# Dziennik Urzędowy C 3/2019

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 3 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 627 stycznia 2019 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 3

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 627 stycznia 2019

---

| Spis treśći | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2019/C 3/01 | Kursy walutowe euro | 1 |
| | INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH |
| 2019/C 3/02 | Zaproszenie do składania ofert w ramach procedury przetargowej dotyczącej przekazania obszarów wydobycia węglowodorów | 2 |
| 2019/C 3/03 | Komunikat Ministra Gospodarki i Klimatu Królestwa Niderlandów wydany na podstawie art. 3 ust. 2 dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów | 4 |

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2019/C 3/01

Kursy walutowe euro

1

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

2019/C 3/02

Zaproszenie do składania ofert w ramach procedury przetargowej dotyczącej przekazania obszarów wydobycia węglowodorów

2

2019/C 3/03

Komunikat Ministra Gospodarki i Klimatu Królestwa Niderlandów wydany na podstawie art. 3 ust. 2 dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów

4

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2019/C 3/04 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.9148 – Univar/Nexeo) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 6 |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2019/C 3/05 | Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 | 8 |
| 2019/C 3/06 | Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 | 11 |
| 2019/C 3/07 | Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 | 14 |
| 2019/C 3/08 | Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 | 17 |
| 2019/C 3/09 | Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 | 19 |
| 2019/C 3/10 | Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 | 21 |
| 2019/C 3/11 | Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 | 25 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2019/C 3/04

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.9148 – Univar/Nexeo) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

6

INNE AKTY

Komisja Europejska

2019/C 3/05

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

8

2019/C 3/06

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

11

2019/C 3/07

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

14

2019/C 3/08

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

17

2019/C 3/09

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

19

2019/C 3/10

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

21

2019/C 3/11

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

25

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 7.1.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 3/1 |
| --- | --- | --- | --- |

7.1.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 3/1

---

Kursy walutowe euro (1)

4 stycznia 2019 r.

(2019/C 3/01)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,1403 |
| JPY | Jen | 123,20 |
| DKK | Korona duńska | 7,4679 |
| GBP | Funt szterling | 0,89988 |
| SEK | Korona szwedzka | 10,2460 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,1256 |
| ISK | Korona islandzka | 134,00 |
| NOK | Korona norweska | 9,8648 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 25,653 |
| HUF | Forint węgierski | 321,45 |
| PLN | Złoty polski | 4,2957 |
| RON | Lej rumuński | 4,6656 |
| TRY | Lir turecki | 6,1707 |
| AUD | Dolar australijski | 1,6189 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,5328 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 8,9325 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,7045 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,5525 |
| KRW | Won | 1 279,13 |
| ZAR | Rand | 16,1175 |
| CNY | Yuan renminbi | 7,8280 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,4335 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 16 241,35 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,7106 |
| PHP | Peso filipińskie | 59,809 |
| RUB | Rubel rosyjski | 77,6790 |
| THB | Bat tajlandzki | 36,587 |
| BRL | Real | 4,2889 |
| MXN | Peso meksykańskie | 22,3080 |
| INR | Rupia indyjska | 79,4315 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,1403

JPY

Jen

123,20

DKK

Korona duńska

7,4679

GBP

Funt szterling

0,89988

SEK

Korona szwedzka

10,2460

CHF

Frank szwajcarski

1,1256

ISK

Korona islandzka

134,00

NOK

Korona norweska

9,8648

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

25,653

HUF

Forint węgierski

321,45

PLN

Złoty polski

4,2957

RON

Lej rumuński

4,6656

TRY

Lir turecki

6,1707

AUD

Dolar australijski

1,6189

CAD

Dolar kanadyjski

1,5328

HKD

Dolar Hongkongu

8,9325

NZD

Dolar nowozelandzki

1,7045

SGD

Dolar singapurski

1,5525

KRW

Won

1 279,13

ZAR

Rand

16,1175

CNY

Yuan renminbi

7,8280

HRK

Kuna chorwacka

7,4335

IDR

Rupia indonezyjska

16 241,35

MYR

Ringgit malezyjski

4,7106

PHP

Peso filipińskie

59,809

RUB

Rubel rosyjski

77,6790

THB

Bat tajlandzki

36,587

BRL

Real

4,2889

MXN

Peso meksykańskie

22,3080

INR

Rupia indyjska

79,4315

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

| 7.1.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 3/2 |
| --- | --- | --- | --- |

7.1.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 3/2

---

Zaproszenie do składania ofert w ramach procedury przetargowej dotyczącej przekazania obszarów wydobycia węglowodorów

(2019/C 3/02)

Okręgowy Urząd Górniczy w Bratysławie ogłasza zgodnie z sekcją 27a ust. 1 ustawy zákon č. 44/1988 Zb. o ochrane a využití nerastného bohatstva (banský zákon) (ustawa nr 44/1998 w sprawie ochrony i wykorzystania zasobów mineralnych (ustawa o górnictwie)), z późniejszymi zmianami, że Republika Słowacka, za jego pośrednictwem jako właściwego organu, rozpoczyna procedurę przetargową dotyczącą przekazania obszarów wydobycia złóż gazu ziemnego (będących w posiadaniu Republiki Słowackiej) oraz, zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. a) dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów (1), zaprasza zainteresowane strony do składania wniosków dotyczących przekazania następujących obszarów górniczych:

Špačince (złoże nr 13)

| Nazwa/nr referencyjny obszaru górniczego | : | Špačince/098/A |
| --- | --- | --- |
| Powierzchnia obszaru górniczego w m2 | : | 322 923,89 |
| Rodzaj kopaliny | : | gaz ziemny |
| Wielkość zasobów geologicznych | : | 10 000 000 m3 należące do kategorii zasobów pozabilansowych |
| Obszar katastralny (nr identyfikacyjny IČUTJ) | : | Špačince (861 049) |
| Powiat/kod powiatu | : | Trnava/207 |
| Stan miejsca wydobycia | : | złoże eksploatowane do 1996 r. Od tego czasu złoże nie było eksploatowane. |

Nazwa/nr referencyjny obszaru górniczego

:

Špačince/098/A

Powierzchnia obszaru górniczego w m2

:

322 923,89

Rodzaj kopaliny

:

gaz ziemny

Wielkość zasobów geologicznych

:

10 000 000 m3 należące do kategorii zasobów pozabilansowych

Obszar katastralny (nr identyfikacyjny IČUTJ)

:

Špačince (861 049)

Powiat/kod powiatu

:

Trnava/207

Stan miejsca wydobycia

:

złoże eksploatowane do 1996 r. Od tego czasu złoże nie było eksploatowane.

Współrzędne punktów wyznaczających granicę obszaru górniczego Špačince:

| Punkt wyznaczający granicę obszaru wydobycia | Długość geograficzna | Szerokość geograficzna |
| --- | --- | --- |
| I | 17,62747682 | 48,42965402 |
| II | 17,62520611 | 48,43127419 |
| III | 17,62404136 | 48,43947535 |
| IV | 17,62728349 | 48,43967919 |
| V | 17,63029415 | 48,43159405 |

Punkt wyznaczający granicę obszaru wydobycia

Długość geograficzna

Szerokość geograficzna

I

17,62747682

48,42965402

II

17,62520611

48,43127419

III

17,62404136

48,43947535

IV

17,62728349

48,43967919

V

17,63029415

48,43159405

Współrzędne geograficzne podano w stopniach dziesiętnych, zastosowano system geodezyjny WGS-84.

Podstawowe dane:

Rodzaj zezwolenia – wyłączne prawo eksploatacji złoża oraz przetwarzania wydobytej kopaliny (prawo to będzie przysługiwać wybranemu kandydatowi wyłącznie po otrzymaniu prawnie wiążącego zezwolenia na prowadzenie działalności górniczej od Okręgowego Urzędu Górniczego).

Adres, na który należy przesyłać wnioski dotyczące przekazania obszaru wydobycia oraz ostateczny termin ich składania:

| Okręgowy Urząd Górniczy w Bratysławie |
| --- |
| Mierová 19 |
| 821 05 Bratislava |
| SLOVENSKO/SŁOWACJA |

Okręgowy Urząd Górniczy w Bratysławie

Mierová 19

821 05 Bratislava

SLOVENSKO/SŁOWACJA

Termin składania wniosków upływa 90 dni po opublikowaniu niniejszego zaproszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Warunki udziału w procedurze przetargowej:

Zainteresowana osoba prawna lub fizyczna, która składa wniosek dotyczący przekazania obszaru wydobycia, musi udowodnić, że jest w posiadaniu ważnego zezwolenia na prowadzenie działalności górniczej (lub innego zezwolenia o podobnym charakterze, wydanego w państwie będącym jedną z umawiających się stron Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym), obejmującego działalność, która będzie prowadzona na obszarze wydobycia będącym przedmiotem wniosku, a także załączyć plany przetwarzania odpadów i sprawozdanie na temat swojej dotychczasowej działalności górniczej.

Warunki otrzymania dokumentacji dotyczącej wyznaczenia obszaru złoża objętego ochroną i wyznaczenia obszaru wydobycia:

W Okręgowym Urzędzie Górniczym w Bratysławie, Mierová 19, SK-821 05 Bratislava, można zapoznać się z mapami, na których wyznaczono granice wspomnianego obszaru wydobycia, oraz uzyskać kopię decyzji o wyznaczeniu obszaru złoża objętego ochroną i o wyznaczeniu obszaru wydobycia.

Wymagana treść wniosku dotyczącego przekazania obszaru wydobycia:

Informacje na temat obszaru wydobycia i obszaru złoża objętego wyłącznością, proponowana metoda wydobycia oraz metoda prowadzenia badań, przygotowań, modyfikacji i rafinacji, wstępne terminy prac badawczych, przygotowawczych i wydobywczych, środki mające na celu zmniejszenie wpływu działalności na obszarze wydobycia na środowisko, możliwości finansowe wnioskującego podmiotu, możliwości techniczne wnioskującego podmiotu, informacje na temat sposobów rozwiązywania konfliktów interesów oraz szacunkowe wyliczenie korzyści, jakie Republika Słowacka odniesie z wydobycia kopaliny w związku z uiszczeniem opłaty za kopalinę wydobytą ze złoża objętego wyłącznością na obszarze wydobycia będącym przedmiotem wniosku.

Kryteria oceny wniosków:

Wnioski dotyczące przekazania obszaru wydobycia zostaną ocenione przez komisję w oparciu o zgodność z wymogami zamieszczonymi w warunkach udziału w procedurze selekcji, proponowaną metodę wydobycia, w tym umiejscowienie składowisk odpadów, zbiorników składowania odpadów i innych obiektów służących do składowania, sposób rozwiązania konfliktów interesów i zgodność z wymogami dotyczącymi zawartości wniosków dotyczących przekazania obszaru wydobycia. Wszystkie kryteria mają równorzędne znaczenie.

Przewidywany termin udzielenia zezwolenia:

W korzystnych okolicznościach w terminie dwóch miesięcy od złożenia kwalifikującego się wniosku o udzielenie zezwolenia na działalność wydobywczą.

Wnioski dotyczące przekazania obszaru wydobycia można składać osobiście lub drogą pocztową na adres: Obvodný banský úrad v Bratislave, Mierová 19, 821 05 Bratislava, w zapieczętowanej kopercie z napisem „Návrh do výberového konania” (wniosek w procedurze przetargowej) i nazwą podmiotu składającego wniosek. Do wniosku należy dołączyć oświadczenie, w którym wnioskodawca akceptuje warunki niniejszego zaproszenia do składania wniosków. Za datę złożenia wniosku przyjmuje się datę osobistego dostarczenia wniosku lub datę jego wysłania.

Organem właściwym do wydania zezwolenia na wydobywanie złóż znajdujących się na opisanych wyżej obszarach górniczych jest Okręgowy Urząd Górniczy w Bratysławie. Kryteria, warunki i wymogi, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 oraz w art. 6 ust. 2 dyrektywy, są określone w ustawie nr 51/1988 Rady Narodowej Republiki Słowackiej w sprawie działalności górniczej, materiałów wybuchowych i Krajowej Administracji Górniczej, z późniejszymi zmianami.

Dalsze informacje uzyskać można pod nr telefonu: 00421 2 5341 7306 lub drogą elektroniczną pod adresem: obuba@obuba.sk.

---

(1)  Dz.U. L 164 z 30.6.1994, s. 3.

---

| 7.1.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 3/4 |
| --- | --- | --- | --- |

7.1.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 3/4

---

Komunikat Ministra Gospodarki i Klimatu Królestwa Niderlandów wydany na podstawie art. 3 ust. 2 dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów

(2019/C 3/03)

Minister Gospodarki i Klimatu informuje, że złożono wniosek o zezwolenie na poszukiwanie węglowodorów na obszarach oznaczonych jako segmenty G16c i M1b na mapie stanowiącej załącznik 3 do rozporządzenia o górnictwie (Dziennik Urzędowy Królestwa Niderlandów (Staatscourant) z 2014 r., nr 4928).

Segment G16c wyznaczają ortodromy pomiędzy parami punktów: A–B, B–C, C–D, D–E, E–F, F–G, G–H, H–I i A–I.

Współrzędne punktów są następujące:

| Punkt | ° | ′ | ′′ E.L. | ° | ′ | ′′ N.L. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| A | 4 | 59 | 55,057 | 53 | 59 | 57,378 |
| B | 4 | 59 | 55,046 | 54 | 5 | 17,388 |
| C | 5 | 6 | 55,057 | 54 | 5 | 17,393 |
| D | 5 | 6 | 55,058 | 54 | 4 | 47,392 |
| E | 5 | 12 | 20,066 | 54 | 4 | 47,396 |
| F | 5 | 16 | 33,076 | 54 | 3 | 19,396 |
| G | 5 | 16 | 33,079 | 54 | 1 | 46,393 |
| H | 5 | 19 | 55,084 | 54 | 1 | 46,395 |
| I | 5 | 19 | 55,087 | 53 | 59 | 57,391 |

Punkt

°

′

′′ E.L.

°

′

′′ N.L.

A

4

59

55,057

53

59

57,378

B

4

59

55,046

54

5

17,388

C

5

6

55,057

54

5

17,393

D

5

6

55,058

54

4

47,392

E

5

12

20,066

54

4

47,396

F

5

16

33,076

54

3

19,396

G

5

16

33,079

54

1

46,393

H

5

19

55,084

54

1

46,395

I

5

19

55,087

53

59

57,391

Położenie wyżej wymienionych punktów wyrażone jest za pomocą współrzędnych geograficznych obliczonych zgodnie z systemem ETRS89.

Powierzchnia segmentu G16c wynosi 175,8 km2.

Segment M1b wyznaczają ortodromy pomiędzy parami punktów: A–B, B–C, C–D, D–E, E–F, F–G, G–H, H–I, I–J, J–K, K–L, L–M, M–N i A–N.

Współrzędne punktów są następujące:

| Punkt | ° | ′ | ′′ E.L. | ° | ′ | ′′ N.L. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| A | 4 | 59 | 55,057 | 53 | 59 | 57,378 |
| B | 5 | 19 | 55,087 | 53 | 59 | 57,391 |
| C | 5 | 19 | 55,107 | 53 | 49 | 57,371 |
| D | 5 | 15 | 18,282 | 53 | 49 | 57,368 |
| E | 5 | 18 | 43,831 | 53 | 54 | 42,160 |
| F | 5 | 18 | 43,828 | 53 | 56 | 3,283 |
| G | 5 | 17 | 35,233 | 53 | 56 | 0,664 |
| H | 5 | 17 | 40,139 | 53 | 57 | 24,185 |
| I | 5 | 18 | 43,826 | 53 | 57 | 24,185 |
| J | 5 | 17 | 32,885 | 53 | 59 | 25,089 |
| K | 5 | 16 | 15,513 | 53 | 59 | 25,088 |
| L | 5 | 9 | 57,482 | 53 | 55 | 5,925 |
| M | 5 | 9 | 57,483 | 53 | 54 | 33,794 |
| N | 4 | 59 | 55,067 | 53 | 54 | 33,787 |

Punkt

°

′

′′ E.L.

°

′

′′ N.L.

A

4

59

55,057

53

59

57,378

B

5

19

55,087

53

59

57,391

C

5

19

55,107

53

49

57,371

D

5

15

18,282

53

49

57,368

E

5

18

43,831

53

54

42,160

F

5

18

43,828

53

56

3,283

G

5

17

35,233

53

56

0,664

H

5

17

40,139

53

57

24,185

I

5

18

43,826

53

57

24,185

J

5

17

32,885

53

59

25,089

K

5

16

15,513

53

59

25,088

L

5

9

57,482

53

55

5,925

M

5

9

57,483

53

54

33,794

N

4

59

55,067

53

54

33,787

Położenie wyżej wymienionych punktów wyrażone jest za pomocą współrzędnych geograficznych obliczonych zgodnie z systemem ETRS89.

Powierzchnia segmentu M1b wynosi 193,2 km2.

Zgodnie z dyrektywą wymienioną w tytule oraz art. 15 ustawy o górnictwie (Dziennik Ustaw (Staatsblad) z 2002 r., nr 542) Minister Gospodarki i Klimatu zaprasza niniejszym zainteresowane strony do składania konkurencyjnych wniosków o zezwolenie na poszukiwanie węglowodorów w segmentach G16c i M1b szelfu kontynentalnego należącego do Królestwa Niderlandów.

Organem upoważnionym do wydawania zezwoleń jest Minister Gospodarki i Klimatu. Kryteria, warunki i wymagania, o których mowa w art. 5 pkt 1 i 2 oraz art. 6 ust. 2 wyżej wymienionej dyrektywy, określono w ustawie o górnictwie (Dziennik Ustaw (Staatsblad) z 2002 r., nr 542).

Wnioski można składać przez 13 tygodni od daty opublikowania niniejszego zaproszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Wnioski należy przesyłać na adres:

| Minister Gospodarki i Klimatu |
| --- |
| na nazwisko J.L. Rosch, Dyrekcja ds. Energii i Środowiska |
| Bezuidenhoutseweg 73 |
| Postbus 20401 |
| 2500 EK Den Haag |
| NIDERLANDY |
| E-mail: mijnbouwaanvragen@minez.nl |

Minister Gospodarki i Klimatu

na nazwisko J.L. Rosch, Dyrekcja ds. Energii i Środowiska

Bezuidenhoutseweg 73

Postbus 20401

2500 EK Den Haag

NIDERLANDY

E-mail: mijnbouwaanvragen@minez.nl

Wnioski, które wpłyną po upływie powyższego terminu, nie będą rozpatrywane.

Decyzja w sprawie wniosków zostanie zasadniczo podjęta w ciągu dwunastu miesięcy od upływu wspomnianego terminu.

Dodatkowych informacji udziela E. Aygün, numer telefonu: +31 611223780.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 7.1.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 3/6 |
| --- | --- | --- | --- |

7.1.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 3/6

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.9148 – Univar/Nexeo)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2019/C 3/04)

1.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

| — | Univar Inc. („Univar”, Stany Zjednoczone), |
| --- | --- |

—

Univar Inc. („Univar”, Stany Zjednoczone),

| — | Nexeo Solutions Inc. („Nexeo”, Stany Zjednoczone). |
| --- | --- |

—

Nexeo Solutions Inc. („Nexeo”, Stany Zjednoczone).

Univar przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad całym przedsiębiorstwem Nexeo.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów/akcji.

2.

—   w przypadku Univar: dystrybucja chemikaliów i tworzyw sztucznych na całym świecie,

—   w przypadku Nexeo: dystrybucja chemikaliów i tworzyw sztucznych na całym świecie.

3.

Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu.

4.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.9148 – Univar/Nexeo

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą, pocztą elektroniczną lub faksem. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

| E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu |
| --- |
| Faks +32 22964301 |
| Adres pocztowy: |
| European Commission |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Faks +32 22964301

Adres pocztowy:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

1

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

2

---

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 7.1.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 3/8 |
| --- | --- | --- | --- |

7.1.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 3/8

---

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

(2019/C 3/05)

Komisja Europejska zatwierdziła niniejszy wniosek o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 (1) z dnia 18 grudnia 2013 r.

Wniosek o zatwierdzenie tej zmiany nieznacznej jest podany do wiadomości publicznej w bazie danych DOOR Komisji.

JEDNOLITY DOKUMENT

„MELON DU QUERCY”

Nr UE: PGI-FR-0086-AM03 – 11.4.2017

ChOG ( X ) ChNP ( )

1.   Nazwa lub nazwy

„Melon du Quercy”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Francja

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu

Klasa 1.6. Owoce, warzywa i zboża, świeże lub przetworzone

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Melon odmiany rodzaju „Charentais”, o gładkiej lub chropowatej zielono-szarej przechodzącej w żółty skórce, pomarańczowym miąższu i masie co najmniej 450 g.

Owoce całe, zdrowe, o świeżym wyglądzie, jędrne, czyste, dobrej jakości; w przypadku owoców zbieranych z szypułką musi mieć ona długość poniżej 2 cm.

Współczynnik refraktometryczny wynosi co najmniej 11 w skali Brixa.

Owoce „Melon du Quercy” są sprzedawane całe i w opakowaniach. W każdym opakowaniu masa najcięższego melona nie może przekroczyć 30 % masy melona najlżejszego.

Zawartość każdego opakowania musi być jednolita i składać się z melonów, które wyraźnie osiągnęły ten sam etap rozwoju i dojrzałości oraz posiadają wyraźnie tę samą barwę.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Uprawa, zatwierdzanie i sortowanie „Melon du Quercy” odbywają się w obszarze geograficznym ChOG.

Etapy zatwierdzania i sortowania odbywają się na obszarze geograficznym, ponieważ mają one zasadnicze znaczenie dla właściwej selekcji melonów kwalifikujących się do objęcia ChOG; przeprowadzają je podmioty gospodarcze przeszkolone w zakresie oceny optymalnej dojrzałości melonów na podstawie zabarwienia skórki i zawartości cukru mierzonej metodą refraktometrii.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Pakowanie i umieszczanie naklejek na poszczególnych melonach odbywają się na obszarze geograficznym ChOG.

Pakowanie przeprowadza się jednocześnie z etapem zatwierdzania, sortowania i umieszczania naklejek na poszczególnych melonach „Melon du Quercy”, aby ograniczyć liczbę czynności mogących negatywnie wpłynąć na jakość melona. Czynności te wykonuje się bowiem bardzo szybko, aby umożliwić wprowadzenie produktu do obrotu w ciągu 6 dni następujących po zbiorze.

Ponadto identyfikowalność zapewnia się dzięki indywidualnej identyfikacji melonów i opakowaniom oznaczonym nazwą „Melon du Quercy”, a także dzięki prowadzeniu specjalnej ewidencji zapasów.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Każde opakowanie musi zawierać nazwę chronionego oznaczenia geograficznego „Melon du Quercy”, przy czym rozmiar czcionki jest co najmniej równy połowie rozmiaru największej czcionki zastosowanej na opakowaniu.

Ponadto każdy melon jest oznaczany poprzez umieszczenie samoprzylepnej naklejki, na której znajduje się nazwa chronionego oznaczenia geograficznego „Melon du Quercy”, przy czym rozmiar czcionki jest co najmniej równy połowie rozmiaru największej czcionki zastosowanej na naklejce poza czcionką zastosowaną w symbolu ChOG Unii Europejskiej.

4.   Określenie obszaru geograficznego

Obszar geograficzny ChOG „Melon du Quercy” obejmuje następujące gminy:

w departamencie Lot:

gminy: Aujols, Bach, Bagat-en-Quercy, Belfort-du-Quercy, Belmont-Sainte-Foi, Le Boulvé, Cambayrac, Carnac-Rouffiac, Castelnau-Montratier -Sainte-Alauzie, Cézac, Cieurac, Concots, Cremps, Escamps, Fargues, Flaujac-Poujols, Floressas, Fontanes, L’Hospitalet, Labastide-Marnhac, Laburgade, Lacapelle-Cabanac, Lalbenque, Lascabanes, Mauroux, Le Montat, Montcuq-en-Quercy-Blanc, Montdoumerc, Montlauzun, Pern, Saint-Cyprien, Saint-Daunès, Saint-Laurent-Lolmié, Saint-Matré, Saint-Pantaléon, Saint-Paul- Flaugnac, Saux, Sauzet, Sérignac, Vaylats, Villesèque.

w departamencie Lot-et-Garonne:

gminy: Anthe, Auradou, Beauville, Blaymont, Bourlens, Castelculier, Cauzac, Cazideroque, Clermont-Soubiran, Courbiac-Dausse, Dondas, Engayrac, Frespech, Grayssas, Hautefage-la-Tour, Lafox, Masquières, Massels, Massoulès, Montayral, Penne-d’Agenais, Puymirol, Saint-Caprais-de-Lerm, Saint-Jean-de-Thurac, Saint-Martin-de-Boville, Saint-Maurin, Saint-Pierre-de-Clairac, Saint-Romain-le-Noble, Saint-Sylvestre-sur-Lot, Saint-Urcisse, Saint-Vite, Tayrac, Thézac, Tournon-d’Agenais, Trémons, Trentels, Saint-Georges.

w departamencie Tarn-et-Garonne:

kantony: Aveyron-Lère, Moissac, Pays de Serres – Sud Quercy, Quercy-Aveyron,

gminy: Boudou, Bourg-de-Visa, Brassac, Bruniquel, Castelsagrat, Cayriech, Corbarieu, Gasques, Genebrières, Goudourville, Labastide-de-Penne, Lapenche, Lavaurette, Léojac, Malause, Monclar-de-Quercy, Montauban, Monteils, Montjoi, Mouillac, Perville, Pommevic, Puygaillard-de-Quercy, Puylaroque, Reyniès, Saint-Cirq, Saint-Clair, Saint-Georges, Saint-Nauphary, Saint-Nazaire-de-Valentane, Saint-Paul-d’Espis, Saint-Vincent-Lespinasse, La Salvetat-Belmontet, Septfonds, Valence, Varennes, Verlhac-Tescou, Villebrumier.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Specyfika obszaru geograficznego

Obszar charakteryzuje się klimatem o dużej zmienności wpływu oceanicznego (chłód i wilgoć) oraz śródziemnomorskiego (upał i susza), która powoduje wysokie amplitudy temperatur. Taki umiarkowany klimat jest odpowiedni do uprawy melonów.

Na obszarze występuje gleba gliniasto-wapienna. Świetnie nadaje się ona do uprawy melona.

Specyfika produktu

„Melon du Quercy” pochodzi z odmian rodzaju „Charentais”, których owoce posiadają gładką lub chropowatą skórkę o mniej lub bardziej zarysowanych prążkach.

Wyróżnia się pomarańczowym miąższem, soczystym, jędrnym i jednocześnie rozpływającym się w ustach.

Wybór odmian w oparciu o kryteria agronomiczne i aromatyczne (zapach, smak itp.), w połączeniu z gliniasto-wapienną glebą, typowym klimatem i kryteriami zbioru (optymalna dojrzałość), stanowią decydujące czynniki umożliwiające uzyskanie owoców, w których można odnaleźć całe możliwe bogactwo: słodki smak (minimalnie 11 °Briksa), głęboki zapach i smak, bogaty i charakterystyczny aromat.

Związek przyczynowy

Warunki glebowo-klimatyczne obszaru geograficznego sprzyjają uzyskiwaniu aromatycznych owoców.

Z jednej strony gliniasto-wapienna gleba o zrównoważonej strukturze i odpowiednim napowietrzeniu sprzyja regularnemu wzrostowi roślin i zapewnia optymalną równowagę mineralną owoców.

Z drugiej zaś strony szczególny klimat Quercy sprzyja zawiązywaniu się owoców, zapewniając optymalizację liczby owoców na roślinę. Wszystkie owoce są dzięki temu lepiej odżywione. Jednocześnie wpływ śródziemnomorski (upał i susza), szczególnie odczuwalny w lecie, sprzyja dojrzewaniu owoców.

Jakość „Melon du Quercy” zależy również od umiejętności podmiotów gospodarczych związanych z produkcją tego owocu, które wyrażają się w szczególności w selekcji odmian szczególnie dostosowanych do obszaru produkcji, zbiorze po osiągnięciu optymalnej dojrzałości i zoptymalizowanych terminach przygotowania melonów po zbiorze.

„Melon du Quercy” zawdzięcza swoją renomę wczesnej identyfikacji owocu przez podmioty gospodarcze już w 1994 r. Wiele wydarzeń towarzyszących wprowadzaniu do obrotu melonów wzmacnia ich renomę, np. święto w Belfort-du-Quercy organizowane w połowie sierpnia lub uroczyste otwarcie sezonu w lipcu 1994 r. w prefekturze departamentu Lot, które znalazło szeroki oddźwięk w prasie lokalnej. W lipcu 1996 r. nagłówek gazety „Dépêche du Midi” informował o „doskonałości »Melon du Quercy«”.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia)

https://extranet.inao.gouv.fr/fichier/FinPNOCDCIGPMelonDuQuercy2017.pdf

---

(1)  Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 17.

---

| 7.1.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 3/11 |
| --- | --- | --- | --- |

7.1.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 3/11

---

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

(2019/C 3/06)

Komisja Europejska zatwierdziła niniejszy wniosek o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 (1).

Wniosek o zatwierdzenie tej zmiany nieznacznej jest podany do wiadomości publicznej w bazie danych DOOR Komisji.

JEDNOLITY DOKUMENT

„Lammefjordskartofler”

Nr UE: PGI-DK-02209 – 15.12.2016

ChNP ( ) ChOG ( X )

1.   Nazwa lub nazwy

„Lammefjordskartofler”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Dania

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu

Klasa 1.6. Owoce, warzywa i zboża, świeże lub przetworzone

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Charakterystyczną cechą „Lammefjordskartofler”, czyli ziemniaków z terenu Lammefjord, jest ich skórka – cienka i wyraźnie gładsza oraz bardziej błyszcząca niż w przypadku ziemniaków uprawianych na innych obszarach. Delikatna skórka „Lammefjordskartofler” sprawia, że – w odróżnieniu od innych ziemniaków późnych – można jeść je ze skórką. Ponadto delikatność skórki powoduje, że miąższ tych ziemniaków zachowuje jasne zabarwienie nawet podczas przechowywania, podczas gdy skórka ziemniaków uprawianych na innych rodzajach gleby staje się z czasem ciemniejsza, a ich miąższ nabiera żółtawego zabarwienia. Szczególny charakter skórki tych ziemniaków wynika z wyjątkowych cech gleby obszaru Lammefjord, dzięki którym skórka nie ulega uszkodzeniu w okresie wzrostu i zbiorów.

„Lammefjordskartofler” to dojrzałe ziemniaki – innymi słowy nie należą one do kategorii ziemniaków wczesnych. Proces dojrzewania przebiega w ich przypadku do końca w ziemi, a zbiory rozpoczynają się dopiero około 1 lipca.

Ziemniaki „Lammefjordskartofler” są myte.

Podczas całego sezonu zachowują one twardość po gotowaniu.

Ziemniaki „Lammefjordskartofler” muszą być zgodne z normami jakości dla ziemniaków późnych klasy 1 zgodnie z załącznikiem 13 do dekretu z mocą ustawy nr 450 z dnia 16 maja 2011 r. o uprawie m.in. ziemniaków lub z wymogami ustanowionymi dla ziemniaków w normie EKG ONZ dotyczącej ziemniaków (FFV-52).

Należy zauważyć, że w przypadku „Lammefjordskartofler” powierzchnia bulwy może być pokryta najwyżej w 5 % parchem zwykłym, parchem prószystym ziemniaka, streptomycesami lub brunatną zgnilizną. Jedna partia „Lammefjordskartofler” może zawierać najwyżej 8 % (określone wagowo) bulw wykazujących takie wady.

Różnica w obwodzie między największą a najmniejszą bulwą w jednym opakowaniu nie może przekraczać 15 mm, co ma na celu dostarczenie konsumentom ziemniaków jednakowej wielkości.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Wszystkie etapy produkcji – od sadzenia ziemniaków do sortowania „Lammefjordskartofler” – odbywają się na wyznaczonym obszarze.

Uprawa

Uprawa ChOG „Lammefjordskartofler” musi odbywać się zgodnie ze standardem GlobalG.A.P. (The Global Partnership for Good Agricultural Practises – normą światowego partnerstwa dobrych praktyk rolniczych). W produkcji „Lammefjordskartofler” nie wolno używać szlamu.

Zbiory „Lammefjordskartofler” zaczynają się dopiero około 1 lipca – ma to zagwarantować, by bulwy były wystarczająco dojrzałe, a co za tym idzie nadawały się do przechowywania. Ze względu na obniżające się temperatury zbiory najlepiej zakończyć przed połową października.

Przechowywanie

„Lammefjordskartofler” przechowuje się w niewielkich drewnianych skrzynkach; nie przechowuje się ich luzem w kontenerach ani w silosach. Ziemniaki „Lammefjordskartofler” należy przechowywać w maksymalnej temperaturze 5 °C, a przed pakowaniem podgrzać, co pozwala ograniczyć do minimum ryzyko ich uszkodzenia.

Sortowanie

Sortowanie „Lammefjordskartofler” mające na celu spełnienie szczególnych wymogów dotyczących parchu zwykłego, parchu prószystego ziemniaka, streptomycesów lub brunatnej zgnilizny wymaga specjalnej wiedzy fachowej i szczególnej uwagi; z tego względu sortowanie takie odbywa się w zatwierdzonych pakowniach w regionie Lammefjord.

Przedsiębiorstwa zajmujące się pakowaniem tych ziemniaków muszą również spełniać wymogi standardu GlobalG.A.P.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Masa opakowań „Lammefjordskartofler” przeznaczonych dla konsumenta końcowego nie może przekraczać 15 kg.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Na opakowaniu należy umieścić etykietę zawierającą następujące informacje, zarówno w przypadku opakowania wstępnego, jak i opakowania otwartego:

| a) | oznakowanie „Lammefjordskartofler” nazwę i adres pakowni; |
| --- | --- |

a)

oznakowanie „Lammefjordskartofler” nazwę i adres pakowni;

| b) | ziemniaki konsumpcyjne; |
| --- | --- |

b)

ziemniaki konsumpcyjne;

| c) | klasa wielkości bulw zgodnie ze specyfikacją produktu; |
| --- | --- |

c)

klasa wielkości bulw zgodnie ze specyfikacją produktu;

| d) | odmiana. |
| --- | --- |

d)

odmiana.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Teren Lammefjord obejmuje cztery ogroblone obszary fiordowe w gminie Odsherred na Zelandii (Dania):

| — | ogrobloną część terenu Lammefjord, której fizyczną granicę stanowią kanał Ringkanal i zapora Audebo, |
| --- | --- |

—

ogrobloną część terenu Lammefjord, której fizyczną granicę stanowią kanał Ringkanal i zapora Audebo,

| — | obszar Svinninge Vejle, którego południową, zachodnią i północną granicę stanowi kanał Ringkanal, a wschodnią – linia kolejowa na odcinku między miejscowościami Svinninge a Hørve, |
| --- | --- |

—

obszar Svinninge Vejle, którego południową, zachodnią i północną granicę stanowi kanał Ringkanal, a wschodnią – linia kolejowa na odcinku między miejscowościami Svinninge a Hørve,

| — | fiord Sidinge, którego granicę stanowią zapora w Sidinge oraz kanał odwadniający, |
| --- | --- |

—

fiord Sidinge, którego granicę stanowią zapora w Sidinge oraz kanał odwadniający,

| — | obszar Klintsø otoczony kanałami odwadniającymi. |
| --- | --- |

—

obszar Klintsø otoczony kanałami odwadniającymi.

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Grunty uprawne na obszarze Lammefjord to ogroblone dno morskie (dno fiordu) odznaczające się mulistą glebą. Pierwszym osuszonym obszarem w regionie Lammefjord był fiord Sidinge (osuszanie rozpoczęto w 1841 r.). Następnie osuszono Svinninge Vejle, a w 1873 r. zaczęto ogroblanie największego obszaru – Lammefjord. Jako ostatni osuszony został obszar Klintsø.

Dolne warstwy gleby to glina i margiel lub glina i muł zmieszany z piaskiem. Nad tymi warstwami gleby znajduje się wielometrowa warstwa mułu powstałego z substancji roślinnych i zwierzęcych. W dużej części gleba ta jest niemal wolna od kamieni, a liczne muszle mięczaków i ostryg zapewniają glebie wysoką zawartość wapnia.

Klimat na obszarze Lammefjorden jest optymalny dla uprawy ziemniaków: łagodne zimy i chłodne lata połączone z opadami rozłożonymi równomiernie na przestrzeni całego roku. Klimat obszaru Odsherred charakteryzuje się co prawda stosunkowo niewielką ilością opadów, ale na obszarze Lammefjord istnieją – dzięki kanałom odwadniającym – dobre możliwości nawadniania. Dzięki temu producenci prowadzący uprawy na tym obszarze mogą do pewnego stopnia sami decydować o ilości wody dostarczanej ziemniakom. Ponieważ ilość wody deszczowej na tym obszarze nie jest zazwyczaj wystarczająca, miejscowi producenci mogą sami zadbać o optymalizację warunków wzrostu – w przeciwieństwie do producentów w innych regionach, gdzie nadmierne opady mogą negatywnie wpłynąć na wielkość zbiorów ziemniaka.

5.2.   Specyfika produktu

Ziemniaki z obszaru Lammefjord wyraźnie różnią się od ziemniaków uprawianych w innych regionach tym, że ich powierzchnia zachowuje charakterystyczne, jasne zabarwienie nawet podczas przechowywania. Ziemniaki nie tracą barwy, ponieważ ziarnka piasku znajdujące się w glebie będącej piaskiem luźnym są gładkie oraz bardziej miękkie i zaokrąglone niż w przypadku pozostałych gleb tego rodzaju, co sprawia, że przy zbiorze na skórce ziemniaków nie powstają zadrapania. Z tego powodu całoroczne przechowywanie w chłodni i poddawanie innym czynnościom ziemniaków z regionu Lammefjord nie powoduje ryzyka zmiany zabarwienia. Powierzchnia ziemniaka, na której znajdują się zadrapania, stanie się ciemniejsza podczas przechowywania.

W przeciwieństwie do innych dojrzałych ziemniaków późnych „Lammefjordskartofler” można spożywać bez konieczności ich wcześniejszego obrania.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Szczególna jakość wyróżniająca „Lammefjordskartofler” wiąże się z warunkami uprawy w glebie, która wcześniej stanowiła dno fiordu. Szczególne warunki glebowe umożliwiają ostrożne obchodzenie się z ziemniakami i zachowanie charakterystycznej dla nich gładkiej powierzchni. Dzięki glebie będącej piaskiem luźnym o okrągłych ziarnach na powierzchni ziemniaków podczas zbiorów nie powstają zadrapania, a przechowywane ziemniaki zachowują gładką powierzchnię. Gładka powierzchnia jest w mniejszym stopniu narażona na parch niż ma to miejsce w przypadku ziemniaków uprawianych w glebie zawierającej więcej kamieni i ziaren piasku mogących spowodować zadrapania podczas wzrostu i zbiorów. Z tego względu ziemniaki „Lammefjordskartofler” nadają się do przechowywania.

Nazwa „Lammefjordskartofler” jest powszechnie znana w całej Danii. Liczne sklepy spożywcze oferują te ziemniaki w sprzedaży w opakowaniach opatrzonych napisem „Lammefjordskartofler”. Na samochodach ciężarowych, które codziennie transportują ziemniaki z obszaru Lammefjord do terminali przeładunkowych w regionie stołecznym i w Jutlandii, widnieje wielkie logo z napisem „Lammefjordskartofler”, co w jeszcze większym stopniu wzmacnia renomę tego obszaru.

Ziemniaki „Lammefjordskartofler” przyczyniają się również do tego, że obszar Lammefjord kojarzony jest powszechnie z wysokiej jakości warzywami, a w szczególności z ziemniakami. W wielkiej encyklopedii duńskiej (Den store danske Encyklopædi) obszar Lammefjord opisany jest w następujący sposób: „Osuszone dno fiordu charakteryzuje się bogatą produkcją roślinną, obejmującą zboże, materiał siewn y i warzywa. Obszar Lammefjord jest znany ze swoich marchwi i ziemniaków; przed 1980 r. znany był także z cebulek kwiatowych i szparagów”.

Obszar Lammefjord wspominany jest często przez media duńskie i zagraniczne w kontekście popularności, jaką w duńskich restauracjach cieszą się już od kilku lat dania oparte na surowcach pochodzących z państw skandynawskich.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia)

https://www.foedevarestyrelsen.dk/SiteCollectionDocuments/Kemi%20og%20foedevarekvalitet/Varestandarder-handelsnormer-kvalitet/Revideret%20varespecifikation%20BGB-Lammefjordskartofler%20april%202017.pdf

---

(1)  Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 17.

---

| 7.1.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 3/14 |
| --- | --- | --- | --- |

7.1.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 3/14

---

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

(2019/C 3/07)

Komisja Europejska zatwierdziła niniejszy wniosek o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 (1).

Wniosek o zatwierdzenie tej zmiany nieznacznej jest podany do wiadomości publicznej w bazie danych DOOR Komisji.

JEDNOLITY DOKUMENT

„ANTEQUERA”

Nr UE: PDO-ES-00327-AM02 – 19.3.2018

ChNP ( X ) ChOG ( )

1.   Nazwa lub nazwy

„Antequera”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Hiszpania

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu

Klasa 1.5. Oleje i tłuszcze (masło, margaryna, oleje itp.)

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia otrzymywana z owoców drzew oliwnych (Olea europaea L.), wytwarzana wyłącznie w oparciu o metody fizyczne lub mechaniczne w temperaturze niewpływającej na naturalny skład chemiczny oliwy, tj. umożliwiającej zachowanie smaku, aromatu i właściwości owocu, z którego jest produkowana.

W odniesieniu do właściwości organoleptycznych oliwa ta charakteryzuje się owocowością zielonych oliwek, innych dojrzałych owoców, migdałów, bananów i zielonki o intensywności od umiarkowanej do wysokiej. Cechuje się ona również gorzkością i ostrością o intensywności od lekkiej do średniej, które idealnie uzupełniają pozostałe, nieco słodsze nuty smakowe.

Oliwy objęte chronioną nazwą pochodzenia „Antequera” muszą być oliwami z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia i posiadać następujące właściwości:

Parametry fizykochemiczne:

| Kwasowość (%) | Maksymalnie 0,3 |
| --- | --- |
| Liczba nadtlenkowa (mEq tlenu na kg oliwy) | Maksymalnie 10 |
| K270 (absorbancja 270 nm) | Maksymalnie 0,18 |

Kwasowość (%)

Maksymalnie 0,3

Liczba nadtlenkowa (mEq tlenu na kg oliwy)

Maksymalnie 10

K270 (absorbancja 270 nm)

Maksymalnie 0,18

Właściwości organoleptyczne:

| Średnia owocowości | Co najmniej 4 |
| --- | --- |
| Mediana wad | równa 0 |

Średnia owocowości

Co najmniej 4

Mediana wad

równa 0

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia otrzymywana z owoców drzew oliwnych (Olea europea L.) odmiany Hojiblanca z ewentualnym nieznacznym dodatkiem innych odmian, takich jak Picual lub Marteño, Arbequina, Picudo, Lechín de Sevilla lub Zorzaleño, Gordal de Archidona, Verdial de Vélez Málaga oraz Verdial de Huévar.

Odmiana Hojiblanca jest główną, dominującą odmianą, ponieważ udział drzew oliwnych tej odmiany na obszarze produkcji stanowi 90 % wszystkich drzew oliwnych. Pozostałe odmiany są uznawane za drugorzędne, ponieważ uprawia się je na mniejszą skalę na obszarze produkcji. Następujące odmiany uznawane są za odmiany rodzime, lokalne: Hojiblanca i Gordal de Archidona.

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Oliwki, z których wytwarza się produkt, pochodzą z zarejestrowanych gajów oliwnych znajdujących się na obszarze produkcji i należą do zatwierdzonych odmian.

Oliwa musi być wytłaczana w zatwierdzonych olejarniach położonych na obszarze produkcji, które spełniają określone warunki.

Produkcja dzieli się na następujące etapy: czyszczenie, mycie i ważenie oliwek: ubijanie wytłoków; oddzielanie części stałych od cieczy poprzez ciągłe wirowanie; oddzielanie cieczy poprzez ciągłe wirowanie; dekantacja i składowanie.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Oliwę pakuje się do pojemników z ciemnego szkła, z ciemnego tworzywa sztucznego, pojemników metalowych wyłożonych materiałem odpowiednim do przechowywania żywności lub pojemników ceramicznych odpowiednich do przechowywania żywności – zgodnie z obowiązującymi przepisami – które dłużej zachowują właściwości fizykochemiczne i organoleptyczne oliwy oraz nie wpływają na jakość przechowywanego w nich produktu, ponieważ ograniczają dostęp światła, którego działanie przyspiesza proces utleniania oliwy.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Organ regulacyjny musi nadzorować wykorzystanie logo nazwy pochodzenia na etykietach handlowych każdego zarejestrowanego przedsiębiorstwa. Na etykietach obowiązkowo umieszcza się napis: „Denominación de Origen Protegida Antequera” lub logo nazwy pochodzenia oraz symbol Unii.

Wszystkie opakowania, w których oliwa jest sprzedawana konsumentowi, muszą być zaopatrzone w banderolę, etykietę lub kontretykietę, które muszą być numerowane i wydane lub skontrolowane przez organ regulacyjny w odniesieniu do wykorzystania logo nazwy pochodzenia. Kontretykiety umieszcza się na produkcie wyłącznie w zarejestrowanych rozlewniach i w sposób uniemożliwiający ich ponowne wykorzystanie.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar produkcji obejmuje terytoria następujących gmin w prowincji Málaga: Alameda, Almargen, Antequera, Archidona, Campillos, Cañete La Real, Cuevas Bajas, Cuevas de San Marcos, Fuente de Piedra, Humilladero, Mollina, Sierra de Yeguas, Teba, Villanueva de Algaidas, Villanueva del Rosario, Villanueva del Trabuco i Villanueva de Tapia oraz gminę Palenciana w prowincji Kordoba.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Specyfika obszaru geograficznego

Obszar produkcji oliwy znajduje się w naturalnym regionie depresji Antequera położonym na zachodnim krańcu międzygórskich depresji andaluzyjskich (Depresión Intrabética). Na północy graniczy z prowincjami Córdoba i Sevilla, na zachodzie z prowincjami Sevilla i Cádiz, a na wschodzie z prowincją Granada. Na południu graniczy z pasmem Gór Subbetyckich, które oddzielają go od obszarów Montes de Málaga, Hoyas w dolinie Guadalhorce i Serranía de Ronda będących powiatami prowincji Málaga.

Obszar ten charakteryzuje się szczególnymi cechami geomorfologicznymi i klimatycznymi. Obejmuje on obszar depresji o łagodnym ukształtowaniu terenu (400–600 m wysokości) otoczony szeregiem łańcuchów górskich na północy (Cordillera Subbética) i na południu (Sistema Penibético), co zapewnia odpowiednie warunki mikroklimatyczne i glebowe do uprawy drzew oliwnych.

Drzewa oliwne uprawia się na wysokości 450–600 m n.p.m. na glebie średniej głębokości, bardzo bogatej w glinę (20–70 % węglanów). Co więcej, z uwagi na bezodpływowy charakter depresji Antequera, który przyczynił się do powstania różnych poziomów teras rzecznych, gleba zawiera duże ilości trzeciorzędowych złóż, między innymi mio-plioceńską czerwoną glinkę bogatą w potas i charakteryzującą się wysokim stopniem utrzymywania wilgotności, tj. cechami bardzo korzystnymi dla wzrostu drzew oliwnych, biorąc pod uwagę, że ponad 90 % powierzchni plantacji nie jest nawadniana. Na obszarze Antequera panuje klimat śródziemnomorski od umiarkowanego do ciepłego z pewnymi cechami kontynentalnymi ze względu na położenie w międzygórskich depresjach andaluzyjskich. Położenie to powoduje bardzo duże amplitudy temperatur między latem a zimą oraz między dniem a nocą. Średnie temperatury w najchłodniejszym miesiącu (styczeń lub grudzień) wynoszą 6–9 °C. Najcieplejszymi miesiącami są lipiec i sierpień, podczas których średnie temperatury wynoszą 22–27 °C.

Specyfika produktu

W odniesieniu do właściwości organoleptycznych oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia objęta ChNP „Antequera” cechuje się owocowością zielonej oliwki o intensywności od umiarkowanej do wysokiej – o średniej wynoszącej co najmniej 4 – którą uzupełniają pozytywne właściwości innych dojrzałych owoców, migdałów, bananów i zielonki. Oliwa ta cechuje się również gorzkością i ostrością o intensywności od lekkiej do średniej, które idealnie uzupełniają pozostałe, nieco słodsze nuty smakowe. W odniesieniu do właściwości fizykochemicznych produkt wyróżnia się niską kwasowością (poniżej 0,3 %), niską liczbą nadtlenkową (poniżej 10) oraz niską absorbancją w ultrafiolecie (K270) (poniżej 0,18).

Cechuje się ona także bardzo zrównoważonym składem kwasów tłuszczowych. Poziom kwasu oleinowego jest wysoki (78–81 %), zaś poziom kwasu linolowego jest umiarkowany (5–8 %). Stosunek kwasów tłuszczowych jednonienasyconych do nasyconych jest wysoki (11–15), a stosunek kwasów tłuszczowych oleinowych do linolowych umiarkowany (15 i 12), co sprawia, że oliwa ma delikatny smak.

Oliwa ta jest umiarkowanie stabilna dzięki wysokim stężeniom tokoferoli. To z kolei sprawia, że oliwy „Antequera” są bogate w witaminę E.

Istotną cechą frakcji substancji niezmydlającej się w oliwach „Antequera” jest wysoki poziom steroli metylowych – przekraczający 30 mg na 100 g oliwy.

Związek przyczynowy między charakterystyką obszaru geograficznego a właściwościami produktu

Tolerancja rodzimej odmiany Hojiblanca na bardzo dużą zawartość gliny w glebach obszaru produkcji, która wynika z zapotrzebowania drzew na ekstrakcję wapnia z gleby, w połączeniu ze śródziemnomorskim klimatem obszaru wzbogaconym o cechy kontynentalne wynikające z położenia w regionie depresji Antequera, tj. klimatem charakteryzującym się zimnymi, suchymi zimami, sprawia, że z odmiany tej, której zbiory w gajach oliwnych obszaru przypadają na chłodne miesiące, uzyskuje się oliwę, która z sensorycznego punktu widzenia charakteryzuje się owocowością zielonych oliwek o średniej wynoszącej co najmniej 4, której towarzyszą pozytywne właściwości innych dojrzałych owoców, migdałów, bananów oraz zielonki, a także cechuje się gorzkością i ostrością o intensywności od lekkiej do średniej. W odniesieniu do właściwości fizykochemicznych oliwa ta charakteryzuje się niską kwasowością (poniżej 0,3), liczbą nadtlenkową poniżej 10 oraz absorbancją w ultrafiolecie poniżej 0,18.

Co więcej, niskie temperatury w zimie, charakterystyczne dla obszaru geograficznego, opóźniają proces dojrzewania rodzimej odmiany Hojiblanca, zmieniając profil kwasowy oliwy produkowanej z tej odmiany poprzez zwiększenie zawartości kwasu oleinowego (78–81 %) oraz obniżenie zawartości nasyconych i nienasyconych kwasów tłuszczowych.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia)

Pełen tekst specyfikacji produktu objętego chronioną nazwą jest dostępny pod następującym linkiem:

http://www.juntadeandalucia.es/organismos/agriculturapescaydesarrollorural/areas/industrias-agroalimentarias/calidad-promocion/paginas/denominaciones-calidad-aceite-oliva.html, przy czym specyfikacja produktu znajduje się pod nazwą oznaczenia jakości.

lub też bezpośrednio na stronie głównej portalu internetowego Rady ds. Rolnictwa, Rybołówstwa y Rozwoju Obszarów Wiejskich http://www.juntadeandalucia.es/agriculturaypesca/portal), zgodnie z następującą ścieżką dostępu: „Áreas de actividad”/„Industrias Agroalimentarias”/„Calidad y Promoción”/„Denominaciones de Calidad”/„Aceite de oliva virgen extra”, specyfikacja dostępna jest pod nazwą „Oznaczenia jakości”.

---

(1)  Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 17.

---

| 7.1.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 3/17 |
| --- | --- | --- | --- |

7.1.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 3/17

---

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

(2019/C 3/08)

Komisja Europejska zatwierdziła niniejszy wniosek o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 (1).

Wniosek o zatwierdzenie tej zmiany nieznacznej jest podany do wiadomości publicznej w bazie danych DOOR Komisji.

JEDNOLITY DOKUMENT

„Cotechino Modena”

Nr UE: PGI–IT-01500-AM01 – 20.4.2018

ChNP ( ) ChOG ( X )

1.   Nazwa lub nazwy

„Cotechino Modena”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Włochy

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu

Klasa 1.2. Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.)

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Kiełbasa „Cotechino Modena” w kształcie walca, poddana obróbce termicznej, w momencie umieszczania na rynku posiada następujące właściwości organoleptyczne, chemiczne i fizykochemiczne:

Właściwości organoleptyczne:

Konsystencja: musi istnieć możliwość łatwego pokrojenia produktu w niekruszące się plastry.

Wygląd po przekrojeniu: zwarty plaster o jednakowych cząsteczkach.

Barwa plastra: różowa wpadająca w czerwoną, niejednolita.

Smak: typowy.

Właściwości chemiczne i fizykochemiczne mięsa:

Łączna zawartość białka: minimum 17 %

Stosunek tłuszcz/białko: 1,9 maks.

Stosunek kolagen/białko: 0,5 maks.

Stosunek woda/białko: 2,70 maks.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

„Cotechino Modena” składa się z mieszanki mięsa wieprzowego z mięśni szkieletowych, tłuszczu wieprzowego, skóry, soli, pieprzu ziarnistego lub rozdrobnionego. Można wykorzystać również następujące składniki: wino, wodę – zgodnie z dobrymi praktykami przemysłowymi – naturalne środki aromatyzujące, przyprawy i rośliny aromatyczne, cukier, dekstrozę lub fruktozę, azotyn sodu lub azotyn potasu w maksymalnej dawce 140 części na milion, kwas askorbinowy i sól sodową kwasu askorbinowego. Zabrania się stosowania środków aromatyzujących dymu wędzarniczego. Otrzymaną mieszankę wtłacza się w naturalne lub sztuczne osłonki.

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Produkcja „Cotechino Modena” obejmuje następujące etapy: przygotowanie surowców, rozdrabnianie, ugniatanie, wtłaczanie, po których następuje suszenie – w przypadku produktów wprowadzanych do obrotu w postaci świeżej – lub ewentualnie wstępne gotowanie i odpowiednia obróbka termiczna w przypadku produktów wprowadzanych do obrotu w postaci gotowanej.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Kiełbasę „Cotechino Modena” wprowadza się do obrotu w całości. Produkty świeże wprowadza się do obrotu luzem lub w opakowaniu, zaś produkty gotowane wprowadza się do obrotu w odpowiednich hermetycznych opakowaniach. Czynności związane z pakowaniem należy przeprowadzać wyłącznie na obszarze produkcji określonym w pkt 4.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Nazwę chronionego oznaczenia geograficznego „Cotechino Modena” należy umieścić na etykiecie czytelną i nieusuwalną czcionką, zdecydowanie odróżniającą się od pozostałych napisów znajdujących się na etykiecie, a bezpośrednio po nazwie należy umieścić napis „chronione oznaczenie geograficzne” lub akronim „ChOG”. Zabrania się dodawania jakichkolwiek określeń, które nie zostały wyraźnie przewidziane. Zezwala się na stosowanie oznaczeń odnoszących się do nazw lub nazwisk, nazw przedsiębiorstw lub prywatnych znaków towarowych, pod warunkiem że nie mają one charakteru reklamującego ani wprowadzającego konsumenta w błąd.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

„Cotechino Modena” otrzymuje się na tradycyjnym obszarze produkcji, który z geograficznego punktu widzenia obejmuje całe terytorium następujących włoskich prowincji: Modène, Ferrare, Ravenne, Rimini, Forlì-Cesena, Bologne, Reggio d’Émilie, Parme, Plaisance, Crémone, Lodi, Pavie, Milan, Monza-Brianza, Varèse, Côme, Lecco, Bergame, Brescia, Mantoue, Vérone i Rovigo.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Kiełbasa „Cotechino Modena” zawdzięcza swoją renomę pochodzeniu geograficznemu miejsc, w których jest tradycyjnie produkowana. To właśnie od tego produktu pochodzi kiełbasa Zampone i wszystkie wtłaczane w osłonki produkty wędliniarskie zawierające skórę, których produkcja rozpoczęła się w Modenie, a następnie rozpowszechniła się na pozostałe regiony północnych Włoch, w których przekazywano i upowszechniano zasady wytwarzania tych czysto wieprzowych produktów. Codeghin jest produktem znanym w całej Padanii od czasów Księstwa Mediolanu. Pomysłowość i umiejętności techniczne tradycyjnie przekazywane z pokolenia na pokolenie w zasadniczy sposób przyczyniają się do jakości tego produktu, którego właściwości zależą w dużej mierze, również obecnie, od czynników środowiskowych i ludzkich.

Cechy jakościowe produktu objętego oznaczeniem geograficznym zależą od czynników naturalnych i ludzkich występujących na obszarze produkcji. Warunki środowiskowe na wyznaczonym obszarze można porównać z warunkami występującymi w klimacie typowym dla północnych i centralnych Włoch. Znaczenie związku z tradycyjnym obszarem produkcji wyraża się w umiejętnościach technicznych przetwórców, ponieważ pracownicy z czasem się wyspecjalizowali, co umożliwiło utrwalanie procedur związanych z przetwarzaniem produktu w pełnej zgodności z tradycją. W przeciwieństwie do zwykłej kiełbasy cotechino kiełbasa objęta ChOG „Cotechino Modena” musi być bowiem wytwarzana w ramach znacznie bardziej rygorystycznej procedury, która opiera się na metodzie stosowanej przez wieki na wyznaczonym obszarze geograficznym. Wszystkie tradycje i właściwości środowiskowe mają ścisły związek z ewolucją społeczno-gospodarczą obszaru produkcji, czemu produkt zawdzięcza swoje niepowtarzalne właściwości.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia)

Właściwy organ administracji wszczął krajową procedurę sprzeciwu, publikując wniosek o zmianę ChOG „Cotechino Modena” w Dzienniku Urzędowym Republiki Włoskiej nr 47 z 26.2.2018.

Skonsolidowany tekst specyfikacji produktu jest dostępny na następującej stronie internetowej: http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335

---

(1)  Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 17.

---

| 7.1.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 3/19 |
| --- | --- | --- | --- |

7.1.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 3/19

---

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

(2019/C 3/09)

Komisja Europejska zatwierdziła niniejszy wniosek o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 (1).

Wniosek o zatwierdzenie tej zmiany nieznacznej jest podany do wiadomości publicznej w bazie danych DOOR Komisji.

JEDNOLITY DOKUMENT

„Zampone Modena”

Nr UE: PGI–IT-01501-AM01 – 20.4.2018

ChNP ( ) ChOG ( X )

1.   Nazwa lub nazwy

„Zampone Modena”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Włochy

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu

Klasa 1.2. Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.)

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Nazwa „Zampone Modena” jest zastrzeżona dla produktu mięsnego poddanego obróbce termicznej, który w momencie umieszczania na rynku posiada następujące właściwości organoleptyczne, chemiczne i fizykochemiczne:

Właściwości

Konsystencja: musi istnieć możliwość łatwego pokrojenia produktu w niekruszące się plastry.

Wygląd po przekrojeniu: zwarty plaster o jednakowych cząsteczkach.

Barwa plastra: różowa wpadająca w czerwoną, niejednolita.

Smak: typowy.

Właściwości chemiczne i fizykochemiczne mięsa:

Łączna zawartość białka: minimum 17 %

Stosunek tłuszcz/białko: 1,9 maks.

Stosunek kolagen/białko: 0,5 maks.

Stosunek woda/białko: 2,7 maks.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

„Zampone Modena” składa się z mieszanki mięsa wieprzowego z mięśni szkieletowych, tłuszczu wieprzowego, skóry, soli, pieprzu ziarnistego lub rozdrobnionego. Można wykorzystać również następujące składniki: wino, wodę – zgodnie z dobrymi praktykami przemysłowymi – naturalne środki aromatyzujące, przyprawy i rośliny aromatyczne, cukier, dekstrozę lub fruktozę, azotyn sodu lub azotyn potasu w maksymalnej dawce 140 części na milion, kwas askorbinowy i sól sodową kwasu askorbinowego. Zabrania się stosowania środków aromatyzujących dymu wędzarniczego. Otrzymaną mieszankę wtłacza się w naturalne osłonki ze skóry przedniej kończyny świni, wraz z paliczkami dalszymi, i łączy się przy górnym końcu.

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Produkcja „Zampone Modena” obejmuje następujące etapy: przygotowanie surowców, rozdrabnianie, ugniatanie, wtłaczanie, po których następuje suszenie – w przypadku produktów wprowadzanych do obrotu w postaci świeżej – lub ewentualnie wstępne gotowanie i odpowiednia obróbka termiczna w przypadku produktów wprowadzanych do obrotu w postaci gotowanej.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Kiełbasę „Zampone Modena” wprowadza się do obrotu w całości. Produkty świeże wprowadza się do obrotu luzem lub w opakowaniu, zaś produkty gotowane wprowadza się do obrotu w odpowiednich hermetycznych opakowaniach. Czynności związane z pakowaniem należy przeprowadzać wyłącznie na obszarze produkcji określonym w pkt 4.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Nazwę chronionego oznaczenia geograficznego „Zampone Modena” należy umieścić na etykiecie czytelną i nieusuwalną czcionką, zdecydowanie odróżniającą się od pozostałych napisów znajdujących się na etykiecie, a bezpośrednio po nazwie należy umieścić napis „chronione oznaczenie geograficzne” lub akronim „ChOG”. Zabrania się dodawania jakichkolwiek określeń, które nie zostały wyraźnie przewidziane. Zezwala się na stosowanie oznaczeń odnoszących się do nazw lub nazwisk, nazw przedsiębiorstw lub prywatnych znaków towarowych, pod warunkiem że nie mają one charakteru reklamującego ani wprowadzającego konsumenta w błąd.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

„Zampone Modena” otrzymuje się na tradycyjnym obszarze produkcji, który z geograficznego punktu widzenia obejmuje całe terytorium następujących włoskich prowincji: Modena, Ferrara, Ravenna, Rimini, Forlì-Cesena, Bologna, Reggio nell’Emilia, Parma, Piacenza, Cremona, Lodi, Pavia, Milano, Monza i Brianza, Varese, Como, Lecco, Bergamo, Brescia, Mantova, Verona i Rovigo.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Kiełbasa „Zampone Modena” zawdzięcza swoją renomę pochodzeniu geograficznemu miejsc, w których jest tradycyjnie produkowana. Produkcja kiełbasy „Zampone Modena” rozpoczęła się w Modenie, a następnie rozpowszechniła się na wszystkie pozostałe regiony północnych Włoch, w których przekazywano i upowszechniano zasady wytwarzania tych czysto wieprzowych produktów wędliniarskich. Historyczne pochodzenie „Zampone Modena” sięga początków XVI w. Pomysłowość i umiejętności techniczne tradycyjnie przekazywane z pokolenia na pokolenie w zasadniczy sposób przyczyniają się do jakości tego produktu, którego właściwości zależą w dużej mierze, również obecnie, od czynników środowiskowych i ludzkich. Liczne dzieła literackie potwierdzają renomę „Zampone Modena”.

Cechy jakościowe produktu objętego oznaczeniem geograficznym zależą od czynników naturalnych i ludzkich występujących na obszarze produkcji. Warunki środowiskowe na wyznaczonym obszarze można porównać z warunkami występującymi w klimacie typowym dla północnych i centralnych Włoch. Znaczenie związku z tradycyjnym obszarem produkcji wyraża się w umiejętnościach technicznych przetwórców, ponieważ pracownicy z czasem się wyspecjalizowali, co umożliwiło utrwalanie procedur związanych z przetwarzaniem produktu w pełnej zgodności z tradycją. Wszystkie tradycje i właściwości środowiskowe mają ścisły związek z ewolucją społeczno-gospodarczą obszaru produkcji, czemu produkt zawdzięcza swoje niepowtarzalne właściwości.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia)

Właściwy organ administracji wszczął krajową procedurę sprzeciwu, publikując wniosek o zmianę ChOG „Zampone Modena” w Dzienniku Urzędowym Republiki Włoskiej nr 47 z 26.2.2018.

Skonsolidowany tekst specyfikacji produktu jest dostępny na następującej stronie internetowej: http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335

---

(1)  Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 17.

---

| 7.1.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 3/21 |
| --- | --- | --- | --- |

7.1.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 3/21

---

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

(2019/C 3/10)

Komisja Europejska zatwierdziła niniejszy wniosek o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 (1).

Wniosek o zatwierdzenie tej zmiany nieznacznej jest podany do wiadomości publicznej w bazie danych DOOR Komisji.

JEDNOLITY DOKUMENT

„CULURGIONIS D’OGLIASTRA”

Nr UE: PGI-IT-01307-AM01 – 10.5.2018

ChNP ( ) ChOG ( X )

1.   Nazwa lub nazwy

„Culurgionis d’Ogliastra”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Włochy

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu

Klasa 2.5. Makarony

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

„Culurgionis d’Ogliastra” to wyrób z ciasta makaronowego w formie pierożka sklejanego ręcznie, nadzianego farszem, w którego skład wchodzą świeże lub suszone ziemniaki w formie płatków, sery, tłuszcze roślinne lub zwierzęce i przyprawy. Złączenie brzegów pierożka przypomina kłos zboża.

W momencie umieszczenia na rynku pierożki „Culurgionis d’Ogliastra” posiadają następujące właściwości fizyczne, chemiczne i organoleptyczne:

Właściwości fizyczne:

| — | kształt: produkt końcowy ma formę pierożka sklejonego na wypukłym brzegu, a sklejenie przypomina kłos zboża, |
| --- | --- |

—

kształt: produkt końcowy ma formę pierożka sklejonego na wypukłym brzegu, a sklejenie przypomina kłos zboża,

| — | masa pojedynczego „Culurgionis d’Ogliastra” waha się od minimum 20 g do maksimum 33 g, |
| --- | --- |

—

masa pojedynczego „Culurgionis d’Ogliastra” waha się od minimum 20 g do maksimum 33 g,

| — | stosunek masy ciasta do farszu waha się od minimum 0,5 do maksimum 2, |
| --- | --- |

—

stosunek masy ciasta do farszu waha się od minimum 0,5 do maksimum 2,

| — | liczba punktów sklejenia ciasta: ≥ 10. |
| --- | --- |

—

liczba punktów sklejenia ciasta: ≥ 10.

Właściwości chemiczne:

| — | Łączna zawartość białka: pomiędzy 5,0 a 16,0 % |
| --- | --- |

—

Łączna zawartość białka: pomiędzy 5,0 a 16,0 %

| — | Tłuszcz: pomiędzy 5 a 15 % |
| --- | --- |

—

Tłuszcz: pomiędzy 5 a 15 %

| — | Węglowodany: pomiędzy 20 a 40 % |
| --- | --- |

—

Węglowodany: pomiędzy 20 a 40 %

Właściwości organoleptyczne:

| — | Konsystencja: miękka, jednolita, |
| --- | --- |

—

Konsystencja: miękka, jednolita,

| — | Barwa: ciasto: białe, wpadające w żółte, |
| --- | --- |

—

Barwa: ciasto: białe, wpadające w żółte,

| — | Barwa farszu: intensywnie żółty z zielonymi smugami na skutek obecności mięty lub bazylii. |
| --- | --- |

—

Barwa farszu: intensywnie żółty z zielonymi smugami na skutek obecności mięty lub bazylii.

| — | Smak: kwaskowaty i aromatyczny, mniej lub bardziej intensywny w zależności od wykorzystanych serów, trochę przełamany słodkim smakiem ziemniaków; w posmaku pikantny. |
| --- | --- |

—

Smak: kwaskowaty i aromatyczny, mniej lub bardziej intensywny w zależności od wykorzystanych serów, trochę przełamany słodkim smakiem ziemniaków; w posmaku pikantny.

| — | Zapach: intensywny z uwagi na wykorzystane semolinę, mąkę i aromatyczne zioła i przyprawy (mięta, bazylia, czosnek, cebula). |
| --- | --- |

—

Zapach: intensywny z uwagi na wykorzystane semolinę, mąkę i aromatyczne zioła i przyprawy (mięta, bazylia, czosnek, cebula).

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

„Culurgionis d’Ogliastra” przygotowuje się w dwóch etapach: oddzielnie przygotowuje się ciasto i oddzielnie farsz. Wykorzystuje się następujące składniki:

1.   Składniki ciasta:

| — | semolina z pszenicy durum i mąka z pszenicy zwyczajnej w proporcjach wahających się między 15 % a 70 % masy ciasta. Zawartość białka w wykorzystanej semolinie musi wynosić co najmniej 11,5 %, |
| --- | --- |

—

semolina z pszenicy durum i mąka z pszenicy zwyczajnej w proporcjach wahających się między 15 % a 70 % masy ciasta. Zawartość białka w wykorzystanej semolinie musi wynosić co najmniej 11,5 %,

| — | smalec od 0,5 % do 6 %, ewentualnie masło lub oliwa z oliwek w proporcji od 3 % do 7 % masy ciasta, |
| --- | --- |

—

smalec od 0,5 % do 6 %, ewentualnie masło lub oliwa z oliwek w proporcji od 3 % do 7 % masy ciasta,

| — | sól: wystarczająca ilość, |
| --- | --- |

—

sól: wystarczająca ilość,

| — | woda: wystarczająca ilość. |
| --- | --- |

—

woda: wystarczająca ilość.

2.   Składniki farszu:

| — | ziemniaki: od 60 % do 80 %, ewentualnie płatki suszonych ziemniaków w proporcji od 15 % do 45 % masy farszu, |
| --- | --- |

—

ziemniaki: od 60 % do 80 %, ewentualnie płatki suszonych ziemniaków w proporcji od 15 % do 45 % masy farszu,

| — | mieszanka serów: casu axedu (synonimy: casu agedu, fruhe o visidu) lub pecorino [ser owczy], lub ser z mleka owczego i koziego, lub ser z mleka koziego bądź krowiego w proporcjach od 10 % do 50 % masy całkowitej zawartości serów. Mieszanka serów stanowi 10–25 % całkowitej masy farszu, |
| --- | --- |

—

mieszanka serów: casu axedu (synonimy: casu agedu, fruhe o visidu) lub pecorino [ser owczy], lub ser z mleka owczego i koziego, lub ser z mleka koziego bądź krowiego w proporcjach od 10 % do 50 % masy całkowitej zawartości serów. Mieszanka serów stanowi 10–25 % całkowitej masy farszu,

| — | tłuszcze zwierzęce (łój lub smalec) lub oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia w proporcjach 4–10 % masy całkowitej zawartości tłuszczów; |
| --- | --- |

—

tłuszcze zwierzęce (łój lub smalec) lub oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia w proporcjach 4–10 % masy całkowitej zawartości tłuszczów;

| — | woda: wystarczająca ilość, |
| --- | --- |

—

woda: wystarczająca ilość,

| — | można stosować następujące składniki: mięta lub czosnek lub bazylia lub cebula. |
| --- | --- |

—

można stosować następujące składniki: mięta lub czosnek lub bazylia lub cebula.

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Przygotowanie „Culurgionis d’Ogliastra” dzieli się na następujące etapy: przygotowanie ciasta, przygotowanie farszu i sklejenie nafaszerowanego pierożka, przy czym sklejeniu nadaje się typową formę kłosa. Wszystkie etapy produkcji „Culurgionis d’Ogliastra” muszą odbywać się na obszarze geograficznym produkcji.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Produkt „Culurgionis d’Ogliastra” można wprowadzać do obrotu w opakowaniach zgodnych z obowiązującymi przepisami albo luzem.

Produkt ten można pakować w postaci świeżej, w atmosferze modyfikowanej lub w postaci zamrożonej.

Wprowadzać do obrotu luzem można wyłącznie produkt świeży.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Na opakowaniach należy umieścić przedstawione poniżej logo „Culurgionis d’Ogliastra”, stanowiące gwarancję pochodzenia i umożliwiające identyfikację produktu. Na opakowaniach obowiązkowo umieszcza się etykiety z czytelnym i wyraźnym nadrukiem zawierającym – oprócz odpowiednich napisów i informacji zgodnych z wymogami przepisów prawa – następujące informacje:

| — | nazwę „CULURGIONIS D’OGLIASTRA”, a następnie napis ChOG drukowany czarną wytłuszczoną czcionką oraz symbol Unii, |
| --- | --- |

—

nazwę „CULURGIONIS D’OGLIASTRA”, a następnie napis ChOG drukowany czarną wytłuszczoną czcionką oraz symbol Unii,

| — | nazwę, nazwę handlową i adres producenta. Dozwolone jest stosowanie określeń odnoszących się do nazw handlowych i prywatnych znaków towarowych, pod warunkiem że nie mają charakteru reklamującego i nie wprowadzają konsumenta w błąd, |
| --- | --- |

—

nazwę, nazwę handlową i adres producenta. Dozwolone jest stosowanie określeń odnoszących się do nazw handlowych i prywatnych znaków towarowych, pod warunkiem że nie mają charakteru reklamującego i nie wprowadzają konsumenta w błąd,

| — | informację „z ziemniakami” lub „z płatkami ziemniaków”, w zależności od wykorzystanego w farszu składnika. |
| --- | --- |

—

informację „z ziemniakami” lub „z płatkami ziemniaków”, w zależności od wykorzystanego w farszu składnika.

Nazwę chronionego oznaczenia geograficznego „CULURGIONIS D’OGLIASTRA” należy wydrukować na etykiecie czcionką znacznie większą od czcionki pozostałych napisów, wyraźną, nieusuwalną i w kolorze mocno kontrastującym z kolorem etykiety, przy czym napis ten musi znacznie odróżniać się od pozostałych umieszczonych na etykiecie napisów, przy czym napis ten musi znacznie odróżniać się od pozostałych umieszczonych na etykiecie napisów, które powinny być zapisane czcionką o połowę mniejszą od czcionki wykorzystanej w napisie ChOG.

Produkt można wprowadzać do obrotu luzem, pod warunkiem że umieszcza się go w oddzielnych przegródkach lub w pojemnikach posiadających dobrze widoczną etykietę zawierającą te same informacje, które zawierają etykiety umieszczane na opakowaniach.

Poniżej przedstawiono logo „Culurgionis d’Ogliastra”:

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar produkcji „Culurgionis d’Ogliastra” obejmuje terytorium prowincji Ogliastra, w skład którego wchodzą następujące gminy: ARZANA, BARI SARDO, BAUNEI, CARDEDU, ELINI, GAIRO, GIRASOLE, ILBONO, JERZU, LANUSEI, LOCERI, LOTZORAI, OSINI, PERDASDEFOGU, SEUI, TALANA, TERTENIA, TORTOLI’, TRIEI, ULASSAI, URZULEI, USSASSAI, VILLAGRANDE STRISAILI. Zgodnie z ugruntowaną tradycją „Culurgionis d’Ogliastra” produkuje się również w gminach sąsiadujących z prowincją Ogliastra: ESTERZILI, SADALI i ESCALAPLANO, które znajdują się na terytorium prowincji Cagliari.

5.   Związek z obszarem geograficznym

„Culurgionis d’Ogliastra”, mające formę pierożka wypełnionego farszem i ze sklejeniem wiernie wyobrażającym kłos zboża, to jeden z najbardziej znanych i rozpowszechnionych na Sardynii rodzajów spożywczego wyrobu makaronowego, o długiej tradycji.

„Culurgionis d’Ogliastra” to potrawa ludzi biednych, wywodząca się z kultury rolniczo-pasterskiej, w której składniki farszu dostosowano do surowców dostępnych w regionie. Ziemniaki są proste w uprawie i z pewnością stanowiły zasób żywnościowy łatwo dostępny dla wszystkich. Aby wzbogacić ich smak, do ziemniaków dodawano słony ser, tłuszcz zwierzęcy lub roślinny oraz ewentualnie czosnek lub bazylię, miętę czy cebulę oraz sery, wśród których latem wyróżniał się ser casu axedu. Składniki te – połączone w jednolitą masę – stanowią zgodnie z kilkudziesięcioletnią tradycją farsz, którym napełnia się „Culurgionis d’Ogliastra”. Elementem najwyraźniej wykazującym związek z obszarem jest sklejenie w formie kłosa (spighetta). Ten sposób sklejania pierożków jest charakterystyczny dla tej części Sardynii i tradycyjnie wykonywany jest tylko ręcznie. Wymaga on wielkiej precyzji i zręczności, a jego rezultat przypomina ścieg hafciarski, ponieważ ciasto, w którym zamyka się farsz, jest najpierw sklejane w lewą stronę, a potem w prawą, zaś czynność tę tradycyjnie wykonują wyłącznie biegłe w niej kobiety.

W gminach należących do obszaru produkcji organizuje się wiele festynów ludowych, targów i imprez. Na przykład w miesiącach największego napływu turystów organizuje się co roku targi: Sagra di Tortolì w lipcu, Sagra di Barisardo w sierpniu, Sagra di Sadali na przełomie czerwca i lipca oraz Sagra di Loceri we wrześniu.

O produkcie „Culurgionis d’Ogliastra” wspomina się także w licznych przewodnikach, książkach kucharskich i publikacjach, które potwierdzają renomę produktu i długą tradycję jego produkcji na obszarze geograficznym. Zob. następujące publikacje:

| — | Giuseppina Perisi, Cucine di Sardegna, Muzio editore, 1989; |
| --- | --- |

—

Giuseppina Perisi, Cucine di Sardegna, Muzio editore, 1989;

| — | Riccardo Campanelli, La Sardegna dei cibi e dei vini, Maggioli editore, 1990; |
| --- | --- |

—

Riccardo Campanelli, La Sardegna dei cibi e dei vini, Maggioli editore, 1990;

| — | Loredana Cicu Solinas, Buon appetito in Sardegna, EDITAR, 1992; |
| --- | --- |

—

Loredana Cicu Solinas, Buon appetito in Sardegna, EDITAR, 1992;

| — | Salvatore Colomo, Guida pratica della Sardegna, Editrice Archivio Fotografico Sardo, 1993; |
| --- | --- |

—

Salvatore Colomo, Guida pratica della Sardegna, Editrice Archivio Fotografico Sardo, 1993;

| — | I sapori della Sardegna – la cucina, opracowanie zbiorowe, Zonza Editori, 1999; |
| --- | --- |

—

I sapori della Sardegna – la cucina, opracowanie zbiorowe, Zonza Editori, 1999;

| — | Salvatore Colomo i Luciana Pala, Sa Cuchina Sarda, Collana Guida della Sardegna, Editrice Archivio Fotografico Sardo, 2001; |
| --- | --- |

—

Salvatore Colomo i Luciana Pala, Sa Cuchina Sarda, Collana Guida della Sardegna, Editrice Archivio Fotografico Sardo, 2001;

| — | Salvatore Colomo i Luciana Pala, Sa Cuchina Sarda, Collana Guida della Sardegna, Editrice Archivio Fotografico Sardo, 2003; |
| --- | --- |

—

Salvatore Colomo i Luciana Pala, Sa Cuchina Sarda, Collana Guida della Sardegna, Editrice Archivio Fotografico Sardo, 2003;

| — | Lello Caravano, La bella selvaggia, Itinerari speciali Bell’Italia, czerwiec 2003; |
| --- | --- |

—

Lello Caravano, La bella selvaggia, Itinerari speciali Bell’Italia, czerwiec 2003;

| — | Sardegna – Le paste della tradizione, Regione Autonoma della Sardegna editore, 2006, |
| --- | --- |

—

Sardegna – Le paste della tradizione, Regione Autonoma della Sardegna editore, 2006,

| — | Pane e casu – Ricette della tradizione culinaria sarda, Condaghes editore, 2006, |
| --- | --- |

—

Pane e casu – Ricette della tradizione culinaria sarda, Condaghes editore, 2006,

| — | w artykule autorstwa Giacomo Mameliego „Tecnologia nei culurgionis per vendere Sardegna a Manhatan”, opublikowanym w 2007 r. przez Centrum Studiów Miejskich na Uniwersytecie w Sassari, produkt „Culurgionis d’Ogliastra” określono jako „potrawę godną Nobla gastronomicznego”; |
| --- | --- |

—

w artykule autorstwa Giacomo Mameliego „Tecnologia nei culurgionis per vendere Sardegna a Manhatan”, opublikowanym w 2007 r. przez Centrum Studiów Miejskich na Uniwersytecie w Sassari, produkt „Culurgionis d’Ogliastra” określono jako „potrawę godną Nobla gastronomicznego”;

| — | „Culurgionis d’Ogliastra”: unici nel contenuto e nella forma, M. A. Dessì, „Premiata salumeria italiana” nr 4/2009; |
| --- | --- |

—

„Culurgionis d’Ogliastra”: unici nel contenuto e nella forma, M. A. Dessì, „Premiata salumeria italiana” nr 4/2009;

| — | Itinerari del gusto in Sardegna, Imago multimedia Editore, 2012. |
| --- | --- |

—

Itinerari del gusto in Sardegna, Imago multimedia Editore, 2012.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia)

Skonsolidowany tekst specyfikacji produktu jest dostępny na następującej stronie internetowej: http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335

lub

bezpośrednio na stronie głównej Ministerstwa Polityki Rolnej, Żywnościowej i Leśnej (www.politicheagricole.it), po wybraniu zakładki „Qualita” [Jakość] (z prawej strony na górze ekranu), następnie zakładki „Prodotti DOP IGP STG” [Produkty ChNP i ChOG i GTS] (z prawej strony na górze ekranu), następnie „Prodotti DOP, IGP e STG” [Produkty ChNP, ChOG i GTS] (z lewej strony z boku ekranu), a następnie „Disciplinari di Produzione all’esame dell’UE” [Specyfikacje objęte kontrolą UE].

---

(1)  Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 17.

---

| 7.1.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 3/25 |
| --- | --- | --- | --- |

7.1.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 3/25

---

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

(2019/C 3/11)

Komisja Europejska zatwierdziła niniejszy wniosek o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 (1).

Wniosek o zatwierdzenie tej zmiany nieznacznej jest podany do wiadomości publicznej w bazie danych DOOR Komisji.

JEDNOLITY DOKUMENT

„INSALATA DI LUSIA”

Nr UE: PGI-IT-0433-AM01 – 19.6.2018

ChNP ( ) ChOG ( X )

1.   Nazwa lub nazwy

„Insalata di Lusia”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Włochy

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu

Klasa 1.6. Owoce, warzywa i zboża, świeże lub przetworzone

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Chronione oznaczenie geograficzne „Insalata di Lusia” jest zastrzeżone wyłącznie dla dwóch odmian sałaty Lactuca Sativa – Cappuccia i Gentile.

Łodyga: krótka, nie dłuższa niż 6 cm, bardzo mięsista, na niej osadzone są liście.

Smak: świeży i kruchy.

Roślina: produkt uprawiany w szklarni ma wygląd bardziej spójny i główkę bardziej rozwartą niż rośliny uprawiane w warunkach polowych.

Istotne cechy:

| — | lekkość łodygi, |
| --- | --- |

—

lekkość łodygi,

| — | miękkość wynikająca z braku włókien oraz jędrność nawet po 10–12 godzinach od zbioru, brak zjawiska zdrewnienia, |
| --- | --- |

—

miękkość wynikająca z braku włókien oraz jędrność nawet po 10–12 godzinach od zbioru, brak zjawiska zdrewnienia,

| — | kruchość dzięki młodym, świeżym i jędrnym liściom, |
| --- | --- |

—

kruchość dzięki młodym, świeżym i jędrnym liściom,

| — | wyraźny smak, dzięki któremu przy doprawianiu nie jest konieczne dodawanie soli kuchennej. |
| --- | --- |

—

wyraźny smak, dzięki któremu przy doprawianiu nie jest konieczne dodawanie soli kuchennej.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Etapy uprawy, zbioru, układania liści i mycia odbywają się na obszarze geograficznym produkcji.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Aby wprowadzić sałatę objętą ChOG „Insalata di Lusia” do obrotu, sałata ta musi być zapakowana w pojemniki z tworzywa sztucznego, drewna, kartonu, polistyrenu lub innych materiałów odpowiednich do przechowywania żywności.

Zawartość każdego opakowania musi być jednorodna i obejmować tylko sałaty tej samej odmiany, tego samego pochodzenia i rodzaju oraz tej samej kategorii i wielkości. Sztuki widoczne przez opakowanie muszą być reprezentatywne dla całej zawartości.

Ważne jest, by pakowanie odbywało się na miejscu, ponieważ czynności zbioru sałaty, układania liści, mycia i pakowania muszą następować jedna po drugiej w krótkich odstępach czasu, aby uniknąć pogorszenia właściwości fizycznych i organoleptycznych produktu. Poddawanie sałaty „Insalata di Lusia” nadmiernej liczbie zabiegów i długotrwały transport mogą bowiem powodować utratę jędrności i kruchości liści.

Po przeprowadzeniu opisanych powyżej czynności związanych z pakowaniem produkt objęty ChOG „Insalata di Lusia” można przygotować jako produkt gotowy do spożycia. Czynność ta nie musi odbywać się na obszarze produkcji.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Górna część pojemnika zawierającego produkt musi być osłonięta przezroczystą osłoną z materiału odpowiedniego do kontaktu z żywnością, opatrzoną wyłącznie logo ChOG „INSALATA DI LUSIA”, aby zapewnić zarówno widoczność zawartości, jak i naturalny przewiew.

W widocznym miejscu pojemników należy umieścić logo ChOG o wymiarach nie mniejszych niż wymiary pozostałych napisów znajdujących się na tym opakowaniu.

Logo to składa się z liter „i” (kropka nad tą literą ma kształt elipsy) i „L”. Wewnętrzne krawędzie liter mają kształt wklęsły i tworzą owalną ramkę, w środku której znajduje się stylizowany szkic średniowiecznej wieży z miasta Lusia. Zewnętrzna i górna krawędź logo są obramowane, a na zewnątrz tego obramowania, w środku górnej części, umieszczony jest skrótowiec „ChOG” („I.G.P.”). U podstawy logo, wewnątrz ramki, znajduje się napis „INSALATA DI LUSIA”.

Raz umieszczonego na pojemnikach logo ChOG „INSALATA DI LUSIA” nie można wykorzystać ponownie.

Na opakowaniach produktów gotowych do spożycia należy zawrzeć informacje umieszczane na pojemnikach.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar produkcji obejmuje wymienione poniżej gminy położone w prowincjach Rovigo i Padova:

| — | Prowincja Rovigo: Lusia, Badia Polesine, Lendinara, Costa di Rovigo, Fratta Polesine, Villanova del Ghebbo i Rovigo, |
| --- | --- |

—

Prowincja Rovigo: Lusia, Badia Polesine, Lendinara, Costa di Rovigo, Fratta Polesine, Villanova del Ghebbo i Rovigo,

| — | Prowincja Padova: Barbona, Vescovana i Sant’Urbano. |
| --- | --- |

—

Prowincja Padova: Barbona, Vescovana i Sant’Urbano.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Szczególny, wyrazisty smak, jaki charakteryzuje sałatę „Insalata di Lusia”, wynikający z dużej zawartości soli mineralnych w glebach obszaru produkcji, powoduje, że przy doprawianiu zbędne jest dodawanie soli. Obszar produkcji ChOG tworzy bowiem warstwa powierzchniowa składająca się z piasków naniesionych w czasie licznych powodzi, jakie miały miejsce w związku z wylewaniem niektórych odnóg rzeki Tartaro w epoce przedromańskiej i we wczesnym średniowieczu oraz przerywaniem wałów Adygi – w średniowieczu i czasach nowożytnych. Ostatnie przerwanie wałów Adygi miało miejsce pod koniec XIX w., a prace nad wyrównywaniem ogromnych wydm piaskowych naniesionych w trakcie tej powodzi trwały aż do 1960 r. Na tych piaskowych glebach, które stały się jednorodne dzięki zarastaniu przez stulecie roślinnością spontaniczną, sadzona jest sałata „Insalata di Lusia”, najbogatsza wśród wszystkich gatunków w potas i wapń.

Dzięki zasilanej na tym obszarze przez Adygę strefie saturacji, położonej wysoko pod gruntami uprawianymi wyłącznie w formie teras, oraz dzięki regularnie uzupełnianym kanałom nawadniającym utrzymywana jest stała wilgotność terenu, co pozwala na ograniczenie nawadniania w okresie następującym bezpośrednio po pikowaniu. To natomiast ogranicza spływanie wody po liściach, a zatem utratę wartości odżywczych i konieczność stosowania środków grzybobójczych.

Warstwa wodonośna znajduje się na głębokości jednego metra i utrzymywana jest dzięki systemowi sztucznych kanałów. Wszystkie te czynniki pozwalają ograniczyć nawadnianie, a w związku z tym zjawisko gnicia, a także zachować świeży smak i kruchość typowe dla „Insalata di Lusia”, które odróżniają ją od sałat produkowanych na innych obszarach.

Dostępność wody zapewniana przez rzekę Adygę, wysokość strefy saturacji i struktura gleby umożliwiają prowadzenie upraw z powodzeniem również w okresie letnim (lipiec–sierpień), dzięki czemu sałata jest obecna na rynku przez 10–11 miesięcy w roku.

Gleby luźne do średnich o gruboziarnistej strukturze, typowe dla grobli Adygi, oraz ich dobra przepuszczalność, która ułatwia odprowadzanie wód opadowych, umożliwiają bowiem prowadzenie prac w optymalny sposób, niezależnie od warunków klimatyczno-meteorologicznych.

Ponadto doświadczenie i umiejętności producentów zdobyte przez pięćdziesiąt lat uprawiania sałaty umożliwiły udoskonalenie technik produkcji, a tym samym optymalizację synergii wynikających z odpowiedniej równowagi między czynnikami klimatycznymi i agronomicznymi.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia)

Właściwy organ administracji wszczął krajową procedurę sprzeciwu, publikując wniosek w sprawie uznania ChOG „Insalata di Lusia” w Dzienniku Urzędowym Republiki Włoskiej nr 108 z dnia 11 maja 2018 r.

Skonsolidowany tekst specyfikacji produktu jest dostępny na następującej stronie internetowej: http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335

lub

bezpośrednio na stronie głównej Ministerstwa Polityki Rolnej, Żywnościowej i Leśnej (www.politicheagricole.it) po wybraniu zakładki „Qualità” [Jakość] (z prawej strony na górze ekranu), następnie zakładki „Prodotti DOP, IGP e STG” [Produkty ChNP, ChOG i GTS] (z lewej strony z boku ekranu), a następnie „Disciplinari di Produzione all’esame dell’UE” [Specyfikacje objęte kontrolą UE].

---

(1)  Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 17.

---