# Dziennik Urzędowy C 223/26 c

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 223 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6626 czerwca 2023 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 223

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6626 czerwca 2023

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2023/C 223/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Spis treści

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2023/C 223/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2023/C 223/02 | Sprawa C-620/21, MOMTRADE RUSE: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 11 maja 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Varhoven administrativen sad – Bułgaria) – MOMTRADE RUSE OOD/Direktor na Direktsia Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite [Odesłanie prejudycjalne – Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 132 ust. 1 lit. g) – Zwolnienie świadczenia usług ściśle związanych z opieką i pomocą społeczną, które są wykonywane przez podmioty uznane za podmioty o charakterze społecznym przez dane państwo członkowskie – Świadczenie usług na rzecz osoby niebędącej podatnikiem w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie siedziby usługodawcy – Ocena charakteru świadczeń i przesłanki, aby podmiot został uznany za mający charakter społeczny – Ustalenie właściwego prawa krajowego – Pojęcie danego państwa członkowskiego] | 2 |
| 2023/C 223/03 | Sprawa C-817/21, Inspecţia Judiciară: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 maja 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Bucureşti – Rumunia) – R.I./Inspecţia Judiciară, N.L. [Odesłanie prejudycjalne – Państwo prawne – Niezależność sądownictwa – Artykuł 19 ust. 1 akapit drugi TUE – Decyzja 2006/928/WE – Niezawisłość sędziowska – Postępowanie dyscyplinarne – Inspekcja sądowa – Główny inspektor posiadający uprawnienia w zakresie regulacji, wyboru, oceny, powoływania i prowadzenia dochodzeń dyscyplinarnych] | 3 |
| 2023/C 223/04 | Sprawa C-101/22 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 11 maja 2023 r. – Komisja Europejska/Sopra Steria Benelux, Unisys Belgium [Odwołanie – Regulamin postępowania przed Trybunałem – Artykuł 169 – Odwołanie od sentencji orzeczenia Sądu – Zamówienia publiczne na usługi – Postępowanie przetargowe – Rozporządzenie (UE, Euratom) 2018/1046 – Artykuł 170 ust. 3 – Punkt 23 załącznika I – Odrzucony oferent, który poinformował Komisję Europejską o wskazówkach dotyczących rażąco niskiego charakteru wybranej oferty – Zakres obowiązku uzasadnienia spoczywającego na instytucji zamawiającej] | 4 |
| 2023/C 223/05 | Sprawa C-155/22, Bezirkshauptmannschaft Lilienfeld: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 11 maja 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesverwaltungsgericht Niederösterreich – Austria) – RE/Bezirkshauptmannschaft Lilienfeld [Odesłanie prejudycjalne – Transport drogowy – Wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego – Rozporządzenie (WE) nr 1071/2009 – Artykuły 6 i 22 – Uregulowanie krajowe umożliwiające przeniesienie odpowiedzialności karnej za poważne przestępstwa dotyczące czasu prowadzenia pojazdu i odpoczynku kierowców – Nieuwzględnienie sankcji nałożonych za te naruszenia przy ocenie dobrej reputacji przedsiębiorstwa transportu drogowego] | 4 |
| 2023/C 223/06 | Sprawy połączone od C-156/11 do C-158/22, TAP Portugal i in. (Śmierć drugiego pilota): Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 maja 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Stuttgart – Niemcy) – TAP Portugal/flightright GmbH (C-156/22), Myflyright GmbH (C-157/22 i C-158/22) [Odesłanie prejudycjalne – Transport lotniczy – Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 – Odszkodowanie dla pasażerów linii lotniczych w przypadku odwołania lotu – Artykuł 5 ust. 3 – Zwolnienie z obowiązku odszkodowania – Pojęcie nadzwyczajnych okoliczności – Niespodziewana nieobecność, z powodu choroby lub śmierci, członka załogi niezbędnego do wykonania lotu] | 5 |
| 2023/C 223/07 | Sprawy połączone C-407/22 i C-408/22, Manitou BF i in.: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 maja 2023 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Conseil d'État – Francja) – Ministre de l’Économie, des Finances et de la Relance/Manitou BF SA (C-407/22), Bricolage Investissement France SA (C-408/22) [Odesłanie prejudycjalne – Podatki – Artykuł 49 TFUE – Swoboda przedsiębiorczości – Podatki dochodowe od osób prawnych – Opodatkowanie grup (francuskie intégration fiscale) – Zwolnienie dywidend wypłacanych przez spółki zależne należące do zintegrowanej grupy podatkowej – Spółka dominująca będąca rezydentem – Powiązania kapitałowe ze spółkami będącymi rezydentami i spółkami niebędącymi rezydentami bez utworzenia zintegrowanej grupy podatkowej – Zwolnienie dywidend wypłacanych przez spółki zależne niebędące rezydentami – Koszty i opłaty niepodlegające odliczeniu związane z udziałem – Brak neutralizacji skutków włączenia tych kosztów i opłat] | 6 |
| 2023/C 223/08 | Sprawa C 482/22, Associazione Raggio Verde: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 27 kwietnia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – GO i in./Regione Lazio [Odesłanie prejudycjalne – Artykuły 53 i 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Artykuł 267 TFUE – Zakres obowiązku odesłania prejudycjalnego spoczywającego na sądach krajowych orzekających w ostatniej instancji – Wyjątki od tego obowiązku – Kryteria – Sytuacje, w których prawidłowa wykładnia prawa Unii jest tak oczywista, że nie pozostawia ona miejsca na jakiekolwiek racjonalne wątpliwości – Warunek, że sąd krajowy orzekający w ostatniej instancji jest przekonany, iż taka sama oczywistość zachodziłaby również w opinii orzekających w ostatniej instancji innych sądów państw członkowskich i Trybunału] | 6 |
| 2023/C 223/09 | Sprawa C-495/22, Ministero della Giustizia (Konkurs na stanowisko notariusza): Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 27 kwietnia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez d Consiglio di Stato – Włochy) – Ministero della Giustizia/SP [Odesłanie prejudycjalne – Artykuły 53 i 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Artykuł 267 TFUE – Zakres obowiązku odesłania prejudycjalnego spoczywającego na sądach krajowych orzekających w ostatniej instancji – Wyjątki od tego obowiązku – Kryteria – Sytuacje, w których prawidłowa wykładnia prawa Unii jest tak oczywista, że nie pozostawia ona miejsca na jakiekolwiek racjonalne wątpliwości – Warunek, że sąd krajowy orzekający w ostatniej instancji jest przekonany, iż taka sama oczywistość zachodziłaby również w opinii orzekających w ostatniej instancji innych sądów państw członkowskich i Trybunału] | 7 |
| 2023/C 223/10 | Sprawa C-596/22, Kreis Gütersloh: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 28 lutego 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Minden – Niemcy) – Herr J.O./Kreis Gütersloh [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Środowisko naturalne – Ocena skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko – Dyrektywa 2011/92/UE – Obowiązek przeprowadzenia oceny skutków wywieranych na środowisko lub indywidualnego badania – Skumulowane skutki przedsięwzięć – Budowa budynku do hodowli drobiu przeznaczonego do produkcji mięsa w bezpośrednim sąsiedztwie podobnych budynków] | 8 |
| 2023/C 223/11 | Sprawa C-712/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 7 września 2022 r. w sprawie T-91/20, WT/Komisja, wniesione w dniu 18 listopada 2022 r. przez WT | 9 |
| 2023/C 223/12 | Sprawa C-776/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 10 października 2022 r. w sprawie T-389/22, Studio Legale Ughi e Nunziante/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), wniesione w dniu 20 grudnia 2022 r. przez Studio Legale Ughi e Nunziante | 9 |
| 2023/C 223/13 | Sprawa C-15/23 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziesiąta izba) wydanego w dniu 9 listopada 2022 r. sprawie T-610/21, L’Oréal/EUIPO – Heinze (K K WATER), wniesione w dniu 17 stycznia 2023 r. przez Arnego-Patrika Heinzego | 10 |
| 2023/C 223/14 | Sprawa C-116/23, Sozialministeriumservice: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgerichts (Austria) w dniu 27 lutego 2023 r. – XXXX | 10 |
| 2023/C 223/15 | Sprawa C-159/23, Sony Computer Entertainment Europe: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 15 marca 2023 r. – Sony Computer Entertainment Europe Ltd/Datel Design and Development Ltd, Datel Direct Ltd, JS | 11 |
| 2023/C 223/16 | Sprawa C-173/23, Eventmedia Soluciones: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 1 de Palma de Mallorca (Hiszpania) w dniu 20 marca 2023 r. – Eventmedia Soluciones SL/Air Europa Líneas Aéreas SAU | 12 |
| 2023/C 223/17 | Sprawa C-174/23, Twenty First Capital: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 21 marca 2023 r. – HJ, IK, LM/Twenty First Capital SAS | 13 |
| 2023/C 223/18 | Sprawa C-183/23, Credit Agricole Bank Polska: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie (Polska) w dniu 22 marca 2023 r. – Credit Agricole Bank Polska SA przeciwko AB | 14 |
| 2023/C 223/19 | Sprawa C-195/23, Partena: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal du travail francophone de Bruxelles (Belgia) w dniu 27 marca 2023 r. – GI / Partena Assurances Sociales pour Travailleurs Indépendants ASBL | 14 |
| 2023/C 223/20 | Sprawa C-200/23, Agencija po wpiswanijata: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wyrchowen administratiwen syd (Bułgaria) w dniu 28 marca 2023 r. – Agencija po wpiswanijata/OL | 15 |
| 2023/C 223/21 | Sprawa C-222/23, Topłofikacija Sofia EAD: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofijski rajonen syd (Bułgaria) w dniu 7 kwietnia 2023 r. – Topłofikacija Sofia EAD | 16 |
| 2023/C 223/22 | Sprawa C-284/22, Familienkasse Bayern Nord: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 24 lutego 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sozialgericht Nürnberg – Niemcy) – CK/Familienkasse Bayern Nord | 17 |
| 2023/C 223/23 | Sprawa C-417/22, Disziplinarrat der Österreichischen Apothekerkammer: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 27 lutego 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof – Austria) – AB/ Disziplinarrat der Österreichischen Apothekerkammer, przy udziale: Bundesminister für Soziales, Gesundheit, Pflege und Konsumentenschutz | 17 |
| | Sąd |
| 2023/C 223/24 | Sprawy połączone T-34/21 i T-87/21: Wyrok Sądu z dnia 10 maja 2023 r. – Ryanair i Condor Flugdienst/Komisja (Lufthansa; COVID-19) [Pomoc państwa – Niemiecki rynek transportu lotniczego – Pomoc przyznana przez Niemcy na rzecz przewoźnika lotniczego w ramach pandemii COVID-19 – Dokapitalizowanie Deutsche Lufthansa – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Tymczasowe ramy środków pomocy państwa – Skarga o stwierdzenie nieważności – Legitymacja procesowa czynna – Istotny wpływ na pozycję konkurencyjną – Dopuszczalność – Znacząca pozycja rynkowa – Dodatkowe środki mające na celu utrzymanie skutecznej konkurencji na tym rynku – Obowiązek uzasadnienia] | 18 |
| 2023/C 223/25 | Sprawa T-102/21: Wyrok Sądu z dnia 10 maja 2023 r. – Bastion Holding i in. / Komisja [Pomoc państwa – Środki mające na celu wsparcie małych i średnich przedsiębiorstw w kontekście pandemii COVID-19 w Niderlandach – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Tymczasowe ramy środków pomocy państwa – Obowiązek uzasadnienia] | 19 |
| 2023/C 223/26 | Sprawa T-238/21: Wyrok Sądu z dnia 10 maja 2023 r. – Ryanair/Komisja (SAS II; COVID-19) [Pomoc państwa – Duński i szwedzki rynek transportu lotniczego – Pomoc przyznana przez Danię i Szwecję na rzecz przewoźnika lotniczego w ramach pandemii COVID-19 – Dokapitalizowanie SAS – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Skarga o stwierdzenie nieważności – Indywidualne oddziaływanie – Istotny wpływ na pozycję konkurencyjną – Dopuszczalność – Tymczasowe ramy środków pomocy państwa – Środek przeznaczony na zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego – Poszanowanie wymogów tymczasowych ram] | 19 |
| 2023/C 223/27 | Sprawa T-249/21: Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – SN/Parlament [Prawo instytucjonalne – Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu – Dodatek na zatrudnienie asystentów parlamentarnych – Windykacja nienależnie wypłaconych kwot – Obowiązek uzasadnienia – Niezależność posłów – Błąd w ocenie] | 20 |
| 2023/C 223/28 | Sprawa T-289/21: Wyrok Sądu z dnia 10 maja 2023 r. – Bastion Holding i in./Komisja [Pomoc państwa – Środki mające na celu wsparcie przedsiębiorstw w kontekście pandemii COVID-19 w Niderlandach – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Tymczasowe ramy środków pomocy państwa – Obowiązek uzasadnienia] | 21 |
| 2023/C 223/29 | Sprawa T-513/21: Wyrok Sądu z dnia 10 maja 2023 r. – Bastion Holding i in./Komisja [Pomoc państwa – Środki wsparcia dla przedsiębiorstw w kontekście pandemii COVID-19 w Niderlandach – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Tymczasowe ramy środków pomocy państwa – Obowiązek uzasadnienia] | 21 |
| 2023/C 223/30 | Sprawa T-7/22: Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – FFI Female Financial Invest / EUIPO – MLP Finanzberatung (Financery) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Financery – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy financify – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] | 22 |
| 2023/C 223/31 | Sprawa T-52/22: Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – Chambre de commerce et d’industrie territoriale de la Marne en Champagne/EUIPO – Ambrosetti Group (TEHA) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego TEHA – Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy tema – Względna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Brak rzeczywistego używania znaku towarowego – Artykuł 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 47 ust. 2 i 3 rozporządzenia 2017/1001) – Używanie w postaci różniącej się pod względem elementów, które zmieniają charakter odróżniający znaku towarowego – Artykuł 15 ust. 1 akapit drugi lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 18 ust. 1 akapit drugi lit. a) rozporządzenia 2017/1001]] | 23 |
| 2023/C 223/32 | Sprawa T-60/22: Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – Chambre de commerce et d’industrie territoriale de la Marne en Champagne/EUIPO – Ambrosetti Group (TEHA) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Słowny znak towarowy TEHA – Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy tema – Względna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Brak rzeczywistego używania znaku towarowego – Artykuł 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 47 ust. 2 i 3 rozporządzenia 2017/1001) – Używanie w postaci różniącej się pod względem elementów, które zmieniają charakter odróżniający znaku towarowego – Artykuł 15 ust. 1 akapit drugi lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 18 ust. 1 akapit drugi lit. a) rozporządzenia 2017/1001]] | 23 |
| 2023/C 223/33 | Sprawa T-106/22: Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO – M.J. Dairies (BBQLOUMI) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy BBQLOUMI – Wcześniejszy słowny znak wspólny Unii Europejskiej HALLOUMI – Względne podstawy unieważnienia – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Naruszenie renomy – Artykuł 8 ust. 1 lit. b), art. 8 ust. 5 i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b), art. 8 ust. 5 i art. 60 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 24 |
| 2023/C 223/34 | Sprawa T-168/22: Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi / EUIPO – Fontana Food (GRILLOUMI) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GRILLOUMI – Wcześniejszy słowny znak wspólny Unii Europejskiej HALLOUMI – Względne podstawy odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Naruszenie renomy – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 25 |
| 2023/C 223/35 | Sprawa T-303/22: Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – Dicofarm/EUIPO – Marco Viti Farmaceutici (Vitis pharma Dicofarm group) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy Vitis pharma Dicofarm group – Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy viti DREN – Względna podstawa unieważnienia – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Niewielkie podobieństwo towarów i usług – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd] | 25 |
| 2023/C 223/36 | Sprawa T-437/22: Wyrok Sądu z dnia 10 maja 2023 r. – Vanhove/EUIPO – Aldi Einkauf (bistro Régent) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego bistro Régent – Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy REGENT – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 18 ust. 1 akapit drugi lit. a) i art. 47 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001 – Postać różniąca się pod względem elementów, które nie zmieniają charakteru odróżniającego] | 26 |
| 2023/C 223/37 | Sprawa T-459/22: Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – Laboratorios Ern/EUIPO – Biolark (BIOLARK) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Graficzny znak towarowy BIOLARK – Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy BIOPLAK – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] | 27 |
| 2023/C 223/38 | Sprawa T-562/19 RENV: Postanowienie Sądu z dnia 25 kwietnia 2023 r. – Klein/Komisja [Skarga na bezczynność – Wyroby medyczne – Artykuł 8 ust. 1 i 2 dyrektywy 93/42/EWG – Postępowanie w sprawie klauzuli ochronnej – Zgłoszenie przez państwo członkowskie decyzji o zakazie wprowadzania do obrotu wyrobu medycznego – Brak decyzji Komisji – Uchylenie dyrektywy 93/42 – Artykuły 94 – 97 rozporządzenia (UE) 2017/745 – Środki nadzoru rynku – Skarga oczywiście zasadna] | 28 |
| 2023/C 223/39 | Sprawa T-618/22: Postanowienie Sądu z dnia 4 maja 2023 r. – Amazonen-Werke H. Dreyer/EUIPO (Kombinacja kolorów zielonego i pomarańczowego) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Znak towarowy tworzony przez kombinację kolorów zielonego i pomarańczowego – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna] | 28 |
| 2023/C 223/40 | Sprawa T-6/23 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 19 kwietnia 2023 r. – UC/Rada [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Wniosek o zawieszenie wykonania – Brak pilnego charakteru] | 29 |
| 2023/C 223/41 | Sprawa T-11/23: Skarga wniesiona w dniu 24 kwietnia 2023 r. – XH/Komisja | 29 |
| 2023/C 223/42 | Sprawa T-38/23: Skarga wniesiona w dniu 1 maja 2023 r. – IB/EUIPO | 30 |
| 2023/C 223/43 | Sprawa T-183/23: Skarga wniesiona w dniu 7 kwietnia 2023 r. – Ballman/Europejska Rada Ochrony Danych | 31 |
| 2023/C 223/44 | Sprawa T-199/23: Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2023 r. – Hansol Paper/Komisja | 32 |
| 2023/C 223/45 | Sprawa T-216/23: Skarga wniesiona w dniu 23 kwietnia 2023 r. – VT/Komisja | 33 |
| 2023/C 223/46 | Sprawa T-217/23: Skarga wniesiona w dniu 25 kwietnia 2023 r. – VU/Komisja | 34 |
| 2023/C 223/47 | Sprawa T-220/23: Skarga wniesiona w dniu 26 kwietnia 2023 r. – Casal sport/EUIPO – Tennis d’Aquitaine (CITY STADE) | 35 |
| 2023/C 223/48 | Sprawa T-223/23: Skarga wniesiona w dniu 21 kwietnia 2023 r. – VZ/Parlament | 36 |
| 2023/C 223/49 | Sprawa T-227/23: Skarga wniesiona w dniu 2 maja 2023 r. – Mylan Ireland/Komisja | 37 |
| 2023/C 223/50 | Sprawa T-230/23: Skarga wniesiona w dniu 2 maja 2023 r. – Hitit Seramik/Komisja | 38 |
| 2023/C 223/51 | Sprawa T-231/23: Skarga wniesiona w dniu 3 maja 2023 r. – Akgün Seramik i in./Komisja | 38 |
| 2023/C 223/52 | Sprawa T-233/23: Skarga wniesiona w dniu 4 maja 2023 r. – Gutseriev/Rada | 39 |
| 2023/C 223/53 | Sprawa T-239/23: Skarga wniesiona w dniu 7 maja 2023 r. – Comité interprofessionnel du vin de Champagne i INAO/EUIPO – Nero Hotels (NERO CHAMPAGNE) | 40 |
| 2023/C 223/54 | Sprawa T-243/23: Skarga wniesiona w dniu 11 maja 2023 r. – Quality First/EUIPO (MORE BIOTIC) | 41 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2023/C 223/02

Sprawa C-620/21, MOMTRADE RUSE: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 11 maja 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Varhoven administrativen sad – Bułgaria) – MOMTRADE RUSE OOD/Direktor na Direktsia Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite [Odesłanie prejudycjalne – Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 132 ust. 1 lit. g) – Zwolnienie świadczenia usług ściśle związanych z opieką i pomocą społeczną, które są wykonywane przez podmioty uznane za podmioty o charakterze społecznym przez dane państwo członkowskie – Świadczenie usług na rzecz osoby niebędącej podatnikiem w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie siedziby usługodawcy – Ocena charakteru świadczeń i przesłanki, aby podmiot został uznany za mający charakter społeczny – Ustalenie właściwego prawa krajowego – Pojęcie danego państwa członkowskiego]

2

2023/C 223/03

Sprawa C-817/21, Inspecţia Judiciară: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 maja 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Bucureşti – Rumunia) – R.I./Inspecţia Judiciară, N.L. [Odesłanie prejudycjalne – Państwo prawne – Niezależność sądownictwa – Artykuł 19 ust. 1 akapit drugi TUE – Decyzja 2006/928/WE – Niezawisłość sędziowska – Postępowanie dyscyplinarne – Inspekcja sądowa – Główny inspektor posiadający uprawnienia w zakresie regulacji, wyboru, oceny, powoływania i prowadzenia dochodzeń dyscyplinarnych]

3

2023/C 223/04

Sprawa C-101/22 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 11 maja 2023 r. – Komisja Europejska/Sopra Steria Benelux, Unisys Belgium [Odwołanie – Regulamin postępowania przed Trybunałem – Artykuł 169 – Odwołanie od sentencji orzeczenia Sądu – Zamówienia publiczne na usługi – Postępowanie przetargowe – Rozporządzenie (UE, Euratom) 2018/1046 – Artykuł 170 ust. 3 – Punkt 23 załącznika I – Odrzucony oferent, który poinformował Komisję Europejską o wskazówkach dotyczących rażąco niskiego charakteru wybranej oferty – Zakres obowiązku uzasadnienia spoczywającego na instytucji zamawiającej]

4

2023/C 223/05

Sprawa C-155/22, Bezirkshauptmannschaft Lilienfeld: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 11 maja 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesverwaltungsgericht Niederösterreich – Austria) – RE/Bezirkshauptmannschaft Lilienfeld [Odesłanie prejudycjalne – Transport drogowy – Wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego – Rozporządzenie (WE) nr 1071/2009 – Artykuły 6 i 22 – Uregulowanie krajowe umożliwiające przeniesienie odpowiedzialności karnej za poważne przestępstwa dotyczące czasu prowadzenia pojazdu i odpoczynku kierowców – Nieuwzględnienie sankcji nałożonych za te naruszenia przy ocenie dobrej reputacji przedsiębiorstwa transportu drogowego]

4

2023/C 223/06

Sprawy połączone od C-156/11 do C-158/22, TAP Portugal i in. (Śmierć drugiego pilota): Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 maja 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Stuttgart – Niemcy) – TAP Portugal/flightright GmbH (C-156/22), Myflyright GmbH (C-157/22 i C-158/22) [Odesłanie prejudycjalne – Transport lotniczy – Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 – Odszkodowanie dla pasażerów linii lotniczych w przypadku odwołania lotu – Artykuł 5 ust. 3 – Zwolnienie z obowiązku odszkodowania – Pojęcie nadzwyczajnych okoliczności – Niespodziewana nieobecność, z powodu choroby lub śmierci, członka załogi niezbędnego do wykonania lotu]

5

2023/C 223/07

Sprawy połączone C-407/22 i C-408/22, Manitou BF i in.: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 maja 2023 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Conseil d'État – Francja) – Ministre de l’Économie, des Finances et de la Relance/Manitou BF SA (C-407/22), Bricolage Investissement France SA (C-408/22) [Odesłanie prejudycjalne – Podatki – Artykuł 49 TFUE – Swoboda przedsiębiorczości – Podatki dochodowe od osób prawnych – Opodatkowanie grup (francuskie intégration fiscale) – Zwolnienie dywidend wypłacanych przez spółki zależne należące do zintegrowanej grupy podatkowej – Spółka dominująca będąca rezydentem – Powiązania kapitałowe ze spółkami będącymi rezydentami i spółkami niebędącymi rezydentami bez utworzenia zintegrowanej grupy podatkowej – Zwolnienie dywidend wypłacanych przez spółki zależne niebędące rezydentami – Koszty i opłaty niepodlegające odliczeniu związane z udziałem – Brak neutralizacji skutków włączenia tych kosztów i opłat]

6

2023/C 223/08

Sprawa C 482/22, Associazione Raggio Verde: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 27 kwietnia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – GO i in./Regione Lazio [Odesłanie prejudycjalne – Artykuły 53 i 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Artykuł 267 TFUE – Zakres obowiązku odesłania prejudycjalnego spoczywającego na sądach krajowych orzekających w ostatniej instancji – Wyjątki od tego obowiązku – Kryteria – Sytuacje, w których prawidłowa wykładnia prawa Unii jest tak oczywista, że nie pozostawia ona miejsca na jakiekolwiek racjonalne wątpliwości – Warunek, że sąd krajowy orzekający w ostatniej instancji jest przekonany, iż taka sama oczywistość zachodziłaby również w opinii orzekających w ostatniej instancji innych sądów państw członkowskich i Trybunału]

6

2023/C 223/09

Sprawa C-495/22, Ministero della Giustizia (Konkurs na stanowisko notariusza): Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 27 kwietnia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez d Consiglio di Stato – Włochy) – Ministero della Giustizia/SP [Odesłanie prejudycjalne – Artykuły 53 i 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Artykuł 267 TFUE – Zakres obowiązku odesłania prejudycjalnego spoczywającego na sądach krajowych orzekających w ostatniej instancji – Wyjątki od tego obowiązku – Kryteria – Sytuacje, w których prawidłowa wykładnia prawa Unii jest tak oczywista, że nie pozostawia ona miejsca na jakiekolwiek racjonalne wątpliwości – Warunek, że sąd krajowy orzekający w ostatniej instancji jest przekonany, iż taka sama oczywistość zachodziłaby również w opinii orzekających w ostatniej instancji innych sądów państw członkowskich i Trybunału]

7

2023/C 223/10

Sprawa C-596/22, Kreis Gütersloh: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 28 lutego 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Minden – Niemcy) – Herr J.O./Kreis Gütersloh [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Środowisko naturalne – Ocena skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko – Dyrektywa 2011/92/UE – Obowiązek przeprowadzenia oceny skutków wywieranych na środowisko lub indywidualnego badania – Skumulowane skutki przedsięwzięć – Budowa budynku do hodowli drobiu przeznaczonego do produkcji mięsa w bezpośrednim sąsiedztwie podobnych budynków]

8

2023/C 223/11

Sprawa C-712/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 7 września 2022 r. w sprawie T-91/20, WT/Komisja, wniesione w dniu 18 listopada 2022 r. przez WT

9

2023/C 223/12

Sprawa C-776/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 10 października 2022 r. w sprawie T-389/22, Studio Legale Ughi e Nunziante/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), wniesione w dniu 20 grudnia 2022 r. przez Studio Legale Ughi e Nunziante

9

2023/C 223/13

Sprawa C-15/23 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziesiąta izba) wydanego w dniu 9 listopada 2022 r. sprawie T-610/21, L’Oréal/EUIPO – Heinze (K K WATER), wniesione w dniu 17 stycznia 2023 r. przez Arnego-Patrika Heinzego

10

2023/C 223/14

Sprawa C-116/23, Sozialministeriumservice: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgerichts (Austria) w dniu 27 lutego 2023 r. – XXXX

10

2023/C 223/15

Sprawa C-159/23, Sony Computer Entertainment Europe: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 15 marca 2023 r. – Sony Computer Entertainment Europe Ltd/Datel Design and Development Ltd, Datel Direct Ltd, JS

11

2023/C 223/16

Sprawa C-173/23, Eventmedia Soluciones: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 1 de Palma de Mallorca (Hiszpania) w dniu 20 marca 2023 r. – Eventmedia Soluciones SL/Air Europa Líneas Aéreas SAU

o

12

2023/C 223/17

Sprawa C-174/23, Twenty First Capital: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 21 marca 2023 r. – HJ, IK, LM/Twenty First Capital SAS

13

2023/C 223/18

Sprawa C-183/23, Credit Agricole Bank Polska: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie (Polska) w dniu 22 marca 2023 r. – Credit Agricole Bank Polska SA przeciwko AB

14

2023/C 223/19

Sprawa C-195/23, Partena: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal du travail francophone de Bruxelles (Belgia) w dniu 27 marca 2023 r. – GI / Partena Assurances Sociales pour Travailleurs Indépendants ASBL

14

2023/C 223/20

Sprawa C-200/23, Agencija po wpiswanijata: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wyrchowen administratiwen syd (Bułgaria) w dniu 28 marca 2023 r. – Agencija po wpiswanijata/OL

15

2023/C 223/21

Sprawa C-222/23, Topłofikacija Sofia EAD: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofijski rajonen syd (Bułgaria) w dniu 7 kwietnia 2023 r. – Topłofikacija Sofia EAD

16

2023/C 223/22

Sprawa C-284/22, Familienkasse Bayern Nord: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 24 lutego 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sozialgericht Nürnberg – Niemcy) – CK/Familienkasse Bayern Nord

17

2023/C 223/23

Sprawa C-417/22, Disziplinarrat der Österreichischen Apothekerkammer: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 27 lutego 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof – Austria) – AB/ Disziplinarrat der Österreichischen Apothekerkammer, przy udziale: Bundesminister für Soziales, Gesundheit, Pflege und Konsumentenschutz

przy udziale:

17

Sąd

2023/C 223/24

Sprawy połączone T-34/21 i T-87/21: Wyrok Sądu z dnia 10 maja 2023 r. – Ryanair i Condor Flugdienst/Komisja (Lufthansa; COVID-19) [Pomoc państwa – Niemiecki rynek transportu lotniczego – Pomoc przyznana przez Niemcy na rzecz przewoźnika lotniczego w ramach pandemii COVID-19 – Dokapitalizowanie Deutsche Lufthansa – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Tymczasowe ramy środków pomocy państwa – Skarga o stwierdzenie nieważności – Legitymacja procesowa czynna – Istotny wpływ na pozycję konkurencyjną – Dopuszczalność – Znacząca pozycja rynkowa – Dodatkowe środki mające na celu utrzymanie skutecznej konkurencji na tym rynku – Obowiązek uzasadnienia]

18

2023/C 223/25

Sprawa T-102/21: Wyrok Sądu z dnia 10 maja 2023 r. – Bastion Holding i in. / Komisja [Pomoc państwa – Środki mające na celu wsparcie małych i średnich przedsiębiorstw w kontekście pandemii COVID-19 w Niderlandach – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Tymczasowe ramy środków pomocy państwa – Obowiązek uzasadnienia]

19

2023/C 223/26

Sprawa T-238/21: Wyrok Sądu z dnia 10 maja 2023 r. – Ryanair/Komisja (SAS II; COVID-19) [Pomoc państwa – Duński i szwedzki rynek transportu lotniczego – Pomoc przyznana przez Danię i Szwecję na rzecz przewoźnika lotniczego w ramach pandemii COVID-19 – Dokapitalizowanie SAS – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Skarga o stwierdzenie nieważności – Indywidualne oddziaływanie – Istotny wpływ na pozycję konkurencyjną – Dopuszczalność – Tymczasowe ramy środków pomocy państwa – Środek przeznaczony na zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego – Poszanowanie wymogów tymczasowych ram]

19

2023/C 223/27

Sprawa T-249/21: Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – SN/Parlament [Prawo instytucjonalne – Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu – Dodatek na zatrudnienie asystentów parlamentarnych – Windykacja nienależnie wypłaconych kwot – Obowiązek uzasadnienia – Niezależność posłów – Błąd w ocenie]

20

2023/C 223/28

Sprawa T-289/21: Wyrok Sądu z dnia 10 maja 2023 r. – Bastion Holding i in./Komisja [Pomoc państwa – Środki mające na celu wsparcie przedsiębiorstw w kontekście pandemii COVID-19 w Niderlandach – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Tymczasowe ramy środków pomocy państwa – Obowiązek uzasadnienia]

21

2023/C 223/29

Sprawa T-513/21: Wyrok Sądu z dnia 10 maja 2023 r. – Bastion Holding i in./Komisja [Pomoc państwa – Środki wsparcia dla przedsiębiorstw w kontekście pandemii COVID-19 w Niderlandach – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Tymczasowe ramy środków pomocy państwa – Obowiązek uzasadnienia]

21

2023/C 223/30

Sprawa T-7/22: Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – FFI Female Financial Invest / EUIPO – MLP Finanzberatung (Financery) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Financery – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy financify – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

22

2023/C 223/31

Sprawa T-52/22: Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – Chambre de commerce et d’industrie territoriale de la Marne en Champagne/EUIPO – Ambrosetti Group (TEHA) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego TEHA – Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy tema – Względna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Brak rzeczywistego używania znaku towarowego – Artykuł 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 47 ust. 2 i 3 rozporządzenia 2017/1001) – Używanie w postaci różniącej się pod względem elementów, które zmieniają charakter odróżniający znaku towarowego – Artykuł 15 ust. 1 akapit drugi lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 18 ust. 1 akapit drugi lit. a) rozporządzenia 2017/1001]]

23

2023/C 223/32

Sprawa T-60/22: Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – Chambre de commerce et d’industrie territoriale de la Marne en Champagne/EUIPO – Ambrosetti Group (TEHA) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Słowny znak towarowy TEHA – Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy tema – Względna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Brak rzeczywistego używania znaku towarowego – Artykuł 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 47 ust. 2 i 3 rozporządzenia 2017/1001) – Używanie w postaci różniącej się pod względem elementów, które zmieniają charakter odróżniający znaku towarowego – Artykuł 15 ust. 1 akapit drugi lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 18 ust. 1 akapit drugi lit. a) rozporządzenia 2017/1001]]

23

2023/C 223/33

Sprawa T-106/22: Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO – M.J. Dairies (BBQLOUMI) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy BBQLOUMI – Wcześniejszy słowny znak wspólny Unii Europejskiej HALLOUMI – Względne podstawy unieważnienia – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Naruszenie renomy – Artykuł 8 ust. 1 lit. b), art. 8 ust. 5 i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b), art. 8 ust. 5 i art. 60 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

24

2023/C 223/34

Sprawa T-168/22: Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi / EUIPO – Fontana Food (GRILLOUMI) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GRILLOUMI – Wcześniejszy słowny znak wspólny Unii Europejskiej HALLOUMI – Względne podstawy odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Naruszenie renomy – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

25

2023/C 223/35

Sprawa T-303/22: Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – Dicofarm/EUIPO – Marco Viti Farmaceutici (Vitis pharma Dicofarm group) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy Vitis pharma Dicofarm group – Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy viti DREN – Względna podstawa unieważnienia – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Niewielkie podobieństwo towarów i usług – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd]

25

2023/C 223/36

Sprawa T-437/22: Wyrok Sądu z dnia 10 maja 2023 r. – Vanhove/EUIPO – Aldi Einkauf (bistro Régent) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego bistro Régent – Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy REGENT – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 18 ust. 1 akapit drugi lit. a) i art. 47 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001 – Postać różniąca się pod względem elementów, które nie zmieniają charakteru odróżniającego]

26

2023/C 223/37

Sprawa T-459/22: Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – Laboratorios Ern/EUIPO – Biolark (BIOLARK) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Graficzny znak towarowy BIOLARK – Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy BIOPLAK – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

27

2023/C 223/38

Sprawa T-562/19 RENV: Postanowienie Sądu z dnia 25 kwietnia 2023 r. – Klein/Komisja [Skarga na bezczynność – Wyroby medyczne – Artykuł 8 ust. 1 i 2 dyrektywy 93/42/EWG – Postępowanie w sprawie klauzuli ochronnej – Zgłoszenie przez państwo członkowskie decyzji o zakazie wprowadzania do obrotu wyrobu medycznego – Brak decyzji Komisji – Uchylenie dyrektywy 93/42 – Artykuły 94 – 97 rozporządzenia (UE) 2017/745 – Środki nadzoru rynku – Skarga oczywiście zasadna]

28

2023/C 223/39

Sprawa T-618/22: Postanowienie Sądu z dnia 4 maja 2023 r. – Amazonen-Werke H. Dreyer/EUIPO (Kombinacja kolorów zielonego i pomarańczowego) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Znak towarowy tworzony przez kombinację kolorów zielonego i pomarańczowego – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna]

28

2023/C 223/40

Sprawa T-6/23 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 19 kwietnia 2023 r. – UC/Rada [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Wniosek o zawieszenie wykonania – Brak pilnego charakteru]

29

2023/C 223/41

Sprawa T-11/23: Skarga wniesiona w dniu 24 kwietnia 2023 r. – XH/Komisja

29

2023/C 223/42

Sprawa T-38/23: Skarga wniesiona w dniu 1 maja 2023 r. – IB/EUIPO

30

2023/C 223/43

Sprawa T-183/23: Skarga wniesiona w dniu 7 kwietnia 2023 r. – Ballman/Europejska Rada Ochrony Danych

31

2023/C 223/44

Sprawa T-199/23: Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2023 r. – Hansol Paper/Komisja

32

2023/C 223/45

Sprawa T-216/23: Skarga wniesiona w dniu 23 kwietnia 2023 r. – VT/Komisja

33

2023/C 223/46

Sprawa T-217/23: Skarga wniesiona w dniu 25 kwietnia 2023 r. – VU/Komisja

34

2023/C 223/47

Sprawa T-220/23: Skarga wniesiona w dniu 26 kwietnia 2023 r. – Casal sport/EUIPO – Tennis d’Aquitaine (CITY STADE)

35

2023/C 223/48

Sprawa T-223/23: Skarga wniesiona w dniu 21 kwietnia 2023 r. – VZ/Parlament

36

2023/C 223/49

Sprawa T-227/23: Skarga wniesiona w dniu 2 maja 2023 r. – Mylan Ireland/Komisja

37

2023/C 223/50

Sprawa T-230/23: Skarga wniesiona w dniu 2 maja 2023 r. – Hitit Seramik/Komisja

38

2023/C 223/51

Sprawa T-231/23: Skarga wniesiona w dniu 3 maja 2023 r. – Akgün Seramik i in./Komisja

38

2023/C 223/52

Sprawa T-233/23: Skarga wniesiona w dniu 4 maja 2023 r. – Gutseriev/Rada

39

2023/C 223/53

Sprawa T-239/23: Skarga wniesiona w dniu 7 maja 2023 r. – Comité interprofessionnel du vin de Champagne i INAO/EUIPO – Nero Hotels (NERO CHAMPAGNE)

40

2023/C 223/54

Sprawa T-243/23: Skarga wniesiona w dniu 11 maja 2023 r. – Quality First/EUIPO (MORE BIOTIC)

41

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/1 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2023/C 223/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 216 z 19.6.2023

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 205 z 12.6.2023

Dz.U. C 189 z 30.5.2023

Dz.U. C 173 z 15.5.2023

Dz.U. C 164 z 8.5.2023

Dz.U. C 155 z 2.5.2023

Dz.U. C 134 z 17.4.2023

Teksty te są dostępne na stronie internetowej:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/2 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/2

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 11 maja 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Varhoven administrativen sad – Bułgaria) – MOMTRADE RUSE OOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

(Sprawa C-620/21 (1), MOMTRADE RUSE)

(Odesłanie prejudycjalne - Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuł 132 ust. 1 lit. g) - Zwolnienie świadczenia usług ściśle związanych z opieką i pomocą społeczną, które są wykonywane przez podmioty uznane za podmioty o charakterze społecznym przez dane państwo członkowskie - Świadczenie usług na rzecz osoby niebędącej podatnikiem w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie siedziby usługodawcy - Ocena charakteru świadczeń i przesłanki, aby podmiot został uznany za mający charakter społeczny - Ustalenie właściwego prawa krajowego - Pojęcie „danego państwa członkowskiego”)

(2023/C 223/02)

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Varhoven administrativen sad

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: MOMTRADE RUSE OOD

Strona przeciwna: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

Sentencja

| 1) | Artykuł 132 ust. 1 lit. g) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej dyrektywą Rady 2008/8/WE z dnia 12 lutego 2008 r.,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  po pierwsze, usługi opieki społecznej świadczone na rzecz osób fizycznych przebywających w państwie członkowskim innym niż to, w którym usługodawca ma siedzibę działalności gospodarczej, mogą podlegać zwolnieniu na podstawie tego przepisu, a po drugie, w tym względzie bez znaczenia jest okoliczność, że ów usługodawca skorzystał z usług spółki mającej siedzibę w tym innym państwie członkowskim w celu skontaktowania się ze swoimi klientami. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 132 ust. 1 lit. g) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej dyrektywą Rady 2008/8/WE z dnia 12 lutego 2008 r.,

należy interpretować w ten sposób, że:

po pierwsze, usługi opieki społecznej świadczone na rzecz osób fizycznych przebywających w państwie członkowskim innym niż to, w którym usługodawca ma siedzibę działalności gospodarczej, mogą podlegać zwolnieniu na podstawie tego przepisu, a po drugie, w tym względzie bez znaczenia jest okoliczność, że ów usługodawca skorzystał z usług spółki mającej siedzibę w tym innym państwie członkowskim w celu skontaktowania się ze swoimi klientami.

| 2) | Artykuł 132 ust. 1 lit. g) dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2008/8,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  w przypadku gdy spółka świadczy usługi opieki społecznej na rzecz osób fizycznych przebywających w państwie członkowskim innym niż to, w którym rzeczona spółka ma siedzibę działalności gospodarczej, charakter tych usług i cechy charakterystyczne tej spółki na potrzeby ustalenia, czy owe usługi wchodzą w zakres pojęcia „świadczeni[a] usług [...] ściśle związanych z opieką i pomocą społeczną [...] dokonywan[ego] przez [...] [podmiot uznany] za [podmiot] o charakterze społecznym przez dane państwo członkowskie” w rozumieniu tego przepisu, należy badać zgodnie z transponującym zmienioną dyrektywę 2006/112 prawem państwa członkowskiego, w którym rzeczona spółka ma siedzibę działalności gospodarczej. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 132 ust. 1 lit. g) dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2008/8,

należy interpretować w ten sposób, że:

w przypadku gdy spółka świadczy usługi opieki społecznej na rzecz osób fizycznych przebywających w państwie członkowskim innym niż to, w którym rzeczona spółka ma siedzibę działalności gospodarczej, charakter tych usług i cechy charakterystyczne tej spółki na potrzeby ustalenia, czy owe usługi wchodzą w zakres pojęcia „świadczeni[a] usług [...] ściśle związanych z opieką i pomocą społeczną [...] dokonywan[ego] przez [...] [podmiot uznany] za [podmiot] o charakterze społecznym przez dane państwo członkowskie” w rozumieniu tego przepisu, należy badać zgodnie z transponującym zmienioną dyrektywę 2006/112 prawem państwa członkowskiego, w którym rzeczona spółka ma siedzibę działalności gospodarczej.

| 3) | Artykuł 132 ust. 1 lit. g) dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2008/8,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  okoliczność, iż spółka świadcząca usługi opieki społecznej jest zarejestrowana przez podmiot prawa publicznego państwa członkowskiego opodatkowania jako dostawca usług opieki społecznej zgodnie z ustawodawstwem tego państwa członkowskiego, wystarczy, aby uznać, że spółka ta wchodzi w zakres pojęcia „[podmiotu uznanego] za podmiot o charakterze społecznym przez dane państwo członkowskie” w rozumieniu tego przepisu, tylko wtedy, gdy taka rejestracja jest uzależniona od uprzedniego zweryfikowania przez właściwe organy krajowe społecznego charakteru tej spółki do celów rzeczonego przepisu. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 132 ust. 1 lit. g) dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2008/8,

należy interpretować w ten sposób, że:

okoliczność, iż spółka świadcząca usługi opieki społecznej jest zarejestrowana przez podmiot prawa publicznego państwa członkowskiego opodatkowania jako dostawca usług opieki społecznej zgodnie z ustawodawstwem tego państwa członkowskiego, wystarczy, aby uznać, że spółka ta wchodzi w zakres pojęcia „[podmiotu uznanego] za podmiot o charakterze społecznym przez dane państwo członkowskie” w rozumieniu tego przepisu, tylko wtedy, gdy taka rejestracja jest uzależniona od uprzedniego zweryfikowania przez właściwe organy krajowe społecznego charakteru tej spółki do celów rzeczonego przepisu.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 17.1.2022.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/3 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/3

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 maja 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Bucureşti – Rumunia) – R.I./Inspecţia Judiciară, N.L.

(Sprawa C-817/21 (1), Inspecţia Judiciară)

(Odesłanie prejudycjalne - Państwo prawne - Niezależność sądownictwa - Artykuł 19 ust. 1 akapit drugi TUE - Decyzja 2006/928/WE - Niezawisłość sędziowska - Postępowanie dyscyplinarne - Inspekcja sądowa - Główny inspektor posiadający uprawnienia w zakresie regulacji, wyboru, oceny, powoływania i prowadzenia dochodzeń dyscyplinarnych)

(2023/C 223/03)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Curtea de Apel Bucureşti

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: R.I.

Druga strona postępowania: Inspecţia Judiciară, N.L.

Sentencja

Artykuł 2 i art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE w związku z decyzją Komisji 2006/928/WE z dnia 13 grudnia 2006 r. w sprawie ustanowienia mechanizmu współpracy i weryfikacji postępów Rumunii w realizacji określonych założeń w zakresie reformy systemu sądownictwa oraz walki z korupcją

należy interpretować w ten sposób, że:

stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu

| — | przyznającemu kierownikowi organu właściwego do prowadzenia dochodzeń i wnoszenia o ukaranie sędziów i prokuratorów uprawnienie do przyjmowania aktów normatywnych i indywidualnych, dotyczących w szczególności organizacji tego organu, wyboru jego funkcjonariuszy, ich oceny, wykonywania przez nich pracy, a także powoływania zastępcy kierownika, |
| --- | --- |

—

przyznającemu kierownikowi organu właściwego do prowadzenia dochodzeń i wnoszenia o ukaranie sędziów i prokuratorów uprawnienie do przyjmowania aktów normatywnych i indywidualnych, dotyczących w szczególności organizacji tego organu, wyboru jego funkcjonariuszy, ich oceny, wykonywania przez nich pracy, a także powoływania zastępcy kierownika,

| — | podczas gdy przede wszystkim jedynie tym funkcjonariuszom i zastępcy kierownika przysługuje właściwość w zakresie prowadzenia dochodzenia dyscyplinarnego przeciwko temu kierownikowi, następnie ich kariera zależy w znacznej mierze od decyzji wspomnianego kierownika, a wreszcie kadencja wspomnianego zastępcy kierownika upłynie jednocześnie z upływem kadencji samego kierownika, |
| --- | --- |

—

podczas gdy przede wszystkim jedynie tym funkcjonariuszom i zastępcy kierownika przysługuje właściwość w zakresie prowadzenia dochodzenia dyscyplinarnego przeciwko temu kierownikowi, następnie ich kariera zależy w znacznej mierze od decyzji wspomnianego kierownika, a wreszcie kadencja wspomnianego zastępcy kierownika upłynie jednocześnie z upływem kadencji samego kierownika,

jeżeli uregulowanie to nie zostało ukształtowane w taki sposób, by nie mogło prowadzić do powstania w przekonaniu jednostek żadnych uzasadnionych wątpliwości co do wykorzystywania kompetencji i funkcji tego organu jako narzędzi nacisku w odniesieniu do działalności tych sędziów i prokuratorów oraz kontroli politycznej tej działalności.

---

(1)  Dz.U. C 165 z 19.4.2022.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/4 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/4

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 11 maja 2023 r. – Komisja Europejska/Sopra Steria Benelux, Unisys Belgium

(Sprawa C-101/22 P) (1)

(Odwołanie - Regulamin postępowania przed Trybunałem - Artykuł 169 - Odwołanie od sentencji orzeczenia Sądu - Zamówienia publiczne na usługi - Postępowanie przetargowe - Rozporządzenie (UE, Euratom) 2018/1046 - Artykuł 170 ust. 3 - Punkt 23 załącznika I - Odrzucony oferent, który poinformował Komisję Europejską o wskazówkach dotyczących rażąco niskiego charakteru wybranej oferty - Zakres obowiązku uzasadnienia spoczywającego na instytucji zamawiającej)

(2023/C 223/04)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. André, M. Ilkova, O. Verheecke, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Sopra Steria Benelux, Unisys Belgium (przedstawiciele: L. Masson, G. Tilman, avocats)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 207 z 23.5.2022.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/4 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/4

---

Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 11 maja 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesverwaltungsgericht Niederösterreich – Austria) – RE/Bezirkshauptmannschaft Lilienfeld

(Sprawa C-155/22 (1), Bezirkshauptmannschaft Lilienfeld)

(Odesłanie prejudycjalne - Transport drogowy - Wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego - Rozporządzenie (WE) nr 1071/2009 - Artykuły 6 i 22 - Uregulowanie krajowe umożliwiające przeniesienie odpowiedzialności karnej za poważne przestępstwa dotyczące czasu prowadzenia pojazdu i odpoczynku kierowców - Nieuwzględnienie sankcji nałożonych za te naruszenia przy ocenie dobrej reputacji przedsiębiorstwa transportu drogowego)

(2023/C 223/05)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landesverwaltungsgericht Niederösterreich

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: RE

Strona pozwana: Bezirkshauptmannschaft Lilienfeld

przy udziale: Arbeitsinspektorat NÖ Wald- und Mostviertel

Sentencja

Artykuł 22 rozporządzenia nr 1071/2009 ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE, zmienionego rozporządzeniem Rady (UE) nr 517/2013 z dnia 13 maja 2013 r., w związku z art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 1071/2009, ze zmianami,

należy interpretować w ten sposób, że:

sprzeciwia się on uregulowaniu krajowemu, na mocy którego osoba ponosząca odpowiedzialność karną za naruszenia popełnione w ramach przedsiębiorstwa transportu drogowego, której zachowanie jest uwzględniane przy ocenie dobrej reputacji tego przedsiębiorstwa, może wyznaczyć osobę jako pracownika odpowiedzialnego za przestrzeganie przepisów prawa Unii dotyczących czasu prowadzenia pojazdu i odpoczynku kierowców i przenieść w ten sposób na tę ostatnią osobę odpowiedzialność karną za naruszenia tych przepisów prawa Unii, jeżeli prawo krajowe nie pozwala na uwzględnienie przypisywanych temu pracownikowi naruszeń w celu dokonania oceny, czy wspomniane przedsiębiorstwo spełnia wymóg dobrej reputacji.

---

(1)  Dz.U. C 222 z 7.6.2022.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/5 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/5

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 maja 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Stuttgart – Niemcy) – TAP Portugal/flightright GmbH (C-156/22), Myflyright GmbH (C-157/22 i C-158/22)

[Sprawy połączone od C-156/11 do C-158/22, TAP Portugal i in. (Śmierć drugiego pilota)] (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Transport lotniczy - Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 - Odszkodowanie dla pasażerów linii lotniczych w przypadku odwołania lotu - Artykuł 5 ust. 3 - Zwolnienie z obowiązku odszkodowania - Pojęcie „nadzwyczajnych okoliczności” - Niespodziewana nieobecność, z powodu choroby lub śmierci, członka załogi niezbędnego do wykonania lotu)

(2023/C 223/06)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Stuttgart

Strony w postępowaniu głównym

Wnoszący odwołanie: TAP Portugal

Druga strona postępowania: flightright GmbH (C-156/22), Myflyright GmbH (C-157/22 i C-158/22)

Sentencja

Artykuł 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91,

należy interpretować w ten sposób, że

niespodziewana nieobecność, z powodu choroby lub śmierci, członka załogi niezbędnego do wykonania lotu, która to nieobecność nastąpiła na krótko przed planowanym odlotem, nie wchodzi w zakres pojęcia „nadzwyczajnych okoliczności” w rozumieniu tego przepisu.

---

(1)  Dz.U. C 222 z 7.6.2022.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/6 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/6

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 maja 2023 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Conseil d'État – Francja) – Ministre de l’Économie, des Finances et de la Relance/Manitou BF SA (C-407/22), Bricolage Investissement France SA (C-408/22)

(Sprawy połączone C-407/22 i C-408/22 (1), Manitou BF i in.)

(Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Artykuł 49 TFUE - Swoboda przedsiębiorczości - Podatki dochodowe od osób prawnych - Opodatkowanie grup (francuskie „intégration fiscale”) - Zwolnienie dywidend wypłacanych przez spółki zależne należące do zintegrowanej grupy podatkowej - Spółka dominująca będąca rezydentem - Powiązania kapitałowe ze spółkami będącymi rezydentami i spółkami niebędącymi rezydentami bez utworzenia zintegrowanej grupy podatkowej - Zwolnienie dywidend wypłacanych przez spółki zależne niebędące rezydentami - Koszty i opłaty niepodlegające odliczeniu związane z udziałem - Brak neutralizacji skutków włączenia tych kosztów i opłat)

(2023/C 223/07)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Conseil d'État

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Ministre de l’Économie, des Finances et de la Relance

Strony przeciwne: Manitou BF SA (C-407/22), Bricolage Investissement France SA (C-408/22)

Sentencja

Artykuł 49 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom państwa członkowskiego dotyczącym zintegrowanego systemu podatkowego, zgodnie z którymi:

| — | spółka dominująca będąca rezydentem, która wybrała integrację podatkową ze spółkami będącymi rezydentami, może skorzystać z neutralizacji skutków włączenia proporcjonalnej części kosztów i opłat ryczałtowo określonej na 5 % kwoty netto dywidend otrzymanych przez nią od jej spółek zależnych mających siedzibę w innych państwach członkowskich, które, gdyby były rezydentami, obiektywnie mogłyby, według wyboru, należeć do systemu integracji, |
| --- | --- |

—

spółka dominująca będąca rezydentem, która wybrała integrację podatkową ze spółkami będącymi rezydentami, może skorzystać z neutralizacji skutków włączenia proporcjonalnej części kosztów i opłat ryczałtowo określonej na 5 % kwoty netto dywidend otrzymanych przez nią od jej spółek zależnych mających siedzibę w innych państwach członkowskich, które, gdyby były rezydentami, obiektywnie mogłyby, według wyboru, należeć do systemu integracji,

| — | podczas gdy takiej neutralizacji odmawia się spółce dominującej będącej rezydentem, która nie wybrała takiej integracji podatkowej, pomimo istnienia powiązań kapitałowych z innymi spółkami będącymi rezydentami, które na to pozwalają. |
| --- | --- |

—

podczas gdy takiej neutralizacji odmawia się spółce dominującej będącej rezydentem, która nie wybrała takiej integracji podatkowej, pomimo istnienia powiązań kapitałowych z innymi spółkami będącymi rezydentami, które na to pozwalają.

---

(1)  Dz.U. C 340 z 5.9.2022.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/6 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/6

---

Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 27 kwietnia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – GO i in./Regione Lazio

(Sprawa C 482/22 (1), Associazione Raggio Verde)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuły 53 i 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Artykuł 267 TFUE - Zakres obowiązku odesłania prejudycjalnego spoczywającego na sądach krajowych orzekających w ostatniej instancji - Wyjątki od tego obowiązku - Kryteria - Sytuacje, w których prawidłowa wykładnia prawa Unii jest tak oczywista, że nie pozostawia ona miejsca na jakiekolwiek racjonalne wątpliwości - Warunek, że sąd krajowy orzekający w ostatniej instancji jest przekonany, iż taka sama oczywistość zachodziłaby również w opinii orzekających w ostatniej instancji innych sądów państw członkowskich i Trybunału)

(2023/C 223/08)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Consiglio di Stato

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: GO, UL, KC, PE, HY, EM, Associazione Raggio Verde

Strona pozwana: Regione Lazio

Sentencja

Artykuł 267 TFUE należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy, którego orzeczenia nie podlegają zaskarżeniu według prawa krajowego, może powstrzymać się od przedłożenia Trybunałowi pytania w kwestii wykładni prawa Unii i rozstrzygnąć je na własną odpowiedzialność, gdy prawidłowa wykładnia prawa Unii jest tak oczywista, że nie pozostawia ona miejsca na jakiekolwiek racjonalne wątpliwości. Istnienie takiej oczywistości należy oceniać z uwzględnieniem cech charakterystycznych prawa Unii i szczególnych trudności, jakie sprawia jego wykładnia, oraz niebezpieczeństwa rozbieżności w orzecznictwie wewnątrz Unii Europejskiej.

Ten sąd krajowy nie jest zobowiązany udowodnić w sposób szczegółowy, że inne orzekające w ostatniej instancji sądy państw członkowskich i Trybunał dokonałyby takiej samej wykładni, lecz w wyniku oceny, która uwzględnia te elementy, musi nabrać przekonania, iż taka sama oczywistość zachodziłaby również w opinii tych innych sądów krajowych i Trybunału.

---

(1)  Data złożenia: 14.07.2022.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/7 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/7

---

Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 27 kwietnia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez d Consiglio di Stato – Włochy) – Ministero della Giustizia/SP

[Sprawa C-495/22 (1), Ministero della Giustizia (Konkurs na stanowisko notariusza)]

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuły 53 i 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Artykuł 267 TFUE - Zakres obowiązku odesłania prejudycjalnego spoczywającego na sądach krajowych orzekających w ostatniej instancji - Wyjątki od tego obowiązku - Kryteria - Sytuacje, w których prawidłowa wykładnia prawa Unii jest tak oczywista, że nie pozostawia ona miejsca na jakiekolwiek racjonalne wątpliwości - Warunek, że sąd krajowy orzekający w ostatniej instancji jest przekonany, iż taka sama oczywistość zachodziłaby również w opinii orzekających w ostatniej instancji innych sądów państw członkowskich i Trybunału)

(2023/C 223/09)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Consiglio di Stato

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Ministero della Giustizia

Strona przeciwna: SP

Sentencja

Artykuł 267 TFUE należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy, którego orzeczenia nie podlegają zaskarżeniu według prawa krajowego, może powstrzymać się od przedłożenia Trybunałowi pytania w kwestii wykładni prawa Unii i rozstrzygnąć je na własną odpowiedzialność, gdy prawidłowa wykładnia prawa Unii jest tak oczywista, że nie pozostawia ona miejsca na jakiekolwiek racjonalne wątpliwości. Istnienie takiej oczywistości należy oceniać z uwzględnieniem cech charakterystycznych prawa Unii i szczególnych trudności, jakie sprawia jego wykładnia, oraz niebezpieczeństwa rozbieżności w orzecznictwie wewnątrz Unii Europejskiej.

Ten sąd krajowy nie jest zobowiązany udowodnić w sposób szczegółowy, że inne orzekające w ostatniej instancji sądy państw członkowskich i Trybunał dokonałyby takiej samej wykładni, lecz w wyniku oceny, która uwzględnia te elementy, musi nabrać przekonania, iż taka sama oczywistość zachodziłaby również w opinii tych innych sądów krajowych i Trybunału.

---

(1)  Data złożenia: 22.07.2022.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/8 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/8

---

Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 28 lutego 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Minden – Niemcy) – Herr J.O./Kreis Gütersloh

(Sprawa C-596/22 (1), Kreis Gütersloh)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Środowisko naturalne - Ocena skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko - Dyrektywa 2011/92/UE - Obowiązek przeprowadzenia oceny skutków wywieranych na środowisko lub indywidualnego badania - Skumulowane skutki przedsięwzięć - Budowa budynku do hodowli drobiu przeznaczonego do produkcji mięsa w bezpośrednim sąsiedztwie podobnych budynków)

(2023/C 223/10)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Verwaltungsgericht Minden

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Herr J.O.

Strona przeciwna: Kreis Gütersloh

przy udziale: W.D.

Sentencja

| 1) | Artykuł 4 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/52/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r., w związku z pkt 1 lit. b) i pkt 3 lit. g) załącznika III do dyrektywy 2011/92, ze zmianami,
  należy interpretować w ten sposób, że:
  stoi on na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, zgodnie z którym obowiązek badania wpływu jaki może mieć dane przedsięwzięcie w połączeniu z innymi przedsięwzięciami jest ograniczony do sytuacji, w których to przedsięwzięcie obejmujące budowę instalacji oraz te pozostałe przedsięwzięcia są związane ze wspólnymi dla nich instalacjami. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 4 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/52/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r., w związku z pkt 1 lit. b) i pkt 3 lit. g) załącznika III do dyrektywy 2011/92, ze zmianami,

należy interpretować w ten sposób, że:

stoi on na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, zgodnie z którym obowiązek badania wpływu jaki może mieć dane przedsięwzięcie w połączeniu z innymi przedsięwzięciami jest ograniczony do sytuacji, w których to przedsięwzięcie obejmujące budowę instalacji oraz te pozostałe przedsięwzięcia są związane ze wspólnymi dla nich instalacjami.

| 2) | Dyrektywę 2011/92 zmienioną dyrektywą 2014/52
  należy interpretować w ten sposób, że:
  nie stoi ona na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, które przewiduje jedynie indywidualne badanie w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2011/92 ze zmianami, w odniesieniu do przedsięwzięcia, które indywidualnie nie osiąga progu przewidzianego w załączniku I pkt 17 lit. a) do dyrektywy 2011/92 ze zmianami, ale które osiąga ten próg, jeżeli jest analizowane łącznie z innymi przedsięwzięciami. W ramach tego indywidualnego badania okoliczność, że takie przedsięwzięcie osiąga ten próg przy uwzględnieniu innych przedsięwzięć może jednak stanowić wskazówkę, że przedsięwzięcie to może powodować znaczące skutki w środowisku w rozumieniu art. 2 ust. 1 dyrektywy 2011/92 ze zmianami. |
| --- | --- |

2)

Dyrektywę 2011/92 zmienioną dyrektywą 2014/52

należy interpretować w ten sposób, że:

nie stoi ona na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, które przewiduje jedynie indywidualne badanie w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2011/92 ze zmianami, w odniesieniu do przedsięwzięcia, które indywidualnie nie osiąga progu przewidzianego w załączniku I pkt 17 lit. a) do dyrektywy 2011/92 ze zmianami, ale które osiąga ten próg, jeżeli jest analizowane łącznie z innymi przedsięwzięciami. W ramach tego indywidualnego badania okoliczność, że takie przedsięwzięcie osiąga ten próg przy uwzględnieniu innych przedsięwzięć może jednak stanowić wskazówkę, że przedsięwzięcie to może powodować znaczące skutki w środowisku w rozumieniu art. 2 ust. 1 dyrektywy 2011/92 ze zmianami.

---

(1)  Dz.U. C 463 z 5.12.2022.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/9 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/9

---

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 7 września 2022 r. w sprawie T-91/20, WT/Komisja, wniesione w dniu 18 listopada 2022 r. przez WT

(Sprawa C-712/22 P)

(2023/C 223/11)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: WT (przedstawiciele: D. Birkenmaier, Rechtsanwalt; D. Rovetta i V. Villante, avvocati)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Postanowieniem z dnia 4 maja 2023 r. Trybunał Sprawiedliwości (szósta izba) orzekł, że odwołanie zostaje w części odrzucone jako oczywiście niedopuszczalne, a w części oddalone jako oczywiście bezzasadne oraz że WT pokrywa własne koszty.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/9 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/9

---

Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 10 października 2022 r. w sprawie T-389/22, Studio Legale Ughi e Nunziante/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), wniesione w dniu 20 grudnia 2022 r. przez Studio Legale Ughi e Nunziante

(Sprawa C-776/22 P)

(2023/C 223/12)

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Studio Legale Ughi e Nunziante (przedstawiciel: A. Clemente, L. Cascone, A. Marega, F. de Filippis, avvocati)

Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnoszący odwołanie wnosi do Trybunału o:

| 1) | tytułem żądania głównego, poprzez uwzględnienie pierwszego lub drugiego zarzutu podniesionego w niniejszym odwołaniu, uchylenie zaskarżonego postanowienia i stwierdzenie, że reprezentacja prawna wnoszącego odwołanie stowarzyszenia przez adwokatów, którym zlecono pełnomocnictwo przed Sądem jest ważna i przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania co do istoty; |
| --- | --- |

1)

tytułem żądania głównego, poprzez uwzględnienie pierwszego lub drugiego zarzutu podniesionego w niniejszym odwołaniu, uchylenie zaskarżonego postanowienia i stwierdzenie, że reprezentacja prawna wnoszącego odwołanie stowarzyszenia przez adwokatów, którym zlecono pełnomocnictwo przed Sądem jest ważna i przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania co do istoty;

| 2) | tytułem żądania ewentualnego, poprzez uwzględnienie trzeciego zarzutu podniesionego w niniejszym odwołaniu, uchylenie zaskarżonego postanowienia i stwierdzenie, że Associazione Ughi e Nunziante – Studio Legale jest uprawnione do kontynuowania postępowania z pomocą adwokata, który nie jest członkiem wnoszącego odwołanie stowarzyszenia zawodowego, i w związku z tym przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania co do istoty; |
| --- | --- |

2)

tytułem żądania ewentualnego, poprzez uwzględnienie trzeciego zarzutu podniesionego w niniejszym odwołaniu, uchylenie zaskarżonego postanowienia i stwierdzenie, że Associazione Ughi e Nunziante – Studio Legale jest uprawnione do kontynuowania postępowania z pomocą adwokata, który nie jest członkiem wnoszącego odwołanie stowarzyszenia zawodowego, i w związku z tym przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania co do istoty;

| 3) | obciążenie EUIPO kosztami postępowania odwoławczego. |
| --- | --- |

3)

obciążenie EUIPO kosztami postępowania odwoławczego.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu swego odwołania wnoszący je podnosi trzy zarzuty.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 119 i 126 regulaminu postępowania przed Sądem.

Wnoszący odwołanie twierdzi, że Sąd uchybił obowiązkowi uzasadnienia, ponieważ powołał się najpierw na orzecznictwo Trybunału w przedmiocie „samoreprezentacji”, a następnie przeszedł do całkowicie odmiennego zagadnienia niezależności adwokata

Zdaniem wnoszącego odwołanie Sąd nie przedstawił żadnych argumentów dla uzasadnienia możliwości zastosowania wymogu niezależności adwokata w przypadku, gdy wnoszący odwołanie jest kancelarią prawną utworzoną w ramach stowarzyszenia ani dla uzasadnienia swojego poglądu, że sam fakt, iż adwokaci, którzy wnieśli skargę, są członkami stowarzyszenia, wyklucza ich niezależność.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia lub błędnego zastosowania art. 51 regulaminu postępowania przed Sądem i art. 19 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Wnoszący odwołanie twierdzi, że złożył wszystkie dokumenty wymagane na podstawie art. 51 § 2 regulaminu postępowania przed Sądem, w pełni potwierdzające, że adwokaci są uprawnieni do wykonywania zawodu we Włoszech; wynika z tego, że nie doszło do naruszenia art. 19 akapit czwarty statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wbrew temu co stwierdził Sąd.

Jeśli chodzi o naruszenie art. 19 akapit trzeci statutu, do którego miałoby zdaniem Sądu dojść, interpretacja wymogu niezależności adwokatów była przedmiotem kilku ostatnich orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, od których zaskarżone postanowienie odbiegało. Według wnoszącego odwołanie w niniejszej sprawie nic nie wskazuje na to, że partnerzy kancelarii nie są w stanie wykonywać swojej pracy najlepiej jak potrafią i w najlepszym interesie klienta.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 47 i 52 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz ewentualnie art. 51 § 4 i art. 55 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem

Zdaniem wnoszącego odwołanie Sąd – po stwierdzeniu braku niezależności – ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że regulamin postępowania przed Sądem nie przewiduje wyraźnie środków zaradczych w odniesieniu do tego uchybienia i w związku z tym automatycznie orzekł o niedopuszczalności skargi.

Sąd przeoczył w ten sposób fakt, że wymóg niezależności jest omówiony w orzecznictwie; środek zaradczy nie jest wyraźnie przewidziany tylko dlatego, że rozpatrywany wymóg nie jest wyraźnie określony w żadnym przepisie. Formalistyczna interpretacja Sądu doprowadziła tym samym do poważnego i nieodwracalnego naruszenia praw wnoszącego odwołanie, z naruszeniem art. 47 i 52 karty.

Dopuszczenie odwołania

Postanowieniem Trybunału (izba ds. odwołań) z dnia 8 maja 2023 r. odwołanie zostało częściowo dopuszczone. Odpowiedź na odwołanie skupi się na drugim i trzecim zarzucie odwołania.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/10 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/10

---

Odwołanie od wyroku Sądu (dziesiąta izba) wydanego w dniu 9 listopada 2022 r. sprawie T-610/21, L’Oréal/EUIPO – Heinze (K K WATER), wniesione w dniu 17 stycznia 2023 r. przez Arnego-Patrika Heinzego

(Sprawa C-15/23 P)

(2023/C 223/13)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Arne-Patrik Heinze (przedstawiciel: N. Dauskardt, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: L’Oréal, Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej

Postanowieniem z dnia 11 maja 2023 r. Trybunał (izba ds. przyjmowania odwołań do rozpoznania) orzekł, że odwołanie nie zostanie przyjęte do rozpoznania oraz że Arne-Patrik Heinze pokrywa własne koszty.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/10 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgerichts (Austria) w dniu 27 lutego 2023 r. – XXXX

(Sprawa C-116/23, Sozialministeriumservice)

(2023/C 223/14)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesverwaltungsgericht

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: XXXX

Druga strona postępowania: Sozialministeriumservice

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy zasiłek opiekuńczy jest świadczeniem z tytułu choroby w rozumieniu art. 3 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 (1) lub innym świadczeniem określonym w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 883/2004? |
| --- | --- |

1)

Czy zasiłek opiekuńczy jest świadczeniem z tytułu choroby w rozumieniu art. 3 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 (1) lub innym świadczeniem określonym w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 883/2004?

| 2) | Jeżeli jest to świadczenie z tytułu choroby, to czy zasiłek opiekuńczy jest świadczeniem pieniężnym w rozumieniu art. 21 rozporządzenia (WE) nr 883/2004? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli jest to świadczenie z tytułu choroby, to czy zasiłek opiekuńczy jest świadczeniem pieniężnym w rozumieniu art. 21 rozporządzenia (WE) nr 883/2004?

| 3) | Czy zasiłek opiekuńczy jest świadczeniem dla osoby sprawującej opiekę czy też dla osoby wymagającej opieki? |
| --- | --- |

3)

Czy zasiłek opiekuńczy jest świadczeniem dla osoby sprawującej opiekę czy też dla osoby wymagającej opieki?

| 4) | Czy zatem przypadek, w którym osoba występująca z wnioskiem o przyznanie zasiłku opiekuńczego, będąca obywatelem włoskim, na stałe mieszka w Austrii w kraju związkowym Górna Austria od dnia 28 czerwca 2013 r., nieprzerwanie pracuje w Austrii w tym samym kraju związkowym od dnia 1 lipca 2013 r. u tego samego pracodawcy – wobec czego brak jest elementu wskazującego na posiadanie przez wnioskodawcę statusu pracownika migrującego – oraz uzgadnia z pracodawcą urlop opiekuńczy w celu sprawowania opieki nad ojcem, który jest obywatelem włoskim i mieszka na stałe we Włoszech (Sassuolo), na okres istotny dla postępowania od dnia 1 maja 2022 r. do dnia 13 czerwca 2022 r., żąda od zaskarżonego organu przyznania zasiłku opiekuńczego, jest objęty zakresem zastosowania rozporządzenia (WE) nr 883/2004? |
| --- | --- |

4)

Czy zatem przypadek, w którym osoba występująca z wnioskiem o przyznanie zasiłku opiekuńczego, będąca obywatelem włoskim, na stałe mieszka w Austrii w kraju związkowym Górna Austria od dnia 28 czerwca 2013 r., nieprzerwanie pracuje w Austrii w tym samym kraju związkowym od dnia 1 lipca 2013 r. u tego samego pracodawcy – wobec czego brak jest elementu wskazującego na posiadanie przez wnioskodawcę statusu pracownika migrującego – oraz uzgadnia z pracodawcą urlop opiekuńczy w celu sprawowania opieki nad ojcem, który jest obywatelem włoskim i mieszka na stałe we Włoszech (Sassuolo), na okres istotny dla postępowania od dnia 1 maja 2022 r. do dnia 13 czerwca 2022 r., żąda od zaskarżonego organu przyznania zasiłku opiekuńczego, jest objęty zakresem zastosowania rozporządzenia (WE) nr 883/2004?

| 5) | Czy art. 7 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 lub zakaz dyskryminacji wyrażony w różnych źródłach prawa europejskiego (np. art. 18 TFUE, art. 4 rozporządzenia (WE) nr 883/2004, itp.) sprzeciwia się uregulowaniu krajowemu, które uzależnia wypłatę zasiłku opiekuńczego od tego, aby osoba wymagająca opieki pobierała austriacki zasiłek pielęgnacyjny od poziomu trzeciego? |
| --- | --- |

5)

Czy art. 7 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 lub zakaz dyskryminacji wyrażony w różnych źródłach prawa europejskiego (np. art. 18 TFUE, art. 4 rozporządzenia (WE) nr 883/2004, itp.) sprzeciwia się uregulowaniu krajowemu, które uzależnia wypłatę zasiłku opiekuńczego od tego, aby osoba wymagająca opieki pobierała austriacki zasiłek pielęgnacyjny od poziomu trzeciego?

| 6) | Czy zasada skuteczności prawa Unii lub unijny zakaz dyskryminacji wyrażony w różnych źródłach prawa europejskiego (np. art. 18 TFUE, art. 4 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 itp.), sprzeciwia się, w przypadku takim jak w niniejszej sprawie, uregulowaniu krajowemu lub orzecznictwu utrwalonemu na poziomie krajowym, które nie pozostawia żadnej swobody dla przeformułowania „Wniosku o zasiłek opiekuńczy” na „Wniosek o zwolnienie na opiekę nad umierającym członkiem rodziny lub nad ciężko chorym dzieckiem”, ponieważ jednoznacznie użyto formularza „Wniosku o zasiłek opiekuńczy”, a nie „Wniosku o zwolnienie na opiekę nad umierającym członkiem rodziny lub nad ciężko chorym dzieckiem”, a także wyraźnie zawarto porozumienie z pracodawcą, w którym mowa jest o „opiece nad osobami bliskimi” zamiast „towarzyszeniu osobie umierającej” – mimo że będący podstawą sporu stan faktyczny ze względu na śmierć, która nastąpiła w międzyczasie, ojca wymagającego opieki również zasadniczo spełniałby warunki przyznania zasiłku opiekuńczego na podstawie zwolnienia na opiekę nad umierającym członkiem rodziny lub nad ciężko chorym dzieckiem, gdyby tylko zostało zawarte inne porozumienie z pracodawcą i do organu został złożony inny wniosek? |
| --- | --- |

6)

Czy zasada skuteczności prawa Unii lub unijny zakaz dyskryminacji wyrażony w różnych źródłach prawa europejskiego (np. art. 18 TFUE, art. 4 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 itp.), sprzeciwia się, w przypadku takim jak w niniejszej sprawie, uregulowaniu krajowemu lub orzecznictwu utrwalonemu na poziomie krajowym, które nie pozostawia żadnej swobody dla przeformułowania „Wniosku o zasiłek opiekuńczy” na „Wniosek o zwolnienie na opiekę nad umierającym członkiem rodziny lub nad ciężko chorym dzieckiem”, ponieważ jednoznacznie użyto formularza „Wniosku o zasiłek opiekuńczy”, a nie „Wniosku o zwolnienie na opiekę nad umierającym członkiem rodziny lub nad ciężko chorym dzieckiem”, a także wyraźnie zawarto porozumienie z pracodawcą, w którym mowa jest o „opiece nad osobami bliskimi” zamiast „towarzyszeniu osobie umierającej” – mimo że będący podstawą sporu stan faktyczny ze względu na śmierć, która nastąpiła w międzyczasie, ojca wymagającego opieki również zasadniczo spełniałby warunki przyznania zasiłku opiekuńczego na podstawie zwolnienia na opiekę nad umierającym członkiem rodziny lub nad ciężko chorym dzieckiem, gdyby tylko zostało zawarte inne porozumienie z pracodawcą i do organu został złożony inny wniosek?

| 7) | Czy art. 4 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 lub inny przepis prawa Unii (na przykład art. 7 karty praw podstawowych) sprzeciwia się uregulowaniu krajowemu (§ 21c ust. 1 BPGG), które uzależnia wypłatę zasiłku opiekuńczego od tego, aby osoba wymagająca opieki pobierała austriacki zasiłek pielęgnacyjny od poziomu trzeciego, podczas gdy inne uregulowanie krajowe (§ 21c ust. 3 BPGG) w przypadku zastosowania do tego samego stanu faktycznego nie uzależnia wypłaty zasiłku od podobnego warunku? |
| --- | --- |

7)

Czy art. 4 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 lub inny przepis prawa Unii (na przykład art. 7 karty praw podstawowych) sprzeciwia się uregulowaniu krajowemu (§ 21c ust. 1 BPGG), które uzależnia wypłatę zasiłku opiekuńczego od tego, aby osoba wymagająca opieki pobierała austriacki zasiłek pielęgnacyjny od poziomu trzeciego, podczas gdy inne uregulowanie krajowe (§ 21c ust. 3 BPGG) w przypadku zastosowania do tego samego stanu faktycznego nie uzależnia wypłaty zasiłku od podobnego warunku?

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.U. 2004, L 166, s. 1; sprostowania: Dz.U. 2013, L 188, s. 10; Dz.U. 2020, L 338, s. 18).

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/11 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 15 marca 2023 r. – Sony Computer Entertainment Europe Ltd/Datel Design and Development Ltd, Datel Direct Ltd, JS

(Sprawa C-159/23, Sony Computer Entertainment Europe)

(2023/C 223/15)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa i strona wnosząca skargę rewizyjną: Sony Computer Entertainment Europe Ltd

Strona pozwana i druga strona postępowania rewizyjnego: Datel Design and Development Ltd, Datel Direct Ltd, JS

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy zakres ochrony programu komputerowego zgodnie z art. 1 ust. 1–3 dyrektywy 2009/24/WE (1) zostaje naruszony, jeżeli nie zmienia się ani kodu obiektowego, ani kodu źródłowego programu komputerowego lub jego powielenia, lecz inny program działający jednocześnie z chronionym programem komputerowym zmienia treść zmiennych, które chroniony program komputerowy zapisał w pamięci operacyjnej i z których korzysta w trakcie swojego działania? |
| --- | --- |

1)

Czy zakres ochrony programu komputerowego zgodnie z art. 1 ust. 1–3 dyrektywy 2009/24/WE (1) zostaje naruszony, jeżeli nie zmienia się ani kodu obiektowego, ani kodu źródłowego programu komputerowego lub jego powielenia, lecz inny program działający jednocześnie z chronionym programem komputerowym zmienia treść zmiennych, które chroniony program komputerowy zapisał w pamięci operacyjnej i z których korzysta w trakcie swojego działania?

| 2) | Czy w sytuacji, w której nie zmienia się ani kodu obiektowego, ani kodu źródłowego programu komputerowego lub jego powielenia, lecz inny program działający jednocześnie z chronionym programem komputerowym zmienia treść zmiennych, które chroniony program komputerowy zapisał w pamięci operacyjnej i z których korzysta w trakcie swojego działania, dochodzi do modyfikacji w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2009/24/WE? |
| --- | --- |

2)

Czy w sytuacji, w której nie zmienia się ani kodu obiektowego, ani kodu źródłowego programu komputerowego lub jego powielenia, lecz inny program działający jednocześnie z chronionym programem komputerowym zmienia treść zmiennych, które chroniony program komputerowy zapisał w pamięci operacyjnej i z których korzysta w trakcie swojego działania, dochodzi do modyfikacji w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2009/24/WE?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/24/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych (wersja ujednolicona) (Dz.U. 2009, L 111, s. 16).

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/12 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/12

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 1 de Palma de Mallorca (Hiszpania) w dniu 20 marca 2023 r. – Eventmedia Soluciones SL/Air Europa Líneas Aéreas SAU

(Sprawa C-173/23, Eventmedia Soluciones)

(2023/C 223/16)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Juzgado de lo Mercantil no 1 de Palma de Mallorca

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Eventmedia Soluciones SL

Strona pozwana: Air Europa Líneas Aéreas SAU

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (1) należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy rozpatrujący powództwo o naprawienie szkód wynikłych z opóźnienia w przewozie bagażu na podstawie art. 19 konwencji montrealskiej musi dokonać kontroli z urzędu, czy warunek włączony do umowy przewozu, który nie zezwala pasażerowi na zbycie jego praw, jest nieuczciwy, w przypadku gdy powództwo to zostało wniesione przez nabywcę, który w odróżnieniu od zbywającego nie ma statusu konsumenta i użytkownika? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (1) należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy rozpatrujący powództwo o naprawienie szkód wynikłych z opóźnienia w przewozie bagażu na podstawie art. 19 konwencji montrealskiej musi dokonać kontroli z urzędu, czy warunek włączony do umowy przewozu, który nie zezwala pasażerowi na zbycie jego praw, jest nieuczciwy, w przypadku gdy powództwo to zostało wniesione przez nabywcę, który w odróżnieniu od zbywającego nie ma statusu konsumenta i użytkownika?

| 2) | W przypadku gdy dokonanie kontroli z urzędu jest zasadne, czy można pominąć obowiązek poinformowania konsumenta i stwierdzenia, czy powołuje się on na nieuczciwy charakter warunku lub wyraża na niego zgodę, z uwagi na dorozumiane zachowanie polegające na zbyciu wierzytelności przysługującej konsumentowi z naruszeniem ewentualnie nieuczciwego warunku, który nie zezwalał na przeniesienie wierzytelności? |
| --- | --- |

2)

W przypadku gdy dokonanie kontroli z urzędu jest zasadne, czy można pominąć obowiązek poinformowania konsumenta i stwierdzenia, czy powołuje się on na nieuczciwy charakter warunku lub wyraża na niego zgodę, z uwagi na dorozumiane zachowanie polegające na zbyciu wierzytelności przysługującej konsumentowi z naruszeniem ewentualnie nieuczciwego warunku, który nie zezwalał na przeniesienie wierzytelności?

---

(1)  Dz.U. 1993, L 95, s. 29.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/13 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 21 marca 2023 r. – HJ, IK, LM/Twenty First Capital SAS

(Sprawa C-174/23, Twenty First Capital)

(2023/C 223/17)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Cour de cassation

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: HJ, IK, LM

Strona pozwana: Twenty First Capital SAS

Pytania prejudycjalne

| 1) | a) | Czy art. 13 i art. 61 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (1) należy interpretować w ten sposób, że zarządzający prowadzący działalność na podstawie dyrektywy przed dniem 22 lipca 2013 r. są zobowiązani do przestrzegania obowiązków związanych z polityką i praktykami w zakresie wynagrodzeń:






  i) | począwszy od upływu terminu transpozycji tej dyrektywy, |
| --- | --- | --- | --- |

1)

a)

Czy art. 13 i art. 61 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (1) należy interpretować w ten sposób, że zarządzający prowadzący działalność na podstawie dyrektywy przed dniem 22 lipca 2013 r. są zobowiązani do przestrzegania obowiązków związanych z polityką i praktykami w zakresie wynagrodzeń:

i)

począwszy od upływu terminu transpozycji tej dyrektywy,

| ii) | począwszy od dnia wejścia w życie przepisów transponujących dyrektywę do prawa krajowego, |
| --- | --- |

ii)

począwszy od dnia wejścia w życie przepisów transponujących dyrektywę do prawa krajowego,

| iii) | począwszy od upływu okresu jednego roku, następującego w dniu 21 lipca 2014 r., przyznanego w art. 61 ust. 1, czy też |
| --- | --- |

iii)

począwszy od upływu okresu jednego roku, następującego w dniu 21 lipca 2014 r., przyznanego w art. 61 ust. 1, czy też

| iv) | począwszy od momentu uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności jako zarządzający, o którym mowa w rzeczonej dyrektywie? |
| --- | --- |

iv)

począwszy od momentu uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności jako zarządzający, o którym mowa w rzeczonej dyrektywie?

| b) | Czy odpowiedź na powyższe pytanie zależy od tego, czy wynagrodzenie wypłacone przez zarządzającego alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi pracownikowi lub członkowi kierownictwa spółki zostało uzgodnione przed czy po:






  i) | upływie terminu transpozycji dyrektywy, |
| --- | --- | --- |

b)

Czy odpowiedź na powyższe pytanie zależy od tego, czy wynagrodzenie wypłacone przez zarządzającego alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi pracownikowi lub członkowi kierownictwa spółki zostało uzgodnione przed czy po:

i)

upływie terminu transpozycji dyrektywy,

| ii) | dniu wejścia w życie przepisów transponujących dyrektywę do prawa krajowego, |
| --- | --- |

ii)

dniu wejścia w życie przepisów transponujących dyrektywę do prawa krajowego,

| iii) | upływie w dniu 21 lipca 2014 r. terminu przyznanego w art. 61 ust. 1 dyrektywy, |
| --- | --- |

iii)

upływie w dniu 21 lipca 2014 r. terminu przyznanego w art. 61 ust. 1 dyrektywy,

| iv) | dniu uzyskania zezwolenia przez zarządzającego alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi? |
| --- | --- |

iv)

dniu uzyskania zezwolenia przez zarządzającego alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi?

| 2) | Zakładając, że z odpowiedzi na pytanie 1 wynika, iż w następstwie transpozycji dyrektywy do prawa krajowego zarządzający alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi jest przez pewien okres zobowiązany jedynie do dołożenia wszelkich starań w celu przestrzegania przepisów prawa krajowego wynikających z rozpatrywanej dyrektywy, czy spełnia on ten obowiązek, jeżeli w tym okresie zatrudnia pracownika lub powołuje członka kierownictwa spółki na warunkach dotyczących wynagrodzenia niespełniających wymogów przepisu krajowego transponującego art. 13 dyrektywy? |
| --- | --- |

2)

Zakładając, że z odpowiedzi na pytanie 1 wynika, iż w następstwie transpozycji dyrektywy do prawa krajowego zarządzający alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi jest przez pewien okres zobowiązany jedynie do dołożenia wszelkich starań w celu przestrzegania przepisów prawa krajowego wynikających z rozpatrywanej dyrektywy, czy spełnia on ten obowiązek, jeżeli w tym okresie zatrudnia pracownika lub powołuje członka kierownictwa spółki na warunkach dotyczących wynagrodzenia niespełniających wymogów przepisu krajowego transponującego art. 13 dyrektywy?

---

(1)  Dz.U. 2011, L 174, s. 1.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/14 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/14

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie (Polska) w dniu 22 marca 2023 r. – Credit Agricole Bank Polska SA przeciwko AB

(Sprawa C-183/23, Credit Agricole Bank Polska)

(2023/C 223/18)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Credit Agricole Bank Polska SA

Strona pozwana: AB

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 6 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (wersja przekształcona) (1) należy interpretować w ten sposób, że przepisy wskazanego rozporządzenia znajdują zastosowanie do określenia jurysdykcji w sprawie przeciwko konsumentowi nieznanemu z miejsca pobytu, niebędącego obywatelem żadnego z państw członkowskich, co do którego z jednej strony wiadomym jest, że posiadał ostatnie znane miejsce pobytu w państwie członkowskim, z drugiej, istnieją wiarygodne dane pozwalające przyjąć, że nie zamieszkuje już na terytorium tego państwa członkowskiego, gdy brak jest jednak wiarygodnych danych pozwalających przyjąć, że opuścił terytorium Unii i powrócił do państwa, którego jest obywatelem? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 6 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (wersja przekształcona) (1) należy interpretować w ten sposób, że przepisy wskazanego rozporządzenia znajdują zastosowanie do określenia jurysdykcji w sprawie przeciwko konsumentowi nieznanemu z miejsca pobytu, niebędącego obywatelem żadnego z państw członkowskich, co do którego z jednej strony wiadomym jest, że posiadał ostatnie znane miejsce pobytu w państwie członkowskim, z drugiej, istnieją wiarygodne dane pozwalające przyjąć, że nie zamieszkuje już na terytorium tego państwa członkowskiego, gdy brak jest jednak wiarygodnych danych pozwalających przyjąć, że opuścił terytorium Unii i powrócił do państwa, którego jest obywatelem?

| 2) | Czy art. 26 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 należy interpretować w ten sposób, że wdanie się w spór przez kuratora ustanowionego zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego dla reprezentowania tego konsumenta nieznanego z miejsca pobytu, zastępuje wdanie się w spór przez tego konsumenta i pozwala na przyjęcie istnienia jurysdykcji sądu państwa członkowskiego mimo istnienia wiarygodnych danych pozwalających przyjąć, że konsument nie zamieszkuje już na terytorium tego państwa członkowskiego? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 26 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 należy interpretować w ten sposób, że wdanie się w spór przez kuratora ustanowionego zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego dla reprezentowania tego konsumenta nieznanego z miejsca pobytu, zastępuje wdanie się w spór przez tego konsumenta i pozwala na przyjęcie istnienia jurysdykcji sądu państwa członkowskiego mimo istnienia wiarygodnych danych pozwalających przyjąć, że konsument nie zamieszkuje już na terytorium tego państwa członkowskiego?

---

(1)  Dz. U. 2012, L 351, s. 1

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/14 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/14

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal du travail francophone de Bruxelles (Belgia) w dniu 27 marca 2023 r. – GI / Partena Assurances Sociales pour Travailleurs Indépendants ASBL

(Sprawa C-195/23, Partena)

(2023/C 223/19)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Tribunal du travail francophone de Bruxelles

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: GI

Strona pozwana: Partena Assurances Sociales pour Travailleurs Indépendants ASBL

Pytanie prejudycjalne

Czy Protokół (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, a w szczególności jego art. 14, zasada stosowania jednego systemu zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych lub osób prowadzących działalność na własny rachunek, czynnych lub emerytowanych, oraz zasada lojalnej współpracy wynikająca z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej stanowią przeszkodę dla tego, aby państwo członkowskie nakładało na urzędnika, który oprócz działalności w służbie instytucji europejskiej, prowadzi, za zgodą tej ostatniej, dodatkową działalność dydaktyczną, obowiązek podlegania krajowemu systemowi zabezpieczenia społecznego i wymagało od niego opłacania składek na zabezpieczenie społeczne, podczas gdy na podstawie regulaminu pracowniczego urzędników urzędnik ten podlega już systemowi zabezpieczenia społecznego wspólnemu dla instytucji Unii Europejskiej?

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/15 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wyrchowen administratiwen syd (Bułgaria) w dniu 28 marca 2023 r. – Agencija po wpiswanijata/OL

(Sprawa C-200/23, Agencija po wpiswanijata)

(2023/C 223/20)

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Wyrchowen administratiwen syd

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca w postępowaniu kasacyjnym: Agencija po wpiswanijata

Strona przeciwna w postępowaniu kasacyjnym: OL

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy można uznać, że art. 4 ust. 2 dyrektywy 2009/101/WE (1) nakłada na państwo członkowskie obowiązek zezwolenia na ujawnienie umowy spółki podlegającej rejestracji na podstawie art. 119 Tyrgowski zakon (kodeksu handlowego), która – oprócz nazwisk wspólników obowiązkowo podlegających ujawnieniu na podstawie art. 2 ust. 2 Zakon za tyrgowskija registyr i registyra na juridiczeskite lica s nestopanska cel (ustawy o rejestrze handlowym i rejestrze osób prawnych niemających celu zarobkowego) – zawiera również ich inne dane osobowe? Przy udzielaniu odpowiedzi na to pytanie istotne jest uwzględnienie, że Agencija po wpiswanijata jest instytucją publiczną, przeciwko której, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości, można powoływać się na przepisy dyrektywy mające bezpośredni skutek (wyrok z dnia 7 września 2006 r. w sprawie Vassallo, С-180/04, ECLI:EU:C:2006:518, Recueil, s. I-7251, pkt 26 i przytoczone tam orzecznictwo). |
| --- | --- |

1)

Czy można uznać, że art. 4 ust. 2 dyrektywy 2009/101/WE (1) nakłada na państwo członkowskie obowiązek zezwolenia na ujawnienie umowy spółki podlegającej rejestracji na podstawie art. 119 Tyrgowski zakon (kodeksu handlowego), która – oprócz nazwisk wspólników obowiązkowo podlegających ujawnieniu na podstawie art. 2 ust. 2 Zakon za tyrgowskija registyr i registyra na juridiczeskite lica s nestopanska cel (ustawy o rejestrze handlowym i rejestrze osób prawnych niemających celu zarobkowego) – zawiera również ich inne dane osobowe? Przy udzielaniu odpowiedzi na to pytanie istotne jest uwzględnienie, że Agencija po wpiswanijata jest instytucją publiczną, przeciwko której, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości, można powoływać się na przepisy dyrektywy mające bezpośredni skutek (wyrok z dnia 7 września 2006 r. w sprawie Vassallo, С-180/04, ECLI:EU:C:2006:518, Recueil, s. I-7251, pkt 26 i przytoczone tam orzecznictwo).

| 2) | Na wypadek udzielenia odpowiedzi twierdzącej na poprzednie pytanie, czy możliwe jest stwierdzenie, że w sytuacji stanowiącej przedmiot sporu w postępowaniu głównym przetwarzanie danych osobowych dokonywane przez Agencija po wpiswanijata jest niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi danych w rozumieniu art. 6 pkt 1 lit. e) rozporządzenia (UE) 2016/679 (2)? |
| --- | --- |

2)

Na wypadek udzielenia odpowiedzi twierdzącej na poprzednie pytanie, czy możliwe jest stwierdzenie, że w sytuacji stanowiącej przedmiot sporu w postępowaniu głównym przetwarzanie danych osobowych dokonywane przez Agencija po wpiswanijata jest niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi danych w rozumieniu art. 6 pkt 1 lit. e) rozporządzenia (UE) 2016/679 (2)?

| 3) | Na wypadek udzielenia odpowiedzi twierdzącej na powyższe pytania, czy można uznać za dopuszczalne uregulowanie krajowe takie jak art. 13 ust. 9 Zakon za tyrgowskija registyr i registyra na juridiczeskite lica s nestopanska cel – który stanowi, że w przypadku podania we wniosku lub w załączonych do niego dokumentach danych osobowych niewymaganych przez prawo, uznaje się, że osoby, które je podały, wyraziły zgodę na ich przetwarzanie przez agencję i na ich publiczne udostępnienie – jako wyjaśniające możliwość „dobrowolnego ujawnienia” w rozumieniu art. 4 ust. 2 dyrektywy 2009/101/WE również danych osobowych, niezależnie od motywów 32, 40, 42, 43 i 50 rozporządzenia (UE) 2016/679? |
| --- | --- |

3)

Na wypadek udzielenia odpowiedzi twierdzącej na powyższe pytania, czy można uznać za dopuszczalne uregulowanie krajowe takie jak art. 13 ust. 9 Zakon za tyrgowskija registyr i registyra na juridiczeskite lica s nestopanska cel – który stanowi, że w przypadku podania we wniosku lub w załączonych do niego dokumentach danych osobowych niewymaganych przez prawo, uznaje się, że osoby, które je podały, wyraziły zgodę na ich przetwarzanie przez agencję i na ich publiczne udostępnienie – jako wyjaśniające możliwość „dobrowolnego ujawnienia” w rozumieniu art. 4 ust. 2 dyrektywy 2009/101/WE również danych osobowych, niezależnie od motywów 32, 40, 42, 43 i 50 rozporządzenia (UE) 2016/679?

| 4) | Czy w wykonaniu obowiązku określonego w art. 3 ust. 7 dyrektywy 2009/101/WE państwa członkowskie mogą podjąć niezbędne środki – aby uniknąć wszelkich niezgodności między tym, co ujawniono zgodnie z ust. 5, a treścią rejestru lub akt, a także aby uwzględnić interesy osób trzecich w zakresie dostępu do podstawowych aktów spółki i innych związanych z nią danych, o których mowa w motywie 3 tej dyrektywy – poprzez przyjęcie ustawodawstwa krajowego przewidującego uregulowania proceduralne (formularze wniosku, przedłożenie odpisu dokumentów, z których usunięto dane osobowe), na podstawie którego osoba fizyczna mogłaby wykonać prawo, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia (UE) 2016/679, do żądania od administratora niezwłocznego usunięcia dotyczących jej danych osobowych, gdy dane osobowe, o których usunięcie się zwrócono, stanowią część publicznie ujawnionych (opublikowanych) dokumentów, udostępnionych administratorowi w podobnym trybie proceduralnym przez inną osobę, która poprzez tę czynność określiła również cel zainicjowanego przez nią przetwarzania danych? |
| --- | --- |

4)

Czy w wykonaniu obowiązku określonego w art. 3 ust. 7 dyrektywy 2009/101/WE państwa członkowskie mogą podjąć niezbędne środki – aby uniknąć wszelkich niezgodności między tym, co ujawniono zgodnie z ust. 5, a treścią rejestru lub akt, a także aby uwzględnić interesy osób trzecich w zakresie dostępu do podstawowych aktów spółki i innych związanych z nią danych, o których mowa w motywie 3 tej dyrektywy – poprzez przyjęcie ustawodawstwa krajowego przewidującego uregulowania proceduralne (formularze wniosku, przedłożenie odpisu dokumentów, z których usunięto dane osobowe), na podstawie którego osoba fizyczna mogłaby wykonać prawo, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia (UE) 2016/679, do żądania od administratora niezwłocznego usunięcia dotyczących jej danych osobowych, gdy dane osobowe, o których usunięcie się zwrócono, stanowią część publicznie ujawnionych (opublikowanych) dokumentów, udostępnionych administratorowi w podobnym trybie proceduralnym przez inną osobę, która poprzez tę czynność określiła również cel zainicjowanego przez nią przetwarzania danych?

| 5) | Czy w sytuacji stanowiącej podstawę sporu w postępowaniu głównym Agencija po wpiswanijata działa wyłącznie jako administrator danych osobowych, czy też jest również odbiorcą tych danych, gdy cel ich przetwarzania jako część przedłożonych do ujawnienia dokumentów jest określony przez innego administratora? |
| --- | --- |

5)

Czy w sytuacji stanowiącej podstawę sporu w postępowaniu głównym Agencija po wpiswanijata działa wyłącznie jako administrator danych osobowych, czy też jest również odbiorcą tych danych, gdy cel ich przetwarzania jako część przedłożonych do ujawnienia dokumentów jest określony przez innego administratora?

| 6) | Czy odręczny podpis osoby fizycznej stanowi informację dotyczącą zidentyfikowanej osoby fizycznej, odpowiednio mieści się w pojęciu „danych osobowych” w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/679? |
| --- | --- |

6)

Czy odręczny podpis osoby fizycznej stanowi informację dotyczącą zidentyfikowanej osoby fizycznej, odpowiednio mieści się w pojęciu „danych osobowych” w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/679?

| 7) | Czy pojęcie „szkody niemajątkowej” określone w art. 82 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/679 należy interpretować w ten sposób, że aby przyjąć, że wystąpiła szkoda niemajątkowa, muszą wystąpić dostrzegalne negatywne skutki i obiektywnie rozpoznawalne naruszenie osobistych interesów, czy też wystarczy w tym celu jedynie krótkotrwała utrata suwerennego prawa osoby, której dane dotyczą, do dysponowania jej danymi osobowymi ze względu na publikację tych danych w Tyrgowskija registyr (rejestrze handlowym) – przy czym nie miało to dostrzegalnych lub niekorzystnych skutków dla osoby, której dane dotyczą? |
| --- | --- |

7)

Czy pojęcie „szkody niemajątkowej” określone w art. 82 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/679 należy interpretować w ten sposób, że aby przyjąć, że wystąpiła szkoda niemajątkowa, muszą wystąpić dostrzegalne negatywne skutki i obiektywnie rozpoznawalne naruszenie osobistych interesów, czy też wystarczy w tym celu jedynie krótkotrwała utrata suwerennego prawa osoby, której dane dotyczą, do dysponowania jej danymi osobowymi ze względu na publikację tych danych w Tyrgowskija registyr (rejestrze handlowym) – przy czym nie miało to dostrzegalnych lub niekorzystnych skutków dla osoby, której dane dotyczą?

| 8) | Czy opinię o sygn. nr 01-116(20)/01.02.2021 r. krajowego organu nadzorczego – Komisija za zasztita na licznite danni (komisji ochrony danych osobowych) – wydaną na podstawie art. 58 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/679, zgodnie z którą Agencija po wpiswanijata nie ma prawnej możliwości ani uprawnienia, by z urzędu lub na wniosek osoby, której dane dotyczą, ograniczyć przetwarzanie już ujawnionych danych, można uznać za dowód w rozumieniu art. 82 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/679 na to, że Agencija po wpiswanijata nie jest w żaden sposób odpowiedzialna za zdarzenie, co do którego podniesiono, że skutkowało ono wyrządzeniem szkód, jakie miała ponieść osoba fizyczna? |
| --- | --- |

8)

Czy opinię o sygn. nr 01-116(20)/01.02.2021 r. krajowego organu nadzorczego – Komisija za zasztita na licznite danni (komisji ochrony danych osobowych) – wydaną na podstawie art. 58 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/679, zgodnie z którą Agencija po wpiswanijata nie ma prawnej możliwości ani uprawnienia, by z urzędu lub na wniosek osoby, której dane dotyczą, ograniczyć przetwarzanie już ujawnionych danych, można uznać za dowód w rozumieniu art. 82 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/679 na to, że Agencija po wpiswanijata nie jest w żaden sposób odpowiedzialna za zdarzenie, co do którego podniesiono, że skutkowało ono wyrządzeniem szkód, jakie miała ponieść osoba fizyczna?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r. w sprawie koordynacji gwarancji, jakie są wymagane w państwach członkowskich od spółek w rozumieniu art. 48 akapit drugi Traktatu, w celu uzyskania ich równoważności, dla zapewnienia ochrony interesów zarówno wspólników, jak i osób trzecich (Dz.U. 2009, L 258, s. 11).

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. 2016, L 119, s. 1).

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/16 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofijski rajonen syd (Bułgaria) w dniu 7 kwietnia 2023 r. – „Topłofikacija Sofia” EAD

(Sprawa C-222/23, „Topłofikacija Sofia” EAD)

(2023/C 223/21)

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Sofijski rajonen syd

Strony w postępowaniu głównym

Wnioskodawca w postępowaniu nakazowym:„Topłofikacija Sofia” EAD

Pytania prejudycjalne

| 1. | Czy art. 62 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 (1) z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych w związku z art. 18 akapit pierwszy TFUE i art. 21 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie temu, aby pojęcie „miejsce zamieszkania” osoby fizycznej było wywodzone z przepisu krajowego przewidującego, że zarejestrowane miejsce zamieszkania obywateli państwa sądu, do którego wniesiono sprawę, znajduje się zawsze w tym państwie i nie może być przeniesione do innego miejsca w Unii Europejskiej? |
| --- | --- |

1.

Czy art. 62 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 (1) z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych w związku z art. 18 akapit pierwszy TFUE i art. 21 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie temu, aby pojęcie „miejsce zamieszkania” osoby fizycznej było wywodzone z przepisu krajowego przewidującego, że zarejestrowane miejsce zamieszkania obywateli państwa sądu, do którego wniesiono sprawę, znajduje się zawsze w tym państwie i nie może być przeniesione do innego miejsca w Unii Europejskiej?

| 2. | Czy art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1215/2012 w związku z art. 18 akapit pierwszy TFUE i art. 21 TFUE należy interpretować w ten sposób, że dopuszcza on przepisy i orzecznictwo krajowe, zgodnie z którymi sąd danego państwa członkowskiego nie może odmówić wydania nakazu zapłaty przeciwko dłużnikowi będącemu obywatelem tego państwa, co do którego istnieje uzasadnione przypuszczenie braku jurysdykcji krajowej sądu ze względu na to, że dłużnik ten prawdopodobnie ma miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim Unii, co wynika z przedłożonego właściwemu organowi publicznemu oświadczenia dłużnika o jego zarejestrowanym miejscu zamieszkania w tym ostatnim państwie? Czy w tym przypadku ma znaczenie, kiedy to oświadczenie zostało złożone? |
| --- | --- |

2.

Czy art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1215/2012 w związku z art. 18 akapit pierwszy TFUE i art. 21 TFUE należy interpretować w ten sposób, że dopuszcza on przepisy i orzecznictwo krajowe, zgodnie z którymi sąd danego państwa członkowskiego nie może odmówić wydania nakazu zapłaty przeciwko dłużnikowi będącemu obywatelem tego państwa, co do którego istnieje uzasadnione przypuszczenie braku jurysdykcji krajowej sądu ze względu na to, że dłużnik ten prawdopodobnie ma miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim Unii, co wynika z przedłożonego właściwemu organowi publicznemu oświadczenia dłużnika o jego zarejestrowanym miejscu zamieszkania w tym ostatnim państwie? Czy w tym przypadku ma znaczenie, kiedy to oświadczenie zostało złożone?

| 3. | Czy w przypadku, gdy jurysdykcja krajowa sądu, do którego wniesiono sprawę, jest wywodzona z przepisu innego niż art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1215/2012 – art. 18 akapit pierwszy TFUE w związku z art. 47 akapit drugi Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom i orzecznictwu krajowemu, zgodnie z którymi pomimo że wydanie nakazu zapłaty jest dopuszczalne wyłącznie przeciwko osobie fizycznej mającej miejsce zwykłego pobytu w państwie sądu, do którego wniesiono sprawę, ustalenie miejsca pobytu w innym państwie nie może nastąpić wyłącznie na tej podstawie, że dłużnik, którego dotyczy nakaz – będący obywatelem państwa sądu krajowego, do którego wniesiono sprawę – zarejestrował w tym ostatnim państwie adres, pod którym przebywa (swoje „aktualne” miejsce zamieszkania) w innym państwie w Unii Europejskiej, jeżeli niemożliwe jest złożenie przez dłużnika oświadczenia, że w pełni przeprowadził się do tego ostatniego państwa członkowskiego i nie ma miejsca zamieszkania na terytorium państwa sądu, do którego wniesiono sprawę? Czy w tym przypadku ma znaczenie to, kiedy złożono oświadczenie o aktualnym miejscu zamieszkania? |
| --- | --- |

3.

Czy w przypadku, gdy jurysdykcja krajowa sądu, do którego wniesiono sprawę, jest wywodzona z przepisu innego niż art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1215/2012 – art. 18 akapit pierwszy TFUE w związku z art. 47 akapit drugi Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom i orzecznictwu krajowemu, zgodnie z którymi pomimo że wydanie nakazu zapłaty jest dopuszczalne wyłącznie przeciwko osobie fizycznej mającej miejsce zwykłego pobytu w państwie sądu, do którego wniesiono sprawę, ustalenie miejsca pobytu w innym państwie nie może nastąpić wyłącznie na tej podstawie, że dłużnik, którego dotyczy nakaz – będący obywatelem państwa sądu krajowego, do którego wniesiono sprawę – zarejestrował w tym ostatnim państwie adres, pod którym przebywa (swoje „aktualne” miejsce zamieszkania) w innym państwie w Unii Europejskiej, jeżeli niemożliwe jest złożenie przez dłużnika oświadczenia, że w pełni przeprowadził się do tego ostatniego państwa członkowskiego i nie ma miejsca zamieszkania na terytorium państwa sądu, do którego wniesiono sprawę? Czy w tym przypadku ma znaczenie to, kiedy złożono oświadczenie o aktualnym miejscu zamieszkania?

| 4. | Przy odpowiedzi na pierwsze pytanie cząstkowe pytania trzeciego, że dopuszczalne jest wydanie nakazu zapłaty, czy art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1215/2012 w związku z wykładnią art. 22 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1784 (2) z dnia 25 listopada 2020 r. dotyczącego doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych („doręczanie dokumentów”) – dokonaną w wyroku wydanym w sprawie C-325/11, Alder (3), w związku z zasadą skutecznego stosowania prawa Unii przy stosowaniu krajowej autonomii proceduralnej – dopuszcza, by przed wydaniem prawomocnego orzeczenia w sprawie sąd krajowy państwa, w którym obywatele nie mogą zrezygnować z rejestracji miejsca zamieszkania na terytorium tego państwa i przenieść go do innego państwa, który rozpatruje wniosek o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu bez udziału dłużnika, zwracał się na podstawie art. 7 rozporządzenia (UE) nr 2020/1784 o udzielenie przez organy państwa, w którym dłużnik ma zarejestrowane miejsce zamieszkania, informacji dotyczących jego miejsca zamieszkania w tym ostatnim państwie i daty rejestracji tego miejsca zamieszkania, w celu ustalenia, gdzie faktycznie znajduje się miejsce zwykłego pobytu dłużnika? |
| --- | --- |

4.

Przy odpowiedzi na pierwsze pytanie cząstkowe pytania trzeciego, że dopuszczalne jest wydanie nakazu zapłaty, czy art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1215/2012 w związku z wykładnią art. 22 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1784 (2) z dnia 25 listopada 2020 r. dotyczącego doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych („doręczanie dokumentów”) – dokonaną w wyroku wydanym w sprawie C-325/11, Alder (3), w związku z zasadą skutecznego stosowania prawa Unii przy stosowaniu krajowej autonomii proceduralnej – dopuszcza, by przed wydaniem prawomocnego orzeczenia w sprawie sąd krajowy państwa, w którym obywatele nie mogą zrezygnować z rejestracji miejsca zamieszkania na terytorium tego państwa i przenieść go do innego państwa, który rozpatruje wniosek o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu bez udziału dłużnika, zwracał się na podstawie art. 7 rozporządzenia (UE) nr 2020/1784 o udzielenie przez organy państwa, w którym dłużnik ma zarejestrowane miejsce zamieszkania, informacji dotyczących jego miejsca zamieszkania w tym ostatnim państwie i daty rejestracji tego miejsca zamieszkania, w celu ustalenia, gdzie faktycznie znajduje się miejsce zwykłego pobytu dłużnika?

---

(1)  Dz.U. 2012, L 351, s. 1.

(2)  Dz.U. 2020, L 405, s. 40.

(3)  ECLI:EU:C:2012:824.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/17 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/17

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 24 lutego 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sozialgericht Nürnberg – Niemcy) – CK/Familienkasse Bayern Nord

(Sprawa C-284/22 (1), Familienkasse Bayern Nord)

(2023/C 223/22)

Język postępowania: niemiecki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 276 z 18.7.2022.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/17 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/17

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 27 lutego 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof – Austria) – AB/ Disziplinarrat der Österreichischen Apothekerkammer, przy udziale: Bundesminister für Soziales, Gesundheit, Pflege und Konsumentenschutz

(Sprawa C-417/22 (1), Disziplinarrat der Österreichischen Apothekerkammer)

(2023/C 223/23)

Język postępowania: niemiecki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 326 z 29.8.2022.

---

Sąd

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/18 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/18

---

Wyrok Sądu z dnia 10 maja 2023 r. – Ryanair i Condor Flugdienst/Komisja (Lufthansa; COVID-19)

(Sprawy połączone T-34/21 i T-87/21) (1)

(Pomoc państwa - Niemiecki rynek transportu lotniczego - Pomoc przyznana przez Niemcy na rzecz przewoźnika lotniczego w ramach pandemii COVID-19 - Dokapitalizowanie Deutsche Lufthansa - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Tymczasowe ramy środków pomocy państwa - Skarga o stwierdzenie nieważności - Legitymacja procesowa czynna - Istotny wpływ na pozycję konkurencyjną - Dopuszczalność - Znacząca pozycja rynkowa - Dodatkowe środki mające na celu utrzymanie skutecznej konkurencji na tym rynku - Obowiązek uzasadnienia)

(2023/C 223/24)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca w sprawie T-34/21: Ryanair DAC (Swords, Irlandia) (przedstawiciele: E. Vahida, F.-C. Laprévote, S. Rating, I.-G. Metaxas-Maranghidis i V. Blanc, adwokaci)

Strona skarżąca w sprawie T-87/21: Condor Flugdienst GmbH (Neu-Isenburg, Niemcy) (przedstawiciele: A. Israel, J. Lang i E. Wright, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Flynn, S. Noë i F. Tomat, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający żądania strony pozwanej w sprawie T-34/21: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: J. Möller i P.-L. Krüger, pełnomocnicy), Republika Francuska (przedstawiciele: T. Stéhelin, J.-L. Carré i P. Dodeller, pełnomocnicy)

Interwenient popierający żądania strony pozwanej w sprawach połączonych T-34/21 i T-87/21: Deutsche Lufthansa AG (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciele: H.-J. Niemeyer i J. Burger, adwokaci)

Przedmiot

W opartych na art. 263 TFUE skargach skarżące, spółki Ryanair DAC i Condor Flugdienst GmbH, wnoszą o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2020) 4372 final z dnia 25 czerwca 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA 57153 (2020/N) – Niemcy – COVID-19 – Pomoc dla Lufthansy.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2020) 4372 final z dnia 25 czerwca 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA 57153 – Niemcy – COVID-19) – Pomoc dla Lufhansy, w wersji sprostowanej decyzją C(2021) 9606 final z dnia 14 grudnia 2021 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2020) 4372 final z dnia 25 czerwca 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA 57153 – Niemcy – COVID-19) – Pomoc dla Lufhansy, w wersji sprostowanej decyzją C(2021) 9606 final z dnia 14 grudnia 2021 r.

| 2) | Komisja pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Ryanair DAC w sprawie T-34/21 i przez Condor Flugdienst GmbH w sprawie T-87/21. |
| --- | --- |

2)

Komisja pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Ryanair DAC w sprawie T-34/21 i przez Condor Flugdienst GmbH w sprawie T-87/21.

| 3) | Republika Federalna Niemiec, Republika Francuska i Deutsche Lufthansa AG pokrywają własne koszty w sprawie T-34/21. |
| --- | --- |

3)

Republika Federalna Niemiec, Republika Francuska i Deutsche Lufthansa AG pokrywają własne koszty w sprawie T-34/21.

| 4) | Republika Federalna Niemiec i Deutsche Lufthansa pokrywają własne koszty w sprawie T-87/21. |
| --- | --- |

4)

Republika Federalna Niemiec i Deutsche Lufthansa pokrywają własne koszty w sprawie T-87/21.

---

(1)  Dz.U. C C 79 z 8.3.2021

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/19 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/19

---

Wyrok Sądu z dnia 10 maja 2023 r. – Bastion Holding i in. / Komisja

(Sprawa T-102/21) (1)

(Pomoc państwa - Środki mające na celu wsparcie małych i średnich przedsiębiorstw w kontekście pandemii COVID-19 w Niderlandach - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Tymczasowe ramy środków pomocy państwa - Obowiązek uzasadnienia)

(2023/C 223/25)

Język postępowania: angielski

Strony

Skarżące: Bastion Holding BV (Amsterdam, Niderlandy), i 35 pozostałych skarżących, których nazwy wymieniono w załączniku do wyroku (przedstawiciele: adwokaci B. Braeken, X.Y.G. Versteeg, L. Elzas i T. Hieselaar)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Bottka i M. Farley, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: M. Bulterman i J. Langer, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze, złożonej na podstawie art. 263 TFUE, skarżące wnoszą o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2020) 8286 final z dnia 20 listopada 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA.59535 (2020/N) – Niderlandy – zmiana programu pomocy SA.57712 – COVID-19: program pomocy bezpośredniej w celu wsparcia kosztów stałych małych i średnich przedsiębiorstw ponoszących negatywne skutki epidemii COVID-19.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Bastion Holding BV i pozostałe skarżące, których nazwy wymieniono w załączniku, pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Bastion Holding BV i pozostałe skarżące, których nazwy wymieniono w załączniku, pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Królestwo Niderlandów pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Niderlandów pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 182 z 10.5.2021.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/19 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/19

---

Wyrok Sądu z dnia 10 maja 2023 r. – Ryanair/Komisja (SAS II; COVID-19)

(Sprawa T-238/21) (1)

(Pomoc państwa - Duński i szwedzki rynek transportu lotniczego - Pomoc przyznana przez Danię i Szwecję na rzecz przewoźnika lotniczego w ramach pandemii COVID-19 - Dokapitalizowanie SAS - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Skarga o stwierdzenie nieważności - Indywidualne oddziaływanie - Istotny wpływ na pozycję konkurencyjną - Dopuszczalność - Tymczasowe ramy środków pomocy państwa - Środek przeznaczony na zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego - Poszanowanie wymogów tymczasowych ram)

(2023/C 223/26)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ryanair DAC (Swords, Irlandia) (przedstawiciele: E. Vahida, F.-C. Laprévote, V. Blanc, S. Rating i I.-G. Metaxas-Maranghidis, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Flynn, J. Carpi Badía i A. Bouchagiar, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Królestwo Danii (przedstawiciele: M. Søndahl Wolff, C. Maertens i C. Grønbech Jensen, pełnomocnicy, których wspierał R. Holdgaard, adwokat) Królestwo Szwecji (przedstawiciele: C. Meyer-Seitz, H. Shev, A. Runeskjöld, M. Salborn Hodgson, R. Shahsavan Eriksson, H. Eklinder i O. Simonsson, pełnomocnicy) SAS AB (Sztokholm, Szwecja) (przedstawiciele: F. Sjövall i A. Lundmark, adwokaci)

Przedmiot

W skardze, złożonej na podstawie art. 263 TFUE, strona skarżąca w odróżnieniu od stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2020) 5750 final z dnia 17 sierpnia 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA.57543 (2020/N) – Dania i SA.58342 (2020/N) – Szwecja, w sprawie dokapitalizowania SAS AB w kontekście pandemii COVID-19.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2020) 5750 final z dnia 17 sierpnia 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA.57543 (2020/N) – Dania i SA.58342 (2020/N) – Szwecja, w sprawie dokapitalizowania SAS AB w kontekście pandemii COVID-19. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2020) 5750 final z dnia 17 sierpnia 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA.57543 (2020/N) – Dania i SA.58342 (2020/N) – Szwecja, w sprawie dokapitalizowania SAS AB w kontekście pandemii COVID-19.

| 2) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Ryanair DAC, z wyjątkiem kosztów związanych z interwencjami. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Ryanair DAC, z wyjątkiem kosztów związanych z interwencjami.

| 3) | Królestwo Danii, Królestwo Szwecji i SAS pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Ryanair w związku z ich interwencjami. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Danii, Królestwo Szwecji i SAS pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Ryanair w związku z ich interwencjami.

---

(1)  Dz.U. C 242 z 21.6.2021.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/20 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/20

---

Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – SN/Parlament

(Sprawa T-249/21) (1)

(Prawo instytucjonalne - Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu - Dodatek na zatrudnienie asystentów parlamentarnych - Windykacja nienależnie wypłaconych kwot - Obowiązek uzasadnienia - Niezależność posłów - Błąd w ocenie)

(2023/C 223/27)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca:: SN (przedstawiciel: P. Eleftheriadis, barrister)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: N. Görlitz, T. Lazian i M. Ecker, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze, złożonej na podstawie art. 263 TFUE, skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 21 grudnia 2020 r. w sprawie windykacji kwoty 196 199,84 EUR nienależnie wypłaconej tytułem dodatku na zatrudnienie asystentów parlamentarnych, a także związanej z nią noty obciążeniowej z dnia 15 stycznia 2021 r.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 21 grudnia 2020 r. w sprawie windykacji od SN kwoty 196 199,84 EUR nienależnie wypłaconej tytułem dodatku na zatrudnienie asystentów parlamentarnych i związanej z nią noty obciążeniowej z dnia 15 stycznia 2021 r. w zakresie, w jakim dotyczą one kwot wypłaconych za maj, lipiec i listopad 2016 r., czerwiec 2017 r. oraz marzec, kwiecień i listopad 2018 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 21 grudnia 2020 r. w sprawie windykacji od SN kwoty 196 199,84 EUR nienależnie wypłaconej tytułem dodatku na zatrudnienie asystentów parlamentarnych i związanej z nią noty obciążeniowej z dnia 15 stycznia 2021 r. w zakresie, w jakim dotyczą one kwot wypłaconych za maj, lipiec i listopad 2016 r., czerwiec 2017 r. oraz marzec, kwiecień i listopad 2018 r.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | SN i Parlament pokrywają własne koszty, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego. |
| --- | --- |

3)

SN i Parlament pokrywają własne koszty, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego.

---

(1)  Dz.U. C 278 z 12.7.2021.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/21 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/21

---

Wyrok Sądu z dnia 10 maja 2023 r. – Bastion Holding i in./Komisja

(Sprawa T-289/21) (1)

(Pomoc państwa - Środki mające na celu wsparcie przedsiębiorstw w kontekście pandemii COVID-19 w Niderlandach - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Tymczasowe ramy środków pomocy państwa - Obowiązek uzasadnienia)

(2023/C 223/28)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Bastion Holding BV (Amsterdam, Niderlandy), i 35 pozostałych skarżących, których nazwy wymieniono w załączniku do wyroku (przedstawiciele: adwokaci B. Braeken, X.Y.G. Versteeg, L. Elzas i T. Hieselaar)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Bottka i M. Farley, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: M. Bulterman i J. Langer, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze, złożonej na podstawie art. 263 TFUE, skarżące wnoszą o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2020) 8286 final z dnia 20 listopada 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA.59535 (2020/N) – Niderlandy – zmiana programu pomocy SA.57712 – COVID-19: program pomocy bezpośredniej w celu wsparcia kosztów stałych małych i średnich przedsiębiorstw ponoszących negatywne skutki epidemii COVID-19.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Bastion Holding BV i pozostałe skarżące, których nazwy wymieniono w załączniku, pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Bastion Holding BV i pozostałe skarżące, których nazwy wymieniono w załączniku, pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Królestwo Niderlandów pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Niderlandów pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 278 z 12.7.2021.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/21 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/21

---

Wyrok Sądu z dnia 10 maja 2023 r. – Bastion Holding i in./Komisja

(Sprawa T-513/21) (1)

(Pomoc państwa - Środki wsparcia dla przedsiębiorstw w kontekście pandemii COVID-19 w Niderlandach - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Tymczasowe ramy środków pomocy państwa - Obowiązek uzasadnienia)

(2023/C 223/29)

Język postępowania: angielski

Strony

Strony skarżące: Bastion Holding BV (Amsterdam, Niderlandy) i 35 pozostałych skarżących, których nazwiska wymieniono w załączniku do wyroku (przedstawiciele: B. Braeken, T. Hieselaar i L. Elzas, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Bottka i M. Farley, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE, skarżący wnoszą o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2021) 4735 final z dnia 22 czerwca 2021 r. – Pomoc państwa SA.63257 (2021/N) – Niderlandy) – Czwarta zmiana systemu dotacji bezpośrednich w celu wsparcia kosztów stałych dla przedsiębiorstw dotkniętych pandemią COVID-19.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Bastion Holding BV i pozostali skarżący, których nazwiska wymieniono w załączniku pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Bastion Holding BV i pozostali skarżący, których nazwiska wymieniono w załączniku pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  DZ.U. C 462 z 15.11.2021.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/22 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/22

---

Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – FFI Female Financial Invest / EUIPO – MLP Finanzberatung (Financery)

(Sprawa T-7/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Financery - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy financify - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2023/C 223/30)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: FFI Female Financial Invest GmbH (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat M. Gramsch)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: T. Klee i E. Nicolás Gómez, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: MLP Finanzberatung SE (Wiesloch, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat G. Hodapp)

Przedmiot

W skardze, złożonej na podstawie art. 263 TFUE, skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 21 października 2021 r. (sprawa R 1820/2020-5).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | FFI Female Financial Invest GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

FFI Female Financial Invest GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 84 z 21.2.2022.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/23 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/23

---

Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – Chambre de commerce et d’industrie territoriale de la Marne en Champagne/EUIPO – Ambrosetti Group (TEHA)

(Sprawa T-52/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego TEHA - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy tema - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Brak rzeczywistego używania znaku towarowego - Artykuł 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 47 ust. 2 i 3 rozporządzenia 2017/1001) - Używanie w postaci różniącej się pod względem elementów, które zmieniają charakter odróżniający znaku towarowego - Artykuł 15 ust. 1 akapit drugi lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 18 ust. 1 akapit drugi lit. a) rozporządzenia 2017/1001])

(2023/C 223/31)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Chambre de commerce et d’industrie territoriale de la Marne en Champagne (Châlons-en-Champagne, Francja) (przedstawiciel: adwokat T. de Haan)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: T. Frydendahl, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Ambrosetti Group Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: G. Guglielmetti, adwokat)

Przedmiot

W skardze, złożonej na podstawie art. 263 TFUE, skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 23 listopada 2021 r. (sprawa R 837/2021-4).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Chambre de commerce et d’industrie territoriale de la Marne en Champagne zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Chambre de commerce et d’industrie territoriale de la Marne en Champagne zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 128 z 21.3.2022.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/23 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/23

---

Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – Chambre de commerce et d’industrie territoriale de la Marne en Champagne/EUIPO – Ambrosetti Group (TEHA)

(Sprawa T-60/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Słowny znak towarowy TEHA - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy tema - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Brak rzeczywistego używania znaku towarowego - Artykuł 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 47 ust. 2 i 3 rozporządzenia 2017/1001) - Używanie w postaci różniącej się pod względem elementów, które zmieniają charakter odróżniający znaku towarowego - Artykuł 15 ust. 1 akapit drugi lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 18 ust. 1 akapit drugi lit. a) rozporządzenia 2017/1001])

(2023/C 223/32)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Chambre de commerce et d’industrie territoriale de la Marne en Champagne (Châlons-en-Champagne, Francja) (przedstawiciel: T. de Haan, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: T. Frydendahl, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Ambrosetti Group Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: G. Guglielmetti, adwokat)

Przedmiot

W skardze, złożonej na podstawie art. 263 TFUE, skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 23 listopada 2021 r. (sprawa R 839/2021-4).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Chambre de commerce et d’industrie territoriale de la Marne en Champagne zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Chambre de commerce et d’industrie territoriale de la Marne en Champagne zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  DZ.U. C 128 z 21.3.2022.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/24 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/24

---

Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO – M.J. Dairies (BBQLOUMI)

(Sprawa T-106/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy BBQLOUMI - Wcześniejszy słowny znak wspólny Unii Europejskiej HALLOUMI - Względne podstawy unieważnienia - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Naruszenie renomy - Artykuł 8 ust. 1 lit. b), art. 8 ust. 5 i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b), art. 8 ust. 5 i art. 60 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2023/C 223/33)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (Nikozja, Cypr) (przedstawiciele: adwokaci S. Malynicz i C. Milbradt)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: D. Gája i V. Ruzek, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: M.J. Dairies EOOD (Sofia, Bułgaria) (przedstawiciele: adwokaci I. Pakidanska i D. Dimitrova)

Przedmiot

W skardze, złożonej na podstawie art. 263 TFUE, skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 14 grudnia 2021 r. (sprawa R 656/2021-4).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 165 z 19.4.2022.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/25 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/25

---

Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi / EUIPO – Fontana Food (GRILLOUMI)

(Sprawa T-168/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GRILLOUMI - Wcześniejszy słowny znak wspólny Unii Europejskiej HALLOUMI - Względne podstawy odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Naruszenie renomy - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2023/C 223/34)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (Nikozja, Cypr) (przedstawiciele: adwokaci S. Malynicz i C. Milbradt)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: D. Gája i V. Ruzek, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Fontana Food AB (Tyresö, Szwecja)

Przedmiot

W skardze, złożonej na podstawie art. 263 TFUE, skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 3 stycznia 2022 r. (sprawa R 1612/2021-5).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 207 z 23.5.2022.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/25 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/25

---

Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – Dicofarm/EUIPO – Marco Viti Farmaceutici (Vitis pharma Dicofarm group)

(Sprawa T-303/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy Vitis pharma Dicofarm group - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy viti DREN - Względna podstawa unieważnienia - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Niewielkie podobieństwo towarów i usług - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd)

(2023/C 223/35)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Dicofarm SpA (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: F. Ferrari, L. Goglia i G. Rapaccini, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Capostagno i R. Raponi, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Marco Viti Farmaceutici SpA (Vicence, Włochy) (przedstawiciele: F. Celluprica, F. Fischetti i F. De Bono, adwokaci)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 16 marca 2022 r. (sprawa R 1050/2021-2).

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 16 marca 2022 r. (sprawa R 1050/2021-2) w zakresie, w jakim dotyczy ona następujących towarów:






  — | klasa 3: „Pomady, kremy, maści, płyny, żele i inne preparaty kosmetyczne; preparaty czyszczące do użytku osobistego; dezodoranty do pielęgnacji ciała; kosmetyki nielecznicze z wyłączeniem płynów do płukania jamy ustnej; środki toaletowe; środki perfumeryjne, olejki eteryczne”; |
| --- | --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 16 marca 2022 r. (sprawa R 1050/2021-2) w zakresie, w jakim dotyczy ona następujących towarów:

—

klasa 3: „Pomady, kremy, maści, płyny, żele i inne preparaty kosmetyczne; preparaty czyszczące do użytku osobistego; dezodoranty do pielęgnacji ciała; kosmetyki nielecznicze z wyłączeniem płynów do płukania jamy ustnej; środki toaletowe; środki perfumeryjne, olejki eteryczne”;

| — | klasa 29: „Pyłki kwiatowe jako żywość”; |
| --- | --- |

—

klasa 29: „Pyłki kwiatowe jako żywość”;

| — | klasa 30: „Miód; propolis; propolis do celów spożywczych [produkt pszczeli]; mleczko pszczele; herbaty ziołowe do celów pozamedycznych; herbaty ziołowe inne niż do celów leczniczych; napary inne niż do celów leczniczych; wyciągi z herbaty; herbata; miód”; |
| --- | --- |

—

klasa 30: „Miód; propolis; propolis do celów spożywczych [produkt pszczeli]; mleczko pszczele; herbaty ziołowe do celów pozamedycznych; herbaty ziołowe inne niż do celów leczniczych; napary inne niż do celów leczniczych; wyciągi z herbaty; herbata; miód”;

| — | klasa 40: „Produkcja środków farmaceutycznych na zmówienie; produkcja materiałów biofarmaceutycznych na zamówienie; obróbka materiałów biofarmaceutycznych; wszystkie powyższe usługi z wyjątkiem usług w zakresie jamy ustnej i usług dentystycznych”; |
| --- | --- |

—

klasa 40: „Produkcja środków farmaceutycznych na zmówienie; produkcja materiałów biofarmaceutycznych na zamówienie; obróbka materiałów biofarmaceutycznych; wszystkie powyższe usługi z wyjątkiem usług w zakresie jamy ustnej i usług dentystycznych”;

| — | klasa 42: „Badania naukowe; usługi doradcze dotyczące badań naukowych; udostępnianie informacji naukowych; badania biologiczne; usługi w zakresie analiz i badań chemicznych; badania i testy genetyczne; badania w dziedzinie kosmetyki; badania w dziedzinie żywności; badania dotyczące pokarmów; badania w zakresie farmakologii z wyjątkiem badań w zakresie jamy ustnej i zębów; badania i rozwój w dziedzinie biotechnologii; prace badawczo rozwojowe w zakresie produktów, z wyjątkiem prac badawczo rozwojowych w dziedzinie jamy ustnej i zębów; naukowe i techniczne usługi i badania oraz ich projektowanie; przemysłowe analizy i usługi badawcze; projektowanie i rozwój komputerowego sprzętu i oprogramowania”. |
| --- | --- |

—

klasa 42: „Badania naukowe; usługi doradcze dotyczące badań naukowych; udostępnianie informacji naukowych; badania biologiczne; usługi w zakresie analiz i badań chemicznych; badania i testy genetyczne; badania w dziedzinie kosmetyki; badania w dziedzinie żywności; badania dotyczące pokarmów; badania w zakresie farmakologii z wyjątkiem badań w zakresie jamy ustnej i zębów; badania i rozwój w dziedzinie biotechnologii; prace badawczo rozwojowe w zakresie produktów, z wyjątkiem prac badawczo rozwojowych w dziedzinie jamy ustnej i zębów; naukowe i techniczne usługi i badania oraz ich projektowanie; przemysłowe analizy i usługi badawcze; projektowanie i rozwój komputerowego sprzętu i oprogramowania”.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Dicofarm SpA, EUIPO i Marco Viti Farmaceutici SpA pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Dicofarm SpA, EUIPO i Marco Viti Farmaceutici SpA pokrywają własne koszty.

---

(1)  JO C 276 du 18.7.2022.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/26 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/26

---

Wyrok Sądu z dnia 10 maja 2023 r. – Vanhove/EUIPO – Aldi Einkauf (bistro Régent)

(Sprawa T-437/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego bistro Régent - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy REGENT - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 18 ust. 1 akapit drugi lit. a) i art. 47 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001 - Postać różniąca się pod względem elementów, które nie zmieniają charakteru odróżniającego)

(2023/C 223/36)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Vanhove (Bordeaux, Francja) (przedstawiciel: N. Castagnon, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Eberl i T. Klee, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Aldi Einkauf SE & Co. OHG (Essen, Niemcy) (przedstawiciele: N. Lützenrath, C. Fürsen, M. Minkner i A. Starcke, adwokaci)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 18 maja 2022 r. (sprawa R 1113/2021-5).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Vanhove pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Aldi Einkauf SE & Co. OHG. |
| --- | --- |

2)

Vanhove pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Aldi Einkauf SE & Co. OHG.

| 3) | Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO). pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO). pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 326 z 29.8.2022.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/27 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/27

---

Wyrok Sądu z dnia 3 maja 2023 r. – Laboratorios Ern/EUIPO – Biolark (BIOLARK)

(Sprawa T-459/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Graficzny znak towarowy BIOLARK - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy BIOPLAK - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2023/C 223/37)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Laboratorios Ern, SA (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciel: S. Correa Rodríguez, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: T. Klee i A. Ringelhann, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Biolark, Inc. (San Diego, Kalifornia, Stany Zjednoczone)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 22 kwietnia 2022 r. (sprawa R 1234/2021-5).

Sentencja

| 1) | Wniosek o umorzenie postępowania złożony przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o umorzenie postępowania złożony przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) zostaje oddalony.

| 2) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

Skarga zostaje oddalona.

| 3) | Każda ze stron pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 340 z 5.9.2022.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/28 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/28

---

Postanowienie Sądu z dnia 25 kwietnia 2023 r. – Klein/Komisja

(Sprawa T-562/19 RENV) (1)

(Skarga na bezczynność - Wyroby medyczne - Artykuł 8 ust. 1 i 2 dyrektywy 93/42/EWG - Postępowanie w sprawie klauzuli ochronnej - Zgłoszenie przez państwo członkowskie decyzji o zakazie wprowadzania do obrotu wyrobu medycznego - Brak decyzji Komisji - Uchylenie dyrektywy 93/42 - Artykuły 94 – 97 rozporządzenia (UE) 2017/745 - Środki nadzoru rynku - Skarga oczywiście zasadna)

(2023/C 223/38)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Christoph Klein (Großgmain, Austria) (przedstawiciel: H.-J. Ahlt, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Hermes, E. Sanfrutos Cano i F. Thiran, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 265 TFUE skarżący, wnosi do Sądu o stwierdzenie, że Komisja Europejska bezprawnie zaniechała podjęcia działań w postępowaniu w sprawie klauzuli ochronnej wszczętym w dniu 7 stycznia 1998 r. przez Republikę Federalną Niemiec i wydania decyzji zgodnie z dyrektywą Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącą wyrobów medycznych (Dz.U. 1993, L 169, s. 1) w odniesieniu do wyrobu „Inhaler Broncho Air®”.

Sentencja

| 1) | Komisja Europejska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącej wyrobów medycznych poprzez zaniechanie podjęcia działań w postępowaniu w sprawie klauzuli ochronnej wszczętym w dniu 7 stycznia 1998 r. przez Republikę Federalną Niemiec i wydania decyzji zgodnie z dyrektywą 93/42, zastąpioną rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych, zmiany dyrektywy 2001/83/WE, rozporządzenia (WE) nr 178/2002 i rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz uchylenia dyrektyw Rady 90/385/EWG i 93/42/EWG, w odniesieniu do wyrobu Inhaler Broncho Air®. |
| --- | --- |

1)

Komisja Europejska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącej wyrobów medycznych poprzez zaniechanie podjęcia działań w postępowaniu w sprawie klauzuli ochronnej wszczętym w dniu 7 stycznia 1998 r. przez Republikę Federalną Niemiec i wydania decyzji zgodnie z dyrektywą 93/42, zastąpioną rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych, zmiany dyrektywy 2001/83/WE, rozporządzenia (WE) nr 178/2002 i rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz uchylenia dyrektyw Rady 90/385/EWG i 93/42/EWG, w odniesieniu do wyrobu Inhaler Broncho Air®.

| 2) | Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania odwoławczego przed Trybunałem w sprawie C-430/20 P, a także kosztami pierwotnego postępowania w sprawie T-562/19, oraz postępowania w przedmiocie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd w sprawie T-562/19 RENV przed Sądem. |
| --- | --- |

2)

Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania odwoławczego przed Trybunałem w sprawie C-430/20 P, a także kosztami pierwotnego postępowania w sprawie T-562/19, oraz postępowania w przedmiocie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd w sprawie T-562/19 RENV przed Sądem.

---

(1)  Dz.U. C 337 z 7.10.2019.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/28 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/28

---

Postanowienie Sądu z dnia 4 maja 2023 r. – Amazonen-Werke H. Dreyer/EUIPO (Kombinacja kolorów zielonego i pomarańczowego)

(Sprawa T-618/22) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Znak towarowy tworzony przez kombinację kolorów zielonego i pomarańczowego - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)

(2023/C 223/39)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Amazonen-Werke H. Dreyer SE & Co. KG (Hasbergen-Gaste, Niemcy) (przedstawiciel: C. Neuhierl, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: T. Frydendahl, pełnomocnik)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 22 lipca 2022 r. (sprawa R 2006/2021-5).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.

---

(1)  DZ.U. C 441 z 21.11.2022.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/29 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/29

---

Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 19 kwietnia 2023 r. – UC/Rada

(Sprawa T-6/23 R)

(Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga - Zamrożenie środków finansowych - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru)

(2023/C 223/40)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: UC (przedstawiciele: adwokaci P. Bekaert i S. Bekaert)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: B. Driessen i M.-C. Cadilhac, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze, złożonej na podstawie art. 78 i 279 TFUE, skarżący wnosi o zawieszenie wykonania decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2022/2398 z dnia 8 grudnia 2022 r. w sprawie wykonania decyzji 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2022, L 316 I, s. 7), a także rozporządzenia wykonawczego (UE) 2022/2397 Rady (UE) 2022/2397 z dnia 8 grudnia 2022 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2022, L 316 I, s. 1) w zakresie, w jakim akty te go dotyczą.

Sentencja

| 1) | Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/29 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/29

---

Skarga wniesiona w dniu 24 kwietnia 2023 r. – XH/Komisja

(Sprawa T-11/23)

(2023/C 223/41)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: XH (przedstawiciel: adwokat K. Górny)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji nr R/404/22 utrzymującej w mocy pismo z dnia 31 maja 2022 r. w sprawie wykonania wyroku T-511/18 (1) dotyczącego nieumieszczenia nazwiska strony skarżącej w wykazie urzędników awansowanych w 2017 r. określonym w piśmie z dnia 13 listopada 2017 r. (IA nr 25-2017); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji nr R/404/22 utrzymującej w mocy pismo z dnia 31 maja 2022 r. w sprawie wykonania wyroku T-511/18 (1) dotyczącego nieumieszczenia nazwiska strony skarżącej w wykazie urzędników awansowanych w 2017 r. określonym w piśmie z dnia 13 listopada 2017 r. (IA nr 25-2017);

| — | naprawienie szkody majątkowej i niemajątkowej wyrządzonej stronie skarżącej (w wysokości 25 000 EUR za szkodę niemajątkową i 50 000 EUR za szkodę majątkową); |
| --- | --- |

—

naprawienie szkody majątkowej i niemajątkowej wyrządzonej stronie skarżącej (w wysokości 25 000 EUR za szkodę niemajątkową i 50 000 EUR za szkodę majątkową);

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania na podstawie art. 268 TFUE. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania na podstawie art. 268 TFUE.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia prawa i nieprawidłowości spornego postępowania w sprawie awansu w 2021 r.: naruszenie decyzji C(2013) 8968 określającej ogólne przepisy wykonawcze do art. 45 regulaminu pracowniczego urzędników; naruszenie art. 45 ust. 1 regulaminu pracowniczego urzędników w świetle art. 7, 41 i 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; oraz brak rzeczywistego porównania osiągnięć; |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia prawa i nieprawidłowości spornego postępowania w sprawie awansu w 2021 r.: naruszenie decyzji C(2013) 8968 określającej ogólne przepisy wykonawcze do art. 45 regulaminu pracowniczego urzędników; naruszenie art. 45 ust. 1 regulaminu pracowniczego urzędników w świetle art. 7, 41 i 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; oraz brak rzeczywistego porównania osiągnięć;

| 2. | Zarzut drugi, dotyczący oczywistego błędu w ocenie przy stosowaniu kryteriów awansu określonych w art. 45 regulaminu pracowniczego urzędników w świetle art. 7, 41 i 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, dotyczący oczywistego błędu w ocenie przy stosowaniu kryteriów awansu określonych w art. 45 regulaminu pracowniczego urzędników w świetle art. 7, 41 i 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 3. | W zarzucie trzecim, podnosząc powyższe uzasadnienie, strona skarżąca wnosi o naprawienie szkody majątkowej i niemajątkowej, jaką miała ponieść w następstwie przyjęcia wyżej wymienionych decyzji, które skutkowały: opóźnieniem sprostowania akt osobowych strony skarżącej uwzględnionych w ramach postępowania w sprawie awansu; istnieniem nieprawidłowości w aktach postępowania w sprawie awansu strony skarżącej i oczywistymi błędami w ocenie w ramach postępowań w sprawie awansu, prowadzącymi do braku uwzględnienia porównywalnych osiągnięć strony skarżącej i niewykonania wyroku Sądu ze względu na brak powtórzenia całego postępowania w sprawie awansu dotyczącego 2017 r., w ramach prawidłowego postępowania, co wywarło niekorzystny wpływ na postępowanie w sprawie awansu w 2021 r. |
| --- | --- |

3.

W zarzucie trzecim, podnosząc powyższe uzasadnienie, strona skarżąca wnosi o naprawienie szkody majątkowej i niemajątkowej, jaką miała ponieść w następstwie przyjęcia wyżej wymienionych decyzji, które skutkowały: opóźnieniem sprostowania akt osobowych strony skarżącej uwzględnionych w ramach postępowania w sprawie awansu; istnieniem nieprawidłowości w aktach postępowania w sprawie awansu strony skarżącej i oczywistymi błędami w ocenie w ramach postępowań w sprawie awansu, prowadzącymi do braku uwzględnienia porównywalnych osiągnięć strony skarżącej i niewykonania wyroku Sądu ze względu na brak powtórzenia całego postępowania w sprawie awansu dotyczącego 2017 r., w ramach prawidłowego postępowania, co wywarło niekorzystny wpływ na postępowanie w sprawie awansu w 2021 r.

---

(1)  Wyrok z dnia 25 czerwca 2020 r., XH/Komisja (T-511/18, EU:T:2020:291).

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/30 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/30

---

Skarga wniesiona w dniu 1 maja 2023 r. – IB/EUIPO

(Sprawa T-38/23)

(2023/C 223/42)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: IB (przedstawiciel: N. de Montigny, avocate)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | orzeczenie






  — | stwierdzenia nieważności decyzji dyrektora Departamentu Zasobów Ludzkich EUIPO z dnia 11 kwietnia 2022 r. dotyczącej wykonania wyroku T-22/20 z dnia 13 października 2021 r. na podstawie art. 266 TFUE i odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia niezdolności do pracy skarżącego; |
| --- | --- | --- |

—

orzeczenie

—

stwierdzenia nieważności decyzji dyrektora Departamentu Zasobów Ludzkich EUIPO z dnia 11 kwietnia 2022 r. dotyczącej wykonania wyroku T-22/20 z dnia 13 października 2021 r. na podstawie art. 266 TFUE i odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia niezdolności do pracy skarżącego;

| — | w razie potrzeby, w zakresie, w jakim uważa się, że należy przedstawić dodatkowe informacje, stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 2 listopada 2022 r. oddalającej zażalenie wniesione na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego w dniu 8 lipca 2022 r.; |
| --- | --- |

—

w razie potrzeby, w zakresie, w jakim uważa się, że należy przedstawić dodatkowe informacje, stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 2 listopada 2022 r. oddalającej zażalenie wniesione na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego w dniu 8 lipca 2022 r.;

| — | wyznaczenie z urzędu trzeciego lekarza; |
| --- | --- |

—

wyznaczenie z urzędu trzeciego lekarza;

| — | zobowiązanie strony pozwanej przynajmniej do:






  — | wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia niezdolności do pracy na etapie powoływania komisji ds. inwalidztwa; |
| --- | --- | --- |

—

zobowiązanie strony pozwanej przynajmniej do:

—

wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia niezdolności do pracy na etapie powoływania komisji ds. inwalidztwa;

| — | w międzyczasie i w oczekiwaniu na ostateczną decyzję w sprawie niezdolności do pracy skarżącego, wypłacenia mu minimalnej kwoty gwarantowanej na mocy art. 9 ust. 4 załącznika IX do regulaminu pracowniczego wraz z dodatkami rodzinnymi i odsetkami obliczonymi według stopy ustalonej przez EBC powiększonej o dwa punkty; |
| --- | --- |

—

w międzyczasie i w oczekiwaniu na ostateczną decyzję w sprawie niezdolności do pracy skarżącego, wypłacenia mu minimalnej kwoty gwarantowanej na mocy art. 9 ust. 4 załącznika IX do regulaminu pracowniczego wraz z dodatkami rodzinnymi i odsetkami obliczonymi według stopy ustalonej przez EBC powiększonej o dwa punkty;

| — | ubezpieczenia skarżącego z mocą wsteczną w RCAM. |
| --- | --- |

—

ubezpieczenia skarżącego z mocą wsteczną w RCAM.

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący nieprawidłowego wykonania przez administrację wyroku z dnia 13 października 2021 r. z naruszeniem art. 266 TFUE, zakazu podwójnego karania w rozumieniu załącznika IX do regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej oraz naruszenia prawa. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący nieprawidłowego wykonania przez administrację wyroku z dnia 13 października 2021 r. z naruszeniem art. 266 TFUE, zakazu podwójnego karania w rozumieniu załącznika IX do regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej oraz naruszenia prawa.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku dbałości, naruszenia prawa do godności ludzkiej, braków w uzasadnieniu, które jest niewystarczające do zrozumienia uprzywilejowanego interesu służby, naruszenia obowiązku polegającego na tym, aby administracja miała na uwadze dobrostan urzędników i byłych urzędników. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku dbałości, naruszenia prawa do godności ludzkiej, braków w uzasadnieniu, które jest niewystarczające do zrozumienia uprzywilejowanego interesu służby, naruszenia obowiązku polegającego na tym, aby administracja miała na uwadze dobrostan urzędników i byłych urzędników.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący oczywistych błędów w ocenie w ramach badania procedury, w ocenie roli organu powołującego i komisji ds. inwalidztwa oraz podziału kompetencji między nimi, sprzeczności w uzasadnieniu i naruszenia obowiązku dobrej administracji. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący oczywistych błędów w ocenie w ramach badania procedury, w ocenie roli organu powołującego i komisji ds. inwalidztwa oraz podziału kompetencji między nimi, sprzeczności w uzasadnieniu i naruszenia obowiązku dobrej administracji.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/31 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/31

---

Skarga wniesiona w dniu 7 kwietnia 2023 r. – Ballman/Europejska Rada Ochrony Danych

(Sprawa T-183/23)

(2023/C 223/43)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Lisa Ballmann (Innsbruck, Austria) (przedstawiciel: F. Mikolasch, adwokat)

Strona pozwana: Europejska Rada Ochrony Danych

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiej Rady Ochrony Danych (EROD) z dnia 7 lutego 2023 r. odmawiającej stronie skarżącej dostępu do akt dotyczących wiążącej decyzji EROD nr 3/2022 w sprawie przedstawionego przez Irish Supervisory Authority sporu dotyczącego Meta Platforms Ireland Limited i należącego do niej serwisu Facebook [art. 65 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (zwanego dalej „RODO”) (1)] zgodnie z art. 41 ust. 2 lit. b) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiej Rady Ochrony Danych (EROD) z dnia 7 lutego 2023 r. odmawiającej stronie skarżącej dostępu do akt dotyczących wiążącej decyzji EROD nr 3/2022 w sprawie przedstawionego przez Irish Supervisory Authority sporu dotyczącego Meta Platforms Ireland Limited i należącego do niej serwisu Facebook [art. 65 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (zwanego dalej „RODO”) (1)] zgodnie z art. 41 ust. 2 lit. b) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; oraz

| — | obciążenie EROD kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EROD kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jeden zarzut, w ramach którego twierdzi, że EROD naruszyła art. 41 ust. 2 lit. b) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”).

| — | EROD naruszyła art. 41 ust. 2 lit. b) karty, oddalając złożony przez stronę skarżącą wniosek o dostęp do akt dotyczących wiążącej decyzji EROD nr 3/2022, ze względu na to, że podmioty, które złożyły skargę (strona skarżąca i jej przedstawiciel umocowany na podstawie art. 80 ust. 1 RODO, a mianowicie stowarzyszenie o celu niezarobkowym NOYB-European Center for Digital Rights) nie są uprawnione do uzyskania dostępu do akt, ponieważ jest mało prawdopodobne, aby wiążąca decyzja nr 3/2022 wywarła na nie negatywny wpływ; |
| --- | --- |

—

EROD naruszyła art. 41 ust. 2 lit. b) karty, oddalając złożony przez stronę skarżącą wniosek o dostęp do akt dotyczących wiążącej decyzji EROD nr 3/2022, ze względu na to, że podmioty, które złożyły skargę (strona skarżąca i jej przedstawiciel umocowany na podstawie art. 80 ust. 1 RODO, a mianowicie stowarzyszenie o celu niezarobkowym NOYB-European Center for Digital Rights) nie są uprawnione do uzyskania dostępu do akt, ponieważ jest mało prawdopodobne, aby wiążąca decyzja nr 3/2022 wywarła na nie negatywny wpływ;

| — | Inaczej niż w wypadku art. 41 ust. 2 lit. a) karty, przesłanka „negatywnego wpływu” nie została uwzględniona w art. 41 ust. 2 lit. b) karty, a zatem nie musi ona być spełniona; |
| --- | --- |

—

Inaczej niż w wypadku art. 41 ust. 2 lit. a) karty, przesłanka „negatywnego wpływu” nie została uwzględniona w art. 41 ust. 2 lit. b) karty, a zatem nie musi ona być spełniona;

| — | Strona skarżąca żąda uzyskania dostępu do „swych akt” na podstawie art. 41 ust. 2 lit. b) karty. Sprawa dotyczy bezpośrednio skargi wniesionej przez nią przeciwko spółce Meta na podstawie art. 77 RODO, której przedmiotem są jej dane osobowe. Wiążąca decyzja nr 3/2022 odnosi się do „skargi” i „skarżącego” ponad 160 razy. EROD sama przyznała w wiążącej decyzji nr 3/2022, że projekt rzeczonej decyzji dotyczy „dochodzenia opartego na skardze”, zaś autorem owej skargi jest strona skarżąca. Wiążąca decyzja nr 3/2022 odnosi się zarówno do strony skarżącej, jak i do stowarzyszenia o celu niezarobkowym NOYB – European Center for Digital Rights, które reprezentowało ją na podstawie art. 80 ust. 1 RODO jako „skarżący”; |
| --- | --- |

—

Strona skarżąca żąda uzyskania dostępu do „swych akt” na podstawie art. 41 ust. 2 lit. b) karty. Sprawa dotyczy bezpośrednio skargi wniesionej przez nią przeciwko spółce Meta na podstawie art. 77 RODO, której przedmiotem są jej dane osobowe. Wiążąca decyzja nr 3/2022 odnosi się do „skargi” i „skarżącego” ponad 160 razy. EROD sama przyznała w wiążącej decyzji nr 3/2022, że projekt rzeczonej decyzji dotyczy „dochodzenia opartego na skardze”, zaś autorem owej skargi jest strona skarżąca. Wiążąca decyzja nr 3/2022 odnosi się zarówno do strony skarżącej, jak i do stowarzyszenia o celu niezarobkowym NOYB – European Center for Digital Rights, które reprezentowało ją na podstawie art. 80 ust. 1 RODO jako „skarżący”;

| — | Prawo dostępu do akt na podstawie art. 41 ust. 2 lit. b) karty jest prawem samoistnym. W art. 41 karty wyraźnie odróżniono prawo dostępu do akt od prawa do bycia wysłuchanym. Zakresy i cele tych praw są różne. To drugie jest zasadniczo prawem o charakterze defensywnym. Natomiast prawo dostępu do akt jest przejawem prawa do równości broni i prawa do skutecznego środka prawnego. Sam Trybunał odnosi się do każdego z tych dwóch praw odrębnie i nie uzależnia prawa dostępu do akt od prawa do bycia wysłuchanym; |
| --- | --- |

—

Prawo dostępu do akt na podstawie art. 41 ust. 2 lit. b) karty jest prawem samoistnym. W art. 41 karty wyraźnie odróżniono prawo dostępu do akt od prawa do bycia wysłuchanym. Zakresy i cele tych praw są różne. To drugie jest zasadniczo prawem o charakterze defensywnym. Natomiast prawo dostępu do akt jest przejawem prawa do równości broni i prawa do skutecznego środka prawnego. Sam Trybunał odnosi się do każdego z tych dwóch praw odrębnie i nie uzależnia prawa dostępu do akt od prawa do bycia wysłuchanym;

| — | Nawet gdyby „negatywny wpływ” był elementem art. 41 ust. 2 lit. b) karty (choć tak nie jest), to przesłanka ta byłaby spełniona, ponieważ:






  — | w wiążącej decyzji EROD nr 3/2022 zbadano częściowo tylko jeden z dziewięciu zarzutów podniesionych w dniu 9 września 2019 r. (przedmiot skargi, którym była „reklama” zawężono do „reklamy behawioralnej”), zaś pozostałych zarzutów nie zbadano wcale; |
| --- | --- | --- |

—

Nawet gdyby „negatywny wpływ” był elementem art. 41 ust. 2 lit. b) karty (choć tak nie jest), to przesłanka ta byłaby spełniona, ponieważ:

—

w wiążącej decyzji EROD nr 3/2022 zbadano częściowo tylko jeden z dziewięciu zarzutów podniesionych w dniu 9 września 2019 r. (przedmiot skargi, którym była „reklama” zawężono do „reklamy behawioralnej”), zaś pozostałych zarzutów nie zbadano wcale;

| — | między organami nadzorczymi austriackim i irlandzkim toczy się obecnie spór co do tego, czy sprawy te są wciąż zawisłe przed tymi organami bądź przed EROD, czy też zarzuty zostały oddalone albo odrzucone na pewnym etapie procedury, zaś przed irlandzkimi i austriackimi sądami toczy się w tej kwestii spór, którego stronami są skarżący i organy nadzorcze; oraz |
| --- | --- |

—

między organami nadzorczymi austriackim i irlandzkim toczy się obecnie spór co do tego, czy sprawy te są wciąż zawisłe przed tymi organami bądź przed EROD, czy też zarzuty zostały oddalone albo odrzucone na pewnym etapie procedury, zaś przed irlandzkimi i austriackimi sądami toczy się w tej kwestii spór, którego stronami są skarżący i organy nadzorcze; oraz

| — | skarżący nie może zrozumieć, dlaczego w postępowaniu EROD wypowiedziała się częściowo tylko w przedmiocie jednego z dziewięciu zarzutów, bez przyznania dostępu do akt, podczas gdy organy nadzorcze austriacki i irlandzki powołują się na decyzję EROD. |
| --- | --- |

—

skarżący nie może zrozumieć, dlaczego w postępowaniu EROD wypowiedziała się częściowo tylko w przedmiocie jednego z dziewięciu zarzutów, bez przyznania dostępu do akt, podczas gdy organy nadzorcze austriacki i irlandzki powołują się na decyzję EROD.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz.U. 2016, L 119, s. 1).

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/32 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/32

---

Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2023 r. – Hansol Paper/Komisja

(Sprawa T-199/23)

(2023/C 223/44)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Hansol Paper Co. Ltd (Seul, Korea Południowa) (przedstawiciele: J.-F. Bellis i B. Servais, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2023/593 z dnia 16 marca 2023 r. nakładającym ponownie ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów lekkiego papieru termoczułego pochodzących z Republiki Korei w odniesieniu do grupy Hansol i zmieniającym cło rezydualne (Dz.U. 2023, L 79, s. 54) w zakresie, w jakim dotyczy ono skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2023/593 z dnia 16 marca 2023 r. nakładającym ponownie ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów lekkiego papieru termoczułego pochodzących z Republiki Korei w odniesieniu do grupy Hansol i zmieniającym cło rezydualne (Dz.U. 2023, L 79, s. 54) w zakresie, w jakim dotyczy ono skarżącej;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 2 ust. 11 i art. 9 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia podstawowego.






  — | Zdaniem skarżącej obliczenia dokonane przez Komisję w celu określenia w zaskarżonym rozporządzeniu wysokości zmienionego cła antydumpingowego na 103,16 EUR za tonę netto nie korygują błędu w zakresie ważenia stwierdzonego przez Sąd w pkt 85 i 86 wyroku w sprawie T-383/17 i potwierdzonego przez Trybunał w pkt 62–64 wyroku w sprawie C-260/20 P, a w konsekwencji naruszają art. 2 ust. 11 i art. 9 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 2 ust. 11 i art. 9 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia podstawowego.

—

Zdaniem skarżącej obliczenia dokonane przez Komisję w celu określenia w zaskarżonym rozporządzeniu wysokości zmienionego cła antydumpingowego na 103,16 EUR za tonę netto nie korygują błędu w zakresie ważenia stwierdzonego przez Sąd w pkt 85 i 86 wyroku w sprawie T-383/17 i potwierdzonego przez Trybunał w pkt 62–64 wyroku w sprawie C-260/20 P, a w konsekwencji naruszają art. 2 ust. 11 i art. 9 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia podstawowego.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 2 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia podstawowego.






  — | Skarżąca podnosi w tym względzie, że metoda zastosowana do obliczenia wartości normalnej Artone dla określonego rodzaju rozpatrywanego produktu narusza art. 2 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia podstawowego, ponieważ Komisja skonstruowała wartość normalną Artone dla tego rodzaju produktu zamiast oprzeć wartość normalną na cenach krajowej sprzedaży skarżącej w zwykłym obrocie handlowym dla tego rodzaju rozpatrywanego produktu w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 2 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia podstawowego.

—

Skarżąca podnosi w tym względzie, że metoda zastosowana do obliczenia wartości normalnej Artone dla określonego rodzaju rozpatrywanego produktu narusza art. 2 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia podstawowego, ponieważ Komisja skonstruowała wartość normalną Artone dla tego rodzaju produktu zamiast oprzeć wartość normalną na cenach krajowej sprzedaży skarżącej w zwykłym obrocie handlowym dla tego rodzaju rozpatrywanego produktu w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia podstawowego.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/33 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/33

---

Skarga wniesiona w dniu 23 kwietnia 2023 r. – VT/Komisja

(Sprawa T-216/23)

(2023/C 223/45)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: VT (przedstawiciel: M. Velardo, avvocata)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 5 maja 2022 r., na której podstawie strona skarżąca nie została umieszczona na liście rezerwy kadrowej konkursów EPSO/AD/380/19-AD7 i EPSO/AD/380/19-AD9; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 5 maja 2022 r., na której podstawie strona skarżąca nie została umieszczona na liście rezerwy kadrowej konkursów EPSO/AD/380/19-AD7 i EPSO/AD/380/19-AD9;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 15 lipca 2022 r., na której podstawie oddalono wniosek strony skarżącej o ponowne rozpatrzenie decyzji o nieumieszczeniu jej na liście rezerwy kadrowej konkursów EPSO/AD/380/19-AD7 i EPSO AD/380/19-AD9; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 15 lipca 2022 r., na której podstawie oddalono wniosek strony skarżącej o ponowne rozpatrzenie decyzji o nieumieszczeniu jej na liście rezerwy kadrowej konkursów EPSO/AD/380/19-AD7 i EPSO AD/380/19-AD9;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 10 lutego 2023 r., której wydanie przyjmuje się fikcyjnie w związku z niezajęciem stanowiska przez EPSO przez ponad cztery miesiące, i na której podstawie oddalono zażalenie złożone w dniu 10 października 2022 r. w rozumieniu art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym”); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 10 lutego 2023 r., której wydanie przyjmuje się fikcyjnie w związku z niezajęciem stanowiska przez EPSO przez ponad cztery miesiące, i na której podstawie oddalono zażalenie złożone w dniu 10 października 2022 r. w rozumieniu art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym”);

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podnosi siedem zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia przepisów prawnych regulujących system językowy w instytucjach europejskich. Egzamin pisemny i ustny został przeprowadzony w języku obcym (angielskim i francuskim), a nie w języku ojczystym strony skarżącej, co przeszkodziło w dokonaniu właściwej oceny jej umiejętności, ponieważ na wynik egzaminu miał wpływ również poziom jej znajomości językowych. Z tego wynikło ponadto naruszenie art. 27 regulaminu pracowniczego. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia przepisów prawnych regulujących system językowy w instytucjach europejskich. Egzamin pisemny i ustny został przeprowadzony w języku obcym (angielskim i francuskim), a nie w języku ojczystym strony skarżącej, co przeszkodziło w dokonaniu właściwej oceny jej umiejętności, ponieważ na wynik egzaminu miał wpływ również poziom jej znajomości językowych. Z tego wynikło ponadto naruszenie art. 27 regulaminu pracowniczego.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady równego traktowania kandydatów, braku obiektywnej oceny kandydatów (orzecznictwo Glantenay) oraz naruszenia art. 5 akapity pierwszy i trzeci załącznika III do regulaminu pracowniczego. Niektórzy z nich powtórzyli bowiem egzamin pisemny, którego poziom trudności był wówczas znacznie niższy. Porównanie kandydatów podczas egzaminów etapu oceny zintegrowanej było utrudnione, ponieważ komisja konkursowa nie sprawdziła wcześniej prawdziwości oświadczeń zawartych w ocenie zdolności (Talent Screener). |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady równego traktowania kandydatów, braku obiektywnej oceny kandydatów (orzecznictwo Glantenay) oraz naruszenia art. 5 akapity pierwszy i trzeci załącznika III do regulaminu pracowniczego. Niektórzy z nich powtórzyli bowiem egzamin pisemny, którego poziom trudności był wówczas znacznie niższy. Porównanie kandydatów podczas egzaminów etapu oceny zintegrowanej było utrudnione, ponieważ komisja konkursowa nie sprawdziła wcześniej prawdziwości oświadczeń zawartych w ocenie zdolności (Talent Screener).

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia i związanej z nim zasady równości stron postępowania (art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej), ponieważ strona skarżąca nie była w stanie poznać pełnego uzasadnienia wykluczenia jej z konkursu przed wniesieniem skargi. Obejmuje to również naruszenie zasady równości broni w postępowaniu sądowym. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia i związanej z nim zasady równości stron postępowania (art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej), ponieważ strona skarżąca nie była w stanie poznać pełnego uzasadnienia wykluczenia jej z konkursu przed wniesieniem skargi. Obejmuje to również naruszenie zasady równości broni w postępowaniu sądowym.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 5 akapity piąty i szósty załącznika III do regulaminu pracowniczego, w zakresie w jakim komisja konkursowa nie umieściła na liście rezerwy kadrowej co najmniej dwukrotnie większej liczby kandydatów od liczby stanowisk, na które ogłoszono konkurs. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 5 akapity piąty i szósty załącznika III do regulaminu pracowniczego, w zakresie w jakim komisja konkursowa nie umieściła na liście rezerwy kadrowej co najmniej dwukrotnie większej liczby kandydatów od liczby stanowisk, na które ogłoszono konkurs.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący naruszenia ogłoszenia o konkursie, art. 5 akapit pierwszy załącznika III do regulaminu pracowniczego, a w konsekwencji dotyczący oczywistego błędu w ocenie, ponieważ w konkursie AD7 oceniano również predyspozycje kandydatów do zarządzania, podczas gdy kryterium to było zastrzeżone wyłącznie dla konkursu AD9. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący naruszenia ogłoszenia o konkursie, art. 5 akapit pierwszy załącznika III do regulaminu pracowniczego, a w konsekwencji dotyczący oczywistego błędu w ocenie, ponieważ w konkursie AD7 oceniano również predyspozycje kandydatów do zarządzania, podczas gdy kryterium to było zastrzeżone wyłącznie dla konkursu AD9.

| 6. | Zarzut szósty dotyczący naruszenia zasad, o których mowa w wyroku Di Prospero/Komisja oraz naruszenia art. 27 regulaminu pracowniczego i zasady równości, ponieważ ogłoszenie o konkursie nie zezwalało na udział w dwóch konkursach dla AD7 i AD9, podczas gdy automatycznie przeniesiono na listę rezerwy kadrowej AD7 kilku kandydatów, którzy zgłosili się do konkursu AD9. |
| --- | --- |

6.

Zarzut szósty dotyczący naruszenia zasad, o których mowa w wyroku Di Prospero/Komisja oraz naruszenia art. 27 regulaminu pracowniczego i zasady równości, ponieważ ogłoszenie o konkursie nie zezwalało na udział w dwóch konkursach dla AD7 i AD9, podczas gdy automatycznie przeniesiono na listę rezerwy kadrowej AD7 kilku kandydatów, którzy zgłosili się do konkursu AD9.

| 7. | Zarzut siódmy dotyczący naruszenia zasady równego traktowania kandydatów i braku obiektywizmu w ocenie z powodu braku stałego charakteru komisji egzaminacyjnej z powodu częstych zmian w składzie komisji egzaminacyjnej oraz braku „shadowing” ze strony przewodniczącego. |
| --- | --- |

7.

Zarzut siódmy dotyczący naruszenia zasady równego traktowania kandydatów i braku obiektywizmu w ocenie z powodu braku stałego charakteru komisji egzaminacyjnej z powodu częstych zmian w składzie komisji egzaminacyjnej oraz braku „shadowing” ze strony przewodniczącego.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/34 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/34

---

Skarga wniesiona w dniu 25 kwietnia 2023 r. – VU/Komisja

(Sprawa T-217/23)

(2023/C 223/46)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: VU (przedstawiciel: M. Velardo, avvocata)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 5 maja 2022 r., na której podstawie strona skarżąca nie została umieszczona na liście rezerwy kadrowej konkursów EPSO/AD/380/19-AD 7 i EPSO/AD/380/19-AD 9; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 5 maja 2022 r., na której podstawie strona skarżąca nie została umieszczona na liście rezerwy kadrowej konkursów EPSO/AD/380/19-AD 7 i EPSO/AD/380/19-AD 9;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 15 lipca 2022 r., na której podstawie oddalono wniosek strony skarżącej o ponowne rozpatrzenie decyzji o nieumieszczeniu jej na liście rezerwy kadrowej konkursów EPSO/AD/380/19-AD 7 i EPSO AD/380/19-AD 9; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 15 lipca 2022 r., na której podstawie oddalono wniosek strony skarżącej o ponowne rozpatrzenie decyzji o nieumieszczeniu jej na liście rezerwy kadrowej konkursów EPSO/AD/380/19-AD 7 i EPSO AD/380/19-AD 9;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 10 lutego 2023 r., której wydanie przyjmuje się fikcyjnie w związku z niezajęciem stanowiska przez EPSO przez ponad cztery miesiące, i na której podstawie oddalono zażalenie złożone w dniu 10 października 2022 r. w rozumieniu art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym”); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 10 lutego 2023 r., której wydanie przyjmuje się fikcyjnie w związku z niezajęciem stanowiska przez EPSO przez ponad cztery miesiące, i na której podstawie oddalono zażalenie złożone w dniu 10 października 2022 r. w rozumieniu art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym”);

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podnosi siedem zarzutów.

| — | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia przepisów prawnych regulujących system językowy w instytucjach europejskich. Egzamin pisemny i ustny został przeprowadzony w języku obcym (angielskim i francuskim), a nie w języku ojczystym strony skarżącej, co przeszkodziło w dokonaniu właściwej oceny jej umiejętności, ponieważ na wynik egzaminu miał wpływ również poziom jej znajomości językowych. Z tego wynikło ponadto naruszenie art. 27 regulaminu pracowniczego. |
| --- | --- |

—

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia przepisów prawnych regulujących system językowy w instytucjach europejskich. Egzamin pisemny i ustny został przeprowadzony w języku obcym (angielskim i francuskim), a nie w języku ojczystym strony skarżącej, co przeszkodziło w dokonaniu właściwej oceny jej umiejętności, ponieważ na wynik egzaminu miał wpływ również poziom jej znajomości językowych. Z tego wynikło ponadto naruszenie art. 27 regulaminu pracowniczego.

| — | Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady równego traktowania kandydatów, braku obiektywnej oceny kandydatów (orzecznictwo Glantenay) oraz naruszenia art. 5 akapity pierwszy i trzeci załącznika III do regulaminu pracowniczego. Niektórzy z nich powtórzyli bowiem egzamin pisemny, którego poziom trudności był wówczas znacznie niższy.
  Porównanie kandydatów podczas egzaminów etapu oceny zintegrowanej było utrudnione, ponieważ komisja konkursowa nie sprawdziła wcześniej prawdziwości oświadczeń zawartych w ocenie zdolności (Talent Screener). |
| --- | --- |

—

Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady równego traktowania kandydatów, braku obiektywnej oceny kandydatów (orzecznictwo Glantenay) oraz naruszenia art. 5 akapity pierwszy i trzeci załącznika III do regulaminu pracowniczego. Niektórzy z nich powtórzyli bowiem egzamin pisemny, którego poziom trudności był wówczas znacznie niższy.

Porównanie kandydatów podczas egzaminów etapu oceny zintegrowanej było utrudnione, ponieważ komisja konkursowa nie sprawdziła wcześniej prawdziwości oświadczeń zawartych w ocenie zdolności (Talent Screener).

| — | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia i związanej z nim zasady równości stron postępowania (art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej), ponieważ strona skarżąca nie była w stanie poznać pełnego uzasadnienia wykluczenia jej z konkursu przed wniesieniem skargi. Obejmuje to również naruszenie zasady równości broni w postępowaniu sądowym. |
| --- | --- |

—

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia i związanej z nim zasady równości stron postępowania (art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej), ponieważ strona skarżąca nie była w stanie poznać pełnego uzasadnienia wykluczenia jej z konkursu przed wniesieniem skargi. Obejmuje to również naruszenie zasady równości broni w postępowaniu sądowym.

| — | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 5 akapity piąty i szósty załącznika III do regulaminu pracowniczego, w zakresie w jakim komisja konkursowa nie umieściła na liście rezerwy kadrowej co najmniej dwukrotnie większej liczby kandydatów od liczby stanowisk, na które ogłoszono konkurs. |
| --- | --- |

—

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 5 akapity piąty i szósty załącznika III do regulaminu pracowniczego, w zakresie w jakim komisja konkursowa nie umieściła na liście rezerwy kadrowej co najmniej dwukrotnie większej liczby kandydatów od liczby stanowisk, na które ogłoszono konkurs.

| — | Zarzut piąty dotyczący naruszenia ogłoszenia o konkursie, art. 5 akapit pierwszy załącznika III do regulaminu pracowniczego, a w konsekwencji dotyczący oczywistego błędu w ocenie, ponieważ w konkursie AD 7 oceniano również predyspozycje kandydatów do zarządzania, podczas gdy kryterium to było zastrzeżone wyłącznie dla konkursu AD 9. |
| --- | --- |

—

Zarzut piąty dotyczący naruszenia ogłoszenia o konkursie, art. 5 akapit pierwszy załącznika III do regulaminu pracowniczego, a w konsekwencji dotyczący oczywistego błędu w ocenie, ponieważ w konkursie AD 7 oceniano również predyspozycje kandydatów do zarządzania, podczas gdy kryterium to było zastrzeżone wyłącznie dla konkursu AD 9.

| — | Zarzut szósty dotyczący naruszenia zasad, o których mowa w wyroku Di Prospero/Komisja oraz naruszenia art. 27 regulaminu pracowniczego i zasady równości, ponieważ ogłoszenie o konkursie nie zezwalało na udział w dwóch konkursach dla AD 7 i AD 9, podczas gdy automatycznie przeniesiono na listę rezerwy kadrowej AD 7 kilku kandydatów, którzy zgłosili się do konkursu AD 9. |
| --- | --- |

—

Zarzut szósty dotyczący naruszenia zasad, o których mowa w wyroku Di Prospero/Komisja oraz naruszenia art. 27 regulaminu pracowniczego i zasady równości, ponieważ ogłoszenie o konkursie nie zezwalało na udział w dwóch konkursach dla AD 7 i AD 9, podczas gdy automatycznie przeniesiono na listę rezerwy kadrowej AD 7 kilku kandydatów, którzy zgłosili się do konkursu AD 9.

| — | Zarzut siódmy dotyczący naruszenia zasady równego traktowania kandydatów i braku obiektywizmu w ocenie z powodu braku stałego charakteru komisji egzaminacyjnej z powodu częstych zmian w składzie komisji egzaminacyjnej oraz braku „shadowing” ze strony przewodniczącego. |
| --- | --- |

—

Zarzut siódmy dotyczący naruszenia zasady równego traktowania kandydatów i braku obiektywizmu w ocenie z powodu braku stałego charakteru komisji egzaminacyjnej z powodu częstych zmian w składzie komisji egzaminacyjnej oraz braku „shadowing” ze strony przewodniczącego.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/35 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/35

---

Skarga wniesiona w dniu 26 kwietnia 2023 r. – Casal sport/EUIPO – Tennis d’Aquitaine (CITY STADE)

(Sprawa T-220/23)

(2023/C 223/47)

Język skargi: francuski

Strony

Strona skarżąca: Sports et loisirs (Casal sport) (Altorf, Francja) (przedstawiciel: C. Pecnard, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Tennis d’Aquitaine SAS (Ambares, Francja)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy CITY STADE w kolorach czerwonym i białym – unijny znak towarowy nr 11 945 581

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 3 lutego 2023 r. w sprawie R 179/2022-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i stwierdzenie wygaśnięcia unijnego znaku towarowego CITY STADE nr 11 945 581 dla wszystkich towarów; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i stwierdzenie wygaśnięcia unijnego znaku towarowego CITY STADE nr 11 945 581 dla wszystkich towarów;

| — | tytułem ewentualnym, po stwierdzeniu nieważności zaskarżonej decyzji, przekazanie sprawy Drugiej Izbie Odwoławczej EUIPO celem ponownego rozpoznania; |
| --- | --- |

—

tytułem ewentualnym, po stwierdzeniu nieważności zaskarżonej decyzji, przekazanie sprawy Drugiej Izbie Odwoławczej EUIPO celem ponownego rozpoznania;

| — | obciążenie właściciela znaku kosztami niniejszego postępowania, w tym kosztami poniesionymi w związku z postępowaniami przed EUIPO. |
| --- | --- |

—

obciążenie właściciela znaku kosztami niniejszego postępowania, w tym kosztami poniesionymi w związku z postępowaniami przed EUIPO.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 58 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 58 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/36 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/36

---

Skarga wniesiona w dniu 21 kwietnia 2023 r. – VZ/Parlament

(Sprawa T-223/23)

(2023/C 223/48)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: VZ (przedstawiciel: adwokat J.-M. Benítez de Lugo Guillen)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji przewodniczącej Parlamentu Europejskiego z dnia 16 stycznia 2023 r. i decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 13 lutego 2023 r., uznających za nękanie psychiczne zachowanie skarżącej wobec jej trzech asystentów parlamentarnych, za co skarżącą ukarano: a) utratą prawa do otrzymywania dziennej diety na utrzymanie przez okres pięciu dni oraz czasowym zawieszeniem uczestnictwa w pracach Parlamentu na okres pięciu dni w związku z nękaniem psychicznym doznanym przez asystenta parlamentarnego A); b) czasowym zawieszeniem uczestnictwa w pracach Parlamentu na okres piętnastu dni w związku z nękaniem psychicznym doznanym przez asystenta parlamentarnego B); c) utratą prawa do otrzymywania dziennej diety na utrzymanie przez okres dziesięciu dni oraz czasowym zawieszeniem uczestnictwa w pracach Parlamentu na okres dziesięciu dni w związku z nękaniem psychicznym doznanym przez asystenta parlamentarnego C; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji przewodniczącej Parlamentu Europejskiego z dnia 16 stycznia 2023 r. i decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 13 lutego 2023 r., uznających za nękanie psychiczne zachowanie skarżącej wobec jej trzech asystentów parlamentarnych, za co skarżącą ukarano: a) utratą prawa do otrzymywania dziennej diety na utrzymanie przez okres pięciu dni oraz czasowym zawieszeniem uczestnictwa w pracach Parlamentu na okres pięciu dni w związku z nękaniem psychicznym doznanym przez asystenta parlamentarnego A); b) czasowym zawieszeniem uczestnictwa w pracach Parlamentu na okres piętnastu dni w związku z nękaniem psychicznym doznanym przez asystenta parlamentarnego B); c) utratą prawa do otrzymywania dziennej diety na utrzymanie przez okres dziesięciu dni oraz czasowym zawieszeniem uczestnictwa w pracach Parlamentu na okres dziesięciu dni w związku z nękaniem psychicznym doznanym przez asystenta parlamentarnego C;

| — | stwierdzenie nieważności wszelkich aktów poprzedzających, powiązanych lub będących konsekwencją sankcji nałożonych na skarżącą; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności wszelkich aktów poprzedzających, powiązanych lub będących konsekwencją sankcji nałożonych na skarżącą;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, dotyczący niedochowania terminów proceduralnych poprzez naruszenie art. 4.2 i 11.1 decyzji Prezydium z 2 lipca 2018 r. w sprawie funkcjonowania Komitetu doradczego rozpatrującego skargi dotyczące nękania psychicznego lub molestowania seksualnego z udziałem posłów do Parlamentu Europejskiego, oraz trybu rozpatrywania tych skarg. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, dotyczący niedochowania terminów proceduralnych poprzez naruszenie art. 4.2 i 11.1 decyzji Prezydium z 2 lipca 2018 r. w sprawie funkcjonowania Komitetu doradczego rozpatrującego skargi dotyczące nękania psychicznego lub molestowania seksualnego z udziałem posłów do Parlamentu Europejskiego, oraz trybu rozpatrywania tych skarg.

| 2. | Zarzut drugi, dotyczący naruszenia prawa do obrony, skutecznej ochrony sądowej, równości broni i dostępu do akt, w oparciu o art. 41, 47 i 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, dotyczący naruszenia prawa do obrony, skutecznej ochrony sądowej, równości broni i dostępu do akt, w oparciu o art. 41, 47 i 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 3. | Zarzut, trzeci dotyczący naruszenia prawa do domniemania niewinności, w oparciu o art. 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

3.

Zarzut, trzeci dotyczący naruszenia prawa do domniemania niewinności, w oparciu o art. 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/37 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/37

---

Skarga wniesiona w dniu 2 maja 2023 r. – Mylan Ireland/Komisja

(Sprawa T-227/23)

(2023/C 223/49)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Mylan Ireland Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: K. Roox, T. De Meese, J. Stuyck i M. Van Nieuwenborgh, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uznanie jej skargi o stwierdzenie nieważności za dopuszczalną i zasadną; |
| --- | --- |

—

uznanie jej skargi o stwierdzenie nieważności za dopuszczalną i zasadną;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji zawartej w piśmie z dnia 17 marca 2023 r. [sygn. SANTE.DDG1.B.5/AL/mmc (2023) 2914698], a także wszystkich późniejszych decyzji w zakresie, w jakim utrwalają one lub zastępują tę decyzję, w tym wszelkich działań regulacyjnych w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji zawartej w piśmie z dnia 17 marca 2023 r. [sygn. SANTE.DDG1.B.5/AL/mmc (2023) 2914698], a także wszystkich późniejszych decyzji w zakresie, w jakim utrwalają one lub zastępują tę decyzję, w tym wszelkich działań regulacyjnych w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący braku uprawnień Komisji i nadużycia przez nią władzy poprzez zmianę lub cofnięcie – w drodze ww. decyzji z dnia 17 marca 2023 r. (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”) – wydanego na rzecz skarżącej pozwolenia na dopuszczenie do obrotu. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący braku uprawnień Komisji i nadużycia przez nią władzy poprzez zmianę lub cofnięcie – w drodze ww. decyzji z dnia 17 marca 2023 r. (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”) – wydanego na rzecz skarżącej pozwolenia na dopuszczenie do obrotu.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia istotnych wymogów proceduralnych, ponieważ zaskarżona decyzja jest pozbawiona podstawy prawnej i narusza prawo skarżącej do bycia wysłuchaną wynikające z art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia istotnych wymogów proceduralnych, ponieważ zaskarżona decyzja jest pozbawiona podstawy prawnej i narusza prawo skarżącej do bycia wysłuchaną wynikające z art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia traktatów lub jakiejkolwiek reguły prawnej związanej z ich stosowaniem:






  — | w zaskarżonej decyzji Komisja błędnie stosuje prawo, ponieważ popełnia błąd w odniesieniu do zakresu kontradyktoryjnego wyroku Trybunału z dnia 16 marca 2023 r., Komisja i in./Pharmaceutical Works Polpharma (od C-438/21 P do C-440/21 P, EU:C:2023:213), i pomija kontrolę Komitetu ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi; |
| --- | --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia traktatów lub jakiejkolwiek reguły prawnej związanej z ich stosowaniem:

—

w zaskarżonej decyzji Komisja błędnie stosuje prawo, ponieważ popełnia błąd w odniesieniu do zakresu kontradyktoryjnego wyroku Trybunału z dnia 16 marca 2023 r., Komisja i in./Pharmaceutical Works Polpharma (od C-438/21 P do C-440/21 P, EU:C:2023:213), i pomija kontrolę Komitetu ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi;

| — | zaskarżona decyzja narusza prawo do obrony i prawo do sprawiedliwego procesu wynikające z art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, ponieważ obecnie w toku jest kilka spraw, których stroną jest skarżąca (T-730/20, T 279/22 i T 268/22); |
| --- | --- |

—

zaskarżona decyzja narusza prawo do obrony i prawo do sprawiedliwego procesu wynikające z art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, ponieważ obecnie w toku jest kilka spraw, których stroną jest skarżąca (T-730/20, T 279/22 i T 268/22);

| — | zaskarżona decyzja narusza pewność prawa; |
| --- | --- |

—

zaskarżona decyzja narusza pewność prawa;

| — | zaskarżona decyzja narusza uzasadnione oczekiwania skarżącej, w tym szereg obowiązków wobec władz publicznych, producentów, dostawców, przedsiębiorstw transportowych i szpitali w zakresie dostarczenia produktów na bazie generycznego fumaranu dimetylu, a także wobec pacjentów; |
| --- | --- |

—

zaskarżona decyzja narusza uzasadnione oczekiwania skarżącej, w tym szereg obowiązków wobec władz publicznych, producentów, dostawców, przedsiębiorstw transportowych i szpitali w zakresie dostarczenia produktów na bazie generycznego fumaranu dimetylu, a także wobec pacjentów;

| — | zaskarżona decyzja narusza prawo własności zapisane w art. 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

zaskarżona decyzja narusza prawo własności zapisane w art. 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/38 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/38

---

Skarga wniesiona w dniu 2 maja 2023 r. – Hitit Seramik/Komisja

(Sprawa T-230/23)

(2023/C 223/50)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Hitit Seramik Sanayi ve Ticaret AŞ (Maslak, Türkiye) (przedstawiciele: A. Willems i B. Natens, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uznanie skargi za dopuszczalną; |
| --- | --- |

—

uznanie skargi za dopuszczalną;

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2023/265 z dnia 9 lutego 2023 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz płytek ceramicznych pochodzących z Indii i Turcji (1); oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2023/265 z dnia 9 lutego 2023 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz płytek ceramicznych pochodzących z Indii i Turcji (1); oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że stosując zniekształcone koszty produkcji w celu skonstruowania wartości normalnej dla niektórych produktów, rozporządzenie 2023/265 narusza art. 2 ust. 3, art. 2 ust. 5 akapit pierwszy i art. 2 ust. 10 zdanie pierwsze rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (2) oraz jest obarczone oczywistym błędem w ocenie. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że stosując zniekształcone koszty produkcji w celu skonstruowania wartości normalnej dla niektórych produktów, rozporządzenie 2023/265 narusza art. 2 ust. 3, art. 2 ust. 5 akapit pierwszy i art. 2 ust. 10 zdanie pierwsze rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (2) oraz jest obarczone oczywistym błędem w ocenie.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący tego, że nie dostosowując wartości normalnej w celu uwzględnienia inflacji, rozporządzenie (UE) 2023/265 narusza art. 2 ust. 10 lit. k) i art. 2 ust. 10 zdanie pierwsze rozporządzenia (UE) 2016/1036 oraz jest obarczone oczywistym błędem w ocenie. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący tego, że nie dostosowując wartości normalnej w celu uwzględnienia inflacji, rozporządzenie (UE) 2023/265 narusza art. 2 ust. 10 lit. k) i art. 2 ust. 10 zdanie pierwsze rozporządzenia (UE) 2016/1036 oraz jest obarczone oczywistym błędem w ocenie.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący tego, że obliczając nadmierny margines dumpingu i nakładając nadmierne cło antydumpingowe, rozporządzenie 2023/265 narusza art. 2 ust. 12 i art. 9 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia 2016/1036. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący tego, że obliczając nadmierny margines dumpingu i nakładając nadmierne cło antydumpingowe, rozporządzenie 2023/265 narusza art. 2 ust. 12 i art. 9 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia 2016/1036.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący tego, że wyciągając wnioski niepoparte okolicznościami faktycznymi, rozporządzenie 2023/265 narusza art. 3 ust. 2, 5 i 6 w związku z art. 17 ust. 1 rozporządzenia 2016/1036 i jest obarczone oczywistym błędem w ocenie. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący tego, że wyciągając wnioski niepoparte okolicznościami faktycznymi, rozporządzenie 2023/265 narusza art. 3 ust. 2, 5 i 6 w związku z art. 17 ust. 1 rozporządzenia 2016/1036 i jest obarczone oczywistym błędem w ocenie.

---

(1)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2023/265 z dnia 9 lutego 2023 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz płytek ceramicznych pochodzących z Indii i Turcji (Dz.U. 2023, L 41, s. 1).

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (Dz.U. 2016, L 176, s. 21).

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/38 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/38

---

Skarga wniesiona w dniu 3 maja 2023 r. – Akgün Seramik i in./Komisja

(Sprawa T-231/23)

(2023/C 223/51)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Akgün Seramik Sanayi ve Ticaret AŞ (Pazaryeri, Türkiye) i 14 kolejnych podmiotów (przedstawiciele: F. Di Gianni, A. Scalini i G. Coppo, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Skarżące wnoszą do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2023/265 z dnia 9 lutego 2023 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz płytek ceramicznych pochodzących z Indii i Turcji (1) (zwanego dalej „zaskarżonym rozporządzeniem”) w zakresie dotyczącym skarżących; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2023/265 z dnia 9 lutego 2023 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz płytek ceramicznych pochodzących z Indii i Turcji (1) (zwanego dalej „zaskarżonym rozporządzeniem”) w zakresie dotyczącym skarżących;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżące podnoszą cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia przez zaskarżone rozporządzenie art. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (2) (rozporządzenia podstawowego) w zakresie, w jakim Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie, stwierdzając, że przemysł Unii poniósł istotną szkodę. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia przez zaskarżone rozporządzenie art. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (2) (rozporządzenia podstawowego) w zakresie, w jakim Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie, stwierdzając, że przemysł Unii poniósł istotną szkodę.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący tego, że zaskarżone rozporządzenie naruszyło art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego w zakresie, w jakim Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie, stwierdzając, że przywóz z państw, których dotyczy postępowanie, wyrządzał szkodę dominującemu przemysłowi Unii. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący tego, że zaskarżone rozporządzenie naruszyło art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego w zakresie, w jakim Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie, stwierdzając, że przywóz z państw, których dotyczy postępowanie, wyrządzał szkodę dominującemu przemysłowi Unii.

| 3. | Zarzut trzeci, zgodnie z którym zaskarżone rozporządzenie naruszyło art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w zakresie, w jakim Komisja przeprowadziła analizę szkody nieopartą na znaczącej części całkowitej produkcji unijnej w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w związku z art. 4 ust. 1 porozumienia antydumpingowego WTO. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, zgodnie z którym zaskarżone rozporządzenie naruszyło art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w zakresie, w jakim Komisja przeprowadziła analizę szkody nieopartą na znaczącej części całkowitej produkcji unijnej w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w związku z art. 4 ust. 1 porozumienia antydumpingowego WTO.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia przez zaskarżone rozporządzenie art. 2 ust. 9 i 10 rozporządzenia podstawowego w zakresie, w jakim (i) Komisja błędnie odliczyła koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk przedsiębiorstwa handlowego powiązanego z Bien & Qua od ceny eksportowej oraz, ewentualnie (ii) Komisja, nie stosując tych samych odliczeń od wartości normalnej, nie dokonała obiektywnego porównania. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia przez zaskarżone rozporządzenie art. 2 ust. 9 i 10 rozporządzenia podstawowego w zakresie, w jakim (i) Komisja błędnie odliczyła koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk przedsiębiorstwa handlowego powiązanego z Bien & Qua od ceny eksportowej oraz, ewentualnie (ii) Komisja, nie stosując tych samych odliczeń od wartości normalnej, nie dokonała obiektywnego porównania.

---

(1)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2023/265 z dnia 9 lutego 2023 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz płytek ceramicznych pochodzących z Indii i Turcji (Dz.U. 2023, L 41, s. 1).

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (Dz.U. 2016, L 176, s. 21).

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/39 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/39

---

Skarga wniesiona w dniu 4 maja 2023 r. – Gutseriev/Rada

(Sprawa T-233/23)

(2023/C 223/52)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: odwołanie: Mikail Safarbekovich Gutseriev (Moskwa, Rosja) (przedstawiciel: B. Kennelly i J. Pobjoy, barristers, oraz D. Anderson, adwokat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności, na podstawie art. 263 TFUE, (i) decyzji Rady (WPZiB) 2023/421 z dnia 24 lutego 2023 r. w sprawie zmiany decyzji 2012/642/WPZiB dotyczącej środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy (Dz.U. 2023, L 61, s. 41) oraz (ii) rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2023/419 z dnia 24 lutego 2023 r. w sprawie wykonania art. 8a rozporządzenia (WE) nr 765/2006 dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy (Dz.U. 2023, L 61, s. 20) w zakresie, w jakim mają one zastosowanie do skarżącego (zwanych dalej łącznie „zaskarżonymi aktami z 2023 r.”); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności, na podstawie art. 263 TFUE, (i) decyzji Rady (WPZiB) 2023/421 z dnia 24 lutego 2023 r. w sprawie zmiany decyzji 2012/642/WPZiB dotyczącej środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy (Dz.U. 2023, L 61, s. 41) oraz (ii) rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2023/419 z dnia 24 lutego 2023 r. w sprawie wykonania art. 8a rozporządzenia (WE) nr 765/2006 dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy (Dz.U. 2023, L 61, s. 20) w zakresie, w jakim mają one zastosowanie do skarżącego (zwanych dalej łącznie „zaskarżonymi aktami z 2023 r.”);

| — | stwierdzenie, na podstawie art. 277 TFUE, że art. 4 ust. 1 decyzji Rady 2012/642/WPZiB z dnia 15 października 2012 r. (ze zmianami) i art. 2 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 765/2006 z dnia 18 maja 2006 r. (ze zmianami) nie mają zastosowania w zakresie, w jakim odnoszą się do skarżącego, ze względu na ich niezgodność z prawem, a w konsekwencji stwierdzenie nieważności zaskarżonych aktów z 2023 r. w zakresie, w jakim mają one zastosowanie do skarżącego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, na podstawie art. 277 TFUE, że art. 4 ust. 1 decyzji Rady 2012/642/WPZiB z dnia 15 października 2012 r. (ze zmianami) i art. 2 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 765/2006 z dnia 18 maja 2006 r. (ze zmianami) nie mają zastosowania w zakresie, w jakim odnoszą się do skarżącego, ze względu na ich niezgodność z prawem, a w konsekwencji stwierdzenie nieważności zaskarżonych aktów z 2023 r. w zakresie, w jakim mają one zastosowanie do skarżącego;

| — | obciążenie Rady kosztami poniesionymi przez skarżącego. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami poniesionymi przez skarżącego.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Rada popełniła oczywisty błąd w ocenie, uznając, że kryterium umieszczenia skarżącego w wykazie osób objętych kwestionowanymi środkami zostało spełnione. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Rada popełniła oczywisty błąd w ocenie, uznając, że kryterium umieszczenia skarżącego w wykazie osób objętych kwestionowanymi środkami zostało spełnione.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia przez Radę przysługujących skarżącemu praw podstawowych, w tym prawa do życia prywatnego, własności i wolności prowadzenia działalności gospodarczej. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia przez Radę przysługujących skarżącemu praw podstawowych, w tym prawa do życia prywatnego, własności i wolności prowadzenia działalności gospodarczej.

| 3. | Zarzut trzeci, podniesiony posiłkowo, dotyczący niezgodności z prawem, gdyby kryterium umieszczenia w wykazie zawarte w art. 4 ust. 1 decyzji Rady 2012/642 i w art. 2 ust. 5 rozporządzenia Rady nr 765/2006 należało interpretować w ten sposób, że obejmuje ono każdą formę wspierania lub każdą formę czerpania korzyści. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, podniesiony posiłkowo, dotyczący niezgodności z prawem, gdyby kryterium umieszczenia w wykazie zawarte w art. 4 ust. 1 decyzji Rady 2012/642 i w art. 2 ust. 5 rozporządzenia Rady nr 765/2006 należało interpretować w ten sposób, że obejmuje ono każdą formę wspierania lub każdą formę czerpania korzyści.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/40 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/40

---

Skarga wniesiona w dniu 7 maja 2023 r. – Comité interprofessionnel du vin de Champagne i INAO/EUIPO – Nero Hotels (NERO CHAMPAGNE)

(Sprawa T-239/23)

(2023/C 223/53)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Comité interprofessionnel du vin de Champagne (Épernay, Francja), Institut national de l’origine et de la qualité (INAO) (Montreuil, Francja) (przedstawiciele: E. Varese, G. Righini i V. Mazza, awokaci)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Nero Hotels Srl (Mediolan, Włochy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Unijny znak towarowy „NERO CHAMPAGNE” – zgłoszenie nr 18 024 731

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 17 lutego 2023 r. w sprawie R 531/2022-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji z wyjątkiem zakresu, w jakim zgłoszenie spornego znaku towarowego odrzucono także dla usług z klasy 35; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji z wyjątkiem zakresu, w jakim zgłoszenie spornego znaku towarowego odrzucono także dla usług z klasy 35;

| — | odrzucenie zgłoszenia spornego znaku towarowego dla odnośnych towarów i usług z klas 33, 35 i 41 lub, posiłkowo, przekazanie sprawy innej izbie odwoławczej do ponownego rozpatrzenia; |
| --- | --- |

—

odrzucenie zgłoszenia spornego znaku towarowego dla odnośnych towarów i usług z klas 33, 35 i 41 lub, posiłkowo, przekazanie sprawy innej izbie odwoławczej do ponownego rozpatrzenia;

| — | obciążenie EUIPO i drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą, w razie wstąpienia przez nią do postępowania przed Sądem w charakterze interwenienta, ich własnymi kosztami oraz opłatami i kosztami poniesionymi przez skarżących w postępowaniach przed Wydziałem Sprzeciwów i Drugą Izbą Odwoławczą zgodnie z art. 134 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO i drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą, w razie wstąpienia przez nią do postępowania przed Sądem w charakterze interwenienta, ich własnymi kosztami oraz opłatami i kosztami poniesionymi przez skarżących w postępowaniach przed Wydziałem Sprzeciwów i Drugą Izbą Odwoławczą zgodnie z art. 134 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w związku z art. 103 ust. 2 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w związku z art. 103 ust. 2 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013;

| — | Naruszenie art. 8 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w związku z art. 103 ust. 2 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w związku z art. 103 ust. 2 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013;

| — | Naruszenie art. 263 i 296 TFUE oraz art. 94 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 263 i 296 TFUE oraz art. 94 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie zasad równego traktowania i dobrej administracji. |
| --- | --- |

—

Naruszenie zasad równego traktowania i dobrej administracji.

---

| 26.6.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 223/41 |
| --- | --- | --- | --- |

26.6.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 223/41

---

Skarga wniesiona w dniu 11 maja 2023 r. – Quality First/EUIPO (MORE BIOTIC)

(Sprawa T-243/23)

(2023/C 223/54)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Quality First GmbH (Elmshorn, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J. Schneider i M. Kleinn)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy MORE-BIOTIC – zgłoszenie nr 18 634 806

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 lutego 2023 r. w sprawie R 1708/2022-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | przyznanie prawa ochronnego do spornego znaku towarowego i dopuszczenie do rejestracji w Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

—

przyznanie prawa ochronnego do spornego znaku towarowego i dopuszczenie do rejestracji w Unii Europejskiej;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w zakresie w jakim „MORE-BIOTIC” został uznany za ogólnikowy i nieokreślony, a w konsekwencji za pozbawiony charakteru odróżniającego; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w zakresie w jakim „MORE-BIOTIC” został uznany za ogólnikowy i nieokreślony, a w konsekwencji za pozbawiony charakteru odróżniającego;

| — | „MORE-BIOTIC” stanowi nietypową kombinację i posiada charakter odróżniający; |
| --- | --- |

—

„MORE-BIOTIC” stanowi nietypową kombinację i posiada charakter odróżniający;

| — | „MORE-BIOTIC” nie zawiera czysto reklamowego przekazu; |
| --- | --- |

—

„MORE-BIOTIC” nie zawiera czysto reklamowego przekazu;

| — | Nie stanowi też bezpośredniego opisu towarów i usług; |
| --- | --- |

—

Nie stanowi też bezpośredniego opisu towarów i usług;

| — | Naruszenie zasady równego traktowania. |
| --- | --- |

—

Naruszenie zasady równego traktowania.

---