# Publicatieblad C 205/12 j

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 205 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 66e jaargang12 juni 2023 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 205

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

66e jaargang12 juni 2023

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2023/C 205/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2023/C 205/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2023/C 205/02 | Zaak C-25/21, Repsol Comercial de Productos Petrolíferos: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no2 de Madrid — Spanje) — ZA, AZ, BX, CV, DU, ET / Repsol Comercial de Productos Petrolíferos SA [Prejudiciële verwijzing – Mededinging – Verticale mededingingsbeperkingen – Artikel 101, leden 1 en 2, VWEU – Doeltreffendheidsbeginsel – Verordening (EG) nr. 1/2003 – Artikel 2 – Richtlijn 2014/104/EU – Artikel 9, lid 1 – Bindende werking van definitieve besluiten van nationale mededingingsautoriteiten waarbij een inbreuk op de mededingingsregels wordt vastgesteld – Temporele en materiële werkingssfeer – Vorderingen tot schadevergoeding en tot nietigverklaring wegens inbreuken op het mededingingsrecht van de Unie] | 2 |
| 2023/C 205/03 | Zaak C-144/21: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 april 2023 — Europees Parlement/ Europese Commissie [Beroep tot nietigverklaring – Uitvoeringsbesluit C(2020) 8797 – Autorisatie voor bepaalde vormen van gebruik van chroomtrioxide – Verordening (EG) nr. 1907/2006 – Registratie en beoordeling van en autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen – Artikel 60 – Verlening van autorisaties – Verplichting om aan te tonen dat de sociaaleconomische voordelen zwaarder wegen dan het risico voor de gezondheid van de mens of voor het milieu van het gebruik van de stof en er geen geschikte alternatieve stoffen of technieken zijn – Artikel 62 – Autorisatieaanvragen – Artikel 64 – Procedure voor de vaststelling van autorisatiebesluiten] | 3 |
| 2023/C 205/04 | Zaak C-291/21, Starkinvest: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal de première instance de Liège — België) — Procedure ingeleid door Starkinvest SRL [Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken – Verordening (EU) nr. 655/2014 – Procedure voor een Europees bevel tot conservatoir beslag op bankrekeningen – Voorwaarden voor de uitvaardiging van een dergelijk bevel – Artikel 4 – Begrip rechterlijke beslissing – Artikel 7 – Begrip rechterlijke beslissing op grond waarvan de schuldenaar de vordering moet voldoen – Rechterlijke beslissing waarbij een schuldenaar wordt veroordeeld tot betaling van een dwangsom bij niet-naleving van een bevel tot staking – Verordening (EU) nr. 1215/2012 – Artikel 55 – Werkingssfeer] | 3 |
| 2023/C 205/05 | Zaak C-329/21, DIGI Communications: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék — Hongarije) — DIGI Communications NV / Nemzeti Média- és Hírközlési Hatóság Hivatala [Prejudiciële verwijzing – Telecommunicatie – Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten – Richtlijn 2002/21/EG (kaderrichtlijn) – Artikel 4, lid 1 – Richtlijn 2002/20/EG (machtigingsrichtlijn) – Artikel 7 – Toewijzing van gebruiksrechten voor frequenties – Veilingprocedure – Holding die in de betrokken lidstaat niet als aanbieder van elektronischecommunicatiediensten is geregistreerd – Uitsluiting van de toewijzingsprocedure – Recht om beroep in te stellen tegen het toewijzingsbesluit] | 4 |
| 2023/C 205/06 | Zaak C-413/21 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 20 april 2023 — Raad van de Europese Unie / Aisha Muammer Mohamed El-Qaddafi (Hogere voorziening – Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid – Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië – Lijst van personen en entiteiten waarvoor de bevriezing van tegoeden en economische middelen geldt – Lijst van personen voor wie beperkingen van binnenkomst op en doorreis via het grondgebied van de Europese Unie gelden – Handhaving van de naam van Aisha Muammer Mohamed El-Qaddafi op deze lijsten – Voldoende solide feitelijke grondslag – Motiveringsplicht) | 5 |
| 2023/C 205/07 | Zaak C-580/21, EEW Energy from Waste: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — EEW Energy from Waste Großräschen GmbH / MNG Mitteldeutsche Netzgesellschaft Strom GmbH (Prejudiciële verwijzing – Milieu – Richtlijn 2009/28/EG – Bevordering van energie uit hernieuwbare energiebronnen – Artikel 16, lid 2, onder c) – Toegang tot de transmissie- en distributienetwerken – Toegang bij voorrang voor elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen – Productie uit zowel hernieuwbare als conventionele energiebronnen) | 6 |
| 2023/C 205/08 | Zaak C-602/21: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 20 april 2023 — Europese Commissie / Republiek Polen (Niet-nakoming – Richtlijn 2002/49/EG – Evaluatie en beheersing van omgevingslawaai – Voorkoming van geluidshinder – Belangrijke wegen en spoorwegen – Artikel 8, leden 1 en 2 – Niet-conforme of niet-bestaande actieplannen – Artikel 10, lid 2 – Bijlage VI – Niet-bestaande samenvattingen van actieplannen) | 7 |
| 2023/C 205/09 | Zaak C-650/21, Landespolizeidirektion Niederösterreich en Finanzamt Österreich: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — FW, CE (Prejudiciële verwijzing – Sociale politiek – Gelijke behandeling in arbeid en beroep – Richtlijn 2000/78/EG – Verbod op discriminatie op grond van leeftijd – Bezoldiging van ambtenaren – Vorige nationale regeling die als discriminerend is aangemerkt – Indeling in een nieuw bezoldigingsstelsel onder verwijzing naar de anciënniteit die volgens een vorig bezoldigingsstelsel werd vastgesteld – Correctie van die anciënniteit door vaststelling van een referentiepeildatum – Discriminerend karakter van de nieuwe indeling – Regel die veeleer nadelig uitvalt voor oudere ambtenaren) | 8 |
| 2023/C 205/10 | Zaak C-772/21, Brink's Lithuania: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — Brink’s Lithuania UAB / Lietuvos bankas [Prejudiciële verwijzing – Bescherming van de euro tegen valsemunterij – Verordening (EG) nr. 1338/2001 – Artikel 6, lid 1 – Betalingsdienstaanbieders die deelnemen aan de behandeling en verstrekking aan het publiek van bankbiljetten – Besluit ECB/2010/14 – Artikel 6, lid 2 – Detectie van niet-geschikte eurobankbiljetten – Geautomatiseerde geschiktheidscontrole van bankbiljetten – Op de website van de Europese Centrale Bank (ECB) bekendgemaakte en van tijd tot tijd gewijzigde minimumnormen – Personele werkingssfeer – Omvang van de verplichtingen van geldverwerkers – Bindende kracht – Rechtzekerheidsbeginsel] | 9 |
| 2023/C 205/11 | Gevoegde zaken C-775/21 en C-826/21, Blue Air Aviation e.a.: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bucureşti — Roemenië) — Blue Air Aviation SA/ UCMR — ADA Asociaţia pentru Drepturi de Autor a Compozitorilor (C-775/21) en Uniunea Producătorilor de Fonograme din România (UPFR) / Societatea Naţională de Transport Feroviar de Călători (SNTFC) CFR Călători» SA (C-826/21) (Prejudiciële verwijzing – Intellectuele eigendom – Auteursrecht en naburige rechten – Richtlijn 2001/29/EG – Artikel 3, lid 1 – Mededeling aan het publiek – Begrip – Uitzenden van achtergrondmuziek – Richtlijn 2006/115/EG – Artikel 8, lid 2 – Billijke vergoeding – Enkele beschikbaarstelling van materiële faciliteiten – Geluidsinstallaties in treinen en vliegtuigen – Vermoeden van mededeling aan het publiek) | 10 |
| 2023/C 205/12 | Zaak C-815/21 P: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 20 april 2023 — Amazon.com, Inc., Amazon Services Europe Sàrl, Amazon EU Sàrl, Amazon Europe Core Sàrl/Europese Commissie [Hogere voorziening – Mededinging – Artikel 102 VWEU – Misbruik van machtspositie – Onlineverkoop – Verordening (EG) nr. 773/2004 – Artikel 2, lid 1 – Besluit van de Europese Commissie om een onderzoek te openen – Territoriale reikwijdte van het onderzoek – Italië daarvan uitgesloten – Verdeling van bevoegdheden tussen de Commissie en de mededingingsautoriteiten van de lidstaten – Verordening (EG) nr. 1/2003 – Artikel 11, lid 6 – Bevoegdheidsverlies van de mededingingsautoriteiten van de lidstaten – Bescherming tegen parallel door de mededingingsautoriteiten van de lidstaten en de Commissie gevoerde procedures – Beroep tot nietigverklaring – Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld – Handeling die geen rechtsgevolgen heeft ten aanzien van derden – Voorbereidende handeling – Niet-ontvankelijkheid] | 11 |
| 2023/C 205/13 | Zaak C-827/21, Banca A (Toepassing van de fusierichtlijn in een interne situatie): Arrest van het Hof (Negende kamer) van 27 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie — Roemenië) — Banca A/Agenţia Naţională de Administrare Fiscală (ANAF), Preşedintele ANAF (Prejudiciële verwijzing – Richtlijn 2009/133/EG – Artikel 7 – Fusie door overneming – Zuiver interne verrichting – Voorrang van het Unierecht buiten de werkingssfeer van het Unierecht – Ontbreken daarvan – Uitlegging van Unierecht buiten de werkingssfeer ervan – Bevoegdheid van het Hof om prejudiciële vragen te beantwoorden – Voorwaarde – Unierecht dat door het nationale recht rechtstreeks en onvoorwaardelijk toepasselijk wordt verklaard) | 12 |
| 2023/C 205/14 | Zaak C-52/22, BVAEB (Aanpassing van ouderdomspensioenen): Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Oostenrijk) — BF / Versicherungsanstalt öffentlich Bediensteter, Eisenbahnen und Bergbau (BVAEB) [Prejudiciële verwijzing – Sociale politiek – Gelijke behandeling in arbeid en beroep – Richtlijn 2000/78/EG – Verbod van discriminatie op grond van leeftijd – Artikel 2, lid 1 en lid 2, onder a) – Artikel 6, lid 1 – Ouderdomspensioen – Nationale regeling die voorziet in een geleidelijke afstemming van de pensioenregeling voor ambtenaren op de algemene pensioenregeling – Eerste aanpassing van het pensioenbedrag die voor een categorie ambtenaren eerder plaatsvindt dan voor een andere categorie ambtenaren – Rechtvaardigingsgronden] | 12 |
| 2023/C 205/15 | Zaak C-70/22, Viagogo: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 27 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Viagogo AG / Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato (Prejudiciële verwijzing – Elektronische handel – Richtlijn 2000/31/EG – Artikel 1 – Toepassingsgebied – Artikel 2, onder c) – Begrip gevestigde dienstverlener – Artikel 3, lid 1 – Diensten van de informatiemaatschappij die worden verleend door een op het grondgebied van een lidstaat gevestigde dienstverlener – In de Zwitserse Bondsstaat gevestigde vennootschap – Niet-toepasselijkheid ratione personae – Artikel 56 VWEU – Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen – Toepassingsgebied – Verbod op beperkingen van grensoverschrijdende dienstverrichtingen van maximaal 90 dagen per kalenderjaar – Verrichten van diensten in Italië gedurende meer dan 90 dagen – Niet-toepasselijkheid ratione personae – Artikel 102 VWEU – Afwezigheid van aanwijzingen in de verwijzingsbeslissing waaruit een verband kan worden afgeleid tussen het hoofdgeding en een eventueel misbruik van machtspositie – Niet-ontvankelijkheid) | 13 |
| 2023/C 205/16 | Zaak C-102/22 P: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 27 april 2023 — HC/Europese Commissie (Hogere voorziening – Openbare dienst – Aanwerving – Algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/363/18 – Aankondiging van vergelijkend onderzoek – Beoordeling door de jury van de antwoorden op de test van de talent screener – Niet-toelating tot de volgende stap van het vergelijkend onderzoek – Regeling van het taalgebruik – Beperking van de keuze van de tweede taal van het vergelijkend onderzoek tot het Engels en het Frans – Exceptie van onwettigheid van de aankondiging van vergelijkend onderzoek – Niet-ontvankelijkheid) | 14 |
| 2023/C 205/17 | Zaak C-104/22, Lännen MCE: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 27 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Markkinaoikeus — Finland) — Lännen MCE Oy / Berky GmbH, Senwatec GmbH & Co. KG [Prejudiciële verwijzing – Uniemerk – Verordening (EU) 2017/1001 – Artikel 125, lid 5 – Internationale bevoegdheid – Vordering wegens inbreuk – Bevoegdheid van de rechterlijke instanties van de lidstaat waar de inbreuk heeft plaatsgevonden of dreigt plaats te vinden – Reclame die wordt weergegeven door een zoekmachine met een nationaal topleveldomein – Reclame waarin het geografische leveringsgebied niet wordt gepreciseerd – In aanmerking te nemen elementen] | 14 |
| 2023/C 205/18 | Zaak C-107/22, X en Inspecteur van de Belastingdienst Douane: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 27 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof Amsterdam — Nederland) — X BV, Inspecteur van de Belastingdienst/Douane district Rotterdam (Prejudiciële verwijzing – Gemeenschappelijk douanetarief – Indeling van de goederen – Gecombineerde nomenclatuur – Uitlegging – Algemene regels – Algemene regel 2, onder a) – Goed dat in gedemonteerde of niet-gemonteerde staat wordt aangeboden – Onderdelen die bestemd zijn om, na montage, satellietontvangtoestellen te vormen – Indeling als compleet ontvangtoestel) | 15 |
| 2023/C 205/19 | Zaak C-192/22, Bayerische Motoren Werke: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 27 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — FI / Bayerische Motoren Werke AG (Prejudiciële verwijzing – Sociaal beleid – Richtlijn 2003/88/EG – Artikel 7, lid 1 – Artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon – Verval van dat recht – Stelsel van geleidelijke vervroegde uittreding – Tijdens de arbeidsfase in het kader van dit stelsel verworven maar nog niet opgenomen jaarlijkse vakantiedagen – Arbeidsongeschiktheid) | 16 |
| 2023/C 205/20 | Zaak C-263/22, Ocidental — Companhia Portuguesa de Seguros de Vida: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal de Justiça — Portugal) — Ocidental — Companhia Portuguesa de Seguros de Vida SA / LP (Prejudiciële verwijzing – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Richtlijn 93/13/EEG – Artikelen 3 tot en met 6 – Criteria voor de beoordeling of een beding van een overeenkomst oneerlijk is – Transparantievereiste – Collectieveverzekeringsovereenkomst – Blijvende invaliditeit van de consument – Informatieplicht – Geen kennisgeving van een beding waarbij de dekking van het verzekerde risico wordt beperkt of uitgesloten) | 17 |
| 2023/C 205/21 | Zaak C-282/22, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej / P. w W. [Prejudiciële verwijzing – Fiscale bepalingen – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikelen 14, 15 en 24 – Oplaadpunten voor elektrische voertuigen – Beschikbaar stellen van faciliteiten voor het opladen van elektrische voertuigen, leveren van de nodige elektrische energie alsook verlenen van technische ondersteuning en ICT-diensten – Kwalificatie als goederenlevering of als dienst] | 18 |
| 2023/C 205/22 | Zaak C-348/22, Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato (Gemeente Ginosa): Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per la Puglia — Italië) — Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato / Comune di Ginosa (Prejudiciële verwijzing – Diensten op de interne markt – Richtlijn 2006/123/EG – Geldigheidstoetsing – Rechtsgrondslag – Artikelen 47, 55 en 94 EG – Uitlegging – Artikel 12, leden 1 en 2, van deze richtlijn – Rechtstreekse werking – Onvoorwaardelijk en voldoende nauwkeurig karakter van de verplichting voor de lidstaten om een onpartijdige en transparante selectie uit de gegadigden te maken en van het verbod om een vergunning voor een bepaalde activiteit automatisch te verlengen – Nationale regeling die voorziet in de automatische verlenging van concessies voor gebruik van het openbaar zeegebied) | 19 |
| 2023/C 205/23 | Zaak C-372/22, CM (Recht van omgang met een kind dat verhuisd is): Arrest van het Hof (Negende kamer) van 27 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal d’arrondissement de Luxembourg — Luxembourg) — CM / DN (Prejudiciële verwijzing – Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid – Verordening (EG) nr. 2201/2003 – Artikelen 9 en 15 – Behoud, na de verhuizing, van de bevoegdheid van de gerechten van de lidstaat waar het kind zijn vorige gewone verblijfplaats had – Begrip verhuizing – Verzoek tot wijziging van een beslissing over het omgangsrecht – Berekening van de termijn waarbinnen dat verzoek moet worden ingediend – Verwijzing van de zaak naar een gerecht van de lidstaat van de nieuwe gewone verblijfplaats van het kind, dat beter in staat is de zaak te behandelen) | 20 |
| 2023/C 205/24 | Zaak C-637/22 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 oktober 2022 door Luís Miguel Novais tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 2 augustus 2022 in zaak T-376/22, Novais/Portugal | 21 |
| 2023/C 205/25 | Zaak C-69/23, Streaming Services: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bucureşti (Roemenië) op 7 februari 2023 — Streaming Services Srl, în faliment, prin lichidator judiciar Cabinet Individual de Insolvență Mihai Florea/ Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Soluţionare a Contestaţiilor, Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Călăraşi | 21 |
| 2023/C 205/26 | Zaak C-74/23, Parchetul de pe lângă Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie — D.N.A. Serviciul Teritorial Braşov: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Ploieşti (Roemenië) op 10 februari 2023 — Strafzaak tegen C.A.A., C.F.G., C.G.C., C.D.R., G.L.C., G.S., L.C.I., M.G., M.C.G., N.A.S., P.C., U.V., S.O., Ş.V.O., C.V., I.R.P., B.I.I. | 22 |
| 2023/C 205/27 | Zaak C-75/23, Parchetul de pe lângă Tribunalul Braşov: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Braşov (Roemenië) op 10 februari 2023 — Strafzaak tegen M.A.sr, S.A.C.S., S.A.S. | 24 |
| 2023/C 205/28 | Zaak C-83/23, H GmbH: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Bundesfinanzhof (Duitsland) op 15 februari 2023 — H GmbH / Finanzamt M | 25 |
| 2023/C 205/29 | Zaak C-118/23, Getin Holding e.a.: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (Polen) op 21 februari 2023 — Rada Nadzorcza Getin Noble Bank e.a. / Bankowy Fundusz Gwarancyjny | 26 |
| 2023/C 205/30 | Zaak C-131/2023, Unitatea Administrativ Teritorială Judeţul Braşov: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Braşov (Roemenië) op 3 maart 2023 — Strafzaak tegen C.A.A., C.V. | 27 |
| 2023/C 205/31 | Zaak C-133/23, Omya CZ: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšším správním soudem (Tsjechië) op 6 maart 2023 — Omya CZ s.r.o. / Generální ředitelství cel | 28 |
| 2023/C 205/32 | Zaak C-146/23, Sąd Rejonowy w Białymstoku: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Białymstoku (Polen) op 10 maart 2023 — XL/Sąd Rejonowy w Białymstoku | 28 |
| 2023/C 205/33 | Zaak C-169/23, Másdi: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 17 maart 2023 — Nemzeti Adatvédelmi és Információszabadság Hatóság / UC | 29 |
| 2023/C 205/34 | Zaak C-198/23: Beroep ingesteld op 28 maart 2023 — Europese Commissie / Republiek Bulgarije | 30 |
| 2023/C 205/35 | Zaak C-206/23: Beroep ingesteld op 29 maart 2023 — Europese Commissie / Republiek Bulgarije | 31 |
| 2023/C 205/36 | Zaak C-212/23: Beroep ingesteld op 31 maart 2023 — Europese Commissie / Republiek Polen | 32 |
| 2023/C 205/37 | Zaak C-237/23: Beroep ingesteld op 14 april 2023 — Europese Commissie / Republiek Bulgarije | 33 |
| 2023/C 205/38 | Zaak C-238/23: Beroep ingesteld op 14 april 2023 — Europese Commissie/Republiek Letland | 34 |
| | Gerecht |
| 2023/C 205/39 | Zaak T-94/20: Arrest van het Gerecht van 8 maart 2023 — Campine en Campine Recycling/Commissie [Niet-contractuele aansprakelijkheid – Mededinging – Mededingingsregelingen – Markt voor de recycling van autoaccu’s – Besluit waarbij een schending van artikel 101 VWEU wordt vastgesteld – Arrest waarbij het besluit gedeeltelijk nietig wordt verklaard en de opgelegde geldboete wordt verlaagd – Weigering van de Commissie om vertragingsrente te betalen – Artikel 266 VWEU – Artikel 90, lid 4, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012 – Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent – Vaststelling van de vertragingsrente] | 35 |
| 2023/C 205/40 | Zaak T-178/23: Beroep ingesteld op 4 april 2023 –Ben Ali/Raad | 36 |
| 2023/C 205/41 | Zaak T-196/23: Beroep ingesteld op 14 april 2023 — Mindspa/EUIPO — Mind Solutions (MINDSPA) | 36 |
| 2023/C 205/42 | Zaak T-197/23: Beroep ingesteld op 14 april 2023 — Mindspa/EUIPO — Mind Solutions (SYNCTUITION MINDSPA) | 37 |
| 2023/C 205/43 | Zaak T-198/23: Beroep ingesteld op 17 april 2023 — USF/EPSU-CJ/Hof van Justitie van de Europese Unie | 38 |
| 2023/C 205/44 | Zaak T-202/23: Beroep ingesteld op 18 april 2023 — Kivikoski e.a. / Raad | 39 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2023/C 205/02

Zaak C-25/21, Repsol Comercial de Productos Petrolíferos: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no2 de Madrid — Spanje) — ZA, AZ, BX, CV, DU, ET / Repsol Comercial de Productos Petrolíferos SA [Prejudiciële verwijzing – Mededinging – Verticale mededingingsbeperkingen – Artikel 101, leden 1 en 2, VWEU – Doeltreffendheidsbeginsel – Verordening (EG) nr. 1/2003 – Artikel 2 – Richtlijn 2014/104/EU – Artikel 9, lid 1 – Bindende werking van definitieve besluiten van nationale mededingingsautoriteiten waarbij een inbreuk op de mededingingsregels wordt vastgesteld – Temporele en materiële werkingssfeer – Vorderingen tot schadevergoeding en tot nietigverklaring wegens inbreuken op het mededingingsrecht van de Unie]

o

2

2023/C 205/03

Zaak C-144/21: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 april 2023 — Europees Parlement/ Europese Commissie [Beroep tot nietigverklaring – Uitvoeringsbesluit C(2020) 8797 – Autorisatie voor bepaalde vormen van gebruik van chroomtrioxide – Verordening (EG) nr. 1907/2006 – Registratie en beoordeling van en autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen – Artikel 60 – Verlening van autorisaties – Verplichting om aan te tonen dat de sociaaleconomische voordelen zwaarder wegen dan het risico voor de gezondheid van de mens of voor het milieu van het gebruik van de stof en er geen geschikte alternatieve stoffen of technieken zijn – Artikel 62 – Autorisatieaanvragen – Artikel 64 – Procedure voor de vaststelling van autorisatiebesluiten]

3

2023/C 205/04

Zaak C-291/21, Starkinvest: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal de première instance de Liège — België) — Procedure ingeleid door Starkinvest SRL [Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken – Verordening (EU) nr. 655/2014 – Procedure voor een Europees bevel tot conservatoir beslag op bankrekeningen – Voorwaarden voor de uitvaardiging van een dergelijk bevel – Artikel 4 – Begrip rechterlijke beslissing – Artikel 7 – Begrip rechterlijke beslissing op grond waarvan de schuldenaar de vordering moet voldoen – Rechterlijke beslissing waarbij een schuldenaar wordt veroordeeld tot betaling van een dwangsom bij niet-naleving van een bevel tot staking – Verordening (EU) nr. 1215/2012 – Artikel 55 – Werkingssfeer]

3

2023/C 205/05

Zaak C-329/21, DIGI Communications: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék — Hongarije) — DIGI Communications NV / Nemzeti Média- és Hírközlési Hatóság Hivatala [Prejudiciële verwijzing – Telecommunicatie – Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten – Richtlijn 2002/21/EG (kaderrichtlijn) – Artikel 4, lid 1 – Richtlijn 2002/20/EG (machtigingsrichtlijn) – Artikel 7 – Toewijzing van gebruiksrechten voor frequenties – Veilingprocedure – Holding die in de betrokken lidstaat niet als aanbieder van elektronischecommunicatiediensten is geregistreerd – Uitsluiting van de toewijzingsprocedure – Recht om beroep in te stellen tegen het toewijzingsbesluit]

4

2023/C 205/06

Zaak C-413/21 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 20 april 2023 — Raad van de Europese Unie / Aisha Muammer Mohamed El-Qaddafi (Hogere voorziening – Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid – Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië – Lijst van personen en entiteiten waarvoor de bevriezing van tegoeden en economische middelen geldt – Lijst van personen voor wie beperkingen van binnenkomst op en doorreis via het grondgebied van de Europese Unie gelden – Handhaving van de naam van Aisha Muammer Mohamed El-Qaddafi op deze lijsten – Voldoende solide feitelijke grondslag – Motiveringsplicht)

5

2023/C 205/07

Zaak C-580/21, EEW Energy from Waste: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — EEW Energy from Waste Großräschen GmbH / MNG Mitteldeutsche Netzgesellschaft Strom GmbH (Prejudiciële verwijzing – Milieu – Richtlijn 2009/28/EG – Bevordering van energie uit hernieuwbare energiebronnen – Artikel 16, lid 2, onder c) – Toegang tot de transmissie- en distributienetwerken – Toegang bij voorrang voor elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen – Productie uit zowel hernieuwbare als conventionele energiebronnen)

6

2023/C 205/08

Zaak C-602/21: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 20 april 2023 — Europese Commissie / Republiek Polen (Niet-nakoming – Richtlijn 2002/49/EG – Evaluatie en beheersing van omgevingslawaai – Voorkoming van geluidshinder – Belangrijke wegen en spoorwegen – Artikel 8, leden 1 en 2 – Niet-conforme of niet-bestaande actieplannen – Artikel 10, lid 2 – Bijlage VI – Niet-bestaande samenvattingen van actieplannen)

7

2023/C 205/09

Zaak C-650/21, Landespolizeidirektion Niederösterreich en Finanzamt Österreich: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — FW, CE (Prejudiciële verwijzing – Sociale politiek – Gelijke behandeling in arbeid en beroep – Richtlijn 2000/78/EG – Verbod op discriminatie op grond van leeftijd – Bezoldiging van ambtenaren – Vorige nationale regeling die als discriminerend is aangemerkt – Indeling in een nieuw bezoldigingsstelsel onder verwijzing naar de anciënniteit die volgens een vorig bezoldigingsstelsel werd vastgesteld – Correctie van die anciënniteit door vaststelling van een referentiepeildatum – Discriminerend karakter van de nieuwe indeling – Regel die veeleer nadelig uitvalt voor oudere ambtenaren)

8

2023/C 205/10

Zaak C-772/21, Brink's Lithuania: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — Brink’s Lithuania UAB / Lietuvos bankas [Prejudiciële verwijzing – Bescherming van de euro tegen valsemunterij – Verordening (EG) nr. 1338/2001 – Artikel 6, lid 1 – Betalingsdienstaanbieders die deelnemen aan de behandeling en verstrekking aan het publiek van bankbiljetten – Besluit ECB/2010/14 – Artikel 6, lid 2 – Detectie van niet-geschikte eurobankbiljetten – Geautomatiseerde geschiktheidscontrole van bankbiljetten – Op de website van de Europese Centrale Bank (ECB) bekendgemaakte en van tijd tot tijd gewijzigde minimumnormen – Personele werkingssfeer – Omvang van de verplichtingen van geldverwerkers – Bindende kracht – Rechtzekerheidsbeginsel]

9

2023/C 205/11

Gevoegde zaken C-775/21 en C-826/21, Blue Air Aviation e.a.: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bucureşti — Roemenië) — Blue Air Aviation SA/ UCMR — ADA Asociaţia pentru Drepturi de Autor a Compozitorilor (C-775/21) en Uniunea Producătorilor de Fonograme din România (UPFR) / Societatea Naţională de Transport Feroviar de Călători (SNTFC) CFR Călători» SA (C-826/21) (Prejudiciële verwijzing – Intellectuele eigendom – Auteursrecht en naburige rechten – Richtlijn 2001/29/EG – Artikel 3, lid 1 – Mededeling aan het publiek – Begrip – Uitzenden van achtergrondmuziek – Richtlijn 2006/115/EG – Artikel 8, lid 2 – Billijke vergoeding – Enkele beschikbaarstelling van materiële faciliteiten – Geluidsinstallaties in treinen en vliegtuigen – Vermoeden van mededeling aan het publiek)

10

2023/C 205/12

Zaak C-815/21 P: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 20 april 2023 — Amazon.com, Inc., Amazon Services Europe Sàrl, Amazon EU Sàrl, Amazon Europe Core Sàrl/Europese Commissie [Hogere voorziening – Mededinging – Artikel 102 VWEU – Misbruik van machtspositie – Onlineverkoop – Verordening (EG) nr. 773/2004 – Artikel 2, lid 1 – Besluit van de Europese Commissie om een onderzoek te openen – Territoriale reikwijdte van het onderzoek – Italië daarvan uitgesloten – Verdeling van bevoegdheden tussen de Commissie en de mededingingsautoriteiten van de lidstaten – Verordening (EG) nr. 1/2003 – Artikel 11, lid 6 – Bevoegdheidsverlies van de mededingingsautoriteiten van de lidstaten – Bescherming tegen parallel door de mededingingsautoriteiten van de lidstaten en de Commissie gevoerde procedures – Beroep tot nietigverklaring – Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld – Handeling die geen rechtsgevolgen heeft ten aanzien van derden – Voorbereidende handeling – Niet-ontvankelijkheid]

11

2023/C 205/13

Zaak C-827/21, Banca A (Toepassing van de fusierichtlijn in een interne situatie): Arrest van het Hof (Negende kamer) van 27 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie — Roemenië) — Banca A/Agenţia Naţională de Administrare Fiscală (ANAF), Preşedintele ANAF (Prejudiciële verwijzing – Richtlijn 2009/133/EG – Artikel 7 – Fusie door overneming – Zuiver interne verrichting – Voorrang van het Unierecht buiten de werkingssfeer van het Unierecht – Ontbreken daarvan – Uitlegging van Unierecht buiten de werkingssfeer ervan – Bevoegdheid van het Hof om prejudiciële vragen te beantwoorden – Voorwaarde – Unierecht dat door het nationale recht rechtstreeks en onvoorwaardelijk toepasselijk wordt verklaard)

12

2023/C 205/14

Zaak C-52/22, BVAEB (Aanpassing van ouderdomspensioenen): Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Oostenrijk) — BF / Versicherungsanstalt öffentlich Bediensteter, Eisenbahnen und Bergbau (BVAEB) [Prejudiciële verwijzing – Sociale politiek – Gelijke behandeling in arbeid en beroep – Richtlijn 2000/78/EG – Verbod van discriminatie op grond van leeftijd – Artikel 2, lid 1 en lid 2, onder a) – Artikel 6, lid 1 – Ouderdomspensioen – Nationale regeling die voorziet in een geleidelijke afstemming van de pensioenregeling voor ambtenaren op de algemene pensioenregeling – Eerste aanpassing van het pensioenbedrag die voor een categorie ambtenaren eerder plaatsvindt dan voor een andere categorie ambtenaren – Rechtvaardigingsgronden]

12

2023/C 205/15

Zaak C-70/22, Viagogo: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 27 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Viagogo AG / Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato (Prejudiciële verwijzing – Elektronische handel – Richtlijn 2000/31/EG – Artikel 1 – Toepassingsgebied – Artikel 2, onder c) – Begrip gevestigde dienstverlener – Artikel 3, lid 1 – Diensten van de informatiemaatschappij die worden verleend door een op het grondgebied van een lidstaat gevestigde dienstverlener – In de Zwitserse Bondsstaat gevestigde vennootschap – Niet-toepasselijkheid ratione personae – Artikel 56 VWEU – Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen – Toepassingsgebied – Verbod op beperkingen van grensoverschrijdende dienstverrichtingen van maximaal 90 dagen per kalenderjaar – Verrichten van diensten in Italië gedurende meer dan 90 dagen – Niet-toepasselijkheid ratione personae – Artikel 102 VWEU – Afwezigheid van aanwijzingen in de verwijzingsbeslissing waaruit een verband kan worden afgeleid tussen het hoofdgeding en een eventueel misbruik van machtspositie – Niet-ontvankelijkheid)

13

2023/C 205/16

Zaak C-102/22 P: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 27 april 2023 — HC/Europese Commissie (Hogere voorziening – Openbare dienst – Aanwerving – Algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/363/18 – Aankondiging van vergelijkend onderzoek – Beoordeling door de jury van de antwoorden op de test van de talent screener – Niet-toelating tot de volgende stap van het vergelijkend onderzoek – Regeling van het taalgebruik – Beperking van de keuze van de tweede taal van het vergelijkend onderzoek tot het Engels en het Frans – Exceptie van onwettigheid van de aankondiging van vergelijkend onderzoek – Niet-ontvankelijkheid)

14

2023/C 205/17

Zaak C-104/22, Lännen MCE: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 27 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Markkinaoikeus — Finland) — Lännen MCE Oy / Berky GmbH, Senwatec GmbH & Co. KG [Prejudiciële verwijzing – Uniemerk – Verordening (EU) 2017/1001 – Artikel 125, lid 5 – Internationale bevoegdheid – Vordering wegens inbreuk – Bevoegdheid van de rechterlijke instanties van de lidstaat waar de inbreuk heeft plaatsgevonden of dreigt plaats te vinden – Reclame die wordt weergegeven door een zoekmachine met een nationaal topleveldomein – Reclame waarin het geografische leveringsgebied niet wordt gepreciseerd – In aanmerking te nemen elementen]

14

2023/C 205/18

Zaak C-107/22, X en Inspecteur van de Belastingdienst Douane: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 27 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof Amsterdam — Nederland) — X BV, Inspecteur van de Belastingdienst/Douane district Rotterdam (Prejudiciële verwijzing – Gemeenschappelijk douanetarief – Indeling van de goederen – Gecombineerde nomenclatuur – Uitlegging – Algemene regels – Algemene regel 2, onder a) – Goed dat in gedemonteerde of niet-gemonteerde staat wordt aangeboden – Onderdelen die bestemd zijn om, na montage, satellietontvangtoestellen te vormen – Indeling als compleet ontvangtoestel)

15

2023/C 205/19

Zaak C-192/22, Bayerische Motoren Werke: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 27 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — FI / Bayerische Motoren Werke AG (Prejudiciële verwijzing – Sociaal beleid – Richtlijn 2003/88/EG – Artikel 7, lid 1 – Artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon – Verval van dat recht – Stelsel van geleidelijke vervroegde uittreding – Tijdens de arbeidsfase in het kader van dit stelsel verworven maar nog niet opgenomen jaarlijkse vakantiedagen – Arbeidsongeschiktheid)

16

2023/C 205/20

Zaak C-263/22, Ocidental — Companhia Portuguesa de Seguros de Vida: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal de Justiça — Portugal) — Ocidental — Companhia Portuguesa de Seguros de Vida SA / LP (Prejudiciële verwijzing – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Richtlijn 93/13/EEG – Artikelen 3 tot en met 6 – Criteria voor de beoordeling of een beding van een overeenkomst oneerlijk is – Transparantievereiste – Collectieveverzekeringsovereenkomst – Blijvende invaliditeit van de consument – Informatieplicht – Geen kennisgeving van een beding waarbij de dekking van het verzekerde risico wordt beperkt of uitgesloten)

17

2023/C 205/21

Zaak C-282/22, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej / P. w W. [Prejudiciële verwijzing – Fiscale bepalingen – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikelen 14, 15 en 24 – Oplaadpunten voor elektrische voertuigen – Beschikbaar stellen van faciliteiten voor het opladen van elektrische voertuigen, leveren van de nodige elektrische energie alsook verlenen van technische ondersteuning en ICT-diensten – Kwalificatie als goederenlevering of als dienst]

18

2023/C 205/22

Zaak C-348/22, Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato (Gemeente Ginosa): Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per la Puglia — Italië) — Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato / Comune di Ginosa (Prejudiciële verwijzing – Diensten op de interne markt – Richtlijn 2006/123/EG – Geldigheidstoetsing – Rechtsgrondslag – Artikelen 47, 55 en 94 EG – Uitlegging – Artikel 12, leden 1 en 2, van deze richtlijn – Rechtstreekse werking – Onvoorwaardelijk en voldoende nauwkeurig karakter van de verplichting voor de lidstaten om een onpartijdige en transparante selectie uit de gegadigden te maken en van het verbod om een vergunning voor een bepaalde activiteit automatisch te verlengen – Nationale regeling die voorziet in de automatische verlenging van concessies voor gebruik van het openbaar zeegebied)

19

2023/C 205/23

Zaak C-372/22, CM (Recht van omgang met een kind dat verhuisd is): Arrest van het Hof (Negende kamer) van 27 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal d’arrondissement de Luxembourg — Luxembourg) — CM / DN (Prejudiciële verwijzing – Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid – Verordening (EG) nr. 2201/2003 – Artikelen 9 en 15 – Behoud, na de verhuizing, van de bevoegdheid van de gerechten van de lidstaat waar het kind zijn vorige gewone verblijfplaats had – Begrip verhuizing – Verzoek tot wijziging van een beslissing over het omgangsrecht – Berekening van de termijn waarbinnen dat verzoek moet worden ingediend – Verwijzing van de zaak naar een gerecht van de lidstaat van de nieuwe gewone verblijfplaats van het kind, dat beter in staat is de zaak te behandelen)

20

2023/C 205/24

Zaak C-637/22 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 oktober 2022 door Luís Miguel Novais tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 2 augustus 2022 in zaak T-376/22, Novais/Portugal

21

2023/C 205/25

Zaak C-69/23, Streaming Services: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bucureşti (Roemenië) op 7 februari 2023 — Streaming Services Srl, în faliment, prin lichidator judiciar Cabinet Individual de Insolvență Mihai Florea/ Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Soluţionare a Contestaţiilor, Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Călăraşi

21

2023/C 205/26

Zaak C-74/23, Parchetul de pe lângă Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie — D.N.A. Serviciul Teritorial Braşov: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Ploieşti (Roemenië) op 10 februari 2023 — Strafzaak tegen C.A.A., C.F.G., C.G.C., C.D.R., G.L.C., G.S., L.C.I., M.G., M.C.G., N.A.S., P.C., U.V., S.O., Ş.V.O., C.V., I.R.P., B.I.I.

22

2023/C 205/27

Zaak C-75/23, Parchetul de pe lângă Tribunalul Braşov: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Braşov (Roemenië) op 10 februari 2023 — Strafzaak tegen M.A.sr, S.A.C.S., S.A.S.

24

2023/C 205/28

Zaak C-83/23, H GmbH: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Bundesfinanzhof (Duitsland) op 15 februari 2023 — H GmbH / Finanzamt M

25

2023/C 205/29

Zaak C-118/23, Getin Holding e.a.: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (Polen) op 21 februari 2023 — Rada Nadzorcza Getin Noble Bank e.a. / Bankowy Fundusz Gwarancyjny

26

2023/C 205/30

Zaak C-131/2023, Unitatea Administrativ Teritorială Judeţul Braşov: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Braşov (Roemenië) op 3 maart 2023 — Strafzaak tegen C.A.A., C.V.

27

2023/C 205/31

Zaak C-133/23, Omya CZ: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšším správním soudem (Tsjechië) op 6 maart 2023 — Omya CZ s.r.o. / Generální ředitelství cel

28

2023/C 205/32

Zaak C-146/23, Sąd Rejonowy w Białymstoku: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Białymstoku (Polen) op 10 maart 2023 — XL/Sąd Rejonowy w Białymstoku

28

2023/C 205/33

Zaak C-169/23, Másdi: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 17 maart 2023 — Nemzeti Adatvédelmi és Információszabadság Hatóság / UC

29

2023/C 205/34

Zaak C-198/23: Beroep ingesteld op 28 maart 2023 — Europese Commissie / Republiek Bulgarije

30

2023/C 205/35

Zaak C-206/23: Beroep ingesteld op 29 maart 2023 — Europese Commissie / Republiek Bulgarije

31

2023/C 205/36

Zaak C-212/23: Beroep ingesteld op 31 maart 2023 — Europese Commissie / Republiek Polen

32

2023/C 205/37

Zaak C-237/23: Beroep ingesteld op 14 april 2023 — Europese Commissie / Republiek Bulgarije

33

2023/C 205/38

Zaak C-238/23: Beroep ingesteld op 14 april 2023 — Europese Commissie/Republiek Letland

34

Gerecht

2023/C 205/39

Zaak T-94/20: Arrest van het Gerecht van 8 maart 2023 — Campine en Campine Recycling/Commissie [Niet-contractuele aansprakelijkheid – Mededinging – Mededingingsregelingen – Markt voor de recycling van autoaccu’s – Besluit waarbij een schending van artikel 101 VWEU wordt vastgesteld – Arrest waarbij het besluit gedeeltelijk nietig wordt verklaard en de opgelegde geldboete wordt verlaagd – Weigering van de Commissie om vertragingsrente te betalen – Artikel 266 VWEU – Artikel 90, lid 4, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012 – Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent – Vaststelling van de vertragingsrente]

35

2023/C 205/40

Zaak T-178/23: Beroep ingesteld op 4 april 2023 –Ben Ali/Raad

36

2023/C 205/41

Zaak T-196/23: Beroep ingesteld op 14 april 2023 — Mindspa/EUIPO — Mind Solutions (MINDSPA)

36

2023/C 205/42

Zaak T-197/23: Beroep ingesteld op 14 april 2023 — Mindspa/EUIPO — Mind Solutions (SYNCTUITION MINDSPA)

37

2023/C 205/43

Zaak T-198/23: Beroep ingesteld op 17 april 2023 — USF/EPSU-CJ/Hof van Justitie van de Europese Unie

38

2023/C 205/44

Zaak T-202/23: Beroep ingesteld op 18 april 2023 — Kivikoski e.a. / Raad

39

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/1 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2023/C 205/01)

Laatste publicatie

PB C 189 van 30.5.2023

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 173 van 15.5.2023

PB C 164 van 8.5.2023

PB C 155 van 2.5.2023

PB C 134 van 17.4.2023

PB C 127 van 11.4.2023

PB C 121 van 3.4.2023

Deze teksten zijn beschikbaar in:

EUR-Lex: https://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/2 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/2

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no2 de Madrid — Spanje) — ZA, AZ, BX, CV, DU, ET / Repsol Comercial de Productos Petrolíferos SA

(Zaak C-25/21 (1), Repsol Comercial de Productos Petrolíferos)

(Prejudiciële verwijzing - Mededinging - Verticale mededingingsbeperkingen - Artikel 101, leden 1 en 2, VWEU - Doeltreffendheidsbeginsel - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Artikel 2 - Richtlijn 2014/104/EU - Artikel 9, lid 1 - Bindende werking van definitieve besluiten van nationale mededingingsautoriteiten waarbij een inbreuk op de mededingingsregels wordt vastgesteld - Temporele en materiële werkingssfeer - Vorderingen tot schadevergoeding en tot nietigverklaring wegens inbreuken op het mededingingsrecht van de Unie)

(2023/C 205/02)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de lo Mercantil no2 de Madrid

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: ZA, AZ, BX, CV, DU, ET

Verwerende partij: Repsol Comercial de Productos Petrolíferos SA

Dictum

| 1) | Artikel 101 VWEU, zoals uitgewerkt in artikel 2 van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen [101 en 102 VWEU] en gelezen in samenhang met het doeltreffendheidsbeginsel, moet aldus worden uitgelegd dat de inbreuk op het mededingingsrecht die is vastgesteld in een besluit van een nationale mededingingsautoriteit waartegen bij de bevoegde nationale rechterlijke instanties beroep tot nietigverklaring is ingesteld, maar dat definitief is geworden na door deze rechterlijke instanties te zijn bevestigd, zowel in het kader van een vordering tot nietigverklaring uit hoofde van artikel 101, lid 2, VWEU als in het kader van een schadevordering wegens een inbreuk op artikel 101 VWEU, moet worden geacht door de verzoekende partij te zijn aangetoond tot bewijs van het tegendeel, waardoor de in dat artikel 2 omschreven bewijslast bij de verwerende partij wordt gelegd, mits de aard van de vermeende inbreuk waarop die vorderingen betrekking hebben en de materiële, persoonlijke, temporele en territoriale werkingssfeer ervan, samenvallen met die van de in dat besluit vastgestelde inbreuk. |
| --- | --- |

1)

Artikel 101 VWEU, zoals uitgewerkt in artikel 2 van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen [101 en 102 VWEU] en gelezen in samenhang met het doeltreffendheidsbeginsel, moet aldus worden uitgelegd dat de inbreuk op het mededingingsrecht die is vastgesteld in een besluit van een nationale mededingingsautoriteit waartegen bij de bevoegde nationale rechterlijke instanties beroep tot nietigverklaring is ingesteld, maar dat definitief is geworden na door deze rechterlijke instanties te zijn bevestigd, zowel in het kader van een vordering tot nietigverklaring uit hoofde van artikel 101, lid 2, VWEU als in het kader van een schadevordering wegens een inbreuk op artikel 101 VWEU, moet worden geacht door de verzoekende partij te zijn aangetoond tot bewijs van het tegendeel, waardoor de in dat artikel 2 omschreven bewijslast bij de verwerende partij wordt gelegd, mits de aard van de vermeende inbreuk waarop die vorderingen betrekking hebben en de materiële, persoonlijke, temporele en territoriale werkingssfeer ervan, samenvallen met die van de in dat besluit vastgestelde inbreuk.

| 2) | Artikel 101 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat voor zover een verzoekende partij erin slaagt het bestaan aan te tonen van een inbreuk op dat artikel die het voorwerp is van haar uit hoofde van artikel 101, lid 2, VWEU ingestelde vordering tot nietigverklaring en van haar schadevordering wegens die inbreuk, de nationale rechter daaruit alle consequenties moet trekken en hieruit met name, uit hoofde van artikel 101, lid 2, VWEU, de nietigheid van rechtswege van de met artikel 101, lid 1, VWEU onverenigbare bedingen van de overeenkomst moet afleiden, waarbij de betreffende overeenkomst slechts in haar geheel nietig is wanneer die onderdelen niet van de overeenkomst zelf kunnen worden losgemaakt. |
| --- | --- |

2)

Artikel 101 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat voor zover een verzoekende partij erin slaagt het bestaan aan te tonen van een inbreuk op dat artikel die het voorwerp is van haar uit hoofde van artikel 101, lid 2, VWEU ingestelde vordering tot nietigverklaring en van haar schadevordering wegens die inbreuk, de nationale rechter daaruit alle consequenties moet trekken en hieruit met name, uit hoofde van artikel 101, lid 2, VWEU, de nietigheid van rechtswege van de met artikel 101, lid 1, VWEU onverenigbare bedingen van de overeenkomst moet afleiden, waarbij de betreffende overeenkomst slechts in haar geheel nietig is wanneer die onderdelen niet van de overeenkomst zelf kunnen worden losgemaakt.

---

(1)  PB C 189 van 17.5.2021.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/3 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/3

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 april 2023 — Europees Parlement/ Europese Commissie

(Zaak C-144/21) (1)

(Beroep tot nietigverklaring - Uitvoeringsbesluit C(2020) 8797 - Autorisatie voor bepaalde vormen van gebruik van chroomtrioxide - Verordening (EG) nr. 1907/2006 - Registratie en beoordeling van en autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen - Artikel 60 - Verlening van autorisaties - Verplichting om aan te tonen dat de sociaaleconomische voordelen zwaarder wegen dan het risico voor de gezondheid van de mens of voor het milieu van het gebruik van de stof en er geen geschikte alternatieve stoffen of technieken zijn - Artikel 62 - Autorisatieaanvragen - Artikel 64 - Procedure voor de vaststelling van autorisatiebesluiten)

(2023/C 205/03)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: C. Ionescu Dima, M. Menegatti en L. Visaggio, gemachtigden)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lindenthal en K. Mifsud-Bonnici, gemachtigden)

Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers W. Broere, M. Heikkilä en T. Zbihlej, gemachtigden)

Dictum

| 1. | Artikel 1, leden 1 en 5, alsmede de artikelen 2 tot en met 5, 7, 9 en 10 van uitvoeringsbesluit C(2020) 8797 van de Commissie van 18 december 2020 tot gedeeltelijke verlening van een autorisatie voor bepaalde vormen van gebruik van chroomtrioxide krachtens verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad (Chemservice GmbH e.a.), worden nietig verklaard voor zover deze artikelen betrekking hebben op de autorisaties voor de gebruikscategorieën 2, 4 en 5 en voor gebruikscategorie 1 in verband met de formulering van mengsels voor de toepassingen 2, 4 en 5. |
| --- | --- |

1.

Artikel 1, leden 1 en 5, alsmede de artikelen 2 tot en met 5, 7, 9 en 10 van uitvoeringsbesluit C(2020) 8797 van de Commissie van 18 december 2020 tot gedeeltelijke verlening van een autorisatie voor bepaalde vormen van gebruik van chroomtrioxide krachtens verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad (Chemservice GmbH e.a.), worden nietig verklaard voor zover deze artikelen betrekking hebben op de autorisaties voor de gebruikscategorieën 2, 4 en 5 en voor gebruikscategorie 1 in verband met de formulering van mengsels voor de toepassingen 2, 4 en 5.

| 2. | De gevolgen van uitvoeringsbesluit C(2020) 8797 worden gehandhaafd gedurende een periode van ten hoogste één jaar na de datum van uitspraak van dit arrest. |
| --- | --- |

2.

De gevolgen van uitvoeringsbesluit C(2020) 8797 worden gehandhaafd gedurende een periode van ten hoogste één jaar na de datum van uitspraak van dit arrest.

| 3. | De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

3.

De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 163 van 3.5.2021.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/3 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/3

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal de première instance de Liège — België) — Procedure ingeleid door Starkinvest SRL

(Zaak C-291/21 (1), Starkinvest)

(Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EU) nr. 655/2014 - Procedure voor een Europees bevel tot conservatoir beslag op bankrekeningen - Voorwaarden voor de uitvaardiging van een dergelijk bevel - Artikel 4 - Begrip “rechterlijke beslissing” - Artikel 7 - Begrip “rechterlijke beslissing op grond waarvan de schuldenaar de vordering moet voldoen” - Rechterlijke beslissing waarbij een schuldenaar wordt veroordeeld tot betaling van een dwangsom bij niet-naleving van een bevel tot staking - Verordening (EU) nr. 1215/2012 - Artikel 55 - Werkingssfeer)

(2023/C 205/04)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal de première instance de Liège

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Starkinvest SRL

Dictum

Artikel 7, lid 2, van verordening (EU) nr. 655/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 tot vaststelling van een procedure betreffende het Europees bevel tot conservatoir beslag op bankrekeningen om de grensoverschrijdende inning van schuldvorderingen in burgerlijke en handelszaken te vergemakkelijken

moet aldus worden uitgelegd dat

een rechterlijke beslissing waarbij een schuldenaar wordt veroordeeld tot betaling van een dwangsom bij niet-naleving in de toekomst van een bevel tot staking en waarin het bedrag van die dwangsom dus niet definitief wordt vastgesteld, geen rechterlijke beslissing is op grond waarvan de schuldenaar de vordering moet voldoen in de zin van die bepaling, zodat de schuldeiser die om een Europees bevel tot conservatoir beslag op bankrekeningen verzoekt, niet is vrijgesteld van de verplichting om voldoende bewijs over te leggen teneinde de rechter bij wie het verzoek om dat bevel is ingediend ervan te overtuigen dat zijn vordering tegen de schuldenaar waarschijnlijk gegrond wordt verklaard.

---

(1)  PB C 278 van 12.7.2021.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/4 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/4

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék — Hongarije) — DIGI Communications NV / Nemzeti Média- és Hírközlési Hatóság Hivatala

(Zaak C-329/21 (1), DIGI Communications)

(Prejudiciële verwijzing - Telecommunicatie - Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten - Richtlijn 2002/21/EG (kaderrichtlijn) - Artikel 4, lid 1 - Richtlijn 2002/20/EG (machtigingsrichtlijn) - Artikel 7 - Toewijzing van gebruiksrechten voor frequenties - Veilingprocedure - Holding die in de betrokken lidstaat niet als aanbieder van elektronischecommunicatiediensten is geregistreerd - Uitsluiting van de toewijzingsprocedure - Recht om beroep in te stellen tegen het toewijzingsbesluit)

(2023/C 205/05)

Procestaal: Hongaars

Verwijzende rechter

Fővárosi Törvényszék

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: DIGI Communications NV

Verwerende partij: Nemzeti Média- és Hírközlési Hatóság Hivatala

in tegenwoordigheid van: Magyar Telekom Nyrt.

Dictum

| 1) | Artikel 7 van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009,
  moet aldus worden uitgelegd dat






  — | een selectieprocedure voor de toewijzing van gebruiksrechten voor frequenties en het toewijzingsbesluit waartoe deze procedure leidt, tot doel hebben een daadwerkelijke en onverstoorde mededinging te bevorderen en te ontwikkelen onder eerbiediging van het beginsel van gelijke behandeling en het evenredigheidsbeginsel; |
| --- | --- | --- |

1)

Artikel 7 van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009,

moet aldus worden uitgelegd dat

—

een selectieprocedure voor de toewijzing van gebruiksrechten voor frequenties en het toewijzingsbesluit waartoe deze procedure leidt, tot doel hebben een daadwerkelijke en onverstoorde mededinging te bevorderen en te ontwikkelen onder eerbiediging van het beginsel van gelijke behandeling en het evenredigheidsbeginsel;

| — | het feit dat een dergelijke procedure een fase omvat waarin wordt onderzocht of eventuele aanvragen tot deelname stroken met het desbetreffende bestek, niet in strijd is met dit doel, mits die procedure in haar geheel beschouwd in overeenstemming is met de vereisten en voorwaarden van dat artikel 7. |
| --- | --- |

—

het feit dat een dergelijke procedure een fase omvat waarin wordt onderzocht of eventuele aanvragen tot deelname stroken met het desbetreffende bestek, niet in strijd is met dit doel, mits die procedure in haar geheel beschouwd in overeenstemming is met de vereisten en voorwaarden van dat artikel 7.

| 2) | Artikel 4, lid 1, van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, gelezen in samenhang met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie,
  moet aldus worden uitgelegd dat het een recht van beroep verleent aan een onderneming






  — | die een aanvraag tot deelname aan een veilingprocedure in de sector elektronische communicatie heeft ingediend, welke procedure wordt gevoerd door de nationale regelgevende instantie van een andere lidstaat dan die waar deze onderneming is gevestigd en haar activiteiten uitvoert; |
| --- | --- | --- |

2)

Artikel 4, lid 1, van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, gelezen in samenhang met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie,

moet aldus worden uitgelegd dat het een recht van beroep verleent aan een onderneming

—

die een aanvraag tot deelname aan een veilingprocedure in de sector elektronische communicatie heeft ingediend, welke procedure wordt gevoerd door de nationale regelgevende instantie van een andere lidstaat dan die waar deze onderneming is gevestigd en haar activiteiten uitvoert;

| — | die zelf geen elektronischecommunicatiediensten aanbiedt op de markt van de lidstaat waarop deze procedure betrekking heeft, maar voldoet aan de objectieve voorwaarden die in die lidstaat gelden voor de algemene machtiging als bedoeld in artikel 3, lid 2, van richtlijn 2002/20, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, ongeacht of zij in voorkomend geval zeggenschap uitoefent over een andere onderneming die op die markt aanwezig is, en |
| --- | --- |

—

die zelf geen elektronischecommunicatiediensten aanbiedt op de markt van de lidstaat waarop deze procedure betrekking heeft, maar voldoet aan de objectieve voorwaarden die in die lidstaat gelden voor de algemene machtiging als bedoeld in artikel 3, lid 2, van richtlijn 2002/20, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, ongeacht of zij in voorkomend geval zeggenschap uitoefent over een andere onderneming die op die markt aanwezig is, en

| — | ten aanzien waarvan de nationale regelgevende instantie bij besluit heeft geweigerd haar aanvraag tot deelname aan die procedure te registreren op grond dat zij niet voldoet aan de gestelde voorwaarden, welk besluit definitief is geworden na een rechterlijke beslissing houdende verwerping van het beroep tegen dat besluit,
  teneinde op te komen tegen het latere besluit van die nationale regelgevende instantie tot gunning aan derden van de opdracht waarop de veilingprocedure betrekking had, mits het door deze onderneming ingestelde beroep geen afbreuk doet aan het gezag van gewijsde van die rechterlijke beslissing. |
| --- | --- |

—

ten aanzien waarvan de nationale regelgevende instantie bij besluit heeft geweigerd haar aanvraag tot deelname aan die procedure te registreren op grond dat zij niet voldoet aan de gestelde voorwaarden, welk besluit definitief is geworden na een rechterlijke beslissing houdende verwerping van het beroep tegen dat besluit,

teneinde op te komen tegen het latere besluit van die nationale regelgevende instantie tot gunning aan derden van de opdracht waarop de veilingprocedure betrekking had, mits het door deze onderneming ingestelde beroep geen afbreuk doet aan het gezag van gewijsde van die rechterlijke beslissing.

---

(1)  PB C 357 van 6.9.2021.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/5 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/5

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 20 april 2023 — Raad van de Europese Unie / Aisha Muammer Mohamed El-Qaddafi

(Zaak C-413/21 P) (1)

(Hogere voorziening - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië - Lijst van personen en entiteiten waarvoor de bevriezing van tegoeden en economische middelen geldt - Lijst van personen voor wie beperkingen van binnenkomst op en doorreis via het grondgebied van de Europese Unie gelden - Handhaving van de naam van Aisha Muammer Mohamed El-Qaddafi op deze lijsten - Voldoende solide feitelijke grondslag - Motiveringsplicht)

(2023/C 205/06)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirant: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en V. Piessevaux, gemachtigden)

Andere partij in de procedure: Aisha Muammer Mohamed El-Qaddafi (vertegenwoordiger: S. Bafadhel, barrister)

Interveniënte aan de zijde van rekwirant: Franse Republiek (vertegenwoordigers: J.-L. Carré, A.-L. Desjonquères en W. Zemamta, gemachtigden)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Aisha Muammer Mohamed El-Qaddafi. |
| --- | --- |

2)

De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Aisha Muammer Mohamed El-Qaddafi.

| 3) | De Republiek Frankrijk draagt haar eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

De Republiek Frankrijk draagt haar eigen kosten.

---

(1)  PB C 382 van 20.9.2021

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/6 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/6

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — EEW Energy from Waste Großräschen GmbH / MNG Mitteldeutsche Netzgesellschaft Strom GmbH

(Zaak C-580/21 (1), EEW Energy from Waste)

(Prejudiciële verwijzing - Milieu - Richtlijn 2009/28/EG - Bevordering van energie uit hernieuwbare energiebronnen - Artikel 16, lid 2, onder c) - Toegang tot de transmissie- en distributienetwerken - Toegang bij voorrang voor elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen - Productie uit zowel hernieuwbare als conventionele energiebronnen)

(2023/C 205/07)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: EEW Energy from Waste Großräschen GmbH

Verwerende partij: MNG Mitteldeutsche Netzgesellschaft Strom GmbH

in tegenwoordigheid van: 50 Hertz Transmission GmbH

Dictum

| 1) | Artikel 16, lid 2, onder c), van richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van richtlijn 2001/77/EG en richtlijn 2003/30/EG,
  moet aldus worden uitgelegd dat
  de voorrang bij de toegang tot het elektriciteitsnet die wordt verleend aan elektriciteitsopwekkingsinstallaties die gebruikmaken van hernieuwbare energiebronnen, niet alleen moet worden verleend aan installaties die elektriciteit uitsluitend uit hernieuwbare energiebronnen opwekken maar ook aan installaties die elektriciteit uit zowel hernieuwbare als conventionele energiebronnen opwekken. |
| --- | --- |

1)

Artikel 16, lid 2, onder c), van richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van richtlijn 2001/77/EG en richtlijn 2003/30/EG,

moet aldus worden uitgelegd dat

de voorrang bij de toegang tot het elektriciteitsnet die wordt verleend aan elektriciteitsopwekkingsinstallaties die gebruikmaken van hernieuwbare energiebronnen, niet alleen moet worden verleend aan installaties die elektriciteit uitsluitend uit hernieuwbare energiebronnen opwekken maar ook aan installaties die elektriciteit uit zowel hernieuwbare als conventionele energiebronnen opwekken.

| 2) | Artikel 16, lid 2, onder c), van richtlijn 2009/28
  moet aldus worden uitgelegd dat
  een installatie die elektriciteit opwekt uit zowel hernieuwbare als conventionele energiebronnen, enkel voor het aandeel elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen voorrang geniet bij de toegang tot het net. Het is aan de lidstaten om de voorwaarden voor de toepassing van deze voorrang bij de toegang vast te stellen door transparante en niet-discriminerende criteria vast te stellen die het mogelijk maken om een rangorde te bepalen naargelang van de omvang van het aandeel hernieuwbare energiebronnen waarvan elke elektriciteitsopwekkingsinstallatie gebruikmaakt, rekening houdend met de voorschriften inzake de instandhouding van de betrouwbaarheid en veiligheid van het net. |
| --- | --- |

2)

Artikel 16, lid 2, onder c), van richtlijn 2009/28

moet aldus worden uitgelegd dat

een installatie die elektriciteit opwekt uit zowel hernieuwbare als conventionele energiebronnen, enkel voor het aandeel elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen voorrang geniet bij de toegang tot het net. Het is aan de lidstaten om de voorwaarden voor de toepassing van deze voorrang bij de toegang vast te stellen door transparante en niet-discriminerende criteria vast te stellen die het mogelijk maken om een rangorde te bepalen naargelang van de omvang van het aandeel hernieuwbare energiebronnen waarvan elke elektriciteitsopwekkingsinstallatie gebruikmaakt, rekening houdend met de voorschriften inzake de instandhouding van de betrouwbaarheid en veiligheid van het net.

---

(1)  PB C 502 van 13.12.2021.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/7 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/7

---

Arrest van het Hof (Negende kamer) van 20 april 2023 — Europese Commissie / Republiek Polen

(Zaak C-602/21) (1)

(Niet-nakoming - Richtlijn 2002/49/EG - Evaluatie en beheersing van omgevingslawaai - Voorkoming van geluidshinder - Belangrijke wegen en spoorwegen - Artikel 8, leden 1 en 2 - Niet-conforme of niet-bestaande actieplannen - Artikel 10, lid 2 - Bijlage VI - Niet-bestaande samenvattingen van actieplannen)

(2023/C 205/08)

Procestaal: Pools

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Milanowska, M. Noll-Ehlers en M. Rynkowski, gemachtigden)

Verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde)

Dictum

| 1) | De Republiek Polen is de krachtens artikel 8, leden 1 en 2, bijlage V, punt 1, negende streepje en artikel 10, lid 2, van richtlijn 2002/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai, gelezen in samenhang met bijlage VI bij die richtlijn, op haar rustende verplichtingen niet nagekomen






  — | door niet binnen de door die richtlijn gestelde termijnen actieplannen vast te stellen voor de gebieden waarin de grenswaarden niet zijn overschreden; |
| --- | --- | --- |

1)

De Republiek Polen is de krachtens artikel 8, leden 1 en 2, bijlage V, punt 1, negende streepje en artikel 10, lid 2, van richtlijn 2002/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai, gelezen in samenhang met bijlage VI bij die richtlijn, op haar rustende verplichtingen niet nagekomen

—

door niet binnen de door die richtlijn gestelde termijnen actieplannen vast te stellen voor de gebieden waarin de grenswaarden niet zijn overschreden;

| — | door niet te bepalen dat de actieplannen de voor de komende vijf jaar geplande acties voor de instandhouding van stille gebieden omvatten; |
| --- | --- |

—

door niet te bepalen dat de actieplannen de voor de komende vijf jaar geplande acties voor de instandhouding van stille gebieden omvatten;

| — | door geen actieplannen op te stellen voor de 13 belangrijke spoorwegen en 247 belangrijke wegen die in bijlage A bij dit arrest zijn opgenomen, en |
| --- | --- |

—

door geen actieplannen op te stellen voor de 13 belangrijke spoorwegen en 247 belangrijke wegen die in bijlage A bij dit arrest zijn opgenomen, en

| — | door geen samenvattingen van actieplannen in te dienen voor die 13 belangrijke spoorwegen en 16 belangrijke wegen die in bijlage B bij dit arrest zijn opgenomen. |
| --- | --- |

—

door geen samenvattingen van actieplannen in te dienen voor die 13 belangrijke spoorwegen en 16 belangrijke wegen die in bijlage B bij dit arrest zijn opgenomen.

| 2) | De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 490 van 6.12.2021.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/8 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/8

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — FW, CE

(Zaak C-650/21 (1), Landespolizeidirektion Niederösterreich en Finanzamt Österreich)

(Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Richtlijn 2000/78/EG - Verbod op discriminatie op grond van leeftijd - Bezoldiging van ambtenaren - Vorige nationale regeling die als discriminerend is aangemerkt - Indeling in een nieuw bezoldigingsstelsel onder verwijzing naar de anciënniteit die volgens een vorig bezoldigingsstelsel werd vastgesteld - Correctie van die anciënniteit door vaststelling van een referentiepeildatum - Discriminerend karakter van de nieuwe indeling - Regel die veeleer nadelig uitvalt voor oudere ambtenaren)

(2023/C 205/09)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: FW, CE

in tegenwoordigheid van: Landespolizeidirektion Niederösterreich, Finanzamt Österreich

Dictum

| 1) | De artikelen 1, 2 en 6 van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, gelezen in samenhang met artikel 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie,
  moeten aldus worden uitgelegd dat
  zij zich verzetten tegen een nationale regeling waarbij een ambtenaar wordt ingedeeld op basis van zijn salarisanciënniteit in een oud bezoldigingsstelsel dat als discriminerend is aangemerkt omdat in dit stelsel bij de bepaling van die anciënniteit enkel rekening kon worden gehouden met in aanmerking komende tijdvakken van vóór de indienstneming van de ambtenaar die na de leeftijd van 18 jaar waren vervuld en niet met die welke vóór die leeftijd waren vervuld, wanneer die regeling bepaalt dat een correctie van de in aanmerking komende tijdvakken die de ambtenaar vóór zijn indienstneming heeft vervuld, zoals die tijdvakken aanvankelijk zijn berekend, wordt doorgevoerd door een referentiepeildatum vast te stellen, waarbij voortaan voor de vaststelling van voormelde anciënniteit rekening wordt gehouden met de in aanmerking komende tijdvakken van vóór de indienstneming die de ambtenaar vóór zijn 18e verjaardag heeft vervuld, met dien verstande dat, wat betreft de na de 18e verjaardag vervulde tijdvakken, enkel rekening wordt gehouden met de voor de helft in aanmerking te nemen “andere tijdvakken” en dat deze “andere tijdvakken” weliswaar van drie tot zeven jaar worden verhoogd maar enkel in aanmerking worden genomen voor zover zij langer duren dan vier jaar. |
| --- | --- |

1)

De artikelen 1, 2 en 6 van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, gelezen in samenhang met artikel 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie,

moeten aldus worden uitgelegd dat

zij zich verzetten tegen een nationale regeling waarbij een ambtenaar wordt ingedeeld op basis van zijn salarisanciënniteit in een oud bezoldigingsstelsel dat als discriminerend is aangemerkt omdat in dit stelsel bij de bepaling van die anciënniteit enkel rekening kon worden gehouden met in aanmerking komende tijdvakken van vóór de indienstneming van de ambtenaar die na de leeftijd van 18 jaar waren vervuld en niet met die welke vóór die leeftijd waren vervuld, wanneer die regeling bepaalt dat een correctie van de in aanmerking komende tijdvakken die de ambtenaar vóór zijn indienstneming heeft vervuld, zoals die tijdvakken aanvankelijk zijn berekend, wordt doorgevoerd door een referentiepeildatum vast te stellen, waarbij voortaan voor de vaststelling van voormelde anciënniteit rekening wordt gehouden met de in aanmerking komende tijdvakken van vóór de indienstneming die de ambtenaar vóór zijn 18e verjaardag heeft vervuld, met dien verstande dat, wat betreft de na de 18e verjaardag vervulde tijdvakken, enkel rekening wordt gehouden met de voor de helft in aanmerking te nemen “andere tijdvakken” en dat deze “andere tijdvakken” weliswaar van drie tot zeven jaar worden verhoogd maar enkel in aanmerking worden genomen voor zover zij langer duren dan vier jaar.

| 2) | Het in artikel 20 van het Handvest van de grondrechten neergelegde gelijkheidsbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel
  moeten aldus worden uitgelegd dat
  zij zich verzetten tegen een nationale regeling die ten aanzien van ambtenaren voor wie een procedure voor het opnieuw vaststellen van hun positie in de salarisschaal hangende was op de datum van bekendmaking van een wetswijziging met betrekking tot het bezoldigingsstelsel dat die schaal bevatte, bepaalt dat de bezoldigingen worden herberekend overeenkomstig de nieuwe bepalingen inzake de referentiepeildatum, die nieuwe beperkingen stellen aan de maximumduur van de in aanmerking komende tijdvakken, zodat een met de artikelen 1, 2 en 6 van richtlijn 2000/78 juncto artikel 21 van het Handvest van de grondrechten strijdige discriminatie op grond van leeftijd niet wordt weggewerkt, terwijl een dergelijke berekening niet plaatsvindt voor ambtenaren ten aanzien van wie een eerder ingeleide procedure met hetzelfde voorwerp reeds is afgesloten met een onherroepelijke beslissing die berust op een peildatum die gunstiger is vastgesteld op grond van het oude bezoldigingsstelsel, waarvan de bepalingen door de nationale rechter als discriminerend zijn aangemerkt en bijgevolg buiten toepassing zijn gelaten met directe toepassing van het Unierechtelijke gelijkheidsbeginsel. |
| --- | --- |

2)

Het in artikel 20 van het Handvest van de grondrechten neergelegde gelijkheidsbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel

moeten aldus worden uitgelegd dat

zij zich verzetten tegen een nationale regeling die ten aanzien van ambtenaren voor wie een procedure voor het opnieuw vaststellen van hun positie in de salarisschaal hangende was op de datum van bekendmaking van een wetswijziging met betrekking tot het bezoldigingsstelsel dat die schaal bevatte, bepaalt dat de bezoldigingen worden herberekend overeenkomstig de nieuwe bepalingen inzake de referentiepeildatum, die nieuwe beperkingen stellen aan de maximumduur van de in aanmerking komende tijdvakken, zodat een met de artikelen 1, 2 en 6 van richtlijn 2000/78 juncto artikel 21 van het Handvest van de grondrechten strijdige discriminatie op grond van leeftijd niet wordt weggewerkt, terwijl een dergelijke berekening niet plaatsvindt voor ambtenaren ten aanzien van wie een eerder ingeleide procedure met hetzelfde voorwerp reeds is afgesloten met een onherroepelijke beslissing die berust op een peildatum die gunstiger is vastgesteld op grond van het oude bezoldigingsstelsel, waarvan de bepalingen door de nationale rechter als discriminerend zijn aangemerkt en bijgevolg buiten toepassing zijn gelaten met directe toepassing van het Unierechtelijke gelijkheidsbeginsel.

| 3) | De artikelen 1, 2 en 6 van richtlijn 2000/78, gelezen in samenhang met artikel 21 van het Handvest van de grondrechten,
  moeten aldus worden uitgelegd dat
  zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling op grond waarvan tijdvakken die als leerling zijn vervuld bij een binnenlands territoriaal publiekrechtelijk lichaam, bij de vaststelling van de referentiepeildatum alleen volledig in aanmerking worden genomen indien de overheid de betrokken ambtenaar na een bepaalde datum in dienst heeft genomen, terwijl deze tijdvakken slechts voor de helft in aanmerking worden genomen — doordat er een forfaitaire aftrek op wordt toegepast — indien de overheid de betrokken ambtenaar vóór die datum in dienst heeft genomen. |
| --- | --- |

3)

De artikelen 1, 2 en 6 van richtlijn 2000/78, gelezen in samenhang met artikel 21 van het Handvest van de grondrechten,

moeten aldus worden uitgelegd dat

zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling op grond waarvan tijdvakken die als leerling zijn vervuld bij een binnenlands territoriaal publiekrechtelijk lichaam, bij de vaststelling van de referentiepeildatum alleen volledig in aanmerking worden genomen indien de overheid de betrokken ambtenaar na een bepaalde datum in dienst heeft genomen, terwijl deze tijdvakken slechts voor de helft in aanmerking worden genomen — doordat er een forfaitaire aftrek op wordt toegepast — indien de overheid de betrokken ambtenaar vóór die datum in dienst heeft genomen.

---

(1)  PB C 73 van 14.2.2022.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/9 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/9

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — “Brink’s Lithuania” UAB / Lietuvos bankas

(Zaak C-772/21 (1), Brink's Lithuania)

(Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de euro tegen valsemunterij - Verordening (EG) nr. 1338/2001 - Artikel 6, lid 1 - Betalingsdienstaanbieders die deelnemen aan de behandeling en verstrekking aan het publiek van bankbiljetten - Besluit ECB/2010/14 - Artikel 6, lid 2 - Detectie van niet-geschikte eurobankbiljetten - Geautomatiseerde geschiktheidscontrole van bankbiljetten - Op de website van de Europese Centrale Bank (ECB) bekendgemaakte en van tijd tot tijd gewijzigde minimumnormen - Personele werkingssfeer - Omvang van de verplichtingen van geldverwerkers - Bindende kracht - Rechtzekerheidsbeginsel)

(2023/C 205/10)

Procestaal: Litouws

Verwijzende rechter

Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij:“Brink’s Lithuania” UAB

Verwerende partij: Lietuvos bankas

Dictum

| 1) | Artikel 6, lid 2, van besluit ECB/2010/14 van de Europese Centrale Bank van 16 september 2010 inzake echtheids- en geschiktheidscontroles en het opnieuw in omloop brengen van eurobankbiljetten, zoals gewijzigd bij besluit ECB/2012/19 van de Europese Centrale Bank van 7 september 2012,
  moet aldus worden uitgelegd dat
  de in die bepaling bedoelde minimumnormen niet van toepassing zijn op geldverwerkers wanneer zij geautomatiseerde geschiktheidscontroles van eurobankbiljetten uitvoeren.
  Artikel 3, lid 1, en artikel 10, lid 1, van besluit ECB/2010/14, zoals gewijzigd, gelezen in samenhang met artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 1338/2001 van de Raad van 28 juni 2001 tot vaststelling van maatregelen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 44/2009 van de Raad van 18 december 2008,
  moeten echter aldus worden uitgelegd dat
  geldverwerkers de nodige maatregelen moeten nemen om een situatie te verhelpen waarin bij een inspectie door een nationale centrale bank van een lidstaat waarvan de euro de munteenheid is, wordt vastgesteld dat hun bankbiljettensorteermachines niet in staat zijn om de ongeschiktheid van eurobankbiljetten te detecteren zonder het tolerantieniveau van 5 % te overschrijden. |
| --- | --- |

1)

Artikel 6, lid 2, van besluit ECB/2010/14 van de Europese Centrale Bank van 16 september 2010 inzake echtheids- en geschiktheidscontroles en het opnieuw in omloop brengen van eurobankbiljetten, zoals gewijzigd bij besluit ECB/2012/19 van de Europese Centrale Bank van 7 september 2012,

moet aldus worden uitgelegd dat

de in die bepaling bedoelde minimumnormen niet van toepassing zijn op geldverwerkers wanneer zij geautomatiseerde geschiktheidscontroles van eurobankbiljetten uitvoeren.

Artikel 3, lid 1, en artikel 10, lid 1, van besluit ECB/2010/14, zoals gewijzigd, gelezen in samenhang met artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 1338/2001 van de Raad van 28 juni 2001 tot vaststelling van maatregelen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 44/2009 van de Raad van 18 december 2008,

moeten echter aldus worden uitgelegd dat

geldverwerkers de nodige maatregelen moeten nemen om een situatie te verhelpen waarin bij een inspectie door een nationale centrale bank van een lidstaat waarvan de euro de munteenheid is, wordt vastgesteld dat hun bankbiljettensorteermachines niet in staat zijn om de ongeschiktheid van eurobankbiljetten te detecteren zonder het tolerantieniveau van 5 % te overschrijden.

| 2) | Artikel 6, lid 2, van besluit ECB/2010/14, zoals gewijzigd door besluit ECB/2012/19, gelezen in samenhang met artikel 3, lid 5, van besluit ECB 2010/14, zoals gewijzigd,
  moet aldus worden uitgelegd dat
  het eraan in de weg staat dat een lidstaat geldverwerkers verplicht om de in dat artikel 6, lid 2, bedoelde minimumnormen van de Europese Centrale Bank in acht te nemen wanneer zij geautomatiseerde geschiktheidscontroles van eurobankbiljetten uitvoeren. |
| --- | --- |

2)

Artikel 6, lid 2, van besluit ECB/2010/14, zoals gewijzigd door besluit ECB/2012/19, gelezen in samenhang met artikel 3, lid 5, van besluit ECB 2010/14, zoals gewijzigd,

moet aldus worden uitgelegd dat

het eraan in de weg staat dat een lidstaat geldverwerkers verplicht om de in dat artikel 6, lid 2, bedoelde minimumnormen van de Europese Centrale Bank in acht te nemen wanneer zij geautomatiseerde geschiktheidscontroles van eurobankbiljetten uitvoeren.

---

(1)  PB C 95 van 28.2.2022.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/10 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/10

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bucureşti — Roemenië) — Blue Air Aviation SA/ UCMR — ADA Asociaţia pentru Drepturi de Autor a Compozitorilor (C-775/21) en Uniunea Producătorilor de Fonograme din România (UPFR) / Societatea Naţională de Transport Feroviar de Călători (SNTFC) “CFR Călători”» SA (C-826/21)

(Gevoegde zaken C-775/21 en C-826/21 (1), Blue Air Aviation e.a.)

(Prejudiciële verwijzing - Intellectuele eigendom - Auteursrecht en naburige rechten - Richtlijn 2001/29/EG - Artikel 3, lid 1 - Mededeling aan het publiek - Begrip - Uitzenden van achtergrondmuziek - Richtlijn 2006/115/EG - Artikel 8, lid 2 - Billijke vergoeding - Enkele beschikbaarstelling van materiële faciliteiten - Geluidsinstallaties in treinen en vliegtuigen - Vermoeden van mededeling aan het publiek)

(2023/C 205/11)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Bucureşti

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Blue Air Aviation SA (C-775/21), Uniunea Producătorilor de Fonograme din România (UPFR) (C-826/21)

Verwerende partijen: UCMR — ADA Asociaţia pentru Drepturi de Autor a Compozitorilor (C-775/21), Societatea Naţională de Transport Feroviar de Călători (SNTFC) “CFR Călători” SA (C-826/21)

Dictum

| 1) | Artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij moet aldus worden uitgelegd dat de uitzending van een muziekwerk als achtergrondmuziek in een vervoermiddel voor passagiers een mededeling aan het publiek in de zin van deze bepaling is. |
| --- | --- |

1)

Artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij moet aldus worden uitgelegd dat de uitzending van een muziekwerk als achtergrondmuziek in een vervoermiddel voor passagiers een mededeling aan het publiek in de zin van deze bepaling is.

| 2) | Artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29 en artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom moeten aldus worden uitgelegd dat het plaatsen aan boord van een vervoermiddel van een geluidsinstallatie en in voorkomend geval software waarmee achtergrondmuziek kan worden uitgezonden, geen mededeling aan het publiek vormt in de zin van deze bepalingen. |
| --- | --- |

2)

Artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29 en artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom moeten aldus worden uitgelegd dat het plaatsen aan boord van een vervoermiddel van een geluidsinstallatie en in voorkomend geval software waarmee achtergrondmuziek kan worden uitgezonden, geen mededeling aan het publiek vormt in de zin van deze bepalingen.

| 3) | Artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115 moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als uitgelegd door de nationale rechterlijke instanties, die een weerlegbaar vermoeden instelt dat er muziekwerken aan het publiek worden meegedeeld indien er in een vervoermiddel een geluidsinstallatie aanwezig is. |
| --- | --- |

3)

Artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115 moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als uitgelegd door de nationale rechterlijke instanties, die een weerlegbaar vermoeden instelt dat er muziekwerken aan het publiek worden meegedeeld indien er in een vervoermiddel een geluidsinstallatie aanwezig is.

---

(1)  PB C 191 van 10.5.2022.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/11 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/11

---

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 20 april 2023 — Amazon.com, Inc., Amazon Services Europe Sàrl, Amazon EU Sàrl, Amazon Europe Core Sàrl/Europese Commissie

(Zaak C-815/21 P) (1)

(Hogere voorziening - Mededinging - Artikel 102 VWEU - Misbruik van machtspositie - Onlineverkoop - Verordening (EG) nr. 773/2004 - Artikel 2, lid 1 - Besluit van de Europese Commissie om een onderzoek te openen - Territoriale reikwijdte van het onderzoek - Italië daarvan uitgesloten - Verdeling van bevoegdheden tussen de Commissie en de mededingingsautoriteiten van de lidstaten - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Artikel 11, lid 6 - Bevoegdheidsverlies van de mededingingsautoriteiten van de lidstaten - Bescherming tegen parallel door de mededingingsautoriteiten van de lidstaten en de Commissie gevoerde procedures - Beroep tot nietigverklaring - Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld - Handeling die geen rechtsgevolgen heeft ten aanzien van derden - Voorbereidende handeling - Niet-ontvankelijkheid)

(2023/C 205/12)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirantes: Amazon.com Inc., Amazon Services Europe Sàrl, Amazon EU Sàrl, Amazon Europe Core Sàrl (vertegenwoordigers: A. Komninos, dikigoros, en G. Tantulli, abogado)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Ernst, T. Franchoo, G. Meessen en C. Sjödin, gemachtigden)

Interveniënte aan de zijde van de andere partij in de procedure: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato (vertegenwoordiger: P. Gentili, avvocato dello Stato)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | Amazon.com Inc., Amazon Services Europe Sàrl, Amazon EU Sàrl en Amazon Europe Core Sàrl dragen hun eigen kosten en de kosten van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

Amazon.com Inc., Amazon Services Europe Sàrl, Amazon EU Sàrl en Amazon Europe Core Sàrl dragen hun eigen kosten en de kosten van de Europese Commissie.

| 3) | De Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato (mededingings- en marktautoriteit, Italië) draagt haar eigen kosten in verband met de hogere voorziening. |
| --- | --- |

3)

De Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato (mededingings- en marktautoriteit, Italië) draagt haar eigen kosten in verband met de hogere voorziening.

---

(1)  PB C 84 van 21.2.2022.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/12 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/12

---

Arrest van het Hof (Negende kamer) van 27 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie — Roemenië) — Banca A/Agenţia Naţională de Administrare Fiscală (ANAF), Preşedintele ANAF

[Zaak C-827/21 (1), Banca A (Toepassing van de fusierichtlijn in een interne situatie)]

(Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2009/133/EG - Artikel 7 - Fusie door overneming - Zuiver interne verrichting - Voorrang van het Unierecht buiten de werkingssfeer van het Unierecht - Ontbreken daarvan - Uitlegging van Unierecht buiten de werkingssfeer ervan - Bevoegdheid van het Hof om prejudiciële vragen te beantwoorden - Voorwaarde - Unierecht dat door het nationale recht rechtstreeks en onvoorwaardelijk toepasselijk wordt verklaard)

(2023/C 205/13)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Banca A

Verwerende partijen: Agenţia Naţională de Administrare Fiscală (ANAF), Preşedintele ANAF

Dictum

| 1) | Het Unierecht verplicht een nationale rechter niet om een bepaling van nationaal recht die van toepassing is op een puur interne fusie van twee ondernemingen die beide hun zetel in dezelfde lidstaat hebben, uit te leggen conform richtlijn 2009/133/EG van de Raad van 19 oktober 2009 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, gedeeltelijke splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten en voor de verplaatsing van de statutaire zetel van een SE of een SCE van een lidstaat naar een andere lidstaat, wanneer deze verrichting niet binnen de werkingssfeer van deze richtlijn valt. |
| --- | --- |

1)

Het Unierecht verplicht een nationale rechter niet om een bepaling van nationaal recht die van toepassing is op een puur interne fusie van twee ondernemingen die beide hun zetel in dezelfde lidstaat hebben, uit te leggen conform richtlijn 2009/133/EG van de Raad van 19 oktober 2009 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, gedeeltelijke splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten en voor de verplaatsing van de statutaire zetel van een SE of een SCE van een lidstaat naar een andere lidstaat, wanneer deze verrichting niet binnen de werkingssfeer van deze richtlijn valt.

| 2) | Het Hof is niet bevoegd om prejudiciële vragen betreffende de uitlegging van richtlijn 2009/133 te beantwoorden wanneer ten eerste de feiten van het hoofdgeding niet binnen de werkingssfeer van die richtlijn vallen en ten tweede het nationale recht die richtlijn niet rechtstreeks en onvoorwaardelijk van toepassing heeft verklaard op deze feiten. |
| --- | --- |

2)

Het Hof is niet bevoegd om prejudiciële vragen betreffende de uitlegging van richtlijn 2009/133 te beantwoorden wanneer ten eerste de feiten van het hoofdgeding niet binnen de werkingssfeer van die richtlijn vallen en ten tweede het nationale recht die richtlijn niet rechtstreeks en onvoorwaardelijk van toepassing heeft verklaard op deze feiten.

---

(1)  PB C 165 van 19.4.2022.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/12 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/12

---

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Oostenrijk) — BF / Versicherungsanstalt öffentlich Bediensteter, Eisenbahnen und Bergbau (BVAEB)

[Zaak C-52/22 (1), BVAEB (Aanpassing van ouderdomspensioenen)]

(Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Richtlijn 2000/78/EG - Verbod van discriminatie op grond van leeftijd - Artikel 2, lid 1 en lid 2, onder a) - Artikel 6, lid 1 - Ouderdomspensioen - Nationale regeling die voorziet in een geleidelijke afstemming van de pensioenregeling voor ambtenaren op de algemene pensioenregeling - Eerste aanpassing van het pensioenbedrag die voor een categorie ambtenaren eerder plaatsvindt dan voor een andere categorie ambtenaren - Rechtvaardigingsgronden)

(2023/C 205/14)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesverwaltungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: BF

Verwerende partij: Versicherungsanstalt öffentlich Bediensteter, Eisenbahnen und Bergbau (BVAEB)

Dictum

Artikel 2, lid 1 en lid 2, onder a) en b), en artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep

moeten aldus worden uitgelegd dat

zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling die, teneinde de pensioenregeling voor ambtenaren geleidelijk op de algemene pensioenregeling af te stemmen, bepaalt dat het bedrag van het ouderdomspensioen van een categorie ambtenaren voor het eerst wordt aangepast met ingang van het tweede kalenderjaar na het ontstaan van het recht op pensioen, terwijl die aanpassing voor een andere categorie ambtenaren plaatsvindt vanaf het eerste kalenderjaar na het ontstaan van dat recht.

---

(1)  PB C 158 van 11.4.2022.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/13 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/13

---

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 27 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Viagogo AG / Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

(Zaak C-70/22 (1), Viagogo)

(Prejudiciële verwijzing - Elektronische handel - Richtlijn 2000/31/EG - Artikel 1 - Toepassingsgebied - Artikel 2, onder c) - Begrip “gevestigde dienstverlener” - Artikel 3, lid 1 - Diensten van de informatiemaatschappij die worden verleend door een op het grondgebied van een lidstaat gevestigde dienstverlener - In de Zwitserse Bondsstaat gevestigde vennootschap - Niet-toepasselijkheid ratione personae - Artikel 56 VWEU - Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen - Toepassingsgebied - Verbod op beperkingen van grensoverschrijdende dienstverrichtingen van maximaal 90 dagen per kalenderjaar - Verrichten van diensten in Italië gedurende meer dan 90 dagen - Niet-toepasselijkheid ratione personae - Artikel 102 VWEU - Afwezigheid van aanwijzingen in de verwijzingsbeslissing waaruit een verband kan worden afgeleid tussen het hoofdgeding en een eventueel misbruik van machtspositie - Niet-ontvankelijkheid)

(2023/C 205/15)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Viagogo AG

Verwerende partijen: Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

In tegenwoordigheid van: Ticketone SpA

Dictum

Het bij beslissing van 27 januari 2022 ingediende verzoek van de Consiglio di Stato (hoogste bestuursrechter, Italië) om een prejudiciële beslissing is niet-ontvankelijk.

---

(1)  PB C 165 van 19.4.2022.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/14 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/14

---

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 27 april 2023 — HC/Europese Commissie

(Zaak C-102/22 P) (1)

(Hogere voorziening - Openbare dienst - Aanwerving - Algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/363/18 - Aankondiging van vergelijkend onderzoek - Beoordeling door de jury van de antwoorden op de test van de “talent screener” - Niet-toelating tot de volgende stap van het vergelijkend onderzoek - Regeling van het taalgebruik - Beperking van de keuze van de tweede taal van het vergelijkend onderzoek tot het Engels en het Frans - Exceptie van onwettigheid van de aankondiging van vergelijkend onderzoek - Niet-ontvankelijkheid)

(2023/C 205/16)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirant: HC (vertegenwoordigers: D. Rovetta en V. Villante, avvocati)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Brauhoff en T. Lilamand, gemachtigden)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | HC wordt, behalve in zijn eigen kosten, verwezen in de kosten van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

HC wordt, behalve in zijn eigen kosten, verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

---

(1)  PB C 222 van 7.6.2022.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/14 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/14

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 27 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Markkinaoikeus — Finland) — Lännen MCE Oy / Berky GmbH, Senwatec GmbH & Co. KG

(Zaak C-104/22 (1), Lännen MCE)

(Prejudiciële verwijzing - Uniemerk - Verordening (EU) 2017/1001 - Artikel 125, lid 5 - Internationale bevoegdheid - Vordering wegens inbreuk - Bevoegdheid van de rechterlijke instanties van de lidstaat waar de inbreuk heeft plaatsgevonden of dreigt plaats te vinden - Reclame die wordt weergegeven door een zoekmachine met een nationaal topleveldomein - Reclame waarin het geografische leveringsgebied niet wordt gepreciseerd - In aanmerking te nemen elementen)

(2023/C 205/17)

Procestaal: Fins

Verwijzende rechter

Markkinaoikeus

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Lännen MCE Oy

Verwerende partijen: Berky GmbH, Senwatec GmbH & Co. KG

Dictum

Artikel 125, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2017 inzake het Uniemerk,

moet aldus worden uitgelegd dat

de houder van een Uniemerk die zich benadeeld acht doordat een derde zonder zijn toestemming een teken dat identiek is aan dit merk heeft gebruikt in onlineadvertenties en onlineverkoopaanbiedingen voor dezelfde of soortgelijke waren als waarvoor dat merk is ingeschreven, tegen deze derde een vordering wegens inbreuk kan instellen bij een rechtbank voor het Uniemerk van de lidstaat waar de consumenten en handelaren zich bevinden tot wie deze advertenties of verkoopaanbiedingen waren gericht, ook al vermeldt die derde deze lidstaat niet uitdrukkelijk en ondubbelzinnig als een van de gebieden waar de betrokken waren mogelijkerwijs worden geleverd, wanneer die derde dat teken heeft gebruikt voor een betaalde verwijzing op de website van een zoekmachine die het topleveldomein van die lidstaat gebruikt. Dat is echter niet het geval op grond van het enkele feit dat de betrokken derde de techniek van de natuurlijke verwijzing heeft toegepast om afbeeldingen van zijn waren te plaatsen op een dienst voor het online delen van foto’s die onder een generiek topleveldomein valt, en daarbij gebruik heeft gemaakt van metatags met het betrokken merk als trefwoord.

---

(1)  PB C 171 van 25.4.2022.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/15 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/15

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 27 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof Amsterdam — Nederland) — X BV, Inspecteur van de Belastingdienst/Douane district Rotterdam

(Zaak C-107/22 (1), X en Inspecteur van de Belastingdienst Douane)

(Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk douanetarief - Indeling van de goederen - Gecombineerde nomenclatuur - Uitlegging - Algemene regels - Algemene regel 2, onder a) - Goed dat in gedemonteerde of niet-gemonteerde staat wordt aangeboden - Onderdelen die bestemd zijn om, na montage, satellietontvangtoestellen te vormen - Indeling als compleet ontvangtoestel)

(2023/C 205/18)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Gerechtshof Amsterdam

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: X BV

In tegenwoordigheid van: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane district Rotterdam

Dictum

| 1) | Algemene regel 2, onder a), van de algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1549/2006 van de Commissie van 17 oktober 2006,
  moet aldus worden uitgelegd dat
  onderdelen van een satellietontvangtoestel die bestemd zijn om, na in het vrije verkeer te zijn gebracht, tot een compleet toestel te worden geassembleerd, die in één container worden vervoerd en door dezelfde aangever, op eigen naam en voor eigen rekening, op dezelfde dag bij hetzelfde douanekantoor voor het vrije verkeer worden aangegeven door middel van twee afzonderlijke aangiften voor het vrije verkeer, en die bij het in het vrije verkeer brengen eigendom zijn van twee verbonden ondernemingen, moeten worden aangemerkt als een satellietontvangtoestel dat wordt aangeboden in gedemonteerde of niet-gemonteerde staat in de zin van voornoemde regel, en dus vallen onder een en dezelfde tariefpost, voor zover uit objectieve factoren blijkt dat deze onderdelen een geheel vormen en alle bestanddelen van dat toestel omvatten. |
| --- | --- |

1)

Algemene regel 2, onder a), van de algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1549/2006 van de Commissie van 17 oktober 2006,

moet aldus worden uitgelegd dat

onderdelen van een satellietontvangtoestel die bestemd zijn om, na in het vrije verkeer te zijn gebracht, tot een compleet toestel te worden geassembleerd, die in één container worden vervoerd en door dezelfde aangever, op eigen naam en voor eigen rekening, op dezelfde dag bij hetzelfde douanekantoor voor het vrije verkeer worden aangegeven door middel van twee afzonderlijke aangiften voor het vrije verkeer, en die bij het in het vrije verkeer brengen eigendom zijn van twee verbonden ondernemingen, moeten worden aangemerkt als een satellietontvangtoestel dat wordt aangeboden in gedemonteerde of niet-gemonteerde staat in de zin van voornoemde regel, en dus vallen onder een en dezelfde tariefpost, voor zover uit objectieve factoren blijkt dat deze onderdelen een geheel vormen en alle bestanddelen van dat toestel omvatten.

| 2) | Algemene regel 2, onder a), van de algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening nr. 2658/87, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1549/2006,
  moet aldus worden uitgelegd dat
  hij ook van toepassing is wanneer sommige van de betrokken goederen worden aangegeven voor het vrije verkeer, terwijl de overige onder de douaneregeling extern communautair douanevervoer worden geplaatst. |
| --- | --- |

2)

Algemene regel 2, onder a), van de algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening nr. 2658/87, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1549/2006,

moet aldus worden uitgelegd dat

hij ook van toepassing is wanneer sommige van de betrokken goederen worden aangegeven voor het vrije verkeer, terwijl de overige onder de douaneregeling extern communautair douanevervoer worden geplaatst.

---

(1)  PB C 207 van 23.5.2022.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/16 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/16

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 27 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — FI / Bayerische Motoren Werke AG

(Zaak C-192/22 (1), Bayerische Motoren Werke)

(Prejudiciële verwijzing - Sociaal beleid - Richtlijn 2003/88/EG - Artikel 7, lid 1 - Artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon - Verval van dat recht - Stelsel van geleidelijke vervroegde uittreding - Tijdens de arbeidsfase in het kader van dit stelsel verworven maar nog niet opgenomen jaarlijkse vakantiedagen - Arbeidsongeschiktheid)

(2023/C 205/19)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesarbeitsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: FI

Verwerende partij: Bayerische Motoren Werke AG

Dictum

Artikel 7 van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, gelezen in het licht van artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die bepaalt dat het recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon dat een werknemer uit hoofde van zijn arbeid in het kader van een stelsel van geleidelijke vervroegde uittreding heeft verworven, aan het einde van het referentiejaar voor de vakantie of op een later tijdstip vervalt wanneer de werknemer die vakantie wegens ziekte niet heeft kunnen opnemen vóór het begin van de fase van arbeidsvrijstelling, zelfs in het geval dat het niet om een langdurige afwezigheid gaat.

---

(1)  PB C 222 van 7.6.2022.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/17 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/17

---

Arrest van het Hof (Negende kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal de Justiça — Portugal) — Ocidental — Companhia Portuguesa de Seguros de Vida SA / LP

(Zaak C-263/22 (1), Ocidental — Companhia Portuguesa de Seguros de Vida)

(Prejudiciële verwijzing - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Richtlijn 93/13/EEG - Artikelen 3 tot en met 6 - Criteria voor de beoordeling of een beding van een overeenkomst oneerlijk is - Transparantievereiste - Collectieveverzekeringsovereenkomst - Blijvende invaliditeit van de consument - Informatieplicht - Geen kennisgeving van een beding waarbij de dekking van het verzekerde risico wordt beperkt of uitgesloten)

(2023/C 205/20)

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Supremo Tribunal de Justiça

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Ocidental — Companhia Portuguesa de Seguros de Vida SA

Verwerende partij: LP

in tegenwoordigheid van: Banco Comercial Português SA, Banco de Investimento Imobiliário SA

Dictum

| 1) | Artikel 4, lid 2, en artikel 5 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, gelezen tegen de achtergrond van de twintigste overweging van deze richtlijn,
  moeten aldus worden uitgelegd dat
  een consument steeds vóór de sluiting van een overeenkomst kennis moet kunnen nemen van alle bedingen van deze overeenkomst. |
| --- | --- |

1)

Artikel 4, lid 2, en artikel 5 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, gelezen tegen de achtergrond van de twintigste overweging van deze richtlijn,

moeten aldus worden uitgelegd dat

een consument steeds vóór de sluiting van een overeenkomst kennis moet kunnen nemen van alle bedingen van deze overeenkomst.

| 2) | Artikel 3, lid 1, en de artikelen 4 tot en met 6 van richtlijn 93/13
  moeten aldus worden uitgelegd dat
  de nationale rechter die een beding in een verzekeringsovereenkomst dat de dekking van het verzekerde risico uitsluit of beperkt en waarvan de betrokken consument geen kennis heeft kunnen nemen vóór de sluiting van deze overeenkomst, als oneerlijk aanmerkt, dat beding buiten toepassing dient te laten opdat het geen bindende gevolgen teweegbrengt voor de consument. |
| --- | --- |

2)

Artikel 3, lid 1, en de artikelen 4 tot en met 6 van richtlijn 93/13

moeten aldus worden uitgelegd dat

de nationale rechter die een beding in een verzekeringsovereenkomst dat de dekking van het verzekerde risico uitsluit of beperkt en waarvan de betrokken consument geen kennis heeft kunnen nemen vóór de sluiting van deze overeenkomst, als oneerlijk aanmerkt, dat beding buiten toepassing dient te laten opdat het geen bindende gevolgen teweegbrengt voor de consument.

---

(1)  PB C 276 van 18.7.2022.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/18 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/18

---

Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej / P. w W.

(Zaak C-282/22 (1), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej)

(Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 14, 15 en 24 - Oplaadpunten voor elektrische voertuigen - Beschikbaar stellen van faciliteiten voor het opladen van elektrische voertuigen, leveren van de nodige elektrische energie alsook verlenen van technische ondersteuning en ICT-diensten - Kwalificatie als “goederenlevering” of als “dienst”)

(2023/C 205/21)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Naczelny Sąd Administracyjny

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej

Verwerende partij: P. w W.

in tegenwoordigheid van: Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców

Dictum

Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/162/EU van de Raad van 22 december 2009,

moet aldus worden uitgelegd dat

één enkele samengestelde prestatie een “levering van goederen” vormt in de zin van artikel 14, lid 1, van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd, indien die prestatie bestaat uit:

| — | het beschikbaar stellen van laadapparatuur voor elektrische voertuigen (met inbegrip van het integreren van de gebruikte oplader met het besturingssysteem van het betreffende voertuig); |
| --- | --- |

—

het beschikbaar stellen van laadapparatuur voor elektrische voertuigen (met inbegrip van het integreren van de gebruikte oplader met het besturingssysteem van het betreffende voertuig);

| — | het toeleveren van elektriciteit met de voor de accu van het elektrische voertuig vereiste parameters; |
| --- | --- |

—

het toeleveren van elektriciteit met de voor de accu van het elektrische voertuig vereiste parameters;

| — | het verlenen van de noodzakelijke technische ondersteuning aan de betrokken gebruikers, en |
| --- | --- |

—

het verlenen van de noodzakelijke technische ondersteuning aan de betrokken gebruikers, en

| — | het beschikbaar stellen van een applicatie waarmee de betrokken gebruiker een connector kan reserveren, het overzicht van eerdere transacties en betalingen kan raadplegen alsook credits kan aankopen die in een digitale portefeuille worden opgeslagen om de voor de laadsessies verschuldigde bedragen te voldoen. |
| --- | --- |

—

het beschikbaar stellen van een applicatie waarmee de betrokken gebruiker een connector kan reserveren, het overzicht van eerdere transacties en betalingen kan raadplegen alsook credits kan aankopen die in een digitale portefeuille worden opgeslagen om de voor de laadsessies verschuldigde bedragen te voldoen.

---

(1)  PB C 326 van 29.8.2022.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/19 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/19

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per la Puglia — Italië) — Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato / Comune di Ginosa

[Zaak C-348/22 (1), Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato (Gemeente Ginosa)]

(Prejudiciële verwijzing - Diensten op de interne markt - Richtlijn 2006/123/EG - Geldigheidstoetsing - Rechtsgrondslag - Artikelen 47, 55 en 94 EG - Uitlegging - Artikel 12, leden 1 en 2, van deze richtlijn - Rechtstreekse werking - Onvoorwaardelijk en voldoende nauwkeurig karakter van de verplichting voor de lidstaten om een onpartijdige en transparante selectie uit de gegadigden te maken en van het verbod om een vergunning voor een bepaalde activiteit automatisch te verlengen - Nationale regeling die voorziet in de automatische verlenging van concessies voor gebruik van het openbaar zeegebied)

(2023/C 205/22)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per la Puglia

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

Verwerende partij: Comune di Ginosa

in tegenwoordigheid van: L’Angolino Soc. coop., Lido Orsa Minore di AB, La Capannina Srl, Sud Platinum Srl, Lido Zanzibar Srl, Poseidone Srl, Lg Srls, Lido Franco di GH & C. Snc, Lido Centrale Piccola Soc. Coop. arl, Bagno Cesena Srls, E.T. Edilizia e Turismo Srl, Bluserena SpA, Associazione Pro Loco “Luigi Strada”, M2g Raw Materials SpA, JF, D.M.D. Snc di CD & C. Snc, Ro.Mat., di MN & Co Snc, Perla dello Jonio Srl, Ditta Individuale EF, Associazione Dopolavoro Ferroviario Sez. Marina di Ginosa, Al Capricio Bis di RS, LB, Sib Sindacato Italiano Balneari, Federazione Imprese Demaniali

Dictum

| 1) | Artikel 12, leden 1 en 2, van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt,
  moet aldus worden uitgelegd dat
  het niet uitsluitend van toepassing is op concessies voor het gebruik van het openbaar zeegebied die een duidelijk grensoverschrijdend belang hebben. |
| --- | --- |

1)

Artikel 12, leden 1 en 2, van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt,

moet aldus worden uitgelegd dat

het niet uitsluitend van toepassing is op concessies voor het gebruik van het openbaar zeegebied die een duidelijk grensoverschrijdend belang hebben.

| 2) | Artikel 12, lid 1, van richtlijn 2006/123
  moet aldus worden uitgelegd dat
  het zich er niet tegen verzet dat de schaarste aan natuurlijke hulpbronnen en beschikbare concessies wordt beoordeeld aan de hand van zowel een abstracte en algemene benadering op nationale schaal als een casuïstische benadering op grond van een analyse van het kustgebied van de betrokken gemeente. |
| --- | --- |

2)

Artikel 12, lid 1, van richtlijn 2006/123

moet aldus worden uitgelegd dat

het zich er niet tegen verzet dat de schaarste aan natuurlijke hulpbronnen en beschikbare concessies wordt beoordeeld aan de hand van zowel een abstracte en algemene benadering op nationale schaal als een casuïstische benadering op grond van een analyse van het kustgebied van de betrokken gemeente.

| 3) | Bij het onderzoek van de eerste vraag is niet gebleken dat de geldigheid van richtlijn 2006/123 wordt aangetast door artikel 94 EG. |
| --- | --- |

3)

Bij het onderzoek van de eerste vraag is niet gebleken dat de geldigheid van richtlijn 2006/123 wordt aangetast door artikel 94 EG.

| 4) | Artikel 12, lid 1 en 2, van richtlijn 2006/123
  moet aldus worden uitgelegd dat
  de verplichting van de lidstaten om op basis van een onpartijdige en transparante procedure een selectie te maken uit de gegadigden en het verbod om een vergunning voor een bepaalde activiteit automatisch te verlengen, onvoorwaardelijk zijn opgelegd en voldoende nauwkeurig zijn om rechtstreeks te kunnen werken. |
| --- | --- |

4)

Artikel 12, lid 1 en 2, van richtlijn 2006/123

moet aldus worden uitgelegd dat

de verplichting van de lidstaten om op basis van een onpartijdige en transparante procedure een selectie te maken uit de gegadigden en het verbod om een vergunning voor een bepaalde activiteit automatisch te verlengen, onvoorwaardelijk zijn opgelegd en voldoende nauwkeurig zijn om rechtstreeks te kunnen werken.

| 5) | Artikel 288, derde alinea, VWEU
  moet aldus worden uitgelegd dat
  zowel de nationale rechterlijke instanties als de overheidsinstanties — daaronder begrepen de gemeentelijke instanties — de rechtstreekse werking van de verplichting en het verbod in artikel 12, leden 1 en 2, van richtlijn 2006/123 moeten beoordelen en de daarmee strijdige nationale bepalingen buiten toepassing moeten laten. |
| --- | --- |

5)

Artikel 288, derde alinea, VWEU

moet aldus worden uitgelegd dat

zowel de nationale rechterlijke instanties als de overheidsinstanties — daaronder begrepen de gemeentelijke instanties — de rechtstreekse werking van de verplichting en het verbod in artikel 12, leden 1 en 2, van richtlijn 2006/123 moeten beoordelen en de daarmee strijdige nationale bepalingen buiten toepassing moeten laten.

---

(1)  PB C 318 van 22.8.2022.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/20 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/20

---

Arrest van het Hof (Negende kamer) van 27 april 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal d’arrondissement de Luxembourg — Luxembourg) — CM / DN

[Zaak C-372/22 (1), CM (Recht van omgang met een kind dat verhuisd is)]

(“Prejudiciële verwijzing - Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid - Verordening (EG) nr. 2201/2003 - Artikelen 9 en 15 - Behoud, na de verhuizing, van de bevoegdheid van de gerechten van de lidstaat waar het kind zijn vorige gewone verblijfplaats had - Begrip “verhuizing” - Verzoek tot wijziging van een beslissing over het omgangsrecht - Berekening van de termijn waarbinnen dat verzoek moet worden ingediend - Verwijzing van de zaak naar een gerecht van de lidstaat van de nieuwe gewone verblijfplaats van het kind, dat beter in staat is de zaak te behandelen”)

(2023/C 205/23)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal d’arrondissement de Luxembourg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: CM

Verwerende partij: DN

Dictum

| 1) | Artikel 9, lid 1, van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000,
  moet aldus worden uitgelegd dat
  de periode van drie maanden waarin de gerechten van de lidstaat waar het kind vroeger zijn gewone verblijfplaats had, in afwijking van artikel 8, lid 1, van verordening nr. 2201/2003 bevoegd blijven om kennis te nemen van een verzoek tot wijziging van een definitieve beslissing over het omgangsrecht, aanvangt op de dag na die waarop het kind daadwerkelijk naar de lidstaat van zijn nieuwe gewone verblijfplaats is verhuisd. |
| --- | --- |

1)

Artikel 9, lid 1, van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000,

moet aldus worden uitgelegd dat

de periode van drie maanden waarin de gerechten van de lidstaat waar het kind vroeger zijn gewone verblijfplaats had, in afwijking van artikel 8, lid 1, van verordening nr. 2201/2003 bevoegd blijven om kennis te nemen van een verzoek tot wijziging van een definitieve beslissing over het omgangsrecht, aanvangt op de dag na die waarop het kind daadwerkelijk naar de lidstaat van zijn nieuwe gewone verblijfplaats is verhuisd.

| 2) | Verordening nr. 2201/2003
  moet aldus worden uitgelegd dat
  het gerecht van de lidstaat waar het kind vroeger zijn gewone verblijfplaats had en dat krachtens artikel 9 van deze verordening bevoegd is om de zaak ten gronde af te doen, kan gebruikmaken van de door artikel 15 van deze verordening geboden mogelijkheid om de zaak te verwijzen naar het gerecht van de lidstaat waar het kind zijn nieuwe gewone verblijfplaats heeft, voor zover de bij dit artikel 15 gestelde voorwaarden zijn vervuld. |
| --- | --- |

2)

Verordening nr. 2201/2003

moet aldus worden uitgelegd dat

het gerecht van de lidstaat waar het kind vroeger zijn gewone verblijfplaats had en dat krachtens artikel 9 van deze verordening bevoegd is om de zaak ten gronde af te doen, kan gebruikmaken van de door artikel 15 van deze verordening geboden mogelijkheid om de zaak te verwijzen naar het gerecht van de lidstaat waar het kind zijn nieuwe gewone verblijfplaats heeft, voor zover de bij dit artikel 15 gestelde voorwaarden zijn vervuld.

---

(1)  PB C 359 van 19.9.2022.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/21 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/21

---

Hogere voorziening ingesteld op 12 oktober 2022 door Luís Miguel Novais tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 2 augustus 2022 in zaak T-376/22, Novais/Portugal

(Zaak C-637/22 P)

(2023/C 205/24)

Procestaal: Portugees

Partijen

Rekwirant: Luís Miguel Novais (vertegenwoordigers: Á. Oliveira en C. Almeida Lopes, advogados)

Andere partij in de procedure: Portugese Republiek

Bij beschikking van 20 april 2023 heeft het Hof (Zesde kamer) de hogere voorziening kennelijk ongegrond verklaard en Luís Miguel Novais verwezen in zijn eigen kosten.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/21 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/21

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bucureşti (Roemenië) op 7 februari 2023 — Streaming Services Srl, în faliment, prin lichidator judiciar Cabinet Individual de Insolvență “Mihai Florea”/ Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Soluţionare a Contestaţiilor, Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Călăraşi

(Zaak C-69/23, Streaming Services)

(2023/C 205/25)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel București

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Streaming Services Srl — in staat van faillissement, vertegenwoordigd door de curator Cabinet Individual de Insolvență “Mihai Florea”

Verwerende partijen: Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor, Administrația Județeană a Finanțelor Publice Călărași

Prejudiciële vragen

| „1. | Moet, voor de uitlegging en de eenvormige toepassing van het [Unierecht], de levering van digitale inhoud zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is — bestaande in interactieve erotische sessies die worden gefilmd en rechtstreeks worden uitgezonden langs elektronische weg/via internet — door een belastingplichtige in een Unielidstaat (P1, videochatstudio) aan een andere belastingplichtige in een andere Unielidstaat (P2, livestreamingplatform) worden aangemerkt als een intracommunautaire verrichting van diensten waarop de algemene regels van artikel 44 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1) (btw-richtlijn) van toepassing zijn, of als verlening van toegang tot een vermakelijkheidsevenement in de zin van artikel 53 van de btw-richtlijn? |
| --- | --- |

„1.

Moet, voor de uitlegging en de eenvormige toepassing van het [Unierecht], de levering van digitale inhoud zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is — bestaande in interactieve erotische sessies die worden gefilmd en rechtstreeks worden uitgezonden langs elektronische weg/via internet — door een belastingplichtige in een Unielidstaat (P1, videochatstudio) aan een andere belastingplichtige in een andere Unielidstaat (P2, livestreamingplatform) worden aangemerkt als een intracommunautaire verrichting van diensten waarop de algemene regels van artikel 44 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1) (btw-richtlijn) van toepassing zijn, of als verlening van toegang tot een vermakelijkheidsevenement in de zin van artikel 53 van de btw-richtlijn?

| 2. | Wat is bij de uitlegging en de toepassing van artikel 53 van richtlijn 2006/112/EG van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en artikel 32, lid 1, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 282/2011 van de Raad van 15 maart 2011 houdende vaststelling van maatregelen ter uitvoering van de btw-richtlijn (2), de plaats waar deze evenementen moeten worden geacht daadwerkelijk te hebben plaatsgevonden in het geval van activiteiten die bestaan in interactieve erotische sessies die worden gefilmd en rechtstreeks worden uitgezonden langs elektronische weg/via internet (wat kenmerkend is voor videochats) zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, indien:






  a) | de fysieke persoon (model) en de videochatstudio, |
| --- | --- | --- |

2.

Wat is bij de uitlegging en de toepassing van artikel 53 van richtlijn 2006/112/EG van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en artikel 32, lid 1, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 282/2011 van de Raad van 15 maart 2011 houdende vaststelling van maatregelen ter uitvoering van de btw-richtlijn (2), de plaats waar deze evenementen moeten worden geacht daadwerkelijk te hebben plaatsgevonden in het geval van activiteiten die bestaan in interactieve erotische sessies die worden gefilmd en rechtstreeks worden uitgezonden langs elektronische weg/via internet (wat kenmerkend is voor videochats) zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, indien:

a)

de fysieke persoon (model) en de videochatstudio,

| b) | het livestreamingplatform en |
| --- | --- |

b)

het livestreamingplatform en

| c) | de fysieke persoon die een vergoeding betaalt voor de toegang tot deze livestreamingdiensten (eindklant) |
| --- | --- |

c)

de fysieke persoon die een vergoeding betaalt voor de toegang tot deze livestreamingdiensten (eindklant)

zich in verschillende lidstaten/derde landen bevinden?

| 3. | Afhankelijk van het antwoord op de eerste twee vragen: in welke van de drie lidstaten van de Europese Unie moet de belasting over de toegevoegde waarde met betrekking tot de verstrekking van diensten respectievelijk worden aangegeven en betaald? |
| --- | --- |

3.

Afhankelijk van het antwoord op de eerste twee vragen: in welke van de drie lidstaten van de Europese Unie moet de belasting over de toegevoegde waarde met betrekking tot de verstrekking van diensten respectievelijk worden aangegeven en betaald?

| 4. | Staan de btw-richtlijn en het beginsel van voorkoming van dubbele belasting in de weg aan een nationale belastingregeling als die van artikel 307 van lege nr. 227/2015 (wet nr. 227/2015), volgens welke:






  A) | de nationale belastingautoriteiten van de staat van de dienstverrichter de grensoverschrijdende diensten, bestaande in de verstrekking (levering) van digitale inhoud van het type dat in het hoofdgeding aan de orde is, die door een belastingplichtige in een Unielidstaat (P1 — videochatstudio) worden verricht ten behoeve van een belastingplichtige in een andere lidstaat (P2) via een in een andere staat gelegen livestreamingplatform (P3), kunnen aanmerken als diensten die toegang verlenen tot een vermakelijkheidsevenement in de zin van artikel 53 van de btw-richtlijn, met als gevolg dat de btw over die diensten moet worden geheven en afgedragen aan de belastingdienst van de staat waar de dienstverrichter zijn hoofdvestiging heeft, indien diezelfde diensten reeds eerder door de belastingautoriteiten van de staat waar de afnemer van de diensten is gevestigd (P2) — bij een fiscale bestuurshandeling die definitief is geworden omdat daartegen geen beroep is ingesteld — zijn gekwalificeerd als intracommunautaire diensten die binnen de werkingssfeer van de algemene regel van artikel 44 van de btw-richtlijn vallen? Kunnen de belastingautoriteiten van een staat die later zijn aangezocht of ambtshalve zijn optreden aan de in die staat aan fiscale controle onderworpen grensoverschrijdende diensten een andere juridische kwalificatie geven dan die welke de belastingautoriteiten van een andere staat, die in eerste instantie zijn aangezocht of ambtshalve zijn opgetreden, aan dezelfde diensten hebben gegeven bij een fiscale bestuurshandeling die definitief is geworden omdat daartegen geen beroep is ingesteld, met dubbele btw-heffing tot gevolg? Of zijn de belastingautoriteiten van een andere staat die later zijn aangezocht of ambtshalve zijn opgetreden, gebonden aan de juridische kwalificatie die aan de betrokken grensoverschrijdende diensten is gegeven door de belastingautoriteiten waaraan het probleem in eerste instantie is voorgelegd, welke kwalificatie definitief is geworden omdat zij niet is betwist en [bijgevolg] niet meer kan worden gewijzigd? |
| --- | --- | --- |

4.

Staan de btw-richtlijn en het beginsel van voorkoming van dubbele belasting in de weg aan een nationale belastingregeling als die van artikel 307 van lege nr. 227/2015 (wet nr. 227/2015), volgens welke:

A)

de nationale belastingautoriteiten van de staat van de dienstverrichter de grensoverschrijdende diensten, bestaande in de verstrekking (levering) van digitale inhoud van het type dat in het hoofdgeding aan de orde is, die door een belastingplichtige in een Unielidstaat (P1 — videochatstudio) worden verricht ten behoeve van een belastingplichtige in een andere lidstaat (P2) via een in een andere staat gelegen livestreamingplatform (P3), kunnen aanmerken als diensten die toegang verlenen tot een vermakelijkheidsevenement in de zin van artikel 53 van de btw-richtlijn, met als gevolg dat de btw over die diensten moet worden geheven en afgedragen aan de belastingdienst van de staat waar de dienstverrichter zijn hoofdvestiging heeft, indien diezelfde diensten reeds eerder door de belastingautoriteiten van de staat waar de afnemer van de diensten is gevestigd (P2) — bij een fiscale bestuurshandeling die definitief is geworden omdat daartegen geen beroep is ingesteld — zijn gekwalificeerd als intracommunautaire diensten die binnen de werkingssfeer van de algemene regel van artikel 44 van de btw-richtlijn vallen? Kunnen de belastingautoriteiten van een staat die later zijn aangezocht of ambtshalve zijn optreden aan de in die staat aan fiscale controle onderworpen grensoverschrijdende diensten een andere juridische kwalificatie geven dan die welke de belastingautoriteiten van een andere staat, die in eerste instantie zijn aangezocht of ambtshalve zijn opgetreden, aan dezelfde diensten hebben gegeven bij een fiscale bestuurshandeling die definitief is geworden omdat daartegen geen beroep is ingesteld, met dubbele btw-heffing tot gevolg? Of zijn de belastingautoriteiten van een andere staat die later zijn aangezocht of ambtshalve zijn opgetreden, gebonden aan de juridische kwalificatie die aan de betrokken grensoverschrijdende diensten is gegeven door de belastingautoriteiten waaraan het probleem in eerste instantie is voorgelegd, welke kwalificatie definitief is geworden omdat zij niet is betwist en [bijgevolg] niet meer kan worden gewijzigd?

| B) | Afhankelijk van het antwoord op de vorige vragen: welke plaats moet in een geval als in het hoofdgeding volgens de btw-richtlijn en het beginsel van voorkoming van dubbele belastingheffing worden aangemerkt als de plaats van dienstverrichting? |
| --- | --- |

B)

Afhankelijk van het antwoord op de vorige vragen: welke plaats moet in een geval als in het hoofdgeding volgens de btw-richtlijn en het beginsel van voorkoming van dubbele belastingheffing worden aangemerkt als de plaats van dienstverrichting?

---

(1)  PB 2006, L 347, blz. 1.

(2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 282/2011 van de Raad van 15 maart 2011 houdende vaststelling van maatregelen ter uitvoering van richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (herschikking) (PB 2011, L 77, blz. 1).

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/22 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/22

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Ploieşti (Roemenië) op 10 februari 2023 — Strafzaak tegen C.A.A., C.F.G., C.G.C., C.D.R., G.L.C., G.S., L.C.I., M.G., M.C.G., N.A.S., P.C., U.V., S.O., Ş.V.O., C.V., I.R.P., B.I.I.

(Zaak C-74/23, Parchetul de pe lângă Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie — D.N.A. Serviciul Teritorial Braşov)

(2023/C 205/26)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Ploieşti

Verzoekende partij

Parchetul de pe lângă Înalta Curte de Casație și Justiție — Direcția Națională Anticorupție — Serviciul Teritorial Brașov

Strafzaak tegen

C.A.A., C.F.G., C.G.C., C.D.R., G.L.C., G.S., L.C.I., M.G., M.C.G., N.A.S., P.C., U.V., S.O., Ş.V.O., C.V., I.R.P., B.I.I.

Civiele partij

Unitatea Administrativ Teritorială Județul Brașov

Belanghebbenden

C. M., C. A., C. Al.

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 2, artikel 19, lid 1, tweede alinea, en artikel 4, [lid 3,] VEU, junctis artikel 325, lid 1, VWEU en artikel 2, lid 1, van de Overeenkomst, opgesteld op grond van artikel K.3 (1) van het Verdrag betreffende de Europese Unie, alsook de artikelen 2 en 12 van richtlijn (EU) 2017/1371 (2) [betreffende de strafrechtelijke bestrijding van fraude die de financiële belangen van de Unie schaadt] en richtlijn 2004/18/EG betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, onder verwijzing naar het beginsel dat doeltreffende en afschrikkende sancties worden opgelegd in gevallen van ernstige fraude waardoor de financiële belangen van de Europese Unie (3) worden geschaad, alle onder toepassing van beschikking 2006/928/EG (4) van de Commissie, gelezen in samenhang met artikel 49, [lid 1,] laatste volzin, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een juridische situatie als in het hoofdgeding, waarin de verdachten verzoeken om toepassing van het beginsel van de meest gunstige strafwet, nadat het grondwettelijk hof bij een beslissing in 2022 een wetstekst inzake stuiting van de verjaringstermijn voor strafrechtelijke aansprakelijkheid ongrondwettelijk heeft verklaard omdat de wetgever passief was gebleven en die wetstekst niet in overeenstemming heeft gebracht met een andere beslissing van dat hof van vier jaar daarvoor, in 2018 — terwijl in de tussentijd de gewone rechterlijke instanties bij de toepassing van die eerste beslissing reeds de vaste rechtspraak zijn gaan hanteren dat de betreffende wetstekst van kracht bleef in de vorm zoals deze werd begrepen naar aanleiding van die eerste beslissing van het grondwettelijk hof — waardoor in de praktijk de verjaringstermijn voor alle strafbare feiten waarover vóór die eerste beslissing van het grondwettelijk hof geen definitieve veroordeling is uitgesproken, is gehalveerd en het strafproces tegen de verdachten in casu is geëindigd? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 2, artikel 19, lid 1, tweede alinea, en artikel 4, [lid 3,] VEU, junctis artikel 325, lid 1, VWEU en artikel 2, lid 1, van de Overeenkomst, opgesteld op grond van artikel K.3 (1) van het Verdrag betreffende de Europese Unie, alsook de artikelen 2 en 12 van richtlijn (EU) 2017/1371 (2) [betreffende de strafrechtelijke bestrijding van fraude die de financiële belangen van de Unie schaadt] en richtlijn 2004/18/EG betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, onder verwijzing naar het beginsel dat doeltreffende en afschrikkende sancties worden opgelegd in gevallen van ernstige fraude waardoor de financiële belangen van de Europese Unie (3) worden geschaad, alle onder toepassing van beschikking 2006/928/EG (4) van de Commissie, gelezen in samenhang met artikel 49, [lid 1,] laatste volzin, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een juridische situatie als in het hoofdgeding, waarin de verdachten verzoeken om toepassing van het beginsel van de meest gunstige strafwet, nadat het grondwettelijk hof bij een beslissing in 2022 een wetstekst inzake stuiting van de verjaringstermijn voor strafrechtelijke aansprakelijkheid ongrondwettelijk heeft verklaard omdat de wetgever passief was gebleven en die wetstekst niet in overeenstemming heeft gebracht met een andere beslissing van dat hof van vier jaar daarvoor, in 2018 — terwijl in de tussentijd de gewone rechterlijke instanties bij de toepassing van die eerste beslissing reeds de vaste rechtspraak zijn gaan hanteren dat de betreffende wetstekst van kracht bleef in de vorm zoals deze werd begrepen naar aanleiding van die eerste beslissing van het grondwettelijk hof — waardoor in de praktijk de verjaringstermijn voor alle strafbare feiten waarover vóór die eerste beslissing van het grondwettelijk hof geen definitieve veroordeling is uitgesproken, is gehalveerd en het strafproces tegen de verdachten in casu is geëindigd?

| 2) | Moeten artikel 2 VEU betreffende de waarden van de rechtsstaat en de eerbiediging van de mensenrechten in een samenleving die gekenmerkt wordt door rechtvaardigheid, en artikel 4, [lid 3,] VEU betreffende het beginsel van loyale samenwerking tussen de Unie en de lidstaten, onder toepassing van beschikking 2006/928/EG van de Commissie wat betreft het waarborgen van een effectief Roemeens justitieel stelsel, gelezen in samenhang met artikel 49, [lid 1], laatste volzin, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, waarin het beginsel van de meest gunstige strafwet is neergelegd, aldus worden uitgelegd, met betrekking tot het nationale justitiële stelsel als geheel, dat zij in de weg staan aan een juridische situatie als in het hoofgeding, waarin de verdachten verzoeken om toepassing van de meest gunstige strafwet, nadat het grondwettelijk hof bij een beslissing in 2022 een wetstekst inzake stuiting van de verjaringstermijn voor strafrechtelijke aansprakelijkheid ongrondwettelijk heeft verklaard omdat de wetgever passief was gebleven en die wetstekst niet in overeenstemming heeft gebracht met een andere beslissing van dat hof van vier jaar daarvoor, in 2018 — terwijl in de tussentijd de gewone rechterlijke instanties bij de toepassing van die eerste beslissing reeds de vaste rechtspraak zijn gaan hanteren dat de betreffende wetstekst van kracht bleef in de vorm zoals deze werd begrepen naar aanleiding van die eerste beslissing van het grondwettelijk hof — waardoor in de praktijk de verjaringstermijn voor alle strafbare feiten waarover vóór die eerste beslissing van het grondwettelijk hof geen definitieve veroordeling is uitgesproken, is gehalveerd en het strafproces tegen de verdachten in casu is geëindigd? |
| --- | --- |

2)

Moeten artikel 2 VEU betreffende de waarden van de rechtsstaat en de eerbiediging van de mensenrechten in een samenleving die gekenmerkt wordt door rechtvaardigheid, en artikel 4, [lid 3,] VEU betreffende het beginsel van loyale samenwerking tussen de Unie en de lidstaten, onder toepassing van beschikking 2006/928/EG van de Commissie wat betreft het waarborgen van een effectief Roemeens justitieel stelsel, gelezen in samenhang met artikel 49, [lid 1], laatste volzin, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, waarin het beginsel van de meest gunstige strafwet is neergelegd, aldus worden uitgelegd, met betrekking tot het nationale justitiële stelsel als geheel, dat zij in de weg staan aan een juridische situatie als in het hoofgeding, waarin de verdachten verzoeken om toepassing van de meest gunstige strafwet, nadat het grondwettelijk hof bij een beslissing in 2022 een wetstekst inzake stuiting van de verjaringstermijn voor strafrechtelijke aansprakelijkheid ongrondwettelijk heeft verklaard omdat de wetgever passief was gebleven en die wetstekst niet in overeenstemming heeft gebracht met een andere beslissing van dat hof van vier jaar daarvoor, in 2018 — terwijl in de tussentijd de gewone rechterlijke instanties bij de toepassing van die eerste beslissing reeds de vaste rechtspraak zijn gaan hanteren dat de betreffende wetstekst van kracht bleef in de vorm zoals deze werd begrepen naar aanleiding van die eerste beslissing van het grondwettelijk hof — waardoor in de praktijk de verjaringstermijn voor alle strafbare feiten waarover vóór die eerste beslissing van het grondwettelijk hof geen definitieve veroordeling is uitgesproken, is gehalveerd en het strafproces tegen de verdachten in casu is geëindigd?

| 3) | Indien de eerste twee vragen bevestigend worden beantwoord en slechts ingeval er geen uitlegging in overeenstemming met het Unierecht gegeven kan worden, moet het beginsel van voorrang van het Unierecht dan aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling of praktijk waarbij de gewone nationale rechterlijke instanties de beslissingen van het nationale grondwettelijk hof en die van de hoogste nationale rechterlijke instantie moeten uitvoeren en om die reden de rechtspraak die voortvloeit uit de genoemde beslissingen niet buiten toepassing kunnen laten omdat zij dan mogelijk een tuchtrechtelijk vergrijp plegen, zelfs indien zij, zoals in de situatie van het hoofdgeding, van oordeel zijn dat die rechtspraak in het licht van een arrest van het Hof strijdig is met, hoofdzakelijk, artikel 2, artikel 19, lid 1, tweede alinea, en artikel 4, [lid 3,] VEU, juncto artikel 325, lid 1, VWEU, alle onder toepassing van beschikking 2006/928/EG van de Commissie, gelezen in samenhang met artikel 49, [lid 1,] laatste volzin, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie? |
| --- | --- |

3)

Indien de eerste twee vragen bevestigend worden beantwoord en slechts ingeval er geen uitlegging in overeenstemming met het Unierecht gegeven kan worden, moet het beginsel van voorrang van het Unierecht dan aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling of praktijk waarbij de gewone nationale rechterlijke instanties de beslissingen van het nationale grondwettelijk hof en die van de hoogste nationale rechterlijke instantie moeten uitvoeren en om die reden de rechtspraak die voortvloeit uit de genoemde beslissingen niet buiten toepassing kunnen laten omdat zij dan mogelijk een tuchtrechtelijk vergrijp plegen, zelfs indien zij, zoals in de situatie van het hoofdgeding, van oordeel zijn dat die rechtspraak in het licht van een arrest van het Hof strijdig is met, hoofdzakelijk, artikel 2, artikel 19, lid 1, tweede alinea, en artikel 4, [lid 3,] VEU, juncto artikel 325, lid 1, VWEU, alle onder toepassing van beschikking 2006/928/EG van de Commissie, gelezen in samenhang met artikel 49, [lid 1,] laatste volzin, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie?

---

(1)  Overeenkomst, opgesteld op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB 1995, C 316, blz. 49).

(2)  Richtlijn (EU) 2017/1371 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2017 betreffende de strafrechtelijke bestrijding van fraude die de financiële belangen van de Unie schaadt (PB 2017, L 198, blz. 29).

(3)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB 2004, L 134, blz. 114).

(4)  Beschikking van de Commissie van 13 december 2006 tot vaststelling van een mechanisme voor samenwerking en toetsing van de vooruitgang in Roemenië ten aanzien van specifieke ijkpunten op het gebied van de hervorming van het justitiële stelsel en de bestrijding van corruptie (PB 2006, L 354, blz. 56).

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/24 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/24

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Braşov (Roemenië) op 10 februari 2023 — Strafzaak tegen M.A.sr, S.A.C.S., S.A.S.

(Zaak C-75/23, Parchetul de pe lângă Tribunalul Braşov)

(2023/C 205/27)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Braşov

Verzoekende partij

Parchetul de pe lângă Tribunalul Brașov

Strafzaak tegen:

M.A.sr, S.A.C.S., S.A.S.

Civiele partij

Roemeense staat

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 2, artikel 19, lid 1, tweede alinea, en artikel 4, [lid 3,] VEU, junctis artikel 325, lid 1 (1), VWEU en artikel 2, lid 1, van de Overeenkomst, opgesteld op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie alsook de artikelen 2 en 12 van richtlijn (EU) 2017/1371 (2) [betreffende de strafrechtelijke bestrijding van fraude die de financiële belangen van de Unie schaadt] en richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (3), onder verwijzing naar het beginsel dat doeltreffende en afschrikkende sancties worden opgelegd in gevallen van ernstige fraude waardoor de financiële belangen van de Europese Unie worden geschaad, alle onder toepassing van beschikking 2006/928/EG van de Commissie (4), gelezen in samenhang met artikel 49, [lid 1,] laatste volzin, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een juridische situatie als in het hoofdgeding, waarin de verdachten verzoeken om toepassing van het beginsel van de meest gunstige strafwet, nadat het grondwettelijk hof bij een beslissing in 2022 een wetstekst inzake stuiting van de verjaringstermijn voor strafrechtelijke aansprakelijkheid ongrondwettelijk heeft verklaard omdat de wetgever passief was gebleven en die wetstekst niet in overeenstemming heeft gebracht met een andere beslissing van dat hof van vier jaar daarvoor, in 2018 — terwijl in de tussentijd de gewone rechterlijke instanties bij de toepassing van die eerste beslissing reeds de vaste rechtspraak zijn gaan hanteren dat de betreffende wetstekst van kracht bleef in de vorm zoals deze werd begrepen naar aanleiding van die eerste beslissing van het grondwettelijk hof — waardoor in de praktijk de verjaringstermijn voor alle strafbare feiten waarover vóór die eerste beslissing van het grondwettelijk hof geen definitieve veroordeling is uitgesproken, is gehalveerd en het strafproces tegen de verdachten in casu is geëindigd? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 2, artikel 19, lid 1, tweede alinea, en artikel 4, [lid 3,] VEU, junctis artikel 325, lid 1 (1), VWEU en artikel 2, lid 1, van de Overeenkomst, opgesteld op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie alsook de artikelen 2 en 12 van richtlijn (EU) 2017/1371 (2) [betreffende de strafrechtelijke bestrijding van fraude die de financiële belangen van de Unie schaadt] en richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (3), onder verwijzing naar het beginsel dat doeltreffende en afschrikkende sancties worden opgelegd in gevallen van ernstige fraude waardoor de financiële belangen van de Europese Unie worden geschaad, alle onder toepassing van beschikking 2006/928/EG van de Commissie (4), gelezen in samenhang met artikel 49, [lid 1,] laatste volzin, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een juridische situatie als in het hoofdgeding, waarin de verdachten verzoeken om toepassing van het beginsel van de meest gunstige strafwet, nadat het grondwettelijk hof bij een beslissing in 2022 een wetstekst inzake stuiting van de verjaringstermijn voor strafrechtelijke aansprakelijkheid ongrondwettelijk heeft verklaard omdat de wetgever passief was gebleven en die wetstekst niet in overeenstemming heeft gebracht met een andere beslissing van dat hof van vier jaar daarvoor, in 2018 — terwijl in de tussentijd de gewone rechterlijke instanties bij de toepassing van die eerste beslissing reeds de vaste rechtspraak zijn gaan hanteren dat de betreffende wetstekst van kracht bleef in de vorm zoals deze werd begrepen naar aanleiding van die eerste beslissing van het grondwettelijk hof — waardoor in de praktijk de verjaringstermijn voor alle strafbare feiten waarover vóór die eerste beslissing van het grondwettelijk hof geen definitieve veroordeling is uitgesproken, is gehalveerd en het strafproces tegen de verdachten in casu is geëindigd?

| 2) | Moeten artikel 2 VEU betreffende de waarden van de rechtsstaat en de eerbiediging van de mensenrechten in een samenleving die gekenmerkt wordt door rechtvaardigheid, en artikel 4, [lid 3,] VEU betreffende het beginsel van loyale samenwerking tussen de Unie en de lidstaten, onder toepassing van beschikking 2006/928/EG van de Commissie wat betreft het waarborgen van een effectief Roemeens justitieel stelsel, gelezen in samenhang met artikel 49, [lid 1], laatste volzin, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, waarin het beginsel van de meest gunstige strafwet is neergelegd, aldus worden uitgelegd, met betrekking tot het nationale justitiële stelsel als geheel, dat zij in de weg staan aan een juridische situatie als in het hoofgeding, waarin de verdachten verzoeken om toepassing van de meest gunstige strafwet, nadat het grondwettelijk hof bij een beslissing in 2022 een wetstekst inzake stuiting van de verjaringstermijn voor strafrechtelijke aansprakelijkheid ongrondwettelijk heeft verklaard omdat de wetgever passief was gebleven en die wetstekst niet in overeenstemming heeft gebracht met een andere beslissing van dat hof van vier jaar daarvoor, in 2018 — terwijl in de tussentijd de gewone rechterlijke instanties bij de toepassing van die eerste beslissing reeds de vaste rechtspraak zijn gaan hanteren dat de betreffende wetstekst van kracht bleef in de vorm zoals deze werd begrepen naar aanleiding van die eerste beslissing van het grondwettelijk hof — waardoor in de praktijk de verjaringstermijn voor alle strafbare feiten waarover vóór die eerste beslissing van het grondwettelijk hof geen definitieve veroordeling is uitgesproken, is gehalveerd en het strafproces tegen de verdachten in casu is geëindigd? |
| --- | --- |

2)

Moeten artikel 2 VEU betreffende de waarden van de rechtsstaat en de eerbiediging van de mensenrechten in een samenleving die gekenmerkt wordt door rechtvaardigheid, en artikel 4, [lid 3,] VEU betreffende het beginsel van loyale samenwerking tussen de Unie en de lidstaten, onder toepassing van beschikking 2006/928/EG van de Commissie wat betreft het waarborgen van een effectief Roemeens justitieel stelsel, gelezen in samenhang met artikel 49, [lid 1], laatste volzin, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, waarin het beginsel van de meest gunstige strafwet is neergelegd, aldus worden uitgelegd, met betrekking tot het nationale justitiële stelsel als geheel, dat zij in de weg staan aan een juridische situatie als in het hoofgeding, waarin de verdachten verzoeken om toepassing van de meest gunstige strafwet, nadat het grondwettelijk hof bij een beslissing in 2022 een wetstekst inzake stuiting van de verjaringstermijn voor strafrechtelijke aansprakelijkheid ongrondwettelijk heeft verklaard omdat de wetgever passief was gebleven en die wetstekst niet in overeenstemming heeft gebracht met een andere beslissing van dat hof van vier jaar daarvoor, in 2018 — terwijl in de tussentijd de gewone rechterlijke instanties bij de toepassing van die eerste beslissing reeds de vaste rechtspraak zijn gaan hanteren dat de betreffende wetstekst van kracht bleef in de vorm zoals deze werd begrepen naar aanleiding van die eerste beslissing van het grondwettelijk hof — waardoor in de praktijk de verjaringstermijn voor alle strafbare feiten waarover vóór die eerste beslissing van het grondwettelijk hof geen definitieve veroordeling is uitgesproken, is gehalveerd en het strafproces tegen de verdachten in casu is geëindigd?

| 3) | Indien de eerste twee vragen bevestigend worden beantwoord en slechts ingeval er geen uitlegging in overeenstemming met het Unierecht gegeven kan worden, moet het beginsel van voorrang van het Unierecht dan aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling of praktijk waarbij de gewone nationale rechterlijke instanties de beslissingen van het nationale grondwettelijk hof en die van de hoogste nationale rechterlijke instantie moeten uitvoeren en om die reden de rechtspraak die voortvloeit uit de genoemde beslissingen niet buiten toepassing kunnen laten omdat zij dan mogelijk een tuchtrechtelijk vergrijp plegen, zelfs indien zij, zoals in de situatie van het hoofdgeding, van oordeel zijn dat die rechtspraak in het licht van een arrest van het Hof strijdig is met, hoofdzakelijk, artikel 2, artikel 19, lid 1, tweede alinea, en artikel 4, [lid 3,] VEU, juncto artikel 325, lid 1, VWEU, alle onder toepassing van beschikking 2006/928/EG van de Commissie, gelezen in samenhang met artikel 49, [lid 1,] laatste volzin, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie? |
| --- | --- |

3)

Indien de eerste twee vragen bevestigend worden beantwoord en slechts ingeval er geen uitlegging in overeenstemming met het Unierecht gegeven kan worden, moet het beginsel van voorrang van het Unierecht dan aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling of praktijk waarbij de gewone nationale rechterlijke instanties de beslissingen van het nationale grondwettelijk hof en die van de hoogste nationale rechterlijke instantie moeten uitvoeren en om die reden de rechtspraak die voortvloeit uit de genoemde beslissingen niet buiten toepassing kunnen laten omdat zij dan mogelijk een tuchtrechtelijk vergrijp plegen, zelfs indien zij, zoals in de situatie van het hoofdgeding, van oordeel zijn dat die rechtspraak in het licht van een arrest van het Hof strijdig is met, hoofdzakelijk, artikel 2, artikel 19, lid 1, tweede alinea, en artikel 4, [lid 3,] VEU, juncto artikel 325, lid 1, VWEU, alle onder toepassing van beschikking 2006/928/EG van de Commissie, gelezen in samenhang met artikel 49, [lid 1,] laatste volzin, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie?

---

(1)  Overeenkomst, opgesteld op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB 1995, C 316, blz. 49).

(2)  Richtlijn (EU) 2017/1371 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2017 betreffende de strafrechtelijke bestrijding van fraude die de financiële belangen van de Unie schaadt (PB 2017, L 198, blz. 29).

(3)  PB 2006, L 347, blz. 1.

(4)  Beschikking van de Commissie van 13 december 2006 tot vaststelling van een mechanisme voor samenwerking en toetsing van de vooruitgang in Roemenië ten aanzien van specifieke ijkpunten op het gebied van de hervorming van het justitiële stelsel en de bestrijding van corruptie (PB 2006, L 354, blz. 56).

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/25 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/25

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Bundesfinanzhof (Duitsland) op 15 februari 2023 — H GmbH / Finanzamt M

(Zaak C-83/23, H GmbH)

(2023/C 205/28)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesfinanzhof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: H GmbH

Verwerende partij: Finanzamt M

Prejudiciële vragen

Prejudiciële vraag betreffende de uitlegging van richtlijn 2006/112/EG (1):

| 1. | Heeft een in het binnenland gevestigde ontvanger van een prestatie een zogenoemd rechtstreeks vorderingsrecht jegens de binnenlandse belastingdienst, overeenkomstig het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 15 maart 2007, Reemtsma Cigarettenfabriken (C-35/05, EU:C:2007:167), wanneer






  (a) | aan de ontvanger van de prestatie door een verrichter, die eveneens in het binnenland is gevestigd, een factuur wordt verstrekt waarop de binnenlandse btw is aangegeven, die de ontvanger van de prestatie betaalt, waarbij de verrichter de op de factuur aangegeven btw naar behoren afdraagt, |
| --- | --- | --- |

1.

Heeft een in het binnenland gevestigde ontvanger van een prestatie een zogenoemd rechtstreeks vorderingsrecht jegens de binnenlandse belastingdienst, overeenkomstig het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 15 maart 2007, Reemtsma Cigarettenfabriken (C-35/05, EU:C:2007:167), wanneer

(a)

aan de ontvanger van de prestatie door een verrichter, die eveneens in het binnenland is gevestigd, een factuur wordt verstrekt waarop de binnenlandse btw is aangegeven, die de ontvanger van de prestatie betaalt, waarbij de verrichter de op de factuur aangegeven btw naar behoren afdraagt,

| (b) | het bij de in rekening gebrachte prestatie echter om een in een andere lidstaat verrichte prestatie gaat, |
| --- | --- |

(b)

het bij de in rekening gebrachte prestatie echter om een in een andere lidstaat verrichte prestatie gaat,

| (c) | aan de ontvanger van de prestatie derhalve de aftrek van voorbelasting in het binnenland wordt geweigerd, aangezien er geen sprake is van een in het binnenland wettelijk verschuldigde belasting, |
| --- | --- |

(c)

aan de ontvanger van de prestatie derhalve de aftrek van voorbelasting in het binnenland wordt geweigerd, aangezien er geen sprake is van een in het binnenland wettelijk verschuldigde belasting,

| (d) | de verrichter de factuur vervolgens aldus herziet dat daarop geen binnenlandse belasting meer wordt vermeld en het bedrag van de factuur bijgevolg vermindert met de hoogte van de belasting die was vermeld, |
| --- | --- |

(d)

de verrichter de factuur vervolgens aldus herziet dat daarop geen binnenlandse belasting meer wordt vermeld en het bedrag van de factuur bijgevolg vermindert met de hoogte van de belasting die was vermeld,

| (e) | de ontvanger van de prestatie op grond van het instellen van een insolventieprocedure met betrekking tot het vermogen van de verrichter vorderingen tot betaling jegens de verrichter niet kan afdwingen, en |
| --- | --- |

(e)

de ontvanger van de prestatie op grond van het instellen van een insolventieprocedure met betrekking tot het vermogen van de verrichter vorderingen tot betaling jegens de verrichter niet kan afdwingen, en

| (f) | voor de in de andere lidstaat tot dusver niet geïdentificeerde verrichter de mogelijkheid bestaat om zich in deze lidstaat voor de btw te laten identificeren, zodat hij vervolgens met vermelding van een btw-nummer van deze lidstaat aan de ontvanger van de prestatie een factuur zou kunnen verstrekken met vermelding van de btw van deze lidstaat, die de ontvanger van de prestatie in deze lidstaat recht zou geven op aftrek van voorbelasting door middel van de bijzondere procedure krachtens richtlijn 2008/9/EG (2) van 12 februari 2008? |
| --- | --- |

(f)

voor de in de andere lidstaat tot dusver niet geïdentificeerde verrichter de mogelijkheid bestaat om zich in deze lidstaat voor de btw te laten identificeren, zodat hij vervolgens met vermelding van een btw-nummer van deze lidstaat aan de ontvanger van de prestatie een factuur zou kunnen verstrekken met vermelding van de btw van deze lidstaat, die de ontvanger van de prestatie in deze lidstaat recht zou geven op aftrek van voorbelasting door middel van de bijzondere procedure krachtens richtlijn 2008/9/EG (2) van 12 februari 2008?

| 2. | Is het voor de beantwoording van deze vraag van belang dat de binnenlandse belastingdienst aan de verrichter op grond van het louter herzien van de factuur de belasting heeft terugbetaald, hoewel de verrichter op grond van het instellen van de insolventieprocedure met betrekking tot zijn vermogen niets aan de ontvanger van de prestatie heeft terugbetaald? |
| --- | --- |

2.

Is het voor de beantwoording van deze vraag van belang dat de binnenlandse belastingdienst aan de verrichter op grond van het louter herzien van de factuur de belasting heeft terugbetaald, hoewel de verrichter op grond van het instellen van de insolventieprocedure met betrekking tot zijn vermogen niets aan de ontvanger van de prestatie heeft terugbetaald?

---

(1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).

(2)  Richtlijn 2008/9/EG van de Raad van 12 februari 2008 tot vaststelling van nadere voorschriften voor de in richtlijn 2006/112/EG vastgestelde teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan belastingplichtigen die niet in de lidstaat van teruggaaf maar in een andere lidstaat gevestigd zijn (PB 2008, L 44, blz. 23).

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/26 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/26

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (Polen) op 21 februari 2023 — Rada Nadzorcza Getin Noble Bank e.a. / Bankowy Fundusz Gwarancyjny

(Zaak C-118/23, Getin Holding e.a.)

(2023/C 205/29)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Rada Nadzorcza Getin Noble Bank e.a.

Verwerende partij: Bankowy Fundusz Gwarancyjny

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 85, leden 2 en 3, van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietentiteiten en beleggingsondernemingen en tot wijziging van richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012, van het Europees Parlement en de Raad (1), in samenhang met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (PB 2016, C 202, blz. 391) en artikel 19, lid 1, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (PB 2016, C 202, blz. 16, zoals gewijzigd) aldus worden uitgelegd dat, wanneer de raad van commissarissen van een entiteit die wordt geherstructureerd beroep instelt bij een nationale bestuursrechter tegen een besluit betreffende gedwongen herstructurering, ook een doeltreffend beroep in rechte wordt geacht open te staan voor de personen die hun juridische belang trachten te beschermen door dit besluit aan te vechten, wanneer de rechter bij de toetsing van het bestreden besluit niet gebonden is aan de middelen en conclusies van het beroep noch aan de aangevoerde rechtsgrondslag, en wanneer een naar aanleiding van de behandeling van dit beroep gewezen eindbeslissing erga omnes werking heeft en de mogelijkheid voor deze personen om bescherming van hun juridische belangen te verkrijgen niet afhankelijk is van de voorwaarde dat zij afzonderlijk tegen dat besluit opkomen voor een bestuursrechter? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 85, leden 2 en 3, van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietentiteiten en beleggingsondernemingen en tot wijziging van richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012, van het Europees Parlement en de Raad (1), in samenhang met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (PB 2016, C 202, blz. 391) en artikel 19, lid 1, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (PB 2016, C 202, blz. 16, zoals gewijzigd) aldus worden uitgelegd dat, wanneer de raad van commissarissen van een entiteit die wordt geherstructureerd beroep instelt bij een nationale bestuursrechter tegen een besluit betreffende gedwongen herstructurering, ook een doeltreffend beroep in rechte wordt geacht open te staan voor de personen die hun juridische belang trachten te beschermen door dit besluit aan te vechten, wanneer de rechter bij de toetsing van het bestreden besluit niet gebonden is aan de middelen en conclusies van het beroep noch aan de aangevoerde rechtsgrondslag, en wanneer een naar aanleiding van de behandeling van dit beroep gewezen eindbeslissing erga omnes werking heeft en de mogelijkheid voor deze personen om bescherming van hun juridische belangen te verkrijgen niet afhankelijk is van de voorwaarde dat zij afzonderlijk tegen dat besluit opkomen voor een bestuursrechter?

| 2) | Moeten artikel 85, lid 3, van richtlijn 2014/59, waarbij een vereiste van rechterlijke toetsing wordt ingevoerd, alsook artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 19, lid 1, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, die voorzien in effectieve rechtsbescherming, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan de toepassing van een procedurele bepaling van een lidstaat die de nationale bestuursrechter verplicht om alle beroepen die bij hem tegen een besluit van de afwikkelingsautoriteit zijn ingesteld gezamenlijk te behandelen, wanneer de toepassing van die bepaling, in samenhang met andere vereisten van het nationale bestuursprocesrecht, meebrengt dat het uiterst moeilijk, zo niet onmogelijk kan blijken om, gelet op het hoge aantal dergelijke beroepen, de zaak binnen een redelijke termijn af te doen? |
| --- | --- |

2)

Moeten artikel 85, lid 3, van richtlijn 2014/59, waarbij een vereiste van rechterlijke toetsing wordt ingevoerd, alsook artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 19, lid 1, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, die voorzien in effectieve rechtsbescherming, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan de toepassing van een procedurele bepaling van een lidstaat die de nationale bestuursrechter verplicht om alle beroepen die bij hem tegen een besluit van de afwikkelingsautoriteit zijn ingesteld gezamenlijk te behandelen, wanneer de toepassing van die bepaling, in samenhang met andere vereisten van het nationale bestuursprocesrecht, meebrengt dat het uiterst moeilijk, zo niet onmogelijk kan blijken om, gelet op het hoge aantal dergelijke beroepen, de zaak binnen een redelijke termijn af te doen?

| 3) | Moet artikel 3, lid 3, van richtlijn 2014/59 aldus worden uitgelegd dat het een lidstaat toestaat om — met het doel de operationele onafhankelijkheid te garanderen en belangenconflicten te vermijden — geen structurele scheiding aan te brengen tussen de functies van de afwikkelingsautoriteit en de andere functies van die autoriteit als wettelijke garant voor bankdeposito’s of als bankcurator (tijdelijk bewindvoerder) na benoeming krachtens een besluit van de nationale toezichthoudende autoriteit op grond van verordening (EU) nr. 575/2013 (2) en richtlijn 2013/36/EU (3)? |
| --- | --- |

3)

Moet artikel 3, lid 3, van richtlijn 2014/59 aldus worden uitgelegd dat het een lidstaat toestaat om — met het doel de operationele onafhankelijkheid te garanderen en belangenconflicten te vermijden — geen structurele scheiding aan te brengen tussen de functies van de afwikkelingsautoriteit en de andere functies van die autoriteit als wettelijke garant voor bankdeposito’s of als bankcurator (tijdelijk bewindvoerder) na benoeming krachtens een besluit van de nationale toezichthoudende autoriteit op grond van verordening (EU) nr. 575/2013 (2) en richtlijn 2013/36/EU (3)?

| 4) | Moet artikel 3, lid 3, van richtlijn 2014/59 aldus worden uitgelegd dat, indien een lidstaat geen passende structurele regelingen heeft getroffen om de operationele onafhankelijkheid te garanderen en belangenconflicten tussen de toezichtfuncties ingevolge verordening nr. 575/2013 en richtlijn 2013/36 of andere functies van de betrokken autoriteit en de functies van de afwikkelingsautoriteit te vermijden, de voorwaarde van operationele onafhankelijkheid en vermijding van belangenconflicten als vervuld kan worden beschouwd indien de nationale bestuursrechter die het besluit betreffende gedwongen herstructurering toetst, ervan overtuigd is dat de andere toegepaste organisatorische maatregelen en feitelijke handelingen van de afwikkelingsautoriteit volstonden om dat resultaat te bereiken? |
| --- | --- |

4)

Moet artikel 3, lid 3, van richtlijn 2014/59 aldus worden uitgelegd dat, indien een lidstaat geen passende structurele regelingen heeft getroffen om de operationele onafhankelijkheid te garanderen en belangenconflicten tussen de toezichtfuncties ingevolge verordening nr. 575/2013 en richtlijn 2013/36 of andere functies van de betrokken autoriteit en de functies van de afwikkelingsautoriteit te vermijden, de voorwaarde van operationele onafhankelijkheid en vermijding van belangenconflicten als vervuld kan worden beschouwd indien de nationale bestuursrechter die het besluit betreffende gedwongen herstructurering toetst, ervan overtuigd is dat de andere toegepaste organisatorische maatregelen en feitelijke handelingen van de afwikkelingsautoriteit volstonden om dat resultaat te bereiken?

---

(1)  PB 2014, L 173, blz. 190.

(2)  Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietentiteiten en beleggingsondernemingen en tot wijziging van verordening (EU) nr. 648/2012 (PB 2013, L 176, blz. 1).

(3)  Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, tot wijziging van richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG (PB 2013, L 176, blz. 338).

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/27 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/27

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Braşov (Roemenië) op 3 maart 2023 — Strafzaak tegen C.A.A., C.V.

(Zaak C-131/23, Unitatea Administrativ Teritorială Judeţul Braşov)

(2023/C 205/30)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Braşov

Partijen in het hoofdgeding

Appellanten: C.A.A., C.V.

Geappelleerde: Unitatea Administrativ Teritorială Județul Brașov

Deelnemer aan de procedure: Parchetul de pe lângă Înalta Curte de Casație și Justiție — Direcția Națională Anticorupție — Serviciul Teritorial Brașov

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, artikel 325, lid 1, VWEU, artikel 2, lid 1, PIF-Overeenkomst (1) en beschikking 2006/928/EG (2) van de Commissie aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan de toepassing van een arrest van de Curte Constituțională (grondwettelijk hof), waarin met terugwerkende kracht wordt vastgesteld dat er geen gevallen van stuiting van de verjaringstermijn zijn, terwijl er al een vaste en wijdverbreide rechtspraak van de nationale rechterlijke instanties bestaat, met inbegrip van de Înaltă Curțe de Casație și Justiție (hoogste rechterlijke instantie), en de toepassing van dat arrest leidt tot een stelselmatig risico van straffeloosheid omdat een aanzienlijk aantal bij onherroepelijke beslissing berechte strafzaken moet worden heropend, en bij wege van een buitengewoon rechtsmiddel beslissingen tot beëindiging van strafzaken zullen worden gewezen als gevolg van de vaststelling dat de verjaring is ingetreden? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, artikel 325, lid 1, VWEU, artikel 2, lid 1, PIF-Overeenkomst (1) en beschikking 2006/928/EG (2) van de Commissie aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan de toepassing van een arrest van de Curte Constituțională (grondwettelijk hof), waarin met terugwerkende kracht wordt vastgesteld dat er geen gevallen van stuiting van de verjaringstermijn zijn, terwijl er al een vaste en wijdverbreide rechtspraak van de nationale rechterlijke instanties bestaat, met inbegrip van de Înaltă Curțe de Casație și Justiție (hoogste rechterlijke instantie), en de toepassing van dat arrest leidt tot een stelselmatig risico van straffeloosheid omdat een aanzienlijk aantal bij onherroepelijke beslissing berechte strafzaken moet worden heropend, en bij wege van een buitengewoon rechtsmiddel beslissingen tot beëindiging van strafzaken zullen worden gewezen als gevolg van de vaststelling dat de verjaring is ingetreden?

| 2) | Staat het beginsel van voorrang van het Unierecht, gelet op beschikking 2006/928/EG van de Commissie en artikel 49, lid 1, derde zin (beginsel van retroactieve toepassing van de mildere strafwet), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, eraan in de weg dat de verjaring van de strafrechtelijke aansprakelijkheid in de fase van de tenuitvoerlegging van de straf opnieuw wordt beoordeeld in het kader van een buitengewoon rechtsmiddel, wanneer dat rechtsmiddel wordt ingesteld ten gevolge van een arrest van het grondwettelijk hof dat is uitgesproken nadat de veroordeling onherroepelijk is geworden, en dat de algemene en vaste rechtspraak van de nationale rechterlijke instanties volledig wijzigt, en aldus afbreuk doet aan de afschrikkende en doeltreffende werking van de straf alsook aan de zekerheid en de stabiliteit van de rechtsbetrekkingen? |
| --- | --- |

2)

Staat het beginsel van voorrang van het Unierecht, gelet op beschikking 2006/928/EG van de Commissie en artikel 49, lid 1, derde zin (beginsel van retroactieve toepassing van de mildere strafwet), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, eraan in de weg dat de verjaring van de strafrechtelijke aansprakelijkheid in de fase van de tenuitvoerlegging van de straf opnieuw wordt beoordeeld in het kader van een buitengewoon rechtsmiddel, wanneer dat rechtsmiddel wordt ingesteld ten gevolge van een arrest van het grondwettelijk hof dat is uitgesproken nadat de veroordeling onherroepelijk is geworden, en dat de algemene en vaste rechtspraak van de nationale rechterlijke instanties volledig wijzigt, en aldus afbreuk doet aan de afschrikkende en doeltreffende werking van de straf alsook aan de zekerheid en de stabiliteit van de rechtsbetrekkingen?

| 3) | Staat het beginsel van voorrang van het Unierecht, gelet op artikel 53 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, de toepassing toe van nationale beschermingsnormen zoals die in het hoofdgeding, die door het nationale recht van de lidstaat worden gewaarborgd en die voortvloeien uit de gevolgen die aan de arresten van het grondwettelijk hof worden toegekend, wanneer daardoor afbreuk wordt gedaan aan de effectieve toepassing van het Unierecht op het grondgebied van de lidstaat? |
| --- | --- |

3)

Staat het beginsel van voorrang van het Unierecht, gelet op artikel 53 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, de toepassing toe van nationale beschermingsnormen zoals die in het hoofdgeding, die door het nationale recht van de lidstaat worden gewaarborgd en die voortvloeien uit de gevolgen die aan de arresten van het grondwettelijk hof worden toegekend, wanneer daardoor afbreuk wordt gedaan aan de effectieve toepassing van het Unierecht op het grondgebied van de lidstaat?

---

(1)  Overeenkomst, opgesteld op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB 1995, C 316, blz. 49).

(2)  Beschikking van 13 december 2006 tot vaststelling van een mechanisme voor samenwerking en toetsing van de vooruitgang in Roemenië ten aanzien van specifieke ijkpunten op het gebied van de hervorming van het justitiële stelsel en de bestrijding van corruptie (PB 2006, L 354, blz. 56).

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/28 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/28

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšším správním soudem (Tsjechië) op 6 maart 2023 — Omya CZ s.r.o. / Generální ředitelství cel

(Zaak C-133/23, Omya CZ)

(2023/C 205/31)

Procestaal: Tsjechisch

Verwijzende rechter

Nejvyšší správní soud

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Omya CZ s.r.o.

Verwerende partij: Generální ředitelství cel

Prejudiciële vraag

Moet artikel 2, lid 4, onder b), vijfde streepje, van richtlijn 2003/96/EG (1) aldus worden uitgelegd dat elektriciteit die wordt gebruikt voor de aandrijving van machines voor het bewerken van gewonnen kalksteen, waarbij deze kalksteen zowel in de steengroeve waar de winning plaatsvindt als in nabijgelegen verwerkingsinstallaties in verschillende stadia wordt vermalen en vergruisd tot korrels van een bepaalde grootte, moet worden aangemerkt als elektriciteit die wordt gebruikt voor mineralogische procedés?

---

(1)  Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PB 2003, L 283 blz. 51).

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/28 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/28

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Białymstoku (Polen) op 10 maart 2023 — XL/Sąd Rejonowy w Białymstoku

(Zaak C-146/23, Sąd Rejonowy w Białymstoku)

(2023/C 205/32)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Rejonowy w Białymstoku

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: XL

Verwerende partij: Sąd Rejonowy w Białymstoku

Prejudiciële vraag

Moeten artikel 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, waarin de waarden worden genoemd waarop de Europese Unie met betrekking tot de eerbiediging van de rechtsstaat berust, en artikel 19, lid 1, tweede alinea, van dat Verdrag, gelezen in samenhang met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, waarin erop wordt gewezen dat de lidstaten een daadwerkelijke rechtsbescherming verzekeren door het recht op toegang tot een onafhankelijke en onpartijdige rechter te waarborgen, aldus worden uitgelegd dat het beginsel van onafhankelijkheid van de rechters in de weg staat aan een nationaalrechtelijke regeling die, met het oogmerk om de begrotingsuitgaven te beperken, aanleiding geeft tot een afwijking van het mechanisme voor de vaststelling van de bezoldiging van de rechters op basis van objectieve criteria die onafhankelijk zijn van de arbitraire inmenging door de uitvoerende en de wetgevende macht en die ertoe leidt dat de bezoldiging van de rechters blijvend wordt verlaagd, waardoor inbreuk wordt gemaakt op de grondwettelijke waarborgen dat de rechters worden bezoldigd in overeenstemming met de waardigheid van hun ambt en met de omvang van hun taken en dat de rechtspleging wordt uitgeoefend door onafhankelijke rechterlijke instanties en onafhankelijke rechters?

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/29 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/29

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 17 maart 2023 — Nemzeti Adatvédelmi és Információszabadság Hatóság / UC

(Zaak C-169/23, Másdi (1))

(2023/C 205/33)

Procestaal: Hongaars

Verwijzende rechter

Kúria

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster tot cassatie, verweerster in eerste aanleg: Nemzeti Adatvédelmi és Információszabadság Hatóság

Verweerder in cassatie, verzoeker in eerste aanleg: UC

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 14, lid 5, onder c), van verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming; hierna: “AVG”) (2), gelezen in samenhang met artikel 14, lid 1, en overweging 62 AVG, aldus worden uitgelegd dat de uitzondering van artikel 14, lid 5, onder c), AVG niet van toepassing is op gegevens die door de verwerkingsverantwoordelijke in het kader van de eigen procedure worden gegenereerd, maar uitsluitend op gegevens die de verwerkingsverantwoordelijke uitdrukkelijk van derden heeft verkregen? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 14, lid 5, onder c), van verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming; hierna: “AVG”) (2), gelezen in samenhang met artikel 14, lid 1, en overweging 62 AVG, aldus worden uitgelegd dat de uitzondering van artikel 14, lid 5, onder c), AVG niet van toepassing is op gegevens die door de verwerkingsverantwoordelijke in het kader van de eigen procedure worden gegenereerd, maar uitsluitend op gegevens die de verwerkingsverantwoordelijke uitdrukkelijk van derden heeft verkregen?

| 2) | Indien artikel 14, lid 5, onder c), AVG ook van toepassing is op gegevens die door de verwerkingsverantwoordelijke in het kader van de eigen procedure worden gegenereerd, moet artikel 77, lid 1, AVG, dat het recht regelt om een klacht in te dienen bij een toezichthoudende autoriteit, dan aldus worden uitgelegd dat de natuurlijke persoon die stelt dat de informatieplicht niet is nagekomen, in het kader van de uitoefening van zijn recht om een klacht in te dienen ook kan laten onderzoeken of het in artikel 14, lid 5, onder c), AVG bedoelde lidstatelijke recht voorziet in passende maatregelen om de gerechtvaardigde belangen van de betrokkene te beschermen? |
| --- | --- |

2)

Indien artikel 14, lid 5, onder c), AVG ook van toepassing is op gegevens die door de verwerkingsverantwoordelijke in het kader van de eigen procedure worden gegenereerd, moet artikel 77, lid 1, AVG, dat het recht regelt om een klacht in te dienen bij een toezichthoudende autoriteit, dan aldus worden uitgelegd dat de natuurlijke persoon die stelt dat de informatieplicht niet is nagekomen, in het kader van de uitoefening van zijn recht om een klacht in te dienen ook kan laten onderzoeken of het in artikel 14, lid 5, onder c), AVG bedoelde lidstatelijke recht voorziet in passende maatregelen om de gerechtvaardigde belangen van de betrokkene te beschermen?

| 3) | Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, kan artikel 14, lid 5, onder c), AVG dan aldus worden uitgelegd dat de daarin genoemde passende maatregelen inhouden dat de wetgever van de lidstaat geacht wordt de in artikel 32 AVG bedoelde maatregelen met het oog op de beveiliging van de verwerking (wettelijk) vast te leggen? |
| --- | --- |

3)

Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, kan artikel 14, lid 5, onder c), AVG dan aldus worden uitgelegd dat de daarin genoemde passende maatregelen inhouden dat de wetgever van de lidstaat geacht wordt de in artikel 32 AVG bedoelde maatregelen met het oog op de beveiliging van de verwerking (wettelijk) vast te leggen?

---

(1)  Dit is een fictieve naam, die niet overeenkomt met de werkelijke naam van enige partij in de procedure.

(2)  PB 2016, L 119, blz. 1.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/30 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/30

---

Beroep ingesteld op 28 maart 2023 — Europese Commissie / Republiek Bulgarije

(Zaak C-198/23)

(2023/C 205/34)

Procestaal: Bulgaars

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Samnadda, Tsv. Georgieva)

Verwerende partij: Republiek Bulgarije

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Hof:

| 1) | vast te stellen dat de Republiek Bulgarije haar verplichtingen uit hoofde van artikel 19 van richtlijn (EU) 2019/789 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2019 tot vaststelling van voorschriften inzake de uitoefening van auteursrechten en naburige rechten die van toepassing zijn op bepaalde online-uitzendingen van omroeporganisaties en doorgifte van televisie- en radioprogramma’s en tot wijziging van richtlijn 93/83/EEG van de Raad (1) (hierna: “richtlijn”) niet is nagekomen door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan deze richtlijn en door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen; |
| --- | --- |

1)

vast te stellen dat de Republiek Bulgarije haar verplichtingen uit hoofde van artikel 19 van richtlijn (EU) 2019/789 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2019 tot vaststelling van voorschriften inzake de uitoefening van auteursrechten en naburige rechten die van toepassing zijn op bepaalde online-uitzendingen van omroeporganisaties en doorgifte van televisie- en radioprogramma’s en tot wijziging van richtlijn 93/83/EEG van de Raad (1) (hierna: “richtlijn”) niet is nagekomen door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan deze richtlijn en door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen;

| 2) | de Republiek Bulgarije te veroordelen tot betaling aan de Commissie van een forfaitair bedrag dat gelijk is aan het hoogste van de volgende twee bedragen: 1) een bedrag van 1 800 EUR per dag, vermenigvuldigd met het aantal dagen tussen de dag na het verstrijken van de in de richtlijn genoemde omzettingstermijn en de dag waarop de niet-nakoming wordt beëindigd, of –indien de niet-nakoming niet wordt beëindigd — de dag waarop het arrest in de onderhavige zaak wordt gewezen; 2) een forfaitair minimumbedrag van 504 000 EUR; |
| --- | --- |

2)

de Republiek Bulgarije te veroordelen tot betaling aan de Commissie van een forfaitair bedrag dat gelijk is aan het hoogste van de volgende twee bedragen: 1) een bedrag van 1 800 EUR per dag, vermenigvuldigd met het aantal dagen tussen de dag na het verstrijken van de in de richtlijn genoemde omzettingstermijn en de dag waarop de niet-nakoming wordt beëindigd, of –indien de niet-nakoming niet wordt beëindigd — de dag waarop het arrest in de onderhavige zaak wordt gewezen; 2) een forfaitair minimumbedrag van 504 000 EUR;

| 3) | indien de in punt 1 vastgestelde niet-nakoming van de verplichtingen blijft bestaan totdat er in de onderhavige zaak uitspraak wordt gedaan, de Republiek Bulgarije te veroordelen tot betaling aan de Commissie van een dwangsom van 10 800 EUR per dag, te rekenen vanaf de datum van de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak tot de datum waarop de Republiek Bulgarije haar verplichtingen uit hoofde van de richtlijn nakomt; |
| --- | --- |

3)

indien de in punt 1 vastgestelde niet-nakoming van de verplichtingen blijft bestaan totdat er in de onderhavige zaak uitspraak wordt gedaan, de Republiek Bulgarije te veroordelen tot betaling aan de Commissie van een dwangsom van 10 800 EUR per dag, te rekenen vanaf de datum van de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak tot de datum waarop de Republiek Bulgarije haar verplichtingen uit hoofde van de richtlijn nakomt;

| 4) | de Republiek Bulgarije te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

4)

de Republiek Bulgarije te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De richtlijn heeft tot doel bij te dragen tot de werking van de interne markt door te voorzien in een bredere verspreiding in de lidstaten van televisie- en radioprogramma’s uit andere lidstaten, waarbij zij het verlenen van licenties van auteursrechten en naburige rechten op werken en ander beschermd materiaal in uitzendingen van bepaalde soorten televisie- en radioprogramma’s vergemakkelijkt. Zij breidt de toepassing van het oorsprongslandbeginsel uit tot ondersteunende onlinediensten voor radioprogramma’s en een aantal soorten televisieprogramma’s. Evenzo waarborgt de richtlijn de toegang tot een groter grensoverschrijdend programma-aanbod en zorgt zij voor juridische duidelijkheid in gevallen van directe injectie.

Artikel 12 van de richtlijn vermeldt 7 juni 2021 als termijn voor de omzetting ervan door de lidstaten. Volgens lid 2 van dit artikel “[delen] de lidstaten [...] de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen”.

Op 23 juli 2021 heeft de Commissie de Republiek Bulgarije een ingebrekestelling doen toekomen. Op 19 mei 2022 heeft de Commissie de Republiek Bulgarije een met redenen omkleed advies gestuurd. Desondanks zijn de maatregelen tot omzetting van de richtlijn nog steeds niet vastgesteld of althans niet aan de Commissie meegedeeld.

---

(1)  PB 2019, L 130, blz. 82.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/31 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/31

---

Beroep ingesteld op 29 maart 2023 — Europese Commissie / Republiek Bulgarije

(Zaak C-206/23)

(2023/C 205/35)

Procestaal: Bulgaars

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. De Meester, Е. Ruseva)

Verwerende partij: Republiek Bulgarije

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Hof:

| 1) | vast te stellen dat de Republiek Bulgarije, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen (1) en door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 36 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen. |
| --- | --- |

1)

vast te stellen dat de Republiek Bulgarije, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen (1) en door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 36 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.

| 2) | de Republiek Bulgarije te veroordelen tot betaling aan de Commissie van een forfaitair bedrag dat gelijk is aan het hoogste van de volgende twee bedragen: 1) een bedrag van 1 800 EUR per dag, vermenigvuldigd met het aantal dagen tussen de dag na het verstrijken van de in de richtlijn genoemde omzettingstermijn en de dag waarop de niet-nakoming werd beëindigd, of — indien de niet-nakoming niet werd beëindigd — de dag waarop het arrest in de onderhavige zaak wordt gewezen; 2) een forfaitair minimumbedrag van 504 000 EUR. |
| --- | --- |

2)

de Republiek Bulgarije te veroordelen tot betaling aan de Commissie van een forfaitair bedrag dat gelijk is aan het hoogste van de volgende twee bedragen: 1) een bedrag van 1 800 EUR per dag, vermenigvuldigd met het aantal dagen tussen de dag na het verstrijken van de in de richtlijn genoemde omzettingstermijn en de dag waarop de niet-nakoming werd beëindigd, of — indien de niet-nakoming niet werd beëindigd — de dag waarop het arrest in de onderhavige zaak wordt gewezen; 2) een forfaitair minimumbedrag van 504 000 EUR.

| 3) | indien de in punt 1 vastgestelde niet-nakoming van de verplichtingen blijft bestaan totdat er in de onderhavige zaak uitspraak wordt gedaan, de Republiek Bulgarije te veroordelen tot betaling aan de Commissie van een dwangsom van 9 720 EUR per dag, te rekenen vanaf de datum van de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak tot de datum waarop de Republiek Bulgarije haar verplichtingen uit hoofde van de richtlijn nakomt. |
| --- | --- |

3)

indien de in punt 1 vastgestelde niet-nakoming van de verplichtingen blijft bestaan totdat er in de onderhavige zaak uitspraak wordt gedaan, de Republiek Bulgarije te veroordelen tot betaling aan de Commissie van een dwangsom van 9 720 EUR per dag, te rekenen vanaf de datum van de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak tot de datum waarop de Republiek Bulgarije haar verplichtingen uit hoofde van de richtlijn nakomt.

| 4) | de Republiek Bulgarije te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

4)

de Republiek Bulgarije te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

In richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen is een regelgevingskader vastgesteld ter bevordering van het gebruik van hernieuwbare energie in de elektriciteitssector, de verwarmings- en koelingssector en de vervoersector in de Europese Unie. De richtlijn legt het bindende streefcijfer van de Unie vast om tegen 2030 minstens 32 % hernieuwbare energie te produceren. De richtlijn voorziet in maatregelen die ervoor moeten zorgen dat de ondersteuning voor energie uit hernieuwbare bronnen economisch efficiënt is en dat bestuursrechtelijke procedures voor projecten op het gebied van hernieuwbare energie vereenvoudigd worden. Tevens vergemakkelijkt zij de participatie van de burgers aan de energietransitie en biedt zij de mogelijkheid om gebruik te maken van eigen elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en om hernieuwbare-energiegemeenschappen in het leven te roepen. Voorts worden in de richtlijn concrete doelstellingen vastgesteld om tegen 2030 het aandeel van hernieuwbare energie in de verwarmings- en koelingssector alsook in de vervoersector, waar hernieuwbare energiebronnen langzamer vooruitgang boeken dan in de elektriciteitssector, te verhogen. Met de richtlijn worden ook de criteria ter waarborging van de duurzaamheid van biobrandstoffen versterkt.

Op 23 juli 2021 heeft de Commissie de Republiek Bulgarije een ingebrekestelling doen toekomen om haar eraan te herinneren dat de termijn voor omzetting van de richtlijn was verstreken en dat de maatregelen voor de volledige omzetting ervan nog steeds niet aan de Commissie waren meegedeeld. Op 2 december 2021 heeft de Commissie de Republiek Bulgarije een met redenen omkleed advies overeenkomstig artikel 258 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gestuurd. Desondanks zijn de maatregelen tot omzetting van de richtlijn nog steeds niet vastgesteld of althans niet aan de Commissie meegedeeld.

---

(1)  PB 2018, L 328, blz. 82.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/32 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/32

---

Beroep ingesteld op 31 maart 2023 — Europese Commissie / Republiek Polen

(Zaak C-212/23)

(2023/C 205/36)

Procestaal: Pools

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: U. Małecka, J. Samnadda, gemachtigden)

Verwerende partij: Republiek Polen

Conclusies

| — | vaststellen dat de Republiek Polen, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te hebben vastgesteld die noodzakelijk zijn voor de naleving van richtlijn (EU) 2019/789 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2019 tot vaststelling van voorschriften inzake de uitoefening van auteursrechten en naburige rechten die van toepassing zijn op bepaalde online-uitzendingen van omroeporganisaties en doorgifte van televisie- en radioprogramma’s en tot wijziging van richtlijn 93/83/EEG van de Raad (1) en door de Commissie niet van deze bepalingen in kennis te hebben gesteld, de krachtens artikel 12, lid 1, van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat de Republiek Polen, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te hebben vastgesteld die noodzakelijk zijn voor de naleving van richtlijn (EU) 2019/789 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2019 tot vaststelling van voorschriften inzake de uitoefening van auteursrechten en naburige rechten die van toepassing zijn op bepaalde online-uitzendingen van omroeporganisaties en doorgifte van televisie- en radioprogramma’s en tot wijziging van richtlijn 93/83/EEG van de Raad (1) en door de Commissie niet van deze bepalingen in kennis te hebben gesteld, de krachtens artikel 12, lid 1, van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| — | de Republiek Polen te veroordelen tot betaling aan de Commissie van een forfaitaire som die overeenstemt het met hoogste van de twee volgende bedragen: i) een bedrag per dag van 13 700 EUR vermenigvuldigd met het aantal dagen tussen de dag na het verstrijken van de in die richtlijn vastgestelde omzettingstermijn en de dag waarop de inbreuk is hersteld of, bij gebreke van herstelling, de dag waarop het arrest in deze zaak is gewezen; ii) een forfaitaire minimumsom van 3 836 000 EUR; |
| --- | --- |

—

de Republiek Polen te veroordelen tot betaling aan de Commissie van een forfaitaire som die overeenstemt het met hoogste van de twee volgende bedragen: i) een bedrag per dag van 13 700 EUR vermenigvuldigd met het aantal dagen tussen de dag na het verstrijken van de in die richtlijn vastgestelde omzettingstermijn en de dag waarop de inbreuk is hersteld of, bij gebreke van herstelling, de dag waarop het arrest in deze zaak is gewezen; ii) een forfaitaire minimumsom van 3 836 000 EUR;

| — | ingeval de onder het eerste streepje genoemde inbreuk voortduurt tot de datum van uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak, de Republiek Polen te veroordelen tot betaling aan de Commissie van een dwangsom van 82 200 EUR per dag vanaf de datum van de uitspraak van dat arrest tot de datum waarop de Republiek Polen aan haar verplichtingen krachtens de richtlijn voldoet; en |
| --- | --- |

—

ingeval de onder het eerste streepje genoemde inbreuk voortduurt tot de datum van uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak, de Republiek Polen te veroordelen tot betaling aan de Commissie van een dwangsom van 82 200 EUR per dag vanaf de datum van de uitspraak van dat arrest tot de datum waarop de Republiek Polen aan haar verplichtingen krachtens de richtlijn voldoet; en

| — | de Republiek Polen te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Republiek Polen te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Richtlijn (EU) 2019/789 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2019 tot vaststelling van voorschriften inzake de uitoefening van auteursrechten en naburige rechten die van toepassing zijn op bepaalde online-uitzendingen van omroeporganisaties en doorgifte van televisie- en radioprogramma’s en tot wijziging van richtlijn 93/83/EEG van de Raad (hierna: “richtlijn 2019/789”) heeft tot doel de grensoverschrijdende toegang tot meer televisie- en radioprogramma’s van de verschillende lidstaten te vergroten door de vereffening van de auteursrechten en naburige rechten te vergemakkelijken. De lidstaten waren krachtens artikel 12, lid 1, van richtlijn 2019/789 verplicht de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking te doen treden om uiterlijk op 7 juni 2021 aan deze richtlijn te voldoen. Ook waren zij verplicht de Commissie onverwijld van de vastgestelde bepalingen in kennis te stellen.

Op 23 juli 2021 heeft de Commissie de Republiek Polen een aanmaningsbrief gestuurd. Op 19 mei 2022 heeft de Commissie de Republiek Polen een met reden omkleed advies doen toekomen. Desondanks heeft de Republiek Polen nog niet de nodige omzettingsmaatregelen vastgesteld of de Commissie daarvan in kennis gesteld. De maatregelen die de Republiek Polen heeft vermeld waarbij richtlijn 2019/789 deels in de Poolse rechtsorde zou zijn omgezet bestonden voordat deze richtlijn is vastgesteld en bevatten geen enkele verwijzing (clausules voor onderlinge verwijzing) naar richtlijn 2019/789.

---

(1)  PB 2019, L 130, blz. 82.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/33 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/33

---

Beroep ingesteld op 14 april 2023 — Europese Commissie / Republiek Bulgarije

(Zaak C-237/23)

(2023/C 205/37)

Procestaal: Bulgaars

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: U. Małecka, L. Malferrari en Н. Nikolova)

Verwerende partij: Republiek Bulgarije

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Hof:

| 1) | vast te stellen dat de Republiek Bulgarije, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn (EU) 2019/1024 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 inzake open data en het hergebruik van overheidsinformatie (1) en door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 17, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

1)

vast te stellen dat de Republiek Bulgarije, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn (EU) 2019/1024 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 inzake open data en het hergebruik van overheidsinformatie (1) en door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 17, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| 2) | de Republiek Bulgarije te veroordelen tot betaling aan de Commissie van een forfaitair bedrag dat gelijk is aan het hoogste van de volgende twee bedragen: 1) een bedrag van 1 800 EUR per dag, vermenigvuldigd met het aantal dagen tussen de dag na het verstrijken van de in de richtlijn genoemde omzettingstermijn en de dag waarop de niet-nakoming wordt beëindigd, of — indien de niet-nakoming niet wordt beëindigd — de dag waarop het arrest in de onderhavige zaak wordt gewezen; 2) een forfaitair minimumbedrag van 504 000 EUR; |
| --- | --- |

2)

de Republiek Bulgarije te veroordelen tot betaling aan de Commissie van een forfaitair bedrag dat gelijk is aan het hoogste van de volgende twee bedragen: 1) een bedrag van 1 800 EUR per dag, vermenigvuldigd met het aantal dagen tussen de dag na het verstrijken van de in de richtlijn genoemde omzettingstermijn en de dag waarop de niet-nakoming wordt beëindigd, of — indien de niet-nakoming niet wordt beëindigd — de dag waarop het arrest in de onderhavige zaak wordt gewezen; 2) een forfaitair minimumbedrag van 504 000 EUR;

| 3) | indien de in punt 1 vastgestelde niet-nakoming van de verplichtingen blijft bestaan totdat er in de onderhavige zaak uitspraak wordt gedaan, de Republiek Bulgarije te veroordelen tot betaling aan de Commissie van een dwangsom van 9 720 EUR per dag, te rekenen vanaf de datum van de uitspraak van het arrest in deze zaak tot de datum waarop de Republiek Bulgarije haar verplichtingen uit hoofde van de richtlijn nakomt; |
| --- | --- |

3)

indien de in punt 1 vastgestelde niet-nakoming van de verplichtingen blijft bestaan totdat er in de onderhavige zaak uitspraak wordt gedaan, de Republiek Bulgarije te veroordelen tot betaling aan de Commissie van een dwangsom van 9 720 EUR per dag, te rekenen vanaf de datum van de uitspraak van het arrest in deze zaak tot de datum waarop de Republiek Bulgarije haar verplichtingen uit hoofde van de richtlijn nakomt;

| 4) | de Republiek Bulgarije te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

4)

de Republiek Bulgarije te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Richtlijn (EU) 2019/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 inzake open data en het hergebruik van overheidsinformatie bevat bepaalde minimumvoorschriften voor hergebruik en praktische regelingen om het hergebruik van bestaande overheidsdocumenten en onderzoeksgegevens te vereenvoudigen teneinde het gebruik van open data te bevorderen en innovatie in producten en diensten te stimuleren. Krachtens artikel 17, lid 1, van de richtlijn moesten de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking doen treden om uiterlijk op 17 juli 2021 aan deze richtlijn te voldoen. Van de lidstaten werd ook verwacht dat zij de tekst van die bepalingen onverwijld aan de Commissie zouden mededelen.

De Commissie heeft de Republiek Bulgarije op 29 september 2021 een ingebrekestelling gestuurd. Op 6 april 2022 heeft de Commissie de Republiek Bulgarije een met redenen omkleed advies doen toekomen. Desondanks zijn de maatregelen tot omzetting van de richtlijn nog steeds niet vastgesteld noch aan de Commissie meegedeeld.

---

(1)  PB 2019, L 172, blz. 56.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/34 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/34

---

Beroep ingesteld op 14 april 2023 — Europese Commissie/Republiek Letland

(Zaak C-238/23)

(2023/C 205/38)

Procestaal: Lets

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: U. Małecka, L. Malferrari en I. Naglis)

Verwerende partij: Republiek Letland

Conclusies

De Commissie verzoekt het Hof:

| — | vast te stellen dat de Republiek Letland, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn (EU) 2019/1024 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 inzake open data en het hergebruik van overheidsinformatie (1), of in elk geval door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Republiek Letland, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn (EU) 2019/1024 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 inzake open data en het hergebruik van overheidsinformatie (1), of in elk geval door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| — | de Republiek Letland te veroordelen tot betaling van een forfaitaire som van 490 EUR per dag, met een minimum van 196 000 EUR; |
| --- | --- |

—

de Republiek Letland te veroordelen tot betaling van een forfaitaire som van 490 EUR per dag, met een minimum van 196 000 EUR;

| — | indien de niet-nakoming van de in het eerste gedachtestreepje genoemde verplichtingen voortduurt tot aan de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak, de Republiek Letland ertoe te veroordelen de Commissie een dwangsom van 2 646 EUR per dag vertraging te betalen vanaf de dag van uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak tot aan de dag waarop de Republiek Letland de krachtens richtlijn 2019/1024 op haar rustende verplichtingen is nagekomen. |
| --- | --- |

—

indien de niet-nakoming van de in het eerste gedachtestreepje genoemde verplichtingen voortduurt tot aan de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak, de Republiek Letland ertoe te veroordelen de Commissie een dwangsom van 2 646 EUR per dag vertraging te betalen vanaf de dag van uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak tot aan de dag waarop de Republiek Letland de krachtens richtlijn 2019/1024 op haar rustende verplichtingen is nagekomen.

| — | de Republiek Letland te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de Republiek Letland te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Overeenkomstig artikel 17, lid 1, van richtlijn (EU) 2019/1024 moeten de lidstaten uiterlijk op 17 juli 2021 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen hebben vastgesteld om aan die richtlijn te voldoen en deze aan de Commissie hebben meegedeeld.

De Republiek Letland heeft verscheidene wetgevingshandelingen meegedeeld, maar met uitzondering van de wijzigingen in de Informācijas atklātības likums (wet op de vrijheid van informatie), bevat geen van de meegedeelde handelingen een verwijzing naar richtlijn 2019/1024 en zijn verscheidene van die handelingen voor het laatst gewijzigd vóór de vaststelling van die richtlijn.

De aan de Commissie meegedeelde wetgevingshandelingen zetten richtlijn 2019/1024 slechts gedeeltelijk om.

---

(1)  PB 2019, L 172, blz. 56.

---

Gerecht

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/35 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/35

---

Arrest van het Gerecht van 8 maart 2023 — Campine en Campine Recycling/Commissie

(Zaak T-94/20) (1)

(“Niet-contractuele aansprakelijkheid - Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt voor de recycling van autoaccu’s - Besluit waarbij een schending van artikel 101 VWEU wordt vastgesteld - Arrest waarbij het besluit gedeeltelijk nietig wordt verklaard en de opgelegde geldboete wordt verlaagd - Weigering van de Commissie om vertragingsrente te betalen - Artikel 266 VWEU - Artikel 90, lid 4, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012 - Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent - Vaststelling van de vertragingsrente”)

(2023/C 205/39)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Campine (Beerse, België), Campine Recycling (Beerse) (vertegenwoordigers: C. Verdonck en B. Gielen, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Rossi, G. Wilms en L. Wildpanner, gemachtigden)

Voorwerp

In hoofdorde vorderen verzoeksters krachtens artikel 268 VWEU en artikel 340, tweede alinea, VWEU, in samenhang met artikel 266, tweede alinea, VWEU ten eerste vergoeding van de schade die zij stellen te hebben geleden door de niet-betaling door de Europese Commissie van de vertragingsrente die verschuldigd is naar aanleiding van het arrest van 7 november 2019, Campine en Campine Recycling/Commissie (T-240/17, niet gepubliceerd, EU:T:2019:778), en ten tweede betaling van de vertragingsrente over deze vergoeding. Subsidiair vorderen zij krachtens artikel 263, vierde alinea, VWEU, nietigverklaring van het besluit dat is vervat in de brief van de Commissie van 13 januari 2020 of, meer subsidiair, in de e-mail van 10 december 2019, waarbij zij weigert om hun de vertragingsrente te betalen, en veroordeling van de Commissie tot schadevergoeding krachtens artikel 340 VWEU, dan wel tot het nemen van de maatregelen die nodig zijn om voormeld arrest volledig uit te voeren in overeenstemming met de vereisten van artikel 266, eerste alinea, VWEU.

Dictum

| 1) | De Europese Commissie wordt veroordeeld tot betaling van een bedrag van 300 637,32 EUR aan Campine en Campine Recycling als vergoeding van de door hen geleden schade. |
| --- | --- |

1)

De Europese Commissie wordt veroordeeld tot betaling van een bedrag van 300 637,32 EUR aan Campine en Campine Recycling als vergoeding van de door hen geleden schade.

| 2) | De in punt 1) bedoelde vergoeding wordt vanaf 11 december 2019 tot aan de volledige betaling ervan vermeerderd met vertragingsrente tegen de door de Europese Centrale Bank (ECB) op haar basisherfinancieringsoperaties toegepaste rentevoet, vermeerderd met drieënhalf procentpunten. |
| --- | --- |

2)

De in punt 1) bedoelde vergoeding wordt vanaf 11 december 2019 tot aan de volledige betaling ervan vermeerderd met vertragingsrente tegen de door de Europese Centrale Bank (ECB) op haar basisherfinancieringsoperaties toegepaste rentevoet, vermeerderd met drieënhalf procentpunten.

| 3) | De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van Campine en Campine Recycling. |
| --- | --- |

3)

De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van Campine en Campine Recycling.

---

(1)  PB C 137 van 27.4.2020.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/36 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/36

---

Beroep ingesteld op 4 april 2023 –Ben Ali/Raad

(Zaak T-178/23)

(2023/C 205/40)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Halima Bent Zine El Abidine Ben Haj Hamda Ben Ali (Abu Dhabi, Verenigde Arabische Emiraten) (vertegenwoordiger: E. Deprez, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

Verzoekster verzoekt het Gerecht:

| — | de door haar bij het beroepsverzoekschrift gestelde vorderingen ontvankelijk te verklaren; |
| --- | --- |

—

de door haar bij het beroepsverzoekschrift gestelde vorderingen ontvankelijk te verklaren;

| — | de bijlage bij besluit 2011/72/GBVB van de Raad van 31 januari 2011 betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië nietig te verklaren voor zover deze bijlage betrekking heeft op haar en bij besluit 2023/159 van de Raad van 23 januari 2023 is verlengd, en de gevolgen ervan nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

de bijlage bij besluit 2011/72/GBVB van de Raad van 31 januari 2011 betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië nietig te verklaren voor zover deze bijlage betrekking heeft op haar en bij besluit 2023/159 van de Raad van 23 januari 2023 is verlengd, en de gevolgen ervan nietig te verklaren;

| — | de Raad te veroordelen aan verzoekster een bedrag van 20 000 EUR te betalen ter vergoeding van haar kosten van verdediging; |
| --- | --- |

—

de Raad te veroordelen aan verzoekster een bedrag van 20 000 EUR te betalen ter vergoeding van haar kosten van verdediging;

| — | de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

| 1. | Op het tijdstip van de feiten die zijn aangevoerd om verzoekster op de sanctielijst op te nemen, was zij minderjarig. |
| --- | --- |

1.

Op het tijdstip van de feiten die zijn aangevoerd om verzoekster op de sanctielijst op te nemen, was zij minderjarig.

| 2. | Kennelijk onjuiste beoordeling door de Raad. Verzoekster stelt in dit verband dat de Raad, alvorens zich op een beslissing van een instantie van een derde staat te baseren, moet nagaan of die beslissing is vastgesteld met eerbiediging van de rechten van de verdediging. Uit het arrest van het hof van beroep van Tunis van 30 september 2021 blijkt volgens haar evenwel dat haar rechten niet zijn geëerbiedigd door het gerecht dat uitspraak heeft gedaan in eerste aanleg. |
| --- | --- |

2.

Kennelijk onjuiste beoordeling door de Raad. Verzoekster stelt in dit verband dat de Raad, alvorens zich op een beslissing van een instantie van een derde staat te baseren, moet nagaan of die beslissing is vastgesteld met eerbiediging van de rechten van de verdediging. Uit het arrest van het hof van beroep van Tunis van 30 september 2021 blijkt volgens haar evenwel dat haar rechten niet zijn geëerbiedigd door het gerecht dat uitspraak heeft gedaan in eerste aanleg.

| 3. | Schending van het vermoeden van onschuld, aangezien zij nog niet definitief is veroordeeld. |
| --- | --- |

3.

Schending van het vermoeden van onschuld, aangezien zij nog niet definitief is veroordeeld.

| 4. | Schending van de vrijheid van ondernemerschap, aangezien de betwiste maatregel ernstige negatieve gevolgen kan hebben voor haar beroepsactiviteiten. |
| --- | --- |

4.

Schending van de vrijheid van ondernemerschap, aangezien de betwiste maatregel ernstige negatieve gevolgen kan hebben voor haar beroepsactiviteiten.

| 5. | Schending van het recht op arbeid, aangezien zij zich wegens het bestreden besluit in een situatie bevindt die haar belet te werken. |
| --- | --- |

5.

Schending van het recht op arbeid, aangezien zij zich wegens het bestreden besluit in een situatie bevindt die haar belet te werken.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/36 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/36

---

Beroep ingesteld op 14 april 2023 — Mindspa/EUIPO — Mind Solutions (MINDSPA)

(Zaak T-196/23)

(2023/C 205/41)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Mindspa OÜ (Tallinn, Estland) (vertegenwoordiger: A. Pavelts, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Mind Solutions Ltd (Sofia, Bulgarije)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk MINDSPA — inschrijvingsaanvraag nr. 18 306 780

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 9 februari 2023 in zaak R 374/2022-1

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | de bestreden beslissing gedeeltelijk te vernietigen, namelijk voor zover de kamer van beroep van het EUIPO de oppositie heeft toegewezen en de inschrijvingsaanvraag voor Uniewoordmerk MINDSPA (nr. 18 306 780) heeft afgewezen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing gedeeltelijk te vernietigen, namelijk voor zover de kamer van beroep van het EUIPO de oppositie heeft toegewezen en de inschrijvingsaanvraag voor Uniewoordmerk MINDSPA (nr. 18 306 780) heeft afgewezen;

| — | te gelasten dat het betrokken merk in zijn geheel bescherming wordt toegekend; |
| --- | --- |

—

te gelasten dat het betrokken merk in zijn geheel bescherming wordt toegekend;

| — | het EUIPO te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het EUIPO te verwijzen in de kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/37 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/37

---

Beroep ingesteld op 14 april 2023 — Mindspa/EUIPO — Mind Solutions (SYNCTUITION MINDSPA)

(Zaak T-197/23)

(2023/C 205/42)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Mindspa OÜ (Tallinn, Estland) (vertegenwoordiger: A. Pavelts, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Mind Solutions Ltd (Sofia, Bulgarije)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk SYNCTUITION MINDSPA — inschrijvingsaanvraag nr. 18 306 782

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 9 februari 2023 in zaak R 375/2022-1

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | de bestreden beslissing gedeeltelijk te vernietigen, namelijk voor zover de kamer van beroep van het EUIPO de oppositie heeft toegewezen en de inschrijvingsaanvraag voor Uniewoordmerk SYNCTUITION MINDSPA (nr. 18 306 782) heeft afgewezen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing gedeeltelijk te vernietigen, namelijk voor zover de kamer van beroep van het EUIPO de oppositie heeft toegewezen en de inschrijvingsaanvraag voor Uniewoordmerk SYNCTUITION MINDSPA (nr. 18 306 782) heeft afgewezen;

| — | te gelasten dat het betrokken merk in zijn geheel bescherming wordt toegekend; |
| --- | --- |

—

te gelasten dat het betrokken merk in zijn geheel bescherming wordt toegekend;

| — | het EUIPO te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het EUIPO te verwijzen in de kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/38 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/38

---

Beroep ingesteld op 17 april 2023 — USF/EPSU-CJ/Hof van Justitie van de Europese Unie

(Zaak T-198/23)

(2023/C 205/43)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Union Syndicale Fédérale/European Public Service Union — Hof van Justitie (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: J. N. Louis en M. Maes, advocaten)

Verwerende partijen: Hof van Justitie van de Europese Unie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren, |
| --- | --- |

—

het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren,

| — | het besluit tot verwijdering van verzoekster van de lijst van adressaten voor de bekendmaking van individuele beslissingen die zijn verspreid vanaf het adres “Distributiebeslissingen URC” en de IN-OUT-lijsten, onbestaande te verklaren, of op zijn minst nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit tot verwijdering van verzoekster van de lijst van adressaten voor de bekendmaking van individuele beslissingen die zijn verspreid vanaf het adres “Distributiebeslissingen URC” en de IN-OUT-lijsten, onbestaande te verklaren, of op zijn minst nietig te verklaren;

| — | de verwerende partij te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

| 1. | Eerste middel: onbevoegdheid van de autoriteit die het bestreden besluit heeft genomen. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: onbevoegdheid van de autoriteit die het bestreden besluit heeft genomen.

| 2. | Tweede middel: schending van het in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde recht op behoorlijk bestuur, waaronder het recht van eenieder om te worden gehoord voor de vaststelling van een voor hem of haar nadelige individuele maatregel. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van het in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde recht op behoorlijk bestuur, waaronder het recht van eenieder om te worden gehoord voor de vaststelling van een voor hem of haar nadelige individuele maatregel.

| 3. | Derde middel: schending van artikel 25 van het Statuut van ambtenaren van de Europese Unie dat de instellingen van de Unie verplicht om besluiten met betrekking tot aanstelling, benoeming in vaste dienst, bevordering, overplaatsing, vaststelling van de ambtelijke stand en beëindiging van de dienst van een ambtenaar bekend te maken in de instelling waartoe die ambtenaar behoort. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: schending van artikel 25 van het Statuut van ambtenaren van de Europese Unie dat de instellingen van de Unie verplicht om besluiten met betrekking tot aanstelling, benoeming in vaste dienst, bevordering, overplaatsing, vaststelling van de ambtelijke stand en beëindiging van de dienst van een ambtenaar bekend te maken in de instelling waartoe die ambtenaar behoort.

| 4. | Vierde middel: schending van de kaderovereenkomst tussen de TAGB van het Hof en verzoekster, op grond waarvan besluiten van de TAGB met betrekking tot een representatieve professionele-of beroepsvereniging die deze overeenkomst heeft ondertekend, niet zonder medeweten van de Griffier kunnen worden vastgesteld, zoals in dit geval is gebeurd. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: schending van de kaderovereenkomst tussen de TAGB van het Hof en verzoekster, op grond waarvan besluiten van de TAGB met betrekking tot een representatieve professionele-of beroepsvereniging die deze overeenkomst heeft ondertekend, niet zonder medeweten van de Griffier kunnen worden vastgesteld, zoals in dit geval is gebeurd.

---

| 12.6.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 205/39 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 205/39

---

Beroep ingesteld op 18 april 2023 — Kivikoski e.a. / Raad

(Zaak T-202/23)

(2023/C 205/44)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Ville Kivikoski (Wezembeek-Oppem, België), Ottavia Maffia (Brussel, België), Peter Pristovnik (Brussel) (vertegenwoordiger: N. de Montigny, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

| — | het besluit van 13 juli 2022 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van 13 juli 2022 nietig te verklaren;

| — | indien nodig, het besluit van 2 februari 2023 tot afwijzing van de klacht nietig te verklaren, voor zover dit het besluit van 13 juli 2022 motiveert, |
| --- | --- |

—

indien nodig, het besluit van 2 februari 2023 tot afwijzing van de klacht nietig te verklaren, voor zover dit het besluit van 13 juli 2022 motiveert,

| — | verweerder te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep tegen het besluit van de secretaris-generaal van de Raad van 13 juli 2022 om verzoekers in het kader van de bevorderingsronde 2022 niet te bevorderen voeren verzoekers twee middelen aan.

| 1. | Eerste middel: onwettigheid van het bestreden besluit voor zover het is gebaseerd op een onjuiste toepassing van de in het Statuut vastgestelde regels en percentages voor bevordering, hetgeen in strijd is met het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en een ernstig verlies van kansen op bevordering tot rang AST 8 tot gevolg heeft. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: onwettigheid van het bestreden besluit voor zover het is gebaseerd op een onjuiste toepassing van de in het Statuut vastgestelde regels en percentages voor bevordering, hetgeen in strijd is met het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en een ernstig verlies van kansen op bevordering tot rang AST 8 tot gevolg heeft.

| 2. | Tweede middel: schending van de beginselen van voorzienbaarheid en rechtszekerheid en onrechtmatige ongelijke behandeling op grond van het feit dat zij tot de rang AST 7 behoren, waarin de wetgever niet heeft voorzien. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van de beginselen van voorzienbaarheid en rechtszekerheid en onrechtmatige ongelijke behandeling op grond van het feit dat zij tot de rang AST 7 behoren, waarin de wetgever niet heeft voorzien.

---