# Dziennik Urzędowy C 197/2023

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 197 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 665 czerwca 2023 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 197

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 665 czerwca 2023

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Rada |
| 2023/C 197/01 | Decyzja Rady z dnia 30 maja 2023 w sprawie powołania dwóch przedstawicieli państw członkowskich jako członków i zastępców członków do zarządu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności | 1 |
| | Komisja Europejska |
| 2023/C 197/02 | Kursy walutowe euro – 2 czerwca 2023 r. | 3 |

Spis treści

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

2023/C 197/01

Decyzja Rady z dnia 30 maja 2023 w sprawie powołania dwóch przedstawicieli państw członkowskich jako członków i zastępców członków do zarządu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności

1

Komisja Europejska

2023/C 197/02

Kursy walutowe euro – 2 czerwca 2023 r.

3

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2023/C 197/03 | Publikacja zatwierdzonej zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym w sektorze produktów rolnych i środków spożywczych, o której to zmianie mowa w art. 6b ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 | 4 |
| 2023/C 197/04 | Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie zatwierdzenia zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 | 9 |

V   Ogłoszenia

INNE AKTY

Komisja Europejska

2023/C 197/03

Publikacja zatwierdzonej zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym w sektorze produktów rolnych i środków spożywczych, o której to zmianie mowa w art. 6b ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014

4

2023/C 197/04

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie zatwierdzenia zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

9

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

| 5.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/1 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/1

---

DECYZJA RADY

z dnia 30 maja 2023

w sprawie powołania dwóch przedstawicieli państw członkowskich jako członków i zastępców członków do zarządu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności

(2023/C 197/01)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 178/2002 z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (1), w szczególności jego art. 25 ust. 1,

uwzględniając kandydatury przedłożone Radzie przez Danię i Szwecję,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Nieodzowne jest zapewnienie niezależności, wysokich standardów naukowych, przejrzystości i sprawności działania Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA). Niezbędne jest również zapewnienie współpracy EFSA z państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(1)

Nieodzowne jest zapewnienie niezależności, wysokich standardów naukowych, przejrzystości i sprawności działania Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA). Niezbędne jest również zapewnienie współpracy EFSA z państwami członkowskimi.

| (2) | Art. 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 wymaga, aby każde państwo członkowskie nominowało członka i zastępcę członka jako swoich przedstawicieli w zarządzie EFSA. Nominowani w ten sposób członkowie i zastępcy członków są powoływani przez Radę na okres czterech lat, z możliwością przedłużenia, i mają prawo głosu. |
| --- | --- |

(2)

Art. 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 wymaga, aby każde państwo członkowskie nominowało członka i zastępcę członka jako swoich przedstawicieli w zarządzie EFSA. Nominowani w ten sposób członkowie i zastępcy członków są powoływani przez Radę na okres czterech lat, z możliwością przedłużenia, i mają prawo głosu.

| (3) | Decyzją z dnia 7 kwietnia 2022 r. (2) Rada powołała przedstawicieli państw członkowskich na stanowiska członków i zastępców członków zarządu EFSA na okres od dnia 1 lipca 2022 r. do dnia 30 czerwca 2026 r. |
| --- | --- |

(3)

Decyzją z dnia 7 kwietnia 2022 r. (2) Rada powołała przedstawicieli państw członkowskich na stanowiska członków i zastępców członków zarządu EFSA na okres od dnia 1 lipca 2022 r. do dnia 30 czerwca 2026 r.

| (4) | Pismem z dnia 13 lutego 2023 r. EFSA został poinformowany, że Annelise FENGER, członek z Danii, przeszła na emeryturę. |
| --- | --- |

(4)

Pismem z dnia 13 lutego 2023 r. EFSA został poinformowany, że Annelise FENGER, członek z Danii, przeszła na emeryturę.

| (5) | Pismem z dnia 23 marca 2023 r. EFSA został poinformowany, że Hanna DUFVA, zastępczyni członka ze Szwecji, przeszła na emeryturę. |
| --- | --- |

(5)

Pismem z dnia 23 marca 2023 r. EFSA został poinformowany, że Hanna DUFVA, zastępczyni członka ze Szwecji, przeszła na emeryturę.

| (6) | Należy zatem powołać dwóch nowych przedstawicieli na okres pozostający do końca kadencji ich odpowiednich poprzedników. |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem powołać dwóch nowych przedstawicieli na okres pozostający do końca kadencji ich odpowiednich poprzedników.

| (7) | Przedstawiciele nominowani przez Danię i Szwecję mają odpowiednie i bogate doświadczenie i wiedzę fachową w dziedzinie prawa i polityki łańcucha żywnościowego, w tym oceny ryzyka, a także w dziedzinie zarządzania, administracji, finansów i prawa. Ich powołanie gwarantuje zatem, że w zarządzie EFSA utrzymane zostaną najwyższe standardy kompetencji i jak najszerszy dostępny zakres odpowiedniego doświadczenia, |
| --- | --- |

(7)

Przedstawiciele nominowani przez Danię i Szwecję mają odpowiednie i bogate doświadczenie i wiedzę fachową w dziedzinie prawa i polityki łańcucha żywnościowego, w tym oceny ryzyka, a także w dziedzinie zarządzania, administracji, finansów i prawa. Ich powołanie gwarantuje zatem, że w zarządzie EFSA utrzymane zostaną najwyższe standardy kompetencji i jak najszerszy dostępny zakres odpowiedniego doświadczenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następująca osoba zostaje niniejszym powołana na stanowisko członka zarządu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności do dnia 30 czerwca 2026 r.:

| — | Tejs BINDERUP (Dania). |
| --- | --- |

—

Tejs BINDERUP (Dania).

Artykuł 2

Następująca osoba zostaje niniejszym powołana na stanowisko członka zarządu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności do dnia 30 czerwca 2026 r.:

| — | Kristina GRANELLI (Szwecja). |
| --- | --- |

—

Kristina GRANELLI (Szwecja).

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli 30 maja 2023

W imieniu Rady

Przewodniczący

P. KULLGREN

---

(1)  Dz. U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

1

(2)  Decyzja Rady z dnia 7 kwietnia 2022 r. w sprawie powołania przedstawicieli państw członkowskich na stanowiska członków i zastępców członków zarządu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (Dz.U. C 159 z 12.4.2022, s. 6).

2

---

Komisja Europejska

| 5.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/3 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/3

---

Kursy walutowe euro (1)

2 czerwca 2023 r.

(2023/C 197/02)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,0763 |
| JPY | Jen | 149,46 |
| DKK | Korona duńska | 7,4488 |
| GBP | Funt szterling | 0,85930 |
| SEK | Korona szwedzka | 11,5505 |
| CHF | Frank szwajcarski | 0,9758 |
| ISK | Korona islandzka | 150,10 |
| NOK | Korona norweska | 11,8450 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 23,657 |
| HUF | Forint węgierski | 371,36 |
| PLN | Złoty polski | 4,4975 |
| RON | Lej rumuński | 4,9622 |
| TRY | Lir turecki | 22,4742 |
| AUD | Dolar australijski | 1,6248 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,4443 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 8,4346 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,7652 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,4474 |
| KRW | Won | 1 401,66 |
| ZAR | Rand | 20,9461 |
| CNY | Yuan renminbi | 7,6065 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 15 975,82 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,9268 |
| PHP | Peso filipińskie | 60,132 |
| RUB | Rubel rosyjski | |
| THB | Bat tajlandzki | 37,251 |
| BRL | Real | 5,3752 |
| MXN | Peso meksykańskie | 18,8527 |
| INR | Rupia indyjska | 88,6380 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,0763

JPY

Jen

149,46

DKK

Korona duńska

7,4488

GBP

Funt szterling

0,85930

SEK

Korona szwedzka

11,5505

CHF

Frank szwajcarski

0,9758

ISK

Korona islandzka

150,10

NOK

Korona norweska

11,8450

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

23,657

HUF

Forint węgierski

371,36

PLN

Złoty polski

4,4975

RON

Lej rumuński

4,9622

TRY

Lir turecki

22,4742

AUD

Dolar australijski

1,6248

CAD

Dolar kanadyjski

1,4443

HKD

Dolar Hongkongu

8,4346

NZD

Dolar nowozelandzki

1,7652

SGD

Dolar singapurski

1,4474

KRW

Won

1 401,66

ZAR

Rand

20,9461

CNY

Yuan renminbi

7,6065

IDR

Rupia indonezyjska

15 975,82

MYR

Ringgit malezyjski

4,9268

PHP

Peso filipińskie

60,132

RUB

Rubel rosyjski

THB

Bat tajlandzki

37,251

BRL

Real

5,3752

MXN

Peso meksykańskie

18,8527

INR

Rupia indyjska

88,6380

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

V Ogłoszenia

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 5.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/4 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/4

---

Publikacja zatwierdzonej zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym w sektorze produktów rolnych i środków spożywczych, o której to zmianie mowa w art. 6b ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014

(2023/C 197/03)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 6b ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 (1).

Powiadomienie o zatwierdzeniu zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym, pochodzącego z państwa członkowskiego [Rozporządzenie (UE) 1151/2012]

„Maçã de Alcobaça”

Nr UE: PGI-PT-0261-AM01 - 15.3.2023

ChNP ( ) ChOG (X)

1.   Nazwa produktu

„Maçã de Alcobaça”

2.   Państwo członkowskie, do którego należy obszar geograficzny

Portugalia

3.   Organ państwa członkowskiego powiadamiający o zmianie standardowej

Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

—

4.   Opis zatwierdzonych zmian

Wniosek o zatwierdzenie zmian w specyfikacji produktu oznaczonego chronioną nazwą pochodzenia/chronionym oznaczeniem geograficznym, gdy zmiany te nie są nieznaczne

Opis

Szczegółowe dane dotyczące etykietowania odnoszące się do nazwy ChOG. Logo „Maçã de Alcobaça” zostało usunięte, aby:

| | uniknąć sytuacji, w której grafika staje się z roku na rok przestarzała, nieodpowiednia lub nieaktualna; |
| --- | --- |

uniknąć sytuacji, w której grafika staje się z roku na rok przestarzała, nieodpowiednia lub nieaktualna;

| | umożliwić korzystanie z ChOG przez podmioty, które nie należą do grupy zarządzającej; |
| --- | --- |

umożliwić korzystanie z ChOG przez podmioty, które nie należą do grupy zarządzającej;

| | ograniczyć źródła konfliktów między różnymi podejściami i strategiami marketingowymi. |
| --- | --- |

ograniczyć źródła konfliktów między różnymi podejściami i strategiami marketingowymi.

Zmiana ma wpływ na jednolity dokument.

JEDNOLITY DOKUMENT

„Maçã de Alcobaça”

Nr UE: PGI-PT-0261-AM01 - 15.3.2022

ChNP ( ) ChOG (X)

1.   Nazwa lub nazwy [ChNP lub ChOG]

„Maçã de Alcobaça”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Portugalia

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu [zgodnie z załącznikiem XI]

Klasa 1.6 Owoce, warzywa i zboża, świeże lub przetworzone

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

Owoce odmian Casa Nova, Golden Delicious, Red. Delicious, Gala, Fuji, Granny Smith, Jonagold, Reineta i Pink, które – jeśli są produkowane na wyznaczonym obszarze geograficznym – charakteryzują się bardzo jędrnym i chrupkim miąższem oraz wysoką zawartością cukrów i kwasów, co nadaje im słodko-cierpki smak i intensywny zapach.

Badania właściwości odżywczych i funkcjonalnych odmian „Maçã de Alcobaça” (Tabela 1 – Almeida i Pintado, 2008 r.) wykazuje wysokie średnie wartości dla całkowitej zawartości kwasów. Ma to kluczowe znaczenie dla proporcji cukrów i kwasów, która nadaje jabłkom Alcobaça specyficzny zapach i słodko-cierpki smak, wyróżniające je spośród innych jabłek.

Tabela 1

Analiza zawartości rozpuszczalnych substancji stałych i kwasowości miareczkowej uprawnych odmian jabłek

| Średni zakres wartości dla odmian jabłek | Zawartość rozpuszczalnych substancji stałych (g/100 g) | Kwasowość miareczkowa
  (g jabłczanu/100 g) |
| --- | --- | --- |
| 10,2 –15,3 | 0,2 –0,76 |
| Źródło: Domingos Almeida & Manuela Pintado, 2008. Caracterização nutritiva e funcional de variedades de Maçã de Alcobaça. Project Agro 937. |

Średni zakres wartości dla odmian jabłek

Zawartość rozpuszczalnych substancji stałych (g/100 g)

Kwasowość miareczkowa

(g jabłczanu/100 g)

10,2 –15,3

0,2 –0,76

Źródło: Domingos Almeida & Manuela Pintado, 2008. Caracterização nutritiva e funcional de variedades de Maçã de Alcobaça. Project Agro 937.

Jabłka „Maça de Alcobaça” posiadają również inne szczególne cechy jakościowe i właściwości organoleptyczne, które są uznawane za specyficzne i mogą wynikać ze szczególnych warunków środowiskowych na obszarze produkcji. Obejmują one bardzo jędrny, chrupki miąższ, intensywnie czerwony kolor w przypadku owoców czerwonych i dwukolorowych, intensywny zapach, wyraźnie widoczne rozproszone przetchlinki na skórce oraz stałe ordzawienia w zagłębieniu szypułkowym.

Jabłka „Maça de Alcobaça” mogą być sprzedawane w następującej postaci:

| a) | w całości, ze skórką lub obrane; oraz |
| --- | --- |

a)

w całości, ze skórką lub obrane; oraz

| b) | w kawałkach, ze skórką lub obrane. |
| --- | --- |

b)

w kawałkach, ze skórką lub obrane.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na określonym obszarze geograficznym

Wszystkie etapy produkcji „Maçã de Alcobaça”, od sadzenia drzewek w sadach do zbioru owoców, odbywają się wyłącznie na wyznaczonym obszarze geograficznym.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Zbiór jabłek odbywa się w chwili osiągnięcia dojrzałości umożliwiającej im kontynuowanie procesu dojrzewania i przechowywanie w chłodnym miejscu w odpowiednich warunkach. Jabłka są pakowane po upływie odpowiedniego czasu po zbiorze i dostarczeniu do zakładu przechowywania/pakowania. W odniesieniu do wszystkich operacji przeprowadzane są kontrole i prowadzone rejestry umożliwiające prześledzenie pochodzenia do źródła.

W przypadku innych form postaci handlowej muszą być spełnione wszystkie obowiązkowe wymogi dotyczące nieprzetworzonych jabłek, z wyjątkiem wielkości i klasy.

Mycie, krojenie i pakowanie nie mogą powodować zmiany cech charakterystycznych nieprzetworzonych jabłek „Maçã de Alcobaça”, zaś partie obranych lub pokrojonych jabłek, które nie spełniają warunków określonych dla produktu, są odrzucane. Jabłka są myte w całości w stanie niepokrojonym, tak aby operacja ta nie doprowadziła do zmiany charakteru produktu nieprzetworzonego.

Aby ograniczyć utlenianie, operacje obierania, krojenia i pakowania muszą odbywać się w chłodnym miejscu. Jabłka muszą być pakowane w opakowania barierowe wykonane ze specjalnej folii, która uniemożliwia wnikanie powietrza, i dzięki której wewnątrz tworzy się środowisko o niskiej zawartości tlenu. Produkt musi być przygotowywany na sprzedaż, przechowywany i przewożony w chłodnych warunkach.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Na etykiecie „Maça de Alcobaça” po nazwie produktu należy umieścić słowa „Indicação Geográfica Protegida” lub akronim „IGP”.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Pod względem administracyjnym wyznaczony obszar geograficzny obejmuje gminy Alcobaça, Batalha, Bombarral, Cadaval, Caldas da Rainha, Leiria, Lourinhã, Marinha Grande, Nazaré, Óbidos, Peniche, Porto de Mós, Rio Maior i Torres Vedras.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Obszar produkcji „Maçã de Alcobaça” znajduje się mniej więcej między Serra dos Candeeiros i morzem, gdzie panuje bardzo specyficzny mikroklimat. Mikroklimat ten, w połączeniu z odpowiednią glebą, stwarzają warunki sprzyjające uprawie jabłek o wysokiej jakości i o szczególnych właściwościach organoleptycznych, które odróżniają je od jabłek uprawianych w innych regionach.

Geografia fizyczna obszaru jest zróżnicowana, a zatem to właśnie specyficzny mikroklimat – wyróżniający się od klimatu sąsiednich obszarów – sprawia, że te odmiany jabłek rozwijają się w sposób odmienny. Ponieważ obszar ten znajduje się blisko Atlantyku, temperatury są stałe, przy czym średnia dzienna temp. wynosi około 15 °C. Średnie roczne opady w okręgu Alcobaça wahają się od 600 do 900 mm w pobliżu gór Serra dos Candeeiros. Wilgotność powietrza jest powodowana bliskością morza i przewagą wiatrów północnych i północno-zachodnich. Jej wartość roczna wynosi około 80 %. Nasłonecznienie, chociaż osłabione przez wpływ Morza Śródziemnego, jest zależne od pokrywy chmur; jego średnia wartość wynosi od 2 400 do 2 500 godzin.

Bardzo specyficzny mikroklimat na tym obszarze – wyróżniający się od klimatu sąsiednich obszarów – sprawia, że te odmiany jabłek tak dobrze rosną i rozwijają się lepiej niż gdzie indziej.

Opisane odmiany jabłek, uprawiane na wyznaczonym obszarze geograficznym, są bardzo jędrne i chrupkie. Charakteryzuje je przy tym wysoka zawartość cukrów i kwasów, nadająca im specyficzny słodko-cierpki smak i intensywny zapach.

W porównaniu do wartości referencyjnych określonych w tabelach opublikowanych przez Instituto Ricardo Jorge (Tabela 2 – INSA, 2006 r.) średnie wartości stwierdzone w wyniku badania właściwości odżywczych i funkcjonalnych odmian „Maçã de Alcobaça” (Tabela 1 – Almeida i Pintado, 2008 r.) znacznie się różnią pod względem całkowitej zawartości kwasów (niemal dwukrotnie).

Tabela 2

Składniki odżywcze jabłek

| Jabłko | Energia (kcal/100 g) | Woda (g/100 g) | Włókno pokarmowe (g/100 g) | Węglowodany (g/100 g) | Kwasy organiczne (g/100 g) | Białko (g/100 g) | Tłuszcz (g/100 g) | Popiół (g/100 g) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 57 | 82,9 | 2,1 | 13,6 | 0,20 | 0,2 | 0,5 | 0,32 |
| Źródło: INSA (2006). |

Jabłko

Energia (kcal/100 g)

Woda (g/100 g)

Włókno pokarmowe (g/100 g)

Węglowodany (g/100 g)

Kwasy organiczne (g/100 g)

Białko (g/100 g)

Tłuszcz (g/100 g)

Popiół (g/100 g)

57

82,9

2,1

13,6

0,20

0,2

0,5

0,32

Źródło: INSA (2006).

Badanie zatytułowane Caracterização nutritiva e funcional de variedades de Maçã de Alcobaça zawiera między innymi wyniki dotyczące składu odżywczego „Maçã de Alcobaça” (tabela 3). Wartości określone w tabeli 3 pokazują, że średnie wartości węglowodanów i białek w „Maçã de Alcobaça” są wyższe niż wartości w odniesieniu do większości rodzajów innych jabłek określone w Tabela da Composição de Alimentos wydanej przez Instituto Nacional de Saúde Dr Ricardo Jorge (tabela 2 – INSA, 2006).

Tabela 3

Składniki odżywcze niektórych odmian jabłka „Maçã de Alcobaça”. Wartości odnoszą się do masy świeżej jadalnej części owocu (skórka i miąższ)

| Średnie wartości dla odmian | Energia (kcal/100 g) | Woda (g/100 g) | Włókno pokarmowe (g/100 g) | Węglowodany (g/100 g) | Białko (g/100 g) | Tłuszcz (g/100 g) | Popiół (g/100 g) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 52,7 | 84,5 | 2,1 | 14,9 | 0,37 | 0,10 | 0,22 |
| Źródło: Domingos Almeida & Manuela Pintado, 2008. Caracterização nutritiva e funcional de variedades de Maçã de Alcobaça. Projecto Agro 937. |

Średnie wartości dla odmian

Energia (kcal/100 g)

Woda (g/100 g)

Włókno pokarmowe (g/100 g)

Węglowodany (g/100 g)

Białko (g/100 g)

Tłuszcz (g/100 g)

Popiół (g/100 g)

52,7

84,5

2,1

14,9

0,37

0,10

0,22

Źródło: Domingos Almeida & Manuela Pintado, 2008. Caracterização nutritiva e funcional de variedades de Maçã de Alcobaça. Projecto Agro 937.

| 5.3 | Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)
  Bez względu na czynniki genetyczne (Iglesias et al., 2008; 2012) i ekofizjologiczne (Gonzalez-Talice et al., 2013), które mają wpływ na jakość i właściwości organoleptyczne „Maçã de Alcobaça”, w szczególności w zakresie barwy i zapachu, nie można pominąć znaczenia warunków środowiskowych, w szczególności temperatury i wilgotności.
  Szczególne warunki w zakresie temperatury i wilgotności panujące dzięki bliskości morza i górskich pasm Aire-Candeeiros-Montejunto przebiegających z północy na południe równolegle do wybrzeża determinują skład substancji odżywczych w „Maçã de Alcobaça”, który sprawia, że jabłka są bardziej chrupiące i soczyste, wyróżniając się wśród innych jabłek.
  Jabłka te uzyskały status ChOG nie tylko ze względu na ich wyjątkowe cechy, ale także ze względu na prestiż, jakim od wieków cieszą się na rynku.
  Obszar produkcji „Maçã de Alcobaça” odpowiada obszarowi historycznie znanemu jako Coutos de Alcobaça. Został on pierwotnie wyznaczony w XII i XIII wieku z przyczyn politycznych i istnieją dowody na to, że rozciągał się bardziej na południe.
  Następnie tereny nadające się pod uprawę, odpowiadające obecnemu obszarowi produkcji jabłek, przejęli mnisi.
  Uprawa owoców, zwłaszcza jabłek, zaczęła być ważnym rodzajem działalności. W czasach, gdy nie istniało wiele słodyczy, jabłka spożywano powszechnie na deser podczas wystawnych posiłków. Według M. Vieira Natividade „mnisi zawsze doglądali jabłoni z wielką troską”.
  Jabłka uprawiane w regionie Alcobaça zyskiwały rozgłos dzięki swoim właściwościom organoleptycznym: „Posiadały wyróżniające je cechy: stopniowe przejście od słodyczy do kwaskowatości u poszczególnych licznych odmian; wspaniały aromat, piękny żywy kolor...”. (Natividade, M. V.; 1912 – Frutas d’Alcobaça).
  M. Vieira Natividade pisał również: „sadów jabłoniowych było tak wiele, że w dalszym ciągu w regionie Alcobaça słowo »owoc« oznacza jabłko, zaś »sad« – sad jabłoniowy”. |
| --- | --- |

5.3

Bez względu na czynniki genetyczne (Iglesias et al., 2008; 2012) i ekofizjologiczne (Gonzalez-Talice et al., 2013), które mają wpływ na jakość i właściwości organoleptyczne „Maçã de Alcobaça”, w szczególności w zakresie barwy i zapachu, nie można pominąć znaczenia warunków środowiskowych, w szczególności temperatury i wilgotności.

Szczególne warunki w zakresie temperatury i wilgotności panujące dzięki bliskości morza i górskich pasm Aire-Candeeiros-Montejunto przebiegających z północy na południe równolegle do wybrzeża determinują skład substancji odżywczych w „Maçã de Alcobaça”, który sprawia, że jabłka są bardziej chrupiące i soczyste, wyróżniając się wśród innych jabłek.

Jabłka te uzyskały status ChOG nie tylko ze względu na ich wyjątkowe cechy, ale także ze względu na prestiż, jakim od wieków cieszą się na rynku.

Obszar produkcji „Maçã de Alcobaça” odpowiada obszarowi historycznie znanemu jako Coutos de Alcobaça. Został on pierwotnie wyznaczony w XII i XIII wieku z przyczyn politycznych i istnieją dowody na to, że rozciągał się bardziej na południe.

Następnie tereny nadające się pod uprawę, odpowiadające obecnemu obszarowi produkcji jabłek, przejęli mnisi.

Uprawa owoców, zwłaszcza jabłek, zaczęła być ważnym rodzajem działalności. W czasach, gdy nie istniało wiele słodyczy, jabłka spożywano powszechnie na deser podczas wystawnych posiłków. Według M. Vieira Natividade „mnisi zawsze doglądali jabłoni z wielką troską”.

Jabłka uprawiane w regionie Alcobaça zyskiwały rozgłos dzięki swoim właściwościom organoleptycznym: „Posiadały wyróżniające je cechy: stopniowe przejście od słodyczy do kwaskowatości u poszczególnych licznych odmian; wspaniały aromat, piękny żywy kolor...”. (Natividade, M. V.; 1912 – Frutas d’Alcobaça).

M. Vieira Natividade pisał również: „sadów jabłoniowych było tak wiele, że w dalszym ciągu w regionie Alcobaça słowo »owoc« oznacza jabłko, zaś »sad« – sad jabłoniowy”.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

https://tradicional.dgadr.gov.pt/images/prod_imagens/frescos/docs/CE_maca_alcoba%C3%A7a_2021.pdf

---

(1)  Dz.U. L 179 z 19.6.2014., s. 17.

---

| 5.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/9 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/9

---

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie zatwierdzenia zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

(2023/C 197/04)

Komisja Europejska zatwierdziła niniejszą zmianę nieznaczną w rozumieniu art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 (1).

Wniosek o zatwierdzenie niniejszej zmiany nieznacznej jest dostępny w bazie danych Komisji eAmbrosia.

JEDNOLITY DOKUMENT

„HUILE D’OLIVE DE CORSE / HUILE D’OLIVE DE CORSE – OLIU DI CORSICA”

Nr UE: PDO-FR-0428-AM02 – 29.11.2021

ChNP (X) ChOG ( )

1.   Nazwa lub nazwy

„Huile d’olive de Corse / Huile d’olive de Corse – Oliu di Corsica”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Francja

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu

Klasa 1.5 Oleje i tłuszcze (masło, margaryna, oleje itp.)

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Oliwa „Huile d'olive de Corse” / „Huile d'olive de Corse – Oliu di Corsica” charakteryzuje się aromatem przypominającym migdały, karczochy, siano, orzechy lub jabłka. Oliwa ma kolor od żółtego słomkowego do jasnożółtego, z ewentualnymi zielonymi odcieniami.

Na etapie pierwszego wprowadzenia do obrotu pikantność (zwana „ostrością” w rozumieniu niniejszego jednolitego dokumentu) i gorycz wynoszą najwyżej 3 w skali organoleptycznej Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek (IOC).

Wolna kwasowość, wyrażona jako zawartość kwasu oleinowego, wynosi najwyżej 1,5 grama na 100 gramów.

Na etapie pierwszego wprowadzenia do obrotu wskaźnik peroksydacji nie może przekraczać 16 miliekwiwalentów aktywnego tlenu na 1 kg oliwy z oliwek.

Oliwa „Huile d’olive de Corse” / „Huile d’olive de Corse – Oliu di Corsica” oznaczona określeniem „zbiór dawnymi metodami” posiada następujące dodatkowe właściwości: oliwa ma pełny, obfity smak; można w niej rozpoznać charakterystyczne i dominujące aromaty takie jak: aromat czarnych oliwek, suchego siana, orzechów (migdałów, orzechów włoskich, orzechów laskowych), kwiatowe nuty makii, aromat grzybów i podszytu.

Na etapie pierwszego wprowadzenia do obrotu ostrość i gorycz wynoszą najwyżej 1 w skali organoleptycznej IOC.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Oliwy z oliwek wytwarza się z owoców należących w większości do następujących odmian:

Sabine (znane również jako Sabina, Aliva Bianca, Biancaghja), Ghjermana (znana również jako Ghjermana di Balagna, di Casinca, Nieladja), Capanace (znana również jako Raspulada/Raspuluta), Zinzala (znana również jako Pinzarole), Aliva Néra (znana również jako Ghjermana du Sud, d’Alta Rocca), Curtinese (znana również jako Pendola).

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Wszystkie czynności związane z produkcją surowca i z wytwarzaniem oliwy z oliwek muszą odbywać się na określonym obszarze geograficznym.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Oprócz obowiązkowych elementów przewidzianych w przepisach dotyczących etykietowania i prezentacji środków spożywczych etykieta oliwy objętej ChNP „Huile d’olive de Corse” / „Huile d’olive de Corse – Oliu di Corsica” zawiera następujące informacje:

| — | nazwę pochodzenia „Huile d’olive de Corse” / „Huile d’olive de Corse – Oliu di Corsica”; |
| --- | --- |

—

nazwę pochodzenia „Huile d’olive de Corse” / „Huile d’olive de Corse – Oliu di Corsica”;

| — | określenie „récolte à l’ancienne” („zbiór dawnymi metodami”) umieszczone bezpośrednio po nazwie pochodzenia – w przypadku oliw uzyskanych z oliwek zebranych z naturalnego opadania; |
| --- | --- |

—

określenie „récolte à l’ancienne” („zbiór dawnymi metodami”) umieszczone bezpośrednio po nazwie pochodzenia – w przypadku oliw uzyskanych z oliwek zebranych z naturalnego opadania;

| — | określenie: „appellation d'origine protégée” („chroniona nazwa pochodzenia”); |
| --- | --- |

—

określenie: „appellation d'origine protégée” („chroniona nazwa pochodzenia”);

| — | symbol ChNP Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

symbol ChNP Unii Europejskiej.

Informacje te znajdują się w tym samym polu widzenia.

Przedstawia się je widoczną, czytelną, nieusuwalną i dostatecznie dużą czcionką, dobrze wyróżniającą się na etykiecie, na której są wydrukowane, tak aby informacje te wyraźnie odróżniały się od wszystkich pozostałych informacji tekstowych lub znaków graficznych.

Etykiety oliw oznaczonych określeniem „zbiór dawnymi metodami” zawierają informację, że oliwy te uzyskiwane są z oliwek zebranych z naturalnego opadania.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar geograficzny chronionej nazwy pochodzenia „Huile d’olive de Corse” / „Huile d’olive de Corse – Oliu di Corsica” obejmuje całe terytorium Korsyki z wyłączeniem następujących gmin: Aiti, Albertacce, Alzi, Asco, Aullène, Bastelica, Bocognano, Bustanico, Calacuccia, Cambia, Campana, Carcheto-Brustico, Carpineto, Carticasi, Casamaccioli, Casanova, Ciamanacce, Corscia, Cozzano, Cristinacce, Erone, Evisa, Felce, Ghisoni, Guagno, Guitera-les-Bains, Lano, Lozzi, Mausoléo, Mazzola, Muracciole, Novale, Olmi-Cappella, Ortale, Orto, Palneca, Pastricciola, Perelli, Pianello, Piazzali, Piedipartino, Pie-d'Orezza, Pietricaggio, Piobetta, Pioggiola, Poggiolo, Quasquara, Quenza, Renno, Rezza, Rusio, Saliceto, Sampolo, San-Lorenzo, Soccia, Tarrano, Tasso, Tavera, Tolla, Valle-d'Alesani, Vallica, Vivario, Zicavo.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Korsyka jest położona między 41° a 43° szerokości północnej w odległości 160 km od wybrzeża prowansalskiego; jest górzystą, podłużną wyspą, położoną południkowo; średnia wysokość nad poziomem morza wynosi 568 metrów; wyspa cechuje się bardzo nieregularnym ukształtowaniem terenu.

Z geologicznego punktu widzenia gleby, na których sadzi się drzewa oliwne, pochodzą głównie z erozji dwóch głównych skał o odmiennych właściwościach (granitu i łupka oraz skał wapiennych zgromadzonych w skupiskach wyłącznie na krańcu południowym). Gleby utworzone w ten sposób są glebami ubogimi ze względu na płytką warstwę wierzchnią i niską zawartość gliny, lecz są to również gleby suche o niskich zasobach wody. Zaopatrzenie drzew w wodę jest zatem w pełni uzależnione od opadów deszczu, które mimo dużej zmienności na przestrzeni lat i w mikroregionach są opadami typowymi dla klimatu śródziemnomorskiego charakteryzującego się długim okresem letniej suszy trwającym około pięć miesięcy.

Właściwości tych gleb wiążą się dodatkowo ze zjawiskiem erozji, które przybiera na sile w zależności od nachylenia terenu.

Klimat charakteryzuje się, poza okresem letniej suszy, temperaturami korzystnymi dla drzew oliwnych ze względu na łagodne zimy, gorące lata i silne nasłonecznienie, a także wpływem morza, który zapewnia dużą wilgotność.

Rozwój drzewa oliwnego zależy również od temperatury: ukształtowanie terenu cechujące się znacznymi wysokościami wiąże się z występowaniem mrozów powyżej pewnej średniej wysokości, która różni się w zależności od ekspozycji stoku na promienie słoneczne.

Strefy uprawy drzew oliwnych nie rozwijały się, jeżeli istniała możliwość wystąpienia mrozów.

Główna strefa uprawy drzew oliwnych znajduje się na piętrze roślinności od 0 do 400 m na stoku zacienionymi i do 600 m na stoku nasłonecznionym, które charakteryzuje się skupiskami dębów korkowych i dębów ostrolistnych, a także występowaniem sosny pinii, wrzosowców, chruścin jagodnych, mirt, pistacji kleistych, roślin z rodzaju Calicotome i filirei wąskolistnych.

Drzewa oliwne na wyspie mają długą historię, która stanowi podstawę rozwoju wyspiarskiej uprawy drzew oliwnych do produkcji oliwy z oliwek. Historia ta dostarcza również w dużej mierze wyjaśnienie pochodzenia sadzonych odmian: odmiana „Sabine”, najbardziej rozpowszechniona na Korsyce, jednak obecna przede wszystkim w regionie Balagne, jest odmianą wyselekcjonowaną lokalnie, wyłącznie z dzikich drzew oliwnych. Również odmiana „Capanace”, dominująca w regionie Cap Corse, została wyselekcjonowana lokalnie. Wydaje się, że odmiana ta przystosowała się do raczej niekorzystnych warunków. Drzewa odmiany „Capanace” rosnące w regionie Cap Corse są bowiem regularnie narażone na gwałtowne wiatry i mgłę solną.

Ostatnie prace badawcze wykazały, że niektóre odmiany są pochodzenia toskańskiego („Ghjermana” i „Ghjermana di Balagna”), a inne, takie jak „Zinzala”, pochodzą z krzyżowania lokalnych drzew oliwnych i odmian introdukowanych.

Te główne odmiany utrwaliły się więc i były rozmnażane, najczęściej wspólnie, w strefach o odpowiadających im warunkach glebowych i klimatycznych. Wiek drzew świadczy dziś o tym, że odmiany te są dostosowane do środowiska geograficznego, w którym występują, oraz o tym, że ich związek z obszarem jest niepodważalny.

Produkcja oliwy „Huile d’olive de Corse” / „Huile d’olive de Corse – Oliu di Corsica” opiera się na zastosowaniu dawnych praktyk szczególnie dostosowanych do środowiska:

| — | sposób uprawy był i pozostał w ścisłym związku ze środowiskiem: charakteryzuje się niskim zagęszczeniem sadów i późnym zbiorem owoców. To długie pozostawianie oliwek na drzewie jeszcze bardziej wzmacnia zjawisko przemienności produkcji; |
| --- | --- |

—

sposób uprawy był i pozostał w ścisłym związku ze środowiskiem: charakteryzuje się niskim zagęszczeniem sadów i późnym zbiorem owoców. To długie pozostawianie oliwek na drzewie jeszcze bardziej wzmacnia zjawisko przemienności produkcji;

| — | zbiór oliwek tradycyjnie przeprowadzany był przez otrząsanie, zrywanie z drzewa lub zbieranie z ziemi w zależności od sektora, wielkości zbiorów, odmian oliwek i warunków sezonowych. Najczęściej stosowaną metodą zbioru było zbieranie z ziemi. Obecnie producenci zrezygnowali z tej metody na rzecz zbierania oliwek na podwieszonych siatkach lub w innych pojemnikach znajdujących się pod drzewem.
  Okres zbioru oliwek jest rozłożony w czasie odpowiednio do dat kwitnienia różnych odmian; |
| --- | --- |

—

zbiór oliwek tradycyjnie przeprowadzany był przez otrząsanie, zrywanie z drzewa lub zbieranie z ziemi w zależności od sektora, wielkości zbiorów, odmian oliwek i warunków sezonowych. Najczęściej stosowaną metodą zbioru było zbieranie z ziemi. Obecnie producenci zrezygnowali z tej metody na rzecz zbierania oliwek na podwieszonych siatkach lub w innych pojemnikach znajdujących się pod drzewem.

Okres zbioru oliwek jest rozłożony w czasie odpowiednio do dat kwitnienia różnych odmian;

| — | miażdżenie odbywa się w o wiele krótszym terminie niż miało to miejsce dawniej. Termin ten, który kiedyś był główną przyczyną nadmiernej kwasowości oliwy, został obecnie znacznie ograniczony w związku ze zwiększeniem zdolności produkcyjnych olejarni i ich modernizacją. Jest on jednak niekiedy dłuższy od czasu wymaganego na kontynencie z powodu oddalenia gajów oliwnych oraz zwyczajów producentów. |
| --- | --- |

—

miażdżenie odbywa się w o wiele krótszym terminie niż miało to miejsce dawniej. Termin ten, który kiedyś był główną przyczyną nadmiernej kwasowości oliwy, został obecnie znacznie ograniczony w związku ze zwiększeniem zdolności produkcyjnych olejarni i ich modernizacją. Jest on jednak niekiedy dłuższy od czasu wymaganego na kontynencie z powodu oddalenia gajów oliwnych oraz zwyczajów producentów.

Ta ogólna poprawa skuteczności sposobu zbioru i wydajności olejarni pozwoliła na poprawę jakości oliw z oliwek.

Oliwa „Huile d’olive de Corse” / „Huile d’olive de Corse – Oliu di Corsica” charakteryzuje się umiarkowaną ostrością i pikantnością. Aromaty mogą zatem rozwijać się w sposób delikatny oraz tworzyć złożoną i kompletną całość.

Obecność dziko rosnącej, zróżnicowanej roślinności w otoczeniu gajów oliwnych umożliwia rozpoznanie w produkcie końcowym aromatów migdałów i siana oraz złożonych aromatów makii w oliwie „Huile d’olive de Corse” / „Huile d’olive de Corse – Oliu di Corsica” oznaczonej określeniem „zbiór dawnymi metodami”.

Oliwa ta, wykorzystywana do celów spożywczych, pielęgnacyjnych oraz w wielu rytuałach religijnych lub świeckich, stanowi integralną część życia mieszkańców wyspy i jest uznana ze względu na swoją jakość.

Oryginalność korsykańskiej uprawy drzew oliwnych oraz produkcji oliwek i oliwy opiera się również na różnorodności dawnych i endemicznych odmian.

Wykorzystanie odmian dających owoce niewielkie, a więc nieprzystosowane do spożycia jako oliwki stołowe, oraz tradycja wytwarzania oliwy, a nie oliwek stołowych, sprawiają, że wszystkie gaje oliwne ze wszystkich mikroregionów obszaru geograficznego wykorzystywane są wyłącznie do produkcji oliwy z oliwek.

Typowe właściwości oliwy z oliwek objętej nazwą pochodzenia „Huile d’olive de Corse” / „Huile d’olive de Corse – Oliu di Corsica” wynikają z utrzymania określonej tradycji i stosowania nowoczesnych metod produkcji w połączeniu ze szczególnym środowisku naturalnym.

Drzewo oliwne spontanicznie skolonizowało różne obszary, co w związku z selekcją i krzyżowaniem spowodowało powstanie dużej liczby odmian na dosyć ograniczonym terytorium; stanowi to oryginalność Korsyki w porównaniu z innymi śródziemnomorskimi obszarami produkcji oliwy z oliwek, na których występuje zwykle jedna odmiana lub wiele odmian, ale z jedną odmianą dominującą.

Niezależnie od własnych cech charakterystycznych drzewa poddawane są jednakowym czynnościom uprawowym i rosną w tych samych warunkach klimatycznych, które zapewniają powolne dojrzewanie surowca w szczególnym środowisku.

W związku z brakiem przymrozków w strefach sadzenia drzew oliwnych długie pozostawianie oliwek na drzewie jest kluczowym czynnikiem wpływającym na typowe właściwości oliwy „Huile d’olive de Corse” / „Huile d’olive de Corse – Oliu di Corsica”, ponieważ oliwa ta przejmuje w ten sposób zapachy gatunków roślin znajdujących się w otoczeniu, w szczególności makii; zapachy te można odnaleźć w szczególnych aromatach oliwy „Huile d’olive de Corse” / „Huile d’olive de Corse – Oliu di Corsica” oznaczonej określeniem „zbiór dawnymi metodami”.

W związku z tym współzależność lokalnych i specyficznych czynników naturalnych i ludzkich przyczynia się do złagodzenia występującego w produkcie elementu zmienności związanego z odmianą, glebą i nasłonecznieniem oraz nadaje oliwie „Huile d’olive de Corse” / „Huile d’olive de Corse – Oliu di Corsica” oryginalne właściwości wspólne dla produkcji oliwy z oliwek na całej wyspie.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-321d4041-7315-4b9a-b481-75a9f3b43222

---

(1)  Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 17.

---