# Dziennik Urzędowy C 449/2018

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 449 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6113 grudnia 2018 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 449

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6113 grudnia 2018

---

| Spis treśći | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Rada |
| 2018/C 449/01 | Konkluzje Rady oraz przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie gospodarczego wymiaru sportu i związanych ze sportem korzyści społeczno-gospodarczych | 1 |
| 2018/C 449/02 | Konkluzje Rady w sprawie wzajemnego uznawania w sprawach karnych – Propagowanie wzajemnego uznawania orzeczeń poprzez zwiększanie wzajemnego zaufania | 6 |
| | Komisja Europejska |
| 2018/C 449/03 | Kursy walutowe euro | 10 |
| 2018/C 449/04 | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 6 grudnia 2018 r. w sprawie publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 49 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 – Странджански манов мед (Strandzhanski manov med)/Maнов мед от Странджа (Manov med ot Strandzha) (ChNP) | 11 |
| 2018/C 449/05 | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 6 grudnia 2018 r. w sprawie publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 49 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 Paška sol (ChNP) | 17 |
| 2018/C 449/06 | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 6 grudnia 2018 r. w sprawie publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wniosku w sprawie zmian w specyfikacji produktu sektora wina, o którym mowa w art. 105 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 [Graves supérieures (ChNP)] | 22 |
| 2018/C 449/07 | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 6 grudnia 2018 r. w sprawie opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wniosku o zatwierdzenie w specyfikacji produktu zmiany, która nie jest nieznaczna i o której mowa w art. 53 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012, w odniesieniu do nazwy Liquirizia di Calabria (ChNP) | 28 |
| | INFORMACJE DOTYCZĄCE EUROPEJSKIEGO OBSZARU GOSPODARCZEGO |
| | Urząd Nadzoru EFTA |
| 2018/C 449/08 | Zawiadomienie Urzędu Nadzoru EFTA w sprawie stóp procentowych od zwracanej pomocy państwa oraz stóp referencyjnych/dyskontowych obowiązujących państwa EFTA od dnia 1 grudnia 2018 r.(Opublikowane zgodnie z przepisami w sprawie stóp referencyjnych i dyskontowych określonymi w części VII wytycznych Urzędu dotyczących pomocy państwa oraz art. 10 decyzji Urzędu nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r.) | 35 |

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

2018/C 449/01

Konkluzje Rady oraz przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie gospodarczego wymiaru sportu i związanych ze sportem korzyści społeczno-gospodarczych

1

2018/C 449/02

Konkluzje Rady w sprawie wzajemnego uznawania w sprawach karnych – Propagowanie wzajemnego uznawania orzeczeń poprzez zwiększanie wzajemnego zaufania

6

Komisja Europejska

2018/C 449/03

Kursy walutowe euro

10

2018/C 449/04

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 6 grudnia 2018 r. w sprawie publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 49 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 – Странджански манов мед (Strandzhanski manov med)/Maнов мед от Странджа (Manov med ot Strandzha) (ChNP)

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

11

2018/C 449/05

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 6 grudnia 2018 r. w sprawie publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 49 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 Paška sol (ChNP)

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

17

2018/C 449/06

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 6 grudnia 2018 r. w sprawie publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wniosku w sprawie zmian w specyfikacji produktu sektora wina, o którym mowa w art. 105 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 [Graves supérieures (ChNP)]

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

22

2018/C 449/07

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 6 grudnia 2018 r. w sprawie opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wniosku o zatwierdzenie w specyfikacji produktu zmiany, która nie jest nieznaczna i o której mowa w art. 53 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012, w odniesieniu do nazwy Liquirizia di Calabria (ChNP)

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

28

INFORMACJE DOTYCZĄCE EUROPEJSKIEGO OBSZARU GOSPODARCZEGO

Urząd Nadzoru EFTA

2018/C 449/08

Zawiadomienie Urzędu Nadzoru EFTA w sprawie stóp procentowych od zwracanej pomocy państwa oraz stóp referencyjnych/dyskontowych obowiązujących państwa EFTA od dnia 1 grudnia 2018 r.(Opublikowane zgodnie z przepisami w sprawie stóp referencyjnych i dyskontowych określonymi w części VII wytycznych Urzędu dotyczących pomocy państwa oraz art. 10 decyzji Urzędu nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r.)

(Opublikowane zgodnie z przepisami w sprawie stóp referencyjnych i dyskontowych określonymi w części VII wytycznych Urzędu dotyczących pomocy państwa oraz art. 10 decyzji Urzędu nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r.)

35

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2018/C 449/09 | Zawiadomienie dotyczące cła antydumpingowego obowiązującego w odniesieniu do przywozu płytek ceramicznych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej: zmiana nazwy przedsiębiorstwa, któremu przyznana została stawka cła antydumpingowego dla współpracujących przedsiębiorstw nieobjętych próbą | 36 |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2018/C 449/10 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.9206 – Equistone Partners Europe/Courir) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 37 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ

Komisja Europejska

2018/C 449/09

Zawiadomienie dotyczące cła antydumpingowego obowiązującego w odniesieniu do przywozu płytek ceramicznych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej: zmiana nazwy przedsiębiorstwa, któremu przyznana została stawka cła antydumpingowego dla współpracujących przedsiębiorstw nieobjętych próbą

36

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2018/C 449/10

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.9206 – Equistone Partners Europe/Courir) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

37

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

| 13.12.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 449/1 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 449/1

---

Konkluzje Rady oraz przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie gospodarczego wymiaru sportu i związanych ze sportem korzyści społeczno-gospodarczych

(2018/C 449/01)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ ORAZ PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH ZEBRANI W RADZIE

PRZYPOMINAJĄC, ŻE:

| 1. | W planach prac UE w dziedzinie sportu (na lata 2011–2014 (1), 2014–2017 (2) i 2017–2020 (3)), przyjętych przez Radę i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie, podkreślono znaczenie gospodarczego wymiaru sportu, zwracając uwagę w szczególności na stabilne finansowanie sportu, dziedzictwo dużych imprez sportowych, gospodarcze korzyści wynikające ze sportu i innowacje. |
| --- | --- |

1.

| 2. | W konkluzjach Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z dnia 27 listopada 2012 r. na temat wzmocnienia bazy dowodowej w procesie kształtowania polityki sportowej (4) uznano istotny udział sportu, jako czynnika generującego wzrost i zatrudnienie, w gospodarce Europy oraz wkład sportu w realizację celów strategii „Europa 2020”, a także podkreślono znaczenie porównywalnych danych powiązanych ze sportem i ich wykorzystania w trakcie formułowania polityki w celu podniesienia jakości polityk sportowych. |
| --- | --- |

2.

| 3. | W konkluzjach Rady w sprawie roli wolontariatu sportowego w propagowaniu aktywności obywatelskiej (5) wskazano, że sektor sportu, w tym wolontariat sportowy, stanowi wymierną i istotną wartość ekonomiczno-społeczną w krajowej gospodarce i może stymulować wzrost i podnieść wskaźnik zatrudnienia w całej Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

3.

| 4. | W konkluzjach Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie propagowania aktywności fizycznej sprzyjającej zdrowiu (6) podkreślono, że obecne wysokie wskaźniki braku aktywności fizycznej budzą poważne obawy w UE i jej państwach członkowskich, zarówno z punktu widzenia ochrony zdrowia, jak i z punktu widzenia społeczno-gospodarczego. |
| --- | --- |

4.

| 5. | W konkluzjach Rady w sprawie wpływu sportu na gospodarkę UE, a zwłaszcza na walkę z bezrobociem młodzieży i na zwiększanie włączenia społecznego (7) położono nacisk na to, jak istotny jest sektor sportu dla gospodarki oraz dla tego, by młodzi ludzie mogli zdobywać umiejętności użyteczne w płatnym zatrudnieniu, a także w wolontariacie. |
| --- | --- |

5.

| 6. | W konkluzjach Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie na temat sportu jako siły napędowej innowacji i wzrostu gospodarczego (8) przeanalizowano potencjał sportu dla wzrostu i zatrudnienia oraz jako siły napędowej innowacji. |
| --- | --- |

6.

| 7. | W konkluzjach Rady w sprawie promowania zajęć w zakresie sprawności ruchowej, aktywności fizycznej i zajęć sportowych dla dzieci (9) zachęca się do wspierania wychowania fizycznego w szkołach, w tym w zakresie sprawności ruchowej we wczesnym dzieciństwie, w związku ze zmianą codziennych nawyków dzieci polegającą na tym, że aktywność fizyczna wypierana jest przez bardziej statyczne czynności. |
| --- | --- |

7.

| 8. | W konkluzjach Rady w sprawie przyczynienia się do powstrzymania wzrostu nadwagi i otyłości u dzieci (10) potwierdzono, że zdrowie stanowi wartość dla rozwoju społeczno-gospodarczego każdego państwa, okazję do jego dalszego rozwoju oraz inwestycję weń oraz że otyłość u dzieci jest mocnym predyktorem otyłości u dorosłych, która ma powszechnie znane skutki zdrowotne i gospodarcze. |
| --- | --- |

8.

BĘDĄC ZDANIA, ŻE:

| 9. | Sport uznaje się za gospodarczy czynnik wzrostu ze względu na jego wpływ na wartość dodaną, PKB i siłę nabywczą (11). |
| --- | --- |

9.

| 10. | Sport jest zjawiskiem międzysektorowym, a jego skutki nie ograniczają się jedynie do dochodu branży sportowej. Ma swój udział w szczególności w zdrowiu publicznym, rozwoju regionalnym i turystyce, lecz także – jako czynnik więzi społecznej – w edukacji i integracji. |
| --- | --- |

10.

| 11. | Od czasu gdy w 2006 r. po raz pierwszy w kontekście UE zajęto się kwestią gospodarczego wymiaru sportu (12), podejmowane są wysiłki dotyczące mierzenia skutków gospodarczych sportu. |
| --- | --- |

11.

| 12. | Jak dotychczas 9 państw członkowskich UE (13) utrzymuje w pełnym zakresie rachunki satelitarne sportu, a dodatkowe 5 państw (14) dysponuje zestawem danych dotyczących sportu zapewniającym wysoki stopień precyzji wyników. |
| --- | --- |

12.

| 13. | Jedno z ostatnich badań (15) wskazuje, że udział sportu w PKB Unii wynosi 2,12 %, natomiast zatrudnienie związane ze sportem stanowi 2,72 % unijnego zatrudnienia (5,67 mln osób). Wyniki te pokazują również, że w trudnym dla gospodarki okresie sport okazał się bardzo odpornym sektorem generującym wzrost i miejsca pracy (16). |
| --- | --- |

13.

| 14. | Mimo że gospodarczy wymiar sportu – uwidoczniony w rachunkach narodowych – jest w odpowiedni sposób zobrazowany za pośrednictwem rachunków satelitarnych sportu oraz innych systemów obliczeniowych, wkład sportu w gospodarkę jest wciąż niedoceniany, istnieją bowiem dodatkowe, tzw. społeczno-gospodarcze skutki (np. oddziaływanie zdrowia na gospodarkę, zaangażowanie wolontariuszy, wkład innowacji we wzrost oraz udział sportu w rozwoju gospodarczym), które nie są jeszcze uwzględniane, choć mają wpływ na PKB i zatrudnienie. |
| --- | --- |

14.

| 15. | Koszty gospodarcze wynikające z chorób mających związek z brakiem aktywności fizycznej (17) nie są uwidocznione w rachunkach narodowych (18), nawet wówczas, gdy te skutki gospodarcze są znaczne (19); nie jest też możliwe ich zmierzenie bez zastosowania odpowiednich metod. |
| --- | --- |

15.

| 16. | Wolontariat niesie ze sobą znaczne korzyści edukacyjne i zapewnia istotny wkład w gospodarczy wymiar sportu (20), który to wkład nie jest uwidoczniony w rachunkach narodowych. |
| --- | --- |

16.

| 17. | Związany ze sportem wymiar innowacji (21) nie został jeszcze w wystarczającym stopniu rozważony z perspektywy PKB i zatrudnienia ze względu na brak danych. Należy zatem opracować rzetelne empiryczne wyniki w zakresie wpływu innowacji związanych ze sportem na dynamikę eksportu i wzrost gospodarczy. |
| --- | --- |

17.

| 18. | Wkład sportu w rozwój regionalny jest słabo uwidoczniony i brak jest świadomości tego, na jak wiele sposobów sport i aktywność fizyczna mogą być potężnym narzędziem realizacji celów UE w zakresie spójności, zwłaszcza z myślą o przyczynieniu się do osiągnięcia celów strategii Europa 2020. Najnowsze dowody (22) pokazują, jak projekty związane ze sportem wnoszą wkład na poziomie lokalnym w gospodarkę, zatrudnienie i spójność społeczną, a także zwracają uwagę na to, że wiele regionów w całej Europie włączyło sport do swoich strategii inteligentnej specjalizacji. |
| --- | --- |

18.

UZNAJĄ, ŻE:

| 19. | Zobrazowanie całego wkładu sportu w gospodarkę wymaga wzięcia pod uwagę dodatkowych aspektów, m.in. ilościowego ujęcia mającego źródło w aktywności fizycznej oddziaływania zdrowia na gospodarkę, uznania dodatkowych korzyści płynących z wolontariatu, wkładu innowacji w umacnianie potencjału wzrostu oraz analizy wpływu projektów związanych ze sportem na rozwój regionalny. |
| --- | --- |

19.

| 20. | Do mierzenia społeczno-gospodarczych skutków sportu niezbędne są dodatkowe metody i podejścia (23). Aby zapewnić empiryczne wyniki na szczeblu krajowym i europejskim, muszą być dostępne porównywalne dane i informacje. Wszelkie zebrane dane dotyczące tych kwestii powinny być segregowane według kryterium płci. |
| --- | --- |

20.

| 21. | Sport i aktywność fizyczna wnoszą wkład w stawianie czoła współczesnym wyzwaniom lokalnym i regionalnym, polegający m.in. na rozwijaniu rozwiązań w zakresie „miękkiej” mobilności, przyspieszaniu rewitalizacji obszarów miejskich poprzez inteligentne infrastruktury sportowe lub na poprawie spójności społecznej między poszczególnymi społecznościami. |
| --- | --- |

21.

ZWRACAJĄ SIĘ DO PAŃSTW CZŁONKOWSKICH, BY:

| 22. | Rozważyły opracowywanie rachunków satelitarnych sportu lub innych porównywalnych systemów obliczeniowych służących do przedstawiania gospodarczych skutków sportu w ujęciu ilościowym. |
| --- | --- |

22.

| 23. | Wspierały i rozpowszechniały szersze ujęcie – na szczeblu europejskim i krajowym oraz poprzez wzmocnienie współpracy sektorowej – gospodarczego wymiaru sportu uwzględniające aspekty społeczno-gospodarcze, a zwłaszcza wolontariat, aspekty gospodarcze związane ze zdrowiem oraz innowacje. |
| --- | --- |

23.

| 24. | Wzięły pod uwagę wartość wolontariatu dla krajowej gospodarki i uwzględniły ten aspekt w statystykach. |
| --- | --- |

24.

| 25. | Zwiększały – za pomocą rzetelnych danych – świadomość potencjału sportu w zakresie wnoszenia wkładu we wzrost i zatrudnienie. |
| --- | --- |

25.

| 26. | Rozważyły prowadzenie dalszej współpracy między państwami członkowskimi oraz z Komisją w celu opracowania porównywalnych definicji, metod i norm dotyczących społeczno-gospodarczego wymiaru sektora sportowego. |
| --- | --- |

26.

| 27. | W stosownych przypadkach promowały na szczeblu krajowym kontakty dotyczące uwzględniania strategii inteligentnej specjalizacji, takich jak klastry sportowe. |
| --- | --- |

27.

| 28. | Rozważyły uwzględnienie sportu i aktywności fizycznej – jako priorytetu przekrojowego – w innych obszarach polityki, takich jak polityka zdrowotna, edukacyjna, transportowa, urbanistyczna, społeczna i turystyczna, w których wkład sportu jest szeroko dowiedziony. |
| --- | --- |

28.

ZWRACAJĄ SIĘ DO KOMISJI, BY:

| 29. | Promowała i wspierała działania, takie jak wymiana odnośnych danych i wiedzy fachowej niezbędnej do stosowania poszczególnych metod, zbieranie dowodów i agregacja statystyk dotyczących sportu, a także wsparcie techniczne, z myślą o usprawnieniu i uproszczeniu wysiłków państw członkowskich podejmowanych w celu przedstawienia gospodarczego wymiaru sportu w ujęciu ilościowym. |
| --- | --- |

29.

| 30. | Zainicjowała proces oceny w zakresie wykorzystania i możliwości stosowania systemów obliczeniowych używanych do przedstawiania społeczno-gospodarczych aspektów sportu w ujęciu ilościowym, w tym proces identyfikowania istniejących badań i zbierania przykładów najlepszych praktyk. |
| --- | --- |

30.

| 31. | Wspierała, w kontekście grupy ekspertów i przy poparciu ze strony Eurostatu, opracowanie narzędzi, które umożliwiłyby uzupełnienie lub zaktualizowanie istniejących już danych o gospodarczym wymiarze sportu, w tym o aspektach społeczno-gospodarczych. |
| --- | --- |

31.

| 32. | Zwiększała świadomość co do potencjału sportu jako jednego ze źródeł innowacji. |
| --- | --- |

32.

| 33. | Wspierała kontakty i dalej wzmacniała współpracę, zarówno w samej Komisji, jak i z innymi instytucjami UE w zakresie roli sportu w nowoczesnych gospodarkach i społeczeństwach, w szczególności mając na względzie wkład sportu w rozwój regionalny. |
| --- | --- |

33.

ZWRACA SIĘ DO RUCHU SPORTOWEGO, BY:

| 34. | Wspierał zbieranie danych dotyczących wkładu wolontariatu w sport i aktywność fizyczną. |
| --- | --- |

34.

| 35. | Rozważył wspieranie ekonomicznej analizy porównawczej w zakresie gospodarczych skutków wolontariatu oraz aktywności fizycznej i braku takiej aktywności. |
| --- | --- |

35.

| 36. | Zachęcał do kontaktów z ekspertami służących wymianie najlepszych praktyk w zakresie metod pomiaru skutków gospodarczych. |
| --- | --- |

36.

---

(1)  Dz.U. C 162 z 1.6.2011, s. 1.

(2)  Dz.U. C 183 z 14.6.2014, s. 12.

(3)  Dz.U. C 189 z 15.6.2017, s. 5.

(4)  Dz.U. C 393 z 19.12.2012, s. 20.

(5)  Dz.U. C 372 z 20.12.2011, s. 24.

(6)  Dz.U. C 393 z 19.12.2012, s. 22.

(7)  Dz.U. C 32 z 4.2.2014, s. 2.

(8)  Dz.U. C 436 z 5.12.2014, s. 2.

(9)  Dz.U. C 417 z 15.12.2015, s. 46.

(10)  Dz.U. C 205 z 29.6.2017, s. 46.

(11)  Badanie gospodarczych skutków sportu na podstawie rachunków satelitarnych sportu, 2018.

(12)  Grupa Ekspercka ds. Statystki Sportowej (2011–2014), wileńska definicja sportu.

(13)  Austria, Belgia, Cypr, Litwa, Niderlandy, Niemcy, Polska, Portugalia i Zjednoczone Królestwo.

(14)  Bułgaria, Francja, Hiszpania, Luksemburg i Słowacja.

(15)  Badanie gospodarczych skutków sportu na podstawie rachunków satelitarnych sportu, 2018.

(16)  Potwierdzone także w: http://www.oecd.org/mcm/C-MIN(2013)1-ENG.pdf

(17)  Bezpośrednie koszty w systemie ochrony zdrowia, utrata produktywności, śmiertelność i niezdolność do wykonywania zawodu spowodowana chorobami mającym związek z brakiem aktywności fizycznej, takimi jak cukrzyca typu 2, depresja, problemy z kręgosłupem czy choroby układu krążenia.

(18)  Rachunki i techniki służące do pomiaru aktywności gospodarczej danego kraju

(19)  Jak potwierdzono w badaniu ISCA/CEBR pt. „Gospodarcze koszty braku aktywności fizycznej w Europie”: http://inactivity-time-bomb.nowwemove.com/ oraz w badaniu WHO pt. „Aktywność fizyczna a zdrowie: uzasadnienie działań”: http://www.euro.who.int/__data/assets/pdf_file/0011/87545/E89490.pdf?ua=1

(20)  Badanie pt. „Wolontariat w Unii Europejskiej”, 2010.

(21)  Odnosi się do procesu przekształcania pomysłu lub wynalazku w towar lub usługę, które tworzą wartość lub za które zapłaci nabywca.

(22)  Badanie pt. „Wkład sportu w rozwój regionalny dzięki funduszom strukturalnym”, 2016.

(23)  Kazański plan działania przyjęty przez Unesco w dniu 15 lipca 2017 r. w swoim działaniu nr 2 także przewiduje potrzebę opracowania wspólnych wskaźników umożliwiających mierzenie wkładu wychowania fizycznego, aktywności fizycznej i sportu w realizację priorytetowych celów i założeń zrównoważonego rozwoju.

---

ZAŁĄCZNIK

1.

W białej księdze Komisji Europejskiej na temat sportu (1) położono szczególny nacisk na gospodarczy wymiar sportu, podkreślając zapotrzebowanie na porównywalne ogólnoeuropejskie informacje do celów kształtowania polityk opartych na dowodach.

2.

W komunikacie Komisji na temat sportu (2) uznano znaczenie rachunków satelitarnych sportu dla solidnego kształtowania polityk i zwrócono uwagę na wartość sportu jako instrumentu rozwoju regionalnego.

---

(1)  Dok. 11811/07 – COM(2007)391 final, 12.7.2007.

1

(2)  Dok. 5597/11 – COM(2011)12 final, 21.1.2011.

2

---

| 13.12.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 449/6 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 449/6

---

Konkluzje Rady

w sprawie wzajemnego uznawania w sprawach karnych

„Propagowanie wzajemnego uznawania orzeczeń poprzez zwiększanie wzajemnego zaufania”

(2018/C 449/02)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

przypominając, że zgodnie z art. 82 ust. 1 TFUE współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych w Unii opiera się na zasadzie wzajemnego uznawania wyroków i orzeczeń sądowych;

zauważając, że w ramach stosowania tej zasady właściwy organ w jednym państwie członkowskim przekazuje wyrok lub orzeczenie sądowe właściwemu organowi w innym państwie członkowskim, który następnie wykonuje to orzeczenie, tak jakby sam je wydał (z zastrzeżeniem przepisów mających zastosowanie);

potwierdzając, że podstawą zasady wzajemnego uznawania jest wzajemne zaufanie, które pogłębiane jest dzięki wspólnym wartościom państw członkowskich dotyczącym poszanowania godności ludzkiej, wolności, demokracji, równości, państwa prawnego i praw człowieka, tak by każdy organ mógł być pewien, że inne organy stosują w swoich systemach wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych równorzędne normy ochrony praw;

podkreślając, że prawo do rzetelnego procesu sądowego, obejmujące, między innymi, wymóg niezawisłości sędziowskiej, ma zasadnicze znaczenie dla skutecznej ochrony praw podstawowych, zważywszy że zapewnia ochronę zarówno wszystkich praw indywidualnych wynikających z prawa unijnego i krajowego, jak i wspólnych wartości państw członkowskich określonych w art. 2 TUE, w szczególności państwa prawnego;

zauważając, że różne kwestie – przede wszystkim natury praktycznej lub strategicznej – mogą przyczyniać się do osłabiania wspólnego zaufania i że w związku z tym potrzebne są ciągłe działania na rzecz dalszego budowania i zwiększania tego zaufania;

biorąc pod uwagę, że kwestie takie dotyczą, między innymi, różnic we wdrażaniu i stosowaniu prawa Unii, kwestii państwa prawnego oraz obszarów, w których prawa podstawowe wymagają szczególnej ochrony, takich jak warunki panujące w więzieniach i długość okresu tymczasowego aresztowania;

przypominając, że na nieformalnym posiedzeniu ministrów, które odbyło się w dniach 12–13 lipca 2018 r., ministrowie dyskutowali o najnowszych wydarzeniach stwarzających wyzwania w odniesieniu do zasady wzajemnego uznawania, a także o stosownym orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości UE (TSUE);

przypominając ponadto, że na posiedzeniu komitetu CATS, które odbyło się w dniu 18 września 2018 r., delegacje dyskutowały o przygotowanym przez prezydencję dokumencie, w którym opisano problemy i trudności związane ze stosowaniem instrumentów wzajemnego uznawania oraz przedstawiono propozycje ewentualnych działań (dok. 11956/18);

przypominając wreszcie, że na posiedzeniu Rady (ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych), które odbyło się w dniu 11 października 2018 r., ministrowie przedstawili informacje na temat najlepszych praktyk i działań podejmowanych w celu poprawy skuteczności wzajemnego uznawania i zwiększania wzajemnego zaufania, a także informacje na temat praktycznych i prawnych środków podejmowanych w celu uwzględnienia najnowszych wydarzeń, w szczególności najnowszego orzecznictwa TSUE i orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (dok. 12492/18),

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCE KONKLUZJE:

| 1. | Przypomina się państwom członkowskim, że skuteczność i efektywność unijnych instrumentów wzajemnego uznawania, w szczególności tych, które mają formę prawną decyzji ramowych lub dyrektyw, w dużym stopniu zależy od tego, czy odpowiednie przepisy krajowe są przygotowywane i przyjmowane zgodnie z tymi instrumentami. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Wzywa się państwa członkowskie do zwrócenia uwagi na fakt, jak ważne dla zapewnienia prawa do rzetelnego procesu sądowego jest to, by dyrektywy dotyczące praw proceduralnych (1) zostały wdrożone w terminowy i odpowiedni sposób. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Państwa członkowskie powinny nadal zapewniać niezależność i bezstronność sądów i sędziów, ponieważ stanowi to część istoty podstawowego prawa do rzetelnego procesu zagwarantowanego w art. 47 akapit drugi Karty. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Przypomina się państwom członkowskim, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej odmowa wykonana orzeczenia lub wyroku, które wydano na postawie instrumentu wzajemnego uznawania, może być uzasadniona tylko w wyjątkowych okolicznościach oraz przy uwzględnieniu faktu, że w myśl zasady pierwszeństwa prawa UE państwa członkowskie nie mogą wymagać od innego państwa członkowskiego wyższego poziomu krajowej ochrony praw podstawowych niż poziom ochrony przewidziany w prawie UE. W związku z tym w każdym przypadku odmowy wykonania, gdy jako podstawę podaje się naruszenie praw podstawowych, takie naruszenie należy interpretować w sposób zawężający, zgodnie z podejściem prezentowanym przez TSUE w jego orzecznictwie. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Zachęca się państwa członkowskie do wprowadzenia przepisów, które w stosownych przypadkach umożliwią stosowanie środków będących alternatywą dla pozbawienia wolności, co pozwoli ograniczyć liczbę osób przebywających w obiektach penitencjarnych i tym samym pomoże realizować cele resocjalizacyjne, a także będzie stanowić odpowiedź na fakt, że do osłabiania wzajemnego zaufania często przyczyniają się złe warunki panujące w więzieniach i problem przepełnionych więzień. |
| --- | --- |

5.

| 6. | Zachęca się państwa członkowskie i Komisję, by: wspierały ustawiczne szkolenia sędziów, prokuratorów i innych pracowników wymiaru sprawiedliwości, w tym szkolenia w dziedzinie przestrzegania praw podstawowych w postępowaniach karnych – zważywszy że może to przyczynić się do szerszego stosowania instrumentów UE opierających się na wzajemnym uznawaniu, zwiększały wzajemne zaufanie w ramach europejskiej przestrzeni sądowej poprzez organizowanie seminariów szkoleniowych i wymian dla pracowników wymiaru sprawiedliwości oraz by należycie uwzględniały potrzeby w zakresie odpowiedniego finansowanie szkoleń w tej dziedzinie na szczeblu krajowym i europejskim, zwłaszcza szkoleń organizowanych przez Europejską Sieć Szkolenia Kadr Wymiaru Sprawiedliwości (EJTN). |
| --- | --- |

6.

| 7. | Zachęca się państwa członkowskie do wyznaczenia pracowników wymiaru sprawiedliwości – którymi mogą być krajowe punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej – w ramach swojej jurysdykcji, jako specjalistów w zakresie współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, tak by mogli oni pomagać innym pracownikom wymiaru sprawiedliwości w stosowaniu wszystkich stosownych instrumentów, w tym instrumentów UE opierających się na zasadzie wzajemnego uznawania. |
| --- | --- |

7.

| 8. | Zachęca się państwa członkowskie, by propagowały – jeśli to możliwe z wykorzystaniem środków finansowych UE – wymiany między pracownikami wymiaru sprawiedliwości z różnych państw członkowskich oraz stymulowały inne formy kontaktów między nimi, ponieważ może to zwiększyć wzajemne zaufanie i wspierać skuteczne stosowanie zasady wzajemnego uznawania. |
| --- | --- |

8.

| 9. | Zachęca się państwa członkowskie, by wymieniały się najlepszymi praktykami w zakresie poprawy skuteczności wzajemnego uznawania i zwiększania wzajemnego zaufania, w tym na forum grupy COPEN lub komitetu CATS. |
| --- | --- |

9.

| 10. | Zachęca się państwa członkowskie, by ustanowiły (niewiążące) wytyczne dotyczące stosowania unijnych instrumentów wzajemnego uznawania, pomagające pracownikom wymiaru sprawiedliwości zrozumieć, jak należy interpretować i stosować przepisy krajowe wdrażające instrumenty UE. |
| --- | --- |

10.

| 11. | Państwa członkowskie są proszone o zachęcanie pracowników wymiaru sprawiedliwości do tego, by w pełnym zakresie korzystali z możliwości oferowanych przez Europejską Sieć Sądową i Eurojust, które, zgodnie z swoimi mandatami, mogą udzielać im wsparcia w zakresie prowadzenia współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych. |
| --- | --- |

11.

| 12. | Państwa członkowskie są w szczególności proszone o zachęcanie pracowników wymiaru sprawiedliwości do tego, by korzystali z praktycznych narzędzi współpracy wymiarów sprawiedliwości oraz (elektronicznych) formularzy i zaświadczeń stosowanych w ramach instrumentów wzajemnego uznawania, które są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Sieci Sądowej, zważywszy że może to ułatwić stosowanie tych instrumentów. |
| --- | --- |

12.

| 13. | Państwa członkowskie są proszone o zachęcanie pracowników wymiaru sprawiedliwości, którzy działają jako organy wykonujące w ramach procedur wzajemnego uznawania, do tego, by nawiązywali dialog i prowadzili bezpośrednie konsultacje z organami wydającymi w innych państwach członkowskich w każdym przypadku, gdy może być to stosowne, w szczególności przed podjęciem decyzji o odmowie uznania lub wykonania orzeczenia lub wyroku, który został przesłany w ramach takich procedur. |
| --- | --- |

13.

| 14. | Państwa członkowskie są proszone o zapewnienie, by punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej były w stanie wykonywać swoje zadania punktu kontaktowego Europejskiej Sieci Sądowej równolegle ze swoimi zwykłymi obowiązkami i zadaniami, jak pokreślono w ostatecznym sprawozdaniu na temat szóstej rundy wzajemnych ocen (zalecenie nr 7), tak by sieć ta mogła nadal skutecznie wykonywać swoje zadania, w tym zadania w zakresie wzajemnego uznawania. |
| --- | --- |

14.

| 15. | Państwa członkowskie, które przedstawiły oświadczenie (zastrzeżenie) w odniesieniu do jednego z instrumentów wzajemnego uznawania, proszone są o zweryfikowanie, czy mogą wycofać takie oświadczenie, z myślą o wspieraniu jednolitego stosowania danego instrumentu. |
| --- | --- |

15.

| 16. | Państwa członkowskie są proszone o wspieranie aktywnego udziału właściwych przedstawicieli w konferencji poświęconej problemowi przepełnionych więzień, która zostanie zorganizowana przez Radę Europy, przy wsparciu Komisji Europejskiej, w dniach 24–25 kwietnia 2019 r., jak również w konferencji poświęconej aktualnym wyzwaniom stojącym przed europejskimi systemami penitencjarnymi, która ma się odbyć wtedy, kiedy prezydencję w Radzie Unii Europejskiej będzie sprawowała Rumunia. |
| --- | --- |

16.

| 17. | Państwa członkowskie i Komisja są proszone o utworzenie w trybie priorytetowym cyfrowego systemu wymiany elektronicznego materiału dowodowego, który będzie stanowił bezpieczny sposób przesyłania europejskich nakazów dochodzeniowych oraz wniosków o wzajemną pomoc prawną i odpowiedzi na takie wnioski. |
| --- | --- |

17.

| 18. | Komisja jest proszona o korzystanie ze swoich uprawnień, w stosownych przypadkach, w celu zapewnienia, by unijne instrumenty dotyczące współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych i praw proceduralnych były wdrażane w terminowy i odpowiedni sposób. |
| --- | --- |

18.

| 19. | Komisja jest proszona o przedstawienie praktycznych wytycznych dotyczących najnowszego orzecznictwa TSUE, w szczególności orzecznictwa w sprawie Aranyosi, jak również wytycznych dotyczącego tego, gdzie pracownicy wymiaru sprawiedliwości mogą znaleźć odpowiednie źródła zawierające obiektywne, wiarygodne i należycie aktualizowane informacje o obiektach penitencjarnych i warunkach panujących w więzieniach w poszczególnych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

19.

| 20. | Rada zwraca się do państw członkowskich z prośbą o rozważenie możliwości przetłumaczenia na ich język urzędowy noty informacyjnej Rady Europy na temat warunków panujących w więzieniach i traktowania więźniów oraz o przekazanie takich tłumaczeń Radzie Europy w celu ich opublikowania na jej stronie internetowej. |
| --- | --- |

20.

| 21. | Komisja jest proszona o dalsze opracowywanie i regularne aktualizowanie – w konsultacji w państwami członkowskimi – swojego podręcznika dotyczącego europejskiego nakazu aresztowania, w tym z uwzględnieniem najnowszego orzecznictwa TSUE i najlepszych praktyk w zakresie jego poprawnego stosowania, a także o opracowanie podręczników dotyczących innych instrumentów wzajemnego uznawania, po tym, jak zostaną one w pełni wdrożone w państwach członkowskich, np. decyzji ramowej o karze pozbawienia wolności (2) i decyzji ramowej o zawieszeniu lub warunkowym zwolnieniu (3), a także, w przyszłości, dyrektywy o europejskim nakazie dochodzeniowym (4) i rozporządzenia o nakazach zabezpieczenia i nakazach konfiskaty (5) – z myślą o prawidłowym wdrażaniu i stosowaniu tych instrumentów. |
| --- | --- |

21.

| 22. | Komisja jest proszona o poinformowanie – w przynajmniej jednym powszechnie zrozumiałym języku UE – Europejskiej Sieci Sądowej o zgłoszonych przez państwa członkowskie powiadomieniach dotyczących unijnych instrumentów wzajemnego uznawania i innych instrumentów istotnych dla współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, tak by Europejska Sieć Sądowa mogła opublikować te informacje na swojej stronie internetowej. |
| --- | --- |

22.

| 23. | Zachęca się Komisję do: dalszego organizowania spotkań z ekspertami i pracownikami wymiaru sprawiedliwości w celu omawiania kwestii dotyczących wzajemnego uznawania, zwiększenia – w razie potrzeby – częstotliwości i intensywności prac podczas takich spotkań oraz udostępniania wyników takich spotkań pracownikom wymiaru sprawiedliwości. |
| --- | --- |

23.

| 24. | Komisja jest proszona o propagowanie optymalnego wykorzystywania środków finansowych dostępnych w ramach programów finansowych UE, w przypadku gdy są one udostępniane, w celu zacieśniania i propagowania współpracy wymiarów sprawiedliwości między państwami członkowskimi, w tym w celu zmodernizowania obiektów penitencjarnych w państwach członkowskich, oraz o wspieranie państw członkowskich w rozwiązywaniu problemu złych warunków panujących w więzieniach, zważywszy że problem ten może negatywnie wpływać na stosowanie instrumentów wzajemnego uznawania. |
| --- | --- |

24.

| 25. | Zachęca się Komisję, Radę i Parlament Europejski do tego, aby opracowywały projekty instrumentów dotyczących wzajemnego uznawania, w tym formularzy i zaświadczeń, w bardziej przejrzysty, precyzyjny i przyjazny dla użytkownika sposób, oraz aby pracując nad tymi projektami, starały się zachować większą spójność, tak by pracownikom wymiaru sprawiedliwości było łatwiej stosować te instrumenty. W stosownych przypadkach o pomoc w tym zakresie należy zwrócić się do Eurojustu i Europejskiej Sieci Sądowej. |
| --- | --- |

25.

| 26. | Zachęca się Eurojust do kontynuowania jego działań operacyjnych i strategicznych w odniesieniu do instrumentów wzajemnego uznawania w celu ułatwienia stosowania tych instrumentów. |
| --- | --- |

26.

| 27. | Eurojust i Europejska Sieć Sądowa są proszone o to, by nadal odgrywały aktywną rolę w rozwiązywaniu trudności w zakresie wzajemnego uznawania i w identyfikowaniu najlepszych praktyk, oraz by nadal regularnie zwracały uwagę na instrumenty wzajemnego uznawania podczas spotkań z pracownikami wymiaru sprawiedliwości. |
| --- | --- |

27.

| 28. | Zachęca się Europejską Sieć Sądową, by nadal aktualizowała swoją stronę internetową i umieszczała na niej między innymi praktyczne informacje na temat instrumentów wzajemnego uznawania, zważywszy że strona ta okazała się bardzo przydatnym narzędziem dla pracowników wymiaru sprawiedliwości. |
| --- | --- |

28.

| 29. | Zachęca się Europejską Sieć Szkolenia Kadr Wymiaru Sprawiedliwości, by nadal organizowała szkolenia na temat prawa Unii, w tym na temat znaczenia Karty praw podstawowych dla funkcjonowania instrumentów wzajemnego uznawania w odniesieniu do spraw karnych, oraz by nadal organizowała wymiany między pracownikami wymiaru sprawiedliwości. |
| --- | --- |

29.

| 30. | Rada jest proszona o wskazanie praktycznego funkcjonowania niektórych instrumentów wzajemnego uznawania jako tematu dziewiątej rundy wzajemnych ocen. |
| --- | --- |

30.

| 31. | Prezydencja jest proszona o dalsze poświęcanie stosownej uwagi, w tym na szczeblu politycznym, kwestii wzajemnego uznawania i wzajemnego zaufania, w szczególności poprzez zapewnianie regularnej wymiany poglądów na ten temat, tak by propagować stosowanie instrumentów opierających się na zasadzie wzajemnego uznawania. |
| --- | --- |

31.

---

(1)  Dyrektywy 2010/64/UE, 2012/13/UE, 2013/48/UE, (UE) 2016/343, (UE) 2016/800 i (UE) 2016/1919 w odniesieniu do państw członkowskich nimi związanych.

(2)  Decyzja ramowa 2008/909/WSiSW.

(3)  Decyzja ramowa 2008/947/WSiSW.

(4)  Dyrektywa 2014/41/UE.

(5)  Rozporządzenie (UE) 2018/1805.

---

Komisja Europejska

| 13.12.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 449/10 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 449/10

---

Kursy walutowe euro (1)

12 grudnia 2018 r.

(2018/C 449/03)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,1346 |
| JPY | Jen | 128,67 |
| DKK | Korona duńska | 7,4641 |
| GBP | Funt szterling | 0,90135 |
| SEK | Korona szwedzka | 10,3595 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,1286 |
| ISK | Korona islandzka | 140,00 |
| NOK | Korona norweska | 9,7265 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 25,866 |
| HUF | Forint węgierski | 323,43 |
| PLN | Złoty polski | 4,2986 |
| RON | Lej rumuński | 4,6571 |
| TRY | Lir turecki | 6,0893 |
| AUD | Dolar australijski | 1,5732 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,5170 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 8,8693 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,6573 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,5577 |
| KRW | Won | 1 280,62 |
| ZAR | Rand | 16,1475 |
| CNY | Yuan renminbi | 7,8155 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,3895 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 16 562,32 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,7538 |
| PHP | Peso filipińskie | 59,714 |
| RUB | Rubel rosyjski | 75,2467 |
| THB | Bat tajlandzki | 37,192 |
| BRL | Real | 4,3881 |
| MXN | Peso meksykańskie | 22,7639 |
| INR | Rupia indyjska | 81,6900 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,1346

JPY

Jen

128,67

DKK

Korona duńska

7,4641

GBP

Funt szterling

0,90135

SEK

Korona szwedzka

10,3595

CHF

Frank szwajcarski

1,1286

ISK

Korona islandzka

140,00

NOK

Korona norweska

9,7265

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

25,866

HUF

Forint węgierski

323,43

PLN

Złoty polski

4,2986

RON

Lej rumuński

4,6571

TRY

Lir turecki

6,0893

AUD

Dolar australijski

1,5732

CAD

Dolar kanadyjski

1,5170

HKD

Dolar Hongkongu

8,8693

NZD

Dolar nowozelandzki

1,6573

SGD

Dolar singapurski

1,5577

KRW

Won

1 280,62

ZAR

Rand

16,1475

CNY

Yuan renminbi

7,8155

HRK

Kuna chorwacka

7,3895

IDR

Rupia indonezyjska

16 562,32

MYR

Ringgit malezyjski

4,7538

PHP

Peso filipińskie

59,714

RUB

Rubel rosyjski

75,2467

THB

Bat tajlandzki

37,192

BRL

Real

4,3881

MXN

Peso meksykańskie

22,7639

INR

Rupia indyjska

81,6900

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

| 13.12.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 449/11 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 449/11

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 6 grudnia 2018 r.

w sprawie publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 49 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012

„Странджански манов мед” (Strandzhanski manov med)/„Maнов мед от Странджа” (Manov med ot Strandzha) (ChNP)

(2018/C 449/04)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 50 ust. 2 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Bułgaria przekazała Komisji wniosek o ochronę nazwy „Странджански манов мед” (Strandzhanski manov med)/„Maнов мед от Странджа” (Manov med ot Strandzha) zgodnie z art. 49 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. |
| --- | --- |

(1)

Bułgaria przekazała Komisji wniosek o ochronę nazwy „Странджански манов мед” (Strandzhanski manov med)/„Maнов мед от Странджа” (Manov med ot Strandzha) zgodnie z art. 49 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

| (2) | Zgodnie z art. 50 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja zbadała ten wniosek i stwierdziła, że spełnia on warunki określone w tym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 50 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja zbadała ten wniosek i stwierdziła, że spełnia on warunki określone w tym rozporządzeniu.

| (3) | Aby umożliwić złożenie zawiadomień o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej jednolity dokument oraz odesłanie do publikacji specyfikacji produktu, o których mowa w art. 50 ust. 2 lit. a) tego rozporządzenia, w odniesieniu do nazwy „Странджански манов мед” (Strandzhanski manov med)/„Maнов мед от Странджа” (Manov med ot Strandzha), |
| --- | --- |

(3)

Aby umożliwić złożenie zawiadomień o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej jednolity dokument oraz odesłanie do publikacji specyfikacji produktu, o których mowa w art. 50 ust. 2 lit. a) tego rozporządzenia, w odniesieniu do nazwy „Странджански манов мед” (Strandzhanski manov med)/„Maнов мед от Странджа” (Manov med ot Strandzha),

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł

Jednolity dokument oraz odesłanie do publikacji specyfikacji produktu, o których mowa w art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, w odniesieniu do nazwy „Странджански манов мед” (Strandzhanski manov med)/„Maнов мед от Странджа” (Manov med ot Strandzha) (ChNP) zamieszczono w załączniku do niniejszej decyzji.

Zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 publikacja niniejszej decyzji uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec rejestracji nazwy, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego artykułu, w ciągu trzech miesięcy od daty publikacji niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 6 grudnia 2018 r.

W imieniu Komisji

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

---

ZAŁĄCZNIK

JEDNOLITY DOKUMENT

„СТРАНДЖАНСКИ МАНОВ МЕД” (STRANDZHANSKI MANOV MED)/„MAНОВ МЕД ОТ СТРАНДЖА” (MANOV MED OT STRANDZHA)

Nr UE: PDO-BG-02306 – 12.4.2017

ChNP ( X ) ChOG ( )

1.   Nazwa lub nazwy

„Странджански манов мед” (Strandzhanski manov med)/„Maнов мед от Странджа” (Manov med ot Strandzha)

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Bułgaria

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   
  Typ produktu

Klasa 1.4. Inne produkty pochodzenia zwierzęcego (jaja, miód, różne produkty mleczne z wyjątkiem masła itp.)

3.2.   
  Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

„Strandzhanski manov med” to miód wytwarzany na obszarze geograficznym wskazanym w pkt 4 przez pszczoły miodne z wydzielin żywych części roślin i wydalin pozostawionych na nich przez owady ssące w taki sposób, że pszczoły zbierają te wydzieliny i wydaliny, łączą je ze szczególnymi substancjami własnymi, przechowują je, odwadniają i pozostawiają do dojrzewania w plastrach miodu w ulu. Produkt objęty nazwą „Strandzhanski manov med” powstaje ze spadzi składającej się z wydalin niektórych owadów i słodkich soków z żołędzi dębu zbieranych przez pszczoły.

Właściwości organoleptyczne:

Wygląd: nieprzejrzysty, lekko opalizujący, bez pozostałości czerwia i innych zanieczyszczeń mechanicznych, bez oznak fermentacji.

Barwa: od brązowej przez ciemnobrunatną do czarnej, z zielonkawym odcieniem. Po krystalizacji barwa miodu może się zmienić na jasnobrązową lub szarą.

Konsystencja: lepka, płynna, częściowo lub całkowicie skrystalizowana masa.

Smak: słodki, z lekko kwaskowatą lub gorzkawą nutą.

Zapach: pieczonych owoców i karmelu.

Wymogi dotyczące składu miodu:

Właściwości fizyczne i chemiczne:

| zawartość fruktozy i glukozy | nie mniej niż 45 g/100 g |
| --- | --- |
| zawartość sacharozy | nie więcej niż 5 g/100 g |
| wilgotność | najwyżej 19 % |
| zawartość substancji nie rozpuszczalnych w wodzie | nie więcej niż 0,1 g/100 g |
| przewodność elektryczna | obowiązkowo powyżej 0,95 mS/cm |
| wolna kwasowość | nie więcej niż 50 miliekwiwalentów kwasu na 1 000 g |
| działanie diastatyczne | powyżej 12 wg skali Schade po otrzymaniu miodu |
| zawartość hydroksymetylofurfuralu (HMF) | nie może przekraczać 10 mg/kg po otrzymaniu miodu |

zawartość fruktozy i glukozy

nie mniej niż 45 g/100 g

zawartość sacharozy

nie więcej niż 5 g/100 g

wilgotność

najwyżej 19 %

zawartość substancji nie rozpuszczalnych w wodzie

nie więcej niż 0,1 g/100 g

przewodność elektryczna

obowiązkowo powyżej 0,95 mS/cm

wolna kwasowość

nie więcej niż 50 miliekwiwalentów kwasu na 1 000 g

działanie diastatyczne

powyżej 12 wg skali Schade po otrzymaniu miodu

zawartość hydroksymetylofurfuralu (HMF)

nie może przekraczać 10 mg/kg po otrzymaniu miodu

„Strandzhanski manov med” odróżnia się zasadniczo od miodu nektarowego wysoką przewodnością elektryczną z powodu wysokiej zawartości mikroskładników odżywczych: potasu (1 568–1 676 mg/kg), magnezu (149–169 mg/kg), litu (0,11–0,33 mg/kg) i manganu (34–51 mg/kg) oraz przeciwutleniaczy: zawartość fenolu (56–165 mg/kg). Miód ten charakteryzuje się wysoką zawartością melecytozy (4–11 %) i erlozy. Kolejną jego cechą szczególną jest występowanie kwercetyny i kestozy. Inną cechą charakterystyczną miodu „Strandzhanski manov med” jest zawartość składników spadzi (HDE), zwłaszcza zarodników grzybów, konidium i strzępek, która wynika ze specyficznego procesu produkcji i zbioru produktu.

Właściwości melisopalinologiczne:

„Strandzhanski manov med” to miód spadziowy zawierający pyłek o zróżnicowanym pochodzeniu botanicznym. Obszar masywu Strandża charakteryzuje się bogactwem występujących na nim gatunków roślin: Trifolium (koniczyna biała), Vicia (wyka siewna), Lotus (komonica zwyczajna, Lotus corniculatus), Tilia (lipa), Echium (rodzina Boraginaceae), Rubus (jeżyna), Matricaria (rodzina astrowate), Daucus (selerowate), Potentilla (różowate), Paliurus, Dorycnium (rodzina bobowate), Brassicaceae (kapustowate), Clematis (powojnik pnący, Clematitis vitalba), Cistus (kolcolist i czystek), Plantago (babka płesznik) i Chenopodiaceae (komosowate).

Wpływ na właściwości pyłku miodu „Strandzhanski manov med” ma występowanie na terenie masywu Strandża szczególnych roślin, unikalnych w Bułgarii. Są to następujące rośliny: Ophrys reinholdii, Verbascum bugulifolium (dziewanna), Teucrium lamiifolium (ożanka), czystek wawrzynolistny, Hypericum androsaemum (dziurawiec barwierski), Stachys thracica (czyściec) i Epimedium pubigerum (epimedium). Na właściwości te wpływają także trzeciorzędowe gatunki reliktowe, które rozprzestrzeniły się na terenie masywu Strandża w trzeciorzędzie, takie jak Cicer montbretii, Erica arborea, nieszpułka zwyczajna, wrzos zwyczajny, kolcolist, Hypericum calycinum (dziurawiec) itd.

Siedem spośród tych gatunków występuje w Europie jedynie na obszarze masywu Strandża i na Kaukazie: Ilex colchica, Daphne pontica (wawrzynek pontyjski), Vaccinium arctostaphylos, Rhododendron ponticum (różanecznik pontyjski), dąb z regionu Strandży, Veronica turrilliana i Quercus polycarpa.

3.3.   
  Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Zabronione jest karmienie pszczół podczas okresu zbioru miodu. Pszczoły można karmić wiosną i po zebraniu miodu przed zimą, w ilościach koniecznych do stworzenia zapasów, aby zapewnić przeżycie kolonii zimą. Kolonie pszczół można karmić cukrem, ciastem i syropem cukrowym. Pszczoły mogą żywić się także miodem własnej produkcji. Producenci muszą dopilnować, aby zapasy na zimę nie zostały wykorzystane do wytworzenia miodu przeznaczonego do sprzedaży („Strandzhanski manov med”).

3.4.   
  Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Miód „Strandzhanski manov med” wytwarza się w ulach (przeważnie stacjonarnych) umiejscowionych w lasach dębowych na obszarze masywu Strandża i obowiązkowo na wyznaczonym obszarze geograficznym. Zbiór miodu „Strandzhanski manov med” odbywa się w czerwcu, lipcu i sierpniu. Kolonie pszczół muszą znajdować się na wyznaczonym obszarze geograficznym przez cały rok.

Produkcja miodu „Strandzhanski manov med” obejmuje następujące etapy:

| 1) | transport odsklepionych plastrów do zakładu produkcji; |
| --- | --- |

1)

transport odsklepionych plastrów do zakładu produkcji;

| 2) | odsklepianie i odwirowanie plastrów miodu; |
| --- | --- |

2)

odsklepianie i odwirowanie plastrów miodu;

| 3) | filtrowanie i wlewanie do zbiorników do przechowywania; |
| --- | --- |

3)

filtrowanie i wlewanie do zbiorników do przechowywania;

| 4) | transport gotowych zbiorników z miodem do miejsca przechowywania. |
| --- | --- |

4)

transport gotowych zbiorników z miodem do miejsca przechowywania.

Wszystkie etapy produkcji muszą odbywać się na określonym obszarze geograficznym, aby zachować jakość produktu i jego pełną identyfikowalność.

3.5.   
  Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Aby zapewnić jakość i całkowitą identyfikowalność produktu, miód jest pakowany na wyznaczonym obszarze geograficznym określonym w pkt 4, a jego masa nie może przekraczać 1 500 g.

Aby zagwarantować jakość i, w szczególności, zachowanie właściwości organoleptycznych oraz fizykochemicznych „Strandzhanski manov med”, pakowanie i etykietowanie powinny odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym, ponieważ transport produktu do miejsca znajdującego się poza tym obszarem mógłby, w przypadku wystąpienia wysokich temperatur, spowodować zmianę jakości produktu. Wszystkie operacje powinny być prowadzone na wyznaczonym obszarze geograficznym, aby uniknąć jakiegokolwiek zmieszania z innymi rodzajami miodu, nie objętymi przedmiotową chronioną nazwą pochodzenia, oraz w celu ochrony produktu przed przesiąknięciem obcymi zapachami. „Strandzhanski manov med” nie powinien być przewożony poza obszar geograficzny w celu pakowania, ponieważ jest higroskopijny i należy go chronić przed wilgocią, która niekorzystnie wpływa na jego właściwości organoleptyczne i fizykochemiczne.

Zabrania się sprzedaży miodu „Strandzhanski manov med” luzem.

3.6.   
  Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

—

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Miód „Strandzhanski manov med” produkuje się w następujących gminach: Sozopol, Primorsko, Carevo, Małko Tarnovo i Sredec.

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   
  Specyfika obszaru geograficznego

Obszar geograficzny obejmujący masyw Strandża charakteryzuje się wilgotnym klimatem morskim i umiarkowanym klimatem kontynentalnym. Region ten charakteryzuje się łagodnym klimatem, mgłami występującymi często wiosną i latem, niekiedy przed południem, umiarkowanymi temperaturami i wysoką wilgotnością powietrza. Warunki te sprzyjają rozkładowi różnych substancji na powierzchni liści, które są następnie zbierane przez owady. Dzięki umiarkowanej mgle nie dochodzi do utraty kropli soku mlecznego, przy bardziej intensywnej mgle kropelki stają się bowiem większe i spadają z liścia. Połączenie czynników klimatycznych – wilgotności morskiej w pobliżu gór, ale bez obfitych opadów, stosunkowo ciepłego klimatu, ale bez ekstremalnych temperatur, a także bliskości morza i lasów dębowych – tworzy wspaniałe warunki rozwoju dla owadów produkujących spadź, a mianowicie mszyc [Lachnus roboris, L. pallipes, Monelliopsis caryae, Tuberculatus (Tuberculloides) querceus i T. annulatus], słoników żołędziowców (Curculio Glandium) i owocówek żołędziowianek (Cydia Splendana).

Wyjątkowe położenie geograficzne masywu – bliskość trzech dużych zbiorników wodnych (Morze Czarne, Morze Egejskie i Morze Marmara) – oraz czynniki klimatyczne z nim związane (stosunkowo wysoka wilgotność powietrza i umiarkowane temperatury), a także jego przeszłość geologiczna (brak lodu w czwartorzędzie) wyjaśniają istnienie gatunków roślin, które w takim zestawieniu występują jedynie w tym miejscu na kontynencie. Napływowi mas wilgotnego powietrza znad morza do wnętrza masywu Strandża sprzyjają zaokrąglone szczyty, głębokie żleby i doliny rzeczne. Roślinność, która znacznie rozprzestrzeniła się w Europie w trzeciorzędzie klika milionów lat temu, jest nadal obecna na obszarze masywu Strandża.

Roślinność występującą na obszarze Strandży różni się od europejskich formacji roślinnych, jest zaś zbliżona do roślinności pontyjskiej występującej na Kaukazie i w Azji Mniejszej. Obejmuje ona liczne trzeciorzędowe gatunki reliktowe i endemiczne, które można wykryć poprzez analizę spektrum pyłkowego Obszar Strandży obejmuje bardzo liczne strefy, rezerwaty i chronione siedliska przyrodnicze, które tworzą środowisko przydatne dla pszczół miodnych i dla rozwoju pszczelarstwa. Masyw Strandża uznano za jeden z pięciu obszarów priorytetowych objętych ochroną w UE i w związku z tym włączono go do paneuropejskiej sieci ekologicznej Natura 2000. Strandżę porastają głównie lasy bukowe i dębowe, w dużej mierze Quercus petraea (dąb bezszypułkowy – 47,8 %) i Quercus Frainetto (dąb węgierski – 41,8 %), które zapewniają pokarm dla „producentów” spadzi – mszyc i chrząszczy.

Ubogie gleby – lasy cynamonowców i żółte gleby bielicowe – oraz brak przedsiębiorstw przemysłowych sprzyjają ograniczanemu występowaniu upraw, które podczas kwitnienia mogłoby mieć niekorzystny wpływ na jakość miodu.

5.2.   
  Czynniki ludzkie

Pszczelarstwo zawsze było rozpowszechnionym rodzajem działalności na obszarze Strandży. Od dawna stanowi ono środek utrzymania, o czym świadczą istniejące do dziś kosze na pszczoły i ule wydrążone w pniach z XIX w. Pszczelarze przestrzegają następujących etapów, zwłaszcza przy produkcji miodu spadziowego:

Etap I

Pszczoły zbierają spadź głównie w lasach dębowych i przetwarzają ją w dojrzały miód – „Strandzhanski manov med”. Podczas głównego okresu zbierania spadzi, aby oddzielić miód przeznaczony na sprzedaż, na korpusie gniazdowym ula umieszcza się korpus magazynowy lub nadstawki.

Etap II

Kiedy miód w nadstawkach osiąga wystarczającą dojrzałość, usuwa się je z uli i przenosi do miejsca wirowania miodu.

Po odwirowaniu miód jest filtrowany, homogenizowany, oczyszczany w odstojnikach przez co najmniej 24 godziny.

Etap III

Miód przechowuje się w pojemnikach przeznaczonych do przechowywania środków spożywczych. Pakowanie, konfekcjonowanie i etykietowanie przeprowadza się w czystych i przystosowanych do tego celu pomieszczeniach. Miód skrystalizowany rozpuszcza się poprzez jego podgrzanie do temperatury nieprzekraczającej 42 °C, którą osiąga się w ulu podczas zbioru miodu. Temperatura ta pozwala zachować działanie diastatyczne miodu.

5.3.   
  Specyfika produktu

Wyjątkowy charakter miodu „Strandzhanski manov med” wynika głównie z jego właściwości fizykochemicznych, melisopalinologicznych i organoleptycznych.

Cechą specyficzną miodu „Strandzhanski manov med” jest jego szczególnie wysoka, w porównaniu do innych miodów spadziowych, przewodność elektryczna: obowiązkowo powyżej 0,95 mS/cm.

Miód ten wyróżnia silne działanie diastatyczne (dzięki wysokiej zawartości enzymów w wyniku wtórnego przetwarzania przez mszyce i chrząszcze) i niska wartość hydroksymetylofurfuralu (HMF).

Swoje właściwości zawdzięcza rozległym obszarom lasów dębowych (ponad 70 % powierzchni regionu), które dzięki umiarkowanym temperaturom i wysokiej wilgotności powietrza tworzą warunki sprzyjające powstawaniu dużej powierzchni listowia, co z kolei sprzyja rozwojowi mszyc i chrząszczy. Pszczoły zbierają w szczególności wydaliny tych owadów i wydzieliny żywych części roślin oraz przetwarzają je na miód.

Spektrum pyłkowe miodu „Strandzhanski manov med”, w tym pyłek gatunków roślin, które rosną wyłącznie na obszarze masywu Strandży (zob. pkt 3.2), odróżnia go od miodów produkowanych gdzie indziej, co stanowi bezpośredni dowód na związek produktu „Strandzhanski manov med” z masywem Strandża. Badania spektrum pyłkowego pozwoliły na określenie znaczników geograficznych – gatunków endemicznych i trzeciorzędowych gatunków reliktowych – które, dzięki występowaniu lub częstości występowania w spektrum pyłkowym, określają granice geograficzne na obszarze masywu.

Szczególne ważne jest, aby ule znajdowały się na wyznaczonym obszarze geograficznym przez cały rok, tj. żeby to były ule stacjonarne.

W porównaniu z miodem nektarowym miód „Strandzhanski manov med” ma barwę znacznie ciemniejszą, specyficzny zapach i lekko kwaskowaty i gorzkawy smak.

5.4.   
  Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Miód „Strandzhanski manov med” jest produktem ściśle związanym z regionem pochodzenia, co wynika z zależności bioekologicznej i równowagi pomiędzy populacjami mszyc i chrząszczy, które produkują spadź, obecności rozległych lasów dębowych i bukowych oraz z charakterystycznego, łagodnego klimatu. Lokalna roślinność leśna zapewnia w szczególności pożywienie dla „producentów” spadzi, a typowy dla Strandży łagodny klimat (wystarczająca wilgotność powietrza, umiarkowane temperatury, wiosenne i letnie mgły) sprzyja uwalnianiu spadzi i jej zbiorowi przez pszczoły. Strandżę wyróżnia fakt, że główny pokarm pszczół w czerwcu, lipcu i sierpniu stanowi spadź dębowa. Podczas zbioru spadzi na obszarze masywu Strandży nie kwitnie żaden inny gatunek produkujący nektar, np. akacje, lipy, przez co nie dochodzi do zmieszania miodu spadziowego z miodem nektarowym. Skład spadzi, którą żywią się pszczoły, sprawia, że zawartość mikroskładników odżywczych i przeciwutleniaczy w tym miodzie jest wyższa niż w miodach nektarowych. Czynniki, takie jak mikroflora spadzi i okres jej zbioru, wpływają na intensywną barwę oraz lekko kwaskowaty i gorzkawy smak miodu.

Fakt, że masyw Strandży ma status chronionego obszaru naturalnego, wyklucza intensywne rolnictwo i przyczynia się do czystości produktu. Pod względem fitogeograficznym Strandża jest wyjątkowa w skali całej Europy. Spektrum pyłkowe miodu „Strandzhanski manov med” odróżnia ten miód od innych miodów dzięki zawartości pyłku pochodzącego z roślin typowych dla tego obszaru lub występujących wyłącznie na tym obszarze. Pontyjskimi gatunkami endemicznymi, których rozmieszczenie jest ograniczone do południowego wybrzeża Morza Czarnego, między masywem Strandży, Górami Pontyjskimi i Kaukazem, są w szczególności Rhododendron ponticum, Daphne pontica i Ilex colchica, których pyłki wpływają na właściwości melisopalinologiczne miodu „Strandzhanski manov med”. Wyjątkowa roślinność wpływa także na właściwości organoleptyczne miodu i jego aromat oraz stanowi naturalny związek pomiędzy środowiskiem i produktem końcowym.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia)

http://www.mzh.government.bg/bg/politiki-i-programi/politiki-i-strategii/politiki-po-agrohranitelnata-veriga/zashiteni-naimenovaniya/zayavlenie-za-znp-strandzhanski-manov-medmanov-med-ot-strandzha/

---

| 13.12.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 449/17 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 449/17

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 6 grudnia 2018 r.

w sprawie publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 49 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012

„Paška sol” (ChNP)

(2018/C 449/05)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 listopada 2012 r. w systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 50 ust. 2 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Chorwacja przekazała Komisji wniosek o ochronę nazwy „Paška sol” zgodnie z art. 49 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. |
| --- | --- |

(1)

Chorwacja przekazała Komisji wniosek o ochronę nazwy „Paška sol” zgodnie z art. 49 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

| (2) | Zgodnie z art. 50 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja przeanalizowała ten wniosek i stwierdziła, że spełnia on warunki określone w tym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 50 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja przeanalizowała ten wniosek i stwierdziła, że spełnia on warunki określone w tym rozporządzeniu.

| (3) | Aby umożliwić złożenie zawiadomień o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej jednolity dokument oraz odesłanie do publikacji specyfikacji produktu, o których mowa w art. 50 ust. 2 lit. a) tego rozporządzenia, w odniesieniu do nazwy „Paška sol”, |
| --- | --- |

(3)

Aby umożliwić złożenie zawiadomień o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej jednolity dokument oraz odesłanie do publikacji specyfikacji produktu, o których mowa w art. 50 ust. 2 lit. a) tego rozporządzenia, w odniesieniu do nazwy „Paška sol”,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł

Jednolity dokument oraz odesłanie do publikacji specyfikacji produktu, o których mowa w art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, w odniesieniu do nazwy „Paška sol” (ChNP) zamieszczono w załączniku do niniejszej decyzji.

Zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 publikacja niniejszej decyzji uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec rejestracji nazwy, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego artykułu, w ciągu trzech miesięcy od daty publikacji niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 6 grudnia 2018 r.

W imieniu Komisji

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

---

ZAŁĄCZNIK

JEDNOLITY DOKUMENT

„PAŠKA SOL”

Nr UE: PDO-HR-02178 – 15.9.2016

ChNP ( X ) ChOG ( )

1.   Nazwa lub nazwy

„Paška sol”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Chorwacja

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu

Klasa 1.8. Inne produkty wymienione w załączniku I do Traktatu (przyprawy itp.)

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Ochrona nazwy „Paška sol” obejmuje dwa produkty: drobnoziarnistą sól morską oraz kwiat soli.

Drobnoziarnista sól morska „Paška sol” jest niemieloną solą morską pozyskiwaną z wody morskiej w zatoce Paški zaljev, która nieustannie wlewa się do systemu zbiorników odparowujących aż do momentu krystalizacji w salinach na wyspie Pag. Sól przybiera postać małych kryształów o regularnym, sześciennym kształcie i białej barwie oraz zawiera składniki mineralne i pierwiastki śladowe. Wielkość większości kryształków nie przekracza 1 mm, tak aby > 98 % wszystkich kryształków mogło przejść przez sito o oczkach o średnicy 1,3 mm. Sól ma skoncentrowany, słony smak pozbawiony goryczy.

Skład:

| Zawartość chlorku sodu w całkowitej suchej masie (%) | > 98,0 |
| --- | --- |
| Zawartość wody (%) | < 0,40 |
| Magnez (%) | 0,02 –0,20 |
| Wapń (%) | 0,01 –0,10 |
| Potas (%) | > 0,02 |
| Arsen (mg/kg) | < 0,25 |
| Kadm (mg/kg) | < 0,25 |
| Ołów (mg/kg) | < 0,20 |
| Rtęć (mg/kg) | < 0,10 |
| Granulacja | Pozostałość na sicie o oczkach o średnicy 1,3 mm wynosi < 2 %. |

Zawartość chlorku sodu w całkowitej suchej masie (%)

> 98,0

Zawartość wody (%)

< 0,40

Magnez (%)

0,02 –0,20

Wapń (%)

0,01 –0,10

Potas (%)

> 0,02

Arsen (mg/kg)

< 0,25

Kadm (mg/kg)

< 0,25

Ołów (mg/kg)

< 0,20

Rtęć (mg/kg)

< 0,10

Granulacja

Pozostałość na sicie o oczkach o średnicy 1,3 mm wynosi < 2 %.

Kwiat soli „Paška sol” jest produktem początkowej fazy wytwarzania drobnoziarnistej soli morskiej, tj. produkcji skoncentrowanej wody morskiej. Ma lekko słodkawy smak, jest chrupiący i bardzo kruchy. Ma białą lub bladożółtą barwę, co wynika z dużej zawartości składników mineralnych. Ma wyraźny smak, jest mniej słony niż sól kuchenna i zawiera więcej naturalnych składników mineralnych (magnez, wapń, potas, jod). Granulacja kwiatu soli „Paška sol” jest większa niż drobnoziarnistej soli morskiej „Paška sol”; jego kryształy mają kształt muszli i łatwo kruszą się przy rozcieraniu między palcami.

Skład:

| Zawartość chlorku sodu w całkowitej suchej masie (%) | > 97,0 |
| --- | --- |
| Zawartość wody (%) | < 2,00 |
| Magnez (%) | > 0,07 |
| Wapń (%) | 0,02 –0,20 |
| Potas (%) | > 0,05 |
| Arsen (mg/kg) | < 0,25 |
| Kadm (mg/kg) | < 0,25 |
| Ołów (mg/kg) | < 0,30 |
| Rtęć (mg/kg) | < 0,10 |

Zawartość chlorku sodu w całkowitej suchej masie (%)

> 97,0

Zawartość wody (%)

< 2,00

Magnez (%)

> 0,07

Wapń (%)

0,02 –0,20

Potas (%)

> 0,05

Arsen (mg/kg)

< 0,25

Kadm (mg/kg)

< 0,25

Ołów (mg/kg)

< 0,30

Rtęć (mg/kg)

< 0,10

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Wszystkie procesy produkcji soli „Paška sol”, od wykorzystania basenu do przetwarzania soli (produkcja nasyconej wody morskiej, krystalizacja, suszenie i przesiewanie), muszą odbywać się na określonym obszarze geograficznym.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

—

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

—

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

„Paška sol” jest produkowana w salinach w zatoce Paški zaljev, która ze wszystkich stron jest otoczona lądem wyspy Pag. Zatoka ta jest połączona z wodami Kanału Welebickiego. Saliny na wyspie Pag są położone 3 km od miasta Pag, w obrębie granic administracyjnych żupanii zadarskiej.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Specyfika obszaru geograficznego

Szczególne cechy soli „Paška sol” wynikają z warunków klimatycznych określonego obszaru geograficznego oraz odizolowanego położenia salin pażskich, z dala od wszelkiego przemysłu ciężkiego czy działalności rolniczej.

Cały obszar wyspy Pag jest charakterystyczny przede wszystkim dlatego, że jest to wyspa, a saliny są położone w wyjątkowej okolicy zatoki Paški zaljev, która jest ze wszystkich stron otoczona masą lądową wyspy. Ponadto wywóz wyprodukowanej soli jest stosunkowo łatwy, ponieważ wyspa Pag jest połączona ze stałym lądem mostem.

Na określonym obszarze geograficznym dominuje łagodny klimat śródziemnomorski z niskim poziomem opadów i nasłonecznieniem przekraczającym 2 500 godzin rocznie. Łagodny klimat śródziemnomorski niesie ze sobą suche i gorące lata oraz łagodne i wilgotne zimy.

Idealne położenie geograficzne wyspy Pag i jej salin w pobliżu gór Welebit jest uwarunkowane ciągłą i szybką cyrkulacją powietrza wynikającą z naturalnego przepływu mistralu (północno-zachodniego wiatru wiejącego w ciągu dnia) oraz burinu (północno-wschodniego wiatru wiejącego wczesnym wieczorem i w nocy). Mistral jest chłodnym wiatrem, któremu towarzyszy stabilna pogoda łagodząca letnie upały, natomiast burin jest słabym nocnym wiatrem wiejącym od lądu w kierunku morza.

Cały ogromny obszar, na którym znajdują się pażskie saliny, a także otaczającą je rozległą płytką zatoczkę zatoki Paški zaljev pokrywa gruba, nieprzepuszczalna warstwa gliny, co jest szczególnie korzystne dla produkcji soli „Paška sol”.

O wyjątkowości soli „Paška sol” stanowi również czynnik ludzki. Specjalne techniki oraz wiedza fachowa vodari (nazywanych tak przez mieszkańców wyspy Pag) w zakresie utrzymywania basenów solankowych i uzyskiwania solanki są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu vodari potrafią określić najlepszy moment na zbiór kwiatu soli bez zakłócania równowagi na powierzchni nasyconej wody morskiej lub solanki i unikając tworzenia fal, które rozrywają skrystalizowaną „skorupę” na powierzchni basenu lub kryształy kwiatu soli. W ten sposób zapobiega się opadnięciu kwiatu soli na dno i jego zmarnowaniu.

Specyfika produktu

Drobnoziarnista sól morska „Paška sol” krystalizuje się w kontrolowanych warunkach w wyparkach próżniowych i nie jest poddawana procesowi rozdrabniania; jej szczególne właściwości wynikają raczej z metody produkcji, dzięki której sól zachowuje wszystkie składniki mineralne oraz pierwiastki śladowe obecne w wodzie morskiej wysokiej jakości. Drobnoziarnista sól morska „Paška sol” jest całkowicie biała, jej kryształy mają regularny, sześcienny kształt i granulację 1,3 mm. Nie jest poddawana procesowi rozdrabniania w przeciwieństwie do soli morskiej pozyskiwanej w tradycyjny sposób (krystalizacja w basenach), która musi być mielona, ma nierówną granulację, zawiera różnego rodzaju zanieczyszczenia i ma żółtawą barwę.

Kwiat soli „Paška sol” składa się z bardzo małych kryształów o naturalnie białej lub bladożółtej barwie, co wynika z naturalnej krystalizacji na powierzchni morza w salinach w idealnych warunkach (bardzo słoneczna i ciepła pogoda oraz brak wiatru i opadów). Jedynie cienka górna warstwa płatkowatych kryształów jest zbierana lub wybierana za pomocą tradycyjnego narzędzia, tj. sieci składającej się z drewnianego uchwytu przymocowanego do ramy w kształcie łopaty, na której rozpięta jest metalowa siatka ze stali nierdzewnej o bardzo drobnych otworach. Kwiat soli zbiera się tylko podczas kilku wczesnych godzin porannych i późnym wieczorem, a następnie suszy na słońcu. Kwiat soli „Paška sol” jest bardzo kruchy w porównaniu z drobnoziarnistą solą morską „Paška sol”, łatwo kruszy się przy rozcieraniu między palcami i ma większą granulację. Zawiera większą ilość naturalnego jodu, wapnia, magnezu i potasu.

W porównaniu z innymi solami morskimi poddawanymi badaniom zawartość metali ciężkich w soli „Paška sol” jest sto razy niższa od dozwolonego poziomu, natomiast zawartość składników mineralnych jest wyższa niż w innych solach wytwarzanych w wyparkach próżniowych (badanie naukowe, Centrum Badań Morskich Instytutu im. Ruđera Boškovicia, Kvaliteta mora u Paškom zaljevu [Jakość wody morskiej w zatoce Paški zaljev], 2011).

Pierwsze wzmianki na piśmie o produkcji soli „Paška sol” pochodzą sprzed wielu lat. Autorzy Koludrović i Franić twierdzą, że o soli „Paška sol” pisano już w IX wieku: „Sól, niezbędna w żywieniu ludzi i zwierząt gospodarskich, bardzo szybko stała się przedmiotem wymiany handlowej, a szczegółowe informacje na temat kupna i sprzedaży soli »Paška sol« znajdują się w najstarszych dokumentach notarialnych”. (A. Koludrović, M. Franić, Sol i morske solane [Sól i saliny], Zagrzeb, 1954). Usmiani, autor książki pt. Pażańskie saliny – produkcja i wymiana handlowa w latach 1797–1813, napisał: „W Wenecji zawsze spożywano sól »Paška sol«, ponieważ była biała i czysta, do czego przywiązywano ogromne znaczenie w kontekście ogólnego potencjału handlowego i finansowego regionu, w szczególności samej wyspy Pag” (A. Usmiani, Paška solana – proizvodnja i trgovina od 1797. do 1813. godine, 1984). Zawsze używano nazwy „Paška sol”, co potwierdzają różne dokumenty historyczne, i nazwa ta jest nadal w użyciu w języku handlowym i potocznym (Račun Solane Pag).

Związek przyczynowy zachodzący pomiędzy produktem a obszarem geograficznym

Elementy tworzące mikroklimat regionu geograficznego wyspy Pad, korzystne położenie salin, specjalna metoda produkcji drobnoziarnistej soli morskiej oraz kwiatu soli, a także kilkusetletnia tradycja produkcji soli mają wpływ na szczególną jakość produktu końcowego, czyli soli „Paška sol”.

Saliny lub baseny solankowe są położone w naturalnie płytkiej zatoce wyspy Pag, gdzie prądy są słabe. Dno zatoki jest pokryte nieprzepuszczalną warstwą gliny, co sprawia, że przy stałych wiatrach (mistralu i burinie) wiejących w miesiącach wiosennych i letnich panują tu warunki sprzyjające szybkiemu parowaniu wody morskiej z basenów oraz wypłukiwaniu soli.

Woda morska w zatoce Paški zaljev jest wyjątkowo czysta i dobrze przefiltrowana, ponieważ dno zatoki jest bogate w skorupiaki, mięczaki i inne bezkręgowce wodne, które są naturalnymi oczyszczaczami. Dlatego też woda morska ma bardzo niską zawartość metali ciężkich, znacznie niższą niż średnia dla Morza Śródziemnego i o wiele niższą niż stężenia wykorzystywanie do określania norm jakości dla środowiska morskiego (badanie naukowe, Centrum Badań Morskich Instytutu im. Ruđera Boškovicia, Kvaliteta mora u Paškom zaljevu [Jakość wody morskiej w zatoce Paški zaljev], 2011).

Szczególny charakter metody produkcji soli „Paška sol” polega na tym, że nasycona woda morska, zanim zostanie poddana kontrolowanemu procesowi krystalizacji, pozostaje przez pewien czas w zbiornikach akumulacyjnych. W efekcie nasycona woda morska nie posiada żadnych zanieczyszczeń pochodzenia organicznego i nieorganicznego wytwarzanych przez mikroorganizmy morskie lub przenoszonych przez wiatr i ptaki, które to zanieczyszczenia gromadziłyby się później na dnie zbiornika. Dzięki tej specjalnej metodzie produkcji efektem kontrolowanej krystalizacji soli są czyste kryształy pozbawione wszystkich ciał obcych zarówno pochodzenia organicznego, jak i nieorganicznego. Mają one regularną, sześcienną strukturę (kryształy się nie łamią), białą barwę oraz skoncentrowany i słony smak pozbawiony goryczy.

Szczególną jakość soli „Paška sol” potwierdza również fakt, że woda morska w zatoce Paški zaljev, z której wytwarzana jest „Paška sol”, a także środowisko morskie tej zatoki są wysokiej jakości dzięki bardzo niskiej zawartości metali ciężkich; na tej podstawie prowadzone są badania naukowe. Po przeprowadzeniu badań Instytut Oceanografii i Rybołówstwa stwierdził, że wartości dla metali ciężkich w wodzie morskiej w zatoce Paški zaljev są znacznie niższe niż średnie wartości dla metali ciężkich w Morzu Śródziemnym. W rezultacie „Paška sol” ma również znacznie niższe poziomy metali ciężkich oraz znacznie wyższe poziomy składników mineralnych niż inne rodzaje soli (badanie naukowe, Instytut Oceanografii i Rybołówstwa w Splicie, Kakvoća morske vode u Paškom zaljevu [Jakość wody morskiej w zatoce Paški zaljev], 2009).

Ponadto wysoką jakość produktu końcowego zapewnia również czynnik ludzki, ponieważ tradycja produkcji drobnoziarnistej soli morskiej oraz kwiatu soli „Paška sol” opiera się na umiejętnościach oraz wieloletnim doświadczeniu w zakresie utrzymywania basenów solankowych i uzyskiwania solanki na potrzeby produktu końcowego, jakim jest „Paška sol”.

Odesłanie do publikacji specyfikacji produktu

(art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia)

http://www.mps.hr/datastore/filestore/82/Izmijenjena-Specifikacija-proizvoda-Paska-sol.pdf

---

| 13.12.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 449/22 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 449/22

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 6 grudnia 2018 r.

w sprawie publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wniosku w sprawie zmian w specyfikacji produktu sektora wina, o którym mowa w art. 105 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013

[Graves supérieures (ChNP)]

(2018/C 449/06)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 97 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Francja złożyła wniosek o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktu „Graves supérieures” zgodnie z art. 105 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. |
| --- | --- |

(1)

Francja złożyła wniosek o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktu „Graves supérieures” zgodnie z art. 105 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

| (2) | Komisja rozpatrzyła wniosek i stwierdziła, że spełniono warunki określone w art. 93–96, w art. 97 ust. 1, jak również w art. 100, 101 i 102 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. |
| --- | --- |

(2)

Komisja rozpatrzyła wniosek i stwierdziła, że spełniono warunki określone w art. 93–96, w art. 97 ust. 1, jak również w art. 100, 101 i 102 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

| (3) | Aby umożliwić składanie oświadczeń o sprzeciwie zgodnie z art. 98 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, należy zatem opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wniosek o zmianę w specyfikacji nazwy „Graves supérieures”, |
| --- | --- |

(3)

Aby umożliwić składanie oświadczeń o sprzeciwie zgodnie z art. 98 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, należy zatem opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wniosek o zmianę w specyfikacji nazwy „Graves supérieures”,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł

Wniosek w sprawie zmiany w specyfikacji nazwy „Graves supérieures” (ChNP) zgodnie z art. 105 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 znajduje się w załączniku do niniejszej decyzji.

Zgodnie z art. 98 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, prawo do zgłoszenia sprzeciwu wobec zmiany w specyfikacji produktu, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego artykułu, przysługuje w ciągu dwóch miesięcy od daty opublikowania niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 6 grudnia 2018 r.

W imieniu Komisji

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

---

ZAŁĄCZNIK

„GRAVES SUPÉRIEURES”

PDO-FR-A1014-AM02

Data złożenia wniosku: 7 marca 2016 r.

WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY W SPECYFIKACJI

1.   Przepisy, które mają zastosowanie do wprowadzania zmiany

Art. 105 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 – zmiana inna niż nieznaczna

2.   Opis i uzasadnienie zmiany

2.1.   
  Obszar geograficzny

W rozdziale I pkt IV ppkt 1 specyfikacji wprowadza się następujące zmiany:

| — | po słowie „Virelade” dodaje się sformułowanie: „oraz na części terytorium gminy Coimères, odpowiadającej sekcji A pierwszego arkusza rejestru winnic (zmieniony plan na 1934 r.), zwanej »Herrères«, którego uwierzytelniony odpis jest zgodny z planem ochrony obowiązującym dnia 5 listopada 2010 r.”. Zmiana ta ma na celu uwzględnienie w wyznaczonym obszarze geograficznym części terytorium gminy Coimères, gdzie udokumentowano trwałą uprawę winorośli, podobne metody prowadzenia winorośli i która znajduje się na obszarze bardzo podobnym zarówno pod względem krajobrazowym, jak i topograficznym, hydrologicznym, geologicznym i glebowym, do sąsiednich winnic, objętych chronioną nazwą „Graves supérieures”. Ta część gminy Coimères stanowi pod względem geograficznym bezpośrednie przedłużenie obszaru geograficznego ChNP „Graves supérieures”.
  Wniosek o włączenie gminy Coimères złożono w 1938 r., bezpośrednio po objęciu produktu ochroną krajową, w związku z pominięciem zgłoszonym przez zainteresowanego wówczas operatora. Następnie, mimo kolejnych pozytywnych decyzji krajowych organów decyzyjnych w sprawie włączenia tej gminy do obszaru geograficznego chronionej nazwy pochodzenia, decyzji takiej nigdy nie odzwierciedlono w aktach prawnych. Dodanie tej gminy obecnie stanowi zatem naprawę dawnego pominięcia. |
| --- | --- |

—

po słowie „Virelade” dodaje się sformułowanie: „oraz na części terytorium gminy Coimères, odpowiadającej sekcji A pierwszego arkusza rejestru winnic (zmieniony plan na 1934 r.), zwanej »Herrères«, którego uwierzytelniony odpis jest zgodny z planem ochrony obowiązującym dnia 5 listopada 2010 r.”. Zmiana ta ma na celu uwzględnienie w wyznaczonym obszarze geograficznym części terytorium gminy Coimères, gdzie udokumentowano trwałą uprawę winorośli, podobne metody prowadzenia winorośli i która znajduje się na obszarze bardzo podobnym zarówno pod względem krajobrazowym, jak i topograficznym, hydrologicznym, geologicznym i glebowym, do sąsiednich winnic, objętych chronioną nazwą „Graves supérieures”. Ta część gminy Coimères stanowi pod względem geograficznym bezpośrednie przedłużenie obszaru geograficznego ChNP „Graves supérieures”.

Wniosek o włączenie gminy Coimères złożono w 1938 r., bezpośrednio po objęciu produktu ochroną krajową, w związku z pominięciem zgłoszonym przez zainteresowanego wówczas operatora. Następnie, mimo kolejnych pozytywnych decyzji krajowych organów decyzyjnych w sprawie włączenia tej gminy do obszaru geograficznego chronionej nazwy pochodzenia, decyzji takiej nigdy nie odzwierciedlono w aktach prawnych. Dodanie tej gminy obecnie stanowi zatem naprawę dawnego pominięcia.

| — | skreśla się słowa: „Martignas-sur-Jalle” i „Saint-Jean-d’Illac”. Zmiana ta ma na celu wyłączenie z obszaru geograficznego gmin Martignas-sur-Jalle i Saint-Jean-d’Illac, gdzie całkowicie zaprzestano uprawy winorośli i gdzie nie ma żadnej działki zatwierdzonej do produkcji ChNP.
  Zmieniono odpowiednio pkt 6 jednolitego dokumentu. |
| --- | --- |

—

skreśla się słowa: „Martignas-sur-Jalle” i „Saint-Jean-d’Illac”. Zmiana ta ma na celu wyłączenie z obszaru geograficznego gmin Martignas-sur-Jalle i Saint-Jean-d’Illac, gdzie całkowicie zaprzestano uprawy winorośli i gdzie nie ma żadnej działki zatwierdzonej do produkcji ChNP.

Zmieniono odpowiednio pkt 6 jednolitego dokumentu.

2.2.   
  Wyznaczona działka rolna

W rozdziale I pkt IV ppkt 2 specyfikacji, po słowach: „z dnia 10 lutego 2011 r.” dodaje się sformułowanie: „i jego stałej komisji z dnia 4 września 2013 r. na podstawie delegacji uprawnień przez komitet krajowy”. Zmiana ta ma na celu dodanie daty zatwierdzenia przez właściwy organ krajowy zmiany powierzchni działek wyznaczonych do produkcji w obrębie obszaru geograficznego produkcji. Wyznaczenie granic działek rolnych polega na zidentyfikowaniu na obszarze geograficznym produkcji działek nadających się do produkcji produktu objętego daną kontrolowaną nazwą pochodzenia.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

2.3.   
  Całkowita objętościowa zawartość alkoholu

W rozdziale I pkt IX ppkt 1 lit. e) specyfikacji wprowadza się następujące zmiany:

„W przypadku win z kontrolowaną nazwą pochodzenia »Graves supérieures« wzbogacanie poprzez cukrzenie suche lub rektyfikowany zagęszczony moszcz winogronowy nie może powodować zwiększenia całkowitej objętościowej zawartości alkoholu po wzbogaceniu powyżej poziomu 15 %. Zezwala się na wzbogacanie poprzez częściowe zagęszczenie moszczu przeznaczonego do produkcji wina do poziomu zagęszczenia wynoszącego 10 % w ten sposób wzbogaconych ilości. Może ono umożliwić zwiększenie całkowitej objętościowej zawartości alkoholu do poziomu 19 % obj.”.

Przepisy te są zgodne z rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013, którego przepisy załącznika VII część II pkt 1 stanowią, że „górny limit całkowitej zawartości alkoholu może przekroczyć 15 % obj. dla win o chronionej nazwie pochodzenia, które zostały wyprodukowane bez wzbogacania, lub wzbogaconych jedynie poprzez procesy częściowego zagęszczenia, wymienionych w załączniku VIII część I sekcja B pkt 1, pod warunkiem że specyfikacja produktu zawarta w dokumentacji technicznej odnośnej chronionej nazwy pochodzenia dopuszcza taką możliwość”.

Możliwość zwiększenia całkowitej objętościowej zawartości alkoholu do 19 % obj. dla win wzbogaconych została wprowadzona w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013 rozporządzeniem (UE) 2017/2393. Zmiana ta ma na celu skonsolidowanie specyfikacji, biorąc pod uwagę że wina otrzymywane z przejrzałych winogron „Graves supérieures” mogą osiągać wysokie poziomy zawartość alkoholu oraz że przepisy wymagają uwzględnienia tej możliwości w specyfikacji.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

2.4.   
  Związek z miejscem pochodzenia

Związek z miejscem pochodzenia

W rozdziale I pkt X ppkt 1 lit. a) akapit trzeci przedmiotowej specyfikacji liczbę „43” zastępuje się liczbą „42”. Zmiana ta jest zgodna ze zmianą liczby gmin wyznaczonego obszaru geograficznego w związku z wycofaniem dwóch gmin (Martignas-sur-Jalle i Saint-Jean-d’Illac) i dodaniem części terytorium gminy Coimères.

Zmieniono odpowiednio pkt „Związek z miejscem pochodzenia” jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa

Nazwa

Graves supérieures

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego

Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

Kategorie produktów sektora wina

| 1. | Wino |
| --- | --- |

1.

Wino

4.   Opis wina (win)

Opis wina (win)

Wina białe niemusujące zawierające cukier resztkowy, otrzymane z przejrzałych winogron zebranych ręcznie metodą zbiorów sukcesywnych; struktura tych win opiera się na odmianie Sémillon B, z której otrzymuje się bogate, pełne wina o złotej barwie, z aromatem owoców kandyzowanych. Ewentualne zmieszanie z odmianą Sauvignon B i Muscadelle B wprowadza nutę świeżości.

Minimalna naturalna objętościowa zawartość alkoholu wynosi 13,5 %.

Zawartość cukrów ulegających fermentacji(G+F) większa lub równa 34 g/l.

Pozostałe kryteria analityczne są zgodne z przepisami unijnymi.

Ogólne właściwości analityczne

| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| --- | --- |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | 12 |
| Minimalna ogólna kwasowość | w miliekwiwalentach na litr |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | 25 |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

12

Minimalna ogólna kwasowość

w miliekwiwalentach na litr

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

25

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5.   Praktyki winiarskie

Praktyki winiarskie

a)   
  podstawowe praktyki enologiczne

podstawowe praktyki enologiczne

Gęstość obsady i odstęp

Gęstość obsady i odstęp

Metoda uprawy

Minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 5 000 roślin na hektar.

Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2 metry, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 0,8 metra.

Zasady przycinania winorośli

Zasady przycinania winorośli

Metoda uprawy

Przycinania dokonuje się najpóźniej na etapie rozwinięcia liści (etap 9 skali Lorenza).

Winorośl przycina się według następujących technik, zostawiając maksymalnie dwanaście oczek na łozie:

| — | cięcie krótkie (przy pniu) lub cięcie długie (długie łozy), |
| --- | --- |

—

cięcie krótkie (przy pniu) lub cięcie długie (długie łozy),

| — | cięcie krótkie w formie podwójnego sznura lub w formie czteroramiennego wachlarza. |
| --- | --- |

—

cięcie krótkie w formie podwójnego sznura lub w formie czteroramiennego wachlarza.

Zbiór winogron

Zbiór winogron

Ograniczenie mające zastosowanie do produkcji wina

Wina produkowane z przejrzałych winogron (obecność szlachetnej pleśni lub suszenie na krzakach) zbieranych ręcznie metodą zbiorów sukcesywnych.

Wzbogacanie

Wzbogacanie

Szczególne praktyki enologiczne

Wzbogacanie jest dozwolone zgodnie z zasadami ustanowionymi w specyfikacji.

b)   
  maksymalne zbiory

maksymalne zbiory

48 hektolitrów na hektar

6.   Wyznaczony obszar

Wyznaczony obszar

Zbiór winogron, produkcja wina i jego dojrzewanie odbywają się na obszarze następujących gmin w departamencie Gironde: Arbanats, Ayguemortes-les-Graves, Beautiran, Bègles, La Brède, Budos, Cabanac-Villagrains, Cadaujac, Canéjan, Castres-Gironde, Cérons, Cestas, Eysines, Gradignan, Guillos, Le Haillan, Illats, Isle-Saint-Georges, Landiras, Langon, Léogeats, Léognan, Martillac, Mazères, Mérignac, Pessac, Podensac, Portets, Pujols-sur-Ciron, Roaillan, Saint-Médard-d’Eyrans, Saint-Michel-de-Rieufret, Saint-Morillon, Saint-Pardon-de-Conques, Saint-Pierre-de-Mons, Saint-Selve, Saucats, Talence, Toulenne, Villenave-d’Ornon, Virelade, oraz na części terytorium gminy Coimières zawartej w sekcji A, zwanej Herrères pierwszego arkusza rejestru winnic (zmieniony plan na 1934 r.), którego uwierzytelniony odpis jest zgodny z planem ochrony obowiązującym dnia 5 listopada 2010 r.

7.   Główne odmiany winorośli do produkcji wina

Główne odmiany winorośli do produkcji wina

| | Muscadelle B |
| --- | --- |

Muscadelle B

| | Sauvignon B |
| --- | --- |

Sauvignon B

| | Sauvignon gris G |
| --- | --- |

Sauvignon gris G

| | Sémillon B |
| --- | --- |

Sémillon B

8.   Opis związku(-ów)

Opis związku(-ów)

Obszar geograficzny objęty chronioną nazwą pochodzenia „Graves supérieures” to pas o szerokości około dziesięciu kilometrów na lewym brzegu Garonny na północ od Bordeaux i na południowy wschód od Langon.

Jak wskazuje chroniona nazwa, terytorium „Graves supérieures” składa się z otoczaków, kamieni, drobniejszego lub bardziej gruboziarnistego żwiru, wymieszanego z piaskiem, mułem i gliną. Miejscami podłoże jest wapienne, ale na ogół piaszczyste lub ze zbitych piasków żelazistych (frakcja piaszczysta zawiera cząstki żelaza), albo gliniaste. Wyznaczony obszar geograficzny obejmuje 42 gminy departamentu Gironde.

Tutejsze gleby są wynikiem długiej i złożonej historii geologicznej, ściśle związanej z narodzinami Garonny, zmianami jej cieku i kolejnymi okresami zlodowacenia w czwartorzędzie. W ciągu tych okresów topnienie pirenejskich lodowców powodowało erozję w dolinach oraz powodowało gromadzenie surowca skalnego, który następnie spływał rzekami do regionu Bordeaux. Z tych kolejnych warstw pozostało dziś niewiele: nagromadzenie kamieni wszelkiego rodzaju i rozmiarów.

Dzięki dużej zawartości żwiru i otoczaków wykształciły się tu gleby o dużej przepuszczalności. Nie są to gleby wysokiej jakości same w sobie, stanowią one jednak o jakości „Graves supérieures” i nadają podłożu specyficzną strukturę. Nachylenie terenu ułatwia spływanie wód i jest gwarantem prawidłowego oczyszczania powierzchniowej warstwy gleby. Odwadnianie wzmacnia ponadto rozbudowana sieć hydrograficzna małych cieków wodnych – dopływów Garonny. Są to gleby, na których nawadnianie winorośli jest bardzo silnie regulowane.

Rozwojowi winnic sprzyja szczególny klimat: od zachodu lasy sosnowe stanowią naturalną zasłonę przed niepogodą i mają duże znaczenie dla termoregulacji przy falach upałów i nadmiarze wilgoci, bliskość Garonny sprzyja dobrej wentylacji naturalnej, a wpływ oceaniczny korzystnie łagodzi wiosenne przymrozki. Krajobraz winnic to łagodne zbocza, gdzie jasne i wygładzone kamyki odbijają światło na winogrona, położone między rzeką i lasami sosnowymi.

Z tych ziem wywodzą się słynne białe i czerwone wina regionu Bordeaux. Okolica „Graves supérieures” jest kolebką praktyk stosowanych po dziś dzień. Odmiany winorośli, które były uprawiane w klimacie oceanicznym, już od XVII i XVIII w. wymagały wspierania żerdziami, a następnie powszechnego palikowania i rygorystycznego cięcia w celu zapewnienia właściwego rozłożenia kiści i powierzchni liści wystarczającej do fotosyntezy pozwalającej uzyskać optymalną dojrzałość.

Zgodnie z praktyką, wyznaczając obszar działek przeznaczonych do zbiorów winogron, uwzględnia się kategorie działek w zależności od ich właściwości naturalnego oczyszczania, skuteczności odwadniania lub położenia na grzbiecie wzniesienia lub na zboczu. Wyłączone są działki, które ze względu na uwarunkowania geograficzne i topograficzne, tj. oddalenie od Garonny (utrata termoregulacji powodowanej przez rzekę) lub sąsiedztwo lasu (blokada przepływu zimnych mas powietrza), są narażone na wiosenne przymrozki.

Dokładne wyznaczenie działek pozwala najlepiej wyrazić charakter lokalnych odmian winorośli, wybranych w przeszłości ze względu na ich właściwości dobrej konserwacji i korzystnego starzenia się win w kontekście konieczności transportu produktów na duże odległości.

Wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Graves supérieures” to wyłącznie wina białe zawierające cukier resztkowy, których struktura opiera się na odmianie Sémillon B, z której – po dokonaniu zbioru przejrzałych winogron metodą zbiorów sukcesywnych – otrzymuje się bogate, pełne wina o złotej barwie, z aromatem owoców kandyzowanych. Warunki klimatyczne obszaru geograficznego nazwy pochodzenia szczególnie sprzyjają tej technice zbioru. Winogrona odmian Sauvignon B i Muscadelle B – zbierane tą samą techniką – wnoszą świeżą nutę podczas mieszania. Świeżość ta odzwierciedla również charakter gleb piaszczystych lub na podłożu gliniastym, na których zakłada się działki winorośli objętej nazwą pochodzenia, które to gleby nadają ostatecznie tym zawierającym cukier resztkowy winom właściwą równowagę, wykwintność oraz aromat kwiatowy i owocowy. Mimo że wina te nadają się do kilkuletniego leżakowania, można je też degustować, gdy są młode.

Minimalna gęstość obsady jest wysoka, co zapewnia wystarczające plony bez nadmiernego obciążenia poszczególnych krzewów winorośli, prowadząc do uzyskiwania optymalnej dojrzałości owoców i zawartości cukru.

Dzięki bliskości portu Bordeaux, gdzie od dawna kwitł handel tymi winami, sprzedawanymi na cały świat, oraz dzięki wyjątkowym warunkom geograficznym i glebowym chroniona nazwa pochodzenia „Graves supérieures” zdobyła międzynarodową renomę.

9.   Dodatkowe wymogi zasadnicze

Dodatkowe wymogi zasadnicze

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Podstawa prawna:

Podstawa prawna:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu:

Opis wymogu:

obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do produkcji i dojrzewania wina, stanowi obszar następujących gmin departamentu Gironde: Barsac, Beguey, Bieujac, Bommes, Cadillac, Castets en Dorthe, Fargues, Langoiran, Loupiac, Le Pian sur Garonne, Preignac, Rions, Saint-Loubert, Saint-Maixant, Saint-Pierre-d’Aurillac, Sainte-Croix-du-Mont i Sauternes.

Większa jednostka geograficzna

Większa jednostka geograficzna

Podstawa prawna:

Podstawa prawna:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu:

Opis wymogu:

Na etykiecie win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia można wskazać nazwę większej jednostki geograficznej: „Vin de Graves”.

Wysokość ani szerokość czcionki, którą zapisano nazwę takiej większej jednostki geograficznej, nie może być większa niż dwie trzecie czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

10.   Link do specyfikacji produktu

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-d7275bf9-c6c4-43be-8478-caaef27859df

---

| 13.12.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 449/28 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 449/28

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 6 grudnia 2018 r.

w sprawie opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wniosku o zatwierdzenie w specyfikacji produktu zmiany, która nie jest nieznaczna i o której mowa w art. 53 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012, w odniesieniu do nazwy „Liquirizia di Calabria” (ChNP)

(2018/C 449/07)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 50 ust. 2 lit. a) w związku z art. 53 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Włochy złożyły wniosek o zatwierdzenie zmiany, która nie jest nieznaczna, w specyfikacji produktu „Liquirizia di Calabria” (ChNP) zgodnie z art. 49 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. |
| --- | --- |

(1)

Włochy złożyły wniosek o zatwierdzenie zmiany, która nie jest nieznaczna, w specyfikacji produktu „Liquirizia di Calabria” (ChNP) zgodnie z art. 49 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

| (2) | Zgodnie z art. 50 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja zbadała ten wniosek i stwierdziła, że spełnia on warunki określone w tym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 50 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja zbadała ten wniosek i stwierdziła, że spełnia on warunki określone w tym rozporządzeniu.

| (3) | Aby umożliwić składanie zawiadomień o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej należy opublikować wniosek o zatwierdzenie w specyfikacji produktu zmiany, która nie jest nieznaczna, o którym to wniosku mowa w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (2), w tym zmieniony jednolity dokument oraz odesłanie do publikacji odpowiedniej specyfikacji produktu, w odniesieniu do zarejestrowanej nazwy „Liquirizia di Calabria” (ChNP), |
| --- | --- |

(3)

Aby umożliwić składanie zawiadomień o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej należy opublikować wniosek o zatwierdzenie w specyfikacji produktu zmiany, która nie jest nieznaczna, o którym to wniosku mowa w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (2), w tym zmieniony jednolity dokument oraz odesłanie do publikacji odpowiedniej specyfikacji produktu, w odniesieniu do zarejestrowanej nazwy „Liquirizia di Calabria” (ChNP),

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł

Wniosek o zatwierdzenie w specyfikacji produktu zmiany, która nie jest nieznaczna, o którym to wniosku mowa w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 668/2014, w tym zmieniony jednolity dokument oraz odesłanie do publikacji specyfikacji produktu, w odniesieniu do zarejestrowanej nazwy „Liquirizia di Calabria” (ChNP), znajduje się w załączniku do niniejszej decyzji.

Zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 publikacja niniejszej decyzji uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec zmiany, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego artykułu, w ciągu trzech miesięcy od daty publikacji niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 6 grudnia 2018 r.

W imieniu Komisji

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).

2

---

ZAŁĄCZNIK

WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY W SPECYFIKACJI PRODUKTU OZNACZONEGO CHRONIONĄ NAZWĄ POCHODZENIA/CHRONIONYM OZNACZENIEM GEOGRAFICZNYM, GDY ZMIANA TA NIE JEST NIEZNACZNA

Wniosek o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

„LIQUIRIZIA DI CALABRIA”

Nr UE: PDO-IT-00644-AM02 – 10.5.2018

ChNP ( X ) ChOG ( )

1.   Grupa składająca wniosek i mająca uzasadniony interes

| Consorzio di tutela della Liquirizia di Calabria DOP |
| --- |
| Corso Luigi Fera, 79 |
| 87100 Cosenza |
| ITALIA |
| liquiriziadicalabria.dop@pecimpresa.it |

Consorzio di tutela della Liquirizia di Calabria DOP

Corso Luigi Fera, 79

87100 Cosenza

ITALIA

liquiriziadicalabria.dop@pecimpresa.it

Consorzio di tutela della Liquirizia di Calabria DOP jest uprawnione do złożenia wniosku o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 13 ust. 1 dekretu Ministerstwa Polityki Rolnej, Żywnościowej i Leśnej nr 12511 z dnia 14 października 2013 r.

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Włochy

3.   Punkt w specyfikacji produktu, którego dotyczą zmiany

| — | ☐ | Nazwa produktu |
| --- | --- | --- |
| — | ☒ | Opis produktu |
| — | ☐ | Obszar geograficzny |
| — | ☐ | Dowód pochodzenia |
| — | ☒ | Metoda produkcji |
| — | ☐ | Związek |
| — | ☐ | Etykietowanie |
| — | ☒ | Inne: [Organ kontrolny; aktualizacja odniesień do przepisów] |

—

☐

Nazwa produktu

—

☒

Opis produktu

—

☐

Obszar geograficzny

—

☐

Dowód pochodzenia

—

☒

Metoda produkcji

—

☐

Związek

—

☐

Etykietowanie

—

☒

Inne: [Organ kontrolny; aktualizacja odniesień do przepisów]

4.   Rodzaj zmian

| — | ☒ | Zmiana specyfikacji zarejestrowanego produktu oznaczonego ChNP lub ChOG, niekwalifikująca się do uznania za nieznaczną zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. |
| --- | --- | --- |
| — | ☐ | Zmiana specyfikacji zarejestrowanego produktu oznaczonego ChNP lub ChOG, dla których jednolity dokument (lub dokument mu równoważny) nie został opublikowany, niekwalifikująca się do uznania za nieznaczną zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. |

—

☒

Zmiana specyfikacji zarejestrowanego produktu oznaczonego ChNP lub ChOG, niekwalifikująca się do uznania za nieznaczną zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

—

☐

Zmiana specyfikacji zarejestrowanego produktu oznaczonego ChNP lub ChOG, dla których jednolity dokument (lub dokument mu równoważny) nie został opublikowany, niekwalifikująca się do uznania za nieznaczną zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

5.   Zmiany

Opis produktu

Pkt 2 specyfikacji produktu – pkt 3.2 jednolitego dokumentu

| — | W przypadku typu „świeży korzeń” następujące wartości:






  „— | wilgotność wynosząca 48–52 %, |
| --- | --- | --- |

—

W przypadku typu „świeży korzeń” następujące wartości:

„—

wilgotność wynosząca 48–52 %,

| — | zawartość kwasu lukrecjowego wynosząca 0,60–1,40 %” |
| --- | --- |

—

zawartość kwasu lukrecjowego wynosząca 0,60–1,40 %”

otrzymują brzmienie:

| „— | wilgotność wynosząca ≤ 52 %, |
| --- | --- |

„—

wilgotność wynosząca ≤ 52 %,

| — | zawartość kwasu lukrecjowego ≤ 1,40 %”. |
| --- | --- |

—

zawartość kwasu lukrecjowego ≤ 1,40 %”.

Zmiana ta ma na celu włączenie do zakresu stosowania ChNP „Liquirizia di Calabria” typu „świeży korzeń” o wartościach wilgotności i zawartości kwasu lukrecjowego poniżej minimalnej granicy określonej już wcześniej.

Zmiana wartości wilgotności w przypadku typu „świeży korzeń” wiąże się z nadzwyczajną zmiennością warunków klimatycznych, które w rezultacie wpływają również na wilgotność korzenia lukrecji w momencie zbioru; w związku z tym postanowiono usunąć minimalną wartość wilgotności, zachowując maksymalny dozwolony poziom wilgotności.

Zmiana zawartości kwasu lukrecjowego ma na celu włączenie do zakresu stosowania ChNP „Liquirizia di Calabria” również świeżych korzeni o zawartości kwasu lukrecjowego poniżej 0,60 %. Zmiana ta uwzględnia specyfikę tego produktu, który wyróżnia się na rynku wartościami niższymi niż wartości, którymi cechują się korzenie uprawiane w innych regionach.

| — | W przypadku typu „korzeń suszony” następujące postanowienia:






  „— | wilgotność wynosząca 6–12 %, |
| --- | --- | --- |

—

W przypadku typu „korzeń suszony” następujące postanowienia:

„—

wilgotność wynosząca 6–12 %,

| — | zawartość kwasu lukrecjowego wynosząca 1,2–2,4 %” |
| --- | --- |

—

zawartość kwasu lukrecjowego wynosząca 1,2–2,4 %”

otrzymują brzmienie:

| „— | wilgotność: ≤ 12 %, |
| --- | --- |

„—

wilgotność: ≤ 12 %,

| — | zawartość kwasu lukrecjowego: ≤ 5 % w suchej masie”. |
| --- | --- |

—

zawartość kwasu lukrecjowego: ≤ 5 % w suchej masie”.

Zmiana ma na celu włączenie do zakresu stosowania ChNP „Liquirizia di Calabria” typu „korzeń suszony” o wartościach wilgotności poniżej określonej już minimalnej granicy i ponowne określenie zawartości kwasu lukrecjowego poprzez usunięcie przedziału wartości i wprowadzenie jednej maksymalnej dozwolonej wartości, którą mierzy się w odniesieniu do suchej masy.

Wniosek o zatwierdzenie zmiany parametru dotyczącego wilgotności jest uzasadniony faktem, że poziomy wartości suszonego korzenia lukrecji są ściśle powiązane z warunkami środowiskowymi, procesem produkcji oraz metodami pakowania i przechowywania. Istnienie obowiązku związanego z minimalną wartością wilgotności ogranicza zatem bezzasadnie cały system produkcji „Liquirizia di Calabria”.

Wniosek o zatwierdzenie zmiany parametru dotyczącego kwasu lukrecjowego jest niezbędny w celu zapewnienia spójności z danymi określonymi w przypadku „świeżego korzenia”. Badania wykazały bowiem, że wartość kwasu lukrecjowego wskazana w obowiązującej specyfikacji w przypadku korzenia suszonego nie jest spójna z wartościami ustalonymi w odniesieniu do świeżego korzenia. Jest to zatem błąd, który należy poprawić, tak aby zapewnić dokładność informacji zawartych w specyfikacji.

Wprowadzenie jednej maksymalnej dozwolonej wartości w odniesieniu do kwasu lukrecjowego i jej podwyższenie nie mają wpływu na informacje zawarte w jednolitym dokumencie, dotyczące specyficznego charakteru produktu, które pozwoliły na zarejestrowanie nazwy „Liquirizia di Calabria”. W każdym razie maksymalna zawartość kwasu lukrecjowego w korzeniu jako takim – z którego pochodzi następnie korzeń suszony – jest nadal zgodna z obowiązującą wartością, tj. 1,40 %, która nie ulega zmianie.

| — | W przypadku typu „wyciąg z korzenia” postanowienie:






  „— | zawartość kwasu lukrecjowego wynosząca 3–6 %” |
| --- | --- | --- |

—

W przypadku typu „wyciąg z korzenia” postanowienie:

„—

zawartość kwasu lukrecjowego wynosząca 3–6 %”

otrzymuje brzmienie:

| „— | zawartość kwasu lukrecjowego: ≤ 6 % w suchej masie”. |
| --- | --- |

„—

zawartość kwasu lukrecjowego: ≤ 6 % w suchej masie”.

Zmiana ta pozwala na uściślenie, że pomiar parametru odnosi się do suchej masy, a ponadto uwzględnia wyniki niedawnego badania przeprowadzonego w ramach projektu, sfinansowanego przez Ministerstwo ds. Badań Naukowych i Szkół Wyższych dzięki środkom finansowym z Krajowego Programu Operacyjnego Badania i Konkurencyjność 2007–2013, w którym wzięto pod uwagę dane z 17 ostatnich lat. Z badania wynika, że na przestrzeni 17 ostatnich lat stężenie (w procentach) kwasu lukrecjowego zawartego w wyciągach z korzenia lukrecji produkowanej w Kalabrii stopniowo malało.

W związku z tym postanowiono usunąć minimalną wartość kwasu lukrecjowego określoną w specyfikacji produktu. Zmiana potwierdza także specyfikę obszaru geograficznego uprawy, dzięki której produkt objęty ChNP „Liquirizia di Calabria” wyróżnia się na tle korzeni uprawianych na innych obszarach wyraźnie niższą zawartością kwasu lukrecjowego.

Metoda produkcji

Pkt 5 specyfikacji produktu

Zdanie:

„Czynność tę przeprowadza się w otwartych, wietrzonych i nasłonecznionych miejscach lub w miejscach zamkniętych, ale dobrze wietrzonych, lub w wentylowanych piecach, unikając poddawania produktu działaniu temperatur powyżej 50 °C, które zmieniłyby jego właściwości.”

otrzymuje brzmienie:

„Czynność tę można przeprowadzać w otwartych, wietrzonych i nasłonecznionych miejscach, w miejscach zamkniętych, ale dobrze wietrzonych, w specjalnych wentylowanych piecach i eksykatorach, unikając poddawania produktu działaniu temperatur powyżej 60 °C, które zmieniłyby jego właściwości.”.

Wprowadzono możliwość stosowania do suszenia eksykatorów nowej generacji (typu solarnego) w celu dostosowania specyfikacji produktu do nowych technologii przyjętych w dziedzinie żywności.

Zmiany wprowadzone w tym punkcie obejmują dodatkowe, bardziej szczegółowe informacje dotyczące granicznej temperatury suszenia korzenia lukrecji przed wprowadzeniem do obrotu w celu zagwarantowania jakości produktów i aspektu fitosanitarnego.

W tej ostatniej kwestii należy podkreślić, że suszone korzenie lukrecji przechowywane w magazynie, a niekiedy w punktach sprzedaży atakuje mały chrząszcz Anobium punctatum, zwany również kołatkiem domowym.

Anobium punctatum,

Przeprowadzono specjalne badania w odniesieniu do „Liquirizia di Calabria” mające na celu po pierwsze kontrolę zmian substancji czynnych w temperaturze 30–40–50–60 °C w celu zagwarantowania jakości produktu i po drugie określenie temperatury granicznej i maksymalnego czasu ekspozycji pozwalającego unieszkodliwić pasożyta, o którym mowa powyżej.

Wyniki badań pokazały, że suszenie korzeni lukrecji w temperaturach do 60 °C nie powoduje szczególnych zmian w składzie korzenia lukrecji, które mogłyby zaszkodzić jakości produktu. W wyniku tych prac wykazano, że stadium larwalne jest stadium najlepiej tolerującym ciepło, ale nawet bardzo krótka (5-minutowa) ekspozycja na temperatury powyżej 52 °C powoduje śmiertelność 100 % larw, co pozwala uniknąć rozwoju chrząszcza w partiach wprowadzonych do obrotu, spowodowanego wznowieniem aktywności larw.

Inne

Inne

Organ kontrolny

Organ kontrolny

Do pkt 7 specyfikacji produktu dodano nazwę, adres i dane kontaktowe organu kontrolnego odpowiedzialnego za weryfikację specyfikacji produktu.

Aktualizacja odniesień do przepisów

Aktualizacja odniesień do przepisów

Zaktualizowano odniesienia do rozporządzenia (WE) nr 510/2006, zastępując je odniesieniami do rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

JEDNOLITY DOKUMENT

„LIQUIRIZIA DI CALABRIA”

„LIQUIRIZIA DI CALABRIA”

Nr UE: PDO-IT-00644-AM02 – 10.5.2018

Nr UE: PDO-IT-00644-AM02 – 10.5.2018

ChNP ( X ) ChOG ( )

ChNP ( X ) ChOG ( )

1.   Nazwa lub nazwy

Nazwa lub nazwy

„Liquirizia di Calabria”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Włochy

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   
  Typ produktu

Typ produktu

Klasa 1.8. Inne produkty wymienione w załączniku I do Traktatu (przyprawy itd.)

Klasa 2.3. Chleb, ciasta, ciastka, wyroby cukiernicze, herbatniki i inne wyroby piekarnicze

3.2.   
  Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Chroniona nazwa pochodzenia „Liquirizia di Calabria” jest zastrzeżona wyłącznie dla lukrecji świeżej lub suszonej i do wyciągu z lukrecji. Lukrecja musi pochodzić z upraw i samosiewów lukrecji gładkiej (z rodziny strączkowych) odmiany „typica” zwanej w Kalabrii „Cordara”.

W momencie wprowadzenia do obrotu produkt objęty ChNP „Liquirizia di Calabria” posiada następujące właściwości:

świeży korzeń:

świeży korzeń:

| — | barwa słomkowożółta, |
| --- | --- |

—

barwa słomkowożółta,

| — | smak łagodny, aromatyczny, intensywny i trwały, |
| --- | --- |

—

smak łagodny, aromatyczny, intensywny i trwały,

| — | wilgotność wynosząca ≤ 52 %, |
| --- | --- |

—

wilgotność wynosząca ≤ 52 %,

| — | zawartość kwasu lukrecjowego ≤ 1,40 %, |
| --- | --- |

—

zawartość kwasu lukrecjowego ≤ 1,40 %,

korzeń suszony:

korzeń suszony:

| — | barwa od słomkowożółtej do żółtej ochrowej, |
| --- | --- |

—

barwa od słomkowożółtej do żółtej ochrowej,

| — | smak łagodny, owocowy i lekko cierpki, |
| --- | --- |

—

smak łagodny, owocowy i lekko cierpki,

| — | wilgotność: ≤ 12 %, |
| --- | --- |

—

wilgotność: ≤ 12 %,

| — | zawartość kwasu lukrecjowego: ≤ 5 % w suchej masie, |
| --- | --- |

—

zawartość kwasu lukrecjowego: ≤ 5 % w suchej masie,

wyciąg z korzenia:

wyciąg z korzenia:

| — | barwa od ciemnokasztanowej do czarnej, |
| --- | --- |

—

barwa od ciemnokasztanowej do czarnej,

| — | smak słodko-gorzki, aromatyczny, intensywny i trwały, |
| --- | --- |

—

smak słodko-gorzki, aromatyczny, intensywny i trwały,

| — | wilgotność wynosząca 9–15 %, |
| --- | --- |

—

wilgotność wynosząca 9–15 %,

| — | zawartość kwasu lukrecjowego: ≤ 6 % w suchej masie. |
| --- | --- |

—

zawartość kwasu lukrecjowego: ≤ 6 % w suchej masie.

3.3.   
  Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4.   
  Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Wszystkie etapy produkcji, od siewu po zbiory, jak również suszenie i przetwarzanie, muszą odbywać się na obszarze określonym w pkt 4.

3.5.   
  Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Produkt objęty ChNP „Liquirizia di Calabria” wprowadza się do obrotu w opakowaniach kartonowych, szklanych, metalowych, ceramicznych, polipropylenowych lub z PEHD oraz we wszystkich materiałach dopuszczonych przez obowiązujące przepisy w zakresie pakowania produktów spożywczych. Opakowania mogą mieć masę 5 g–25 kg. Każde opakowanie musi przy tym być pieczętowane w taki sposób, aby otwarcie opakowania nie było możliwe bez zerwania plomby.

3.6.   
  Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Na etykiecie musi widnieć logo nazwy, numer porządkowy przypisany przez organ kontrolny oraz data pakowania produktu znajdującego się w danym opakowaniu. Logo ChNP „Liquirizia di Calabria” to wystylizowany rysunek rombu o równych bokach i kątach 90°. Minimalna wielkość rysunku całego logo wynosi 0,5 cm wysokości i szerokości. Logo nazwy może być naniesione w dowolnym kolorze.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar produkcji ChNP „Liquirizia di Calabria” obejmuje wszystkie terytoria gminne wymienione szczegółowo w specyfikacji produkcji, na których zarejestrowano występowanie, w postaci samosiewów lub upraw, odmiany „typica” lukrecji gładkiej zwanej w Kalabrii „Cordara” do wysokości 650 metrów nad poziomem morza. Obszar ten ogranicza od północy masyw Pollino, opadający łagodnie w kierunku północnego wschodu aż do terytorium Rocca Imperiale, który stanowi granicę z regionem Basilicata. Obszar obejmuje terytoria doliny rzeki Crati ograniczające oba brzegi rzeki, która, płynąc z południa na północ i przepływając przez równinę Sibari, wpływa na północnym wschodzie do Morza Jońskiego. Na zboczach położonych od strony Morza Tyrreńskiego przedmiotowe obszary obejmują, od północy w kierunku południa, terytorium gmin Falconara Albanese i Nicotera. Na zboczach od strony Morza Jońskiego, począwszy od północy obszar obejmuje równinę Sibari, rozległą równinę Crotone aż do najdalej wysuniętego punktu Kalabrii.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Związek z obszarem geograficznym

Historycznym obszarem produkcji lukrecji był – z powodu naturalnej predyspozycji gleb krzemowych, o bogatej strukturze i obojętnym pH – obszar wybrzeża Kalabrii, w szczególności obszar obejmujący gminy Villapiana, Cerchiara di Calabria, Cassano Ionio-Sibari, Corigliano Calabro i Rossano znajdujące się na równinie Sibari. Również pod względem klimatu równina Sibari, gdzie jeszcze dzisiaj koncentruje się zasadnicza część produkcji lukrecji, zapewnia korzystne warunki dla rozpowszechniania tej rośliny w związku z bliskością terenów górskich i brakiem wiatrów, zatrzymywanych przez naturalną barierę, jaką stanowią masywy Pollino i Sila. Rośliny lukrecji rosną w postaci samosiewu lub upraw wzdłuż wybrzeża i rozprzestrzeniają się, począwszy od przybrzeżnych równin na zboczu od strony Morza Tyrreńskiego (Lamezia Terme, Falerna, Nocera Tirenese itd.) i na zboczu od strony Morza Jońskiego (Crotone, Isola Capo Rizzuto, Chiaravalle, Badolato, Roccella Ionica itd.) po wewnętrzne obszary wzgórz, torując sobie drogę przez doliny najważniejszych rzek Kalabrii aż do wewnętrznych masywów, które ze względu na swoje szczególne ukształtowanie korzystają z dobroczynnego wpływu morza. W związku z tym lukrecja występuje, zachowując te same właściwości, nawet w odległości wielu kilometrów od wybrzeża.

Klimat, wyraźnie śródziemnomorski, z długim, suchym i gorącym latem oraz łagodną zimą, sprzyja jednolitemu rozprzestrzenianiu się lukrecji gładkiej odmiany „typica” (zwanej „Cordara”) na całym przedmiotowym obszarze.

Produkty objęte ChNP „Liquirizia di Calabria” wyraźnie wyróżniają się z chemiczno-fizycznego punktu widzenia spośród podobnych odmian obecnością metabolitów wtórnych, wśród których znajduje się najważniejsza substancja czynna kształtująca cechy handlowe i farmaceutyczne produktu: kwas lukrecjowy. Jest to saponina, której średnia zawartość w lukrecji z Kalabrii jest niższa niż w innych gatunkach i odmianach, dzięki czemu odmiana ta jest ceniona na rynku. Wyniki niedawnych badań dodatkowo uwydatniły różnicę między lukrecją z Kalabrii a innymi lukrecjami pochodzącymi z innych sąsiadujących obszarów pod względem zawartości kwasu lukrecjowego, jak wspomniano – wyraźnie niższej od zawartości w korzeniach pochodzących z innych obszarów, ale również pod względem mniejszej zawartości cukrów. Inne badanie przeprowadzone na frakcji lotnej wykazało wyraźną różnicę między składem lukrecji z Kalabrii a lukrecjami pochodzącymi z innych obszarów Włoch i z zagranicy. Ponadto porównanie z wyciągami z lukrecji pochodzącej z innych krajów uwidoczniło szczególny skład lukrecji z Kalabrii pod względem zarówno jakości, jak i ilości związków fenolowych.

Likwirytygenina i izolikwirytygenina w rzeczywistości występują w bardzo małej ilości, w przeciwieństwie do likochalkonu A, obecnego w znacznych ilościach, podczas gdy nie występuje on w innych próbkach lub występuje w połączeniu z likochalkonem B.

W związku ze swoim położeniem geograficznym i ukształtowaniem orograficznym Kalabria jest regionem o całkowicie wyjątkowych cechach w porównaniu z innymi włoskimi regionami. Kalabria, najdalej położony obszar włoskiego półwyspu, jest również uznawana za półwysep, będąc długim i prostym lądem otoczonym morzem na długości 800 km. Pod pewnymi względami Kalabria jest podobna do Apulii, ale z innych powodów całkowicie od niej się różni.

Kalabria jest bowiem podzielona wzdłuż przez wysokie łańcuchy górskie Apeninów, element całkowicie wyjątkowy wśród włoskich regionów. Położenie geograficzne i orografia Kalabrii tworzą wyjątkowe i bardzo szczególne warunki biologiczne, glebowe i klimatyczne w porównaniu z resztą półwyspu pod względem średnich temperatur, amplitudy termicznej, wilgotności, opadów, wiatrów, nasłonecznienia i promieniowania słonecznego i wynikającej z tych czynników temperatury gleby, tj. aspektów w dużym stopniu wykazanych przez liczne badania naukowe.

Przez wieki to szczególne środowisko wywarło znaczny wpływ na przystosowanie, a tym samym selekcję, tego gatunku i uwarunkowało jego skład, wartości odżywcze i aromat stanowiące podstawę szczególnego chemotypu: „Liquirizia di Calabria”.

Ten szczególny rodzaj lukrecji stanowi wyróżnik Kalabrii, dobrze znany od XVII wieku, jak wynika z licznych dokumentów, wśród których znajduje się słynny „Trattato di terapeutica e farmacologia” („Traktat o terapii i farmakologii”) t. I (1903), w którym stwierdza się, że „[...] Gatunek, z którego ona pochodzi, to lukrecja gładka (strączkowa motylkowata), która występuje w południowo-zachodniej Europie. W niektórych przypadkach ten korzeń leczniczy znany jest pod nazwą »Liquirizia di Calabria«, co ma go odróżniać od lukrecji rosyjskiej, jaśniejszej, pochodzącej od lukrecji gładkiej lub najeżonej, która rośnie w południowo-wschodniej Europie.”. Ponadto w czternastym wydaniu (1928) słynnej Encyclopaedia Britannica napisano, co następuje: „[...] The preparation of the juice is a widely extended industry along the Mediterranean coast: but the quality best appreciated in Great Britain is Made in Calabria” („Produkcja soku z lukrecji jest działalnością szeroko rozpowszechnioną wzdłuż wybrzeża Morza Śródziemnego, ale gatunkiem najbardziej docenianym w Wielkiej Brytanii jest gatunek wyprodukowany w Kalabrii”). Opinię wyrażoną w Encyclopaedia Britannica potwierdza sprawozdanie Departamentu Stanu Stanów Zjednoczonych Ameryki zatytułowane „The licorice plant” (1985).

Encyclopaedia Britannica

Encyclopaedia Britannica

„Liquirizia di Calabria” oznacza złożony „produkt”, powstały w wyniku współdziałania natury i pracy człowieka, przekazywany przez stulecia i wyniesiony do rangi tradycji regionu Kalabria, jak przedstawiono w następujących dokumentach: obraz Saint-Non z końca XVIII wieku; „Stato delle persone in Calabria. I concari” („Spis powszechny w Kalabrii. Producenci lukrecji”), Vincenzo Padula (1864); dokument SVIMEZ „Piante officinali in Calabria: presupposti e prospettive” („Rośliny lecznicze w Kalabrii: podstawy i perspektywy”) z 1951 r.; „Pece e liquirizia nei casali cosentini del Settecento: forma d’industrie e forze di lavoro” („Żywica i lukrecja na obszarach rolnych prowincji Consenza w XVIII wieku: przemysł i siła robocza”), Augusto Placanica (1980); „I Conci e la produzione del succo di liquerizia in Calabria” („Fabryki lukrecji – Conci – i produkcja soku z lukrecji w Kalabrii”), Gennaro Matacena, opracowany w 1986 r.; „La dolce industria. Conci e liquirizia in provincia di Cosenza dal XVIII al XX secolo” („Przemysł cukierniczy: fabryki lukrecji i lukrecja w prowincji Cosenza od XVIII do XX wieku”), Vittorio Marzi i in. (1991) oraz w wielu innych materiałach opublikowanych w latach 1700–2000. W Kalabrii w drugiej połowie XVIII w. uprawa lukrecji rozciągała się wzdłuż wybrzeża Morza Jońskiego, przede wszystkim na północnej granicy z Lukanią oraz na rozległej równinie Sibari, gdzie była szczególnie obfita, aż po Crotone i Reggio Calabria. Występowała również w dużej ilości w dolinie rzeki Crati, która z Cosenzy wpływa na równinę Sibari, jak również na rozległych obszarach zbocza po stronie Morza Tyrreńskiego.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia)

Skonsolidowany tekst specyfikacji produkcji można znaleźć na stronie internetowej: http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335

lub

bezpośrednio na stronie głównej Ministerstwa Polityki Rolnej, Żywnościowej i Leśnej (www.politicheagricole.it) po wybraniu zakładki „Qualità” [Jakość] (z prawej strony na górze ekranu), następnie zakładki „Prodotti DOP, IGP e STG” [Produkty ChNP, ChOG i GTS] (z lewej strony z boku ekranu), a następnie „Disciplinari di Produzione all’esame dell’UE” [Specyfikacje objęte kontrolą UE].

---

INFORMACJE DOTYCZĄCE EUROPEJSKIEGO OBSZARU GOSPODARCZEGO

Urząd Nadzoru EFTA

| 13.12.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 449/35 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 449/35

---

Zawiadomienie Urzędu Nadzoru EFTA w sprawie stóp procentowych od zwracanej pomocy państwa oraz stóp referencyjnych/dyskontowych obowiązujących państwa EFTA od dnia 1 grudnia 2018 r.

(Opublikowane zgodnie z przepisami w sprawie stóp referencyjnych i dyskontowych określonymi w części VII wytycznych Urzędu dotyczących pomocy państwa oraz art. 10 decyzji Urzędu nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r. (1)
  )

(2018/C 449/08)

Stopy bazowe obliczane są zgodnie z przepisami rozdziału wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa dotyczącego metody określania stóp referencyjnych i dyskontowych (wytyczne zmienione decyzją Urzędu nr 788/08/COL z dnia 17 grudnia 2008 r.). Aby uzyskać obowiązujące stopy referencyjne, do stopy bazowej należy dodać odpowiednie marże zgodnie z wytycznymi w sprawie pomocy państwa.

Określono następujące stopy bazowe:

| | Islandia | Liechtenstein | Norwegia |
| --- | --- | --- | --- |
| 1.7.2017 – 31.8.2017 | 6,18 | -0,50 | 1,08 |
| 1.9.2017 – 30.11.2017 | 5,20 | -0,50 | 1,08 |
| 1.12.2017 – 31.12.2017 | 5,20 | -0,50 | 0,89 |
| 1.1.2018 – 30.4.2018 | 4,84 | -0,52 | 0,88 |
| 1.5.2018 – 30.11.2018 | 4,84 | -0,52 | 1,04 |
| 1.12.2018 – 31.12.2018 | 4,84 | -0,52 | 1,20 |

Islandia

Liechtenstein

Norwegia

1.7.2017 – 31.8.2017

6,18

-0,50

1,08

1.9.2017 – 30.11.2017

5,20

-0,50

1,08

1.12.2017 – 31.12.2017

5,20

-0,50

0,89

1.1.2018 – 30.4.2018

4,84

-0,52

0,88

1.5.2018 – 30.11.2018

4,84

-0,52

1,04

1.12.2018 – 31.12.2018

4,84

-0,52

1,20

---

(1)  Dz.U. L 139 z 25.5.2006, s. 37 oraz Suplement EOG nr 26 z 25.5.2006, s. 1.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ

Komisja Europejska

| 13.12.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 449/36 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 449/36

---

Zawiadomienie dotyczące cła antydumpingowego obowiązującego w odniesieniu do przywozu płytek ceramicznych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej: zmiana nazwy przedsiębiorstwa, któremu przyznana została stawka cła antydumpingowego dla współpracujących przedsiębiorstw nieobjętych próbą

(2018/C 449/09)

Przywóz płytek ceramicznych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej podlega ostatecznemu cłu antydumpingowemu, nałożonemu rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 2017/2179 (1).

Przedsiębiorstwo Tianjin (TEDA) Honghui Industry & Trade Co. Ltd (dodatkowy kod TARIC B221) objęte stawką cła antydumpingowego dla nieobjętych próbą współpracujących przedsiębiorstw w wysokości 30,6 %, poinformowało Komisję, że zmieniło nazwę zgodnie z poniższymi wskazaniami.

Przedsiębiorstwo zwróciło się do Komisji z prośbą o potwierdzenie, że zmiana nazwy nie wpływa na jego prawo do korzystania z indywidualnej stawki cła stosowanej w odniesieniu do przedsiębiorstwa działającego pod swoją dawną nazwą.

Komisja zbadała przedłożone informacje i stwierdziła, że zmiana nazwy nie ma wpływu na ustalenia przedstawione w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2017/2179.

W związku z tym w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/2179 odniesienie:

| Tianjin (TEDA) Honghui Industry & Trade Co. Ltd | B221 |
| --- | --- |

Tianjin (TEDA) Honghui Industry & Trade Co. Ltd

B221

należy odczytywać jako

| Tianjin Honghui Creative Technology Co., Ltd | B221 |
| --- | --- |

Tianjin Honghui Creative Technology Co., Ltd

B221

Dodatkowy kod TARIC B221, wcześniej przypisany przedsiębiorstwu Tianjin (TEDA) Honghui Industry & Trade Co. Ltd, stosuje się do przedsiębiorstwa Tianjin Honghui Creative Technology Co., Ltd.

---

(1)  Dz.U. L 307 z 23.11.2017, s. 25.

---

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 13.12.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 449/37 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 449/37

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.9206 – Equistone Partners Europe/Courir)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2018/C 449/10)

1.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

| — | Equistone Partners Europe S.A.S („EPE SAS”, Francja), |
| --- | --- |

—

Equistone Partners Europe S.A.S („EPE SAS”, Francja),

| — | Courir France S.A.S („Courir”, Francja). |
| --- | --- |

—

Courir France S.A.S („Courir”, Francja).

Przedsiębiorstwo EPE SAS przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad całym przedsiębiorstwem Courir.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów/akcji.

2.

| — | EPE SAS jest przedsiębiorstwem inwestycyjnym ustanowionym w formie spółki akcyjnej uproszczonej inwestującej w przedsiębiorstwa o wartości od 50 EUR do 500 mln EUR, |
| --- | --- |

—

EPE SAS jest przedsiębiorstwem inwestycyjnym ustanowionym w formie spółki akcyjnej uproszczonej inwestującej w przedsiębiorstwa o wartości od 50 EUR do 500 mln EUR,

| — | Courir prowadzi sprzedaż detaliczną obuwia i w mniejszym zakresie obuwia sportowego i akcesoriów w wyspecjalizowanych sklepach. |
| --- | --- |

—

Courir prowadzi sprzedaż detaliczną obuwia i w mniejszym zakresie obuwia sportowego i akcesoriów w wyspecjalizowanych sklepach.

3.

Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu.

4.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.9206 – Equistone Partners Europe/Courir

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą, pocztą elektroniczną lub faksem. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

| E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu |
| --- |
| Faks +32 22964301 |
| Adres pocztowy: |
| European Commission |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Faks +32 22964301

Adres pocztowy:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

1

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

2

---