# Dziennik Urzędowy C 165/2023

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 165 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6610 maja 2023 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 165

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6610 maja 2023

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | II   Komunikaty |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2023/C 165/01 | Komunikat Komisji – Zawiadomienie Komisji na temat zaleceń w odniesieniu do zaktualizowanych sprawozdań za 2020 r. dotyczących art. 11 dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej (2008/56/WE) | 1 |
| 2023/C 165/02 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.11075 – EBERT HERA ESSER HOLDING / SERVICECO) (
  1
  ) | 8 |

Spis treści

Strona

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2023/C 165/01

Komunikat Komisji – Zawiadomienie Komisji na temat zaleceń w odniesieniu do zaktualizowanych sprawozdań za 2020 r. dotyczących art. 11 dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej (2008/56/WE)

1

2023/C 165/02

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.11075 – EBERT HERA ESSER HOLDING / SERVICECO) (
  1
  )

1

8

---

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2023/C 165/03 | Kursy walutowe euro – 8 maja 2023 r. | 9 |
| 2023/C 165/04 | Kursy walutowe euro – 9 maja 2023 r. | 10 |
| | INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH |
| 2023/C 165/05 | Komunikat w sprawie dostępności obszarów będących przedmiotem koncesji na poszukiwanie i eksploatację złóż węglowodorów | 11 |
| 2023/C 165/06 | Zawiadomienie o dostępności obszarów w Austrii do celów poszukiwania, badania i produkcji węglowodorów | 13 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2023/C 165/03

Kursy walutowe euro – 8 maja 2023 r.

9

2023/C 165/04

Kursy walutowe euro – 9 maja 2023 r.

10

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

2023/C 165/05

Komunikat w sprawie dostępności obszarów będących przedmiotem koncesji na poszukiwanie i eksploatację złóż węglowodorów

11

2023/C 165/06

Zawiadomienie o dostępności obszarów w Austrii do celów poszukiwania, badania i produkcji węglowodorów

13

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2023/C 165/07 | Publikacja zatwierdzonej zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym w sektorze produktów rolnych i środków spożywczych, o której to zmianie mowa w art. 6b ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 | 14 |

V   Ogłoszenia

INNE AKTY

Komisja Europejska

2023/C 165/07

Publikacja zatwierdzonej zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym w sektorze produktów rolnych i środków spożywczych, o której to zmianie mowa w art. 6b ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014

14

---

| | Sprostowania |
| --- | --- |
| | Sprostowanie do zgłoszenia zamiaru koncentracji (Sprawa M.11055 – EQUITIX / CUBE / RIVER RIDGE) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej ( Dz.U. C 133 z 17.4.2023 ) | 19 |

Sprostowania

Sprostowanie do zgłoszenia zamiaru koncentracji (Sprawa M.11055 – EQUITIX / CUBE / RIVER RIDGE) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej ( Dz.U. C 133 z 17.4.2023 )

( Dz.U. C 133 z 17.4.2023 )

19

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 10.5.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/1 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/1

---

KOMUNIKAT KOMISJI

Zawiadomienie Komisji na temat zaleceń w odniesieniu do zaktualizowanych sprawozdań za 2020 r. dotyczących art. 11 dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej (2008/56/WE)

(2023/C 165/01)

1.   WPROWADZENIE

Dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej (2008/56/WE) (1) stanowi kompleksowe prawodawstwo. Ma ona na celu ochronę środowiska morskiego w Europie, a jednocześnie umożliwia zrównoważone użytkowanie zasobów i usług morskich. W dyrektywie nałożono na państwa członkowskie obowiązek oceny jakości środowiska morskiego; określenia dobrego stanu środowiska; ustanowienia odpowiednich celów środowiskowych; sporządzenia odpowiednich programów monitorowania oraz wdrożenia środków służących osiągnięciu głównego celu dyrektywy, jakim jest zapewnienie „dobrego stanu środowiska” wszystkich wód morskich UE do 2020 r. Jak wskazano w sprawozdaniu z wdrażania dyrektywy (2), w wyznaczonym terminie nie udało się osiągnąć tego celu we wszystkich wodach UE w odniesieniu do wszystkich wskaźników (3) określonych w dyrektywie.

W decyzji Komisji (UE) 2017/848 ustanowiono kryteria i standardy metodologiczne na potrzeby określenia dobrego stanu środowiska wód morskich w odniesieniu do poszczególnych wskaźników jakości środowiska morskiego.

Zgodnie z dyrektywą państwa członkowskie są zobowiązane do składania Komisji Europejskiej sprawozdań z poszczególnych etapów realizacji swoich strategii morskich, w których to sprawozdaniach dokonują oceny swoich mórz, określają dobry stan środowiska i wyznaczają cele w tym zakresie. Państwa członkowskie muszą również ustanowić i wdrożyć programy monitorowania oraz wprowadzić środki na rzecz osiągnięcia lub utrzymania dobrego stanu ekologicznego środowiska. W szczególności, zgodnie z art. 11 ust. 1 i art. 17 ust. 4 dyrektywy, państwa członkowskie miały przekazać Komisji swoje zaktualizowane programy monitorowania do 15 lipca 2020 r. Na podstawie wspólnej strategii wdrażania dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej (4) państwa członkowskie zgodziły się przekazywać takie programy monitorowania w formie sprawozdań elektronicznych zawierających odpowiednie ustrukturyzowane informacje za pośrednictwem platformy WISE-Marine.

Większość państw członkowskich nie przedłożyła jednak sprawozdań w wyznaczonym terminie. Pomimo ponagleń Komisji dotyczących obowiązków sprawozdawczych cztery państwa członkowskie nadal nie przedłożyły sprawozdań do stycznia 2022 r. Skutkiem nieterminowego złożenia sprawozdań były opóźnienia w ocenie programów monitorowania, którą Komisja jest zobowiązana przeprowadzić na podstawie art. 12 dyrektywy.

Niniejsze sprawozdanie sporządzono na podstawie programów monitorowania przedłożonych do daty granicznej w styczniu 2022 r. przez 18 z 22 państw członkowskich posiadających granicę morską (Belgia, Dania, Niemcy, Estonia, Irlandia, Hiszpania, Francja, Chorwacja, Włochy, Cypr, Łotwa, Litwa, Niderlandy, Polska, Rumunia, Słowenia, Finlandia, Szwecja). W przypadku państw, które złożyły sprawozdania po styczniu 2022 r. (Grecja, Portugalia, Bułgaria), oraz państw, które jeszcze nie przekazały swoich sprawozdań (Malta (5)) Komisja przeprowadzi analizę i ocenę po otrzymaniu wszystkich sprawozdań krajowych. Jako strażniczka traktatów Komisja zastrzega sobie prawo do wszczynania postępowań w przypadkach niedopełnienia zobowiązań za pomocą dostępnych jej środków prawnych.

Na podstawie analizy technicznej i naukowej (6) sprawozdań krajowych przedstawionej przez Wspólne Centrum Badawcze (JRC) Komisji, opublikowanej równocześnie z niniejszym sprawozdaniem, Komisja sformułowała szereg zaleceń dla całej UE. Dotyczą one przede wszystkim art. 11 oraz wskaźników określonych w załączniku I do dyrektywy, a także kryteriów wskazanych w decyzji Komisji (UE) 2017/848 (7).

Przy dokonywaniu oceny Komisja wzięła pod uwagę cztery główne elementy wymienione poniżej.

| 1. | Co jest rzeczywiście przedmiotem monitorowania, z jaką częstotliwością i gdzie się je przeprowadza. |
| --- | --- |

1.

Co jest rzeczywiście przedmiotem monitorowania, z jaką częstotliwością i gdzie się je przeprowadza.

| 2. | Czy zebrane dane są wystarczające i czy można je wykorzystać do właściwej oceny stanu morza, efektów podjętych działań i osiągnięcia dobrego stanu środowiska. |
| --- | --- |

2.

Czy zebrane dane są wystarczające i czy można je wykorzystać do właściwej oceny stanu morza, efektów podjętych działań i osiągnięcia dobrego stanu środowiska.

| 3. | Regionalna spójność programów monitorowania. |
| --- | --- |

3.

Regionalna spójność programów monitorowania.

| 4. | Spójność polityki z innymi obowiązkami sprawozdawczymi UE – w szczególności z dyrektywą ramową w sprawie odpadów i ramową dyrektywą wodną, wspólną polityką rybołówstwa, dyrektywą w sprawie produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, dyrektywą ptasią oraz dyrektywą siedliskową. |
| --- | --- |

4.

Spójność polityki z innymi obowiązkami sprawozdawczymi UE – w szczególności z dyrektywą ramową w sprawie odpadów i ramową dyrektywą wodną, wspólną polityką rybołówstwa, dyrektywą w sprawie produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, dyrektywą ptasią oraz dyrektywą siedliskową.

W analizie JRC przedstawiono szczegółowe informacje na temat sprawozdań poszczególnych państw członkowskich oraz podkreślono niedociągnięcia na poziomie krajowym. W stosownych przypadkach dokonano w niej porównania z programami monitorowania z 2014 r., w szczególności w zakresie realizacji zobowiązań państw członkowskich z 2014 r.

Celem analizy jest przedstawienie wszystkich niezbędnych elementów i wskazanie każdemu państwu członkowskiemu odpowiednich działań następczych zgodnie z art. 12 dyrektywy. Przyczyni się to do zapewnienia zgodności przy przekazywaniu sprawozdań na temat programów monitorowania w całej UE.

Kompleksowe i spójne dane z monitorowania są niezbędne do uzyskania informacji na temat wpływu presji ze strony człowieka na środowisko morskie, a także do oceny skuteczności różnych środków w ograniczaniu tych presji, co z kolei przyczynia się do zapewnienia zdrowych mórz i wybrzeży, a w szerszym ujęciu do realizacji założeń Europejskiego Zielonego Ładu. W tym względzie w niedawno przyjętym sprawozdaniu dotyczącym monitorowania i prognoz eliminacji zanieczyszczeń (8) nie tylko podkreślono powolne postępy w środowisku morskim, zwłaszcza w odniesieniu do zapobiegania nadmiarowi składników odżywczych i śmieci z tworzyw sztucznych w morzach, ale także wyraźnie wskazano brak wystarczających i wiarygodnych danych jako przeszkodę w podejmowaniu działań następczych w zakresie realizacji niektórych wyznaczonych celów.

2.   UWAGI I ZALECENIA

2.1   Ogólne uwagi i zalecenia

Z oceny wynika, że tylko niewielka liczba państw członkowskich przekazała informacje na temat nowych programów monitorowania (9). W rzeczywistości jedna trzecia programów monitorowania nie zmieniła się w stosunku do cyklu sprawozdawczego z 2014 r. W większości przypadków państwa członkowskie zgłaszały głównie modyfikacje lub aktualizacje swoich programów monitorowania z 2014 r. Tę samą prawidłowość zaobserwowano w przypadku poszczególnych wskaźników.

Na podstawie powyższych ustaleń Komisja sformułowała poniższe ogólne uwagi i zalecenia.

| — | Niektóre państwa członkowskie nie zgłosiły programów monitorowania w odniesieniu do niektórych wskaźników opisowych (10). Komisja wzywa te państwa członkowskie do niezwłocznego uaktualnienia i przekazania brakujących danych. |
| --- | --- |

—

Niektóre państwa członkowskie nie zgłosiły programów monitorowania w odniesieniu do niektórych wskaźników opisowych (10). Komisja wzywa te państwa członkowskie do niezwłocznego uaktualnienia i przekazania brakujących danych.

| — | Dane dotyczące różnych elementów i parametrów przedstawione przez różne państwa członkowskie nie są spójne, co bardzo utrudnia wszelkie porównania lub ocenę metod i programów monitorowania. Ponadto niektóre państwa członkowskie przekazały dane dotyczące kilku cech, elementów lub parametrów, które nie są ściśle związane ze zgłoszonym wskaźnikiem. Komisja podkreśla, że spójne dane dotyczące poszczególnych wskaźników w państwach członkowskich mają kluczowe znaczenie dla procesu analitycznego (11). |
| --- | --- |

—

Dane dotyczące różnych elementów i parametrów przedstawione przez różne państwa członkowskie nie są spójne, co bardzo utrudnia wszelkie porównania lub ocenę metod i programów monitorowania. Ponadto niektóre państwa członkowskie przekazały dane dotyczące kilku cech, elementów lub parametrów, które nie są ściśle związane ze zgłoszonym wskaźnikiem. Komisja podkreśla, że spójne dane dotyczące poszczególnych wskaźników w państwach członkowskich mają kluczowe znaczenie dla procesu analitycznego (11).

| — | Dane, które należało przekazać w odniesieniu do kryteriów (12), nie zostały spójnie uwzględnione; wszystkie państwa członkowskie przekazały dane dotyczące tylko ośmiu kryteriów (tylko podstawowych) (13) spośród 42 (podstawowych i drugorzędnych). Ogólnie rzecz biorąc, wydaje się, że kryteria podstawowe zostały uwzględnione w większym stopniu niż kryteria drugorzędne (14). To jednak zależy od monitorowanego wskaźnika. Komisja przypomina państwom członkowskim, że programy monitorowania powinny zasadniczo obejmować wszystkie kryteria. |
| --- | --- |

—

Dane, które należało przekazać w odniesieniu do kryteriów (12), nie zostały spójnie uwzględnione; wszystkie państwa członkowskie przekazały dane dotyczące tylko ośmiu kryteriów (tylko podstawowych) (13) spośród 42 (podstawowych i drugorzędnych). Ogólnie rzecz biorąc, wydaje się, że kryteria podstawowe zostały uwzględnione w większym stopniu niż kryteria drugorzędne (14). To jednak zależy od monitorowanego wskaźnika. Komisja przypomina państwom członkowskim, że programy monitorowania powinny zasadniczo obejmować wszystkie kryteria.

| — | Niektóre państwa członkowskie (np. Dania, Hiszpania, Szwecja) zgłosiły (pod)regiony (np. północno-wschodni Atlantyk, Morze Bałtyckie) łącznie, co uniemożliwiło przeprowadzenie analizy regionalnej. Komisja apeluje do państw członkowskich o unikanie takiego podejścia w przyszłych okresach sprawozdawczych. |
| --- | --- |

—

Niektóre państwa członkowskie (np. Dania, Hiszpania, Szwecja) zgłosiły (pod)regiony (np. północno-wschodni Atlantyk, Morze Bałtyckie) łącznie, co uniemożliwiło przeprowadzenie analizy regionalnej. Komisja apeluje do państw członkowskich o unikanie takiego podejścia w przyszłych okresach sprawozdawczych.

| — | Podano linki do danych z monitorowania, ale ich liczba i dostępność znacznie różni się między państwami członkowskimi. Przykładowo w przypadku niektórych państw członkowskich trudno jest uzyskać dostęp do oryginalnych danych (i metadanych) lub jest on niemożliwy, ponieważ linki podane w części „Dostęp do danych” nie są powiązane z konkretnym zbiorem danych lub wymagają podjęcia dodatkowych kroków w celu znalezienia danych, uzyskania do nich dostępu i ich ponownego wykorzystania. Takie linki są niezbędne w celu zapewnienia przejrzystości, dostępności i możliwości podejmowania wspólnych działań. Komisja zachęca państwa członkowskie do sprawdzenia dostępu do danych z monitorowania oraz jakości linków udostępnionych w celu zapewnienia dostępu do tych danych. Z doświadczenia wynika, że procesy takie jak EMODNET, służące zestawianiu zharmonizowanych, porównywalnych zbiorów danych w całej UE, mogą ułatwić przeprowadzenie opartego na danych, szeroko zakrojonego przeglądu; dlatego też wskazane może być rozważenie dalszego rozwoju takich procesów. |
| --- | --- |

—

Podano linki do danych z monitorowania, ale ich liczba i dostępność znacznie różni się między państwami członkowskimi. Przykładowo w przypadku niektórych państw członkowskich trudno jest uzyskać dostęp do oryginalnych danych (i metadanych) lub jest on niemożliwy, ponieważ linki podane w części „Dostęp do danych” nie są powiązane z konkretnym zbiorem danych lub wymagają podjęcia dodatkowych kroków w celu znalezienia danych, uzyskania do nich dostępu i ich ponownego wykorzystania. Takie linki są niezbędne w celu zapewnienia przejrzystości, dostępności i możliwości podejmowania wspólnych działań. Komisja zachęca państwa członkowskie do sprawdzenia dostępu do danych z monitorowania oraz jakości linków udostępnionych w celu zapewnienia dostępu do tych danych. Z doświadczenia wynika, że procesy takie jak EMODNET, służące zestawianiu zharmonizowanych, porównywalnych zbiorów danych w całej UE, mogą ułatwić przeprowadzenie opartego na danych, szeroko zakrojonego przeglądu; dlatego też wskazane może być rozważenie dalszego rozwoju takich procesów.

| — | Znaczne rozbieżności i rodzaj informacji zgłoszonych przez państwa członkowskie w odniesieniu do niektórych wskaźników wskazują, że pracownicy właściwych organów krajowych powinni zapoznać się z wytycznymi dotyczącymi sprawozdawczości i zalecanymi formatami określonymi dla wspólnej strategii wdrażania dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej (15). Komisja przedstawiła już organom administracji państw członkowskich możliwości budowania zdolności w zakresie sprawozdawczości w ramach dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej za pośrednictwem instrumentu pomocy technicznej i wymiany informacji (TAIEX), obejmującego m.in. projekty partnerskie. Komisja zachęca państwa członkowskie do rozważenia tych możliwości w przyszłości. |
| --- | --- |

—

Znaczne rozbieżności i rodzaj informacji zgłoszonych przez państwa członkowskie w odniesieniu do niektórych wskaźników wskazują, że pracownicy właściwych organów krajowych powinni zapoznać się z wytycznymi dotyczącymi sprawozdawczości i zalecanymi formatami określonymi dla wspólnej strategii wdrażania dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej (15). Komisja przedstawiła już organom administracji państw członkowskich możliwości budowania zdolności w zakresie sprawozdawczości w ramach dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej za pośrednictwem instrumentu pomocy technicznej i wymiany informacji (TAIEX), obejmującego m.in. projekty partnerskie. Komisja zachęca państwa członkowskie do rozważenia tych możliwości w przyszłości.

2.2   Powiązania z art. 8 dyrektywy (ocena stanu), art. 9 (określenie dobrego stanu środowiska), art. 10 (cele środowiskowe) i art. 13 (środki)

Z analizy wynika, że większość programów monitorowania przedstawionych przez państwa członkowskie opracowano z myślą o ograniczeniu presji na środowisko morskie i u źródła (16). Z tego względu w mniejszym stopniu nadawały się do pomiaru wpływu tych presji. Co więcej, analiza ujawniła braki w programach monitorowania państw członkowskich. Wydaje się, że większość tych braków wynika z nieustalenia na szczeblu unijnym lub regionalnym podejścia lub standardów metodologicznych służących ocenie różnych kryteriów lub wskaźników.

Jeżeli chodzi o uwzględnienie kryteriów dobrego stanu środowiska (17), z analizy wynika, że programy monitorowania są często niekompletne, a w przypadku każdego wskaźnika występują znaczne różnice między państwami członkowskimi. Programy monitorowania są jednak bardziej kompletne w przypadku, gdy kryteria określone w dyrektywie ramowej w sprawie strategii morskiej są zbieżne z wymogami określonymi w innych unijnych aktach prawnych. Dotyczy to połowów handlowych (wskaźnik 3) w ramach wspólnej polityki rybołówstwa lub eutrofizacji (wskaźnik 5) w ramach ramowej dyrektywy wodnej (2000/60/WE). Potwierdza to brak wystarczająco konkretnego i skoordynowanego określenia dobrego stanu środowiska, co zostało już podkreślone w przeprowadzonej przez Komisję ocenie sprawozdań państw członkowskich dotyczących art. 8–10 (18). W rzeczywistości mniej niż połowa państw członkowskich ustaliła progi ilościowe dotyczące dobrego stanu środowiska, a mniej niż jedna czwarta państw członkowskich ustanowiła odpowiednie środki w celu określenia dobrego stanu środowiska w odniesieniu do wskaźników dotyczących różnorodności biologicznej, gatunków obcych, substancji zanieczyszczających i odpadów morskich.

W odniesieniu do wszystkich wskaźników znaczna liczba państw członkowskich wskazała, że monitorowanie nie jest jeszcze wystarczające, aby można było objąć nim ich własne cele środowiskowe. W najnowszej ocenie Komisji dotyczącej celów państw członkowskich (19) wykazano już, że wciąż istnieje wiele braków w zakresie ustalania wspólnych celów, ponieważ są one określone w sposób dość ogólny. Przykładowo tylko 30 % państw członkowskich wyznacza wymierne cele w zakresie eutrofizacji, a mniej niż 20 % robi to w odniesieniu do wszystkich pozostałych wskaźników. Oznacza to, że nie wszystkie te cele można powiązać z konkretnymi działaniami w zakresie monitorowania. W związku z tym programy monitorowania nie mogą uwzględniać wszystkich tych celów.

Co więcej, programy monitorowania nie zapewniają wystarczających danych do oceny postępów za pomocą środków, pomimo zaleceń wydanych przez Komisję w 2017 r (20). i 2018 r (21).. Wiele państw członkowskich oświadczyło, że działania w zakresie monitorowania nie są jeszcze wystarczające, aby obejmowały postępy w realizacji środków oraz aby umożliwiały ocenę ich skuteczności. Aby można było monitorować skuteczność, środki muszą być określone w odniesieniu do danego analizowanego wskaźnika i nie mogą być uniwersalne ani ogólnie związane ze skutkami działalności człowieka, jak to często ma miejsce obecnie.

Podsumowując, na podstawie przekazanych informacji trudno jest dokładnie ocenić powiązania z innymi obowiązkami sprawozdawczymi wynikającymi z dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej (art. 8, 9, 10 i 13). Wydaje się, że wciąż istnieją braki w zrozumieniu (i) które elementy/parametry powinny być monitorowane, aby umożliwić ocenę dobrego stanu środowiska; (ii) koncepcyjnych podejść do wyznaczania celów oraz (iii) jakie informacje należy przekazywać na potrzeby monitorowania związanego ze środkami.

Komisja pragnie zatem podkreślić, że konsekwentne i spójne monitorowanie będzie możliwe tylko wtedy, gdy cele będą wystarczająco szczegółowe i wyraźnie powiązane z konkretnym kryterium dobrego stanu środowiska. Tylko wtedy monitorowanie będzie sprzyjać wdrażaniu art. 10 i pozwoli zmierzyć postępy w osiąganiu celów.

2.3   Zakres przestrzenny/czasowy i częstotliwość monitorowania

Działania w zakresie monitorowania koncentrują się głównie na wodach przybrzeżnych, co sugeruje, że należy usprawnić monitorowanie na innych, niedostatecznie reprezentowanych obszarach, a mianowicie na obszarach znajdujących się poza morzami terytorialnymi państw członkowskich, które są również objęte zakresem przepisów. Komisja jest świadoma wyzwań i kosztów, jakie wiążą się z prowadzeniem działań w zakresie monitorowania na morzu. W związku z tym zapewnia ukierunkowane wsparcie poprzez projekty finansowane z funduszy UE, takich jak Europejski Fundusz Morski, Rybacki i Akwakultury (EFMRA) i jego poprzednik Europejski Fundusz Morski i Rybacki (EFMR), finansowanie regionalne (INTERREG) oraz program „Horyzont 2020”. Komisja opublikowała niedawno dokument zawierający przegląd unijnych programów finansowania ochrony środowiska w ramach wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 oraz NextGenerationEU (22). Dzięki misji w zakresie odbudowy naszych oceanów i zasobów wodnych do 2030 r. realizowanej w ramach programu „Horyzont Europa” wprowadzony zostanie cyfrowy system monitoringu środowiska. System ten, obejmujący cyfrowy bliźniak oceanu, projekty w ramach misji i inne działania, mógłby dodatkowo ułatwić państwom członkowskim poprawę ich zdolności w zakresie monitorowania środowiska morskiego.

Podsumowując, przyjęcie podejścia do monitorowania opartego na analizie ryzyka, połączenie działań dzięki lepszej koordynacji oraz szersze wykorzystanie wyżej wymienionych unijnych funduszy i możliwości może przyczynić się do zwiększenia zakresu terytorialnego programów monitorowania państw członkowskich.

Jeśli chodzi o częstotliwość monitorowania, przekazane informacje (23) są zbyt ogólne, aby można było wskazać jakiekolwiek prawidłowości (na przykład przez odniesienie do całego programu monitorowania), w szczególności ze względu na dużą liczbę programów monitorowania oraz liczne elementy i parametry. Takie informacje mają jednak zasadnicze znaczenie w kontekście koordynacji na poziomie regionalnym. Niektóre elementy podlegają ponadto monitorowaniu z różnymi częstotliwościami, co wskazuje, że państwa członkowskie zgłosiły programy monitorowania wymagane już na mocy innych zobowiązań prawnych, takich jak ramowa dyrektywa wodna lub regionalne konwencje morskie. Z oceny wynika również, że częstotliwość nie była odpowiednio koordynowana w państwach członkowskich lub w regionach. Komisja wzywa zatem państwa członkowskie do ujednolicenia i zwiększenia przejrzystości swoich sprawozdań, na przykład przez podanie zakresów częstotliwości monitorowania, oraz uwzględnienie szczegółowych informacji, takich jak powiązania z konkretnym kryterium wskaźnika, zakres przestrzenny itp.

Co więcej, zakres przestrzenny programów monitorowania nie jest wyraźnie określony, a także brakuje szczegółowych informacji na temat stacji monitorowania. Zakres przestrzenny powinien wskazywać zasięg obszaru objętego programem monitorowania (procentowo lub warstwowo) – albo w obrębie obszaru jurysdykcji albo w granicach rozmieszczenia przestrzennego gatunku. Np. w przypadku gatunków wysoce mobilnych pole to powinno odpowiadać monitorowanemu obszarowi względem rozmieszczenia przestrzennego gatunku lub powinno być pominięte, aby uniknąć niepotrzebnego obciążenia.

Należy ponadto podkreślić, że niespójności czasowe i przestrzenne należą do najczęściej występujących braków; zgłoszone dane nie są wystarczająco szczegółowe, aby można było na ich podstawie ustalić, gdzie i z jaką częstotliwością odbywa się monitorowanie.

2.4   Koordynacja regionalna

Chociaż istnieje kilka uzgodnionych na poziomie regionalnym metod monitorowania (24) i niektóre państwa członkowskie je stosują, w wielu przypadkach państwa członkowskie wskazały, że stosują krajowe lub „inne” metody monitorowania (25). Oznacza to, że nadal występują znaczne różnice w odniesieniu do liczby uwzględnionych elementów oraz parametrów monitorowanych przez państwa członkowskie w tym samym regionie. W szczególności współpraca regionalna w zakresie monitorowania nadal wymaga znacznej harmonizacji na poziomie regionalnym, na przykład w przypadku wskaźników takich jak łańcuch pokarmowy (wskaźnik 4) i zmiany hydrograficzne (wskaźnik 7).

Komisja aktywnie uczestniczy w pracach dotyczących regionalnych konwencji morskich; reprezentuje UE jako umawiająca się strona (konwencja barcelońska, konwencja OSPAR i HELCOM) lub jako obserwator (konwencja bukareszteńska). Wspiera również projekty i działania za pomocą specjalnych funduszy UE w celu zwiększenia regionalnej koordynacji programów monitorowania państw członkowskich. Tak było w przypadku EFMR i tak będzie w przypadku jego następcy, EFMRA (26).

2.5   Spójność z innymi politykami

Programy monitorowania powinny były zawierać informacje o tym, do realizacji jakich innych polityk UE i umów międzynarodowych (w tym regionalnych konwencji morskich) się przyczyniają i odwrotnie. Państwa członkowskie wskazały kilka polityk i ram istotnych z punktu widzenia monitorowania różnych wskaźników jakości środowiska morskiego, choć nie w sposób spójny (27).

Przykładowo, jeżeli chodzi o odniesienia do prawodawstwa UE w decyzji (UE) 2017/848, w przypadku wskaźnika dotyczącego gatunków obcych (wskaźnik 2), odniesienie do rozporządzenia w sprawie inwazyjnych gatunków obcych (28) zostało uwzględnione przez tylko pięć państw członkowskich w regionie Morza Bałtyckiego (29), cztery w regionie Atlantyku (30) i tylko dwa państwa członkowskie w regionie Morza Śródziemnego (31). Jest to zaskakujące, biorąc pod uwagę powiązania między tymi dwoma aktami prawnymi. Wszystkie państwa członkowskie – w ramach wskaźnika dotyczącego rybołówstwa handlowego i skorupiaków (wskaźnik 3) – zgłaszają, oddzielnie lub w połączeniu z innymi programami, wieloletni plan dotyczący ram gromadzenia danych określony we wspólnej polityce rybołówstwa (32), który jest głównym programem monitorowania gatunków objętych rybołówstwem handlowym. W przypadku eutrofizacji (wskaźnik 5) i substancji zanieczyszczających (wskaźnik 8) przekazywane informacje są w większości powiązane z ramową dyrektywą wodną (33), a w przypadku substancji zanieczyszczających w rybach i owocach morza (wskaźnik 9) – z rozporządzeniem w sprawie środków spożywczych (34). W przypadku wskaźnika dotyczącego różnorodności biologicznej (wskaźnik 1) większość państw członkowskich odniosła się do ustanowionych programów monitorowania w ramach dyrektyw siedliskowej i ptasiej oraz wspólnej polityki rybołówstwa. O ile stanowi to pozytywną informację, nadal konieczne są starania w celu dostosowania działań w zakresie monitorowania między wyżej wymienionymi dyrektywami a dyrektywą ramową w sprawie strategii morskiej. Co więcej, chociaż wiele państw członkowskich odnosi się do monitorowania hałasu podwodnego na podstawie regionalnych konwencji morskich (mianowicie OSPAR i HELCOM) jako mającego znaczenie w przypadku wskaźnika 11 dotyczącego energii i hałasu podwodnego określonego w dyrektywie, niewielka liczba państw członkowskich wskazała powiązania z tymi programami na jakimkolwiek poziomie szczegółowości.

2.6   Postępy poczynione względem sprawozdań z monitorowania z 2014 r.

W sprawozdaniach za 2020 r. zastosowano prostsze podejście w porównaniu z poprzednią edycją. Państwa członkowskie poproszono o powiązanie ich programów monitorowania z 2014 r. z nowym formatem sprawozdawczości w celu uwzględnienia decyzji (UE) 2017/848. Nie wszystkie jednak zastosowały się do tej prośby (35). W 2020 r. brakowało wielu pozycji ze sprawozdań z 2014 r. lub były one inaczej przedstawione. Oczekuje się, że problem ten zostanie rozwiązany w najbliższych cyklach sprawozdawczych dzięki zastosowaniu prostszego podejścia (zmniejszeniu liczby poziomów sprawozdawczości z trzech do dwóch) wprowadzonego od cyklu sprawozdawczości za 2020 r.

3.   UWAGI KOŃCOWE

Programy monitorowania, o ile zostaną właściwie opracowane, mogą nie tylko zapewniać organom publicznym informacje na temat stanu środowiska morskiego, ale również mogą pomóc państwom członkowskim i podmiotom gospodarczym w lepszym zrozumieniu związku między ich działaniami a wpływem, jaki wywierają. Przykładowo programy monitorowania powinny móc dostarczać informacji o pozytywnym wpływie środków zarządzania rybołówstwem na te gatunki i siedliska, które są objęte tymi środkami. Podobnie informacje na temat działalności na lądzie, takiej jak rolnictwo, mogą prowadzić do wprowadzenia środków zaradczych, które ostatecznie przyczynią się do ograniczenia eutrofizacji spowodowanej tą działalnością. Solidne mechanizmy monitorowania przyczyniają się ponadto do lepszego zrozumienia skutków projektów o dużym znaczeniu gospodarczym lub społecznym, takich jak likwidacja instalacji do wydobywania ropy naftowej i gazu ziemnego ze złóż podmorskich lub masowe wdrażanie energii z morskich źródeł odnawialnych. Monitoring przyczynia się zatem do skuteczniejszego ograniczania ryzyka środowiskowego i zapewnia społeczeństwu poczucie bezpieczeństwa, co ułatwia zatwierdzanie decyzji dotyczących inwestycji publicznych.

W najnowszym zestawieniu elementów, cech i parametrów monitorowanych w całej UE w odniesieniu do wszystkich wskaźników jakości środowiska morskiego zidentyfikowano braki w monitorowaniu. Na podstawie przekazanych informacji trudno jest dokładnie ocenić powiązania z innymi obowiązkami sprawozdawczymi wynikającymi z dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej (art. 8, 9, 10 i 13), w szczególności dlatego, że dobry stan środowiska, cele i środki nie zostały przedstawione w wystarczająco konkretny i wymierny sposób w poprzednich sprawozdaniach sporządzonych zgodnie z dyrektywą ramową w sprawie strategii morskiej, jak podkreślono w ocenie Komisji z 2022 r. Ponadto wspólne programy monitorowania w różnych sektorach i regionach są niespójnie zgłaszane. Świadczy to o tym, że państwa członkowskie nie wykorzystują jeszcze w pełni powiązań z innymi sektorami na poziomie krajowym lub regionalnym, czego konsekwencją jest nieefektywność.

Państwa członkowskie powinny priorytetowo traktować działania mające na celu wyeliminowanie tych braków na wszystkich poziomach wdrażania dyrektywy. Powyższe zalecenia powinny ułatwić państwom członkowskim wyeliminowanie braków i opracowanie skutecznych programów monitorowania, które ostatecznie przyczynią się do osiągnięcia ich celów środowiskowych. Czyste i zdrowe środowisko morskie i przybrzeżne to nie tylko wymóg prawny czy moralne zobowiązanie wobec przyszłych pokoleń. Jest ono również niezbędną podstawą wszelkiej działalności morskiej i zasadniczym warunkiem zrównoważonego rozwoju kluczowych sektorów gospodarki, takich jak rybołówstwo i turystyka. To sprawia, że ochrona i systematyczne monitorowanie środowiska morskiego i przybrzeżnego są inwestycją o rzeczywistym znaczeniu, także z ekonomicznego punktu widzenia.

Komisja zdaje sobie sprawę, że monitorowanie parametrów środowiskowych na potrzeby oceny środowiska morskiego jest niezwykle wymagającym zadaniem. Obejmuje liczne aspekty, dotyczące wielu gatunków morskich, siedlisk oraz wielu presji i oddziaływań antropogenicznych. Działania podejmowane przez państwa członkowskie są znaczące i pomimo stwierdzonych niedociągnięć należy uznać, że skoordynowane monitorowanie środowiska morskiego w UE w ramach dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej i w ramach czterech regionalnych konwencji morskich jest osiągnięciem wyjątkowym w skali światowej.

Jak podkreślono w sprawozdaniu dla Parlamentu Europejskiego i Rady z wdrażania dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej w 2020 r (36)., Komisja uważa, że dyrektywa stanowi zharmonizowane ramy prawne, które zapewniają stałą poprawę w zakresie gromadzenia danych i przyczyniają się do opracowywania kompleksowych programów monitorowania obszarów morskich. W tym samym sprawozdaniu Komisja wskazała również, że dane gromadzone przez państwa członkowskie – dzięki programom monitorowania w ramach dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej – często nie są porównywalne. Zwróciła również uwagę na fakt, że te programy monitorowania nie zawsze są związane z celami, a ponieważ są wyznaczane przed środkami, powiązanie między nimi często nie jest optymalne.

Komisja nadal uważa, że w ramach programów monitorowania należy w zharmonizowany sposób dokonywać pomiaru stanu środowiska morskiego, stopnia osiągnięcia celów środowiskowych i skuteczności środków. Komisja uwzględni te rozważania w bieżącym przeglądzie dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej, a jednocześnie będzie dążyła do uproszczenia wymogów dotyczących sprawozdawczości. Dane pochodzące z tych programów monitorowania mają zasadnicze znaczenie w kontekście wdrażania Europejskiego Zielonego Ładu, ponieważ, gdy staną się dostępne, będą stanowiły wkład w ramy monitorowania realizacji zerowego poziomu emisji zanieczyszczeń oraz różnorodności biologicznej zgodnie z nadrzędnymi ramami monitorowania 8. unijnego programu działań w zakresie środowiska. Dane te będą ponadto przyczyniały się do wdrażania globalnych ram różnorodności biologicznej, ponieważ będą stanowiły uzupełnienie głównych wskaźników dotyczących mórz i innych wskaźników oraz ułatwią dostosowanie krajowych strategii i planów działania na rzecz bioróżnorodności.

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiająca ramy działań Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego (dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej) (Dz.U. L 164 z 25.6.2008, s. 19).

(2)  COM(2020) 259 final.

(3)  Te 11 wskaźników jakości przedstawiono w załączniku I do dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej i doprecyzowano w decyzji Komisji (UE) 2017/848. Obejmują one: D1 – Bioróżnorodność, D2 – Gatunki obce, D3 – Ryby i skorupiaki eksploatowane w celach handlowych, D4 – Sieci pokarmowe, D5 – Eutrofizację, D6 – Integralność dna morskiego, D7 – Zmiany hydrograficzne, D8 – Substancje zanieczyszczające, D9 – Substancje zanieczyszczające w żywności pochodzenia morskiego, D10 – Odpady, D11 – Energię, w tym hałas podwodny.

(4)  https://ec.europa.eu/environment/marine/eu-coast-and-marine-policy/implementation/index_en.htm

(5)  Malta nie złożyła sprawozdania do 22 lutego 2023 r.

(6)  Tornero V., Palma M., Boschetti S.T., Cardoso A.C., Druon J.-N., Kotta M., Louropoulou E., Magliozzi C., Palialexis A., Piroddi C., Ruiz-Orejón L.F., Vasilakopoulos P., Vighi M., Hanke G., „Review and analysis of EU Member States’ 2020 reports: Monitoring programmes (MSFD Article 11)” [„Przegląd i analiza sprawozdań państw członkowskich UE za 2020 r.: programy monitorowania (art. 11 dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej)”], EUR 31181 EN, Urząd Publikacji Unii Europejskiej, Luksemburg, 2022, ISBN 978-92-76-55778-4, doi:10.2760/8457, JRC129363.

(7)  Decyzja Komisji (UE) 2017/848 z dnia 17 maja 2017 r. ustanawiająca kryteria i standardy metodologiczne dotyczące dobrego stanu środowiska wód morskich oraz specyfikacje i ujednolicone metody monitorowania i oceny, oraz uchylająca decyzję 2010/477/UE (Dz.U. L 125 z 18.5.2017, s. 43).

(8)  COM(2022) 674 final, sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Pierwsze monitorowanie i prognozy eliminacji zanieczyszczeń „Drogi do czystszego powietrza, wody i gleby dla Europy”.

(9)  Zob. analiza JRC, s. 174.

(10)  Niemcy nie przekazały informacji na temat wskaźnika 9; Rumunia nie przekazała informacji na temat wskaźnika 1 dotyczącego ptaków; Niemcy i Rumunia nie przekazały informacji na temat wskaźnika 4. Belgia, Irlandia, Francja, Cypr i Łotwa przekazały wprawdzie informacje na temat wskaźnika 4, ale nie uczyniły tego w odniesieniu do żadnego z jego kryteriów, natomiast przekazały dane dotyczące innych wskaźników (głównie wskaźnika 1). Wynika to głównie z faktu, że w odniesieniu do wskaźnika 4 nie jest prowadzone monitorowanie. W przypadku tego wskaźnika państwa członkowskie opierają się na danych pochodzących z programów monitorowania dotyczących innych wskaźników.

(11)  Sprawozdania dotyczące dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej muszą uwzględniać informacje na temat monitorowanych cech (np. elementów ekosystemu, presji, działań), elementów (np. określonych gatunków, siedlisk, zanieczyszczeń, kategorii odpadów) i monitorowanych parametrów, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi sprawozdań z monitorowania (dokument zawierające wytyczne dotyczące dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej nr 17).

(12)  Określone w decyzji Komisji (UE) 2017/848.

(13)  Wskaźnik 1, kryterium 2 (liczebność populacji wybranych gatunków); wskaźnik 3, kryterium 1 (wskaźnik śmiertelności połowowej), wskaźnik 3, kryterium 2 (biomasa stada tarłowego), wskaźnik 5, kryterium 1 (stężenie składników odżywczych), wskaźnik 8, kryterium 1 (stężenie substancji zanieczyszczających), wskaźnik 9, kryterium 1 (poziom substancji zanieczyszczających w tkankach jadalnych ryb i owoców morza), wskaźnik 10, kryterium 1 (ilość i skład makroodpadów) oraz wskaźnik 11, kryterium 1 (dźwięk impulsowy w wodzie związany z działalnością człowieka).

(14)  Zgodnie z art. 3 ust. 2 decyzji Komisji (UE) 2017/848 kryteria drugorzędne są wykorzystywane do uzupełnienia kryterium podstawowego lub gdy istnieje zagrożenie nieosiągnięcia lub nieutrzymania dobrego stanu środowiska morskiego dla danego kryterium.

(15)  https://circabc.europa.eu/ui/group/326ae5ac-0419-4167-83ca-e3c210534a69/library/bc5bb466-2855-4308-be2e-4a585ee8ba69/details

(16)  Zob. analiza JRC, s. 95–118 i 175–177.

(17)  Określonych w decyzji Komisji (UE) 2017/848.

(18)  Uwzględniającej ocenę środowiska morskiego (art. 8), określenie dobrego stanu środowiska (art. 9) i cele środowiskowe (art. 10): C(2022) 1392 „Zawiadomienie Komisji na temat zaleceń dla poszczególnych państw członkowskich i regionów w odniesieniu do zaktualizowanych sprawozdań za 2018 r. dotyczących art. 8, 9 i 10 dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej (2008/56/WE)”

(19)  Zob. przypis 18.

(20)  COM(2017) 3 final.

(21)  COM(2018) 562 final.

(22)  Przegląd unijnych programów finansowania ochrony środowiska – Urząd Publikacji UE (europa.eu)

(23)  Zob. analiza JRC, s. 179.

(24)  Przede wszystkim pochodzące z dwóch regionalnych konwencji morskich – o ochronie środowiska morskiego obszaru północno-wschodniego Atlantyku (konwencja OSPAR) i o ochronie środowiska morskiego obszaru Morza Bałtyckiego (HELCOM).

(25)  Zob. analiza JRC, s. 119–149 i 181.

(26)  Zaproszenie do składania wniosków w ramach EFMRA – Regionalne projekty sztandarowe wspierające zrównoważoną niebieską gospodarkę w basenach morskich UE (europa.eu)

(27)  Zob. analiza JRC, s. 150–157 i 181.

(28)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1143/2014 z dnia 22 października 2014 r. w sprawie działań zapobiegawczych i zaradczych w odniesieniu do wprowadzania i rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków obcych (Dz.U. L 317 z 4.11.2014, s. 35).

(29)  Dania, Estonia, Łotwa, Finlandia i Szwecja.

(30)  Belgia, Dania, Hiszpania i Szwecja.

(31)  Hiszpania i Włochy.

(32)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

(33)  Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1).

(34)  Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1).

(35)  Zob. analiza JRC, s. 164–166 i 183.

(36)  Sprawozdanie z wdrażania dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej (europa.eu)

---

| 10.5.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/8 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/8

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.11075 – EBERT HERA ESSER HOLDING / SERVICECO)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2023/C 165/02)

W dniu 3 maja 2023 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32023M11075. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do prawa Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32023M11075. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do prawa Unii Europejskiej.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 10.5.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/9 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/9

---

Kursy walutowe euro (1)

8 maja 2023 r.

(2023/C 165/03)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,1037 |
| JPY | Jen | 149,15 |
| DKK | Korona duńska | 7,4473 |
| GBP | Funt szterling | 0,87228 |
| SEK | Korona szwedzka | 11,2012 |
| CHF | Frank szwajcarski | 0,9813 |
| ISK | Korona islandzka | 150,50 |
| NOK | Korona norweska | 11,5505 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 23,410 |
| HUF | Forint węgierski | 372,20 |
| PLN | Złoty polski | 4,5693 |
| RON | Lej rumuński | 4,9246 |
| TRY | Lir turecki | 21,5304 |
| AUD | Dolar australijski | 1,6244 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,4710 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 8,6618 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,7389 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,4620 |
| KRW | Won | 1 458,26 |
| ZAR | Rand | 20,2552 |
| CNY | Yuan renminbi | 7,6347 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 16 237,42 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,8971 |
| PHP | Peso filipińskie | 61,015 |
| RUB | Rubel rosyjski | |
| THB | Bat tajlandzki | 37,382 |
| BRL | Real | 5,4613 |
| MXN | Peso meksykańskie | 19,6393 |
| INR | Rupia indyjska | 90,2775 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,1037

JPY

Jen

149,15

DKK

Korona duńska

7,4473

GBP

Funt szterling

0,87228

SEK

Korona szwedzka

11,2012

CHF

Frank szwajcarski

0,9813

ISK

Korona islandzka

150,50

NOK

Korona norweska

11,5505

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

23,410

HUF

Forint węgierski

372,20

PLN

Złoty polski

4,5693

RON

Lej rumuński

4,9246

TRY

Lir turecki

21,5304

AUD

Dolar australijski

1,6244

CAD

Dolar kanadyjski

1,4710

HKD

Dolar Hongkongu

8,6618

NZD

Dolar nowozelandzki

1,7389

SGD

Dolar singapurski

1,4620

KRW

Won

1 458,26

ZAR

Rand

20,2552

CNY

Yuan renminbi

7,6347

IDR

Rupia indonezyjska

16 237,42

MYR

Ringgit malezyjski

4,8971

PHP

Peso filipińskie

61,015

RUB

Rubel rosyjski

THB

Bat tajlandzki

37,382

BRL

Real

5,4613

MXN

Peso meksykańskie

19,6393

INR

Rupia indyjska

90,2775

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

| 10.5.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/10 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/10

---

Kursy walutowe euro (1)

9 maja 2023 r.

(2023/C 165/04)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,0959 |
| JPY | Jen | 147,97 |
| DKK | Korona duńska | 7,4452 |
| GBP | Funt szterling | 0,86990 |
| SEK | Korona szwedzka | 11,1885 |
| CHF | Frank szwajcarski | 0,9788 |
| ISK | Korona islandzka | 150,70 |
| NOK | Korona norweska | 11,5750 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 23,363 |
| HUF | Forint węgierski | 371,68 |
| PLN | Złoty polski | 4,5723 |
| RON | Lej rumuński | 4,9200 |
| TRY | Lir turecki | 21,3858 |
| AUD | Dolar australijski | 1,6217 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,4679 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 8,5934 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,7320 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,4544 |
| KRW | Won | 1 451,90 |
| ZAR | Rand | 20,2003 |
| CNY | Yuan renminbi | 7,5853 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 16 159,20 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,8762 |
| PHP | Peso filipińskie | 61,123 |
| RUB | Rubel rosyjski | |
| THB | Bat tajlandzki | 36,921 |
| BRL | Real | 5,4863 |
| MXN | Peso meksykańskie | 19,4970 |
| INR | Rupia indyjska | 89,9495 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,0959

JPY

Jen

147,97

DKK

Korona duńska

7,4452

GBP

Funt szterling

0,86990

SEK

Korona szwedzka

11,1885

CHF

Frank szwajcarski

0,9788

ISK

Korona islandzka

150,70

NOK

Korona norweska

11,5750

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

23,363

HUF

Forint węgierski

371,68

PLN

Złoty polski

4,5723

RON

Lej rumuński

4,9200

TRY

Lir turecki

21,3858

AUD

Dolar australijski

1,6217

CAD

Dolar kanadyjski

1,4679

HKD

Dolar Hongkongu

8,5934

NZD

Dolar nowozelandzki

1,7320

SGD

Dolar singapurski

1,4544

KRW

Won

1 451,90

ZAR

Rand

20,2003

CNY

Yuan renminbi

7,5853

IDR

Rupia indonezyjska

16 159,20

MYR

Ringgit malezyjski

4,8762

PHP

Peso filipińskie

61,123

RUB

Rubel rosyjski

THB

Bat tajlandzki

36,921

BRL

Real

5,4863

MXN

Peso meksykańskie

19,4970

INR

Rupia indyjska

89,9495

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

| 10.5.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/11 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/11

---

Komunikat w sprawie dostępności obszarów będących przedmiotem koncesji na poszukiwanie i eksploatację złóż węglowodorów

(2023/C 165/05)

Zgodnie z art. 20 ustawy o poszukiwaniu i eksploatacji złóż węglowodorów (Narodne novine (Dziennik Urzędowy Republiki Chorwacji) nr 52/18, 52/19 i 30/21), Ministerstwo Gospodarki i Zrównoważonego Rozwoju Republiki Chorwacji publikuje

Rząd Republiki Chorwacji zaprasza wszystkie zainteresowane osoby do składania ofert na udzielenie koncesji na poszukiwanie i eksploatację złóż węglowodorów w odniesieniu do dostępnych bloków poszukiwawczych na lądzie.

1.   INFORMACJE NA TEMAT BLOKÓW POSZUKIWAWCZYCH

Obszary poszukiwania i eksploatacji złóż węglowodorów na lądzie będące przedmiotem koncesji na poszukiwanie i eksploatację złóż węglowodorów są następujące:

| 1. | Blok poszukiwawczy SA-08/SA-09 |
| --- | --- |

1.

Blok poszukiwawczy SA-08/SA-09

| 2. | Blok poszukiwawczy SA-11/SA-12 |
| --- | --- |

2.

Blok poszukiwawczy SA-11/SA-12

| 3. | Blok poszukiwawczy DR-02/1 |
| --- | --- |

3.

Blok poszukiwawczy DR-02/1

Mapy i współrzędne obszarów poszukiwawczych są zawarte w dokumentacji przetargowej.

Bloki poszukiwawcze dostępne przy udzielaniu koncesji na poszukiwanie i eksploatację złóż węglowodorów były przedmiotem wcześniejszej procedury przetargowej dotyczącej poszukiwania i eksploatacji złóż węglowodorów, która nie doprowadziła do przyznania koncesji na poszukiwanie i eksploatację złóż węglowodorów, lub doprowadziła do udzielenia koncesji na poszukiwanie i eksploatację złóż węglowodorów, ale nie podpisano umowy o poszukiwaniu i eksploatacji złóż węglowodorów, wśród nich blok poszukiwawczy opuszczony przez inwestora w trakcie poszukiwania złóż węglowodorów zgodnie z art. 36 ustawy o poszukiwaniu i eksploatacji złóż węglowodorów.

2.   KRYTERIA WYBORU OFERENTÓW

Na podstawie przepisów art. 2 ust. 2 dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów (Dz.U. L 164 z 30.6.1994, s. 3.), które odnoszą się do bezpieczeństwa narodowego, oraz zgodnie z art. 19 ustawy o poszukiwaniu i eksploatacji złóż węglowodorów, kryteria wyboru najkorzystniejszej oferty są następujące:

| 1. | techniczne, finansowe i zawodowe kompetencje oferenta, |
| --- | --- |

1.

techniczne, finansowe i zawodowe kompetencje oferenta,

| 2. | sposób, w jaki oferent zamierza prowadzić działalność objętą koncesją na poszukiwanie i eksploatację złóż węglowodorów, |
| --- | --- |

2.

sposób, w jaki oferent zamierza prowadzić działalność objętą koncesją na poszukiwanie i eksploatację złóż węglowodorów,

| 3. | ogólna jakość złożonej oferty, |
| --- | --- |

3.

ogólna jakość złożonej oferty,

| 4. | warunki finansowe proponowane przez oferenta w zamian za koncesję na poszukiwanie i eksploatację złóż węglowodorów oraz |
| --- | --- |

4.

warunki finansowe proponowane przez oferenta w zamian za koncesję na poszukiwanie i eksploatację złóż węglowodorów oraz

| 5. | jakikolwiek przypadek braku efektywności lub odpowiedzialności ze strony oferenta w jakiejkolwiek formie w innych krajach oraz we wcześniejszych działaniach prowadzonych w celu poszukiwania i eksploatacji złóż węglowodorów. |
| --- | --- |

5.

jakikolwiek przypadek braku efektywności lub odpowiedzialności ze strony oferenta w jakiejkolwiek formie w innych krajach oraz we wcześniejszych działaniach prowadzonych w celu poszukiwania i eksploatacji złóż węglowodorów.

Kolejnym kryterium wyboru oferenta jest opłata za zawarcie umowy na poszukiwanie i eksploatację węglowodorów, której minimalna wysokość określona jest w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 51 ustawy o poszukiwaniu i eksploatacji złóż węglowodorów.

Jeżeli po przeprowadzeniu oceny na podstawie kryteriów wynikających z ustawy o poszukiwaniu i eksploatacji złóż węglowodorów przynajmniej dwie oferty uzyskają taką samą ocenę, przy podjęciu ostatecznej decyzji zostaną wzięte pod uwagę inne istotne i obiektywne kryteria, pod warunkiem, że nie są one dyskryminujące.

3.   FORMY SKŁADANIA OFERTY

Ofertę składa się zgodnie dokumentacją przetargową opublikowaną na oficjalnej stronie internetowej Agencji ds. Węglowodorów – www.azu.hr i przedkłada się Agencji ds. Węglowodorów zgodnie z przepisami ustawy o poszukiwaniu i eksploatacji złóż węglowodorów oraz dokumentacją przetargową.

Wszystkie pozostałe istotne informacje i zawiadomienia można znaleźć na stronie internetowej Agencji ds. Węglowodorów – www.azu.hr

---

| 10.5.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/13 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/13

---

Zawiadomienie o dostępności obszarów w Austrii do celów poszukiwania, badania i produkcji węglowodorów

(2023/C 165/06)

Na podstawie art. 3 ust. 3 dyrektywy 94/22/WE (1) Federalny Minister Finansów Republiki Austrii niniejszym zawiadamia, że zgodnie z ustawą o surowcach mineralnych (Mineralrohstoffgesetz, BGBl. I nr 38/1999), zmienioną ostatnio ustawą federalną opublikowaną w BGBl. I nr 60/2022, cały obszar Republiki Austrii jest na stałe dostępny w rozumieniu art. 3 ust. 3, pod warunkiem że brak jest już istniejących umów o poszukiwaniu, produkcji i przechowywaniu węglowodorów lub zezwoleń na wydobycie obejmujących także węglowodory. Szczegółowe informacje w przedmiotowej kwestii można uzyskać w Federalnym Ministerstwie Finansów, sekcja VI (Telekomunikacja, Poczta i Górnictwo), Denisgasse 31, 1200 Wien (Wiedeń).

Niniejsze zawiadomienie zastępuje zawiadomienie Republiki Austrii opublikowane w 
  Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej C 111 z dnia 3 kwietnia 2020, s. 3.

---

(1)  Dz.U. L 164 z 30.6.1994, s. 3.

---

V Ogłoszenia

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 10.5.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/14 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/14

---

Publikacja zatwierdzonej zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym w sektorze produktów rolnych i środków spożywczych, o której to zmianie mowa w art. 6b ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014

(2023/C 165/07)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 6b ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 664/2014 (1).

Powiadomienie o zatwierdzeniu zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym, pochodzącego z państwa członkowskiego

(Rozporządzenie (UE) 1151/2012)

„Χαλλούμι / Halloumi / Hellim”

Nr UE: PDO-CY-01243-AM03 - 14.3.2023

ChNP (X) ChOG ()

1.   Nazwa produktu

„Χαλλούμι / Halloumi / Hellim”

2.   Państwo członkowskie, do którego należy obszar geograficzny

Cypr

3.   Organ państwa członkowskiego powiadamiający o zmianie standardowej

Departament Rolnictwa – Ministerstwo Rolnictwa, Rozwoju Wsi i Środowiska

4.   Opis zatwierdzonej zmiany (zatwierdzonych zmian)

1.   Włączenie do specyfikacji produktu niezłożonego (jednowarstwowego) sera Halloumi

Kształt produktu może być różny: złożony lub niezłożony, prostokątny lub półokrągły.

Zmiana ta ma wpływ na jednolity dokument.

2.   Możliwość wykorzystania surowego mleka do produkcji sera Halloumi

Pasteryzacja mleka wykorzystywanego do produkcji sera Halloumi stała się opcjonalna.

Zmiana ta ma wpływ na jednolity dokument.

3.   Etap produkcji polegający na ponownym podgrzaniu do temperatury 40 °C sera serwatkowego, który został pokrojony bezpośrednio po zaprawieniu mleka, staje się opcjonalny

W drodze tej zmiany opcjonalny staje się etap produkcji polegający na ponownym podgrzaniu do temperatury 40 °C sera serwatkowego, który został pokrojony bezpośrednio po zaprawieniu mleka.

Zmiana ta nie ma wpływu na jednolity dokument.

4.   Możliwość dodania mięty również na innych etapach procesu produkcji sera Halloumi

Możliwość dodania mięty na etapie składania, ale również przed zapakowaniem produktu.

Zmiana ta nie ma wpływu na jednolity dokument.

5.   Solenie na sucho na stole serowarskim staje się opcjonalne; wprowadza się możliwość solenia wyłącznie w słonej serwatce przed pakowaniem produktu

Etap polegający na soleniu sera Halloumi na sucho na stole serowarskim staje się opcjonalny; wprowadza się też możliwość solenia wyłącznie w słonej serwatce przed pakowaniem produktu.

Zmiana ta nie ma wpływu na jednolity dokument.

6.   Możliwość pozostawania produktu w słonej serwatce przed zapakowaniem przez okres od 8 godzin do 3 dni

Produkt może pozostawać w słonej serwatce, zanim zostanie zapakowany, przez mniej niż 1 dzień (ale nie mniej niż 8 godzin) i do 3 dni.

Zmiana ta nie ma wpływu na jednolity dokument.

7.   Wprowadzenie możliwości podgrzania zapakowanego produktu, tak aby jego temperatura wewnętrzna przekraczała 72 °C przez maksymalnie 3 minuty

W procesie produkcji uwzględnia się możliwość poddania produktu obróbce termicznej po zapakowaniu, tak aby temperatura wewnętrzna przekraczała 72 °C przez maksymalnie 3 minuty.

Zmiana ta ma wpływ na jednolity dokument.

JEDNOLITY DOKUMENT

„Χαλλούμι / Halloumi / Hellim”

Nr UE: PDO-CY-01243-AM03 - 14.3.2023

ChNP (X) ChOG ()

1.   Nazwa lub nazwy [ChNP lub ChOG]

„Χαλλούμι / Halloumi / Hellim”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Cypr

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu [zgodnie z załącznikiem XI]

Klasa 1.3. Sery

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Nazwa „Halloumi” będzie używana w całym tekście, reprezentując nazwy wskazane powyżej, tj. „Χαλλούμι / Halloumi / Hellim”. Istnieją dwa rodzaje sera Halloumi – świeży i dojrzały. Świeży ser Halloumi wyrabia się z sera serwatkowego powstającego w wyniku zaprawiania mleka podpuszczką. Ser jest gotowany i formowany w charakterystyczny kształt. Jest półtwardy i elastyczny, złożony na pół lub niezłożony (o kształcie prostokątnym lub półokrągłym), barwy białej lub jasnożółtej. Ma gęstą strukturę i łatwo daje się kroić. Posiada charakterystyczny smak i zapach. Odznacza się silnym zapachem mleka/serwatki, ma ostry, słony smak z aromatem mięty i przywodzi na myśl zapach wsi. Maksymalna zawartość wilgoci wynosi 52 %, minimalna zawartość tłuszczu – 43 % (suchej masy), a maksymalna zawartość soli – 3 %. Dojrzały ser Halloumi wyrabia się z sera serwatkowego powstającego w wyniku zaprawiania mleka podpuszczką. Ser jest gotowany i formowany w charakterystyczny kształt, a następnie przez co najmniej 40 dni dojrzewa w słonej serwatce. Jest półtwardy do twardego, mniej elastyczny, złożony na pół lub niezłożony (o kształcie prostokątnym lub półokrągłym), barwy białej lub żółtawej. Ma gęstą strukturę i łatwo daje się kroić. Posiada charakterystyczny smak i zapach. Odznacza się silnym zapachem mleka/serwatki, ma ostry, słony smak z aromatem mięty i przywodzi na myśl zapach wsi. Jest gorzkawy i bardzo słony. Maksymalna zawartość wilgoci wynosi 37 %, minimalna zawartość tłuszczu – 40 % (suchej masy), maksymalna zawartość soli – 6 %, a kwasowość – 1,2 % (wyrażone jako kwas mlekowy w suchej masie).

Sery Halloumi ważą od 150 do 1 200 gramów.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Odnośnie do mleka używanego do produkcji sera Halloumi, nie naruszając przepisów rozporządzenia (UE) nr 664/2014, stosuje się następujące zasady:

Mleko owcze i kozie pochodzi od lokalnych i innych ras, w tym ich krzyżówek, które są wypasane przez cały rok, jeśli pozwalają na to warunki pogodowe. Wszystkie pasze grube w pożywieniu owiec i kóz są pozyskiwane lokalnie (zielonka, siano, kiszonka, słoma oraz rośliny dziko rosnące). Jeżeli chodzi o suplementy paszowe, mogą być stosowane zboża (m.in. jęczmień i kukurydza), pasza białkowa (np. łuskana lub częściowo obłuszczona śruta sojowa), produkty i produkty uboczne z różnych surowców (np. otręby pszenne) oraz substancje nieorganiczne, witaminy i mikroskładniki odżywcze.

Mleko krowie pochodzi od krów, które trzymane są w oborach i karmione są zielonką, sianem, kiszonką i słomą pozyskiwanymi na Cyprze, głównie z rodzimych roślin paszowych, oraz suplementami paszowymi. Pożywienie krów składa się w szczególności z lokalnie pozyskiwanej paszy (zielonych roślin paszowych, siana, kiszonki i słomy). Na pozostałą część ich pożywienia składają się suplementy paszowe, zawierające głównie jęczmień, kukurydzę, soję i otręby, oraz inna pasza białkowa (np. łuskana lub częściowo obłuszczona śruta sojowa), produkty i produkty uboczne z różnych surowców (np. otręby pszenne) oraz substancje nieorganiczne, witaminy i mikroskładniki odżywcze.

Mleko (świeże mleko owcze lub kozie lub ich mieszanka z dodatkiem lub bez dodatku mleka krowiego), podpuszczka (ale nie podpuszczka wieprzowa), świeże lub suszone listki mięty cypryjskiej (Mentha viridis) oraz sól. Ilość zastosowanego mleka owczego lub koziego lub ich mieszanki zawsze musi być większa niż ilość mleka krowiego. Innymi słowy, jeżeli mleko krowie jest stosowane jako dodatek do mleka owczego lub koziego lub ich mieszanki, to ilość mleka krowiego w serze Halloumi nie może być większa niż ilość mleka owczego lub koziego lub ich mieszanki. Mleko stosowane do wyrobu sera Halloumi to cypryjskie mleko pełnotłuste. Mleko może być surowe lub pasteryzowane albo wcześniej podgrzane do temperatury powyżej 65 °C. Nie można stosować mleka zagęszczonego. Mleko nie może zawierać: mleka w proszku, mleka zagęszczonego, soli kazeinowych, barwników, konserwantów lub innych dodatków. Nie może też zawierać antybiotyków, pestycydów ani innych szkodliwych substancji.

Mleko owcze i kozie pochodzi od lokalnych i innych ras, w tym ich krzyżówek, które są hodowane na określonym obszarze geograficznym.

Mleko krowie pochodzi od krów, które stopniowo wprowadzano na Cypr i które są hodowane na określonym obszarze geograficznym.

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Mleko owcze, kozie i krowie, które stanowi surowiec wykorzystywany do produkcji sera Halloumi, jest wytwarzane na określonym obszarze geograficznym. Również sam ser Halloumi jest produkowany i pakowany na określonym obszarze geograficznym.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Pakowanie i, w stosownych przypadkach, obróbka termiczna sera „Halloumi” musi odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym z następujących powodów: a) ser Halloumi musi być pakowany natychmiast po wyprodukowaniu w celu uniknięcia dalszego dojrzewania, b) proces produkcji sera Halloumi (produkcja–pakowanie–wszelka obróbka termiczna) nie może zostać przerwany (produkcja ciągła), c) w celu zapewnienia identyfikowalności produkt musi być pakowany przez producenta i odpowiednio etykietowany, d) w celu uniknięcia oznaczania jakiegokolwiek sera wyprodukowanego poza terytorium Cypru jako sera Halloumi objętego ChNP, aby zagwarantować jakość i pochodzenie produktu oraz zapewnić możliwość przeprowadzania wymaganych kontroli.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

W odniesieniu do składu mleka używanego do produkcji sera Halloumi, w przypadku gdy wykorzystano mieszankę różnych rodzajów mleka, należy wymienić na etykiecie wszystkie z nich, w porządku malejącym według proporcji danego mleka w mieszance.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Granice administracyjne dystryktów Nikozja, Limassol, Larnaka, Famagusta, Pafos i Kirenia.

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Czynniki naturalne: Na Cyprze panuje klimat śródziemnomorski, cechujący się gorącymi, suchymi latami i łagodnymi, deszczowymi zimami. Istotną rolę odgrywa również topografia wyspy: w górach występują stosunkowo wysokie opady deszczu; góry wpływają też na hydrologię i środowisko niżej położonych obszarów, gdyż liczne potoki są zasilane wodą pochodzącą ze źródeł przez kilka miesięcy po ustaniu opadów. W stosunku do rozmiaru wyspy flora Cypru jest jedną z najbogatszych w obszarze Morza Śródziemnego; jest to wynikiem struktury geologicznej wyspy, klimatu, położenia geograficznego, otaczających mórz i układu lądu (Tsintidis i in., 2002). Występuje tu 1 908 różnych gatunków roślin, w tym 140 endemicznych, czyli takich, które występują wyłącznie na Cyprze (dane cypryjskiego departamentu ds. lasów, 2004). Lokalne odmiany zwierząt mlecznych na Cyprze obejmują lokalne owce tłustoogoniaste, dobrze przystosowane do suchego klimatu i wysokich temperatur występujących w regionie, oraz lokalne kozy Machaira i Pissouri. Owce Chios (sprowadzone w latach 50. XX wieku) i kozy Damascus (sprowadzone w latach 30. XX wieku) również są odmianami lokalnymi, ponieważ ich cechy morfologiczne i produkcyjne odbiegły od cech pierwotnej populacji po długotrwałym krajowym programie hodowlanym.

Czynnik ludzki źródła historyczne pokazują, że produkcja sera Halloumi na Cyprze była znana od czasów starożytnych. Nazwa „Halloumi” pojawia się jako „calumi” w kodeksie zawierającym pięć rękopisów dotyczących historii Cypru, który jest przechowywany w bibliotece muzeum Correr w Wenecji; to najstarsza pisemna wzmianka o serze Halloumi jaką do tej pory odnaleziono – pochodzi z 1554 r. Istnieją również późniejsze wzmianki. O serze tym pisał m.in. Archimandrite Kyprianos w 1788 r.

Znaczenie sera Halloumi w życiu mieszkańców wyspy można łatwo zaobserwować w sztuce (poezji, literaturze). Świadczy o nim też miejsce, jakie ser ten zajmował na wystawach rolniczych (Lyssi, 1939 r.). Opublikowany w języku greckim i tureckim wykaz klas, nagród pieniężnych i warunków zakwalifikowania na Wystawę Rolniczą w Lyssi obejmuje produkty, które mogły wziąć udział w konkursie. Turecka nazwa sera Halloumi to „Hellim”. Turcy cypryjscy produkujący ser Halloumi używają obu nazw na nasz tradycyjny produkt lub tylko nazwę „Hellim”. Istnieje wiele dowodów na to, że obie nazwy („Halloumi” i „Hellim”) dotyczą tego samego tradycyjnego cypryjskiego produktu (np. gazeta Halkin Sesi z lat 1959 i 1962, opakowania towaru przeznaczonego na eksport oznakowane obiema nazwami).

Bliski związek między produktem a mieszkańcami wyspy potwierdza również fakt, że popularnymi nazwiskami na Cyprze są dzisiaj „Halloumas”, „Hallouma”, „Halloumakis” i „Halloumis”.

Od czasów starożytnych ser Halloumi był ważną częścią cypryjskiej diety (Bevan, 1919; Pitcairn, 1934; Zigouris, 1952) – zaspokajał potrzeby żywieniowe cypryjskich rodzin o każdej porze roku. Halloumi był „słynnym cypryjskim serem produkowanym w specjalny sposób”, jednym z najpowszechniejszych dodatków do chleba w każdym cypryjskim domu, niezbędnym dla każdej wiejskiej rodziny (Xioutas, 2001). Ser Halloumi spożywano lokalnie, ale też od czasów starożytnych wywożono go do różnych państw (Archimandrite Kyprianos, 1788), w tym do Egiptu, Syrii, Grecji, Turcji, Palestyny, Francji, Sudanu, Zjednoczonego Królestwa, Ameryki, Australii i Chin (Dawe, 1928).

Proces produkcji jest unikalny, zwłaszcza etapy polegające na podgrzewaniu produktu do wysokiej temperatury przez określony czas, składanie sera na pół oraz dodawanie do niego mięty cypryjskiej. Ważnym etapem jest gotowanie sera serwatkowego, gdyż, jak dowodzą badania, powoduje ono uwydatnienie właściwości organoleptycznych produktu. W szczególności gotowanie sera serwatkowego w wysokiej temperaturze powoduje wytworzenie dużych ilości określonych związków chemicznych, które nadają serowi wyrazisty smak. Wśród tych związków znajdują się laktony, takie jak delta-dodekalakton (charakteryzujący się owocowym aromatem), delta-dekalakton (o aromacie śmietankowym), a także metyloketony o aromacie mleka (P. Papademas, 2000).

Charakterystyczne składanie sera na pół, będące częścią tradycyjnego wytwarzania, odróżnia ser Halloumi od wszystkich innych serów. Praktyka składania sera na pół upowszechniła się, gdyż tradycyjnie ułatwiało to umieszczanie serów w pojemnikach z serwatką. W trakcie procesu składania sera, między jego warstwy wkłada się także liście mięty, dzięki czemu mięta nadaje końcowemu produktowi charakterystyczny aromat. Stosowanie mięty (Mentha viridis) na etapie składania sera na pół nadaje końcowemu produktowi charakterystyczny aromat, dzięki obecności terpenów: pulegonu (terpenu miętowego) i karwonu (Papademas i Robinson, 1998). Wiedzę o tym procesie wytwarzania posiadają lokalni producenci.

5.2.   qSpecyfika produktu

Produkt posiada następujące cechy:

| a) | qnie rozszerza się ani się nie topi w wysokich temperaturach (nadaje się do spożycia nie tylko w stanie naturalnym, ale też po usmażeniu, grillowaniu itp.); |
| --- | --- |

a)

qnie rozszerza się ani się nie topi w wysokich temperaturach (nadaje się do spożycia nie tylko w stanie naturalnym, ale też po usmażeniu, grillowaniu itp.);

| b) | qtwaróg w serwatce jest poddawany obróbce termicznej w temperaturze ponad 90 °C przez co najmniej 30 minut; to unikalna cecha procesu produkcji, która przyczynia się do specyficznych właściwości organoleptycznych produktu; |
| --- | --- |

b)

qtwaróg w serwatce jest poddawany obróbce termicznej w temperaturze ponad 90 °C przez co najmniej 30 minut; to unikalna cecha procesu produkcji, która przyczynia się do specyficznych właściwości organoleptycznych produktu;

| c) | ser jest składany „na pół”, dzięki czemu uzyskuje swój charakterystyczny kształt; |
| --- | --- |

c)

ser jest składany „na pół”, dzięki czemu uzyskuje swój charakterystyczny kształt;

| d) | właściwości organoleptyczne sera Halloumi (charakterystyczny zapach i smak – silny zapach mleka/serwatki, aromat i smak mięty, zapach wsi i ostry, słony smak) wynikają przede wszystkim z wykorzystania mleka owczego i koziego, na które z kolei wpływa dieta zwierząt, z mięty dodawanej w trakcie procesu produkcji oraz z substancji lotnych powstających w trakcie obróbki termicznej twarogu w serwatce; oraz że |
| --- | --- |

d)

właściwości organoleptyczne sera Halloumi (charakterystyczny zapach i smak – silny zapach mleka/serwatki, aromat i smak mięty, zapach wsi i ostry, słony smak) wynikają przede wszystkim z wykorzystania mleka owczego i koziego, na które z kolei wpływa dieta zwierząt, z mięty dodawanej w trakcie procesu produkcji oraz z substancji lotnych powstających w trakcie obróbki termicznej twarogu w serwatce; oraz że

| e) | tradycyjny charakter sera Halloumi wynika z faktu, że jest on wytwarzany na Cyprze od czasów starożytnych według tradycyjnej metody przekazywanej z pokolenia na pokolenie, dzisiaj znanej lokalnym producentom. |
| --- | --- |

e)

tradycyjny charakter sera Halloumi wynika z faktu, że jest on wytwarzany na Cyprze od czasów starożytnych według tradycyjnej metody przekazywanej z pokolenia na pokolenie, dzisiaj znanej lokalnym producentom.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub dane cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Związek pomiędzy serem Halloumi i środowiskiem geograficznym polega na swoistości śródziemnomorskiego klimatu wyspy. Lokalna roślinność spożywana przez zwierzęta mleczne zmienia się z zielonego pastwiska w półsuchą, a później w suchą paszę. Jest to wynikiem charakterystycznych faz lokalnego mikroklimatu. Niektóre z tych roślin są endemiczne. Lokalna roślinność, spożywana przez zwierzęta w stanie świeżym lub po ususzeniu, ma kluczowy wpływ na jakość mleka, a co za tym idzie na specyficzne cechy sera (Papademas, 2000). Obecność szczepu Lactobacillus cypricasei (lactobacillus z cypryjskiego sera), który wyizolowano wyłącznie z cypryjskiego Halloumi, potwierdza związek pomiędzy mikroflorą wyspy a przedmiotowym produktem (Lawson i in., 2001). Ponadto dodatek cypryjskiej mięty również przyczynia się do powstania charakterystycznego smaku produktu. Inne czynniki, które wpływają na właściwości organoleptyczne produktu, zwłaszcza na jego smak i zapach, to rodzaj wykorzystywanego mleka – mleko owcze i kozie zawiera specyficzne kwasy tłuszczowe o małej masie cząsteczkowej – oraz substancje lotne powstające w trakcie procesu produkcji.

Jeżeli chodzi o związek czynników ludzkich z produktem, ser Halloumi jest uznawany za tradycyjny produkt cypryjski, ponieważ, jak opisano w pkt 5.1, od czasów starożytnych odgrywał niezwykle istotną wolę w życiu i diecie mieszkańców wyspy, zarówno Greków cypryjskich, jak i Turków cypryjskich, a wiedzę o procesie produkcji przekazywano sobie z pokolenia na pokolenie. Zarówno charakterystyczny złożony kształt sera, jak i jego charakterystyczna cecha polegająca na nietopieniu się w wysokich temperaturach, są wynikiem tradycyjnego procesu produkcji, do dnia dzisiejszego przekazywanego z pokolenia na pokolenie.

Odesłanie do publikacji specyfikacji produktu

http://www.moa.gov.cy/moa/da/da.nsf/All/82B33F7D83ABF5A8C225879C00346BA5?OpenDocument

---

(1)  Dz.U. L 179 z 19.6.2014., s. 17.

---

Sprostowania

| 10.5.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 165/19 |
| --- | --- | --- | --- |

10.5.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 165/19

---

Sprostowanie do zgłoszenia zamiaru koncentracji (Sprawa M.11055 – EQUITIX / CUBE / RIVER RIDGE) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 133 z dnia 17 kwietnia 2023 r.
  )

(2023/C 165/08)

Strona 7, pkt 1 akapit pierwszy:

zamiast:

„W dniu 4 kwietnia 2013 r.”,

powinno być:

„W dniu 4 kwietnia 2023 r.”.

---