

Międzyrządowa Organizacja Międzynarodowych Przewozów Kolejami

RE

Jednostka rejestrująca, tj. organ odpowiedzialny za prowadzenie i aktualizację NVR

RB

Organ regulacyjny

RIC

Przepisy o wzajemnym użytkowaniu wagonów osobowych i bagażowych w ruchu międzynarodowym

RIV

Przepisy o wzajemnym użytkowaniu wagonów towarowych w komunikacji międzynarodowej

RS lub RST

Tabor kolejowy

RSRD (TAF)

Informacyjna baza danych taboru kolejowego (TAF)

RU

Przedsiębiorstwo kolejowe

SEDP (TAF)

Strategiczny europejski plan wdrożenia (TAF)

TAF (TSI)

Aplikacje telematyczne dla przewozów towarowych (TSI)

TSI

Specyfikacja techniczna dla interoperacyjności

VKM

Oznaczenie posiadacza pojazdu

VKMR

Rejestr oznaczeń posiadaczy

VVR

Wirtualny rejestr pojazdów kolejowych

WAG (TSI)

Specyfikacja techniczna dla interoperacyjności: tabor wagony towarowe

WIMO (TAF)

Operacyjna baza danych transportu towarowego kolejowego i intermodalnego (TAF)

---

| 23.11.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 305/52 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 305/52

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 14 listopada 2007 r.

w sprawie wkładu finansowego Wspólnoty przeznaczonego na niektóre środki w dziedzinie zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz na niektóre środki techniczne i naukowe

(2007/757/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (1), w szczególności jej art. 17 i 20,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzja 90/424/EWG ustala procedury regulujące wkłady finansowe Wspólnoty przeznaczone na specyficzne środki weterynaryjne, w tym środki w dziedzinie zdrowia i dobrostanu zwierząt, oraz środki techniczne i naukowe. |
| --- | --- |

(1)

Decyzja 90/424/EWG ustala procedury regulujące wkłady finansowe Wspólnoty przeznaczone na specyficzne środki weterynaryjne, w tym środki w dziedzinie zdrowia i dobrostanu zwierząt, oraz środki techniczne i naukowe.

| (2) | W szczególności Wspólnota ma udzielać wkładu finansowego na tworzenie polityki informacyjnej w dziedzinie zdrowia i dobrostanu zwierząt, włącznie z przeprowadzeniem badań niezbędnych do przygotowania i opracowania prawodawstwa w dziedzinie dobrostanu zwierząt. Wspólnota ma również za zadanie wprowadzać lub pomagać państwom członkowskim w wprowadzaniu technicznych i naukowych środków koniecznych do opracowania prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie weterynarii, a także do rozwoju edukacji i szkolenia w dziedzinie weterynarii. |
| --- | --- |

(2)

W szczególności Wspólnota ma udzielać wkładu finansowego na tworzenie polityki informacyjnej w dziedzinie zdrowia i dobrostanu zwierząt, włącznie z przeprowadzeniem badań niezbędnych do przygotowania i opracowania prawodawstwa w dziedzinie dobrostanu zwierząt. Wspólnota ma również za zadanie wprowadzać lub pomagać państwom członkowskim w wprowadzaniu technicznych i naukowych środków koniecznych do opracowania prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie weterynarii, a także do rozwoju edukacji i szkolenia w dziedzinie weterynarii.

| (3) | Powstające technologie chowu zwierząt, takie jak klonowanie zwierząt, przeprowadzane za pomocą przeniesienia jądra komórki somatycznej (somatic cell nuclear transfer – SCNT), są wykorzystywane do celów badawczych. SCNT, które zgodnie z oczekiwaniami będzie wykorzystywane do hodowli zwierząt i produkcji żywności, może mieć wpływ na zdrowie i dobrostan zwierząt, a także niesie ze sobą dylematy etyczne i społeczne. Konieczne jest zatem, obok konsultacji prowadzonych w ramach Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności i Europejskiej Grupy ds. Etyki, przeprowadzenie przez Eurobarometr badania w sprawie stosunku konsumentów do możliwego zastosowania SCNT w sektorze rolno-spożywczym, a w szczególności potrzebne są informacje na temat zastosowania tej technologii w łańcuchu żywnościowym i sposobów, w jaki konsumenci chcą być informowani. Wyniki badania Eurobarometru dostarczą potrzebnych informacji dla oceny, w jakim stopniu konieczne są działania prawodawcze ze strony Wspólnoty w tej dziedzinie. Należy zatem przyznać wkład finansowy Wspólnoty na sfinansowanie tego badania. |
| --- | --- |

(3)

Powstające technologie chowu zwierząt, takie jak klonowanie zwierząt, przeprowadzane za pomocą przeniesienia jądra komórki somatycznej (somatic cell nuclear transfer – SCNT), są wykorzystywane do celów badawczych. SCNT, które zgodnie z oczekiwaniami będzie wykorzystywane do hodowli zwierząt i produkcji żywności, może mieć wpływ na zdrowie i dobrostan zwierząt, a także niesie ze sobą dylematy etyczne i społeczne. Konieczne jest zatem, obok konsultacji prowadzonych w ramach Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności i Europejskiej Grupy ds. Etyki, przeprowadzenie przez Eurobarometr badania w sprawie stosunku konsumentów do możliwego zastosowania SCNT w sektorze rolno-spożywczym, a w szczególności potrzebne są informacje na temat zastosowania tej technologii w łańcuchu żywnościowym i sposobów, w jaki konsumenci chcą być informowani. Wyniki badania Eurobarometru dostarczą potrzebnych informacji dla oceny, w jakim stopniu konieczne są działania prawodawcze ze strony Wspólnoty w tej dziedzinie. Należy zatem przyznać wkład finansowy Wspólnoty na sfinansowanie tego badania.

| (4) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań oraz zmieniające dyrektywy 64/432/EWG i 93/119/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 1255/97 (2) wymagają od Komisji ustanowienia nowego zakresu maksymalnych i minimalnych temperatur dla przewozu zwierząt. |
| --- | --- |

(4)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań oraz zmieniające dyrektywy 64/432/EWG i 93/119/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 1255/97 (2) wymagają od Komisji ustanowienia nowego zakresu maksymalnych i minimalnych temperatur dla przewozu zwierząt.

| (5) | Dodatkowo w 2004 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności przyjął opinię dotyczącą norm w zakresie mikroklimatu w pojazdach drogowych przeznaczonych do przewozu zwierząt (3). Konieczne jest zatem ustanowienie warunków temperatury, w jakich zwierzęta mogą być przewożone w czasie długich podróży na terenie Wspólnoty oraz przeprowadzenie badania w tym celu. Badanie to dostarczy informacji potrzebnych do przygotowania i opracowania prawodawstwa w dziedzinie ochrony zwierząt. Należy zatem przyznać wkład finansowy Wspólnoty na sfinansowanie tego badania. |
| --- | --- |

(5)

Dodatkowo w 2004 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności przyjął opinię dotyczącą norm w zakresie mikroklimatu w pojazdach drogowych przeznaczonych do przewozu zwierząt (3). Konieczne jest zatem ustanowienie warunków temperatury, w jakich zwierzęta mogą być przewożone w czasie długich podróży na terenie Wspólnoty oraz przeprowadzenie badania w tym celu. Badanie to dostarczy informacji potrzebnych do przygotowania i opracowania prawodawstwa w dziedzinie ochrony zwierząt. Należy zatem przyznać wkład finansowy Wspólnoty na sfinansowanie tego badania.

| (6) | Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Wspólnotowego planu działań dotyczącego ochrony i dobrostanu zwierząt na lata 2006–2010 (4) wzywa do pełnego poparcia działań podejmowanych w kwestii dobrostanu zwierząt przez międzynarodowe organizacje, takie jak Światowa Organizacja Zdrowia Zwierząt (OIE). |
| --- | --- |

(6)

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Wspólnotowego planu działań dotyczącego ochrony i dobrostanu zwierząt na lata 2006–2010 (4) wzywa do pełnego poparcia działań podejmowanych w kwestii dobrostanu zwierząt przez międzynarodowe organizacje, takie jak Światowa Organizacja Zdrowia Zwierząt (OIE).

| (7) | W 2005 r. OIE przyjęła wytyczne dotyczące dobrostanu zwierząt odnośnie do ich przewozu drogą lądową i morską, uboju do spożycia przez ludzi i humanitarnego uboju w celu zwalczania chorób. OIE zamierza dalej rozwijać te wytyczne, jak również podejmować działania mające na celu zagwarantowanie ich stosowania przez państwa członkowskie OIE, w szczególności poprzez szkolenia i poradnictwo. |
| --- | --- |

(7)

W 2005 r. OIE przyjęła wytyczne dotyczące dobrostanu zwierząt odnośnie do ich przewozu drogą lądową i morską, uboju do spożycia przez ludzi i humanitarnego uboju w celu zwalczania chorób. OIE zamierza dalej rozwijać te wytyczne, jak również podejmować działania mające na celu zagwarantowanie ich stosowania przez państwa członkowskie OIE, w szczególności poprzez szkolenia i poradnictwo.

| (8) | Planowane szkolenia i przedsięwzięcia o charakterze komunikacyjnym ze strony OIE są konieczne dla rozwijania obowiązującego prawodawstwa weterynaryjnego, a także dla rozwoju kształcenia i szkoleń w dziedzinie weterynarii wśród państw uczestniczących. Taki postęp odnotowany w krajach trzecich odpowiada życzeniom większości obywateli europejskich (5), aby wymagania w zakresie dobrostanu zwierząt w krajach prowadzących wywóz do Wspólnoty były na tym samym poziomie co we Wspólnocie. Wspólnota powinna zatem wnieść wkład przeznaczony na sfinansowanie tych przedsięwzięć. |
| --- | --- |

(8)

Planowane szkolenia i przedsięwzięcia o charakterze komunikacyjnym ze strony OIE są konieczne dla rozwijania obowiązującego prawodawstwa weterynaryjnego, a także dla rozwoju kształcenia i szkoleń w dziedzinie weterynarii wśród państw uczestniczących. Taki postęp odnotowany w krajach trzecich odpowiada życzeniom większości obywateli europejskich (5), aby wymagania w zakresie dobrostanu zwierząt w krajach prowadzących wywóz do Wspólnoty były na tym samym poziomie co we Wspólnocie. Wspólnota powinna zatem wnieść wkład przeznaczony na sfinansowanie tych przedsięwzięć.

| (9) | Choroba niebieskiego języka rozprzestrzeniła się Belgii, Francji, Luksemburgu, Niderlandach i Niemczech w niespotykanym wcześniej stopniu. Aby ograniczyć negatywne skutki rozprzestrzenienia się choroby, konieczne jest udostępnienie weterynarzom najnowocześniejszej wiedzy w celu wzmocnienia biernego nadzoru klinicznego w oparciu o szybką identyfikację i powiadamianie o zagrożeniu, które stanowią zasadniczy element planu gotowości na wypadek choroby niebieskiego języka. |
| --- | --- |

(9)

Choroba niebieskiego języka rozprzestrzeniła się Belgii, Francji, Luksemburgu, Niderlandach i Niemczech w niespotykanym wcześniej stopniu. Aby ograniczyć negatywne skutki rozprzestrzenienia się choroby, konieczne jest udostępnienie weterynarzom najnowocześniejszej wiedzy w celu wzmocnienia biernego nadzoru klinicznego w oparciu o szybką identyfikację i powiadamianie o zagrożeniu, które stanowią zasadniczy element planu gotowości na wypadek choroby niebieskiego języka.

| (10) | Ponadto OIE wraz ze Wspólnotą zamierzają wspólnie opracować broszurę na temat epidemii choroby niebieskiego języka w wymienionych państwach członkowskich, zawierającą najnowsze informacje oraz opisującą politykę Wspólnoty w zakresie zwalczania tej choroby. Z tego względu właściwe jest udzielenie wkładu finansowego Wspólnoty przeznaczonego na działania OIE oraz finansowanie opracowania i opublikowania tej broszury. |
| --- | --- |

(10)

Ponadto OIE wraz ze Wspólnotą zamierzają wspólnie opracować broszurę na temat epidemii choroby niebieskiego języka w wymienionych państwach członkowskich, zawierającą najnowsze informacje oraz opisującą politykę Wspólnoty w zakresie zwalczania tej choroby. Z tego względu właściwe jest udzielenie wkładu finansowego Wspólnoty przeznaczonego na działania OIE oraz finansowanie opracowania i opublikowania tej broszury.

| (11) | Opublikowanie broszury wniesie znaczący wkład w rozwój koniecznego kształcenia i szkolenia w dziedzinie weterynarii i będzie zasadniczym narzędziem dla rozwoju krajowych i wspólnotowych programów nadzoru stanowiących ważny element prawodawstwa w zakresie weterynarii dotyczącego choroby niebieskiego języka. |
| --- | --- |

(11)

Opublikowanie broszury wniesie znaczący wkład w rozwój koniecznego kształcenia i szkolenia w dziedzinie weterynarii i będzie zasadniczym narzędziem dla rozwoju krajowych i wspólnotowych programów nadzoru stanowiących ważny element prawodawstwa w zakresie weterynarii dotyczącego choroby niebieskiego języka.

| (12) | Wypłata wkładu finansowego Wspólnoty powinna być uzależniona od rzeczywistego przeprowadzenia planowanych działań i dostarczenia wszelkich koniecznych informacji. |
| --- | --- |

(12)

Wypłata wkładu finansowego Wspólnoty powinna być uzależniona od rzeczywistego przeprowadzenia planowanych działań i dostarczenia wszelkich koniecznych informacji.

| (13) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(13)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Zgodnie z art. 16 decyzji 90/424/EWG zatwierdza się wkład finansowy Wspólnoty na przeprowadzenie badania Eurobarometru dotyczącego możliwego zastosowania klonowania zwierząt w sektorze rolno-spożywczym do maksymalnej kwoty 250 000 EUR.

Artykuł 2

Zgodnie z art. 16 decyzji 90/424/EWG zatwierdza się wkład finansowy Wspólnoty na przeprowadzenie badania dotyczącego temperatury przewozu zwierząt w czasie długich podróży do maksymalnej kwoty 300 000 EUR.

Artykuł 3

Zgodnie z art. 19 decyzji 90/424/EWG zatwierdza się wkład finansowy Wspólnoty na rzecz Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt na sfinansowanie seminariów szkoleniowych dotyczących wdrażania wytycznych OIE w zakresie dobrostanu zwierząt, zorganizowanych przez Światową Organizację Zdrowia Zwierząt (OIE), do maksymalnej kwoty 100 000 EUR.

Artykuł 4

Zgodnie z art. 19 decyzji 90/424/EWG zatwierdza się wkład finansowy Wspólnoty na rzecz Światowej Organizacji Zdrowia Zwierzą (OIE) na wydanie około 1 800 egzemplarzy broszury dotyczącej choroby niebieskiego języka do wysokości 50 % kosztów kwalifikowanych i do maksymalnej kwoty 10 000 EUR.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 listopada 2007 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 19. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 1).

1

(2)  Dz.U. L 3 z 5.1.2005, str. 1.

2

(3)  Dziennik EFSA (2004), 122, str. 1–25. Normy w zakresie mikroklimatu w pojazdach drogowych przeznaczonych do przewozu zwierząt.

3

(4)  COM(2006) 13 wersja ostateczna.

4

(5)  Eurobarometr, badanie specjalne 270: Stosunek obywateli EU do problemu dobrostanu zwierząt, http://ec.europa.eu/food/animal/welfare/survey/sp_barometer_aw_en.pdf, str. 32.

5

---

| 23.11.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 305/54 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 305/54

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 15 listopada 2007 r.

zezwalająca państwom członkowskim na przedłużenie tymczasowych zezwoleń przyznanych na nową substancję czynną boskalid

(notyfikowana jako dokument nr C(2007) 5477)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2007/758/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (1), w szczególności jej art. 8 ust. 1 akapit czwarty,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w kwietniu 2001 r. rząd Niemiec otrzymał od BASF AG wniosek o wpisanie substancji czynnej boskalid do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. W decyzji Komisji 2002/268/WE (2) potwierdzono, że dokumentacja jest kompletna oraz że może zostać uznana za zasadniczo spełniającą wymogi dotyczące danych i informacji określone w załączniku II i załączniku III do tej dyrektywy. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w kwietniu 2001 r. rząd Niemiec otrzymał od BASF AG wniosek o wpisanie substancji czynnej boskalid do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. W decyzji Komisji 2002/268/WE (2) potwierdzono, że dokumentacja jest kompletna oraz że może zostać uznana za zasadniczo spełniającą wymogi dotyczące danych i informacji określone w załączniku II i załączniku III do tej dyrektywy.

| (2) | Potwierdzenie kompletności dokumentacji było niezbędne, aby umożliwić poddanie jej szczegółowemu zbadaniu, a także aby umożliwić państwom członkowskim przyznawanie tymczasowych zezwoleń na okresy do trzech lat na środki ochrony roślin zawierające wspomnianą substancję czynną, przy spełnieniu warunków ustanowionych w art. 8 ust. 1 dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności warunku odnoszącego się do szczegółowej oceny substancji czynnej i środka ochrony roślin w świetle wymogów ustanowionych w tej dyrektywie. |
| --- | --- |

(2)

Potwierdzenie kompletności dokumentacji było niezbędne, aby umożliwić poddanie jej szczegółowemu zbadaniu, a także aby umożliwić państwom członkowskim przyznawanie tymczasowych zezwoleń na okresy do trzech lat na środki ochrony roślin zawierające wspomnianą substancję czynną, przy spełnieniu warunków ustanowionych w art. 8 ust. 1 dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności warunku odnoszącego się do szczegółowej oceny substancji czynnej i środka ochrony roślin w świetle wymogów ustanowionych w tej dyrektywie.

| (3) | Ocena wpływu oddziaływania wyżej wymienionej substancji czynnej na zdrowie ludzi oraz na środowisko została przeprowadzona w odniesieniu do zastosowań proponowanych przez wnioskodawcę zgodnie z art. 6 ust. 2 i 4 dyrektywy 91/414/EWG. Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożyło Komisji w dniu 22 listopada 2002 r. projekt sprawozdania z oceny. |
| --- | --- |

(3)

Ocena wpływu oddziaływania wyżej wymienionej substancji czynnej na zdrowie ludzi oraz na środowisko została przeprowadzona w odniesieniu do zastosowań proponowanych przez wnioskodawcę zgodnie z art. 6 ust. 2 i 4 dyrektywy 91/414/EWG. Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożyło Komisji w dniu 22 listopada 2002 r. projekt sprawozdania z oceny.

| (4) | Po przedłożeniu projektu sprawozdania z oceny przez państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy stwierdzono, iż należy zwrócić się do wnioskodawcy o dalsze informacje; państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy miało zbadać te informacje i przedstawić swoją ocenę. W związku z powyższym dokumentacja jest w dalszym ciągu badana, a zakończenie oceny dokumentacji nie będzie możliwe w ramach czasowych przewidzianych w dyrektywie 91/414/EWG. |
| --- | --- |

(4)

Po przedłożeniu projektu sprawozdania z oceny przez państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy stwierdzono, iż należy zwrócić się do wnioskodawcy o dalsze informacje; państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy miało zbadać te informacje i przedstawić swoją ocenę. W związku z powyższym dokumentacja jest w dalszym ciągu badana, a zakończenie oceny dokumentacji nie będzie możliwe w ramach czasowych przewidzianych w dyrektywie 91/414/EWG.

| (5) | Ponieważ dotychczasowa ocena nie daje jak na razie żadnego powodu do zaniepokojenia, należy umożliwić państwom członkowskim przedłużenie tymczasowych zezwoleń przyznanych na środki ochrony roślin zawierające wspomnianą substancję czynną na okres 24 miesięcy, zgodnie z przepisami art. 8 dyrektywy 91/414/EWG, aby umożliwić tym samym dalsze prowadzenie badania dokumentacji. Przewiduje się, że ocena i proces decyzyjny, z uwzględnieniem decyzji odnoszącej się do możliwego włączenia boskalidu do załącznika I, zakończą się w ciągu 24 miesięcy. |
| --- | --- |

(5)

Ponieważ dotychczasowa ocena nie daje jak na razie żadnego powodu do zaniepokojenia, należy umożliwić państwom członkowskim przedłużenie tymczasowych zezwoleń przyznanych na środki ochrony roślin zawierające wspomnianą substancję czynną na okres 24 miesięcy, zgodnie z przepisami art. 8 dyrektywy 91/414/EWG, aby umożliwić tym samym dalsze prowadzenie badania dokumentacji. Przewiduje się, że ocena i proces decyzyjny, z uwzględnieniem decyzji odnoszącej się do możliwego włączenia boskalidu do załącznika I, zakończą się w ciągu 24 miesięcy.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Państwa członkowskie mogą przedłużyć tymczasowe zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające boskalid na okres nieprzekraczający 24 miesięcy, licząc od daty przyjęcia niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 listopada 2007 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/52/WE (Dz.U. L 214 z 17.8.2007, str. 3).

1

(2)  Dz.U. L 92 z 9.4.2002, str. 34.

2

---

| 23.11.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 305/56 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 305/56

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 19 listopada 2007 r.

zmieniająca decyzję 2006/504/WE w odniesieniu do częstotliwości kontroli orzeszków ziemnych i produktów pochodnych pochodzących lub wysłanych z Brazylii w związku z ryzykiem zanieczyszczenia tych produktów aflatoksynami

(notyfikowana jako dokument nr C(2007) 5516)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2007/759/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (1), w szczególności jego art. 53 ust. 1 lit. b) ppkt (ii),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzja Komisji 2006/504/WE (2) ustanawia specjalne warunki dotyczące niektórych środków spożywczych przywożonych z niektórych krajów trzecich w związku z ryzykiem zanieczyszczenia tych produktów aflatoksynami. |
| --- | --- |

(1)

Decyzja Komisji 2006/504/WE (2) ustanawia specjalne warunki dotyczące niektórych środków spożywczych przywożonych z niektórych krajów trzecich w związku z ryzykiem zanieczyszczenia tych produktów aflatoksynami.

| (2) | Komitet Naukowy ds. Żywności stwierdził, że aflatoksyna B1 jest silną genotoksyczną substancją rakotwórczą i nawet bardzo niskie stężenie powoduje ryzyko wystąpienia nowotworu wątroby. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (3) ustanawia najwyższe dopuszczalne poziomy aflatoksyn w środkach spożywczych. Jednakże w latach 2005 i 2006 znacznie częstsze były zawiadomienia poprzez System Wczesnego Ostrzegania o Niebezpiecznej Żywności i Paszach (RASFF), że ustanowione najwyższe dopuszczalne poziomy tej substancji są regularnie przekraczane w orzeszkach ziemnych i produktach pochodnych pochodzących z Brazylii. |
| --- | --- |

(2)

Komitet Naukowy ds. Żywności stwierdził, że aflatoksyna B1 jest silną genotoksyczną substancją rakotwórczą i nawet bardzo niskie stężenie powoduje ryzyko wystąpienia nowotworu wątroby. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (3) ustanawia najwyższe dopuszczalne poziomy aflatoksyn w środkach spożywczych. Jednakże w latach 2005 i 2006 znacznie częstsze były zawiadomienia poprzez System Wczesnego Ostrzegania o Niebezpiecznej Żywności i Paszach (RASFF), że ustanowione najwyższe dopuszczalne poziomy tej substancji są regularnie przekraczane w orzeszkach ziemnych i produktach pochodnych pochodzących z Brazylii.

| (3) | Zanieczyszczenie to stanowi zagrożenie dla zdrowia publicznego we Wspólnocie. W związku z tym należy przyjąć środki specjalne na szczeblu wspólnotowym. |
| --- | --- |

(3)

Zanieczyszczenie to stanowi zagrożenie dla zdrowia publicznego we Wspólnocie. W związku z tym należy przyjąć środki specjalne na szczeblu wspólnotowym.

| (4) | W dniach od 25 kwietnia do 4 maja 2007 r. Biuro ds. Żywności i Weterynarii („FVO”) Komisji udało się do Brazylii z misją dokonania oceny systemów kontroli w celu zapobieżenia skażenia aflatoksyną orzeszków ziemnych przeznaczonych do wywozu do Wspólnoty (4). W wyniku misji stwierdzono, że system kontroli wywożonych do Wspólnoty orzeszków ziemnych wprawdzie istnieje, nie jest jednak w pełni wdrożony. W związku z tym obecny system nie gwarantuje w pełni, że wywożone do Wspólnoty orzeszki ziemne spełniają odpowiednie wymagania w zakresie aflatoksyn. |
| --- | --- |

(4)

W dniach od 25 kwietnia do 4 maja 2007 r. Biuro ds. Żywności i Weterynarii („FVO”) Komisji udało się do Brazylii z misją dokonania oceny systemów kontroli w celu zapobieżenia skażenia aflatoksyną orzeszków ziemnych przeznaczonych do wywozu do Wspólnoty (4). W wyniku misji stwierdzono, że system kontroli wywożonych do Wspólnoty orzeszków ziemnych wprawdzie istnieje, nie jest jednak w pełni wdrożony. W związku z tym obecny system nie gwarantuje w pełni, że wywożone do Wspólnoty orzeszki ziemne spełniają odpowiednie wymagania w zakresie aflatoksyn.

| (5) | W interesie zdrowia publicznego leży, by przywóz orzeszków ziemnych i produktów pochodnych z Brazylii do Wspólnoty podlegał częstszym procedurom pobierania próbek i dokonywania analizy poziomów aflatoksyn, przeprowadzanym przez właściwy organ państwa członkowskiego przywozu przed wprowadzeniem tych produktów do obrotu. |
| --- | --- |

(5)

W interesie zdrowia publicznego leży, by przywóz orzeszków ziemnych i produktów pochodnych z Brazylii do Wspólnoty podlegał częstszym procedurom pobierania próbek i dokonywania analizy poziomów aflatoksyn, przeprowadzanym przez właściwy organ państwa członkowskiego przywozu przed wprowadzeniem tych produktów do obrotu.

| (6) | Artykuł 15 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (5) stanowi, że sporządzany jest wykaz pasz i żywności niepochodzących od zwierząt, które, na podstawie znanych lub powstających zagrożeń, podlegają zwiększonemu poziomowi kontroli urzędowych. Środki, o których mowa w art. 15 ust. 5 wspomnianego rozporządzenia nie mają zastosowania przed 2008 r. W celu ochrony zdrowia publicznego właściwe jest niezwłocznie wprowadzenie zwiększonej częstotliwości kontroli w odniesieniu aflatoksyn w orzeszkach ziemnych pochodzących z Brazylii. W chwili obecnej przy przywozie orzeszków ziemnych i produktów pochodnych z Brazylii nie jest wymagane żadne świadectwo zdrowia wydane przez właściwe organy Brazylii. |
| --- | --- |

(6)

Artykuł 15 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (5) stanowi, że sporządzany jest wykaz pasz i żywności niepochodzących od zwierząt, które, na podstawie znanych lub powstających zagrożeń, podlegają zwiększonemu poziomowi kontroli urzędowych. Środki, o których mowa w art. 15 ust. 5 wspomnianego rozporządzenia nie mają zastosowania przed 2008 r. W celu ochrony zdrowia publicznego właściwe jest niezwłocznie wprowadzenie zwiększonej częstotliwości kontroli w odniesieniu aflatoksyn w orzeszkach ziemnych pochodzących z Brazylii. W chwili obecnej przy przywozie orzeszków ziemnych i produktów pochodnych z Brazylii nie jest wymagane żadne świadectwo zdrowia wydane przez właściwe organy Brazylii.

| (7) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję Komisji 2006/504/WE. |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję Komisji 2006/504/WE.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 2006/504/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 1 ust. 2 lit. a) dodaje się ppkt (iii), (iv) i (v) w brzmieniu:






  „(iii) | orzeszki ziemne objęte kodem CN 1202 10 90 lub 1202 20 00; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 1 ust. 2 lit. a) dodaje się ppkt (iii), (iv) i (v) w brzmieniu:

„(iii)

orzeszki ziemne objęte kodem CN 1202 10 90 lub 1202 20 00;

| (iv) | orzeszki ziemne objęte kodem CN 2008 11 94 (w bezpośrednich opakowaniach o zawartości netto powyżej 1 kg) lub 2008 11 98 (w bezpośrednich opakowaniach o zawartości netto nieprzekraczającej 1 kg); |
| --- | --- |

(iv)

orzeszki ziemne objęte kodem CN 2008 11 94 (w bezpośrednich opakowaniach o zawartości netto powyżej 1 kg) lub 2008 11 98 (w bezpośrednich opakowaniach o zawartości netto nieprzekraczającej 1 kg);

| (v) | prażone orzeszki ziemne objęte kodem CN 2008 11 92 (w bezpośrednich opakowaniach o zawartości netto powyżej 1 kg) lub 2008 11 96 (w bezpośrednich opakowaniach o zawartości netto nieprzekraczającej 1 kg);”; |
| --- | --- |

(v)

prażone orzeszki ziemne objęte kodem CN 2008 11 92 (w bezpośrednich opakowaniach o zawartości netto powyżej 1 kg) lub 2008 11 96 (w bezpośrednich opakowaniach o zawartości netto nieprzekraczającej 1 kg);”;

| 2) | w art. 3 dodaje się ust. 9 w brzmieniu:
  „9.   Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do przywozu orzeszków ziemnych, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a) ppkt (iii), (iv) i (v).”; |
| --- | --- |

2)

w art. 3 dodaje się ust. 9 w brzmieniu:

„9.   Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do przywozu orzeszków ziemnych, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a) ppkt (iii), (iv) i (v).”;

| 3) | w art. 5 ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | każdej dostawy środków spożywczych z Brazylii; z wyjątkiem orzeszków ziemnych, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a) ppkt (iii), (iv) i (v), gdy trzeba pobrać próbki z 50 % takich dostaw orzeszków ziemnych z Brazylii;”; |
| --- | --- | --- |

3)

w art. 5 ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

każdej dostawy środków spożywczych z Brazylii; z wyjątkiem orzeszków ziemnych, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a) ppkt (iii), (iv) i (v), gdy trzeba pobrać próbki z 50 % takich dostaw orzeszków ziemnych z Brazylii;”;

| 4) | w art. 7 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
  „3.   Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do przywozu orzeszków ziemnych, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a) ppkt (iii), (iv) i (v).”. |
| --- | --- |

4)

w art. 7 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„3.   Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do przywozu orzeszków ziemnych, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a) ppkt (iii), (iv) i (v).”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 listopada 2007 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 575/2006 (Dz.U. L 100 z 8.4.2006, str. 3).

1

(2)  Dz.U. L 199 z 21.7.2006, str. 21. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2007/563/WE (Dz.U. L 215 z 18.8.2007, str. 18).

2

(3)  Dz.U. L 364 z 20.12.2006, str. 5. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1126/2007 (Dz.U. L 255 z 29.9.2007, str. 14).

3

(4)  Sprawozdanie z misji przeprowadzonej w Brazylii w dniach od 25 kwietnia do 4 maja 2007 r. w celu dokonania oceny obowiązujących tam systemów kontroli, aby skontrolować zanieczyszczenie aflatoksyną orzeszków ziemnych przeznaczonych na wywóz do Wspólnoty (DG (SANCO)/7182/2007 – MR).

4

(5)  Dz.U. L 165 z 30.4.2004, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 1).

5

---

III Akty przyjęte na mocy Traktatu UE

AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU V TRAKTATU UE

| 23.11.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 305/58 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 305/58

---

WSPÓLNE DZIAŁANIE RADY 2007/760/WPZiB

z dnia 22 listopada 2007 r.

zmieniające i przedłużające wspólne działanie 2005/190/WPZiB w sprawie zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 14,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 7 marca 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/190/WPZiB w sprawie zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX (1). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 7 marca 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/190/WPZiB w sprawie zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX (1).

| (2) | W dniu 25 września 2007 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa („KPiB”) zgodził się na przedłużenie misji EUJUST LEX o kolejne 18 miesięcy do 30 czerwca 2009 r., po wygaśnięciu obecnego mandatu w dniu 31 grudnia 2007 r. Niniejsze wspólne działanie powinno obejmować pierwszą fazę tego przedłużenia do dnia 30 kwietnia 2008 r. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 25 września 2007 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa („KPiB”) zgodził się na przedłużenie misji EUJUST LEX o kolejne 18 miesięcy do 30 czerwca 2009 r., po wygaśnięciu obecnego mandatu w dniu 31 grudnia 2007 r. Niniejsze wspólne działanie powinno obejmować pierwszą fazę tego przedłużenia do dnia 30 kwietnia 2008 r.

| (3) | W dniu 18 czerwca 2007 r. Rada zatwierdziła wytyczne dotyczące struktury dowodzenia i kontroli dla cywilnych operacji UE w zakresie zarządzania kryzysowego. Wytyczne te w szczególności przewidują, że dowódca operacji cywilnej będzie sprawować dowództwo i kontrolę na poziomie strategicznym w zakresie planowania i prowadzenia wszystkich cywilnych operacji zarządzania kryzysowego, pod kontrolą polityczną i kierownictwem strategicznym KPiB oraz ogólnym zwierzchnictwem Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela ds. WPZiB („SG/WP”). Wytyczne te przewidują ponadto że dyrektor ds. cywilnych zdolności planowania i prowadzenia operacji (CPCC) w Sekretariacie Rady będzie dowódcą operacji cywilnej w przypadku każdej cywilnej operacji zarządzania kryzysowego. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 18 czerwca 2007 r. Rada zatwierdziła wytyczne dotyczące struktury dowodzenia i kontroli dla cywilnych operacji UE w zakresie zarządzania kryzysowego. Wytyczne te w szczególności przewidują, że dowódca operacji cywilnej będzie sprawować dowództwo i kontrolę na poziomie strategicznym w zakresie planowania i prowadzenia wszystkich cywilnych operacji zarządzania kryzysowego, pod kontrolą polityczną i kierownictwem strategicznym KPiB oraz ogólnym zwierzchnictwem Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela ds. WPZiB („SG/WP”). Wytyczne te przewidują ponadto że dyrektor ds. cywilnych zdolności planowania i prowadzenia operacji (CPCC) w Sekretariacie Rady będzie dowódcą operacji cywilnej w przypadku każdej cywilnej operacji zarządzania kryzysowego.

| (4) | Wyżej wymieniona struktura dowodzenia i kontroli nie narusza zobowiązań umownych szefa misji wobec Komisji w zakresie wykonania budżetu misji. |
| --- | --- |

(4)

Wyżej wymieniona struktura dowodzenia i kontroli nie narusza zobowiązań umownych szefa misji wobec Komisji w zakresie wykonania budżetu misji.

| (5) | Komórka zajmująca się monitorowaniem wydarzeń w Sekretariacie Rady powinna zostać objąć swym działaniem przedmiotową misję. |
| --- | --- |

(5)

Komórka zajmująca się monitorowaniem wydarzeń w Sekretariacie Rady powinna zostać objąć swym działaniem przedmiotową misję.

| (6) | Wspólne działanie 2005/190/WPZiB powinno zostać odpowiednio zmienione, |
| --- | --- |

(6)

Wspólne działanie 2005/190/WPZiB powinno zostać odpowiednio zmienione,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE DZIAŁANIE:

Artykuł 1

We wspólnym działaniu 2005/190/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | dodaje się następujący artykuł:
  „Artykuł 3 a
  Dowódca operacji cywilnej
  1.   Dyrektor ds. cywilnych zdolności planowania i prowadzenia operacji (CPCC) jest dowódcą operacji cywilnej w ramach EUJUST LEX.
  2.   Dowódca operacji cywilnej, pod kontrolą polityczną i kierownictwem strategicznym KPiB oraz ogólnym zwierzchnictwem SG/WP, sprawuje dowództwo i kontrolę nad EUJUST LEX na poziomie strategicznym.
  3.   Dowódca operacji cywilnej zapewnia właściwe i skuteczne wdrożenie decyzji Rady, a także decyzji KPiB, w tym przez wydawanie, stosownie do potrzeb, instrukcji na poziomie strategicznym szefowi misji.
  4.   Cały oddelegowany personel pozostaje pod pełnym dowództwem krajowych organów wysyłającego państwa członkowskiego lub wysyłającej instytucji UE. Organy krajowe przekazują dowódcy operacji cywilnej kontrolę operacyjną (OPCON) nad swoim personelem, zespołami i jednostkami.
  5.   Dowódca operacji cywilnej ponosi ogólną odpowiedzialność za zapewnienie należytego wywiązania się ze spoczywającego na UE obowiązku opieki.”; |
| --- | --- |

1)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 3 a

Dowódca operacji cywilnej

1.   Dyrektor ds. cywilnych zdolności planowania i prowadzenia operacji (CPCC) jest dowódcą operacji cywilnej w ramach EUJUST LEX.

2.   Dowódca operacji cywilnej, pod kontrolą polityczną i kierownictwem strategicznym KPiB oraz ogólnym zwierzchnictwem SG/WP, sprawuje dowództwo i kontrolę nad EUJUST LEX na poziomie strategicznym.

3.   Dowódca operacji cywilnej zapewnia właściwe i skuteczne wdrożenie decyzji Rady, a także decyzji KPiB, w tym przez wydawanie, stosownie do potrzeb, instrukcji na poziomie strategicznym szefowi misji.

4.   Cały oddelegowany personel pozostaje pod pełnym dowództwem krajowych organów wysyłającego państwa członkowskiego lub wysyłającej instytucji UE. Organy krajowe przekazują dowódcy operacji cywilnej kontrolę operacyjną (OPCON) nad swoim personelem, zespołami i jednostkami.

5.   Dowódca operacji cywilnej ponosi ogólną odpowiedzialność za zapewnienie należytego wywiązania się ze spoczywającego na UE obowiązku opieki.”;

| 2) | art. 4 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 4
  Szef misji
  1.   Szef misji przyjmuje odpowiedzialność za misję oraz sprawuje nad nią dowództwo i kontrolę w teatrze działań.
  2.   Szef misji sprawuje dowództwo i kontrolę nad personelem, zespołami i jednostkami z państw wnoszących wkład, zgodnie z zadaniami wyznaczonymi przez dowódcę operacji cywilnej, a także odpowiada za administrację i logistykę, w tym za majątek, zasoby oraz informacje udostępnione misji.
  3.   Szef misji wydaje całemu personelowi misji, w tym osobom zatrudnionym w biurze koordynacji w Brukseli i w biurze łącznikowym w Bagdadzie, instrukcje służące skutecznemu prowadzeniu misji EUJUST LEX, odpowiada za koordynację misji i bieżące zarządzanie nią zgodnie z instrukcjami na poziomie strategicznym wydawanymi przez dowódcę operacji cywilnej.
  4.   Szef misji jest odpowiedzialny za wykonanie budżetu misji. W tym celu szef misji podpisuje z Komisją umowę.
  5.   Szef misji jest odpowiedzialny za nadzór dyscyplinarny nad personelem. Działania dyscyplinarne w odniesieniu do oddelegowanego personelu są podejmowane przez odpowiedni organ krajowy lub organ UE.
  6.   Szef misji reprezentuje EUJUST LEX i zapewnia odpowiednią widoczność działań misji.”; |
| --- | --- |

2)

art. 4 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4

Szef misji

1.   Szef misji przyjmuje odpowiedzialność za misję oraz sprawuje nad nią dowództwo i kontrolę w teatrze działań.

2.   Szef misji sprawuje dowództwo i kontrolę nad personelem, zespołami i jednostkami z państw wnoszących wkład, zgodnie z zadaniami wyznaczonymi przez dowódcę operacji cywilnej, a także odpowiada za administrację i logistykę, w tym za majątek, zasoby oraz informacje udostępnione misji.

3.   Szef misji wydaje całemu personelowi misji, w tym osobom zatrudnionym w biurze koordynacji w Brukseli i w biurze łącznikowym w Bagdadzie, instrukcje służące skutecznemu prowadzeniu misji EUJUST LEX, odpowiada za koordynację misji i bieżące zarządzanie nią zgodnie z instrukcjami na poziomie strategicznym wydawanymi przez dowódcę operacji cywilnej.

4.   Szef misji jest odpowiedzialny za wykonanie budżetu misji. W tym celu szef misji podpisuje z Komisją umowę.

5.   Szef misji jest odpowiedzialny za nadzór dyscyplinarny nad personelem. Działania dyscyplinarne w odniesieniu do oddelegowanego personelu są podejmowane przez odpowiedni organ krajowy lub organ UE.

6.   Szef misji reprezentuje EUJUST LEX i zapewnia odpowiednią widoczność działań misji.”;

| 3) | art. 6 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   Wszyscy członkowie personelu wykonują swoje obowiązki i podejmują działania w interesie misji. Wszyscy członkowie personelu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (2). |
| --- | --- |

3)

art. 6 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Wszyscy członkowie personelu wykonują swoje obowiązki i podejmują działania w interesie misji. Wszyscy członkowie personelu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (2).

| 4) | art. 8 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 8
  Struktura dowodzenia
  1.   EUJUST LEX, jako operacja zarządzania kryzysowego, ma jednolitą strukturę dowodzenia.
  2.   KPiB sprawuje w ramach odpowiedzialności Rady kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad EUJUST LEX.
  3.   Dowódca operacji cywilnej, pod kontrolą polityczną i kierownictwem strategicznym KPiB oraz ogólnym zwierzchnictwem SG/WP, jest dowódcą EUJUST LEX na poziomie strategicznym i jako taki wydaje instrukcje szefowi misji oraz służy mu doradztwem i wsparciem technicznym.
  4.   Dowódca operacji cywilnej składa sprawozdania Radzie za pośrednictwem SG/WP.
  5.   Szef misji sprawuje dowództwo i kontrolę nad EUJUST LEX w teatrze działań i odpowiada bezpośrednio przed dowódcą operacji cywilnej.”; |
| --- | --- |

4)

art. 8 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 8

Struktura dowodzenia

1.   EUJUST LEX, jako operacja zarządzania kryzysowego, ma jednolitą strukturę dowodzenia.

2.   KPiB sprawuje w ramach odpowiedzialności Rady kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad EUJUST LEX.

3.   Dowódca operacji cywilnej, pod kontrolą polityczną i kierownictwem strategicznym KPiB oraz ogólnym zwierzchnictwem SG/WP, jest dowódcą EUJUST LEX na poziomie strategicznym i jako taki wydaje instrukcje szefowi misji oraz służy mu doradztwem i wsparciem technicznym.

4.   Dowódca operacji cywilnej składa sprawozdania Radzie za pośrednictwem SG/WP.

5.   Szef misji sprawuje dowództwo i kontrolę nad EUJUST LEX w teatrze działań i odpowiada bezpośrednio przed dowódcą operacji cywilnej.”;

| 5) | art. 9 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 9
  Kontrola polityczna i kierownictwo strategiczne
  1.   KPiB sprawuje w ramach odpowiedzialności Rady kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad misją. Niniejszym Rada upoważnia KPiB do podejmowania odpowiednich decyzji zgodnie z art. 25 Traktatu o Unii Europejskiej. Upoważnienie to obejmuje uprawnienia do zmian CONOPS i OPLAN. Obejmuje ono również uprawnienia do podejmowania dalszych decyzji w sprawie powoływania szefa misji. Uprawnienia do podejmowania decyzji w odniesieniu do celów i zakończenia misji nadal należą do Rady.
  2.   KPiB regularnie przedstawia Radzie sprawozdania.
  3.   KPiB regularnie otrzymuje, stosownie do potrzeb, sprawozdania od dowódcy operacji cywilnej i od szefa misji na tematy objęte zakresem ich odpowiedzialności.”; |
| --- | --- |

5)

art. 9 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 9

Kontrola polityczna i kierownictwo strategiczne

1.   KPiB sprawuje w ramach odpowiedzialności Rady kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad misją. Niniejszym Rada upoważnia KPiB do podejmowania odpowiednich decyzji zgodnie z art. 25 Traktatu o Unii Europejskiej. Upoważnienie to obejmuje uprawnienia do zmian CONOPS i OPLAN. Obejmuje ono również uprawnienia do podejmowania dalszych decyzji w sprawie powoływania szefa misji. Uprawnienia do podejmowania decyzji w odniesieniu do celów i zakończenia misji nadal należą do Rady.

2.   KPiB regularnie przedstawia Radzie sprawozdania.

3.   KPiB regularnie otrzymuje, stosownie do potrzeb, sprawozdania od dowódcy operacji cywilnej i od szefa misji na tematy objęte zakresem ich odpowiedzialności.”;

| 6) | art. 10 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 10
  Bezpieczeństwo
  1.   Dowódca operacji cywilnej kieruje planowaniem przez szefa misji środków bezpieczeństwa dla EUJUST LEX i zapewnia ich właściwe i skuteczne wykonywanie zgodnie z art. 3a i 8, w koordynacji z Biurem Bezpieczeństwa Sekretariatu Generalnego Rady (zwanego dalej „Biurem Bezpieczeństwa SGR”).
  2.   Szef misji jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo operacji i za zapewnienie przestrzegania minimalnych wymogów bezpieczeństwa mających zastosowanie do tej operacji zgodnie z polityką UE dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium UE w ramach zadań operacyjnych na mocy przepisów tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej i uzupełniających je dokumentów.
  3.   W przypadku gdy część misji przeprowadzana jest w państwach członkowskich, przyjmujące państwo członkowskie podejmie wszelkie niezbędne i odpowiednie środki, aby zapewnić uczestnikom i szkoleniowcom bezpieczeństwo na swoim terytorium.
  4.   Biuro Bezpieczeństwa SGR we współpracy z władzami przyjmującego państwa członkowskiego podejmuje niezbędne i odpowiednie środki na rzecz biura koordynacji w Brukseli.
  5.   Jeżeli szkolenie odbywa się w państwie trzecim, UE, przy udziale odnośnego państwa członkowskiego, zwraca się do organów państwa trzeciego o przyjęcie odpowiednich ustaleń dotyczących bezpieczeństwa uczestników i szkoleniowców na jego terytorium.
  6.   Misja EUJUST LEX posiada wyznaczonego funkcjonariusza ds. bezpieczeństwa, który podlega szefowi misji.
  7.   Szef misji zasięga opinii KPiB w kwestiach dotyczących bezpieczeństwa mających wpływ na rozmieszczenie misji zarządzone przez SG/WP.
  8.   Przed przemieszczeniem lub podróżą do Iraku członkowie misji EUJUST LEX uczestniczą w obowiązkowym szkoleniu w zakresie bezpieczeństwa zorganizowanym przez Biuro Bezpieczeństwa SGR oraz poddają się badaniom lekarskim.
  9.   Państwa członkowskie podejmują starania w celu zapewnienia misji EUJUST LEX, w szczególności biuru łącznikowemu, bezpiecznego miejsca zakwaterowania, kamizelek kuloodpornych oraz ścisłej ochrony na terenie Iraku.”; |
| --- | --- |

6)

art. 10 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 10

Bezpieczeństwo

1.   Dowódca operacji cywilnej kieruje planowaniem przez szefa misji środków bezpieczeństwa dla EUJUST LEX i zapewnia ich właściwe i skuteczne wykonywanie zgodnie z art. 3a i 8, w koordynacji z Biurem Bezpieczeństwa Sekretariatu Generalnego Rady (zwanego dalej „Biurem Bezpieczeństwa SGR”).

2.   Szef misji jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo operacji i za zapewnienie przestrzegania minimalnych wymogów bezpieczeństwa mających zastosowanie do tej operacji zgodnie z polityką UE dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium UE w ramach zadań operacyjnych na mocy przepisów tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej i uzupełniających je dokumentów.

3.   W przypadku gdy część misji przeprowadzana jest w państwach członkowskich, przyjmujące państwo członkowskie podejmie wszelkie niezbędne i odpowiednie środki, aby zapewnić uczestnikom i szkoleniowcom bezpieczeństwo na swoim terytorium.

4.   Biuro Bezpieczeństwa SGR we współpracy z władzami przyjmującego państwa członkowskiego podejmuje niezbędne i odpowiednie środki na rzecz biura koordynacji w Brukseli.

5.   Jeżeli szkolenie odbywa się w państwie trzecim, UE, przy udziale odnośnego państwa członkowskiego, zwraca się do organów państwa trzeciego o przyjęcie odpowiednich ustaleń dotyczących bezpieczeństwa uczestników i szkoleniowców na jego terytorium.

6.   Misja EUJUST LEX posiada wyznaczonego funkcjonariusza ds. bezpieczeństwa, który podlega szefowi misji.

7.   Szef misji zasięga opinii KPiB w kwestiach dotyczących bezpieczeństwa mających wpływ na rozmieszczenie misji zarządzone przez SG/WP.

8.   Przed przemieszczeniem lub podróżą do Iraku członkowie misji EUJUST LEX uczestniczą w obowiązkowym szkoleniu w zakresie bezpieczeństwa zorganizowanym przez Biuro Bezpieczeństwa SGR oraz poddają się badaniom lekarskim.

9.   Państwa członkowskie podejmują starania w celu zapewnienia misji EUJUST LEX, w szczególności biuru łącznikowemu, bezpiecznego miejsca zakwaterowania, kamizelek kuloodpornych oraz ścisłej ochrony na terenie Iraku.”;

| 7) | dodaje się następujący artykuł:
  „Artykuł 13 a
  Monitorowanie wydarzeń
  Komórka zajmująca się monitorowaniem wydarzeń obejmuje swoim działaniem EUJUST LEX.”; |
| --- | --- |

7)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 13 a

Monitorowanie wydarzeń

Komórka zajmująca się monitorowaniem wydarzeń obejmuje swoim działaniem EUJUST LEX.”;

| 8) | art. 14 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Niniejsze wspólne działanie wygasa w dniu 30 kwietnia 2008 r.”. |
| --- | --- |

8)

art. 14 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Niniejsze wspólne działanie wygasa w dniu 30 kwietnia 2008 r.”.

Artykuł 2

Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z misją na okres od 1 listopada 2006 r. do 30 kwietnia 2008 r. wynosi 11,2 mln EUR.

Artykuł 3

Niniejsze wspólne działanie wchodzi w życie z dniem jego przyjęcia.

Artykuł 4

Niniejsze wspólne działanie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 listopada 2007 r.

W imieniu Rady

M. PINHO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 62 z 9.3.2005, str. 37. Wspólne działanie ostatnio zmienione wspólnym działaniem 2006/708/WPZiB (Dz.U. L 291 z 21.10.2006, str. 43).

1

(2)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2007/438/WE (Dz.U. L 164 z 26.6.2007, str. 24).”;

2

---

| 23.11.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 305/61 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 305/61

---

WSPÓLNE STANOWISKO RADY 2007/761/WPZiB

z dnia 22 listopada 2007 r.

przedłużające obowiązywanie środków ograniczających skierowanych przeciwko Republice Wybrzeża Kości Słoniowej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 15,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 13 grudnia 2004 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2004/852/WPZiB w sprawie środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko Republice Wybrzeża Kości Słoniowej (1) w celu wprowadzenia w życie środków nałożonych wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych („rezolucja RB ONZ”) nr 1572 (2004). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 13 grudnia 2004 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2004/852/WPZiB w sprawie środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko Republice Wybrzeża Kości Słoniowej (1) w celu wprowadzenia w życie środków nałożonych wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych („rezolucja RB ONZ”) nr 1572 (2004).

| (2) | W dniu 23 stycznia 2006 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2006/30/WPZiB (2) przedłużające środki ograniczające skierowane przeciwko Republice Wybrzeża Kości Słoniowej nałożone na mocy wspólnego stanowiska 2004/852/WPZiB na okres kolejnych dwunastu miesięcy i uzupełniające je o środki ograniczające nałożone na mocy pkt 6 rezolucji RB ONZ nr 1643 (2005). |
| --- | --- |

(2)

W dniu 23 stycznia 2006 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2006/30/WPZiB (2) przedłużające środki ograniczające skierowane przeciwko Republice Wybrzeża Kości Słoniowej nałożone na mocy wspólnego stanowiska 2004/852/WPZiB na okres kolejnych dwunastu miesięcy i uzupełniające je o środki ograniczające nałożone na mocy pkt 6 rezolucji RB ONZ nr 1643 (2005).

| (3) | W dniu 12 lutego 2007 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2007/92/WPZiB (3) przedłużające do dnia 31 października 2007 r. obowiązywanie środków ograniczających skierowanych przeciwko Republice Wybrzeża Kości Słoniowej. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 12 lutego 2007 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2007/92/WPZiB (3) przedłużające do dnia 31 października 2007 r. obowiązywanie środków ograniczających skierowanych przeciwko Republice Wybrzeża Kości Słoniowej.

| (4) | W następstwie przeglądu środków nałożonych na mocy rezolucji RB ONZ nr 1572 (2004) i 1643 (2005) Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła w dniu 29 października 2007 r. rezolucję RB ONZ nr 1782 (2007) przedłużającą do dnia 31 października 2008 r. obowiązywanie środków ograniczających przeciwko Republice Wybrzeża Kości Słoniowej. |
| --- | --- |

(4)

W następstwie przeglądu środków nałożonych na mocy rezolucji RB ONZ nr 1572 (2004) i 1643 (2005) Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła w dniu 29 października 2007 r. rezolucję RB ONZ nr 1782 (2007) przedłużającą do dnia 31 października 2008 r. obowiązywanie środków ograniczających przeciwko Republice Wybrzeża Kości Słoniowej.

| (5) | Obowiązywanie środków nałożonych na mocy wspólnego stanowiska 2004/852/WPZiB oraz wspólnego stanowiska 2006/30/WPZiB powinno zatem zostać przedłużone ze skutkiem od dnia 1 listopada 2007 r. do dnia 31 października 2008 r. w celu wprowadzenia w życie rezolucji RB ONZ nr 1782 (2007), |
| --- | --- |

(5)

Obowiązywanie środków nałożonych na mocy wspólnego stanowiska 2004/852/WPZiB oraz wspólnego stanowiska 2006/30/WPZiB powinno zatem zostać przedłużone ze skutkiem od dnia 1 listopada 2007 r. do dnia 31 października 2008 r. w celu wprowadzenia w życie rezolucji RB ONZ nr 1782 (2007),

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE STANOWISKO:

Artykuł 1

Środki nałożone na mocy wspólnego stanowiska 2004/852/WPZiB oraz wspólnego stanowiska 2006/30/WPZiB są stosowane do dnia 31 października 2008 r., chyba że Rada postanowi inaczej zgodnie z odpowiednimi rezolucjami, które mogą zostać przyjęte w przyszłości przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Artykuł 2

Niniejsze wspólne stanowisko staje się skuteczne z dniem jego przyjęcia.

Niniejsze wspólne stanowisko stosuje się od dnia 1 listopada 2007 r. do dnia 31 października 2008 r.

Artykuł 3

Niniejsze wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 listopada 2007 r.

W imieniu Rady

M. PINHO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 368 z 15.12.2004, str. 50. Wspólne stanowisko ostatnio zmienione decyzją 2006/483/WPZiB (Dz.U. L 189 z 12.7.2006, str. 23).

1

(2)  Dz.U. L 19 z 24.1.2006, str. 36.

2

(3)  Dz.U. L 41 z 13.2.2007, str. 16.

3

---

| 23.11.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 305/62 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 305/62

---

WSPÓLNE STANOWISKO RADY 2007/762/WPZiB

z dnia 22 listopada 2007 r.

w sprawie udziału Unii Europejskiej w Organizacji Rozwoju Energetyki Półwyspu Koreańskiego (KEDO)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 15,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na podstawie wspólnego stanowiska Rady 2001/869/WPZiB z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie uczestnictwa Unii Europejskiej w Organizacji Rozwoju Energetycznego Półwyspu Koreańskiego (KEDO) (1) Unia Europejska uczestniczy w KEDO, by przyczyniać się do znalezienia sposobu na całkowite rozwiązanie kwestii nierozprzestrzeniania broni jądrowej na Półwyspie Koreańskim. |
| --- | --- |

(1)

Na podstawie wspólnego stanowiska Rady 2001/869/WPZiB z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie uczestnictwa Unii Europejskiej w Organizacji Rozwoju Energetycznego Półwyspu Koreańskiego (KEDO) (1) Unia Europejska uczestniczy w KEDO, by przyczyniać się do znalezienia sposobu na całkowite rozwiązanie kwestii nierozprzestrzeniania broni jądrowej na Półwyspie Koreańskim.

| (2) | Na podstawie wspólnego stanowiska Rady 2006/244 WPZiB z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie udziału Unii Europejskiej w Organizacji Rozwoju Energetycznego Półwyspu Koreańskiego (KEDO) (2) Unia Europejska uczestniczy w procesie zakończenia projektu dotyczącego reaktora na lekką wodę i likwidacji KEDO w sposób zorganizowany. |
| --- | --- |

(2)

Na podstawie wspólnego stanowiska Rady 2006/244 WPZiB z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie udziału Unii Europejskiej w Organizacji Rozwoju Energetycznego Półwyspu Koreańskiego (KEDO) (2) Unia Europejska uczestniczy w procesie zakończenia projektu dotyczącego reaktora na lekką wodę i likwidacji KEDO w sposób zorganizowany.

| (3) | Strategia UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia przyjęta przez Radę Europejską w dniu 12 grudnia 2003 r. przywiązuje szczególną wagę do stosowania się przez wszystkie strony do postanowień Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej. |
| --- | --- |

(3)

Strategia UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia przyjęta przez Radę Europejską w dniu 12 grudnia 2003 r. przywiązuje szczególną wagę do stosowania się przez wszystkie strony do postanowień Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej.

| (4) | W maju 2007 roku zarząd KEDO postanowił, że przyszłe działania KEDO będą się ograniczały do obrony własnych interesów finansowych i prawnych w zorganizowanym procesie likwidacji, który ma zostać przeprowadzony możliwie szybko. |
| --- | --- |

(4)

W maju 2007 roku zarząd KEDO postanowił, że przyszłe działania KEDO będą się ograniczały do obrony własnych interesów finansowych i prawnych w zorganizowanym procesie likwidacji, który ma zostać przeprowadzony możliwie szybko.

| (5) | Wśród członków zarządu KEDO panuje zgoda co do potrzeby dalszej współpracy w celu zakończenia projektu dotyczącego reaktora z lekką wodą i likwidacji KEDO w sposób zorganizowany. |
| --- | --- |

(5)

Wśród członków zarządu KEDO panuje zgoda co do potrzeby dalszej współpracy w celu zakończenia projektu dotyczącego reaktora z lekką wodą i likwidacji KEDO w sposób zorganizowany.

| (6) | Aby to osiągnąć, Europejska Wspólnota Energii Atomowej (Euratom) wynegocjowała przedłużenie swojego członkostwa w KEDO w konkretnym celu wspierania ochrony interesów finansowych i prawnych Wspólnoty w zorganizowanym procesie likwidacji KEDO, który ma zostać przeprowadzony możliwie szybko. |
| --- | --- |

(6)

Aby to osiągnąć, Europejska Wspólnota Energii Atomowej (Euratom) wynegocjowała przedłużenie swojego członkostwa w KEDO w konkretnym celu wspierania ochrony interesów finansowych i prawnych Wspólnoty w zorganizowanym procesie likwidacji KEDO, który ma zostać przeprowadzony możliwie szybko.

| (7) | Obowiązujące obecnie szczegółowe ustalenia dotyczące reprezentacji Unii Europejskiej w zarządzie KEDO powinny zostać utrzymane. W związku z powyższym Rada i Komisja zgodziły się, że w przypadku gdyby – mimo decyzji podjętej przez zarząd KEDO w maju 2007 roku –miał on zajmować się jakąkolwiek nową kwestią pozostającą poza zakresem kompetencji Euratomu, stanowisko w takich sprawach, ustalone przez Radę, powinna przedstawić Prezydencja Rady. |
| --- | --- |

(7)

Obowiązujące obecnie szczegółowe ustalenia dotyczące reprezentacji Unii Europejskiej w zarządzie KEDO powinny zostać utrzymane. W związku z powyższym Rada i Komisja zgodziły się, że w przypadku gdyby – mimo decyzji podjętej przez zarząd KEDO w maju 2007 roku –miał on zajmować się jakąkolwiek nową kwestią pozostającą poza zakresem kompetencji Euratomu, stanowisko w takich sprawach, ustalone przez Radę, powinna przedstawić Prezydencja Rady.

| (8) | Wspólne stanowisko 2006/244/WPZiB wygasło w dniu 31 grudnia 2006 r. i powinno zostać zastąpione niniejszym wspólnym stanowiskiem, |
| --- | --- |

(8)

Wspólne stanowisko 2006/244/WPZiB wygasło w dniu 31 grudnia 2006 r. i powinno zostać zastąpione niniejszym wspólnym stanowiskiem,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE STANOWISKO:

Artykuł 1

Celem niniejszego wspólnego stanowiska jest umożliwienie Unii Europejskiej ochrony swoich interesów w zorganizowanym procesie likwidacji KEDO, który ma zostać przeprowadzony możliwie szybko, nie później niż do 31 maja 2012 r.

Artykuł 2

1.   W kwestiach wykraczających poza kompetencje Euratomu stanowisko Unii Europejskiej w zarządzie KEDO jest określane przez Radę i wyrażane przez Prezydencję.

2.   Prezydencja jest w związku z powyższym w pełni zaangażowana w prace zarządu KEDO zgodnie z niniejszym wspólnym stanowiskiem.

3.   Komisja regularnie, co rok i w miarę potrzeb, składa Radzie sprawozdania ze stanu likwidacji, działając pod zwierzchnictwem Prezydencji wspieranej przez Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela ds. WPZiB. Sprawozdania te zawierają szczegółowe informacje, w szczególności dotyczące środków przedsięwziętych przez zarząd KEDO w celu zakończenia zorganizowanego procesu likwidacji KEDO w możliwie najkrótszym terminie.

Artykuł 3

1.   Niniejsze wspólne stanowisko staje się skuteczne z dniem jego przyjęcia.

Niniejsze wspólne stanowisko obowiązuje do dnia 31 maja 2008 r.

2.   Z zastrzeżeniem art. 4, stosowanie niniejszego wspólnego stanowiska zostaje co rok automatycznie przedłużone o kolejny rok, chyba że Rada postanowi inaczej.

Obowiązywanie niniejszego wspólnego stanowiska może zostać w każdym momencie zakończone przez Radę, w szczególności gdyby okazało się, że nie są spełniane polityczne warunki uczestnictwa Unii Europejskiej w KEDO (likwidacja KEDO jako wyłączny cel; uczestnictwo wszystkich obecnych członków KEDO; niewymagany wkład finansowy).

Artykuł 4

Niniejsze wspólne stanowisko wygasa z dniem 31 maja 2012 r.

Artykuł 5

Niniejsze wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 listopada 2007 r.

W imieniu Rady

M. PINHO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 325 z 8.12.2001, str. 1.

1

(2)  Dz.U. L 88 z 25.3.2006, str. 73.

2

---