# Dziennik Urzędowy C 415/15 l

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 415 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6115 listopada 2018 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 415

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6115 listopada 2018

---

| Spis treśći | Strona |
| --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| | REZOLUCJE |
| | Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne Umowy o partnerstwie zawartej pomiędzy członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP), z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony |
| | 35. sesja plenarna – Bruksela (Belgia), 18–20 czerwca 2018 r. |
| 2018/C 415/01 | Rezolucja w sprawie stosunków AKP–UE po wygaśnięciu umowy z Kotonu: silny wymiar parlamentarny | 1 |
| 2018/C 415/02 | Rezolucja w sprawie wpływu nielegalnego handlu środkami ochrony roślin, nasionami i innymi środkami produkcji rolnej na gospodarki państw AKP | 6 |
| 2018/C 415/03 | Rezolucja w sprawie społecznych i środowiskowych skutków urbanizacji, szczególnie należytego zarządzania odpadami przemysłowymi i domowymi w państwach AKP | 11 |
| 2018/C 415/04 | Rezolucja w sprawie pilnego charakteru nowych środków walki z międzynarodowym terroryzmem | 18 |
| 2018/C 415/05 | Rezolucja w sprawie kryzysu humanitarnego w Sudanie Południowym | 22 |

Spis treśći

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne Umowy o partnerstwie zawartej pomiędzy członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP), z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony

35. sesja plenarna – Bruksela (Belgia), 18–20 czerwca 2018 r.

35. sesja plenarna – Bruksela (Belgia), 18–20 czerwca 2018 r.

2018/C 415/01

Rezolucja w sprawie stosunków AKP–UE po wygaśnięciu umowy z Kotonu: silny wymiar parlamentarny

1

2018/C 415/02

Rezolucja w sprawie wpływu nielegalnego handlu środkami ochrony roślin, nasionami i innymi środkami produkcji rolnej na gospodarki państw AKP

6

2018/C 415/03

Rezolucja w sprawie społecznych i środowiskowych skutków urbanizacji, szczególnie należytego zarządzania odpadami przemysłowymi i domowymi w państwach AKP

11

2018/C 415/04

Rezolucja w sprawie pilnego charakteru nowych środków walki z międzynarodowym terroryzmem

18

2018/C 415/05

Rezolucja w sprawie kryzysu humanitarnego w Sudanie Południowym

22

---

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne Umowy o partnerstwie zawartej pomiędzy członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP), z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony |
| | 35. sesja plenarna – Bruksela (Belgia), 18–20 czerwca 2018 r. |
| 2018/C 415/06 | Odpowiedzi Komisji na pytania pisemne | 26 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne Umowy o partnerstwie zawartej pomiędzy członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP), z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony

35. sesja plenarna – Bruksela (Belgia), 18–20 czerwca 2018 r.

35. sesja plenarna – Bruksela (Belgia), 18–20 czerwca 2018 r.

2018/C 415/06

Odpowiedzi Komisji na pytania pisemne

26

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne Umowy o partnerstwie zawartej pomiędzy członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP), z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony

35. sesja plenarna – Bruksela (Belgia), 18–20 czerwca 2018 r.

| 15.11.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 415/1 |
| --- | --- | --- | --- |

15.11.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 415/1

---

REZOLUCJA (1)

w sprawie stosunków AKP–UE po wygaśnięciu umowy z Kotonu: silny wymiar parlamentarny

(2018/C 415/01)

Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE,

| — | na posiedzeniu w Brukseli (Belgia) w dniach 18–20 czerwca 2018 r., |
| --- | --- |

—

na posiedzeniu w Brukseli (Belgia) w dniach 18–20 czerwca 2018 r.,

| — | uwzględniając umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, podpisaną w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r. (umowa z Kotonu) (2), a także jej przeglądy z 2005 r. i 2010 r. (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, podpisaną w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r. (umowa z Kotonu) (2), a także jej przeglądy z 2005 r. i 2010 r. (3),

| — | uwzględniając Porozumienie z Georgetown z 1975 r. ustanawiające grupę państw AKP oraz jego przegląd z 1992 r. (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Porozumienie z Georgetown z 1975 r. ustanawiające grupę państw AKP oraz jego przegląd z 1992 r. (4),

| — | uwzględniając wspólną strategię Afryka-UE, przyjętą przez afrykańskich i europejskich szefów państw i rządów na szczycie w Lizbonie w dniu 9 grudnia 2007 r. (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólną strategię Afryka-UE, przyjętą przez afrykańskich i europejskich szefów państw i rządów na szczycie w Lizbonie w dniu 9 grudnia 2007 r. (5),

| — | uwzględniając 7. szczyt szefów państw i rządów AKP, który odbył się w Malabo w dniach 13–14 grudnia 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając 7. szczyt szefów państw i rządów AKP, który odbył się w Malabo w dniach 13–14 grudnia 2011 r.,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie czterdziestu lat partnerstwa: ocena wpływu na handel i rozwój w państwach AKP i perspektywy trwałych stosunków między państwami AKP a Unią Europejską (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie czterdziestu lat partnerstwa: ocena wpływu na handel i rozwój w państwach AKP i perspektywy trwałych stosunków między państwami AKP a Unią Europejską (6),

| — | uwzględniając swoje rezolucje w sprawie stosunków AKP–UE, w szczególności rezolucję z dnia 11 lutego 2015 r. w sprawie prac Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego (WZP) (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje rezolucje w sprawie stosunków AKP–UE, w szczególności rezolucję z dnia 11 lutego 2015 r. w sprawie prac Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego (WZP) (7),

| — | uwzględniając swoją deklarację z dnia 21 grudnia 2016 r. w sprawie parlamentarnego wymiaru stosunków AKP–UE po wygaśnięciu umowy z Kotonu (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją deklarację z dnia 21 grudnia 2016 r. w sprawie parlamentarnego wymiaru stosunków AKP–UE po wygaśnięciu umowy z Kotonu (8),

| — | uwzględniając wspólne oświadczenie z dnia 9 grudnia 2015 r. złożone przez współprzewodniczących Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE w sprawie przyszłości stosunków AKP–UE (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne oświadczenie z dnia 9 grudnia 2015 r. złożone przez współprzewodniczących Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE w sprawie przyszłości stosunków AKP–UE (9),

| — | uwzględniając 103. i 105. posiedzenie Rady Ministrów AKP, które odbyły się odpowiednio w Dakarze w dniach 26–27 kwietnia 2016 r. i w Brukseli w dniach 3–4 maja 2017 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając 103. i 105. posiedzenie Rady Ministrów AKP, które odbyły się odpowiednio w Dakarze w dniach 26–27 kwietnia 2016 r. i w Brukseli w dniach 3–4 maja 2017 r.,

| — | uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 4 października 2016 r. w sprawie przyszłości stosunków AKP–UE po roku 2020 (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 4 października 2016 r. w sprawie przyszłości stosunków AKP–UE po roku 2020 (10),

| — | uwzględniając Konsensus europejski w sprawie rozwoju, przyjęty w Brukseli w dniu 7 czerwca 2017 r. (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konsensus europejski w sprawie rozwoju, przyjęty w Brukseli w dniu 7 czerwca 2017 r. (11),

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej z dnia 12 grudnia 2017 r. dotyczące decyzji Rady upoważniającej do rozpoczęcia negocjacji w sprawie umowy o partnerstwie między Unią Europejską a grupą państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej z dnia 12 grudnia 2017 r. dotyczące decyzji Rady upoważniającej do rozpoczęcia negocjacji w sprawie umowy o partnerstwie między Unią Europejską a grupą państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (12),

| — | uwzględniając wspólny komunikat Komisji Europejskiej i wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 22 listopada 2016 r. do Parlamentu Europejskiego i Rady zatytułowany „Odnowione partnerstwo z krajami Afryki, Karaibów i Pacyfiku” (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny komunikat Komisji Europejskiej i wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 22 listopada 2016 r. do Parlamentu Europejskiego i Rady zatytułowany „Odnowione partnerstwo z krajami Afryki, Karaibów i Pacyfiku” (13),

| — | uwzględniając wspólny dokument konsultacyjny Komisji Europejskiej i wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 6 października 2015 r. zatytułowany „W stronę nowego partnerstwa między Unią Europejską a państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku po 2020 r.” (14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny dokument konsultacyjny Komisji Europejskiej i wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 6 października 2015 r. zatytułowany „W stronę nowego partnerstwa między Unią Europejską a państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku po 2020 r.” (14),

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie przyszłości stosunków UE z grupą państw AKP, przyjętą w dniu 12 maja 2016 r. (15), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie przyszłości stosunków UE z grupą państw AKP, przyjętą w dniu 12 maja 2016 r. (15),

| — | uwzględniając szczyt ONZ w sprawie zrównoważonego rozwoju oraz dokument końcowy przyjęty przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 25 września 2015 r., zatytułowany „Przekształcamy nasz świat: Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030” (16), |
| --- | --- |

—

uwzględniając szczyt ONZ w sprawie zrównoważonego rozwoju oraz dokument końcowy przyjęty przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 25 września 2015 r., zatytułowany „Przekształcamy nasz świat: Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030” (16),

| — | uwzględniając Agendę 2063 przyjętą przez Komisję Unii Afrykańskiej w kwietniu 2015 r. (17), jak również uwzględniając komunikat z 20. posiedzenia Rady CARICOM ds. Stosunków Zagranicznych i Wspólnotowych (COFCOR), które odbyło się w Bridgetown na Barbadosie w dniach 18–19 maja 2017 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Agendę 2063 przyjętą przez Komisję Unii Afrykańskiej w kwietniu 2015 r. (17), jak również uwzględniając komunikat z 20. posiedzenia Rady CARICOM ds. Stosunków Zagranicznych i Wspólnotowych (COFCOR), które odbyło się w Bridgetown na Barbadosie w dniach 18–19 maja 2017 r.,

| — | uwzględniając wyniki 107. posiedzenia Rady Ministrów AKP, które odbyło się w dniu 29 maja 2018 r., a także 43. posiedzenia Rady Ministrów AKP–UE, które odbyło się w dniu 1 czerwca 2018 r. w Lomé, Togo, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wyniki 107. posiedzenia Rady Ministrów AKP, które odbyło się w dniu 29 maja 2018 r., a także 43. posiedzenia Rady Ministrów AKP–UE, które odbyło się w dniu 1 czerwca 2018 r. w Lomé, Togo,

| — | uwzględniając komunikat z Waigani dotyczący perspektyw grupy państw AKP, przyjęty na 8. szczycie szefów państw i rządów AKP, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat z Waigani dotyczący perspektyw grupy państw AKP, przyjęty na 8. szczycie szefów państw i rządów AKP,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Politycznych (ACP-EU/102.400/fin.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Politycznych (ACP-EU/102.400/fin.),

| A. | mając na uwadze, że umowa z Kotonu z powodzeniem doprowadziła do utworzenia prawnie wiążącego wzajemnego partnerstwa między UE a grupą państw AKP; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że umowa z Kotonu z powodzeniem doprowadziła do utworzenia prawnie wiążącego wzajemnego partnerstwa między UE a grupą państw AKP;

| B. | mając na uwadze, że rola WZP określona w umowie z Kotonu polega na sprzyjaniu większemu zrozumieniu między narodami UE i państw AKP, zwiększaniu świadomości społecznej w szerokim zakresie tematów, propagowaniu demokratycznych procesów przez dialog i konsultacje, zapewnieniu spójnego monitorowania umowy z Kotonu oraz na orędownictwie na rzecz wzmocnienia pozycji parlamentów narodowych AKP; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że rola WZP określona w umowie z Kotonu polega na sprzyjaniu większemu zrozumieniu między narodami UE i państw AKP, zwiększaniu świadomości społecznej w szerokim zakresie tematów, propagowaniu demokratycznych procesów przez dialog i konsultacje, zapewnieniu spójnego monitorowania umowy z Kotonu oraz na orędownictwie na rzecz wzmocnienia pozycji parlamentów narodowych AKP;

| C. | mając na uwadze, że zasługą Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego jest stworzenie ram dla transgranicznej debaty parlamentarnej na dużą skalę, która – pomimo niedoskonałości – stanowi cenną wartość w coraz mocniej wzajemnie połączonym i współzależnym świecie; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że zasługą Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego jest stworzenie ram dla transgranicznej debaty parlamentarnej na dużą skalę, która – pomimo niedoskonałości – stanowi cenną wartość w coraz mocniej wzajemnie połączonym i współzależnym świecie;

| D. | mając na uwadze, że przyszłe negocjacje w sprawie stosunków AKP–UE powinny stać się okazją do stworzenia wizji tej relacji i nadania jej wymiaru politycznego; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że przyszłe negocjacje w sprawie stosunków AKP–UE powinny stać się okazją do stworzenia wizji tej relacji i nadania jej wymiaru politycznego;

| E. | mając na uwadze konieczność przeglądu porozumienia z Georgetown z dnia 7 czerwca 1975 r., którego celem będzie rozszerzenie i wzmocnienie podstaw grupy państw AKP, tak aby mogła ona sprostać wyzwaniom i zmianom geopolitycznym zachodzącym w XXI w. oraz promować multilateralizm; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze konieczność przeglądu porozumienia z Georgetown z dnia 7 czerwca 1975 r., którego celem będzie rozszerzenie i wzmocnienie podstaw grupy państw AKP, tak aby mogła ona sprostać wyzwaniom i zmianom geopolitycznym zachodzącym w XXI w. oraz promować multilateralizm;

| F. | mając na uwadze, że podejście oparte na „trzech filarach” w ramach umowy z Kotonu przyniosło mieszane rezultaty, w tym niezaprzeczalne sukcesy w dziedzinie rozwoju, jak również wyraźny wkład w osiąganie milenijnych celów rozwoju, natomiast pod względem współpracy politycznej można jeszcze wiele poprawić; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że podejście oparte na „trzech filarach” w ramach umowy z Kotonu przyniosło mieszane rezultaty, w tym niezaprzeczalne sukcesy w dziedzinie rozwoju, jak również wyraźny wkład w osiąganie milenijnych celów rozwoju, natomiast pod względem współpracy politycznej można jeszcze wiele poprawić;

| G. | mając na uwadze, że w przyszłej umowie należy dążyć do wzmocnienia partnerstwa i pogłębienia integracji; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że w przyszłej umowie należy dążyć do wzmocnienia partnerstwa i pogłębienia integracji;

| H. | mając na uwadze, że od czasu ratyfikowania umowy z Kotonu UE i grupa państw AKP przeszły poważną transformację polityczną i gospodarczą, w szczególności grupa państw AKP wykazuje się coraz większą heterogenicznością; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że od czasu ratyfikowania umowy z Kotonu UE i grupa państw AKP przeszły poważną transformację polityczną i gospodarczą, w szczególności grupa państw AKP wykazuje się coraz większą heterogenicznością;

| I. | mając na uwadze, że umowa zawarta po wygaśnięciu umowy z Kotonu między UE a grupą państw AKP musi mieć charakter uzupełniający wobec szerszych strategii UE i państw AKP, takich jak globalna strategia UE w obszarze polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i Agenda 2063; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że umowa zawarta po wygaśnięciu umowy z Kotonu między UE a grupą państw AKP musi mieć charakter uzupełniający wobec szerszych strategii UE i państw AKP, takich jak globalna strategia UE w obszarze polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i Agenda 2063;

| J. | mając na uwadze, że należy priorytetowo zająć się sprawą finansowania nowego partnerstwa, w tym kwestią uwzględnienia Europejskiego Funduszu Rozwoju w budżecie UE, i odpowiednio prowadzić negocjacje w tej sprawie; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że należy priorytetowo zająć się sprawą finansowania nowego partnerstwa, w tym kwestią uwzględnienia Europejskiego Funduszu Rozwoju w budżecie UE, i odpowiednio prowadzić negocjacje w tej sprawie;

| K. | mając na uwadze, że kluczowym elementem nowego partnerstwa AKP–UE powinno być wzmocnienie wymiaru parlamentarnego między UE a grupą państw AKP oraz propagowanie jego przewodniej roli w procesie podejmowania decyzji; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że kluczowym elementem nowego partnerstwa AKP–UE powinno być wzmocnienie wymiaru parlamentarnego między UE a grupą państw AKP oraz propagowanie jego przewodniej roli w procesie podejmowania decyzji;

| L. | mając na uwadze, że częstotliwość i różnorodność posiedzeń WZP umożliwiła stały dialog między PE i członkami grupy państw AKP, utrwalając tym samym jego legitymację i wzmacniając dyplomację parlamentarną, oraz mając na uwadze, że WZP zostało wykorzystane jako wzór dyplomacji parlamentarnej na różnych forach politycznych; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że częstotliwość i różnorodność posiedzeń WZP umożliwiła stały dialog między PE i członkami grupy państw AKP, utrwalając tym samym jego legitymację i wzmacniając dyplomację parlamentarną, oraz mając na uwadze, że WZP zostało wykorzystane jako wzór dyplomacji parlamentarnej na różnych forach politycznych;

| M. | mając na uwadze, że misje informacyjne oraz wspólne misje obserwacji wyborów WZP uważa się niekiedy za politycznie przydatne, ponieważ dzięki parytetowi ułatwiają szczery, skuteczny i bezpośredni dialog między partnerami na takie tematy jak demokracja, praworządność, dobre rządy i prawa człowieka; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że misje informacyjne oraz wspólne misje obserwacji wyborów WZP uważa się niekiedy za politycznie przydatne, ponieważ dzięki parytetowi ułatwiają szczery, skuteczny i bezpośredni dialog między partnerami na takie tematy jak demokracja, praworządność, dobre rządy i prawa człowieka;

| N. | mając na uwadze, że celem WZP powinno być wzbudzenie zainteresowania społecznego, a jako organ parlamentarny partnerstwa nie powinno ono stać się areną dla starć między państwami lub obszarami geograficznymi, lecz miejscem konstruktywnej, przejrzystej, odpowiedzialnej i skutecznej współpracy, tym bardziej, że szczebel państw i obszarów geograficznych nie zawsze stanowi odpowiedni poziom dla sprostania wielu wyzwaniom, z czego wynika konieczność, by zwiększyć skuteczność wdrażania decyzji WZP; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że celem WZP powinno być wzbudzenie zainteresowania społecznego, a jako organ parlamentarny partnerstwa nie powinno ono stać się areną dla starć między państwami lub obszarami geograficznymi, lecz miejscem konstruktywnej, przejrzystej, odpowiedzialnej i skutecznej współpracy, tym bardziej, że szczebel państw i obszarów geograficznych nie zawsze stanowi odpowiedni poziom dla sprostania wielu wyzwaniom, z czego wynika konieczność, by zwiększyć skuteczność wdrażania decyzji WZP;

| O. | mając na uwadze nieobecność i brak zaangażowania niektórych posłów do PE na posiedzeniach WZP w Brukseli, co doprowadziło do osłabienia ciągłości prac WZP, a nawet kwestionowania jego znaczenia, co miałoby katastrofalne skutki; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze nieobecność i brak zaangażowania niektórych posłów do PE na posiedzeniach WZP w Brukseli, co doprowadziło do osłabienia ciągłości prac WZP, a nawet kwestionowania jego znaczenia, co miałoby katastrofalne skutki;

| P. | mając na uwadze znaczną nierównowagę płci w ramach WZP i wyraźny brak młodszych posłów; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze znaczną nierównowagę płci w ramach WZP i wyraźny brak młodszych posłów;

| Q. | mając na uwadze, że w przeciwieństwie do sekretariatu PE, sekretariat AKP nie dysponuje zasobami ludzkimi i finansowymi, jak też mając na uwadze, że członkowie AKP skarżyli się na dostrzegany brak efektu dźwigni i wyrazili chęć bardziej znaczącego wkładu w proces opracowywania projektów; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że w przeciwieństwie do sekretariatu PE, sekretariat AKP nie dysponuje zasobami ludzkimi i finansowymi, jak też mając na uwadze, że członkowie AKP skarżyli się na dostrzegany brak efektu dźwigni i wyrazili chęć bardziej znaczącego wkładu w proces opracowywania projektów;

| 1. | wzywa do przyjęcia nadrzędnych, prawnie wiążących ram AKP–UE, tak aby przyszłe partnerstwo mogło opierać się na wcześniejszych osiągnięciach, Agendzie ONZ na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i wiążących wytycznych dotyczących uczciwego i sprawiedliwego handlu, przy czym należy zapewnić istotne usprawnienia, tak aby jeszcze bardziej promować zrównoważony rozwój gospodarczy w państwach AKP; |
| --- | --- |

1.

| 2. | uważa, że istniejące ramy AKP powinny pozostać „środkiem ciężkości” przyszłego partnerstwa, które obejmie wszystkie trzy regiony Afryki, Karaibów i wysp Pacyfiku, wzmacniając jednocześnie rolę każdego z nich – przy czym należy uwzględnić coraz bardziej widoczne specyficzne cechy każdego regionu – przez proponowane prawnie wiążące porozumienia regionalne; |
| --- | --- |

2.

| 3. | ponownie podkreśla, jak ważne jest wzmocnienie wymiaru parlamentarnego przyszłej umowy, co pozwoli zapewnić przyszłemu Wspólnemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu o nadrzędnej funkcji faktyczne uprawnienia konsultacyjne; wnioskuje o zapewnienie niezależności prawnej i operacyjnej Zgromadzenia; domaga się ścisłego angażowania Zgromadzenia we wdrażanie umowy i regularnego zasięgania jego opinii na temat wszelkich kwestii mających znaczenie dla partnerstwa; |
| --- | --- |

3.

| 4. | podkreśla, że wzmocnienie politycznego wymiaru umowy z Kotonu, w tym wzmocnienie kontroli parlamentarnej połączone z wystarczającym finansowaniem umożliwiającym odpowiednią realizację działań parlamentarnych, powinno stanowić warunek wstępny ustanowienia nowego przyszłego partnerstwa; |
| --- | --- |

4.

| 5. | nalega, aby Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, cele zrównoważonego rozwoju, europejski konsensus w sprawie rozwoju i Agenda 2063, były podstawą odnowionego partnerstwa AKP–UE, oraz by ich wdrażanie stymulowało działania WZP; uważa, że WZP powinno regularnie informować o postępach w osiąganiu celów zrównoważonego rozwoju oraz przewiduje ustanowienie mechanizmu wymiany najlepszych praktyk; |
| --- | --- |

5.

| 6. | uznaje coraz większe znaczenie organizacji regionalnych i subregionalnej integracji w ramach grupy państw AKP oraz uważa, że powinno to znaleźć odzwierciedlenie w strukturze partnerstwa po wygaśnięciu umowy z Kotonu; w związku z tym wzywa do częstszych spotkań regionalnych w ramach WZP w celu zajęcia się kwestiami regionalnymi, wzmocnienia dialogu z instytucjami regionalnymi i subregionalnymi oraz większego skoncentrowania się na specyfice i wrażliwości każdego bloku regionalnego; podkreśla jednak konieczność zapewnienia spójności i uzupełniającego się charakteru strategii subregionalnych, regionalnych i globalnych; |
| --- | --- |

6.

| 7. | domaga się, by posiedzenia członków z UE i AKP na szczeblu porozumień regionalnych odbywały się co najmniej raz w roku w każdym regionie oraz by ich uzupełnieniem było forum dla kobiet i młodzieży; |
| --- | --- |

7.

| 8. | uważa, że WZP powinno być w pełni zaangażowane w negocjacje dotyczące wzmocnionego partnerstwa politycznego AKP–UE po 2020 r., natomiast podstawową rolę i prerogatywy WZP należy ponownie zdefiniować w celu zmaksymalizowania jego skuteczności oraz zagwarantowania autonomii prawnej i operacyjnej; |
| --- | --- |

8.

| 9. | przypomina, że powinno być ono natychmiast i w pełni informowane na wszystkich etapach procedury negocjacyjnej; |
| --- | --- |

9.

| 10. | wzywa do konsolidacji dyplomacji parlamentarnej, w szczególności przez misje informacyjne, misje obserwacji wyborów WZP i wspólne misje obserwacyjne dotyczące kwestii bezpieczeństwa, ponieważ są one kluczowymi instrumentami budowania demokratycznego potencjału, oraz zachęca WZP do lepszego wykorzystania jego przestrzeni do dialogu i negocjacji, tak aby ułatwić wspólne działania i budowanie skutecznych koalicji AKP–UE na arenie międzynarodowej; |
| --- | --- |

10.

| 11. | apeluje, aby przyszła umowa była negocjowana przez połączony podmiot składający się z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, reprezentowanych we wspólnym przedsięwzięciu; |
| --- | --- |

11.

| 12. | uważa, że wymiar współpracy parlamentarnej można byłoby wzmocnić przez przyjmowanie stażystów do biur europejskich posłów do WZP AKP–UE; |
| --- | --- |

12.

| 13. | potwierdza swoje zobowiązanie do przestrzegania zasady pomocniczości, która sprzyja podejmowaniu decyzji możliwie najbliżej obywateli, na najbardziej odpowiednim poziomie odpowiedzialności, niezależnie od tego, czy jest to szczebel krajowy, regionalny, kontynentalny czy AKP; podkreśla, że w wielu dziedzinach odpowiedzialne decyzje należy podejmować na wszystkich poziomach, od najbardziej ogólnego, aby zapewnić skuteczność i równe warunki działania, po najbardziej lokalny, aby cele można było osiągnąć w praktyce; |
| --- | --- |

13.

| 14. | opowiada się za lepszą komunikacją i synchronizacją między UE a grupą państw AKP i każdym z ich członków, w szczególności przez zapewnienie, by obaj partnerzy byli odpowiednio wspierani przez specjalny sekretariat; podkreśla, że korzystanie ze specjalnych sekretariatów jest praktycznym rozwiązaniem i nie oznacza, że interesy Unii i grupy państw AKP mają zdecydowanie rozbieżny charakter wymagający oddzielnej administracji; niemniej jednak wzywa do bliskiej i szczerej współpracy między sekretariatami i parlamentarzystami; |
| --- | --- |

14.

| 15. | w związku z tym zwraca się z wnioskiem, aby w nowej umowie przewidziano, że Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne gromadzi się na posiedzeniach plenarnych dwa razy w roku, na przemian w Unii Europejskiej i w jednym z państw AKP, co uniezależniłoby posiedzenia Zgromadzenia od zwoływania posiedzeń Rady; |
| --- | --- |

15.

| 16. | zachęca do reform, które zwiększają przejrzystość i wzmacniają wizerunek publiczny WZP w celu zapewnienia, by ponosiło ono odpowiedzialność wobec obywateli różnych państw członkowskich; |
| --- | --- |

16.

| 17. | wyraża przekonanie, że regularne spotkania na szczeblu AKP–UE są potrzebne, aby zapewnić ciągłość i stabilność partnerstwa oraz umożliwić regularne składanie sprawozdań i wzajemną ocenę; |
| --- | --- |

17.

| 18. | wzywa wszystkie państwa członkowskie AKP–UE, by dążyły do równowagi płci w swoich delegacjach do WZP, i zachęca do liczniejszego włączenia delegatów w wieku poniżej 40 roku życia; wzywa delegacje do zapewnienia odpowiedniej reprezentacji partii opozycyjnych w celu wspierania rzeczywistego międzypartyjnego dialogu parlamentarnego; |
| --- | --- |

18.

| 19. | apeluje do posłów PE, aby uczestniczyli i aktywnie angażowali się we wszystkie działania WZP; wzywa do przyjęcia surowych zasad zapewniających ich udział we wszystkich posiedzeniach i głosowaniach WZP; |
| --- | --- |

19.

| 20. | wzywa państwa członkowskie WZP do zagwarantowania spójnego i przewidywalnego finansowania dla Zgromadzenia Parlamentarnego AKP i wspólnego sekretariatu w celu zwiększenia ogólnych zdolności WZP; |
| --- | --- |

20.

| 21. | apeluje o aktywniejszą rolę podmiotów niepaństwowych, w tym organizacji społeczeństwa obywatelskiego, oraz lokalnego i regionalnego sektora prywatnego w procesie decyzyjnym AKP–UE; nalega, aby nowa struktura WZP uwzględniała oficjalne uczestnictwo organizacji społeczeństwa obywatelskiego na szczeblu regionalnym i na szczeblu AKP–UE; podkreśla, że podmioty te powinny być zaangażowane we wszystkie decyzje i działania AKP–UE zgodnie z podejściem opartym na porozumieniu zainteresowanych stron; przypomina w tym kontekście o konieczności zadbania o to, aby w zainteresowanych organizacjach przestrzegane były zasady przejrzystości i demokracji; wzywa WZP do uwzględnienia regularnych, specjalnych wydarzeń skoncentrowanych na kobietach i młodzieży; |
| --- | --- |

21.

| 22. | podkreśla, że prawo Konferencji Przewodniczących PE do wniesienia sprzeciwu w kwestii udziału przedstawicieli PE w posiedzeniach WZP, mimo że uzasadnione ograniczeniami budżetowymi czy kwestiami bezpieczeństwa, może ograniczać prawną i operacyjną autonomię WZP; apeluje o zapewnienie autonomii prawnej WZP i dokonanie przeglądu procesu decyzyjnego dotyczącego wszystkich oficjalnych działań WZP; |
| --- | --- |

22.

| 23. | wzywa wszystkie państwa członkowskie, aby sprawując prezydencję w Radzie UE na zasadzie rotacji, bardziej angażowały się w przygotowanie, organizację i prowadzenie sesji WZP, jak przewidziano w obowiązującej umowie z Kotonu; podkreśla ponadto wartość dodaną prowadzenia sesji WZP w państwie członkowskim UE sprawującym prezydencję w Radzie UE; |
| --- | --- |

23.

| 24. | zobowiązuje swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji Radzie Ministrów AKP–UE, Parlamentowi Europejskiemu, Komisji Europejskiej, Unii Afrykańskiej, organizacjom regionalnym państw AKP oraz Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych. |
| --- | --- |

24.

---

(1)  Przyjęta przez Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE w dniu 20 czerwca 2018 r. w Brukseli (Belgia).

(2)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

(3)  Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3.

(4)  http://www.epg.acp.int/fileadmin/user_upload/Georgetown_1992.pdf

(5)  http://www.africa-eu-partnership.org/sites/default/files/documents/eas2007_joint_strategy_en.pdf

(6)  Dz.U. C 179, 18.5.2016, s. 29.

(7)  Dz.U. C 310, 25.8.2016, s. 19.

(8)  Dz.U. C 170 z 30.5.2017, s. 36.

(9)  http://www.europarl.europa.eu/intcoop/acp/2015_acp2/pdf/1081264en.pdf

(10)  Dz.U. C 314 z 21.9.2017, s. 38.

(11)  Dokument Rady nr 9459/2017.

(12)  COM(2017) 763 final.

(13)  JOIN(2016) 52 final.

(14)  JOIN(2015) 33.

(15)  http://www.eesc.europa.eu/our-work/opinions-information-reports/opinions/future-eus-relations-acp-group-countries-green-paper

(16)  Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ A/RES/70/1.

(17)  http://www.un.org/en/africa/osaa/pdf/au/agenda2063.pdf

---

| 15.11.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 415/6 |
| --- | --- | --- | --- |

15.11.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 415/6

---

REZOLUCJA (1)

w sprawie wpływu nielegalnego handlu środkami ochrony roślin, nasionami i innymi środkami produkcji rolnej na gospodarki państw AKP

(2018/C 415/02)

Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE,

| — | na posiedzeniu w Brukseli (Belgia) w dniach 18–20 czerwca 2018 r., |
| --- | --- |

—

na posiedzeniu w Brukseli (Belgia) w dniach 18–20 czerwca 2018 r.,

| — | uwzględniając art. 18 ust. 1 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 18 ust. 1 Regulaminu,

| — | uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, podpisaną w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r. (umowa z Kotonu) (2), a także zmiany wprowadzone do umowy z Kotonu w 2005 r. i 2010 r. (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, podpisaną w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r. (umowa z Kotonu) (2), a także zmiany wprowadzone do umowy z Kotonu w 2005 r. i 2010 r. (3),

| — | uwzględniając szczyt ONZ w sprawie zrównoważonego rozwoju oraz dokument końcowy przyjęty przez Zgromadzenie Ogólne w dniu 25 września 2015 r., zatytułowany „Przekształcamy nasz świat: Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030”, a w szczególności określony w tym dokumencie cel zrównoważonego rozwoju nr 2, tj. wyeliminowanie głodu, osiągnięcie bezpieczeństwa żywnościowego i lepszego odżywiania oraz promowanie zrównoważonego rolnictwa (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając szczyt ONZ w sprawie zrównoważonego rozwoju oraz dokument końcowy przyjęty przez Zgromadzenie Ogólne w dniu 25 września 2015 r., zatytułowany „Przekształcamy nasz świat: Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030”, a w szczególności określony w tym dokumencie cel zrównoważonego rozwoju nr 2, tj. wyeliminowanie głodu, osiągnięcie bezpieczeństwa żywnościowego i lepszego odżywiania oraz promowanie zrównoważonego rolnictwa (4),

| — | uwzględniając sprawozdanie A/HRC/16/49 Organizacji Narodów Zjednoczonych sporządzone przez specjalnego sprawozdawcę ds. prawa do pożywienia z dnia 8 marca 2011 r. zatytułowane „Agroecology and the Right to Food” [Agroekologia i prawo do pożywienia], |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie A/HRC/16/49 Organizacji Narodów Zjednoczonych sporządzone przez specjalnego sprawozdawcę ds. prawa do pożywienia z dnia 8 marca 2011 r. zatytułowane „Agroecology and the Right to Food” [Agroekologia i prawo do pożywienia],

| — | uwzględniając rezolucję Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE z dnia 21 grudnia 2016 r. w sprawie wyzwań dla rolnictwa rodzinnego i produkcji rolnej na małą skalę w państwach AKP, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE z dnia 21 grudnia 2016 r. w sprawie wyzwań dla rolnictwa rodzinnego i produkcji rolnej na małą skalę w państwach AKP,

| — | uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie pestycydów niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie pestycydów niskiego ryzyka pochodzenia biologicznego (5),

| — | uwzględniając ust. 56 wspólnego oświadczenia Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie, Parlamentu Europejskiego i Komisji z dnia 30 czerwca 2017 r. dotyczącego nowego konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju, zatytułowanego „Nasz świat, nasza godność, nasza przyszłość” (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając ust. 56 wspólnego oświadczenia Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie, Parlamentu Europejskiego i Komisji z dnia 30 czerwca 2017 r. dotyczącego nowego konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju, zatytułowanego „Nasz świat, nasza godność, nasza przyszłość” (6),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin (7),

| — | uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (8) i dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (8) i dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (9),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (10),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (11),

| — | uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (12),

| — | uwzględniając decyzje (13), rezolucje i deklarację przyjęte na 106. sesji Rady Ministrów AKP, która odbyła się w dniach 5–6 grudnia 2017 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzje (13), rezolucje i deklarację przyjęte na 106. sesji Rady Ministrów AKP, która odbyła się w dniach 5–6 grudnia 2017 r.,

| — | uwzględniając Ramową konwencję Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, rezolucję 70/1 Zgromadzenia Ogólnego ONZ z dnia 25 września 2015 r. i dokument końcowy szczytu w sprawie zrównoważonego rozwoju zatytułowany „Przekształcamy nasz świat: Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030”, a w szczególności cel zrównoważonego rozwoju nr 2, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Ramową konwencję Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, rezolucję 70/1 Zgromadzenia Ogólnego ONZ z dnia 25 września 2015 r. i dokument końcowy szczytu w sprawie zrównoważonego rozwoju zatytułowany „Przekształcamy nasz świat: Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030”, a w szczególności cel zrównoważonego rozwoju nr 2,

| — | uwzględniając Międzynarodową konwencję ochrony roślin Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) przyjętą w 1952 r., aby zapobiegać i przeciwdziałać wprowadzaniu i rozpowszechnianiu organizmów szkodliwych dla roślin (14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodową konwencję ochrony roślin Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) przyjętą w 1952 r., aby zapobiegać i przeciwdziałać wprowadzaniu i rozpowszechnianiu organizmów szkodliwych dla roślin (14),

| — | uwzględniając konwencje Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczące bezpieczeństwa i zdrowia w rolnictwie, zwłaszcza Konwencję nr 170 dotyczącą bezpieczeństwa przy używaniu substancji i preparatów chemicznych w pracy (15) oraz Konwencję nr 184 dotyczącą bezpieczeństwa i zdrowia w rolnictwie (16), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konwencje Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczące bezpieczeństwa i zdrowia w rolnictwie, zwłaszcza Konwencję nr 170 dotyczącą bezpieczeństwa przy używaniu substancji i preparatów chemicznych w pracy (15) oraz Konwencję nr 184 dotyczącą bezpieczeństwa i zdrowia w rolnictwie (16),

| — | uwzględniając sprawozdanie A/HRC/34/48 Organizacji Narodów Zjednoczonych sporządzone przez specjalną sprawozdawczynię ds. prawa do pożywienia z dnia 24 stycznia 2017 r. (17), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie A/HRC/34/48 Organizacji Narodów Zjednoczonych sporządzone przez specjalną sprawozdawczynię ds. prawa do pożywienia z dnia 24 stycznia 2017 r. (17),

| — | uwzględniając międzynarodowy kodeks postępowania dotyczący zarządzania pestycydami Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa i Światowej Organizacji Zdrowia. Wytyczne w sprawie wysoce niebezpiecznych pestycydów (Rzym, marzec 2016 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając międzynarodowy kodeks postępowania dotyczący zarządzania pestycydami Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa i Światowej Organizacji Zdrowia. Wytyczne w sprawie wysoce niebezpiecznych pestycydów (Rzym, marzec 2016 r.),

| — | uwzględniając Porozumienie Światowej Organizacji Handlu (WTO) z 1995 r. (18) w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych, międzynarodowy kodeks postępowania dotyczący zarządzania środkami ochrony roślin, pestycydami, nasionami i innymi środkami produkcji rolnej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Porozumienie Światowej Organizacji Handlu (WTO) z 1995 r. (18) w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych, międzynarodowy kodeks postępowania dotyczący zarządzania środkami ochrony roślin, pestycydami, nasionami i innymi środkami produkcji rolnej,

| — | uwzględniając deklarację przyjętą podczas 9. konferencji ministerialnej WTO, która odbyła się w dniach 3–6 grudnia 2013 r. na Bali, dotyczącą utrzymywania zapasów publicznych do celów bezpieczeństwa żywnościowego (19), |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację przyjętą podczas 9. konferencji ministerialnej WTO, która odbyła się w dniach 3–6 grudnia 2013 r. na Bali, dotyczącą utrzymywania zapasów publicznych do celów bezpieczeństwa żywnościowego (19),

| — | uwzględniając sprawozdanie zespołu ds. międzynarodowej oceny wpływu nauk i technologii rolniczych na rozwój (IAASTD) z 2009 r. zatytułowane „Rolnictwo na rozdrożu” (20), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie zespołu ds. międzynarodowej oceny wpływu nauk i technologii rolniczych na rozwój (IAASTD) z 2009 r. zatytułowane „Rolnictwo na rozdrożu” (20),

| — | uwzględniając sieć na rzecz zwalczania nielegalnego handlu pestycydami Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sieć na rzecz zwalczania nielegalnego handlu pestycydami Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD),

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Gospodarczego, Finansów i Handlu (AKP-UE/xxxxxx), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Gospodarczego, Finansów i Handlu (AKP-UE/xxxxxx),

| A. | mając na uwadze zasadniczą rolę, jaką odgrywa rolnictwo na rzecz zrównoważonego rozwoju, ograniczania ubóstwa i wyeliminowania głodu w państwach AKP; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze zasadniczą rolę, jaką odgrywa rolnictwo na rzecz zrównoważonego rozwoju, ograniczania ubóstwa i wyeliminowania głodu w państwach AKP;

| B. | mając na uwadze, że zalecenia przedstawione przez specjalnego sprawozdawcę ONZ ds. prawa do pożywienia w sprawozdaniu z 2011 r. zatytułowanym „Agroecology and the Right to Food” [Agroekologia i prawo do pożywienia] ukazują, że agroekologia może podwoić produkcję żywności w całych regionach w ciągu 10 lat, jednocześnie łagodząc skutki zmiany klimatu i utraty różnorodności biologicznej oraz zmniejszając ubóstwo na obszarach wiejskich; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że zalecenia przedstawione przez specjalnego sprawozdawcę ONZ ds. prawa do pożywienia w sprawozdaniu z 2011 r. zatytułowanym „Agroecology and the Right to Food” [Agroekologia i prawo do pożywienia] ukazują, że agroekologia może podwoić produkcję żywności w całych regionach w ciągu 10 lat, jednocześnie łagodząc skutki zmiany klimatu i utraty różnorodności biologicznej oraz zmniejszając ubóstwo na obszarach wiejskich;

| C. | mając na uwadze, że rozwój intensywnego rolnictwa opiera się na badaniach naukowych, na ogół kontrolowanych przez branże agrochemiczną i farmaceutyczną, oraz wykorzystywaniu substancji chemicznych, takich jak środki ochrony roślin lub pestycydy, nasiona i inne środki produkcji rolnej; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że rozwój intensywnego rolnictwa opiera się na badaniach naukowych, na ogół kontrolowanych przez branże agrochemiczną i farmaceutyczną, oraz wykorzystywaniu substancji chemicznych, takich jak środki ochrony roślin lub pestycydy, nasiona i inne środki produkcji rolnej;

| D. | mając na uwadze, że społeczność międzynarodowa wprowadziła szereg instrumentów prawnych będących wyrazem międzynarodowego konsensusu w sprawie środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej, które to instrumenty są niezbędne dla handlu, bezpieczeństwa żywnościowego i zdrowia ludzkiego; mając jednak na uwadze, że dodawanie do żywności na całym świecie nielegalnych produktów, w szczególności nielegalnych pestycydów, jest coraz częstszą praktyką, w której uczestniczą siatki i organizacje przestępcze o wysokim stopniu organizacji; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że społeczność międzynarodowa wprowadziła szereg instrumentów prawnych będących wyrazem międzynarodowego konsensusu w sprawie środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej, które to instrumenty są niezbędne dla handlu, bezpieczeństwa żywnościowego i zdrowia ludzkiego; mając jednak na uwadze, że dodawanie do żywności na całym świecie nielegalnych produktów, w szczególności nielegalnych pestycydów, jest coraz częstszą praktyką, w której uczestniczą siatki i organizacje przestępcze o wysokim stopniu organizacji;

| E. | mając na uwadze, że według szacunkowych danych FAO i Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) ponad 30 % pestycydów sprzedawanych każdego roku w krajach rozwijających się nie spełnia norm międzynarodowych i często posiada nieprawidłowe oznakowanie na etykiecie bądź nie posiada żadnego oznakowania umożliwiającego identyfikację; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że według szacunkowych danych FAO i Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) ponad 30 % pestycydów sprzedawanych każdego roku w krajach rozwijających się nie spełnia norm międzynarodowych i często posiada nieprawidłowe oznakowanie na etykiecie bądź nie posiada żadnego oznakowania umożliwiającego identyfikację;

| F. | mając na uwadze, że na rynku znajduje się wiele nielegalnych produktów, zwłaszcza produktów niedopuszczonych przez władze lokalne, produktów podrobionych, przeterminowanych lub przerobionych, których opakowania lub etykiety zostały sfałszowane; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że na rynku znajduje się wiele nielegalnych produktów, zwłaszcza produktów niedopuszczonych przez władze lokalne, produktów podrobionych, przeterminowanych lub przerobionych, których opakowania lub etykiety zostały sfałszowane;

| G. | mając na uwadze, że niekontrolowane stosowanie środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej wywiera szkodliwy wpływ na środowisko, zdrowie ludzkie i gospodarki odnośnych państw; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że niekontrolowane stosowanie środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej wywiera szkodliwy wpływ na środowisko, zdrowie ludzkie i gospodarki odnośnych państw;

| H. | mając na uwadze, że najbardziej oczywiste ryzyko wiąże się z zagrożeniem dla zdrowia ludzkiego, zwłaszcza w postaci chorób otolaryngologicznych oraz chorób skóry, chorób płuc, chorób układu pokarmowego i nowotworów, na które zapadają głównie osoby młode i kobiety, których liczba jest największa w sektorze produkcji żywności stosującym środki ochrony roślin, pestycydy, nasiona i inne środki produkcji rolnej; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że najbardziej oczywiste ryzyko wiąże się z zagrożeniem dla zdrowia ludzkiego, zwłaszcza w postaci chorób otolaryngologicznych oraz chorób skóry, chorób płuc, chorób układu pokarmowego i nowotworów, na które zapadają głównie osoby młode i kobiety, których liczba jest największa w sektorze produkcji żywności stosującym środki ochrony roślin, pestycydy, nasiona i inne środki produkcji rolnej;

| I. | mając na uwadze sprawozdanie ONZ sporządzone przez specjalną sprawozdawczynię ds. prawa do pożywienia, z którego wynika, że środki ochrony roślin, pestycydy, nasiona i inne środki produkcji rolnej są każdego roku przyczyną zgonu ok. 200 tys. osób w wyniku ostrego zatrucia, oraz że 99 % takich przypadków ma miejsce w krajach rozwijających się; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze sprawozdanie ONZ sporządzone przez specjalną sprawozdawczynię ds. prawa do pożywienia, z którego wynika, że środki ochrony roślin, pestycydy, nasiona i inne środki produkcji rolnej są każdego roku przyczyną zgonu ok. 200 tys. osób w wyniku ostrego zatrucia, oraz że 99 % takich przypadków ma miejsce w krajach rozwijających się;

| J. | mając na uwadze, że stosowanie pestycydów niezgodnych z normami międzynarodowymi podważa również zaufanie do produktów rolnych, a tym samym zdolność do dalszego rozwoju wywozu; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że stosowanie pestycydów niezgodnych z normami międzynarodowymi podważa również zaufanie do produktów rolnych, a tym samym zdolność do dalszego rozwoju wywozu;

| K. | mając na uwadze, że legalne substancje agrochemiczne, w tym pestycydy, stwarzają wyzwania dla bezpieczeństwa oraz zagrożenia dla zdrowia w całym cyklu produkcyjnym, ponieważ najbardziej dotkliwe potencjalnie negatywne skutki powstają na etapach przechowywania, transportu i dystrybucji, użytkowania i utylizacji; mając na uwadze, że rządy państw AKP zmagają się z poważnymi ograniczeniami w opracowywaniu skutecznych ram regulacyjnych dla środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej, takimi jak brak danych, niewystarczające zasoby ludzkie i finansowe oraz nieodpowiednie wdrażanie przepisów, co skutkuje przemytem na dużą skalę środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że legalne substancje agrochemiczne, w tym pestycydy, stwarzają wyzwania dla bezpieczeństwa oraz zagrożenia dla zdrowia w całym cyklu produkcyjnym, ponieważ najbardziej dotkliwe potencjalnie negatywne skutki powstają na etapach przechowywania, transportu i dystrybucji, użytkowania i utylizacji; mając na uwadze, że rządy państw AKP zmagają się z poważnymi ograniczeniami w opracowywaniu skutecznych ram regulacyjnych dla środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej, takimi jak brak danych, niewystarczające zasoby ludzkie i finansowe oraz nieodpowiednie wdrażanie przepisów, co skutkuje przemytem na dużą skalę środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej;

| L. | mając na uwadze, że nielegalny handel zmniejsza potencjalne dochody podatkowe, ogranicza możliwość kontroli przepływu środków pieniężnych i osłabia zaufanie do instytucji publicznych, przyczyniając się tym samym do niedostatecznego dostępu do kapitału zagranicznego, wyższych premii z tytułu ryzyka w przypadku inwestycji w aktywa krajowe i wolniejszego tempa rozwoju gospodarczego; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że nielegalny handel zmniejsza potencjalne dochody podatkowe, ogranicza możliwość kontroli przepływu środków pieniężnych i osłabia zaufanie do instytucji publicznych, przyczyniając się tym samym do niedostatecznego dostępu do kapitału zagranicznego, wyższych premii z tytułu ryzyka w przypadku inwestycji w aktywa krajowe i wolniejszego tempa rozwoju gospodarczego;

| M. | mając na uwadze, że większość państw AKP nie posiada ustawodawstwa w dziedzinie środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej, oraz że państwa, które takie ustawodawstwo posiadają, nie przyjęły odpowiednich i rygorystycznych przepisów, które odstraszałyby od nielegalnego handlu tymi produktami; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że większość państw AKP nie posiada ustawodawstwa w dziedzinie środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej, oraz że państwa, które takie ustawodawstwo posiadają, nie przyjęły odpowiednich i rygorystycznych przepisów, które odstraszałyby od nielegalnego handlu tymi produktami;

| N. | mając na uwadze, że wielu użytkowników środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej nie ma niezbędnego poziomu wyszkolenia lub wykształcenia, aby zrozumieć charakterystykę techniczną tych produktów, w wyniku czego osoby takie nie mają świadomości szkodliwego wpływu na zdrowie, gospodarkę i środowisko; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że wielu użytkowników środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej nie ma niezbędnego poziomu wyszkolenia lub wykształcenia, aby zrozumieć charakterystykę techniczną tych produktów, w wyniku czego osoby takie nie mają świadomości szkodliwego wpływu na zdrowie, gospodarkę i środowisko;

| O. | mając na uwadze, że liberalizacja rynków rolnych na całym świecie, niska cena nielegalnych środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej, brak wyszkolenia i wiedzy, niedostosowane przepisy oraz brak kontroli państw AKP są, w pewnej mierze, przyczyną rozpowszechnienia się tych nielegalnych produktów na rynkach AKP; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że liberalizacja rynków rolnych na całym świecie, niska cena nielegalnych środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej, brak wyszkolenia i wiedzy, niedostosowane przepisy oraz brak kontroli państw AKP są, w pewnej mierze, przyczyną rozpowszechnienia się tych nielegalnych produktów na rynkach AKP;

| 1. | uważa, że zasadnicze znaczenie ma opracowanie jasnej strategii walki z nielegalnym handlem środkami ochrony roślin, pestycydami, nasionami i innymi środkami produkcji rolnej przez wspieranie rozwiązań technologicznych prowadzących do rozwoju nasiennictwa na szczeblu lokalnym stosownie do danych warunków klimatycznych lub obszarów geograficznych oraz produkcji ekologicznych środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej; dodaje, że strategia ta musi opierać się na wspieraniu sektora rolno-ekologicznego i rolnictwa rodzinnego, które są przyjazne dla środowiska i sprzyjają rozwojowi gospodarki społecznej i solidarnej; |
| --- | --- |

1.

| 2. | wzywa UE i państwa członkowskie do realizacji podjętych w Europejskim konsensusie w sprawie rozwoju zobowiązań w zakresie wspierania agroekologii, w tym za pośrednictwem okna inwestycyjnego dla rolnictwa w ramach europejskiego planu inwestycji oraz Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju, a także przez odzwierciedlenie tych zobowiązań w kolejnych wieloletnich ramach finansowych w celu wdrożenia Agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i porozumienia klimatycznego z Paryża; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zauważa, że aby wykorzystać możliwości, które środki ochrony roślin, pestycydy, nasiona i inne środki produkcji rolnej stwarzają dla rozwoju rolnictwa, państwa AKP powinny:






  a) | zapoznać się z międzynarodowymi i krajowymi ramami prawnymi regulującymi środki ochrony roślin, pestycydy, nasiona i inne środki produkcji rolnej; |
| --- | --- | --- |

3.

a)

zapoznać się z międzynarodowymi i krajowymi ramami prawnymi regulującymi środki ochrony roślin, pestycydy, nasiona i inne środki produkcji rolnej;

| b) | uporać się z szeregiem problemów strukturalnych, które utrudniają zgodne z prawem i skuteczne promowanie tych produktów; |
| --- | --- |

b)

uporać się z szeregiem problemów strukturalnych, które utrudniają zgodne z prawem i skuteczne promowanie tych produktów;

| c) | określić zagrożenia związane ze środkami ochrony roślin, pestycydami, nasionami i innymi środkami produkcji rolnej, aby zapobiegać skutkom nielegalnego handlu tymi produktami dla ich gospodarek oraz zarządzać tymi skutkami, a także skutecznie wyeliminować nielegalny handel tymi produktami; |
| --- | --- |

c)

określić zagrożenia związane ze środkami ochrony roślin, pestycydami, nasionami i innymi środkami produkcji rolnej, aby zapobiegać skutkom nielegalnego handlu tymi produktami dla ich gospodarek oraz zarządzać tymi skutkami, a także skutecznie wyeliminować nielegalny handel tymi produktami;

| d) | zakazać fumigacji i ustanowić ścisłe zasady ochrony wody i różnorodności biologicznej; |
| --- | --- |

d)

zakazać fumigacji i ustanowić ścisłe zasady ochrony wody i różnorodności biologicznej;

| e) | ustanowić ścisłe normy ochrony zdrowia pracowników narażonych na działanie środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej, ze szczególnym uwzględnieniem kobiet, oraz szkolenia personelu medycznego w zakresie wpływu tych produktów na zdrowie; |
| --- | --- |

e)

ustanowić ścisłe normy ochrony zdrowia pracowników narażonych na działanie środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej, ze szczególnym uwzględnieniem kobiet, oraz szkolenia personelu medycznego w zakresie wpływu tych produktów na zdrowie;

| 4. | apeluje o promowanie stosowania nawozów ekologicznych i o przyjęcie praktyk rolnych wykorzystujących racjonalne ilości legalnych środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej; jednocześnie wzywa państwa AKP do refleksji nad stosowaniem substancji, które są legalne, lecz co do których wykazano szkodliwy wpływ na środowisko, różnorodność biologiczną i zdrowie ludzkie; |
| --- | --- |

4.

| 5. | podkreśla konieczność podniesienia poziomu publicznej wiedzy naukowej i technologicznej, niezależnej od biznesu, aby pomagać w wykrywaniu podmiotów oraz zorganizowanych grup i siatek przestępczych zaangażowanych w nielegalny handel środkami ochrony roślin, pestycydami, nasionami i innymi środkami produkcji rolnej, a także aby podjąć konkretne działania w celu uniemożliwienia i zwalczania przywozu, sprzedaży i stosowania nielegalnych pestycydów; |
| --- | --- |

5.

| 6. | podkreśla potrzebę rządowej kontroli nad efektami zewnętrznymi wywołanymi niewłaściwym wykorzystaniem środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej; |
| --- | --- |

6.

| 7. | wzywa do ustanowienia zakazu stosowania wszystkich środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej, które są szkodliwe dla pszczół i owadów zapylających; |
| --- | --- |

7.

| 8. | podkreśla potrzebę dokładnego przeglądu kryteriów dopuszczania do obrotu środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej, aby zagwarantować, że procedura ta będzie oparta na danych naukowych i dowodach niezależnych od branży oraz że w każdych okolicznościach decydujące znaczenie będzie miała zasada ostrożności; |
| --- | --- |

8.

| 9. | podkreśla potrzebę ustanowienia środków mających na celu karanie osób, które zarówno w przedsiębiorstwach, jak i w administracji odpowiadają za ukrywanie danych lub manipulowanie nimi w celu uzyskania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu; |
| --- | --- |

9.

| 10. | apeluje o skuteczne zwalczanie nielegalnego handlu i braku bezpieczeństwa żywnościowego przez zapewnianie pomocy technicznej i finansowej oraz przez zdecydowane działania państw członkowskich UE przeciwko wywozowi lub tranzytowi przez ich terytorium podrobionych środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej; |
| --- | --- |

10.

| 11. | ponownie podkreśla bezwzględną konieczność rozwijania i podnoszenia poziomu wiedzy i szkoleń dla rolników, drobnych producentów i przedsiębiorców, aby mieli świadomość problemu dotyczącego nielegalnych środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej, ich nieskuteczności i zagrożeń z nimi związanych; |
| --- | --- |

11.

| 12. | podkreśla, że należy upowszechniać informacje dotyczące środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej, aby umożliwić producentom, użytkownikom i konsumentom wypracowanie wynikających z ostrożności nawyków zapewniających bezpieczeństwo; uważa, że w tym celu podnoszenie świadomości powinno mieć charakter zbiorowy, a nie ograniczać się do zainteresowanych specjalistów; |
| --- | --- |

12.

| 13. | podkreśla, że rządy AKP muszą podjąć działania na rzecz wspierania i zaostrzania ustawodawstwa, zwłaszcza w drodze ustanowienia specjalnego typu przestępstwa, aby karać osoby dopuszczające się naruszeń, kontrolować przepływ nielegalnych środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej wewnątrz i na zewnątrz granic, utworzyć na szczeblu krajowym przystosowane laboratoria i spichlerze służące do przechowywania upraw lokalnych, które wykazują lepszą odporność na lokalne warunki klimatyczne; |
| --- | --- |

13.

| 14. | wzywa przedsiębiorstwa, które produkują i wprowadzają do obrotu te produkty, aby prezentowały je w sposób dostosowany do potrzeb rolników z państw AKP pod względem objętości, stężenia i opakowań, tak aby ułatwiać ich stosowanie, ograniczać koszty i minimalizować ryzyko wynikające z narażenia, wdychania czy połknięcia; zaleca wdrażanie wydajnych procesów unieszkodliwiania odpadów w celu osiągnięcia tych celów; |
| --- | --- |

14.

| 15. | podkreśla potrzebę wprowadzenia prawdziwie odstraszających sankcji karnych za wprowadzanie do obrotu i sprzedaż produktów podrabianych, sfałszowanych lub niezgodnych z obowiązującymi przepisami; |
| --- | --- |

15.

| 16. | apeluje o zacieśnienie współpracy międzynarodowej w celu określenia środków zmierzających do bardziej surowego karania produkcji, wywozu bądź przywozu podrobionych lub nielegalnych produktów oraz nieprzestrzegania przepisów o własności intelektualnej; |
| --- | --- |

16.

| 17. | wzywa państwa AKP i państwa członkowskie UE, aby nasiliły wzajemną pomoc administracyjną w sprawach celnych w celu jak najdokładniejszego określenia tras transportu i miejsc magazynowania podrobionych lub sfałszowanych środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej oraz by wspólnie działały na rzecz ich likwidacji, zwłaszcza za pomocą monitorowania dostaw i dzięki tworzeniu wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych; |
| --- | --- |

17.

| 18. | popiera wzmocnienie podejścia regionalnego, aby skuteczniej zwalczać podrabianie produktów, ze względu na zasadnicze znaczenie utworzenia w państwach AKP laboratoriów regionalnych oraz zacieśnienia współpracy celnej i bardziej intensywnej wymiany informacji dotyczących środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej między państwami AKP z tego samego regionu; |
| --- | --- |

18.

| 19. | podkreśla, że współpraca regionalna, zwłaszcza w zakresie wzajemnego uznawania zatwierdzeń typu, umożliwia zagwarantowanie bezpiecznego i zdrowego swobodnego przepływu, który jest niezbędnym czynnikiem na rynku regionalnym i kontynentalnym; |
| --- | --- |

19.

| 20. | zaleca utworzenie, w ramach współpracy AKP–UE, wspólnego funduszu na rzecz publicznych badań naukowych, gwarantującego niezależność od przemysłu, i rozwoju w poszczególnych sektorach agronomii, m.in. w średnich i wyższych szkołach rolniczych, który służyć będzie wspieraniu zdolności państw AKP do wdrażania krajowych procesów zatwierdzania i certyfikacji środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej, a także zaleca opracowanie planów informowania i szkolenia rolników w dziedzinie upraw ekologicznych; |
| --- | --- |

20.

| 21. | apeluje o wprowadzenie systemu obowiązkowych, skutecznych i rygorystycznych kontroli jakości i niszczenia wadliwych produktów zgodnie ze specyfikacjami WTO i FAO oraz mechanizmu identyfikowalności środków ochrony roślin, pestycydów, nasion i innych środków produkcji rolnej w celu ustalenia ich składu i pochodzenia oraz ich identyfikacji; |
| --- | --- |

21.

| 22. | zobowiązuje swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji Radzie Ministrów AKP-UE, Parlamentowi Europejskiemu, Komisji Europejskiej, Radzie Europejskiej, Unii Afrykańskiej, Parlamentowi Panafrykańskiemu, parlamentom regionalnym i narodowym, organizacjom regionalnym mającym związki z państwami AKP, Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu oraz Bankowi Światowemu. |
| --- | --- |

22.

---

(1)  przyjęta przez Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE w dniu 20 czerwca 2018 r. w Brukseli (Belgia).

(2)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

(3)  Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3.

(4)  Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ A/RES/70/1.

(5)  Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0042.

(6)  Dz.U. C 210 z 30.6.2017, s. 1.

(7)  Dz.U. L 317 z 23.11.2016, s. 4.

(8)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1.

(9)  Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1.

(10)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

(11)  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

(12)  http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:02006R1907-20140410&from=FR

(13)  Decyzja nr 12/CVI/18 dotycząca barier pozataryfowych.

(14)  https://www.ippc.int/en/history-of-the-ippc/

(15)  http://www.ilo.org/dyn/normlex/en/f?p=NORMLEXPUB:12100:0::NO::P12100_ILO_CODE:C170

(16)  http://www.ilo.org/dyn/normlex/en/f?p=NORMLEXPUB:12100:0::NO::P12100_ILO_CODE:C184

(17)  http://www.cms.int/sites/default/files/document/UN-Human%20Rights%20Council_AHRC3448_Adversive%20effects%20of%20pesticides.pdf

(18)  https://www.wto.org/english/tratop_e/sps_e/spsagr_e.htm

(19)  https://www.wto.org/english/thewto_e/minist_e/mc9_e/desci38_e.htm

(20)  http://www.fao.org/fileadmin/templates/est/Investment/Agriculture_at_a_Crossroads_Global_Report_IAASTD.pdf

---

| 15.11.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 415/11 |
| --- | --- | --- | --- |

15.11.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 415/11

---

REZOLUCJA (1)

w sprawie społecznych i środowiskowych skutków urbanizacji, szczególnie należytego zarządzania odpadami przemysłowymi i domowymi w państwach AKP

(2018/C 415/03)

Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE,

| — | na posiedzeniu w Brukseli (Belgia) w dniach 18–20 czerwca 2018 r., |
| --- | --- |

—

na posiedzeniu w Brukseli (Belgia) w dniach 18–20 czerwca 2018 r.,

| — | uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r. (umowa z Kotonu), a także zmiany wprowadzone do niej w 2005 r. i 2010 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r. (umowa z Kotonu), a także zmiany wprowadzone do niej w 2005 r. i 2010 r. (2),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie niebieskiej gospodarki: szanse i wyzwania dla państw AKP, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie niebieskiej gospodarki: szanse i wyzwania dla państw AKP,

| — | uwzględniając polityki, strategie, akty i regulacje w dziedzinie gospodarki odpadami realizowane przez państwa i regiony AKP, takie jak między innymi sekretariat Regionalnego Programu Środowiskowego Pacyfiku (Cleaner Pacific 2025 (2016 r.)), Rwanda (2015 r.), Afryka Południowa (2009 r.), Nigeria (2007 r.), Jamajka (2002 r.), Uganda (1999 r.), Gambia (1994 r.) i Barbados (1985 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając polityki, strategie, akty i regulacje w dziedzinie gospodarki odpadami realizowane przez państwa i regiony AKP, takie jak między innymi sekretariat Regionalnego Programu Środowiskowego Pacyfiku (Cleaner Pacific 2025 (2016 r.)), Rwanda (2015 r.), Afryka Południowa (2009 r.), Nigeria (2007 r.), Jamajka (2002 r.), Uganda (1999 r.), Gambia (1994 r.) i Barbados (1985 r.),

| — | uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 1357/2014 z dnia 18 grudnia 2014 r. zastępujące załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 1357/2014 z dnia 18 grudnia 2014 r. zastępujące załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy (3),

| — | uwzględniając decyzję Komisji 2014/955/UE z dnia 18 grudnia 2014 r. zmieniającą decyzję 2000/532/WE ustanawiającą wykaz odpadów zgodnie z dyrektywą 2008/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Komisji 2014/955/UE z dnia 18 grudnia 2014 r. zmieniającą decyzję 2000/532/WE ustanawiającą wykaz odpadów zgodnie z dyrektywą 2008/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4),

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji z 29 listopada 2011 r. zatytułowane „Wdrażanie prawodawstwa UE w dziedzinie odpadów na rzecz ekologicznego wzrostu” (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji z 29 listopada 2011 r. zatytułowane „Wdrażanie prawodawstwa UE w dziedzinie odpadów na rzecz ekologicznego wzrostu” (5),

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 1 kwietnia 2011 r. na temat odpadów z tworzyw sztucznych w środowisku (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 1 kwietnia 2011 r. na temat odpadów z tworzyw sztucznych w środowisku (6),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającą niektóre dyrektywy (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającą niektóre dyrektywy (7),

| — | uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (8),

| — | uwzględniając dyrektywę 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku (9),

| — | uwzględniając decyzję Komisji 2000/532/WE z dnia 3 maja 2000 r. zastępującą decyzję 94/3/WE ustanawiającą wykaz odpadów zgodnie z art. 1 lit. a) dyrektywy Rady 75/442/EWG w sprawie odpadów oraz decyzję Rady 94/904/WE ustanawiającą wykaz odpadów niebezpiecznych zgodnie z art. 1 ust. 4 dyrektywy Rady 91/689/EWG w sprawie odpadów niebezpiecznych (notyfikowaną jako dokument nr C(2000) 1147) (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Komisji 2000/532/WE z dnia 3 maja 2000 r. zastępującą decyzję 94/3/WE ustanawiającą wykaz odpadów zgodnie z art. 1 lit. a) dyrektywy Rady 75/442/EWG w sprawie odpadów oraz decyzję Rady 94/904/WE ustanawiającą wykaz odpadów niebezpiecznych zgodnie z art. 1 ust. 4 dyrektywy Rady 91/689/EWG w sprawie odpadów niebezpiecznych (notyfikowaną jako dokument nr C(2000) 1147) (10),

| — | uwzględniając dyrektywę Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (11),

| — | uwzględniając Konwencję sztokholmską z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję sztokholmską z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych,

| — | uwzględniając Konwencję rotterdamską z dnia 10 września 1998 r. w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję rotterdamską z dnia 10 września 1998 r. w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami,

| — | uwzględniając Konwencję z Bamako z dnia 30 stycznia 1991 r. w sprawie zakazu przywozu do Afryki odpadów niebezpiecznych oraz kontroli transgranicznego przemieszczania takich odpadów i gospodarowania nimi w Afryce, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję z Bamako z dnia 30 stycznia 1991 r. w sprawie zakazu przywozu do Afryki odpadów niebezpiecznych oraz kontroli transgranicznego przemieszczania takich odpadów i gospodarowania nimi w Afryce,

| — | uwzględniając Konwencję bazylejską z dnia 22 marca 1989 r. o kontroli transgranicznego przemieszczania i usuwania odpadów niebezpiecznych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję bazylejską z dnia 22 marca 1989 r. o kontroli transgranicznego przemieszczania i usuwania odpadów niebezpiecznych,

| — | uwzględniając światowy program działania na rzecz ochrony środowiska morskiego przed zanieczyszczeniami z działań lądowych, przyjęty przez 108 rządów i Komisję Europejską, |
| --- | --- |

—

uwzględniając światowy program działania na rzecz ochrony środowiska morskiego przed zanieczyszczeniami z działań lądowych, przyjęty przez 108 rządów i Komisję Europejską,

| — | uwzględniając konkluzje z drugiej trójstronnej konferencji AKP-WE-Program Narodów Zjednoczonych ds. Osiedli Ludzkich w sprawie zrównoważonej urbanizacji jako sposobu na zmniejszenie ubóstwa w miastach, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje z drugiej trójstronnej konferencji AKP-WE-Program Narodów Zjednoczonych ds. Osiedli Ludzkich w sprawie zrównoważonej urbanizacji jako sposobu na zmniejszenie ubóstwa w miastach,

| — | uwzględniając notę Programu Narodów Zjednoczonych ds. Osiedli Ludzkich z dnia 14 lutego 2014 r. na temat problemów, jakie stwarza urbanizacja, gospodarowania odpadami i rozwoju (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając notę Programu Narodów Zjednoczonych ds. Osiedli Ludzkich z dnia 14 lutego 2014 r. na temat problemów, jakie stwarza urbanizacja, gospodarowania odpadami i rozwoju (12),

| A. | mając na uwadze, że zanieczyszczenie i jego szkodliwy wpływ na zdrowie ludzkie, na środowisko i na planetę często są zaniedbywane przez rządy i społeczność międzynarodową; mając na uwadze, że wpływ ten może być bezpośredni (jak w przypadku wpływu zanieczyszczenia powietrza na zdrowie ludzi lub stosowania pestycydów na środowisko i różnorodność biologiczną) lub pośredni (jak w przypadku zanieczyszczenia gleby prowadzącego do zanieczyszczenia produktów rolnych, przez co wpływa ono na zdrowie); |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że zanieczyszczenie i jego szkodliwy wpływ na zdrowie ludzkie, na środowisko i na planetę często są zaniedbywane przez rządy i społeczność międzynarodową; mając na uwadze, że wpływ ten może być bezpośredni (jak w przypadku wpływu zanieczyszczenia powietrza na zdrowie ludzi lub stosowania pestycydów na środowisko i różnorodność biologiczną) lub pośredni (jak w przypadku zanieczyszczenia gleby prowadzącego do zanieczyszczenia produktów rolnych, przez co wpływa ono na zdrowie);

| B. | mając na uwadze, że zanieczyszczenie jest dziś najczęstszą na świecie przyczyną chorób i śmierci oraz że według szacunkowych obliczeń spowodowało dziewięć milionów przedwczesnych zgonów w 2015 r.; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że zanieczyszczenie jest dziś najczęstszą na świecie przyczyną chorób i śmierci oraz że według szacunkowych obliczeń spowodowało dziewięć milionów przedwczesnych zgonów w 2015 r.;

| C. | mając na uwadze, że 92 % zgonów związanych z zanieczyszczeniem środowiska występuje w państwach o niskich i średnich dochodach, a dane z niektórych krajów są bardzo niepokojące; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że 92 % zgonów związanych z zanieczyszczeniem środowiska występuje w państwach o niskich i średnich dochodach, a dane z niektórych krajów są bardzo niepokojące;

| D. | mając na uwadze, że według danych Organizacji Narodów Zjednoczonych w 2014 r. liczba ludności mieszkającej w miastach na świecie sięgnęła 54 % i oczekuje się, że do 2050 r. odsetek ten wzrośnie do 66 %; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że według danych Organizacji Narodów Zjednoczonych w 2014 r. liczba ludności mieszkającej w miastach na świecie sięgnęła 54 % i oczekuje się, że do 2050 r. odsetek ten wzrośnie do 66 %;

| E. | mając na uwadze, że według prognoz odsetek ludności mieszkającej w miastach w Afryce wzrośnie do 2050 r. o 54 %; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że według prognoz odsetek ludności mieszkającej w miastach w Afryce wzrośnie do 2050 r. o 54 %;

| F. | mając na uwadze, że wzrost liczby ludności miejskiej stwarza liczne wyzwania, ale daje również możliwość zwiększenia dobrobytu i rozwoju, jak również szerszego włączenia państw AKP w globalne sieci, co zwiększa tym samym szanse znalezienia rozwiązań pozwalających sprostać wyzwaniom; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że wzrost liczby ludności miejskiej stwarza liczne wyzwania, ale daje również możliwość zwiększenia dobrobytu i rozwoju, jak również szerszego włączenia państw AKP w globalne sieci, co zwiększa tym samym szanse znalezienia rozwiązań pozwalających sprostać wyzwaniom;

| G. | mając na uwadze, że 62 % ludności miejskiej w Afryce Subsaharyjskiej mieszka na zdegradowanych przedmieściach, które najczęściej znajdują się na obszarach, gdzie środowisko jest zagrożone, i które nie posiadają dostępu do podstawowych usług, takich jak wodociągi, kanalizacja, energia i transport oraz gospodarowanie odpadami; mając na uwadze, że ludność ta jest w efekcie w maksymalnym stopniu wystawiona na działanie różnych źródeł zanieczyszczenia oraz ich skutki dla środowiska i zdrowia; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że 62 % ludności miejskiej w Afryce Subsaharyjskiej mieszka na zdegradowanych przedmieściach, które najczęściej znajdują się na obszarach, gdzie środowisko jest zagrożone, i które nie posiadają dostępu do podstawowych usług, takich jak wodociągi, kanalizacja, energia i transport oraz gospodarowanie odpadami; mając na uwadze, że ludność ta jest w efekcie w maksymalnym stopniu wystawiona na działanie różnych źródeł zanieczyszczenia oraz ich skutki dla środowiska i zdrowia;

| H. | mając na uwadze, że priorytetem powinny być strategie ograniczania wytwarzania odpadów, natomiast recykling i przetwarzanie odpadów powinny stanowić drugą w kolejności opcję; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że priorytetem powinny być strategie ograniczania wytwarzania odpadów, natomiast recykling i przetwarzanie odpadów powinny stanowić drugą w kolejności opcję;

| I. | mając na uwadze, że nieodpowiednie usługi zbierania odpadów i recyklingu, niebezpieczne składowiska odpadów i degradacja środowiska oraz, w konsekwencji, zagrożenia dla zdrowia, mają wpływ na życie milionów mieszkańców państw AKP; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że nieodpowiednie usługi zbierania odpadów i recyklingu, niebezpieczne składowiska odpadów i degradacja środowiska oraz, w konsekwencji, zagrożenia dla zdrowia, mają wpływ na życie milionów mieszkańców państw AKP;

| J. | mając na uwadze, że nieprawidłowe gospodarowanie odpadami spowalnia rozwój gospodarczy i społeczny państw AKP, w szczególności w slumsach; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że nieprawidłowe gospodarowanie odpadami spowalnia rozwój gospodarczy i społeczny państw AKP, w szczególności w slumsach;

| K. | mając na uwadze, że brak zdolności gospodarowania odpadami przemysłowymi i odpadami z gospodarstw domowych ma poważne negatywne skutki dla różnorodności biologicznej w państwach AKP, szczególnych ekosystemów tych państw oraz roślin i zwierząt korzystających z tych ekosystemów; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że brak zdolności gospodarowania odpadami przemysłowymi i odpadami z gospodarstw domowych ma poważne negatywne skutki dla różnorodności biologicznej w państwach AKP, szczególnych ekosystemów tych państw oraz roślin i zwierząt korzystających z tych ekosystemów;

| L. | mając na uwadze, że w niektórych państwach AKP, ze względu na brak odpowiednich technologii, zakaźne odpady medyczne i toksyczne odpady przemysłowe narażają osoby zajmujące się nimi na wiele różnorodnych zagrożeń; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że w niektórych państwach AKP, ze względu na brak odpowiednich technologii, zakaźne odpady medyczne i toksyczne odpady przemysłowe narażają osoby zajmujące się nimi na wiele różnorodnych zagrożeń;

| M. | mając na uwadze, że niezadowalające rozwiązania w zakresie gospodarowania odpadami, a także brak skutecznego i trwałego systemu gospodarowania odpadami, zwłaszcza na obszarach wiejskich, są przyczyną stałych problemów, takich jak niewydajne zbieranie odpadów, niski stopień przestrzegania zasad sortowania odpadów w społeczeństwie oraz niekontrolowane spalanie odpadów na otwartej przestrzeni; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że niezadowalające rozwiązania w zakresie gospodarowania odpadami, a także brak skutecznego i trwałego systemu gospodarowania odpadami, zwłaszcza na obszarach wiejskich, są przyczyną stałych problemów, takich jak niewydajne zbieranie odpadów, niski stopień przestrzegania zasad sortowania odpadów w społeczeństwie oraz niekontrolowane spalanie odpadów na otwartej przestrzeni;

| N. | mając na uwadze narażenie wysp regionu Pacyfiku na nieprzetworzone odpady, w szczególności odpady tworzyw sztucznych; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze narażenie wysp regionu Pacyfiku na nieprzetworzone odpady, w szczególności odpady tworzyw sztucznych;

| O. | mając na uwadze, że powszechne wyrzucanie odpadów do zbiorników wodnych i niekontrolowane wysypiska śmieci pogłębiają problem ogólnie niskiego poziomu higieny w państwach AKP; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że powszechne wyrzucanie odpadów do zbiorników wodnych i niekontrolowane wysypiska śmieci pogłębiają problem ogólnie niskiego poziomu higieny w państwach AKP;

| P. | mając na uwadze, że rozbieżność między polityką i przepisami a rzeczywistymi praktykami w zakresie gospodarowania odpadami w państwach AKP pogłębia się ze względu na utrzymujące się ograniczenia zdolności lub brak zakładów gospodarowania różnymi strumieniami odpadów; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że rozbieżność między polityką i przepisami a rzeczywistymi praktykami w zakresie gospodarowania odpadami w państwach AKP pogłębia się ze względu na utrzymujące się ograniczenia zdolności lub brak zakładów gospodarowania różnymi strumieniami odpadów;

| Q. | mając na uwadze, że zwiększa się globalna konsumpcja sprzętu elektrycznego i elektronicznego; mając ponadto na uwadze, że uwzględnienie pełnego cyklu życia sprzętu elektrycznego i elektronicznego stanowi zasadniczy element Agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że zwiększa się globalna konsumpcja sprzętu elektrycznego i elektronicznego; mając ponadto na uwadze, że uwzględnienie pełnego cyklu życia sprzętu elektrycznego i elektronicznego stanowi zasadniczy element Agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030;

| R. | mając na uwadze, że wiele miast w państwach członkowskich UE musiało w przeszłości stawić czoła wyzwaniom spowodowanym zwiększającym się wytwarzaniem odpadów oraz niewłaściwym gospodarowaniem tymi odpadami, ale zdołało uporać się z nimi dzięki połączeniu kampanii edukacyjnych oraz lepszych i właściwie egzekwowanych przepisów; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że wiele miast w państwach członkowskich UE musiało w przeszłości stawić czoła wyzwaniom spowodowanym zwiększającym się wytwarzaniem odpadów oraz niewłaściwym gospodarowaniem tymi odpadami, ale zdołało uporać się z nimi dzięki połączeniu kampanii edukacyjnych oraz lepszych i właściwie egzekwowanych przepisów;

| S. | mając na uwadze, że od lat 70. XX w. inne państwa, w tym niekiedy państwa UE, wywożą do państw AKP odpady niebezpieczne i toksyczne; mając na uwadze, że państwa wywożące tego rodzaju odpady należy uważać za odpowiedzialne tak samo jak państwa przywozu; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że od lat 70. XX w. inne państwa, w tym niekiedy państwa UE, wywożą do państw AKP odpady niebezpieczne i toksyczne; mając na uwadze, że państwa wywożące tego rodzaju odpady należy uważać za odpowiedzialne tak samo jak państwa przywozu;

| T. | mając na uwadze, że środowisko miejskie wytwarza takie rodzaje odpadów, które często mają poważne konsekwencje dla zdrowia ludzkiego i zrównoważenia środowiskowego; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że środowisko miejskie wytwarza takie rodzaje odpadów, które często mają poważne konsekwencje dla zdrowia ludzkiego i zrównoważenia środowiskowego;

| U. | mając na uwadze, że – jak stwierdzono już w rezolucji z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie niebieskiej gospodarki – zwiększenie wysiłków w dziedzinie gospodarowania odpadami, w szczególności w powiązaniu z zaleceniami światowego programu działania na rzecz ochrony środowiska morskiego, ma zasadnicze znaczenie dla utrzymania potencjału niebieskiej gospodarki, ponieważ zanieczyszczenie mórz wynika w znacznym stopniu z czynników lądowych, takich jak gromadzenie odpadów tworzyw sztucznych; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że – jak stwierdzono już w rezolucji z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie niebieskiej gospodarki – zwiększenie wysiłków w dziedzinie gospodarowania odpadami, w szczególności w powiązaniu z zaleceniami światowego programu działania na rzecz ochrony środowiska morskiego, ma zasadnicze znaczenie dla utrzymania potencjału niebieskiej gospodarki, ponieważ zanieczyszczenie mórz wynika w znacznym stopniu z czynników lądowych, takich jak gromadzenie odpadów tworzyw sztucznych;

| V. | mając na uwadze, że cele niebieskiej gospodarki wskazane w rezolucji Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE z dnia 20 grudnia 2017 r. dotyczą przede wszystkim ochrony środowiska przez działania prowadzone wspólnie przez państwa AKP i podmioty prywatne w różnych sektorach, w tym przez należyte i zrównoważone gospodarowanie odpadami; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że cele niebieskiej gospodarki wskazane w rezolucji Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE z dnia 20 grudnia 2017 r. dotyczą przede wszystkim ochrony środowiska przez działania prowadzone wspólnie przez państwa AKP i podmioty prywatne w różnych sektorach, w tym przez należyte i zrównoważone gospodarowanie odpadami;

| W. | mając na uwadze, że katastrofy naturalne, takie jak trzęsienia ziemi i huragany, często nawiedzające państwa AKP – których natężenie, jeśli chodzi o huragany, może jedynie wzrosnąć wskutek zmiany klimatu – mogą prowadzić do powstawania dużych ilości odpadów, co może powodować bezprecedensowe zagrożenia dla zdrowia ludności; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że katastrofy naturalne, takie jak trzęsienia ziemi i huragany, często nawiedzające państwa AKP – których natężenie, jeśli chodzi o huragany, może jedynie wzrosnąć wskutek zmiany klimatu – mogą prowadzić do powstawania dużych ilości odpadów, co może powodować bezprecedensowe zagrożenia dla zdrowia ludności;

| X. | mając na uwadze, że urbanizacja i nieprawidłowe gospodarowanie odpadami są również czynnikami zanieczyszczenia oceanów, a w konsekwencji oddziałują na lokalną działalność związaną z zasobami morskimi (rybołówstwo, turystyka); |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że urbanizacja i nieprawidłowe gospodarowanie odpadami są również czynnikami zanieczyszczenia oceanów, a w konsekwencji oddziałują na lokalną działalność związaną z zasobami morskimi (rybołówstwo, turystyka);

| Y. | mając na uwadze, że szybko wzrastające wykorzystanie technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz duża rotacja w technologii, zwłaszcza w przypadku komputerów i telefonów komórkowych, powodują powstawanie coraz większych strumieni odpadów elektronicznych, w szczególności odpadów metali ziem rzadkich i odpadów niebezpiecznych, do gospodarowania którymi w sposób zrównoważony nie istnieją jeszcze wystarczające zdolności, w związku z czym gromadzi się je na wysypiskach wraz z odpadami komunalnymi; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że szybko wzrastające wykorzystanie technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz duża rotacja w technologii, zwłaszcza w przypadku komputerów i telefonów komórkowych, powodują powstawanie coraz większych strumieni odpadów elektronicznych, w szczególności odpadów metali ziem rzadkich i odpadów niebezpiecznych, do gospodarowania którymi w sposób zrównoważony nie istnieją jeszcze wystarczające zdolności, w związku z czym gromadzi się je na wysypiskach wraz z odpadami komunalnymi;

| Z. | mając na uwadze, że tempo wysiłków na rzecz poprawy sytuacji jest zbyt wolne w stosunku do tempa urbanizacji i wzrostu liczby ludności; mając na uwadze, że ilość odpadów na osobę rośnie wraz ze wzrostem gospodarki; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że tempo wysiłków na rzecz poprawy sytuacji jest zbyt wolne w stosunku do tempa urbanizacji i wzrostu liczby ludności; mając na uwadze, że ilość odpadów na osobę rośnie wraz ze wzrostem gospodarki;

| AA. | mając na uwadze, że wykorzystywanie tworzyw sztucznych jest jednym z najważniejszych problemów w strefach przybrzeżnych i na wyspach, jak przypomniano na konferencji ONZ w sprawie oceanów w czerwcu 2017 r.; |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że wykorzystywanie tworzyw sztucznych jest jednym z najważniejszych problemów w strefach przybrzeżnych i na wyspach, jak przypomniano na konferencji ONZ w sprawie oceanów w czerwcu 2017 r.;

| BB. | mając na uwadze, że ostatecznie odpowiedzialne za zapewnienie odpowiednich usług gospodarowania odpadami są organy publiczne, a podstawową metodą gospodarowania odpadami w państwach AKP jest „zbiórka na wezwanie”, którą zarządzają organy miejskie; |
| --- | --- |

BB.

mając na uwadze, że ostatecznie odpowiedzialne za zapewnienie odpowiednich usług gospodarowania odpadami są organy publiczne, a podstawową metodą gospodarowania odpadami w państwach AKP jest „zbiórka na wezwanie”, którą zarządzają organy miejskie;

| CC. | mając na uwadze, że w wielu państwach AKP systemy gospodarowania odpadami mają ograniczone możliwości rozwoju w związku z małą wiedzą specjalistyczną na temat alternatyw polegających na selektywnym zbieraniu odpadów oraz z wysokim kosztem zbierania odpadów zmieszanych, co ogranicza możliwości ponownego wykorzystywania, recyklingu i przekształcania odpadów; |
| --- | --- |

CC.

mając na uwadze, że w wielu państwach AKP systemy gospodarowania odpadami mają ograniczone możliwości rozwoju w związku z małą wiedzą specjalistyczną na temat alternatyw polegających na selektywnym zbieraniu odpadów oraz z wysokim kosztem zbierania odpadów zmieszanych, co ogranicza możliwości ponownego wykorzystywania, recyklingu i przekształcania odpadów;

| DD. | mając na uwadze, że przepisy lokalne w większości miejscowości w państwach AKP odpowiedzialnością za gospodarowanie odpadami obarczają gminy, które nie są wystarczająco wyposażone do zbierania i unieszkodliwiania odpadów, i że przepisy te stanowią barierę dla inwestycji sektora prywatnego w gospodarowanie odpadami; |
| --- | --- |

DD.

mając na uwadze, że przepisy lokalne w większości miejscowości w państwach AKP odpowiedzialnością za gospodarowanie odpadami obarczają gminy, które nie są wystarczająco wyposażone do zbierania i unieszkodliwiania odpadów, i że przepisy te stanowią barierę dla inwestycji sektora prywatnego w gospodarowanie odpadami;

| EE. | mając na uwadze, że należy zachęcać podmioty nieformalne, wywodzące się spośród lokalnych podmiotów społeczeństwa obywatelskiego i działające w dziedzinie gospodarowania odpadami, do uregulowania statusu, oraz należy ustanowić formalne ramy działalności tych podmiotów, tak aby mogły w pełni i oficjalnie uczestniczyć w tej działalności gospodarczej; |
| --- | --- |

EE.

mając na uwadze, że należy zachęcać podmioty nieformalne, wywodzące się spośród lokalnych podmiotów społeczeństwa obywatelskiego i działające w dziedzinie gospodarowania odpadami, do uregulowania statusu, oraz należy ustanowić formalne ramy działalności tych podmiotów, tak aby mogły w pełni i oficjalnie uczestniczyć w tej działalności gospodarczej;

| FF. | mając na uwadze, że w niektórych przypadkach pojawienie się operatorów z sektora prywatnego poprawiło zbieranie odpadów stałych; mając jednak na uwadze, że w pierwszej kolejności zbieraniem odpadów powinny zajmować się organy publiczne posiadające odpowiednie środki finansowe; |
| --- | --- |

FF.

mając na uwadze, że w niektórych przypadkach pojawienie się operatorów z sektora prywatnego poprawiło zbieranie odpadów stałych; mając jednak na uwadze, że w pierwszej kolejności zbieraniem odpadów powinny zajmować się organy publiczne posiadające odpowiednie środki finansowe;

| GG. | mając na uwadze, że recykling może ulepszyć środowisko miejskie, a jednocześnie stworzyć możliwości zarobkowe i podnieść stopę życiową; |
| --- | --- |

GG.

mając na uwadze, że recykling może ulepszyć środowisko miejskie, a jednocześnie stworzyć możliwości zarobkowe i podnieść stopę życiową;

| HH. | mając na uwadze, że kompleksowe praktyki w zakresie gospodarowania odpadami na szczeblu krajowym i lokalnym ograniczają szkodliwe skutki dla zdrowia ludzkiego oraz ułatwiają służbie zdrowia poradzenie sobie z kosztami takich problemów; |
| --- | --- |

HH.

mając na uwadze, że kompleksowe praktyki w zakresie gospodarowania odpadami na szczeblu krajowym i lokalnym ograniczają szkodliwe skutki dla zdrowia ludzkiego oraz ułatwiają służbie zdrowia poradzenie sobie z kosztami takich problemów;

| II. | mając na uwadze, że wprowadzenie w życie i egzekwowanie przepisów i konwencji w dziedzinie odpadów napotyka poważne trudności w postaci braku dobrych rządów i przejrzystości, a w niektórych przypadkach powszechnej korupcji; |
| --- | --- |

II.

mając na uwadze, że wprowadzenie w życie i egzekwowanie przepisów i konwencji w dziedzinie odpadów napotyka poważne trudności w postaci braku dobrych rządów i przejrzystości, a w niektórych przypadkach powszechnej korupcji;

| 1. | apeluje do UE i społeczności międzynarodowej o czynne wspieranie rozwoju krajowych strategii gospodarowania odpadami i gospodarki o obiegu zamkniętym przez odpowiednie finansowanie i monitorowanie, budowanie zdolności krajowych w krajach o niskim i średnim dochodzie oraz przez oferowanie pomocy, w tym technicznej i administracyjnej wiedzy specjalistycznej, w szczególności w celu zapewnienia wszystkim dostępu do podstawowych usług związanych z odpadami, powstrzymania niekontrolowanego wyrzucania i spalania odpadów, poddania odpadów niebezpiecznych kontroli oraz skupienia się na zapobieganiu powstawaniu odpadów (podejście polegające na zmniejszaniu ilości odpadów, ponownym ich wykorzystywaniu i recyklingu); zachęca władze krajowe, aby z pomocą Unii Europejskiej stworzyły odpowiednią strategię w celu tworzenia miejsc pracy przez specjalne szkolenia; |
| --- | --- |

1.

| 2. | podkreśla, że aby wszelkie przepisy w sprawie odpadów odnosiły jak największy skutek, istotne znaczenie ma zapewnienie nastawienia, w którym głównymi priorytetami są zapobieganie powstawaniu odpadów, ograniczanie wytwarzania odpadów i ich zbieranie; zaleca, by w tym celu realizowano kampanie uświadamiające i edukacyjne w szkołach i ogólnie wśród dzieci; |
| --- | --- |

2.

| 3. | podkreśla, że według danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) zanieczyszczenie środowiska jest przyczyną ponad 12,6 mln zgonów rocznie, a liczba ta zdecydowanie wzrośnie w nadchodzących latach w związku z wyżem demograficznym w Afryce; |
| --- | --- |

3.

| 4. | przypomina, że ostateczna odpowiedzialność za zapewnienie odpowiednich usług gospodarowania odpadami spoczywa na organach publicznych; wzywa państwa AKP, by w niezbędnych przypadkach utworzyły ministerstwa rozwoju obszarów miejskich oraz środowiska, które będą realizować politykę rozwoju obszarów miejskich i przygotowywać strategiczne plany rozwoju obszarów miejskich oraz plany działania w zakresie środowiska w ścisłym partnerstwie ze społecznościami lokalnymi; podkreśla, że przekształcenie polityki gospodarowania odpadami w politykę gospodarowania zasobami wiąże się ze ścisłą współpracą na wszystkich szczeblach sprawowania rządów, szczególnie z samorządami terytorialnymi, jak również z aktywnym wsparciem sektora nieformalnego; |
| --- | --- |

4.

| 5. | podkreśla, że najbardziej wymierne rezultaty można osiągnąć na szczeblu lokalnym, przez połączenie lokalnych przepisów oraz przystosowanych do lokalnych warunków systemów zbierania odpadów i zapobiegania ich powstawaniu, przy uwzględnieniu udziału obywateli; przypomina, że krajowy szczebel zarządzania powinien wspomagać te obszary lokalne, którym często niedofinansowanie i niedostateczne wyposażenie uniemożliwia wypełnianie obowiązków; |
| --- | --- |

5.

| 6. | wzywa UE, by opracowała dla swoich firm zasady skutecznego partnerstwa związanego z zarządzaniem środowiskowym oraz odpowiedzialnego i zrównoważonego inwestowania w państwach AKP przez uwzględnienie wpływu tych inwestycji na wytwarzanie odpadów, a także uwzględnienie możliwości ponownego wykorzystania lub recyklingu powstałych odpadów; podkreśla również potrzebę wykorzystania programów recyklingu na małą skalę w przedsiębiorstwach przy jednoczesnym wyeliminowaniu niebezpiecznych praktyk roboczych; uważa, że przedsiębiorstwa powinny posiadać plan działania w odniesieniu do metody gospodarowania wytwarzanymi odpadami w celu wdrożenia strategii gospodarowania w ramach projektów inwestycyjnych; |
| --- | --- |

6.

| 7. | podkreśla, że gwałtowne tempo innowacji, miniaturyzacji i zastępowania urządzeń, zwłaszcza w odniesieniu do produktów związanych z technologiami informacyjno-komunikacyjnymi (ICT) oraz urządzeń konsumenckich, napędza wzrost ilości zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego; wyraża zaniepokojenie faktem, że niewłaściwy oraz nielegalny handel zużytym sprzętem elektrycznym i elektronicznym nagminnie występuje w większości krajów rozwijających się, niezależnie od ewentualnego istnienia krajowych przepisów w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego; apeluje o bardziej skoordynowane podejście, by wykorzystać w pełni potencjał zapobiegania powstawaniu odpadów w postaci zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, a także gromadzenia oraz przetwarzania tych opadów w skali globalnej; ponadto wzywa UE i państwa AKP do szerszych kontaktów z sektorem prywatnym w celu zajęcia się kwestią odpowiedzialności przedsiębiorstw w dziedzinie produkcji sprzętu elektrycznego i elektronicznego, szczególnie na wczesnych etapach cyklu życia sprzętu, takich jak nabywanie surowców, projektowanie i produkcja, jak również naprawa, ponowne wykorzystanie i modernizacja tego sprzętu; |
| --- | --- |

7.

| 8. | przypomina, że niezbierane odpady stanowią poważny problem z zakresu zdrowia publicznego w krajach rozwijających się, szczególnie w odniesieniu do dzieci żyjących w gospodarstwach domowych nieobjętych usługami zbierania odpadów, a zatkana kanalizacja powoduje nasilenie powodzi i rozprzestrzenianie się chorób zakaźnych; wyraża zaniepokojenie wpływem na zdrowie i środowisko wyrzucania i spalania odpadów na otwartej przestrzeni (poważne zanieczyszczenie gleby oraz zanieczyszczenie wody słodkiej, wody gruntowej i mórz; lokalne zanieczyszczenie powietrza i zmiana klimatu); podkreśla fakt, że zgodnie z prognozą dotyczącą globalnego gospodarowania odpadami opracowaną przez UNEP (2015 r.) koszty zaniechania działań w krajach rozwijających (w zakresie opieki zdrowotnej, utraty produktywności, szkód powodziowych, kosztów usuwania zanieczyszczeń itd.) 5–10-krotnie przekraczają koszty finansowe na osobę należytego gospodarowania odpadami; w tym kontekście apeluje do Komisji, by dostarczała odpowiednich zachęt do publicznych inwestycji w bezpieczne dla środowiska gospodarowanie strumieniami odpadów w państwach AKP; podkreśla, że wszelkie zachęty dla zintensyfikowania kontaktów z sektorem prywatnym powinny promować zrównoważoność, tworzenie miejsc pracy przy zachowaniu pełnych praw i tworzenie dobrobytu gwarantującego zrównoważony rozwój; uważa, że zachęty do inwestycji mogą obejmować obniżenie składek, zwolnienia podatkowe, zachęty do zatrudniania, w szczególności osób młodych, i szkolenie personelu, a także wymianę dobrych praktyk; |
| --- | --- |

8.

| 9. | zachęca Komisję do wdrażania, we współpracy z państwami AKP, kampanii informacyjnych w dziedzinie segregacji odpadów i odpowiedzialnego korzystania z toreb z tworzywa sztucznego, przede wszystkim poprzez programy edukacji szkolnej; |
| --- | --- |

9.

| 10. | przypomina, że opracowanie krajowych strategii gospodarowania odpadami powinno uwzględniać lokalne systemy i różnorodność biologiczną, które mają istotną wartość ekologiczną, kulturową oraz estetyczną i od których w nadmiernym stopniu zależą pożywienie, zasoby wodne, ochrona zdrowia i turystyka w państwach AKP; |
| --- | --- |

10.

| 11. | z niepokojem odnotowuje, że według UNEP i Interpolu nielegalny handel odpadami niebezpiecznymi jest jednym z pięciu głównych obszarów przestępczości przeciwko środowisku; apeluje do tych państw AKP, które jeszcze nie podpisały tych aktów prawnych, o podpisanie Konwencji bazylejskiej (13), Konwencji z Bamako (14), Konwencji sztokholmskiej (15) i rotterdamskiej (16), oraz ogólnie do państw AKP, by rozpoczęły wprowadzanie skutecznych przepisów, które zakażą przywozu i wywozu odpadów niebezpiecznych, by karały za nieuporządkowane wyrzucanie tych odpadów oraz traktowały nielegalny handel odpadami jako przestępstwo; apeluje do UE i państw członkowskich o zwiększenie części oficjalnej pomocy rozwojowej przydzielonej na reformę zarządzania i sektora sądownictwa w celu zwalczania przestępstw przeciwko środowisku i zapobiegania im, zwłaszcza w krajach rozwijających się; |
| --- | --- |

11.

| 12. | apeluje do tych państw AKP, które jeszcze tego nie uczyniły, o wprowadzenie formalnego zakazu przywozu, produkcji i sprzedaży na ich terytorium toreb z tworzywa sztucznego nieulegających biodegradacji, które są bardzo szkodliwe dla środowiska; |
| --- | --- |

12.

| 13. | wzywa państwa AKP, Unię Europejską i społeczność międzynarodową, aby nasiliły wysiłki na rzecz wdrożenia zaleceń zawartych w światowym programie działania na rzecz ochrony środowiska morskiego, przy zachowaniu potencjału niebieskiej gospodarki, tak aby stopniowo ograniczać zagrożenia dla źródeł utrzymania w nadbrzeżnych państwach AKP, zwłaszcza w małych państwach wyspiarskich, których przetrwanie w dużej mierze zależy od tego sektora, oraz aby wsparły krajowe plany rozwoju społeczno-gospodarczego na rzecz zrównoważoności tych państw; |
| --- | --- |

13.

| 14. | podkreśla konieczność wprowadzenia sankcji o naprawdę odstraszającym charakterze i stosowania ich w celu zniechęcenia do naruszania przepisów; |
| --- | --- |

14.

| 15. | wzywa państwa AKP, by opracowały strategie zintegrowanego gospodarowania odpadami, które umożliwią regularne przeprowadzanie przeglądów i monitorowanie odpowiednich systemów gospodarowania odpadami; wzywa UE i inne odpowiednie organizacje międzynarodowe, by opracowały ad hoc wymierne kryteria dla poszczególnych krajów, służące państwom AKP jako narzędzie do poprawy ich systemów gospodarowania odpadami; zaleca publikowanie rocznych sprawozdań z gospodarowania odpadami umożliwiających ocenę wdrożonych narzędzi wsparcia i pomocy pod względem uzyskanych wyników; |
| --- | --- |

15.

| 16. | zachęca państwa AKP, aby wykorzystywały środki i zasoby do uruchamiania projektów pilotażowych, szczególnie dotyczących doskonałości w gospodarowaniu odpadami w celu stworzenia powtarzalnego modelu do wykorzystania w innych dziedzinach; |
| --- | --- |

16.

| 17. | wzywa państwa AKP do inwestowania w kształcenie w dziedzinie recyklingu i higieny, a także w szkolenie lokalnych pracowników w zakresie bezpiecznego i przyjaznego dla środowiska gospodarowania odpadami; zachęca również, aby informacje te przekazywać nie tylko pracownikom, ale również ogółowi społeczeństwa, poczynając od dzieci w szkołach, w celu zwiększenia świadomości społecznej co do konieczności stosowania zrównoważonego podejścia w dziedzinie środowiska i polityki przetwarzania odpadów; |
| --- | --- |

17.

| 18. | potwierdza znaczenie codziennych, prostych działań związanych z przetwarzaniem odpadów; apeluje do państw AKP o inwestowanie w prostą, trwałą infrastrukturę na szczeblu gmin w celu zapewnienia tym lokalnym społecznościom i wspólnotom możliwości lepszego gospodarowania odpadami oraz wykorzystania produktów ubocznych pochodzących z takiej infrastruktury; |
| --- | --- |

18.

| 19. | zwraca się do UE, by udzieliła pomocy technicznej, finansowej i logistycznej państwom AKP oraz podzieliła się z nimi specjalistyczną wiedzą z zakresu gospodarowania odpadami i gospodarki o obiegu zamkniętym, w celu rozpowszechniania sprawdzonych praktyk i wiedzy fachowej, a także wspierania transferu technologii, materiałów technicznych i sprzętu, w tym w dziedzinie tworzyw sztucznych i odpadów promieniotwórczych, biologicznych, chemicznych i biomedycznych; |
| --- | --- |

19.

| 20. | przypomina o pozytywnym wpływie, jaki mogą mieć partnerstwa między UE i państwami AKP na wymianę najlepszych praktyk i zachęca burmistrzów oraz samorządy terytorialne do aktywnego dążenia do nawiązywania nowych partnerstw oraz zacieśnienia już istniejących; |
| --- | --- |

20.

| 21. | zachęca organizacje społeczeństwa obywatelskiego zaangażowane w działania na rzecz środowiska i oszczędne gospodarowanie zasobami w UE i państwach AKP do nawiązywania partnerstw, opracowywania wspólnych programów oraz dzielenia się wiedzą; |
| --- | --- |

21.

| 22. | zwraca się do UE, by podzieliła się z państwami AKP specjalistyczną wiedzą z zakresu technologii recyklingu odpadów, w szczególności tworzyw sztucznych i aluminium; |
| --- | --- |

22.

| 23. | zachęca Unię Europejską, by we współpracy z państwami AKP sporządziła wykaz miejsc i obszarów geograficznych, gdzie sytuacja w dziedzinie gospodarowania odpadami wydaje się być kwestią wrażliwszą, aby opracować wydajną i skuteczną strategię działania; |
| --- | --- |

23.

| 24. | wzywa państwa AKP do szybkiego utworzenia regionalnego systemu reagowania na sytuacje nadzwyczajne, aby umożliwić należyte zarządzanie odpadami i dostęp do urządzeń sanitarnych w przypadku kryzysów humanitarnych, takich jak konflikty czy katastrofy naturalne, co pozwali tym państwom na szybki powrót do normalności; |
| --- | --- |

24.

| 25. | przypomina, że gospodarowanie odpadami zależne jest od dobrych rządów oraz podkreśla, że poprawa gospodarowania odpadami i zasobami powinna stanowić element strategii łagodzenia zmiany klimatu; zwraca się do państw AKP o utworzenie platform współpracy z zainteresowanymi stronami oraz organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, aby udoskonalić podejście polegające na zmniejszaniu ilości odpadów, ponownym ich wykorzystywaniu i recyklingu; wzywa ponadto do utworzenia podobnych platform wspierających współpracę między AKP i państwami członkowskimi UE; |
| --- | --- |

25.

| 26. | przypomina, że przyjazne dla środowiska inicjatywy odzyskiwania energii z opadów mogą pomóc w rozwiązaniu zarówno kwestii odpadów, jak i ubóstwa energetycznego; zachęca państwa AKP i UE do ściślejszej współpracy w tej kwestii przez tworzenie programów skutecznego zbierania odpadów pod kątem zapewnienia surowca dla zakładów wytwarzających energię; |
| --- | --- |

26.

| 27. | podkreśla potrzebę promowania odzysku energii z odpadów; przypomina, że składowiska odpadów są głównym źródłem metanu, gazu cieplarnianego o mocnym działaniu; przypomina, że systemy produkcji biogazu polegają na uzdatnianiu odpadów organicznych w celu wytworzenia biogazu i uzupełnienia podaży energii, przy jednoczesnym ograniczaniu uwalniania do atmosfery gazów, które są niebezpieczne dla zdrowia; zaleca zatem, by ułatwiano i finansowano adaptowanie takich technologii do wykorzystania w szczególności na zdegradowanych obszarach podmiejskich; |
| --- | --- |

27.

| 28. | zobowiązuje swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji Radzie Ministrów AKP, Parlamentowi Europejskiemu, Komisji Europejskiej, Radzie Europejskiej, Unii Afrykańskiej, Parlamentowi Panafrykańskiemu, parlamentom regionalnym i narodowym państw AKP i państw członkowskich UE oraz organizacjom regionalnym państw AKP. |
| --- | --- |

28.

---

(1)  Przyjęta przez Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE w dniu 20 czerwca 2018 r. w Brukseli (Belgia).

(2)  Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3.

(3)  Dz.U. L 365 z 19.12.2014, s. 89.

(4)  Dz.U. L 370 z 30.12.2014, s. 44.

(5)  http://ec.europa.eu/environment/waste/studies/pdf/study.pdf

(6)  http://ec.europa.eu/environment/waste/studies/pdf/plastics.pdf

(7)  Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3.

(8)  Dz.U. L 190 z 12.7.2006, s. 1.

(9)  Dz.U. L 332 z 28.12.2000, s. 81.

(10)  Dz.U. L 226 z 6.9.2000, s. 3.

(11)  Dz.U. L 182 z 16.7.1999, s. 1.

(12)  http://www.europarl.europa.eu/intcoop/acp/2014_mauritius/pdf/un_habitat_presentation_en.pdf

(13)  http://www.basel.int/Portals/4/Basel %20Convention/docs/text/BaselConventionText-e.pdf

(14)  https://au.int/sites/default/files/treaties/7774-treaty-0015_-_bamako_convention_on_hazardous_wastes_e.pdf

(15)  http://www.pops.int/Portals/0/download.aspx?d=UNEP-POPS-TREATY-NOTIF-CN681-2015.En.pdf

(16)  http://www.pic.int/Portals/5/download.aspx?d=UNEP-FAO-RC-CONVTEXT-2015.English.pdf

---

| 15.11.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 415/18 |
| --- | --- | --- | --- |

15.11.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 415/18

---

REZOLUCJA (1)

w sprawie pilnego charakteru nowych środków walki z międzynarodowym terroryzmem

(2018/C 415/04)

Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE,

| — | na posiedzeniu w Brukseli (Belgia) w dniach 18–20 czerwca 2018 r., |
| --- | --- |

—

na posiedzeniu w Brukseli (Belgia) w dniach 18–20 czerwca 2018 r.,

| — | uwzględniając art. 18 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 18 ust. 2 Regulaminu,

| — | uwzględniając umowę z Kotonu z 2000 r., a także jej przeglądy z 2005 r. i 2010 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając umowę z Kotonu z 2000 r., a także jej przeglądy z 2005 r. i 2010 r.,

| — | uwzględniając wspólną deklarację z 5. szczytu UE–Unia Afrykańska w Abidżanie (Republika Wybrzeża Kości Słoniowej) z dnia 30 listopada 2017 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólną deklarację z 5. szczytu UE–Unia Afrykańska w Abidżanie (Republika Wybrzeża Kości Słoniowej) z dnia 30 listopada 2017 r.,

| — | uwzględniając zalecenie Parlamentu Europejskiego z dnia 1 marca 2018 r. dla Rady, Komisji oraz wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w sprawie odcięcia dżihadystów od źródeł dochodu – walka z finansowaniem terroryzmu (2017/2203(INI)), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Parlamentu Europejskiego z dnia 1 marca 2018 r. dla Rady, Komisji oraz wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w sprawie odcięcia dżihadystów od źródeł dochodu – walka z finansowaniem terroryzmu (2017/2203(INI)),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/541 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie zwalczania terroryzmu i zastępującą decyzję ramową Rady 2002/475/WSiSW oraz zmieniającą decyzję Rady 2005/671/WSiSW (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/541 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie zwalczania terroryzmu i zastępującą decyzję ramową Rady 2002/475/WSiSW oraz zmieniającą decyzję Rady 2005/671/WSiSW (2),

| — | uwzględniając strategię UE w dziedzinie walki z terroryzmem, przyjętą przez Radę w 2005 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając strategię UE w dziedzinie walki z terroryzmem, przyjętą przez Radę w 2005 r.,

| — | uwzględniając zrewidowaną unijną strategię walki z radykalizacją postaw i werbowaniem terrorystów, przyjętą przez Radę ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych na posiedzeniu w dniu 19 maja 2014 r. oraz zatwierdzoną przez Radę w dniach 5 i 6 czerwca 2014 r. (9956/14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zrewidowaną unijną strategię walki z radykalizacją postaw i werbowaniem terrorystów, przyjętą przez Radę ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych na posiedzeniu w dniu 19 maja 2014 r. oraz zatwierdzoną przez Radę w dniach 5 i 6 czerwca 2014 r. (9956/14),

| — | uwzględniając ramy zwalczania terroryzmu przez Unię Afrykańską, w tym konwencję Organizacji Jedności Afrykańskiej/Unii Afrykańskiej w sprawie zapobiegania terroryzmowi i walki z terroryzmem, przyjętą w lipcu 1999 r., oraz dodatkowy protokół do niej, przyjęty w lipcu 2004 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając ramy zwalczania terroryzmu przez Unię Afrykańską, w tym konwencję Organizacji Jedności Afrykańskiej/Unii Afrykańskiej w sprawie zapobiegania terroryzmowi i walki z terroryzmem, przyjętą w lipcu 1999 r., oraz dodatkowy protokół do niej, przyjęty w lipcu 2004 r.,

| — | mając na uwadze rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ 2396 (2017), 2395 (2017) i 2178 (2014), a także inne rezolucje dotyczące zwalczania terroryzmu, |
| --- | --- |

—

mając na uwadze rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ 2396 (2017), 2395 (2017) i 2178 (2014), a także inne rezolucje dotyczące zwalczania terroryzmu,

| — | uwzględniając globalną strategię zwalczania terroryzmu przyjętą przez Organizację Narodów Zjednoczonych z 2006 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając globalną strategię zwalczania terroryzmu przyjętą przez Organizację Narodów Zjednoczonych z 2006 r.,

| — | uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ 70/291 z 2016 r. w sprawie piątej rewizji globalnej strategii zwalczania terroryzmu przyjętej przez Organizację Narodów Zjednoczonych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ 70/291 z 2016 r. w sprawie piątej rewizji globalnej strategii zwalczania terroryzmu przyjętej przez Organizację Narodów Zjednoczonych,

| — | uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ 71/291 z dnia 15 czerwca 2017 r. ustanawiającą biuro ONZ ds. zwalczania terroryzmu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ 71/291 z dnia 15 czerwca 2017 r. ustanawiającą biuro ONZ ds. zwalczania terroryzmu,

| — | uwzględniając wniosek dotyczący kompleksowych międzynarodowych ram zwalczania treści rozpowszechnianych przez terrorystów z dnia 28 kwietnia 2017 r. (S/2017/375), opracowany przez Komitet Antyterrorystyczny ONZ, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek dotyczący kompleksowych międzynarodowych ram zwalczania treści rozpowszechnianych przez terrorystów z dnia 28 kwietnia 2017 r. (S/2017/375), opracowany przez Komitet Antyterrorystyczny ONZ,

| — | uwzględniając Agendę na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w dniu 25 września 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Agendę na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w dniu 25 września 2015 r.,

| — | uwzględniając Konwencję Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi (14445/2017), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi (14445/2017),

| — | uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów, przyjętą w czerwcu 1981 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów, przyjętą w czerwcu 1981 r.,

| — | uwzględniając Kartę praw podstawowych UE, art. 2, 3 i 6 Traktatu o Unii Europejskiej oraz odpowiednie artykuły Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę praw podstawowych UE, art. 2, 3 i 6 Traktatu o Unii Europejskiej oraz odpowiednie artykuły Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

| A. | mając na uwadze, że w ostatnich latach w szeregu państw Afryki i UE doszło do aktów terrorystycznych, których skutkiem były liczne ofiary śmiertelne, w związku z czym akty te stanowią wspólne wyzwanie zarówno dla UE, jak i dla państw AKP; mając na uwadze, że akt terrorystyczny jest przestępstwem i nie da się go usprawiedliwić, bez względu na motywację; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że w ostatnich latach w szeregu państw Afryki i UE doszło do aktów terrorystycznych, których skutkiem były liczne ofiary śmiertelne, w związku z czym akty te stanowią wspólne wyzwanie zarówno dla UE, jak i dla państw AKP; mając na uwadze, że akt terrorystyczny jest przestępstwem i nie da się go usprawiedliwić, bez względu na motywację;

| B. | mając na uwadze, że zagrożenie terrorystyczne dla społeczeństw europejskich i społeczeństw państw AKP w dużej części stwarzają rodzimi terroryści, nie zaś osoby zza granicy; mając na uwadze, że nie istnieje potwierdzony związek między terroryzmem a migracją; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że zagrożenie terrorystyczne dla społeczeństw europejskich i społeczeństw państw AKP w dużej części stwarzają rodzimi terroryści, nie zaś osoby zza granicy; mając na uwadze, że nie istnieje potwierdzony związek między terroryzmem a migracją;

| C. | mając na uwadze, że 90 % wszystkich ataków terrorystycznych miało miejsce w krajach uczestniczących w konfliktach siłowych, przy czym sytuację pogarsza powszechny dostęp do broni; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że 90 % wszystkich ataków terrorystycznych miało miejsce w krajach uczestniczących w konfliktach siłowych, przy czym sytuację pogarsza powszechny dostęp do broni;

| D. | mając na uwadze, że w 2017 r. w samej Afryce miało miejsce ok. 1,8 tys. ataków terrorystycznych, z czego połowy dopuściła się grupa terrorystyczna Asz-Szabab; mając na uwadze, że po poniesieniu poważnych strat w Iraku i Syrii ISIS poszukuje nowych pól walki na kontynencie afrykańskim; mając na uwadze, że Al-Kaida intensyfikuje rozwój sieci w Afryce Zachodniej i Środkowej, zwłaszcza w Nigrze, Burkina Faso i Nigerii; mając na uwadze, że zdecydowaną większość ofiar ataków dokonywanych przez dżihadystów stanowią muzułmanie; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w 2017 r. w samej Afryce miało miejsce ok. 1,8 tys. ataków terrorystycznych, z czego połowy dopuściła się grupa terrorystyczna Asz-Szabab; mając na uwadze, że po poniesieniu poważnych strat w Iraku i Syrii ISIS poszukuje nowych pól walki na kontynencie afrykańskim; mając na uwadze, że Al-Kaida intensyfikuje rozwój sieci w Afryce Zachodniej i Środkowej, zwłaszcza w Nigrze, Burkina Faso i Nigerii; mając na uwadze, że zdecydowaną większość ofiar ataków dokonywanych przez dżihadystów stanowią muzułmanie;

| E. | mając na uwadze, że organizacje terrorystyczne działające w regionie Sahelu korzystają z niestabilności tamtejszych państw oraz z długości i nieszczelności granic, które ułatwiają dostęp do libijskich arsenałów broni; mając na uwadze, że nie można przywrócić pokoju w regionie bez przywrócenia struktur państwa, porządku społecznego i ogólnej stabilności w Libii; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że organizacje terrorystyczne działające w regionie Sahelu korzystają z niestabilności tamtejszych państw oraz z długości i nieszczelności granic, które ułatwiają dostęp do libijskich arsenałów broni; mając na uwadze, że nie można przywrócić pokoju w regionie bez przywrócenia struktur państwa, porządku społecznego i ogólnej stabilności w Libii;

| F. | mając na uwadze, że najbardziej narażone na terroryzm są kobiety i dzieci, przy czym dzieci cierpią w stopniu nieproporcjonalnym; mając na uwadze niezliczone przypadki gwałtów oraz uprowadzeń dzieci i wcielania ich do formacji zbrojnych, a także radykalizacji dzieci i kobiet; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że najbardziej narażone na terroryzm są kobiety i dzieci, przy czym dzieci cierpią w stopniu nieproporcjonalnym; mając na uwadze niezliczone przypadki gwałtów oraz uprowadzeń dzieci i wcielania ich do formacji zbrojnych, a także radykalizacji dzieci i kobiet;

| G. | mając na uwadze, że coraz większa mobilność kapitału, nowe trendy w dziedzinie finansów, takie jak kryptowaluty i finansowanie społecznościowe, luki w prawie podatkowym i celnym oraz brak wymogów dotyczących należytej staranności w handlu światowym umożliwiły siatkom terrorystycznym gromadzenie majątku i kontynuację działalności; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że coraz większa mobilność kapitału, nowe trendy w dziedzinie finansów, takie jak kryptowaluty i finansowanie społecznościowe, luki w prawie podatkowym i celnym oraz brak wymogów dotyczących należytej staranności w handlu światowym umożliwiły siatkom terrorystycznym gromadzenie majątku i kontynuację działalności;

| H. | mając na uwadze, że zmiana klimatu przyczynia się do coraz poważniejszych niedoborów wody, żywności i innych zasobów, co wywołuje konflikty o ziemię, pogłębia ubóstwo i stwarza warunki dla rozwoju terroryzmu; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że zmiana klimatu przyczynia się do coraz poważniejszych niedoborów wody, żywności i innych zasobów, co wywołuje konflikty o ziemię, pogłębia ubóstwo i stwarza warunki dla rozwoju terroryzmu;

| I. | mając na uwadze wzrost liczby „zagranicznych bojowników”; mając na uwadze, że tysiące cudzoziemców odbyły podróż w celu dołączenia do grup terrorystycznych i wzięcia udziału w konfliktach; mając na uwadze, że w obliczu nieuchronnej utraty przez ISIS terytorium kontrolowanego przez tę organizację prawdopodobnie wiele takich osób będzie dążyć do powrotu do swoich krajów pochodzenia; mając na uwadze, że stanowi to poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa tych krajów; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze wzrost liczby „zagranicznych bojowników”; mając na uwadze, że tysiące cudzoziemców odbyły podróż w celu dołączenia do grup terrorystycznych i wzięcia udziału w konfliktach; mając na uwadze, że w obliczu nieuchronnej utraty przez ISIS terytorium kontrolowanego przez tę organizację prawdopodobnie wiele takich osób będzie dążyć do powrotu do swoich krajów pochodzenia; mając na uwadze, że stanowi to poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa tych krajów;

| J. | mając na uwadze coraz większą ilość dowodów świadczących o nakładaniu się sieci terrorystycznych i zorganizowanej przestępczości w zakresie nielegalnego handlu bronią, ropą naftową, zasobami naturalnymi, tytoniem, alkoholem, narkotykami, zagrożonymi gatunkami roślin i zwierząt oraz dobrami kultury, a także handlu ludźmi; mając na uwadze, że zjawiska te w dużej mierze przyczyniły się do finansowania terroryzmu; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze coraz większą ilość dowodów świadczących o nakładaniu się sieci terrorystycznych i zorganizowanej przestępczości w zakresie nielegalnego handlu bronią, ropą naftową, zasobami naturalnymi, tytoniem, alkoholem, narkotykami, zagrożonymi gatunkami roślin i zwierząt oraz dobrami kultury, a także handlu ludźmi; mając na uwadze, że zjawiska te w dużej mierze przyczyniły się do finansowania terroryzmu;

| K. | mając na uwadze, że dzięki internetowi, wykorzystaniu sieci darknet, mediów społecznościowych i technologii informacyjno-komunikacyjnych organizacje terrorystyczne znalazły sposób na rozpowszechnianie swojej propagandy, pozyskiwanie finansowania i stworzenie prawdziwie globalnych sieci niewymagających fizycznego oparcia; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że dzięki internetowi, wykorzystaniu sieci darknet, mediów społecznościowych i technologii informacyjno-komunikacyjnych organizacje terrorystyczne znalazły sposób na rozpowszechnianie swojej propagandy, pozyskiwanie finansowania i stworzenie prawdziwie globalnych sieci niewymagających fizycznego oparcia;

| L. | mając na uwadze, że w regionach dotkniętych konfliktami misje pokojowe wnoszą coraz większy wkład w działania antyterrorystyczne, w tym w ochronę cywilów i zapobieganie potencjalnym zagrożeniom; mając na uwadze pojawiające się obawy, że wzmocnienie pomocy wojskowej może odbywać się kosztem działań w ramach pomocy rozwojowej; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że w regionach dotkniętych konfliktami misje pokojowe wnoszą coraz większy wkład w działania antyterrorystyczne, w tym w ochronę cywilów i zapobieganie potencjalnym zagrożeniom; mając na uwadze pojawiające się obawy, że wzmocnienie pomocy wojskowej może odbywać się kosztem działań w ramach pomocy rozwojowej;

| M. | mając na uwadze, że terroryzmu i brutalnego ekstremizmu nie mogą pokonać tylko siły wojskowe i policyjne; mając na uwadze, że działania na rzecz zwalczania terroryzmu mogą być skuteczne tylko w przypadku, gdy stanowią element bardziej kompleksowego podejścia, łączącego zarządzanie kryzysowe i zapobieganie, mediację i dialog polityczny, budowanie zdolności i instytucji oraz wysiłki na rzecz rozwoju; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że terroryzmu i brutalnego ekstremizmu nie mogą pokonać tylko siły wojskowe i policyjne; mając na uwadze, że działania na rzecz zwalczania terroryzmu mogą być skuteczne tylko w przypadku, gdy stanowią element bardziej kompleksowego podejścia, łączącego zarządzanie kryzysowe i zapobieganie, mediację i dialog polityczny, budowanie zdolności i instytucji oraz wysiłki na rzecz rozwoju;

| N. | mając na uwadze, że strategie zapobiegania służące zwalczaniu terroryzmu powinny skupiać się na eliminacji podstawowych przyczyn terroryzmu i radykalizacji, w tym złego sprawowania rządów, korupcji, braku praworządności, bezkarności, a także czynników społeczno-gospodarczych, takich jak ubóstwo, brak bezpieczeństwa żywnościowego, poważne nierówności społeczne i gospodarcze, brak dostępu do edukacji, bezrobocie, dyskryminacja ze względu na rasę lub pochodzenie etniczne i wykluczenie społeczne; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że strategie zapobiegania służące zwalczaniu terroryzmu powinny skupiać się na eliminacji podstawowych przyczyn terroryzmu i radykalizacji, w tym złego sprawowania rządów, korupcji, braku praworządności, bezkarności, a także czynników społeczno-gospodarczych, takich jak ubóstwo, brak bezpieczeństwa żywnościowego, poważne nierówności społeczne i gospodarcze, brak dostępu do edukacji, bezrobocie, dyskryminacja ze względu na rasę lub pochodzenie etniczne i wykluczenie społeczne;

| O. | mając na uwadze, że współpraca na rzecz rozwoju ma kluczową rolę do odegrania w eliminacji warunków sprzyjających liderom organizacji terrorystycznych i wykorzystywanych przez nich; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że współpraca na rzecz rozwoju ma kluczową rolę do odegrania w eliminacji warunków sprzyjających liderom organizacji terrorystycznych i wykorzystywanych przez nich;

| P. | mając na uwadze, że poszanowanie praw podstawowych i odpowiednia równowaga między represjami, zapobieganiem i resocjalizacją są zasadniczymi elementami udanej polityki zwalczania terroryzmu; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że poszanowanie praw podstawowych i odpowiednia równowaga między represjami, zapobieganiem i resocjalizacją są zasadniczymi elementami udanej polityki zwalczania terroryzmu;

| 1. | zdecydowanie potępia wszystkie akty terrorystyczne i ich sprawców; składa kondolencje rodzinom wszystkich ofiar aktów terrorystycznych; podkreśla, że opieka nad ofiarami terroryzmu to podstawowy obowiązek rządów; powtarza, że nie można usprawiedliwiać aktów terrorystycznych ani wspierania i finansowania aktów i sieci terrorystycznych niezależnie od ich motywacji społecznej, gospodarczej, religijnej czy politycznej; |
| --- | --- |

1.

| 2. | uważa za najważniejsze, aby państwa UE i AKP wdrożyły kompleksową strategię odnoszącą się do podstawowych przyczyn terroryzmu, opartą na skutecznym i niezależnym sądownictwie i odpowiedniej polityce w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, edukacji, włączenia gospodarczego i społecznego, ścigania przestępstw i kontroli granicznej, zapewnienia spójności między polityką w zakresie bezpieczeństwa, obrony, handlu, rozwoju gospodarczego i działań humanitarnych; |
| --- | --- |

2.

| 3. | przypomina mocny związek między rozwojem a bezpieczeństwem; przypomina o pilnej potrzebie ograniczenia nierówności gospodarczych i zapewnienia państwom możliwości wypełniania stawianych im zadań, zwłaszcza zagwarantowania dostępu do edukacji, zatrudnienia, wymiaru sprawiedliwości i zdrowia, co zapewni młodzieży z krajów partnerskich pozytywne perspektywy na przyszłość; |
| --- | --- |

3.

| 4. | zwraca szczególną uwagę na wyzwania w dziedzinie dobrych rządów, budowania państwowości, bezkarności i praw człowieka w krajach najbardziej dotkniętych terroryzmem i niestabilnością; zachęca wszystkich partnerów do wspólnej pracy nad eliminacją podstawowych przyczyn niestabilności, która może skutkować konfliktami, oraz do opracowania spójnej strategii mającej na celu poprawę sprawowania rządów, praworządności oraz rozliczalności instytucji państwa i regionalnych; |
| --- | --- |

4.

| 5. | przypomina, że radykalizacja i rekrutacja do sieci terrorystycznych to zjawisko o skali globalnej; wzywa państwa UE i AKP do intensyfikacji wysiłków na rzecz walki z radykalizacją przez zwalczanie jej podstawowych przyczyn, w tym przez integrację edukacyjną i społeczną oraz programy wzmacniające pozycję mniejszości etnicznych i religijnych oraz społeczności marginalizowanych; |
| --- | --- |

5.

| 6. | podkreśla, że ekstremizm religijny skutkuje wypaczonym obrazem rzeczywistości, popychającym wyalienowane jednostki do terroryzmu; podkreśla znaczenie wypracowania przekonujących przeciw-narracji i środków promujących dialog międzywyznaniowy w państwach AKP i UE, zwłaszcza wśród osób młodych, w celu pogłębienia wzajemnego zrozumienia i szacunku; |
| --- | --- |

6.

| 7. | uważa, że kobiety, młodzież, społeczeństwo obywatelskie i społeczności lokalne powinny być czynnie zaangażowane w działania na rzecz walki z terroryzmem, w szczególności w deradykalizację i zapobieganie radykalizacji; podkreśla pozytywną rolę odgrywaną przez przywódców religijnych pod względem deradykalizacji, widoczną w Kamerunie i Mauretanii; apeluje do państw UE i AKP o oparcie się na tych inicjatywach i dalszą wymianę najlepszych praktyk w tym zakresie; |
| --- | --- |

7.

| 8. | powtarza, że celem naszych systemów sądownictwa karnego powinna być resocjalizacja zatrzymanych, tak by nie stanowili już zagrożenia dla społeczeństwa po wyjściu na wolność; w związku z tym apeluje o strategie resocjalizacji i reintegracji; |
| --- | --- |

8.

| 9. | wyraża poważne obawy związane ze zjawiskiem radykalizacji następującej w zakładach karnych oraz apeluje do państw UE i AKP o zajęcie się tą kwestią, zwłaszcza przez lepsze finansowanie systemów penitencjarnych, unikanie przeludnienia więzień i usprawnienie systemów administracyjnych w sposób umożliwiający identyfikację zradykalizowanych więźniów, monitorowanie procesów radykalizacji i zapobieganie im, zapewnienie specjalnych szkoleń dla służby więziennej i ustanowienie programów edukacyjnych w celu zapewnienia deradykalizacji i skuteczniejszej resocjalizacji byłych przestępców zagrożonych radykalizacją; |
| --- | --- |

9.

| 10. | nalega na konieczność zapobiegania finansowaniu terroryzmu, zwalczania i ścigania go, zgodnie z dyrektywą (UE) 2017/541 i zaleceniami przedstawionymi przez Parlament Europejski; uważa, że wzmocnione kontrole i śledzenie operacji finansowych, a także ściślejsza współpraca i wymiana informacji w zakresie ścigania przestępstw pomogłyby odciąć finansowanie działań związanych z terroryzmem oraz ułatwiłyby identyfikację sieci terrorystycznych i struktur wsparcia; podkreśla fakt, że pranie pieniędzy, nielegalny handel, uchylanie się od opodatkowania i inne przestępstwa skarbowe to ważne źródła finansowania terroryzmu oraz że ich śledzenie i zwalczanie należy traktować priorytetowo; aprobuje podejmowane przez państwa UE i AKP inicjatywy mające na celu powstrzymanie nielegalnego handlu bronią, narkotykami, dobrami kultury itp., z których zyski często służą finansowaniu terroryzmu; |
| --- | --- |

10.

| 11. | apeluje do państw UE i AKP o wzmożenie walki z transgraniczną przestępczością zorganizowaną, w tym z sieciami przestępczymi zajmującymi się przemytem migrantów oraz handlem ludźmi, narkotykami i bronią; jest zdania, że w szczególności należy jeszcze zacieśnić współpracę w zakresie wymiany informacji oraz identyfikowalności i niszczenia zakazanej broni; |
| --- | --- |

11.

| 12. | apeluje do państw UE i AKP o pogłębienie współpracy pod względem przeciwdziałania wykorzystaniu technologii informacyjno-komunikacyjnych przez terrorystów; w szczególności w celu zwalczania propagandy i rekrutacji w mediach społecznościowych; zachęca rządy do angażowania sektora prywatnego; aprobuje utworzone z inicjatywy przemysłu światowe forum internetowe ds. zwalczania terroryzmu; apeluje do Komisji o aktualizację strategii w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego z 2013 r. i przegląd obowiązujących przepisów dotyczących cyberprzestępczości; |
| --- | --- |

12.

| 13. | podkreśla znaczenie współpracy regionalnej i międzyregionalnej w walce z terroryzmem oraz wyraża zdecydowane wsparcie dla inicjatyw podejmowanych na szczeblu regionalnym, takich jak ramy zwalczania terroryzmu przez Unię Afrykańską; ponadto z zadowoleniem przyjmuje polityczne przywództwo wykazane przez kraje Grupy Pięciu na rzecz Sahelu i wzywa UE do pogłębienia partnerstwa ze wspomnianą grupą, w szczególności pod względem finansowania i budowania zdolności, we wszystkich obszarach, w których grupa ta zamierza integrować prowadzoną przez siebie politykę; |
| --- | --- |

13.

| 14. | apeluje o pogłębioną współpracę na szczeblu UE-AKP i regionalnym, w tym lepszą wymianę informacji i najlepszych praktyk mającą na celu zapobieganie bezkarności i promowanie praworządności oraz wzmacnianie potencjału policji i sądownictwa; wzywa UE i jej państwa członkowskie oraz państwa AKP do większych inwestycji w budowanie zdolności pod względem lepszej wymiany informacji i najlepszych praktyk między służbami kontroli granicznej w celu zwalczania transgranicznej działalności terrorystycznej; apeluje do społeczności międzynarodowej o wsparcie inicjatywy opartej na decyzji podjętej przez Libię, Niger, Sudan i Czad na spotkaniu w Niameju w dniu 3 kwietnia 2018 r., dotyczącej kontroli wspólnych granic; |
| --- | --- |

14.

| 15. | jest zdania, że społeczność międzynarodowa i partnerzy regionalni powinni skupić się w swoich działaniach na przywracaniu władzy państwowej w regionach najbardziej dotkniętych terroryzmem, w szczególności w Sahelu, wokół jeziora Czad i w regionie Rogu Afryki; wyraża przekonanie, że UE powinna odgrywać rolę mediatora i przyczyniać się do pokojowego rozwiązywania konfliktów; apeluje do Unii Afrykańskiej, Unii Europejskiej i ONZ o połączenie wysiłków i ustanowienie międzynarodowej koordynacji w celu wsparcia Libii w zakończeniu panującego na jej terytorium chaosu, przy jednoczesnym zaangażowaniu innych kluczowych podmiotów, takich jak Liga Państw Arabskich, USA i kraje Maghrebu; |
| --- | --- |

15.

| 16. | wzywa państwa UE i AKP do pełnej współpracy z organami ONZ i regionalnymi zaangażowanymi w zwalczanie terroryzmu; apeluje do państw UE i AKP o podpisanie i ratyfikację 19 konwencji ONZ dotyczących zwalczania terroryzmu; z zadowoleniem przyjmuje organizację w czerwcu 2018 r. pierwszego szczytu ONZ gromadzącego agencje ds. zwalczania terroryzmu, ogłoszonego przez Sekretarza Generalnego ONZ podczas szczytu Unii Afrykańskiej i ONZ w styczniu; |
| --- | --- |

16.

| 17. | podkreśla potrzebę oparcia przez państwa AKP i UE ich strategii zwalczania terroryzmu, a także wszystkich innych form przestępczości, na praworządności i poszanowaniu praw podstawowych; zwraca uwagę na potrzebę demokratycznego i sądowego nadzoru nad polityką zwalczania terroryzmu, a także regularnej oceny jej skuteczności i proporcjonalności; |
| --- | --- |

17.

| 18. | przypomina, że konieczny jest zakaz tortur we wszelkich okolicznościach, zgodnie z Konwencją ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania; |
| --- | --- |

18.

| 19. | podkreśla zdecydowanie, że programy działania na rzecz zwalczania terroryzmu nie mogą uniemożliwiać organizacjom humanitarnym niesienia pomocy; zwraca uwagę na fakt, że pomoc humanitarna, aby dotrzeć do ludności w potrzebie, nie tylko musi być neutralna, ale także musi być w ten sposób postrzegana; |
| --- | --- |

19.

| 20. | zobowiązuje swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie AKP, Unii Afrykańskiej oraz Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych. |
| --- | --- |

20.

---

(1)  przyjęta przez Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE w dniu 20 czerwca 2018 r. w Brukseli (Belgia).

(2)  Dz.U. L 88 z 31.3.2017, s. 6.

---

| 15.11.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 415/22 |
| --- | --- | --- | --- |

15.11.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 415/22

---

REZOLUCJA (1)

w sprawie kryzysu humanitarnego w Sudanie Południowym

(2018/C 415/05)

Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE,

| — | na posiedzeniu w Brukseli (Belgia) w dniach 18–20 czerwca 2018 r., |
| --- | --- |

—

na posiedzeniu w Brukseli (Belgia) w dniach 18–20 czerwca 2018 r.,

| — | uwzględniając art. 18 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 18 ust. 2 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie końcowe grupy ekspertów ONZ z dnia 12 kwietnia 2018 r. w sprawie Sudanu Południowego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie końcowe grupy ekspertów ONZ z dnia 12 kwietnia 2018 r. w sprawie Sudanu Południowego,

| — | uwzględniając komunikat z 61. nadzwyczajnego posiedzenia Rady Ministrów Międzyrządowego Organu ds. Rozwoju (IGAD) z dnia 26 marca 2018 r. w sprawie sytuacji w Sudanie Południowym, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat z 61. nadzwyczajnego posiedzenia Rady Ministrów Międzyrządowego Organu ds. Rozwoju (IGAD) z dnia 26 marca 2018 r. w sprawie sytuacji w Sudanie Południowym,

| — | uwzględniając rezolucję 2406 (2018) Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie Sudanu Południowego, a także wszystkie poprzednie rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie Sudanu Południowego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję 2406 (2018) Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie Sudanu Południowego, a także wszystkie poprzednie rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie Sudanu Południowego,

| — | uwzględniając oświadczenie trojki (Stany Zjednoczone, Zjednoczone Królestwo, Norwegia) i UE z dnia 8 maja 2017 r. w sprawie stanu bezpieczeństwa w Sudanie Południowym, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie trojki (Stany Zjednoczone, Zjednoczone Królestwo, Norwegia) i UE z dnia 8 maja 2017 r. w sprawie stanu bezpieczeństwa w Sudanie Południowym,

| — | uwzględniając konkluzje Rady Unii Europejskiej z dnia 16 kwietnia 2018 r. w sprawie Sudanu Południowego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady Unii Europejskiej z dnia 16 kwietnia 2018 r. w sprawie Sudanu Południowego,

| — | uwzględniając oświadczenia przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 23 marca 2017 i 14 grudnia 2017 r. w sprawie Sudanu Południowego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenia przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 23 marca 2017 i 14 grudnia 2017 r. w sprawie Sudanu Południowego,

| — | uwzględniając wspólne oświadczenie prasowe Unii Afrykańskiej (UA), IGAD i ONZ z dnia 29 stycznia 2017 r. w sprawie Sudanu Południowego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne oświadczenie prasowe Unii Afrykańskiej (UA), IGAD i ONZ z dnia 29 stycznia 2017 r. w sprawie Sudanu Południowego,

| — | uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego w sprawie Sudanu Południowego (2017/2683(RSP)), a także wszystkie poprzednie rezolucje Parlamentu Europejskiego w sprawie Sudanu Południowego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego w sprawie Sudanu Południowego (2017/2683(RSP)), a także wszystkie poprzednie rezolucje Parlamentu Europejskiego w sprawie Sudanu Południowego,

| — | uwzględniając umowę o zaprzestaniu działań wojennych, ochronie ludności cywilnej i dostępie pomocy humanitarnej podpisaną w dniu 21 grudnia 2017 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając umowę o zaprzestaniu działań wojennych, ochronie ludności cywilnej i dostępie pomocy humanitarnej podpisaną w dniu 21 grudnia 2017 r.,

| — | uwzględniając porozumienie IGAD w sprawie rozwiązania konfliktu w Sudanie Południowym z dnia 17 sierpnia 2015 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając porozumienie IGAD w sprawie rozwiązania konfliktu w Sudanie Południowym z dnia 17 sierpnia 2015 r.,

| — | uwzględniając sprawozdanie w sprawie kryzysów żywnościowych na świecie z 2018 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie w sprawie kryzysów żywnościowych na świecie z 2018 r.,

| — | uwzględniając zmienioną umowę o partnerstwie z Kotonu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zmienioną umowę o partnerstwie z Kotonu,

| — | uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka,

| — | uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych,

| — | uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów,

| — | uwzględniając Traktat o handlu bronią regulujący międzynarodowy handel bronią konwencjonalną, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat o handlu bronią regulujący międzynarodowy handel bronią konwencjonalną,

| A. | mając na uwadze, że od grudnia 2013 r. Sudan Południowy znajduje się w stanie wojny domowej między siłami lojalnymi wobec prezydenta Salvy Kiira i rebeliantami dowodzonymi przez byłego wiceprezydenta Rieka Machara; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że od grudnia 2013 r. Sudan Południowy znajduje się w stanie wojny domowej między siłami lojalnymi wobec prezydenta Salvy Kiira i rebeliantami dowodzonymi przez byłego wiceprezydenta Rieka Machara;

| B. | mając na uwadze, że wszystkie strony konfliktu kontynuują walkę, z pogwałceniem porozumienia w sprawie rozwiązania konfliktu w Sudanie Południowym, podpisanego w sierpniu 2015 r.; mając na uwadze utrzymujący się zupełny brak poszanowania dla międzynarodowych praw człowieka i prawa humanitarnego oraz brak odpowiedzialności za naruszenia i nadużycia, których dopuszczono się w trakcie konfliktu, nawet za zbrodnie wojenne, a także mając na uwadze, że konflikt ulega coraz większej eskalacji, zmieniając się w wojnę etniczną; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że wszystkie strony konfliktu kontynuują walkę, z pogwałceniem porozumienia w sprawie rozwiązania konfliktu w Sudanie Południowym, podpisanego w sierpniu 2015 r.; mając na uwadze utrzymujący się zupełny brak poszanowania dla międzynarodowych praw człowieka i prawa humanitarnego oraz brak odpowiedzialności za naruszenia i nadużycia, których dopuszczono się w trakcie konfliktu, nawet za zbrodnie wojenne, a także mając na uwadze, że konflikt ulega coraz większej eskalacji, zmieniając się w wojnę etniczną;

| C. | mając na uwadze, że próby reaktywacji porozumienia pokojowego z 2015 r. doprowadziły do zawartej w grudniu 2017 r. przy pośrednictwie IGAD umowy o zaprzestaniu działań wojennych, ochronie ludności cywilnej i dostępie pomocy humanitarnej, lecz mając również na uwadze, że zawieszenie broni naruszane jest przez wszystkie strony; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że próby reaktywacji porozumienia pokojowego z 2015 r. doprowadziły do zawartej w grudniu 2017 r. przy pośrednictwie IGAD umowy o zaprzestaniu działań wojennych, ochronie ludności cywilnej i dostępie pomocy humanitarnej, lecz mając również na uwadze, że zawieszenie broni naruszane jest przez wszystkie strony;

| D. | mając na uwadze, że według ONZ w 2018 r. pomocy humanitarnej będzie potrzebować 7 mln mieszkańców Sudanu Południowego; mając na uwadze, że od początku 2017 r. ogłaszane są ostrzeżenia przed głodem, przy czym na granicy głodu znajduje się 2,4 mln osób, ponad 260 tys. dzieci cierpi na poważne niedożywienie, a liczba osób stojących w obliczu poważnego braku bezpieczeństwa żywnościowego sięgnęła w 2018 r. 7,1 mln; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że według ONZ w 2018 r. pomocy humanitarnej będzie potrzebować 7 mln mieszkańców Sudanu Południowego; mając na uwadze, że od początku 2017 r. ogłaszane są ostrzeżenia przed głodem, przy czym na granicy głodu znajduje się 2,4 mln osób, ponad 260 tys. dzieci cierpi na poważne niedożywienie, a liczba osób stojących w obliczu poważnego braku bezpieczeństwa żywnościowego sięgnęła w 2018 r. 7,1 mln;

| E. | mając na uwadze, że zaostrzający się brak bezpieczeństwa żywnościowego jest przede wszystkim skutkiem trwającego konfliktu i przymusowych wysiedleń, które przyczyniły się do obniżenia produkcji roślinnej; mając na uwadze, że klęskę głodu uważa się za w całości wywołaną przez człowieka i będącą skutkiem taktyki stosowanej w trakcie wojny, co podkreślono w sprawozdaniu ONZ; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że zaostrzający się brak bezpieczeństwa żywnościowego jest przede wszystkim skutkiem trwającego konfliktu i przymusowych wysiedleń, które przyczyniły się do obniżenia produkcji roślinnej; mając na uwadze, że klęskę głodu uważa się za w całości wywołaną przez człowieka i będącą skutkiem taktyki stosowanej w trakcie wojny, co podkreślono w sprawozdaniu ONZ;

| F. | mając na uwadze, że z powodu konfliktu w sąsiednich krajach przebywa obecnie 2,4 mln uchodźców z Sudanu Południowego, zaś kolejne 2 mln osób są dotknięte wewnętrznymi przesiedleniami, przy czym szacuje się, że 85 % z nich to kobiety i dzieci; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że z powodu konfliktu w sąsiednich krajach przebywa obecnie 2,4 mln uchodźców z Sudanu Południowego, zaś kolejne 2 mln osób są dotknięte wewnętrznymi przesiedleniami, przy czym szacuje się, że 85 % z nich to kobiety i dzieci;

| G. | mając na uwadze, że w misję ONZ w Sudanie Południowym (UNMISS) zaangażowanych jest obecnie ponad 14 tys. żołnierzy, policjantów, personelu ochronnego i cywilnego; mając na uwadze, że według stanu na luty 2018 r. misja UNMISS chroniła 204 247 osób wewnętrznie przesiedlonych w obozach ochrony; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że w misję ONZ w Sudanie Południowym (UNMISS) zaangażowanych jest obecnie ponad 14 tys. żołnierzy, policjantów, personelu ochronnego i cywilnego; mając na uwadze, że według stanu na luty 2018 r. misja UNMISS chroniła 204 247 osób wewnętrznie przesiedlonych w obozach ochrony;

| H. | mając na uwadze, że według Biura ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej ONZ z powodu konfliktu w Sudanie Południowym działa tylko 22 % placówek medycznych; mając na uwadze, że cholera, malaria i inne choroby spowodowały już śmierć wielu osób w wyniku skrajnego ubóstwa i braku dostępu do opieki zdrowotnej; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że według Biura ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej ONZ z powodu konfliktu w Sudanie Południowym działa tylko 22 % placówek medycznych; mając na uwadze, że cholera, malaria i inne choroby spowodowały już śmierć wielu osób w wyniku skrajnego ubóstwa i braku dostępu do opieki zdrowotnej;

| I. | mając na uwadze, że wszystkie strony konfliktu podejmowały próby zakłócenia dystrybucji pomocy humanitarnej oraz pobierania danin i opłat od partnerów w działaniach humanitarnych, utrudniając ich działalność i zaogniając działania wojenne; mając na uwadze, że od 2013 r. zabitych zostało co najmniej 101 pracowników organizacji humanitarnych; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że wszystkie strony konfliktu podejmowały próby zakłócenia dystrybucji pomocy humanitarnej oraz pobierania danin i opłat od partnerów w działaniach humanitarnych, utrudniając ich działalność i zaogniając działania wojenne; mając na uwadze, że od 2013 r. zabitych zostało co najmniej 101 pracowników organizacji humanitarnych;

| J. | mając na uwadze, że pomimo tych trudności w 2017 r. pomoc humanitarna dotarła do około 5,4 mln osób, przy docelowym poziomie 6,2 mln osób uważanych za potrzebujące pomocy, głównie dzięki obecności misji ONZ w Sudanie Południowym; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że pomimo tych trudności w 2017 r. pomoc humanitarna dotarła do około 5,4 mln osób, przy docelowym poziomie 6,2 mln osób uważanych za potrzebujące pomocy, głównie dzięki obecności misji ONZ w Sudanie Południowym;

| K. | mając na uwadze, że konflikt najsilniej dotknął kobiety i dzieci; mając na uwadze, że wszystkie strony wykorzystują gwałty i przemoc seksualną jako narzędzie wojny; mając na uwadze, że 70 % dzieci nie uczęszcza do szkoły; mając na uwadze rosnącą liczbę uprowadzeń dzieci przez grupy zbrojne; mając na uwadze, że według szacunków 19 tys. dzieci, głównie chłopców, zostało zrekrutowanych lub wykorzystywanych jako żołnierze przez siły i grupy zbrojne w tym kraju; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że konflikt najsilniej dotknął kobiety i dzieci; mając na uwadze, że wszystkie strony wykorzystują gwałty i przemoc seksualną jako narzędzie wojny; mając na uwadze, że 70 % dzieci nie uczęszcza do szkoły; mając na uwadze rosnącą liczbę uprowadzeń dzieci przez grupy zbrojne; mając na uwadze, że według szacunków 19 tys. dzieci, głównie chłopców, zostało zrekrutowanych lub wykorzystywanych jako żołnierze przez siły i grupy zbrojne w tym kraju;

| L. | mając na uwadze chroniczny brak reprezentacji kobiet w Sudanie Południowym oraz fakt, że kobiety nie odgrywają żadnej roli w rozmowach pokojowych; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze chroniczny brak reprezentacji kobiet w Sudanie Południowym oraz fakt, że kobiety nie odgrywają żadnej roli w rozmowach pokojowych;

| M. | mając na uwadze, że UE i jej państwa członkowskie wniosły ponad 43 % pomocy humanitarnej dla Sudanu Południowego; mając na uwadze, że w 2017 r. Komisja zmobilizowała 248 mln EUR w celu stawienia czoła kryzysowi w Sudanie Południowym oraz w sąsiednich krajach azylu; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że UE i jej państwa członkowskie wniosły ponad 43 % pomocy humanitarnej dla Sudanu Południowego; mając na uwadze, że w 2017 r. Komisja zmobilizowała 248 mln EUR w celu stawienia czoła kryzysowi w Sudanie Południowym oraz w sąsiednich krajach azylu;

| N. | mając na uwadze, że finansowany przez EFR Instrument na rzecz Pokoju w Afryce stanowi główne źródło finansowania dla wsparcia wysiłków Unii Afrykańskiej i afrykańskich regionalnych wspólnot gospodarczych w dziedzinie pokoju i bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że finansowany przez EFR Instrument na rzecz Pokoju w Afryce stanowi główne źródło finansowania dla wsparcia wysiłków Unii Afrykańskiej i afrykańskich regionalnych wspólnot gospodarczych w dziedzinie pokoju i bezpieczeństwa;

| O. | mając na uwadze, że Rada Bezpieczeństwa ONZ nie wprowadziła embarga na broń; mając na uwadze, że UE wprowadziła takie embargo w 2011 r.; mając na uwadze, że pośrednicy w państwach członkowskich UE i w państwach trzecich, w tym przedsiębiorstwa państwowe, przekazują śmigłowce, karabiny maszynowe, moździerze i inną broń różnym stronom konfliktu, naruszając embargo unijne i Traktat o handlu bronią, przedłużając w ten sposób wojnę i zwiększając jej destruktywność; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że Rada Bezpieczeństwa ONZ nie wprowadziła embarga na broń; mając na uwadze, że UE wprowadziła takie embargo w 2011 r.; mając na uwadze, że pośrednicy w państwach członkowskich UE i w państwach trzecich, w tym przedsiębiorstwa państwowe, przekazują śmigłowce, karabiny maszynowe, moździerze i inną broń różnym stronom konfliktu, naruszając embargo unijne i Traktat o handlu bronią, przedłużając w ten sposób wojnę i zwiększając jej destruktywność;

| P. | mając na uwadze, że Sudan Południowy nie ratyfikował zmienionej umowy z Kotonu; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że Sudan Południowy nie ratyfikował zmienionej umowy z Kotonu;

| 1. | wyraża głębokie obawy w związku z trwającym konfliktem i pogarszającą się sytuacją humanitarną w Sudanie Południowym; apeluje do wszystkich stron o natychmiastowe zaprzestanie działań wojennych, dotrzymanie zobowiązań wynikających z porozumienia w sprawie rozwiązania konfliktu w Sudanie Południowym oraz umowy o zaprzestaniu działań wojennych, ochronie ludności cywilnej i dostępie pomocy humanitarnej, a także o wznowienie dialogu na temat pojednania narodowego; podkreśla, że konflikt nie może być rozwiązany na drodze militarnej; |
| --- | --- |

1.

| 2. | podkreśla, że aby proces dialogu narodowego był konstruktywny i pluralistyczny, jego elementami muszą być neutralne przywództwo, włączenie grup opozycyjnych, reprezentacji kobiet i obywateli Sudanu Południowego przebywających poza krajem; |
| --- | --- |

2.

| 3. | zwraca uwagę, że UA, przy wsparciu ze strony UE i jej państw członkowskich, musi odgrywać aktywną rolę w negocjowaniu rozwiązania politycznego w celu osiągnięcia trwałego pokoju w Sudanie Południowym, w tym poprzez przeznaczenie większych zasobów do dyspozycji wysłannika UA do Sudanu Południowego; nalega, aby UE i jej państwa członkowskie wzmocniły niewojskowe wsparcie humanitarne, przy czym głównym priorytetem powinna być odpowiedź na apel ONZ o finansowanie i o eliminację braku bezpieczeństwa żywnościowego, zgodnie z działaniami ONZ i celami zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

3.

| 4. | z zadowoleniem przyjmuje niedawne postępy w tworzeniu hybrydowego trybunału Sudanu Południowego i przypomina, że stanowi on istotny element porozumienia pokojowego z 2016 r. mający zasadnicze znaczenie dla postawienia zbrodniarzy wojennych przed wymiarem sprawiedliwości; apeluje do UA, aby z pomocą ONZ i UE pilnie sfinalizowała jego tworzenie, priorytetowo traktując pion dochodzeniowy; |
| --- | --- |

4.

| 5. | potępia naruszenia praw człowieka, których dopuściły się wszystkie strony konfliktu, w tym zabójstwa i tortury, gwałty i inne akty przemocy seksualnej, a także uprowadzenia dzieci, ataki na szkoły, wcielanie dzieci do formacji zbrojnych i znęcanie się nad nimi; podkreśla, że rekrutacja dzieci przez strony konfliktu i gwałt jako narzędzie wojny stanowią zbrodnie wojenne podlegające karze zgodnie z prawem międzynarodowym; |
| --- | --- |

5.

| 6. | dostrzega wkład sąsiednich krajów w tworzenie korytarzy humanitarnych; apeluje o dalsze zapewnianie swobodnego, bezpiecznego i wolnego od przeszkód dostępu do wszystkich obszarów, zgodnie z międzynarodowym prawem humanitarnym, co jest niezbędne dla zapobieżenia powrotowi głodu w 2018 r.; |
| --- | --- |

6.

| 7. | potępia wszystkie ataki na pracowników i obiekty organizacji humanitarnych oraz wzywa wszystkie strony konfliktu w Sudanie Południowym do zapewnienia bezpiecznego otoczenia, umożliwiającego dostarczanie pomocy humanitarnej; apeluje o zdecydowane wspólne działanie wszystkich darczyńców, agencji ONZ i organizacji pozarządowych w celu reagowania w bardziej systematyczny i spójny sposób; |
| --- | --- |

7.

| 8. | apeluje do władz o zapewnienie, by wszelkie powroty lub relokacje osób wewnętrznie przesiedlonych odbywały się w bezpieczny i godny sposób; apeluje o zastosowanie ukierunkowanych sankcji przeciwko wszelkim politykom lub wojskowym po stronie rządu bądź opozycji dopuszczającym się naruszeń praw człowieka; |
| --- | --- |

8.

| 9. | z zadowoleniem przyjmuje decyzję 61. Rady Ministrów IGAD z dnia 26 marca 2018 r. o podjęciu ukierunkowanych sankcji przeciwko jednostkom naruszającym umowę o zaprzestaniu działań wojennych, ochronie ludności cywilnej i dostępie pomocy humanitarnej oraz zachęca UA do wdrożenia tej decyzji; |
| --- | --- |

9.

| 10. | głęboko ubolewa, że zawiodły wszystkie próby ustanowienia przez Radę Bezpieczeństwa ONZ embarga na dostawy broni do Sudanu Południowego; wzywa wszystkich członków Rady Bezpieczeństwa do wsparcia takiego zakazu; |
| --- | --- |

10.

| 11. | apeluje do UE o podtrzymanie jej własnego embarga na broń wobec Sudanu Południowego; ubolewa nad wszelkim odbywającym się w UE i na terytorium krajów partnerskich pośrednictwem w handlu bronią i technologiami lub ich transferem na rzecz stron konfliktu w Sudanie Południowym; pilnie apeluje do państw członkowskich o zbadanie wszelkich takich oskarżeń i wymierzenie winnym odpowiedniej kary; |
| --- | --- |

11.

| 12. | z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady Bezpieczeństwa ONZ o wzmocnieniu mandatu misji UNMISS oraz o zwiększeniu maksymalnej liczby personelu i ilości zasobów na jej potrzeby, w tym dla policji regionalnej; |
| --- | --- |

12.

| 13. | apeluje do Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) i państw członkowskich UE o intensyfikację wysiłków w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa/wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPZiB/WPBiO) oraz grupy IGAD+ w celu doprowadzenia do rozwiązania konfliktu, w tym o wzmocnienie zdolności misji UNMISS; |
| --- | --- |

13.

| 14. | zdecydowanie potępia wysoki poziom korupcji i nielegalne przepływy finansowe zaogniające konflikt; wzywa władze sudańskie do podjęcia działań poprawiających finansową rozliczalność i przejrzystość, zwłaszcza w sektorze ropy naftowej, przestrzeganie międzynarodowych standardów finansowych i odpowiedzialną współpracę z regionalnym i międzynarodowym sektorem finansowym, oraz zachęca Sudan Południowy do przyłączenia się do Grupy Wschodniej i Południowej Afryki ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy; |
| --- | --- |

14.

| 15. | zobowiązuje swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych i przewodniczącemu Zgromadzenia Ogólnego, Unii Afrykańskiej, Radzie AKP-UE i rządowi Sudanu Południowego. |
| --- | --- |

15.

---

(1)  Przyjęta przez Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE w dniu 20 czerwca 2018 r. w Brukseli (Belgia).

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne Umowy o partnerstwie zawartej pomiędzy członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP), z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony

35. sesja plenarna – Bruksela (Belgia), 18–20 czerwca 2018 r.

| 15.11.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 415/26 |
| --- | --- | --- | --- |

15.11.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 415/26

---

Odpowiedzi Komisji na pytania pisemne

(2018/C 415/06)

Pytania 1–11

PYTANIE 2/COM 1

Michela Giuffrida

Przedmiot: Stosunki AKP–UE

Nasze partnerstwo ma stałe i podstawowe znaczenie dla rozwoju zarówno krajów AKP, jak i krajów UE, ale chciałabym ponownie podkreślić, że głównym celem naszych relacji jest przede wszystkim aspekt gospodarczy. Kwestie drażliwe, takie jak poszanowanie praw człowieka, praworządność, demokracja, zarządzanie przepływami migracyjnymi, zrównoważony wzrost i ograniczanie ubóstwa są często uważane za mniej istotne niż tematy gospodarcze.

Czy Komisja rozważy w związku z tym potrzebę zawarcia szerszej umowy, w której zwrócono by uwagę nie tylko na wzrost gospodarczy, ale przypisano by też większe znaczenie wyżej wymienionym elementom, przestrzegając zasady warunkowości?

ODPOWIEDŹ NA PYTANIE 2/COM 1

Nowa umowa przewidywana jest jako kompleksowa umowa obejmująca kilka aspektów stosunków między UE a 79 krajami AKP, a wymiar gospodarczy jest jednym z nich.

Kwestie związane z prawami człowieka, podstawowymi wolnościami, demokracją, praworządnością i dobrymi rządami, a także migracją i mobilnością nadal będą zajmować centralne miejsce w partnerstwie, co pokazuje mandat negocjacyjny UE, w którym figurują one jako priorytety strategiczne.

Naszym zdaniem przyszła umowa powinna zawierać postanowienia, w ramach których strony potwierdzą swoje zobowiązanie do promowania, ochrony i przestrzegania praw człowieka i podstawowych wolności mających uniwersalny i niepodzielny charakter, a także do promowania wartości, jakimi są demokracja, dobre rządy i praworządność oraz zasad niedyskryminacji, równości i solidarności. Ponadto strony zobowiążą się do przekształcenia migracji i mobilności w możliwości oraz do rozwiązywania problemów w tej dziedzinie.

PYTANIE 3/COM 2

Sabine Lösing

Przedmiot: Przyszłe projektowanie i wdrażanie umów o partnerstwie gospodarczym

Umowy o partnerstwie gospodarczym stanowią zasadniczy aspekt umowy z Kotonu między UE a państwami AKP. Niemniej warunki umów o partnerstwie gospodarczym wspierają interesy UE i są często szkodliwe dla gospodarek krajów partnerskich. Aby pobudzić zrównoważony rozwój podstawowe znaczenie mają uczciwe warunki wymiany handlowej, które ułatwiają tworzenie lokalnych łańcuchów dostaw generujących wartość dodaną w państwach AKP. Żaden kraj nie rozwinął się w przeszłości w oparciu o liberalizację handlu w formie żądanej przez UE.

Czy Komisja będzie dążyć do przeglądu ram projektowania i wdrażania umów o partnerstwie gospodarczym w celu zagwarantowania krajom AKP uczciwych warunków handlu?

ODPOWIEDŹ NA PYTANIE 3/COM 2

Nadrzędnymi celami umowy z Kotonu są eliminacja ubóstwa i zrównoważony rozwój, a podstawowe elementy to demokracja, prawa człowieka i praworządność. W ramach umowy z Kotonu przewidziano również współpracę na rzecz rozwoju, w tym pomoc na rzecz wymiany handlowej. Komisja zaproponowała, by te elementy nadal stanowiły ramy umów o partnerstwie gospodarczym.

Komisja podziela cele wspierania potencjału w zakresie zaopatrzenia i tworzenia wartości dodanej w krajach i regionach AKP. Umowy o partnerstwie gospodarczym przyczyniają się do tego poprzez tworzenie możliwości handlowych i inwestycyjnych, elastyczne reguły pochodzenia oraz ukierunkowane wsparcie rozwoju. Niemniej jednak o ile umowy handlowe mogą ustanawiać odpowiednie zachęty, same w sobie nie mogą generować działalności gospodarczej. Dlatego też zgodnie z nowym Europejskim konsensusem w sprawie rozwoju i zaktualizowaną strategią UE dotyczącą pomocy na rzecz wymiany handlowej kompleksowe strategie na rzecz zrównoważonych inwestycji i tworzenia nowych miejsc pracy opracowywane są na poziomie krajowym i regionalnym.

Aby sprawdzać, jak realizowane są te cele, Komisja monitoruje wdrażanie umów o partnerstwie gospodarczym. Istnieją także przepisy dotyczące regularnego przeglądu umów o partnerstwie gospodarczym, by badać ich wdrażanie. Przeglądy te prowadzone są wspólnie z krajami partnerskimi oraz z udziałem zainteresowanych stron.

PYTANIE 7/COM 3

Jo Leinen

Przedmiot: Chińska inicjatywa „Jeden pas i jeden szlak” a stosunki UE–AKP

W związku z tym, że coraz jaśniejsze stają się kształt i cele chińskiej inicjatywy „Jeden pas i jeden szlak”, jako odpowiedź Komisja Europejska opracowuje strategię połączeń z Azją.

Jako że inicjatywa „Jeden pas i jeden szlak” wyraźnie ukierunkowana jest także na kraje afrykańskie, a zatem będzie miała wpływ na stosunki AKP–UE, czy Komisja planuje podobną strategię wobec Afryki? Jeżeli tak, to jakie będą jej cele?

Jeśli nie, jakie kroki są podejmowane w celu złagodzenia lub wykorzystania skutków inicjatywy „Jeden pas i jeden szlak” w krajach, których ona dotyczy?

ODPOWIEDŹ NA PYTANIE 7/COM 3

W globalnej strategii UE (1) uznano rosnącą wagę gospodarczą Azji i wezwano do przyjęcia spójnego podejścia w odniesieniu do połączeń Chin w kierunku zachodnim.

UE dąży do opracowania strategii UE w dziedzinie połączeń między Europą a Azją, w pierwszej kolejności w formie wspólnego komunikatu, który powinien poprzedzić konkluzje Rady.

Strategia będzie zawierać europejską wizję łączności i partnerstwa z tym regionem, od regulacji po dialog polityczny i od pomocy technicznej po pomoc finansową, w dziedzinie transportu, sieci elektroenergetycznych, łączy cyfrowych i wymiany międzyludzkiej. Przyświeca jej cel zapewnienia zrównoważonego charakteru połączeń, by pomóc krajom w osiągnięciu celów wyznaczonych w ramach celów zrównoważonego rozwoju i porozumienia klimatycznego z Paryża.

Aby osiągnąć te cele, wprowadzone zostaną mechanizmy finansowe, łączące dialog polityczny z publicznymi zachętami finansowymi i mobilizacją kapitału prywatnego.

Pod względem geograficznym wspólny komunikat będzie koncentrował się na Europie i Azji, ale będzie miał konsekwencje dla całego świata: lepsze zarządzanie gospodarką i bardziej zrównoważone inwestycje lokalne będą miały pozytywne skutki na całym świecie.

Chińska inicjatywa „Jeden pas i jeden szlak” wzbudziła duże oczekiwania w Afryce jako możliwość wprowadzenia kilku dużych projektów infrastrukturalnych zgodnie z Agendą 2063 Unii Afrykańskiej w celu wspierania rozwoju tego regionu.

Z braku przejrzystych ram i informacji dotyczących zaangażowania Chin w Afryce w dalszym ciągu trudno jest ocenić wpływ inicjatywy „Jeden pas i jeden szlak” w Afryce i zaangażować Chiny w ustalone mechanizmy koordynacji. UE wzmacnia swoje partnerstwa z różnymi podmiotami w celu zwiększenia współpracy w zakresie połączeń i zapewnienia nowych narzędzi służących np. ograniczeniu ryzyka zadłużenia i ocenie wpływu projektów inwestycyjnych.

Jednocześnie UE prowadzi dwustronne konstruktywne rozmowy z Chinami w ramach planowanego nawiązania dialogu na temat kwestii rozwojowych i rozpoczęła dialog na temat Afryki. Pozwala to na bardziej szczegółową wymianę informacji na temat podejścia obu stron do rozwoju i do Afryki.

PYTANIE 1/COM 4

Thierry Cornillet

Przedmiot: Potrzeba poprawy komunikacji w zakresie finansowania ze środków UE oraz zapewnienia lokalnym zainteresowanym stronom szkoleń ze składania wniosków w sprawie projektów

Jak wynika z dokumentów roboczych opracowanych przez Komisję w ramach śródokresowego przeglądu instrumentów finansowania zewnętrznego, znaczna część środków przeznaczonych na ten cel nie została jeszcze wypłacona. Mimo że dokonano pewnych usprawnień, procedury w dalszym ciągu są uciążliwe. Sytuacja ta może spowodować utratę wiarygodności UE: nasi partnerzy uważają czasami, że nie zamierzamy dokonywać wypłat środków, które zostały przeznaczone na ten cel.

Czy Komisja mogłaby w kolejnych wieloletnich ramach finansowych zaproponować program komunikacji i szkoleń skierowany do lokalnych zainteresowanych stron, koncentrujący się na tym, jak sporządzać wnioski o finansowanie? Pozwoliłoby to im lepiej spełniać odpowiednie kryteria i zwiększać swoje szanse na zaakceptowanie zgłaszanych projektów.

ODPOWIEDŹ NA PYTANIE 1/COM 4

W sprawozdaniu Komisji w sprawie śródokresowego przeglądu instrumentów finansowania zewnętrznego stwierdzono, że wykonanie budżetu jest skuteczne. W dokumencie roboczym służb Komisji w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) stwierdzono bowiem, że wykonanie funduszu uznaje się za skuteczne, jako że zaciągnięto zobowiązania na 50 % jego budżetu, zakontraktowano 31 % środków, a wypłacono 13 % (według stanu na czerwiec 2017 r.), zwłaszcza biorąc pod uwagę, że 11. EFR osiągnął swoją zdolność operacyjną dopiero pod koniec 2016 r.

W ramach tematycznego programu Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju dla organizacji społeczeństwa obywatelskiego delegatury UE często organizują sesje informacyjne dla lokalnych podmiotów na temat odpowiednich zaproszeń do składania wniosków, ich celów i wymogów.

Towarzyszą temu sesje szkoleniowe dostosowane do indywidualnych potrzeb. UE zamierza kontynuować te działania w okresie 2018/2020.

Ponadto od 16 kwietnia 2018 r. Akademia DEVCO (2) zapewnia bezpłatny dostęp do szkoleń online na temat współpracy międzynarodowej i rozwoju, w tym kursów zarządzania finansowego i umownego.

Jeśli chodzi o kolejne wieloletnie ramy finansowe (WRF), Komisja przyjmuje do wiadomości przedstawione zalecenia, rozważy je i zaproponuje najskuteczniejsze sposoby poprawy działań informacyjnych i szkoleniowych skierowanych do podmiotów lokalnych w krajach partnerskich.

PYTANIE 4/COM 5

Nathalie Griesbeck

Przedmiot: Zapewnienie stabilności i rozwoju w regionie Sahelu

Na konferencji wysokiego szczebla w sprawie Sahelu, która odbyła się w dniu 23 lutego 2018 r. w Brukseli, przeznaczono 414 mln EUR na pomoc dla połączonych sił Grupy Pięciu na rzecz Sahelu. Grupa Pięciu zobowiązała się do zapewnienia stabilności w regionie poprzez zwalczanie terroryzmu i przestępczości zorganizowanej.

W jaki sposób możemy zagwarantować, że pomoc finansowa przyczynia się nie tylko do bezpieczeństwa regionu, ale również do zrównoważonego rozwoju regionu Sahelu, który jest podatny na rozwój ideologii ekstremistycznej prowadzącej do aktów przemocy?

ODPOWIEDŹ NA PYTANIE 4/COM 5

UE jest już bardzo zaangażowana w regionie Sahelu, koncentrując się w szczególności na strefach niestabilnych i przygranicznych. Całkowita pomoc rozwojowa UE dla państw G-5 Sahelu wynosi 3,8 mld EUR (2014–2020), w tym 1,7 mld EUR w ramach wsparcia budżetowego. Unijna pomoc rozwojowa dla regionu udzielana z państwami członkowskimi UE wynosi 8 mld EUR.

Stan bezpieczeństwa w regionie Sahelu nadal się pogarsza, o czym świadczy niedawny zmasowany atak terrorystyczny w centrum Wagadugu w dniu 2 marca, a także nieustające ataki na siły obrony i bezpieczeństwa w trójgranicznym rejonie Burkina Faso, Mali i Nigru oraz na siły operacji Barkhane i MINUSMA (Wszechstronna Zintegrowana Misja Stabilizacyjna ONZ w Mali). Na dużych obszarach środkowego i północnego Mali oraz w północnym Burkina Faso w dalszym ciągu nie działają władze państwowe. Ludność miejscowa nie ma dostępu do podstawowych usług społecznych. Tendencję tę w dalszym ciągu nasilają podstawowe przyczyny niestabilności, zwłaszcza słabe rządy polityczne, finansowe i w dziedzinie bezpieczeństwa.

Aby pomóc stawić czoła tym wyzwaniom, UE opracowała w minionych latach podejście kompleksowe, a następnie podejście zintegrowane, łączące aspekty bezpieczeństwa i rozwoju. W ramach strategii UE na rzecz Sahelu i jej regionalnego planu działania Sahel służył jako prawdziwe stanowisko doświadczalne do opracowania zintegrowanych polityk i strategii UE z wykorzystaniem instrumentów i działań z całego zakresu dyplomacji, rozwoju, stabilizacji, pomocy humanitarnej i bezpieczeństwa.

UE jest bardzo zadowolona z wyników konferencji dotyczącej Sahelu, która odbyła się w Brukseli w dniu 23 lutego 2018 r. Na konferencji zadeklarowano łącznie 414 mln EUR dla połączonych sił Grupy Pięciu na rzecz Sahelu, co oznacza kamień milowy w naszych wspólnych wysiłkach na rzecz uruchomienia wsparcia dla Sahelu. Na wsparcie połączonych sił Grupy Pięciu na rzecz Sahelu UE przekazała 100 mln EUR z Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce.

Aby zapewnić długotrwałą stabilizację i zrównoważony rozwój w regionie, celem UE jest również pomoc w działaniach w zakresie bezpieczeństwa za pomocą stałych wysiłków rozwojowych, tak by przywrócić praworządność i podstawowe usługi społeczne, zwłaszcza na obszarach niestabilnych.

PYTANIE 9/COM 6

Alpha Ousmane (Burkina Faso)

Przedmiot: Przyszłość EFR

Obecnie trwają prace nad trzema protokołami ustaleń z krajami AKP. Ale co stanie się z Europejskim Funduszem Rozwoju (EFR)?

Podejście Unii Europejskiej budzi trzy obawy:

| 1. | Gdzie ulokowane zostaną regionalne programy orientacyjne i jak będą zarządzane? |
| --- | --- |

1.

Gdzie ulokowane zostaną regionalne programy orientacyjne i jak będą zarządzane?

| 2. | Czy jest regionalny program orientacyjny zarządzany przez Unię Afrykańską na rzecz wszystkich krajów, czy też każdy z regionów zachowuje swój program regionalny? |
| --- | --- |

2.

Czy jest regionalny program orientacyjny zarządzany przez Unię Afrykańską na rzecz wszystkich krajów, czy też każdy z regionów zachowuje swój program regionalny?

| 3. | Jak można zarządzać sytuacją w regionie Maghrebu, który – mimo iż zawarł szczególne porozumienie z Unią Europejską – nie ma regionalnego programu orientacyjnego? |
| --- | --- |

3.

Jak można zarządzać sytuacją w regionie Maghrebu, który – mimo iż zawarł szczególne porozumienie z Unią Europejską – nie ma regionalnego programu orientacyjnego?

ODPOWIEDŹ NA PYTANIE 9/COM 6

Komisja przyjęła niedawno wniosek dotyczący wieloletnich ram finansowych na okres po 2020 r., a 14 czerwca opublikuje wnioski dotyczące poszczególnych sektorów działań zewnętrznych.

W przypadku działań zewnętrznych, w tym współpracy na rzecz rozwoju, Komisja Europejska zamierza wprowadzić znaczne uproszczenia w celu poprawy spójności i skuteczności bez pogorszenia tego, co sprawia, że współpraca między UE a jej partnerami jest tak szczególna: ich przewidywalności, prymatu celów politycznych i poziomu finansowania.

W ramach tych ogólnych działań na rzecz poprawy spójności proponuje się włączenie Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) do szeroko zakrojonego instrumentu na rzecz sąsiedztwa, rozwoju i współpracy w ramach budżetu UE, a kluczowe elementy powinny być wspierane w całym tym instrumencie.

Proponowany instrument zawierałby dominujący komponent geograficzny, podzielony na konkretne regiony świata.

Finansowanie działań regionalnych, czyli to co obecnie funkcjonuje pod nazwą regionalnych programów orientacyjnych, zostanie opracowane w fazie programowania.

Nie przesądzając o wynikach przyszłych dyskusji i decyzji, nadal można by na różnych poziomach wspierać integrację regionalną i współpracę między krajami partnerskimi. W ramach komponentów podrzędnych przewidzianych w przyszłym rozporządzeniu można by, w stosownych przypadkach, opracować programy regionalne z zachowaniem spójności kontynentalnej w odniesieniu do Afryki.

W ramach tego szeroko zakrojonego instrumentu region Maghrebu zostałby objęty komponentem „sąsiedztwo”. Również w tym przypadku kwestia programowania regionalnego przede wszystkim dotyczy aspektu programowania, które zostanie określone na późniejszym etapie.

PYTANIE 10/COM 7

Marlene Mizzi

Przedmiot: Cele zrównoważonego rozwoju

Cele zrównoważonego rozwoju są celami uzgodnionymi przez 193 państw i oznaczają zobowiązanie wszystkich państw do osiągnięcia 17 celów ogólnych powiązanych z 169 celami szczegółowymi.

Czy w związku z tym Komisja może naświetlić swoje plany inwestowania w osiąganie celów zrównoważonego rozwoju zarówno na poziomie UE, jak i wśród krajów partnerskich?

Kwestia ta jest tym bardziej istotna, że cele te wykraczają poza politykę gospodarczą, ponieważ dotyczą również kwestii nierówności społecznych, potrzeby bardziej ekologicznej gospodarki i bezpieczniejszego środowiska dla wszystkich pokoleń.

ODPOWIEDŹ NA PYTANIE 10/COM 7

Komisja Europejska wybrała dwuetapowe podejście do osiągania celów: po pierwsze, włączyć cele zrównoważonego rozwoju do ram polityki europejskiej i priorytetów Komisji, a po drugie, zainicjować proces refleksji nad wizją długoterminową i skoncentrować się na politykach sektorowych po roku 2020. W drugiej połowie 2018 r. oczekuje się publikacji dokumentu otwierającego debatę pt. „W kierunku zrównoważonej Europy do 2030 r.”, w sprawie dalszych działań związanych z celami zrównoważonego rozwoju ONZ, m.in. związanych z porozumieniem paryskim w sprawie zmiany klimatu. Dokument ten będzie częścią dyskusji na temat przyszłości Europy, a towarzyszyć mu będzie analiza „odległości do celów zrównoważonego rozwoju” i podsumowanie sukcesów UE w osiąganiu celów zrównoważonego rozwoju. Jako załącznik tego dokumentu uwzględniony zostanie też przegląd działań i wkładu wielostronnej platformy do śledzenia postępów i wymiany najlepszych praktyk w zakresie osiągania celów zrównoważonego rozwoju.

W odniesieniu do osiągania celów zrównoważonego rozwoju przez współpracę rozwojową UE i jej państwa członkowskie uzgodniły w czerwcu 2017 r. nowy Konsensus europejski w sprawie rozwoju. Zapewnia on nowe wspólne ramy polityki na rzecz rozwoju instytucji UE i państw członkowskich i nadal koncentruje się przede wszystkim na eliminacji ubóstwa, a zarazem uznaje związek między polityką rozwojową a pomocą humanitarną, środowiskiem, zmianą klimatu, polityką migracyjną i polityką bezpieczeństwa. Podejmowane będą działania zmierzające do niwelowania nierówności, tak aby nikt nie pozostał w tyle. W konsensusie europejskim przedstawiono już Radzie propozycje dyrektyw negocjacyjnych w sprawie odnowionego partnerstwa z krajami AKP.

Po zobowiązaniach politycznych powinny nastąpić inwestycje. Pod tym względem UE kieruje się celami zrównoważonego rozwoju podczas prac nad kolejnymi wieloletnimi ramami finansowymi i przyszłymi instrumentami. Komisja już inwestuje w osiąganie celów zrównoważonego rozwoju w krajach partnerskich za pomocą szeregu inicjatyw. W ubiegłym roku uruchomiono inicjatywę UE–ONZ „Spotlight”, do której UE wniosła 500 mln EUR, a której celem jest wyeliminowanie wszelkich form przemocy wobec kobiet i dziewcząt. Oczekuje się, że unijny plan inwestycji zewnętrznych przyniesie do 2020 r. ponad 44 mld EUR inwestycji w krajach partnerskich w Afryce i krajach sąsiadujących z UE, a wkład Komisji Europejskiej w ten plan wynosi 4,1 mld EUR. Ponadto Komisja przeznaczy 30 mln EUR na nowy wspólny fundusz ONZ na rzecz Agendy 2030.

Wybiegając w przyszłość, Komisja Europejska jest zaangażowana we wzmacnianie dialogu politycznego z krajami partnerskimi w oparciu o cele zrównoważonego rozwoju oraz we wspieranie krajów partnerskich w realizacji Agendy 2030 na poziomie krajowym, co obejmuje dostosowanie krajowych planów rozwoju do celów zrównoważonego rozwoju.

PYTANIE 6/COM 8

Catherine Bearder

Przedmiot: Nielegalny handel dziką fauną i florą a stosunki AKP–UE

Dwa lata temu Komisja przyjęła plan działania przeciwko nielegalnemu handlowi dziką fauną i florą, którego cel 3.2 dotyczył wzmocnienia globalnych partnerstw z udziałem krajów pochodzenia, tranzytu i przeznaczenia.

Które kraje AKP zostały przez Komisję uznane za priorytetowe w nawiązywaniu pogłębionego dialogu i współpracy technicznej w zakresie nielegalnego handlu dziką fauną i florą?

Jakie kroki podjęto w celu włączenia tego tematu do spotkań na wysokim szczeblu z organizacjami regionalnymi, takimi jak UA, SADC i EAC?

Jakie postępy poczyniono w kierunku wykorzystania instrumentów handlowych, by nalegać na podjęcie działań przeciwko nielegalnemu handlowi dziką fauną i florą? Czy takie klauzule są zawarte w obecnych i przyszłych negocjacjach w sprawie umów o wolnym handlu AKP–UE?

ODPOWIEDŹ NA PYTANIE 6/COM 8

W ramach wdrażania planu działania przeciwko nielegalnemu handlowi dziką fauną i florą z 2016 r. UE i jej państwa członkowskie inwestują znaczne środki we wzmacnianie partnerstw angażujących kraje pochodzenia, tranzytu i przeznaczenia. Na przykład w 2016 r. i 2017 r. zaciągnięto zobowiązania na około 340 mln EUR z zewnętrznej współpracy rozwojowej UE, co bezpośrednio przyczynia się do osiągnięcia celów planu działania.

Ponieważ nielegalny handel dziką fauną i florą występuje we wszystkich krajach AKP w postaci różnych produktów (kości słoniowej, palisandru, łuskowców, żółwi, ptaków itp.), wszystkie państwa otrzymały szczególne wsparcie w walce z tym przestępstwem, ale priorytety koncentrowały się na głównych regionach dostaw: Madagaskarze, Afryce Środkowej, Afryce Wschodniej, Afryce Zachodniej i Afryce Południowej.

Programy zwalczania nielegalnego handlu dziką fauną i florą obejmują wspieranie międzynarodowych organizacji specjalizujących się w walce z przestępstwami przeciwko dzikiej przyrodzie, takich jak Międzynarodowe Konsorcjum ds. Zwalczania Przestępstw przeciwko Dzikiej Faunie i Florze (ICCWC). Priorytetowe znaczenie dla UE i jej państw członkowskich ma również wspieranie roli społeczności lokalnych w ochronie dzikiej fauny i flory. Programy angażują zatem wielu partnerów na poziomie światowym, regionalnym, krajowym i lokalnym i obejmują pełne spektrum działań: zrównoważone zarządzanie obszarami chronionymi, poprawa warunków życia społeczności lokalnych poprzez działalność gospodarczą i świadczenie usług ekosystemowych (woda, energia, ekologiczne miejsca pracy, mięso dzikich zwierząt itp.), rozbijanie siatek przestępczych.

UE aktywnie współpracuje z krajami AKP w spotkaniach z podmiotami regionalnymi, takimi jak Unia Afrykańska, Stowarzyszenie Narodów Azji Południowo-Wschodniej, Południowoafrykańska Wspólnota Rozwoju i Wspólnota Gospodarcza Państw Afryki Środkowej, a także na forach, takich jak partnerstwo na rzecz lasów basenu rzeki Kongo. Ponadto związane z ochroną środowiska i dziką przyrodą programowanie regionalne uwzględnia partnerstwa z odpowiednimi władzami regionalnymi oraz zaangażowanie tych władz.

Zabezpieczenia środowiskowe i zrównoważony rozwój stanowią integralną część dyskusji dotyczących umów o partnerstwie gospodarczym i współpracy gospodarczej z UE. Przykładowo UE w coraz większym stopniu kładzie nacisk na przestrzeganie postanowień Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem.

PYTANIE 5/COM 9

György Hölvenyi

Przedmiot: Rola wspólnot religijnych w zarządzaniu konfliktami w krajach AKP

Wspólnoty religijne posiadają niezbędny potencjał zarządzania konfliktami w krajach AKP dotkniętych kryzysem. Wspólnoty religijne i instytucje są siłą rzeczy zainteresowanymi stronami, nie wyłącznie duchowo, lecz także jako podmioty w największym stopniu przyczyniające się do stabilności społecznej z powodu pełnionej roli przewodniej i swojej legitymacji. Świadczą o tym niedawne przykłady, takie jak rola Konferencji Episkopatu DRK jako głównego mediatora w negocjacjach zmierzających do przemian politycznych w DRK.

W jaki sposób Komisja zapewnia uczestnictwo wspólnot religijnych w działaniach UE w zakresie zarządzania konfliktami? W jaki sposób uwzględnia się ich zalecenia podczas wdrażania działań zewnętrznych? Czy organizacje religijne zostaną zaangażowane w struktury współpracy UE–AKP oraz dialog polityczny w perspektywie długoterminowej?

ODPOWIEDŹ NA PYTANIE 5/COM 9

Wspólnoty religijne – a w szerszym ujęciu religia – mogą odgrywać ważną rolę w zapobieganiu konfliktom, zarządzaniu nimi i ich rozwiązywaniu. Często dysponują one unikalnymi atutami duchowymi, moralnymi, społecznymi, a czasem politycznymi, które można wykorzystać w procesie pokojowym.

W związku z tym ESDZ i służby Komisji Europejskiej często angażują je do udziału w działaniach mających na celu zapobieganie konfliktom, zarządzanie nimi i ich rozwiązywanie.

W krajach AKP Komisja jest w kontakcie z wieloma różnymi organizacjami, podmiotami i zainteresowanymi stronami wspierającymi mediacje, działającymi również w wymiarze religijnym. Należą do nich sieć religijnych i tradycyjnych ugrupowań budujących pokój, Międzynarodowe Centrum Dialogu Między Religiami i Kulturami im. króla Abd Allaha ibn Abd al-Aziza (KAICIID), a także Organizacja Współpracy Islamskiej. Na przykład w Republice Środkowoafrykańskiej współdziałamy ze wspólnotą Sant’Egidio.

W niektórych przypadkach, jak np. w Demokratycznej Republice Konga, Konferencja Episkopatu rzeczywiście odegrała znaczącą rolę w osiągnięciu porozumienia, podczas gdy w innych przypadkach rola przywódców religijnych może być zawyżana, a nawet wykorzystywana instrumentalnie.

W zależności od sytuacji i lokalnego kontekstu Komisja Europejska może wspierać udział wspólnot religijnych w dialogach i konsultacjach. Może również zapewniać wsparcie techniczne podmiotom religijnym zaangażowanym w procesy pokojowe.

Wymiar religijny należy jednak ocenić w dokładnej analizie przedmiotowych kwestii i zaangażowanych podmiotów. UE musi zagwarantować dostatecznie zniuansowaną ocenę roli religii, aby rozpoznać złożone relacje między wszystkimi stronami konfliktu oraz zmieniające się układy. Jak podkreślono w sprawozdaniu sprawozdawcy ONZ ds. wolności religii lub przekonań z 2015 r., szczególnie ważne jest, by zrozumieć rolę człowieka w wykorzystywaniu religii do celów politycznych.

Konkretnie, za pomocą programu „Dialog międzykulturowy i kultura” (Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju) w wybranych krajach AKP wspierane będą pluralizm kulturowy i zrozumienie międzykulturowe, w tym aspekty odnoszące się do religii lub przekonań. Wybrano pięć projektów na łączną kwotę 10 mln EUR i na początku 2018 r. rozpoczęto ich wdrażanie.

Priorytetowo potraktowano działania w krajach, w których sytuacja jest niestabilna lub występują duże przepływy osób przesiedlonych lub migrantów o nieuregulowanym statusie: wybrane projekty będą realizowane w Beninie, Burkina Faso, Burundi, Kamerunie, na Wybrzeżu Kości Słoniowej, w Demokratycznej Republice Konga, Egipcie, Kenii, Mali, Nigrze, Nigerii, Rwandzie, Senegalu, Sudanie Południowym, Tanzanii, Togo, Ugandzie i Zimbabwe; w Syrii, Iraku i Libanie.

Projekty te wzmocnią wpływ przywódców religijnych na promowanie różnorodności kulturowej i równego poszanowania godności wszystkich kobiet i mężczyzn w ramach międzywyznaniowych i międzykulturowych dialogu i współpracy. W związku z tym przywódcy religijni i społeczności religijne znajdują się wśród grup docelowych w zakresie budowania zdolności.

Ponadto trwające zaproszenie do składania wniosków w ramach Europejskiego Instrumentu na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka (EIDHR) ma na celu wzmocnienie „wzajemnego zrozumienia i poszanowania między osobami w różnej wierze lub bezwyznaniowymi, tak by przyczynić się do tworzenia inkluzywnych społeczności i społeczeństw akceptujących różnorodność i zdolnych do rozwiązywania ewentualnych konfliktów w sposób pokojowy”. Do wsparcia kwalifikują się działania społeczeństwa obywatelskiego ukierunkowane na kraje AKP. Projekty zostaną wybrane w trakcie 2018 r. (orientacyjna kwota: 5 mln EUR).

PYTANIE 8/COM 10

Laura Agea

Przedmiot: Przyszła reforma WPR i jej skutki w krajach AKP

Wiele badań potwierdza bezpośredni wpływ wspólnej polityki rolnej (WPR) UE w krajach AKP. Niestety wpływ ten nie zawsze jest korzystny. UE odgrywa kluczową rolę na międzynarodowym rynku rolnym i w światowym bezpieczeństwie żywnościowym, jako najważniejszy importer produktów rolnych z krajów AKP. Naszym głównym wyzwaniem jest dostosowanie przyszłej reformy WPR do zobowiązań UE w ramach światowego programu na rzecz zrównoważonego rozwoju (cele zrównoważonego rozwoju, porozumienie paryskie itp.).

Jakie instrumenty przewidziano w strukturze przyszłej WPR, by poprawić jej pozytywny wpływ na kraje rozwijające się oraz w większym stopniu przestrzegać naszych zobowiązań w zakresie zrównoważonego rozwoju, a w szczególności bezpieczeństwa żywnościowego?

ODPOWIEDŹ NA PYTANIE 8/COM 10

W nowym Konsensusie europejskim w sprawie rozwoju z czerwca 2017 r. potwierdzono znaczenie spójności polityki na rzecz rozwoju dla osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju.

Rolnictwo jest nieodłącznie związane z takimi kwestiami, jak zatrudnienie, żywność, powietrze, zmiana klimatu, woda, gleba i różnorodność biologiczna, a tym samym odgrywa istotną rolę w Agendzie 2030. Dopiero weszliśmy na długą drogę do osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju, a sektor rolnictwa ma szansę wykazać, że może przynieść część rozwiązania.

Kolejne reformy wspólnej polityki rolnej (WPR) w ostatnich 25 latach stopniowo zwiększały zorientowanie WPR na rynek (3), poprawiając jednocześnie jej oddziaływanie na środowisko i klimat (4). Reformy te podkreśliły główne cele WPR, czyli zapewnienie rentownej produkcji żywności, zrównoważonego gospodarowania zasobami naturalnymi oraz działania na rzecz klimatu, a także zrównoważonego rozwoju terytorialnego w obrębie Unii Europejskiej.

Obecny przegląd WPR również ma na celu dalsze przyczynianie się do wypełnienia międzynarodowych zobowiązań UE. W komunikacie „Przyszłość rolnictwa i produkcji żywności” z listopada 2017 r. nakreślono ogólne kierunki polityki (5), w tym w zakresie międzynarodowego wymiaru WPR. Zostały one szczegółowo określone w przyjętym niedawno przez Komisję wniosku ustawodawczym w sprawie wspólnej polityki rolnej na okres po 2020 r.

UE jest oczywiście zaangażowana w pomoc krajom rozwijającym się we włączaniu ich sektorów rolnych do światowego systemu handlu i w czerpaniu korzyści z globalnej gospodarki (6). Jest świadoma, że może to nastąpić tylko wtedy, gdy u steru znajdą się kraje partnerskie. Obecnie UE współpracuje z ponad 60 krajami partnerskimi w zakresie zrównoważonego rolnictwa i bezpieczeństwa żywnościowego (7). W Afryce koncentruje się na wspieraniu polityki, propagowaniu odpowiedzialnych inwestycji na obszarach wiejskich i wspieraniu sektora rolno-spożywczego, po to by docelowo pomóc krajom afrykańskim wykorzystać potencjał swojego sektora rolnego i zaspokoić potrzeby swoich obywateli.

W kwietniu Komisja powołała też grupę zadaniową złożoną z ekspertów z UE i Afryki, której zadaniem jest doradztwo i przedstawienie zaleceń mających na celu wzmocnienie partnerstwa między UE a Unią Afrykańską w dziedzinie żywności i rolnictwa oraz wzmocnienie roli UE w rozwoju gospodarczym Afryki w dziedzinie rolnictwa, biznesu rolnego i przemysłu rolnego, co wiąże się powstawaniem nowych miejsc pracy.

PYTANIE 11/COM 11

Neena Gill

Przedmiot: Pomoc humanitarna dla DR Konga

Pomoc humanitarna dla DRK w 2017 r. była na najniższym poziomie w ostatniej dekadzie.

Pomoc humanitarna UE dla tego kraju w ubiegłym roku była o 4 mln EUR niższa niż w 2016 r.

W październiku 2017 r. ONZ oficjalnie aktywowała 3. poziom reagowania na sytuację wyjątkową w DRK ze szczególnym wskazaniem na regiony Kasaï, Tanganika i Kiwu Południowe.

| 1. | Jaka jest aktualna luka w finansowaniu sytuacji humanitarnej w DRK w ujęciu globalnym? |
| --- | --- |

1.

Jaka jest aktualna luka w finansowaniu sytuacji humanitarnej w DRK w ujęciu globalnym?

| 2. | Czy Komisja podjęła działania w celu zwiększenia pomocy humanitarnej dla DRK od października 2017 r.? |
| --- | --- |

2.

Czy Komisja podjęła działania w celu zwiększenia pomocy humanitarnej dla DRK od października 2017 r.?

ODPOWIEDŹ NA PYTANIE 11/COM 11

Biorąc pod uwagę pogarszającą się sytuację humanitarną w Demokratycznej Republice Konga (DRK), dnia 13 kwietnia 2018 r. odbyła się w Genewie pierwsza w historii międzynarodowa konferencja humanitarna na temat DRK. Konferencję współorganizowały ONZ, UE i Niderlandy. Wzięło w niej udział 101 delegacji, w tym 22 państwa członkowskie UE. Podjęto w jej wyniku zobowiązania i zapowiedzi na kwotę 528,1 mln USD na pomoc humanitarną w DRK w 2018 r. W 2018 r. Komisja Europejska zapowiedziała pomoc dla DR Konga o wartości 77,1 mln EUR, a państwa członkowskie UE zapowiedziały kolejne 246 mln USD, zatem zobowiązania UE wynoszą łącznie dwie trzecie całkowitej kwoty.

Plan pomocy humanitarnej dla DRK na 2018 r. wymaga 1,68 mld USD, przy czym pomocy potrzebuje 13,1 mln osób według ONZ.

W dniu 20 października 2017 r. ONZ aktywowała 3. poziom reagowania – najwyższy możliwy – na okres sześciu miesięcy, skoncentrowany pod względem geograficznym na Kiwu Południowym, Tanganice i prowincjach Kasaï. Poziom 3 został dezaktywowany w dniu 20 kwietnia 2018 r., jako że według ONZ w dużym stopniu osiągnięto poziomy odniesienia umożliwiające skuteczną mobilizację międzynarodowych zdolności w zakresie zwiększenia pomocy humanitarnej.

Komisja Europejska wspierała operacje humanitarne w DRK od 1994 r. i robi to nadal. Wspiera zaspokajanie podstawowych potrzeb humanitarnych, co obejmuje pomoc żywnościową, żywienie, usługi zdrowotne, ochronę, schronienie, wodę, usługi sanitarne i higieniczne, edukację w sytuacjach nadzwyczajnych, a także logistykę i koordynację pomocy humanitarnej. W 2018 r. zostanie to uzupełnione o działania w zakresie mediacji, pojednania i budowania odporności finansowane z innych instrumentów, którymi dysponuje Komisja Europejska, oprócz już znaczących środków finansowania rozwoju w DRK.

---

(1)  https://europa.eu/globalstrategy/sites/globalstrategy/files/pages/files/eugs_review_web_13.pdf

(2)  https://webgate.ec.europa.eu/devco-academy/

(3)  Cel ten został osiągnięty przez ograniczenie środków, które powodują zakłócenia produkcji i handlu. Obecnie ponad 90 % wsparcia, które UE przyznaje rolnikom, nie jest już związanych z ilością lub rodzajem wytwarzanych produktów, nie powoduje zatem zakłóceń w handlu. Środki rynkowe ograniczają się do poziomów siatki bezpieczeństwa wyłącznie w wypadku kryzysu, a refundacje wywozowe zostały zlikwidowane w grudniu 2015 r.

(4)  Szczególne instrumenty WPR dotyczące zrównoważonej produkcji żywności obejmują zarówno środki obowiązkowe (zasada wzajemnej zgodności, zazielenianie), jak i dobrowolne (w ramach polityki rozwoju obszarów wiejskich). Wsparcie udzielane rolnikom z UE odzwierciedla zatem ich wysiłki i wdrażanie środków gwarantujących zrównoważone rolnictwo.

(5)  Zawiera on również wyraźne wskazanie, że przyszła WPR musi odgrywać większą rolę we wdrażaniu wyników szczytu w Valetcie i zajmować się pierwotnymi przyczynami migracji. Na przykład wykorzystać wiedzę i innowacje i pogłębić współpracę w zakresie badań i innowacji w dziedzinie rolnictwa, zbadać projekty szkoleń i wymiany oraz wzmocnić strategiczną współpracę i dialog w zakresie polityki z Unią Afrykańską w kwestiach związanych z rolnictwem i rozwojem obszarów wiejskich.

(6)  UE zapewnia bezcłowy i bezkontyngentowy dostęp wszystkim krajom najsłabiej rozwiniętym (LDC), a umowy o partnerstwie gospodarczym (EPA) pozwalają krajom partnerskim chronić swoje wrażliwe produkty rolne przed liberalizacją przez wyłączanie ich w całości lub przez solidne zabezpieczenia, które można zastosować w celu ochrony przed nagłym wzrostem przywozu.

(7)  W okresie 2014–2020 przeznaczono na te cele 8,5 mld EUR unijnej pomocy rozwojowej.

---